Wijziging van de Vreemdelingenwet; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25172, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25172 nr. 4

07-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijze behandeling ARTIKEL IABCDEFOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25172Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 172Wijziging van de Vreemdelingenwetnr. 4VERSLAGVastgesteld 7 maart 1997De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als
volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. AlgemeenDe leden van de fracties van CDA, PvdA, D66 en SGP hebben met belangstelling
kennisgenomen van dit wetsvoorstel. Hoewel de meeste wijzigingen technisch
van aard zijn, hebben zij nog een aantal vragen aan de regering, waar zij
in het navolgende op terug zullen komen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel dat ertoe strekt de Vreemdelingenwet op enkele onderdelen
aan te passen. Zij brengen hier evenwel naar voren, dat zij teleurgesteld
zijn over het feit dat het zo lang heeft geduurd voordat het onderhavige wetsvoorstel
bij de Tweede Kamer is ingediend. Reeds in december 1995 heeft het kabinet
reparatie van de Vreemdelingenwet toegezegd. Waarom heeft de indiening van
het wetsvoorstel meer dan één jaar op zich laten wachten, zo
vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van GroenLinks betreuren het dat nu een aantal
wijzigingen in de Vreemdelingenwet wordt voorgesteld, terwijl het wetsvoorstel
met betrekking tot het hoger beroep in vreemdelingenzaken volgens de Staatssecretaris
op een haar na gereed is. De leden van GroenLinks hebben een sterke voorkeur
om met het wetsvoorstel omtrent het hoger beroep in vreemdelingenzaken het
voorliggende wetsvoorstel in samenhang te behandelen, nu het beide ingrijpende
procedurewijzigingen betreft. Artikelsgewijze behandeling ARTIKEL IMet betrekking tot de onderdelen A, C, G en H zijn de leden van GroenLinks
verheugd dat de bestaande praktijk met betrekking tot deze onderwerpen, waar
de leden zich ook in kunnen vinden, wordt neergelegd in de wet.De leden van de SGP-fractie hebben er behoefte aan enige vragen te stellen
bij de onderdelen B, D en E van artikel I van het wetsvoorstel. ADe leden van de CDA-fractie juichen de wettelijke vastlegging van de taak
van de Koninklijke Marechaussee bij het vreemdelingentoezicht in artikel 4,
eerste lid, onder c, toe. Heeft de opneming van de Koninklijke Marechaussee
in de wet slechts een codificerend karakter, of leidt deze tot een uitbreiding
van de taken en/of bevoegdheden van de Koninklijke Marechaussee op het terrein
van het vreemdelingentoezicht?Het stemt de leden van de VVD-fractie tot tevredenheid dat in artikel
4 van de Vreemdelingenwet expliciet wordt vastgelegd dat het vreemdelingentoezicht
een zelfstandige taak is van de Koninklijke Marechaussee. Wel wensen zij van
de regering te vernemen of als gevolg daarvan het Vreemdelingenbesluit wijziging
behoeft. Gaarne krijgen zij daarop een reactie van de regering.Ten einde het mobiel vreemdelingentoezicht uit te kunnen voeren, is de
bevoegdheid tot het geven van een stopteken en het doorzoeken van vaartuigen
en voertuigen noodzakelijk, zo merken de leden van de VVD-fractie op. Maar
daarvoor ontbreekt thans een wettelijke basis. Wellicht verdient het aanbeveling
artikel 26 Vreemdelingenbesluit daartoe te veranderen. Gaarne krijgen de leden
van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering. BDe leden van de fractie van de Partij van de Arbeid kunnen zich voorstellen
dat het uit praktische overwegingen de voorkeur verdient om de vrijheidsbenemende
maatregel op grond van artikel 7a Vreemdelingenwet te laten voortduren. Nu
artikel 34a Vreemdelingenwet ook van toepassing is op de voortgezette vrijheidsbeneming
is een garantie gegeven voor de rechtsbescherming. De criteria voor de voortdurende
vrijheidsbeneming zijn echter niet gegeven. Deze leden vragen derhalve of
het niet de voorkeur verdient het criterium dat de vrijheidsbeneming noodzakelijk
is voor de veiligstelling van de uitvoerbaarheid van de last tot uitzetting
gegeven in artikel 18b, ook over te nemen in artikel 7a.De leden van de D66-fractie merken op dat voorgesteld wordt om artikel
7a van de Vreemdelingenwet te wijzigen. De strekking daarvan is dat in de
toekomst vrijheidsontneming op basis van artikel 7a ook kan worden toegepast
nadat een beslissing is genomen op het asielverzoek. De leden van de fractie
van D66 hebben over deze wijziging een aantal vragen.In de memorie van toelichting wordt vermeld dat de situatie van de artikelen
18a en 18b met name van toepassing is op vreemdelingen die zich reeds in het
land bevinden en niet in de eerste plaats op vreemdelingen aan wie aan de
grens de verdere toegang is geweigerd. Kan de regering dit nader toelichten?
Hebben de artikelen 18a en 18b niet betrekking op alle vreemdelingen, voor
wie het noodzakelijk is de uitzetting veilig te stellen?Hoe is het wijzigingsvoorstel te rijmen met de uitspraak van de Rechtseenheidskamer
(REK) van 4 juli 1996 (AWB 96/3614 VRWET), dat de vrijheidsontnemende maatregel
een ultimum remedium is, alleen te gebruiken indien het concrete geval daartoe
aanleiding geeft en dat de maatregel niet als collectief, maar op individuele
gronden zal worden gebezigd? Wordt detentie met deze wijziging
ook mogelijk gemaakt als daartoe de noodzaak ontbreekt?De leden van de fractie van GroenLinks merken op dat zij erg veel moeite
hebben met onderdeel B, waarin wordt voorgesteld dat de maatregel ex artikel
7a Vreemdelingenwet voortaan ook van toepassing kan zijn nadat een eerste
beslissing op de aanvraag om toelating is genomen. Waar artikel 7a Vw kan
worden toegepast zonder de noodzaak van individuele gronden, is de toepassing
van artikel 18b Vw aan een aantal voorwaarden verbonden. Deze vrijheidsbenemende
maatregel kan alleen (volgens de wetsgeschiedenis en volgens de interpretatie
door de Rechtseenheidskamer) worden opgelegd aan asielzoekers wier asielverzoek
binnen vier weken na aanvraag kennelijk ongegrond of niet-ontvankelijk is
beoordeeld, en er bovendien indicaties zijn op basis van individuele feiten
en omstandigheden die erop wijzen dat de betrokkene zich aan toezicht en verwijdering
zal onttrekken. Dan nog zal een belangenafweging moeten worden gemaakt die
de oplegging van de vrijheidsbenemende maatregel kan rechtvaardigen.De handhaving van deze voorwaarden is van zeer groot belang vanwege het
ingrijpende karakter van de maatregel.Invoering van de voorgestelde wijziging zou betekenen dat asielzoekers
die via Schiphol Nederland binnenkomen, categoriaal en zonder nadere voorwaarden
kunnen worden vastgehouden op grond van artikel 7a Vw. Is deze indruk juist?
En zo ja, acht de regering dit uit mensenrechtelijk oogpunt verantwoord? De
ratio van dit voorstel ontgaat de leden van GroenLinks, nu artikel 18b Vw
toch al de mogelijkheid biedt voor vrijheidsbeneming nadat is beslist op het
asielverzoek, als de noodzaak daarvoor aanwezig is. Het argument dat de artikelen
18a en 18b Vw met name van toepassing zijn op vreemdelingen die zich reeds
in het land bevinden, bijvoorbeeld in een Onderzoek- en Opvangcentrum (OC),
achten de leden niet overtuigend, omdat de wet de toepassing van artikel 18b
op een andere plaats niet uitsluit. Het belangrijkste criterium is toch dat
het noodzakelijk moet zijn voor de tenuitvoerlegging van de last tot uitzetting?
Zo heeft de Staatssecretaris in een brief aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer van 19 juni 1995 ook expliciet gesteld dat de tenuitvoerlegging van
artikel 18a Vw zich niet hoeft te beperken tot een OC, maar ook in Vertrekcentrum
Ter Apel kan worden toegepast. Kan de regering meer uitleg geven omtrent de
noodzaak van deze wijziging?Kan de regering een garantie geven voor de termijn, waarbinnen het beroep
tegen de vrijheidsbenemende maatregel alsook het verzoek om een voorlopige
voorziening hangende bezwaar of beroep in Nederland zal worden behandeld?Brengt toewijzing van het verzoek om een voorlopige voorziening hangende
bezwaar/beroep in elk geval opheffing van de maatregel ex artikel 7a Vw met
zich?Met de wijziging kan ook de maatregel van vrijheidsbeneming worden opgelegd
aan asielzoekers die niet binnen vier weken een beschikking hebben gekregen.
Betekent dit dat de stok achter de deur voor de Staatssecretaris om voortvarend
te beschikken, verdwijnt? De eis om binnen vier weken te bepalen of een asielverzoek
kennelijk ongegrond of niet-ontvankelijk is, is een zeer reële. Als deze
termijn te kort is voor het onderzoek van de aanvraag, lijkt een Kono-beschikking
al niet meer gerechtvaardigd. Nu het al dan niet opleggen van een vrijheidsbenemende
maatregel niet meer afhangt van de termijn waarbinnen de beslissing wordt
genomen, lijkt de ontwikkeling niet meer te stoppen.Daarnaast hebben de leden van de GroenLinks-fractie de indruk dat met
deze wijziging artikel 7a Vw ook opgelegd kan worden aan asielzoekers wier
asielverzoek niet kennelijk ongegrond of niet-ontvankelijk is beoordeeld.
Is dit juist en zo ja, wat is hier de reden van? Bij deze asielzoekers is
het niet uitgesloten dat zij hun bezwaarprocedure in Nederland
mogen afwachten, zodat niet binnen een afzienbare termijn een beoordeling
van de rechtbank is te verwachten (in de vorm van een voorlopige voorziening).
Daarnaast duidt het feit dat geen Kono-beschikking is gegeven op een reëel
asielverzoek. Moet op deze mensen ook artikel 7a Vw van toepassing zijn? Blijft
de relatie tussen vrijheidsbeneming en een reëel uitzicht op uitzetting
wel relevant? Is er bij asielzoekers die aan het begin van hun asielprocedure
staan, sprake van een zicht op uitzetting? Geldt deze maatregel eveneens voor
statenlozen of anderen die om technische redenen niet uitzetbaar zijn? Wat
zijn de criteria waarop de rechter na vier weken kan toetsen of de vrijheidsbeneming
te rechtvaardigen is?De leden van de SGP-fractie gaan ervan uit dat wanneer artikel 7a conform
het voorstel wordt gewijzigd, vreemdelingen ook na afwijzing van het verzoek
om toelating mogen worden gedetineerd. Is deze veronderstelling juist, zo
vragen zij. Verder vragen zij of de toepassing van (het gewijzigde) artikel
7a kan meebrengen dat niet op basis van individuele feiten en omstandigheden
wordt getoetst of detentie ter veiligstelling van de uitzetting nodig is.
Of wordt er op voorhand, dus categoriaal, vanuit gegaan dat de afgewezen asielzoeker
zich aan toezicht en verwijdering zal onttrekken?Naar aanleiding van de laatste zin van de toelichting op onderdeel B,
vragen deze leden of (het gewijzigde) artikel 7a ook kan worden toegepast
indien de toelatingsbeslissing niet binnen vier weken is genomen. Of dienen
in dat geval de artikelen 18a en 18b toegepast te worden? CDe leden van de CDA-fractie vragen de regering de ratio van de wijziging
van artikel 12b in de voorgestelde zin uiteen te zetten. De wettekst van het
bestaande artikel 12b is naar de mening van deze leden volstrekt helder. Dit
artikel voorkomt het onnodig voeren van procedures, en dient naar de mening
van de leden van de CDA-fractie daarmee een duidelijk doel.Deze leden menen dat het tot de uitspraak van de Rechtseenheidskamer van
11 mei 1995 gevoerde beleid, te weten het buiten behandeling stellen van het
oorspronkelijke verzoek om toelating, in lijn was met de bedoeling van de
wetgever met artikel 12b. Als deze leden het goed zien, dan heeft de REK-uitspraak
geleid tot het wijzigen van het tot dan toe op basis van artikel 12b gevoerde
beleid. Die materiële beleidswijziging wordt door de thans voorgestelde
wijziging van de Vreemdelingenwet in de wet verankerd. Gaarne ontvangen deze
leden een nadere motivering waarom de naar aanleiding van de uitspraak van
de Rechtseenheidskamer gevolgde lijn in de wet wordt vastgelegd, en waarom
niet is gekozen voor het wettelijk bevestigen van het vóór die
uitspraak op grond van artikel 12b gevoerde beleid. Is de grond voor het buiten
behandeling stellen van het oorspronkelijke verzoek om toelating na verlening
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (vvtv) om beleidsmatige redenen
komen te vervallen?Deze leden menen dat er sprake is van een discrepantie in die zin dat,
waar de nieuwe artikelen 15a en 29b ertoe leiden dat onnodige procedures worden
voorkomen, het schrappen van artikel 12b juist meer procedures uitlokt. Gaarne
ontvangen zij hierop een reactie van de regering.De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering voorstelt het tweede
lid van artikel 12b te laten vervallen, daar de rechter heeft bepaald, dat
verlening van de voorwaardelijke vergunning tot verblijf geen grond biedt
om de oorspronkelijke aanvraag buiten beschouwing te laten. De praktijk heeft
zich inmiddels daarop ingesteld. Deze leden vragen de regering dit voorstel nader te motiveren, te meer
daar in punt 3 van bijlage 5 van de eerste kwartaalrapportage Stappenplan
Asielbeleid (Kamerstukken 19 637 II, nr. 179) wordt gesteld, dat de termen
«onherroepelijk» en «buiten beschouwing laten» verduidelijking
behoeven. Voorts vragen zij naar de nadere betekenis van dit voorstel. Wat
zullen de gevolgen van dit voorstel zijn voor de oorspronkelijke aanvraag
om toelating? Herleeft deze aanvraag na het verlopen van de termijnen van
de vvtv? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een verduidelijking.Gebleken is dat het voorkomt, dat als de minister een voorwaardelijke
vergunning tot verblijf heeft verleend, de asielzoeker doorprocedeert voor
de A-status. Dit levert veel extra procedures op, wat een ongewenste situatie
is. Op welke wijze kan worden voorkomen, dat na verlening van de vvtv doorprocederen
voor de A-status niet meer mogelijk is? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie
daarop een antwoord van de regering. DDe leden van de fractie van de Partij van de Arbeid kunnen zich vinden
in de doelstelling om zowel de beoordeling van het vluchtelingenschap als
de beoordeling van de gronden voor een vergunning tot verblijf op humanitaire
gronden in dezelfde procedure af te doen. Deze leden vragen – mede naar
aanleiding van het commentaar van Vluchtelingenwerk Nederland op dit wetsvoorstel –
of het verzoek om de vluchtelingenstatus als basis moet dienen. Het kan zijn
dat iemand zelf stelt geen vluchteling te zijn en zich enkel wil beroepen
op de bescherming van artikel 3 EVRM. In een dergelijk geval is de aanvraag
om toelating als vluchteling kennelijk ongegrond. In het geval dat ten aanzien
van de vreemdeling een vrijheidsbeperkende maatregel is getroffen, wordt ingevolge
artikel 29a Vw de bezwaarprocedure overgeslagen. Biedt deze versnelde procedure
wel voldoende mogelijkheden om het verzoek om toelating op humanitaire gronden
te beoordelen? Is het slechts ambtshalve betrekken van de toelating op humanitaire
gronden wel in overeenstemming met het EVRM? De vreemdeling moet toch in staat
zijn om direct een beroep te doen op de bescherming van artikel 3 EVRM zonder
daarbij een beroep te moeten doen op de – oneigenlijke – grond
van het vluchtelingenschap?De leden van de VVD-fractie stemmen in met het voorstel dat een asielzoeker
alleen nog een aanvraag om toelating als vluchteling hoeft te doen en dat
als hij daarvoor niet in aanmerking komt, ambtshalve zal worden nagegaan of
er redenen zijn iemand een vergunning tot verblijf op humanitaire gronden
te verlenen. Deze leden wijzen erop, dat zij daarop hebben aangedrongen.In bijlage 5 van de eerste kwartaalrapportage Stappenplan Asielbeleid
(Kamerstukken II, 19 637, nr. 179) wordt in punt 4b melding gemaakt van
een vereenvoudiging van de niet-inwilligingsgronden van de artikelen 15a,
15b en 15c. De leden van de VVD-fractie vragen de regering aan welke vereenvoudiging
van de niet-inwilligingsgronden moet worden gedacht en wat de overwegingen
van de regering zijn geweest thans geen voorstellen te doen die daarop betrekking
hebben. Is de regering nog voornemens de betaling van griffierecht, zoals
dat voortvloeit uit artikel 33 f, eerste lid, opnieuw te bezien? Zo ja, waar
denkt de regering aan, zo vragen de leden van de VVD-fractie?De leden van de fractie van D66 stellen dat in de memorie van toelichting
wordt vermeld dat de asielzoeker in de toekomst alleen nog een aanvraag om
toelating als vluchteling behoeft in te dienen. Indien hij niet in aanmerking
komt voor erkenning als vluchteling, zal ambtshalve worden nagegaan of er
redenen zijn hem een vergunning tot verblijf te verlenen. De leden van de
D66-fractie vragen of deze wijziging ook betekenis heeft voor
vreemdelingen die geen beroep op het vluchtelingenverdrag willen doen, maar
uitsluitend verzoeken om een verblijfsvergunning om klemmende redenen van
humanitaire aard (bijvoorbeeld op basis van artikel 3 EVRM)?De leden van de fractie van GroenLinks zijn het oneens met de onder onderdeel
D voorgestelde wetswijziging. De leden achten het van belang dat asielzoekers
altijd een expliciete aanvraag om verlening van een vergunning tot verblijf
op humanitaire gronden kunnen doen, omdat hiervoor immers andere overwegingen
aan ten grondslag liggen dan onder de aanvraag om toelating als vluchteling.
Een reëel risico op schending van artikel 3 EVRM en humanitaire aspecten
die liggen in de individuele omstandigheden van de betrokkene, zijn zulke
gronden. De asielzoeker heeft er recht op dat de Staatssecretaris hier ook
expliciete, inhoudelijke overwegingen aan besteed. De pragmatische reden die
de regering voor afschaf van de vvtv-aanvraag geeft, achten de leden onvoldoende
om een dergelijke fundamentele wijziging in de procedure te rechtvaardigen.
De voorgestelde wijziging heeft ook tot gevolg dat bij Kono-beschikkingen
die binnen vier weken worden geslagen, de individuele omstandigheden (die
bijvoorbeeld voor de toepassing van het traumata-beleid van belang kunnen
zijn) nog nauwelijks onderzocht kunnen zijn op het moment dat een beslissing
wordt genomen over de verlening van een vergunning tot verblijf op humanitaire
gronden.De voorgestelde wijziging/ aanvulling van artikel 15a maakt het, als de
leden van de SGP-fractie het goed hebben begrepen, onmogelijk dat een asielzoeker,
die geen beroep op het Vluchtelingenverdrag kan of wil doen, verzoekt om een
verblijfsvergunning om klemmende redenen van humanitaire aard. Bovendien wordt
daarmee afgeweken van de door de AWB ten aanzien van overheidsbeschikkingen
geïntroduceerde verplichting voor de overheid om de beschikking, indien
deze wordt aangevochten, in heroverweging te nemen. De beoordeling of in het
concrete geval humanitaire aspecten aanleiding kunnen zijn tot verlening van
een vergunning tot verblijf zal dan nauwelijks aan de rechter worden voorgelegd.
Deze leden vragen of het, gelet op de problematische situatie in de landen
van herkomst, wenselijk is de voorgestelde uitsluiting van een heroverweging
te vervangen door een ambtshalve beoordeling. Betekent het feit dat een beroep
op vluchtelingschap kennelijk ongegrond is, dat zulks ook het geval zal zijn
wat betreft een verzoek om een C-status? Wordt zodoende een vreemdeling, die
alleen een verblijf om humanitaire redenen wil aanvragen, in feite niet genoodzaakt
om ook toelating als vluchteling te verzoeken?Deze leden stellen voorts de vraag of, in geval een aanvraag om toelating
wegens niet-ontvankelijkheid of de kennelijke ongegrondheid daarvan, in bezwaar
of in beroep de humanitaire aspecten nog wel aan de orde kunnen worden gesteld? EDe leden van de D66-fractie merken op dat een rechtstreeks beroep open
staat op beschikkingen waartegen op grond van artikel 29 Vw geen bezwaar kan
worden gemaakt. Op artikel 29 is veel kritiek uitgeoefend omdat de vreemdeling,
die in zijn vrijheid is beperkt dan wel van zijn vrijheid is beroofd, een
instantie wordt onthouden. Daar komt bij dat de zaak in een veel minder uitgewerkt
stadium bij de rechter zal belanden. Het risico is volgens de leden van de
D66-fractie dan ook groot dat de rechter zwaarder wordt belast dan elders
in het bestuursrecht het geval is.Met de beoogde aanpassing van de wet worden de mogelijkheden van de asielzoeker
om tegen een ongunstige beslissing op te komen verder ingeperkt. Immers niet
alleen de vraag of er sprake is van vluchtelingenschap, maar ook
de beoordeling of in het concrete geval humanitaire aspecten aanleiding kunnen
geven tot het verlenen van vergunning tot verblijf wordt nu rauwelijks aan
de rechter voorgelegd.Het is goed denkbaar dat een beroep op het vluchtelingenschap kennelijk
ongegrond is, terwijl het verzoek om een vergunning tot verblijf op humanitaire
gronden dat niet is. De leden van de fractie van D66 vragen de regering of
in dat geval niet ten onrechte een rechtsmiddel aan de asielzoeker wordt onthouden.
Weegt het in de memorie van toelichting genoemde nadeel dat meerdere procedures
met betrekking tot één asielzoeker worden gevoerd wel op tegen
de grote belangen die voor de asielzoeker op het spel staan?Ook vragen de leden van de D66-fractie of het door de regering genoemde
nadeel feitelijk wel reëel is. Het fenomeen van uiteenlopende procedures
doet zich immers voor bij zaken waarin het verzoek om toelating als vluchteling
als niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond wordt beschouwd en tevens grond
voor vrijheidsbeperking of vrijheidsontneming aanwezig wordt geacht. In deze
zaken wordt in het algemeen een verzoek om voorlopige voorziening tegen de
dreigende uitzetting behandeld voordat de feitelijke behandeling van beroep
en bezwaar is aangevangen. Bij de uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening
kan de rechter het beroep en het bezwaar in één eindbeslissing
afdoen. Dit is alleen anders wanneer het bezwaar niet bij voorbaat kansloos
is. In de ogen van de leden van de fractie van D66 is het echter in die gevallen
ook logisch dat de bezwaarprocedure normaal wordt behandeld.Het gevolg van de wijziging zoals beschreven onder D is te vinden in onderdeel
E, en stelt de leden van de GroenLinks-fractie geenszins gerust. De leden
van GroenLinks zijn van oordeel dat de regering een onverantwoorde methode
hanteert om de procedures te bekorten. Hoe ziet de regering het ontnemen van
de mogelijkheid tot bezwaar bij een aanzienlijke groep asielzoekers in relatie
tot het herinvoeren van de mogelijkheid van hoger beroep?De leden van de fractie van GroenLinks achten het van belang dat de Staatssecretaris
zelf de verantwoordelijkheid houdt om een beslissing te heroverwegen. In de
kritiek op onderdeel D hebben de leden zich al bezorgd getoond over de korte
termijn waarbinnen een beslissing valt over de verlening van een vergunning
tot verblijf wegens klemmende redenen van humanitaire aard, indien dit tegelijk
met de Kono-beschikking moet gebeuren. Het wegvallen van de bezwaarmogelijkheid
heeft tot gevolg, dat een heroverweging ex nunc niet meer mogelijk is, nu
de behandeling van een beroepsschrift slechts een ex tunc-toetsing betreft.
Op welke wijze kunnen alle relevante feiten en omstandigheden dan worden meegewogen
in de procedure?De leden van GroenLinks achten het in het kader van een overzichtelijke
en voor ieder gelijke procedure, veel beter indien de mogelijkheid tot bezwaar
opnieuw mogelijk wordt voor asielzoekers die een Kono-beschikking hebben gekregen
tezamen met een vrijheidsbenemende maatregel. Deze leden hebben de indruk
dat dit sprongberoep in de praktijk vaak problemen geeft, nu regelmatig de
maatregel, terwijl al beroep is ingesteld, wordt opgeheven of achteraf onterecht
is gebleken. Ook de doorzending werkt niet altijd op consistente wijze.Kan de regering meer inzicht geven in haar ervaringen van de afgelopen
jaren met het sprongberoep?Is de afschaffing van de bezwaarmogelijkheid van deze categorie asielzoekers
nog opportuun, nu de Staatssecretaris stelt te zijn geslaagd in de uitvoering
van haar Stappenplan en zij ervan uitgaat dat de bezwaarfase slechts enkele
maanden in beslag neemt? Is het niet een vreemde praktijk dat het bestuursorgaan
zelf kan bepalen, aan de hand van de eigen beoordeling, welke procedurele
mogelijkheden de asielzoeker open staan? Zou de zorgvuldigheid van de asielprocedure
niet veel meer gewaarborgd zijn indien voor alle asielzoekers
dezelfde bezwaar- en beroepsmogelijkheden zouden gelden?De leden van de SGP-fractie onderkennen zowel bij artikel 15a als bij
artikel 29 het bezwaar dat meer procedures met betrekking tot één
asielzoeker worden gevoerd en dat deze procedures uit elkaar kunnen lopen.
Zij vragen of hier feitelijk wel van een reëel nadeel gesproken kan worden.
Immers, het fenomeen van uiteenlopende procedures doet zich voor bij zaken
waarin het verzoek om toelating als vluchteling door de administratie als
niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond wordt beschouwd en tevens grond voor
vrijheidsbeneming aanwezig wordt geacht. In deze zaken wordt toch in het algemeen
een verzoek om voorlopige voorziening tegen de dreigende uitzetting behandeld
voordat de feitelijke behandeling van beroep en bezwaar is aangevangen. Bij
de uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening kan de rechter het beroep
en bezwaar in één eindbeslissing afdoen. De rechter zal dat
toch in beginsel slechts niet doen indien het bezwaar niet bij voorbaat kansloos
is. En in die gevallen is het toch ook volstrekt logisch dat de bezwaarprocedure
normaal wordt behandeld? FDe leden van de fractie van de Partij van de Arbeid zijn het eens met
het aanwijzen van een nevenzittingsplaats in de gemeente Haarlemmermeer (Schiphol).
Zal aan de betrokken vreemdeling voldoende duidelijk kunnen worden dat het
een zitting van de onafhankelijke rechter betreft?Voorts vragen deze leden of het niet zinvol zou zijn ook de mogelijkheid
te bieden tijdelijk andere nevenzittingsplaatsen aan te wijzen, opdat ook
in de toekomst het nader aanwijzen van nevenzittingsplaatsen met het oog op
de afdoening van vreemdelingenzaken mogelijk zal zijn. Wellicht zal de blijvende
toevloed van beroepszaken in het vreemdelingenrecht dit noodzakelijk maken.Met betrekking tot het onderhavige voorstel vragen de leden van de GroenLinks-fractie
of een dergelijke concentratie van onderzoek, rechtshulp, het nemen van een
beslissing en het onderzoek ter terechtzitting, voor de asielzoeker niet te
verwarrend is. Is de onafhankelijkheid van de rechter nog herkenbaar? Is de
nevenzittingsplaats ook bedoeld voor de beroepszaken tegen de beslissing op
de aanvraag waartegen geen bezwaar openstaat? Diverse procedures in één
zaak over meerdere nevenzittingsplaatsen achten de leden ongewenst.De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier voor dit verslag,Floor XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA),
Van Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Roethof (D66), Leerkes (U55+), Van den Doel (VVD), Weisglas
(VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25172-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl