Wijziging Ziekenfondswet i.v.m. wijzigingen m.b.t. financier. ziekenfondsen (maximering reserves ziekenfondsen); Brief minister ter voldoening aan een aantal toezeggingen inzake maximering reserves van ziekenfondsen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26368, nr. 13

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-09-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26368 nr. 13

30-08-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingVerwerking vereiste solvabiliteitsmarge in de eindsituatie
in ministeriële regeling betreffende maximering reserves ziekenfondsenNadere informatie over (veranderingen in) de spreiding
van werkgebieden van de ziekenfondsen in verband met versterking van de concurrentie
tussen ziekenfondsenNadere informatie over de verhouding tussen minimale en
maximale reserves van ziekenfondsen in Duitsland en een vergelijking van de
situaties in Nederland en Duitsland op dit gebiedOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26368Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 368Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met wijzigingen met betrekking
tot de financiering van ziekenfondsen (maximering reserves ziekenfondsen)nr. 13BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 augustus 2000InleidingTijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel Maximering reserves
ziekenfondsen (26 368) in de Tweede Kamer op 23 november 1999 heb ik
een aantal toezeggingen gedaan, waaraan ik bij deze wil voldoen. Het gaat
om de volgende onderwerpen:1. nadere informatie over de wijze waarop de vereiste solvabiliteitsmarge
in de zogenaamde eindfase van de Zfw-verstrekkingenbudgettering zal worden
verwerkt in de ministeriële regeling waarin een maximum zal worden gesteld
aan de reserves van ziekenfondsen (138/11 150);2. nadere informatie over (veranderingen in) de spreiding van werkgebieden
van de ziekenfondsen in verband met versterking van de concurrentie tussen
ziekenfondsen (142/11 154);3. nadere informatie over de verhouding tussen minimale en maximale reserves
van ziekenfondsen in Duitsland en een vergelijking tussen de situaties in
Nederland en Duitsland op dit gebied (140/11 152).Hieronder ga ik achtereenvolgens op deze onderwerpen in.Verwerking vereiste solvabiliteitsmarge in de eindsituatie
in ministeriële regeling betreffende maximering reserves ziekenfondsenDe vaststelling van het maximum van de reserve Ziekenfondswet wordt tezamen
met de bepaling van het minimum van de solvabiliteitsmarge opgenomen in één
ministeriële regeling. De wijze waarop het minimum van de solvabiliteitsmarge
wordt bepaald, blijft, behoudens technische aanpassingen, ongewijzigd. De
vaststelling vindt plaats aan de hand van een formule, waarin twee begrippen
centraal staan. Enerzijds de bedragen van de schadelast die behoren bij de
verschillende deelbudgetten die in het kader van de Zfw-verstrekkingenbudgettering
aan ieder ziekenfonds worden toegekend. Anderzijds de nacalculatiepercentages
die in de Zfw-verstrekkingenbudgettering bij de verschillende
deelbudgetten horen. Van de schadebedragen die horen bij de verschillende
deelbudgetten dient ieder ziekenfonds steeds 8% als vereiste solvabiliteitsmarge
aan te houden, met dien verstande dat dit percentage nog wordt vermenigvuldigd
met de reciproke van het bij het betreffende deelbudget behorende nacalculatiepercentage
(1 – 0,1 x het nacalculatiepercentage). Is het nacalculatiepercentage
nul, zoals het geval is bij het deelbudget Overige verstrekkingen, dan is
de vereiste solvabiliteitsmarge dus 8% van het schadebedrag voor Overige verstrekkingen.
Is het nacalculatiepercentage 95, zoals het geval is bij het deelbudget Vaste
kosten ziekenhuisverpleging, dan is de vereiste solvabiliteitsmarge 0,4% (8
x [1 – 0,95]) van het schadebedrag voor Vaste kosten ziekenhuisverpleging.
Hoe lager het nacalculatiepercentage (hoe meer financieel risico voor de ziekenfondsen),
hoe hoger de vereiste solvabiliteitsmarge.Bij de vaststelling van het maximum van de reserve Ziekenfondswet per
ziekenfonds wordt gebruik gemaakt van de uitkomsten van de formule op basis
waarvan de vereiste solvabiliteitsmarge wordt bepaald. Dit gebeurt door in
de ministeriële regeling op te nemen dat het maximum een bepaalde factor
maal het vereiste minimum bedraagt. Tevens wordt bepaald dat bij de toepassing
daarvan de nacalculatiepercentages, behorende bij de verschillende deelbudgetten,
op nul worden gesteld, met uitzondering van het nacalculatiepercentage bij
het deelbudget Vaste kosten ziekenhuisverpleging, dat 95 blijft bedragen.
Met het (fictief) op nul stellen van de overige nacalculatiepercentages bij
de berekening van het maximum van de reserve Ziekenfondswet wordt de zogenaamde
eindsituatie van de Zfw-verstrekkingenbudgettering gesimuleerd. In die eindsituatie
zullen de nacalculatiepercentages op de deelbudgetten ten aanzien waarvan
geldt dat de ziekenfondsen zelfs invloed kunnen uitoefenen op de hoogte van
de betreffende kosten immers nul zijn. Dit moet dan gelden voor Variabele
kosten ziekenhuisverpleging, Kosten specialistische hulp en Overige verstrekkingen.
Op dit moment is bij Overige verstrekkingen die situatie reeds bereikt. Door
ook voor de overige variabele deelbudgetten uit te gaan van een nacalculatiepercentage
van nul, wordt voorkomen dat ten aanzien van het maximum van de reserve Ziekenfondswet
jojo-beleid wordt gevoerd. Het direct aansluiting zoeken bij de beoogde eindsituatie
van de Zfw-verstrekkingenbudgettering leidt er immers toe dat niet eerst reserves
van ziekenfondsen hoeven te worden beperkt of zelfs afgeroomd, die op een
later moment, als de mate van risicodragendheid toeneemt, juist weer wel zijn
toegestaan.Nadere informatie over (veranderingen in) de spreiding
van werkgebieden van de ziekenfondsen in verband met versterking van de concurrentie
tussen ziekenfondsenIn het kader van het programma van Interdepartementaal beleidsonderzoek
(IBO), is recent onderzoek gedaan naar marktconcentraties in de zorgsector.
Het verslag van dit onderzoek is op 5 juli 2000 aangeboden aan de Tweede Kamer.
Onderdeel van het onderzoek vormde een analyse van werkgebieden en marktaandelen
van de ziekenfondsen. Onder meer is een vergelijking gemaakt van de marktaandelen
van het grootste ziekenfonds per gemeente of WZV-regio tussen 1994 en 1998.
De uit dit onderzoek afkomstige figuren waarin de resultaten worden weergegeven
zijn als bijlagen bij deze brief gevoegd1. Uit
de resultaten blijkt dat in veruit de meeste regio's in de loop der tijd steeds
sprake is van de aanwezigheid van één dominant ziekenfonds.
Tegelijkertijd blijkt echter dat de mate van dominantie in de loop der tijd
vrij sterk terugloopt. Het aantal regio's waarin het grootste ziekenfonds
een marktaandeel van meer dan 90% of zelfs meer dan 95% heeft is van 1994
op 1998 sterk gedaald. In de categorieën met lagere marktaandelen is
de frequentie toegenomen. Hoewel het voor de hand liggend lijkt
om te concluderen dat deze verschuiving het gevolg is van de in de loop der
jaren toegenomen concurrentie tussen ziekenfondsen, moet ik opmerken dat de
resultaten van het onderzoek met de nodige voorzichtigheid dienen te worden
geïnterpreteerd. Er kunnen ook factoren een rol spelen als het door het
ziekenfonds vasthouden van verzekerden die verhuizen buiten het oorspronkelijke
werkgebied. Vaststaat dat een deel van de verklaring voor het teruglopen van
het marktaandeel van het grootste ziekenfonds in de meeste regio's is te vinden
in het ontstaan van nieuwe ziekenfondsen. In een aparte bijlage wordt aangegeven
in welke marktaandelen nieuwe ziekenfondsen in 1998 in de verschillende regio's
hebben bereikt. Voor verdere informatie over de hier genoemde resultaten verwijs
ik naar de rapportage Marktconcentraties in de zorgsector.Nadere informatie over de verhouding tussen minimale en
maximale reserves van ziekenfondsen in Duitsland en een vergelijking van de
situaties in Nederland en Duitsland op dit gebiedIn Duitsland is evenals in Nederland gestart met een systeem van risicodragende
en concurrerende ziekenfondsen. Iedere van rechtswege verzekerde heeft de
mogelijkheid gekregen een keuze te maken tussen ziekenfondsen van zijn of
haar voorkeur. In tegenstelling tot de Nederlandse situatie doen verzekerden
in Duitsland dat niet op grond van een nominale premie, maar op basis van
een inkomensafhankelijke premie. Het Duitse wettelijke verzekeringssysteem
kent geen nominale premies en geen Algemene Kas. De Duitse Krankenkassen stellen
zelf de inkomensafhankelijke premie vast en innen deze rechtstreeks bij de
verzekerden. Om ziekenfondsen te compenseren voor ongelijk verdeelde groepen
verzekerden met een hoog risico bestaat een systeem van verevening: de Risikostructurausgleich.Ook in Duitsland heeft men het wenselijk gevonden regels te stellen aan
de omvang van de wettelijke middelen waarover fondsen beschikken. Hierbij
gaat het zowel om een minimum marge, die waarborgt dat een ziekenfonds op
korte termijn aan zijn betalingsverplichtingen kan voldoen, als om een maximum,
dat dient te voorkomen dat ziekenfondsen meer reserveren dan noodzakelijk
en wenselijk wordt geacht.Het Duitse Sozialgesetzbuch (deel V: Gesettzliche Krankenversicherung,
259 e.v.) onderscheidt bij de Krankenkassen twee soorten middelen (Mittel)
die relevant zijn bij het stellen van een minimum en maximum: vlottend kapitaal
(Betriebsmittel), en de reserve (Rücklage). De Betriebsmittel zijn bedoeld
om schommelingen in uitgaven op te vangen. Slechts als deze op een gegeven
moment ontoereikend zijn, doet de Krankenkasse beroep op zijn Rücklagen.
Bij de begrenzingen van de hoogte van Betriebsmittel en Rücklagen is
aangesloten bij de gemiddelde maandelijkse geraamde schadelast van het fonds,
zoals die is opgenomen in de begroting. Vanzelfsprekend zijn hier uitsluitend
kosten van belang die het fonds maakt bij de uitvoering van de wettelijke
taak. De omvang van de Betriebsmittel en de Rückläge tezamen moet
praktisch gesproken tenminste 0,25 maal de gemiddelde maandelijkse geraamde
schadelast omvatten, maar mag niet meer bedragen dan 1,5 maal deze geraamde
schadelast.Zowel in Nederland als in Duitsland zijn de regels omtrent de hoogte van
het minimum van de reserves gerelateerd aan de omvang van de kosten van verstrekkingen
op jaarbasis. Verschil is dat in Nederland de toets plaatsvindt na ommekomst
van het jaar aan de hand van de werkelijke kosten van verstrekkingen in het
betreffende jaar, en de per deelbudget verschillende nacalculatiepercentages.
In Duitsland kan de toezichthouder vooraf toetsen in hoeverre de Krankenkasse
aan de minimumeis voldoet. De in de begroting opgenomen kostenraming is immers
maatgevend. Voorts zijn in Duitsland hierbij zowel de kosten van verstrekkingen
als de kosten van beheer relevant.Een grove vergelijking tussen de gestelde minima leert dat het gestelde
minimum in Duitsland relatief lager is dan in Nederland. Het aan de som van
Betriebsmittel en Rücklage gestelde minimum van 0,25 zou neerkomen op
ca. 2% van de schadelast op jaarbasis. In Nederland is dit 8% van alleen de
kosten van verstrekkingen, maar naarmate op een onderdeel wordt nagecalculeerd
daalt de solvabiliteitseis. Voor het onderdeel vaste kosten van ziekenhuisverpleging
geldt een zeer hoog nacalculatiepercentage. Als we daarmee rekening houden
daalt de minimumeis uitgedrukt als percentage van de kosten van verstrekkingen
tot 5,5%, en uitgedrukt als percentage van de kosten van verstrekkingen en
beheer tezamen tot 5,3%.Een ander verschil dat de vergelijking bemoeilijkt is dat in de Nederlandse
situatie ook niet-wettelijke reserves en achtergestelde leningen meetellen
bij de minimale solvabiliteitseis. In Duitsland heeft het minimum betrekking
op Betriebsmittel en Rücklagen die ter beschikking staan van de wettelijke
taken.Het maximum voor Betriebsmittel en Rücklagen tezamen bedraagt 1,5
maal de geraamde maandelijkse schadelast, hetgeen neerkomt op een factor 6
van het minimum. Dit maximum zou neerkomen op ca. 12,5% van de schadelast
op jaarbasis.In Nederland zal louter een maximum gesteld worden aan de wettelijke ziekenfondsreserve.
In tegenstelling tot Duitsland heeft in Nederland het maximum dus betrekking
op een kleiner deel van de reserves dan waarvoor een minimumeis geldt. Voorts
dient opgemerkt te worden dat de samenstelling van de kosten van verstrekkingen
in de beide landen verschilt. Dit hangt onder andere samen met verzekerdenaanspraken
en de hoogte van eigen betalingen.Een vergelijking van de hoogte van de maxima in beide landen geeft het
volgende globale beeld. In Nederland zou bij een hypothetische volledige risicodragendheid
op alle deelbudgetten (echter rekening houdend met 95% nacalculatie op vaste
kosten ziekenhuisverpleging) een factor van 2,5 maal de gestelde minimumeis
neerkomen op een maximum van nog geen 14% van de totale kosten van verstrekkingen.
Uitgedrukt in een percentage van de totale kosten verstrekkingen en beheer
tezamen is dit ca. 13%. Bij een factor van 2,5 in Nederland zou het gestelde
maximum aan de reserves, uitgedrukt in een percentage van de bruto schadelast,
dus in de buurt te liggen van het maximum dat de Duitse regelgeving voorschrijft.Het niet voldoen aan het gestelde minimum en maximum heeft voor Krankenkassen
in Duitsland andere consequenties dan voor ziekenfondsen in Nederland. In
Duitsland heeft de toezichthouder de bevoegdheid om van de Krankenkasse in
kwestie te verlangen de premie die de Krankenkasse heft bij te stellen. Terugstortingen
in een Algemene Kas zijn in Duitsland niet aan de orde.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26368-13.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl