Wet verbetering poortwachter; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27678, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27678 nr. 4

23-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave I ALGEMEEN1. Inleiding en voorgeschiedenis2. Heldere verantwoordelijkheidsverdeling3. Verbeterde informatievoorziening en communicatie4. Reïntegratiedossier en -verslag5. Uitstel van de WAO-beoordeling op verzoek6. Versterking verantwoordelijkheid van de werknemer7. Mogelijkheid tot verlenging van de loondoorbetalingsplicht8. Uitstel WAO-beoordeling als werkgever en werknemer
onvoldoende reïntegreren9. Overgangsperiode tot aan SUWI10. Financiële gevolgen en de gevolgen voor de rechterlijke
macht en administratieve belasting werkgevers11. Monitoring/evaluatieII ARTIKELENArtikel IOnderdeel BOnderdeel CArtikel IIOnderdeel AOnderdeel DOnderdeel EOnderdeel GArtikel IIIOnderdeel CArtikel IVOnderdeel AArtikel XIVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27678Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 112 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 678Verbetering van de procesgang in het eerste ziektejaar en nieuwe regels
voor de ziekmelding, de reïntegratie en de wachttijd van werknemers alsmede
met betrekking tot de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever (Wet
verbetering poortwachter)nr. 4VERSLAGVastgesteld 23 mei 2001De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetvoorstel, heeft
de eer als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin
gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord,
acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam
voorbereid.Inhoudsopgave IAlgemeen2   1.Inleiding en voorgeschiedenis2 2.Heldere verantwoordelijkheidsverdeling8 3.Verbeterde informatievoorziening
en communicatie144.Reïntegratiedossier
en -verslag17 5.Uitstel van de WAO-beoordeling
op verzoek22 6.Versterking verantwoordelijkheid
van de werknemer23 7.Mogelijkheid tot verlenging
van de loondoorbetalingsplicht30 8.Uitstel WAO-beoordeling
als werkgever en werknemer onvoldoende reïntegreren31 9.Overgangsperiode tot
aan SUWI3210.Financiële gevolgen
en de gevolgen voor de rechterlijke macht en administratieve belasting werkgevers3311.Monitoring/evaluatie36   IIArtikelen36I ALGEMEEN1. Inleiding en voorgeschiedenisDe leden van de PvdA-fractie hebben lang uitgezien naar het onderhavige
wetsvoorstel. Nu de inhoud duidelijk is, vragen de leden zich af waarom de
Kamer er zo lang op heeft moeten wachten. Zo'n twee jaar geleden hebben deze
leden, net als leden van andere fracties, aangegeven dat een meer activerend
beleid gedurende het eerste ziektejaar essentieel is om de instroom in de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) te beperken en ingestemd
met de aankondiging van een wetsvoorstel om dat te realiseren. De toen overeengekomen
hoofdlijn zou zijn dat het samenstel van rechten, plichten en actiemomenten
van werkgever, werknemers, uitvoeringinstelling (uvi) en Arbodienst opnieuw
zou worden bezien opdat een actiever en effectiever reïntegratiebeleid
in bedrijven en sectoren tot stand kan komen. De leden van PvdA-fractie vragen
zich af waarom het zo lang heeft moeten duren voor dit wetsvoorstel de Kamer
bereikte. De meeste elementen zoals in het wetsvoorstel neergelegd, hadden
eerder kunnen worden vastgelegd en hadden niet op de uitkomst van de beraadslaging
over de nieuwe structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (SUWI) hoeven
te wachten. Het komt de leden voor dat onnodig vertraging is ontstaan. Of
waren er andere redenen om zoveel tijd te nemen?De leden van de PvdA-fractie vragen of preciezer kan worden aangegeven
waar de verschillende belangen van Arbodiensten en uitvoeringsinstellingen
belemmerend werken op onderlinge samenwerking die eigenlijk is verondersteld
in het huidige systeem.Kleine bedrijven zijn niet op de hoogte van de risico's van Pemba, blijkt
uit onderzoek gebaseerd op gegevens uit 1998–1999. Zijn er recenter
gegevens?De leden van de PvdA-fractie merken op dat de veronderstelling is dat
de publieke toezichtfunctie wordt versterkt doordat de activiteiten van partijen
worden beoordeeld aan de hand van een inhoudelijk gedeeld normenkader. Is
hier bedoeld het normenkader dat is beschreven in het rapport van de werkgroep
Protocollering reïntegratieverslag? Valt in dit verslag niet juist op
dat de werkgroep zelf stelt dat het gaat om procedurele criteria? Veronderstelt
een inhoudelijk gedeeld normenkader niet dat preciezer vaststaat welke inhoud
een begrip passende arbeid moet krijgen en dat duidelijker is omschreven tot
hoever een werkgever moet gaan bij het veranderen van arbeidsorganisatie om
werk eventueel passend te maken, en voor de werknemer hoever zijn bereidheid
moet gaan om werk dat afwijkt van status, opleiding en oude functie te accepteren?Kan schematisch een vergelijking worden gemaakt tussen het huidige en
voorgestelde systeem waarbij per partij (werkgever, werknemer, uitvoeringsinstellingen
en Arbodienst) wordt aangegeven tot welke actie ze op welk moment verplicht
zijn, en welke de sanctie is indien die actie niet wordt ondernomen? Is het
juist dat het verschil tussen het huidige en voorgestelde systeem niet groot
is, in die zin dat voor veel partijen dezelfde actiepunten worden verlangd
en dat als nieuwe elementen daaraan worden toegevoegd de vergrote verantwoordelijkheid
voor de werknemer voor het indienen van het reïntegratiedossier, de invoering
van de loonsanctie (half jaar doorbetalen) en het uitstel van WAO-beoordeling?Indien het aantal actiemomenten ongeveer gelijk is en de invulling van
de inhoudelijke begrippen (inspanningsverplichting passende arbeid) vooralsnog
wordt overgelaten aan partijen, hoe kan dan worden voorkomen dat wederom partijen
aan procedurele vereisten voldoen maar niet werkelijk aangesproken
kunnen worden op hun inspanningen. Meer in het bijzonder, hoe kan de uitvoeringsinstelling
opereren als ze achteraf mag beoordelen of werkgever en werknemer zich voldoende
hebben ingespannen, terwijl in de wet of in het protocol geen inhoudelijke
criteria staan vermeld aan de hand waarvan de uitvoeringsinstelling kan zien
of de inspanning voldoende was?De leden van de PvdA-fractie vragen zich overigens af in welke mate het
opleggen van sancties ertoe kan leiden dat alsnog voldoende inspanning om
te reïntegreren kan worden verwezenlijkt. Dreigen met sancties kan effectief
zijn als de sancties zwaar genoeg zijn. Maar als de sanctie van een half jaar
lang doorbetaling van loon aan de werkgever eenmaal is opgelegd, resteert
weinig tijd om alsnog te zoeken naar aangepast werk in eigen of ander bedrijf.
Van dat half jaar kan slechts de helft effectief worden gebruikt, is de indruk
van de leden van de PvdA-fractie. De werknemer zal in zo'n geval immers 13
weken voor afloop van dat half jaar een WAO-aanvragen moeten indienen (met
opnieuw een reïntegratieverslag).In het nader rapport inzake het voorliggend wetsvoorstel zegt de regering
toe een concept van de belangrijkste voorgenomen ministeriële regeling
«Procesgang eerste ziektejaar» ter completering van het beeld
van het wetsvoorstel aan de Tweede Kamer mee te zenden. Het spijt de leden
dat zij deze niet hebben mogen ontvangen. Zeker gezien het belang van de regeling,
waarin onder andere het protocol voor het reïntegratieverslag wordt vastgelegd.
Wanneer kunnen deze leden dit concept tegemoet zien? Voor de leden van de
PvdA-fractie is het van het grootste belang dat in deze regeling de taken,
verantwoordelijkheden en sancties bij het niet nakomen hiervan voor de vier
betrokken partijen helder beschreven staan. Te weten de uvi of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), de arbodienst, de werkgever en de werknemer.
Zijn deze onderdelen voor de verschillende partijen in de regeling beschreven,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De leden van de VVD-fractie hebben met veel interesse kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. In eerste aanleg kunnen deze leden enige gevoelens
van ambivalentie ten aanzien van de strekking van dit wetsvoorstel niet onderdrukken.
Enerzijds zijn ook zij ervan overtuigd dat een betere werking van het poortwachtersmodel
noodzakelijk en essentieel is om de toestroom tot de poort van de WAO te verkleinen.
Anderzijds hebben zij op belangrijke punten zeer grote zorgen over en serieuze
kritiek op de strekking en inhoud van het wetsvoorstel. Zij plaatsen ten algemene
vier majeure kanttekeningen.De eerste kanttekening is dat naar het oordeel van deze leden vergaande
wijzigingen in het stelsel zelf nodig zijn om de latente groei van het ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid te doen keren. Zij zijn ervan overtuigd dat wie de
oplossing van de WAO-problematiek in procedures zoekt tot dwalen gedoemd is.
De tweede kanttekening is dat het wetsvoorstel, zoals zij het thans bezien,
vol met nieuwe regels en ingewikkelde procedures (incluis massa's ziekmeldingen
reeds na zes weken en ambtelijke begeleidingsgroepen zit) waarvan zij zich
afvragen of een efficiënte en vooral effectieve uitvoering mogelijk is.
In het verlengde hiervan vragen deze leden zich ten derde af in hoeverre de
ene bureaucratische regeling (zoals het reïntegratieplan) niet simpelweg
wordt vervangen door een andere (het reïntegratieverslag) en er een nieuwe
papieren rompslomp gaat ontstaan, met normenkaders, randvoorwaarden, leidraden
en meer van dit soort publiek opgelegde bureaucratische keurslijven. Tevens
hechten de leden van de VVD-fractie zeer aan het instandhouden van de verantwoordelijkheidsverdeling
publiek-privaat, zoals geïntroduceerd bij de introductie van de privatisering
van de Ziektewet (WULBZ) en de SUWI-operatie. Het onderhavige wetsvoorstel
riekt op onderdelen veel teveel naar een grotere rol van het publieke uitvoeringsorgaan
dan wel functionarissen daarvan. Deze leden plaatsen ten principale
grote vraagtekens daarbij.Op al deze punten zullen deze leden in de navolgende hoofdstukken meer
uitgebreid ingaan, maar het zal de regering naar zij hopen niet zijn ontgaan
dat zij grote moeite hebben met belangrijke onderdelen van het voorliggende
wetsvoorstel.Vooraleerst hadden de leden van de VVD-fractie van de regering een meer
uitgebreide analyse verwacht over de punten waarop het huidige poortwachtersmodel
niet functioneert, en vooral wat de reden respectievelijk oorzaken daarvan
zijn. Zij vragen de regering dit alsnog te doen omdat een dergelijke allesomvattende
analyse de voorgestelde wijzigingen zal moeten dragen. Deze leden delen de
forse kritiek van de Raad van State dat een dergelijke analyse niet mag ontbreken.
Ook in het nader rapport en de memorie van toelichting bij het uiteindelijk
toch ingediende wetsvoorstel hebben deze leden geen gedegen allesomvattende
analyse aangetroffen, om welke reden zij daar thans met grote nadruk om vragen.De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering aangeeft dat alle
instanties die commentaar gaven op het voorliggende wetvoorstel kunnen instemmen
met de grote lijnen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij verzoeken de regering
echter ook de belangrijkste kritiekpunten uit de commentaar weer te geven
en van een reactie te voorzien.De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
Wet verbetering poortwachter. Zij menen dat dit wetsvoorstel vooruitloopt
op een fundamentelere herziening van de inhoud van het stelsel van de WAO.
Het advies van de commissie-Donner over het terugdringen van de WAO-instroom
kan namelijk grote gevolgen hebben voor de Wet verbetering poortwachter. Deze
leden vragen daarom of de regering bereid is nog voor de plenaire behandeling
van het wetsvoorstel dit advies van een reactie te voorzien en aan te geven
welke consequenties dit eventueel heeft voor het huidige wetsvoorstel.Het advies van de commissie-Donner zal daarnaast van betekenis kunnen
zijn voor de huidige Ziektewet en WAO alsmede de uitvoering daarvan. Op welke
wijze gaat de regering met dit advies om? Zijn nog deze kabinetsperiode wijzigingsvoorstellen
van de Ziektewet en WAO, almede de uitvoering van deze wetten, te verwachten?De huidige wetgeving heeft niet geleid tot afname van de instroom in de
WAO, constateren de leden van de CDA-fractie. De maandelijkse cijfers maken
dat ook duidelijk. In de memorie van toelichting wordt puntsgewijs aangegeven
welke elementen hierbij een rol spelen. Deze leden hebben de volgende vragen
naar aanleiding hiervan. Zijn de genoemde elementen ten opzichte van elkaar
gelijkwaardig of zijn er een aantal problemen die er uitspringen en de voornaamste
reden zijn voor het falen van de huidige wet? Wat heeft de regering in de
afgelopen periode gedaan om deze knelpunten op te lossen?De regering kiest voor de oplossing van nieuwe wetgeving, maar hadden
de gesignaleerde knelpunten niet kunnen worden opgelost met stringente toepassing
van het bestaande sanctie-instrumentarium, heldere afspraken tussen uvi's
en arbodiensten en adequate voorlichting voor werkgevers? Welke garanties
zijn er dat de nieuwe regelgeving nu wel naar behoren zal worden uitgevoerd?Hoe staat het met het terugdringen van het ziekteverzuim in het algemeen,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Welke lessen zijn er te leren uit de
ontwikkeling van het terugdringen van het ziekteverzuim? Hoe beoordeelt de
regering de rol van de arbodiensten hierbij? Arbodiensten zouden immers een
belangrijke rol bij moeten spelen bij het terugdringen van het ziekteverzuim.
In de praktijk blijkt deze rol van deze diensten echter beperkt.
Zou in het kader van deze wet daar niet explicieter aandacht aan moeten worden
geschonken? De leden van de CDA-fractie stellen deze vragen mede in het licht
van de kritiek van de Raad van State dat een goede analyse van het probleem
dat met dit wetsvoorstel beoogd wordt op te lossen, ontbreekt.Het wetsvoorstel is voorgelegd aan een aantal (advies)instanties. De regering
geeft in de memorie van toelichting aan dat uit de ontvangen commentaren op
het wetsvoorstel blijkt dat het wetsvoorstel in grote lijnen wordt onderschreven.
Kan de regering aangeven op welke onderdelen dat niet het geval is. Kan de
regering de commentaren doen toekomen aan de Tweede Kamer, zo vragen de leden
van de CDA-fractie.De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
verbetering poortwachter en hebben een aantal algemene opmerkingen. Allereerst
constateren deze leden dat het wel erg lang geduurd heeft voordat dit wetsvoorstel
is ingediend. In de tweede plaats heeft de regering door het instellen van
de commissie-Donner impliciet aangegeven geen vertrouwen te hebben in de eigen
aanpak van de WAO-instroom c.q. -uitstroom. In de derde plaats constateren
de leden van de D66-fractie dat de Raad van State wel bijzonder kritisch is
over dit wetsvoorstel. Zo mist de Raad van State een duidelijke analyse van
de oorzaken van de problemen. Ook constateert de Raad van State dat ondanks
een reeks van maatregelen het nog steeds niet gelukt is om de groei van het
langdurig verzuim en de instroom in de WAO van personen voor wie die wet niet
bedoeld is, tegen te gaan. De Raad van State constateert dat de voorliggende
wet een aantal beperkte veranderingen van de nu al geldende maatregelen, die
onvoldoende effectief zijn gebleken, voorstelt. De meest verstrekkende maatregel
houdt in dat de loondoorbetalingsverplichting met ten hoogste een half jaar
kan worden verlengd, terwijl de geldende wetgeving al voorziet in een loondoorbetalingsverplichting
van de werkgever van één jaar.De Raad raadt een diepgaander analyse aan van de problemen voordat tot
wijzigingen in het systeem wordt overgegaan. De leden van de D66-fractie merken
op dat de regering in het nader rapport en in de memorie van toelichting deze
omissie probeert goed te maken, maar op een redelijk beperkte manier. Er worden
in de memorie van toelichting 14 knelpunten genoemd. Het is de leden van de
D66-fractie niet duidelijk of en hoe de regering de afgelopen periode heeft
geprobeerd de knelpunten op te lossen, omdat de gesignaleerde knelpunten niet
lijken voort te komen uit de aard van de bestaande regelgeving maar uit de
uitvoering van de regelgeving. Deze leden vragen of de huidige knelpunten
niet opgelost hadden kunnen worden met stringente toepassing van het huidige
sanctie-instrumentarium, heldere afspraken tussen uvi's en arbodiensten en
betere voorlichting voor werkgevers. Welke garantie is er dat de nieuwe regelgeving
uit het wetsvoorstel nu wel adequaat uitgevoerd gaat worden?De leden van de D66-fractie constateren dat in paragraaf 1.b de regering
schrijft dat de invoering van het wetsvoorstel een zaak is die de nodige zorgvuldigheid
vergt. Het succes staat of valt met een onderlinge samenwerking. Dat had toch
ook al in de huidige situatie met de huidige wetgeving kunnen gebeuren, zo
vragen de leden van de D66-fractie.De vernieuwde samenwerking wordt vormgegeven door een begeleidingsgroep.
Is dat het enige wat er gebeurt om de invoering te ondersteunen? De leden
van de D66-fractie vragen de regering wat zij verder nog onderneemt om de
implementatie en samenwerking te waarborgen.De leden van de D66-fractie constateren dat de regering aangeeft dat alleen
instanties die commentaar hebben gegeven op het wetsvoorstel konden
instemmen met de grote lijnen van het wetsvoorstel. Zij verzoeken haar de
belangrijkste kritiekpunten uit de commentaren weer te geven en van een reactie
te voorzien.De leden van de fractie van GroenLinks menen dat het te lang heeft geduurd
voordat de regering met concrete maatregelen is gekomen om reïntegratie
van zieken en arbeidsongeschikten met kracht te bevorderen. Al diverse jaren
moet geconstateerd worden dat zieken en arbeidsongeschikten onvoldoende begeleiding
krijgen of zelfs in het geheel nauwelijks worden gehoord, terwijl werkgevers,
arbodiensten en uvi's in een bureaucratische wedijver of door het afsluiten
van contracten die daadwerkelijke actie moeilijk maken hun verantwoordelijkheid
in deze onvoldoende waarmaken. Hieraan had al eerder een einde gemaakt moeten
worden. De regering draagt een grote verantwoordelijkheid voor dit falend
beleid.Tegelijkertijd constateren deze leden dat voorliggend wetsvoorstel geen
antwoord geeft op een aantal verdergaande vragen rond ziekte en WAO, waarover
de commissie-Donner zich buigt. Het werk van die commissie kan ertoe leiden
dat nieuwe wijzigingen met betrekking tot verantwoordelijkheden, tijd, wijze
en inhoud van keuringen, soorten van uitkeringen en dergelijke wenselijk geacht
worden. In dat licht kan het gewenst zijn elementen van het advies van de
commissie-Donner al mee te nemen in de vorm van aanpassingen van de wet Poortwachter.
Zo niet, dan wordt de uitvoering nog rommeliger en onzekerder. Want niets
is slechter voor motivatie van uitvoerders en voor de duidelijkheid in het
veld als wijziging op wijziging opgestapeld wordt. Dit zou ertoe kunnen leiden
dat men een afwachtende houding gaat aannemen tot alles duidelijk is. Een
ander gevolg zou kunnen zijn dat er uiteindelijk geen ruimte meer zal zijn
daadwerkelijk wat te doen met de resultaten van de commissie-Donner. De leden
van de fractie van GroenLinks vragen de regering om haar beoordeling van de
spanning tussen de wet Poortwachter en het werk van de commissie-Donner.De leden van de fractie van GroenLinks zien dan ook nogal wat leemtes
in het wetsvoorstel, ook al zal dit voorstel waarschijnlijk een aanzienlijke
verbetering zijn ten opzichte van de huidige praktijk. Maar er zou meer winst
in de vorm van een verminderde WAO-instroom geboekt kunnen worden als de problematiek
breder en fundamenteler was aangepakt.Allereerst besteedt de memorie van toelichting nauwelijks aandacht aan
de oorzaken van arbeidsongeschiktheid en in verband daarmee aan een verbeterde
preventie. Het probleem begint niet bij een ziekmelding of een zes-wekenmelding.
Veel ziekmeldingen waren te voorkomen geweest als eerder aan de oorzaken gewerkt
was. Uiteraard gaat het dan over arbeidsomstandigheden, maar ook om de werkcultuur
in ons land en om de verhoudingen tussen werkgever en werknemer. De regering
is actief op dit terrein, onder meer door het afsluiten van arbo-convenanten.
Maar een meer grondige analyse van typen van oorzaken van stijgend ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid ontbreekt. Een dergelijke analyse kan inzichten opleveren
over hoe arbodiensten of andere deskundigen meer preventief kunnen worden
ingeschakeld; niet alleen voor risico-inventarisatie en evaluatie, maar ook
door bijvoorbeeld regelmatig met leidinggevenden te praten, zowel over hun
stijl van leidinggeven als ter signalering van mensen of afdelingen met verhoogd
ziekterisico. Uit zo'n analyse zou ook de behoefte aan andere (verzuim- of
verlof)regelingen kunnen komen om oneigenlijk gebruik van ziektemelding tegen
te gaan. Kortom, een bredere aanpak, ook meer in preventieve zin, had dit
wetsvoorstel meer voldragen kunnen maken.De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel en
beoordelen het wetsvoorstel voornamelijk als een gemiste kans. Hoewel een
aantal zaken in het wetsvoorstel volgens deze leden een verbetering
is, zitten er ook naar hun mening verslechteringen in en wordt een aantal
cruciale elementen in de beheersing van de procesgang in het eerste ziektejaar
gemist. Zo missen zij bijvoorbeeld een analyse van de betekenis van de wachtlijsten
in de reguliere gezondheidszorg voor de duur van de ziekte van werknemers
in het eerste ziektejaar.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Ze zijn teleurgesteld over
het feit dat het zolang heeft moeten duren voordat het voorstel bij de Kamer
kon worden ingediend. In dit verband herinneren zij de regering eraan dat
zij bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
in 1999 hebben aangedrongen op voortvarendheid bij het verbeteren van het
poortwachtersmodel. De regering heeft bij die gelegenheid meegedeeld bezig
te zijn met het verbeteren van het model. Daarbij gaf zij tevens aan dat het
nieuwe model nauw zou moeten aansluiten bij de nieuwe uitvoeringsstructuur
in de sociale zekerheid, zoals die gestalte moest krijgen in de kabinetsplannen
rond het SUWI-dossier. Uiteraard hebben deze leden hier begrip voor, maar
dat neemt niet weg dat bij hen de vraag leeft waarom het voorstel vervolgens
zo lang op zich heeft laten wachten. Zij verzoeken de indieners hierop nader
in te gaan. Is in de afgelopen jaren, waarin immers ook al overduidelijk was
dat het vigerende stelsel zwakke punten kent, niet onnodig veel kostbare tijd
verloren gegaan? In het verlengde hiervan vragen de leden van de fractie van
de ChristenUnie waarom de regering niet heeft besloten tot ingrepen in de
poortwachterstructuur onder de huidige wetgeving. Daarbij had ze zich desnoods
kunnen beperken tot vrij marginale, maar ongetwijfeld zinvolle ingrepen, zoals
het vervroegen van de ziekmelding en een effectievere inzet van reïntegratiemiddelen
in het eerste ziektejaar. Zij verzoeken de regering aan te geven waarom zij
ervan af heeft gezien reeds per 1 januari 2000 een verbetering in het bestaande
model te realiseren. Uit de toelichting op dit wetsvoorstel kunnen deze leden
niet afleiden waarom dat is gebeurd. De leden van de ChristenUnie-fractie
zijn ervan overtuigd dat bepaalde tekortkomingen in het huidige model, zoals
die op pagina 2 van de Memorie van Toelichting worden genoemd, eerder hadden
kunnen worden weggenomen, vooruitlopend op de inwerkingtreding van de wet
SUWI. Zij realiseren zich dat de systematiek vervolgens met de inwerkingtreding
van de wet SUWI op onderdelen zou moeten worden aangepast, maar het nadeel
hiervan zou naar hun mening niet opwegen tegen de voordelen.De leden van de fractie van de ChristenUnie missen in de analyse van het
falen van het huidige poortwachtersmodel een beschouwing over de toereikendheid
van de uitvoeringskosten. Zij wijzen er in dit verband op dat de regering
vorig jaar heeft besloten extra middelen in dat kader beschikbaar te stellen.
Deze leden menen hieruit te kunnen afleiden dat de regering ook van mening
is dat in de afgelopen jaren te weinig is geïnvesteerd in de uitvoeringskosten
van de uvi's, de zogenaamde kleine geldstroom, hetgeen ongetwijfeld mede heeft
geleid tot een onnodige toename van de grote geldstroom, de WAO-uitkeringen.
Is de regering ervan overtuigd dat de uvi's, en vanaf volgend jaar het UWV,
de beschikking hebben respectievelijk heeft over voldoende middelen en gekwalificeerd
personeel om gestalte te geven aan de beoogde versterking van de poortwachtersfunctie?
Kan dit nader worden onderbouwd? Kan in dit verband ook worden ingegaan op
de vraag waarop de verwachting is gebaseerd dat een versterking van de poortwachtersfunctie
van de publieke uitvoerder een positief effect zal hebben op de reïntegratie-inspanningen
van de werkgever?Het nieuwe poortwachtersmodel kent naar het oordeel van de leden van de
fractie van de ChristenUnie een aantal verbeteringen ten opzichte van het huidige model. Deze leden constateren dat de regering in het zeer
kritische advies van de Raad van State aanleiding heeft gezien het voorstel
en de toelichting op enkele onderdelen aan te passen. Zij hebben de indruk
dat de reactie van de regering op dit advies redelijk adequaat is. Wel leven
bij hen nog vragen over de concrete invulling van het nieuwe poortwachtersmodel.Voordat zij ingaan op de inhoud van het wetsvoorstel vragen de leden van
de fractie van de ChristenUnie welke gevolgen het voor het nieuwe poortwachtersmodel
zou hebben als wordt overgegaan tot het beperken van de WAO tot alleen medisch
volledig arbeidsongeschikten, zoals naar verluidt door de commissie-Donner
zal worden geadviseerd.De regering realiseert zich dat de implementatie van dit wetsvoorstel
de nodige organisatorische inspanningen zal vergen. De leden van de fractie
van de ChristenUnie informeren wanneer de begeleidingsgroep zal worden ingesteld,
waarvan in de toelichting wordt gesproken.De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van het voorliggende
wetsvoorstel. De doelstelling, namelijk, namelijk een strengere controle aan
de «poort» onderschrijven deze leden volledig. Maar bij de precieze
invulling van het wetsvoorstel kleven naar hun oordeel een aantal bezwaren.De leden van de SGP-fractie constateren dat met dit wetsvoorstel ingrijpende
wijzigingen ten aanzien van de arbeidsongeschiktheid worden voorgesteld. Nu
de Commissie Donner II klaar is, bestaat de mogelijkheid dat binnen afzienbare
tijd opnieuw het hele stelsel wordt gewijzigd. Hoe ziet de regering deze procedurele
samenloop?In zijn algemeenheid vragen de leden van de SGP-fractie de regering of
het gewenst is dat de poortwachter (UWV) verantwoordelijk wordt gehouden voor
een lagere WAO-instroom, terwijl zij alleen maar het technische middel krijgen
om de hoogte van de WAO vast te stellen en geen middel krijgen om te voorkomen
dat een claim wordt ingediend.2. Heldere verantwoordelijkheidsverdelingDe leden van de PvdA-fractie menen dat, als het juist is dat succesvolle
reïntegratie zo vroeg mogelijk in het ziektejaar begint, een uitvoeringsinstelling
eerder zou moeten kunnen ingrijpen indien werkgever en werknemer in gebreke
blijven. Een sanctie opleggen nadat eenmaal een vol jaar passiviteit is gepasseerd,
kan dat verloren jaar niet goedmaken. Onder welke voorwaarden kan een uitvoeringsinstelling
de ruimte krijgen om een oordeel te geven over het reïntegratieproces
als werkgever noch werknemer eraan denkt een second opinion te vragen. Kan
een uitvoeringsinstelling dat op eigen initiatief doen indien in een bedrijf
een meer dan gemiddelde ziekteverzuim is en of een hogere instroom in de WAO,
afgezet tegen cijfers van vergelijkbare bedrijven?De redenering dat uitvoeringsinstellingen niet het werk moeten overnemen
dat eigenlijk tot de taken van werkgevers, arbodiensten en werknemers horen,
kan juist zijn. Capaciteit van de uvi moet effectief worden ingezet. Toch
wordt ook aangegeven dat partijen op eigen initiatief een beroep kunnen doen
op de uvi's voor advies. Uitvoeringsinstellingen kunnen ook nu op verzoek
adviseren. Hoeveel van de huidige capaciteit van een uitvoeringsinstelling
wordt ingezet voor dergelijk advisering in het huidige systeem en hoe zal
dat in het nieuwe systeem zijn, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?Het UWV houdt de reïntegratietaak voor werknemers die geen werkgever
meer hebben. Welk aandeel van de beroepsbevolking of verzekerde werknemers
valt tegenwoordig in deze categorie, zo vragen deze leden. Is het juist dat
het om circa een vijfde van de beroepsbevolking gaat? Kan worden aangegeven
hoe het UWV zowel de taak krijgt te reïntegreren als de eigen inspanningen
op dit vlak te controleren? Indien het UWV voor flexibele werkers en anderen
die geen werkgever meer hebben het opdrachtgeverschap overneemt voor reïntegratie,
wordt dan bij het overdragen van opdrachtgeverschap en het einde van de loondoorbetalingverplichting
gekeken naar de reïntegratie-inspanningen van de werkgever? Welke sancties
kunnen dan worden opgelegd indien de werkgever zich onvoldoende zou hebben
ingespannen. Kan in zo'n geval bijvoorbeeld loondoorbetaling worden opgelegd
als sanctie gedurende een half jaar, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Neemt het UWV het opdrachtgeverschap over indien de werkgever failliet
gaat of in surseance van betaling verkeert? Wordt een eventueel opgelegde
sanctie van loondoorbetaling onmiddellijk opgeheven en de mogelijkheid voor
het aanvragen van een WAO-uitkering geopend, indien blijkt dat de werknemer
zijn loon niet krijgt uitbetaald in het geval een werkgever onmachtig is te
betalen?De leden van de PvdA-fractie merken op dat dit wetsvoorstel niet los is
te zien van het wetsvoorstel SUWI. In dit wetsvoorstel wordt de werkgever
ook verantwoordelijk voor reïntegratie bij een andere werkgever (2de
spoor) indien passende arbeid bij hem ontbreekt. In dit wetsvoorstel is dit
nog niet geregeld. Een probleem blijft de werknemer met een arbeidsconflict.
Hoe wordt het opdrachtgeverschap vormgegeven als werkgever en werknemer beiden
en apart aangeven niet langer door één deur te kunnen? Wat is
in elk van deze drie gevallen de te volgen procedure, wat kunnen de gevolgen
zijn en wie is verantwoordelijk voor de reïntegratie?Tevens vragen de leden van de PvdA-fractie of kan worden verwacht dat
het UWV zich beter van zijn taken zal kwijten indien het een direct financieel
belang krijgt bij een kwalitatief goede uitvoering van de controlerende, adviserende
taken en het nemen van besluiten.Zoals de leden van de VVD-fractie reeds in de inleiding hebben aangegeven,
hechten zij zeer aan het onverkort handhaven van de verantwoordelijkheidsverdeling
publiek-privaat. Terecht merkt de regering op dat de SUWI-operatie de reïntegratiebegeleiding
grotendeels toevertrouwt aan de private markt. Deze leden merken op dat de
regering geen aandacht besteedt aan de privatisering van de Ziektewet ten
gevolge van WULBZ waar – nog voor de SUWI operatie – de grondslag
voor heldere verantwoordelijkheidsverdeling is gelegd. Zij verzoeken de regering
deze omissie alsnog te herstellen en hier een uitgebreide passage aan te wijden.
In het belang van het zich kunnen concentreren op een meer effectieve claimbeoordeling
dan thans helaas het geval is bij het publieke uitvoeringsorgaan, is het –
naast de principiële argumenten om aan de verantwoordelijkheidsverdeling
vast te houden – van evident belang dat het publieke uitvoeringsorgaan
weinig taken krijgt toebedeeld in het eerste ziektejaar.De leden van de VVD-fractie constateren dat de rol van het publieke UWV
wordt vergroot en vragen de regering aan te geven waar de grenzen hiervan
precies komen te liggen. Het publieke UWV krijgt een controlerende rol en
behoudt de faciliterende rol. Hoe zal de scheiding van beide functies –
waar ook het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) voor pleit –
precies worden gerealiseerd? Het publieke UWV krijgt naast de controlerende
taak nog meer taken. Het UWV gaat vele ziekmeldingen ontvangen (na de zesde
in plaats van de dertiende week), dient voorts zogenaamde «zoet-en-zuurbrieven»
aan werkgevers te zenden en gaat op verzoek zelfs sociale verzekeringsadviezen
geven. Dit totaal in ogenschouw nemende, vragen deze leden zich af, hoeveel
goede reden er mogelijk voor iedere aparte taak ook kan zijn, of er niet iets
te ver wordt doorgeschoten naar het introduceren van taken voor
de publieke uvi. Deze leden zouden van de regering dan ook graag per actor
in het eerste ziektewetjaar (werkgever, zieke werknemer, arbodienst, publiek
uitvoeringsorgaan, reïntegratiebedrijf en verzekeraar) precies willen
vernemen wat de precieze verantwoordelijk van elk van hen is. Zij zouden hier
een uitvoerige beschrijving van willen hebben incluis een schematisch overzicht.Ook zouden de leden van de VVD-fractie graag willen vernemen hoe kan worden
voorkomen dat een gedeelde verantwoordelijkheid bij de genoemde verschillende
actoren tot terreinafbakening en competentiegeschillen zal leiden, zoals helaas
tot op de dag van vandaag vaak het geval is. Het is deze leden onhelder op
welke precieze wijze de regering dit denkt te voorkomen. Om samenwerking te
bereiken en competentiegeschillen te voorkomen dient de verantwoordelijkheidsverdeling
naar de mening van deze leden glashelder te worden omschreven en vastgelegd.
De anderhalve pagina tekst in de memorie van toelichting van dit wetsvoorstel
achten zij daarbij tot hun spijt onvoldoende helder. Zij vragen de regering
hierover meer helderheid te verschaffen. Voorts zouden zij meer uitgebreid
van de regering willen vernemen welke zekerheden zijn ingebouwd om te voorkomen
dat het domein van het publieke UWV – zoals hiervoor omschreven –
wordt uitgebreid ten koste van het private domein van werkgevers en arbodiensten.
Is de regering niet met deze leden beducht dat een grotere rol van (functionarissen)
van het publieke UWV tezamen met alle voorgestelde nieuwe regels, functies
en ambtelijke commissies, zal leiden tot vergroting van het publieke domein
(incluis publieke financiële middelen) waardoor strijdigheid met de verantwoordelijkheidsverdeling
kan ontstaan? Deze leden zijn hiervoor zeer bevreesd en zouden daar ook geen
steun aan kunnen geven. Zij zijn er thans dan ook nog niet van overtuigd dat
zulks dit met dit wetsvoorstel wordt voorkomen en aangezien dit voor hen een
kernpunt en toetssteen is voor het gehele wetsvoorstel, vragen zij de regering
hier zeer uitgebreid op in te gaan.De leden van de CDA-fractie zijn met de regering van mening dat bij de
aanpak van terugdringing van het ziekteverzuim alsmede instroom in de WAO
het van belang is te komen tot een heldere verantwoordelijkheidsverdeling.
Naast de noodzaak van taakverdeling, behoort de verantwoordelijkheid tot terugdringing
van het ziekteverzuim alsmede WAO-instroom in eerste instantie te liggen daar
waar die daadwerkelijk kan worden beïnvloed, namelijk bij de werkgever,
werknemer, arbodiensten en reïntegratiebedrijven. Uit de memorie van
toelichting blijkt dat de regering het hiermee eens is. Deze leden zijn van
mening dat deze verantwoordelijkheid van werkgever en werknemer voor het herstel
en terugkeer (al dan niet bij huidige werkgever) van langdurig zieken tot
uitdrukking moet komen in een aanvulling op de arbeidsovereenkomst, dus via
het Burgerlijk Wetboek. Op deze wijze liggen rechten en plichten voor werkgever
en werknemer helder vast en krijgen zo een doorwerking in het reïntegratieplan.
De uvi staat dan echt op afstand en wordt pas ingeschakeld als reïntegratie
niet succesvol is gebleken. Waarom heeft de regering niet voor deze aanpak
gekozen? Temeer daar op dit moment regelgeving ten aanzien van terugdringing
van ziekteverzuim en instroom in de WAO versnipperd in verschillende wetten
is opgenomen. Dat bevordert niet de helderheid, laat staan het naleven van
deze regelgeving. Kan aangegeven worden in welke wetten en andere regelgeving
rechten en plichten die betrekking hebben op het voorkomen van ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid zijn opgenomen?In het wetsvoorstel wordt aangegeven dat de uvi in het eerste jaar op
afstand moet blijven, zo constateren de leden van de CDA-fractie. Toch behoudt
de uvi een controlerende en informerende taak. Dat er bij instroom
in de WAO een toets moet plaatsvinden over de gepleegde reïntegratie-inspanningen
is logisch, maar geeft de uvi geen taak in de aanpak in het eerste ziektejaar.
De informerende taak van de uvi is niet meer dan aanvullend naar andere actoren
toe. Deelt de regering de conclusie van de leden van de CDA-fractie dat de
uvi in het eerste ziektejaar geen zelfstandige functie heeft te vervullen
als er sprake is van werknemers die een werkgever hebben?De leden van de D66-fractie zijn van mening dat het voorstel om de verantwoordelijkheid
voor reïntegratie gedurende tenminste de eerste twee jaar van ziekte
en arbeidsongeschiktheid bij de werkgever te leggen een verbetering zal betekenen.
In de huidige situatie moet de werkgever de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie
overdragen aan de uvi als de verwachting is dat de betrokkene niet kan terugkeren
in het eigen bedrijf. In de praktijk leidt dit tot tijdverlies.De leden van de D66-fractie missen in het wetsvoorstel de versterking
van de positie van de werknemer met betrekking tot toegang, behoud en terugkeer
naar het eigen of ander werk. Deze leden hebben daartoe voorstellen gedaan
in hun inbreng in de invoeringswet SUWI. Het komt erop neer dat in het Burgerlijk
Wetboek moet worden vastgelegd dat de werkgever de plicht heeft tot het doen
van een aanbod van passende arbeid, een informatieplicht heeft ten aanzien
van alles wat relevant is voor de werknemer. Hier zullen zij later op terugkomen.De leden van de D66-fractie bevreemdt het steeds dat de werknemer in de
procesgang zo'n afhankelijke positie krijgt toebedacht. Zij vragen de regering
in te gaan waarom dit anno 2001 nog steeds het leidend principe is.De leden van de D66-fractie constateren dat het UWV de controlerende taak
(toets reïntegratieverslag) aan het einde van het eerste ziektewetjaar
zal blijven behouden.Het UWV komt alleen in het eerste Ziektewetjaar in actie op verzoek van
één van de private partijen. Het is de leden van de D66-fractie
niet duidelijk hoe voorkomen kan worden dat de controlerende taak van de faciliterende
taak gescheiden wordt. Zij nemen aan dat het inroepen van facilitaire ondersteuning
door het UWV ook in het reïntegratieverslag zal worden opgenomen, het
verslag dat later getoetst wordt door het UWV in het kader van zijn controlerende
poortwachtersfunctie. Deze leden vragen zich af of hiermee niet een makkelijke
manier wordt gecreëerd om een positieve toets te ontvangen. Daarnaast
vragen zij hoe de dubbelrol is geregeld voor het UWV voor de groep waarvoor
het UWV als werkgever optreedt. Moet een eventuele second opinion in dat geval
niet aan een andere instelling gevraagd worden?De leden van de D66-fractie constateren dat de prikkels voor arbodienst
en reïntegratiebedrijf niet vergroot worden in dit wetsvoorstel. In theorie
bestaat de prikkel voor arbodienst en reïntegratiebedrijf daarin dat
de werkgever hen afrekent op de bijdrage aan beperking van het ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid. In praktijk blijkt echter dat de werkgever de arbodienst
niet zozeer selecteert en afrekent op de bijdrage aan het verzuimbeleid, maar
op de kosten van de arbodienstverlening. Hierdoor werkt de prikkel naar arbodienst
en straks reïntegratiebedrijf niet optimaal. De leden van de D66-fractie
zien hiervoor twee verklaringen. Kleinere werkgevers (die doorgaans weinig
met langdurig ziekteverzuim te maken hebben) beschouwen de arbodienst als
kostenpost. Door de aanwezigheid van verzuimverzekeringen wordt de financiële
prikkel vertraagd en verzwakt. Deze leden vragen de regering welke prikkels
de regering overweegt voor arbodiensten en reïntegratiebedrijven.De leden van de D66-fractie merken op dat, indien de verantwoordelijkheid
voor de reïntegratie overgaat op het UWV, de rechten van de werknemer
elders zullen moeten worden geregeld in wet REA. Daarin zouden volgens deze
leden ook opgenomen moeten worden het recht op tijdige en adequate
informatie, recht op begeleiding en recht op een persoonsgebonden budget.De leden van de GroenLinks-fractie constateren dat de regering met de
nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling meer helderheid meent te creëren.
Tot op zekere hoogte gebeurt dat ook. Wat betreft de WAO is het UWV op afstand
gezet. De werkgever is aan zet. Maar ook de werknemer krijgt meer verantwoordelijkheden
en mogelijkheden. Daarin zien de leden van de fractie van GroenLinks een nieuw
spanningsveld. Zij wijzen erop dat in het opdrachtgeverschap voor reïntegratie
enkele fundamentele onhelderheden blijven bestaan. Allereerst is er de spanning
tussen individueel maatwerk en het collectieve opdrachtgeverschap van werkgevers
en ook nog deels het UWV (voor bepaalde groepen). De werkgevers oefenen het
opdrachtgeverschap uit in samenspraak met ondernemingsraad of vakbonden, al
dan niet per CAO gestuurd. Terecht neigt de regering steeds meer naar individueel
maatwerk, hetgeen in allerlei vormen ook in de memorie van toelichting wordt
uitgewerkt. In de hiërarchie van aanpak staat die individuele aanpak
echter niet voorop. Primair is het collectief gekozen reïntegratiebedrijf,
secundair is er sprake van een herkansing en pas bij gebleken onwil kan de
werknemer op basis van een second opinion een persoonsgebonden budget vragen.
Dit laatste is te lezen in de memorie van toelichting van de invoeringswet
SUWI, maar is in de wet Poortwachter helemaal niet meer terug te vinden. Bij
aperte onwil is er alleen maar een rechtsgang mogelijk om reïntegratie
af te dwingen. Waarom is dat persoonsgebonden reïntegratiebudget niet
terug te vinden in de wet Poortwachter? Hoort de mogelijkheid van een gepaste
individuele keuze van een bepaald reïntegratiebedrijf en/of een persoonsgebonden
budget niet thuis in het eerste gesprek tussen werknemer en werkgever of tussen
UWV en cliënt over reïntegratie? Waarom is die mogelijkheid van
een individuele keuze voor een reïntegratiebedrijf niet terug te vinden
in de wet Poortwachter? De leden van de fractie van GroenLinks vrezen dat,
als dit niet nader wordt uitgewerkt, het individuele maatwerk eerder uitzondering
dan regel zal worden, terwijl het wenselijk is het individu boven institutionele
belangen van instellingen en sociale partners te stellen.Een tweede onduidelijkheid inzake de verantwoordelijkheidsverdeling voor
reïntegratie is die betreffende de reïntegratie van mensen met tijdelijke
contracten, bij collectief ontslag of bij faillissement. Als er sprake is
van voortgaande uitval vanwege ziekte na verloop van het contract wordt het
UWV verantwoordelijke voor de reïntegratie, aangezien er geen arbeidsrelatie
meer is met de werkgever. Lopende het tijdelijke contract of voor het collectieve
ontslag is de werkgever en zijn arbodienst echter verantwoordelijk voor begeleiding
en reïntegratie. In die periode heeft het UWV geen zicht op de ondernomen
activiteiten. Hoe denkt de regering te voorkomen dat het UWV geconfronteerd
wordt met een gebrek aan reïntegratieactiviteiten door de werkgever omdat
het contract toch afloopt, waardoor de reïntegratiemogelijkheid van betreffende
werknemer aanzienlijk verslechtert door het verstrijken van tijd? Is het in
het geval van tijdelijke contractanten niet beter het UWV al in een eerdere
fase te betrekken bij begeleiding en reïntegratie, zo vragen de leden
van de GroenLinks-fractie.Deze leden merken op dat het helemaal moeilijk wordt de nalatige werkgever
te sanctioneren. Loondoorbetaling kan niet omdat er al geen loonrelatie in
de zin van de wet meer is. In dit geval zou terugvordering van een deel ziektegeld,
WAO- of werkloosheidsuitkering een oplossing kunnen zijn. Op dezelfde manier
getoetst via het reïntegratieverslag als ware er wel een loonrelatie.
Maar de mogelijkheid tot verhaal van de uitkering, die in WAO en Werkloosheidswet
(WW) zat, wordt met deze wet Poortwachter juist geschrapt. Is
het niet verstandig die mogelijkheid te handhaven, met name als sanctiemogelijkheid
van werkgevers die reïntegratie van tijdelijke contractanten verwaarlozen?
Om hoeveel gevallen per jaar kan dat gaan?Voor de zieken die onder het vangnet van de Ziektewet vallen of komen
vanwege het beëindigen van een tijdelijk contract, moet het UWV ook een
reïntegratieverslag maken, net als werkgevers dat moeten. Maar welke
sanctiemogelijkheid is er in dit geval als het UWV een wanprestatie levert
wat betreft reïntegratie? Waarom dan ook niet uitstel van keuring? Waarom
is het niet mogelijk om, als de samenwerking tussen zieke en UWV wel goed
gaat, te besluiten de betaling op grond van de Ziektewet langer door te laten
lopen dan één jaar. De werknemer kan er, in het zicht van verder
herstel, belang bij hebben niet het stigma van WAO-er te krijgen. De leden
van de fractie van GroenLinks zijn van mening dat hier de te reïntegreren
zieke werknemers, die onder de verantwoordelijkheid van het UWV vallen, een
gelijke positie moeten krijgen als andere werknemers.Hoe zit het in al deze gevallen met de controle op de inspanningen van
het UWV? Bij wie kunnen betrokken arbeidsongeschikten terecht voor een second
opinion en een persoonsgeboden budget? Of wordt hier een interne strikte scheiding
aangebracht tussen reïntegratiebegeleiding en controle, zo vragen de
leden van de GroenLinks-fractie.De leden van de fractie van GroenLinks merken op dat van meerdere kanten
de afgelopen jaren gewezen is op de eigen positie van het midden en kleinbedrijf.
Enerzijds is er bij kleinere bedrijven minder ziekteverzuim en instroom in
de WAO, waarschijnlijk omdat de relatie tussen werkgever en werknemer directer
is en men daardoor sneller oplossingen zoekt en vindt. Anderzijds is de last
van loondoorbetaling bij langdurige ziekte zwaar en zijn de mogelijkheden
tot herplaatsing bij het eigen bedrijf gering. Ook arbodiensten kennen kleine
bedrijven minder grondig, omdat het contact incidenteel is. Als daar nu ook
de reïntegratieverantwoordelijkheid in het tweede spoor bijkomt, zou
de kleine ondernemer ook nog in zee moeten gaan met een reïntegratiebedrijf.
Veel kleinere bedrijven zijn niet goed in staat arbodienst en reïntegratiebedrijf
aan te sturen. Zeker als die nog slecht presteren overheerst een gevoel van
machteloosheid. Zou van het midden- of in ieder geval voor het kleinbedrijf
niet de mogelijkheid moeten worden geopend na 13 weken gebruik te maken van
de collectieve Ziektewet, waarbij vanaf dat moment het UWV de werkgever ondersteunt
in het aansturen van arbodienst en reïntegratiebedrijf. De financiële
last wordt dan niet ondergebracht bij een particuliere verzekering, maar bij
het UWV. De werkgever blijft wel verantwoordelijk voor de reïntegratie,
maar krijgt steun van het UWV. Uiteraard kan men kiezen voor de optie toch,
als grotere werkgevers, het hele ziektejaar en tijdens de arbeidsongeschiktheid
volledig verantwoordelijk te zijn en zich particulier te verzekeren. Dit zou
met name aan de orde kunnen zijn als er een goede brancheregeling is. Wat
vindt de regering van deze suggesties, zo vragen de leden van de fractie van
GroenLinks-fractie.De leden van de SP-fractie verbazen zich over de tweede praktische reden
van de regering om de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie bij de
werkgever en daarmee de facto bij de arbodienst en het reïntegratiebedrijf
te leggen, namelijk de schaarse capaciteit aan verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen.
Is de wildgroei aan private arbodiensten en reïntegratiebedrijven dan
niet mede debet aan deze geconstateerde schaarste, zo vragen deze leden zich
af. De leden van de fractie van de ChristenUnie juichen het toe dat de regering
de effectiviteit van de reïntegratie wil versterken en louter bureaucratische
elementen zoveel mogelijk uit het systeem wil weren. In lijn met het streven
naar een heldere verdeling van verantwoordelijkheden voor reïntegratie
en claimbeoordeling wordt de taak van de publieke uitvoerder in het eerste
ziektejaar teruggedrongen. Deze leden zijn er nog niet van overtuigd dat dit
in zo vergaande mate moet gebeuren als de regering nu voorstelt. Nu komt alles
op het bordje van de werkgever – in samenwerking met de arbodienst –
te liggen. De werkgever is weliswaar verantwoordelijk, maar het is de vraag
of hij over voldoende deskundigheid en overige mogelijkheden beschikt om vorm
te geven aan een adequaat reïntegratiebeleid in het eerste ziektejaar.
Kunnen de indieners aangeven in welke mate werkgevers – vooral in het
midden- en kleinbedrijf – en arbodiensten daartoe momenteel zijn toegerust?
Het is bekend dat momenteel veel werkgevers tamelijk minimale contracten hebben
afgesloten met arbodiensten. Verwacht de regering dat het nieuwe model in
combinatie met de SUWI-wet zal leiden tot een verbetering van de kwaliteit
van het gemiddelde contract? En op welke termijn zullen er voldoende arbodiensten
zijn die zijn berekend op de eisen die in het nieuwe poortwachtersmodel worden
gesteld?De regering wil aan de werkgever overlaten of hij extra deskundigheid
inhuurt. Het UWV komt alleen in actie op verzoek van één van
de private partijen. Wat zou zich er principieel tegen verzetten de publieke
uitvoerder in het eerste ziektejaar nadrukkelijker bij de gang van zaken te
betrekken, door de werkgever met gerichte adviezen over de sociale verzekeringsaspecten
te dienen. Met name informatie over de verstrekking van REA-middelen in een
zo vroeg mogelijk stadium kan zeer waardevol zijn.Het UWV behoudt de reïntegratietaak voor werknemers die geen werkgever
meer hebben en de langdurig arbeidsongeschikten van wie het dienstverband
is verbroken. Hier dringt zich de vraag op wie moet beoordelen of het UWV
zich voldoende heeft ingespannen voor reïntegratie van belanghebbende.
Moet het UWV zich zelf beoordelen of doet een andere instantie dat? Kunnen
aan het UWV ook sancties worden opgelegd? Zo ja, welke zijn dat dan, zo vragen
de leden van de ChristenUnie-fractie.De leden van de SGP-fractie constateren dat de regering ervoor kiest om
een heldere verantwoordelijkheidsverdeling aan te brengen tussen de faciliterende
en de controlerende taken. Het gevolg daarvan is dat het UWV met betrekking
tot het eerste ziektejaar op afstand komt te staan, hetgeen zich onder meer
hierin uit dat het UWV gedurende het eerste ziektejaar alleen in actie komt
op verzoek van één der private partijen. De aan het woord zijn
de leden vragen of de arbodiensten, gezien de ervaring van de afgelopen jaren,
hiervan gebruik zullen maken. Bovendien vragen deze leden of de regering ook
van mening is dat de kennis en ervaring bij de uitvoeringsinstellingen over
de WAO-problematiek, scholing en reïntegratie, als gevolg hiervan zal
verdwijnen.3. Verbeterde informatievoorziening en communicatieDe leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre de ziekmelding van zes
weken wordt gebruikt ter attendering van de werkgever. Deze ontvangt slechts
eenmaal per jaar een overzicht van de verzuimgegevens van zijn bedrijf afgezet
tegen vergelijkbare bedrijven. Per ziekmelding is er geen «zoet-en-zuurinformatie»
voor de werkgever waar dat wel aan de werknemer wordt gegeven.De leden van de VVD-fractie constateren dat de ziekmelding wordt vervroegd
van dertien naar zes weken. Zij vragen de regering aan te geven hoeveel ziekmeldingen
op grond van de huidige praktijk na dertien weken bij het publieke UWV zullen
plaatsvinden en hoeveel dat er na de voorgestelde zes weken zullen
zijn. Hoewel ook deze leden inzien dat een eerdere alertheid en aanpak van
ziekte, ergo eerdere reïntegratie-inspanningen, van groot belang kan
zijn, moet worden voorkomen dat dit streven verzandt in een bureaucratische,
procedurele aanwas van ziekmeldingen. Welke nadere ministeriële regels
kunnen op dit punt overigens worden gesteld? Deze leden zijn ook huiverig
voor de ingewikkelde uitvoeringsstructuur die zal gaan ontstaan: de uvi zal
via de arbodienst informatie van algemene aard aan de werknemer verstrekken;
de werknemer krijgt meer invloed op zijn reïntegratie maar ook second-opnionmogelijkheden;
de uvi's en de arbodiensten dienen volgens de regering «afspraken te
gaan maken over het verstrekken van informatie». Deze leden vragen zich
af in hoeverre dit in de praktijk zal blijken te werken en of bijvoorbeeld
arbodiensten en uvi's in staat zullen zijn heldere afspraken hierover te maken,
waarbij het voor deze leden ook hier wederom relevant is dat de verantwoordelijkheidsverdeling
niet verschuift van privaat naar publiek.De leden van de VVD-fractie vragen de regering een passage te wijden aan
de medische gegevens van zieke werknemers. Hoewel ook deze leden hechten aan
de privacy van werknemers, vragen zij zich wel af of de praktijk hier niet
te ver is doorgeschoten. In hoeverre is het effectief dat een werkgever geen
enkel inzicht heeft in de medische situatie van zijn zieke werknemer? Kan
het de betrokkenheid van de werkgever bij een spoedige reïntegratie niet
juist bevorderen indien er geen arbodienst tussenzit, als het om deze wezenlijke
informatie gaat? Dit is eens te meer het geval nu de verhouding tussen arbodiensten
en werkgevers, zoals bekend, vaak zeer te wensen overlaat. Deze leden verzoeken
de regering hier op in te gaan en alternatieve scenario's te schetsen, waarbij
ook de verplichte aansluiting van werkgevers bij arbodiensten voor deze leden
niet als een eeuwig vaststaand feit kan worden beschouwd.De rol van het UWV wordt ook vergoot doordat men de taak krijgt zogemaande
«zoet-en-zuurbrieven» aan ondernemers te sturen. Hoewel dit zinvol
kan zijn om de werkgever te wijzen op de gevolgen van instroom van werknemers
in de WAO door de Pemba-systematiek, zal het UWV vergelijkingen moeten gaan
maken binnen de sector. Begrijpen de leden van de VVD-fractie het goed dat
deze informatie zal worden verstrekt bij de jaarlijkse premiebeschikking?
Indien dat het geval is, dan is er dus geen direct verband met een eventuele
ziekmelding van een werknemer bij de betrokken werkgever. Is de regering niet
bevreesd dat het beoogde «zoet-en-zuureffect» zo enigszins zal
verwateren tot een wat algemene informatieronde die de alertheid bij werkgevers
beoogt te bevorderen?Ten aanzien van het SV-advies herhalen deze leden dat het de vraag is
of de rol van het publieke UWV, gelet op de verantwoordelijkheidsverdeling
publiek-privaat waar deze leden zeer aan hechten, niet te groot wordt. Hoe
wordt bereikt dat de additionele rol van het publieke UWV, aan haar toebedeeld
op grond van dit wetsvoorstel, tot een louter informatieve wordt beperkt?
Maar zelfs indien dat het geval is, zal een functionaris van het publieke
UWV – niet zelden een arbeidsdeskundige, zo schatten deze leden in –
zich inhoudelijk moeten verdiepen in het onderhavige ziektegeval, de mogelijkheden
en onmogelijkheden voor reïntegratie binnen het bedrijf, de daarop eventueel
toegesneden reïntegratie-instrumenten en de vraag of wachttijdverlenging
noodzakelijk is. Ongeacht eventuele meerwaarde van de afzonderlijke taken,
pleiten deze leden hier niettemin voor terughoudendheid. Naast hun principiële
wens om de verantwoordelijkheidsverdeling te handhaven, zien zij ook het gevaar
dat, indien de werkgever de hulp van het publieke UWV inroept, er wellicht
minder prikkels voor de werkgever zelf zijn om zich actief op te stellen en
in reïntegratie te investeren. Zo vragen zij zich ook af of de inzet
van de UWV-functionaris ten laste van het collectief komt of dat er voor die
diensten dient te worden betaald. In ieder geval wordt het door
hen gedane aanbod voor mogelijke reïntegratie-instrumenten uit de collectieve
ruif gefinancierd. Ziet de regering met deze leden deze gevaren? Zij verzoeken
de regering hier uitgebreid op in te gaan en de zorgen van deze leden weg
te nemen. Zien de leden van de VVD-fractie het overigens goed dat, nu de regering
op dit punt gebruik maakt van de werking van de premiedifferentiatie, zij
dit Pemba-instrument ook voor in de toekomst zal blijven koesteren?De leden van de D66-fractie constateren dat de ziekmelding wordt vervroegd
van dertien naar zes weken. Zij vragen de regering aan te geven hoeveel ziekmeldingen
op grond van de huidige praktijk na dertien weken bij het publieke UWV plaatsvinden
en hoeveel dat er na de voorgestelde zes weken zullen zijn.De leden van de D66-fractie constateren dat het UWV via de arbodienst
informatie van algemene aard aan de werknemer verstrekt. De leden van de D66-fractie
vragen zich af of er al zicht is op de afspraken tussen UWV en arbodiensten
over het verstrekken van informatie en vragen de regering hier inzicht in
te geven.De leden van de D66-fractie constateren dat de werkgevers «zoet-en-zuurbrieven»
van het UWV ontvangen. De leden van de D66-fractie begrijpen dat deze informatie
zal worden verstrekt bij de jaarlijkse premiebeschikking. De leden van de
D66-fractie hadden altijd begrepen dat die informatie zou worden verstrekt
bij een ziekmelding van een werknemer bij de betrokken werkgever. Welk effect
heeft deze «zoet-en zuurinformatie» als deze jaarlijks bij de
premiebeschikking wordt verstrekt? Dan gaat het toch meer om een potentieel
risico en is minder relevant voor de werkgever, zo vragen de leden van de
D66-fractie. De leden van de D66-fractie achten de prikkel voor de werkgever
om mee te werken aan reïntegratie van de zieke werknemer groter als de
«zoet-en-zuurinformatie» wordt gekoppeld aan de ziekmelding van
de betreffende werknemer.De leden van de D66-fractie vragen of het SV-advies, dat de werkgever/arbodienst
en werknemer kan vragen, gratis is.De leden van de GroenLinks-fractie merken op dat, los van de directe verantwoordelijkheden
van het UWV, deze publieke waakhond op afstand wordt gezet. Er mag volgens
de regering geen onduidelijkheid zijn over wie er verantwoordelijk is. Als
het UWV betrokken wordt bij de reïntegratie van zieke werknemers, dan
is dat in adviserende zin (SV-advies, second opinion en werkgeversteams).
Op zich delen de leden van de fractie van GroenLinks deze wens tot helderheid.
Maar zij menen dat het UWV toch teveel op afstand gezet wordt. In haar functie
van toezichthouder moet het UWV meer wettelijke mogelijkheden krijgen vroegtijdig
te interveniëren. Niet door de verantwoordelijkheid van de werkgever
over te nemen en niet door weer een heel bureaucratisch circus van tussentijdse
verantwoordingen in het leven te roepen. Wel door het UWV speciaal te belasten
met actieve betrokkenheid bij het proces in bedrijven met hoog risico, wat
betreft WAO-instroom. Conform de jaarlijkse analyse van bedrijven met meer
dan gemiddeld risico, moeten zij verplicht kunnen worden een werkgeversteam
(of REA-team) te vormen waarin het UWV meedenkt. Het SV-advies is niet op
aanvraag, maar wordt verplicht gegeven. Het bedrijf wordt actief doorgelicht
op mogelijkheden tot herplaatsing van zieke werknemers. Zulke adviezen zijn
zwaarwegend en derhalve van groot belang in het reïntegratieverslag.De leden van de SP-fractie beoordelen de vervroeging van de ziekmelding
positief.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het niet zinvol
is werkgevers voor te schrijven reeds bij de ziekmelding na zes weken meer
informatie te verstrekken over de aard van de ziekte en de geplande aanpak.
Zeker bij hoogrisicobedrijven zou een dergelijke benadering naar de mening
van deze leden het overwegen waard zijn. Daarnaast kan worden overwogen bij
de totstandkoming van het reïntegratieverslag een SV-advies van de publieke
uitvoerder te betrekken. Hiermee wordt beslist niet getornd aan de beoogde
verantwoordelijkheidsverdeling, omdat de publieke uitvoerder niet medeverantwoordelijk
wordt de reïntegratie als zodanig. Wil de regering hierop reageren?Het vervroegen van de ziekmelding tot uiterlijk zes weken na de eerste
dag van arbeidsongeschiktheid zal een omvangrijke administratieve belasting
met zich meebrengen, maar waarschijnlijk zal ook een verbetering ten opzichte
van de huidige situatie betekenen. De leden van de fractie van de ChristenUnie
vragen op welke wijze kan worden gestimuleerd dat zo spoedig mogelijk wordt
doorgegeven dat iemand weer is hersteld. Als dat laatste namelijk niet gebeurt,
zal snel sprake zijn van een enorme bestandsvervuiling. Hoe zou een werkgever
ertoe kunnen worden gebracht het herstel tijdig door te geven, gelet op het
feit dat hij hierbij zelf in veel gevallen niet veel belang heeft?Het is de leden van de fractie van de ChristenUnie niet duidelijk in hoeverre
werknemers zelf het initiatief mogen nemen tot reïntegratie. In principe
moeten acties worden geïnitieerd door de werkgever en diens arbodienst,
maar hoeveel kans van slagen heeft een werknemer die het initiatief neemt
als zijn werkgever dat naar zijn oordeel ten onrechte achterwege laat?De leden van de ChristenUnie vragen hoe het staat met de wijze van alerteren
van hoogrisicobedrijven. Wordt dit door de uvi's op uniforme wijze gedaan?
Aansluitend vragen zij naar de stand van zaken rond de ICT-ondersteuning.
Beschikken alle uvi's over een systeem waarmee registratie, monitoring, en
dergelijke op adequate wijze kunnen worden verwerkt?De leden van de SGP-fractie hebben bij eerdere gelegenheden hun instemming
betuigd met het vervroegen van de ziekmeldingstermijn naar zes weken.Volgens het wetsvoorstel informeert de arbodienst de zieke werknemer over
zijn rechten en plichten, maar ook over de financiële gevolgen van een
eventuele instroom in de WAO. De leden van de SGP-fractie vragen zich af of
dat mogelijk is. De arbodiensten kunnen toch nog niet de financiële gevolgen
overzien als het reïntegratieverslag nog niet is opgesteld. Kunnen daardoor
niet veel arbeidsongeschikten op een verkeerd been worden gezet?4. Reïntegratiedossier en -verslagDe leden van de PvdA-fractie vragen hoe kan worden gezegd dat de huidige
papieren rompslomp rond voorlopige en definitieve reïntegratieplan wordt
afgeschaft. Er zal toch ook papieren rompslomp zijn rondom het opbouwen van
het reïntegratiedossier? Hoe wordt voorkomen dat het nieuwe protocol
opnieuw een vooral papieren, bureaucratische procedure wordt? Bij de invoering
van het reïntegratieplan in het huidige dossier zijn ook afspraken gemaakt
tussen uitvoeringsinstellingen en het Lisv en arbodiensten over hoe om te
gaan met de opbouw van dat plan.De leden van de VVD-fractie zijn het met de regering eens dat het huidige
voorlopige en definitieve reïntegratieverslag geen succes zijn gebleken.
Zij zijn dan ook verheugd dat beide worden afgeschaft. Wel zijn deze leden,
zoals zij in de inleiding van hun inbreng bij dit verslag reeds hebben gemeld,
bevreesd dat het reïntegratiedossier verwordt tot een bureaucratisch
instrument van nog grotere omvang. Om te beginnen vragen deze leden zich af
in hoeverre het reëel is dat eensgezinde verslaglegging in het dossier
door werkgever, arbodienst en werknemer haalbaar is. De regering gaat vermoedelijk
uit van gelijke belangen, hetgeen in de ideale situatie ook het geval zal
zijn, namelijk reïntegratie. Toch is het te verwachten dat de belangen
werkgever, arbodienst en werknemer vroeg of laat zullen divergeren. Er kunnen
namelijk voor partijen andere belangen in het spel komen: de werknemer zal
ook voor de claimbeoordeling en het verkrijgen van een uitkering een andere
invalshoek en gedrag kiezen dan de werkgever die een hogere Pemba-premie wenst
te voorkomen. Hoe ziet de regering haar voorstellen die, mede in de vorm van
het reïntegratiedossier en -verslag, uitgaan van eensgezindheid en samenwerking
in dit licht?De regering geeft aan dat naast het reïntegratiedossier en het na
negen maanden in te dienen reïntegratieverslag ook op andere momenten
rapportage van de werkgever aan de uvi plaatsvindt. De regering noemt als
voorbeeld het moment van aanvraag van een REA-voorziening. Wat zijn de andere
momenten, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Is het rapporteren van de
werkgever over zijn inspanningen aan de uvi wellicht niet een extra drempel
om reïntegratie-activiteiten te ondernemen? Betekent de voorgestelde
procedure voorts dat het ook mogelijk is dat in negen maanden tijd, behoudens
de initiële ziekmelding na zes weken, indien er geen reïntegratievoorzieningen
worden aangevraagd er in het geheel geen contact kan zijn met de uvi? Zou
dat niet betekenen dat naast het opbouwen van een in beginsel relevant dossier
er vooral aan bureaucratische dossiervorming door alle actoren wordt gedaan?In de artikelsgewijze toelichting lezen deze leden dat werkgever en werknemer
voorts een plan van aanpak reïntegratie dienen op te stellen. Het tijdstip
van indiening en de inhoud waarvan bij ministeriële regeling zullen worden
bepaald. Deze leden hechten eraan nu reeds uitgebreid te vernemen wat de inhoud
van dit plan van aanpak precies dient te zijn en ook het tijdstip waarop dit
dient te worden overlegd. Ook hier zijn zij weer beducht voor extra procedures
en extra regelgeving. In dat kader kunnen de leden van de VVD-fractie begrip
opbrengen voor de kritiek van de Raad van State, die stelt dan onhelder is
wat precies van werkgever en werknemer kan worden verwacht als het gaat om
reïntegratie. Het antwoord van de regering dat dit bij ministeriële
regeling zal geschieden, achten deze leden volstrekt onvoldoende. Indien zij
als medewetgever om instemming wordt gevraagd op zulk een cruciaal punt –
de concrete verplichtingen van de werkgever en werknemer – dan gaat
het niet aan naar nadere regelgeving te verwijzen. Deze leden vragen de regering
dan ook in de nota naar aanleiding van het verslag en detail hierop in te
gaan. Naar de mening van deze leden zou bijvoorbeeld de voorgenomen ministeriele
regeling «Procesgang eerste ziektejaar» tegelijkertijd met het
onderhavige wetsvoorstel bij de Tweede Kamer moeten zijn ingediend. Waarom
is dit niet gebeurd? Deze leden wensen deze ministeriele regeling per ommegaande
te ontvangen daar zij een volwaardige parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel
anders onmogelijk achten.Het reïntegratieverslag zal minimaal drie punten dienen te bevatten,
zo lezen de leden van de VVD-fractie in de memorie van toelichting. Het eerste
is de reïntegratie-activiteiten van werkgever, werknemer en arbodienst.
De regering stelt dat werkgever en arbodienst afspraken moeten maken over
het case-management. Deze leden begrijpen de imperatieve formulering van de
regering niet. Is het niet aan werkgever en zijn arbodienst gelet op hun eigen
verantwoordelijkheid (de werkgever draagt immers ook de kosten van een falende
reïntegratie en WAO-instroom van zijn werknemers) dit te regelen? En
waar de aansluiting van de arbodienst nog verplichtend is, speelt ook niet
zelden een verzekeraar een rol als het gaat om reïntegratie-activiteiten.
Welke rol kan de verzekeraar naar de mening van de regering hier vervullen? Deze leden zien het als een positief gegeven dat ook de reïntegratie-inspanningen
van de zieke werknemer zelf dienen te worden vermeld en dat dit geen vrijblijvende
zaak zal zijn. Ook hier vragen deze leden zich af, waar het gaat om het ter
beschikking stellen van gegevens van de werkgever en arbodienst aan de werknemer,
of het wederom geheel buiten het zicht van de werkgever laten van alle medische
gegevens niet aan herziening toe is.Deze leden zouden ten aanzien van het derde verplichte deel van het verslag,
het medisch en arbeidskundig gedeelte, van de regering willen vernemen wanneer
deze informatie precies zal worden verkregen en in hoeverre het mogelijk zal
zijn dat delen daarvan ontbreken, bijvoorbeeld door geen of weinig contact
met de uvi door het niet gebruiken van publieke reïntegratiemiddelen.
Veel werkgevers investeren immers zonder gebruik te maken van het REA-instrumentarium.
Het kan dus zeer wel zijn dat geen of weinig contact met de publieke uvi wordt
gelegd behoudens de ziekmelding binnen zes weken. In hoeverre blijft de «eindtoets»
door de publieke uvi daardoor mogelijk, en deelt de regering de mening dat
reïntegratie-activiteiten ook – wellicht wel juist – zonder
een (grote) rol van de publieke uvi een uitstekende zaak kan zijn en niet
alleen mag leiden tot negatieve beoordelingen door die publieke uvi na de
periode van negen maanden ziekte?De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering stelt dat het verslag
«het midden moet bewandelen tussen volledigheid en eenvoud». Tegelijkertijd
kondigt de regering meteen een ministeriële regelingen voorschriften
aan waarin normenkaders, minimumeisen, randvoorwaarden en leidraden voor de
te nemen stappen in het reïntegratieproces. Hoewel deze leden geenszins
aan de goede bedoelingen van de regering twijfelen, zijn zij zeer beducht
voor het introduceren van bureaucratische regels die in de praktijk nauwelijks
uitvoerbaar zullen blijken. Naar hun mening slaat de regering in deze door
met haar regeldrift en wordt ten onrechte de suggestie gewekt dat met strakke
procedures, voorschriften, kaders en eisen een oplossing voor de WAO-problematiek
zal kunnen worden gevonden. Immers, het kader dat de regering voornemens is
te stellen rond het reïntegratieverslag is vele malen omvangrijker dan
dat van de huidige reïntegratieplannen. Het komt deze leden van ook vreemd
over dat waar de regering vol trots stelt dat de procedurele reïntegratieplannen
komen te vervallen, reïntegratieverslagen wenst te introduceren die wat
nieuwe procedures en voorwaarden betreft hun weerga niet kennen. Weliswaar
dienen niet meer voor de gehele groep 13e-weeks zieken en alleen bij dreigend
langdurig zieken een plan van aanpak te worden opgesteld, maar de op zich
wenselijke verbetering van de poortwachtersfunctie dreigt zo te ontaarden
in een ongelimiteerde uitbreiding van het publieke domein ergo de rol van
de publieke actoren als overheid en UWV. Deze leden verzoeken de regering
hier uitgebreid op te reageren en ook te bezien of het als het gaat om de
eisen, voorschriften, regels en kaders niet fors minder kan, daar zij zeer
betwijfelen of de huidige voornemens in ongewijzigde vorm hun steun kunnen
krijgen.De leden van de CDA-fractie merken op dat het reïntegratieverslag
het instrument is waarmee de uvi beoordeelt of er door werkgever, werknemer
en arbodienst voldoende activiteiten zijn ontwikkeld in het eerste ziektejaar.
Door middel van het strikte omschrijven van wat in dit verslag moet komen
te staan, probeert de regering de kwaliteit te bewerkstelligen. Bestaat dan
niet het risico dat zo'n verslag uiteindelijk wordt gestandaardiseerd waarbij
de uitkomst van tevoren vast staat? Daarbij komt dat werkgever en werknemer
belang kunnen hebben bij eventuele instroom in de WAO.Uit de memorie van toelichting blijkt dat arbodiensten ten behoeve van
het reïntegratieverslag toestemming krijgen gebruik te maken van het sofi-nummer. De leden van de CDA-fractie vragen welke voorwaarden
verbonden worden aan het gebruik van het sofi-nummer door deze diensten die
private ondernemingen zijn. Verder vragen zij of de Registratiekamer om advies
is gevraagd en zo ja, wat het standpunt van deze kamer is?De leden van de D66-fractie willen weten of dit wetsvoorstel op een zo
eenvoudig mogelijke manier voorwaarden schept voor betere reïntegratieprestaties.
Hoe wil de regering bijvoorbeeld bewerkstelligen dat de huidige papieren rompslomp
rond het voorlopige en definitieve reïntegratieplan niet terugkomt in
het reïntegratieverslag dat nu wordt voorgesteld? Het is de leden van
de D66-fractie niet duidelijk wat er in het reïntegratiedossier en het
reïntegratieverslag moet komen te staan. Op welke wijze worden de cliëntorganisaties
betrokken bij het tot stand komen van een protocol rondom het verslag?Het is de leden van de D66-fractie ook niet duidelijk of op grond van
het reïntegratieverslag de poortwachter beter zijn werk kan doen. Wat
gebeurt er in een situatie waarin de werkgever, ondersteund door de (niet-onafhankelijke)
arbodienst, in het reïntegratieverslag naar de conclusie toewerkt dat
hervatting bij eigen werkgever niet mogelijk is, terwijl er in praktijk nog
wel mogelijkheden zijn. Hoe toetst het UWV die conclusie? Wat is dan de verbetering
ten opzichte van de huidige situatie?Welke mogelijkheden heeft een individuele werknemer die slachtoffer wordt
van een onzorgvuldig handelen van de arbodienst? Het is maar de vraag of een
werknemer zich met een klacht over het functioneren van een arts van een Arbodienst
zich tot de arbodienst zal wenden om vervolgens in beroep te gaan bij de in
het leven geroepen geschillencommissie. Juist omdat veel werknemers de arbodienst
toch als een verlengstuk zien van de werkgever zal de angst voor een verstoorde
arbeidsrelatie of erger de werknemer ervan weerhouden een dergelijke actie
te ondernemen.De leden van de D66-fractie hebben al in hun inbreng de vrees uitgesproken
dat de papieren tijger van het reïntegratieplan wordt vervangen door
het reïntegratieverslag. Dit nieuwe verslag zal in een belangrijk beoordelingsinstrument
worden bij de aanvraag van een WAO-uitkering. De leden van de D66-fractie
constateren dat de regering denkt dat door strenger te omschrijven waaruit
het reïntegratieverslag moet bestaan, de kwaliteit vanzelf zal toenemen.
Deze leden vrezen dat door alles af te bakenen en vast te leggen in protocollen
het risico wederom ontstaat dat ook het reïntegratieverslag een grotendeels
papieren operatie wordt. De leden van de D66-fractie vragen de regering of
dit risico wordt onderkend. Ook al uit de omschrijving van het reïntegratieverslag
lijkt het of dit een omvangrijk dossier gaat worden. Graag ontvangen zij een
reactie van de regering.De leden van de D66-fractie constateren dat ten behoeve van het reïntegratieverslag
de arbodienst toestemming krijgt om het sofi-nummer te gebruiken. Arbodiensten
zijn private ondernemingen. De leden van de D66-fractie vragen welke voorwaarden
er worden verbonden aan het gebruiken van het sofi-nummer door arbodiensten?
Is de Registratiekamer gevraagd om advies en zo ja, wat is het standpunt van
de Registratiekamer?De leden van de fractie van GroenLinks zijn van mening dat de wettelijke
voorschriften inzake arbodienstverlening moeten worden uitgebreid. Het betreft
dan niet zozeer het voorschrift om werkgevers te verplichten een meer omvattend
contract met arbodiensten af te sluiten. Het gaat om de materiele inhoud van
arbodienstverlening in preventieve zin en ten aanzien van verzuimbegeleiding
en reïntegratie. De wet Poortwachter en de protocollering van reïntegratie-inspanningen
in het eerste ziektejaar beschrijven betere en extra arbodientsverlening.
De werkgroep protocollering beveelt bijvoorbeeld aan dat er een dermate contract
tussen werkgever en arbodienst moet zijn dat de laatste een volledig
inzicht heeft in het ziekteverzuim, ook het herhaald kort verzuim, met de
mogelijkheid ook daar beleid op te maken. Wat vindt de regering van deze laatste
aanbeveling? Wordt die overgenomen? En hoe wordt dat geëffectueerd in
de relatie tussen arbodienst en werkgever? Wat vindt de regering van het pleidooi
voor een uitgebreider wettelijk voorgeschreven pakket arbodientsverlening?
Moet dat leiden tot uitgebreider contracten met arbodiensten of kan dat ook
vorm krijgen in het – onder voorwaarden – toelaten van andere
dienstverleners (vanuit het bedrijf of van elders of als zelforganisatie van
een branche)?Het benieuwt de leden van de fractie van de ChristenUnie waarop de verwachting
is gebaseerd dat werkgevers in het nieuwe regime een betere invulling zullen
geven aan het reïntegratiebeleid dan nu het geval is. In de ministeriële
regeling «Procesgang eerste ziektejaar» wordt uitgewerkt welke
concrete acties en stappen van de werkgever en diens arbodienst vereist zijn
om te kunnen spreken van afdoende reïntegratie-inspanningen. Maar is
het voldoende om bij werkgevers «de knop om te zetten» als ze
weten wat van hen wordt verwacht? Nu weten ze ook wat van hen wordt verwacht.
Ze hebben immers wettelijke verplichtingen met betrekking tot reïntegratie,
waaraan bij nalatigheid sancties zijn gekoppeld.De leden van de fractie van de ChristenUnie betreuren het dat de huidige
reïntegratieplannen over het algemeen weinig toegevoegde waarde hebben.
Zij hebben begrip voor de keuze voor het alternatief in de vorm van het reïntegratieverslag.
Wanneer moeten werkgever en arbodienst, in overleg met de werknemer, redelijkerwijs
overgaan tot het vormen van een dossier dat moet leiden tot een verslag? Hoe
kan worden voorkomen dat de betrokken partijen er ten onrechte voor kiezen
geen dossier op te bouwen, omdat het spoedig verwachte herstel uitblijft?De werkgever wordt geacht op belangrijke momenten, voorafgaand aan de
presentatie van het reïntegratieverslag, vanuit het dossier aan de publieke
uitvoerder te rapporteren. De leden van de fractie van de ChristenUnie steunen
in dit verband van harte het pleidooi van de BOA om aanvragen voor een REA-subsidie
die worden ondersteund door het advies van een gecertificeerde arbodienst
onmiddellijk te honoreren en betaalbaar te stellen, waarbij toetsing achteraf
kan plaatsvinden (brief de BOA, 2 mei 2001, blz. 5). Zij vragen
de regering of dit in de wet kan worden vastgelegd. Overigens hadden deze
leden begrepen dat alle arbodiensten gecertificeerd dienen te zijn. Klopt
dat en zo ja, zijn er dan nog niet-gecertificeerde arbodiensten?De leden van de SGP-fractie ondersteunen de vervanging van de reïntegratieplannen
in het reïntegratieverslag. Tevens ondersteunen zij dat de werknemers
een belangrijke bijdrage moeten leveren aan het verslag. Aan werkgeverszijde
is deze leden niet helemaal duidelijk wie hiervoor verantwoordelijk is: de
werkgever of de arbodienst?De leden van de SGP-fractie vragen wat concreet de verbetering van het
verslag is ten opzichte van de reïntegratieplannen als het gaat om de
informatie voor de WAO-claimbeoordeling. De formulering over de medische en
arbeidskundige gegevens staat precies zo beschreven als insteek van het huidige
reïntegratieplan. Hoe kan dit papieren verslag een inhoudelijke rol spelen
bij de claimbeoordeling? Zou dat niet meer moeten verlopen via artsen en arbeidsdeskundigen?De voorschriften voor het verslag geschiedt in nauw overleg met (onder
meer) het Lisv en de BOA. De leden van de SGP-fractie vragen of hierbij ook
de werkgevers betrokken worden. Zij moeten ook de formulieren invullen.In het verslag moet ook worden aangegeven of er al dan niet sprake is
van een arbeidsconflict. De leden van de SGP-fractie vragen of het niet beter
is om bij een geëscaleerd conflict dit na zes weken bij
de ziekmelding te melden. Welke toegevoegde waarde wordt verwacht om het op
te schrijven in het reïntegratieverslag?De aan het woord zijnde leden zijn het eens met de kritiek van de Raad
van State dat werknemers voorafgaand aan het reïntegratieverslag periodiek
afschriften behoren te krijgen van de aantekeningen van de werkgever. Het
is deze leden niet duidelijk wat erop tegen is om deze suggestie over te nemen.5. Uitstel van de WAO-beoordeling op verzoekDe leden van de PvdA-fractie merken op dat uitstel van het moment van
WAO-beoordeling kan worden aangevraagd indien het herstelproces nog gaande
is. Kan het moment ook juist eerder komen indien duidelijk is dat herstel
niet mogelijk is en reïntegratie noch bij eigen werkgever noch bij de
nieuwe werkgever tot de mogelijkheden hoort? Zo ja, welke voorwaarden zouden
hier bij moeten worden gehanteerd?Indien op verzoek de WAO-beoordeling wordt uitgesteld, wordt de periode
van loondoorbetaling in mindering gebracht op het tijdvak van vijf jaar op
grond waarvan het pemba-risico van de werkgever wordt berekend. Geldt deze
verkorting ook indien de loondoorbetaling als sanctie wordt opgelegd?De leden van de VVD-fractie hebben sympathie voor de voorgestelde mogelijkheid
het moment van de WAO-beoordeling flexibel te maken. In een eerder plan dat
zij samen met de leden de fractie van het CDA hebben gepresenteerd, werd hier
door hen al voor gepleit. Indien een werknemer midden in zijn herstelperiode
zit dan wel de werkgever actief met de reïntegratie bezig is, kan uitstel
van het keuringsmoment zinvol zijn. De regering heeft gekozen voor een uitstel
van maximaal één jaar met een gelijktijdige verlening van de
wachttijd voor de WAO. Ook kan uitstel alleen indien beide partijen –
werkgever en werknemer – erom verzoeken. Het bevreemdt deze leden wel
dat de werknemer wel tussentijds alsnog een WAO-aanvraag in mag dienen en
de werkgever de termijn niet tussentijds eerder mag beëindigen. Het argument
van de regering daarvoor vinden deze leden te mager, zeker gelet op het feit
dat hierdoor een aparte onevenwichtigheid ontstaat tussen werkgever en werknemer
die immers in eerste aanleg gezamenlijk hebben gekozen voor een latere WAO-beoordeling.
Deze leden vragen de regering dit nader te motiveren en mogelijk de onevenwichtigheid
op te heffen door ook de werkgever de mogelijkheid te geven de verlengde termijn
tussentijds te beëindigen. Indien ondanks de verlengde wachttijdperiode
alsnog WAO-instroom plaatsvindt, stelt de regering voor werkgevers te compenseren
door de verlengde wachttijd in mindering te brengen op de vijf jaarsperiode
van het gedifferentieerde deel van de WAO-premie waarin dit doorwerkt. Hoewel
deze leden de redenering van de regering kunnen volgen, vragen zij de regering
aan te geven of, uitgaande van het volledig gebruiken van maximale verlengde
wachttijdperiode van één jaar, dit nominaal precies in verhouding
staat tot een jaar minder doorwerken in het gedifferentieerde deel van de
WAO-premie. Graag ontvangen zij een cijfermatige onderbouwing op dit punt,
uitgaande van het maximale niveau van premiedifferentiatie dat in 2003 zal
worden bereikt en dan structureel zal zijn. Deelt de regering de mening dat
de compensatie in ieder geval niet ruimer mag zijn dan de kosten van de «lastenverzwaring»
van een jaar langer loon doorbetalen. Hoewel deze leden ten principale begrip
hebben voor een zekere compensatie, vragen zij zich wel af of het woord lastenverzwaring
hier op zijn plaats is. Immers, het is een vrije keuze van de werkgever is.
Een keuze die hij in alle vrijwilligheid kan nemen en niet door welke overheid
dan ook wordt opgelegd en onvermijdbaar is, zoals bij daadwerkelijke
lastenverzwaringen het geval is. Deelt de regering die zienswijze, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.Tenslotte vragen deze leden zich op dit punt af of zij uit het ontbreken
van een voorstel tot vervroegde WAO-keuring mogen afleiden dat de regering
daar geen voorstander van is en ook voorstellen die daarover door deze of
gene zullen worden gepresenteerd niet zal overnemen.In het wetsvoorstel wordt geregeld dat op gezamenlijk verzoek van werkgever
en werknemer de WAO-keuring met maximaal één jaar kan worden
uitgesteld. In het wetsvoorstel wordt geregeld dat de werknemer vanwege onvoorziene
omstandigheden kan verzoeken deze verlengde wachttijd te verkorten. De leden
van de CDA-fractie vragen waarom alleen de werknemer in dit soort omstandigheden
dit recht heeft en waarom de keuring in dit soort gevallen niet vervroegd
kan plaatsvinden.De werkgevers worden bij uitstel van het keuringsmoment voor mogelijke
lastenverzwaring gecompenseerd. Zou het niet meer voor de hand gelegen hebben
in dit soort gevallen werkgever en werknemer te belonen, zo vragen de leden
van de CDA-fractie. Immers, beide doen hun uiterste best om te voorkomen dat
werknemer de WAO instroomt.De leden van de D66-fractie hebben sympathie voor de voorgestelde mogelijkheid
om het WAO beoordelingsmoment flexibel te maken. De regering heeft gekozen
voor uitstel van maximaal één jaar met een gelijktijdige verlenging
van de wachttijd voor de WAO. De leden van de D66-fractie constateren dat
in het voorliggende wetsvoorstel de mogelijkheid ontbreekt dat de WAO-keuring
naar voren wordt gehaald in geval van duidelijke en gehele arbeidsongeschiktheid.
De leden van de D66-fractie vragen de regering een reactie te geven op een
dergelijke mogelijkheid.De leden van de fractie van GroenLinks vragen de regering of de kosten
in verband met een vrijwillige verlengde ziektewet (na één jaar)
in balans zijn met de baten vanwege het bekorten van het tijdvak waarover
het arbeidsongeschiktheidsrisico wordt doorberekend aan de werkgever. Zeker
waar de Pemba-premie een plafond kent voor kleinere bedrijven zou het denkbaar
zijn dat het aanzienlijk goedkoper is niet te kiezen voor de vrijwillige doorbetaling,
terwijl dit wel in het belang kan zijn van de reïntegratie van de werknemer.
Klopt dit? En als dat zo is, wat kan de regering doen om ook in alle gevallen
de loondoorbetaling te stimuleren waar dat dienstig is voor de reïntegratie?
Kan de regering dit met rekenvoorbeelden adstrueren?6. Versterking verantwoordelijkheid van de werknemerDe leden van de PvdA-fractie merken op dat de memorie van toelichting
stelt dat sprake moet zijn van een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
tussen uitvoeringsinstelling en arbodienst. Zo'n heldere verdeling zou gebaat
zijn bij het op zekere afstand plaatsen van de uitvoeringsinstelling. De uvi
zal niet eerder dan na negen maanden (indien het reïntegratieverslag
is ingediend) een eerste oordeel geven. Maar hoe verhoudt die voorgestelde
controle achteraf zich met de taak van de uvi om op aanvraag een second opinion
te geven, waarbij aan de orde kan komen de vraag of er mogelijkheid is voor
passende arbeid binnen het bedrijf?De werknemer krijgt de mogelijkheid via een afspraak over case-management
om duidelijkheid te krijgen over wie het initiatief neemt op de vaste evaluatiemomenten.
De werknemer krijgt zo de mogelijkheid beter te volgen of de werkgever voldoende
reïntegratie-inspanning levert. Op welke momenten kan een werknemer een
second opinion vragen bij de uitvoeringsinstelling? Waarom zou het alleen
daar kunnen en niet bij een onafhankelijk deskundige? Hoe vaak kan een second
opinion worden gevraagd? Kan een werknemer ook een advies vragen over het
toepassen van een REA-instrument? Wat gebeurt er als de werknemer
een REA-instrument wil toepassen en de uitvoeringinstelling hem daarin steunt
maar de werkgever van opvatting is dat dat niet zou moeten gebeuren. Kan het
toepassen van het REA-instrument dan worden opgelegd aan de werkgever of kan
een uitvoeringsinstelling alleen achteraf sanctioneren, zo vragen de leden
van de PvdA-fractie.Bij de second opinion over de vraag of sprake is van passende arbeid wordt
verwacht dat het UWV een volledig oordeel levert. Dit oordeel dient enerzijds
medisch arbeidsdeskundig te zijn en anderzijds arbeidsrechterlijk. Op dit
moment behoort de uvi de aanwezigheid van passende arbeid te toetsen bij het
overnemen van het opdrachtgeverschap voor reïntegratie bij een andere
werkgever. In de praktijk gebeurt dit niet of onvoldoende. Het arbeidsrechterlijk
oordeel wordt door de uvi zelfs vaak achterwege gelaten. In het wetsvoorstel
wordt de second opinion verder uitgebreid. Hierbij wordt niet ingegaan op
de mogelijkheid en manier waarop de uvi's deze moeten verrichten. Hoe denkt
de regering te waarborgen dat de second opinion door de uvi's straks wel goed
uitgevoerd gaat worden? Wat is precies het gewicht van de second opinion van
de uvi en wat zijn de verschillende mogelijke sancties voor werkgever en werknemer?
Is er een termijn aan het leveren van de second opinion gesteld?In het huidig systeem kunnen werkgever en werknemers een second opinion
vragen aan de uitvoeringsinstelling in gevallen waarin wordt betwist of de
werknemer werkelijk ziek is. Hoe vaak wordt zo'n second opinion op dit moment
gevraagd? Hoe vaak zal naar verwachting de nieuwe second opinion worden gevraagd
Hoeveel tijd zal daar doorgaan per advies mee zijn gemoeid bij het UWV?Wat gebeurt er met de werknemer als hij volgens de second opinion niet
genoeg reïntegratie-inspanningen heeft verricht en zijn loon daarom niet
langer krijgt? Kan hij in dit geval aanspraak maken op een bijstandsuitkering?
En wie is in dat geval verantwoordelijk voor zijn reïntegratie, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie.Het aanvragen van een second opinion staat in het huidige systeem sterk
in het teken van een conflict tussen werkgever en werknemer over de vraag
of wel sprake is van ziekte. Het gevaar bestaat dat dat ook in het voorgestelde
systeem kan gebeuren. Kan de werknemer de mogelijkheid krijgen een eenvoudiger
advies of een eigen budget te vragen om nog meer zelf invulling te geven aan
zijn reïntegratie?Als uit de second opinion die door de werknemer wordt aangevraagd, blijkt
dat de werkgever passende arbeid kan aanbieden doch deze weigert, dan staat
de mogelijkheid open van een civiele procedure om het aanbod af te dwingen.
Welke civiele procedure wordt bedoeld? Zijn er voorbeelden van bekend waarin
het volgen van zo'n procedure daadwerkelijk eindigde in een aanbod van werk
of resulteert de procedure doorgaans in ontslag met een schadevergoeding?In het huidige systeem kunnen werkgever en werknemers een second opinion
vragen aan de uitvoeringsinstelling in gevallen waarin wordt betwist of de
werknemer werkelijk ziek is. Hoe vaak wordt zo'n second opinion op dit moment
gevraagd, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Hoe vaak zal naar verwachting
de nieuwe second opinion worden gevraagd. Hoeveel tijd zal daar doorgaan per
advies mee zijn gemoeid bij het UWV?De leden van de VVD-fractie steunen de inzet van de regering om te bevorderen
dat zieke werknemers zich ook zelf actiever opstellen als het gaat om het
eigen herstel- en reïntegratieproces. Ten aanzien van het uitbreiden
van de mogelijkheid de werknemer een second-opnion te vragen, zouden deze
leden aan de regering willen vragen of men niet bevreesd is voor een juridisering
van de reïntegratieproblematiek. Dit speelt eens te meer nu deze leden
lezen dat de regering ook nog eens meldt dat een second opinion
kan dienen ter ondersteuning van civiele procedures. In hoeverre is van de
bestaande second-opinion mogelijkheid op grond van artikel 38 van de Organisatiewet
sociale verzekeringen (OSV) 1997 feitelijk gebruik gemaakt? Krijgt de publieke
uvi ook hier niet weer een te grote rol doordat men de taak krijgt in onderhavige
gevallen te beoordelen of passende arbeid aanwezig is, die arbeid ook echt
passend is en of voldoende reïntegratie-inspanningen zijn gepleegd? Wordt
calculerend gedrag van de zieke werknemer op deze wijze niet in de hand gewerkt
en het vragen van een second-opninion min of meer uitgelokt bij ook maar het
minste meningsverschil tussen werkgever en werknemer? Waarop stoelt de verwachting
van de regering dat een second opinion «een vastgelopen reïntegratieproces
weer zal lostrekken en partijen weer een impuls zal geven om actief naar oplossingen
te zoeken»? Is dit geen naïeve gedachte, wetende dat op het moment
dat een werknemer de hulp van de publieke uvi inroept door een second opinion
te vragen beide partijen al in een klimaat van onenigheid en conflict verkeren?Ten aanzien van de mogelijkheden van de werkgever de loondoorbetaling
te staken, vragen de leden van de VVD-fractie de regering aan te geven hoe
vaak dit in het verleden feitelijk is toegepast en op welke gronden. Zij vinden
het voorstel om de mogelijkheid tot het staken van de loondoorbetaling te
introduceren in het geval de werknemer niet meewerkt aan zijn werkhervatting
uitstekend en ook zeer redelijk.De leden van de CDA-fractie merken op dat het wetsvoorstel strekt zich
er mede toe de werknemer intensiever te betrekken bij de voor hem te ondernemen
reïntegratiemaatregelen. Hiertoe wordt zijn positie versterkt door het
uitbreiden van de reeds bestaande mogelijkheid van second opinion. Dat roept
de vraag op wat de ervaringen zijn met de huidige mogelijkheden van de werknemer.
In hoeveel gevallen is van deze mogelijkheid door werknemers gebruik gemaakt?
Daarbij is het voor deze leden de vraag of de uvi de meest gerede partij is
om een oordeel uit te spreken over onderwerpen als passende arbeid binnen
de onderneming dan wel of de werkgever zich voldoende heeft meegewerkt bij
de reïntegratie van zijn arbeidsongeschikte werknemer. Lag een beroepsmogelijkheid
binnen de arbodienstreïntegratiesector niet meer voor de hand? Met name
bij dit onderwerp is het commentaar op het wetsvoorstel van de Stichting van
de Arbeid van belang. Hoe reageerde de Stichting op dit onderdeel van het
wetsvoorstel?De leden van de D66-fractie herhalen in deze inbreng hetgeen zij ook in
de inbreng voor de invoeringswet SUWI naar voren hebben gebracht.Deze leden pleiten voor een recht op reïntegratie, waarbij het gaat
om rechten van werknemer ten opzichte van werkgever en uitvoeringsorganisatie.
Dat houdt in een informatieverplichting van werkgever en uitvoeringsorganisatie.
Die informatieverplichting houdt in het tijdig verstrekken van voor de betreffende
werknemer adequate informatie (tijdigheid, juistheid en volledigheid). De
leden van de D66-fractie zien tot hun genoegen dat de regering ook een informatierecht
wil, maar daar wordt geen nadere invulling aan gegeven, bijvoorbeeld op het
punt van tijdigheid. Dit is voor deze leden een voorwaarde bij de informatieverplichting.De leden van de D66-fractie verstaan ook onder het recht op reïntegratie
het recht op begeleiding naar werk. De begeleiding naar werk moet niet afhankelijk
gemaakt worden van de werkgever of de uitvoeringsorganisatie, maar kan op
initiatief van de cliënt tot stand komen. Onderdelen daarvan zijn het
verkrijgen van zelfstandig toegang tot het reïntegratieproces, het opstellen
van een reïntegratietraject, de financiering daarvan door een persoonsgebonden
budget en het bewaken van het reïntegratieproces. Als het om reïntegratie gaat dienen het initiatief en de zelfredzaamheid
van de arbeidsgehandicapte voorop te staan. En waar eigen initiatief en zelfredzaamheid
tekort schieten, waardoor betrokkene kan worden benadeeld, zal de arbeidsgehandicapte
moeten worden ondersteund. Zoals er nu een recht op uitkering bestaat, moet
er ook een recht op begeleiding zijn. Daarbij speelt een (onafhankelijke)
case-manager een belangrijke rol. De leden van de D66-fractie constateren
dat in het wetsvoorstel wel enige verbeteringen in de positie van de cliënt
zijn aan te wijzen, maar dat nog fundamenteler moet.De leden van de D66-fractie plaatsen enige opmerkingen bij de lijst op
blz. 14 van de memorie van toelichting van de invoeringswet SUWI. De
afspraken tussen uitvoeringsorganisatie en de cliënt op het gebied van
de uitkering en reïntegratie worden vastgelegd in een plan van aanpak,
dat als bijlage bij de uitkeringsbeschikking wordt gevoegd. De leden van de
D66-fractie zijn blij dat het contractsdenken nu ook zijn intrede heeft gedaan
in de sociale zekerheid en dat hiermee uitvoering is gegeven aan de motie-Schimmel
(Kamerstuk 25 478, nr. 13). In die motie werd erop aangedrongen
dat de wederzijdse rechten en plichten tussen arbeidsgehandicapten en uitvoeringsinstellingen
worden geregeld, zoals termijnen waarbinnen het trajectaanbod moet zijn gedaan.
Kan de regering nog eens nader uitleggen aan welke elementen zij denkt bij
het plan van aanpak, welke rechten en plichten daarin worden geregeld, wat
de juridische werking is en hoe deze plannen van aanpak zich verhouden tot
aanbestedingscontracten, zo vragen de leden van de D66-fractie.De D66-fractie stelt in concreto voor in het Burgerlijk Wetboek (BW) vast
te leggen dat de werknemer recht heeft op een aanbod van passende arbeid bij
eigen of andere werkgever. Tevens wordt er dwingender dan nu vastgelegd dat
de werkgever ook een dergelijk aanbod moet doen, met name in het eerste ziektejaar.
De situatie nu is vrijblijvender en de leden van de D66-fractie willen dit
nader toelichten.In het huidige BW staat in artikel 7: 629 dat de werkgever de werknemer
het loon niet hoeft door te betalen «voor de tijd, gedurende welke hij,
hoewel hij daartoe in staat is, zonder deugdelijke grond passende arbeid voor
de werkgever of voor een door de werkgever met toestemming van de uitvoeringsinstelling
waarbij deze is aangesloten aangewezen derde, waartoe de werkgever hem in
de gelegenheid stelt niet verricht.» Deze bepaling lijkt gericht op
de reïntegratie van de werknemer. Door de werknemer passende arbeid aan
te bieden, kan de werkgever bevorderen dat deze zo snel mogelijk in het arbeidsproces
terugkeert. De ervaring is dat tijdige reïntegratiepogingen de kans op
langdurig ziekteverzuim aanmerkelijk beperken. De werkgever kan dus op grond
van de wet gedurende het eerste jaar van ziekte de werknemer verplichten tot
het verrichten van passende arbeid, zij het indirect via de sanctie van niet
doorbetalen van het loon. Een echte verplichting is in de wet niet opgenomen.
De regering vond dat de werkgever voldoende belang had bij het vinden van
passende arbeid vanwege de loondoorbetaling en wees bovendien op bestaande
jurisprudentie. Uit de jurisprudentie van de Hoge Raad blijkt dat de werkgever
de blijvend gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer moet herplaatsen als
deze aanbiedt passende arbeid te verrichten. De betreffende arresten van de
Hoge Raad hadden betrekking op werknemers die langer dan 52 weken ziek waren
en die reeds in het stadium van blijvende gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid
voor het eigen werk waren beland. De werkgever kan nu op grond van de wet
of de rechtspraak in beginsel niet verplicht worden de werknemer gedurende
het eerste jaar van ziekte passende arbeid aan te bieden of de werknemer in
die passende arbeid te werk te stellen. Voor de latere jaren van arbeidsongeschiktheid
wegens ziekte van de werknemer die nog steeds een arbeidsovereenkomst heeft,
kan wel worden teruggevallen op het BW en de jurisprudentie van
de Hoge Raad. Maar ook in dat geval kan niet van een echte verplichting worden
gesproken, omdat een en ander zich in geval van onwil van de werkgever oplost
in een loondoorbetalingsverplichting. Wel kan de WAO de werking van de jurisprudentie
versterken omdat de werkgever aan het Lisv een bedrag (loon en premie) verschuldigd
is als diegene die recht heeft op een arbeidsongeschiktheidsuitkering door
zijn werkgever zonder deugdelijke grond in de gelegenheid wordt gesteld passende
arbeid te verrichten.Ook moet in de visie van de leden van de D66-fractie in het BW een bepaling
worden opgenomen om de werkgever te verplichten de bestaande organisatie,
arbeidsverdeling of werkplek aan te passen. Deze verplichting wordt overigens
wel begrensd door het vereiste dat dat redelijkerwijs van de werkgever kan
worden gevergd.De leden van de D66-fractie zijn zich ervan bewust dat een en ander geregeld
is in artikel 8, eerste lid, wet REA. De werkgever bevordert de inschakeling
in de arbeid van de tot hem in dienstbetrekking staande arbeidsgehandicapte
werknemer, tenzij vaststaat dat binnen zijn bedrijf geen andere passende arbeid
voor betrokkene voorhanden is. De vaststelling, bedoeld in de eerste zin,
geschiedt door het Lisv aan de hand van het door de werkgever te overleggen
reïntegratieplan, bedoeld als in artikel 71a van de WAO. Uit hoofde van
de uitoefening van zijn taak, bedoeld in het eerste lid, treft de werkgever,
in samenwerking met zijn arbodienst en het Lisv, maatregelen gericht op het
behoud, het herstel of de bevordering van de arbeidsgeschiktheid van zijn
in het eerste lid genoemde werknemer. Hij is uit dien hoofde verplicht de
samenstelling en de toewijzing van de arbeid, inrichting van de arbeidsplaats,
de productie- en werkmethoden en de bij de arbeid te gebruiken hulpmiddelen
aan die werknemer aan te passen, alsmede de inrichting van het bedrijf aan
te passen, voor zover de behoefte daaraan wordt opgeroepen door de deelneming
van die werknemer aan de werkzaamheden of het daarmee samenhangende verblijf
in het bedrijf. De leden van de D66-fractie geven er de voorkeur aan een en
ander dwingender te regelen in het BW.De leden van de D66-fractie wijzen erop dat de nieuwe Europese richtlijn
ten aanzien van werving en selectie en arbeid van gehandicapte werknemers
ook redelijke aanpassing voorstelt. Deze leden merken op dat een deugdelijke
grond om passende arbeid te weigeren afhankelijk is van de omstandigheden
en moet worden beoordeeld naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid.
In zijn algemeenheid zal het daarbij wel moeten gaan om werk dat in redelijkheid
aan de werknemer kan worden opgedragen, waarbij gelet wordt op arbeidsverleden,
opleiding en gezondheidstoestand.Naar de mening van de D66-fractie zou ook in het BW moeten worden vastgelegd
dat de werknemer recht heeft op tijdige informatie, recht op en de verplichting
tot onafhankelijk overleg en recht op en de verplichting tot begeleiding en
zou de mogelijkheid voor een persoonsgebonden budget moeten worden geïntroduceerd.De leden van de D66-fractie vinden dat in het huidige systeem de werknemer
teveel afhankelijk van de werkgever is voor enige actie en in het verlengde
daarvan van de arbodienst, waar het de medisch deskundige beoordeling betreft,
waardoor voorzieningen in het kader van REA ter beschikking kunnen worden
gesteld aan de werkgever. In het voorliggende wetsvoorstel wordt de positie
van de arbodienst nogmaals versterkt door de informatieverplichting aan de
werknemer en door de arbodienst het case-management van de werknemer in het
eerste ziektewetjaar te geven. De leden van de D66-fractie constateren dat
er veel klachten over het huidige functioneren van de arbodiensten zijn, zowel
op het terrein van het gebrek aan actie (vanwege te kleine contracten) als
op het punt van hun onafhankelijkheid. De leden van de D66-fractie zouden graag de positie van de werknemer versterkt zien, door de werknemer
minder afhankelijk te maken van een actie van werkgever en/of de arbodienst
en de mogelijkheid te creëren het heft meer in eigen handen te nemen.
Daarom zijn zij voorstander van een informatieverplichting van de werkgever
aan de werknemer. In het vervolgtraject zijn deze leden er voorstander van
een verplichte momenten van overleg in te voeren tussen werkgever en werknemer.
Het vaststellen van arbeidsongeschiktheid is op dit moment teveel een momentopname,
waar het aantonen van gebreken in plaats van de mogelijkheden tot herstel
en reïntegratie centraal staat. Dat terwijl de werknemer al een jaar
met een ziektepatroon te maken heeft gehad. Ziekteverzuim is niet louter iets
wat de werknemer overkomt, maar ook een kwestie van gedrag van de werknemer:
de één ziet bij gezondheidsklachten nauwelijks beperkingen om
te werken en onderneemt snel actie om klachten te laten verhelpen, waar de
ander passief blijft en langdurig thuis zit. De leden van de D66-fractie pleiten
dan ook voor het recht op en de plicht tot overleg dat na ten hoogste twee
maanden zou moeten plaatsvinden tussen de werkgever, arbeidsdeskundige arbodienst,
arbeidsdeskundige uwv, werknemer en een door de werknemer te kiezen adviseur.
In dat overleg moet vastgesteld worden of het verzuim het gevolg is van ziekte
of van een andere oorzaak. In beide gevallen moet een actieplan met tijdpad
worden opgesteld dat kan bestaan uit therapeutische behandeling, aanbod passende
arbeid bij eigen of andere werkgever, aanbod andere passende begeleiding of
een voorlopige keuring. De verzuimende werknemer heeft tijdens het Ziektewettraject
overigens ook de plicht om mee te werken aan reïntegratie. In principe
zou er tijdens de Ziektewetperiode dus al het uiterste moeten zijn gedaan
om tot herstel en reïntegratie te komen.Na één jaar moet er door de werknemer een overzicht aangeleverd
kunnen worden van de klachten en wat er is gedaan om deze te verhelpen. De
beoordeling van arbeidsongeschiktheid door de keuringsinstantie wordt vergemakkelijkt
als een dergelijk dossier wordt overhandigd, waarin systematisch en uitvoerig
de noodzaak van een WAO-uitkering wordt onderbouwd. Voorstelbaar is dat de
keuring dan alleen wordt verricht bij personen die voldoen aan alle onderstaande
voorwaarden.– Betrokkene moet een behandelingsdossier kunnen overhandigen, met
daarin diagnose behandelende arts, uitvoerige beschrijving behandeling/herstelstrategie,
belastbaarheidsmogelijkheden en het verwachte herstelmoment. Betrokkene is
samen met eigen adviseur en arbodienst verantwoordelijk voor de totstandkoming
van het dossier.– In de Ziektewetperiode moet betrokkene bij bepaalde diagnoses
door gespecialiseerde en/of gecertificeerde bedrijven zijn behandeld. Om resultaat
daadwerkelijk te belonen zou betaling op basis van «no-cure-no-pay»
mogelijk moeten zijn. Behandeling zou uiterlijk binnen 1 maand na verplicht
overleg na 2 maanden begonnen moeten zijn.– Betrokkene moet een verklaring van behandelende arts, reïntegratiebedrijf
en werkgever/arbodienst kunnen overhandigen waaruit blijkt dat volop is meegewerkt
aan reïntegratiemogelijkheden en herstelbehandeling.– De keuringsarts zal op basis van dit dossier en zijn/haar eigen
medische beoordeling een toekomstperspectief moeten opstellen over de mogelijkheden
tot arbeid en herstel.Aan de hand van dit dossier en de beoordeling van de keuringsinstantie
zijn er dan vier mogelijke uitkomsten.– Er is sprake van belemmeringen, herstel uitgesloten. Betrokkene
is aangewezen op een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid. Deze beslissing
wordt standaard van een second opinion voorzien.– Er is sprake van belemmeringen, maar herstel is partieel mogelijk.
Betrokkene is dan deels aangewezen op een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid,
voor het andere geldt een (tijdelijke) hersteluitkering. – Er is sprake van belemmeringen maar volledig herstel is mogelijk.
Betrokkene krijgt een tijdelijke hersteluitkering, gecombineerd met (voortzetting
c.q. afronding) van een effectief behandelingstraject.– Er is geen sprake van dusdanige belemmeringen die het functioneren
beperken. Betrokkene kan meteen aan de slag.De hersteluitkering komt in het verlengde van de Ziektewet voor rekening
van de werkgever, waarbij het loon wat doorbetaald dient te worden, gebaseerd
is op het uitkeringsregime van de WAO. De totale loondoorbetalingsperiode
is afhankelijk van de duur van het behandelingstraject. Maximaal na drie maanden
vindt een keuring plaats die indiceert of sprake is van definitieve arbeidsongeschiktheid
of niet en wordt een termijn ingeschat waarbinnen betrokkene weer aan de slag
kan of is hersteld. Uiterlijk dan is ook een individuele aanpak voor behandeling
en reïntegratie opgestart. De werkgever kan publieke reïntegratiemiddelen
of de werknemer kan een persoonlijke reïntegratiebudget inzetten.De leden van de GroenLinks-fractie menen dat het UWV een actievere rol
zou moeten kunnen spelen bij de begeleiding van werknemers die zich voor een
second opinion tot het UWV hebben gewend. In het voorliggende wetsvoorstel
wordt de werknemer weer terugverwezen naar de werkgever en zijn reïntegratiebedrijf.
Er zijn genoeg omstandigheden te duiden in welke gevallen dat niet de verstandigste
weg is. Vooral als de verhoudingen verstoord zijn, kan dat een slepende zaak
worden. De rechter kan uitkomst bieden, maar het belang van een snelle reïntegratie,
desnoods elders, kan niet belast worden met procedures die onnodig energie
vergen en de aandacht van de reïntegratie afleiden. Wat vindt de regering
van de suggestie dat het UWV de begeleiding van dergelijke werknemers op zich
neemt, zo wenselijk met een persoonsgebonden budget, en dat het UWV de zaak
uitvecht met de werkgever (over kosten, boetes, en dergelijke), zo nodig voor
de rechter.Hetzelfde kan voorgesteld worden als de werkgever nalatig is geweest en
wanneer dat blijkt uit het reïntegratieverslag. De werkgever kan dan
verplicht worden tot doorbetalen van het loon, langer dan één
jaar. Zou het dan niet verstandig zijn als het UWV er zich ervan vergewist
of dat inderdaad tot snelle reactie van de werkgever leidt in de zin dat hij
zich in gaat spannen voor reïntegratie. Zo niet, dan zou het UWV op de
wijze als bovenstaand is aangegeven de verantwoordelijkheid van de werkgever
over kunnen nemen en de kosten verhalen. Of de werknemer zou in ieder geval
de keus geboden moeten worden dit als alternatief te kiezen.Wat betreft SV-advies en second opinion menen de leden van de fractie
van GroenLinks het volgende. Allereerst moeten het SV-advies en de second
opinion compleet zijn, dus rekening houdend met ook de arbeidsrechtelijke
kanten. Het UWV moet dan ook over deze deskundigheden beschikken. Is dat de
bedoeling van de regering?Verder kan overwogen worden een gevraagde second opinion toch verstrekkender
te laten zijn dan een advies. Van verschilleden kanten is al gesuggereerd
vroeg in het eerste ziektejaar een scheiding aan te brengen tussen degenen
waarvan hoogstwaarschijnlijk vaststaat dat zij niet meer binnen enkele jaren
te reïntegreren zijn en degenen waarbij kans op gedeeltelijk of geheel
herstel wordt verwacht. De eersten zouden al snel zekerheid krijgen over toelating
tot de WAO, bij de anderen moet alles gericht worden op herstel en reïntegratie.
Is de regering bereid te overwegen de vraag om een second opinion van werkgever
en/of werknemer mogelijk ook dat karakter te geven, zo vragen de leden van
de GroenLinks-fractie. Als partijen menen dat dat aan de orde is, zou de second
opinion de vorm kunnen krijgen van een vervroegde keuring. Maar dan niet met
het doel een percentage arbeidsongeschiktheid vast te stellen. De keuring
moet aangeven of het binnen twee jaar te verwachten is dat (gedeeltelijk)
herstel mogelijk is. Dan heeft het zin alle inspanningen te richten op reïntegratie. Als die kans niet aanwezig geacht wordt, kunnen verdere
inspanningen zich richten op zorg, welzijn en maatschappelijke participatie.
Het UWV kan daarvoor dan onder andere de gemeenten vragen hieraan mee te werken.
Wat is de opvatting van de regering over deze suggesties.De leden van de fractie van GroenLinks hebben al gewezen op de positie
van de zieke werknemer. Die positie is toch onduidelijk in de nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling
en voorts zijn second opinion en keuze van eigen reïntegratiebedrijf
niet geregeld. Wel wordt op diverse plaatsen in de wet de eigen verantwoordelijkheid
van de werknemer sterk benadrukt. Van hem wordt onder meer verwacht dat hij
zijn werkgever en arbodienst aanspreekt indien deze te weinig zouden ondernemen.
Verder kan hij zijn oordeel in het reïntegratieverslag geven. Op zich
is dat een belangrijke aandacht voor de positie van de werknemer als actief
betrokkene bij het proces. Anderzijds moet ook onder ogen gezien worden dat
veel werknemers niet per se over de vaardigheden of de positie beschikken
om dit te effectueren. Afhankelijkheid, onzekerheid, onmachtigheid vanwege
ziekte of gebrek, bureaucratisch onvermogen en dergelijke maken dat dit op
papier een grotere vooruitgang is dan vaak in de praktijk mogelijk zal blijken.
Zoals ook bij de experimenten met het persoonlijke reïntegratiebudget
gebleken is, hebben velen behoefte aan begeleiding bij het uitoefenen van
hun rechten. Hoe denkt de regering dat die ondersteuning vorm kan krijgen
bij een grotere eigen verantwoordelijkheid van de werknemer? Welke rol ziet
de regering hierbij voor het UWV, voor arbodiensten en reïntegratiebedrijven,
voor vakbonden en organisaties van arbeidsgehandicapten en van mogelijke particuliere
organisaties?De verruiming van de mogelijkheden voor het vragen van een second opinion
tot niet-medische aspecten wordt door de leden van de SP-fractie positief
gewaardeerd. De verruiming van de mogelijkheden tot het stoppen van de loondoorbetaling
wordt door deze leden echter afgewezen.7. Mogelijkheid tot verlenging van de loondoorbetalingsplichtDe leden van de PvdA-fractie merken op dat erkend wordt dat gedetailleerde
regelgeving alleen er nooit toe kan leiden dat de mentaliteit in het bedrijfsleven
meer gericht zal zijn op terugkeer in eigen of aangepast werk van ziek geworden
werknemers. Veel zal afhangen van welbegrepen eigenbelang. Tegelijk heeft
ervaring geleerd dat zelfs waar dat eigenbelang goed voelbaar is (via de financiële
prikkels) de gedragsreactie een ongewenste kan zijn. Sancties vergroten dat
eigenbelang bij zowel werkgevers als werknemers. Is denkbaar dat een half
jaar lang verplichte loondoorbetaling onvoldoende gewicht in de schaal legt,
indien een jaar loondoorbetaling nog niet het effect heeft dat wordt beoogd.
Moet de sanctie niet zwaarder kunnen zijn in die individuele gevallen waarin
sprake is van onwil van werkgever of werknemer, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering aangeeft dat het
huidige sanctie-instrumentarium richting werkgevers weinig effectief is. Deze
leden hebben een motivering daarvoor node gemist. De regering meldt simpelweg
dat de huidige wetgeving daar weliswaar in voorziet maar in de praktijk moeilijk
toepasbaar blijkt. Wat zijn de redenen daar precies voor? Waarom wordt op
grond van een analyse waarom de vigerende regels onvoldoende werken niet bezien
hoe zij effectiever kunnen worden alvorens nieuwe regels te introduceren?
Deze leden vragen de regering hier uitgebreid op in te gaan. Indien de huidige
regels daadwerkelijk niet kunnen worden verbeterd kan een verlenging van de
loondoorbetalingsplicht ook naar de mening van deze leden als sanctie-instrument worden overwogen. De regering stelt voor dit maximaal 26 weken te
laten gelden afhankelijk van de aard en ernst van het verzuim van de werkgever
en geeft aan dat daarvoor nadere regels zullen worden gesteld. Deze leden
zouden thans graag inzicht krijgen in de aard van deze regels en verzoeken
de regering hieraan te voldoen.De leden van de CDA-fractie constateren dat als een werkgever niet actief
meewerkt aan de reïntegratie van zijn werknemer dat duidelijk wordt uit
het reïntegratieverslag. De werkgever wordt in dat geval gesanctioneerd
met een loondoorbetaling van maximaal 26 weken. Alweer een financiële
prikkel die, zoals blijkt uit reeds genomen maatregelen, niet in alle gevallen
de gewenste effecten hebben opgeleverd, menen deze leden. Zij vragen daarom
of het niet beter zou zijn als het dienstverband in stand blijft indien een
werkgever aantoonbaar niet of onvoldoende heeft meegewerkt aan de reïntegratie
van zijn werknemer. Hierdoor wordt de werkgever wel gedwongen zich actief
in te spannen voor de reïntegratie van zijn werknemer. Dit sluit ook
aan op de voorstellen ten aanzien van uitstel van de WAO-beoordeling als werkgever
en werknemer beide onvoldoende reïntegreren.Uit de memorie van toelichting blijkt dat erbij de uvi's twijfels zijn
of het bestaande sanctie-instrumentarium bij ongewenst herstelgedrag toereikend
is. De leden van de CDA-fractie hebben hierover de volgende vragen. Waaruit
bestaan deze twijfels? Komt het vaak voor dat mensen in onvoldoende mate meewerken
aan het eigen herstel? Zo ja, hoe vaak is daarbij gebruik gemaakt van het
sanctie-instrument? Zo neen, is dat het gevolg van het ontoereikend zijn van
het bestaande sanctie-instrumentarium?De leden van de D66-fractie constateren dat de regering aangeeft dat het
huidige sanctie-instrumentarium richting werkgevers weinig effectief is. De
leden van de D66-fractie vragen de regering dit nader toe te lichten. De mogelijkheid
tot verlenging van de loondoorbetalingsplicht met 26 weken spreekt deze leden
aan, maar zij vragen de regering of dit ook in werkelijkheid zal worden toegepast
gezien het feit dat het huidige sanctie-instrumentarium ook in de praktijk
niet toegepast wordt.De leden van de fractie van GroenLinks vragen de regering waarom bij de
verplichte doorbetaling van het loon na één jaar –, als
er sprake is van een wanprestatie van de werkgever – gekozen is voor
een maximum termijn van 26 weken en niet conform de vrijwillige verlenging
van 52 weken.De leden van de SP-fractie willen graag van de regering weten of aan deze
mogelijke verlenging van de loondoorbetalingsplicht niet het risico kleeft
van een grotere selectie aan de poort van mensen met een ziektegeschiedenis.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben een vraag over één
van de gesignaleerde knelpunten in het ziektejaar. De regering schrijft in
het Nader Rapport dat het de uvi's ontbreekt aan een adequaat sanctie-instrumentarium
wanneer werkgever en/of werknemer in dat jaar gebrekkige reïntegratieprestaties
leveren. Is het instrumentarium niet adequaat of wordt er (te) weinig gebruik
gemaakt van de mogelijkheid boetes op te leggen? Die laatste mogelijkheid
bestaat toch wel degelijk?8. Uitstel WAO-beoordeling als werkgever en werknemer
onvoldoende reïntegrerenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de sanctie van het niet uitbetalen
van loon en het weigeren van een WAO-beoordeling niet disproportioneel zwaar
is indien de werknemer slechts in geringe mate verwijt treft. Zal het zo zijn
dat in het voorgestelde model de voorgestelde sancties in veel gevallen
te zwaar zullen zijn dan wel dat uitvoeringsinstellingen terugschrikken voor
de zwaarte van de sanctie in veel gevallen en daardoor geneigd zullen zijn
minder sancties te treffen?Sancties kunnen nu al worden opgelegd indien de werknemer zich onvoldoende
inspant om te herstellen of terug te keren naar werk. Kan nader worden aangegeven
waarom uitvoeringsinstellingen de bepalingen die van oudsher zijn opgenomen
moeilijk toepasbaar vinden? Hoe vaak worden nu sancties opgelegd? Wat is het
oordeel van de uitvoeringsinstellingen over de wijzigingen van betreffende
wetsartikelen? Achten zij de sancties beter toepasbaar in het voorgestelde
systeem, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Indien een WAO-aanvraag wordt afgewezen omdat zowel werkgever als werknemer
in gebreke zijn gebleven, bestaat dan wel recht op loondoorbetaling van de
werknemer?Interessant is het voorstel van de regering de mogelijkheid te introduceren
WAO-aanvragen van de werknemer geheel af te wijzen indien werkgever en werknemer
hebben gefaald als het gaat om reïntegratie-inspanningen, zo merken de
leden van de VVD-fractie op. Zij vragen de regering aan te geven dat hoe zal
worden bewerkstelligd dat deze sanctiemogelijkheid ook daadwerkelijk zal worden
toegepast en niet ook tot een dode letter in de wetgeving zal verworden. Dit
is eens te meer relevant nu de uitvoeringsorganen, als het gaat om sancties
bij onvoldoende herstelgedrag, twijfelen of de bestaande sancties wel afdoende
kunnen worden toegepast. Deze leden vragen de regering hier nader op in te
gaan.De leden van de D66-fractie constateren dat de regering in de memorie
van toelichting ingaat op een specifiek aandachtspunt, te weten de sanctionering
van ongewenst herstelgedrag. Hiervoor bestaat al instrumentarium in de huidige
wetgeving. Er lijken twijfels bij de uvi's over de vraag of het huidige instrumentarium
toereikend is. Deze leden vragen of kan worden toegelicht waarom deze twijfels
bestaan. In hoeveel gevallen is het sanctie-instrumentarium gebruikt ten behoeve
van het herstelgedrag? Is het afwijkend herstelgedrag een omvangrijk vraagstuk?
Komt het vaak voor dat mensen in onvoldoende mate meewerken aan het eigen
herstel?9. Overgangsperiode tot aan SUWIDe leden van de VVD-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
feit dat niet langer de uvi maar de werkgever ook verantwoordelijkheid wordt
voor reïntegratie in het zogenaamde tweede spoor, of beter gezegd, zolang
er een dienstverband bestaat voor zowel het eerste als het tweede spoor. Deze
leden hechten er om die reden aan dat zowel de SUWI-operatie als dit wetsvoorstel
zoveel mogelijk synchroon zullen gaan vigeren. Is de regering deze mening
ook toegedaan? Zo ja, op welke wijze wil de regering dit bewerkstelligen?De leden van de CDA-fractie constateren dat het wetsvoorstel nauw samenhangt
met het wetsvoorstel SUWI. Beide betekenen een grote verandering voor de uitvoeringsorganisatie.
Zowel de organisatie als de inhoud van het werk van de werknemers van de uvi's
zullen wijzigen. De leden van de CDA-fractie vragen of de regering zekerheid
kan bieden dat beide omvangrijke wijzigingen goed verlopen. Op welke wijze,
anders dan een begeleidingsgroep, worden de werknemers van de uvi's voorbereid
op de komende wijzigingen?De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben er kennis van genomen
dat de overname van de reïntegratieverantwoordelijkheid in het tweede
spoor tot aan de inwerkingtreding van SUWI een taak blijft van de uvi's. Zij
delen de opvatting dat vanaf 2002 de verdeling van verantwoordelijkheden
ook in dat opzicht gestalte moet krijgen. Is het in deze opzet denkbaar dat
werkgevers, gelet op de aanwezige expertise bij de uvi's, het UWV verzoeken
zorg te dragen voor de reïntegratietaak? Dit zou naar hun oordeel in
principe mogelijk zijn, gezien de taak die het UWV houdt ten aanzien van onder
andere werknemers die geen werkgever meer hebben. Met name ondernemers uit
het midden- en kleinbedrijf zouden hierbij wellicht baat kunnen hebben. Als
die mogelijkheid wordt geboden, zou kunnen worden overwogen deze open te houden
tot aan het moment van de evaluatie, dus drie jaar na inwerkingtreding van
de wet.De overleggen (werkgeversteams) die in de overheidssector en met enkele
grote werkgevers in de marktsector plaatsvinden, zullen enigszins van karakter
veranderen naarmate de invoering van SUWI naderbij komt. De leden van de fractie
van de ChristenUnie informeren naar het effect van deze overleggen in het
recente verleden. Worden voor dit soort overleggen voldoende middelen ter
beschikking gesteld en zo nee, is de regering bereid daartoe over te gaan?10. Financiële gevolgen en de gevolgen voor de rechterlijke
macht en administratieve belasting werkgeversDe leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel de uitvoeringskosten zullen
stijgen. Wat zal het uitbrengen van second opinions extra kosten? Hoeveel
extra zal de ziekmelding na zes weken kosten ten opzichte van de melding na
dertien weken?De leden van de VVD-fractie zeggen teleurgesteld te zijn over de zeer
magere en summiere paragraaf over de financiële effecten van dit wetsvoorstel.
Zij constateren dat de uitvoeringskosten zullen stijgen ten gevolge van het
naar voren halen van de ziekmelding (van dertien naar zes weken) en de zogenaamde
verbeteracties. Deze leden hopen dat het wetsvoorstel anderzijds zal leiden
tot meer reïntegratie en derhalve lagere uitkeringslasten. Deelt de regering
de mening dat dit een harde voorwaarde is? Zij wijzen er tevens op dat naast
mindere instroom in de WAO de reïntegratie van bestaande WAO-ers veelal
niet leiden tot minder arbeidsongeschikten, daar men meestal zal reïntegreren
voor het deel dat men arbeidsgeschikt is en restcapaciteit heeft. Voorts worden
de verschillende kostenverhogende en kostenbesparende effecten van de diverse
maatregelen uit dit wetsvoorstel niet of minimaal aangegeven. Deze omissie
dient naar het oordeel van deze leden te worden hersteld. Zij verzoeken de
regering dan ook met de nodige klem een meer uitgebreide financiële paragraaf
op te nemen met te verwachte extra uitvoeringskosten en minder uitkeringslasten
in verschillende scenario's, in het totaal en tevens uitgesplitst naar de
verschillende voorgestelde maatregelen.Ook verzoeken de leden van de VVD-fractie de regering aan te geven welke
kwantitatieve volume-effecten met het wetsvoorstel zullen worden bereikt,
zowel als het gaat om het WAO-volume als het ziekteverzuim.Eerder wezen de leden van de VVD-fractie al op het gevaar van juridisering.
Ook de regering geeft aan dat het aantal besluiten dat aan de rechter kan
worden voorgelegd wordt uitgebreid. Deze leden vinden de argumenten waarom
de regering niettemin geen toename van het aantal procedures verwacht minder
overtuigend. Zo wezen zij er al op dat het alleszins denkbeeldig is dat de
belangen van de verschillende actoren in de loop van het eerste ziektejaar
zullen divergeren en het entameren van juridische procedures voor de hand
ligt. Ook kan niet bij voorbaat worden gesteld dat waar de huidige uitkomst
van een second opinion in de praktijk vaak door beide partijen wordt aanvaard,
hetgeen ook zal gelden voor de uitbreiding van de mogelijkheid tot second
opinion. Dit vanwege de uitbreidingsmogelijkheden zelf en vanwege de grotere
(financiële) belangen die in het nieuwe poortwachtersmodel voor beide
partijen op het spel staan. Deelt de regering de zorg van deze leden op dit
punt? Evenmin zijn de leden van de VVD-fractie ervan overtuigd dat het totaal
neutraal zou kunnen verlopen, althans zo interpreteren deze leden de opvatting
van de regering. Dit omdat alleen de contacten tussen werkgever en de uitvoeringsinstelling
zijn meegenomen in de berekeningen, terwijl de werkgever ook meer contacten
zal kunnen hebben met zijn werknemer en arbodienst, zulks direct ten gevolge
van dit wetsvoorstel. Deze leden verzoeken de regering een berekening te maken
van de administratieve lasten voor werkgevers waar ook deze contacten in verschillende
scenario's in zijn verwerkt. De leden van de VVD-fractie hebben tevens het
advies van Actal op het onderhavige wetsvoorstel bestudeerd en ook zij hebben
geconstateerd dat Actal wijst op een administratieve lastenverzwaring. Actal
wijst erop dat de daadwerkelijke administratieve lastendruk van het huidige
model minder zwaar is en vraagt zich ook af of ook zaken als bijvoorbeeld
geslaagde reïntegratietrajecten en meer hersteldmeldingen in verband
met de vervroegde ziekmelding van dertien naar zes weken, wel goed in beeld
zijn gebracht als het gaat om de administratieve lasten van het poortwachtersmodel.
Deze leden vragen de regering meer uitgebreid in te gaan op alle aspecten
van het Actal-advies.De leden van de CDA-fractie merken op dat de uitvoeringskosten als gevolg
van nieuwe – alsmede intensivering van bestaande – activiteiten
zal stijgen. Daar staan weliswaar besparingen tegenover maar per saldo zullen
de uitvoeringskosten met 45 miljoen per jaar omhoog gaan. Gemeld wordt dat
de regering 20 miljoen beschikbaar heeft gesteld voor het wetsvoorstel. Dat
roept de vraag op welke wijze wordt voorzien in de ontbrekende 25 miljoen.
In het Regeerakkoord was een taakstelling ten aanzien van de uitvoeringskosten
opgenomen. De leden van de CDA-fractie vragen om een overzicht van de uitvoeringskosten
bij de uvi's vanaf 1998 tot de begrote kosten voor 2001.Het wetsvoorstel heeft tot doel de uitstroom uit de ziektewet te bevorderen
en de instroom in de WAO te verkleinen. De leden van de CDA-fractie vinden
dit erg algemeen geformuleerd. De verwachting bestaat dat het effect van de
maatregelen dusdanig is dat de extra kosten voor de uitvoering ruimschoots
zullen worden goedgemaakt. Alhoewel het niet eenvoudig is om meetbare beleidsdoelen
te formuleren, is het van belang dat de regering aangeeft welke concrete effecten
met de voorgenomen maatregelen worden verwacht. Anders zijn de voorgestelde
wijzigingen niet adequaat onderbouwd en is de vraag gerechtvaardigd waarom
de regering komt met de voorgestelde veranderingen. Kan de regering hier nader
op ingaan? Wat is het ambitieniveau ten aanzien van daling van de instroom
in de WAO? Welke besparingen levert dit concreet op? Eerder is het getal van
16 000 genoemd voor deze kabinetsperiode. De leden van de CDA-fractie
vragen of deze doelstelling nog steeds geldt. Betreft het een volumedaling
ten opzichte van 1998 of ten opzichte van de prognose in het jaar 2002 die
in 1998 werd gemaakt?De regering gaat ervan uit dat de werkgeverslasten met ongeveer 20 miljoen
zullen verminderen. Ook hier is sprake van een saldo. De leden van de CDA-fractie
constateren dat in deze globale berekening een aantal kosten niet meegenomen
wordt, bijvoorbeeld de kosten van de contacten tussen werkgever en werknemer
in het eerste jaar. Ook de kosten voor bedrijven die nog geen arbodienst hadden
ingeschakeld voor verzuimbegeleiding maar dat nu wel moeten gaan doen, zijn
niet meegenomen. De redenering dat deze extra kosten worden gecompenseerd
door de toenemende efficiency kennis en slagvaardigheid van de arbodiensten
bij de begeleiding van langdurig zieken wordt niet cijfermatig onderbouwd.
De regering houdt daarbij ook geen rekening met het feit dat op dit moment
veel bedrijven minimale contracten hebben met de arbodiensten. De dienstverlening
zal mede als gevolg van het wetsvoorstel nadrukkelijk worden opgeschroefd
met alle gevolgen voor de prijs. De aan het woord zijnde leden vragen om en
nadere reactie hierop. Het wetsvoorstel beoogt een de bureaucratische rompslomp te verminderen
en de procesgang in het eerste ziektejaar te herzien. De leden van de CDA-fractie
zouden graag een gedetailleerd overzicht willen hebben van de oude en nieuwe
procesgang in het eerste ziektejaar met alle rechten, plichten, subsidiemogelijkheden
enz. Kan gemotiveerd aangetoond worden dat het wetsvoorstel niet leidt tot
een grotere administratieve lastendruk? Zij vragen of Actal het wetsvoorstel
op dit punt getoetst heeft of eventueel nog kan toetsen.De leden van de fractie van D66 constateren dat de uitvoeringskosten licht
zullen stijgen als gevolg van nieuwe activiteiten en een intensivering van
bestaande acties. Anderzijds zullen deze kosten dalen als gevolg van minder
noodzakelijke activiteiten in de nieuwe procesgang. Deze leden constateren
dat wordt gesteld dat per saldo de uitvoeringskosten zullen stijgen met 45
miljoen. De regering stelt verder dat een daling van de meerkosten mogelijk
is als gevolg van een automatiseringsslag voor de ziekmeldingen bij de uvi's.
De leden van de D66-fractie zouden graag van de minister horen of een (verder)
geautomatiseerde ziekmelding wordt ontwikkeld? Zo ja, op welke termijn? Zo
nee, waarom niet? Vervolgens zij zich af hoe deze 45 miljoen gefinancierd
gaan worden. Immers, de regering heeft 20 miljoen beschikbaar gesteld voor
Poortwachter nieuwe stijl in de Voortgangsnota arbeidsongeschiktheidsregelingen.
Op welke wijze wordt de resterende 25 miljoen gefinancierd zo willen de leden
van de D66-fractie van de minister weten? Daarnaast willen deze leden graag
weten wat de huidige stand van zaken is met betrekking tot de ramingen in
de voortgangsnota 2000.Wat betreft de besparingen in de uitkeringslasten worden geen concrete
cijfers genoemd. De leden van de fractie van D66 constateren met de regering
en het Ctsv dat het moeilijk is om de effecten van dit wetsvoorstel te meten
en om een inschatting van de te besparen uitkeringslasten te maken. Desalniettemin
zijn zij van mening dat het formuleren van een ambitieniveau zeer wenselijk
zou zijn. Graag zien zij van de regering een nadere aanduiding van de verwachte
effecten van dit wetsvoorstel. Welk ambitieniveau in termen van daling van
de instroom en stijging van de reïntegratie in het eerste ziektejaar
wordt met dit wetsvoorstel beoogd? Tot welke besparingen kan dit leiden? Als
instroom en reïntegratie eerste jaar niet de goede indicatoren zijn om
het effect van het wetsvoorstel te meten, welke indicatoren zijn dat dan wel?
Als het probleem is dat de effecten niet los kunnen worden gezien van het
totale pakket aan WAO-maatregelen, wat zijn dan de effecten die de regering
van het totale pakket verwacht?Tot slot zouden de leden van de D66-fractie nog eens expliciet toegezegd
willen zien dat de kosten voor de second opinion voor de werkgever zijn, óók
als de werknemer daarom vraagt.De leden van de D66-fractie constateren dat de regering verwacht dat per
saldo de extra belasting van de rechterlijke macht als gevolg van dit wetsvoorstel
marginaal zal zijn. Zij zouden graag zien dat de belasting van de rechterlijke
macht gemonitord wordt om te zien of die inschatting juist is. Heeft de regering
voorzien in zo'n evaluatie?Mocht het onverhoopt toch tot een verzwaring van de lasten komen, op welke
wijze zal dit dan worden gefinancierd, zo vragen de leden van de D66-fractie
zich af. Zal die verzwaring leiden tot extra capaciteit? Overweegt de regering
om de griffierechten voor deze categorie zaken te verhogen? Of wordt er overwogen
om premiemiddelen over te hevelen naar de rijksbegroting ten behoeve van extra
capaciteit voor de rechterlijke macht?De leden van de D66-fractie constateren dat de regering uitgaat van een
vermindering van de administratieve lasten van ongeveer 20 miljoen. In deze berekeningen is geen rekening gehouden met contacten tussen werkgever
en werknemer tijdens het eerste ziektejaar. Daarnaast constateren de leden
van de D66-fractie dat er geen rekening is gehouden met de kosten voor bedrijven
die nog geen arbodienst hadden ingeschakeld voor de verzuimbegeleiding maar
dat nu wel moeten gaan doen. De kosten hiervan worden volgens de regering
gecompenseerd door de efficiency, kennis en slagvaardigheid van de arbodienst
bij begeleiding van langdurig zieken. De leden van de fractie van D66 zouden
deze stelling graag cijfermatig onderbouwd zien.De leden van de fractie van GroenLinks zijn van mening dat het hoofdstuk
in de memorie van toelichting over de financiële gevolgen weinig helder
is. Er is sprake van een stijging van uitvoeringskosten van 45 miljoen. In
de Voortgangsnota is 20 miljoen beschikbaar gesteld voor de uitvoering. Tenslotte
wordt aan het eind van die paragraaf gemeld dat het totale pakket aan intensiveringen
volgens de voortgangsnota 70 miljoen aan extra uitvoeringskosten zal vergen.
Daartegenover staat 120 miljoen besparingen. Zou de regering deze bedragen
wat duidelijker kunnen toelichten en aangeven wanneer bepaalde kosten en wanneer
besparingen te verwachten zijn?In deze paragraaf wordt wel melding gemaakt van extra reïntegratie-inspanningen.
Te verwachten is dan toch dat dat een extra beroep op REA-middelen met zich
mee zal brengen. Daarover valt echter niets te lezen. Kan de regering ook
daarvan een inschatting maken?11. Monitoring/evaluatieDe regering stelt voor de invoering en toepassing van dit wetsvoorstel
na drie jaar te evalueren. Gelet op de vele ingewikkelde, technische en procedurele
aspecten van dit wetsvoorstel en de urgentie het ziekteverzuim en WAO-instroom
snel terug te dringen, ligt het volgens de leden van de VVD-fractie in de
rede reeds na twee jaar een evaluatie te doen plaatsvinden.De leden van de VVD-fractie hopen tenslotte dat de regering alle door
hen gestelde vragen beantwoordt en op alle door hen gemaakte opmerkingen reageert.
Bij eerdere wetgeving hebben zij – ook plenair – vaker hun teleurstelling
uitgesproken over het feit dat veel van hun vragen en opmerkingen in de schriftelijke
voorbereiding onvoldoende werden beantwoord. Zij hopen zeer dat dit thans
niet wederom het geval zal zijn.II ARTIKELENArtikel IOnderdeel BDe leden van de GroenLinks-fractie merken op dat er hier sprake is van
een bepaling die het mogelijk maakt bij intrede in de WAO een sanctie op te
leggen op werknemers die geweigerd hebben mee te werken aan redelijke stappen
tot reïntegratie. Hoe verhoudt dit zich tot de looninhouding die de werkgever
kan toepassen? Hoe verhoudt dit zich tot de mogelijkheid de WAO-aanvraag af
te wijzen op grond van onvolledig reïntegratieverslag? Kortom, hoe wordt
een cumulatie van straffen voorkomen en wat is de hiërarchie in bestraffingen?Onderdeel CIn de wijziging wordt benadrukt dat de uvi gedurende de ziekteperiode
geen controlerende taken heeft. Over het recht op een second opinion wordt bij de wijziging niet gesproken. Het is voor de leden van de
PvdA-fractie van belang dat de uvi wel een rol kan spelen in het eerste ziektejaar
en niet compleet op afstand wordt gezet. Graag ontvangen zij een reactie.Artikel IIOnderdeel ADe leden van de PvdA-fractie merken op dat werkgever en werknemer in het
wetsvoorstel samen kunnen verzoeken de wachttijd voor de WAO voor ten hoogste
52 weken te verlengen. Uitgangspunt is dat het Lisv aan dit verzoek tegemoet
komt, tenzij er zwaarwegende omstandigheden zijn die zich daartegen verzetten.
Het is niet de bedoeling dat het Lisv hierbij toetst of de werkgever in staat
is aan zijn loondoorbetalingsverplichting te voldoen. Dit is volgens het voorstel
een civielrechterlijke kwestie. De leden van de PvdA-fractie willen weten
wat zwaarwegende omstandigheden zijn. In het kader van de verantwoordelijkheidsverdeling
en de gevolgen voor de verschillende partijen is het volgens deze leden wel
van belang om een idee te hebben van de loondoorbetalingsmogelijkheden. Graag
ontvangen zij een reactie.Er bestaat een sanctie voor de WAO-uitkering indien de belangstellende
in algemene zin niet meewerkt aan gegeven voorschriften tot behoud, herstel
of bevordering van de arbeidsongeschiktheid. Wat betekent dit voor de zeggenschap
van de werknemer over mogelijke medische onderhandelingen die hij kan ondergaan?
Ook het weigeren van scholing kan nu een reden voor een uitkeringssanctie
zijn. Wat zijn redelijke gronden om te weigeren deel te nemen aan scholing,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De leden van de PvdA-fractie merken op dat het Lisv pas op het moment
van intrede in de WAO beoordeelt of er aanleiding is om een sanctie toe te
passen. Betekent dit dat deze sanctie met terugwerkende kracht kan werken?
Dit kan grote gevolgen voor het inkomen van de werknemer hebben. Is het ook
mogelijk dat de werknemer pas na een jaar met terugwerkende kracht hoort dat
hij in gebreke is gebleven? Hoe wordt gewaarborgd dat betrokkenen op de hoogte
zijn van de mogelijke consequenties van hun gedrag en of hun gedrag aanleiding
tot sancties geeft of niet?Onderdeel DWat wordt beoogd met de formulering van artikel 24, eerste lid, WAO? Wordt
beoogd de werknemer aanwijzingen te geven voor het volgen van een medische
behandeling op aanwijzing van een ander dan de behandelend arts, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie.Onderdeel EDe leden van de PvdA-fractie vragen welke sanctie is verbonden aan het
niet meewerken zoals bedoeld in de nieuwe onderdelen G en H.Onderdeel GAls de aanvraag voor een uitkering wordt afgewezen omdat zowel werkgever
als werknemer in gebreke blijven, bestaat dan recht op loondoorbetaling, zo
vragen de leden van de PvdA-fractie.De leden van de GroenLinks-fractie merken op dat als de werknemer geen
compleet reïntegratieverslag in kan leveren vanwege nalatigheid van de
werkgever, de WAO-aanvraag wel in behandeling kan genomen worden. Maar
kan de nalatigheid en de tijd die nodig is om die te herstellen een negatieve
invloed hebben op de tijdigheid van oproepen, keuren en het uitbrengen van
een voor beroep vatbare beslissing, ten nadele van de werknemer?Artikel IIIOnderdeel CDe verplichting om bij een verzoek tot ontbinding van een arbeidsovereenkomst
van een zieke een getoetst reïntegratieplan te overleggen vervalt. In
de memorie van toelichting wordt verwezen naar het deskundigenoordeel dat
werkgever en werknemer kunnen vragen over aanwezigheid van passende arbeid
en over reïntegratie-inspanningen die in de plaats daarvan komen. Waarschijnlijk
wordt hiermee gedoeld op de second opinion door het UWV? Of kan het ook anders,
zo vragen de leden van de GroenLinks-fractie. Waarom gaat de regering ervan
uit dat de rechter in alle gevallen daarnaar zal kijken? De huidige praktijk
leert toch dat in geval van bijvoorbeeld arbeidsconflicten de rechter aan
dit soort gegevens voorbij gaat. Waarom zou dat ineens veranderen? Moet dat,
als de regering dat wil, niet in de wet worden geregeld, zo vragen deze leden.Artikel IVOnderdeel ADe leden van de PvdA-fractie constateren dat hier staat dat het toegevoegde
onderdeel g regelt dat de uvi op verzoek van de private partijen de werkgever
en/of de werknemer kan adviseren over de sociaal verzekeringsrechtelijke aspecten
van het specifieke geval. Deze leden vinden het van belang dat in het wetsvoorstel
ook de wettelijke taken van de uvi goed geregeld worden. Alsook dat alle informatiestromen
helder zijn en onderworpen zijn aan wettelijke termijnen zodat iedereen aangesproken
kan worden op zijn verantwoordelijkheid. Zij willen de regering daarom verzoeken
het woord «kan» te wijzigen in «moet», met daaraan
gekoppeld de termijn waarbinnen de informatie gegeven moet worden.De leden van de GroenLinks-fractie merken op dat in artikel 38, eerste
lid, OSV 1997 de mogelijkheid tot een second opinion wordt vastgelegd. Maar
de formulering (informatie verstrekken) is nogal vrijblijvend. Welke status
heeft de second opinion precies? Hoe verplichtend is het? Hoe zwaar wordt
het niet handelen conform de uitkomst van de second opinion gewogen bij de
beoordeling van het reïntegratieverslag? Als die een zeker gewicht heeft,
hoe is die juridisch verankerd in geval van een rechtsgang door een van de
partijen tegen het besluit de WAO af te wijzen in verband met de onvolledigheid
van het reïntegratieverslag?Artikel XIVDe leden van de GroenLinks-fractie constateren dat deze bepaling niet
nader wordt toegelicht. Is vier jaar niet een erg lange termijn om de eerste
werking van de wet te bezien? Zou een tussentijdse balans na twee jaar niet
op zijn plaats zijn? Komt de regering nog met een opzet van de evaluatie naar
de Kamer om, voordat de wet daadwerkelijk functioneert, duidelijke afspraken
te maken over de wijze van evalueren en de gevolgen die dat heeft
voor het verzamelen van data, het doen van kwalitatief onderzoek en de termijnen
die daarbij in acht genomen worden?De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,NavaXNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Van Lente (VVD),
Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP),
Van der Knaap (CDA), Harrewijn (GroenLinks), Balkenende (CDA), Van Gent (GroenLinks),
Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü
(VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA), Wilders (VVD), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA) en Bolhuis (PvdA).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop
(ChristenUnie), Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Vacature
(CDA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Schoenmakers (PvdA), Dankers (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel (PvdA), Weekers
(VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA), De Vries (VVD), Van Splunter (VVD),
Van der Hoek (PvdA) en Hamer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27678-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl