Wijziging van de Diergeneesmiddelenwet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25769, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25769 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK I. ALGEMEEN § 1. Inleiding§ 2. Kostendekkende uitvoering van de wet§ 3. Opneming in de wet van afwijkende bepalingen§ 4. Uitvoering en handhaving§ 5. Effecten voor het bedrijfsleven§ 6. AdviseringHOOFDSTUK II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING § 1.1 Artikel I Onderdeel AOnderdelen B, E en FOnderdeel COnderdeel DOnderdelen G, H, I en JOnderdelen K, M en ROnderdeel LOnderdeel NOnderdeel OOnderdeel POnderdeel QArtikel IIArtikel IIIOndertekeningBIJLAGE IBIJLAGE IIRichtlijn nr. 81 /851 /EEG: 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25769Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 769Wijziging van de Diergeneesmiddelenwetnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING HOOFDSTUK I. ALGEMEEN § 1. InleidingHet onderhavige wetsvoorstel heeft een tweeledig doel. In de eerste plaats
dient in verband met het streven naar een kostendekkende uitvoering van de
Diergeneesmiddelenwet te worden voorzien in een wettelijke basis voor de doorberekening
van de kosten van een tweetal activiteiten. Deze twee activiteiten betreffen
de behandeling van door houders van registraties van diergeneesmiddelen voorgestelde
wijzigingen in de registraties, alsmede de uitvoering van een onderzoek ter
plaatse in verband met de vergunningverlening voor het vervaardigen of afleveren
van diergeneesmiddelen.In de tweede plaats beoogt het wetsvoorstel van de wet afwijkende bepalingen,
die ter implementatie van bepalingen uit EG-richtlijnen zijn vastgesteld bij
of krachtens op artikel 49 van de wet gebaseerde algemene maatregelen van
bestuur, in de wet op te nemen. Het betreft implementatie van bepalingen van
de volgende EG-richtlijnen:– richtlijn nr. 81/851/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 28 september 1981 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
der lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PbEG L
317), zoals deze laatstelijk is gewijzigd bij richtlijn nr. 93/40/EEG van
de Raad van de Europese Gemeenschappen van 14 juni 1993 (PbEG L 214), en– richtlijn nr. 90/167/EEG van 26 maart 1990 van de Raad van de
Europese Gemeenschappen tot vaststelling van de voorwaarden voor de bereiding,
het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders met medicinale werking
(PbEG L 92).§ 2. Kostendekkende uitvoering van de wetBij de uitvoering van de wet wordt het uitgangspunt gehanteerd dat voor
de verleende diensten een kostendekkende vergoeding aan de overheid is verschuldigd.
Dit past binnen het streven van de overheid om te komen tot volledige kostendekking
van aan derden verleende diensten.Zoals in paragraaf 1 is aangegeven, doet de noodzaak zich gevoelen om
in de wet een basis op te nemen om een tweetal activiteiten door te berekenen
aan de belanghebbenden. Het gaat hier in de eerste plaats om de kosten voor
de behandeling van wijzigingen van registraties.Artikel 14 van richtlijn nr. 81/851/EEG voorziet erin dat door houders
van registraties van diergeneesmiddelen rekening wordt gehouden met technische
en wetenschappelijke ontwikkelingen. Voorzover die ontwikkelingen moeten leiden
tot wijzigingen in gegevens of controle- of bereidingsmethoden zoals die golden
ten tijde van de registratie, dient een registratiehouder deze te melden met
het oog op eventuele wijziging van een reeds verleende registratie van een
diergeneesmiddel. Deze EG-voorschriften wijken af van het wettelijk systeem
zoals dat in de Diergeneesmiddelenwet is neergelegd. Dat systeem kent slechts
de mogelijkheid van aanvragen tot registratie en tot verlenging van registratie.
In een op artikel 49 van de wet gebaseerde algemene maatregel van bestuur,
te weten het Besluit registraties, substanties en bijwerkingen, is in afwijking
van dat systeem ook in de mogelijkheid van wijziging van een registratie voorzien.De kosten van behandeling en beoordeling van aanvragen tot registratie
en tot verlenging van registratie kunnen worden doorberekend aan de aanvragers
op grond van artikel 3, tweede lid, onderdeel b, van de wet. Voorgestelde
wijzigingen van een registratie vergen eveneens een behandeling en een beoordeling.
De kosten die in dat verband worden gemaakt moeten kunnen worden doorberekend
aan de aanvrager.Thans ontbreekt echter een eenduidige grondslag voor het doorberekenen
van deze kosten. Dit heeft tot gevolg gehad dat de kosten van behandeling
en beoordeling van wijziging van een registratie niet in rekening kunnen worden
gebracht. Door opname in artikel 3 van de wet van een grondslag voor een tariefstelling
wordt een einde gemaakt aan deze situatie.In de tweede plaats is het wenselijk te voorzien in een expliciete grondslag
om de kosten voor het uitvoeren van een onderzoek ter plaatse voorafgaand
aan een vergunningverlening ingevolge artikel 21 van de wet aan de aanvrager
door te berekenen.Deze zogenoemde «artikel 21-vergunning» ziet op het bereiden,
verpakken, etiketteren of afleveren van diergeneesmiddelen. Alvorens een dergelijke
vergunning wordt verleend wordt beoordeeld of de aanvrager aan de in het Eisen-
en controlebesluit vergunningen diergeneesmiddelen 1993 opgenomen vergunningseisen
voldoet. Na verlening van de vergunning wordt periodiek gecontroleerd of de
houder van de vergunning nog aan de eisen voldoet. Het onderzoek vindt met
name plaats aan de hand van de, in richtlijn nr. 91/412/EEG van de Commissie
van 23 juli 1991 vastgelegde, regels inzake de goede praktijken bij het vervaardigen
van diergeneesmiddelen, gelet op de Engelse term «Good Manufacturing
Practice» veelal aangeduid als GMP. Er wordt niet alleen een administratieve
toetsing uitgevoerd maar ook een onderzoek ter plaatse. De beoordeling van
de vergunningwaardigheid van bereiders en afleveraars zal worden opgedragen
aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg.De wet biedt in artikel 24, eerste lid, de mogelijkheid om de kosten van
administratieve behandeling in rekening te brengen bij de aanvrager. Onderdeel
L van het onderhavige wetsvoorstel beoogt te voorzien in een expliciete mogelijkheid
om de kosten voor een onderzoek ter plaatse eveneens door te berekenen.De wijziging van de wet op hiervoor uiteengezette onderdelen heeft financiële
gevolgen voor het bedrijfsleven. In paragraaf 5 zal ik nader ingaan op deze
gevolgen aan de hand van de bedrijfseffectentoets.§ 3. Opneming in de wet van afwijkende bepalingenDe richtlijnen nr. 81/851/EEG en 91/167/EEG zijn volledig in de Nederlandse
regelgeving geïmplementeerd. Zij behelzen echter deels bepalingen die
afwijken van de Diergeneesmiddelenwet. Dergelijke van de wet afwijkende bepalingen
zijn op basis van artikel 49 van de wet bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur ten uitvoer gelegd. Artikel 49 betreft een voorziening om bij
algemene maatregel van bestuur regels te stellen ter uitvoering van krachtens
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap vastgestelde
verplichtingen, waarbij kan worden afgeweken van de bepalingen van deze wet.
De nota naar aanleiding van het eindverslag (Kamerstukken II 1983/84, 17 764,
nr. 8, bladzijde 4) vermeldt hierover, dat opname in de wet van een ingevolge
artikel 49 in een algemene maatregel van bestuur opgenomen bepaling afhangt
van de plaats die deze bepaling inneemt in ons nationale wettelijke stelsel.
Als het om een materie gaat die nationaal bij wet in formele zin is geregeld,
dan verdient een formele wetswijziging uit oogpunt van systematiek uiteindelijk
de voorkeur. Artikel 49 is dan bedoeld om tijdige implementatie van EG-voorschriften
te kunnen waarborgen in gevallen waarin het doorlopen van de wetsprocedure
die waarborgen niet biedt. In bijlage II bij deze memorie zijn de bepalingen
aangegeven, die in afwijking van het wettelijk stelsel op grond van artikel
49 zijn geïmplementeerd in het Besluit registratie, substanties en bijwerkingen,
in het Eisen- en controlebesluit vergunningen diergeneesmiddelen 1993 en in
het Besluit gemedicineerd voeder. Het gaat om de artikelen 2, 2a, 3a, 3b,
4, 5, 6, 7, 8, 8a, 9 van het Besluit registratie, substanties en bijwerking,
artikel 24 van het Eisen- en controlebesluit vergunningen diergeneesmiddelen
1993 en de artikelen 3, 4 en 8 van het Besluit gemedicineerde voeders.Gelet op het feit dat het bij deze van de wet afwijkende bepalingen gaat
om onderwerpen die tot het centrale wettelijk stelsel zoals dat in de Diergeneesmiddelenwet
is geregeld behoren, is het gewenst die bepalingen thans in de wet zelf op
te nemen.Het spreekt voor zich dat, in verband met het opnemen van een aantal bepalingen
van de voornoemde besluiten in de wet, de aanpassing van die besluiten zal
zijn bevorderd gelijktijdig met het tot wet verheffen van dit voorstel en
de inwerkingtreding daarvan.§ 4. Uitvoering en handhavingHet in de wet opnemen van bepalingen die reeds golden ingevolge een algemene
maatregel van bestuur of een ministeriële regeling, leidt op zich niet
tot een verandering in de uitvoering en handhaving van de wet.De uitvoering van onderzoeken ter plaatse ten behoeve van de vergunningverlening
voor het vervaardigen van diergeneesmiddelen zal formeel in handen van de
onder het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport ressorterende Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ) berusten. IGZ is reeds belast met de GMP-inspecties
ten behoeve van de vergunningverlening voor de humane geneesmiddelen. In verband
met de uitbreiding van haar taak is de personele bezetting van IGZ reeds aangepast.
Ik ben voornemens ambtenaren van deze dienst als toezichthouder aan te wijzen
in de regeling van 25 oktober 1988 houdende de aanwijzing van toezichthoudende
ambtenaren (Stcrt. 210) ten behoeve van het toezicht op de naleving van de
ingevolge artikel 21 van de wet verleende vergunningen voor het vervaardigen
van diergeneesmiddelen.Over de vraag welke instantie belast zal worden met de inspecties bij
afleveraars van diergeneesmiddelen wordt nog nader overleg gevoerd. De Algemene Inspectiedienst van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij is thans al belast met het toezicht op de naleving en de opsporing
van strafbare feiten van de diergeneesmiddelenregelgeving. De Veterinaire
Inspectie van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport is eveneens
belast met de opsporing.§ 5. Effecten voor het bedrijfslevenOnderhavig wetsvoorstel heeft gevolgen voor het bedrijfsleven. Dit is
het geval, omdat de behandeling van wijzigingen van registraties en de uitvoering
van onderzoeken ter plaatse ten behoeve van de verlening van vergunningen
voor het vervaardigen en afleveren van diergeneesmiddelen bij het bedrijfsleven
thans ingevolge het voorstel in rekening kunnen worden gebracht. De verantwoording
van deze keuze is in paragraaf 2 neergelegd. Dit wetsvoorstel is dan ook conform
de aanwijzingen voor de regelgeving en in het kader van het project Marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit (MDW) getoetst op de effecten voor het
bedrijfsleven. Conform het in het kader van het MDW-project opgestelde overzicht
van te toetsen regelgeving is het onderhavig wetsvoorstel getoetst aan de
hand van de eerste drie vragen van de ten behoeve van de bedrijfseffectentoets
opgestelde checklist, te weten: welke categorie bedrijven betreft het, hoeveel
daarvan worden daadwerkelijk geconfronteerd met de gevolgen en wat is de waarschijnlijke
aard en omvang van die gevolgen.De bedrijven die gevolgen kunnen ondervinden van dit wetsvoorstel behoren
tot de farmaceutische industrie. Het gaat daarbij om circa 100 bereiders van
diergeneesmiddelen en circa 1300 afleveraars. De bereiders van diergeneesmiddelen
hadden in 1992 een omzet van 570 miljoen gulden. De grootte van de bedrijven,
waar diergeneesmiddelen bereid worden, varieert sterk. Er zijn zowel bedrijven
met meer dan 100 werknemers bij, als bedrijven met slechts enkele werknemers.
Ongeveer een zesde van de bedrijven had in 1992 meer dan 100 werknemers in
dienst. Ongeveer de helft van de bedrijven had niet meer dan tien werknemers
in dienst. Van de afleveraars zijn geen gegevens bekend.Wat betreft de aard en omvang van de gevolgen gaat het om de kosten verbonden
aan inspecties ten behoeve van de vergunningverlening op grond van artikel
21. Voor een vergunning voor het bereiden van diergeneesmiddelen zullen die
kosten waarschijnlijk in de orde van grootte van f 15 000 tot f 25 000
liggen. Deze bedragen zijn gebaseerd op de thans reeds in de praktijk door
het IGZ bij fabrikanten uitgevoerde GMP-inspecties en zijn vergelijkbaar met
inspecties in het kader van humane geneesmiddelen.De hoogte van de kosten zal zijn gebaseerd op het aantal uren dat de IGZ
nodig heeft om de inspectie uit te voeren. Voor kleinere bedrijven zullen
de kosten aanmerkelijk lager kunnen liggen dan voor grotere.Het ligt in de bedoeling eenmaal per 2 jaar inspecties bij een bereider
uit te voeren. De kosten per jaar per bereider bedragen dan tussen de f 7 500
en f 12 500. De termijn van twee jaar sluit aan bij de geldigheidsduur
van de zogenaamde GMP-verklaring. Dit is een verklaring dat de fabrikant voldoet
aan de bij richtlijn nr. 91/412/EEG vastgestelde eisen van good manufacturing
practice.Wat betreft de kosten voor het aanvragen van afleveringsvergunningen voor
afleveraars kan opgemerkt worden dat deze lager liggen. Voor degenen die enkel
afleveren gelden minder uitgebreide eisen dan voor bereiders. Voor inspecties
naar het voldoen aan de voorwaarden voor een vergunning is gemiddeld één
dagdeel nodig. De kosten daarvan liggen in de orde van grootte van f 1000.
Ook hier geldt dat de kosten gebaseerd zullen zijn op het aantal uren dat
nodig is om de inspectie uit te voeren. Aan de vergunningverlenging zelf zullen
eveneens kosten verbonden zijn. Met de administratieve afhandeling
zijn enkele honderden guldens gemoeid.De hiervoor genoemde kosten hebben, gelet op het uitgangspunt dat gestreefd
wordt naar inspectie eenmaal per 2 jaar, een structureel karakter. Overigens
is het zo dat er naar gestreefd wordt de kosten mede af te laten hangen van
de invoering van een certificeringssysteem voor kwaliteitsborging in de farmaceutische
industrie en bij afleveraars. Wanneer een fabrikant of afleveraar door een
certificaat kan aantonen dat hij volgens de goede praktijken bij het vervaardigen
van diergeneesmiddelen werkt, zal een onderzoek sneller en goedkoper kunnen
plaatsvinden dan wanneer een dergelijke aanwijzing ontbreekt. De inrichting
van een systeem van certificering past ook in de gewenste ontwikkeling van
zelfregulering in deze sector.Met betrekking tot de kosten van de behandeling van wijzigingen van registraties
van diergeneesmiddelen moet opgemerkt worden dat deze vooraf niet goed zijn
in te schatten. Een en ander hangt af van de aard van de wijziging (bijv.
alleen naamswijziging van registratiehouder, of geheel nieuwe bereidings-
of controlemethode). Indicatief kan worden medegedeeld dat de kosten hiervan
variëren van f 400,– tot enkele duizenden guldens. Meer dan
een indicatie kan in dit stadium nog niet gegeven worden. Op het verzoek van
Dibevo om in deze toelichting uitgebreid aandacht te besteden aan de hoogte
en totstandkoming van de kosten van de behandeling van wijzigingen van registraties,
kan dan ook niet worden ingegaan. De bedragen zullen in een ministeriële
regeling worden vastgelegd. In de toelichting bij die regeling zal een verantwoording
van de hoogte en totstandkoming van de kosten gegeven worden. Wel kan alvast
worden opgemerkt dat de hoogte van de kosten gebaseerd zal zijn op de naar
verwachting daadwerkelijk te maken kosten.§ 6. AdviseringEen voorontwerp van de onderhavige wetswijziging is voor advies gezonden
aan de Vereniging van Fabrikanten en Importeurs van Diergeneesmiddelen in
Nederland (Fidin), de Vereniging van Nederlandse Fabrikanten van voedertoevoegingen
(Nefato), de Nederlandse Associatie van Fabrikanten en Importeurs van Homeopathische
en Fytotherapeutische Geneesmiddelen (Nehoma), de Dibevo, het Landbouwschap,
de Vereniging van Fabrikanten en Groothandelaren in Veterinaire Produkten
(Fagrovet), het Produktschap voor Veevoeder en de Koninklijke Nederlandse
Maatschappij voor Diergeneeskunde (KNMvD). Van de zijde van Fidin, Fagrovet,
Dibevo, KNMvD, Landbouwschap en het Produktschap voor Veevoeder is een advies
ontvangen.In meerdere adviezen wordt de vrees uitgesproken dat de kostendekkende
uitvoering van de wet nadelige effecten zal hebben voor de bereiders en afleveraars
van diergeneesmiddelen.Dienaangaande merk ik het volgende op. De gevolgen van de onderhavige
wijziging zijn besproken in § 5. Daarbij is erkend dat vooral de kosten
van de GMP-inspecties gevolgen voor het bedrijfsleven kunnen hebben. Opgemerkt
moet echter worden dat de tarieven gebaseerd zullen zijn op de daadwerkelijk
te maken kosten.Fagrovet is van mening dat de jaarlijkse registratievergoeding de kosten
van administratieve wijzigingen omvat.Dienaangaande merk ik op dat uit de toelichting bij het Besluit jaarlijkse
registratievergoeding blijkt dat de jaarlijkse registratievergoeding ten doel
heeft om de kosten van de administratieve behandeling van de aanvraag van
de registratie te spreiden over de totale duur van de registratie. De kosten
van administratieve wijzigingen worden er dus niet mee gedekt.Dibevo is van mening dat het milieucriterium niet hoeft te worden opgenomen
bij de bepalingen ten aanzien van het kanalisatieregime. Bij de registratie
zouden voldoende maatregelen getroffen kunnen worden om rekening te houden
met het milieubelang. KNMvD is van mening dat bij de registratie het milieucriterium
terughoudend moet worden toegepast vanwege het kostenverhogend effect.In reactie op de opmerkingen van Dibevo en KNMvD kan het volgende worden
gezegd. De toetsing van de registratieaanvraag op de gevolgen voor het milieu
vloeit rechtstreeks voort uit richtlijn 81/851/EEG artikel 5, onderdeel 7.
Opname van het milieu als criterium voor het kanalisatieregime vloeit rechtstreeks
voort uit artikel 4, derde lid, onder b, vierde gedachtenstreepje, van genoemde
richtlijn. Zowel bij de registratie als bij de bepaling van het kanalisatieregime
moet het milieu dus als toetsingsgrond worden opgenomen.KNMvD en Fidin hebben voorts opmerkingen gemaakt met betrekking tot de
wijze waarop vorm wordt gegeven aan de toets op schadelijkheid voor het milieu
bij de registratie, de ecotoxiciteitstoets.Hierover kan worden opgemerkt dat het hier slechts gaat om het neerleggen
van een basis in de wet voor artikel 2 van het Besluit registratie, substanties
en Bijwerkingen. De uitwerking van de ecotoxiciteitstoets geschiedt op basis
van dat besluit.Het Produktschap voor Veevoeder merkt op dat de wijzigingen onder A en
P er niet toe mogen leiden dat er voor producten waarvoor al een regeling
is getroffen in de Europese en nationale diervoederregelgeving, een apart
regime onder de Diergeneesmiddelenwet wordt gecreëerd. Hierover kan worden
opgemerkt dat de door het Produktschap bedoelde wijzigingen voortvloeien uit
de implementatie van richtlijn 81/851/EG en dat de hier bedoelde onderwerpen
tot nu toe waren geregeld in besluiten op basis van artikel 49 van de Diergeneesmiddelenwet.
Met de onderdelen A en P wordt dan ook geen nieuw regime geïntroduceerd.Fagrovet gaat er in haar advies, overigens ten onrechte, van uit dat de
Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en de Algemene Inspectiedienst (AID)
dezelfde controles zullen uitvoeren.Met nadruk zij vermeld dat aan de AID het toezicht op de naleving van
de Diergeneesmiddelenwet in al zijn aspecten is toegewezen. De IGZ zal worden
belast met de controles aan de hand waarvan wordt beoordeeld of bereiders
en afleveraars vergunningwaardig zijn. Deze controles worden verricht aan
de hand van de eisen die zijn neergelegd in het Eisen- en Controlebesluit
vergunningen diergeneesmiddelen 1993. De kosten van de controles komen voor
rekening van het bedrijf waar ze worden verricht. De kosten van het toezicht
door de AID blijven voor rekening van de overheid. Er zullen dus geen dubbele
controles worden uitgevoerd. Fagrovet wijst in haar advies op de mogelijkheid
van certificering door de sector zelf. Ik verwijs hiervoor naar het gestelde
in 5.Fidin heeft overigens voorgesteld in artikel 1, tweede lid, onderdeel
a, materiaal van dierlijke herkomst te beperken tot levend materiaal van dierlijke
herkomst. Deze suggestie vereist nog nader onderzoek, hetgeen de voortgang
van het onderhavige wetsvoorstel te zeer zou vertragen.Tenslotte deel ik mede dat het voor advies voorgelegde ontwerp in onderdeel
D een bepaling bevatte waarin de mogelijkheid was opgenomen registraties te
verlenen voor een tijdsduur korter dan 5 jaar. De voorgestelde bepaling zag
op de situatie waarin een werkzame stof in een ter registratie aangeboden
diergeneesmiddel is opgenomen op bijlage III van verordening (EEG) nr. 2377/90.
Voor de op bijlage III opgenomen stoffen zijn tijdelijke limieten gesteld
voor de residuen in vlees. De voorgestelde bepaling bood de mogelijkheid de
duur van de registratie te beperken tot de duur van de tijdelijke
residulimiet van de werkzame stof. Mede naar aanleiding van het advies van
Fidin is afgezien van deze bepaling. De voorgestelde bepaling vindt geen steun
meer in het EG-recht en is daarom komen te vervallen. Aanpassing van artikel
3 van het Besluit registratie, substanties en bijwerkingen zal worden bevorderd.HOOFDSTUK II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING § 1.1 Artikel I Onderdeel AVoor de in artikel 1 voorgestelde definitie van «bijwerking»
is aangesloten bij de definitie die richtlijn nr. 81/851/EEG hiervoor in artikel
42ter vaststelt.Het nieuw voorgestelde artikel 1, tweede lid, onderdeel d, leidt ertoe
dat voor het bereiden, verpakken, etiketteren of afleveren van bepaalde werkzame
substanties, die niet als diergeneesmiddel bestemd zijn, maar die wel als
zodanig gebruikt kunnen worden, een vergunning noodzakelijk is. Deze bepaling
vloeit voort uit artikel 1, vijfde lid, van richtlijn nr. 81/851/EEG. Deze
vergunningplicht gold reeds ingevolge artikel 8 van het Besluit registratie,
substanties en bijwerkingen. Op basis van dat artikel zijn in bijlage B behorend
bij artikel 9 van de Regeling vergunningen diergeneesmiddelen de betreffende
substanties aangewezen. Artikel III, onderdeel d, van het onderhavige voorstel
stelt voornoemd artikel 1, tweede lid, onderdeel d, als wettelijke grondslag
van deze regeling vast.Onderdelen B, E en FDe mogelijkheid die het huidige artikel 3 van de wet biedt tot het doen
van een aanvraag tot registratie en tot verlenging van de registratie wordt
in onderdeel B uitgebreid met meldingen en aanvragen tot wijziging van de
registratie. De onderdelen E en F passen het systeem van de wet hierop verder
aan. Ook het zelfstandig toegelichte artikel D hangt hiermee samen.In de mogelijkheid tot wijziging van een registratie was reeds voorzien
door middel van de artikelen 4 en 5 van het Besluit registratie, substanties
en bijwerkingen, welke artikelen strekken tot implementatie van artikel 14
van richtlijn nr. 81/851/EEG. Naar aanleiding van een opmerking van Fidin
is in onderdeel F niet alleen de wijziging van de registratie opgenomen maar
ook de verlenging. De op artikel 3 van de wet gebaseerde Regeling registratie
diergeneesmiddelen 1995, waarin de aanvraagprocedure voor een registratie
van diergeneesmiddelen en de daarbij verschuldigde vergoedingen zijn geregeld,
zal in die zin worden aangepast dat daarin wordt bepaald welke wijzigingen
mogelijk zijn en welke gegevens hiertoe overgelegd moeten worden. Hierbij
zal het systeem worden overgenomen, dat geldt voor de registraties die op
basis van wederzijdse erkenning tussen de lidstaten van de Europese Unie tot
stand zijn gekomen. De systematiek van artikel 3 van de wet brengt met zich
dat, nu het eerste lid is uitgebreid met een aanvraag tot wijziging van een
registratie, de onderdelen a en b van het tweede lid de mogelijkheid bieden
hiervoor een vergoeding van de aanvrager te verlangen. De Regeling registratie
diergeneesmiddelen 1995 zal hiertoe worden aangepast.Het in onderdeel B voorgestelde artikel 3, zevende lid, betreft een voorziening
voor diergeneesmiddelen die ingevolge een EG-maatregel in Nederland moeten
worden toegelaten. Achtergrond hiervan is artikel 4, eerste lid, van richtlijn
nr. 81/851/EEG, waarin is bepaald, dat een diergeneesmiddel in een lidstaat
van de Europese Unie eerst in de handel mag worden gebracht na
het verkrijgen van een nationale vergunning of een communautaire vergunning.Communautaire vergunningen worden verleend op grond van verordening (EEG)
nr. 2309/93 van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 22 juli 1993 tot
vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen
voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig
gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling
(PbEG L 214). Deze zogenoemde Europese registratieverordening voorziet in
een registratieregime voor met behulp van hoogwaardige technieken, met name
biotechnieken, vervaardigde diergeneesmiddelen, zoals aangegeven in de bijlage
A en B van de verordening.Op basis van artikel 3, zevende lid, van het voorstel worden ten behoeve
van de uitvoering en handhaving van de verordening de communautair geregistreerde
diergeneesmiddelen gelijk gesteld met de ingevolge artikel 3 van de wet geregistreerde
middelen. Onderdeel CIn dit onderdeel worden de criteria «niet schadelijk zijn voor de
gezondheid van dieren» en «niet schadelijk zijn voor het milieu
of de gezondheid van planten» als registratiecriteria aan artikel 4
van de wet toegevoegd. Een en ander is reeds geregeld via artikel 2 van het
Besluit registratie, substanties en bijwerkingen ter implementatie van artikel
5, tweede alinea, punt 7, van richtlijn nr. 81/851/EEG. De hieruit voortvloeiende
communautaire dossiereisen zijn beschreven in richtlijn nr. 81/852/EEG van
de Raad van 28 september 1981 inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische
en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op geneesmiddelen
voor diergeneeskundig gebruik (PbEG L 317), zoals deze is gewijzigd bij richtlijn
nr. 92/18/EEG van de Commissie van 20 maart 1992 (PbEG L 97). In de formulering
van de criteria is het redactioneel commentaar van Fidin en KNMvD verwerkt.De reikwijdte van het begrip «milieu» moet blijken uit de
richtsnoeren betreffende ecotoxiciteit die in EG-verband tot stand komen.
Deze richtsnoeren vloeien voort uit titel I, deel 3, onder A, hoofdstuk 1,
punt 5, en titel II, deel 7, onder E, van richtlijn nr. 81/852/EEG en worden
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen aangenomen, nadat het Comité
voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik daarover advies heeft uitgebracht.Tot op heden zijn de richtsnoeren nog niet officieel vastgesteld, zodat
bij de registratie nog een nationale beslissingsruimte aanwezig is of een
middel schadelijk is voor het milieu en de planten. In de nota van toelichting
bij het Besluit registratie, substanties en bijwerkingen is opname in de wet
van dit criterium aangekondigd, mede naar aanleiding van een opmerking van
de Raad van State ter zake, in het advies over dat besluit van 1 maart 1994,
kenmerk W.11.93 0829. Dit advies is opgenomen in het bijvoegsel van de
Staatscourant van 14 juni 1994, nr. 110. Onderdeel DIngevolge het nieuw voorgestelde artikel 6, zesde lid, kunnen registraties
voor een tijdvak van 1 jaar worden verleend. De grond daarvoor is gelegen
in artikel 15 van richtlijn 81/851/EEG. Het artikel bevat de mogelijkheid
om in bijzondere omstandigheden aan een registratie een jaarlijkse herziening
of specifieke verplichting te verbinden. In het voorgestelde nieuwe zesde
lid wordt de mogelijkheid om een dergelijke beslissing te nemen in de wet
neergelegd. Onderdelen G, H, I en JDe onderdelen H en I zien op het geval waarin een besluit van de Raad
of de Commissie van de Europese Unie geen nationale beslissingsruimte laat
met betrekking tot het vervallen van de registratie van een diergeneesmiddel.
In een dergelijk geval zal de registratie ingevolge het voorgestelde artikel
11, tweede lid, van rechtswege vervallen. Tot op heden doet deze situatie
zich slechts voor indien de werkzame substantie van een diergeneesmiddel op
bijlage IV van de verordening (EEG) nr. 2377/90 wordt geplaatst. Hoewel bij
de formulering van het voorgestelde artikellid de mogelijkheid open is gehouden
op basis van toekomstige verordeningen registraties van rechtswege te laten
vervallen, wordt in het vervolg slechts ingegaan op het geheel of gedeeltelijk
vervallen van de registratie van een diergeneesmiddel waarvan de werkzame
substantie op bijlage IV van genoemde verordening is geplaatst.Het communautaire besluit tot plaatsing op de bewuste bijlage IV wordt
genomen op grond van de artikelen 7 en 8 van de verordening (EEG) nr. 2377/90,
nadat ingevolge artikel 5 van die verordening is vastgesteld, dat communautair
geen maximumwaarde voor residuen kan worden bepaald, omdat residuen van de
betrokken werkzame substanties in levensmiddelen van dierlijke oorsprong,
ongeacht de maximumhoeveelheid ervan, gevaar opleveren voor de gezondheid
van de verbruiker.Tegen een dergelijk besluit kan iedere natuurlijke of rechtspersoon ingevolge
artikel 173 van het Verdrag van de Europese Gemeenschap beroep instellen bij
het Europese Hof van Justitie, mits dit tot hem gericht is of, hoewel genomen
in de vorm van een verordening of van een beschikking gericht tot een andere
persoon, hem rechtstreeks en individueel raakt.Het besluit tot plaatsing op bijlage IV van een bepaalde werkzame substantie
heeft rechtstreeks consequenties voor de diergeneesmiddelen waarin die substantie
is verwerkt. Nu niet meer met redelijke zekerheid van dergelijke diergeneesmiddelen
kan worden aangenomen, dat zij geen gevaar voor de gezondheid van de mens
opleveren, is de registratie van die middelen, voor zover de registratie betrekking
heeft op voedselproducerende dieren in strijd met artikel 4, onderdeel a,
van de wet. Het gedeelte van de registratie dat betrekking heeft op voedselproducerende
dieren vervalt daarom van rechtswege op basis van artikel 3b van het Besluit
registratie, substanties en bijwerkingen. Het voorgestelde artikel 11, tweede
lid, biedt hier ingevolge artikel III, onderdeel a, van het wetsvoorstel,
na inwerkingtreding van deze wet, de grondslag voor.Fidin en KNMvD hebben zich in hun adviezen uitgesproken tegen het van
rechtswege vervallen van de registratie. Zij hebben de vrees uitgesproken
dat er onduidelijkheid zal ontstaan indien een middel op bijlage IV wordt
geplaatst dat zowel bestemd is voor voedselproducerende dieren als voor andere
dieren. In dat geval vervalt het deel van de registratie dat ziet op de voedselproducerende
dieren. Voor de andere dieren blijft de registratie onaangetast. Door zoals
het voorgestelde artikel 12, derde lid, bepaalt, in de Staatscourant te publiceren
welk deel van de registratie is vervallen, kan onduidelijkheid worden voorkomen.
In tegenstelling tot de gevallen waarin overgegaan kan worden tot schorsing
of doorhaling van registraties, geregeld in de artikelen 10 en 11 van de wet,
is in dit geval geen nationale beleidsruimte meer aanwezig. Anders dan Fidin
beweert, dwingt de EG-regelgever door de bepalingen van verordening (EEG)
nr. 2377/90 tot het aanpassen van de registraties. In 1994 is daarom in het
Besluit registratie, substanties en bijwerkingen opgenomen dat de registratie
van een diergeneesmiddel, waarvan de werkzame substantie wordt opgenomen op
bijlage IV van de verordening, van rechtswege vervalt. Na inwerkingtreding
van deze wet vormt artikel 11, tweede lid, van de Diergeneesmiddelenwet
de grondslag voor het van rechtswege vervallen van (een gedeelte van) de registratie.De registratiehouder wordt zo snel mogelijk op de hoogte gesteld van het
geheel of ten dele vervallen van een registratie. Het eerder genoemde artikel
173 van het Verdrag van de Europese Gemeenschap voorziet daarbij in de rechtsbescherming
van de registratiehouder tegen een dergelijk communautair besluit.In overeenstemming met de bestaande praktijk is in de artikelen 10, 11,
12 en 13 steeds expliciet aangegeven dat een registratie geheel of gedeeltelijk
kan worden geschorst, doorgehaald dan wel van rechtswege vervallen. Onderdelen K, M en RDeze onderdelen strekken tot een integrale opname van het ingevolge artikel
I, onderdeel C, aan artikel 4 van de wet toegevoegde registratiecriterium.
Het betreft de toetsing of op grond van de door de aanvrager overgelegde gegevens
met redelijke zekerheid kan worden aangenomen dat het diergeneesmiddel bij
gebruik overeenkomstig de door de aanvrager opgegeven voorschriften niet schadelijk
is voor het milieu en de planten.Met het oog op een consistente uitwerking van de registratiecriteria in
de wet is van de artikelen waarin naar het belang van de gezondheid van mens
of dier is verwezen, bezien of hieraan ook het belang van de gezondheid van
planten of het belang van het milieu moet worden toegevoegd. Dit heeft ertoe
geleid dat ook de artikelen 20, ter zake van de uitzondering van de registratieplicht,
28, ter zake van de uitzondering van de vergunningplicht, en 45, ter zake
van de mogelijkheid om ontheffing of vrijstelling te verlenen, zijn aangepast.
 Onderdeel LVoordat een vergunning voor het bereiden, verpakken, etiketteren of afleveren
als bedoeld in artikel 21 van de wet verleend kan worden, moet duidelijk zijn
dat de aanvrager voldoet aan de eisen van het Eisen- en controlebesluit vergunningen
diergeneesmiddelen 1993. Zoals in 5 is benadrukt, wordt getoetst of de aanvrager
volgens de goede praktijken bij het vervaardigen van diergeneesmiddelen werkt.
Dit kan eerst worden vastgesteld na een daartoe strekkend onderzoek ter plaatse.
Door de voorgestelde wijziging van artikel 21 wordt een aanvrager verplicht
een nader te bepalen bedrag ter zake van de kosten van dat onderzoek te betalen.
De Regeling vergunningen diergeneesmiddelen zal in de benodigde uitvoeringsregels
en in een tarief voorzien. Onderdeel NIn dit onderdeel wordt aan de gronden voor het kanaliseren van diergeneesmiddelen
in artikel 29 van de Diergeneesmiddelenwet toegevoegd het criterium van schade
voor het milieu. Dit element vloeit voort uit artikel 4, derde lid, derde
alinea, onder b, laatste gedachtenstreepje van richtlijn nr. 81/851/EEG. Deze
uitbreiding heeft als gevolg dat diergeneesmiddelen ook vanwege de schadelijkheid
daarvan voor het milieu kunnen worden gekanaliseerd ingevolge de Kanalisatieregeling
diergeneesmiddelen en gemedicineerde voeders. Dit betekent dat zij uitsluitend
via de dierenarts of de apotheek verkrijgbaar zijn (UDA-middel) of slechts
door de dierenarts mogen worden toegediend aan dieren (UDD-middel). Onderdeel ORichtlijn nr. 81/851/EEG schrijft in hoofdstuk VIIbis voor dat degene
die een vergunning heeft voor het afleveren van diergeneesmiddelen tenminste
eenmaal per jaar een nauwkeurige controle houdt waarbij de lijst van inkomende
en uitgaande producten wordt vergeleken met de voorraden. Deze verplichting
is in artikel 24 van het Eisen- en controlebesluit vergunningen diergeneesmiddelen
1993 geïmplementeerd. De in dit onderdeel voorgestelde wijziging van
artikel 40 van de Diergeneesmiddelenwet vormt hiervoor de nieuwe wettelijke
grondslag. Onderdeel PDe in dit onderdeel, onder 1, opgenomen wijzigingen van artikel 42 van
de wet vloeit voort uit de implementatie van artikel 2, onderdeel b, van richtlijn
nr. 90/167/EEG. Dit onderdeel b uit de zogenoemde gemedicineerd voeder-richtlijn
hanteert het begrip «in de handel brengen» van gemedicineerd voeder
en begrijpt daaronder tevens het voor handen en in voorraad hebben. Om dit
artikel van de richtlijn te implementeren kon geen aansluiting worden gezocht
bij artikel 42 van de wet. Artikel 42 is namelijk blijkens de memorie van
toelichting (Kamerstukken II 1982/83, 17 764, nr. 3, bladzijde 59) in
het bijzonder geschreven met het oog op de kwaliteit van gemedicineerd voeder
zonder het oogmerk van verhandelen. Gelet daarop is voornoemd onderdeel b
van de richtlijn in het Besluit gemedicineerd voeder op basis van artikel
49 van de wet geïmplementeerd. Artikel 42, eerste lid, onderdeel b, van
de wet wordt in die zin aangepast, dat bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur nadere regelen kunnen worden gesteld omtrent het voorhanden en
in voorraad hebben van diergeneesmiddelen en gemedicineerd voeders.De voorgestelde nieuwe onderdelen g en h van artikel 42, eerste lid, strekken
ertoe een basis te bieden voor de reeds in de artikelen 4, 8 en 9 van het
Besluit registratie, substanties en bijwerkingen opgenomen gedetailleerde
bepalingen over bijwerkingen van diergeneesmiddelen. Deze bepalingen vloeien
voort uit hoofdstuk VIbis van richtlijn nr. 81/851/EEG. Zij leiden ertoe,
dat de registratiehouder zijn diergeneesmiddelen nauwgezet moet volgen. Hiertoe
richt hij een geneesmiddelenbewakingssysteem in, dat onder toezicht staat
van een hiervoor opgeleide deskundige. In verslagen worden de geconstateerde
bijwerkingen van diergeneesmiddelen vermeld, en in bepaalde gevallen worden
deze ook direct gemeld aan het Bureau Bijwerkingen Diergeneesmiddelen. Onderdeel QBlijkens de memorie van toelichting bij de Diergeneesmiddelenwet (Kamerstukken
II 1982–1983, 17 764, nr. 3, blz. 61) kan een proefontheffing ook
omvatten het afleveren van diergeneesmiddelen. In artikel 43 is daarom, naast
het bereiden, verpakken, etiketteren, voorhanden of in voorraad hebben en
het toepassen van diergeneesmiddelen ook het afleveren opgenomen. Artikel IIDit artikel betreft een overgangsregeling in verband met de in artikel
I, onderdeel N, genoemde toevoeging van schade voor het milieu als reden voor
het kanaliseren van een middel ingevolge artikel 29 van de wet. De opname
in de wet van dit criterium zal er zodoende niet toe leiden dat een diergeneesmiddel
gedurende de registratieperiode van vrij verhandelbaar middel
van rechtswege wordt tot UDA- of UDD-middel dan wel van UDA-middel wordt tot
UDD-middel.Een dergelijke statusverandering vanwege dit criterium is ingeval een
aanvraag tot verlenging van een registratie wordt ingediend wèl mogelijk. Artikel IIIDit artikel biedt een nieuwe grondslag voor de algemene maatregelen van
bestuur en de ministeriële regelingen die voorheen mede op artikel 49
van de wet waren gebaseerd.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van AartsenDe Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra BIJLAGE IBIJ DE MEMORIE VAN TOELICHTING BIJ HET VOORSTEL VAN WET HOUDENDE
WIJZIGING VAN DE DIERGENEESMIDDELENWETIn deze bijlage wordt een artikelsgewijs overzicht gegeven van de wijze
waarop in het wetsvoorstel de betreffende artikelen van richtlijn nr. 81/851/EEG
en van richtlijn nr. 90/167/EEG zijn overgenomen. WetsvoorstelRichtlijn
nr. 81/851/EEG   Artikel I,onderdeel
A, punt 3artikel 1, vijfde lid     onderdelen B, punten
1 en 2, E en Fartikel 14     onderdeel B, punt 3artikel
4, eerste lid     onderdeel C, K, M en Rartikel 5, onderdeel
7     onderdeel D, punt 2artikel 15     onderdelen
H en Iartikel 4, tweede lid     onderdeel Nartikel
4, derde lid, onder b, laatste gedachtenstreepje     onderdeel
Oartikelen 50bis, derde lid, en 50 ter, tweede lid     onderdeel
P, punt 2artikelen 14 en 42bis tot en met 42 duodecies    WetsvoorstelRichtlijn
nr. 90/167/EEG   Artikel I,onderdeel P, punt 1artikelen
2, onder b, en 3BIJLAGE IIBIJ DE MEMORIE VAN TOELICHTING BIJ HET VOORSTEL VAN WET HOUDENDE
WIJZIGING VAN DE DIERGENEESMIDDELENWETBijlage II geeft aan welke artikelen van richtlijn nr. 81/851/EEG via
artikel 49 in afwijking van de wet zijn geïmplementeerd in het Besluit
registratie, substanties en bijwerkingen en het Eisen- en controlebesluit
vergunningen diergeneesmiddelen 1993 en welk artikel van richtlijn nr. 90/167/EEG
op die basis in het Besluit gemedicineerd voeder is geïmplementeerd. Richtlijn nr. 81 /851 /EEG: ArtikelImplementatie
en omschrijving  1, vijfde lidartikel 8 Besluit registratie,
substanties en bijwerkingen; het betreft een vergunningplicht voor bepaalde
werkzame substanties.   4, eerste lidartikel 2a Besluit registratie,
substanties en bijwerkingen; het betreft de gelijkstelling van een vergunning
voor de hele Europese Unie ingevolge verordening (EEG) nr. 2309/93 met een
registratie op basis van artikel 3 van de wet.   4, tweede lidartikel
3b Besluit registratie, substanties en bijwerkingen; het betreft het van rechtswege
vervallen zijn van een registratie indien het betreffende middel een werkzame
substantie bevat die op bijlage IV van verordening (EEG) nr. 2377/90 staat.  5, onderdeel 7 artikel 2 Besluit registratie, substanties
en bijwerkingen; het betreft schade voor het milieu en de planten als registratiecriterium.  14, eerste en tweede lidartikelen 4 tot en met 7 Besluit
registratie, substanties en bijwerkingen; het betreft de mogelijkheid tot
het wijzigen van registraties.   15artikel 3a Besluit registraties,
substanties en bijwerkingen; het betreft de mogelijkheid tot het verlenen
van een registratie voor een korter tijdvak dan 5 jaar.   14, tweede
en derde lid, 42bis t/m 42duodeciesartikelen 4, 8a en 9 Besluit registratie,
substanties en bijwerkingen; het betreft de plicht voor een registratiehouder
aantekening te houden van bijwerkingen.Richtlijn
nr. 81 /851 /EEG:  ArtikelImplementatie
en omschrijving  50bis, derde lid, 50ter, tweede lidartikel
24 Eisen- en controlebesluit vergunningen diergeneesmiddelen 1993; het betreft
de mogelijkheid om regels te stellen ten behoeve van de controle op en verslaglegging
van de administratie van de vergunninghouder.   Richtlijn
nr. 90 /167 /EEG  ArtikelImplementatie en
omschrijving  2, onderdeel b en 3artikelen 3, 4 en
8 Besluit gemedicineerd voeder; het betreft de mogelijkheid om regels te stellen
ten behoeve van het voorhanden of in voorraad hebben van halffabrikaten en
gemedicineerd voeder anders dan van uit het oogpunt van kwaliteit. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25769-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl