Vaststelling begroting van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1999; Lijst van vragen en antwoorden over de bestuurlijke informatievoorziening op het terrein Jeugd (Kamerstuk 26200 VI, nr. 54)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-VI, nr. 71

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-VI nr. 71

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678910111213141516171819202122232425262728
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 VIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1999nr. 71LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 20 september 1999De vaste commissie voor Justitie1 heeft over
de brief van de minister van Justitie d.d. 4 juni 1999 inzake de bestuurlijke
informatievoorziening op het terrein Jeugd (kamerstuk 26 200 VI, nr.
54) een aantal vragen ter beantwoording aan de minister voorgelegd. Deze vragen,
alsmede de daarop gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier voor deze lijst,Del Grosso 1In hoeverre komt de voorliggende brief overeen met het toegezegde
plan van aanpak ter verbetering van de bestuurlijke informatievoorziening
op het terrein jeugd zoals dat in november vorig jaar aan de Kamer was toegezegd
(p. 1)?Zo nee, wat is dan de reden voor de opgetreden vertraging en op welke
termijn kunnen we het voor afgelopen mei toegezegde plan dan verwachten (algemeen).Vanaf 1 januari 1999 wordt gewerkt aan het programma «Verbetering
Bestuurlijke Informatievoorziening op het terrein Jeugd. (BIV-jeugd). In januari
en februari is een probleemverkenning uitgevoerd met als resultaat een globaal
overzicht over de problematiek rond dit onderwerp. Voorts is een aantal concrete,
actuele problemen geïdentificeerd. Besloten is dat het programma «BIV-jeugd»
zal bestaan uit een aantal samenhangende projecten, met concrete doelstellingen.
In maart 1999 is besloten om het onderwerp «Verantwoordingsinformatie
Jeugd en Geweld» (VI-JG) als eerste aan te pakken. De samenloop met
het verzoek vanuit de Werkgroep van Zijl is daarvoor een belangrijke reden.
Er is voor het project VI-JG een plan van aanpak opgesteld, waarvan de brief
van 4 juni jl. een globale samenvatting is.Aan de invulling van het programma BIV-jeugd met meer projecten wordt
thans gewerkt. De volgende onderwerpen zijn daarbij aan de orde:– de levering van informatie vanuit drie justitieorganisaties (Raad
voor de Kinderbescherming, Justitiële Jeugdinrichtingen en de Gezinsvoogdij-instellingen)
aan het Centraal Informatiepunt Jeugdzorg (VWS).– de informatievoorziening over de aard en omvang van de jeugdcriminaliteit
en de informatievoorziening over vervolging en berechting van minderjarigen– de aan de Kamer (AO 24 november 1998) toegezegde stroomlijning
van de informatievoorziening over jeugdcriminaliteitIn de brief van 4 juni is toegezegd de Kamer in mei 2000 te informeren
over de onderwerpen die in het programma BIV-jeugd zijn opgepakt. In november
1999 zal de Kamer worden geïnformeerd over de stand van zaken op dat
moment. 2Wat wordt bedoeld met het op structurele wijze genereren van informatie
over de besteding van de investeringsgelden?Hoe zal de Kamer daarbij worden betrokken? (blz. 1).Per project dat wordt gefinancierd uit de intensiveringsgelden, wordt
een vast rapportageformat opgesteld, dat inzicht geeft in de doelstelling
van het project, in de aspecten van de projectuitvoering, in de middelenstroom
en in de resultaten die worden geboekt. Dit format wordt tenminste een maal
per jaar met actuele cijfers gevuld om verantwoording af te leggen. De eerste
maal zal dit plaatsvinden in mei 2000, wanneer verantwoording wordt afgelegd
over het jaar 1999.De Kamer zal, zoals toegezegd in de brief van 4 juni, in november 1999
worden geïnformeerd over de vorm en de inhoud van de rapportageformats. 3In hoeverre acht de minister het mogelijk de doorlooptijd bij de
Raad voor de Kinderbescherming terug te dringen?In welke mate wordt de wachtlijstverkorting nagestreefd? (blz. 2) Het extra beschikbaar gestelde geld om de doorlooptijd van de behandeling
van civiele zaken (beschermingszaken en scheiding- en omgangszaken) bij de
Raad voor de Kinderbescherming te bekorten en de wachtstapels te reduceren
wordt ingezet door het aantrekken van extra personeel.In dit verband verwijs ik u naar het antwoord op vraag 8 van de lijst
van vragen en antwoorden vastgesteld op 26 oktober 1998 (vaststelling van
de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van Justitie
voor het jaar 1999, 26 200 VI, nr. 11).De wachtstapels voor beschermingszaken (738) en voor scheiding- en omgangszaken
(582) bedragen in de verslagperiode over de maanden januari tot en met april
1999 respectievelijk 498 en 376 zaken. Met andere woorden er is sprake van
een aanmerkelijke daling van de wachtstapels. Naar de huidige inzichten zullen,
zoals u al eerder is gemeld in het antwoord op voornoemde vraag 8, de wachtstapels
in het jaar 2002 kunnen zijn ingelopen (bij gelijkblijvende instroom).De gemiddelde doorlooptijden (met inbegrip van de wachtstapel) bedragen
over de verslagperiode januari tot en met april 1999 voor beschermingszaken
117 dagen en voor scheiding en omgangszaken 139 dagen. 4Door wie is de noodzaak geconstateerd te voorzien in multidisciplinaire
diagnostiek?Zal deze diagnostiek ook voor 12-minners worden ingezet?Zowel in civiele zaken als in strafzaken tegen jeugdigen is door de jeugdbeschermingsinstanties
geconstateerd dat er in toenemende mate sprake is van jeugdigen met psychiatrische
stoornissen. In samenspraak met mijn collega van VWS is besloten dat in samenwerking
tussen de jeugdbeschermingsinstanties en de jeugd-GGZ gekomen moest worden
tot een systematische verbetering van de forensische diagnostiek en rapportage
ten behoeve van justitiële beslissingen in civiele en strafzaken.Op 12-minners is het civielrecht van toepassing; ook hier is het diagnostiseren
van eventuele achterliggende problematiek ten aanzien van civielrechtelijke
beslissingen van belang.Onder verwijzing naar het antwoord op vraag 8, Ad 3, van de lijst van
vragen en antwoorden vastgesteld op 26 oktober 1998 (vaststelling van de begroting
van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van Justitie voor het jaar
1999, 26 200 VI, nr. 11) zullen de extra middelen in 1999 in hoofdzaak
worden ingezet voor de ontwikkeling van een instrument voor screening door
de Raad voor de Kinderbescherming (van achterliggende psychiatrische problematiek)
in strafzaken tegen jeugdigen. 5In hoeverre zal de multidisciplinaire diagnostiek in het kader van
justitiële beslissingen met betrekking tot jeugdigen worden geïntegreerd
in de totale diagnostiek van de bureaus jeugdzorg?Hoe zal in dit verband de resultaatmeting gaan plaatsvinden?In de brief van 4 juni 1999, nr 763713/99/PJS kan de formulering op blz.
2 onder punt 2 aanleiding geven tot verwarring met betrekking tot de begrippen
forensische diagnostiek en multidisciplinaire diagnostiek. De term forensisch
duidt op diagnostiek ten behoeve van justitiële beslissingen, die overigens
multi-disciplinair tot stand komen.Het voornemen bestaat om door middel van pilots te onderzoeken of en zo
ja welk deel van de forensische diagnostiek kan worden geïntegreerd in
de diagnose-functie van de bureaus jeugdzorg en welk deel eventueel boven-regionaal
moet worden vorm gegeven. Voor 2000 en volgende jaren zullen de extra middelen in samenhang met
de reguliere middelen, die door de Raad voor de Kinderbescherming en de gezinsvoogdij-instellingen
worden besteed aan aanvullend specialistisch onderzoek, worden aangewend om
tot een volwaardige voorziening voor de forensische diagnostiek te komen.De resultaatmeting zal deel gaan uitmaken van de Planning en Control cyclus
en van het project Verantwoordingsinformatie Jeugd en Geweld. 6Welke specifieke benadering wordt bedoeld ten aanzien van de allochtone
gezinnen?Met welk doel wordt deze specifieke benadering ontwikkeld?Het antwoord wordt gecombineerd met het antwoord op vraag 7. 7Wat heeft de Raad voor de Kinderbescherming op het oog met een specifieke
benadering voor allochtone gezinnen?In hoeverre speelt opvoedingsondersteuning daarbij een rol?Onder verwijzing naar het antwoord op vraag 8, onder Ad 2, van de lijst
van vragen en antwoorden vastgesteld op 26 oktober 1998 (vaststelling van
de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van Justitie
voor het jaar 1999, 26 000 VI, nr. 11) worden de extra middelen ingezet
voor een geïntensiveerd cliëntencontact. Het effect zal niet tot
uiting komen in een productietoename, maar moet worden gezien als een kwaliteitsimpuls.Ten behoeve van de specifieke benadering van de allochtone gezinnen worden
op de volgende terreinen door de Raad voor de Kinderbescherming activiteiten
ontwikkeld dan wel geïntensiveerd:– interculturalisatie van de organisatie met alle daaraan verbonden
gevolgen op terreinen als: werving en selectie, introductie en begeleiding,
opleiding, loopbaanoriëntatie en -beleid voor allochtone werkers en deskundigheidsbevordering,
culturele houdingsaspecten, normen en waarden en competenties van alle raadswerkers
in een multiculturele raadsorganisatie;– realisering van integratiebeleid (te verstaan als: jeugdigen in
staat stellen tot participatie in onze samenleving) door in de uitvoering
van de kerntaken van de raad, de wijze van onderzoek, probleemoplossingen,
netwerkontwikkeling en cliëntenbeleid meer op allochtone jeugdigen en
hun gezinnen af te stemmen;– het leveren van een bijdrage aan de discussie over ontwikkelingen
die integratie van allochtone minderjarigen in onze samenleving belemmeren.Door VWS en Justitie zijn gezamenlijk de programma's Opvoedingsondersteuning
en Ontwikkelingsstimulering (O&O) op wijkniveau in gang gezet. In deze
innovatietrajecten zal speciale aandacht worden gegeven aan het beter bereiken
van «moeilijk bereikbare» groepen, zonodig met meer indringende
/ «outreachende» methoden. Waar nodig zal daarbij de Raad voor
de Kinderbescherming worden betrokken. 8Middels welke actoren zal de meting van de resultaten van de specifieke
benadering van allochtone gezinnen door de Raad voor de Kinderbescherming
kunnen worden geëffectueerd?Met betrekking tot de vraag hoe en door middel van welke actoren de meting
van de resultaten van de specifieke benadering van allochtone gezinnen door
de raad kan worden geëffectueerd, heeft de Raad een landelijke regiegroep
ingesteld die hiervoor voorstellen ontwikkelt. De voorstellen
zullen worden ingebracht in het bij de Directie Preventie Jeugd en Sanctiebeleid
gestarte project Verantwoording Intensiveringsgelden Jeugd en Geweld. 9Hoe is de follow-up van signalen voortvloeiend uit het netwerk «Advies-
en Meldpunten Kindermishandeling geregeld»?Doelstelling van de AMK's is «het verstrekken van een handelingsadvies
aan de melder inzake (vermoedens van) kindermishandeling en / of het voor
hulp en justitiële acties verder geleiden van meldingen kindermishandeling»
(Standpunt Staatsecretarissen,1998, blz. 7). Derhalve, wanneer meldingen onderzocht
zijn en er is reden voor een vervolgactie, dan wordt hetzij doorverwezen naar
de (jeugd)hulpverlening hetzij overgedragen aan de Raad voor de Kinderbescherming
om een onderzoek te doen naar de noodzaak van een kinderbeschermingsmaatregel. 10Welke streefdoelen zullen er ten aanzien van het wegwerken van de
wachtlijsten bij de verschillende varianten van de jeugdhulpverlening worden
gesteld?Het antwoord wordt gecombineerd met het antwoord op vraag 11. 11Welke doelen en resultaten zijn er geformuleerd ten aanzien van het
wegwerken van de wachtlijsten jeugdhulpverlening en het terugbrengen van de
doorlooptijd?Zijn hierover afspraken gemaakt?Voor het wegwerken van de wachtlijsten zijn nog geen meerjarenafspraken
gemaakt.Het is niet gelukt om met alle betrokkenen (Interprovinciaal overleg,
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de werkgevers in de jeugdzorg)
afspraken over de doelen en resultaten te maken. De werkgeversvereniging voor
de jeugdhulpverlening, de VOG, heeft kenbaar gemaakt dat zij geen afspraken
over dit onderwerp wil maken. De extra middelen zouden aldus de VOG, moeten
worden ingezet voor de verbetering van de arbeidsvoorwaarden in de sector.
Dit laatste is voor de Staatssecretaris van VWS en mij niet acceptabel.Voor de aanpak van de wachtlijstproblematiek is in 1999 f 3,3 miljoen
beschikbaar. De middelen voor 1999 zullen worden ingezet om het relatieve
gebrek aan voorzieningen in de provincie Flevoland te verminderen. Flevoland
heeft hiervoor bij herhaling aandacht gevraagd. Dit is een algemeen erkend
knelpunt.Het is de intentie van de Staatssecretaris van VWS en mij is om voor de
jaren 2000 tot 2003 meerjarenafspraken te maken over een breder terrein, dat
wil zeggen naast meerjarenafspraken over de aanpak van de wachtlijstproblematiek,
zullen meerjarenafspraken gemaakt worden over de verdere implementatie van
de Bureaus jeugdzorg en de Advies- en meldpunten kindermishandeling. Het totaal
bedrag dat in 2000 en volgende jaren extra beschikbaar is, is aanzienlijk
groter. De bedragen lopen op. Bovendien komen extra middelen beschikbaar uit
de opbrengst van de fiscalisering van de omroepbijdragen.De intensiveringsmiddelen kunnen alleen uitgezet worden wanneer expliciete
resultaatsafspraken per provincie /grootstedelijke regio kunnen worden gemaakt.
Uitwerking van het kader hiervoor zal voor 1 november 1999 plaatsvinden. 12Hoe zullen deze streefdoelen zich verhouden tot de door de staatssecretaris
van Volksgezondheid Welzijn en Sport aangehouden lijn dat voor de meeste vormen
van jeugdhulpverlening een wachttermijn van twee maanden een aanvaardbare
norm is?De streefdoelen zullen door de staatssecretaris van VWS en mij uiteindelijk
gezamenlijk worden bepaald.De gewenste resultaten zullen wat betreft de wachtlijsten in principe
niet slechts de wachttijden maar ook de benutting van de capaciteit en de
vergroting van de output c.q. de totale omvang van de geleverde zorg betreffen. 13Hoe verhouden de voorgestelde intensiveringsmiddelen voor het terugdringen
van de wachtlijsten zich tot de door het ministerie van Volksgezondheid Welzijn
en Sport op dit vlak gedane inspanningen?Er is sprake van gezamenlijke inspanningen op dit terrein. Een deel van
de intensiveringsmiddelen op de Justitiebegroting (een bedrag oplopend tot
f 15 miljoen in 2002), worden onder gezamenlijke regie besteed voor het
terugdringen van de wachtlijsten jeugdhulpverlening. 14Wat verstaat de minister onder «de groei van het aantal strafzaken
bij de Raden voor de Kinderbescherming»? Worden de raden vaker betrokken
voor advisering of voor de executie van jeugd-taakstraffen?De groei van het aantal strafzaken bij de Raad voor de Kinderbescherming
vloeit voort uit het toenemend aantal minderjarige verdachten dat door de
politie worden opgespoord. Derhalve wordt de Raad voor de Kinderbescherming
vaker ingeschakeld bij de afdoening van strafzaken. Dit omvat zowel de adviezen
als in voorkomende gevallen de uitvoering van taakstraffen. 15In hoeverre heeft de toename van het aantal begeleidingen door de
jeugdreclassering mede geleid tot het terugdringen van recidive onder jeugdigen?Het meten van recidive is helaas een bijzonder weerbarstige materie. Uit
lopende registraties is niet zonder meer vast te stellen of recidive toe of
afneemt. A fortiori geldt dit voor het vaststellen van de invloed van reclasseringsbegeleiding
op het verminderen van recidive. De verwachting is dat het Cliëntvolgsysteem
jeugdcriminaliteit, dat in 2000 in het hele land operationeel zal zijn, op
termijn een belangrijk bron zal zijn om delictpleging en afdoening van zaken
beter te kunnen volgen. 16Hoe groot is de groep jongeren die, in het kader van het programma
CRIEM, in aanmerking komt voor individuele trajectbegeleiding?Hoeveel middelen worden voor het programma CRIEM beschikbaar gesteld?Kan de minister inzichtelijk maken hoe deze middelen zijn opgebouwd,
wie betaalt wat?Welke partijen en instellingen zijn er betrokken bij de uitvoering?Welke einddoelen zijn er geformuleerd?Vanwege het ontbreken van relevante gegevens is het momenteel niet goed
mogelijk om aan de hand van berekeningen de omvang van de groep
jongeren die in aanmerking komt voor een individuele trajectbegeleiding in
het kader van het programma CRIEM, vast te stellen. Zodra de benodigde gegevens
uit het herkenningsdienstsysteem van de politie beschikbaar zijn zal aan de
hand van analyse van de gegevens een indicatie kunnen worden verkregen van
de omvang van de bedoelde groep jongeren. Naar verwachting zal een analyse
ten aanzien van geweldsdelicten eind 1999 zijn afgerond.In het kader van het Regeerakkoord zijn de intensiveringsgelden voor Justitie
toegevoegd aan het cluster Jeugd en Geweld. Daarbinnen zijn ten behoeve van
het programma CRIEM voor de onderwerpen die primair op het terrein van Justitie
liggen de volgende bedragen beschikbaar gesteld:1999: 3,61 miljoen;2000: 7,32 miljoen;2001: 10,31 miljoen;2002: 15,47 miljoenUitgaande van het gegeven dat ten laste van genoemd budget tevens komen
de bij ieder project behorende kosten van overhead, onderzoek en overige projectkosten,
zal het overgrote deel van het bedrag besteed worden aan de bekostiging van
individuele trajectbegeleiding (ITB) ten behoeve van de groep etnische jongeren
die reeds in aanraking zijn gekomen met het strafrecht voor het plegen van
lichte vormen van criminaliteit.Individuele trajectbegeleiding voor etnische jongeren die in aanraking
dreigen te komen met het strafrecht dient plaats te vinden door de instanties
van Jeugdhulpverlening. Voor ITB ten behoeve van deze groep jongeren zijn
aan de zijde van Justitie geen middelen gereserveerd.Tevens wordt uit de eerder genoemde middelen bekostigd ITB die door tussenkomst
van de gezinsvoogdij-instellingen aan harde kern-jongeren wordt opgelegd.Bij de uitvoering van de ITB voor de groep etnische jongeren die reeds
in aanraking zijn gekomen met het strafrecht voor het plegen van lichte vormen
van criminaliteit zullen van de zijde van Justitie betrokken zijn de Raad
voor de Kinderbescherming, de Gezinsvoogdij-instellingen, het openbaar ministerie,
de politie en de zittende magistratuur.Er zijn (nog) geen concrete einddoelen geformuleerd waar het gaat om het
programma onderdeel individuele trajectbegeleiding.Uit evaluatieonderzoek van de methode ITB bij de harde kern-jongeren,
is naar voren gekomen dat de zogenoemde «uitval» van jongeren
uit de begeleiding gering is, de leefsituatie bij de meeste jongeren na de
begeleiding is verbeterd en bij een redelijk deel van de jongeren recidive
achterwege is gebleven. De einddoelen zullen betrekking hebben op het aantal
te bereiken jongeren alsmede op de resultaten ten aanzien van leefsituatie,
uitval en recidive. 17In hoeverre is de privacy een probleem bij het uitbreiden van individuele
trajectbegeleiding c.q. de aanpak van harde kern jongeren?Bij intensivering zullen immers meer gegevens tussen hulpverlenende
instellingen moeten worden uitgewisseld. Hoe wordt dit probleem opgelost?Tot nu toe is in verschillende gemeenten in het land individuele trajectbegeleiding
voor de harde kern op experimentele- of projectbasis uitgevoerd. Uitbreiding
van deze individuele trajectbegeleiding heeft betrekking op een bredere en
structurele implementatie van deze aanpak als uitvoeringsmethode door de betrokken
justitieorganisaties. In de nabije toekomst zal in meer gemeenten en arrondissementen
dan tot nu toe het geval is de aanpak van de harde kern door middel
van individuele trajectbegeleiding worden uitgevoerd.Bij de individuele trajectbegeleiding voor de harde kern hebben de Raad
voor de Kinderbescherming (m.b.t. minderjarigen) en Stichting Reclassering
Nederland (meerderjarigen) een rol bij de indicatiestelling. De jeugdreclasseringsafdelingen
van de gezinsvoogdijinstellingen en de Stichting Reclassering Nederland dragen
in verband met hun (jeugd)reclasseringsfunctie, zorg voor de begeleiding en
toezicht. De uitbreiding van de aanpak van de harde kern heeft geen andere
gevolgen voor de privacy van de jongere dan bij reguliere interventievormen
van deze justitieorganisaties. «Intensivering» heeft betrekking
op de frequentie waarmee de begeleider contact heeft met de jongere. 18Waar en op welke wijze zullen projecten in het kader van «Communities
that Care» worden ingezet?Is de conclusie juist dat die projecten juist op bescheiden schaal
zullen worden toegepast? Waarom is in dit het geval, gelet op de successen
in het buitenland? (blz. 2).Om tot een systematische, wijkgerichte aanpak van opvoedingsproblematiek
te komen (zoals aangekondigd in de beleidsbrief Naar een solide basis van
april 1998) zijn de ministeries van Justitie en VWS gezamenlijk gestart met
het project «Wijkprogramma's Opvoedingsondersteuning en Ontwikkelingsstimulering».
Het project omvat de varianten Communities that Care (CtC) en Opvoedingsondersteuning
en Ontwikkelingsstimulering op wijkniveau (O&O). Justitie richt zich met
name op CtC, VWS op O&O.CtC zal worden ontwikkeld in Rotterdam het Oude Noorden, Amsterdam-Noord,
Arnhem en Zwolle. O&O op wijkniveau gaat van start in Almelo, Groningen
en Utrecht.Het betreft vooralsnog een implementatie op experimentele basis met een
looptijd van vier jaar (1999–2002). Het Nederlands Instituut voor Zorg
en Welzijn (NIZW) is als uitvoerende instantie bij het project betrokken.
Aan de proefimplementatie, die op bescheiden schaal plaatsvindt, is een evaluatie
gekoppeld bedoeld om na te gaan in welke mate het CtC- en O&O programma
werkt als beoogd.CtC is gericht op het voorkomen van probleem- of crimineel gedrag onder
jongeren.CtC behelst een stapsgewijze aanpak: het creëren van een draagvlak
in de wijk, het in kaart brengen van de risico- en protectieve factoren in
de wijk via objectieve analyse-instrumenten, en de selectie en uitvoering
van de voor de buurt meest geschikte programma's. Het CtC programma is concreet,
doelgericht, flexibel van opzet en gebruikt bestaande voorzieningen. Verder
maakt CtC gebruik van uitgewerkte instrumenten zoals een scholierenonderzoek
en een wijkrisicoprofiel om de voortgang en het bereik van de doelen systematisch
te evalueren en het proces bij te stellen.De reden om CtC op bescheiden schaal te starten is dat niet op voorhand
kan worden aangenomen dat een model, dat in de Verenigde Staten werd ontwikkeld
en daar succesvol is, ook in Nederland het gewenste effect zal hebben. Om
te zien in hoeverre CtC ook in Nederland werkt, wordt het programma geëvalueerd.
De evaluatie moet duidelijkheid geven over de mate waarin CtC voldoet en in
hoeverre bijstelling c.q. aanpassing van het model aan de Nederlandse situatie
wenselijk of nodig is, alsmede wat de randvoorwaarden zijn om CTC ook in Nederland
een succesvolle aanpak te laten zijn. 19Kan reeds een nader inzicht worden gegeven over de streefdoelen die
bij het «Communities that Care» project zowel ten aanzien van
een aantal projecten als het type projecten als de middels de projecten bereikte
resultaten zullen worden gesteld?Hoe zullen de resultaten kunnen worden gekwantificeerd?Op dit moment kan over de streefdoelen inzake de genoemde aspecten het
volgende worden gezegd:Aantal: CtC wordt nu experimenteel geïmplementeerd in vier gemeenten
voor een periode van vier jaar. Blijkt CtC succesvol aan het einde van de
proefperiode – om dit te bepalen wordt evaluatieonderzoek verricht –
dan zal onderzocht worden of het programma op grotere schaal zal worden toegepast,
welke kosten daaraan verbonden zullen zijn en hoe dit programma vervolgens
gefinancierd zal worden.Type: Bij een uiteindelijke brede implementatie van CtC zullen –
voor zover dat nu valt te voorzien – een aantal van de huidige criteria
en aandachtspunten bij de selectie van CtC locaties nog steeds relevant zijn,
zoals:– De CtC-locatie bestrijkt een geografisch afgebakend gebied waarmee
de bewoners zich duidelijk kunnen identificeren als zijnde een natuurlijke
begrenzing van hun buurt of wijk.– Dit gebied beschikt over een basaal niveau (d.w.z. minimaal één
voorziening in de wijk aanwezig) aan sociale voorzieningen inzake onderwijs,
gezondheidszorg en welzijn ten behoeve van jongeren.– De buurt of wijk wordt gekenmerkt door méér dan
gemiddelde niveaus van sociale deprivatie en criminaliteit in vergelijking
met landelijke gegevens.– Er is draagvlak voor verandering bij de bewoners, de instellingen
en de gemeente.– Er bestaat een geschiedenis van samenwerking in de wijk tussen
bewoners, gemeente en instellingen.– Het niveau van investering vanuit de gemeente in de wijk dient
qua mankracht, middelen en tijd toereikend te zijn. De gemeente dient bereid
te zijn zich te committeren aan de uitvoering van de totale CtC strategie
in de wijk.Resultaten: CtC is gericht op de preventie van probleem- en crimineel
gedrag onder jongeren. Onderzoek inzake CtC in Amerika heeft uitgewezen dat
het programma op langere termijn een positief effect heeft op de binding van
het kind met gezin en school en een vermindering van delinquent gedrag en
drugmisbruik onder jongeren.Het is nog te vroeg om te kunnen zeggen wat ten aanzien van de resultaten
in de Nederlandse situatie de streefdoelen zullen zijn. Dit vloeit voort uit
het feit dat de programmadoelen en -strategieën specifiek zijn voor elke
locatie, en bepalend voor het soort interventies dat wordt ingezet. Voor iedere
locatie zijn de doelen van CtC pas bekend ná uitvoering van de wijkanalyse.
In algemene zin betreffen de doelen bijvoorbeeld de ondersteuning en versterking
van gezinnen, het bevorderen van betrokkenheid bij en succes op school, en
het bewerkstelligen van een veiligere, meer samenhangende gemeenschap. Het
CtC model is gebaseerd de werkwijze dat op iedere locatie, samen met de betrokkenen,
op grond van de wijkanalyse de doelen worden vastgesteld en prioriteit wordt
gegeven aan de interventies die in díe wijk het beste kunnen worden
ingezet.Bij het definiëren en vaststellen van de resultaten zal onderscheid
gemaakt worden tussen de wijk als geheel en de deelnemende groepen en individuen.
Uiteindelijk doel is uitval en probleemgedrag bij jongeren te verminderen.
Binnen de gestelde project- en onderzoeksperiode zullen hierover slechts in
zeer beperkte mate empirisch onderbouwde uitspraken kunnen worden
gedaan, omdat het bereiken van het beoogde doel meer tijd zal vergen. CTC
is immers een langlopend programma.Kwantificatie geschiedt door middel van het aan CTC gekoppelde evaluatie-onderzoek.
Dit onderzoek levert zowel rapportages op over het verloop van het project
als cijfermatige gegevens. De laatste hebben bijvoorbeeld betrekking op problematisch
gedrag en risicofactoren op buurt, gezins- en schoolniveau. Het procesonderzoek
geeft zicht op succes- en faalfactoren , randvoorwaarden, etc. 20Een wijkgerichte aanpak, de methodiek van «Communities that
Care», wordt gezien als het meest veelbelovend als het gaat om het voorkomen
van probleemgedrag en / of crimineel gedrag onder jongeren. Toch wordt aan
deze activiteit het minste geld ter beschikking gesteld. Kan de regering dit
toelichten?Zoals reeds vermeld bij het antwoord op vraag 18 gaat het bij CtC thans
om een beperkte proefimplementatie voor de duur van 4 jaar in 4 gemeenten.
Aan de hand van de uitkomsten van het te houden evaluatie-onderzoek zal besloten
kunnen worden tot uitbreiding van CtC naar meer gemeenten/wijken. Verder gaat
het bij CtC om het systematisch inbedden van bestaande beleidssporen in een
integrale aanpak en niet zozeer om nieuw beleid. CtC maakt gebruik van bestaande
voorzieningen; eventuele lacunes in het interventieaanbod worden in het kader
van CtC ingevuld. 21Kan de minister uiteenzetten wat hij op het oog heeft met de ontwikkeling
van een preventieve aanpak jeugdcriminaliteit, aanpak scholen, etc.?Welk ministerie is daarvoor als eerste verantwoordelijk?In het Advies van de commissie Van Montfrans inzake de jeugdcriminaliteit
«Met de neus op de feiten» uit 1994 wordt gepleit voor een evenwichtige
aanpak van jeugdcriminaliteit. Hierin zou, naast een effectieve repressieve
aanpak wanneer die aangewezen is, bij voorkeur door preventieve maatregelen
moeten worden voorkomen dat jeugdigen (blijvend) delinquent gedrag gaan vertonen.
De preventieve maatregelen kunnen aan de orde zijn op een groot aantal terreinen.
Deze lopen uiteen van de opvoeding in het gezin, met een primaire verantwoordelijkheid
van ouders, via ouderschapsondersteuning, normen en waarden ontwikkeling,
school en de verwerving van kennis en vaardigheden, besteding van vrije tijd
en sportbeoefening tot instroom in de arbeidswereld. Kortom ieder van de schakels
van de jeugdketen kan bijdragen aan preventie van jeugdcriminaliteit. Verantwoordelijk
voor een preventieve aanpak zijn velen, te beginnen bij ouders, scholen, organisaties
ter ondersteuning van jongeren en hun ouders, via arbeidstoeleiding tot politie
en justitie. Beleidsmatig is de regierol van de gemeenten uitdrukkelijk aan
de orde naast de provincies, gegeven hun verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg,
en diverse departementen o.a. tot uiting komend in de interdepartementale
commissie jeugd en veiligheid. Hierin vervult Justitie het voorzitterschap. 22Hoe zullen de preventieve inspanningen op het vlak van geweldscriminaliteit
aansluiten bij de andere preventieve uitdagingen, bijvoorbeeld op het vlak
van alcohol- en drugspreventie?De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling heeft in haar advies «Verantwoordelijkheid
en perspectief; Geweld in relatie tot waarden en normen» geconstateerd,
dat de aanleiding voor het zinloze of ontladingsgeweld vaak gelegen
is in het overmatig alcoholgebruik (al dan niet in combinatie met pillen).In de voortgangsnotitie Geweld op straat; maatregelen ter voorkoming en
bestrijding, welke u onlangs is aangeboden, wordt de stand van zaken weergegeven
van de in februari 1998 aangekondigde maatregelen ter voorkoming en bestrijding
van het geweld op straat.In het Integraal Veiligheidsprogramma (IVP) wordt in hoofdstuk 5.2. ingegaan
op geweld en horeca. Zo staat in het IVP aangegeven dat bij de Horeca een
grote verantwoordelijkheid berust om het overmatige (alcohol) gebruik in de
horeca tegen te gaan. In het Handhavingsplan Consumentenleeftijdsgrenzen wordt
de horeca aangesproken op deze verantwoordelijkheid. Een van de elementen
is het op tijd stoppen met het schenken van alcohol. Zowel in de voortgangsnotitie
als in het IVP staat aangegeven dat alle gemeenten met meer dan 25 000
inwoners met een geconcentreerd uitgaansgebied uiterlijk in 2002 een structurele
aanpak van de geweldsproblematiek in het uitgaansgebied hebben ontwikkeld,
vastgelegd in een ondertekend convenant Veilig Uitgaan.Op lokaal niveau zal de aansluiting plaatsvinden tussen de preventieve
inspanningen op het terrein van de geweldscriminaliteit en de preventieve
inspanningen op het terrein van de alcoholconsumptie.In het rapport «Aangeschoten Wild; onderzoek naar jongeren, alcohol,
drugs en agressie tijdens het uitgaan» wordt onder meer geconstateerd
dat geïnterviewde jongeren aangeven dat zij onder invloed van drugs (sec)
niet agressief worden. Tevens wordt er geconstateerd dat een directe relatie
tussen drugs en agressie lastig is aan te tonen (geldt ook voor alcohol).
Dit heeft voor een deel te maken met het feit dat de jongeren die agressie
hebben vertoond veelal een combinatie van alcohol en drugs gebruiken.Gelet op bovenstaande richten zich de preventieve inspanningen op het
terrein van het geweld in het publieke domein zich met name op de alcoholconsumptie
van vooral jongeren. 23Hoe zal in de uitwerking van de preventieve projecten worden samengewerkt
met scholen, het verenigingsleven en lagere overheden?Bij de uitwerking van preventieve projecten wordt een integrale aanpak
nagestreefd zoals neergelegd in de doorstartconvenanten die het rijk eind
vorig jaar met de 25 grote steden heeft afgesloten en waarin is opgenomen
dat de huidige programma's rondom jeugd en veiligheid met kracht zullen worden
voortgezet. Het lokale bestuur heeft daarbij een coördinerende en regisserende
rol en werkt daarbij nauw samen met scholen en andere maatschappelijke partijen.Voor wat betreft de inhoud van de projecten wordt aansluiting gezocht
bij de landelijke campagne «Veilige School», die scholen instrumenten
aanreikt om te werken aan de veiligheid op school. 24Hoe zal, mede gelet op de voorgaande twee vragen, de resultaatmeting
van de preventieve inspanningen worden vormgegeven?Aan de toekenning van elke subsidie ten behoeve van een project in het
kader van criminaliteitspreventie wordt door het ministerie van Justitie de
voorwaarde verbonden dat het project op zijn effecten wordt geëvalueerd. 25Worden de nieuwe JIB-kantoren uitsluitend uit de «jeugdgelden»
gefinancierd, en zo ja waarom? Binnen de intensiveringsgelden zijn middelen vrijgemaakt voor de financiering
van nieuwe JIB-kantoren, omdat JIB bijdraagt aan een veiliger leefomgeving
in de buurt, bij uitstek de leefomgeving van de opgroeiende jeugd. 26Zijn de activiteiten die genoemd worden onder de noemer criminaliteitspreventie
ook van toepassing op gemeenten die niet onder het grotestedenbeleid vallen?Ja. 27Is de minister bereid de Kamer te informeren over de verantwoordingscriteria
die de projectgroep zal hanteren? Wanneer zal dit plaatsvinden? (blz. 3).De verantwoordingscriteria zijn zodanig dat er inzicht wordt gegeven in
de rechtmatigheid en in de doelmatigheid van de bestede middelen. In de regeringsnota
«Van Beleidsbegroting tot Beleidsverantwoording» (19 mei 1999)
zijn de vragen als volgt geformuleerd: «Wat willen we bereiken, wat
gaan we daarvoor doen en wat mag dat kosten?», «Hebben we bereikt
wat we hebben beoogd, hebben we gedaan wat we daarvoor zouden doen en heeft
het gekost wat we dachten dat het zou kosten?». Per betrokken project,
gefinancierd uit de intensiveringsgelden, zullen de antwoorden op bovenvermelde
vragen in de rapportage van mei 2000 worden opgenomen. 28Hoe wordt de jeugdzorg, die vooral onder de verantwoordelijkheid
van provincies valt, en criminaliteitspreventie (gemeenten) op elkaar worden
afgestemd?De afstemming tussen gemeenten en provincies omvat, wat de gemeenten betreft
de totale ontwikkeling van lokaal jeugdbeleid, waarvan bevordering van veiligheid
en het voorkomen van jeugdcriminaliteit een belangrijk onderdeel zijn. Hierdoor
is inderdaad de aansluiting van lokale voorzieningen voor jeugdigen en de
voorzieningen voor jeugdhulpverlening een punt van aandacht. In het bestuursakkoord
nieuwe stijl (Bans) tussen VNG, IPO en het rijk, wordt hieraan ook aandacht
besteed. In het kader van de nadere uitwerking van het BANS wordt een visie
op (lokaal) jeugdbeleid geformuleerd. Daarin zal ook de afstemming van de
bemoeienis van de diverse bestuurslagen aan de orde komen. Daarnaast zal in
de voorbereiding van een nieuwe wet op de jeugdzorg, waarover in het regeerakkoord
afspraken zijn gemaakt, de afstemming tussen preventie van jeugdcriminaliteit,
jeugdzorg en lokaal jeugdbeleid alsmede de respectievelijke verantwoordelijkheden
van gemeente, provincie en rijk nader moeten worden uitgewerkt. De commissie
Gunther bereidt op dit terrein een advies voor.XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O.P.G. Vos (VVD),
Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL), Weekers (VVD), Van der Staaij (SGP),
Wijn (CDA) en Brood (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA), Van Vliet
(D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), De Graaf (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van den
Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA),
Passtoors (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De
Vries (VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA) en Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-VI-71.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl