Regels omtrent het transport en de levering van gas (Gaswet); Voorlopig verslag over dit wetsvoorstel en de notitie 'Liberalisering en privatisering in netwerksectoren (Kamerstuk 27018)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26463, nr. 210a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-05-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26463 nr. 210a

18-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Implementatie EU-richtlijn en evaluatie3. Positie van de consument4. Gasvoorziening en levering5. Duurzaamheid en milieu6. Gasnetten en nettoegang7. Mijnbouwklimaat, kleine veldenbeleid en positie Gasunie8. ArtikelenArtikel 1Artikelen 2 en 3Artikel 3Artikel 6Artikel 20Artikel 39Artikel 40Artikel 62Artikel 63Artikel 66Artikel 85Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26463Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 463Regels omtrent het transport en de levering van gas (Gaswet)nr. 210aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR ECONOMISCHE ZAKEN1Vastgesteld 18 mei 2000Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen. In dit
verslag zijn ook de vragen verwerkt naar aanleiding van de notitie 27 018,
Liberalisering en privatisering in netwerksectoren. De commissie had eerder
besloten deze notitie samen met het onderhavige wetsvoorstel te behandelen.1. AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hadden kennis
genomen van het onderhavige wetsvoorstel, waarin de liberalisering van de
levering en van de in- en uitvoer van gas geregeld gaat worden. In de considerans
van de wet wordt het belang van betrouwbaar, duurzaam, milieuhygiënisch
verantwoord en doelmatig functioneren van de toekomstige gasvoorziening terecht
centraal gesteld. Deze leden zeiden niet onder alle omstandigheden tegenstander
te zijn van liberaliseren maar wel ronduit een voorstander van het volledig
tot gelding brengen van deze uitgangspunten. Dat leidt overigens wel tot de
wat nieuwsgierige vraag of deze uitgangspunten nu beter of wat minder goed
tot uitvoering kunnen komen, gezien het feit dat het oorspronkelijke voorstel
door de Tweede Kamer op 26 vaak essentiële punten is gewijzigd, waarbij
de oorspronkelijke considerans is gehandhaafd.De liberalisering van de Gasmarkt komt in feite te vroeg, gezien de wensen
van de Eerste Kamer, tot uitdrukking gebracht tijdens de Algemene Beschouwingen
van 16 en 17 november 1999, inhoudende dat de voordelen en de nadelen van
privatisering en liberalisering breed in kaart zouden moeten worden gebracht,
alvorens nieuwe stappen te doen op deze terreinen. Deze brede oriëntatie
is, ondanks duidelijke toezeggingen van de minister-president, tot nu toe
helaas niet voorhanden. Dat gegeven maakt een eindbeoordeling van het nu voorliggende
wetsvoorstel voor de leden van de CDA-fractie nogal problematisch. Weliswaar
heeft de minister van Economische Zaken een notitie naar beide Kamers gestuurd
over privatisering en liberalisering, te weten de notitie «Marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit», gedrukt onder nummer Kamerstukken
II, 24 036. Genoemde notitie geeft een1overzicht van spelregels en ijkpunten voor privatisering en liberalisering,
maar gaat niet in op de meest klemmende vragen van de leden van de Eerste
Kamer, vooral gericht op de positie van de consument.In het wetsvoorstel is sprake van vele algemene maatregelen van bestuur
en vele ministeriële regelingen. Het was de leden van de CDA-fractie
niet geheel duidelijk op basis van welk criterium is gekozen voor een amvb
resp. ministeriële regeling. Hoe verhouden de door de wetgever gemaakte
keuzen zich tot de aanwijzingen van de regelgeving? Is hiermee de duidelijkheid
voor de burger en voor de relevante bedrijven wel voldoende gewaarborgd?Zij verzochten de minister om vanuit bovengenoemde zienswijze dit per
amvb en per ministeriële regeling toe te lichten.De leden van de VVD-fractie hadden met belangstelling
kennis genomen van het voorliggend wetsvoorstel en de schriftelijke en mondelinge
toelichting van de minister daarop. Deze leden zeiden de overwegingen zoals
verwoord in de notitie «liberalisering en privatisering in netwerksectoren»
bij dit commentaar mede betrokken te hebben. Zij hadden met betrekking tot
het onderhavige wetsvoorstel nog een aantal vragen en opmerkingen.Met de Gaswet wordt een ontwikkeling beoogd richting een vraaggestuurde
markt. Valt de realisatie van een dergelijke markt op korte termijn te verwachten
nu er voorlopig geen sprake lijkt te zijn van een aanbodoverschot? Hoe ziet
de minister die markt op een termijn van 20 jaar en langer?Waarop baseert de minister de verwachting dat het invoeringstraject (twee
maal zo snel als de Electriciteitswet) ordelijk zal verlopen? Is het aannemelijk,
gezien de problematische ervaringen met invoering van de Electriciteitswet,
dat NMa/Dte in zo korte tijd toetsingscriteria en werkwijze eenduidig geoperationaliseerd
zullen hebben? Zijn er nog technische problemen te verwachten? Zo ja, hoeveel
tijd zal het vergen die op te lossen?De leden van de PvdA-fractie wilden ter voorbereiding
van de openbare behandeling van het onderhavige wetsvoorstel een aantal vragen
aan de minister voorleggen.Deze leden merkten op dat, hoewel zij niet negatief zeiden te staan tegenover
de notitie aangaande liberalisering die de Kamer inmiddels heeft bereikt,
zij van mening waren dat deze notitie niet voldoet aan de vraag die bij de
Algemene Beschouwingen in de Eerste Kamer is geformuleerd. Zij wilden daarom,
anders dan binnen het strikte kader van de Gaswet, niet op deze notitie ingaan
en zeiden het antwoord van het kabinet op de door de Voorzitter van de Kamer
gestelde vragen af te zullen wachten.De leden van de fractie van GroenLinks zeiden
nogal kritisch te staan tegenover het voorliggende wetsvoorstel. Enerzijds
wordt via dit wetsvoorstel aan een Europese richtlijn voldaan, anderzijds
gaat het voorstel veel verder dan Brussel verlangt. De argumenten voor deze
verdergaande en snellere «vrijmaking» van gassector kwamen deze
leden niet overtuigend voor.Evenals de Eerste Kamer, die niet de beloofde notitie over een pas op
de plaats inzake liberalisering/privatisering heeft gekregen, maar werd afgescheept
met notitie over liberalisering in de netwerksectoren waarin slechts een (formele)
beslisboom werd gepresenteerd, heeft de Raad van State serieuze kritiek geuit
over de tendens naar ondoordachte privatisering/liberalisering, zowel in het
advies op de Miljoenennota, als in het jaarverslag worden serieuze bezwaren
geuit. Tot nu toe is deze kritiek oppervlakkig weggewimpeld door de minister
van Economische Zaken in de debatten in de Tweede Kamer. Is de minister bereid en in staat om een doorwrocht antwoord op de bezwaren
van de Raad van State te geven?In de Volkskrant van 31 maart schreven A. Huygen en Jules Tweeuwes in
Open Forum een bijzonder kritisch artikel over de nieuwe Gaswet. Ze spraken
over de lonkende zilvervloot en grote kansen om de consumenten uit te buiten,
omdat het toezicht van de overheid minimaal is, er nauwelijks mogelijkheden
voor overheidsingrijpen zijn in een eenmaal geprivatiseerde energiesector
en de afwezigheid van tijdelijke vergunningen. Kent de minister dit artikel
en wat is haar commentaar?De leden van de fractie van D66 waren van
mening dat de ontwerp nieuwe Gaswet moet worden beoordeeld op de vraag of
meer marktwerking zal leiden tot lagere prijzen en een betere dienstverlening
voor de consument. Daarvoor is het nodig dat bepaalde elementen van de huidige
nutsfunctie gehandhaafd blijven. Vele aspecten daarvan zijn in het debat met
de Tweede Kamer uitvoerig aan de orde geweest en hebben geleid tot aanpassingen,
met name om de belangen van kleinverbruikers en particulieren te beschermen.
De leden hier aan het woord zeiden de doelstelling van de minister te onderschrijven
om door versnelling van de liberalisering, ook van de gasvoorziening, de belangen
van de consument te dienen, voor zover dat andere belangen, zoals het bevorderen
van het gebruik van duurzame energie en bescherming van het milieu, niet in
de weg staat.Het kabinet beoogt met de versnelling van de liberalisering van het transport
en de levering van gas t.o.v. het aanvankelijk voornemen in de pas te blijven
met de ontwikkelingen op de interne markt van de EU op dit gebied. Wil de
minister een overzicht geven van de stand van zaken bij de landen van de EU
wat betreft de liberalisering en privatisering van de gasmarkt?De leden van de fractie van D66 zeiden de notitie inzake liberalisering
en privatisering in netwerksectoren een helder stuk te vinden, waarin op systematische
wijze de verschillende opties worden uiteengezet. Echter zoals vaak ligt ook
hier weer the proof of the pudding in the eating.
Publieke belangen kunnen vaak beter worden gewaarborgd door heldere regels
en strikt toezicht dan door publiek eigendom, zegt de minister. De overheid
moet, als het gaat om liberalisering in netwerksectoren, die een sterke nutsfunctie
hebben, de regie stevig in handen hebben. De hamvraag is, of dat in de praktijk
lukt. Ook voor gewone marktsectoren stelt en handhaaft de overheid regels
voor kwaliteit, veiligheid, volksgezondheid en milieu. Als voorbeeld wordt
de volksgezondheid genoemd, een terrein waarop de overheid het speelveld afbakent
waarbinnen private partijen opereren. Evenwel, van concurrentie op het gebied
van de volksgezondheid is nauwelijks sprake; de sector handelt in hoge mate
als een monopolist. Er worden ook voorbeelden gegeven van het bedienen van
onrendabele aansluitingen en in het algemeen het garanderen van een bepaald
aanbod. Geldt dat ook voor geprivatiseerde kabelbedrijven? Is de minister
van oordeel dat in principe iedere woning voor een redelijke prijs moet kunnen
worden aangesloten op een kabelnet en zo ja, kan dat worden afgedwongen?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV hadden met belangstelling kennis genomen van het
onderhavige wetsvoorstel. Zij constateerden dat dat anders dan in de Elektriciteitswet,
waar sprake is van gereguleerde nettoegang, in de ontwerp Gaswet een zeer
gekunstelde tussenvorm tussen gereguleerde en onderhandelde nettoegang is
gecreëerd. Als gevolg van deze constructie hadden zij een aantal vragen
die zij verderop in dit verslag naar voren zouden brengen. 2. Implementatie EU-richtlijn en evaluatieDe leden van de VVD-fractie vroegen op welke
momenten gedurende de eerste 10 jaar na inwerkingtreding van de wet evaluaties
plaatsvinden en over welke aspecten dan gerapporteerd gaat worden? Aan de
hand van welke meetbare, objectieve en transparante ijkpunten? Welk referentiejaar
wordt gehanteerd? Krijgt toegang tot de transportnetten afzonderlijk aandacht?
Wordt vermeld hoeveel verzoeken om transport respectievelijk toegang tot opslag
zijn afgewezen en op welke gronden? Hoe wordt geëvalueerd of het systeem
van onderhandelde toegang werkt? Wordt de tariefontwikkeling voor kleinverbruikers
afzonderlijk geëvalueerd? Wordt de aanbeveling van de Algemene Rekenkamer
overgenomen om de baten voor de Staat afzonderlijk te vermelden?De leden van de fractie van GroenLinks merkten
op dat in voorliggend wetsvoorstel verdergaand en sneller wordt geliberaliseerd
dan de EU verplicht. Is het juist, dat zelfs zonder deze wet in de huidige
situatie al ruimschoots de doelstelling van 33% wordt gehaald, omdat al 40%
van de grootverbruikers zijn vrijgemaakt? Dit blijkt ook uit de dramatische
cijfers van de Gasunie die nu al eenderde van haar productie en verkoop kwijt
raakt en waar zelfs gesproken wordt over een mogelijke daling van tweederde?
Kloppen deze cijfers en hoe beoordeelt de minister deze?De leden van de fractie van D66 verwezen in
dit verband wederom naar de notitie liberalisering en privatisering, Kamerstuk
27 018. In deze notitie wordt gewezen op het reciprociteitsbeginsel dat
is opgenomen in de Europese regelgeving. Hoe is de stand van zaken? Wordt
dit beginsel veel toegepast in de landen van de EU? Maakt Nederland er gebruik
van op het gebied van de elektriciteitsvoorziening?Het lid van de fractie van OSF wilde weten
waar de haast vandaan komt om tot een meer verregaande privatisering over
te gaan dan Europees gezien is vereist. Slechts 1/3 deel van de markt hoeft
maar terwijl in Nederland nu al 40%. Welke problemen worden verwacht als er
niet verder wordt geprivatiseerd? Hoe blijft de kwaliteit van het gas gegarandeerd?3. Positie van de consumentIn het onderhavige wetsvoorstel, zo merkten de leden van de CDA-fractie op, is de toekomstige positie van m.n. de kleingebruiker-consument
van grote importantie, zonder overigens tekort te willen doen aan het belang
van de andere uitgangspunten genoemd in de considerans. Kan de minister, liefst
kort en bondig, aangeven wat de voordelen zijn voor m.n. de kleinverbruiker,
zulks in vergelijking met de huidige situatie? Wat zijn overigens de belangrijkste
tekortkomingen van de huidige situatie?Wat is de waarde van de status van beschermde afnemers als deze bescherming
afloopt en bij wijze van voorbeeld buitenlandse leveranciers de grote contracten
met grootverbruikers zouden hebben afgesloten? Welke gevolgen zou dat kunnen
hebben voor de tarieven die aan de kleinverbruikers in rekening worden gebracht?
Kan de minister dan corrigeren via de staatsheffingen per m3 gas?
Waarom is overigens deze heffing in ons land 9 ct/m3 en in andere
EG-landen, te weten Engeland en Noorwegen slechts 3 ct.? Is de minister voornemens
met deze heffingen te gaan reguleren, als de prijzen als gevolg van de liberalisering
sterk zouden dalen in combinatie met een sterk groeiend verbruik?De leden van de fractie van GroenLinks merkten
op dat in de argumentatie van de minister bij dit wetsvoorstel de keuzevrijheid
van de consument centraal staat. De consument zou zo tegen verplichte winkelnering zijn. Ook zou de dienstverlening aan de consument verbeteren.
De vraag is echter of de aardgasconsument hier nu allemaal echt om staat te
springen. De situatie is in Nederland immers al heel goed. De prijzen zijn
lager dan in de ons omringende landen en over dienstverlening worden zelden
klachten gehoord. Bovendien is de leveringszekerheid zeer groot, al 30 jaar
is er ononderbroken gas geleverd. Met andere woorden: er is veel te verliezen
en weinig te winnen. Door de minister wordt dit onderkend, maar in de memorie
van toelichting wordt gesteld, dat het (allemaal) anders moet, omdat we anders
zijn gaan denken. Geeft dit niet aan dit het hier vooral een ideologische
operatie betreft? De ingebrachte voorbeelden van voordelen voor de consument
(de rekening op braille of kunnen inkopen bij de supermarkt) konden de leden
hier aan het woord niet overtuigen. Is de minister bereid en in staat het,
volgens deze leden vermeende, consumentenbelang beter te onderbouwen? Zou
een betere rechtspositie van de consument, een betere klachtenregeling en
meer zeggenschap deze bezwaren ook niet kunnen wegnemen in plaats van te kiezen
voor dit paardenmiddel?Gesproken wordt over efficiencywinst door marktwerking. De leden hier
aan het woord vroegen of, als dat al mogelijk is, dit dan ook door benchmarking
aan het licht zou kunnen komen, een instrument waar in de watersector voor
gekozen is.De Algemene Rekenkamer heeft in een rapport grote bezwaren geuit tegen
voorliggend wetsvoorstel. Door de minister wordt gesteld, dat de rekenkamer
slechts naar een eng staatsbelang heeft gekeken. De derving van collectieve
staatsinkomsten van een aantal miljarden waarmee collectieve investeringen
gefinancierd kunnen worden, wordt kennelijk afgedaan als niet ter zake doende.
Er zouden immers grote macro-economische voordelen tegenover staan. De leden
van de fractie van Groen Links zeiden niet overtuigd te zijn van deze indicatieve
voordelen tegenover de harde nadelen die de rekenkamer becijfert. Kan de minister
haar inschattingen nader onderbouwen?In de voorliggende stukken wordt wisselend omgesprongen met de mogelijke
prijsdalingen en vergelijkingen in het buitenland, die dan weer wel en dan
weer niet moeilijk zijn te maken.Door de minister wordt in de media gezegd, dat zij geen hoge verwachtingen
heeft en op andere momenten wordt prijsdaling weer wel als argument genoemd.
Hoewel de leden hier aan het woord niet eendimensionaal koersten op lage prijzen,
maar duurzaamheid, veiligheid, betrouwbaarheid veel belangrijker zeiden te
vinden, waren zij toch benieuwd naar de prognoses voor de kleinverbruikers.
Wat zijn de verwachtingen?Voor de middelgrote gebruikers en m.n. de tuinders blijkt er geen prijsdaling
in het verschiet, maar prijsverhogingen. Hoewel het CDS-systeem geen formeel
onderdeel van de wet is, leidt dit systeem tot grote problemen voor gebruikers
van WKK. Er wordt zelfs al gesproken over weer omschakelen naar stookolie,
hetgeen de CO2-doelstellingen in gevaar brengt. Hoewel de leden
van de fractie van GroenLinks op zich niet tegen hogere prijzen voor glastuinbouw
zijn, maakten zij er wel ernstig bezwaar tegen als door het CDS-systeem WKK
bij tuinders wordt bemoeilijkt. In de Tweede Kamer heeft de minister toegezegd,
om daar goed naar te kijken. De vraag die deze leden stelden is echter of
de minister ook bereid zal zijn het CDS-systeem van de Gasunie te wijzigen
als dat noodzakelijk is?De leden van de fractie van D66 verwezen naar
artikel 26. Dat artikel gaat over de tarieven voor beschermde afnemers. In
art. 2a staat een aantal factoren waar de minister rekening mee houdt bij
het vaststellen van de tarieven. In 2b staat de correctieformule. Is er verschil
tussen beide? Hoe wordt de efficiencyfactor X bepaald? Het lid van de fractie van OSF memoreerden
dat volgens de minister privatisering tot prijsdaling zal kunnen leiden. Is
dat geen ongewenste ontwikkeling vanwege de prikkel die hiervan kan uitgaan
naar meer gasverbruik? Dit lid dacht hierbij aan CO2-emissie toename.
Welke concrete verdere voordelen zijn er te verwachten voor de consument?
Is er onvrede met de huidige situatie?4. Gasvoorziening en leveringDe leden van de CDA-fractie wezen erop dat
voldoende energie in een moderne samenleving behoort tot één
van de belangrijkste basisbehoeften van de burger. Daarmee is als het ware
automatisch een oordeel uitgesproken over het belang van de nutsfunctie van
de overheid. De vraag rijst en dat is voor de leden van deze fractie een vraag
van grote importantie, of deze nutsfunctie voldoende inhoud behoudt, ook na
de beschermingsperiode. Welke definitie en welke criteria heeft de minister
voor deze nutsfunctie? Kan de minister de artikelen 43 t/m 49, waarin één
en ander wordt geregeld nog wat nader toelichten, waarbij ze in het bijzonder
ingaat op betekenis en inhoud? Hoe gaat het systeem in de praktijk werken?Blijkens de considerans is een betrouwbare gasvoorziening ook een van
de uitgangspunten. De leden van de CDA-fractie zouden graag vernemen op welke
wijze aan dit uitgangspunt uitvoering is gegeven. Een belangrijk onderdeel
van een betrouwbare gasvoorziening is de kwaliteit van de voorziening. De
huidige kwaliteit staat naar de mening van deze leden op een hoog niveau.
De liberalisering van de gasmarkt mag er pertinent niet toe leiden dat de
kwaliteit van de gasvoorziening (betrouwbaarheid van de levering, storingsfrequentie,
storingsduur, etc.) ten opzichte van het huidige niveau vermindert. De leden
hier aan het woord achtten het daarom noodzakelijk dat transparante en concrete
eisen worden gesteld aan het door gasbedrijven te realiseren niveau van de
kwaliteit van de voorziening. Om deze reden dient de directeur van DTE in
de door hem op te stellen richtlijnen kwaliteitscriteria op te nemen, die
door de gas(transport)bedrijven in acht moeten worden genomen. Tevens dienen
eisen te worden gesteld aan distributiebedrijven, die leveren aan beschermde
afnemers. Artikel 22 biedt hiertoe goede aanknopingspunten. Is de minister
het met deze stellingname eens en kan zij aangeven hoe ze uitvoering aan genoemd
artikel denkt te geven?De leden van de VVD-fractie verwezen naar
artikel 44. Ingevolge dit artikel heeft een houder van een vergunning de plicht
tegen redelijke tarieven zorg te dragen voor levering van gas. Onze minister
kan voorschriften verbinden aan een vergunning (art. 46). Is de minister voornemens
voorschriften terzake van redelijke tariefstelling in te verlenen vergunningen
voor levering aan kleinverbruikers op te nemen, om zodoende bijvoorbeeld maatstafconcurrentie
mogelijk te maken?In het voorliggend wetsvoorstel ontbreekt een regeling voor bestaande
(vaak langlopende) contracten. Ligt het in de bedoeling van de minister dat
deze contracten met een beroep op het nieuwe wettelijke regime open gebroken
kunnen worden?Het leek de leden van de fractie van GroenLinks
van belang, dat een vergaand wetsvoorstel als het onderhavige is ingebed in
de analyse van een duurzame gasvoorziening voor de komende 30–50 jaar.
Dat er een analyse gemaakt wordt van de andere gasvoorraden in de wereld,
m.n. de Russische zijn indrukwekkend, is van belang. Hoe regelt dit wetsvoorstel
import van gas, als het Nederlandse aardgas over pakweg 30 jaar op is en het
relatief schone gas nog steeds nodig is als een overbrugging naar een volledige
duurzame energiehuishouding. Hoe gaat de Gasunie om met deze Russische uitdaging?
Een analyse is op korte termijn van belang. Is het waar dat op
dit moment er een overcapaciteit is en de markt wordt overspoeld met goedkoop
Engels aardgas?De leden van de fractie van D66 waren geïnteresseerd
te vernemen hoe zal worden omgegaan met bestaande overeenkomsten. EnergieNed
heeft bepleit dat door distributiebedrijven gesloten langlopende contracten,
met inachtneming van een redelijke termijn, moeten kunnen worden opgezegd.
De minister heeft een dergelijke wettelijke regeling niet in het wetsvoorstel
opgenomen. Betekent dit dat de minister niet van mening is dat bestaande contracten
moeten kunnen worden opengebroken, als na aanvaarding van het wetsvoorstel
de omstandigheden zijn gewijzigd?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPVmerkten op dat volgens artikel 42 de gasnetbeheerder
verantwoordelijk is voor het bevorderen van de veiligheid bij de eindafnemers.
In artikel 31, onderdeel h wordt echter het intrekken van een leveringsvergunning
van een vergunninghouder gekoppeld aan het onvoldoende nakomen van de verplichting
uit artikel 42. Volgens artikel 42 heeft de vergunninghouder in deze geen
verplichting, dus hier is de wet intern tegenstrijdig. Wil de minister hierop
reagere?5. Duurzaamheid en milieuDe leden van de CDA-fractie zeiden van mening
te zijn dat milieu en duurzaamheid belangrijke uitgangspunten zijn. Welke
garantie kan de minister geven dat deze uitgangspunten niet in de verdrukking
komen, ook niet als bijv. grote delen van de gasmarkt t.z.t. in buitenlandse
handen zouden zijn?In paragraaf 5.2 is in de artikelen 41 en 42 het een en ander geregeld
over duurzame energie. Bij de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede
Kamer is een motie aanvaard waarmee wordt beoogd te komen tot een systeem
van verhandelbare rechten op teruggave van REB-gelden (zogeheten Blauwcertificaten).
In tegenstelling tot bij duurzame energie neemt dit systeem niet de input
(brandstoffen) maar de output (hoeveelheid opgewekte energie resp. nuttig
gebruik van energie) als uitgangs- punt. Dat is bijv. voor het behoud van
de Warmtekrachtkoppeling WKK van eminent belang. Daarom zeiden deze leden
het zonder meer noodzakelijk te achten dat een dergelijk systeem een wettelijke
regeling vindt.De leden van de CDA-fractie vroegen op welke wijze de minister uit- voering
aan dit systeem zal gaan geven, in het bijzonder aan het daaraan ten grondslag
liggende uitgangspunt inzake output. Tevens zeiden deze leden graag een concreet
tijdschema te ontvangen voor de implementatie van dit systeem. Het belang
van de WKK is door de minister erkend en mede daarom moet het nu mogelijk
zijn concrete maatregelen en concrete termijnen toe te zeggen.Een gasbedrijf dat gas levert aan eindafnemers heeft, zo merkten de leden
van de VVD-fractie op, ingevolge artikel 40 tot
taak te bevorderen dat gas door hemzelf en door afnemers op een doelmatige
en milieuhygiënisch verantwoorde wijze wordt gebruikt. Bij amvb worden
regels gesteld met betrekking tot de invulling van deze taak en worden toetsingscriteria
geformuleerd. Waar denkt de minister aan? Hoe verhoudt deze plicht tot verslaglegging
zich tot de verplichtingen ex hoofdstuk 12 van de Wet milieubeheer? Is hier
niet sprake van een doublure in administratieve lasten?De leden van de PvdA-fractie merkten op dat
het gaat niet goed gaat met warmtekrachtkoppeling. Zonder adequate maatregelen
zal een deel van de bestaande wkk-installaties verdwijnen. In het kader van
het milieubeleid een hoogst onwenselijke situatie. Het was de
leden hier aan het woord onvoldoende duidelijk welke de beleidsvoornemens
zijn. Wil de minister hierover nadere inlichtingen verstrekken?De leden van de fractie van GroenLinks constateerden
dat duurzaamheid geen fundament is in het onderhavige wetsvoorstel. Daar zijn
andere instrumenten voor, aldus de minister. Echter duurzaamheid moet toch
minstens zo van belang worden geacht als liberalisering? Op welke wijze heeft
de minister in het onderhavige wetsvoorstel voorzien, dat milieudoelstellingen
niet de sluitpost worden? Hoe wordt er voor gezorgd, dat voor groene energie
de markt volledig wordt geopend?De leden van de fractie van D66 wilden weten
in hoeverre er in Europa verschil wordt gemaakt tussen gas van fossiele en
niet-fossiele oorsprong (zoals biomassa)? Er is een zeker principieel verschil,
zo merkten deze leden op: onder bepaalde voorwaarden, zoals veiligheidsgaranties,
staat het een ieder vrij energie van de zon te gebruiken, ook in een indirecte
vorm, al is daarmee niet zonder meer toegestaan die energie ook aan derden
te leveren. Het ligt anders voor aardgas, omdat fossiele brandstoffen toebehoren
aan de gemeenschap. Op grond o.a. hiervan zijn de Elektriciteitswet en de
ontwerp Gaswet niet identiek. Wat zijn de meest relevante verschillen en waarop
berusten ze?Het wetsvoorstel voorziet in een afnameplicht van de productie van kleine
velden, tegen gangbare tarieven. Een dergelijke verplichting is er niet voor
duurzaam gas, dus gas van een niet-fossiele oorsprong. De minister wijst erop
dat op het ogenblik de vraag naar duurzaam gas groter is dan het aanbod. Ze
vermoedt dat als de vraag verder toeneemt het in een geliberaliseerd regime
zal leiden tot inspanningen van de leveranciers om in die vraag te voorzien.
Ze ziet de productie van duurzaam gas als een belangrijke taak van de bedrijven
zelf. Zal dat op de langere duur zo werken? Op het ogenblik zijn zowel productie
als vraag naar duurzaam gas nog marginaal. Echter de doelstelling van de regering
is dat in 2020 tenminste 10% van het energieverbruik van duurzame oorsprong
zal zijn. Voor de gaspoot is dat een enorme opgave (voor andere energiebronnen
ook, trouwens). De minister rekent er blijkbaar op dat verbruikers voor tien
procent bereid zullen zijn een hogere dan de marktprijs voor het gas te betalen,
(immers, de internationale prijs voor fossiel gas zal dan bepaald lager zijn
dan de kostprijs van duurzaam gas), zodat de producenten hun productie vrijwillig
op het maken van duurzaam gas zullen richten. Met andere woorden: het bereiken
van de doelstelling van de regering wordt voor een niet onbelangrijk deel
afhankelijk gemaakt van de milieubewustheid van de Nederlanders. Is dat een
gerechtvaardigd optimisme? En als na verloop van tijd zou blijken dat duurzaam
gas, met het oog op de kostprijs, oninteressant is op een geliberaliseerde
markt, welke middelen staan de overheid dan ten dienste om de doelstelling
m.b.t. het gebruik van duurzame energie toch te realiseren?Het is dit soort overwegingen die de leden van de fractie van D66 enige
zorgen baarden over de liberalisering van de netwerksectoren in het algemeen
en van de Gaswet in het bijzonder. Liberalisering (en privatisering) betekent
commercialisering. Commercialisering verdraagt zich vaak moeilijk met het
beschermen van langetermijndoelstellingen. Gaat een gasbedrijf de markt op
met de slogan: koop zo weinig mogelijk van mijn product, want het is een kostelijk,
schaars goed, waarvan zoveel mogelijk voor toekomstige generaties moet worden
bewaard? De minister is van mening dat het propageren van besparingsmogelijkheden
een goede verkoopstrategie van een bedrijf kan zijn. Dat is mogelijk, maar
ook is denkbaar dat de strategie van een bedrijf wordt: wij bieden gas voor
de laagste prijs, zodat u zich meer verbruik kunt permitteren. Denkt de minister
dat de consument daar niet gevoelig voor zal zijn, m.a.w., rekent de minister
ook hier weer op de milieubewustheid van de consument? De minister heeft voorlopig positief gereageerd op de dienstentarieven
die de Gasunie heeft neergelegd in het commodity diensten systeem (CDS). Na
invoering wordt basislast goedkoper en pieklast duurder. Dat is weliswaar
gedeeltelijk nu ook al zo, maar in een geliberaliseerd systeem zullen alternatieve
warmtebronnen daardoor moeilijker kunnen concurreren met gas. Immers, de basislast
van gas zal laag geprijsd zijn, en alternatieve warmtebronnen voorzien vooral
in de basislast van een warmtesysteem. Deelt de minister die zorg en wat is
er aan te doen?Het lid van de fractie van OSF vroeg in dit
verband of door privatisering niet milieu-investeringen onder druk kunnen
komen te staan.6. Gasnetten en nettoegangBij de aanleg van netten voor gas en elektriciteit zal soms, zo merkten
de leden van de CDA-fractie op, gebruik moeten
worden gemaakt van particulier eigendom. Vanzelfsprekend staat het de netbeheerder
altijd vrij om in goed overleg tot afspraken te komen waarbij de eigenaar
toestemming verleent voor het gebruik van zijn eigendom. Bij gebrek aan overeenstemming
kan het maatschappelijk belang vorderen dat de eigenaar inbreuk op zijn eigendom
moet gedogen. In de Wet energiedistributie en in de Electriciteitswet 1998
is hierin voorzien door het opnemen van bepalingen waarin is vastgesteld dat
de aanleg als een werk van openbaar nut, waarmee de weg naar het door de minister
opleggen van een gedoogplicht is geopend, als netbeheerders een beroep doen
op de zgn. belemmeringenwetgeving. In dit wetsvoorstel is een bepaling, waarin
is opgenomen dat een gasnet wordt aangemerkt als een werk van algemeen nut,
niet voorhanden. Moet hieraan de conclusie worden verbonden dat de belemmeringenwetgeving
voor de aanleg en instandhouding van gasnetten niet van toepassing is? Als
het antwoord bevestigend luidt, is hier dan geen sprake van een omissie? Hoe
worden in dit geval dan de eigendomsrechten van particulieren en lagere overheden
gewaarborgd?Tenslotte vroegen deze leden hier naar het Commodity Dienstentarief (CDS).
Waarom heeft de minister dit tariefsysteem nu al goedgekeurd? Heeft ze voor
de goedkeuring overleg gevoerd met bijv. de tuinbouwsector en zo ja, wat was
daarvan de uitkomst en zo nee, waarom niet?De leden van de VVD-fractie wilden weten of
de minister verwacht dat Dte, in opdracht van dg Nma, bij het vaststellen
van de richtlijnen (art. 13) efficiencyprikkels zal kunnen en willen inbouwen?
Wat is het referentiekader ten behoeve van het vaststellen van die richtlijnen?
Welke criteria worden gehanteerd voor een faire toerekening van kosten?Hoe verhoudt de rol van de Directeur Generaal van de Nma bij het opstellen
van deze richtlijnen zich tot het gestelde in de notitie Liberalisering en
Privatisering in netwerksectoren (blz. 15) dat repressief toezicht bij mededingingstoezicht
in het algemeen de voorkeur verdient boven preventief toezicht?Uit de artikelsgewijze toelichting op artikel 12 blijkt dat de Nma beoordeelt
of de tarieven en voorwaarden voor transport (in concrete gevallen) redelijk
zijn. Met de toezending van de indicatieve tarieven en voorwaarden voor transport
aan de directeur generaal van de Nma is vooral inzicht in de markt en dossiervorming
beoogd. Kan de minister toelichten wat hier bedoeld wordt? Beoordeelt de Nma
alle toegezonden tarieven op redelijkheid of gebeurt dat alleen wanneer er
sprake is van een geschil (concreet geval?)Acht de minister het waarschijnlijk dat gas(distributie)bedrijven op hun
beurt tariefstelsels ontwerpen, die lijken op het CDS en daarmee de facto
een drempel opwerpen voor andere leveranciers doordat de verdeling tussen
hoge kosten voor transport (diensten) en lage kosten voor het gas zelf
(commodity) maakt dat er voor kleinverbruikers (ruimteverwarming) nauwelijks
sprake zal zijn van interessante prijsverschillen?Essentieel voor marktwerking in de gassector is, aldus de leden van de
VVD-fractie, voldoende transportcapaciteit. Kan de minister aangeven op welke
wijze schaarse capaciteit onder netgebruikers zal worden verdeeld? Wordt hiervoor
een allocatieprocedure ontwikkeld? Op basis van welke uitgangspunten?De leden van de PvdA-fractie vroegen zich
af of in deze wet het toezicht wel optimaal geregeld is. Er wordt afgeweken
van het gestelde in de Electriciteitswet, al vallen die afwijkingen wel mee.
Kan de minister het waarom nog eens toelichten en aangeven hoe het toezicht
bij de gasbedrijven precies gaat functioneren? Hoe wordt de verhouding tussen
DTe en NMa? Is daar sprake van voldoende transparantie in de verdeling van
taken, bevoegdheden, verantwoordelijkheden en beroep voor uitvoerende instanties
èn subjecten? Verder leek het deze leden verstandig ook eens naar het
toezicht op kabel- en waterbedrijven te kijken. Is het niet aantrekkelijk
om het toezicht op alle netwerkgebonden diensten bij één instantie
onder te brengen?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV zeiden ingelicht te willen worden over de gasopslagfaciliteiten
die één geheel vormen met de productiefaciliteiten. Waarom worden
die aangemerkt als een economische machtspositie?Met betrekking tot de instemming met de aanwijzing netbeheerder (art.
2, tweede lid) vroegen deze leden welke garanties er zijn dat er ook daadwerkelijk
binnen redelijke termijn door de minister ingestemd kan worden met de aanwijzing.
Bij elektriciteit heeft dat voor het overgrote deel van de netbeheerders bijna
anderhalf jaar geduurd en een drietal netbeheerders heeft nog steeds geen
instemming ontvangen. Met andere woorden: de eisen voor onafhankelijkheid
van de netbeheerder zijn niet eenduidig. Ook in de Gaswet zitten weer zulke
voor tweeërlei uitleg vatbare passages: b.v. art. 3, derde lid; art.
7, tweede lid.Elke gasnetbeheerder moet zelf technische voorwaarden opstellen, artikel
11. Dit is niet bevorderlijk voor een goede marktwerking. Klanten kunnen daardoor
bij verschillende gasnetbeheerders geconfronteerd worden met verschillende
voorwaarden, zonder dat ze de mogelijkheid hebben om naar een andere gasnetbeheerder
te gaan. Gasnetbeheerders zijn immers de facto monopolisten. Wat is de reactie
van de minister hierop?In de Gaswet is geen sprake van gezamenlijke netbeheerders, terwijl de
gasnetbeheerders wel een gezamenlijke maatschappelijke verantwoordelijkheid
hebben. Biedt de wet niet onvoldoende garanties dat de gasnetbeheerders inderdaad
samenwerken?Indien er meer dan één partij (leverancier) gebruik maakt
van dezelfde gasinfrastructuur (het gasnet), kan uitsluitend de gasnetbeheerder
verantwoordelijk worden gehouden voor de kwaliteit. In de Gaswet wordt deze
verantwoordelijkheid, naar de mening van deze leden, ten onrechte (ook) toebedeeld
aan de leverancier. Hoe denkt de minister hierover?Het lid van de fractie van OSF wilde weten
hoe wordt voorkomen dat er geen monopolie, of slechts beperkte concurrentie
op de gasmarkt zal ontstaan. Verdwijnen nu ook de vaste lasten van een aansluiting,
nu bijna even hoog als luister- en kijkbijdrage, als er geen gebruik (meer)
van wordt gemaakt door de consument bijvoorbeeld vanwege eigen decentrale
energieopwekking? 7. Mijnbouwklimaat, kleine veldenbeleid en positie GasunieDe leden van de CDA-fractie zeiden zich geheel
te kunnen vinden in het vastleggen van de bijzondere positie van Gasunie bij
de uitvoering van het kleine veldenbeleid. De voorgestelde regeling is voor
deze leden wel aanleiding tot enkele belangrijke vragen.Op grond van artikel 54 is Gasunie verplicht al het gas afkomstig uit
de zogeheten Groningen concessie af te nemen. Tevens rust op Gasunie, indien
daarom door de houder van een winningvergunning wordt verzocht, de plicht
gas af te nemen van kleine velden. Begrepen deze leden dit samenstel van verplichtingen
goed, wanneer zij veronderstellen dat met dit artikel wordt vastgelegd dat
de exploitatie van het Groningenveld primair moet worden bezien tegen de achtergrond
van de balansfunctie die het mogelijk maakt tot een vlotte en daarmee optimale
exploitatie van kleine gasvelden te komen? Hoe verhoudt dit uitgangspunt zich
tot de op Gasunie rustende exportverplichtingen, die immers in een versnelde
depletie van het Groningenveld en daarmee een versnelde afbouw van de balansfunctie
resulteren? Hoe verhoudt genoemde balansfunctie zich tot de taak van het Groningenveld
als strategische gasreserve, zoals deze taak in artikel 54, eerste lid, onderdeel
c lijkt te zijn verwoord? Wie heeft bij deze belangenafweging het laatste
woord, de minister of Gasunie, en waaruit blijkt dit? In hoeverre laat het
Europese recht, waarbij de leden van de CDA-fractie in het bijzonder dachten
aan de toepassing van de zogeheten Koolwaterstoffenrichtlijn (94/22) en de
Gasrichtlijn (98/30), Gasunie de mogelijkheid tot correcte uitvoering van
de op haar rustende taken? Kan toepassing van het Europese recht niet resulteren
in doorkruising van de op Gasunie rustende taken? Het was deze leden opgevallen
dat volgens artikel 54 Gasunie slechts verplicht is tot afnemen van gas gewonnen
krachtens een winningvergunning. De systematiek van de huidige mijnwetgeving
kent een onderscheid tussen concessies (binnen het territoir) en winningvergunningen
die betrekking hebben op opsporing en winning van gas op het aan Nederland
toekomende deel van het continentaal plat. In artikel 54 wordt in relatie
tot het Groningenveld gesproken over een concessie, terwijl voor andere gasvelden
wordt gesproken over winningvergunningen. Moet hieruit worden afgeleid dat
de verplichting voor Gasunie tot afname van gas, niet afkomstig van het Groningenveld,
slechts geldt voor gas afkomstig uit gasvelden gelegen op het continentaal
plat? Zo ja, waarom is deze op Gasunie rustende plicht niet van toepassing
op gas afkomstig van gasvelden gelegen binnen het territoir? Deze leden zouden
graag nader worden ingelicht over de betekenis en inhoud van de in artikel
54, eerste lid, onderdeel b, bedoelde marktconforme grondslag. Uitgaande van
een goed functionerende vrije gasmarkt zou kunnen worden verwacht dat gasproducenten
het door hen geproduceerd gas altijd tegen een marktconforme prijs willen
en kunnen verkopen. Dit roept de vraag op waarom in artikel 54 uitdrukkelijk
is vastgelegd dat Gasunie het gas op basis van een marktconforme grondslag
moet afnemen. Welke waarborg is in dit artikel opgenomen en voor wie (Gasunie,
producenten)? Wat moet onder een marktconforme grondslag worden verstaan?
Het tweede lid van artikel 54 kwam deze leden enigermate vreemd voor. Dit
artikel geeft de minister de bevoegdheid tot het verlenen van een ontheffing
van de in het eerste lid op Gasunie rustende plichten in geval van ernstige
economische en financiële moeilijkheden. De keuze voor de minister als
bevoegd orgaan lijkt er op te duiden dat dit artikel veronderstelt dat de
minister beschikt over beleidsvrijheid (belangenafweging). De verwijzing naar
ernstig economische en financiële moeilijkheden lijkt evenwel te duiden
op een beoordelingsvrijheid, die als zodanig geen ruimte voor een belangenafweging
laat. Welke belangen dient de minister, naast het belang van Gasunie bij het
verkrijgen van een ontheffing, verder nog af te wegen en hoe verhouden deze
belangen zich tot elkaar? Kan de minister aangeven wat in dit
verband onder ernstige economische en financiële moeilijkheden moet worden
verstaan?De leden van de PvdA-fractie vroegen wat de
reden is de Gasunie anders te behandelen dan de andere gasdistributeurs? Waarom
wordt daar niet dezelfde splitsing voorgeschreven? Zij hadden de indruk dat
de marktmacht van de Gasunie groter is dan die van enig ander gasbedrijf in
Nederland. Bij hen leefde dan ook de idee dat het juist in dat kader extra
aan te bevelen is om te splitsen, met het oogmerk marktverstorende factoren
uit te sluiten en vrije toegang tot het net te garanderen. Deelt de minister
deze opvatting? Zo nee, waarom niet?De leden van de fractie van GroenLinks vonden
het opvallend, dat in de gassector nu eigenlijk niet zoveel gereguleerd is
en er toch niet zoveel mis gaat. Dat komt, naar de mening van deze leden,
omdat het een overheidsmonopolie is en nutsdoelstellingen belangrijker zijn
dan winstmaximalisatie. Toch zou er vanuit de visie van deze leden best één
en ander aan de bestaande situatie kunnen veranderen. Weliswaar is er destijds
in de nota De Pous voor gezorgd, dat van elke gulden 70 cent naar de staat
gaat. De belangen van de staat t.o.v. Shell en Esso zijn in zekere zin behartigd.
Toch wringt de enorme belangenverstrengeling die op dit terrein bestaat. De
Gasunie heeft een monopoliepositie in de inkoop, verkoop en transport en Shell
en Esso hebben via de NAM ook weer zo hun posities. Op zich zou een kritische
analyse van deze belangenverstrengeling en een aanpak daarvan op steun van
de leden van de fractie van GroenLinks kunnen rekenen. Waarom is dit niet
overwogen?In voorliggend wetsvoorstel blijft de positie van de Gasunie redelijk
intact. Bij de Elektriciteitswet is gekozen voor loskoppeling van de hoogspanningsnet
en de distributie, bij deze wet wordt een administratieve regeling in de boekhouding
voldoende gevonden. Waarom is hier toch voor gekozen?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPVhadden kennis genomen van de toezegging, dat voor
het behoud van het kleine veldenbeleid, maatregelen zullen worden genomen
in het kader van de begrotingsvoorstellen voor 2001. Aangezien het van belang
is voor het bedrijfsleven om op tijd te zijn ingelicht over de aard en inhoud
van maatregelen, vroegen zij wanneer de informatie beschikbaar is.Het is inconsequent dat de regionale gasbedrijven wel een netbeheerder
moeten aanwijzen en Gasunie als landelijk gasnetbeheerder niet. Het aanwijzen
van een landelijk netbeheerder voor gas impliceert echt nog geen uniformiteit
met regionale gasnetbeheerders. TenneT heeft als landelijk elektriciteitsbeheerder
immers ook een andere wettelijke positie als zijn regionale collegas. Hoe
staat de minister hier tegenover?Artikel 58 verplicht om bepaalde gegevens per veld over het vastgestelde
depletietempo, de loadfactor, de bijstellingen in te verwachten gasvoorraden
en futures op te nemen in het tweejaarlijks te verschijnen energierapport.
Wordt deze informatie niet als vertrouwelijke bedrijfseigen informatie gezien?8. ArtikelenArtikel 1Waarom, zo vroegen de leden van de CDA-fractie,
wordt in de begripsbepalingen van dit artikel niet de categorie afnemers tot
170 000 m3 genoemd, waar deze categorie in artikel 43 wel
te berde wordt gebracht? Artikelen 2 en 3De leden van de CDA-fractie vroegen wat de
ratio is van het gegeven dat volgens deze artikelen uitsluitend naamloze of
besloten vennootschappen netbeheerder mogen zijn en bij wijze van voorbeeld
niet andere rechtspersonen, zoals verbruikerscoöperaties? Geldt die uitsluiting
ook als het gaat om coöperaties, die onder het structuurregime vallen?Artikel 3In dit artikel wordt, aldus de leden van de CDA-fractie,
gesproken over (beperkingen aan) de Raad van Commissarissen. Waarom wordt
in dit artikel niet verwezen naar de lijst met besluiten, zoals geregeld in
artikel 11, tweede lid, onderdeel c van de Electriciteitswet?Artikel 6De leden van de CDA-fractie merkten op dat
dit artikel spreekt over een redelijke termijn. Kan dat begrip, zulks in verband
met de rechtszekerheid, wat nader gespecificeerd worden?Artikel 20Is het landsoverschrijdend transport en dan vooral de geschillen die daaruit
kunnen voortvloeien, wel afdoende geregeld, zo vroegen de leden van de CDA-fractie. De NMa is blijkens dit artikel uitsluitend
bevoegd tot overleg met de betreffende autoriteit van de betrokken lidstaat.
Is het uitgesloten dat de Europese mededingingsautoriteit een rol wordt toegedacht?Artikel 39In het tweede lid van dit artikel is, aldus de leden van de CDA-fractie, sprake van een openbare procedure bij de aanbesteding
van de aanleg van een gastransportnet, enz. Is dit wetsartikel nodig gezien
het feit dat in EG-verband al het nodige is voorgeschreven?Artikel 40De leden van de CDA-fractie merkten op dat
dit artikel de belangen van het milieu veilig tracht te stellen. In dat kader
wordt een amvb in het vooruitzicht gesteld. Welke regels en criteria heeft
de minister daarbij voor ogen? Is een eerste ontwerp van deze amvb voorhanden
en zo ja, wil de minister deze ter kennis brengen van de Kamer, bijv. bij
de memorie van antwoord?De leden van de fractie van D66 merkten op
dat het eerste lid van dit artikel bepaalt dat gasbedrijven én hun
afnemers het geleverde gas op een doelmatige en milieuhygiënisch verantwoordde
wijze moeten gebruiken. Regels om dat af te dwingen en te controleren zullen
bij algemene maatregel van bestuur worden gesteld aldus het vierde lid. Ook
deze leden vroegen of al iets te zeggen is over de inhoud van die nadere maatregelen?Artikel 62Waarom, zo vroegen de leden van de CDA-fractie,
moet aan Provinciale Staten en aan gemeenteraden elke regelende bevoegdheid
in dit opzicht worden ontnomen? Artikel 63In dit artikel, aldus de leden van de CDA-fractie,
wordt aan de minister de bevoegdheid gegeven om nieuwe regelgeving vanuit
de EG bij amvb in te voeren. Wat is de reden om nieuwe regelgeving vanuit
de EG bij amvb te regelen en niet via aanvullende wetgeving? Zijn er reeds
concrete maatregelen voorzienbaar en zo ja, welke?Artikel 66Binnen twee jaar zal er volgens dit artikel een verslag naar de Staten-Generaal
worden gezonden over de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de
praktijk. De leden van de CDA-fractie vonden deze
tekst nogal vaag. De vraag is dan ook welke concrete doelstellingen en meetbare
indicatoren exact zullen worden geëvalueerd.Artikel 85De leden van de VVD-fractie wilden weten op
welke termijn de minister verwacht een notitie naar de Tweede Kamer te zullen
zenden over te hanteren toestemmingsvoorwaarden bij wijziging van eigendom
van een vergunninghouder.De voorzitter van de commissie,LuijtenDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Stevens (CDA), Van Leeuwen (CDA), Schoondergang-Horikx
(GL), Van den Berg (SGP), Hofstede (CDA (plv. voorzitter), Bierman (OSF), Wöltgens (PvdA), Luijten (VVD) (voorzitter), Ruers (SP), Terlouw (D66), Doesburg (PvdA), Kneppers-Heijnert
(VVD), De Blécourt-Maas (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26463-210a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl