Wijziging van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn "Televisie zonder grenzen"); Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26256, nr. 30

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-10-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26256 nr. 30

12-10-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26256Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 256Wijziging van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn
«Televisie zonder grenzen»)nr. 30VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR CULTUUR1Vastgesteld 12 oktober 1999* Het eerder verschenen stuk inzake dit wetsvoorstel is gedrukt onder
EKnr. 321, vergaderjaar 1998–1999.Het voorbereidend onderzoek heeft de vaste commissie voor Cultuur aanleiding
gegeven tot het maken van onderstaande opmerkingen en het stellen van de navolgende
vragen.De leden, behorende tot de fractie van het CDA merkten met
betrekking tot Hoofdstuk IVA, artikel 72 en 73 op, dat de staatssecretaris
een groslijst van evenementen aan de Tweede Kamer heeft gestuurd. Een concept-lijst
zal rond de komende jaarwisseling aan de Staten-Generaal worden voorgelegd
en t.z.t. bij algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld. Deze leden
waren van mening dat een uitgebreide lijst van groot belang is ter bevordering
van de garanties: brede toegang van het publiek en zonder extra kosten. Zij
vroegen de staatssecretaris waarom hij het advies van de Raad van State niet
stringenter heeft opgevat en de maatregelen waarover de Europese richtlijn
spreekt niet in het wetsvoorstel zelf zo scherp mogelijk heeft gepreciseerd
(ter voorkoming van rechtsonzekerheid). De in artikel 72 lid 2, genoemde voorwaarden
zijn multi-interpretabel, waardoor de bij algemene maatregel van bestuur vast
te stellen lijst van evenementen in een grote mate zal berusten op arbitraire
keuzen. De leden van de CDA-fractie vroegen om een nadere toelichting op de
criteria ter vaststelling van de concept-lijst, in het bijzonder met betrekking
tot de mate waarin de kijkdichtheid zal worden gehanteerd als een bepalend
criterium. Bovendien vroegen zij of de staatssecretaris een voorbeeld kan
geven van evenementen die voldoen aan twee van de in artikel 72 vermelde voorwaarden
(en die dus op conceptlijst kunnen worden vermeld) en die niet kunnen rekenen
op een grote kijkdichtheid.Wat de garantie betreft van een brede toegang van het publiek, wordt in
het wetsvoorstel (Artikel 1, Onderdeel A, onder yy) het bereik van tenminste
75% van alle huishoudens genoemd. De leden van de CDA-fractie hadden vragen
bij het genoemde percentage. Omdat zoveel mogelijk burgers (zonder bijbetaling)
de programma's moeten kunnen ontvangen (de Europese richtlijn spreekt over
een near universal reach) en in Nederland ruim 90% van alle huishoudens aangesloten
is op de kabel of satelliet, is de genoemde 75% laag te noemen. Omdat het
gaat om een kwestie van publiek belang en omdat de staatssecretaris overtuigend heeft aangetoond dat zijn aanvankelijke keus van 85% niet arbitrair
was, stelden de leden van de CDA-fractie de vraag welke objectieve argumenten
ten grondslag liggen aan de in het wetsvoorstel genoemde 75%.In het voorliggende wetsvoorstel worden met de voorgestelde wijziging
van artikel 56a de mogelijkheden van sponsoring van onderdelen van televisieprogramma's
verruimd. De leden van de CDA-fractie deelden mee ervan uit te gaan dat het
publieke bestel adequaat en structureel gefinancierd wordt (uit omroepbijdragen
en reclamegelden) en niet afhankelijk moet worden gemaakt van sponsoring.
Waarom een verruiming van sponsoring in dit wetsvoorstel, terwijl de staatssecretaris
reeds heeft toegezegd de sponsoring in verband met de concessiewet kritisch
te willen bekijken?Hoewel lidstaten onder bepaalde voorwaarden de bevoegdheid hebben de doorgifte
van programma's te schorsen, bevat het voorliggende wetsvoorstel geen bepalingen
ter bescherming van jeugdigen tegen films met nodeloos geweld of pornografie.
Daartoe zal in het najaar van 1999 een apart wetsvoorstel worden ingediend.
Onnodig geweld en pornografie op de televisie zijn tegenwoordig zodanig veel
voorkomend, dat de leden van de CDA-fractie de vraag stelden of het opnemen
van een bepaling van opschortingsbevoegdheid in dezen niet terzake en dringend
gewenst is. Bovendien stelden deze leden de volgende vraag die betrekking
heeft op consistentie: waarom in het wetsvoorstel wèl bepalingen voor
sponsoring die bij wetgeving nader zal worden geregeld en waarom géén
bepaling voor schorsingsbevoegdheid hoewel ook die bij wetgeving nader zal
worden geregeld?De leden van de VVD-fractie deelden mee met belangstelling
te hebben kennis genomen van het voorliggende wetsvoorstel.In artikel 3bis van de richtlijn wordt lidstaten de mogelijkheid geboden
om maatregelen te treffen die ervoor moeten zorgen dat evenementen van aanzienlijk
belang voor de samenleving niet zodanig worden uitgezonden dat een belangrijk
deel van het publiek deze evenementen niet op de kostenloze televisie kan
volgen. De leden van de VVD-fractie onderschreven de opvatting van de Raad
van State dat in het voorgestelde artikel 72 geen sprake is van de in de richtlijn
bedoelde maatregelen doch slechts van delegatie van wetgeving. De regering
heeft weliswaar vier algemene criteria opgenomen waaraan in ieder geval aan
twee moet worden voldaan, maar het bezwaar blijft dat bij algemene maatregel
van bestuur een lijst van evenementen wordt opgesteld en dat ook bij amvb
nadere regels kunnen worden gesteld. Ook de vier vage criteria namen bij de
leden van de VVD-fractie de vrees niet weg dat de samenstelling van de lijst
kan leiden tot politieke willekeur.Aangezien1. de richtlijn niet verplicht tot het instellen van een evenementenlijst,2. de evenementenlijst pas op een later tijdstip zal worden vastgesteld
en over de invulling ervan nog volstrekte onduidelijkheid bestaat,3. een zinnige discussie over de lijst ook niet te voeren is aangezien
over de kabelnota en de richtlijnen voor het basispakket nog geen besluitvorming
heeft plaatsgevonden vroegen de leden van de VVD-fractie zich af of het uit
een oogpunt van zorgvuldige besluitvorming niet gewenst is deze op dit punt
te laten plaatsvinden als meer duidelijkheid is verschaft. De leden van de
VVD-fractie hadden duidelijk de behoefte meer inzicht te krijgen in de evenementen
die op de lijst komen en waarom, alvorens tot besluitvorming over het voorliggende
wetsvoorstel over te gaan.Tijdens de behandeling in de Tweede Kamer ging de regering er van uit
dat de keuze, opennetzender of niet, een vrije keuze van de zender is. Maar,
zo vroegen de leden van de VVD-fractie, wordt deze keuze niet
mede bepaald door de kabelexploitant en de programmaraad? Zij kunnen immers
bepalen of een (commerciële) zender voor of achter de decoder wordt geplaatst
en tegen welke prijs. Nationale zenders zijn voor hun verspreiding afhankelijk
van lokale beslissingen.Het criterium dat een evenement in het verleden ook reeds op een open
net werd uitgezonden en kon rekenen op een grote kijkdichtheid riep bij de
leden van de VVD-fractie vragen op. Grot kijkdichtheid in het verleden betekent,
ook al door de komst van veel nieuwe zenders, allerminst een garantie voor
grote kijkdichtheid in de toekomst. Kijkdichtheid blijft een subjectief begrip
en is ook afhankelijk van het tijdstip van uitzending en de programmering
van concurrerende zenders. Bovendien werkt een dergelijke bepaling conserverend.
Kan de staatssecretaris aangeven, met inachtneming van de vier in artikel
72 genoemde criteria, hoe een nieuw evenement in aanmerking komt voor opname
op de lijst?De leden van de VVD-fractie vroegen tenslotte of het criterium, dat 75%
van de bevolking moet worden bereikt, wil er sprake zijn van een opennetzender
geldt voor de zender of voor het programma. Met andere woorden: mag bijvoorbeeld
een abonnee-tv aanbieder met een bereik van 10% de Elfstedentocht uitzenden
als hij de uitzending in een open venster aanbiedt waardoor 75% van de bevolking
de uitzending kan volgen?De leden behorende tot de PvdA-fractie deelden mede dat zij
over het algemeen konden instemmen met de voorgestelde implementatie van Richtlijn
97/36 van de EU. Met genoegen stelden zij daarbij vast dat de regering meent
dat een recht op weerwoord niet noodzakelijk is, nu ons rechtsstelsel via
de rechter en de Raad voor de Journalistiek hierin reeds voorziet. Ook billijkten
deze leden dat de regering geen bijzondere bepalingen nodig acht om schorsing
van doorgifte van televisie-programma's uit andere lidstaten met pornografische
scènes en nodeloos geweld mogelijk te maken nu bij de totstandkoming
van de Mediawet deze gedachte is afgewezen, omdat de andere lid-staten mogen
worden geacht zelf tegen zulke uitzendingen op te treden als daartoe aanleiding
is en de mogelijkheid van strafrechtelijk ingrijpen achteraf aanwezig blijft.De gedachte om gebruik te maken van de gelegenheid die de Richtlijn «Televisie
zonder grenzen» biedt om te voorkomen dat bepaalde uitzendingen die
van belang zijn voor een groot publiek achter de ontsleutelaar (decoder) verdwijnen
konden de leden behorende tot de PvdA-fractie op zichzelf waarderen.Toch hadden zij behoefte om een nadere onderbouwing van de staatssecretaris
te vernemen voor de criteria opgesomd in artikel 72, lid 2. In de stukken
en in de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer beroept het kabinet zich
met name op het feit dat de betrokken evenementen van grote betekenis zijn
voor de maatschappelijke cohaesie in ons land, doordat zij zorgen voor momenten
van gemeenschappelijke beleving en van nationale identiteit. Voorts treffen
deze leden het argument aan dat hier sprake zou zijn van het recht op informatie.Wat dit laatste argument betreft hebben deze leden twijfels. Bij vele
evenementen, met name waar sprake is van professionele uitgeoefende sportprestaties,
gaat het om vertoningen voor het publiek die op commerciële leest worden
opgezet. Waaraan ontleent de staatssecretaris de opvatting dat het bijwonen
of medebeleven van deze vertoningen een recht is als omschreven in artikel
10 Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, welk artikel het recht regelt
om inlichtingen te garen en te ontvangen? Als dit zo is, bestaat dat recht
ook ten aanzien van andere vertoningen die in beslotenheid worden gegeven
voor een betalend publiek (theater, circus, popconcert etc)? De aan het woord
zijnde leden zouden menen dat alleen de uitslag van de betrokken
sportevenementen valt onder de informatievrijheid, niet de beleving daarvan.Faalt het argument gebaseerd op het recht op informatie, dan blijft over
dat van de bevordering van nationale cohaesie. Hoewel dit argument in het
kader van de uitvoering van een Europese richtlijn wat inconsistent lijkt,
kunnen de leden behorende tot de PvdA-fractie zich voorstellen dat hier een
belang is gelegen. Met name kan dat belang zijn, dat kijkers met een smalle
beurs niet worden gedwongen voor het op televisie kunnen beleven van zo'n
nationaal sportevenement individueel hoge bedragen te betalen.De meest voor de hand liggende methode om dit te verzekeren is echter
om de publieke omroep in staat te stellen om deze uitzendingen als publieke
dienst aan te bieden («public service broadcasting» noemt de BBC
dit), tegen een voor iedereen gelijke prijs. Deze rol vervulden tot nog toe
de omroepbijdragen die worden geheven.De hier aan het woord zijnde leden hadden daarom twijfels ten aanzien
van de samenhangendheid van het regeringsbeleid, nu het kabinet zich voorneemt
om die omroepbijdragen af te schaffen. Zij vroegen de staatssecretaris uiteen
te willen zetten hoe hij denkt de uitzending van zulke evenementen op het
open net te bevorderen wanneer hij tevens de mogelijkheid afschaft om de kosten
van deze openbare dienst op de gebruikers rechtstreeks te verhalen, zoals
bij andere openbare diensten het geval is.De leden van de fractie van GroenLinks merkten op niet zonder
verbazing te hebben kennis genomen van het wetsvoorstel. De verbazing betreft
vooral het feit dat dit wetsvoorstel in de flank begeleid worden door tal
van andere wetsvoorstellen, beleidsnotities en besluiten, waarover de leden
van de Eerste Kamer nog min of meer in het duister tasten. Dat maakt een gedegen
oordeel over deze wet buitengewoon lastig. Er is sprake van een op handen
zijnde verandering van de Concessiewet, bij de Tweede kamer ligt een Kabelnotitie,
een dezer dagen wordt een wetsvoorstel ter bescherming van jeugdigen verwacht
en aanpassingen van Mediabesluiten, dan is er nog de aanpassing van de Mediawet
in verband met de afschaffing van de omroepbijdrage en dat alles heeft te
maken met dit wetsvoorstel. Die onzekerheden zorgen ervoor dat de samenhang
van dit wetsvoorstel met andere wetgeving eigenlijk niet goed te doorgronden
is. Om te bepalen hoe reëel het is om een evenementenlijst samen te stellen
is het echter wel van belang om al die ontwikkelingen goed te overzien. De
leden van GroenLinks hadden er daarom behoefte aan om van de staatssecretaris
te vernemen wat nu precies het belang is van de zogenaamde evenementenlijst
in het algemene mediabeleid en de cultuurpolitiek van de regering. Dient die
lijst als een soort omschrijving van het publieke domein, een soort lijst
van tv-monumenten die voor een zo groot mogelijk publiek toegankelijk moeten
zijn of dient de lijst eigenlijk alleen maar een praktischer doel, namelijk
het wegnemen van de dreiging dat bepaalde evenementen achter de decoder verdwijnen?
De staatssecretaris heeft in zijn verdediging van het wetsvoorstel in de Tweede
Kamer het midden gehouden tussen deze twee opties, maar het is de vraag of
er wel een midden is. Juist omdat het te kiezen uitgangspunt cruciaal is voor
de samenstelling van de lijst, zouden de leden van de GroenLinks-fractie het
op prijs stellen als de staatssecretaris zich in dezen wat explicieter uitspreekt.
Een breed samengestelde tv-evenementenlijst of een lijst van door de decoder
bedreigde tv-evenementen; wat is precies de cultuurpolitieke betekenis van
de lijst?In het verlengde daarvan toonden de leden van de fractie van GroenLinks
zich nieuwsgierig om te vernemen hoe ver de staatssecretaris al gevorderd
is met de samenstelling van de lijst. Op welke wijze denkt de staatssecretaris
de voorwaarden uit artikel 72, lid 2 te concretiseren? Wat is bijvoorbeeld
een grote kijkdichtheid? Moeten cultuurevenementen in het verleden eenzelfde
grote kijkdichtheid hebben gehaald als sportevenementen? Hoe lang moet de
periode zijn dat de evenementen met een grote kijkdichtheid zijn uitgezonden
om op de lijst geplaatst te kunnen worden? Anders gezegd: wat moet een evenement
«presteren» om op de lijst te worden geplaatst?Tenslotte: hoever is de staatssecretaris gevorderd in het in het debat
in de Tweede Kamer toegezegde overleg met zijn collegae in het kabinet met
betrekking tot het uitbreiden van het prijstoezicht op het aanbieden van de
zogenaamde pluspakketten.De leden van de fractie van D66 hadden met belangstelling kennis
genomen van dit wetsvoorstel en de daarover in de Tweede Kamer gevoerde discussie.
Hoewel er bij deze leden geen twijfel bestond over de noodzaak thans ten spoedigste
over te gaan tot implementatie van de gewijzigde richtlijn (tenslotte geldt
ook ten deze: beter laat dan nooit) rees met name de vraag of het doel van
artikel 3 bis van de gewijzigde richtlijn 89/552/EEG middels de bij algemene
maatregel van bestuur op te stellen lijst van evenementen gerealiseerd zou
kunnen worden. Want hoewel deze leden warme steun wilden betuigen aan de wens
om te kunnen garanderen dat iedere burger adequate toegang heeft tot actuele
verslaggeving van evenementen van algemeen belang voor een betaalbare prijs,
vroegen de leden van de fractie van D66 zich af of bij de vertaling van die
wens ook andere methoden de revue hebben gepasseerd dan de voorgestelde, nl.
de opstelling van een lijst van evenementen die in ieder geval op een open
net uitgezonden moeten worden. Is een andere stok overwogen om de eventueel
te ver door geslagen markt te kunnen slaan? Of, anders geformuleerd: is de
keuzevrijheid voor burgers tot adequate toegang tot evenementen van aanzienlijk
belang voor de samenleving wel waterdicht?Aan de oplossing van de lijst zoals voorgesteld kleefden overigens naar
het oordeel van de leden van de fractie van D66 onder meer in drie bezwaren.De eerste is gelegen in de verwachting van deze leden dat de feitelijke
vertaalslag van de criteria genoemd in het voorgestelde artikel 72 lid 2,
in hoge mate afhankelijk zal zijn van tijd, plaats en persoon die deze vertaalslag
ter hand mag en moet nemen. De voorspellende waarde van de daarin verwoorde
voorwaarden zijn niet al te groot, zo meenden deze leden.Een tweede bedenking vloeit uit de eerste voort: loopt de wetgever met
dit voorstel niet het risico dat er telkens bij het vernieuwen van de lijst
een vorm van koehandel ontstaat over de vraag welke evenementen daarop wel
en welke niet dienen te worden geplaatst?Een derde element dat bij de leden van deze fractie en rol speelde was
de vraag of zo de eerder genoemde problemen onvermijdelijk waren, en er dus
geen ander middel voor het te realiseren doel in wetsystematische zin zou
bestaan aan de hand van artikel 72, lid 2 ook adequaat kan worden opgetreden
bij evenementen die niet op de lijst staan omdat de relevantie daarvan te
laat door het bestuur is onderkend.Met belangstelling hadden de leden van de fracties van RPF/GPV
en SGP kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij wilden over één
interessant aspect van het voorstel een vraag stellen, namelijk over de cultuurpolitieke
motieven die hebben geleid tot de formulering van de criteria voor het onderscheiden
van evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving. In kwesties van
cultuurpolitiek is het kabinet in het algemeen terughoudend. Niet alleen is
de mondigheid van de burger vaak een reden om af te zien van een normatieve
benadering van wat voor de samenleving wel of niet van waarde
is. Ook is het kabinet beducht voor een normatieve standpuntbepaling die politiek
is gemotiveerd. Om de staatssecretaris te citeren: Ik probeer de criteria
een beetje objectief te houden, anders wordt de lijst helemaal een soort politieke
willekeur, van de zijde van de regering of van de zijde van de Kamer (Handelingen
TK 99–5741).De memorie van toelichting geeft een schetsmatige motivering, waarbij
de subsidie van sport en de samenbindende werking van uitzending van bepaalde
grote evenementen de hoofdmoot vormen. Graag zouden de genoemde leden een
systematischer uiteenzetting ontvangen over de motieven voor de vier criteria.De leden van de SP-fractie deelden mee met veel belangstelling
te hebben kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij zouden graag
de volgende punten toegelicht zien:Hoe verhouden de wettelijke voorschriften in de lidstaten, en met name
de verschillen daartussen, zich tot de Europese richtlijn waarvan het uitgangspunt
is dat ontvangst en doorgifte van televisieprogramma's, die voldoen aan de
wettelijke voorschriften van het land van uitzending, in andere landen van
de Europese Unie niet mogen worden belemmerd?Houdt de genoemde richtlijn in dat in de praktijk onze eigen wettelijke
voorschriften ondergeschikt worden aan die van het land met de meest ruime
wettelijke voorschriften?De leden van de SP-fractie juichten het aanleggen van een evenementenlijst
van harte toe aangezien dit een garantie biedt tegen het verkopen van uitzendrechten
van verschillende evenementen aan de hoogste bieder welke vervolgens zijn
programma's achter decoders tegen hoge tarieven aanbiedt. De lijst garandeert
dat iedere burger adequate toegang heeft tot actuele verslaggeving van evenementen
voor een betaalbare prijs. Daarom zouden de leden van de SP-fractie de staatssecretaris
het advies willen geven om van deze lijst een lange lijst te maken waarop
belangrijke evenementen zoals het EK, het WK en de Olympische Spelen zeker
niet mogen ontbreken.De schorsingsbevoegdheid biedt een waarborg tegen maatschappelijk ongewenste
programma's, zo vervolgden deze leden. De regering gaat er evenwel van uit
dat van deze bevoegdheid in de praktijk niet of nauwelijks gebruik gemaakt
zal hoeven te worden. Waar is dit optimisme op gebaseerd? Kan de staatssecretaris
aangeven welke argumenten ertoe geleid hebben dat bepalingen rond de schorsingsbevoegdheid
niet in de Mediawet worden opgenomen?De verruimde mogelijkheden tot sponsoring roepen vraagtekens op. Het sponsoren
van programma's van de publieke omroep door bedrijven die zich bezighouden
met de productie danwel verkoop van geneeskundige middelen brengt het risico
van het beïnvloeden van de inhoud van programma's met zich mee. Juist
in de publieke omroep moet hiervoor gewaakt worden. Aangezien de staatssecretaris
onlangs in zijn beantwoording van schriftelijke vragen van Tweede kamerlid
H. van Bommel heeft erkend dat dit risico inderdaad aanwezig is zouden de
leden van de SP-fractie willen weten wat de mening van de staatssecretaris
is aangaande deze verruiming en welke conclusies daaruit worden getrokken.De voorzitter van de commissie,De BoerDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), De Boer (GL) (voorzitter), Veling (RPF/GPV),
Van den Broek-Laman Trip (VVD), Bierman (OSF), Luijten (VVD), Ruers (SP),
Woldring (CDA), Tan (PvdA), Van den Hul-Omta (CDA), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert
(VVD), Witteveen (PvdA), Timmerman-Buck (CDA), (plv. voorzitter). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26256-30.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl