Mest- en ammoniakbeleid; Verslag algemeen overleg op 31 mei 2000 over o.a. de brief van 18 mei 2000 over stank- en ammoniakbeleid (voortzetting overleg 25 mei 2000)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24445, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

24445 nr. 54

23-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24445Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 445Mest- en ammoniakbeleidnr. 54VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 23 juni 2000De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 en de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer2 hebben op 31 mei 2000 een overleg
van 25 mei 2000 voortgezet met Minister Pronk van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeleid en minister Brinkhorst van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij over:– de brief van de minister van VROM d.d. 18 mei
2000 inzake toekomstig stank- en ammoniakbeleid;– de brief van de minister van LNV d.d. 19 mei
2000 inzake boer-boertransport, derogatie en beëindigingsregeling.Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Nadere gedachtewisselingDe heer Oplaat (VVD) achtte het van groot
belang dat er, voordat er half juni in het kabinet wordt gesproken, een duidelijk
signaal van de Kamer komt. Het voorstel van minister Pronk, eerst een wetsvoorstel
en dan pas discussie met de Kamer, is voor hem een brug te ver. Het regeerakkoord,
dus emissiebeleid, behoort uitgangspunt te zijn. Hij overwoog om een uitspraak
van de Kamer te vragen. Komt er straks een wetsvoorstel met depositie, afstandstabellen
enz. dan zou de fractie van de heer Oplaat daar tegen zijn.De heer Oplaat bestreed het beeld dat kabinet en VVD over het ammoniakbeleid
alleen maar van mening verschillen. Net als de minister wilde hij geen extra
krimp in de veehouderij. Hij achtte de technische mogelijkheden om het emissiebeleid
te realiseren echter onuitputtelijk. De IPPC-richtlijn schrijft geen depositiebeleid
voor, maar gaat alleen uit van emissie. Emissiebeleid levert weinig op in
de rundveehouderij, wanneer de koeien in de wei staan. Gelukkig zijn daar
wel oplossingen voorhanden, namelijk bacteriepreparaten, Hij vond het niet
wenselijk om de koeien massaal op stal te zetten. De minister van LNV heeft
in maart ook nog uitgesproken dat milieueisen niet mogen leiden tot verslechtering
van het welzijn van dieren. De Europese regelgeving gaat uit van het ALARA-beginsel,
hetgeen betekent dat voor koeien in de wei de beste techniek die voorhanden
is moet worden gebruikt. Minister Pronk heeft de Kamer in een brief van 21
mei 1999 toegezegd samen met zijn collega van LNV een stimulerend
beleid te voeren voor dergelijke bacteriepreparaten in de veehouderij. Dat
moet samen met de afspraken in het regeerakkoord toch een solide basis kunnen
vormen onder het nieuwe ammoniakbeleid.De heer Oplaat riep de bewindslieden op de brief van 18 mei 2000 terug
te nemen en de Kamer een nieuw voorstel voor te leggen, conform de uitspraak
van de Kamer uit 1988 en op basis van de afspraken in het regeerakkoord. Geven
zij hieraan geen gehoor, dan zag hij zich genoodzaakt om te verzoeken om het
verslag van het algemeen overleg op de agenda van de Kamer te plaatsen.De heer Waalkens (PvdA) stelde vast dat de
VVD kennelijk bij uitsluitend emissiebeleid toch wel een probleem onderkende,
dat nu met behulp van bacteriën schijnt te moeten worden opgelost. Het
leek hem voor de duidelijkheid maar het beste dat het debat in de plenaire
zaal wordt voortgezet.De heer Waalkens wees erop dat in het regeerakkoord onder het kopje milieu
expliciet gesproken wordt over herstructurering van de sector. De glastuinbouw
en de pluimveehouderij worden expliciet genoemd. Voorts wordt een relatie
gelegd tussen het mestbeleid, waarvan het ammoniakbeleid een essentieel onderdeel
is en de herstructurering. Hij zag het op een intelligente manier positioneren
van het ammoniakbeleid in de totale herstructurering, in concentratiegebieden
en niet-concentratiegebieden, als de oplossing. Nederland zijn een aantal,
weliswaar nog niet exact geformuleerde, verplichtingen opgelegd door de EU.
De Kamer heeft een uitspraak gedaan over een emissieplafond. Dat zijn mede
vertrekpunten voor de verdere herstructurering. Voorkomen moet worden dat
over enkele jaren opnieuw over het ammoniakbeleid en over diep ingrijpende
maatregelen moet worden gesproken. Hij zag een grote noodzaak voor aanvullend
beleid, gerelateerd aan het mestbeleid en niet alleen aan het ammoniakbeleid.
Hij gaf daarmee wellicht een iets andere lezing van het regeerakkoord. Hij
erkende dat de oplossing van het probleem zoals hij die zag gecompliceerd
is en door het veld niet als gemakkelijk zou worden ervaren. Er moeten echter
harde keuzes worden gemaakt.Reductiedoelstellingen kunnen generiek aan de dierhouderij opgelegd worden,
maar naar het idee van de heer Waalkens kunnen veel beter de kwetsbare gebieden
apart worden gepositioneerd. Hij koos daarom voor een integrale zonering.
Als men kiest voor emissiebeperkende maatregelen verdeeld over de totale dierhouderij,
kost dat ofwel grote investeringen ofwel de veestapel moet verder worden gereduceerd.
Dat is ook een principiële keuze tussen een forse sanering of een intelligente
zonering rondom kwetsbare gebieden. Hij constateerde een verschil van mening
daarover binnen de coalitie, maar hoopte dat op basis van argumenten en niet
op basis van dogma's beleid zou worden geformuleerd.Volgens het regeerakkoord maken de provincies de ruimtelijke keuzes bij
de herstructurering aan de hand van de ecologische hoofdstructuur, de provinciale
omgevingsplannen en de streekplannen. Volgens het regeerakkoord moet deze
bestuurslaag worden ingeschakeld. De afwegingsfactor omgeving, nu al een element
bij de vergunningsverlening uit hoofde van de Wet milieubeheer komt ook hier
steeds uitdrukkelijker naar voren. Rondom kwetsbare gebieden biedt een emissiebeleid
mogelijkheden voor de intensieve veehouderij. Hij wilde zo'n ontwikkeling
voorkomen. Hij wilde de melkveehouderij wel ontwikkelingsperspectief geven.De heer Meijer (CDA) vernam graag van de minister
van LNV hoe op korte termijn duidelijkheid over de knelgevallenregeling zou
ontstaan. Bedrijven moeten weten waar zij aan toe zijn. Hem was ook nog niet
duidelijk welke mogelijkheden het fiscale instrument zou gaan bieden voor
ondernemers die willen stoppen.De heer Meijer wees de minister van VROM erop dat veel bedrijven de komende
tijd moeten gaan voldoen aan de eisen van dierwelzijn. Daartoe zullen
zij de staloppervlakte per dier moeten gaan vergroten. Dit betekent dat bij
eenzelfde aantal dieren een uitbreiding van staloppervlak nodig is.De heer Meijer vroeg in hoeverre de minister van LNV mesttransporteurs
die investeringen hebben gedaan met het oog op de nu afgeblazen boer-boerregeling
zal compenseren, dan wel of de minister iets meer kon zeggen over de toekomst
van de betrokken bedrijven.In de voorbije week had de heer Meijer nog eens intensief met wetenschappers
gesproken en rapporten over ammoniakuitstoot van de afgelopen tien, vijftien
jaar gelezen. Hij bleef van oordeel dat voor de schade aan verzuringsgevoelige
natuurgebieden niet alleen gekeken moet worden naar afzonderlijke intensieve
veehouderijen in de naaste omgeving, maar ook naar andere bedrijven in die
omgeving en naar de achtergronddepositie. De Raad van State bepaalde destijds
al dat die laatste twee elementen ten onrechte niet waren meegenomen in de
Wet milieubeheer. Er is een emissienorm per dierplaats vastgesteld, die het
mogelijk maakt per bedrijf uit te rekenen hoeveel er mag worden geëmitteerd.
Hij gaf het kabinet in overweging, voordat de Kamer een wetsvoorstel voorgelegd
krijgt met haar te debatteren over drie opties.De eerste optie is het maken van onderscheid tussen grondgebonden en niet-grondgebonden
bedrijven. Voor de grondgebonden bedrijven zou een emissienorm per hectare
moeten worden vastgesteld, terwijl voor de niet-grondgebonden bedrijven een
maximale emissie per dierplaats kan worden vastgesteld. Een bedrijf kan dan
zelf uitmaken door welk pakket van maatregelen het de emissie terugdringt.De tweede optie is het beoordelen van de emissie in concentratiegebieden,
meestal zandgebieden met de meest kwetsbare natuur, en niet-concentratiegebieden.
In de concentratiegebieden zou dan voor alle diersoorten een stringentere
norm gehanteerd moeten worden.De derde optie is dat in de krimpgebieden in het kader van de reconstructiewet,
waar bescherming van natuurwaarden het primaat heeft en tot uitplaatsingen
kan leiden, een strengere norm wordt gehanteerd dan buiten de krimpgebieden.Zelf had de heer Meijer wel een voorkeur voor een van de drie opties,
maar hij hoopte op een open discussie. Hij was overtuigd geraakt dat het RIVM
zoveel aannames voor het depositiebeleid heeft moeten doen dat het niet verantwoord
is om voor individuele bedrijven nog rechtstreeks een relatie tussen emissie,
depositie en schade aan de natuur te leggen. Hij zou een beleid willen waarbij
verplaatsingen in principe niet nodig zijn, als men zijn emissie maar reduceert.
Graag zou hij met de bewindslieden bespreken welke van zijn drie opties het
hoogste rendement, met behoud van zoveel mogelijk bedrijven, oplevert.De heer Van der Vlies (SGP) betoogde dat zijn
fractie de milieunormen serieus wil nemen, goede middelen wil kiezen en de
bedrijven daarbij zoveel mogelijk wil sparen. De omslag naar het emissiespoor
was voor zijn fractie daarom belangrijk. Al ruim voor het regeerakkoord is
daarover uitgebreid gediscussieerd in de Kamer. Hij zag wel heil in de open
discussie over drie opties die de heer Meijer heeft gevraagd. Hij vroeg wat
het algemeen overleg voor de bewindslieden betekende bij het schrijven van
de wet. Wordt er nog iets veranderd in de concepten die er op het departement
ongetwijfeld al zijn? Zijn die voldoende flexibel voor de keuzemomenten die
de Kamer bij meerderheid vraagt en die nodig zijn om maatwerk te leveren voor
regio's, verschillende gebieden en bedrijven? Hij had er in het vorige overleg
op gewezen dat het draagvlak in het ROM-gebied Zuidoost-Friesland is weggevallen.
Dat is niet nodig als de aanpak daar garant staat voor de taakstelling in
het gebied.In de brief van minister Pronk over diens afspraken met de provincies
wordt uitgegaan van een norm van 104 kton plus een bandbreedte. De heer Van
der Vlies vroeg zich af of dit in feite niet betekent dat tegenover Brussel
het hoofd in de schoot wordt gelegd. Bovendien heeft de minister al
toegegeven dat het een heel karwei zal zijn om het emissieplafond van 128
kton te halen.De heer Van der Vlies dankte het kabinet voor het besluit inzake het boer-boertransport.
Hij was er nog niet gerust op dat, zoals minister Brinkhorst zei, er maar
weinig schadeclaims te verwachten zouden zijn. Hij pleitte ervoor om, waar
dat reëel en billijk is, tot een schadevergoedingsregeling te komen.Voor velen die zich hebben aangemeld voor de opkoopregeling is het fiscale
regime uiterst relevant en misschien straks doorslaggevend. De heer Van der
Vlies zou graag vernemen in welke richting het ondernemerspakket dat is aangekondigd,
gaat. Kan het proces van opkoop gekeerd worden als met het nieuwe fiscale
regime onvoldoende tegemoet wordt gekomen aan bedrijfsbeëindigers die
er geheel of gedeeltelijk van afhankelijk zijn?De heer Ter Veer (D66) was het eens met de
conclusie van minister Pronk dat die nu verder kon werken aan het wetsontwerp,
echter op basis van de notie dat de opvattingen over emissie als uitgangspunt
die in het vorige overleg zijn gebleken daarin doorklinken. De brief van 18
mei heeft zijn functie gehad en kan ter zijde worden gelegd. Het woord depositie
is vanaf nu een taboewoord. Hij was gesterkt door het pleidooi voor emissie
als basis voor het beleid van Dick van der Meijden. Hij releveerde dat ammoniak
een bijzonder vluchtige stof is, die voor het grootste deel door de landbouw
wordt uitgestoten. Binnen de landbouw is de melkveehouderij de belangrijkste
bron, circa 50%. Er zijn interessante ontwikkelingen in de pogingen om de
emissie te verminderen. De nieuwste emissiearme pluimveestallen en varkensstallen
emitteren minder dan 10% van wat de bedrijven doen. Het huidige mestbeleid,
inclusief de opkoop van mestproductierechten, vermindert de emissie van de
intensieve veehouderij. In de melkveehouderij is een reductie van de emissie
vanuit de stal met 50% mogelijk door de installatie van een sleufvloer, die
zelfs in bestaande bedrijven is in te passen. Ook door voedingsmaatregelen
is de ammoniakemissie in de melkveehouderij sterk te verminderen. De afgelopen
opkoopactie was in Overijssel geen succes, maar in Brabant een doorslaand
succes. De heer Ter Veer vroeg welke gevolgen dat heeft voor de emissies in
die provincies. Het effect van de verplaatsing van bedrijven vanuit de zone
van 250 meter tot 500 meter rondom natuurgebieden is volgens de heer Ter Veer
maar betrekkelijk, omdat maar 30% van de ammoniak binnen vijf kilometer neerslaat.
Slechts voor grote natuurterreinen is zonering effectief. Voor terugdringing
van de achtergronddepositie is structurele vermindering van de totale ammoniakemissie
vereist. De overheid dient zich open te stellen voor allerlei nieuwe technische
ontwikkelingen.Inmiddels heeft het kabinet echter een akkoord gesloten met vijf reconstructieprovincies.
Er zijn echter nog zeven provincies, waaronder Friesland, dat onderhand wel
eens duidelijkheid van Den Haag wil over het ROM Zuidoost-Friesland. De reconstructiewet
zou moeten worden uitgebreid tot alle twaalf provincies. Voor de heer Ter
Veer was niet duidelijk hoe het kabinet de 128 kton-norm over de verschillende
provincies denkt te verdelen. Kwetsbare gebieden zijn niet alleen te vinden
in de ecologische hoofdstructuur, maar overal. Hij vroeg of alle provincies
hun kwetsbare gebieden in kaart hebben gebracht.De heer Ter Veer voelde niets voor polarisatie. Hij zag wel wat in de
inbreng van de heer Meijer, die over een aantal opties zou willen spreken.
De heer Ter Veer verklaarde zich voor optie nr. 1. Hij meende dat er voldoende
basisgegevens voor het kabinet zijn om aan een wetsvoorstel te gaan schrijven.
Het bestaande beleid is te gecompliceerd om in de praktijk begrepen te worden.
De heer Waalkens wil dat wel accepteren, maar hij wilde daarmee niet doorgaan.
Van de spierballentaal van de heer Oplaat was hij ook niet zo gecharmeerd. Mevrouw Vos (GroenLinks) maakte uit de verschillende
lezingen van de coalitiepartijen op dat regeerakkoorden maar betrekkelijk
zijn. Zelf kon zij zich nog steeds goed vinden in de lijn van de regering.
Voor het terugdringen van ammoniakschade dient haars inziens onderscheid te
worden gemaakt tussen verschillende gebieden, die qua natuur verschillend
zijn en waar de concentratie van bedrijven verschillend is. Zij achtte het
best mogelijk dat door het volgen van de opties van de heer Meijer, door sterk
te differentiëren naar emissies, men toch dicht bij elkaar komt.Mevrouw Vos realiseerde zich dat haar fractie een andere opstelling kiest
dan de rest van de Kamer door het plafond van 128 kton te hoog te vinden.
Zij vroeg zich echter af hoe de regering de in internationaal verband gemaakte
afspraken denkt waar te maken als het plafond zo hoog wordt. De regering wil
het nationale emissieplafond regionaal vertalen op basis van de huidige aantallen
dieren. Mevrouw Vos leek het niet mogelijk om dan met regionale concentraties
van natuur rekening te houden. Zij stemde ermee in dat provincies verdergaande
technische eisen mogen stellen in het kader van aanvullend regionaal beleid.
Zij meende dat de regering dan toch een zeker kader met criteria moest maken.
Als er duidelijke kaders zijn, kunnen provincies en gemeenten goed uit de
voeten. Overigens zijn de ervaringen met de vertaling van het rijksbeleid
door de provincies ook niet altijd zo goed. Te veel beleidsvrijheid kan ook
tot grote verschillen tussen provincies leiden. Bijvoorbeeld bij de totstandkoming
van de EHS hebben de provincies hun beleidsvrijheid haars inziens niet goed
gebruikt.Mevrouw Vos was niet duidelijk waarom de regering bij het zoneringsbeleid
in concentratiegebieden een andere lijn wil volgen dan in niet-concentratiegebieden.
Krijgen de provincies niet te veel beleidsvrijheid als zij de zogenaamde B-zones
als het ware van de kaart mogen halen? Zullen zij nog wel voldoende rekening
houden met de natuur? Hoe denkt de rijksoverheid het provinciale beleid te
toetsen? Zij begreep ook niet waarom de salderingssystematiek in de concentratiegebieden
wordt losgelaten. Zij vreesde dat er nog veel latente rechten zullen blijken
te zijn. Bijvoorbeeld in de Peel zijn er wellicht kapitaalkrachtige boeren,
die mogelijkheden zien tot uitbreiding, waarvan de natuur in de omgeving schade
ondervindt.Naar de interpretatie van mevrouw Vos houdt de IPPC-richtlijn wel degelijk
een omgevingstoets in. Het effect van de totale vervuiling in een bepaald
gebied op de omgeving moet worden bekeken. Dit is ook van belang voor de toepassing
van de Wet milieubeheer, waaraan de minister kennelijk iets wil wijzigen,
want hij wil de omgevingstoets voor kleinere bedrijven minder zwaar maken.
Als hij dat doet voor landbouwbedrijven, moet hij het dan ook niet doen voor
andere bedrijven?De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeleid hoopte nog steeds op een spoedige plenaire afronding
van een aantal wetsvoorstellen. Hij vond het buitengewoon zinvol om in algemeen
overleg een wetsvoorstel goed voor te bereiden, doordat zo goed mogelijk politieke
signalen worden afgegeven. Men kan echter niet continu over ideeën, opties
en scenario's spreken, zonder dat het ooit tot concrete besluiten komt. In
eerste instantie is het kabinet geïnteresseerd in een effectieve uitvoering
van de nitraatrichtlijn. Als dat niet lukt, komt Nederland in een politiek
en financieel ongunstige situatie in Europa. Hij was bereid ietsje soepeler
te zijn met ammoniak en stank om in ieder geval de nitraatdoelstelling te
halen.Voor de instrumentering van het nitraatbeleid zijn er het derogatiebeleid
en het reconstructiebeleid. De minister had de indruk dat de Kamer pas goed
over de reconstructiewet meent te kunnen oordelen als zij meer weet over het
ammoniak- en stankbeleid. Hij meende in de Kamer een meerderheid te hebben
gevonden voor het stankbeleid dat hij wilde inzetten. Hij zag echter geen
mogelijkheid om op het gebied van ammoniakbeleid op alle punten
volledige zekerheid te geven. Hij deed de politieke uitspraak dat er een belangrijke
relatie is tussen de reconstructie en de verwezenlijking van het nitraatbeleid.
Hij zou daarom de reconstructiewet graag snel door de Kamer leiden, om een
basis voor het reconstructiebeleid te hebben. Hij was wel bereid om de constructieve
suggesties die door de commissies zijn gedaan inzake het ammoniakbeleid op
hun merites te bekijken, maar hij zou dan ook graag zeker willen weten dat
hij kon doorgaan met de reconstructiewet.De minister heeft zoveel belang bij talloze passages van het regeerakkoord
dat hij wel de laatste zou zijn om dat regeerakkoord ter zijde te schuiven.
Hij wilde daar zo dicht mogelijk bij blijven, door maximaal aandacht te geven
aan het emissiespoor en door het aanvullende beleid. Het nitraatbeleid is
aanvullend aan de uitvoering van het ammoniakbeleid. Een inkrimping van de
veestapel ten behoeve van de nitraatdoelstelling heeft ook belangrijke consequenties
op het gebied van ammoniak. Niemand wil, om de ammoniakdoelstelling te kunnen
halen, met die inkrimping verder gaan dan de nitraatdoelstelling. Er is dan
nog iets extra's nodig voor het ammoniakbeleid, want het uiteindelijke doel
is toch de bescherming van natuurwaarden. De vraag is nu of er na het emissiespoor
en het nitraatbeleid nog veel extra maatregelen nodig zijn. De heer Oplaat
vermoedt dat het kan met emissiebeleid, maar dat is een technische discussie.
De minister was niet halsstarrig, maar bereid om te luisteren. In zijn brief
had hij voorgesteld maximaal gebruik te maken van het emissiebeleid en dat
niet te beperken tot de mogelijkheden die er op dit moment zijn, maar ook
door gebruik te maken van verdergaande technieken. Veel van die technieken
zijn echter duur en voor een aantal geldt dat het enige tijd duurt voordat
zij operationeel kunnen zijn. Er wordt gewerkt aan nieuwe voedingspreparaten,
maar die dienen ook echt veilig te zijn. Hij was echter bereid alle nieuwe
technieken goed te onderzoeken.De minister wees erop dat in zijn brief een soortgelijk onderscheid wordt
gemaakt als in de drie scenario's van de heer Meijer. Hij had in de brief
niet alleen generiek landelijk beleid aan de orde gesteld, maar ook aanvullend
regionaal en gebiedsgericht beleid, niet alleen voor zonering, maar ook vanuit
het oogpunt van emissies. Er kunnen redenen zijn om in bepaalde gebieden verdergaande
technieken voor te schrijven dan in minder zwaar belaste situaties. In aanvulling
op de minimum staleis van de AMvB huisvesting zullen de provincies de bevoegdheid
krijgen om in door hen aan te wijzen regio's en gebieden verdergaande eisen
te stellen, die de gemeentes als bevoegd gezag bij de vergunningverlening
moeten hanteren.De kern van de vraag is nu of maximale inzet op het emissiespoor, met
erkenning dat dit niet statisch is, maar op termijn met nieuwe technieken
kan worden ingevuld en met differentiatie tussen regio's en gebieden, voldoende
is. De stelling van de minister is dat het afwijzen van bijvoorbeeld specifieke
bescherming van natuurwaarden in kwetsbare en zeer kwetsbare gebieden via
zoneringsbeleid wellicht noodzaakt tot een zo vergaande emissiereductie dat
op nationaal niveau een vergaande inkrimping van de veestapel nodig is. Hij
koos liever voor een gebiedsgerichte benadering.Als een vorm van gebiedsgerichte differentiatie zag de minister de mogelijkheid
om voor kleinere melkveebedrijven in zones rond kwetsbare gebieden, waarvoor
een bepaalde norm was gekozen, 300 kg ammoniakemissie, een verruiming, misschien
een verdubbeling, toe te staan om de levensvatbaarheid van deze bedrijven
te vergroten. Gebiedsgericht zouden ruimere salderingsmogelijkheden kunnen
worden toegestaan, bijvoorbeeld tussen vergelijkbare zones rond natuurgebieden
binnen een of meer gemeentes of op provinciaal niveau. De minister wist niet
of de heer Meijer diens opties als elkaar uitsluitend beschouwt, maar combinaties
zijn denkbaar, bijvoorbeeld grondgebonden bedrijven in niet-concentratiegebieden.
Voor het ROM-gebied Zuidoost-Friesland kan misschien een oplossing
worden gevonden met een generiek criterium, dat beperkt is tot het niet-concentratiegebied.
Verschillende geachte afgevaardigden hebben continuering van het emissiebeleid
aanbevolen, zonder altijd dezelfde suggesties te doen. De minister wilde daar
best verder over denken, maar zij moeten wel uitvoerbaar zijn. Een emissienorm
per hectare, zoals de heer Ter Veer de vorige keer voorstelde, kan bepaalde
oplossingen bieden, maar moet ook administratief uitvoerbaar én controleerbaar
zijn. Hij had geen afgerond antwoord op de verschillende suggesties die zijn
gedaan. Wanneer de Kamer echter bereid is de reconstructiewet door te zetten,
zonder alle mogelijke aspecten van het ammoniakbeleid tot in detail vastgelegd
te hebben, dan was de minister bereid om in het kader van de behandeling van
het wetsvoorstel ammoniak in nauw overleg met de Kamer tot zodanige modaliteiten
te komen dat de Kamer daar in meerderheid achter kan staan. Wat nu is gewisseld
zou hij maximaal willen meenemen bij het formuleren van een wetsvoorstel.
Dat betekent dat het concept dat er thans op zijn ministerie is, nog wordt
aangepast. De Kamer krijgt pas inzage in het voorstel, nadat de Raad van State
advies heeft uitgebracht over het wetsvoorstel. De minister wenste de normale
procedure te volgen. Nadat het wetsvoorstel met het advies van de Raad van
State aan de Kamer is gezonden, zijn minister Brinkhorst en hij bereid om
werkende weg het wetsvoorstel zo nodig nog zodanig te amenderen dat het wetsvoorstel
het haalt. De bescherming van natuurwaarden is het doel van het ammoniakbeleid.
Als allerlaatste aanvulling op het emissiespoor, als een soort veiligheidsklep,
blijft het zoneringsbeleid dan over. Misschien is het niet zo noodzakelijk
om dat zoneringsbeleid zwaar in te zetten, als een heel gedifferentieerd emissiebeleid
kan worden gevoerd.Indien dat uit een oogpunt van dierwelzijn noodzakelijk is, kunnen stallen
bij eenzelfde aantal dieren qua staloppervlak worden uitgebreid. Dat leidt
tot een iets grotere emissie per dierplaats, dus zullen extra eisen worden
gesteld aan de kwaliteit van de stallen. Dat zullen emissiearme stallen moeten
zijn.Enkele kleinere vragen die niet beantwoord zijn, beschouwde de minister
als ondergeschikt aan het politieke gesprek.De minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij raadde de Kamer af om de reconstructiewet in gijzeling te nemen
vanwege de ammoniakproblematiek. Hij drong aan op een spoedige behandeling
van de reconstructiewet. De provincies dringen daar zeer op aan, vanwege het
ruimtelijk beleid en vanwege het belang van de sector, die niet gebaat is
bij een koude sanering. Meer dan 3500 boeren hebben thans gekozen voor bedrijfsbeëindiging
of beëindiging van een tak van hun bedrijf. De mogelijkheid tot uitvoering
wordt bepaald door het politieke raamwerk dat Kamer en kabinet tot stand brengen.Op 6 juni wordt het Besluit hardheidsgevallen in het Staatsblad geplaatst,
om op 1 juli in werking te kunnen treden. Het is de bedoeling dat het geldt
met terugwerkende kracht tot 1 januari 1998, de datum van inwerkingtreding
van de Wet herstructurering varkenshouderij. De nieuwe categorieën hardheidsgevallen
die in het besluit zijn aangeduid, zullen zich binnen zes weken moeten melden.De fiscale behandeling van bedrijfsbeëindigers wordt geregeld in
een ondernemerspakket, waar het kabinet zo spoedig mogelijk mee wil komen.
Over enkele weken is een algemeen overleg voorzien, waarbij de tweede tranche
van het beleid voor 2001 in relatie tot de herstructurering aan de orde komt.
Bij staking komt er een herinvesteringsfaciliteit. Binnen twaalf maanden na
het besluit tot staking zal men tot afvoering van het vee van het bedrijf,
dus tot sluiting van de bedrijfsvoering moet overgaan. Dat zal in 99 van de
100 gevallen na 1 januari 2001 zijn. Men kan dan gebruikmaken van de faciliteit.
Voorts wordt gewerkt aan een regeling om de stakingswinst te kunnen realiseren
met een bijzonder tarief voor de inkomstenbelasting, dat dit jaar
nog geldt. Ten slotte zal een betalingsregeling voor tien jaar worden getroffen
voor degenen die een bedrijfswoning bewonen, voor de woning en de aangehorigheden.De minister had geen concrete schadeclaims ten gevolge van de boer-boertransportregeling
ontvangen. Cumela heeft wel aangekondigd dat het schade wil inventariseren.
Hij verwachtte niet veel echte problemen. Hij betreurde het dat LTO Nederland
en de mestintermediairs niet tot een akkoord zijn gekomen. Wie een groot mestoverschot
heeft kan geen gebruikmaken van de nieuwe regeling. Veel veehouderijbedrijven
verzorgen zelf het transport. Er gaat geen grote markt verloren voor de intermediairs.
Op de hypothetische vraag wat er gebeurt als er toch grote claims komen, wilde
de minister nu geen antwoord geven.De voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij,Ter VeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,ReitsmaDe griffier van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij,Van OverbeekeXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal (PvdA),
Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA), M. B.
Vos (GroenLinks), Stellingwerf (RPF/GPV), Poppe (SP), Van Ardenne-van der
Hoeven (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Passtoors (VVD),
Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Oplaat (VVD), Hermann (GroenLinks), Geluk (VVD), Udo (VVD), Waalkens
(PvdA), Schoenmakers (PvdA), Herrebrugh (PvdA), Atsma (CDA), Snijder-Hazelhoff
(VVD) en Dijsselbloem (PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Van Zuijlen (PvdA), Ravestein (D66), Zijlstra
(PvdA), Albayrak (PvdA), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Middelkoop (RPF/GPV),
Kant (SP), Mosterd (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt (VVD), Cornielje
(VVD), Buijs (CDA), Rietkerk (CDA), Reitsma (CDA), Patijn (VVD), Karimi (GroenLinks),
Kamp (VVD), O. P. G. Vos (VVD), Belinfante (PvdA), Dijksma (PvdA),
De Boer (PvdA), Van Wijmen (CDA), Te Veldhuis (VVD) en Duivesteijn (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Van Middelkoop
(RPF/GPV), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA),
Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD),
ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer (CDA),
Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van
der Staaij (SGP), Ravestein (D66), Oplaat (VVD), Kortram (PvdA), Van der Knaap
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Udo (VVD), Waalkens (PvdA) en Schoenmakers (PvdA).Plv. leden: Leers (CDA), Dijksma (PvdA), Stellingwerf (RPF/GPV), Valk
(PvdA), Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), M. B. Vos (GroenLinks), Van 't Riet
(D66), Giskes (D66), Niederer (VVD), Van den Akker (CDA), Halsema (GroenLinks),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Hindriks (PvdA) en Spoelman (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24445-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl