Programma voor Jeugd en Gezin; Brief minister over de financiële en organisatorische regierol van gemeenten bij de Centra voor Jeugd en Gezin (CJG)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31001, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31001 nr. 36

16-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Inrichting Centrum Jeugd en Gezin200 mln. voor extra opvoed- en gezinsondersteuningInrichtingsplichtHet basismodel Centrum voor Jeugd en Gezin nader belicht3. Regierol gemeenten bij CJG3.1. Eén gezin, één plan en
coördinatie van zorg3.2. Sluitende afspraken binnen het zorgdomeinAfspraken tussen partijen in het CJGAfspraken tussen gemeente, CJG en overige partijen uit
de lokale jeugdketen3.3. Regierol gemeenten3.4. Verplichte opvoedondersteuning4. Wettelijke verankering CJGVerwijsindex Risicojongeren5. Brede doeluitkering6. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31001, nr. 36 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31001Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 001Programma voor Jeugd en Gezinnr. 36BRIEF VAN DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZINAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 november 20071. InleidingIn het beleidsprogramma «Alle kansen voor alle kinderen» is
de ambitie van dit kabinet op het terrein van jeugd en gezin uiteengezet.
Een aantal belangrijke aspecten uit dit programma worden hier nog even benoemd.
Allereerst, aandacht voor preventie en beschikbaarheid van opvoed- en gezinsondersteuning
voor àlle kinderen en gezinnen die daar gebruik van willen maken.Daarnaast moet de omslag gemaakt worden naar het eerder opsporen van risico’s
en het beter en eerder aanpakken van problemen. Ongewenste situaties moeten
niet voortduren, er moeten doorbraken worden gerealiseerd. Dit geldt voor
zowel ouders als professionals als overheden. We zijn de vrijblijvendheid
voorbij.Nu is het tijd om het principe «één gezin, één
plan» overal in Nederland te realiseren. Ten aanzien van deze punten
is een belangrijke rol weggelegd voor de gemeenten en de Centra voor Jeugd
en Gezin.In deze brief wordt de visie van het kabinet uiteengezet over de regierol
van gemeenten in de lokale jeugdketen en de wettelijke verankering van de
Centra voor Jeugd en Gezin. Hiermee geef ik uitwerking aan mijn toezegging
uit de brief d.d. 17 september 2007 (Tweede Kamer, 2006/2007, 31 001,
nr. 23) in reactie op de motie Verdonk c.s. (Tweede Kamer, 2006/2007,
31 001, nr. 18), waarin ik heb aangegeven u voor de begrotingsbehandeling
Jeugd en Gezin nader te informeren over de wijze waarop de financiële
en organisatorische regierol van gemeenten bij de CJG vorm krijgt.Tevens gaat de onderhavige brief in op de motie Sterk/Bouchibti (Tweede
Kamer, 2006/2007, 31 001, nr. 8) waarin de regering wordt verzocht
om bij de verdere uitwerking van de Centra voor Jeugd en Gezin de gemeenten
te verplichten om de zorgcoördinatie binnen de totale jeugdketen te organiseren
en hierbij de doorzettingsmacht op gemeentelijk niveau bestuurlijk te verankeren,
zodat de aanpak «één gezin, één plan»
daadwerkelijk gerealiseerd kan worden. Daarnaast wordt in deze brief ingegaan op de motie Sterk/Depla (Tweede
Kamer, 2006/2007, 30 136 en 28 684, nr. 17) waarin de regering
wordt verzocht te onderzoeken op welke wijze de verplichte opvoedondersteuning
vanuit de Centra voor Jeugd en Gezin aangeboden kan worden en op de motie
Sterk/Bouchibti (TK 2006–2007, 31 001, nr. 7) die de regering
vraagt om bij de verdere uitwerking van de Verwijsindex na te gaan of alle
gebruikers verplicht kunnen worden om signalen in de Verwijsindex te plaatsen.2. Inrichting Centrum Jeugd en GezinAlle ouders, jeugdigen en kinderen moeten als zij dit willen met alle
mogelijke vragen over opvoeden en opgroeien én voor hulp terecht kunnen
bij een laagdrempelig en herkenbaar punt in de buurt. In 2011 moet er sprake
zijn van een landelijk dekkend netwerk van Centra voor Jeugd en Gezin. Dat
betekent dat zij voor alles wat te maken heeft met opvoed- en opgroeiondersteuning
in hun eigen omgeving terecht moeten kunnen bij een Centrum voor Jeugd en
Gezin. In iedere gemeente moet ten minste één fysiek inlooppunt
zijn waar kinderen, jeugdigen en ouders terechtkunnen. Voor grote gemeenten
is één inlooppunt te weinig, daar heb ik voor de Centra voor
Jeugd en Gezin de dekkingsgraad van de huidige Consultatiebureaus voor ogen.
Een inlooppunt hoeft overigens niet in alle gevallen een permanent bureau
te zijn, het kan ook gerealiseerd worden door bijvoorbeeld enkele dagdelen
in de week spreekuren te organiseren op locatie. Daarnaast kan de fysieke
inloopfunctie ondersteund worden door een telefonisch en/of internetloket.200 mln. voor extra opvoed- en gezinsondersteuningNadrukkelijk merk ik op, dat het Centrum voor Jeugd en Gezin geen nieuwe
bureaucratische laag is. Nieuw is wel dat in het Centrum voor Jeugd en Gezin alle opvoed- en gezinsondersteuning gebundeld wordt aangeboden.
Alle gezinnen met kinderen/jongeren in leeftijden tussen – 9 maanden
en 23 jaar moeten er terechtkunnen voor advies en steun.Het gaat daarbij niet alleen om bundeling van het bestaande aanbod, maar
het is veel meer dan dat: waar nodig kan vanuit het CJG direct opvoed- en
gezinsondersteuning geboden worden.Om het aanbod van dergelijke hulp te verbreden en te spreiden over alle
gemeenten worden extra middelen aan gemeenten beschikbaar gesteld voor hulp
aan kinderen en gezinnen vanuit het Centrum voor Jeugd en Gezin. Dat geld
is nadrukkelijk bedoeld om het aanbod van licht pedagogische hulp te versterken.
Tevens wordt hiermee invulling gegeven aan het principe van «één
gezin, één plan»! Ten aanzien van ieder kind (of gezin)
is er in principe één casusoverleg.De extra middelen lopen op tot €100 mln. in 2011 via de (brede) doeluitkering
Centra Jeugd en Gezin en € 100 mln. in 2011 via het accrès
van het Gemeentefonds (zie paragraaf 6). Zodra er sprake is van landelijke
dekking van de Centra voor Jeugd en Gezin worden de middelen overgeheveld
naar het Gemeentefonds. Naar verwachting zal dat in 2012 kunnen gebeuren.Door op die manier krachtig in te zetten op preventie leveren de Centra
voor Jeugd en Gezin een belangrijke bijdrage aan al lopende positieve ontwikkelingen
in de lokale jeugdketen. Ik denk daarbij aan de ontwikkeling van de Zorg-
en Adviesteams (ZAT), het Veiligheidshuis en activiteiten die gemeenten en
hun partners nu al ontwikkelen op onder meer het gebied van welzijn, brede
school, schooluitval en voorschoolse voorzieningen.Het succes van het Centrum voor Jeugd en Gezin als laagdrempelige voorziening
staat of valt met duidelijkheid over wat via een Centrum voor Jeugd
en Gezin wordt aangeboden aan kinderen, jeugdigen en hun ouders. Het gaat
dan minimaal om de taken die vallen binnen het basismodel Centrum voor Jeugd
en Gezin, zoals deze in het profiel (feitenoverzicht) Centrum voor Jeugd en
Gezin zijn beschreven (zie bijlage)1. Dit basismodel
is samen met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), het Interprovinciaal
Overleg (IPO), GGD Nederland, Actiz en de MOgroep vastgesteld.InrichtingsplichtDe taken uit het basismodel van het Centrum voor Jeugd en Gezin zijn al
wettelijk opgedragen aan gemeenten. De jeugdgezondheidszorg in de Wet collectieve
preventie volksgezondheid (Wcpv). De lokale jeugdzorg in de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo) met de beschrijving van de functies (informatie en advies,
signalering, toegang tot het hulpaanbod, licht pedagogische hulp en zorgcoördinatie
in de toelichting op prestatieveld 2). Deze taken hoeven dus niet meer aan
gemeenten opgedragen te worden. Wel moeten zij op een logische manier aan
elkaar verbonden en in de Centra voor Jeugd en Gezin bijeen gebracht worden.
Daarnaast moet de verbinding gelegd worden met enerzijds de bureaus jeugdzorg
en het provinciale aanbod van geïndiceerde jeugdzorg, beide wettelijk
ondergebracht in de Wet op de jeugdzorg, en anderzijds de Zorg- en Adviesteams
(ZAT).Dit gebeurt door de inrichting van het Centrum
voor Jeugd en Gezin als wettelijke plicht voor gemeenten te verankeren. Daarmee
wordt bedoeld dat wordt vastgelegd dat gemeenten dienen te zorgen voor een
herkenbaar fysiek inlooppunt waarin de organisaties die de jeugdgezondheidszorg
en de lokale jeugdzorg uitvoeren, hun werkzaamheden in samenhang aanbieden.
Tevens wordt hier geregeld dat het Centrum voor Jeugd en Gezin schakelt met
bureau jeugdzorg en de Zorg- en Adviesteams (ZAT).Met deze inrichtingsplicht wordt gewaarborgd dat er een landelijk dekkend
netwerk van herkenbare Centra voor Jeugd en Gezin komt, niet alleen gedurende
de tijd dat er sprake is van een brede doeluitkering Jeugd en Gezin, maar
ook wanneer de financiële middelen, zoals thans het voornemen is, met
ingang van 1 januari 2012 zullen worden overgeheveld naar het Gemeentefonds.Het basismodel Centrum voor Jeugd en Gezin nader belichtHet Centrum voor Jeugd en Gezin richt zich op de lokale jeugdzorg. Het
basismodel betreft ten eerste de integrale jeugdgezondheidszorg, zoals omschreven
in de Wcpv. De consultatiebureaus en GGD’en voeren de jeugdgezondheidszorg
uit. Het gaat hierbij om collectieve preventie. De jeugdgezondheidszorg monitort
de lichamelijke, psychische, sociale en cognitieve ontwikkeling van alle kinderen.
Het gaat hierbij om de gezondheid van het kind in brede zin. En het gaat om
preventie, signaleren, adviseren en aanpakken van ontwikkelingsproblemen bij álle
kinderen.Daarnaast betreft het basismodel de rol van de gemeente die in het licht
van de Wet op de jeugdzorg is gedefinieerd. Het betreft hier opvoed- en opgroeiondersteuning
zoals bedoeld in prestatieveld 2 van de Wmo. Deze wordt onderscheiden in vijf
functies van het lokaal preventieve jeugdbeleid. In de Memorie van toelichting
bij de Wmo zijn deze functies beschreven. De vijf functies zijn:– Informatie & advies.Het gaat hierbij zowel om ongevraagde informatie over opvoeden en opgroeien
(voorlichting) als om het beantwoorden van specifieke vragen van ouders en
jeugdigen. – Signalering.Hierbij gaat het om het vroegtijdig signaleren van problemen van jeugdigen
en opvoeders. Maar ook om signalen van verschillende instanties met elkaar
in verband te brengen.– Toeleiding naar hulp.Het gaat hier om de toeleiding naar het totale lokale en regionale hulpaanbod,
zoals vroeg- en voorschoolse educatie, onderwijsachterstandsvoorzieningen
en leerplichtzaken, maar ook bijvoorbeeld het AMK en de geïndiceerde
jeugdzorg.– Licht pedagogische hulp.Het bieden van opvoedingsondersteuning en lichte ondersteuning aan ouders
en gezinnen waar problemen zijn of dreigen te ontstaan (bijv. pedagogische
spreekuren), en om schoolmaatschappelijk werk.– Coördinatie van zorg.Het afstemmen en bundelen van zorg in het geval dat meerdere hulpsoorten
nodig zijn om een jeugdige of gezin te ondersteunen voor zover dit buiten
de basistaken integrale jeugdgezondheidszorg van de Wcpv valt.Een derde belangrijk aspect uit het basismodel is de schakel met het Bureau
Jeugdzorg. Vanuit het Centrum voor Jeugd en Gezin moet de relatie met Bureau
Jeugdzorg goed worden vormgeven. In de ideale situatie is dit door een voorpost
van het Bureau Jeugdzorg onder te brengen in het Centrum voor Jeugd en Gezin.Het vierde en laatste onderdeel van het basismodel is de schakel met de
Zorg- en adviesteams (ZAT) en via de ZAT’s met het onderwijs. De afgelopen
jaren heeft de ZAT-ontwikkeling vanuit de praktijk veel goede samenwerking
opgeleverd. Het ZAT heeft zo bewezen een sterk samenwerkingsverband te zijn:
het netwerk waarin àlle professionals (uit onder andere onderwijs,
welzijnswerk, geïndiceerde jeugdzorg, jeugdgezondheidszorg en veiligheid)
die zich met jeugdigen en gezinnen bezighouden samenwerken om voor die jeugdigen
en gezinnen passende zorg te arrangeren.Door een goede samenwerking met de ZAT’s wordt er voor gezorgd dat
de scholen, als belangrijke vindplaats voor kinderen en jongeren, goed zijn
gepositioneerd. Het Centrum voor Jeugd en Gezin is een vaste partner, zoals
nu veelal via de medewerker jeugdgezondheidszorg, in het ZAT. Omdat de partijen
die samenwerken in het Centrum voor Jeugd en Gezin waar nodig direct opvoed-
en gezinsondersteuning kunnen leveren en omdat de professionals in het Centrum
voor Jeugd en Gezin met behulp van o.a. de Verwijsindex Risicojongeren kunnen
afstemmen met de andere hulpverleners die bij dat betreffende kind zijn betrokken,
kan het Centrum voor Jeugd en Gezin bijdragen aan nog meer samenhang en snellere,
passende zorg voor elk kind dat die nodig heeft. Vanzelfsprekend moeten medewerkers
van het Centrum voor Jeugd en Gezin hun werk op school kunnen doen als dat
nodig is. ZAT en Centrum voor Jeugd en Gezin doen geen dubbel werk, maar versterken
elkaar juist.Een goede samenwerking met onderwijs via de ZAT’s zorgt er ook voor
dat toeleiding naar het lokale en regionale hulpaanbod en toeleiding naar
onderwijszorgvoorzieningen geïntegreerd plaatsvindt. Dit is een stap
naar integrale indicatiestelling, zoals ook beoogd met het traject passend
onderwijs.Ook door de CJG-vorming als onderdeel op te nemen in de Lokale Educatieve
Agenda kan de nauwe verbondenheid van onderwijszorg en jeugdhulpverlening
vorm krijgen.Overigens vraagt de ontwikkeling van een multidisciplinair netwerk voor
de leeftijdsgroep tot 4 jaar nog speciale aandacht. Voor deze groep ligt een
spilfunctie van de Centra voor Jeugd en Gezin voor de hand. Een ander punt dat nog praktische uitwerking vraagt is welke werkwijze
het beste gevolgd kan worden wanneer een gezin of een jongere te maken heeft
met meerdere regio’s en gemeenten, bijvoorbeeld wanneer een jongere
naar school gaat in een andere gemeente dan zijn woongemeente.In het basismodel is de schakel met de veiligheidsketen niet opgenomen.
In steeds meer gemeenten wordt gewerkt met het zgn. Veiligheidshuis. In het
Veiligheidshuis werken instanties als het Openbaar Ministerie, de Raad voor
de Kinderbescherming, politie, reclassering, bureau jeugdzorg en de leerplichtambtenaar
samen om er voor te zorgen dat jongeren die zich hebben misdragen niet in
herhaling vallen. Vaak is bij deze jongeren ook sprake van problemen in het
gezin.Het Centrum voor Jeugd en Gezin is primair gericht op preventie voor alle
jeugdigen. Laagdrempeligheid staat daarbij voorop. Daarom ligt het niet voor
de hand om het Veiligheidshuis onderdeel te laten zijn van het Centrum voor
Jeugd en Gezin. Samenwerking tussen het Centrum voor Jeugd en Gezin en (de
partners van) de veiligheidsketen, waar mogelijk via het Veiligheidshuis,
is echter van essentieel belang voor een goede aansluiting tussen de strafrechtelijke
aanpak van jongeren en de achterliggende gezinsproblematiek.3. Regierol gemeenten bij CJGZoals ook is aangegeven in de brief van 17 september jl. (Kamerstuk
31 001, nr. 23), is verkend op welke wijze de positie van de gemeente
als regisseur in de jeugdketen wettelijk kan worden versterkt en hoe de regierol
van de gemeenten kan worden verzekerd. Deze paragraaf beschrijft eerst de
visie van het kabinet op coördinatie van zorg. Vervolgens wordt beschreven
hoe de regierol van de gemeente op het domein van de lokale jeugdketen kan
worden versterkt.3.1. Eén gezin, één plan en
coördinatie van zorgAllereerst grijp ik terug op wat ik het aangegeven in mijn programma:
Alle kansen voor alle kinderen: De oplossing van de problemen in een gezin
gebeurt via de aanpak «één gezin, één plan».
Eén totaalplan per gezin voor alle problemen, met één
aanspreekpunt voor het gezin én de betrokken hulpverleners. De ervaring
leert dat daar waar een kind problemen heeft, soms meer problemen in het gezin
spelen. Die moeten in samenhang met elkaar worden opgelost, waarbij één
van de hulpverleners (nadat het plan is vastgesteld) de coördinatie van
de zorg heeft. Dat sluit goed aan bij datgene wat ik heb aangegeven in reactie
op de rapporten van de gezamenlijke Inspecties naar aanleiding van het overlijden
van het meisje Gessica: ik deel de aanbeveling van de inspecties dat, zodra
er meerdere zorgverleners bij één gezin ondersteunen, er ook
duidelijke afspraken moeten zijn over wie verantwoordelijk is voor de coördinatie
van de zorg aan dat gezin.In lijn met de aanbevelingen van de inspecties, ligt het voor jonge kinderen
het meest voor de hand dat de jeugdgezondheidszorg het aangrijpingspunt vormt
voor het coördineren van zorg, gelet op de wettelijke verplichting voor
de jeugdgezondheidszorg tot tijdig signaleren van risicokinderen, het bieden
of verwijzen naar effectieve (preventieve) zorg en het actief volgen wat er
met het kind gebeurt. De jeugdgezondheidszorg is een belangrijke pijler binnen
het Centrum voor Jeugd en Gezin.De gemeente is er voor verantwoordelijk dát er een beslissing wordt
genomen over de coördinatie van zorg. Binnen het CJG wordt bekeken welke
partij wordt aangewezen voor de coördinatie van zorg. Hierbij wordt naar
de problemen van betrokken jeugdige/gezin in brede zin gekeken
(bijv. schooluitval, schulden, jeugdzorg). Wíe er wordt aangewezen
is afhankelijk van de problemen in de individuele casus en moet de meest logische
partij zijn gezien de problematiek. Dit kan nadrukkelijk dus een andere partij
zijn dan de partijen die samenwerken binnen het CJG. Indien het zwaartepunt
van de problemen liggen op het gebied van onderwijs, dan is het logisch dat
de coördinatie van zorg daar komt te liggen.Voor de zorgvuldigheid wordt hierbij wel opgemerkt dat bureau jeugdzorg
vanuit de Wet op de jeugdzorg verantwoordelijk is voor de zorgcoördinatie
(zoals casemanagement, gezinsvoogdij) indien er sprake is van geïndiceerde
jeugdzorg of een Ondertoezichtstelling (OTS). Met mijn voorstellen verander
ik niets aan deze taakverdeling, maar wordt geborgd dat er ook met en ten
behoeve van andere betrokken partijen sluitende afspraken worden gemaakt.
Het doel van zorgcoördinatie is immers dat verschillende bij een gezin
betrokken hulpverleners niet langs elkaar heen werken, maar met elkaar de
benodigde zorg en hulp leveren.Op het moment dat de planvorming en zorgcoördinatie binnen de lokale
jeugdzorg duidelijk is geregeld én deze goed wordt afgestemd met de
indicatiestelling en zorgcoördinatie zoals die onder de verantwoordelijkheid
van de provincie op het domein van de geïndiceerde jeugdzorg wordt ingevuld,
dan hoeft er minder snel een beroep te worden gedaan op het escalatiemodel
(zie volgende paragraaf). 3.2. Sluitende afspraken binnen het zorgdomeinAfspraken tussen partijen in het CJGIn het basismodel CJG worden diverse functies van opvoed- en gezinsondersteuning
gebundeld en beschikbaar gesteld voor alle kinderen en gezinnen, onder regie
van de gemeente. Om die bundeling te kunnen realiseren is het noodzakelijk,
dat de gemeente afspraken maakt met de betrokken instellingen. Daarom zal
in het verlengde van het basismodel CJG wettelijk worden vastgelegd dat gemeenten
de verplichting krijgen om te komen tot sluitende afspraken met de organisaties
die de taken uit het basismodel Centra voor Jeugd en Gezin uitvoeren.Afspraken tussen gemeente, CJG en overige partijen uit
de lokale jeugdketenAfspraken tussen de gemeenten en de provincies over de aansluiting van
de geïndiceerde jeugdzorg en de lokale jeugdzorg zijn dan ook essentieel.
De bestuurlijke afspraken moeten zich vertalen in sluitende werkafspraken
op het uitvoerende niveau.Daarnaast moeten er voor risicokinderen en -gezinnen sluitende afspraken
worden gemaakt met en tussen een bredere kring van organisaties uit de lokale
jeugdketen. Daartoe krijgen de gemeenten ook de wettelijke plicht te zorgen
voor sluitende afspraken met en tussen de andere partijen uit de lokale jeugdketen
(bijv. de eerstelijns gezondheidszorg, het onderwijs, politie).Het betreft hier het maken van generieke werkafspraken met de CJG- en
andere ketenpartners in de lokale jeugdketen over de ondersteuning van risicokinderen
en -gezinnen.Een zogenaamd escalatiemodel, het overschakelen («opschalen»)
naar een hoger besluitvormingsniveau, maakt onderdeel uit van de afspraken
die gemeenten met hun lokale partners die bij het kind betrokken zijn moeten
maken.Om de gemeenten te steunen bij hun wettelijke plicht om sluitende afspraken
te maken worden relevante partijen uit de lokale jeugdketen wettelijk
verplicht om aan het maken van dergelijke afspraken mee te werken. De afspraken
tussen gemeenten en hun partners hebben een wederkerig karakter. Niet alleen
kan de gemeente andere partijen aanspreken, zij kan ook aangesproken worden
door de andere partijen.Daarnaast wordt wettelijk vastgelegd dat wanneer partijen uit de lokale
jeugdketen er onverhoopt, ondanks het bestaan van generieke afspraken, in
specifieke situaties niet in slagen de benodigde zorg te leveren, dan wel
zich onttrekken aan afspraken, gemeenten de verplichting krijgen partijen
hier op aan te spreken. In de diverse betreffende wetgeving zal worden vastgelegd
dat de gemeente deze verantwoordelijkheid krijgt en dat partijen dienen mee
te werken aan het bieden van oplossingen. Zo wordt de natuurlijke regierol
die de gemeente in de praktijk nu ook vaak al heeft ten aanzien van de lokale
jeugdketen, in wetgeving gecodificeerd en krijgt het eerdergenoemde escalatiemodel
wettelijke kaders.Door bovenstaande in de wet te verankeren wordt het maken en naleven van
afspraken onder het toezicht van de diverse inspecties gebracht. De inspecties
kunnen in laatste instantie in het kader van dit toezicht aan partijen opleggen
wat nodig is om te komen tot goed functionerende afspraken.Onderbrenging van het CJG in de Wet op de jeugdzorg brengt automatisch
met zich mee dat het toezicht primair bij de Inspectie jeugdzorg (IJZ) wordt
belegd. Deze inspectie verricht immers, krachtens de Wet op de jeugdzorg,
het toezicht op de kwaliteit van de jeugdzorg in algemene en specifieke zin.De Inspectie jeugdzorg (IJZ) zal een nauwe samenwerking met de Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ) onderhouden bij het toezicht op het CJG. Dit
vloeit voort uit het gegeven dat in het basismodel CJG de jeugdgezondheidszorg
(JGZ), zoals beschreven in de Wcpv, een belangrijk onderdeel van het CJG is.In de Kwaliteitswet zorginstellingen is het toezicht op gemeenten en uitvoeringsorganisaties
op het terrein van de publieke gezondheidszorg geregeld. De IGZ ziet hier
op toe.Toezicht op de kwaliteit van de samenwerking met Jeugdvoorzieningen buiten
het CJG vindt in het kader van Integraal toezicht jeugdzaken plaats door de
integraal samenwerkende jeugdinspecties: Inspectie jeugdzorg (IJZ), Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ), Inspectie van het Onderwijs (IvhO), Inspectie
Openbare Orde en Veiligheid (IOOV), Inspectie Werk en Inkomen (IWI).Door het toezicht zowel te richten op het CJG zelf (IJZ in samenwerking
met IGZ), als op de samenwerkingsrelaties met jeugdinstellingen buiten het
CJG (integraal toezicht jeugd) benadruk ik het belang van het CJG als essentieel
onderdeel binnen het Beleidsprogramma voor Jeugd en Gezin.3.3. Regierol gemeentenMet het hierboven genoemde instrumentarium, namelijk:– het wettelijk vastleggen dat gemeenten sluitende afspraken moeten
maken over de totstandkoming van één gezin, één
plan en over coördinatie van zorg;– het wettelijke vastleggen dat gemeenten afspraken maken met de
provincies over de aansluiting met de geïndiceerde jeugdzorg (zowel bestuurlijk
als in de uitvoering);– het wettelijk vastleggen dat gemeenten deze sluitende afspraken
met alle relevante lokale partijen (o.a. zorg, onderwijs, veiligheid) moeten
maken, dus ook die partijen die buiten de directe verantwoordelijkheid van
de gemeente vallen; – het vastleggen dat in deze afspraken een escalatiemodel (opschaling)
moet zijn opgenomen;– het wettelijk vastleggen van de wederkerigheid van deze afspraken,
zodat de provincie en andere relevante partijen ook verplicht zijn om mee
te werken aan het maken van deze afspraken;– het wettelijk vastleggen dat gemeenten in specifieke situaties
waar partijen er niet in slagen tot een adequate aanpak te komen, de provincie
en andere partijen moeten aanspreken opdat zij alsnog meewerken aan een oplossing;– het beleggen van het toezicht op het maken en naleven van deze
sluitende afspraken bij de inspecties, wordt invulling gegeven aan de regierol
van gemeente c.q. de wethouder jeugd ten aanzien van de lokale jeugdketen.Ik zal de voorbereiding van de hierboven beschreven wetgeving in gang
zetten en u hierover later nader informeren.Met deze brief wordt nadrukkelijk uitvoering gegeven aan de wens van de
Tweede Kamer om vóór de begrotingsbehandeling Jeugd en Gezin
geïnformeerd te worden. Vanzelfsprekend zal ik de verdere uitwerking
hiervan samen met de mede-overheden, koepelorganisaties en veldpartijen ter
hand nemen.Een wettelijke verankering op de bovengenoemde punten vergt tijd. Uitgaande
van draagvlak voor het hierboven geschetste én de noodzaak tot snel
handelen, die ook duidelijk naar voren komt in de diverse rapportages van
de IGZ, de IJZ en de gezamenlijke inspecties, is het van belang om vooruitlopend
op wetgeving zo spoedig mogelijk met sluitende afspraken te gaan werken. Ik
ga er dan ook van uit dat partijen al zullen gaan handelen in de geest van
deze voorgenomen wetgeving en zal daartoe met partijen bestuurlijke afspraken
maken.Samen met de Opvoeden in de Buurt-gemeenten1
en de bijbehorende provincies en stadsregio’s wordt gewerkt aan praktische
handreikingen en afspraken (zoals samenwerkingsafspraken, convenanten etc.)
om dit concreet handen en voeten te geven. De gemeente Tilburg, die dit escalatiemodel
(in Tilburg interventiemacht genoemd) via een convenant met alle betrokken
lokale partijen heeft geregeld, is daarbij een voorbeeld. In dat convenant
hebben partijen met elkaar afgesproken dat op het hoogste niveau de gemeente
partijen kan aanspreken om zorg te dragen voor de benodigde hulpverlening.Uiteraard worden alle gemeenten ook in praktische zin ondersteund door
een uitgebreid ondersteuningstraject dat in samenwerking met de VNG wordt
vormgegeven. Dit ondersteuningstraject zal bestaan uit een website, concrete
handreikingen voor gemeenten op inhoudelijke thema’s, het verspreiden
van goede voorbeelden en (thematische) bijeenkomsten. Dat zal gebeuren in
samenhang met al ingezette activiteiten ter praktische ondersteuning van gemeenten,
zoals in het kader van IKZ (Intensivering Kwaliteit Zorgadviesteams) en de
Verwijsindex.Met de hiervoor geschetste lijn geef ik invulling aan de moties Sterk/Bouchibti
en Verdonk over coördinatie van zorg en de regierol van de gemeente.Hierboven is de regierol van de gemeente ten aanzien van het Centrum voor
Jeugd en Gezin geschetst. Het accent ligt daarbij op jeugdigen en gezinnen
die problemen hebben. Veelal gaan de problemen rond multiprobleemgezinnen
echter verder en hebben gevolgen buiten het gezin. Jeugdigen die problemen
hebben, kunnen ook problemen (gaan) geven. Denk hierbij aan bijvoorbeeld overlast
en openbare ordeverstoringen, zoals recentelijk in bijvoorbeeld
de wijken Slotervaart en Kanaleneiland. Dit raakt de terreinen van openbare
orde en veiligheid en speelt zich af op andere domeinen dan wat met de wettelijke
verankering van de Centra voor Jeugd en Gezin wordt beoogd.De betrokken departementen, waaronder mijn Programmaministerie, bezien
momenteel in overleg met gemeenten nadrukkelijk de mogelijkheden om het instrumentarium
van de gemeenten, cq de burgemeesters ten aanzien van deze bredere problematiek
te versterken. De Kamer wordt daarover vanzelfsprekend geïnformeerd.3.4. Verplichte opvoedondersteuningIn de motie Sterk/Depla is gevraagd op welke wijze verplichte opvoedondersteuning
vanuit de Centra voor Jeugd en Gezin geregeld kan worden.De overheid heeft de taak er op toe te zien dat kinderen zich gezond en
evenwichtig ontwikkelen. Als kinderen ernstig bedreigd worden in die ontwikkeling
en ouders of verzorgers daar niets aan willen of kunnen veranderen, kan de
overheid maatregelen nemen om dat in hun plaats te doen. De overheid legt
dan maatregelen op waarmee het kind (en eventueel het gezin) de hulp en ondersteuning
krijgt die het nodig heeft. Die (jeugdbeschermings)maatregelen kunnen een
ondertoezichtstelling (OTS) of een ontneming van het gezag zijn. Hierbinnen
kan de rechter, op aangeven van de gezinsvoogd, bepalen dat opvoedingsondersteuning
noodzakelijk is. In dit kader kan opvoedingsondersteuning dus materieel via
de rechter verplicht worden opgelegd.Een OTS kan op dit moment alleen nog worden opgelegd wanneer kinderen
zodanig opgroeien dat de zedelijke of geestelijke belangen of de gezondheid
ernstig wordt bedreigd en ouders niet bereid zijn via vrijwillige begeleiding
hun rol als opvoeder te verbeteren. Het kabinet werkt op dit moment aan een
voorstel om de grond voor de OTS te verruimen. Daarbij wordt aangesloten bij
de grond voor geïndiceerde jeugdzorg zoals opgenomen in de Wet op de
jeugdzorg. Door deze verruiming van de gronden voor OTS, kan er eerder opvoedingsondersteuning
worden opgelegd.Wanneer opvoedingsondersteuning via het Centrum voor Jeugd en Gezin het
meest aangewezen hulpaanbod is in die specifieke situatie, zal de gezinsvoogdijwerker
die hulp inschakelen en erop toezien dat het hulpaanbod daadwerkelijk plaatsvindt.4. Wettelijke verankering CJGOm de bovengenoemde gemeentelijke verplichting tot inrichting van de Centra
voor Jeugd en Gezin en het bewerkstelligen van sluitende afspraken en samenwerking
te realiseren, acht ik regeling in de Wet op de jeugdzorg het meest aangewezen.De Wet op de jeugdzorg kent nu twee domeinen. Enerzijds is er het domein
waarin de verantwoordelijkheden van het rijk beschreven staan. Het betreft
onder meer de stelselverantwoordelijkheid, de financiering en (na in werking
treden van de komende wetswijziging) de tijdelijke verantwoordelijkheid voor
de gesloten jeugdzorg. Anderzijds kent de Wet op de jeugdzorg het domein van
de provincie, met verantwoordelijkheid voor de geïndiceerde jeugdzorg
en de bureaus jeugdzorg. Daaraan zal een derde domein worden toegevoegd, waarin
de verantwoordelijkheden van gemeenten op het terrein van de lokale jeugdzorg
worden omschreven. Door het verankeren van de inrichtingsplicht voor de Centra
voor Jeugd en Gezin in de Wet op de jeugdzorg wordt een verbinding gelegd
met de taken die de gemeente reeds zijn opgedragen in het kader van de Wcpv
ende Wmo. De taken op grond van de Wcpv en de Wmo blijven zo
verder ongewijzigd.Op die manier worden de verantwoordelijkheden van alle overheden op het
terrein van Jeugd (rijk, provincies en gemeenten) als een logisch drieluik
in één wet ondergebracht. De Wet op de jeugdzorg is nu al een
integrale wet met als doelgroep de jeugd en dit wordt zo verbreed. Dit heeft
als voordeel dat preventie en geïndiceerde zorg voor jeugdigen nadrukkelijker
in elkaars verlengde worden gepositioneerd. Er wordt dus voor gekozen om de
inrichting van de Centra voor Jeugd en Gezin te verankeren in een wet die
als invalshoek «zorg voor de jeugd» heeft.Er wordt gekozen voor de Wet op de jeugdzorg. Bij deze keuze is ook gekeken
naar twee andere wetten, namelijk de Wmo en de Wcpv. Opgemerkt wordt dat een
keuze voor elk van de alternatieve wettelijke kaders, de Wmo, de Wcpv, voor-
en nadelen heeft.Een belangrijk oogmerk van de Wmo is een samenhangend lokaal beleid om
participatie van alle burgers mogelijk te maken en te bevorderen, uitgevoerd
dicht bij de burger door een daarvoor goed toegeruste gemeente. De Wmo stelt
kaders waarbinnen vervolgens de gemeenten, in grote vrijheid, de uitvoering
ter hand kunnen nemen. De verantwoordingslijnen lopen hierbij horizontaal.
Dit maakt dat de Wmo onvoldoende mogelijkheden biedt om de gemeentelijke verantwoordelijkheid
voor het inrichten van een Centrum voor Jeugd en Gezin te borgen.Ook is de Wcpv overwogen. De Wcpv is immers een bestaand wettelijk kader
voor gemeente en rijk, de Wcpv regelt de onderlinge verantwoordelijkheidsverdeling
en stelt de randvoorwaarden voor de uitvoering van de jeugdgezondheidszorg.
De jeugdgezondheidszorg vormt een belangrijk onderdeel van de Centra voor
Jeugd en Gezin. Het toezicht op gemeenten en uitvoeringsorganisaties is in
het kader van de Kwaliteitswet zorginstellingen geregeld. Een belangrijk nadeel
van deze wet voor de borging van de Centra voor Jeugd en Gezin is de primaire
focus op de publieke gezondheidszorg. Dit terwijl de focus van de Centra voor
Jeugd en Gezin, zoals hierboven ook is aangegeven, veel breder is.Ik vind het belangrijk te benadrukken dat met de gemaakte keuze voor de
Wet op de jeugdzorg voor de verankering van de Centra voor Jeugd en Gezin,
de Wcpv voor het onderdeel jeugdgezondheidszorg volledig intact blijft. Dit
betekent dat óók het toezicht door de IGZ op gemeenten en uitvoeringsorganisaties
als gevolg van de Kwaliteitswet zorginstellingen voor de jeugdgezondheidszorg
volledig intact blijft. Hierin verandert niets.Verwijsindex RisicojongerenEen belangrijk instrument voor gemeenten is de Verwijsindex Risicojongeren.
Het ligt in de rede om ook de Verwijsindex in de Wet op de jeugdzorg te verankeren,
waardoor de Wet op de jeugdzorg een nog breder en integraler karakter krijgt.De leden Sterk en Bouchibti vragen in hun motie van 5 juli 2007 (TK
2006–2007, 31 001, nr. 7) om bij de verdere uitwerking van
de Verwijsindex na te gaan of alle gebruikers verplicht kunnen worden om signalen
in de Verwijsindex te plaatsen.Het voornemen is om gemeenten te verplichten aan te sluiten op de Verwijsindex,
om zo te komen tot een landelijke dekking van het systeem. Alle meldende instanties
kunnen dan aansluiten.Om hulpverleners aan te zetten tot melden, zal in de wet een meldrecht
voor de Verwijsindex opgenomen worden voor hulpverleners. Daarmee wordt in
de wet de mogelijkheid gecreëerd voor beroepsbeoefenaren met een geheimhoudingsplicht
om zonder toestemming van diegene die het betreft een melding aan de Verwijsindex
te doen. Het meldrecht is geen vrijblijvend recht, maar noopt de hulpverlener
zorgvuldig af te wegen of melden aan de orde is. Daarnaast zal
in het wetsvoorstel een richtinggevend kader voor melden worden opgenomen.Een tweede belangrijk instrument is het Elektronisch Kinddossier (EKD).
Hierover heb ik u recent geïnformeerd.5. Brede doeluitkeringDe brede doeluitkering (BDU) Jeugd en Gezin zal per 2008 aan alle gemeenten
worden uitgekeerd. In deze brede doeluitkering zijn de vier geldstromen en
de middelen uit de enveloppe gebundeld: Middelen Jeugd en Gezin2011 Brede doeluitkering tRsu jgz190 Motie Verhagen10Impuls opvoed- en gezinsondersteuning15 Opvoeden in de Buurt13 Extra middelen enveloppe100Totaal BDU328Accres gemeentefonds100 Totaal BDU+GF428• De bestaande middelen die gebundeld zullen worden in de BDU zijn
de tRsu Jeugdgezondheidszorg (€ 190 miljoen), Motie Verhagen (€ 10
miljoen, uitkering preventief jeugdbeleid), Stimuleringsregeling Opvoedimpuls
(€ 15 miljoen) en Opvoeden in de Buurt (€ 13 miljoen,
vanaf 2009). Ik ben voornemens om ook de middelen voor prenatale voorlichting
(€ 5,8 miljoen, thans opgenomen in de Awbz) aan de BDU toe te voegen.• De nieuwe middelen bedragen € 200 miljoen, onderverdeeld
in € 100 miljoen die aan de BDU worden toegevoegd en € 100
miljoen via het accres.• In het Bestuursakkoord met de VNG is afgesproken dat ook via het
accres van het Gemeentefonds geld beschikbaar gesteld wordt voor CJG-doeleinden.
Deze middelen lopen op van € 25 miljoen in 2008, € 50
miljoen in 2009, € 75 miljoen in 2010 naar € 100 miljoen
in 2011. Ze maken deel uit van de algemene uitkering van het Gemeentefonds.• De middelen die uit de enveloppe worden toegevoegd aan de BDU lopen
eveneens op tot € 100 miljoen in 2011.• De brede doeluitkering loopt op tot € 328 miljoen in
2011 en wordt via een verdeelsleutel verdeeld over de gemeenten. In 2012 zullen
de middelen worden overgeheveld naar het Gemeentefonds als er sprake is van
landelijke dekking van CJG’s.6. Tot slotMet deze brief heb ik u de visie van het kabinet over de regierol van
de gemeente ten aanzien van de lokale jeugdketen en de wettelijke verankering
van de Centra voor Jeugd en Gezin uiteengezet, waarmee ik tevens uitvoering
gegeven heb aan diverse moties over coördinatie van zorg en de regierol
van de gemeente. Door gemeenten in de Wet op de jeugdzorg op te dragen een
Centrum voor Jeugd en Gezin in te richten wordt een landelijk dekkend netwerk
van herkenbare Centra voor Jeugd en Gezin geborgd. Met de extra middelen die
beschikbaar worden gesteld zijn gemeenten ook in staat om in de Centra voor
Jeugd en Gezin daadwerkelijk (extra) hulp aan kinderen en gezinnen te bieden.Daarnaast krijgen gemeenten de wettelijke verplichting om te komen tot
sluitende afspraken over coördinatie van zorg en krijgen andere partijen de verplichting om aan de totstandkoming van die afspraken mee te
werken. Daarmee wordt de gemeente in de positie gebracht om daadwerkelijk
regie op de jeugdketen te kunnen voeren.De minister voor Jeugd en Gezin,A. Rouvoet XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Het betreft de 7 grote gemeenten die voor de periode tot eind 2008 extra
middelen hebben gekregen voor hulp dichtbij kinderen en gezinnen (Amsterdam,
Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Almere, Eindhoven en Tilburg). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31001-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl