Slachtofferbeleid; Verslag algemeen overleg over de laatste ontwikkelingen rondom de uitvoering van de regelgeving-Terwee
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23000, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23000 nr. 5

10-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtenwisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23000Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 000Slachtofferbeleidnr. 5VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 november 1995De vaste commissie voor Justitie1
heeft op 19 oktober 1995 overleg gevoerd met minister Sorgdrager van Justitie
over haar brief van 15 juni 1995 met de laatste ontwikkelingen rondom
de uitvoering regelgeving Terwee (Just-95–397).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Soutendijk-van Appeldoorn (CDA) wees erop dat er steeds
kamerbreed hoge prioriteit is gegeven aan noodzakelijke verbetering van de
positie van het slachtoffer in het strafproces. In het verleden heeft de Kamer
er zelf zorg voor gedragen dat er ruimere financiële middelen kwamen
voor een landelijk dekkend netwerk van bureaus voor slachtofferhulp. Het is
verheugend dat een wezenlijke verbetering van de positie van het slachtoffer
mogelijk is geworden door de inwerkingtreding van de Wet Terwee op 1 april
1995.De uitvoering van de wet moet goed gestalte krijgen, want een soortgelijke
ervaring als bij de richtlijnen Vaillant moet worden voorkomen. Die richtlijnen
zijn niet goed van de grond gekomen, mede doordat er onvoldoende financiën
waren om een en ander op de rails te zetten. Er moet dan ook worden gezorgd
voor voldoende financiële middelen om de regionale bureaus voor slachtofferhulp
goed te kunnen bemensen. Om politie en justitie ontvankelijk te maken voor
de toepassing van «Terwee» zijn er het afgelopen jaar extra betaalde
krachten aangesteld bij de regionale bureaus die de politie informeren over
de mogelijkheden van de regelgeving en via deze voorlichting het gedrag van
de politie proberen te beïnvloeden. Die missie is nog niet voltooid,
maar de op de begroting voorkomende financiële ruimte voor 1996 (f 525 000)
doet vermoeden dat het ministerie daar anders over denkt. Het afgelopen jaar
was f 700 000 beschikbaar voor het aanstellen van die extra krachten.
Voortzetting van het project zal volgens de LOS (Vereniging landelijk overleg
slachtofferhulp) op jaarbasis 1,1 mln. vergen. Het KPMG-onderzoek leverde
een nog veel hoger bedrag op. Onzekerheid over voortzetting van de financiering
betekent volgens de LOS dat de contracten van die tijdelijke krachten niet
kunnen worden verlengd. Waarom denkt het ministerie dat in 1996 met f 525 000 kan worden
volstaan? Mocht het antwoord niet bevredigend zijn, dan zal de CDA-fractie
bij de begrotingsbehandeling een amendement indienen om een goede uitvoering
van «Terwee», en dus van de slachtofferhulp, mogelijk te maken.In het verleden is gespreide financiering afgesproken. Dat leidt ertoe
dat de LOS jaarlijks op «bedeltocht» moet bij de regio's om het
voortbestaan van de regionale bureaus zeker te stellen. Kennemerland schijnt
niet meer aan de financiering te willen meewerken, waardoor een hele regio
verstoken dreigt te worden van slachtofferhulp. Zijn er mogelijkheden om die
«bedeltocht» minder arbeidsintensief te maken voor de LOS? Deelt
de minister de visie van haar ambtsvoorganger dat een slachtoffertax een niet
haalbare financieringswijze is? Zouden de verzekeringsmaatschappijen, die
duidelijk voordeel hebben bij afhandeling van de schade door bemiddeling van
de slachtofferbureaus, niet een bijdrage kunnen leveren aan de regionale financiering?
Als zij op die manier minder behoeven betalen, zal dit wellicht de bereidheid
van de gemeenten vergroten om bij te dragen aan die regionale bureaus.Evenals het kabinet achtte mevrouw Soutendijk dading een goed civielrechtelijk
alternatief voor strafvervolging. Dading biedt een waardevolle aanvulling
op de mogelijkheden van «Terwee». De Landelijke projectgroep dading
(LPD) ervaart evenwel in de praktijk dat het openbaar ministerie moeite heeft
om in zaken van betrekkelijk geringe ernst terughoudendheid te betrachten
ten aanzien van de vervolgingsbevoegdheid en weinig of geen ruimte laat om
slachtoffers en verdachten de gelegenheid te geven om een zaak door middel
van een dadingsovereenkomst civielrechtelijk op te lossen. Het zou een steun
in de rug van de LPD zijn, wanneer de minister uitsprak en onder de aandacht
van het OM bracht, dat dading een plaats dient te krijgen naast en in samenhang
met de uitvoering van «Terwee».Een belangrijk onderdeel van het werkprogramma van de LPD is het opzetten
van dadingsprojecten, maar het budget van de LPD is onvoldoende om dat zelf
uit te voeren. De LPD is voor die uitvoering verwezen naar de in het kader
van «Terwee» beschikbaar gestelde gelden. Mevrouw Soutendijk verzocht
het kabinet ervoor te zorgen, dat er voldoende geld is om de dadingsprojecten
gestalte te doen krijgen. Er kan geen geld voor worden gebruikt dat is uitgetrokken
voor de regionale bureaus voor slachtofferhulp.De heer Korthals (VVD) achtte het wetsvoorstel Terwee dat in
1992 door de Tweede Kamer is behandeld, belangwekkend, omdat het eindelijk
een sterkere rechtspositie geeft aan de slachtoffers. Er is destijds een aantal
verstrekkende voorstellen gedaan, waarvan de slachtoffertax er een was. Hij
heeft dat destijds een prettiger, maar niet haalbaar middel genoemd en kon
zich dus aansluiten bij de conclusie van de toenmalige minister van Justitie.
Een tweede voorstel betrof de maatregel tot schadevergoeding die kan worden
opgelegd. Vastgelegd is dat de rechter kan bepalen dat er een zekere som geld
moet worden gestort in een fonds ten behoeve van slachtofferhulp. In hoeveel
zaken maakt de rechter gebruik van deze bevoegdheid?De heer Korthals had van het begin af aan getwijfeld of Justitie niet
te veel hooi op de vork nam met deze wet. De wetgever heeft zijns inziens
de taak om ervoor te zorgen dat datgene wat in een wet wordt vastgelegd, ook
goed wordt uitgevoerd. De Kamer is toentertijd verzekerd dat het allemaal
goed zou komen. Om een en ander zo goed mogelijk in banen te leiden heeft
men een tweetal pilotprojecten opgezet die over het algemeen goed zijn verlopen.
Men moet zich evenwel realiseren dat pilots vaak alle aandacht krijgen met
als gevolg dat er goed werk wordt geleverd. Al voor 1 april 1995 bleek men zich zorgen te maken over de uitvoering
van een en ander. Op schriftelijke vragen daarover is meteen gereageerd, onder
meer door het beschikbaar stellen van financiële middelen.Er zijn echter nog enkele pijnpunten. De uitvoeringsorganisatie schijnt
van arrondissement tot arrondissement te verschillen. Komt hierbij landelijke
sturing aan de orde en, zo ja, waarom is daar dan nog niet mee begonnen? Het
gaat om bejegening van en informatieverstrekking aan slachtoffers die zich
ook in strafzaken kunnen voegen. De indruk bestaat dat het OM wat de houding
in dezen betreft verder is dan de politie. Dat zou een gevolg kunnen zijn
van het feit dat er voor 1995 wel financiële middelen op dit stuk beschikbaar
zijn gesteld voor de parketten, maar niet voor de politie. En dat, terwijl
veel zaken juist op politieniveau zullen moeten worden afgehandeld. Nog steeds
is niet in alle arrondissementen de koppeling tussen politie en OM gerealiseerd
die ten bate van de slachtofferzorg noodzakelijk is in het kader van het Compas-systeem.De heer Korthals zette uiteen dat zijns inziens zaken ad informandum in
beginsel bij de slachtofferzorg moeten worden betrokken. Immers, wanneer iemand
bij wijze van spreken 67 inbraken heeft gepleegd, worden hem er hooguit twee
of drie ten laste gelegd en worden de overige ad informandum bijgevoegd.Hij was voorstander van een lik-op-stuk-beleid, maar veronderstelde dat
dit problemen met zich zou kunnen brengen voor het voegen, omdat dan ook alle
slachtoffers snel op de hoogte moeten worden gesteld. Hoe verhoudt zich het
lik-op-stuk-beleid met de mogelijkheid voor slachtoffers om zich te voegen?Er zijn 25,4 formatieplaatsen voor de parketten beschikbaar. Maar is de
capaciteit wel voldoende om het mogelijk te maken dat met alle slachtoffers,
niet alleen de directe, wordt gesproken en dat zij allen de processen-verbaal
kunnen inzien? Zijn er ook voldoende middelen voor? Is de voor het eind van
1995 geplande evaluatie een interne of zal de Kamer er ook over worden geïnformeerd?Ook de heer Korthals was van oordeel dat het beoogde goed moet worden
gedaan. Als dat niet kan, kan men de hele actie beter afblazen.Mevrouw Swildens-Roozendaal (PvdA) constateerde dat aller uitgangspunt
is: meer zorg voor de slachtoffers. Bij een afnemende strafrechtsgang met
meer sepot en minder vervolging, zal de overheid ook aandacht moeten besteden
aan schadevergoeding. Daarmee is zowel het slachtoffer als de rechtsstaat
gediend. Immers, er komt een goede oplossing van het conflict tussen dader
en slachtoffer waarmee het vertrouwen in overheid, recht en rechtsstaat wordt
hersteld. Uit onderzoek van het WODC en een rapport van het Sociaal en cultureel
planbureau zou men kunnen afleiden dat normbevestiging bijdraagt tot generale
preventie. Als men het gevoel heeft in een rechtsstaat te leven, wil men zich
veelal ook naar de normen van de rechtsstaat gedragen. Slachtofferzorg kan
daar aanzienlijk toe bijdragen. Tegelijkertijd kan de druk op de normale strafrechtsgang
verminderen.De eerste voorzichtige conclusie die uit de pilots kan worden getrokken,
is dat het werken in zogenaamde netwerken samen met de overige actoren in
de slachtofferzorg (politie, OM, regionale bureaus voor slachtofferhulp, raden
voor kinderbescherming, reclassering en dadingsprojecten) de aangewezen weg
is. Wel is duidelijk dat de automatisering verder verbetering vergt. Hoe functioneert
het nieuwe systeem van het OM in de praktijk van alledag?In de brief staat dat de slachtofferzorg toch nog onvoldoende geoperationaliseerd
is in de pilots en dat er nog sprake is van onvoldoende resultaten op het
stuk van de schadebemiddeling, terwijl schadebemiddeling juist zal kunnen
leiden tot verdere ontlasting van het strafrechtelijk systeem. In de brief
staat weinig of niets over het werken met «Terwee» in het vervolgtraject:
de voeging en de mogelijkheden van het OM om schadevergoedingsmaatregelen
te eisen. Is in de richtlijnen opgenomen dat het OM als het de keuze heeft
tussen het eisen van een schadevergoedingsmaatregel en een geldboete, voor
het eerste kiest? Wordt er in de praktijk door het OM conservatoir beslag
gelegd ten behoeve van het slachtoffer? Wordt het standaard voegingsformulier
daadwerkelijk toegestuurd?Naar aanleiding van het rapport van de Ombudsman en de commissie voor
de Verzoekschriften is geconstateerd dat er ten aanzien van de ad informandum
gevoegde zaken problemen zijn wat de positie van het slachtoffer betreft.
Het gaat om proces-economische overwegingen, maar tijdens de behandeling van
de ontwerp-Wet Terwee is afgesproken, dat als een zaak duidelijk genoeg is,
het bewijs geleverd is en het slachtoffer te kennen heeft gegeven dat het
wil voegen, die zaak apart ten laste moet worden gelegd.Op het schadefonds wordt een groter beroep gedaan dan voorheen. Sinds
de wijziging van de wet vindt gelukkig ook een snellere afhandeling plaats.
Uit het jaarverslag kan niet worden afgeleid of ook wel eens gebruik wordt
gemaakt van de richtlijnen van Van Veens Verkeersrecht, het smartegeldjaarboek.
Gebeurt dat wel?Uit enquêtes onder slachtoffers blijkt dat de rol van de bureaus
voor slachtofferhulp zeer gewaardeerd wordt. Het enige is dat financiële
problemen roet in het eten kunnen gooien. Hierover zal bij de begrotingsbehandeling
moeten worden gesproken. Mevrouw Swildens sneed wel nu al het probleem van
de koppelsubsidie aan en vroeg hoe gemeenten, zoals Haarlem, overigens met
behoud van de koppeling, kunnen worden geactiveerd. Gesuggereerd is om voor
de benodigde middelen een beroep te doen op de verzekeringen. Zou op dat terrein
niet ook kunnen worden gedacht aan het ministerie van Verkeer en Waterstaat?Ook haar sprak de civielrechtelijke benadering van de dadingsprojecten
aan. Het is positief dat in 50% van de in behandeling genomen zaken daadwerkelijk
een dadingsovereenkomst wordt gesloten en dat daarvan 92% feitelijk wordt
nagekomen. Wel is een goede samenwerking nodig met de andere actoren, met
name het OM. Wil de minister bevorderen dat de dadingsprojecten een stevige
plaats krijgen in de netwerkstructuren? Er zal continuïteit gegarandeerd
moeten worden inzake de dadingsprojecten. Als het geld dat is bedoeld voor
het opzetten van nieuwe projecten, moet worden besteed aan de uitvoering,
dan zal daarvoor een oplossing moeten worden gevonden bij de begrotingsbehandeling.
De uitvoeringskosten zouden op dezelfde wijze moeten worden benaderd als de
zogenaamde Terwee-gelden.Tot slot vroeg mevrouw Swildens de minister te bevorderen dat het OM oog
heeft voor het belang van de dadingsprojecten en bij afweging van de te kiezen
route eenvoudige zaken voor dading in aanmerking laat komen.De heer Dittrich (D66) sloot zich aan bij de woorden over het
belang van een sterke positie van het slachtoffer in en buiten het strafproces.
Twee arrondissementen hebben als pilot gefungeerd, zodat de kinderziektes
bekend waren en verholpen konden worden voordat «Terwee» officieel
werd ingevoerd. Dat is een praktische manier van werken geweest. Wel was er
in die tijd sprake van rechtsongelijkheid voor slachtoffers.Het is belangrijk dat er een projectteam is, wat het mogelijk maakt dat
alle arrondissementen over dezelfde informatie beschikken en op uniforme wijze
werken. Of is het wel waar dat arrondissementen eigen regels hebben?Een gezamenlijk optrekken van alle organisaties die zich bezighouden met
slachtofferzorg en goede onderlinge afstemming van afspraken zijn inderdaad
essentieel.Een van de drie doelstellingen is een betere bejegening van de slachtoffers.
Wat dat betreft, zijn er in het pilot-arrondissement Dordrecht onvolkomenheden
bij de politie geconstateerd vanwege de werkdruk. De politie moet uiteraard
nog aan het idee wennen dat ook veel aandacht moet worden besteed aan het
slachtoffer. Bovendien is er sprake van gebrek aan middelen voor het creëren
van capaciteit om te werken aan schadebemiddeling en om een controlemechanisme
in het computersysteem in te bouwen. Doen deze problemen in het arrondissement
Dordrecht zich landelijk voor en, zo ja, hoe wil het kabinet die oplossen?De bureaus voor slachtofferhulp hebben een toeloop van slachtoffers gemeld
sinds de invoering van «Terwee» en het op gang komen van de voorlichting
over de slachtofferzorg. Dat heeft geleid tot vergroting van de werkdruk,
bovendien komen de slachtoffers met ingewikkelder problemen. Er worden meer
professionals nodig geacht om de vrijwilligers goed te begeleiden. Heeft de
minister de brief gekregen die de LOS op 6 oktober jl. aan de vaste commissie
heeft gezonden? Daarin wordt opgesomd waarom er volgens de LOS veel meer geld
nodig is. In de brief van de minister staat dat het college van procureurs-generaal
het onderwerp slachtofferzorg voor dit jaar heeft benoemd als aandachtspunt
en dat er landelijke normen zijn geformuleerd voor tot en met 1998. Hoe is
verzekerd dat die aandacht ook doordringt tot de werkvloer? Uit de brief van
de Landelijke projectgroep dading blijkt dat niet. De heer Dittrich sloot
zich aan bij de opmerkingen van de voorgaande sprekers over het belang van
dading en wilde ook meer duidelijkheid over de financiering en de relatie
met «Terwee».Het baart zorgen dat gemeenten kennelijk de subsidie aan de slachtofferzorg
(en HALT-afdoeningen) stopzetten. Dat kan het werk ernstig bemoeilijken. Ook
de heer Dittrich wilde weten wat het Rijk kan doen om de gemeenten te stimuleren
hun subsidie voort te zetten.Hij meende te weten dat het de bedoeling is dat als een slachtoffer heeft
aangegeven dat hij wil dat zijn zaak wordt behandeld en dat hij wordt gehoord
door de rechter, de officier van justitie die zaak in de tenlastelegging opneemt.
In de praktijk gebeurde dit niet altijd. Hoe gaat het sinds de invoering van
de Wet Terwee met ad informandum-zaken? Aan de hand van een concreet door de heer Dittrich vermeld geval is gebleken,
dat er geen fonds is waaruit kan worden geput, wanneer Nederlanders in het
buitenland als getuigen moeten optreden in het proces over een misdrijf waarvan
zij het slachtoffer zijn geworden. Hij vroeg de minister daarom na te gaan
wat de rol van de Nederlandse overheid kan zijn in zulke gevallen, met name
op financieel gebied. Antwoord van de regeringDe minister achtte het verbazingwekkend dat er pas de laatste
jaren meer aandacht is gekomen voor hulp en aandacht voor slachtoffers van
misdaden. Zij beloofde al het mogelijke te zullen doen om dit onderwerp, dat
haar na aan het hart ligt, zo goed mogelijk te regelen. Het Nederlandse strafrecht
is voorheen sterk dadergericht geweest.Waar de minister in haar voorgaande functie bij de evaluatie van de pilots
had gezien hoe ingewikkeld het is en hoeveel tijd het kost om tot een goede
regeling te komen en zoveel betrokkenen te motiveren, was zij er niet voor
de volle honderd procent van overtuigd dat «Terwee» de beste weg
is om de slachtofferhulp te regelen. Zij zei er zich wel voor in te zetten
om de wet goed uitgevoerd te krijgen. De huidige ontwikkelingen geven overigens
een gunstig beeld, zij het dat het tempo laag ligt.De heer Korthals (VVD) merkte op dat indertijd de ambtsvoorganger
van de minister van oordeel was dat het allemaal gemakkelijk kon, terwijl
er vanuit de Kamer aan werd getwijfeld of dat waar was. De minister stelde dat alles op alles moet worden gezet om
het te doen slagen. De wet is wel goed als aanjaagmiddel, maar het samenwerken
van organisaties is nauwelijks bij wet te regelen. Dat moet groeien.«Terwee» kent drie facetten:– het wettelijke traject, waarbij men zich als civiele partij kan
voegen bij een terechtzitting, met een aantal maatregelen die dan kunnen worden
genomen;– het informeren van het slachtoffer;– de bejegening van het slachtoffer.Deze facetten zijn alle drie belangrijk en moeten in combinatie met elkaar
functioneren. In veel zaken is de bejegening trouwens van het allergrootste
belang. Schaderegeling is ook belangrijk en heeft psychologisch gezien goede
effecten, al moet men zich realiseren dat er in vele gevallen geen sprake
zal kunnen zijn van feitelijke schadevergoeding, omdat de dader geen geld
heeft. Dat moet men slachtoffers vooraf ook goed duidelijk maken, om teleurstelling
te voorkomen.De richtlijnen Vaillant hebben inderdaad niet conform de bedoeling gefunctioneerd,
maar deze richtlijnen zijn wel het begin van een cultuur waarin wordt gedacht
aan het slachtoffer. Er is tijd nodig om van een dadergerichte werkwijze over
te schakelen op een dader- en slachtoffergerichte werkwijze. Er is begonnen
met psychologische begeleiding van slachtoffers van zedenmisdrijven. Later
kwam er ook begeleiding richting een schaderegeling. In die zin hebben de
richtlijnen Vaillant zeker nut gehad.Men moet zich realiseren dat ook de politie moet leren met de nieuwe regels
te werken en dat het om grote aantallen gevallen gaat. De regeling daarvan
moet in de organisatie geïntegreerd worden. Voor de periode 1996–1998
zijn er voor zowel het OM als de politie gelden gereserveerd die oplopen tot
10 mln. Het is overigens niet altijd een kwestie van gebrek aan geld. Het
ligt ook aan basisopleiding en attitude.Ongeveer 1400 vrijwilligers zijn bereid om via de LOS slachtofferhulp
te verlenen. Deze organisatie ligt de minister dan ook na aan het hart. Volgend
jaar krijgt de LOS niet minder geld, maar uit de begroting blijkt niet helemaal
duidelijk hoeveel geld er voor de LOS is uitgetrokken. Er zitten namelijk
ook nog gelden voor de LOS in de onverdeelde Terwee-gelden. Het gaat in totaal
om f 750 000 + 8,5 mln. structureel voor het bemannen van de bureaus.
De LOS voorziet de regiobureaus van geld. De voor de attitudeverandering ingehuurde
krachten behoeven niet te worden ontslagen. Er wordt naar extra geld gezocht.
Misschien kan er wat geld komen van de kant van het loterijwezen. Of geld
van verzekeringsmaatschappijen kan worden gevraagd, zal nader moeten worden
bezien.Ook het ministerie zal aandacht gaan besteden aan gemeenten die niet willen
meebetalen aan de slachtofferzorg.Er is met de Landelijke projectgroep dading een afspraak gemaakt voor
twee jaar. Men beweegt zich binnen het terrein van «Terwee». Een
dading pleegt meestal met behulp van dezelfde mensen tot stand te komen als
een schaderegeling in het kader van «Terwee». Na die twee jaar
zal moeten worden bezien of de dading kan worden geïncorporeerd in «Terwee».
Op de bij interruptie gemaakte opmerking dat het Garantiefonds achter het
dadingsproject staat en garandeert dat het slachtoffer betaald krijgt, ook
als de dader niet betaalt, antwoordde de minister dat er bij dading geen stok
achter de deur staat, omdat een niet betalende dader niet meer wordt vervolgd.
Het is de vraag waarom het Garantiefonds niet ook in de andere setting zou
kunnen functioneren, maar het kan natuurlijk niet zo zijn dat alle slachtoffers
hun geld uit dat fonds moeten krijgen als daders niet betalen. Anderzijds
zijn slachtoffers bij dading via het Garantiefonds financieel beter af dan
slachtoffers van daders die wel worden berecht. Kortom, de minister was er
nog niet uit. Zij beaamde het bij interruptie als afzonderlijk argument aangevoerde
gegeven, dat bij dading de zaak buiten het strafrechtelijke circuit wordt
gehouden. Dat kan overigens ook in het kader van «Terwee».
Als er in de politiefase een schaderegeling wordt getroffen, leidt die in
normale gevallen automatisch tot een sepot. Is een zaak eenmaal bij het OM
beland, dan is het procedureel moeilijk om terug te gaan naar het traject
van dading. Het gaat er dus om zo snel mogelijk en in een zo vroeg mogelijk
stadium te bereiken dat er door mensen die zich met dading bemoeien een relatie
wordt gelegd tussen dader en slachtoffer.Bij interruptie werd nogmaals gewezen op de in Dordrecht geconstateerde
problemen met de attitude van de politie. De minister stelde in reactie daarop
dat zo'n cultuurverandering moet groeien. Bij de jeugd- en zedenpolitie heeft
het ook een tijd geduurd voor er sprake was van een echte slachtoffergerichte
benadering. Er zijn niet alleen organisatiestructuren nodig om een controlemechanisme
op te zetten waarmee kan worden nagegaan of de politieman die een bepaalde
zaak behandelt, heeft geprobeerd een schaderegeling te treffen. Het vergt
ook motivatie en prioriteitsstelling. Er wordt wel een systeem ontwikkeld
waarbij men kan bepalen of het is gebeurd. Eind 1995 zal een registratiemodel
worden aangeboden aan politie en OM. Daarmee zal men de procedure kunnen bewaken.
In Dordrecht heeft men in de pilotperiode 200 schaderegelingen en 100 schadevergoedingsmaatregelen
tot stand gebracht en in Den Bosch 260 respectievelijk 450.De evaluatie is uiteraard in eerste instantie bestemd voor de voortgangsbewaking
op het ministerie, maar de Kamer kan het rapport uiteraard ook ontvangen.De minister merkte op dat de reorganisatie van het OM mede is opgezet,
omdat was gebleken dat nogal wat besluiten van de top de werkvloer niet bereikten
of daar ter zijde werden gelegd. Ook hoofdofficieren zullen zich realiseren
dat de richtlijn over aandacht voor slachtofferzorg een integrerend onderdeel
van het werk van de officier moet worden. In reactie op de bij interruptie
gestelde vraag of de noodzakelijke cultuuromslag niet zou kunnen worden bevorderd
door extra personele ondersteuning, wees de minister erop dat de parketten
extra formatieplaatsen hebben gekregen voor de uitvoering van «Terwee».
Het is de bedoeling dat zij daarvoor extra ondersteuning aantrekken om deze
zaken op administratief niveau voor te bereiden. De parketten hebben ook slachtofferfunctionarissen
aangetrokken om de noodzakelijke gesprekken te voeren. Men is derhalve voldoende
geëquipeerd om de regelgeving tot een succes te maken.Op dit moment verschilt de uitvoeringsorganisatie inderdaad per arrondissement.
Er is in zoverre sprake van landelijke sturing dat een projectteam op het
ministerie gegevens van het ene arrondissement, met name de pilots, overbrengt
naar het andere. De pilots zijn ook niet identiek; ze zijn opgezet, uitgaande
van de aard van de arrondissementen Dordrecht en Den Bosch. De gegevens van
die arrondissementen zijn verzameld en doorgegeven aan de andere arrondissementen
als werkmateriaal. Het projectteam is ondersteunend. Het is de bedoeling dat
het projectteam eind 1995 zijn werkzaamheden beëindigt en dat de organisatie
zich verder zelf ontwikkelt. Niet uitgesloten is dat men organisaties op een
gegeven moment weer aanpast. In Alkmaar en Roermond worden experimenten uitgevoerd, waarbij de geautomatiseerde
systemen worden gekoppeld met slachtoffersystemen. Op de bij interruptie gestelde
vraag waarom het bij andere arrondissementen nog niet werkt, antwoordde minister
dat het een hele toer is om dit soort grote systemen te koppelen als ze niet
helemaal op elkaar zijn afgestemd. Immers, elke politieregio mag zelf een
automatiseringssysteem uitkiezen. Daarna wordt pas bekeken of het op een ander
systeem past. Compas werkte in 1992 nog maar net en het opzetten van dit soort
grote computersystemen brengt veel problemen met zich. Het is juist dat die
koppeling essentieel is voor de slachtofferhulp. Blijken de experimenten
goed uit te pakken, dan kunnen andere arrondissementen gebruik maken van die
ervaringen.De voeging ad informandum is een moeilijke zaak. Gangbaar was dat zaken
ten laste werden gelegd en dat andere zaken ter informatie werden gevoegd.
Omstreeks 1989 heeft de Hoge Raad uitgesproken dat voeging ad informandum
niet toelaat dat een slachtoffer zich als civiele partij stelt. De minister
zette uiteen waarom niet is besloten tot een wettelijke regeling in dezen.De proceseconomie vergt dat niet meer dan vijf à zes feiten ten
laste worden gelegd. De officier van justitie moet dat met verstand doen,
rekening houdend met de omvang van de zaken en met civiele partijen. Zijn
er bijvoorbeeld 25 mensen die zich civiele partij willen stellen, dan zal
de officier daar om proceseconomische redenen uit moeten kiezen. De Ombudsman
heeft zich ook in die geest uitgesproken.In het geval van een schadevergoedingsmaatregel wordt bij voorkeur beslag
gelegd op loon of uitkering. Conservatoir beslag is meestal minder effectief.Wordt er in het buitenland een misdrijf gepleegd tegen een Nederlandse
burger, dan wordt vanuit ambassade of consulaat voor begeleiding gezorgd,
als men daar van het misdrijf op de hoogte is. Bij terugkeer in Nederland
kan men naar een bureau voor slachtofferhulp. Nagegaan zal worden of via het
fonds slachtofferhulp of via een afzonderlijk fonds de kosten kunnen worden
vergoed die slachtoffers moeten maken om in het buitenland te getuigen tegen
de daders van het aan hen begane misdrijf. Nadere gedachtenwisselingMevrouw Soutendijk-van Appeldoorn (CDA) was verheugd over de
uiteenzetting van de minister over het belang van slachtofferhulp. Mocht zij
de kennelijk in de begroting verborgen gelden niet vinden, dan mag er alsnog
een amendement op dit stuk worden verwacht.Mevrouw Soutendijk beaamde dat alle aandacht moet worden gericht op verandering
van de attitude van de politie. De dadingsprojecten zijn mede zo succesvol,
omdat er extra mensen voor beschikbaar zijn gesteld. Op het moment dat wordt
overgegaan tot incorporering in «Terwee», zal in dit kader toch
voor extra middelen moeten worden gezorgd.De heer Korthals (VVD) sprak de hoop uit dat bij de evaluatie
van het functioneren van het systeem van slachtofferhulp een duidelijke verbetering
zal kunnen worden geconstateerd vergeleken met de tot op heden bestaande situatie.
Hij vroeg zich af tot hoever de overheid moet gaan bij het voeden van de slachtofferfondsen.
Er worden bij de burger verwachtingen gewekt over vergoeding van de schade,
terwijl de burger uiteindelijk zelf voor die fondsen betaalt. In het verleden
is er altijd van uitgegaan dat het slachtoffer zijn schade civielrechtelijk
moet proberen te verhalen op de dader.Mevrouw Swildens-Roozendaal (PvdA) stelde vast dat de maatschappelijke
schade van slachtoffers van geweldsmisdrijven moeilijk te schatten is. Enerzijds
is het bedrag voor de LOS een forse post op de justitiebegroting, maar anderzijds
zouden de maatschappelijke baten van vroegtijdige opvang van slachtoffers
wel eens veel hoger kunnen zijn. Vandaar haar vraag, of andere ministeries
zich niet ook betrokken voelen.Gegeven het groeiende succes van de slachtofferhulp, is het inderdaad
de vraag of de werkzaamheden op dezelfde voet zullen kunnen worden voortgezet.
Ook de PvdA-fractie zal de begroting nog eens tegen het licht houden, maar
voor haar staat buiten kijf dat de ingezette trend niet zo maar mag worden
onderbroken.Mevrouw Swildens beaamde dat de burger ook een eigen verantwoordelijkheid
heeft. Wie zich in het maatschappelijk verkeer begeeft, loopt risico's
en kan zich daar vaak tegen verzekeren, bijvoorbeeld als het gaat om deelname
aan het verkeer en om vakanties.De politie is nog niet gewend om altijd te zoeken naar een alternatieve
oplossing als dading. Hoe vroeger het stadium waarin dit gebeurt, hoe beter.
Het OM zal daar alert op moeten zijn. Het is dan ook te vroeg om de werkzaamheden
van de Landelijke projectgroep dading te beëindigen. Het is juist goed
om dadingsprojecten te laten meedraaien in een netwerk. Er zijn nog niet overal
van die projecten. Voorlopig moet het dan ook mogelijk zijn nieuwe projecten
te starten. De echte uitwerking van die projecten zou moeten worden betaald
uit de normale Terwee-gelden.De heer Dittrich (D66) zei wat de gelden voor de LOS betreft,
te zullen nagaan of hierop nog bij de begrotingsbehandeling moet worden teruggekomen.Naar hij had begrepen, gaan politierechters verschillend met Terwee-zaken
om en eisen sommigen overlegging van alle bonnetjes om de schade tot achter
de komma te kunnen berekenen. De NVVR heeft op de hoorzitting ter voorbereiding
van de behandeling van de begroting van Justitie onder andere naar voren gebracht
dat er voor de rechterlijke macht in vergelijking met andere beroepsgroepen
te weinig geld beschikbaar is voor opleidingen en cursussen. Wellicht kan
er meer geld beschikbaar worden gesteld voor cursussen om ook bij de rechters
een cultuuromslag op dit terrein te bereiken.De minister deelde mee dat de LOS uit gesprekken weet hoeveel
geld er beschikbaar is. De LOS heeft echter een hogere begroting opgesteld.Zij veronderstelde dat algemeen de mening is dat wat de Landelijke projectgroep
dading doet in feite in de Terwee-setting zou moeten gebeuren. De LPD heeft
tot 1997 geld gekregen; er functioneert één dadingsproject,
in Amsterdam. Aan het eind van elk jaar wordt geëvalueerd wat er precies
is gedaan met dat geld en welke resultaten zijn geboekt. Als dat efficiënter
is dan via «Terwee», is er reden om deze werkwijze voort te zetten;
zo niet, dan is er voor dadingsprojecten geen bestaansrecht meer.Ook op andere beleidsterreinen is het de vraag welke zorg de overheid
voor de burger op zich neemt en welke financiën zij daarvoor beschikbaar
stelt. De overheid moet in elk geval een organisatie financieren die het het
slachtoffer mogelijk maakt om zijn schade vergoed te krijgen. Dat gebeurt
in feite via «Terwee». Een slachtoffer behoeft volgens de jurisprudentie
zijn schade niet tot achter de komma nauwkeurig voor te rekenen, maar de rechter
is onafhankelijk en kan anders beslissen. Het geld voor opleidingen voor de
rechterlijke organisatie is inderdaad gering in vergelijking met de bedragen
die in andere overheidsorganisaties daarvoor beschikbaar zijn, maar voor een
kwestie als deze is geen cursus nodig. Daarover kan in de rechtbankvergadering
worden gesproken. In een arrondissement heeft men overigens de vrijheid om
met budgetten te schuiven.De minister beaamde dat wie zich in het maatschappelijk verkeer begeeft,
risico loopt en dat risico's vaak te verzekeren zijn. Men kan de vraag stellen
wat de overheid of andere organisaties doen als het gaat om onverzekerbare
risico's. De hoeveelheid geld en aandacht die aan daders wordt besteed, moet
in zeker evenwicht zijn met de aan slachtoffers bestede hoeveelheid geld en
aandacht. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Boogaard (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD),
De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23000-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl