Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008; Brief minister over advies commissie-Oosting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-VII, nr. 61

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VII nr. 61

23-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam2. De opdracht aan de commissie en de gevolgde werkwijze3. Het advies van de commissie in vogelvlucht4. Algemene reactie op de aanbevelingen van de commissie5. Overzicht van maatregelen5.1. Herijking van het generieke instrumentarium5.1.2. Schorsing en vernietiging5.1.3. Taakverwaarlozing5.1.4. Rol provincie6. Maatregelen gericht op de afschaffing van het
specifieke toezicht7. Interbestuurlijk toezicht en horizontale kwaliteitsborging8. Ondersteuning door de inspectiesIn samenspraak met de Inspectieraad en het IPO zal de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (laten) onderzoeken
of en op welke wijze de inspecties een rol kunnen spelen bij de ontwikkeling
en versterking van de horizontale toezichtfunctie op decentraal niveau en
de toezichtfunctie van provincies.9. Interbestuurlijk toezicht en Europese regelgeving10. Overgangsperiode en actiepuntenTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31200-VII, nr. 61 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008nr. 61BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 april 2008Minder bestuurlijke drukte en een effectiever optreden van de overheid
als geheel. Ruimte voor differentiatie en maatwerk en een andere wijze van
regelgeving, controle en toezicht. Dat zijn belangrijke voornemens die het
Kabinet in deze regeerperiode wil realiseren.In 2006 heeft mijn ambtsvoorganger de Commissie Doorlichting Interbestuurlijke
Toezichtarrangementen ingesteld. Deze commissie, onder voorzitterschap van
de heer Oosting, heeft eind vorig jaar geadviseerd over een andere wijze van
regelgeving en toezicht.1Het rapport van de commissie Oosting is zeer waardevol. Het sluit aan
bij de weg van decentralisatie die het kabinet heeft ingeslagen. Decentrale
overheden zijn autonome bestuurslagen met een eigen positie in ons bestuurlijk
bestel. Dat vraagt om vertrouwen en niet te ingewikkelde interbestuurlijke
omgangsvormen. Dat betekent ook niet onnodig ingrijpen in de beleidsvrijheid
van medeoverheden. Niet vooraf en ook niet achteraf door middel van te veel
specifiek toezicht. Het kabinet is dan ook voornemens de aanbevelingen van
de commissie in grote lijnen over te nemen.De commissie Oosting heeft een helder normatief beeld neergezet over de
functie van toezicht in de gedecentraliseerde eenheidstaat die onze samenleving
is. Interbestuurlijk toezicht is onderdeel van een samenstel van checks en
balances om waar nodig de «eenheid» in de behartiging van taken
door decentrale overheden te waarborgen. Te vaak echter heeft interbestuurlijk
toezicht de vorm aangenomen van Rijk of provincie die over de schouder van
gemeenten meekijken of de taken goed worden uitgevoerd. Dat leidt tot stroperigheid
en onduidelijke verantwoordelijkheden. Toezicht is bedoeld voor die gevallen
waarin zich risico’s of knelpunten voordoen bij de uitoefening van een
bepaalde taak, niet om het werk van een bepaalde bestuurslaag op een ander
bestuursniveau nog eens over te doen.Die scherper gedefinieerde rol van het Rijk past binnen het streven van
dit kabinet om het vertrouwen tussen overheidslagen te herstellen en bij het
streven naar een vernieuwing van de rijksdienst.Die rol van het Rijk past ook bij de visie van dit kabinet op de interbestuurlijke
verhoudingen. De verschillende overheidslagen moeten elkaar meer ruimte bieden
en daarbij past een heldere verantwoordelijkheidsverdeling. Bevoegdheden en
taken worden belegd bij de overheidslaag die daarvoor het best is toegerust.
De verschillende bestuurslagen moeten erop (kunnen) vertrouwen dat de taken
op dat niveau adequaat worden opgepakt. Voorts veronderstelt decentralisatie
de bereidheid tot het aanvaarden van differentiatie in de taakuitoefening
binnen de grenzen van de wet.2. De opdracht aan de commissie en de gevolgde werkwijzeDe commissie had de taak en opdracht om bestaande
en in voorbereiding zijnde specifieke toezichtarrangementen te laten doorlichten
en daaraan ook een eigen oordeel te verbinden. Zij heeft daarvoor in nauw
overleg met IPO en VNG een aantal wetten en wetsvoorstellen met specifiek
interbestuurlijk toezicht geselecteerd.De doorlichting zelf is gedaan door de departementen die verantwoordelijk
zijn voor de geselecteerde regelingen. Daar waar (ook) provincies een toezichthoudende
rol hebben, heeft ook het IPO een doorlichtingrapport opgesteld. Het stappenplan
van de Bestuurlijke werkgroep Alders vormde het normatieve kader voor de doorlichting.Op basis van de doorlichting zijn visitatiegesprekken gehouden en is een
second opinion gevraagd aan inhoudelijk deskundigen. Voor een aantal beleidsdomeinen
zijn groepsgesprekken belegd als achtergrondinformatie voor het oordeel door
de commissie.Bij de oordeelsvorming heeft de commissie zich laten leiden door het beoordelingskader-Alders
dat ook is uitgewerkt. Dit omdat het kader te veel ruimte laat voor interpretatie
en dus voor argumenten om specifiek toezicht te behouden. Bij haar oordeel
was bovendien voor de commissie de overweging belangrijk dat interbestuurlijk
toezicht in overeenstemming moet zijn met de eisen en kenmerken van ons constitutionele
bestel en de dualisering van het bestuur van gemeenten en provincies.Toezicht kan worden gezien als het verzamelen van informatie over de vraag
of een handeling of zaak voldoet aan de daaraan gestelde eisen, het vormen
van een oordeel hierover en het eventueel naar aanleiding daarvan zonodig
interveniëren.Deze omschrijving voldoet om toezicht in algemene zin te duiden. De commissie
definieert het interbestuurlijke toezicht als «het geheel van processen
dat plaatsvindt in het kader van de rechtsbetrekkingen tussen Rijk, de provincies,
de gemeenten, de Wgr-regio’s en de waterschappen die gaan over de beoordeling
van de taakbehartiging van de lagere door de hogere overheden».1Bij dit toezicht kan een onderscheid worden gemaakt tussen generiek en
specifiek toezicht. De generieke instrumenten voor interbestuurlijk toezicht
zijn de bevoegdheid tot schorsing en spontane vernietiging van besluiten van
medeoverheden en de bevoegdheid een voorziening te treffen bij verwaarlozing
van medebewindstaken. Naast het generieke toezicht staan de specifieke toezichtvormen
die preventief en repressief van aard kunnen zijn. Denk hierbij aan de goedkeuring
en verklaring van geen bezwaar (preventief toezicht) en de vordering tot handhaving
of intrekking van een vergunning (repressief toezicht).3. Het advies van de commissie in vogelvluchtDe interbestuurlijke verhoudingen en de dualisering van het bestuur van provincies en gemeenten
vormen een belangrijk vertrekpunt voor het advies van de commissie Oosting.Ons land kent – als gedecentraliseerde eenheidsstaat – drie
bestuurslagen: Rijk, provincies en gemeenten. Er is géén wettelijke
hiërarchie tussen bestuurslagen, ze zijn gelijkwaardig. Gemeenten en
provincies oefenen het overgrote deel van hun taken in medebewind uit.Provincies en gemeenten zijn zelfstandige territoriale bestuurslagen met
vrijheid van handelen. Als taken vanuit de rijksoverheid naar provincie of
gemeenten worden gedecentraliseerd veronderstelt dat de bereidheid –
bij de rijksoverheid – tot het aanvaarden van differentiatie en prioritering
in de uitvoeringspraktijk.In het interbestuurlijke toezicht, aldus de commissie, is de balans te
zeer doorgeslagen naar het bewaken van de eenheid en is soms uit het oog verloren
dat provincies en gemeenten niet zonder meer en naar believen kunnen worden
onderworpen aan instructies van de rijksoverheid. Deze onevenwichtigheid komt
tot uitdrukking in de veelheid aan specifieke toezichtarrangementen waarmee
in feite wordt afgedaan aan de vrijheid van handelen die hoort bij decentralisatie.Met de dualisering zijn de democratische controlemogelijkheden
bij provincies en gemeenten versterkt en de rijksoverheid moet daar bij de
invloeduitoefening op provincies en gemeenten rekening mee houden, c.q. de
rijksoverheid kan en moet zich terughoudend opstellen vanwege de dualisering.Op basis van het voorgaande komt de commissie tot het advies dat:• de invloeduitoefening op de uitvoering van medebewindstaken primair
moet uitgaan van sturing via algemeen verbindende voorschriften en algemene
beleidskaders;• voor zover er aanleiding is voor interbestuurlijk toezicht, in
beginsel kan worden volstaan met de generieke instrumenten. Voorwaarde is
wel dat dit instrumentarium waar nodig, wordt herijkt en gerevitaliseerd;• het specifiek interbestuurlijke toezicht sterk kan worden verminderd
en pas in beeld komt als de generieke instrumenten ontoereikend zijn. In zichzelf
zijn zij dat niet; wel is het zo dat deze instrumenten in de huidige bestuurscultuur
als uiterste middel (ultimum remedium) worden beschouwd en bijgevolg zelden
worden gehanteerd. De commissie wijst erop dat deze terughoudendheid ook heeft
geleid tot het ontstaan van specifieke toezichtinstrumenten;• het verticale toezicht meer plaats moet maken voor horizontale
vormen van toezicht en kwaliteitsborging;• het op een aantal terreinen (waaronder die van de Wet ruimtelijke
ordening en de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) noodzakelijk is dat
de decentrale overheden een inhaalslag maken ten aanzien van de kwaliteit
van de uitvoering.Bij het uitgangspunt dat het specifieke toezicht kan worden afgeschaft
worden drie uitzonderingen gemaakt. Indien functioneel
bestuur moet worden ingepast in algemeen beleid, is een daarop gericht
specifiek toezichtarrangement acceptabel. Denk hierbij aan het toezicht op
de waterschappen. Ook in de situatie van uitvoeringsvervlechting – geldt bijvoorbeeld voor de veiligheidsregio’s –
en bij het in gebreke blijven van decentrale overheden in de uitvoering van handhaving, is een specifiek instrument gerechtvaardigd
voor zover het generiek instrumentarium ontoereikend is.De commissie wijst er nadrukkelijk op dat een overweging van algemeen
belang en ministeriële verantwoordelijkheid een motief kán zijn
voor interbestuurlijk toezicht, zij het dat er dan wel een verwijzing naar
een specifieke wettelijke bevoegdheid of verantwoordelijkheid aan ten grondslag
moet liggen.Specifiek toezicht als compensatie voor een (vermeend) kwaliteitstekort
bij de uitvoering van de betreffende medebewindstaak acht de commissie geen
toereikend motief. In dergelijke situaties moet voor kennisverwerving gebruik
worden gemaakt van instrumenten als monitoring; de resultaten hiervan kunnen
aanleiding zijn tot aanpassing van de wet of van de condities waaronder de
decentrale overheden deze wet moeten uitvoeren.Ook een tekort aan schaal of draagvlak als gevolg waarvan de kwaliteit
van de uitvoering achterblijft, is geen toereikende reden voor specifiek toezicht.
Samenwerking, zo nodig verplicht, of uiteindelijk opschaling van de taaktoedeling
moeten dan worden overwogen.De commissie Oosting heeft ook suggesties gedaan om het interbestuurlijke
toezicht efficiënter, effectiever en meer transparant te maken en wijst daarbij op de principes
van nabijheid, enkelvoudigheid, samenwerking, selectiviteit en proportionaliteit.Met nabijheid wordt bedoeld dat interbestuurlijk
toezicht in beginsel moet worden uitgevoerd door de naast-hoger gelegen bestuurslaag. Enkelvoudigheid houdt in dat slechts één
bestuurslaag toezicht houdt; in de uitzonderlijke situatie waarin toch sprake
is van meer dan één toezichthouder moet ersamenwerking zijn tussen die toezichthouders.Interbestuurlijk toezicht wordt efficiënter en brengt minder lasten
met zich mee door dat toezicht selectief uit te oefenen, meer uit te gaan
van risico-analyses en door proportionaliteit
in de toepassing van het toezicht. Dit betekent dat het lichtst mogelijke
instrument wordt ingezet door de toezichthouder. Zowel in de toezichtbevoegdheid
als in het instrumentarium om informatie te verzamelen. En tot slot moet in
het interbestuurlijke toezicht vooraf duidelijk worden aangegeven onder welke
omstandigheden de toezichthouder van zijn bevoegdheden gebruik maakt. Dezeclausulering is een noodzakelijke voorwaarde voor een
transparant toezicht.4. Algemene reactie op de aanbevelingen van de commissieHet kabinet is blij met het advies van de commissie Oosting en weet zich
hierin gesteund door de decentrale overheden. Het normatieve kader van de
commissie en de daaruit voortvloeiende terughoudendheid in het interbestuurlijke
toezicht sluiten aan bij het streven van dit kabinet naar een verder gaande
decentralisatie en versterking van de gemeentelijke autonomie. Het sluit ook
aan bij het uitgangspunt van dit kabinet dat decentralisatie en vertrouwen
onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.Het advies van de commissie draagt bovendien in belangrijke mate bij aan
het terugdringen van de interbestuurlijke toezichtlast, het vergroten van
het vertrouwen in de taakuitoefening door decentrale overheden en de vermindering
van de stapeling van toezicht. Tegelijkertijd draagt (de implementatie van)
het advies bij aan de op sommige terreinen noodzakelijke verbetering van de
kwaliteit van de uitvoering.Hieronder geeft het kabinet puntsgewijs aan hoe hij het toekomstige interbestuurlijke
toezicht voor zich ziet.1• Voor zover er reden is voor interbestuurlijke invloeduitoefening,
moet deze zijn gericht op (het al dan niet nemen van) besluiten van de desbetreffende
decentrale overheid en het stellen van algemene beleidskaders. Die kaders
moeten een wettelijke grondslag hebben.• Het bewaken van een hoger belang, het voorkomen van patstellingen
tussen of afwentelgedrag op andere overheden vormen een motief voor
interbestuurlijk toezicht, maar niet zonder meer. Een hoger belang als «de»
ministeriële verantwoordelijkheid veronderstelt wel een grondslag in
een specifieke wettelijke bevoegdheid of verantwoordelijkheid. Met de wet
Nermo (zie paragraaf 9) wordt ook een hoger belang als naleving van de
Europese regelgeving geborgd. Europeesrechtelijke verplichtingen als motief
voor specifiek interbestuurlijk toezicht komen hiermee te vervallen,• In het interbestuurlijke toezicht kan in beginsel worden volstaan
met het generieke instrumentarium. Het advies van de commissie om de generieke
instrumenten te herijken en te revitaliseren wordt door het kabinet overgenomen.
Dit laat onverlet dat dit generieke instrumentarium niet in alle gevallen
geschikt zal kunnen blijken. In de plaats treding voor alle handelingen is
bijvoorbeeld minder geschikt als het gaat om een bepaalde handelwijze na te
laten. Daar waar er gegronde redenen zijn zullen meer gerichte instrumenten
dan ook nodig kunnen blijken en gehandhaafd blijven, hetgeen niet betekent
dat er in het algemeen een derde categorie blijft bestaan. Uitgangspunt blijft
het generieke instrumentarium; op basis van de nog door te lichten wet- en
regelgeving zal het kabinet bezien of het generieke instrumentarium verder
moet worden herijkt of dat gerichte instrumenten nodig blijken.• Uit de principes van nabijheid en enkelvoudigheid vloeit voort
dat het toezicht op gemeenten primair bij de provincies moet liggen. Conform
het advies van de commissie zal het kabinet van nabijheidprincipe afwijken
voor die terreinen waarop de provincies geen taak hebben en daardoor inhoudelijke
expertise missen (dit conform het adagium toezicht volgt beleid). Hierbij
is bijvoorbeeld te denken aan de Drank- en Horecawet, de Wet werk en bijstand
en het terrein van de kernenergie. Dit sluit ook aan bij de motie Pechtold
(alleen dan toezicht decentraliseren als die taak op dat desbetreffende niveau
aantoonbaar beter kan worden uitgevoerd). In lijn met deze motie zal het kabinet
ook bij nieuwe wetgeving een zorgvuldige afweging maken of het toezicht het
beste door de meest nabije bestuurslaag kan worden uitgevoerd.• Het specifieke toezicht zal in vergaande mate worden afgeschaft.
Het kabinet neemt de uitzonderingen van de commissie over. Dit betekent dat
voor handhaving, voor inpassing van functioneel bestuur in algemeen bestuur
en voor situaties van uitvoeringsvervlechting, specifiek toezicht blijft bestaan.
Het generieke instrumentarium is voor deze situaties niet toereikend zodat
een specifiek toezichtinstrument hier op zijn plaats is.• Met de beoogde vermindering van het specifieke toezicht zal de
toezichtlast voor decentrale overheden afnemen. Het kabinet acht met de commissie
Oosting de instelling van een Interbestuurlijk signalerend toezichthouder
daarom niet noodzakelijk.1• Meer horizontale verantwoording en kwaliteitsborging om zo het
verticale toezicht te verminderen. Het kabinet erkent de gelijkwaardigheid
van de bestuurslagen door meer aan te sluiten bij de dualisering van provincies
en gemeenten en te vertrouwen op intrabestuurlijk toezicht.• Het kabinet is met de commissie van mening dat op enkele terreinen,
met name bij VROM, eerst een kwaliteitsslag met de uitvoering moet worden
gemaakt, alvorens het toezicht kan worden versoberd en overdracht aan de provincies
aan de orde is.• Als het gaat om handhaving en toezicht moet de burger erop kunnen
vertrouwen dat ook de overheid zich houdt aan de door haar gestelde regels.
Dit vraagt om meer aandacht door het bestuur voor het fenomeen van regelovertreding
door diensten en instellingen en aandacht voor handhavingsbeleid op basis
van een integrale risicoanalyse zoals programmatisch handhaven biedt.2• Om te borgen dat de hier beoogde wijze van interbestuurlijke invloeduitoefening
wordt gerealiseerd, moeten de criteria ervoor in het beleids-
en wetgevingsproces worden verankerd. Dit zal gebeuren in het integrale afwegingskader
beleid en wetgeving, dat het kabinet op dit moment uitwerkt en dat per 2009
operationeel is en via aanpassing van de Aanwijzingen voor regelgeving.1Deze visie op (de inrichting van) het interbestuurlijke toezicht sluit
aan bij de opvattingen hierover in de Nota Vernieuwing Rijksdienst. Het gaat
om een slimmere opzet van de toezichtfunctie, om minder last en meer effectiviteit.Het beeld zoals hiervoor geschetst betekent bovendien winst voor alle
overheidslagen gezamenlijk: heldere bestuurlijke verhoudingen en verantwoordelijkheden
en een volwassen bestuurscultuur.Overigens is het in dit verband van belang erop te wijzen dat de taken
van de provinciale en rijksinspecties zich niet (hoeven te) beperken tot interbestuurlijk
toezicht. Zij oefenen ook nalevingstoezicht uit, functioneren als oog en oor
voor de betrokken gedeputeerde of vakminister en staan deze met adviezen terzijde.
Ook kunnen inspecties belast zijn met het in kaart brengen van specifieke
problemen en risico’s of de monitoring van bepaalde beleidsdoelstellingen.
Deze kabinetsreactie heeft geen betrekking op deze andere activiteiten van
de inspecties.5. Overzicht van maatregelenHet kabinet neemt de volgende maatregelen om het interbestuurlijke toezicht
in te richten naar het hiervoor geschetste eindbeeld en wil hierbij benadrukken
dat de voorgestelde maatregelen voortvarend zullen worden opgepakt; alle bestuurslagen
zullen daarbij hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen. De maatregelen
en de onderlinge samenhang, zijn echter van dien aard dat ze niet alle van
de ene op de andere dag gerealiseerd kunnen zijn. Waar mogelijk wordt bij
de maatregelen wel een eindtermijn gesteld want het eindbeeld is in de ogen
van het Kabinet weliswaar een ideale maar geen ideaaltypische situatie.5.1. Herijking van het generieke instrumentariumDe herijking en revitalisering van het generieke instrumentarium hebben
een belangrijke plaats in het advies van de commissie Oosting. De commissie
is van oordeel dat deze instrumenten in de taboesfeer zijn gekomen, waardoor
sprake is van een vergaande terughoudendheid die mede aanleiding is geweest
voor het ontstaan van sectorspecifieke toezichtinstrumenten. Het past dan
ook goed in deze benadering dat het aantal specifieke toezichtarrangementen
wordt teruggedrongen én het generieke toezicht wordt herijkt. Als gevolg
van deze koers zal de mogelijkheid van spontane vernietiging of taakverwaarlozing
eerder in beeld komen.5.1.2. Schorsing en vernietigingBij de toepassing van het instrument van de spontane vernietiging gaat
het om een grondwettelijke bevoegdheid (art. 132, lid 4, Grw.). De minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft hierbij een algemene grondwettelijke
verantwoordelijkheid voor de interbestuurlijke verhoudingen en voor het bewaken
van de constitutionele bevoegdheidsverdeling. Deze rol komt onder meer tot
uitdrukking in art. 278 van de Gemeentewet. Een voordracht tot vernietiging
wordt gedaan door of mede door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Dit betekent dat de voordracht voor spontane vernietiging zal worden gedaan
door de verantwoordelijke vakminister wiens beleidsterrein door het besluit
van de decentrale overheid wordt doorkruist, samen met de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties.Het kabinet heeft in 2006 mede naar aanleiding van het rapport van de
Bestuurlijke werkgroep-Alders een nieuw beleidskader schorsing en vernietiging
vastgesteld. In dit nieuwe beleidskader is duidelijker dan in het vorige tot
uitdrukking gebracht onder welke omstandigheden van het instrument schorsing
en vernietiging gebruik kan worden gemaakt. Schorsing en vernietiging strekken
tot het behartigen van het belang van de gedecentraliseerde eenheidsstaat,
dat er mee gediend kan zijn bepaalde misstanden weg te nemen.Met de commissie Oosting is het kabinet van oordeel dat schorsing en vernietiging
niet als ultimum remedium moeten worden gezien
in de zin dat daarvan een terughoudend gebruik zou moeten worden gemaakt.
De kroon kan besluiten van gemeenten en provincies schorsen en vernietigen
als deze in strijd zijn met het recht of het algemeen belang. Naar het oordeel
van het kabinet kan de gedachte dat schorsing en vernietiging niet als ultimum
remedium moeten worden gezien, bovendien nog worden versterkt doordat het
kabinet aan het toepassingskader een preventief en proactief karakter mee
wil geven. Volgens het kabinet is het van groot belang dat de medeoverheden
bij het nemen van hun besluiten reeds op de hoogte zijn van de condities waaronder
schorsing en vernietiging kunnen plaatsvinden.Het kabinet onderschrijft de noodzaak het beleidskader te herijken. Door
de sanering van de specifieke toezichtinstrumenten komt de nadruk automatisch
meer te liggen op het generieke instrumentarium. Het geldende beleidskader1 is echter vooral toegespitst op de aanvullende rol van
het generieke instrumentarium en dus moet ook in het beleidskader de overgang «van
specifiek naar generiek» worden gemaakt. Het is hierbij van belang in
het beleidskader expliciet te bevestigen dat het gebruik van schorsing en
vernietiging gepast wordt geacht in de bestuurlijke verhoudingen. Daarnaast
moet worden bezien in hoeverre het beleidkader nog te veel een sfeer van restrictie
zou uitademen. Verder zal worden bezien hoe aan de inzet van schorsing en
vernietiging – binnen de grondwettelijke kaders2 – een meer preventieve en proactieve werking kan worden gegeven.
Tevens zal aandacht worden geschonken aan de beperkingen die in recente jurisprudentie
aan het gebruik van het instrument vernietiging zijn opgelegd (uitspraak 23 januari
2008 Limburg). Tenslotte zal worden bezien hoe het sectorspecifieke beleid
voor het gebruik van schorsing en vernietiging in het beleidskader ingebed
moet worden.Het kabinet zal het beleidskader spontane vernietiging
herijken en waar nodig en mogelijk voor 2009 aanpassen. Met de voorbereiding
daarvan zal een interdepartementale werkgroep worden belast.Daarnaast zullen ook de wettelijke bepalingen over spontane vernietiging
en schorsing nog eens tegen het licht gehouden worden. Hierbij denkt het kabinet
in het bijzonder aan de mogelijkheid om, indien er voor het bestuursorgaan
geen beleidsvrijheid bestaat, vanuit doelmatigheidsoverwegingen de Kroon de
bevoegdheid te geven om zelf in de zaak te voorzien. In dat geval is de gemeente
ontslagen van de verplichting een nieuw besluit te nemen. Ook zal overwogen
worden of een tijdelijke maatregel uitkomst zou kunnen bieden. In dat geval
kan de Kroon na vernietiging een voorlopig besluit nemen dat in de plaats
treedt van het vernietigde besluit. Het voorlopige besluit geldt dan zolang
de decentrale overheid niet zelf een nieuw besluit heeft genomen.Het kabinet zal bovenstaande ideeën in het kader
van de herijking onderzoeken en waar mogelijk en nodig voorstellen doen ter
versterking dan wel betere toepasbaarheid van het instrument van de spontane
vernietiging.5.1.3. TaakverwaarlozingBij taakverwaarlozing kan een onderscheid worden gemaakt in grove taakverwaarlozing
en taakverwaarlozing in medebewind. Bij taakverwaarlozing in medebewind zijn
gedeputeerde staten bevoegd om bij het in gebreke blijven van de uitvoering
van medebewind door gemeenten, in de plaats te treden. Het gaat daarbij om
het nemen van besluiten die de wetgever verplicht stelt, maar ook om feitelijk
handelen of het nalaten van feitelijk handelen dat wordt gevorderd. Taakverwaarlozing
kan zien op een structurele situatie of één enkel incident.
Bijvoorbeeld het nalaten van het nemen van een besluit of het niet verrichten
van een handeling.Het kabinet acht het wenselijk de taakverwaarlozingsregeling voor medebewindstaken
te actualiseren en te verduidelijken. Met de commissie is het kabinet van
mening dat een waarschuwing als voorfase voor het toepassen van een taakverwaarlozing
aangewezen is. Het eventueel in de plaats treden is dan een sanctie op het
geen gehoor geven aan de waarschuwing.In spoedeisende en acute situaties is het wenselijk dat de naast-hoger
gelegen bestuurslaag onmiddellijk dus zonder termijnstelling, in de plaats
kan treden.Het kabinet zal artikel 124 Gemeentewet en artikel
121 Provinciewet aanpassen om dit te regelen. Daarnaast zou in de Gemeentewet
en de Provinciewet een aantal meer algemene bepalingen over taakverwaarlozing
moeten worden opgenomen, vergelijkbaar aan aan de bepalingen over spontane
vernietiging en schorsing in de Awb.Het kabinet ziet aanleiding om nader onderzoek te verrichten naar de suggestie
van de commissie om analoog aan de financiële artikel 12-regeling een «bestuurlijke
artikel 12-regeling» te introduceren.Het kabinet zal de uitkomsten van dit onderzoek meenemen
in het wetgevingstraject tot herziening van de taakverwaarlozing. Daarbij
dient vooral gedacht te worden aan de grondwettelijke taakverwaarlozing, waarbij
bij wet in de plaats kan worden getreden van gemeentelijke bestuursorganen.Het kabinet is met de commissie van oordeel dat voor de situatie waarin
de provincie ten onrechte geen gebruik zou maken van haar toezichtbevoegdheden
geen specifiek toezichtarrangement moet worden ontwikkeld.Niettemin acht het kabinet het generieke instrumentarium
op dit punt onvoldoende en is dan ook voornemens om de bevoegdheid te creëren
voor vakministers om, indien gedeputeerde staten ten onrechte een taak die
de gemeente verwaarloost niet zou oppakken, die bevoegdheid over te nemen
indien het algemeen belang daarom vraagt. De vakminister meldt dit aan de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Op deze wijze kan
deze minister invulling geven aan zijn coördinerende rol richting decentrale
overheden.Bij taakverwaarlozing gaat het enkel en alleen om de vraag of de decentrale
overheden de sectorwet al dan niet juist uitvoeren. Het toezicht op de naleving
daarvan is in eerste instantie de verantwoordelijkheid van de provincies –
enkele uitzonderingen daargelaten – en in tweede instantie de verantwoordelijkheid
van de vakminister. Dit verklaart dan ook tevens een andere rol voor de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties bij deze gemeentewettelijke
taakverwaarlozing dan bij de hiervoor beschreven grondwettelijke spontane
vernietiging.Ook zal het kabinet de taakverwaarlozingsregeling in
de Provinciewet aanpassen, i.c. artikel 121 van de Provinciewet wijzigen zodat
de minister die het aangaat bevoegd is taken van GS/CdK over te nemen wanneer
het provinciebestuur deze verwaarloost.1 Uiteraard
zal dan ook de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden
geïnformeerd.Daarnaast zal ook de bestaande taakverwaarlozingsregeling op hetzelfde
bestuursniveau worden afgeschaft. Deze figuur past niet bij de huidige duale
verhoudingen. Sinds de dualisering zijn de meeste uitvoerende medebewindbevoegdheden
aan het college toebedeeld en heeft de raad veelal een kaderstellende en controlerende
rol. Het is dan ook niet goed denkbaar dat een college medebewindstaken van
de raad gaat overnemen. Bovendien wordt door de afschaffing van binnengemeentelijk
toezicht de regeling vereenvoudigd en wint daardoor aan kracht.Het kabinet wijzigt artikel 123 van de Gemeentewet
waardoor de taakverwaarlozingsregeling binnen één bestuurslaag
niet langer tot de mogelijkheden behoort.De commissie merkt op dat in de vormgeving van de interbestuurlijke verhoudingen
rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat zich een acute noodsituatie
voordoet en stelt voor om indien de noodbevoegdheden in bestaande wetgeving
niet of onvoldoende voorzien, een generiek instrumentarium te ontwikkelen.Het kabinet zal deze suggestie meewegen bij de wetswijzigingen
die leiden tot afschaffen van specifieke toezichtinstrumenten. Hierbij zal
ook gelet worden op de noodzaak om in spoedeisende gevallen adequaat te kunnen
reageren.5.1.4. Rol provincieDe rol van de provincies bij het interbestuurlijke toezicht wordt belangrijker.2 Vanwege de korte lijnen die de provincie doorgaans met
de betrokken gemeenten onderhoudt, is de provincie in beginsel eerste aanspreekpunt
in de sfeer van het toezicht. Dit past in de gedecentraliseerde eenheidsstaat.
Het kabinet vindt dan ook dat de provincies een belangrijkere rol zouden moeten
vervullen in het kader van spontane vernietiging. Dit laat onverlet dat naar
het oordeel van het kabinet het uiteindelijke oordeel over de vernietigbaarheid
aan de Kroon toevertrouwd blijft.Het kabinet neemt het voorstel van de commissie over om de provincie de
taak te geven een besluit van een gemeente voor vernietiging door de Kroon
voor te dragen aan de vakminister en de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties. Deze voordracht heeft een schorsende werking.3Concreet betekent dit dat de artikelen 173 en 181 van
de Provinciewet worden aangepast zodat de betreffende voordrachten schorsende
werking krijgen.Het kabinet acht het wenselijk dat de provincies en de betreffende minister
een sectorspecifiek beleidskader ontwikkelen voor het gebruik van het generieke
instrumentarium, zodat gemeenten en provincies weten wat ze kunnen verwachten.
Dit zal moeten gebeuren in afstemming met de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties.Toezicht veronderstelt de beschikbaarheid van informatie; in het sectorspecifieke
beleidskader zal ook voor zover nodig een informatie-arrangement moeten worden
opgenomen voor provincie en Rijk, passend bij de eisen van selectiviteit en
proportionaliteit. Het is van belang dat de informatiearrangementen aansluiten
bij de bestaande informatiestromen die horen bij horizontale
verantwoording, zoals benchmarks. Het kabinet zal onderzoeken of bestaande
en nieuwe benchmarks kunnen voldoen aan de basisinformatiebehoefte voor toezicht.
Een optimale situatie bestaat uit een getrapt informatie-arrangement waarbij
benchmarkinformatie van alle gemeenten de generieke informatie geeft over
welke gemeenten het goed doen en bij welke gemeenten er knelpunten zijn. De
tweede trap van het informatie-arrangement kan dan bestaan uit gerichte informatievragen
richting enkele gemeenten waar knelpunten worden ervaren.Het kabinet zal onderzoeken in hoeverre dit op een
praktisch uitvoerbare wijze kan worden vormgegeven. Uiteraard worden IPO en
VNG bij deze exercitie betrokken.Het is ook aan de provincies om een model beleidskader taakverwaarlozing
te ontwikkelen. Uiteraard is het kabinet graag bereid met de provincies en
gemeenten mee te denken, zodat de gemeenten duidelijk weten wanneer en onder
welke condities de provincie van de bevoegdheid tot in de plaatstreden bij
taakverwaarlozing gebruik zal maken.Het kabinet zal met het IPO afspraken maken over de
termijn waarop dit beleidskader inzake taakverwaarlozing zal zijn ontwikkeld.Het kabinet acht het overigens wenselijk om rekening te houden met de
mogelijkheid dat indien de provincie geheel geen taak en expertise heeft op
een beleidsterrein, in afwijking van het nabijheidbeginsel, niet gedeputeerde
staten maar de vakminister in de plaats kan treden.Voor die situaties zal de bevoegdheid om bij taakverwaarlozing
in de plaats van de gemeentelijke bestuursorganen te treden aan de vakminister
worden toegekend. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
wordt hierover geïnformeerd.Het desbetreffende wetsvoorstel tot herziening van
het generieke instrumentarium wordt voor eind 2009 bij de Tweede Kamer aanhangig
gemaakt.6. Maatregelen gericht op de afschaffing van het
specifieke toezichtHet kabinet zal de wetsvoorstellen voor afschaffing van de specifieke
interbestuurlijke toezichtbevoegdheden in de Interimwet Stad-en-Milieubenadering,
de Natuurbeschermingswet 1998, het Wetsvoorstel luchtkwaliteit, de Drank- &
Horecawet, de Wet werk en bijstand en de Archiefwet waar mogelijk uiterlijk
eind 2009 bij de Tweede Kamer aanhangig maken. Voor een aantal wetsvoorstellen
moet wellicht een andere termijn worden aangehouden vanwege samenhang met
andere trajecten. In de bijlage bij deze brief vindt u een overzicht van de
concrete maatregelen per departement en de termijn waarop de maatregelen gerealiseerd
zullen zijn.1In 2008 zullen alle departementen de resterende wet- en regelgeving doorlichten
op specifiek interbestuurlijk toezicht. Leidraad bij de beoordeling zullen
zijn de uitgangspunten voor het toekomstige interbestuurlijke toezicht die
het kabinet in paragraaf 4 uiteen heeft gezet evenals een op basis van
dit standpunt en parallel aan deze brief ter beschikking gestelde notitie
van Binnenlandse Zaken en Koinkrijksrelaties over de herijking van het generieke
instrumentarium. Waar nodig zullen ook de hieruit voortvloeiende wetsvoorstellen
voor de afschaffing van het specifieke interbestuurlijke toezicht eveneens
eind 2009 bij de Tweede Kamer aanhangig zijn gemaakt.7. Interbestuurlijk toezicht en horizontale kwaliteitsborgingHet is primair de verantwoordelijkheid van de desbetreffende overheidslaag
om de kwaliteit van de taakbehartiging te bewaken. Met de dualisering van
gemeenten en provincies is de verhouding tussen bestuur en volksvertegenwoordiging
ingrijpend veranderd: de raad stelt algemene kaders, het college voert uit
en de raad controleert. In het interbestuurlijke toezicht moet dan ook meer
ruimte zijn voor het democratische proces bij provincies en gemeenten.Het Rijk zal samen met de VNG en het IPO een plan van
aanpak ontwikkelen om de horizontale verantwoordings- en kwaliteitsborgingmechanismen
te versterken en hiermee het verticale toezicht te verminderen.In de afgelopen jaren heeft de overheid de potentiële meerwaarde
van horizontale arrangementen benoemd en voorwaarden gepreciseerd. De stap
naar concrete ontwikkelingen is nog niet echt gemaakt. Wil horizontale verantwoording
leiden tot een vermindering van het verticale toezicht, dan is die concretiseringslag
wel wenselijk. Het plan van aanpak zal dan ook vooral zijn gericht op die
nadere concretisering.In dit verband wijst het kabinet ook op haar reactie op het advies over Benchmarking in het openbaar bestuur.1
De opvatting van toen dat het vergelijken van prestaties – wat benchmarken
in feite is – een zeer bruikbaar alternatief kan zijn voor verticaal
toezicht, staat voor het kabinet nog steeds overeind. Voorwaarde is wel dat
de resultaten van de prestatievergelijking openbaar zijn opdat alle belanghebbenden
zich kunnen uitspreken over de geleverde prestaties.Het interbestuurlijke toezicht raakt aan de handhaving van weten regelgeving,
veelal in medebewind. Het vertrouwen dat dit bij elke bestuurslaag adequaat
gebeurt, volgt uit de professionaliteit van het handhavingsbeleid. Deze professionaliteit
wordt gestimuleerd met het programma Handhaven met Effect2; het ontwikkelen van kwaliteitscriteria voor (decentrale) handhavingsprogramma’s
en het stimuleren van samenwerking op het gebied van toezicht en handhaving,
staan centraal in dit programma.8. Ondersteuning door de inspectiesDe rijks- en provinciale inspecties hebben tot op heden een belangrijke
adviserende functie bij de oordeelsvorming over de behartiging van medebewindstaken
door provincies en gemeenten. Met de versobering van het interbestuurlijke
toezicht komen deze veelal gewaardeerde adviezen te vervallen. Een beëindiging
van deze ondersteunende rol zonder meer, betekent een verlies van expertise
en kennis die ook in de toekomst nodig zijn. Het kabinet is er daarom voorstander
van dat de inspecties hun ervaring tijdelijk inzetten om de vereiste decentrale
expertise te helpen ontwikkelen en versterken.In samenspraak met de Inspectieraad en het IPO zal de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (laten) onderzoeken
of en op welke wijze de inspecties een rol kunnen spelen bij de ontwikkeling
en versterking van de horizontale toezichtfunctie op decentraal niveau en
de toezichtfunctie van provincies.9. Interbestuurlijk toezicht en Europese regelgevingHiervoor wordt steeds verwezen naar de drie bestuurslagen Rijk, provincie
en gemeente. In dit verband is echter ook de vierde bestuurslaag, Europa,
van belang. Zoals aangekondigd in deBeleidsvisie Binnenlands
Bestuur in Europa1 dient
de regering in 2008 een wetsvoorstel in, dat ten doel heeft een instrumentarium
te creëren om – in het uiterste geval – vanuit het Rijk naleving
van EU-regelgeving door medeoverheden te borgen. Dit wetsvoorstel is een uit
werking van het Kabinetstandpunt De Europese dimensie van
toezicht.2 De bijzondere aanwijzing,
zoals beoogd in het wetsvoorstel, is een nieuw generiek instrument dat er
voor moet zorgen dat de Europeesrechtelijke verplichtingen door een mede-overheid
worden nageleefd.10. Overgangsperiode en actiepuntenDe voorstellen die de commissie heeft gedaan en die in belangrijke mate
door het kabinet worden overgenomen, kunnen niet van de ene op de andere dag
worden gerealiseerd. Het vraagt tijd om de bestuurlijke wijzigingen zoals
hiervoor beschreven, in wetgeving te vertalen. Ook wijzigingen die niet direct
juridische consequenties hebben, vragen een bepaalde uitwerkingstijd. Het
is wel de bedoeling van het kabinet om de wijzigingen in het interbestuurlijke
toezicht binnen deze kabinetsperiode te hebben gerealiseerd.Dit verandertraject wordt door de vakministers uitgevoerd. De minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft vanuit de verantwoordelijkheid
voor de interbestuurlijke verhoudingen de regie op het proces als geheel.
Deze overgangsperiode zal zo’n twee jaar in beslag nemen. Het kabinet
zal de Tweede Kamer over een jaar in een tussentijdse rapportage informeren
over de stand van zaken. Eind 2009 zal het kabinet aan de Tweede Kamer rapporteren
over de dan gerealiseerde maatregelen om het specifieke interbestuurlijke
toezicht af te schaffen en het generieke instrumentarium in de hiervoor beschreven
zin aan te passen.Tot slotMet de standpunten zoals hiervoor ingenomen, brengt het kabinet een fundamentele
koerswijziging aan in het interbestuurlijke toezicht. In principe wordt volstaan
met sturing vooraf via algemeen verbindende voorschriften en het interbestuurlijke
toezicht op gemeenten wordt in beginsel uitgeoefend door de provincies die
daarbij gebruik maken van generieke instrumenten. Het toezicht op de provincies
wordt uitgeoefend door de ministers waarbij zij gebruik maken van de rijksinspecties.Het kabinet heeft een aantal belangrijke overwegingen voor deze koerswijziging.
In eerste instantie brengt de koerswijziging een vermindering van toezichtlasten
en meer transparantie in het interbestuurlijke toezicht met zich mee. Het
stelsel wordt daarmee effectiever en efficiënter.Een andere belangrijke overweging op een wat ander niveau is dat met de
hier beoogde wijziging van het interbestuurlijke toezicht, de horizontale
verantwoordingsmechanismen en kwaliteitsborging een impuls krijgen. Dit kan
een belangrijke versterking betekenen van de dualisering bij provincies en
gemeenten.Het kabinet is zich ervan bewust dat de hier beoogde fundamentele omslag
niet alleen naar de letter, maar ook naar de geest moet worden nageleefd.
Het zou immers erg gemakkelijk- en in sommige situaties wellicht verleidelijk –
zijn om de afschaffing van specifieke toezichtbevoegdheden te «compenseren»
met gedetailleerde regels voor medebewind en te ontwikkelen beleidskaders
en informatiearrangementen. Onnodig te stellen dat dit niet de bedoeling is.
Het zou niet stroken met de gedachte achter decentralisatie: de bestuurslaag
die het dichtst bij de burger staat weet welke behoeften leven en kan daarmee
het beste bepalen hoe die taken en bevoegdheden moeten worden uitgevoerd.
Het kabinet zal er dan ook voor waken dat aan de voorkant van de wet- en regelgeving niet wordt ingebracht wat er (met haar standpunt als hiervoor
geventileerd) aan de achterkant juist uit is weggehaald. Het kabinet onderkent
daarbij dat er een zekere spanning bestaat tussen het terugdringen van het
specifieke toezicht en het tegengaan van gedetailleerde regelgeving en rekent
het tot zijn opdracht te zoeken naar een optimale balans tussen beide.De minister van binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties,G. ter HorstXNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 200 VII, nr. 8.XNoot1De commissie volgt hiermee de Bestuurlijke werkgroep-Alders, Interbestuurlijk
toezicht herijkt – toe aan nieuw zicht op overheden, 2005, TK 2005–2006,
30 300 VII, nr. 50, p. 17.XNoot1Het gaat hier om interbestuurlijk toezicht binnen Nederland. Het financiële
toezicht op de BES-eilanden (Bonaire, St. Eustatius en Saba) blijft hier buiten
beschouwing.XNoot1De figuur van de Interbestuurlijk toezichthouder werd voorgesteld door
de Bestuurlijke werkgroep-Alders; deze IST zou informatie moeten verzamelen
en beoordelen op noodzaak tot interventie. Door haar werkwijze zou de IST
de toezichtlast voor decentrale overheden kunnen verminderen.XNoot2Programmatisch handhaven en andere aanbevelingen uit het onderzoeksrapport Overtredende overheden (2005) worden uitgedragen met het
programma Handhaven met Effect en het Servicecentrum Handhaving.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 29 515, nr. 204
en Kamerstukken II 2007/08, 29 362, nr. 125.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 30 300 VII,
nr. 75.XNoot2Zie artikel 132, vierde lid, Grondwet.XNoot1Op dit moment ligt deze bevoegdheid alleen bij de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties.XNoot2Tezijnertijd zullen de financiële gevolgen voor de provincies door
BZK worden aangegeven en tevens zal BZK aangeven hoe deze kunnen worden opgevangen.
Dit conform artikel 2 van de Financiële-verhoudingswet. Uitgangspunt
is dat de financiële gevolgen budgettair neutraal zullen worden opgevangen.XNoot3Burgemeesters hebben deze bevoegdheid overigens nu al, op grond van art.
273 van de Gemeentewet.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 200 VII, nr. 38.XNoot2Dit professionaliseringsprogramma is een vervolg op Handhaven op Niveau
en een samenwerking van het ministerie van Justitie en het ministerie van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 200 VII, nr. 4.XNoot2Kamerstukken II 2003/04, 21 109, nr. 138. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-VII-61.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl