Wet educatie en beroepsonderwijs; Verslag algemeen overleg over enkele moties en over de vrouwenvakscholen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23778, nr. 61

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

23778 nr. 61

28-02-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenDiscussie in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23778Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 778Bepalingen met betrekking tot de educatie en het beroepsonderwijs (Wet
educatie en beroepsonderwijs)nr. 61VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 februari 1997De vaste commissies voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1 en voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid2
hebben op 28 november 1996 overleg gevoerd met minister Ritzen van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen en minister Melkert van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
over de uitwerking van de motie-Cornielje c.s. inzake een gefaseerd te
realiseren infrastructuur voor educatie en beroepsonderwijs en de motie-Van
Gelder c.s. inzake de categorie jongeren die vrijwel zeker het eindniveau
van assistentopleidingen niet zal halen (Kamerstuk 23 778, nrs.
42 en 41).Bij dit overleg waren ook de volgende stukken betrokken:– brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d.
 22 februari 1996 inzake financiële positie vrouwenvakscholen (Kamerstuk
21 477, nr. 64);– brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d.
 16 april 1996 inzake financiële positie vrouwenvakscholen (SZW 96-362,
OCW 96-576);– brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d.
 18 juni 1996 inzake budgetafspraken tussen arbeidsvoorziening en CBB (SZW
96-563, OCW 96-1187);– brief van de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
d.d. 25 oktober 1996 over afschrift brieven aan Landelijk bestuur vrouwenvakscholen
(SZW 96-961, OCW 96-1348).Van het overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Sterk (PvdA) wees erop dat pas na 2002 bekend is hoe
de ideale arbeidsmarktgerichte leerweg eruit ziet, waarbij niet uitgesloten
moet worden dat samenwerking met de ROC's zeer voor de hand ligt. Hetgeen
in den lande in ROC-verband voor de betreffende doelgroepen al is opgezet,
in samenspraak met gemeenten en RBA's, moet dan ook blijven bestaan zolang
er nog niets beters is. Door de implementatie van de Wet educatie en beroepsonderwijs
(WEB) dreigt nu echter een grote groep tussen wal en schip te vallen. Per
1 januari 1997 vervallen namelijk de schakel-BBO-gelden, terwijl per 1 augustus
1997 geen nieuwe inschrijvingen meer onder de noemer van OenS/MBO kunnen plaatsvinden.
Bovendien is er onzekerheid over de gelden in het kader van de integrale regeling
specifieke doelgroepen (IRSB), omdat deze gelden ook voor andere doelgroepen
bedoeld zijn en omdat het vormingswerkbudget leerlingsloos weliswaar is bevroren
tot 2000, maar nooit voldoende dekkend kan zijn voor de onderscheiden doelgroepen
en trajecten.Zij vond het nog steeds een goed idee om de leeftijdsgrens voor de eerste
twee niveaus van de kwalificatiestructuur educatie te verlagen naar zestien
jaar, maar nu de minister daar niet voor voelt, vroeg zij om oplossingen voor
de volgende categorieën zolang Van Veen-nieuwe stijl er nog niet is.– Taaltrajecten NT2, met schakeling naar het beroepsonderwijs: een
flink aantal leerlingen is jonger dan achttien jaar.– Arbeidsmarktgerichte trajecten, waarbij het aantal leerlingen
jonger dan achttien jaar nog groter is. Deze categorie moet via het meldpunt
dat er nu sinds kort is, ergens naar toegesluisd kunnen worden. Het gaat hier
ook om een groep leerlingen jonger dan achttien jaar die na een uitgebreid
remediërend programma toch geen reëel perspectief heeft om een startkwalificatie
te halen, ook niet op het assistentenniveau, en die dus een arbeidsmarktgerichte
leerweg nodig heeft.In ieder geval mag de onderkant van het bouwwerk van de beroepsopleidingen
niet instorten. Zij drong er dan ook op aan dat de minister met een tussenoplossing
komt, waarbij het geld niet versleuteld wordt over het hele land, maar per
regio doelgroepspecifiek wordt ingezet, vooral daar waar er samenwerking is
tussen de gemeente en het RBA.De heer Cornielje (VVD) zei dat de brief van de minister over
de «bodemgroepen» die al is besproken in het kader van de voortgangsrapportage
WEB, voor hem voorlopig voldoende is. De zojuist naar voren gebrachte punten
zullen zeker weer een rol kunnen spelen in het VBO/MAVO/VSO-traject. Hij wilde
zijn inbreng dan ook toespitsen op zijn eigen motie, waarbij het hem vooral
ging om de vraag hoe deze door het kabinet wordt uitgevoerd.Hij herinnerde eerst aan aanbeveling 24 in het rapport van de commissie-Rauwenhoff,
luidende dat fusies van of tenminste samenwerking tussen beroepsonderwijs
en scholingsinstituten van arbeidsvoorziening moeten worden nagestreefd. Ook
de commissie evaluatie Arbeidsvoorzieningswet heeft aangegeven dat concurrentievervalsing
optreedt wanneer arbeidsvoorziening alleen de eigen scholingsinstituten ondersteunt.
De motie verzoekt om een traject uit te zetten om te komen tot één
infrastructuur voor beroepsonderwijs, educatie en scholing. Hij zou graag
zien dat de educatie dan wordt aangestuurd door de gemeenten, het beroepsonderwijs
door het ministerie van OCW en de scholing door arbeidsvoorziening. Bij de
behandeling van de WEB heeft de minister van OCW toegezegd deze motie samen
met zijn hierbij betrokken collega's te zullen uitvoeren.Bij het eerste overleg over de implementatie van de WEB, aan de hand van
de brief van 11 januari 1996, maakte de minister bekend dat in principe overeenstemming
over de uitvoering van de motie was bereikt, maar dat nog wel
«finetuning» moest plaatsvinden. Vervolgens kwamen er een aantal
brieven van de minister van SZW. In de brief van 22 februari 1996 maakte deze
duidelijk geen instituutsfinanciering voor de vrouwenvakscholen meer te wensen,
maar deze scholen in dezelfde positie als de centra vakopleiding te brengen,
namelijk op inkoopbasis gefinancierd. Verder werd in deze brief gesteld dat
niets de ROC's belemmert om samenwerking van welke aard dan ook aan te gaan
met vrouwenvakscholen, waaraan werd toegevoegd dat ook voor een mogelijke
samenwerking met de centra vakopleiding of centra voor beroepsoriëntatie
geen belemmering bestaat. De heer Cornielje had hieruit de conclusie getrokken
dat er gewerkt werd aan interne verzelfstandiging en een andere wijze van
financiering, hoewel het in de motie gevraagde traject niet expliciet in een
beleidsbrief was aangegeven. Dit werd bevestigd met de brief van 16 april
1996 van de minister van SZW, waarin is aangegeven dat per 1 januari 1998
de interne verzelfstandiging van de centra vakopleiding zal zijn afgerond
en dat vanaf die datum de arbeidsvoorzieningsorganisatie ook de scholing van
de centra vakopleiding zal inkopen op basis van prijs, kwaliteit en levertijd.De brief van 18 juni 1996 van de minister van SZW aan de voorzitter van
de Vereniging landelijk overleg directeuren CBB zag de heer Cornielje echter
als een kentering. In die brief is immers gezegd «Dit zou kunnen leiden
tot het ontwikkelen van een concurrerend aanbod ten opzichte van elkaar, integratie
of samenwerking met andere instellingen» en dat wijkt af van het in
de motie gevraagde traject om te komen tot één infrastructuur
voor educatie, beroepsonderwijs en scholing. Met het oog hierop is toen van
VVD-zijde gevraagd om nader overleg over dit onderwerp.Inmiddels kwam ook binnen de brief van de minister van OCW van 25 oktober
jl. aan het Landelijk bestuur vrouwenvakscholen, waarin wordt gezegd dat het
ministerie van OCW niet van zins is om de door arbeidsvoorziening afgestoten
instituutsfinanciering over te nemen. De heer Cornielje was het met die lijn
eens; deze spoort ook met de motie. Daarnaast wordt in deze brief gesproken
over versterking van de samenwerking tussen ROC's en vrouwenvakscholen en
bevordering van strategische allianties. Er komen echter veel brieven van
vrouwenvakscholen die wijzen op een impasse: samenwerkingsvormen komen niet
van de grond en de financiering wordt teruggebracht, waardoor een groot verlies
van expertise van vrouwenvakscholen dreigt. Soortgelijke geluiden komen van
centra voor vakopleidingen. Zo hebben centra voor vakopleidingen in het zuiden
van het land laten weten dat zij graag een strategische alliantie of een andere
samenwerkingsvorm met een ROC willen aangaan, maar dat dit volgens hen verhinderd
wordt door het RBA Heerlen. Daardoor dreigt de situatie te ontstaan dat er
dichtbij elkaar verschillende instellingen blijven die met elkaar concurreren
en beide in meerdere of mindere mate door de overheid worden gesubsidieerd.De heer Cornielje meende dan ook dat er nu duidelijkheid moet worden geboden,
in het bijzonder door de minister van SZW, over de uitvoering van de motie.
Als dat vandaag niet kan, wilde hij in ieder geval op korte termijn een brief
hierover, opdat de instellingen een beleidsperspectief wordt geboden. Hij
pleitte ervoor dat samenwerkingsvormen, meer of minder vergaand, met ROC's
mogelijk worden gemaakt en dat het afsluiten van meerjarige contracten door
CBA/RBA met ROC's, waarvan ook vrouwenvakscholen of centra voor vakopleiding
deel uitmaken, wordt gestimuleerd. Op die manier wordt voorkomen dat twee
door de overheid gesubsidieerde instellingen op dezelfde markt met elkaar
gaan concurreren. Verder zou hij graag zien, nu het beroepsonderwijs in een
penibele financiële situatie verkeert, dat de beide betrokken ministers
ervoor zorgdragen dat optimaal gebruik wordt gemaakt van in de regio aanwezige
infrastructuur, in het bijzonder gebouwen. Mevrouw Van Vliet (D66) sloot zich aan bij de schets van de
problematiek zoals die is gegeven door de heer Cornielje. Ook zij wees op
de vele dringende brieven van vrouwenvakscholen, waarin is aangegeven dat
arbeidsvoorziening de inkoop van relatief lange kwalificerende trajecten sterk
beperkt. Omdat vrouwenvakscholen vaak trainingen geven die anderhalf jaar
duren, vrezen zij dat vooral hun trainingen niet meer door arbeidsvoorziening
zullen worden ingekocht. Inderdaad zijn er geen belemmeringen voor vrouwenvakscholen
om bijvoorbeeld met ROC's een samenwerkingsverband aan te gaan, maar de kosten
daarvan zullen door de ROC's zelf gedragen moeten worden en zij hebben daar
nauwelijks financiële ruimte voor. Bovendien is een training van anderhalf
jaar in het kader van het beroepsonderwijs juist weer aan de kórte
kant. Al met al is het gevaar groot dat vrouwenvakscholen tussen wal en schip
gaan vallen, terwijl er juist bij vrouwen veel vraag naar opleidingen van
deze scholen is en het concept van vrouwenvakscholen ook zeer succesvol is:
zo'n 80% vindt direct of vrijwel direct na het beëindigen van de opleiding
een baan, hetgeen ook uitstekend past in het streven naar economische zelfstandigheid
van vrouwen.Ingaande op de motie-Van Gelder merkte ook zij op dat de «min of
meer sluitende aanpak» er nog niet is. Misschien is die aanpak ook niet
volledig haalbaar. Het betekent wel dat de minister zeer alert zou moeten
reageren op problemen die naar voren komen, om de «min of meer sluitende
aanpak» in ieder geval zo dicht mogelijk te benaderen. Zo is het de
vraag waar WSW-jongeren die nu nog naar het vormingswerk gaan, straks scholing
kunnen krijgen; de WSW-jongeren die bij een ROC terecht kunnen, zitten daar
in het algemeen nu al. Verder is het de vraag hoe straks de contacten zullen
lopen met jongeren die van school gaan en wel bij een RMC worden geregistreerd,
maar daarna niet in de jeugdhulpverlening komen. Daarnaast wees zij op partieel
leerplichtige jongeren die in het VAVO een verzwaard programma zouden moeten
gaan volgen. Die jongeren kunnen dat waarschijnlijk niet aan en met het oog
hierop wil het VAVO dit verzwaarde programma ook niet aanbieden, maar dat
heeft weer als gevolg dat de ouders van deze jongeren de kinderbijslag gaan
verliezen. Het was haar bekend dat dit is ingebouwd in het programma VO-18+
en zij had daar ook begrip voor, maar wellicht is te overwegen om voor de
huidige groep jongeren een overgangsregeling te treffen.Ten slotte herinnerde zij eraan dat de indertijd besproken notitie er
min of meer impliciet van uitgaat dat maar moet worden geaccepteerd dat er
nu eenmaal een groep is die niet bereikt wordt. Zij wilde dat echter niet
accepteren en had daarom zojuist gepleit voor een alerte, flexibele ad hoc-aanpak
van problemen die naar voren komen. Daarnaast zou zij graag zien dat er ook
op ROC-niveau een goede samenwerking totstandkomt tussen onderwijs, jeugdhulpverlening,
buurtwerk en sportclubs. Zij besefte dat de ROC's dat grotendeels zelf zullen
moeten opzetten, maar steun van bovenaf, in het bijzonder van de minister,
is nodig, al is het maar met woorden.Mevrouw Sterk (PvdA) had de verwachting dat uitvoering van
de motie-Cornielje in de praktijk tot niets zal leiden, nu er geen «bruidsschat»
wordt meegegeven, er al financiële tekorten zijn en de toekomstige kwalificatiestructuur
niet passend is. Zij hield echter de mogelijkheid open dat zij te somber gestemd
was op dit punt. Op zichzelf zou er ook een mooi geheel kunnen ontstaan van
de ROC's in wording en scholingsinstituten als de CBB's en de vrouwenvakscholen,
met hun knowhow en hun instrumentarium. Zij stond zo'n samenwerkend geheel
ook voor. Op basis van gezonde condities en met het oog op inhoudelijke versterking
van educatie en beroepsonderwijs dient de samenwerking geïntensiveerd
te worden, maar de minister van OCW wil niet betalen voor de vrouwenvakscholen
en de minister van SZW wil minder betalen en eigenlijk ook niet
afnemen. Uit een vroegere brief, namelijk uit 1995, blijkt trouwens dat de
minister van OCW bij integratie voor de nodige consequenties op wachtgeldgebied
vreest. Leeft die vrees nog steeds bij hem?In de brief van 25 oktober 1996 gebruikt de minister van OCW voor de beëindiging
van de bestuurlijke relatie tussen de vrouwenvakscholen en het ministerie
van OCW het argument, dat het niet aan het ministerie van OCW is om additioneel
te financieren waar arbeidsvoorziening is overgestapt van instituutsfinanciering
naar inkoop op basis van prijs, kwaliteit en levertijd. Van arbeidsvoorziening
moet alles dat met opleidingen te maken heeft, steeds specifieker, korter
en efficiënter, maar bij vrouwenvakscholen gaat het vaak om een traject
van circa anderhalf jaar, zeker bij technische opleidingen. Bovendien hebben
vrouwenvakscholen additionele voorzieningen nodig, zoals kinderopvang en vergoeding
van reiskosten. Verder zullen de ROC's die toch al met financiële tekorten
te maken hebben, zeker niet gratis scholingsdiensten leveren. De meerkosten
kunnen dus eenvoudigweg nooit door arbeidsvoorziening bij het ministerie van
OCW worden gelegd. Op deze manier komt er niets terecht van het fraaie streven
uit het verleden dat de ARBVO-scholingsvoorzieningen gebruik maken van de
reguliere onderwijsinfrastructuur.Het kabinet zegt wel dat het wil stimuleren dat een mooi samenwerkend
geheel totstandkomt, maar het was mevrouw Sterk niet duidelijk hoe het kabinet
dit dan stimuleert. Daarnaast vond zij dat nader moet worden bezien of het
geld dat gemoeid is met scholingsinstrumenten zoals de CBB's en de vrouwenvakscholen,
niet naar de gemeenten overgeheveld zou moeten worden. De gemeenten krijgen
immers een belangrijke taak in het plannen van onderwijsvoorzieningen voor
risicogroepen, vooral oudere risicogroepen, nu in de Nieuwe algemene bijstandswet
is bepaald dat door middel van scholing moet worden getracht zoveel mogelijk
mensen weer aan het werk te krijgen. Instrumenten zoals de CBB's en vrouwenvakscholen
moeten daarom zeker in stand blijven, liefst in één samenwerkend
geheel met de ROC's, maar de financiële middelen moeten dan wel aanwezig
zijn op de plaats waar ook wordt gestuurd. Als die middelen binnen arbeidsvoorziening
blijven, zijn er te weinig instrumenten om de moeilijke risicogroepen adequaat
te bedienen.De heer Reitsma (CDA) onderschreef de al gemaakte opmerkingen
over de lijn die met de motie-Cornielje is bedoeld. Hij riep de beide bewindslieden
dan ook op om te streven naar de ene infrastructuur voor educatie en beroepsonderwijs.
Hoe meer bundeling en afstemming, des te efficiënter kan het geheel worden
opgezet.Hij had er geen bezwaar tegen als de vrouwenvakscholen onderdeel van een
grotere structuur worden, maar hij vond wel dat de functie van deze vakscholen
moet blijven bestaan. Op dat punt is er een probleem. Hij meende dat de minister
van SZW ook te gemakkelijk dit probleem, via de arbeidsvoorziening, op het
bord van de minister van OCW heeft neergelegd. De minister van OCW zal er
in ieder geval tegen moeten waken dat dit uiteindelijk ten koste gaat van
de BVE-middelen, want die middelen zijn toch al te krap. Al met al drong de
heer Reitsma erop aan dat de minister van SZW ten opzichte van arbeidsvoorziening
bevordert dat er voldoende middelen blijven om de functie van vrouwenvakscholen
overeind te houden. Hij had er niets tegen dat arbeidsvoorziening inkoopt
op basis van prijs, kwaliteit en levertijd, maar bedacht moet worden dat arbeidsvoorziening
zich vooral op werklozen richt, terwijl de vrouwenvakscholen een bredere functie
hebben die overigens mede is gericht op het weer op de arbeidsmarkt krijgen
van bepaalde groepen. Die bredere functie mag niet tussen wal en schip komen
te vallen.Ingaande op de uitwerking van de motie-Van Gelder zag ook hij het gevaar
dat een aantal groepen werkelijk door de bodem zakt in de periode tot aan
de implementatie van het rapport-Van Veen. Hij ging uit van de goede
bedoelingen bij de betrokken bewindslieden, in het bijzonder de minister en
de staatssecretaris van OCW, maar hij had de indruk dat hun beleid niet goed
op elkaar is afgestemd. De minister van OCW vindt kennelijk dat deze groepen
niet helemaal in de BVE-sector passen en dus naar de VBO-categorie zouden
moeten, terwijl de staatssecretaris van OCW zich blijkbaar op het standpunt
stelt dat er een beroep moet worden gedaan op de BVE-gelden, omdat zij nog
geen instrumentarium en geen financiële middelen heeft. De situatie dreigt
nu dat per 1 januari a.s. een aantal trajecten stopt, terwijl er nog geen
goede regeling is voor het vervolg. Bepaalde groepen jonge mensen die toch
al de zwaksten in de samenleving zijn, dreigen daar de dupe van te worden
en de heer Reitsma vond dat zeer zorgelijk. Er zal dan ook een brug geslagen
moeten worden tussen vandaag en het moment waarop het rapport-Van Veen is
geïmplementeerd, omdat anders groepen buiten de boot vallen. Hij riep
de bewindslieden op hiervoor een plan van aanpak op te stellen, waarmee wordt
gewaarborgd dat de betreffende groepen altijd onder de een of andere regeling
vallen, ook als een bepaald traject afloopt. Anders zakken deze allerzwakste
groepen door de bodem heen en hij kon zich niet voorstellen dat een sociaal-democratische
minister dit zal laten gebeuren.De heer Rabbae (GroenLinks) betreurde het dat de minister van
OCW kennelijk erin berust dat bepaalde groepen jongeren niet te bereiken vallen,
en verder de ontwikkelingen maar wil afwachten. Juist sociaal-democratische
ministers behoren het op te nemen voor deze kansarme groepen en hij begreep
dan ook niet de fatalistisch-berustende houding van de minister van OCW. Hij
verwees ter illustratie naar het slot van de brief van 19 maart 1996, waarin
de minister zegt dat aanvaard zal moeten worden dat ondanks de sterk geïntensiveerde
inspanningen tot verbreding en openheid van het reguliere aanbod een deel
van de risicogroepen structureel niet bereikt zal worden. Bovendien wordt
in deze brief gezegd dat dit tot de conclusie voert dat het niet voor de hand
ligt op dit terrein nu nieuwe initiatieven te nemen, maar dat het noodzakelijk
is om de tijd te nemen voor realisatie en implementatie van het in gang gezette
beleid.Het ziet ernaar uit dat, conform de WEB, vanaf 1 januari a.s. zestien-
en zeventienjarigen niet meer in aanmerking komen voor het VAVO binnen de
ROC's. Jongeren uit deze leeftijdsgroepen vormen helaas ook een risicogroep,
maar maken nu in een aantal gevallen dankbaar gebruik van de VAVO-mogelijkheden,
langs welke weg zij soms toch het HBO en in een enkel geval zelfs de universiteit
halen. De heer Rabbae zou het dan ook betreuren als deze weg voor deze jongeren
zou worden afgesneden. Is de minister met het oog hierop bereid om een dispensatieregeling
te treffen, opdat in bijzondere gevallen, na accordering van de inspectie,
deze weg toch openblijft?Hij had uit contacten met een aantal ROC's begrepen dat het niet goed
loopt met het overleg tussen ROC's en gemeenten om tot één pakket
te komen. ROC's moeten daar bijzonder veel tijd in steken, zeker in die gevallen
waarin een ROC met een groot aantal gemeenten (soms zelfs twintig) te maken
heeft. Zijn er mogelijkheden om dit anders op te zetten, in die zin dat de
gemeenten een soort «trekkingsrechten» krijgen op ROC's als het
gaat om het claimen van plaatsen, maar er over de financiering niet iedere
keer een heel overlegcircus tussen ROC en gemeenten hoeft te zijn?Bij de motie-Cornielje wierp hij nog de vraag op of betrokkenen niet met
de nodige drang en misschien zelfs dwang ertoe gebracht zouden moeten worden
om gezamenlijk met een complementair aanbod te komen. Vrijwel alle betrokken
instituten worden gefinancierd door de overheid en langs die lijn zijn er
voor de overheid ook mogelijkheden om de gewenste efficiency en samenhang
in deze sector tot stand te brengen. In dit verband vroeg hij wel bijzondere
aandacht voor de vrouwenvakscholen. Deze verrichten goed werk
voor groepen die anders niet aan de bak komen, waaronder ook allochtone vrouwen
die via deze scholen arbeid hebben verkregen. Hij meende dan ook dat deze
scholen continuïteit geboden zou moeten worden. Antwoord van de bewindsliedenDe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ging in reactie
op de opmerkingen over de motie-Cornielje eerst in op de bestuurlijke hoofdlijn
die inmiddels is ingeslagen vanuit arbeidsvoorziening. Die lijn is een overschakeling
van instituutsfinanciering op financiering van activiteiten, op basis van
prijs, kwaliteit en levertijd. Dat betekent tevens concurrentie, te beginnen
met een interne verzelfstandiging van de centra voor vakopleiding, terwijl
arbeidsvoorziening ernaar streeft om voor 1 januari 1998 een besluit te nemen
over de manier waarop een proces naar externe verzelfstandiging zal worden
ingezet. Eenzelfde type ontwikkeling doet zich voor bij de CBB's en de vrouwenvakscholen,
voorzover afhankelijk van financiering vanwege arbeidsvoorziening. Deze ontwikkelingen
hebben al in een eerder stadium de instemming van de Kamer verkregen en sporen
ook met de overwegingen van de motie-Cornielje.Desondanks is het nog niet zo eenvoudig om, zoals verder in deze motie
wordt gevraagd, een «traject uit te zetten dat zicht biedt op een gefaseerd
te realiseren infrastructuur voor educatie en beroepsonderwijs, waarvan ook
de scholingsvoorziening deel uitmaakt». De motie-Cornielje is in uitvoering
genomen door het kabinet, maar wanneer deze uitvoering zal zijn afgerond,
is niet precies aan te geven. Arbeidsvoorziening heeft de taak gekregen om
die scholingsactiviteiten in te kopen die het beste aansluiten bij de taakstellingen
en dat betekent dat het niet goed mogelijk is om van te voren een bepaalde
infrastructuur te schetsen; die infrastructuur zal in de loop van de tijd,
aan de hand van de praktijk van alledag, vorm moeten krijgen. Bovendien is
het denken binnen arbeidsvoorziening over de inkoop van scholingsactiviteiten
nog lang niet afgerond. Verder had de minister jl. dinsdag in de Eerste Kamer,
bij de bespreking van de Arbeidsvoorzieningswet, uiteen gezet dat het in de
rede ligt om ervan uit te gaan dat gemeenten in de toekomst meer ruimte zullen
moeten krijgen om van arbeidsvoorziening en de instituten die een relatie
hebben met arbeidsvoorziening, al datgene in te kopen dat nodig is om de eigen
doelstellingen inzake uitstroom van de bijstand naar werk te halen. Een logische
consequentie van deze lijn is ook dat de vrouwenvakscholen hun aanbod zodanig
zullen moeten inrichten dat het concurrerend is en voldoet aan hetgeen wordt
gewenst. Met een goed aanbod moet het voor de vrouwenvakscholen zeker mogelijk
zijn om op de markt te scoren.Hij besefte dat met deze bestuurlijke hoofdlijn de problemen niet zijn
opgelost. Ook wilde hij beslist niet zijn ogen voor die problemen sluiten.
Juist daarom had hij indertijd ten behoeve van de vrouwenvakscholen bij arbeidsvoorziening
geïntervenieerd, zowel in zijn bestuurlijke als in zijn toezichthoudende
rol, om te bereiken dat zij enige tijd zouden krijgen om zich in te stellen
op de overgang van instituutsfinanciering naar inkoopfinanciering. Naar aanleiding
van die interventie is door het CBA besloten om tot 1 januari 1998 aan de
vrouwenvakscholen een garantiestelling te bieden inzake de afname van scholingsplaatsen.
Daarbij is overigens wel de tering naar de nering gezet, nu de financiële
middelen voor arbeidsvoorziening in vergelijking met 1994 met ongeveer 25%
zijn gedaald. Hij vond de datum van 1 januari 1998 vanuit bestuurlijk oogpunt
een logische, omdat op die datum ook de interne verzelfstandiging van de centra
vakopleiding wordt afgerond en vanaf dat moment alle instellingen in eenzelfde
situatie verkeren en zichzelf met hun aanbod zullen moeten bewijzen. In dit verband beklemtoonde hij dat ook hij bezorgd was over het eventueel
verdwijnen van een zeer interessante en belangrijke infrastructuur als de
vrouwenvakscholen. Anderzijds moet worden bedacht dat indertijd is gekozen
voor vraagfinanciering in plaats van instituutsfinanciering en daarin past
niet het uitvaardigen van richtlijnen over de vraag wie waar wat moet inkopen.
In het overleg met de vrouwenvakscholen had hij daarom naar voren gebracht
dat deze scholen, met inachtneming van een redelijke overgangsperiode, nu
dienen te bewijzen dat ze zeer interessant werk leveren voor een belangrijke
doelgroep van het arbeidsmarktbeleid en dat dit werk ook een zodanige prijs/kwaliteitsverhouding
heeft dat het aantrekkelijk is om dit werk in te kopen. Dit is overigens van
de zijde van de vrouwenvakscholen allerminst tegengesproken. Zij nemen graag
de handschoen op, zij het met een overgangsperiode, en voor dat laatste is
nu vanwege arbeidsvoorziening een garantiestelling geboden.Dit alles houdt ook in dat de ontwikkelingen in de komende tijd gevolgd
moeten blijven worden. Op dit moment zijn er kennelijk nog problemen met de
vrouwenvakschool in Zeeland (de Janneke Dierxschool) en de bewindsman was
daar zeer alert op. Op dit moment kon hij dat nog doen in een bestuurlijke
rol binnen arbeidsvoorziening, terwijl het vanaf 1 januari a.s. mogelijk
is om hierop toe te zien in het kader van de contractrelatie die dan tussen
overheid en arbeidsvoorziening ontstaat. Hij was voornemens om op 1 juli a.s.
de stand van zaken met betrekking tot de vrouwenvakscholen op te maken en
vervolgens naar gelang van de bevindingen verder te handelen.In aanvulling hierop wees hij er nogmaals op dat het niet meer kan gaan
om financiering van de vrouwenvakscholen, in de vorm van instituutsfinanciering.
Het gaat om financiering van activiteiten die zijn gericht op een betere kwalificatie
van vrouwen op de arbeidsmarkt, één van de uitgesproken speerpunten
van het arbeidsvoorzieningsbeleid, en daarbij moet worden bedacht dat die
activiteiten niet uitsluitend door de vrouwenvakscholen worden aangeboden,
maar dat er ook andere aanbieders op deze markt zijn. Arbeidsvoorziening zal
daarom, mede met het oog op de schaarse middelen, moeten nagaan wie de beste
waar voor het beschikbare budget biedt. Anderzijds is er wel een traditie
van meer dan tien jaar vrouwenvakscholen en staan kabinet en Kamer positief
tegenover deze scholen, zodat deze infrastructuur niet min of meer ongemerkt
mag verdwijnen nu voor een andere bestuurlijke en financiële structuur
is gekozen. Hij had dan ook toegezegd, alert te zijn op de komende ontwikkelingen
en eventueel met alle betrokkenen om de tafel te gaan zitten om te bezien
hoe knelpunten, zo die zich zouden voordoen, opgelost zouden kunnen worden.
De al genoemde datum van 1 juli a.s. leek hem daarvoor een geschikt moment.De opmerking van de heer Cornielje ten slotte over centra voor vakopleidingen
in het zuiden van het land die graag een samenwerking met een ROC willen aangaan,
maar dat verhinderd zouden zien door het RBA Heerlen, herkende de bewindsman
niet direct. Hij zegde echter toe dit na te gaan.De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappenmerkte op,
eveneens ingaande op de motie-Cornielje, dat er regionaal sprake is van onderbenutting
van infrastructuur. Zo zijn er bijvoorbeeld computergestuurde draaibanken
in centra voor vakopleiding, ROC's en ook in technologiecentra die in de praktijk
nauwelijks worden gebruikt. Daarnaast is regionaal sprake van vrij veel overlappingen.
Hij had dan ook al vanaf 1991 initiatieven genomen om met het CBA tot een
betere onderlinge afstemming te komen, hetgeen uitsluitend mogelijk is op
basis van geldstromen. Daarnaast had hij zijn volle steun gegeven aan zijn
collega van SZW in het proces van eerst interne en daarna externe verzelfstandiging. De totstandkoming van een evenwichtig beeld voor de lange termijn, ook
voor de vrouwenvakscholen, hangt vooral af van de vraag in hoeverre er sprake
kan zijn van meerjarencontracten. Blijft het in de toekomst bij ad hoc-contracten,
dan is er weinig zekerheid dat bepaalde concepten zoals die nu zijn ontwikkeld,
in de praktijk overeind kunnen blijven. Meerjarencontracten geven wel zekerheid
en op die basis zouden ROC's kunnen overgaan tot het overnemen van infrastructuur
en tot het aanbieden van efficiënte langetermijntrajecten. Het leek de
minister dan ook van belang om tot een rondetafeloverleg te komen waarbij
de diverse partijen hun visie kunnen geven op de uitwerking van de motie-Cornielje.
Daarbij zal dan wel recht gedaan moeten worden aan de bestuurlijke conclusies
die door het kabinet zijn getrokken.Hierna ging hij in op de opmerkingen over de «bodemgroepen».
Daarbij beklemtoonde ook hij eerst het belang van een maximale inzet van de
overheid, o.a. door ondersteuning van scholen, teneinde te bereiken dat jongeren
weer zoveel mogelijk in de gelegenheid zijn om deel te nemen aan onderwijs.
Dit is zowel een economisch belang als een belang uit een oogpunt van gelijke
kansen. Hierdoor wordt immers bevorderd dat mensen later op de arbeidsmarkt
en meer algemeen in de samenleving beter kunnen functioneren. Volgens het
witboek van de vorige voorzitter van de Europese Commissie is ook het grootste
Europese probleem dat 30% van de jongeren geen kwalificaties haalt. Juist
de WEB probeert daarop in te spelen, doordat deze wet enerzijds is toegespitst
op het behalen van kwalificaties en anderzijds is gericht op de groep die
nu geen kwalificaties kan halen. Ook die groep moet zoveel mogelijk bij de
samenleving worden betrokken, op een zodanige wijze dat ze op een redelijke
manier uit de voeten kan.Ten slotte is er nog de groep van de «niet-willers», de allerlastigste
groep. Op die groep slaat de door de heer Rabbae geciteerde zin uit de brief
van 19 maart 1996. Uit die zin moet overigens niet de conclusie worden getrokken
dat deze groep «niet-willers» verder maar wordt vergeten. Geprobeerd
wordt de scholen aantrekkelijker te maken voor deze groep, terwijl daarnaast
wordt gepoogd om in samenwerking met andere ministeries de aantrekkelijkheid
van het blijven steken in de groep «niet-willers» te verminderen.De vraag is nu of de huidige aanpak sluitend is. De minister stelde dat
die vraag bevestigend kan worden beantwoord. Het belangrijkste probleem op
dit punt doet zich voor bij de ombouw van hetgeen er nu is en daar moeten
de inspanningen, samen met andere ministeries, dan ook vooral op gericht zijn.
Ook uit het overleg dat hij de afgelopen maanden met een aantal ROC-voorzitters
had gevoerd, was hem gebleken dat het steeds vooral gaat om ombouwproblemen.
Zelfs zonder de praktijkschool of de arbeidsmarktgerichte leerweg is er al
een sluitende aanpak, want in het kader van de WEB is er voor iedereen een
opvang. In de eerste plaats is die er in het kwalificerende traject. Dit traject
vond hij het belangrijkste en wilde hij graag zoveel mogelijk propageren.
Het gaat ook goed met de assistentopleidingen: een groot aantal scholen brengt
deze opleidingen nu tot stand. Als gevolg hiervan zullen de schakel-BBO-gelden
op een andere wijze moeten worden ingezet, terwijl hetzelfde vanaf 1 augustus
a.s. geldt voor de gelden ten behoeve van de oriëntatie- en schakelcursussen.
Daarnaast is er de mogelijkheid van volwasseneneducatie, vanaf het achttiende
jaar.Van belang is nu, de scholen ervan te doordringen dat het in de komende
jaren anders moet en dat het kwalificatietraject voorop moet staan. Hij had
uit een aantal gesprekken begrepen dat veel scholen daar ook wel van overtuigd
zijn. In het kader van de WEB is bovendien een veel steviger samenhang met
het regionale bedrijfsleven totstandgekomen. Bijvoorbeeld in Rotterdam is
het afgesloten arrangement tot grote bloei aan het komen. Hij ging vervolgens in op de mogelijke oplossingen op maat voor de specifieke
groepen. In de eerste plaats gaat het hier om de groepen die het traject «Nederlands
als tweede taal» volgen binnen instellingen voor beroepsonderwijs, los
van een kwalificerend traject. Bij veel scholen leeft de indruk dat het ideaal
zou zijn om dit ongewijzigd te laten, maar in feite moet die situatie niet
blijven bestaan. Alleen al in Rotterdam zijn er minstens vijf trajecten waar
hetzelfde gebeurt, waarvan er drie in hetzelfde gebouw gevestigd zijn die
worden gefinancierd langs afzonderlijke wegen: de weg van de basiseducatie,
de weg van het VAVO en de weg van het beroepsbegeleidend onderwijs (oriëntatie
en schakeling). Nu al deze trajecten in feite voor dezelfde doelgroepen werken,
is het verstandig om middelen, instrumenten en capaciteit bij elkaar te brengen.
De bedoeling is dan ook om het traject «Nederlands als tweede taal»
voor achttienplussers door de gemeente Rotterdam te laten aansturen. Er blijft
dan de mogelijkheid dat dit traject op verschillende plaatsen in de stad kan
worden gevolgd, maar er wordt dan wel een goede onderlinge samenhang bereikt.
Ook het traject «Nederlands als tweede taal» voor de zestien-
en zeventienjarigen moet niet meer op vier of vijf verschillende plekken in
Rotterdam blijven, ook al omdat dit programma tevens op de internationale
schakelklassen van het voortgezet onderwijs wordt gegeven. De minister onderkende
dat dit voor het Albeda College in Rotterdam capaciteitsproblemen kan geven,
maar die kunnen worden weggenomen door een aantal van de huidige leerkrachten
iets anders te laten doen. Met het oog hierop is ook inmiddels het mobiliteitscentrum
tot stand gebracht. Al met al vallen er hierdoor geen leerlingen buiten de
boot. In samenwerking tussen het Albeda College en de gemeente worden zij
gericht verwezen naar plekken waar het traject «Nederlands als tweede
taal» op een betere, meer gespecialiseerde manier kan worden gevolgd.In dit verband herinnerde hij eraan dat voorheen trajecten die ergens
ontstonden, vervolgens ook werden gefinancierd. Inmiddels wordt geprobeerd
een en ander veel helderder te organiseren. Daarbij moet worden bedacht dat
er voor de afzonderlijke partijen binnen het onderwijs die allemaal de beste
bedoelingen hebben, weinig incentives zijn om te werken aan samenhang en afstemming,
bijvoorbeeld afstemming tussen internationale schakelklassen en ROC's. Overigens
kan, zo vond hij, niet gesteld worden dat er problemen zijn met de internationale
schakelklassen die «door de ROC's moesten worden opgevangen».
Hij had bij de diverse gesprekken ook geen melding van problemen gekregen.
Zouden die problemen er toch zijn, dan zou hij die trouwens bij voorkeur ter
plaatse (dus bij de internationale schakelklassen zelf) willen opvangen.Aansluitend zei hij dat ook hij wel de vrees had gehoord dat door deze
ombouw de wachtlijsten langer zullen worden. Het ministerie probeert een beeld
te krijgen van de mogelijke ontwikkelingen op dit vlak, maar er bestaat toch
de indruk dat die vrees niet op concrete gegevens is gebaseerd. Verder had
ook hij de stelling vanwege het Albeda College gelezen dat 13% van de deelnemers
onder de achttien jaar uit de boot dreigt te vallen. Hij had in de gesprekken
van de afgelopen maanden gevraagd om die stelling nader te onderbouwen, bij
wijze van spreken met naam en toenaam, maar die onderbouwing is tot nu toe
nog niet op tafel gekomen. Dat alles neemt overigens de noodzaak van veel
overleg in de komende maanden niet weg, om ervoor te zorgen dat de ombouw
op een goede manier totstandkomt.Hij had er geen enkel bezwaar tegen wanneer jongeren die de internationale
schakelklas niet kunnen volgen, een hernieuwde kans krijgen bij een ROC. Wel
moet steeds voor ogen worden gehouden dat er lange tijd een sterke versnippering
is geweest, waarbij op allerlei plaatsen opnieuw het wiel werd uitgevonden,
en dat daar met de WEB enige structuur in gebracht is. Hij meende daarom dat
er in ieder geval samenwerking en afstemming tussen de schakelklas en het
ROC moet zijn en dat een en ander moet lopen via de financiering
van de internationale schakelklas. Mocht dit laatste ertoe leiden dat bij
de schakelklas de neiging groot wordt om de betreffende jongeren toch niet
naar het ROC te laten gaan, dan was de minister bereid om enige druk uit te
oefenen, voorzover de gemeente die druk al niet uitoefent.In dit verband wees hij er nog eens op dat de WEB niet zozeer is ingegeven
door de wens om een en ander wat netter te organiseren, maar vooral door ontevredenheid
over de prestaties op dit vlak. Hoewel in veel landen het percentage van de
jongeren dat geen startkwalificatie haalt, eveneens op circa 30 ligt, vond
hij dit percentage wel veel te hoog. Er zijn trouwens ook landen die het beter
doen, zoals Noorwegen, en hij meende dat Nederland ernaar moet streven om
in die voorhoede terecht te komen en het percentage van 30 terug te brengen
naar circa 15. Dat vergt een aanzienlijke versterking van de infrastructuur
en betekent ook dat het niet langer kan worden toegestaan dat leerlingen ergens
worden opgevangen (natuurlijk met de beste bedoelingen) waar ze niet volledig
tot hun recht komen en waar ze niet het best mogelijke onderwijs krijgen.
Een instelling waar dit voor geldt, dient die leerlingen te begeleiden naar
een andere instelling waar wél het voor die leerlingen best mogelijke
onderwijs gevolgd kan worden. Daartoe zullen scholen het aanbod goed in kaart
moeten brengen, niet alleen dat van de eigen school, maar ook dat van andere
scholen. De bewindsman voelde zich er in ieder geval volledig verantwoordelijk
voor dat jongeren worden opgevangen en niemand buiten de boot valt en was
dan ook bereid om in overleg met de scholen op maat na te gaan hoe de ombouw
kan worden geïmplementeerd.Specifieke aandacht leek hem nodig voor WSW-jongeren. WSW-jongeren boven
de achttien jaar zijn aangewezen op educatie, WSW-jongeren onder de achttien
jaar zullen terecht moeten bij het voortgezet en het voortgezet speciaal onderwijs.
In het algemeen gaat het bij deze jongeren om «willers», maar
vaak betreft het ook «niet-kunners». Voor die WSW-jongeren die
eventueel toch een kwalificatie zouden kunnen halen, wordt enige ruimte geschapen
in de ROC's in de opstap naar de assistentopleiding. In de grote steden zijn
inmiddels ook al enige pilotprojecten met de arbeidsmarktgerichte leerweg
gestart, die echter niet iedereen uit deze groep kunnen omvatten.In reactie op de opmerking over de VO-18+-maatregel merkte hij op dat
het ministerie al bezig is met het ontwerpen van een overgangsregeling, vooral
ten behoeve van degenen wier ouders weigerachtig zijn, en ten behoeve van
de allerlaagste inkomensgroepen.Voor het HAVO en VWO in het VAVO geldt ook op dit moment al een leeftijdsgrens
van achttien jaar. Zestien- en zeventienjarigen mogen ook nu niet deelnemen
aan het HAVO en VWO in het VAVO, maar kunnen onderwijs in het VO en het VSO
volgen. Hij zag dus geen reden voor een dispensatieregeling. Bovendien wilde
hij voorkomen dat scholen voor voortgezet onderwijs al te gemakkelijk stellen
dat ze voor speciale groepen leerlingen minder te bieden hebben. Het VAVO
is echt bedoeld voor «tweedekansers», d.w.z. mensen die vaak na
enige jaren werken de behoefte hebben om een aanvullende opleiding te volgen.
Hij besefte dat het VAVO tot nu toe ook veel jongeren iets bood dat zij niet
geboden kregen in de scholen voor VO en VSO, maar de juiste weg is dan om
de scholen voor VO en VSO ertoe te brengen dat zij dit voortaan wél
aan jongeren bieden. Leerlingen die op een school voor VO of VSO twee keer
gedoubleerd hebben, kunnen inderdaad in het algemeen niet langer op die school
blijven, maar zij zullen dan veelal de leeftijd van achttien jaar hebben bereikt
waardoor ze boven de leeftijdsgrens voor het VAVO komen. Verder dient de school
waar een leerling twee keer gedoubleerd heeft, na te gaan of die leerling
niet beter tot zijn recht zal komen op een ander schooltype, en de leerling
naar dat andere type te verwijzen. Discussie in tweede termijnMevrouw Sterk (PvdA) wees erop dat er projecten zijn waar sprake
is van een samenloop van middelen: ESF-gelden, gemeentelijke financiering,
bijdragen van het bedrijfsleven e.d. Juist bij die projecten gaat het vaak
om uitstekende initiatieven. Zij drong er met klem op aan dat ook het ministerie
van OCW blijft bijdragen in dat soort projecten, zolang Van Veen-nieuwe stijl
er nog niet is.De heer Cornielje (VVD) was ingenomen met de toezeggingen van
de minister van SZW over interne verzelfstandiging met perspectief op externe
verzelfstandiging. Ook de opmerkingen van de minister van OCW over de aansturing
hadden hem zeer aangesproken. Hij zag met belangstelling uit naar het aangekondigde
rondetafeloverleg.De beantwoording door de minister van OCW over de «bodemgroepen»
had de heer Cornielje bevestigd in zijn overtuiging dat hier sprake is van
een sluitende aanpak en dus niemand tussen wal en schip hoeft te vallen. Met
respect voor alle goede bedoelingen om deze zwakke groepen op te vangen, wees
hij er met nadruk op dat deze zwakke groepen het meest gebaat zijn met een
traject waar ze een startkwalificatie krijgen, van welk niveau dan ook, waarbij
het soms nodig zal zijn om leerlingen die in zo'n traject zitten, nog iets
extra's mee te geven. Hij wilde hieraan vasthouden en wilde dan ook geen nieuwe
voorzieningenstructuur creëren.Ook mevrouw Van Vliet (D66) onderkende dat deze groepen het
meest gebaat zijn bij een beroepskwalificatie, maar bij sommige groepen gaat
dat zeer moeizaam en in enkele gevallen lukt het echt niet. Zij had er in
eerste termijn dan ook voor gepleit dat op ROC-niveau een goede samenwerking
totstandkomt tussen onderwijs, jeugdhulpverlening, buurtwerk en sportclubs.
Hoe denkt de minister hierover?Verder was ook zij tevreden met de toezeggingen van de minister van SZW.
Deze zullen veel onrust hebben weggenomen. Zij had er vertrouwen in dat het
concept van de vrouwenvakscholen behouden kan blijven en dat op termijn een
goede infrastructuur zal ontstaan. Per 1 juli 1998 zal daar meer duidelijkheid
over zijn.De heer Reitsma (CDA) stelde vast dat de minister van OCW opnieuw
heeft betoogd dat er beslist geen groepen tussen wal en schip zullen vallen.
Hij nam zich voor de minister daar iedere keer aan te herinneren als er signalen
komen dat dit gevaar toch dreigt.Hij onderschreef dat ernaar moet worden gestreefd dat iedereen, als dat
maar enigszins mogelijk is, een beroepskwalificatie krijgt, maar anderzijds
moet er oog voor zijn dat de structuren (ROC's en voortgezet onderwijs) daar
nu nog niet klaar voor zijn. Bovendien moet er oog voor zijn dat de wereld
er in het algemeen minder ideaal uitziet dan door de politiek wel eens wordt
verondersteld.De heer Rabbae (GroenLinks) had er in eerste termijn op gewezen
dat jongeren van zestien en zeventien jaar soms via de weg van het ROC het
HBO en in een enkel geval zelfs de universiteit halen. Dit was hem gebleken
bij een bezoek aan het ROC Utrecht. De minister heeft in reactie daarop gesteld
dat deze jongeren terugverwezen hadden moeten worden naar reguliere scholen.
De heer Rabbae was het daar op zichzelf mee eens, maar in sommige gevallen
werkt dat nu eenmaal niet in de praktijk en hij hoopte daarom dat de minister
toch bereid is om oog te hebben voor zijsporen die zijn ontstaan. Zou de minister
wellicht zelf eens een bezoek willen brengen aan het ROC Utrecht?Verder vroeg hij nog een reactie op zijn opmerkingen over het overleg
inzake financiering tussen ROC's en gemeenten. De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappenstelde zich
voor om voor het door hem geopperde rondetafeloverleg de ROC's, de centra
voor vakopleidingen, de CBB's en de vrouwenvakscholen uit te nodigen, naast
partijen als RBA's, gemeenten en de betrokken ministeries, teneinde gezamenlijk
na te gaan welke belemmeringen er liggen voor de verdere ontwikkeling van
samenwerking en vooral een perspectief te creëren voor de periode na
1 januari 1998.Hij zegde toe oog te zullen houden voor creatieve initiatieven van onderop.
Het ministerie is ook bereid om te adviseren over de vraag hoe OCW-middelen
daarin betrokken kunnen worden, maar hij wilde niet meer de situatie die in
het verleden wel voorkwam, namelijk dat onderwijsmiddelen oneigenlijk worden
gebruikt. Hij herinnerde in dit verband aan de gang van zaken rond de leer-arbeidsovereenkomsten:
aanvankelijk zag het ernaar uit dat dit goed liep en de scholen gaven ook
die indruk, maar later bleek dat toch zo'n 20% van de betrokkenen helemaal
geen startkwalificatie haalde. Als er toen al een steviger structuur was geweest,
had een aantal van hen waarschijnlijk wél een diploma gehaald. In het
verlengde hiervan was ook hij voorstander van samenwerking tussen jeugdhulpverlening,
sportverenigingen, soms ook club- en buurthuizen en onderwijsinstellingen,
opdat ook in die bredere zin een steviger infrastructuur ontstaat.Hij herhaalde dat er zelfs zonder de praktijkschool en de arbeidsmarktgerichte
leerweg al een sluitende aanpak is. Het geheel wordt echter wel een stuk steviger
mét de arbeidsmarktgerichte leerweg.Hij was er het geheel mee eens dat jongeren die dat zelf willen en daar
ook een goede achtergrond voor hebben, perspectief moeten hebben op doorstroming
naar het HBO of de universiteit. Het leek hem echter niet nodig om daarvoor
ruimte te bieden binnen het VAVO, want dit perspectief kan geboden worden
binnen het MBO en in de praktijk bestaat die mogelijkheid ook. Hij zegde toe
zich te laten informeren over het traject bij het ROC Utrecht.Ten slotte merkte hij op dat ROC's en gemeenten lange tijd van een grote
afstand naar elkaar hebben gekeken. Het was hem ook bekend dat een aantal
ROC's vinden dat ze wel erg veel overleg met gemeenten moeten plegen. Anderzijds
beginnen wethouders, nu zij zich verantwoordelijk weten voor de volwasseneneducatie,
zich langzamerhand de waarde van een ROC te realiseren. Hij wilde dit proces
nu enige tijd geven en verwachtte dat het in de komende jaren goed zal gaan
lopen, maar hij was zeker bereid om op dit punt de vinger aan de pols te houden.De ondervoorzitter van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen,Van GelderDe voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,De JongDe griffier van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Vlies (SGP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), voorzitter, De Cloe (PvdA), Janmaat (CD), Van
Gelder (PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks,
Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66), Koekkoek
(CDA), J. M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF), Lambrechts
(D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi (VVD), Dijksma (PvdA), Sterk
(PvdA), Van Vliet (D66) en Bremmer (CDA).Plv. leden: Reitsma (CDA), Schutte (GPV), Lilipaly (PvdA), Klein Molekamp
(VVD), Valk (PvdA), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van
der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Bakker
(D66), Van 't Riet (D66), De Haan (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD),
Rehwinkel (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers (VVD),
Korthals (VVD), Passtoors (VVD), Huys (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), Verhagen
(CDA) en Lansink (CDA)XNoot2Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes (D66),
Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker
(D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD) en R. A. Meijer (groep-Nijpels).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Sterk
(PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina (D66),
Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou
(PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66), J. M. de Vries (VVD), B. M. de
Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst
(VVD) en Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23778-61.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl