Wijziging Warenwet i.v.m. opneming mogelijkheid last onder bestuursdwang; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31262, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

09-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31262 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel EArtikel I, onderdeel FArtikel I, onderdeel GArtikel IIArtikel IIIArtikel IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31262Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 262Wijziging van de Warenwet in verband met de opneming van de mogelijkheid
om een last onder bestuursdwang op te leggen en enkele andere wijzigingennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenDagelijks vinden schendingen plaats van de Warenwet en van Europese verordeningen
die verband houden met de belangen die door de Warenwet worden gediend. Veelal
zijn die schendingen kleinschalig van aard en is het geven van een waarschuwing
of het doen van een aankondiging dat een bestuurlijke boete zal worden opgelegd
al voldoende om een overtreder te bewegen de onwettige situatie op te heffen.
Op die regel doen zich echter ook uitzonderingen voor. Er zijn ondernemers
die het uit oogpunt van geldelijk gewin niet zo nauw nemen met de regelgeving
en in herhaling vervallen ondanks dat zij regelmatig worden geconfronteerd
met een (verhoogde) bestuurlijke boete en intensieve controle. Er kan gedacht
worden aan levensmiddelenbedrijven waar het zo slecht is gesteld met de hygiëne
dat het niet verantwoord is deze in bedrijf te laten of waar de ondernemer
herhaaldelijk niet aan de volksgezondheids- en veiligheidsvoorschriften voldoet.Sedert de introductie van de bestuurlijke boete in de Warenwet op 1 februari
2001 is tot ultimo 2005 aan 1549 bedrijven vijf of meer keren een bestuurlijke
boete opgelegd in verband met de schending van een volksgezondheids- of veiligheidsbelang.
Van die bedrijven waren er 465 die in die periode zes maal en 313 die zelfs
zeven maal een boete kregen opgelegd. Het optreden tegen zware of notoire
overtreders is weliswaar mogelijk, doch de huidige regelgeving biedt ten aanzien
van dit soort overtreders onvoldoende mogelijkheden op zeer korte termijn
een acute bedreiging van de volksgezondheid weg te nemen.De thans beschikbare instrumenten die kunnen worden ingezet om een ondernemer
te dwingen zijn activiteiten te doen staken, zijn die van artikel 28 en 29
van de Wet op de economische delicten (Wed). Artikel 28 Wed biedt de officier
van justitie de mogelijkheid een overtreder van de Warenwet bij wijze van
voorlopige maatregel te bevelen zich te onthouden van bepaalde handelingen.
Die maatregel kan bijvoorbeeld inhouden dat een ondernemer zich onthoudt van
de productie van bepaalde waren, of het gebruik van een bepaalde ruimte totdat
die ruimte aan de inrichtingseisen voldoet.Op grond van artikel 29 Wed kan op bevel van de rechtbank stillegging
van een onderneming plaatsvinden. Voormelde procedures leiden uiteindelijk
wellicht tot het gewenste resultaat, maar bieden niet de mogelijkheid van
direct of op zeer korte termijn optreden, terwijl dat soms wel noodzakelijk
is. De toezichthoudende ambtenaar moet zich, nadat hij is geconfronteerd met
een onderneming waartegen onmiddellijk opgetreden is geïndiceerd, in
eerste instantie wenden tot het parket. Daarvoor moet eerst een dossier worden
gevormd, dat vervolgens beoordeeld dient te worden door de officier van justitie.
Daarna moet een kennisgeving van een voorlopige maatregel aan de overtreder
worden betekend of een vordering tot stillegging van de onderneming bij de
rechtbank worden ingediend. Er gaat zo geruime tijd overheen voordat het gevaar
gekeerd is, zelfs indien zeer voortvarend wordt opgetreden. In ieder geval
is onmiddellijk optreden uitgesloten. Intussen dansen de muizen op tafel.
Weliswaar biedt de Warenwet in artikel 32k de mogelijkheid het verhandelen
van bepaalde waren te verbieden en biedt artikel 32l van de Warenwet de mogelijkheid
die waren in beslag te nemen, doch deze dwangmiddelen staan niet toe een productieproces
of een bedrijf stil te leggen.De Warenwet biedt ook nu een mogelijkheid tot toepassing van bestuursdwang,
doch die mogelijkheid beperkt zich tot de handhaving van artikel 21, eerste
lid, en artikel 5: 20, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Na inwerkingtreding
van deze wet, zal niet alleen artikel 21, eerste lid, doch de gehele Warenwet
door bestuursdwang kunnen worden gehandhaafd. Om dat te bereiken komt de specifieke
bevoegdheid van artikel 21, derde lid, van de Warenwet te vervallen. Het nieuwe
artikel 32 van de Warenwet maakt een bredere toepassing van de bestuursdwang
mogelijk.Door de minister de bevoegdheid toe te kennen bestuursdwang toe te passen,
kan indien de situatie daar aanleiding toe geeft, ogenblikkelijk worden opgetreden.
Uiteraard zal een besluit tot toepassing van bestuursdwang getoetst dienen
te worden aan de beginselen van behoorlijk bestuur, zoals de beginselen van
proportionaliteit en subsidiariteit. In alle gevallen, dus ook waar sprake
is van recidivisme, zal daardoor aannemelijk moeten zijn dat andere maatregelen
zoals de dreiging met een boete, onvoldoende effect zullen hebben om de noodzakelijke
maatregelen op korte termijn af te dwingen en dat het toe te passen middel
in verhouding staat tot het te beschermen belang. Doordat een rechterlijke
toetsing achteraf plaatsvindt in plaats van vooraf, kan de benodigde tijdwinst
worden geboekt. Een en ander neemt uiteraard niet weg dat de geboekte tijdwinst
niet mag leiden tot onzorgvuldige besluitvorming. Zo nodig kan een rechterlijke
toetsing plaatsvinden. De toetsing aan de beginselen van behoorlijk bestuur
vloeit niet voort uit de Warenwet, doch vindt haar grondslag in het algemeen
bestuursrecht, zoals neergelegd in de Algemene wet bestuursrecht.De ondernemer, die met een besluit tot toepassing van bestuursdwang wordt
geconfronteerd, kan op grond van de Algemene wet bestuursrecht daartegen bezwaar
en beroep instellen. Indien de ondernemer van oordeel mocht zijn dat de uitkomst
van een bezwaarprocedure niet kan worden afgewacht, staat voor hem de weg
naar de voorzieningenrechter open. Voor een uitgebreide uiteenzetting over
onder andere de toepassing van de beginselen van behoorlijk bestuur bij besluiten
met betrekking tot bestuurlijke handhaving wordt verwezen naar de memorie
van toelichting bij de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (TK 2003–2004,
29 702, nr. 3, p. 73 e.v.)Niet alleen bezien vanuit een nationaalrechtelijk perspectief bestaat
de noodzaak tot uitbreiding van de mogelijkheid tot toepassing van bestuursdwang.
Ook Europeesrechtelijk gezien is er een noodzaak. Artikel 54, tweede lid,
van verordening (EG) 882/20041 verplicht de bevoegde
autoriteit tot het nemen van diverse handhavingsmaatregelen (bijvoorbeeld
de gehele of gedeeltelijke sluiting van een bedrijf) en tot het gelasten van
diverse maatregelen door de exploitanten van levensmiddelenbedrijven zelf.
De bevoegde autoriteit is in dit geval de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport die op grond van artikel 3, tweede lid, onderdeel b, van het Warenwetbesluit
hygiëne van levensmiddelen als zodanig is aangewezen.Het moge duidelijk zijn dat het thans beschikbaar zijnde instrumentarium
niet toereikend is.Ook in het kader van andere regelgeving waar snel optreden van belang
kan zijn, bedient men zich van het instrument van de bestuursdwang. Zie bijvoorbeeld
artikel 30 van de Kaderwet diervoeders.Verder bevat het voorstel van wet een beperkte uitbreiding van de reikwijdte
van de Warenwet tot de exclusieve economische zone in plaats van het continentaal
plat.In diverse moties van onder andere het Eerste-Kamerlid Jurgens, recentelijk
op 15 mei 2007 (Kamerstukken Eerste Kamer, 2006–2007, 26 200
VI, nr. 65, D), heeft de Eerste Kamer erop aangedrongen geen wetgeving
meer tot stand te brengen waarbij de formele wetgever lagere wetgevers machtigt
regels te stellen, ook als deze afwijken van de wet, dan wel als deze in de
plaats worden gesteld van bestaande wetteksten. Laatstbedoelde motie zal aangeduid
worden als: de motie Jurgens. Indien die motie wordt afgezet tegen de Warenwet,
leidt dat op een tweetal punten tot aanpassing van die wet. Het tweede en
derde lid van artikel 1a van de Warenwet vallen onder de reikwijdte van de
motie Jurgens en zouden om die reden herzien moeten worden. Omdat bij nadere
beschouwing aan beide leden, naast artikel 1, vijfde lid, van de Warenwet,
geen dringende behoefte blijkt te bestaan, zullen beide komen te vervallen.Artikel 1, vijfde lid, van de Warenwet geeft de mogelijkheid bij of krachtens
die wet gestelde regels bij algemene maatregel van bestuur buiten toepassing
te verklaren. Van die bepaling is onlangs nog gebruik gemaakt. In een recente
wijziging van het Warenwetbesluit Voedingswaarde-informatie levensmiddelen
(Koninklijk besluit van 24 mei 2007, houdende wijziging van het Warenwetbesluit
Voedingswaarde-informatie levensmiddelen, van het Warenwetbesluit Meel en
brood, en van het Warenwetbesluit bestuurlijke boeten, in verband met verordening
(EG) 1924/2006 inzake voedingsen gezondheidsclaims voor levensmiddelen (Stb.
211) zijn in verband met strijdigheid met verordening (EG) 1924/2006 de verboden
van artikel 19, eerste lid en artikel 20, tweede lid, onder a van de Warenwet
in bepaalde gevallen buiten toepassing verklaard. De verordening was van toepassing
met ingang van 1 juli 2007 en is op 30 december 2006 bekendgemaakt.
In een dergelijk kort tijdsbestek kan redelijkerwijs geen formele wetgeving
tot stand worden gebracht. Dat neemt echter niet weg dat Nederland ook in
dit soort situaties gehouden is zijn verdragsverplichtingen na te komen.In artikel 1, vijfde lid, is sprake van een blanco-delegatie. In de brief
van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties aan de Eerste
Kamer van 11 mei 2007 (Eerste Kamer, 2006–2007, 26 200 VI,
nr. 65 en 21 109, B) heeft deze aangegeven dat de vrijheid tot delegatie
van de wetgever in formele zijn grens bereikt bij blanco delegatie omdat bij
blanco delegatie het formele wetsbegrip van artikel 81 van de Grondwet wordt
opgerekt tot een onaanvaardbaar niveau. Daarvan is in dit lid sprake. Omdat
de noodzaak tot buiten toepassing verklaren van delen van de Warenwet slechts
bestaat indien de Europese regelgeving of bij voorbeeld arbeidsrechtelijke
verdragen daartoe nopen, zal de mogelijkheid (delen van) de Warenwet buiten
toepassing te verklaren beperkt worden tot het geval dat sprake
is van verplichtingen die voortvloeien uit een internationaal verdrag. In
het geval dat gebruik wordt gemaakt van artikel 1, vijfde lid, van de Warenwet,
zullen de beide Kamers der Staten-Generaal daarvan onverwijld op de hoogte
worden gesteld.Het is niet noodzakelijk voor de bestaande regelgeving, gebaseerd op artikel
1, vijfde lid, van de Warenwet een overgangsregeling tot stand te brengen.
Artikel 1, vijfde lid, Warenwet is nooit anders gebruikt dan ter uitvoering
van verplichtingen voortvloeiende uit een internationaal verdrag.Ten slotte is van de gelegenheid gebruik gemaakt een mogelijkheid in de
wet op te nemen om het verhandelen van gevaarlijke waren, anders dan gevaarlijke
levensmiddelen te doen staken en een aanpassing aan te brengen in de artikelen
27, eerste lid, en 30 van de Warenwet.– Bedrijfseffecten, nalevingskosten en administratieve lastenHet voorstel brengt een tweetal positieve bedrijfseffecten met zich mee.
Het voorkomt oneerlijke concurrentie omdat malafide ondernemers sneller kunnen
worden aangepakt. De bonafide ondernemer heeft daar voordeel van. Voorts kan
een adequate handhaving voorkomen dat voor de betrokken branche negatieve
imagoschade ontstaat.Deze wet leidt niet tot administratieve lasten voor de burger of het bedrijfsleven
en brengt geen nalevingskosten met zich mee zoals bedoeld in de bedrijfseffectentoets.ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel ANaast de aanpassingen die voortkomen uit de motie Jurgens, zal ook geschrapt
worden dat regels gesteld krachtens de Warenwet buiten toepassing kunnen worden
verklaard omdat dat overbodig is. Indien de bevoegdheid bestaat regels te
stellen op een bepaald gebied, bestaat ook de mogelijkheid die regels in bepaalde
gevallen niet toe te passen. Artikel I, onderdeel BBij de Rijkswet instelling exclusieve economische zone is de mogelijkheid
geopend om een exclusieve economische zone (EEZ) in te stellen. De instelling
van de EEZ was wenselijk om optimaal gebruik te kunnen maken van de mogelijkheden
van het op 10 december 1982 te Montego- Bay tot stand gekomen Verdrag
van 7de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen (Trb. 1983,
83) (hierna VN-Zeerechtverdrag). Met ingang van 28 april 2000 is de instelling
van de EEZ daadwerkelijk gerealiseerd (Besluit grenzen Nederlands exclusieve
economische zone). In het VN-Zeerechtverdrag is de mogelijkheid tot uitbreiding
van rechtsmacht door het instellen van een EEZ gecodificeerd en de omvang
van die rechtsmacht aangegeven. De EEZ is qua buitengrens identiek aan het
aan Nederland toekomende deel van het continentale plat. De voor het continentale
plat van toepassing zijnde wetten gelden dus ook in de EEZ. Nederland heeft
via de Europese gemeenschap de zorg voor de uitvoering en handhaving van diverse
produktrichtlijnen, zoals de Machinerichtlijn1
en de Liftenrichtlijn2. In Nederland zijn die
richtlijnen geïmplementeerd in de warenwetgeving.De hier aan de orde zijnde wijziging past in het voornemen meer bestaande
wetten van toepassing te verklaren in de EEZ. Voor de achtergronden van dat
voornemen wordt verwezen naar de nota van toelichting bij het
Besluit grenzen Nederlands exclusieve economische zone (Stb 2000, 167).De hier aan de orde zijnde wetswijziging betreft enerzijds de vervanging
van het begrip «continentaal plat» door «exclusieve economische
zone», anderzijds vindt een uitbreiding van het toepassingsgebied van
de Warenwet plaats. Een wijziging, die soortgelijk is aan laatstbedoelde wijziging,
heeft ook plaatsgevonden op een aanpalend terrein namelijk op het gebied van
de arbeidsomstandigheden. Zie hiervoor de Wet van 30 november 2006, houdende
wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten in verband
met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers
voor het arbeidsomstandighedenbeleid (Stb. 2006, 673).De warenwetgeving is thans van toepassing op het gebruik van technische
voortbrengselen bij mijnbouwactiviteiten op het continentaal plat, dat wil
zeggen activiteiten die verband houden met de het opsporen, winnen van delfstoffen
of aardwarmte of het opsporen van stoffen als bedoeld in de Mijnbouwwetgeving.
Te denken valt aan boorplatforms. De laatste jaren is echter sprake van een
uitbreiding met activiteiten op het continentaal plat die los staan van de
mijnbouw. Het betreft bijvoorbeeld de exploitatie van kunstmatige eilanden,
zoals windmolenparken, installaties en inrichtingen anders dan voor de winning
van bodemrijkdommen. Het gaat dan niet noodzakelijkerwijs om werken die onderdeel
zijn gaan uitmaken van de zeebodem, of hun fundamenten daarin hebben. Het
is ook zeer goed mogelijk dat het gaat om drijvende objecten, zonder dat sprake
is van vaartuigen. Al deze werken kunnen worden gevat onder de verzamelterm «civieltechnische
werken». Om ook in de gevallen dat geen sprake is van mijnbouwactiviteiten
toezicht op het veilige gebruik van technische voortbrengselen bij de arbeid
de kunnen uitoefenen, is de aanpassing van artikel 1a van de Warenwet noodzakelijk.Artikel I, onderdeel CArtikel 54 van verordening (EG) nr. 882/2004 geeft de bevoegdheid het
verhandelen van gevaarlijke levensmiddelen te doen staken. Ten aanzien van
andere waren dan levensmiddelen, geldt een dergelijke bevoegdheid niet. De
Warenwet biedt in artikel 21, tweede lid, slechts de mogelijkheid de verhandelaar
te gelasten gevaarlijke waren, anders dan levensmiddelen, terug te halen bij
de consument. Door het geven van een last tot staking van het verhandelen,
kan voorkomen worden dat gevaarlijke waren moeten worden teruggeroepen. Daarmee
wordt onnodig gevaar voorkomen.Artikel 7 van richtlijn 2001/95/EG1 verplicht
Nederland alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te bereiken dat alle
krachtens de richtlijn vastgestelde nationale bepalingen worden toegepast.
Door de mogelijkheid van een last tot staking van de verhandeling op te nemen,
wordt aan die verplichting een betere invulling gegeven dan thans het geval
is. Er kan immers voorkomen worden dat consumenten worden blootgesteld aan
onveilige waren, ook als het niet gaat om levensmiddelen.Artikel I, onderdeel EArtikel 27, eerste lid, van de Warenwet geeft een toezichthoudende ambtenaar
thans de bevoegdheid op een technisch voortbrengsel een merk van afkeuring
aan te brengen. Het aanbrengen van een merk van afkeuring brengt mee dat het
technisch voortbrengsel niet meer gebruikt mag worden, bij voorbeeld omdat
een afgegeven certificaat van goedkeuring zijn geldigheid verliest. Het aanbrengen
van een merk van afkeuring is een besluit in de zin van de Algemene
wet bestuursrecht, waartegen bezwaar en beroep kan worden ingesteld. Daardoor
moet een mogelijk bezwaarschrift worden ingediend bij de ambtenaar. Hij is
immers het bestuursorgaan dat het besluit heeft genomen. Dat doet geen recht
aan de verantwoordelijkheid van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport. Om die reden wordt de bevoegdheid tot afkeuren neergelegd bij de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Hetzelfde zal gaan gelden indien herstel
wordt bevolen. De toezichthoudende ambtenaar zal mandaat worden verleend om
die bevoegdheid uit te oefenen. Anders dan thans het geval is, zal het rechtsgevolg
niet intreden door het aanbrengen van het merk van afkeuring, doch door het
nemen van het besluit zelf. Het aanbrengen van het merk van afkeuring dient
nog slechts tot kenbaarheid van de afkeuring. De toezichthoudende ambtenaar
zal dat merk van afkeuring aanbrengen zodra een besluit tot afkeuring is genomen.Artikel I, onderdeel FDe problematiek van de verantwoordelijkheidstoedeling waarover in de toelichting
op onderdeel C wordt gesproken, is ook hier van toepassing.Tevens wordt in de wet opgenomen dat het gebruik van een uit gebruik genomen
technisch voortbrengsel een misdrijf is. Daarbij is meegewogen dat buitengebruikstelling
van technische voortbrengselen in de regel financieel nadeel berokkent en
vermijding van dat nadeel een belangrijke drijfveer kan zijn het verbod ten
nadele van de veiligheid van personen te negeren.Artikel I, onderdeel GIn dit artikel is aangesloten bij de systematiek en terminologie die zal
gaan gelden na inwerkingtreding van de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht.
Om die reden wordt in de wettekst niet gesproken van het toepassen van bestuursdwang,
maar tot het opleggen van een last onder bestuursdwang. Naar verwachting zal
de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht op 1 januari 2008 in werking
treden.Artikel 3 van de Warenwet bepaalt welke belangen door de Warenwet worden
gediend. Niet over de volle breedte van de Warenwet is het noodzakelijk een
last onder bestuursdwang op te kunnen leggen. De reikwijdte zal daarom beperkt
worden tot gevallen waarin snel optreden noodzakelijk kan zijn, namelijk tot
de gevallen waar de gezondheid of de veiligheid in het geding is.De last onder dwangsom staat los van een last die kan worden gegeven op
grond van artikel 21 Warenwet. De niet-naleving van een last op grond van
artikel 21 kan uiteraard wel worden hersteld door een ondernemer daartoe een
last onder bestuursdwang op te leggen.De mogelijkheid bestuursdwang toe te passen geldt ook voor regels gesteld
bij of krachtens een verordening, vastgesteld op grond van het EG-verdrag.
Voorwaarde is wel dat een verbod tot handelen in strijd met die regels is
gesteld bij of krachtens de Warenwet. Als voorbeeld kan gelden artikel 2 van
het Warenwetbesluit hygiëne van levensmiddelen waar is bepaald dat handelen
in strijd met bepalingen van de in dat artikel genoemde verordeningen, is
verboden.Net als voor deze wetswijziging, zal het bij het vorderen van inlichtingen
op basis artikel 5: 20, eerstel lid, van de Algemene wet bestuursrecht het
dienen te gaan om inlichtingen die worden gevorderd in het kader van de uitoefening
van het toezicht op de naleving van de Warenwet.Artikel IIDoor deze wijziging wordt het mogelijk overtreding van artikel 30, derde
lid van de Warenwet op grond van de Wet op de economische delicten als misdrijf
te vervolgen. Verder is de afzonderlijke strafbaarstelling van het niet-naleven
van een last onder bestuursdwang die wordt toegepast bij het niet-verlenen
van een medewerking aan een toezichthouder geschrapt. Het betreft artikel
5:20, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Het weigeren van medewerking
aan een toezichthouder is reeds strafbaar op grond van artikel 184 van het
Wetboek van Strafrecht. Het is niet gewenst de niet-naleving van bestuursdwang
als zelfstandig delict aan te merken.Artikel IIIMet deze overgangsregel wordt voorkomen dat afgekeurde technische voortbrengselen
weer in gebruik kunnen worden genomen omdat de afkeuring niet langer voortvloeit
uit het aangebracht zijn van een merk van afkeuring. Voorts zullen lopende
procedures volgens het oude recht kunnen worden afgewikkeld.Artikel IVTeneinde ten opzichte van de Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht
en de Aanpassingswet vierde tranche Awb een goede volgorde van inwerkingtreding
te kunnen verzekeren, is bepaald dat deze wet op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip in werking treedt.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van
de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake
diergezondheid en dierenwelzijn (PbEU L 165 en L191).XNoot1Richtlijn nr. 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni
1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende
machines (PbEG L 207).XNoot2Richtlijn nr. 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni
1995 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende
liften (PbEG L 213).XNoot1Richtlijn nr. 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december
2001 inzake algemene productveiligheid (PbEU 2002 L 11). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31262-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl