Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2005; Brief minister met beleidsreactie op AIV-advies 'De VN en de Rechten van de Mens'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-V, nr. 85

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-V nr. 85

01-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamReactie op AIV-advies «De VN en de rechten van de
mens»LandenresolutiesBlokvorming : EU-samenwerkingUitbreiding MRC-lidmaatschap en de aanbevelingen van het
High Level Panel1.1. Is een duidelijk onderscheid wenselijk tussen initiatieven
in MRC en Derde Commissie, bijvoorbeeld ten aanzien van landenresoluties?I.2. Hoe kan Nederland hechtere samenwerking en betere
arbeidsverdeling tussen de speciale procedures van de MRC en de verdragscomites
bevorderen?I.3. Hoe kan betere monitoring en follow-up van de aanbevelingen
van de verdragscomites worden bevorderd en welke rol kunnen MRC en Derde Commissie
daarbij spelen?I.4. Hoe kan het stelsel van speciale procedures van de
MRC worden verbeterd en welke rol kunnen de Hoge Commissaris en de MRC daarbij
spelen? Hoe zou een stroomlijning van mandaten kunnen plaatsvinden?I.5. Zou een tweejaarlijkse cyclus van een policy jaar
en een review jaar zoals in de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling ook voor
de MRC kunnen opgaan?II. De tweede hoofdvraag betreft de rol van de MRC bij
het bewerkstelligen van daadwerkelijke naleving van mensenrechten en het proces
van mainstreaming.Mainstreaming in het algemeenMainstreaming op het terrein van ontwikkelingssamenwerkingMainstreaming op het terrein van vrede en veiligheidMainstreaming op het terrein van de internationale economische
en financiele betrekkingenIII. Tenslotte heeft de AIV eigener beweging een aantal
zaken aanbevolen waarop hieronder kort gereageerd wordt.1503-procedureNGO'sOverige onderwerpen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2005nr. 85BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 maart 2005Graag bieden wij u hierbij aan de beleidsreactie op het AIV-advies inzake
«De VN en de Rechten van de Mens» van september 2004.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der Hoeven Reactie op AIV-advies «De VN en de rechten van de
mens»Het in september 2004 verschenen AIV-advies «De Verenigde Naties
en de Rechten van de Mens» (BuZa04–350) komt op een goed moment.
Hervorming van de VN en mensenrechten staat hoog op de internationale agenda
vanwege het in december jl. uitgekomen rapport van het «High Level Panel
on Threats, Challenges and Change» (HLP).Nederland hecht grote waarde aan dit thema en heeft daarom in september
jl. als EU-voorzitter in een brief aan het HLP aangedrongen op speciale aandacht
voor mensenrechten inclusief de problematiek van de laatste jaren met betrekking
tot de Mensenrechtencommissie (MRC). Ook heeft Nederland op 29 november
jl. een speciale zitting van de Raadswerkgroep Mensenrechten (COHOM) georganiseerd
over het EU-optreden in de MRC en de Derde Commissie van de Algemene Vergadering
van de VN (AVVN) en over de aanbevelingen van het HLP op het terrein van mensenrechten
voor zover deze toen reeds bekend waren. Voor deze bijeenkomst heeft Nederland
alle voorstellen van de laatste jaren terzake, inclusief het advies van de
AIV en een informele voorkopie van het rapport van het HLP, bijeengebracht
teneinde terzake een EU-positie te formuleren. De bijeenkomst resulteerde
in een brief namens de EU aan Hoge Commissaris voor de Mensenrechten Louise
Arbour (bijgevoegd). De EU werkt thans aan een definitieve reactie op het
HLP-rapport.Als algemene reactie op het AIV-advies zouden wij willen opmerken dat
waar de eerste hoofdvraag van de adviesaanvraag specifiek luidde hoe Nederland de naleving van mensenrechten zou kunnen bevorderen
met gebruikmaking van het gehele VN-systeem, het advies wel in gaat op de
subvragen over de deelonderwerpen, maar veelal vanuit een algemene VN-invalshoek
(met uitzondering van de paragrafen «blokvorming» en «het
kantoor van de HCMR»). Hierdoor wordt soms onvoldoende belicht wat Nederland
zelf als lid van de EU, als lid van de MRC en als donor zou kunnen of moeten
doen naar de mening van de AIV ter bevordering van de mensenrechten. De tweede
hoofdvraag betreft de rol van de MRC bij het bewerkstelligen van daadwerkelijke
naleving van mensenrechten en het proces van mainstreaming van mensenrechten binnen het VN-systeem. In dit kader zouden wij
willen opmerken dat Nederland aandacht voor mensenrechten in brede zin binnen
het VN-systeem zo belangrijk vindt dat het op nationale titel overweegt een
initiatief inzake mainstreaming van mensenrechten
te ontplooien gedurende de komende zitting van de MRC.Met betrekking tot de specifieke aanbevelingen van de AIV zouden wij het
volgende willen opmerken aan de hand van de vragen zoals die in de adviesaanvraag
zijn geformuleerd:1. Eerste hoofdvraag van de adviesaanvraag : hoe kan
Nederland de naleving van mensenrechten bevorderen met gebruikmaking van het
gehele VN-systeem (inclusief Veiligheidsraad, Algemene Vergadering, functionele
commissies, fondsen, programma's, en wellicht gespecialiseerde organisaties).Landenresoluties• De regering is het geheel eens met het uitgangspunt van de AIV
dat het van groot belang is dat de MRC zich ook in de toekomst kan buigen
en uitspreken over situaties van mensenrechtenschendingen waar ook ter wereld.
Ondanks de recente trend van «no-action» moties blijven landenresoluties
en voorzittersverklaringen waardevolle instrumenten. Zij vormen een essentieel
onderdeel van een breder buitenlands beleid gericht op de bescherming en bevordering
van mensenrechten. Uiteraard hanteert de regering deze instrumenten
met zorg. Terughoudendheid, zoals de AIV adviseert, lijkt ons in dezen niet
aangewezen. Ook als resoluties worden weggestemd of niet in stemming worden
gebracht door toedoen van «no action» moties, zijn zij een belangrijk
signaal in de richting van de betrokken regering en een steun voor mensenrechtenactivisten.
Voor Nederland is het haalbaar zijn van een resolutie daarom niet per se een
voorwaarde om een resolutie in de MRC (of de Derde Commissie van de AVVN)
in te dienen.• De toenemende inzet van «no-action» moties tegen landenresoluties
is een zorgwekkende ontwikkeling (tijdens de Derde Commissie werden de door
de EU mede-ingediende resoluties inzake Belarus, Soedan en Zimbabwe hierdoor
getroffen). Zoals de AIV terecht opmerkt, zijn mensenrechten sinds de oprichting
van de VN geen interne aangelegenheid meer. De consequentie moet derhalve
niet zijn dat de EU zwicht onder druk van «no action» moties,
maar dat zij nog beter afstemt met «like-minded» lidstaten in
de MRC en een nog effectievere lobby voert, zo nodig op hoog politiek niveau.
(Dat dit laatste effect kan hebben, heeft de succesvolle EU-lobby tegen een
«no-action» motie tegen de Turkmenistan-resolutie in de plenaire
zitting van de AVVN uitgewezen.) De onlangs op initiatief van het Nederlands
EU-voorzitterschap benoemde Persoonlijk Vertegenwoordiger voor Mensenrechten
van Hoge Vertegenwoordiger Solana zal een dergelijke lobby en de inzet van
de EU in de MRC in algemene zin effectiever kunnen maken. Nederland zal zich
hier consequent voor inzetten.• Behandeling van landen onder agendapunt 9 of 19 van de agenda
van de MRC hangt vooral af van het doel dat met de resolutie wordt beoogd.
De regering is het eens met de AIV dat van behandeling onder agendapunt 19
alleen sprake kan zijn indien de inschatting is dat de betrokken regering
een daadwerkelijke intentie heeft tot samenwerking en tot verbetering van
de mensenrechtensituatie en als dit gepaard gaat met versterkt toezicht van
de MRC op de mensenrechtensituatie.• Nederland en de EU zijn evenals de AIV voorstander van een jaarrapport
door het kantoor van de HCRM. Hierin kan per land de implementatie van resoluties
en voorzittersverklaringen van de MRC worden opgenomen, evenals rapporten
en aanbevelingen van de Speciale Mechanismen en van de Verdragsorganen, ofschoon
ook andere vormen van zo'n rapport denkbaar zijn. Publicatie van een dergelijke
compilatie door de HCRM van rapporten en aanbevelingen van officiele bronnen
zal vermoedelijk op politieke weerstand stuiten van landen die mensenrechten
schenden. Dat geldt waarschijnlijk nog sterker voor opname van rapporten van
NGO's in deze compilatie, zoals de AIV aanbeveelt. Hoewel wij in beginsel
sympathiek tegenover dat laatste staan, lijkt dit vooralsnog een brug te ver.
Overigens kan de door de AIV gesignaleerde tekortkoming van een dergelijke
compilatie ten aanzien van landen die weigeren samen te werken met speciale
mechanismen deels worden ondervangen door zulks ook expliciet te vermelden
in het rapport. Nederland heeft namens de EU in een brief aan HCRM Louise
Arbour steun uitgesproken voor een jaarrapport.• De regering is het met de AIV eens dat de in de MRC uitgesproken
zorgen over mensenrechtensituaties moeten worden betrokken bij de vormgeving
van zowel de Nederlandse als de EU-ontwikkelingssamenwerking. Dit gebeurt
reeds. Zo heeft bij de selectie van de Nederlandse lijst van partnerlanden
voor ontwikkelingssamenwerking (OS) de mensenrechtensituatie een belangrijke
rol gespeeld evenals het «goed bestuur»-criterium. Bovendien blijft
in deze landen de inzet gericht op verdere verbetering van de mensenrechtensituatie.
In de gecombineerde en wederzijds versterkende inzet van politieke en OS-instrumenten,
juist in de partnerlanden waarmee Nederland immers een intensieve relatie
onderhoudt, zit de crux van de mensenrechtenbenadering. Overigens is in niet-partnerlanden
inzet van OS-middelen mogelijk door middel van de Faciliteit Strategische
inzet Mensenrechten en Goed Bestuur (FSA), steeds in combinatie met de inzet
van politieke middelen.Blokvorming : EU-samenwerking• De AIV beveelt aan de EU-samenwerking in de MRC te verbeteren en
het besluitvormingsproces transparanter te maken. Er is de afgelopen jaren
reeds aanzienlijke vooruitgang geboekt in het eerder en effectiever afstemmen
binnen de EU van posities in de MRC. In een EU van 25 lidstaten wordt deze
noodzaak des te sterker gevoeld. Tijdige prioriteitstelling op hoger politiek
niveau zou de effectiviteit van de EU kunnen verhogen. Het Nederlands voorzitterschap
heeft zich ingespannen de besluitvorming binnen de EU te stroomlijnen.• De regering is het eens met de AIV dat de EU niet te voorzichtig
of te genuanceerd moet opereren. Juist onder het Nederlandse voorzitterschap
is aangetoond dat de EU wel degelijk met een sterk profiel op mensenrechtenterrein
kan opereren, zoals bleek uit het hoge aantal landenresoluties dat de EU indiende
in de Derde Commissie van de AVVN in 2004.• De AIV dringt tevens aan voortdurend de mogelijkheden voor nationale
initiatieven te bezien. Met name op thematisch terrein kunnen EU-lidstaten
op nationale titel verdergaande initiatieven nemen dan collectief als EU.
Nederland is op nationale titel bijzonder actief in de AVVN op het gebied
van geweld tegen vrouwen, met recente resoluties tegen eerwraak, huiselijk
geweld en een studie van de SGVN naar alle vormen van geweld tegen vrouwen.
Nederland overweegt voor de komende MRC een nationaal thematisch initiatief
over mainstreaming van mensenrechten binnen de VN. Op het terrein van landensituaties
treedt Nederland echter bij voorkeur in EU-verband op vanwege de te verwachten
grotere politieke effectiviteit.Uitbreiding MRC-lidmaatschap en de aanbevelingen van het
High Level Panel• Zoals in de inleiding reeds opgemerkt, heeft het rapport van het
HLP de discussie over het functioneren van de MRC aangewakkerd door de concrete
aanbevelingen het lidmaatschap van de MRC universeel te maken en een Mensenrechtenraad
in te stellen. De EU zal hierover een gezamenlijk standpunt formuleren. De
AIV wijst universeel lidmaatschap van de hand en wijst op tijdgebrek en gebrek
aan politieke wil als de belangrijkste oorzaken van het niet optimaal functioneren
van de huidige MRC. Voor wat betreft tijdgebrek zijn wij van mening dat beter
agendabeheer een bijdrage kan leveren aan een effectievere MRC. Een MRC met
universeel lidmaatschap zal overigens niet meer tijd nodig hebben, aangezien
in de huidige MRC ook niet-leden kunnen interveniëren. Hoewel de regering
van mening is dat gebrek aan politieke wil (eigenlijk het botsen van politieke
doelstellingen van de verschillende leden van de MRC) inderdaad een belangrijke
oorzaak is van het niet goed functioneren van de MRC, verwelkomt zij de discussie
die ten gevolge van de aanbevelingen van het HLP op gang is gekomen.• De regering is verheugd dat het HLP de problematiek met betrekking
tot de effectiviteit en de legitimiteit van de MRC behandelt. Deze zijn immers
de laatste jaren in toenemende mate aangetast, met name door toedoen van een
aantal lidstaten dat zelf de mensenrechten in ernstige mate schendt en er
alles aan gelegen is bespreking hiervan of het aannemen van resoluties terzake
in de MRC tegen te houden. Een nieuwe start van de MRC is derhalve nodig.
Universalisering van het lidmaatschap biedt mogelijk voordelen maar levert
niet de oplossing van alle problemen met betrekking tot de MRC. Ook dienen
een aantal institutionele consequenties zoals de relatie van een MRC met universeel lidmaatschap tot bij voorbeeld de AVVN en ECOSOC grondig te worden
overwogen. Een MRC met universeel lidmaatschap zal immers sterke gelijkenis
vertonen met de Derde Commissie van de AVVN. De vraag naar het bestaansrecht
van de Derde Commissie raakt echter aan de structuur van de AVVN. Ook de verhouding
van ECOSOC (met beperkt aantal lidstaten) tot diens functionele commissies,
waaronder de MRC, roept institutionele vragen op. Positief is in ieder geval
dat het HLP de gedachtenvorming over dit onderwerp op gang heeft gebracht
en daarmee wellicht een momentum voor verandering heeft gecreeerd.• In reactie op de suggestie van de AIV te komen tot een rotatieschema
merken wij op dat Nederland zich, samen met Canada, tot het uiterste heeft
ingespannen om tot een dergelijk schema binnen de westerse groep te komen
met als doel een einde te maken aan de tijdrovende campagnes voor lidmaatschap,
maar dat dit vooralsnog niet is gelukt. Het verschijnen van het HLP-rapport
heeft bovendien de aandacht nu van deze discussie afgeleid. Rotatieschema's
zijn overigens geen panacee : zij kunnen niet voorkomen dat «worst offenders»
lid worden van de MRC.• Criteria voor lidmaatschap van de MRC lijken overigens nauwelijks
haalbaar. Het zal buitengewoon lastig zijn overeenstemming te bereiken over
een voor iedereen acceptabele definitie van een mensenrechtenrespecterend
land of een democratie. Het aanleggen van criteria voor lidmaatschap spoort
ook niet met het gebruik binnen de VN met alle landen, inclusief de landen
met een slechte mensenrechtenreputatie, in gesprek te blijven. Een MRC die
zoveel mogelijk uit democratische landen zou bestaan (zoals de AIV aanbeveelt
in navolging van het VS initiatief «Community of Democracies»)
zou wellicht gemakkelijker bepaalde resoluties kunnen aannemen maar de daardoor
aangesproken landen zouden zich er vermoedelijk helemaal niets meer aan gelegen
laten liggen.• Tenslotte is de regering oprecht geïnteresseerd in verdere
uitwerking van de aanbeveling van het HLP voor de langere termijn tot instelling
van een Mensenrechtenraad. Deze aanbeveling sluit aan bij eerdere gedachten
terzake van de Zwitserse Prof. Kaelin. Volgens het HLP zou een dergelijke
Raad, niet langer onderhorig maar naast ECOSOC en tevens naast de Veiligheidsraad,
het toegenomen belang van mensenrechten binnen de VN weerspiegelen en de discussie
hierover op een hoger politiek plan kunnen brengen. Wel zal het aantal leden
van een dergelijke raad, zijn mandaat en verhouding tot andere lichamen binnen
de VN zoals Algemene Vergadering, Veiligheidsraad en ECOSOC, alsmede de consequenties
voor MRC en Derde Commissie grondig moeten worden overwogen.1.1. Is een duidelijk onderscheid wenselijk tussen initiatieven
in MRC en Derde Commissie, bijvoorbeeld ten aanzien van landenresoluties?• De regering deelt niet de mening van de AIV dat behandeling van
landenresoluties door de Derde Commissie in New York geen meerwaarde zou kunnen
hebben. De door Canada de laatste twee jaar met succes in de Derde Commissie
ingediende Iran-resoluties laten zien dat de Derde Commissie een belangrijk
forum is geworden voor mensenrechtenvraagstukken inclusief landenresoluties.
Voor sommige initiatieven biedt New York vanwege de universele samenstelling
van de Derde Commissie meer perspectief op succes dan Geneve. De regering
wil niet de behandeling van landenresoluties in zijn geheel overhevelen van
Geneve naar New York, maar afhankelijk van de te verwachten effectiviteit
van politieke inzet beide kanalen optimaal benutten. I.2. Hoe kan Nederland hechtere samenwerking en betere
arbeidsverdeling tussen de speciale procedures van de MRC en de verdragscomites
bevorderen?• De AIV constateert dat deze samenwerking soms wel, soms niet bestaat
en beveelt de regering aan de HCRM te ondersteunen met het oog op betere afstemming
tussen de werkzaamheden van speciale rapporteurs en verdragsorganen. De regering
wijst erop dat zij de HCRM reeds in aanzienlijke mate ondersteunt en constateert
dat de AIV hier verder geen concrete aanbevelingen doet.I.3. Hoe kan betere monitoring en follow-up van de aanbevelingen
van de verdragscomites worden bevorderd en welke rol kunnen MRC en Derde Commissie
daarbij spelen?• De AIV wijst tijdgebrek als voornaamste probleem aan bij de verdragscomites.
Hij adviseert daarom steun te verlenen aan concrete voorstellen van het Verdragscomite
voor de Rechten van de Vrouw (CEDAW) en het Verdragscomite voor de Rechten
van het Kind (CRC) vaker te vergaderen. Tijdens de laatste AVVN is reeds besloten
onder aansporing van de EU dat het CRC landenrapporten in twee parallelle
kamers zal gaan behandelen. De regering ondersteunt ook het voorstel van CEDAW
om niet twee, maar drie maal per jaar bijeen te komen. De AVVN zal hier vermoedelijk
dit jaar over besluiten. Uitvoering van deze voorstellen zal wel tot hogere
kosten leiden.I.4. Hoe kan het stelsel van speciale procedures van de
MRC worden verbeterd en welke rol kunnen de Hoge Commissaris en de MRC daarbij
spelen? Hoe zou een stroomlijning van mandaten kunnen plaatsvinden?• De AIV concludeert dat de thematische en landenrapporteurs ook
in bredere zin publieksgerichte aandacht moeten kunnen geven aan door hen
gesignaleerde schendingen en dat rapportage en communicatie, ook in financieel
opzicht, versterkt moeten worden. De regering wijst erop dat de HCMR een deel
van de Nederlandse financiële bijdrage van 3 miljoen euro op jaarbasis
bestemt voor ondersteuning van rapportage en communicatie van de Speciale
Rapporteurs. De zichtbaarheid van de rapportage zou nog kunnen worden vergroot
indien de aanbeveling van het HLP tot een HCMR-jaarrapport zou worden uitgevoerd,
waarvan deze rapportage de basis zou kunnen vormen.• De AIV is van oordeel dat kritisch bekeken zou moeten worden of
er niet een zekere mate van sanering zou moeten plaatsvinden door periodiek
te bezien waar evidente overlappingen bestaan. De regering is het hier mee
eens, zoals reeds blijkt uit de adviesaanvraag. De concrete vraag hoe stroomlijning
van mandaten zou kunnen plaatsvinden, wordt door de AIV niet expliciet beantwoord.• Nederland is het eens met de AIV dat de MRC niet langer de rapporteurs
zou moeten kiezen en dat een grotere rol van de HCMR in dezen geboden is teneinde
politieke benoemingen tegen te gaan.• De AIV meent dat versterking van het kantoor van de HCRM één
van de speerpunten van het Nederlandse mensenrechtenbeleid moet zijn en blijven.
Nederland zet zich reeds gedurende vele jaren in de Vijfde Commissie van de
AVVN in voor een grotere reguliere bijdrage van de VN voor het kantoor van
de HCMR. Daarnaast ondersteunt Nederland zelf het kantoor met een ongeoormerkte
bijdrage van 3 miljoen euro op jaarbasis. Nederland was in 2004 de derde donor
na de VS en de Europese Commissie.I.5. Zou een tweejaarlijkse cyclus van een policy jaar
en een review jaar zoals in de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling ook voor
de MRC kunnen opgaan?• De regering is het eens met de AIV dat niet overgegaan moet worden
tot periodisering van landenresoluties omdat landensituaties nu eenmaal
voortdurend aan verandering onderhevig zijn en te politiek gevoelig zijn om
slechts eens in de twee jaar te behandelen.• Wel denkt de regering na over de wenselijkheid om waar de mensenrechtensituatie
dat toelaat een land slechts één maal per jaar, dus óf
in MRC óf in Derde Commissie aan de orde te stellen. Indien aangenomen
kan worden dat een land gevoeliger is voor een boodschap van de VN uit New
York dan uit Geneve, kan wellicht worden volstaan met behandeling in de Derde
Commissie AVVN.II. De tweede hoofdvraag betreft de rol van de MRC bij
het bewerkstelligen van daadwerkelijke naleving van mensenrechten en het proces
van mainstreaming.Mainstreaming in het algemeenDe AIV maakt onderscheid tussen mainstreaming op twee niveaus, dat binnen
de VN-organisatie zelf en dat van de landen waar VN-activiteiten plaatsvinden.
Het advies van de AIV richt zich vooral op het niveau van de VN-organisatie
zelf. Nederland erkent en onderschrijft volledig het belang van mainstreaming
van mensenrechten in alle geledingen van de VN. Daarom overweegt Nederland
een initiatief te nemen tijdens de komende zitting van de MRC tot een resolutie
over het belang van mainstreaming van mensenrechten in het VN-systeem. Een
dergelijke resolutie zou moeten zijn gebaseerd op een brede benadering van
mainstreaming van mensenrechten (binnen de vier voornaamste werkterreinen
van de VN: vrede en veiligheid, economische en sociale zaken, ontwikkelingsvraagstukken
en humanitaire aangelegenheden). Tegen de achtergrond van het HLP-rapport
zou een dergelijk initiatief nu naar het oordeel van de regering op een goed
moment komen.Mainstreaming op het terrein van ontwikkelingssamenwerking• De AIV wijst op zijn eerdere rapport inzake mainstreaming van mensenrechten
in ontwikkelingssamenwerking en meent dat de HCRM een belangrijke rol heeft
te spelen op dit terrein. Nederland onderschrijft dit geheel en de Nederlandse
ondersteuning van dit kantoor is er dan ook op gericht deze rol waar mogelijk
te faciliteren en te versterken. De taak van mainstreaming van mensenrechten
binnen de VN dient echter niet beperkt te blijven tot het kantoor van de HCRM.
Ook andere VN-organisaties zoals UNDP moeten op dit terrein uitdrukkelijk
een rol spelen.Mainstreaming op het terrein van vrede en veiligheid• De regering is het eens met de AIV dat de capaciteit van de HCMR
zowel in Geneve als New York versterkt moet worden teneinde effectief mensenrechten
te mainstreamen in vredesoperaties. Mensenrechten zijn in toenemende mate
een belangrijke overweging bij besluitvorming over vredesmissies. Ook blijkt
betrokkenheid van de Veiligheidsraad bij mensenrechten uit zijn resolutie
over Kinderen en Gewapend Conflict. Voor daadwerkelijke mainstreaming van
mensenrechten in de werkzaamheden van de Veiligheidsraad zal overigens meer
nodig zijn dan versterking van de capaciteit van de HCMR. De regering steunt
daarom de aanbeveling van het HLP waarin de Veiligheidsraad het Kantoor van
de HCMR verzoekt om regelmatige rapportage over de implementatie van mensenrechtenbepalingen
uit Veiligheidsraadsresoluties.• De regering is het eens met de AIV dat maatregelen die in het kader
van terrorismebestrijding leiden tot een tijdelijke beperking van mensenrechten
te allen tijde open moeten staan voor rechterlijke toetsing, nationaal en
internationaal. Bepaalde rechten mogen nooit, ook niet tijdens gewapend conflict
worden opgeschort. Mainstreaming op het terrein van de internationale economische
en financiele betrekkingen• De regering is met de AIV van mening dat ook de Wereldbank en het
IMF zich niet kunnen onttrekken aan de mensenrechtenstandaarden van de VN.
Eerbiediging van het mandaat van deze instellingen betekent naar het oordeel
van de regering dat zij niet mogen handelen in strijd met internationaal erkende
mensenrechten.• De regering kan zich vinden in de AIV-aanbeveling dat zowel het
IMF als de Wereldbank door moeten gaan met het mainstreamen van mensenrechten
in hun werk. Evenals de AIV is zij van oordeel dat beide organisaties in dit
opzicht de laatste jaren vooruitgang geboekt hebben door zich uitdrukkelijker
te richten op armoedebestrijding in al haar aspecten, waarmee in ieder geval
mainstreaming van sociaal-economische rechten wordt bewerkstelligd. Voor de
Wereldbank geldt daarnaast dat deze door het stellen van «safeguards»
bij het verstrekken van leningen duidelijke eisen stelt op het gebied van
het naleven van mensenrechten in brede zin. Beide instellingen maken steeds
meer gebruik van een instrument als «Poverty and Social Impact Assessment»
(PSIA) dat licht werpt op de gevolgen van het beleid van beide instellingen
voor de sociale mensenrechten van de allerarmsten in de betrokken landen.
Nederland draagt in internationaal verband bij aan het populariseren en harmoniseren
van dit instrument door de WB en het IMF. Ook voeren steeds meer bilaterale
donoren, al dan niet in samenwerking met een van de IFI's, PSIA's uit. Het
streven is de regeringen van de partnerlanden en het maatschappelijk middenveld
meer bij PSIA te betrekken. De WB in samenwerking met DFID werkt aan de ontwikkeling
van een vernieuwde methodologie voor PSIA die meer aandacht schenkt aan politieke
en institutionele aspecten van de voorgestelde programma's. Bilaterale donoren
produceren regelmatig bevindingen ten aanzien van de effectiviteit van PSIA's.• De AIV meent dat bij de besluitvorming in de WTO rekening gehouden
moet worden met de mensenrechtenstandaarden van de VN als geheel. De regering
staat in beginsel positief tegenover deze aanbeveling, maar tekent aan dat
dit – gelet op het «member-driven» karakter van de organisatie –
vooral een zaak is van de WTO-leden zelf en niet van het WTO Secretariaat.
Wel is de regering van mening dat alle leden van de WTO zich in onderhandelingen
over nieuwe disciplines zoals nu in de Doha-ronde en bij de reguliere besluitvorming
in WTO-aangelegenheden, waar relevant, mede moeten laten leiden door de mensenrechtenstandaarden
van de VN. De regering deelt de zorgen van de AIV over de naleving van internationale
arbeidsnormen zoals inzake dwangarbeid, kinderarbeid of vakbondsvrijheid in
sommige landen. In de WTO is het de laatste jaren niet mogelijk gebleken om
hier afspraken over te maken, omdat er bij ontwikkelingslanden angst bestaat
dat dit tot nieuwe handelsbarrières zal leiden.• De regering prefereert een constructieve dialoog met WTO-partners
over internationale arbeidsnormen boven een proefproces in het kader van WTO-geschillenbeslechting
met als doel een principe-uitspraak uit te lokken, zoals de AIV aanbeveelt.
Nog los van de bijzonder kleine kans op succes in een dergelijke zaak, zal
een proefproces de inmiddels in de ILO opgestarte dialoog over internationale
arbeidsnormen en de relatie met de WTO zeker geen goed doen. Overigens blijkt
in de praktijk van de geschillenbeslechting dat het hoogste Beroepslichaam
zich bij de interpretatie van WTO-regels mede laat leiden door ander internationaal
recht wanneer dit relevant is voor een onderhavige zaak.• De AIV beveelt aan de toegang van sociaal-economische belangengroepen
en NGO's tot het werk van de WTO te verbeteren. De regering vindt dat de stem
van deze organisaties primair via nationale delegaties moet worden verwoord
en streeft ernaar deze stem tot uitdrukking te doen komen in de
Nederlandse positiebepaling ter voorbereiding op de EU inbreng in dit forum.III. Tenslotte heeft de AIV eigener beweging een aantal
zaken aanbevolen waarop hieronder kort gereageerd wordt.1503-procedure• Een kritisch tegen het licht houden van de 1503-procedure, zoals
de AIV aanbeveelt, is aangewezen. De laatste jaren lijkt de 1503-procedure
steeds meer een behandeling van landensituaties te worden in plaats van een
behandeling van individuele klachten, (die symptomatisch zijn voor een bepaald
land) waardoor de overlap met het werk van de MRC toeneemt. Zo kunnen op basis
van de 1503-procedure ook onafhankelijke deskundigen worden benoemd, zoals
vorig jaar gebeurde voor Oezbekistan. Op zichzelf is het toe te juichen dat
er verschillende mechanismen zijn om een bepaald doel te bereiken, maar het
is twijfelachtig of de transparantie en de effectiviteit van het systeem hiermee
gediend zijn. Daarom streeft de regering naar een scherpere afbakening tussen
het behandelen van landensituaties in de MRC en het individuele klachtrecht
van de 1503-procedure.NGO's• Nederland en de EU steunen de voorstellen uit het zgn Cardoso Rapport
(report of the panel of eminent persons on UN-civil society relations) waarin
wordt voorgesteld het accreditatiesysteem voor NGO's transparanter te maken,
waarbij het Secretariaat een belangrijkere rol krijgt. De toekomst en het
functioneren van het NGO-comite moeten in dit licht worden bezien.• Uiteraard zal de regering blijven streven naar een zo groot mogelijke
transparantie richting NGO's. Tijdens het Nederlandse EU-voorzitterschap is
hieraan uitgebreid vorm gegeven door onder meer na afloop van vergaderingen
van de raadswerkgroep mensenrechten met NGO's te spreken. Bovendien hebben
NGO's meerdere malen de vergaderingen van de EU-werkgroep Mensenrechten (COHOM)
gedeeltelijk bijgewoond.Overige onderwerpen• De regering behoudt, zoals bekend, vooralsnog twijfels ten aanzien
van de opportuniteit van een facultatief protocol bij het ESC-verdrag.• De regering heeft de procedure voor ratificatie van het Tweede
Facultatieve Protocol bij het Kinderrechtenverdrag in gang gezet en aan de
Tweede Kamer voorgelegd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-V-85.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl