Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de Nota frequentiebeleid 2005; Tweede Nota van Wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31412, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

13-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31412 nr. 9

10-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31412Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 412Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de Nota frequentiebeleid
2005nr. 9TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 10 maart 2009Het voorstel van wet wordt gewijzigd als volgt:AIn het in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.1 wordt in het
tweede lid, onder c, «de publieke omroep, bedoeld in artikel 1, onder
t, van de Mediawet» vervangen door: de publieke mediadienst bedoeld
in artikel 1.1 van de Mediawet 2008.BHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde opschrift van paragraaf 3.3
en het eerste artikel van die paragraaf komen te luiden: § 3.3 Vergunningen voor de publieke mediadienstArtikel 3.61. Onze Minister verleent binnen de in artikel 3.1, tweede lid, onder
c, bedoelde frequentiebanden, met toepassing van de beleidsregels, bedoeld
in artikel 3.8, op aanvraag vergunning voor het gebruik van frequentieruimte
ten behoeve van de programmakanalen als bedoeld in artikel 1.1 van de Mediawet
2008. De vergunning wordt verleend aan:a. indien het de landelijke publieke mediadienst betreft, de Nederlandse
Omroep Stichting, enb. indien het de regionale of lokale publieke mediadienst betreft,
aan de instelling die op grond van hoofdstuk 2, titel 2.3, van de Mediawet
2008 is aangewezen voor de verzorging van die regionale, onderscheidenlijk
lokale publieke mediadienst.2. De vergunningen worden verleend zonder toepassing van een van
de procedures, bedoeld in artikel 3.10, eerste lid.CHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.7 komt te luiden:Artikel 3.7Bij het verlenen van vergunningen voor het gebruik van frequentieruimte
op het terrein van de publieke mediadienst, bedoeld in artikel 1.1 van de
Mediawet 2008, wordt het navolgende in acht genomen:a. voor de algemene programmakanalen van de landelijke publieke mediadienst,
bedoeld in artikel 2.50 van de Mediawet 2008, wordt ten minste één
vergunning verleend op zodanige wijze, dat, voor zover dat technisch mogelijk
is, een landelijk bereik mogelijk is;b. voor iedere provincie wordt aan de media-instelling die voor de
desbetreffende provincie op grond van hoofdstuk 2, titel 2.3, van de Mediawet
2008 is aangewezen voor de verzorging van de regionale publieke mediadienst
voor ten minste één omroepnet voor radio, een vergunning verleend
op zodanige wijze, dat, voor zover dat technisch mogelijk is, een provinciaal
bereik mogelijk is;c. indien in een provincie twee of meer regionale publieke media-instellingen
op grond van hoofdstuk 2, titel 2.3, van de Mediawet 2008 zijn aangewezen
zal, voor zover dat technisch mogelijk is, aan elk van die media-instellingen
vergunning worden verleend voor een bereik dat ten minste gelijk is aan de
onderscheidene verzorgingsgebieden;d. aan iedere lokale publieke media-instelling die op grond van hoofdstuk
2, titel 2.3, van de Mediawet 2008 is aangewezen, zal, voor zover dat technisch
mogelijk is, en een doelmatig gebruik van frequentieruimte zich daartegen
niet verzet voor ten minste één omroepnet voor radio vergunning
worden verleend voor een bereik dat ten minste gelijk is aan het verzorgingsgebied.DHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.8 komt te luiden: Artikel 3.8Onze Minister stelt in overeenstemming met Onze Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap beleidsregels vast met betrekking tot de verdeling van
frequentieruimte in de frequentiebanden, bedoeld in artikel 3.1, tweede lid,
onder c, over de landelijke, regionale of lokale publieke mediadienst en de
frequentieruimte die voor de onderscheiden publieke mediadiensten ter beschikking
wordt gesteld.EHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.10 wordt als volgt
gewijzigd:1. Het derde lid komt te luiden:3. Onze Minister neemt, gelet op het belang van een optimale verdeling
van frequentieruimte, een besluit omtrent de keuze en het tijdstip van aanvang
van een van de procedures, bedoeld in het eerste lid, onder c tot en met f..
Voor zover dat op dat moment reeds mogelijk is, stelt hij bij dat besluit
tevens de voorschriften en beperkingen vast die aan de vergunning zullen worden
verbonden. Onze Minister kan daarbij voorts, met inachtneming van het frequentieplan,
nader de bestemming vaststellen van de frequentieruimte waarop de keuze betrekking
heeft. Op de voorbereiding van het besluit is afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht van toepassing. Hij stelt beide Kamers der Staten-Generaal
in kennis van het door hem genomen besluit.2. In het vierde lid, wordt «commerciële omroepinstellingen
als bedoeld in artikel 1, onderdeel dd, van de Mediawet» vervangen door:
commerciële media-instellingen als bedoeld in artikel 1.1 van de Mediawet
2008.FHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.11 komt te luiden:Artikel 3.111. Indien vergunningen worden verleend met toepassing van een van
de procedures, bedoeld in artikel 3.10, eerste lid, onder b tot en met f,
kan, tenzij artikel 6.24 van de Mediawet 2008 van toepassing is, bij ministeriële
regeling, in het belang van een optimale verdeling dan wel een doelmatig gebruik
van schaarse frequentieruimte, de maximale hoeveelheid frequentieruimte worden
vastgesteld die een natuurlijk persoon of een rechtspersoon in de desbetreffende
procedure kan verwerven, hetzij louter in die procedure, hetzij tezamen met
de hoeveelheid frequentieruimte waarover die natuurlijke persoon of die rechtspersoon
reeds voor de vergunningverlening beschikt. Bij de ministeriële regeling,
bedoeld in de eerste volzin, kan worden bepaald voor welke periode de maximale
hoeveelheid frequentieruimte van toepassing is.2. Indien een natuurlijke persoon of rechtspersoon deel uitmaakt
van een groep als bedoeld in artikel 24b van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek
waartoe een andere rechtspersoon of vennootschap behoort die een vergunning
heeft of verwerft met betrekking tot frequentieruimte waarvoor een maximum
is vastgesteld, wordt bij de toepassing van het eerste lid ook die vergunning
in aanmerking genomen. GHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.15, eerste lid,
komt te luiden:1. Teneinde een optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen
kan Onze Minister, in overeenstemming met Onze Minister van Financiën,
bij ministeriële regeling bepalen dat de houder van een vergunning een
bedrag verschuldigd is voor het gebruik van de frequentieruimte waarop de
vergunning betrekking heeft,a. bij de verlening van de vergunning,b. bij een verlenging van de vergunning,c. bij een wijziging van de vergunning,d. bij een verruiming van de gebruiksmogelijkheden van de vergunning.HHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.16, tweede lid,
onder b, komt te luiden:b. het door Onze Minister uitsluiten van een of meer aanbieders van
elektronische communicatienetwerken of elektronische communicatiediensten
van deelname of verdere deelname aan een van de procedures, bedoeld in artikel
3.10, eerste lid, onder b tot en met f, indien dat met het oog op de totstandbrenging
of instandhouding van daadwerkelijke mededinging noodzakelijk is, of indien
zij reeds over de maximale hoeveelheid frequentieruimte beschikken die met
toepassing van artikel 3.11 is vastgesteld.IIn het in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.18, worden de
volgende wijzigingen aangebracht:1. In de aanhef van het eerste lid wordt «indien» vervangen
door: voor zover.2. Het eerste lid, onderdeel d, komt te luiden:d. deze is gevraagd voor het verspreiden van programma-aanbod anders
dan ter uitvoering van de publieke mediaopdracht, bedoeld in artikel 2.1 van
de Mediawet 2008, en de vergunning zal worden verleend op één
van de wijzen als bedoeld in artikel 3.10,.3. In het eerste lid, onderdeel f, wordt «de artikelen 82e
of 82f van de Mediawet» vervangen door: de artikelen 6.23 of 6.24
van de Mediawet 2008.4. De aanhef van het tweede lid komt te luiden:2. Een vergunning kan door Onze Minister worden geweigerd voor zover:. JHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.19, tweede lid,
wordt als volgt gewijzigd;1. In onderdeel b, wordt «de artikelen 82a, 82e of 82f
van de Mediawet» vervangen door: de artikelen 6.10, 6.11, 6.23 of 6.24
van de Mediawet 2008.2. Onderdeel g komt te luiden:g. de houder van de vergunning gedurende de periode, bedoeld in artikel
3.11 meer frequentieruimte verwerft dan de maximale hoeveelheid die met toepassing
van artikel 3.11 voor die periode is vastgesteld, of.KHet in artikel I, onderdeel A voorgestelde artikel 3.20 komt te luiden: Artikel 3.201. Een vergunning kan op aanvraag van de houder van die vergunning
en een andere natuurlijke persoon of rechtspersoon geheel of gedeeltelijk
aan die andere natuurlijke persoon of rechtspersoon worden overgedragen met
toestemming van Onze Minister.2. De artikelen 3.18, en 3.19, tweede lid, onder g, zijn van overeenkomstige
toepassing. Onze minister verleent voorts geen toestemming indien dat met
het oog op de totstandbrenging of instandhouding van daadwerkelijke mededinging
noodzakelijk is.3. Indien de aanvraag betrekking heeft op een geheel over te dragen
vergunning kan Onze Minister bij het toestemmingsbesluit de voorschriften
en beperkingen die aan de over te dragen vergunning zijn verbonden, wijzigen.4. Indien de aanvraag betrekking heeft op een gedeeltelijke overdracht
van een vergunning kan Onze Minister bij het toestemmingsbesluit de voorschriften
en beperkingen verbonden aan de oorspronkelijke vergunning wijzigen en aan
de andere natuurlijke persoon of rechtspersoon een nieuwe vergunning verlenen.
De artikelen 3.10, en 3.13, tweede lid, zijn niet van toepassing
op de verlening van de in de vorige volzin bedoelde vergunning.5. Alvorens een besluit te nemen als bedoeld in het eerste lid, stelt
Onze Minister indien de overdracht van de vergunning de daadwerkelijke mededinging
op de markt in aanzienlijke mate zou kunnen beperken, het college in de gelegenheid
hem advies uit te brengen over de overdracht, bedoeld in het eerste lid.6. Indien de toestemming betrekking heeft op de overdracht van een
vergunning voor het gebruik van frequentieruimte die bestemd is voor het aanbieden
van openbare elektronische communicatienetwerken of openbare elektronische
communicatiediensten, doet Onze Minister mededeling in de Staatscourant van
het besluit tot die toestemming, van het al dan niet gewijzigd zijn van de
aan de vergunning verbonden voorschriften alsmede van het besluit nieuwe voorschriften
aan de vergunning te verbinden.LHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 3.22 komt te luiden:Artikel 3.221. Frequentieruimte mag in afwijking van het bepaalde bij of krachtens
dit hoofdstuk worden gebruikt, indien dit nodig is teneinde toepassing te
kunnen geven aan strafvorderlijke bevoegdheden tot het onderzoek van telecommunicatie,
mits:a. daartoe een last wordt verstrekt door een tot het onderzoek van
telecommunicatie bevoegde autoriteit, enb. dit plaats vindt met het doel de gegevens, bedoeld in artikel
13.4, eerste lid, onderscheidenlijk artikel 13.4, tweede lid, te achterhalen
en het door de aanbieder voldoen aan de vordering van deze gegevens onvoldoende
het belang van de strafvordering dient.2. Onze Minister kan bij ministeriële regeling vrijstelling
verlenen van bij of krachtens dit hoofdstuk geldende verplichtingen ter zake
van het gebruik van frequentieruimte.3. Gebruik van frequentieruimte dat afwijkt van het bepaalde bij
of krachtens dit hoofdstuk is voorts toegestaan met ontheffing van Onze Minister,
indien dit noodzakelijk is:a. ter voorkoming, beëindiging of opsporing van een misdrijf
als omschreven in artikel 67, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering,
dat gezien zijn aard of de samenhang met andere strafbare feiten een ernstige
inbreuk op de rechtsorde oplevert;b. ter vaststelling van de verblijfplaats van een aan te houden persoon
op de voet van het bepaalde in artikel 565, tweede lid, van het Wetboek van
Strafvordering;c. ter uitvoering van de in de artikelen 6 en 7 van de Wet op de
inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002 aan de in artikel 1 van die wet
bedoelde diensten opgedragen taken;d. ter vaststelling van de plaats waar zich een persoon bevindt van
wie moet worden gevreesd dat deze in acuut levensgevaar verkeert of ter beëindiging
van een zodanig acuut levensgevaar,e. ten behoeve van oefendoeleinden.4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen eisen worden
gesteld waaraan apparatuur die wordt gebruikt bij het gebruik van frequentieruimte
als bedoeld in het eerste tot en met derde lid, moet voldoen en kunnen ambtenaren
worden aangewezen die bevoegd zijn tot dat gebruik.5. De Algemene wet bestuursrecht is niet van toepassing op de voorbereiding,
totstandkoming en tenuitvoerlegging van een besluit, genomen bij
of krachtens het tweede lid, onder a tot en met d, en het derde lid.MNa artikel I, onderdeel A, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:AaIn artikel 5.16 wordt «vitale overheidstaken» vervangen door:
publieke taken.NArtikel I, onderdeel C, komt te luiden:CHet derde tot en met zesde lid van artikel 12.2 worden vervangen door:3. Het eerste en tweede lid zijn van overeenkomstige toepassing indien
een geschil is gerezen tussen degenen, bedoeld in artikel 3.24, eerste en
vierde lid, dan wel tussen een aanbieder en een derde als bedoeld in artikel
5.12, tweede lid.4. Met uitzondering van geschillen op grond van artikel 5.12 is het
eerste lid niet van toepassing op geschillen voortvloeiend uit hoofdstuk 5
van deze wet.5. Met uitzondering van geschillen op grond van artikel 5.12 is het
eerste lid niet van toepassing op geschillen voortvloeiend uit hoofdstuk 5
van deze wet.6. Indien nummerhouders als bedoeld in artikel 4.2b geen overeenstemming
kunnen bereiken over de voorwaarden waaronder de aan hen in gebruik gegeven
nummers gezamenlijk in gebruik zullen worden genomen, kan het college op aanvraag
van een of meer van hen, voorschriften geven inzake het tot stand brengen
van een overeenkomst als bedoeld in artikel 4.2b.7. Op aanvraag van de gezamenlijke nummerhouders kan het college
een besluit als bedoeld in het vierde lid intrekken.OHet in artikel I, onderdeel F, voorgestelde artikel 18.3, eerste lid,
komt te luiden:1. Onze Minister stelt het college in de gelegenheid hem advies uit
te brengen over een voornemen om krachtens artikel 3.16, tweede lid onder
b, een of meer aanbieders van het verkrijgen van een vergunning uit te sluiten,
indien dat met het oog op de totstandbrenging of instandhouding van daadwerkelijke
mededinging noodzakelijk is, of over het ontwerp van een besluit tot weigering,
intrekking of wijziging van een vergunning voor zover dit verband houdt met
het in aanzienlijke mate beperken van de daadwerkelijke mededinging op de
relevante markt, bedoeld in de artikelen 3.18, tweede lid, onder c, en 3.19,
tweede lid, onder f.PAan het in artikel I, onderdeel H, voorgestelde artikel 20.2a wordt een
lid toegevoegd, luidende:8. Na de inwerkingtreding van artikel I, onderdeel A, van de wet
van ....... houdende wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de
Nota frequentiebeleid 2005 (Stb. 20...), berust:a. het Besluit bijzondere vergaring nummergegevens telecommunicatie
op de artikelen 3.22, eerste lid, en 13.4, tweede lid, van deze de wet;b. het Besluit medegebruik omroepzendernetwerken op artikel 3.25,
eerste lid, van deze wet;c. het Besluit technische hulpmiddelen strafvordering op de artikelen
126m, negende lid en 126ee van het Wetboek van Strafvordering en artikel 3.22
van deze wet;d. de Regeling gebruik van frequentieruimte zonder vergunning 2008
mede op artikel 3.9 van deze wet en op de artikelen 2, derde lid, 3, tweede
lid, 4, eerste en derde lid, 5, tweede, vierde en vijfde lid, en 10, eerste
en tweede lid, van het Frequentiebesluit 2009;e. de Vrijstellingsregeling afwijkend gebruik frequentieruimte IVD
alsmede de Vrijstellingsregeling afwijkend gebruik frequentieruimte Justitie
op artikel 3.22 van deze wet;f. de Regeling aanvraagprocedure en veiling gebruiksrechten frequentieruimte
voor digitale omroep alsmede vaststelling van een maximum aan te verwerven
digitale omroepfrequentieruimte mede op artikel 3.11 van deze wet.QArtikel III komt te luiden:ARTIKEL IIIDe Mediawet 2008 wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 2.21, derde lid, komt te luiden:3. Het concessiebeleidsplan behoeft de instemming van Onze Minister
voor zover het betreft de onderwerpen, bedoeld in artikel 2.20, tweede lid,
onderdelen b en c, waarbij de instemming geschiedt in overeenstemming met
het bepaalde in de Telecommunicatiewet.BIn artikel 6.23, eerste, tweede, en derde lid, wordt «handelend
in overeenstemming met het gevoelen van de ministerraad» telkens vervangen
door: in overeenstemming met Onze Minister van Economische Zaken.ToelichtingAlgemeenIn deze nota van wijziging wordt een aantal wijzigingen op het in april
2008 ingediende wetsvoorstel voorgesteld. Een groot aantal van die wijzigingen
is het gevolg van de Mediawet 2008, (Stb. 2008, 583) die per 1 januari
2009 in werking is getreden. Voorts is een aantal inhoudelijke wijzigingen
aangebracht, waaronder een wijziging van de bepaling met betrekking tot de
overdracht van een vergunning.Onderdelen A en BDe in deze onderdelen opgenomen wijzigingen behelzen niet meer dan een
noodzakelijke tekstuele aanpassing van het wetsvoorstel in verband met de
nieuwe Mediawet 2008.Onderdeel CDe aanpassing van artikel 3.7 is grotendeels tekstueel als gevolg van
de nieuwe terminologie van de Mediawet 2008. In onderdeel d van dit artikel
is ten opzichte van het wetsvoorstel toegevoegd, dat aan een lokale publieke
media-instelling een vergunning wordt verleend voor zover een doelmatig frequentiegebruik
zich daartegen niet verzet. Daarmee is aangesloten bij de huidige tekst van
artikel 3.3, tweede lid, onderdeel d, van de wet. Het voorkeursrecht van de
landelijke publieke mediadiensten als bedoeld in dit artikel is beperkt tot
drie algemene televisieprogrammakanalen en vijf algemene radioprogrammakanalen.
Artikel 2.50 van de Mediawet 2008 spreekt ook over deze aantallen programmakanalen.
Wat dat betreft is er dus geen verschil met het huidige artikel 3.3, derde
lid, van de wet waar voor de publieke omroep het voorkeursrecht beperkt was
tot genoemd aantal kanalen.Onderdeel DDit artikel is aangepast aan de nieuwe terminologie van de Mediawet 2008.
Op grond van artikel 3.6 wordt met toepassing van de beleidsregels als bedoeld
in artikel 3.8, vergunning verleend voor het gebruik van frequentieruimte
voor de programmakanalen als bedoeld in artikel 1.1 van de Mediawet 2008.Artikel 3.7 regelt dat de vergunningverlening op dusdanige wijze plaatsvindt
dat er in ieder geval voldoende frequentieruimte beschikbaar is voor 5 landelijke
radioprogramma’s, 3 landelijke televisieprogramma’s, 1 regionaal
radioprogramma en 1 lokaal radioprogramma. Op grond van het bestaande artikel
3.3, tweede lid, van de wet wordt deze wijze van verdelen vergunningverlening
bij voorrang genoemd. Het wetsvoorstel hanteert dit begrip niet langer, maar
regelt in artikel 3.7 wel dat er voor de bovengenoemde publieke mediadiensten
voldoende frequentieruimte beschikbaar is. Voor zover er meer dan de in artikel
3.7 bedoelde frequentieruimte beschikbaar wordt gesteld, geschiedt dit met
toepassing van de beleidsregels op grond van artikel 3.8.Onderdeel EIn het eerste lid van dit onderdeel is het derde lid van artikel 3.10
aangepast. In dat derde lid is nu bepaald dat de minister in het bekendmakingsbesluit
tevens, voor zover dat op dat moment reeds mogelijk is, de voorschriften en
beperkingen vaststelt die aan de vergunning zullen worden verbonden. Een belangrijke
reden hiervoor is de wens om deze voorschriften en beperkingen in een zo vroeg
mogelijk stadium vast te stellen, zodat de markt daar bij de keuze om mee
te doen aan de verdeling kennis van heeft. Het zal niet altijd mogelijk zijn
om de voorschriften en beperkingen die aan de vergunning zullen worden verbonden
al op dat moment vast te stellen. Met name in het geval er via een vergelijkende
toets frequentieruimte wordt verdeeld, zullen de voorschriften en beperkingen
vaak pas kunnen worden vastgesteld bij de definitieve vergunning omdat deze
(deels) voort zullen vloeien uit in de vergelijkende toetst gedane «toezeggingen»
van de aanvragers.In het derde lid is bepaald dat op de voorbereiding van het zogenaamde
bekendmakingsbesluit afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
van toepassing is. Dat is in de huidige regelgeving niet het geval, maar ook
daar wordt in artikel 5 van het Frequentiebesluit bepaald dat een ieder zijn
zienswijze kan inbrengen omtrent de voorschriften en beperkingen die aan de
vergunning zullen worden verbonden. Tegen het bekendmakingsbesluit zelf staat
op grond van bestaande regelgeving, nu nog bezwaar en beroep open. Nu wordt
voorgesteld om afdeling 3.4 Awb van toepassing te laten zijn, betekent dat,
gelet op artikel 6:13 van de Awb, dat iemand die tegen het bekendmakingsbesluit
op wil komen, gebruik moet maken van de mogelijkheid om zijn zienswijze in
te dienen. Na vaststelling van het bekendmakingsbesluit is geen bezwaar meer
mogelijk, maar staat rechtstreeks beroep open bij de rechter. Doordat zoals
boven reeds is aangegeven, de voorschriften en beperkingen die aan de vergunning
zullen worden verbonden, zoveel mogelijk worden vastgesteld bij het bekendmakingsbesluit,
heeft deze wijziging ook tot gevolg dat tegen de voorschriften en beperkingen
die aan de vergunning worden verbonden en zijn vastgesteld bij het bekendmakingsbesluit,
geen bezwaar meer ingediend kan worden op het moment dat de vergunning wordt
verleend. Dat kan slechts voor zover de aan de verleende vergunning verbonden
voorschriften en beperkingen afwijken van de bij het bekendmakingsbesluit
vastgestelde voorschriften en beperkingen.De derde volzin van dit lid komt overeen met de laatste volzin van artikel
3.3, vijfde lid, van de huidige wet op grond waarvan het mogelijk is om in
het bekendmakingsbesluit een nadere bestemming te geven aan bepaalde frequentieruimte.
Een voorbeeld hiervan is de mogelijkheid om ten aanzien van FM frequentieruimte
een onderscheid te maken tussen frequentieruimte waarvan landelijk gebruik
gemaakt mag worden en frequentieruimte die regionaal gebruikt mag worden.Het tweede lid houdt opnieuw verband met de Mediawet 2008.Onderdeel FArtikel 3.11 vervangt artikel 6a van het huidige Frequentiebesluit en
biedt een expliciete grondslag om, in het belang van een optimale verdeling
of een doelmatig gebruik van schaarse frequentieruimte, bij ministeriële
regeling de hoeveelheid frequentieruimte die een natuurlijke persoon of rechtspersoon
kan verwerven, te beperken tot een maximum. Dat kan nodig zijn om voldoende
concurrentie te handhaven en nieuwe toetreders tot de markt een kans te bieden.
De maximale hoeveelheid frequentieruimte kan op verschillende manieren worden
vastgesteld, bijvoorbeeld in MHz of in aantallen multiplexen.Het algemene mededingingsrecht biedt onvoldoende ruimte om deze doelstelling
te realiseren, omdat daarin vereist is dat er een economische machtspositie
is of dat die dreigt te ontstaan. Artikel 3.11 verruimt aldus de mogelijkheid
om een maximum aan frequentieruimte voor een partij vast te stellen, nu het
volgens dit artikel niet nodig is dat een economische machtspositie bestaat
of dreigt te ontstaan. In de rechtspraak (CBB, 29 maart 2004, UMTS-zaak)
is inmiddels uitgemaakt dat de Minister van Economische Zaken ruimte voor
een nieuwkomer kan reserveren.Het beperken van de hoeveelheid frequentieruimte die een aanvrager kan
verwerven, en daarmee het beperken van het aantal door die aanvrager te verkrijgen
vergunningen, wordt mogelijk gemaakt door Europese regelgeving. Zo staat de
Machtigingsrichtlijn (Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de
Raad betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en
-diensten (PbEG L108/21)) toe dat ter bevordering van de mededinging sommige
ondernemingen worden uitgesloten van de procedure voor het verkrijgen van
bepaalde radiofrequenties. In dit verband zijn relevant de overwegingen 22
en 23 van de richtlijn.Het maximum aan frequentieruimte wordt bij gelegenheid van een specifieke
verdeelprocedure bij ministeriële regeling vastgesteld, bijvoorbeeld
bij de verdeling van frequentieruimte voor digitale omroep. Voor natuurlijke
personen of rechtspersonen die al over frequentieruimte beschikken, kan ook
rekening worden gehouden met reeds eerder verkregen frequentieruimte. Daarbij
is niet relevant hoe de frequentieruimte is verkregen, zodat met alle frequentieruimte
waarover de desbetreffende natuurlijke of rechtspersoon kan beschikken, rekening
kan worden gehouden. Er kan dus ook rekening gehouden worden
met frequentieruimte die in het verleden tijdens eerdere verdelingen is verkregen,
met frequentieruimte die is verkregen door middel van een overdracht van een
vergunning of door verkrijging onder algemene titel. Van belang is voorts
dat er alleen rekening gehouden wordt met frequentieruimte die vergelijkbaar
is met de nieuw te verwerven frequentieruimte dus met frequentieruimte die
geschikt is voor soortgelijke toepassingen. Het is bijvoorbeeld niet de bedoeling
om bij de verdeling van frequentieruimte voor mobiele telecommunicatie ook
rekening te houden met de hoeveelheid frequentieruimte voor straalverbindingen
waarover een natuurlijke persoon of een rechtspersoon kan beschikken.Indien in een concreet geval een aanvraag om een vergunning voor het gebruik
van frequentieruimte wordt gedaan die tot gevolg heeft dat een natuurlijke
persoon of een rechtspersoon meer frequentieruimte zou verwerven dan op grond
van artikel 3.11, eerste lid, is toegestaan, dan kan de minister met toepassing
van artikel 3.18, eerste lid, onder f, de vergunning weigeren.Het maximum aan frequentieruimte kan bij ministeriële regeling worden
vastgesteld voor een bepaalde periode. Hiermee wordt voorkomen dat het vastgestelde
maximum alleen op het moment van de feitelijke verdeling geldt. Immers, zou
dit maximum niet voor een bepaalde periode worden vastgesteld, dan zou dit
maximum eenvoudig kunnen worden omzeild, doordat een vergunninghouder kort
na een verdeelprocedure extra frequentieruimte verwerft door bijvoorbeeld
frequentieruimte te kopen of door te fuseren met een andere vergunninghouder.
Daarmee zou de doelstelling van dit artikel, het handhaven van voldoende concurrentie
en nieuwe toetreders tot de markt een kans bieden, ondergraven worden. Dat
is uiteraard ongewenst en daarom is er voor gekozen om genoemd maximum voor
een bepaalde periode te laten gelden.Gelet op snelle ontwikkelingen van de elektronische communicatiemarkt
en met het oog op de noodzakelijke flexibilisering zal een dergelijke periode
in beginsel worden beperkt tot enkele jaren. Daarmee krijgen marktpartijen
de gelegenheid om in die periode onder stabiele verhoudingen tussen de betrokken
marktpartijen op de betreffende markt hun netwerk uit te rollen, diensten
te starten enz. Door het vaststellen van deze periode wordt de marktpartijen
ook de benodigde rechtszekerheid geboden.In verband met de voorgestelde wijziging van dit artikel zijn ook de artikelen
3.19, tweede lid, onder g, (intrekking van de vergunning) en artikel 3.20
(overdracht van de vergunning) aangepast. In deze artikelen is voorzien in
de mogelijkheid om de vergunning in te trekken, c.q. de toestemming voor overdracht
van een vergunning te weigeren, indien er sprake is van strijdigheid met artikel
3.11.Artikel 3.11 kan niet tot gevolg hebben dat vergunningen voor het gebruik
van frequentieruimte, die zijn verleend voor de vaststelling van een maximum
worden ingetrokken. Daar verzet het rechtszekerheidsbeginsel zich tegen. De
nieuwe regeling kan dus voor bestaande vergunninghouders alleen de mogelijkheden
beperken om extra frequentieruimte te verwerven.Onderdeel GDe in dit onderdeel opgenomen wijziging van artikel 3.15 maakt het mogelijk
om ook bij een wijziging van een vergunning een bedrag vast te stellen dat
is verschuldigd voor het gebruik van frequentieruimte. In het kader van het
ingezette beleid om over te gaan tot flexibilisering van vergunningen waardoor
ruimere toepassingen met bepaalde vergunningen mogelijk worden (door bijvoorbeeld
in de GSM 900 MHz band ook UMTS toe te staan), kan het nodig
zijn om ter bevordering van een eerlijke mededinging een vergoeding te vragen
die verband houdt met de ruimere toepassingsmogelijkheden van de desbetreffende
vergunning. Indien in verband met de ruimere gebruiksmogelijkheden een wijziging
van de vergunning nodig is, kan op grond van de hier voorgestelde wijziging
van artikel 3.15 voor die wijziging van de vergunning een vergoeding worden
gevraagd.Daarnaast zijn er ook situaties waarin, zonder dat er sprake is van een
formele wijziging van de vergunning, wellicht toch ruimere gebruiksmogelijkheden
van een vergunning ontstaan. Dat is een gevolg van het feit dat er in bepaalde
vergunningen als voorschrift is opgenomen dat de vergunninghouder de vergunning
slechts mag gebruiken in overeenstemming met de bestemming in het frequentieplan.
Een wijziging van de bestemming in het frequentieplan zou in dat geval ook
direct doorwerken in die vergunningen en kunnen leiden tot ruimere gebruiksmogelijkheden
van de desbetreffende vergunning, zonder dat de vergunning op dit punt behoeft
te worden gewijzigd. Ook in deze situatie kan het wenselijk zijn in verband
met die ruimere gebruiksmogelijkheden een vergoeding te vragen.Onderdeel HOp grond van de voorgestelde algemene maatregel van bestuur als bedoeld
in artikel 3.16, tweede lid, onder b, is het mogelijk – net zoals dat
onder de bestaande wet op grond van artikel 3.3, tiende lid, mogelijk is –
om aanbieders van elektronische communicatiediensten of elektronische communicatienetwerken
uit te sluiten van het verkrijgen van een vergunning bij een veiling of vergelijkende
toets indien dat met het oog op de totstandbrenging of instandhouding van
daadwerkelijke mededinging noodzakelijk is. Daarvoor is het bestaan van een
relevante markt in mededingingsrechtelijke betekenis een noodzakelijke voorwaarde.Bij de uitgifte van frequentieruimte voor een innovatieve toepassing,
bijvoorbeeld in het geval van uitgifte van frequenties voor digitale omroep,
is het echter niet mogelijk om bij de uitgifte al aan te geven dat er sprake
is van een relevante markt en derhalve een partij die daarop een economische
machtspositie heeft of verkrijgt. Daarom is aan artikel 3.16, tweede lid,
onder b, toegevoegd, dat het uitsluiten van deelname aan een verdeelprocedure
eveneens mogelijk is wanneer een aanbieder reeds beschikt over de maximale
hoeveelheid frequentieruimte die op grond van artikel 3.11 is vastgesteld.
Onder uitsluiten als bedoeld in dit onderdeel wordt naast het geheel uitsluiten
van een aanbieder ook verstaan de mogelijkheid om een aanbieder slechts gedeeltelijk
uit te sluiten, van deelname aan een verdeelprocedure, of meer precies –
onder beperkingen toe te laten tot de vergunningprocedure – door te
bepalen dat deze slechts aan een verdeelprocedure kan deelnemen voor zover
hij daarin niet meer dan een bepaald maximum aan frequentieruimte kan verwerven.
In de regels die op grond van het tweede lid onder c, gesteld kunnen worden,
kan dit nader worden uitgewerkt.Het uitsluiten van een aanbieder van deelname aan een veiling of vergelijkende
toets is van belang omdat deze, ook al zou hij zelf geen frequentieruimte
meer kunnen verkrijgen, wel de prijs voor zijn mededingers kan opdrijven.
Dat is ongewenst.Onderdeel IIn het eerste en vierde lid van dit onderdeel wordt «indien»
vervangen door «voor zover», omdat daarmee beter wordt aangesloten
bij de tekst van het gewijzigde artikel 3.11. In het vierde lid wordt daarnaast
een misstelling in het wetsvoorstel hersteld. De in het tweede
en derde lid van dit onderdeel voorgestelde wijzigingen hangen samen met de
Mediawet 2008.Onderdeel JDe wijziging onder 1 is nodig wegens de Mediawet 2008.Onder 2 is onderdeel g van het tweede lid van artikel 3.19 aangepast.
Op grond van de nieuwe tekst van onderdeel g kan een vergunning nu worden
ingetrokken indien de houder van een vergunning is komen te beschikken over
meer frequentieruimte dan het maximum dat op grond van artikel 3.11 is vastgesteld.
Deze intrekkingsgrond kan alleen worden ingeroepen gedurende de periode waarvoor
het maximum op grond van artikel 3.11 is vastgesteld. Indien bijvoorbeeld
voor een periode van drie jaar na een verdeelprocedure een maximum is gesteld
aan de hoeveelheid frequentieruimte waarover een natuurlijke persoon of een
rechtspersoon mag beschikken kan slechts in het geval waarin binnen deze periode
het maximum wordt overschreden van deze intrekkingsgrond gebruik gemaakt worden.
Het is in bovenstaand voorbeeld dus niet mogelijk na vier jaar de vergunning
nog in te trekken wegens strijd met artikel 3.11. Bij toepassing van artikel
3.19, tweede lid, onder g, is het niet van belang op welke wijze de houder
van een vergunning over de additionele frequentieruimte is komen te beschikken,
zodat met elke wijze van verkrijging rekening gehouden kan worden bij deze
intrekkingsgrond.Onderdeel KIn het eerste lid is geregeld dat de aanvraag om overdracht geschiedt
door de vergunninghouder en degene aan wie de vergunning zal worden overgedragen.
Dat is gebeurd omdat daarmee duidelijker tot uitdrukking wordt gebracht dat
de weigeringsgronden van artikel 3.18 ook op de nieuwe vergunninghouder van
toepassing kunnen zijn. Voorts is er een redactionele wijziging aangebracht,
het woord «ander» is vervangen door «andere natuurlijke
of rechtspersoon».In het tweede lid is geregeld dat de toestemming voor overdracht van een
vergunning kan worden onthouden indien als gevolg van die overdracht de houder
van de vergunning gaat beschikken over meer frequentieruimte verwerft dan
is toegestaan op grond van artikel 3.11. Ook hier geldt, net zoals bij de
intrekking op grond van artikel 3.19, tweede lid, onder g, dat de toestemming
alleen kan worden geweigerd indien toestemming gevraagd wordt voor overdracht
van de vergunning binnen de periode die op grond van artikel 3.11 is vastgesteld.
De toestemming kan niet geweigerd worden indien de overdracht zal plaatsvinden
na afloop van bedoelde periode.Het derde lid regelt dat bij gehele overdracht van de vergunning de voorschriften
en beperkingen die aan de over te dragen vergunning zijn verbonden, kunnen
worden gewijzigd. Een situatie waarin behoefte kan bestaan aan een dergelijke
wijzigingsbevoegdheid is de volgende. Bij een overdracht kan soms een zogenaamde
guardband (de tussen twee vergunningen in liggende frequentieruimte ter voorkoming
van storing tussen twee verschillende vergunninghouders) komen te vervallen.
Wanneer de guardband ligt tussen twee vergunningen die in handen komen van
dezelfde partij bestaat er vaak geen behoefte meer aan een dergelijke guard
band. In dat geval kan het noodzakelijk zijn eventuele frequentietechnische
voorschriften ten aanzien van die guardband aan te passen dan wel te laten
vervallen.In het vierde lid is bepaald dat de minister, in het geval er een verzoek
gedaan wordt om een vergunning (slechts) gedeeltelijk te mogen overdragen,
er voor kan kiezen om een nieuwe vergunning te verlenen voor dat deel van
de vergunning dat wordt overgedragen. Op grond van de bestaande
wet kunnen op dit moment bij een verzoek tot gedeeltelijke overdracht van
een vergunning de bestaande voorschriften en beperkingen bij het toestemmingsbesluit
worden gewijzigd, waarbij sommige voorschriften en beperkingen zich (blijven)
richten tot de oude vergunninghouder en andere tot de nieuwe. Er is aldus
sprake vanéén vergunning die wordt gehouden door twee vergunninghouders.Op grond van het nieuw voorgestelde vierde lid, is er niet langer sprake
van één vergunning die op naam van twee vergunninghouders is
gesteld, maar van twee vergunningen die elk uitsluitend zien op het gebruik
van frequentieruimte door één vergunninghouder. Dit is voor
alle betrokkenen helderder en komt de uitvoeringspraktijk ten goede.Onderdeel LDe voorgestelde wijzigingen van artikel 3.22 betreffen een aantal technische
aanpassingen. Allereerst zijn de eisen met betrekking tot de apparatuur en
de ambtenaren die bevoegd zijn om de apparatuur te bedienen die in het wetsvoorstel
zijn opgenomen in het eerste lid, onderdeel a, nu opgenomen in het vierde
lid. Hierdoor gelden de eisen die aan de apparatuur en ambtenaren kunnen worden
gesteld bij een afwijkend gebruik op de frequentieruimte voor het eerste tot
en met derde lid. Aangezien het in alle gevallen van belang is dat het afwijkend
gebruik plaatsvindt met geschikte apparatuur en door ambtenaren met voldoende
kennis en ervaring wordt voorgesteld om voor ieder afwijkend gebruik van de
frequentieruimte eisen te kunnen stellen aan de apparatuur en de ambtenaren
die bij de uitvoering betrokken zijn.Voorts wordt de bepaling dat de Awb niet van toepassing is op de voorbereiding,
totstandkoming en tenuitvoerlegging van een besluit, ook van toepassing op
besluiten op grond van het derde lid, onderdeel d, aangezien het hier de hulpverleningstaak
van de politie op grond van de Politiewet betreft.Onderdeel MDeze wijziging is nodig omdat het begrip «vitale overheidstaken»
in hoofdstuk 3 van deze wet niet langer wordt gebruikt.Onderdeel NDe in dit onderdeel opgenomen wijziging van artikel 12.2 is uitsluitend
technisch van aard. Op de eerste plaats wordt de verwijzing in het derde lid
naar artikel 3.11 vervangen door een verwijzing naar artikel 3.24. De wijziging
van de overige leden is nodig om een wetstechnisch gebrek te herstellen. Er
worden dus in dit onderdeel geen inhoudelijke wijzigingen aangebracht in artikel
12.2.Onderdeel ODe hier voorgestelde wijziging houdt verband met het gewijzigde artikel
3.16, tweede lid, onder b. Nu daarin twee gronden voor uitsluiting van een
verdeelprocedure zijn opgenomen, te weten de overschrijding van de maximale
frequentieruimte als bedoeld in artikel 3.11 en de noodzaak de mededinging
in stand te houden, is het nodig om expliciet te bepalen dat de adviesbevoegdheid
van het college uitsluitend ziet op de laatste grond.Onderdeel PIn het hier voorgestelde achtste lid van artikel 20.2a wordt een aantal
zogenaamde «omhangbepalingen» voorgesteld waardoor verzekerd is
dat de in dit artikel genoemde algemene maatregelen van bestuur en ministeriële
regelingen na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel van een deugdelijke grondslag
voorzien blijven.Onderdeel QDe in de onderdelen A en B voorgestelde wijzigingen zijn alle noodzakelijk
in verband met de totstandkoming van de Mediawet 2008.De staatssecretaris van Economische Zaken,M. J. A. van der Hoeven 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31412-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl