Wijziging Rijkswet op het Nederlanderschap (beperking meervoudige nationaliteit en invoering verlies Nederlanderschap); Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30166, nr. 25

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30166-(R1795) nr. 25

12-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Meervoudige nationaliteit.2. Registratie van vreemde nationaliteit3. Latente Nederlanders4. Ontneming van het Nederlanderschap wegens ernstige
schending van de essentiële belangen van het Koninkrijk5. Wetsvoorstel 30 5846. Nederlands op de Nederlandse Antillen en Aruba.7. Moties van het lid Fritsma (PVV)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30166Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 166 (R 1795)Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap tot beperking van
meervoudige nationaliteit en tot invoering van het verlies van het Nederlanderschap
wegens het toebrengen van ernstige schade aan de essentiële belangen
van het Koninkrijk of van een of meer van zijn landennr. 25BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 oktober 2007In de Tweede Kamer is een wetsvoorstel aanhangig tot beperking van meervoudige
nationaliteit en ontneming van het Nederlanderschap wegens schending van de
essentiële belangen van het Koninkrijk of een van zijn landen (Tweede
Kamer, 30 166).Het wetsvoorstel is schriftelijk en mondeling behandeld en over de ingediende
amendementen is gestemd. Drie amendementen zijn aangenomen. Op verzoek van
het vorige kabinet is eindstemming over het wetsvoorstel aangehouden totdat
het nieuwe kabinet daarover zijn standpunt zou hebben bepaald. Het argument
daarvoor was, dat de aangenomen amendementen het wetsvoorstel zodanig ingrijpend
hadden aangepast, dat een nieuwe afweging nodig zou zijn.Het kabinet heeft het voornemen intrekking van het wetsvoorstel te bevorderen
en een nieuw wetsvoorstel voor te bereiden. Het staat daarbij een andere benadering
van meervoudige nationaliteit voor. Voor zover er reden is tot beperking van
meervoudige nationaliteit zijn de argumenten daarvoor van praktische en juridische
aard. Het kabinet wil daarbij zowel de belangen van de staat en de samenleving,
als de belangen van de burger beschermen. Dat geldt ook voor enkele andere
aangelegenheden van nationaliteitsrechtelijke aard die hieronder aan de orde
worden gesteld. Naast de meervoudige nationaliteit zijn dat• de beperking van de registratie van vreemde nationaliteit,• de optierechten van de zg. latente Nederlanders, de ontneming van
het Nederlanders aan personen met een meervoudige nationaliteit die de essentiële
belangen van de staat ernstig schaden,• de invoering van de verklaring van verbondenheid en de verkrijging
van het Nederlanderschap door erkenning (wetsvoorstel TK 30 584) en• de invoering van het Nederlands als taaleis bij naturalisatie op
de Nederlandse Antillen en Aruba.In zijn reactie op het WRR-rapport over «Identificatie met Nederland»
zal het kabinet nader ingaan op de door de WRR aan de orde gestelde kwesties
rond persoonlijke identificatie. Voor zover het gaat om meervoudige nationaliteit
bepaalt het kabinet in het onderstaande zijn standpunt. Het kabinet wil dat elke burger een heldere rechtspositie heeft, in het
bijzonder als het om zijn of haar persoonlijke status gaat. Nationaliteit
maakt deel uit van persoonlijke identiteit. Zij geeft het recht om in een
land te verblijven, daar vrij in rond te reizen, het actieve en passieve kiesrecht
uit te oefenen en toegang tot een aantal voorzieningen. Daar staat ook een
aantal plichten tegenover, die minder van juridische, maar meer van politiek-maatschappelijke
aard zijn. Wetten en regels zijn verbonden met normen en waarden die voor
iedereen die zich in Nederland bevindt betekenis hebben. Loyaliteit en verantwoordelijkheid
horen daarbij. Burgerschap wordt verwacht van alle Nederlanders.Respect voor onze rechtsorde en de waarden waaruit zij is opgebouwd, participatie
aan die samenleving en het nastreven van politieke doelen met uitsluitend
democratische middelen, zijn daar de belangrijkste van. Deze rechten en plichten
zijn essentieel voor de vrijheid van de burgers enerzijds en het ordenen van
de samenleving anderzijds. In een stelsel van nationaliteitsrecht moeten de
status van de burger en de orde in de samenleving op elkaar zijn afgestemd
en moet ook recht worden gedaan aan de internationale rechtsorde en de afspraken
tussen nationale staten waaruit deze is opgebouwd.Het kabinet investeert in een samenleving van burgers van elke achtergrond,
van acceptatie van etnische, culturele en levensbeschouwelijke verschillen
op basis van overeenstemming over primaire vrijheden, rechten en verplichtingen.
Nederlanderschap bevordert deelname aan het maatschappelijk verkeer. Meervoudige
nationaliteit hoeft daaraan niet in de weg te staan. Het zijn eerder overwegingen
van praktische en juridische aard die een beperking rechtvaardigen dan vermeende
disloyaliteit. Bovendien kan het debat over meervoudige nationaliteit waarbij
loyaliteit, integratie en identiteit als scheidslijn worden opgeworpen, uitlopen
op diskwalificatie van burgers. Een meervoudige nationaliteit is voor betrokkenen
niet altijd gemakkelijk en wenselijk, maar het afstand doen daarvan evenmin.
Het zou in elk geval onjuist zijn het bezit van een tweede staatsburgerschap
op te vatten als een teken dat iemand niet goed is geïntegreerd. Waar
het echt op aankomt, is immers de betrokkenheid bij de Nederlandse samenleving
en rechtsorde.Om op het punt van de juridische status tot een heldere regeling te komen,
zijn in de huidige omstandigheden aanvullende maatregelen gewenst. Die hebben
betrekking op meervoudige nationaliteit, op vrijheid voor burgers om hun niet-effectieve
nationaliteit niet langer in het rechtsverkeer te gebruiken, op de positie
van personen die de essentiële belangen van de staat schenden en op de
eisen die bij naturalisatie moeten worden gesteld.Wanneer bijvoorbeeld uitvoering wordt gegeven aan de bedoeling van het
amendement Huizinga-Heringa en de afstandsverplichting voor de verzoekers
die gehuwd zijn met een Nederlander na het gevraagde onderzoek niet, of niet
in de volle omvang zal worden toegepast, zal het aantal gevallen van meervoudige
nationaliteit door het laten vervallen van de uitzonderingen, zoals het wetsvoorstel
wil, nauwelijks afnemen. Er is inderdaad reden om de argumenten bij het amendement
serieus te nemen. De afstandsverplichting beperkt voor de burger in kwestie
zijn of haar mogelijkheden om bij scheiding terug te keren naar het land van
herkomst en ook de mogelijkheid om daar in verband met familieomstandigheden
langere tijd te verblijven.1. Meervoudige nationaliteit.Meervoudige nationaliteit kan op allerlei manieren ontstaan. De meest
voorkomende is, dat kinderen bij geboorte twee nationaliteiten krijgen, omdat
zij ouders hebben van verschillende nationaliteit. Elk land bepaalt zelf op
welke wijze zijn nationaliteit wordt verkregen, behouden, doorgegeven of verloren.
Het Europees nationaliteitsverdrag erkent dit ook. Artikel 14,
eerste lid, onder a zegt: «Een Staat die Partij is, verleent toestemming
aan kinderen met verschillende nationaliteiten die zij automatisch bij hun
geboorte hebben verkregen om deze nationaliteiten te behouden».Meervoudige nationaliteit heeft in bepaalde opzichten voordelen voor de
burger, zoals het recht om in de desbetreffende staat te verblijven, maar
in bepaalde situaties ook nadelen. Een land kan van zijn onderdanen vragen
dienstplicht te vervullen, of stem- en andere plichten na te komen. Voor een
staat levert meervoudige nationaliteit van zijn burgers in het algemeen geen
voordeel op, terwijl het wel denkbaar is, dat bijvoorbeeld het uitoefenen
van het actieve, maar meer nog het passieve kiesrecht op nationaal niveau
in verschillende landen tegelijk, terwijl men maar in één land
zijn hoofdverblijf heeft, als ongewenst wordt ervaren. Het uitgangspunt van
de Rijkswet op het Nederlanderschap is, dat men bij het verzoek om verlening
van het Nederlanderschap (naturalisatie) de nationaliteit van het land van
herkomst opgeeft. Op deze hoofdregel bestaat een aantal uitzonderingen, die
ertoe leiden, dat in een groot aantal gevallen die nationaliteit niet behoeft
te worden opgegeven. Bovendien zijn er landen waarvan de nationaliteit niet
kán worden opgegeven. Een zodanige situatie is uit een oogpunt van
onze benadering onwenselijk, al kan daarin slechts verandering worden gebracht
door de wetgeving van de betrokken staat.Die uitzonderingen zijn opgenomen omdat de afstandsverplichting voor naturalisandi
onder omstandigheden dermate zwaar zou kunnen wegen dat zij daardoor zouden
moeten afzien van het Nederlanderschap, hetgeen niet in overeenstemming zou
zijn met hun plaats in onze samenleving en rechtsorde. De wet benoemt een
aantal van die uitzonderingen. Het schrappen van die uitzonderingen, zoals
bij wetsvoorstel 30 166 was voorgesteld, blijkt echter het naleven van
de hoofdregel niet veel dichterbij te kunnen brengen. Een groot aantal uitzonderingen
wordt gemaakt ter uitvoering van de regel dat opgeven van de nationaliteit
van het land van herkomst niet wordt gevergd als dit redelijkerwijs niet kan
worden verlangd. Dit wordt onder meer toegepast als men door het opgeven van
de nationaliteit van het land van herkomst een onevenredig nadeel zou lijden.Deze regel wordt geëist door artikel 16 van het Europees Nationaliteitsverdrag,
dat zegt dat een Staat die Partij is, het doen van afstand of het verlies
van een andere nationaliteit niet als voorwaarde voor de verkrijging of het
behoud van zijn nationaliteit stelt, wanneer het doen van afstand of het verlies
niet mogelijk is of niet in redelijkheid kan worden vereist.Om te bevorderen dat de hoofdregel van de Rijkswet op het Nederlanderschap,
dat meervoudige nationaliteit door afstand doen van de nationaliteit van het
land van herkomst, moet worden beperkt, meer effect heeft, acht ik het gerechtvaardigd,
om, met inachtneming van de voorwaarden van het Europees Nationaliteitsverdrag,
de voorwaarde van het opgeven van de nationaliteit van het land van herkomst
ook te verbinden aan het uitoefenen van optierechten door meerderjarigen die
hier niet zijn geboren. De afstandsverplichting die nu alleen voor eerste-generatie
immigranten geldt wordt daarmee uitgebreid naar tweede-generatie immigranten.
Voor deze groep geldt dat de afstand van de nationaliteit van het land van
herkomst vooral een bevestiging is van de keuze voor Nederland die men door
langdurig verblijf alhier heeft gemaakt. Het benadrukt de positieve keuze
voor het Nederlanderschap. Aan minderjarigen zal de afstandsverplichting niet
worden opgelegd. Artikel 8, eerste lid van het Verdrag inzake rechten van
het kind zegt, dat de Staten die partij zijn, zich verbinden tot eerbiediging
van het recht van het kind zijn of haar identiteit te behouden, met inbegrip
van nationaliteit, naam en familiebetrekkingen zoals wettelijk erkent, zonder
onrechtmatige inmenging.Om vergelijkbare redenen wordt de afstandsverplichting ook niet opgelegd aan meerderjarige vreemdelingen die hier zijn geboren (artikel
6, eerste lid, onder a RWN). Dit zou niet in overeenstemming zijn met de bedoeling
van artikel 14, eerste lid van het Europees nationaliteitsverdrag (bovengenoemd),
dat zegt dat een Staat die partij is toestemming verleent aan kinderen met
verschillende nationaliteiten die zij bij hun geboorte hebben verkregen om
deze nationaliteiten te behouden.De afstandsverplichting zou dan gaan gelden voor:• de uitoefening van het optierecht door de meerderjarige vreemdeling
die sedert het bereiken van de leeftijd van vier jaar toelating en hoofdverblijf
heeft in Nederland (categorie genoemd in artikel 6, eerste lid, onder e RWN);
en, omdat het hier een vergelijkbare groep betreft,• de verzoeker om naturalisatie die voor het bereiken van de meerderjarige
leeftijd gedurende een periode van vijf jaar onafgebroken in Nederland, de
Nederlandse Antillen of Aruba zijn hoofdverblijf gehad heeft; voor hen vervalt
de uitzondering op de afstandsverplichting in artikel 9, derde lid, onder
c RWN, zoals dat ook in wetsvoorstel 30 166 gebeurde.Voor deze groepen geldt niet het argument dat aan het amendement van mw.
Huizinga-Heringa ten grondslag ligt, aangezien het hier om personen gaat die
reeds langere tijd in Nederland verblijven. Verder gaat het hier niet om een
maatregel die de integratie zou moeten bevorderen, maar om een maatregel die
recht wil doen aan de onderlinge verhouding tussen burger en overheid. Juist
voor personen die hier al langere tijd wonen is het redelijk om hen te vragen
afstand te doen van de nationaliteit van het land van herkomst, aangezien
zij daar doorgaans geen effectieve band mee hebben.De bevestiging van optierechten wordt thans door de gemeenten uitgevoerd;
zij zullen nu dus ook te maken krijgen met het uitvoeren van de afstandsverplichting.
De regeling zal zo worden ingericht dat de uitvoering van deze regel en de
daarop toe te passen uitzonderingen overeen zal komen met de uitvoering van
de afstandsverplichting bij naturalisatie, zodat een rechtsgelijke toepassing
is verzekerd.2. Registratie van vreemde nationaliteitVoor burgers geldt, dat men soms hecht aan het behoud van de nationaliteit
van het land van herkomst, terwijl men in andere gevallen juist ernaar streeft
om die banden te verbreken.Het moge duidelijk zijn, dat in de Nederlandse wetgeving niet kan worden
bepaald in welke gevallen de nationaliteit van een ander land rechten of verplichtingen
met zich mee brengt, dan wel wordt verkregen, behouden of verloren. In de
praktijk blijkt echter, dat sommige burgers die een meervoudige nationaliteit
bezitten, er moeite mee hebben dat de niet-Nederlandse nationaliteit in de
gemeentelijke basisadministratie (GBA) wordt genoteerd. Het registreren van
dit gegeven heeft echter wel betekenis, zowel voor de burger en zijn of haar
afstammelingen als voor de overheid. Het bezit van een andere dan de Nederlandse
nationaliteit kan van belang zijn bij het uitvoeren van de Rijkswet op het
Nederlanderschap, bijvoorbeeld ter bepaling van het antwoord op de vraag of
men in een bepaald geval het Nederlanderschap kan verliezen; dit is niet mogelijk
als men daardoor stateloos wordt. En ook kan het van belang zijn bij de beantwoording
van afstammingsrechtelijke vragen, waar de Wet conflictenrecht afstamming
het recht van het land van herkomst bepalend doet zijn.De burger wordt in de praktijk vooral met het gegeven van de vreemde nationaliteit
geconfronteerd bij het opvragen van uittreksels uit de GBA die hij, voor zichzelf
dan wel ter overlegging bij een andere overheidsinstantie, nodig heeft. Weliswaar
worden die uittreksels opgesteld naar gelang van het doel waarvoor zij gevraagd
worden, maar in de praktijk komt het wel voor dat in het uittreksel
tevens de vreemde nationaliteit wordt vermeld terwijl dat bij nadere beschouwing
niet altijd strikt nodig blijkt te zijn.Omdat het kabinet de wens van de burger wil respecteren om hem niet met
onwelgevallige gegevens te confronteren en wil helpen te voorkomen dat deze
op enigerlei wijze een rol gaan spelen in het rechtsverkeer waar dit niet
gewenst is, zal de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
bij circulaire een richtlijn aan de gemeenten geven. Die richtlijn zal inhouden
dat gemeenten bij de uitvoering van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens ervoor zorg dragen dat de vreemde nationaliteit niet meer
wordt vermeld op het uittreksel dat aan de burger wordt verstrekt, tenzij
de burger daar zelf uitdrukkelijk om vraagt of deze vermelding noodzakelijk
is in verband met de uitvoering van de wettelijke verplichting(en) waarvoor
het uittreksel wordt gevraagd.3. Latente NederlandersBij de behandeling van wetsvoorstel 30 166 is een amendement aangenomen
dat de nationaliteitsrechtelijke positie regelt van degenen die vóór
1 januari 1985 afstammen van een Nederlandse moeder. Het amendement geeft
hun een optie op het Nederlanderschap. In grote lijnen gaat het hier om de
positie van degenen die geen gebruik hebben gemaakt van de overgangsregeling
die werd getroffen toen in 1985 de gelijkstelling van mannen en vrouwen bij
het doorgeven van de Nederlandse nationaliteit werd ingevoerd. Uit cijfers
van het ministerie van Buitenlandse Zaken blijkt, dat het aantal opties tot
90 000 zou kunnen oplopen. Na ampele overweging ben ik tot de conclusie
gekomen, dat alle argumenten met betrekking tot dit onderwerp tussen Kamer
en kabinet gewisseld zijn en dat een ander voorstel, of het standpunt dat
dit voorstel niet zou moeten worden overgenomen, de Kamer niet zou overtuigen.
Omdat tegen het principe als zodanig, om afstammelingen van Nederlandse moeders
een optie op het Nederlanderschap te geven, ook geen doorslaggevend bezwaar
bestaat, stel ik voor dit amendement in bovenbedoeld wetsvoorstel over te
nemen. 4. Ontneming van het Nederlanderschap wegens ernstige
schending van de essentiële belangen van het KoninkrijkWetsvoorstel TK 30 166 bevat de bepaling, dat aan personen met een
meervoudige nationaliteit die veroordeeld zijn voor misdrijven die de essentiële
belangen van de staat schenden, het Nederlanderschap kan worden ontnomen.
Het criterium is ontleend aan artikel 7 van het Europees Nationaliteitsverdrag,
dat zegt, dat een Staat die Partij is, in zijn nationale wetgeving niet mag
voorzien in het verlies van zijn nationaliteit behoudens in enkele nader aangeduide
gevallen, waaronder «gedrag dat de essentiële belangen van de Staat
die Partij is ernstig schaadt». Volgens de toelichting bij het verdrag
moet dan worden gedacht aan zaken als verraad. In het nieuw voor te bereiden
wetsvoorstel zou ik een bepaling willen opnemen die ontneming van het Nederlanderschap
mogelijk maakt bij veroordeling wegens terroristische, of met een terroristisch
oogmerk begane misdrijven. Artikel 83a Wetboek van Strafrecht zegt, dat onder
een terroristisch oogmerk wordt verstaan het oogmerk om de bevolking of een
deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid
of internationale organisatie wederrechtelijke te dwingen iets te doen, niet
te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele,
economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie
ernstig te ontwrichten of te vernietigen. Dit is te beschouwen als gedrag
dat vergelijkbaar is met verraad; de essentiële belangen van de staat
worden daarmee ernstig geschaad. Iets dergelijks doet zich voor bij het vrijwillig
treden in vreemde krijgsdienst van een staat die is betrokken
bij gevechtshandelingen tegen het Koninkrijk dan wel tegen een bondgenootschap
waarvan het Koninkrijk lid is; ook in dat geval verliest men het Nederlanderschap
(artikel 15, eerste lid, onder RWN). Ik zou daarbij willen expliciteren, dat
het om een ordemaatregel gaat, niet om een ministeriële straf. Aan iemand
die zich tegen de staat richt, door zijn gedrag eigenlijk de band met de staat
opzegt, zou de Nederlandse nationaliteit moeten kunnen worden ontnomen. Het
Nederlanderschap kan niet worden ontnomen als de persoon in kwestie staatloos
zou worden. In afwijking van wetsvoorstel 30 166, zou ik de misdrijven
waar het hier om gaat in de wet zelf willen opnemen. Aan de beslissing tot
ontneming ligt steeds een afweging ten grondslag waarin alle van belang zijnde
omstandigheden worden meegenomen.5. Wetsvoorstel 30 584In de Tweede Kamer is een wetsvoorstel aanhangig ter invoering van een
verklaring van verbondenheid en tot regeling van de verkrijging van het Nederlanderschap
door erkenning.De invoering van de verklaring van verbondenheid maakt deel uit van de
invoering van de ceremonie waarbij het besluit tot verlening of verkrijging
van het Nederlanderschap wordt uitgereikt. Met deze ceremonie wordt de nieuwe
verhouding tussen burger, rechtsorde en samenleving symbolisch geëxpliciteerd.
Ik beschouw dit als een bruikbaar deel van de regeling van deze verhouding
en kan mij in beginsel hierin vinden en ook in de invoering van een verklaring
van verbondenheid. De regeling van de verkrijging van het Nederlanderschap
door erkenning doet recht aan de verhouding die tussen vader en kind in de
hier bedoelde gevallen bestaat en komt voort uit bij burgers levende wensen
en uit toepasselijke jurisprudentie. Ook hierin kan ik mij vinden. Ik zie
de verdere behandeling in de Staten-Generaal met vertrouwen tegemoet.6. Nederlands op de Nederlandse Antillen en Aruba.Het coalitieakkoord zegt, dat bij naturalisaties op de Nederlandse Antillen
en Aruba ook kennis van het Nederlands zal worden geëist. Ik zal dit
opnemen in het wetsvoorstel. Degenen die in de Nederlandse Antillen of op
Aruba zijn opgegroeid leren op school (ook) Nederlands. Voor andere personen
die op de Nederlandse Antillen en Aruba worden genaturaliseerd behoeft dit
niet te gelden. Om te bereiken dat zij qua kennis van het Nederlands niet
teveel achter staan bij degenen die ter plaatse zijn opgegroeid, acht het
kabinet het gewenst dat zij zich bewust worden van het gegeven dat de Nederlandse
taal evenzeer bij het Koninkrijk der Nederlanden behoort als het Nederlanderschap
zelf, en vanuit het praktische gezichtspunt dat zij zich in Nederland kunnen
vestigen.7. Moties van het lid Fritsma (PVV)Over de door het lid Fritsma bij de behandeling van wetsvoorstel 30 166
ingediende moties merk ik het volgende op.• De motie op stuk nummer 20 verzoekt de regering te bewerkstelligen
dat een aantal categorieën van plegers van misdrijven die een meervoudige
nationaliteit bezitten, de Nederlandse nationaliteit verliezen en het Europees
Verdrag inzake nationaliteit terzake wordt aangepast dan wel opgezegd.De regering zal op dit verzoek niet ingaan en ontraadt de motie. Zoals
ook in de Nota naar aanleiding van het verslag is uiteengezet, ziet het Europees
Verdrag inzake nationaliteit nationaliteit als een uitdrukking van verbondenheid
van een persoon met een staat van die nationaliteit en legt daarom
een relatie tussen het schenden van de belangen van de staat en het verliezen
van nationaliteit. Ontneming van de Nederlandse nationaliteit is dan ook een
ordemaatregel ter bescherming van de Nederlandse staat. Als de relatie met
de belangen van de staat zou worden losgelaten, zou het verlies van nationaliteit
tot een bijkomende straf worden voor die dader die toevallig niet alleen de
Nederlandse, maar ook een andere nationaliteit heeft. Ontneming bij commune
delicten zou dan ook discriminerend werken. Het lijkt mij dan ook niet passend
om te pleiten voor een verruiming van het verdrag op dit punt.• De motie van het lid Fritsma op stuk nr. 21 verzoekt de regering
te bewerkstelligen dat mensen die een andere dan de Nederlandse nationaliteit
hebben geen Nederlander kunnen worden en dat het Europees Verdrag inzake nationaliteit
terzake wordt aangepast dan wel opgezegd.De regering zal dit verzoek niet uitvoeren en ontraadt de motie. Uitgangspunt
van het Europees Verdrag en van de Rijkswet op het Nederlanderschap is reeds,
dat bij verzoek om verlening van de Nederlandse nationaliteit afstand moet
worden gedaan van de nationaliteit van het land van herkomst. Onder omstandigheden
is het echter niet redelijk om dit te eisen.• De motie van het lid Fritsma op stuk nr. 24 verzoekt de regering
met wetswijzigingen te komen strekkende tot:• het introduceren van een wettelijke vereiste voor leden van het
kabinet om de Nederlandse nationaliteit te bezitten;• het onmogelijk te laten zijn dat personen die naast de Nederlandse
nog een andere nationaliteit hebben lid worden van de Staten-Generaal het
kabinet.De regering zal daartoe geen initiatieven nemen en ontraadt de motie.
De discussie over dit verzoek is bij het debat over de regeringsverklaring
reeds gevoerd. Dat de leden van het kabinet de Nederlandse nationaliteit dienen
te bezitten volgt uit de aard van de functie. De regering heeft een constitutionele
positie waarmee het Nederlanderschap onlosmakelijk verbonden is. Er is dus
geen sprake van dat anderen dan Nederlanders kunnen worden benoemd tot minister
of staatssecretaris. Het tweede deel van motie is in strijd met artikel 3
van de Grondwet, dat zegt dat alle Nederlanders op gelijke voet in de openbare
dienst benoembaar zijn. Het vereiste dat zij niet een andere nationaliteit
zouden mogen bezitten zou jegens dezen een ongerechtvaardigd onderscheid opleveren.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30166-25.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl