Jeugdzorg 2005-2008; Brief staatssecretaris met Voortgangsbericht Jeugdzorg Januari 2006
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29815, nr. 47

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

31-01-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29815 nr. 47

26-01-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Evaluatie Wet op de jeugdzorggestart3. Aanpak onnodige bureaucratie4. Preventief jeugdbeleid5. Bureau jeugdzorg5.1 Verbetering kwaliteit indicatiestelling5.2. Indicatiestelling licht verstandelijk gehandicapte
jeugdigen (LVG)Overheveling indicatiestellingIndicatiecriteria5.3. Wacht- en doorlooptijden5.4 JeugdbeschermingKortere doorlooptijden en verbetering samenwerking in
de ketenOntwikkelen van criteria en realiseren van effectiviteitmetingVerbetering van de uitvoering van de gezinsvoogdijVerbetering van de uitvoering van de voogdijAanpassing van de kinderbeschermingswetgeving5.5 Jeugdreclassering5.6 Wetsvoorstel gedragsbeïnvloeding5.7 Taakstelling justitiële jeugdinrichtingen5.8 Landelijke werkende instellingen voor (gezins)voogdij
(LWI’s)6. Zorgaanbod6.1 Kwaliteit, effectiviteit en professionaliteit6.2 Pleegzorg6.3 Extra middelen zorgaanbod6.4 Provincieoverschrijdende zorg6.5 Experiment persoonsvolgend budget6.6 Gesloten jeugdvoorzieningen6.7 Positie van zorgvragers en hun ouders bij LVG-zorg7. Aanpak kindermishandeling7.1 Tussenstand RAAK7.2 Implementatie meldcode8. Gezinscoaching9. Cliëntenparticipatie10. Ten slotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29815Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 815Jeugdzorg 2005–2008nr. 47BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 januari 20061. InleidingHierbij ontvangt u, mede namens de minister van Justitie, het derde voortgangsbericht
over de jeugdzorg. In dit voortgangsbericht informeer ik u over de meest recente
ontwikkelingen in beleid en uitvoering van de jeugdzorg, aansluitend op de
Voortgangsrapportage van september 2005. Dit bericht gaat onder meer in op
de ontwikkelingen binnen het preventieve jeugdbeleid, de aanpak van de wacht-
en doorlooptijden en de voortgang van het programma Beter Beschermd. Ook worden
de ervaringen met gezinscoaching geschetst, mede naar aanleiding van de pilots
in Limburg die inmiddels zijn afgerond. Met dit voortgangsbericht komen wij
tegemoet aan een wens van uw Kamer om de ontwikkelingen in de jeugdzorg in
samenhang te presenteren.Ik ga voorts in op de volgende toezeggingen:• Een analyse van de specifieke problemen van allochtone jeugdigen
waardoor zij oververtegenwoordigd zijn in de zwaardere vormen van de jeugdzorg,
en waar mogelijk een specifieke aanpak te formuleren (toezegging uit het nota-overleg
van 31 januari 2005 (Kamerstuk 29 815, nr. 9), zie paragraaf 4).• De mogelijkheid van tuchtrecht binnen de jeugdzorg (toezegging
uit het nota-overleg van 16 juni 2005, zie paragraaf 6.1).• Toelichting op de implementatie van de meldcode kindermishandeling
(toezegging uit het nota-overleg van 16 juni 2005, zie paragraaf 7.2).• Toelichting op de ervaringen met het persoonsvolgend budget in
Limburg (toezegging naar aanleiding van vragen van mevrouw Van Miltenburg
van de VVD-fractie, tijdens het begrotingsoverleg 2005, zie paragraaf 6.5).• Toelichting op het inbrengen van (experimenten met) resultaatfinanciering
in de jeugdzorg (toezegging tijdens het begrotingsoverleg 2005, zie paragraaf 6.3).• Toelichting op de positie van zorgvragers en hun ouders bij zorg
voor licht verstandelijk gehandicapte jeugdigen (toezegging naar
aanleiding van vragen van mevrouw Lambrechts van de D66-fractie tijdens het
algemeen overleg van 7 december 2005 (Kamerstuk 29 815, nr. 46),
zie paragraaf 6.7).• Toelichting op kwaliteit, professionaliteit en opleiding van het
zorgaanbod (toezegging uit het algemeen overleg van 7 december 2005,
zie paragraaf 6.1).• Toelichting op de taakstelling bij de justitiële inrichtingen
(toezegging uit het algemeen overleg van 7 december 2005, zie paragraaf 5.7).• De mogelijkheid van voortgezette vrijwillige begeleiding door de
gezinsvoogdijwerker als gezinscoach (naar aanleiding van de motie Kalsbeek
cs, zie paragraaf 8).Tijdens het algemeen overleg over de jeugdzorg van 7 december 2005
heeft uw Kamer op enkele onderwerpen een nadere toelichting gevraagd. Mede
met het oog op de tweede termijn, die voorzien is op 31 januari 2006,
zal ik in dit voortgangsbericht ook specifiek op deze punten ingaan. Dit betreft:• Een toelichting op de doorbraakmethode, zie paragraaf 5.3.• Normen voor aanvaardbare doorlooptijden in de jeugdzorg, zie paragraaf 5.3.• Het implementatietraject om bureaus jeugdzorg voor te bereiden
op de indicatiestelling voor licht verstandelijk gehandicapten, en de van
toepassing zijnde indicatiecriteria, zie paragraaf 5.2.• De knelpunten bij provincieoverschrijdende zorg, zie paragraaf 6.4.• Cliëntenparticipatie en de aanwezigheid van cliëntenraden,
zie paragraaf 9.• De mogelijkheid van een meldpunt jeugdzorg, vergelijkbaar aan het
meldpunt verpleeghuizen, zie paragraaf 9.2. Evaluatie Wet op de jeugdzorggestartBij de behandeling van de Wet op de jeugdzorg in de Eerste Kamer is de
motie-Soutendijk c.s.1 aangenomen. De strekking
van deze motie is, om de Kamer binnen twee jaar te informeren over de bereikte
voortgang in de organisatie en stroomlijning van de jeugdzorg en de ervaring
bij de implementatie van de wet. Daarnaast heeft de Eerste Kamer gevraagd
om een onderzoek naar de financieringsbronnen in de jeugdzorg en daarbij te
bezien of stroomlijning kan bijdragen aan verbetering van de hulp aan jeugdigen
en ouders. De verschillende vragen zijn gecombineerd in een onderzoek dat
door BMC wordt uitgevoerd. Voor dit onderzoek zijn relevante documenten bestudeerd
en vragenlijsten uitgezet bij provincies, zorgkantoren, gemeenten, bureaus
jeugdzorg, zorgaanbieders en de Raad voor de Kinderbescherming. Er worden
ca. 100 interviews afgenomen, waarbij extra aandacht wordt gegeven aan de
ervaringen van cliënten.Bedacht moet worden dat de wet sinds 1 januari 2005 van kracht is.
De beoogde effecten kunnen daarom nog niet maximaal zijn. De nadruk ligt dan
ook op de voortgang van de implementatie en ervaringen van verschillende partijen.
Belangrijk is om na te gaan of aan relevante voorwaarden is voldaan voor de
uitvoering van de wet en welke knelpunten zich eventueel voordoen, zodat hierop
zo snel mogelijk kan worden geanticipeerd met verbetervoorstellen. Wij zullen
het onderzoek in het najaar van 2006 aan uw Kamer aanbieden, samen met een
reactie onzerzijds op de bevindingen.3. Aanpak onnodige bureaucratieOp 1 september 2004 is op mijn initiatief de jeugdzorgbrigade onder
leiding van de heer De Grave gestart. De brigade heeft als doel onnodige bureaucratie
bij de uitvoering van de Wet op de jeugdzorg te signaleren en aanbevelingen
te doen voor de aanpak daarvan. Op 12 december jl. heb ik u mede namens
de minister van Justitie de tweede rapportage van de jeugdzorgbrigade aangeboden1. In deze rapportage signaleert de brigade niet alleen
knelpunten, maar besteedt zij ook aandacht aan goede voorbeelden. Zo worden
anderen gestimuleerd om deze toe te passen en kan op die manier de uitvoering
van de wet worden verbeterd. In mijn reactie heb ik aangegeven welke acties
worden ondernomen op de aanbevelingen. De jeugdzorgbrigade zal in mei 2006
haar werkzaamheden afronden met een eindrapport. Ik heb met de brigade afgesproken
dat zij in de eindrapportage ook een algemene beschouwing geeft over bureaucratie
in de jeugdzorg.4. Preventief jeugdbeleidOver de ontwikkelingen in het preventieve jeugdbeleid heb ik u geïnformeerd
in mijn brieven van 5 december 2005 over verwijsindex en elektronisch
kinddossier2 en 21 november 2005 over onder
andere de Opvoedimpuls3. Ook is tijdens de Algemene
Politieke Beschouwingen 2005 een motie van de leden Verhagen, Van Aartsen
en Dittrich aangenomen. Deze motie verzoekt de regering elke gemeente € 50,–
uit te betalen per nieuwgeborene om te besteden aan preventief jeugdbeleid.
Dit geld (in totaal € 10 miljoen) kan worden ingezet ter versterking
van vroegtijdige en algemene opvoedhulp aan ouders met jonge kinderen door
de jeugdgezondheidszorg met ingang van 1 januari 2006. De gemeenten dienen
deze middelen te gebruiken voor de inzet van effectieve methoden van opvoedondersteuning.
De € 50 per kind wordt via de tijdelijke Regeling specifieke uitkering
jeugdgezondheidszorg (Rsu-jgz) door de gemeente ingezet.Tijdens het nota-overleg over jeugdzorg op 31 januari 2005 heeft
mevrouw Örgü aandacht gevraagd voor de oververtegenwoordiging van
allochtone jeugdigen in de zwaardere vormen van de jeugdzorg. Ik heb toen
toegezegd te zullen bekijken wat de specifieke problemen zijn met deze groep
en waar mogelijk een specifieke aanpak te formuleren. In voorliggende brief
schets ik de uitkomst hiervan.Uit landelijk cijfermateriaal blijkt niet erg scherp hoe de vertegenwoordiging
van allochtone jeugdigen in de zwaardere vormen van de jeugdzorg zich verhoudt
tot hun vertegenwoordiging in de lichtere vormen. Op dit moment leveren de
provincies beleidsinformatie jeugdzorg aan over het eerste kwartaal van 2005.
De cijfers daaruit met betrekking tot allochtonen zal ik bespreken met IPO,
VNG en MOgroep om te bereiken dat we een gezamenlijk beeld vormen over de
omvang van de problematiek en de eventuele aanpak die dit vergt. Ik zal de
minister voor V&I hierbij betrekken. Hier zal ik u in de volgende Voortgangsrapportage
jeugdzorg nader over berichten.Vooruitlopend daarop het volgende. In 2003 is een project over de toegankelijkheid
en kwaliteit van de jeugdzorg voor allochtone cliënten afgesloten. Uit
het eindverslag van dit project, Jeugdzorg zonder drempels, blijkt dat bij verbetering van het bereik van deze groep door lichtere
vormen van ondersteuning veel elementen een rol spelen die breder in het jeugdbeleid
en de jeugdzorg verbeterd (moeten) worden. Het cruciale aspect is de manier
van benadering van de doelgroep: deze is nu nog niet altijd voldoende vraaggericht.
Een open houding van de professional, waarbij niet te snel problemen en/of
oplossingen geformuleerd worden maar gepoogd wordt aansluiting
te zoeken bij de belevingswereld van de ouders en/of jongeren, is essentieel
om juist ook allochtone jeugdigen goed te bereiken. Zo’n benadering
is het beste mogelijk als er nog geen grote problemen met de jeugdige zijn
ontstaan.Ook aspecten als het niet tijdig genoeg signaleren van problemen, onvoldoende
heldere toegang tot het zorgaanbod en goede samenwerking binnen de keten van
instanties spelen een rol. Bij de allochtone doelgroep spelen deze aspecten
versterkt omdat deze groep relatief slecht bekend is met de ondersteuningsmogelijkheden,
er een negatief beeld van heeft en geen of weinig vertrouwen heeft in het
aanbod. Juist hierdoor is het van belang om allochtone ouders en/of jongeren
tijdig vraaggericht te benaderen.Er is veel gaande om het bereik onder de allochtone doelgroep te verbeteren,
juist ook in het preventieve domein dat onder verantwoordelijkheid van de
gemeenten valt. In bepaalde (grootstedelijke) delen van Nederland kan dat
overigens ook niet anders, gezien het grote percentage jeugdigen van allochtone
afkomst die er woonachtig zijn. Verbetering van het bereik van lichtere vormen
van ondersteuning is hier een vanzelfsprekendheid die de kern vormt van de
aanpak. Juist ook in deze gebieden wordt de preventieve aanpak versterkt door
de impuls opvoed- en gezinsondersteuning, waarmee
voor de periode 2004 tot en met 2007 door VWS en Justitie € 35,4
miljoen beschikbaar is gesteld, met name voor opvoed- en gezinsondersteuning
ten behoeve van risicogezinnen en -jeugdigen. De selectie bestaat uit 50 gemeenten
waar de problemen met risicogezinnen het grootst zijn. Ook andere, meer generieke
activiteiten, zoals aandacht voor de vijf functies van het preventieve jeugdbeleid,
het verbeteren van de vroegsignalering, het werken aan het elektronisch kinddossier
en de verwijsindex, zullen het bereik van preventieve voorzieningen onder
allochtone jeugdigen verbeteren.Nu wordt nog te veel gegrepen naar het instrument van losse projecten
om aan specifiek bij verschillende allochtone groepen voorkomende problemen
het hoofd te bieden. Bewust kies ik ervoor in plaats daarvan via versterking
van de bestaande structuur het bereik van de doelgroep te verbeteren.Het heeft uiteraard de voorkeur om te bewerkstelligen dat allochtone jeugdigen
niet meer zorg nodig hebben dan autochtone jongeren. Mede om die reden heeft
het kabinet ervoor gekozen in te zetten op effectief preventiebeleid en daaraan
bij te dragen door sport in te zetten voor expliciete opvoedings- en integratiedoelen,
zoals de overdracht van waarden en normen en het ontwikkelen van sociale vaardigheden.
De komende vier jaar reserveert het kabinet voor het programma Meedoen allochtone jongeren door sport € 50 miljoen. Eerder
bent u daar bij brief over geïnformeerd1.5. Bureau jeugdzorg5.1 Verbetering kwaliteit indicatiestellingDe bureaus jeugdzorg hebben op 25 november jl. het manifest «Focus
op cliëntbelang» vastgesteld. De bureaus benoemen verbetering van
de kwaliteit van de indicatiestelling hierin als prioriteit voor de komende
periode. Een andere prioriteit is de aanpak van kindermishandeling. Op de
verschillende onderdelen zal de MOgroep een plan van aanpak opstellen. De
planning is erop gericht om medio 2006 inhoudelijke criteria, instrumenten
en protocollen ontwikkeld te hebben voor de aanpak van kindermishandeling
en verbetering van de indicatiestelling. Deze standaarden worden vervolgens
in de tweede helft van 2006 geïmplementeerd, zodat alle bureaus jeugdzorg
vanaf 1 januari 2007 daarmee werken.Ik onderschrijf de ambitie die spreekt uit het manifest. Ik heb in december
2005 € 1,5 miljoen aan de provincies ter beschikking gesteld voor
training en ontwikkeling van medewerkers in de jeugdzorg. Het geld zal worden
besteed aan medewerkers die zich bezig houden met indicatiestelling en kindermishandeling
en is bedoeld om een landelijk uniforme werkwijze te bevorderen. Het betreft
een eenmalige impuls om een inhaalslag te maken. In de toekomst zijn kwaliteit
en innovatie integraal onderdeel van de bekostigingssystematiek.5.2. Indicatiestelling licht verstandelijk gehandicapte
jeugdigen (LVG)Overheveling indicatiestellingOp 1 januari 2007 wordt de indicatiestelling voor de zorg aan licht
verstandelijk gehandicapte jeugdigen overgeheveld van het Centrum Indicatiestelling
Zorg (CIZ) naar de bureaus jeugdzorg. Een werkgroep onder voorzitterschap
van VWS begeleidt deze overheveling. In deze werkgroep zijn MOgroep, IPO,
CIZ, de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN) en Zorgverzekeraars Nederland
vertegenwoordigd. De indicatiestelling door de bureaus jeugdzorg moet zorgvuldig
worden voorbereid. De MOgroep stelt daartoe met het IPO een implementatieplan
op. Hierin zal in het bijzonder aandacht zijn voor scholing en deskundigheidsbevordering.
Voor een effectieve en klantvriendelijke uitvoering van indicatiestelling
en zorgverlening is verder van belang dat goede afspraken worden gemaakt tussen
bureaus jeugdzorg, zorgaanbieders in de LVG-sector en andere partners zoals
de zorgkantoren. Om dit te realiseren wordt een protocol opgesteld, net zoals
dat voor de GGZ-indicatiestelling het geval is. Hierin zal worden opgenomen
wie waarvoor verantwoordelijk is en hoe een kwalitatief goed indicatiebesluit
eruit moet zien. Dit protocol wordt de komende maanden uitgewerkt.IndicatiecriteriaMede naar aanleiding van de discussie die is ontstaan over de toereikendheid
van de IQ-grens van 75, heb ik uw Kamer toegezegd de LVG-sector te vragen
aanvullende criteria te benoemen aan de hand waarvan geobjectiveerd kan worden
of een jeugdige is aangewezen op specifieke LVG-zorg. Deze voorstellen heb
ik inmiddels ontvangen. De sector stelt voor om bij jeugdigen met een IQ tussen
70 en 85 ook het criterium beperkt sociaal aanpassingsvermogen te hanteren
om te beoordelen of LVG-zorg is aangewezen. Ik heb het voorstel voor advies
voorgelegd aan het College voor Zorgverzekeringen (CVZ). Dit heeft mij laten
weten in de loop van januari een advies uit te brengen. Op basis daarvan zal
ik besluiten welke indicatiecriteria worden gehanteerd. Ik hoop u hierover
tijdens het algemeen overleg van 31 januari a.s. nader te berichten.5.3. Wacht- en doorlooptijdenIn de Voortgangsrapportage van 20 september 20051 en mijn brief van 26 oktober 20052
heb ik u geïnformeerd over de ontwikkeling in de doorlooptijden bij het
bureau jeugdzorg en de wachtlijsten bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling
(AMK).Van groot belang bij het verkorten van de doorlooptijden en de terugdringing
van wachtlijsten is de doorbraakmethode. Mevrouw Kraneveldt (LPF) vroeg tijdens
het algemeen overleg over de jeugdzorg van 7 december 2005 om een toelichting
op de doorbraakmethode. In het kader van doorbraak ontrafelen multidisciplinaire
verbeterteams, bestaande uit medewerkers van het deelnemende bureau jeugdzorg,
de werkprocessen. De teams gaan na of alle activiteiten noodzakelijk
zijn, of activiteiten in elkaar geschoven kunnen worden of dat deze wellicht
in tijd korter na elkaar kunnen worden uitgevoerd. Het uiteindelijke doel
is een klantvriendelijk werkproces, het wegwerken van wachtlijsten en het
verkorten van doorlooptijden. De teams komen regelmatig op landelijk niveau
bij elkaar met collega-teams uit andere provincies om van elkaar te leren
en nieuwe inspiratie op te doen. Ze worden begeleid door een professioneel
Doorbraakteam. Het ministerie van VWS financiert het project.Overijssel, Flevoland en Groningen zijn voor het AMK met doorbraak gestart
en de eerste resultaten zijn veelbelovend. Het blijkt mogelijk om door een
andere inrichting van het werkproces in combinatie met een verlaging van de
caseload alle zaken binnen 30 dagen af te doen. Ik ben erg onder de indruk
van deze prestatie. De eindresultaten worden in het voorjaar van 2006 bekend.
Ik overweeg om op basis hiervan de normen voor de doorlooptijd aan te passen.
Inmiddels hebben vrijwel alle provincies kenbaar gemaakt mee te willen doen
aan doorbraak.Bij het merendeel van de AMK’s bestond aan het eind van 2005 vrijwel
geen wachtlijst meer. Om deze situatie te handhaven en te bewerkstelligen
dat ook de laatste wachtlijsten worden weggewerkt is de flexforce AMK’s
van het Leger des Heils nu operationeel. Dit houdt in dat de beschikbare medewerkers
van het Leger aan de slag zijn bij de AMK’s die daar behoefte aan hebben.
Bijzondere aandacht gaat daarbij uiteraard uit naar de provincie Noord Brabant
en de regio’s Haaglanden en Rotterdam. De inschatting is dat ook hier
vóór 1 april 2006 de wachtlijst zal zijn weggewerkt. Hiertoe
is naast de flexforce veel nieuw personeel aangetrokken, wordt personeel binnen
het bureau jeugdzorg flexibel ingezet en worden werkprocessen beter ingericht.
Ik zal hier nauw op toe zien.In dit kader spreken de minister van Justitie en ik op 8 februari
2006 met de gedeputeerden over succesvolle aanpakken van het duurzaam terugdringen
van de wacht- en doorlooptijden bij het AMK, met als doel ervaringen te delen.
Dit is een vervolg op het overleg dat wij hierover in september 2005 hadden.In het algemeen overleg van 7 december 2005 vroegen diverse leden
naar normen voor aanvaardbare doorlooptijden voor de indicatiestelling. Hiervoor
zijn geen wettelijke normen gesteld. Ik heb aan de sector gevraagd hiervoor
normen te ontwikkelen. De uitkomsten van het doorbraakproject vind ik in dit
verband in hoge mate relevant, mede met het oog op de voorgenomen invoering
van een strafrechtelijkegedragsmaatregel voor
jeugdigen, die jeugdzorgmodules kan bevatten (wetsvoorstel gedragsbeïnvloeding
jeugdigen; zie verder onder 5.6). Duidelijk is in ieder geval dat in de doorlooptijden
bij het bureau jeugdzorg op dit moment nog veel winst te boeken is. Hierop
duiden ook de grote verschillen tussen provincies. In het kader van doorbraak
wordt nu de mogelijkheid van een zogenaamde «één-dagsindicatiestelling»
verkend, in die gevallen waarbij sprake is van eenduidige problematiek.5.4 JeugdbeschermingIn deze paragraaf informeer ik u over de voortgang van het programma Beter
Beschermd.Kortere doorlooptijden en verbetering samenwerking in
de ketenDe samenwerking tussen instanties die bij de jeugdbescherming betrokken
zijn verloopt nog niet optimaal. Daardoor kan het soms lang duren voordat
besluiten worden genomen over de inzet van een jeugdbeschermingsmaatregel.
In echte crisisgevallen wordt wel snel ingegrepen, maar in de
overige gevallen blijkt in de tussentijd (adequate) vrijwillige hulp aan het
gezin en het kind niet altijd mogelijk. Dat moet anders.In het voorjaar van 2006 zullen minimaal vijf bijzondere proefprojecten
van start gaan. In die pilots werken bureau jeugdzorg en raad voor de kinderbescherming
samen om álle zaken waarin een beschermingsmaatregel nodig lijkt, binnen
enkele dagen te screenen en te beoordelen op hoe verder te gaan. De intentie
is om zo snel mogelijk de benodigde hulpverlening op gang te brengen. Dit
impliceert ook dat de rechterlijke macht in de pilots zal moeten meewerken
om binnen de kortst mogelijke termijn (enkele dagen) besluiten te nemen over
voorgestelde maatregelen. De complementariteit van de verschillende rollen
van de betrokken organisaties (BJZ, AMK, raad voor de kinderbescherming en
rechter) moet hierbij zichtbaar blijven; wel kunnen die rollen in tijd meer
parallel lopen. Een evaluatie zal eind 2006 uitwijzen welke van de verschillende
werkwijzen de meest succesvolle voor landelijke toepassing zijn. De resultaten
worden gemeld in een eindrapportage van Beter Beschermd, waarbij tevens de
wijze van landelijke implementatie aangekondigd wordt.Ontwikkelen van criteria en realiseren van effectiviteitmetingIn samenspraak met provincies en MOgroep is besloten om een systeem van
effectiviteitsmeting op te zetten voor het hele bureau jeugdzorg. Het NIZW
heeft hiertoe een projectvoorstel ontwikkeld dat zich richt op:• een classificatiesysteem voor de aard
van de problemen (leidend tot landelijk eenduidige definitie van problemen);
hierbij wordt gebruik gemaakt van bestaande, vooral uit het buitenland afkomstige
classificatiesystemen, en• een taxatie-instrument om de ernst
van het probleem vast te stellen; hiertoe kan het al ontwikkelde instrument
STEP worden gebruikt.Het NIZW-voorstel voorziet in de behoefte aan het ontwikkelen van criteria
voor het opleggen of verlengen van een kinderbeschermingsmaatregel en voorziet
tevens in de behoefte aan het instrument voor effectmeting. Verdere ontwikkeling
en wetenschappelijke validering van het instrument kost nog enige tijd. De
kwaliteit en toepasbaarheid van het instrument zijn echter zo belangrijk dat
daarop niet om tijdswille zal mogen worden bezuinigd.Verbetering van de uitvoering van de gezinsvoogdijHet implementatieplan voor de landelijke invoering van het Deltaplan gezinsvoogdij
is klaar. Er zijn afspraken gemaakt over de wijze waarop het verschil in perceptie
tussen de MOgroep en de minister van Justitie wordt overbrugd over het bedrag
dat nodig is voor de landelijke invoering. Omdat invoering niet van het ene
op het andere moment kan (er zijn bijvoorbeeld trainingen van gezinsvoogdijwerkers
in de nieuwe werkwijze nodig) is ook niet onmiddellijk het volledige eindbedrag
nodig. Er is voorzien in een opbouw van € 7 miljoen in 2006, naar € 10
miljoen in 2007 en €14 miljoen in 2008. Als bij nadere analyse blijkt
dat het eindbedrag niet volstaat, ontstaat er een nieuwe situatie. Het geraamde
bedrag voor 2008 kan dan mogelijk worden aangepast.Verbetering van de uitvoering van de voogdijDe MOgroep en Nidos hebben de opdracht gekregen om voor de voogdij een
werkwijze te ontwikkelen en te beschrijven, zoals dat ook voor de gezinsvoogdij
is gebeurd in de vorm van het Deltaplan. De uitgangspunten en het kader voor
de werkwijze zijn inmiddels afgerond en met uitvoeringsorganisaties en de
Inspectie Jeugdzorg besproken. Voor de ontwikkeling en invoering
van de nieuwe werkwijze is € 2 miljoen gereserveerd.Aanpassing van de kinderbeschermingswetgevingIn de Voortgangsrapportage van september 2005 ben ik ingegaan op de voorgenomen
aanpassingen van de kinderbeschermingswetgeving. In aanvulling hierop wil
ik het volgende toelichten. De grond voor een jeugdbeschermingsmaatregel zal
zo wordt geformuleerd, dat ingrijpen eerder mogelijk wordt. De rechter zal
worden uitgenodigd bij iedere ondertoezichtstelling aan te geven welke termijn
gegeven wordt voor de uitvoering daarvan. De behoefte aan aanpassing van de
gronden kwam namelijk onder meer voort uit de wens om bijvoorbeeld ook voor
de duur van een opvoedcursus een maatregel in te kunnen zetten als ouders
niet kunnen worden overgehaald om op vrijwillige basis aan zo’n cursus
deel te nemen. Een ander aspect dat bij de herformulering van de gronden voor
een kinderbeschermingsmaatregel een rol speelt, is de behoefte om het belang
van het kind beter in de wet tot uitdrukking te laten komen. Het blijkt in
de praktijk moeilijk om een gezagsbeperkende maatregel (ots) waar nodig om
te zetten in een ontheffing. De formulering van de gronden voor deze gezagsbeëindigende
maatregelen lijkt dit in de weg te staan. Betwijfeld kan worden of daarin
voldoende naar voren komt dat het belang van het kind de eerste overweging
moet zijn bij de keuze voor deze maatregel. Er zullen dan ook voorstellen
worden gedaan om de gronden voor de gezagsbeëindigende maatregelen te
wijzigen, zodat in de toekomst beter dan nu gekozen kan worden voor die maatregel
die het beste past bij de beschermingsbehoefte van een minderjarige.Het wetsvoorstel zal naar verwachting zomer 2006 voor externe advisering
worden voorgelegd.5.5 JeugdreclasseringHet handboek methode Jeugdreclassering nadert zijn afronding. In maart
2006 wordt het ter beoordeling voorgelegd aan de Erkenningscommissie. Daarna
kunnen een programmahandleiding voor trainers, een beoordelings- en evaluatiehandleiding
en een managementhandleiding worden voltooid. De MOgroep werkt momenteel aan
een implementatieplan voor onder andere scholing en deskundigheidsbevordering.
De scholing van alle jeugdreclasseringsmedewerkers zal tot in 2007 doorlopen.
Het IPO zal nauw bij de implementatie worden betrokken.De MOgroep is voorts gevraagd een plan van aanpak te maken voor de uitvoering
van de aanbevelingen van het rapport van PI Research: Individuele Traject
Begeleiding op papier en in de praktijk.5.6 Wetsvoorstel gedragsbeïnvloedingHet wetsvoorstel gedragsbeïnvloeding jeugdigen1 is ingediend bij de Tweede Kamer. De vaste commissie voor Justitie
heeft het verslag inmiddels vastgesteld. Over de voorbereiding van de implementatie
vindt op dit moment intensief overleg plaats met de betrokken partijen, waaronder
de MOgroep en het IPO.5.7 Taakstelling justitiële jeugdinrichtingenBij brief van 25 november 2005, met kenmerk 5390034/05/04 is een
schriftelijke reactie gegeven op de door de Kamerleden bij de behandeling
van de justitiebegroting ingediende amendementen. In deze reactie onder andere
op amendement 34 van het lid De Wit, betreffende de verhoging van het budget
van de justitiële jeugdinrichtingen, is verzocht de voorstellen
van Justitie en de dekking daarvan af te wachten. Er is sprake van een toenemende
druk op het primaire proces in de justitiële jeugdinrichtingen mede als
gevolg van diverse taakstellingen en de aangekondigde veranderingen in het
kader van de optimalisering van het zorgaanbod, waarbij een scheiding tussen
civielrechtelijk en strafrechtelijk geplaatste jeugdigen (in de justitiële
jeugdinrichtingen) aan de orde is. Daarom is besloten de komende drie jaar
(periode 2006–2008) het primaire proces te versterken. Door reallocatie
van middelen wordt een deel van de opgelegde bezuinigingen ongedaan gemaakt,
zowel bij de particuliere jeugdinrichtingen als bij de rijksinrichtingen.
Omdat dit verder gaat dan de strekking van het amendement, wordt hiermee meer
dan volledig tegemoet gekomen aan de bezwaren van het lid De Wit. Concreet
wordt de taakstelling voor de justitiële jeugdinrichtingen gedurende
de periode 2006–2008 verlaagd met een jaarlijks bedrag van circa € 7,5
miljoen. Dekking is gevonden binnen de budgettaire kaders van de Dienst Justitiële
Inrichtingen (DJI). De dekking vloeit in hoofdzaak voort uit het beperken
van de overheadkosten en incidentele besparingen op de huisvestingslasten.
Met extra middelen kan het primaire proces worden versterkt. De hiermee samenhangende
begrotingsmutaties zullen op de betrokken operationele doelstellingen bij
de Voorjaarsnota 2006 worden verwerkt.5.8 Landelijke werkende instellingen voor (gezins)voogdij
(LWI’s)Er is in samenwerking met provincies en LWI’s een convenant voorbereid
waarin bestuurlijke afspraken zijn neergelegd over de decentralisatie van
de financiering en aansturing. Het convenant wordt op korte termijnvoor ondertekening
voorgelegd aan alle partijen. De stand van zaken van de inpassing van de afzonderlijke
LWI’s is als volgt:• Het Leger des Heils Jeugdzorg en Reclassering (voorheen AJL) heeft
in goede samenwerking met de bureaus jeugdzorg een transitieplan opgesteld
om per 1 januari 2008 de justitietaken over te dragen aan de bureaus
jeugdzorg. Tegelijkertijd is het Leger actief om zich verder te ontwikkelen
als aanbieder van zorg op het snijvlak van justitie en jeugdzorg.• Zoals eerder in de Voortgangsrapportage is vermeld zal voor de
Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn een evaluatie plaatsvinden voordat het
definitieve eindperspectief wordt vastgesteld.• Over de positionering van de William Schrikker Groep (WSG) in het
stelsel van jeugdzorg vinden op dit moment nog besprekingen plaats met betrokken
partijen. Ik hoop u hierover op 31 januari a.s. nader te kunnen berichten.6. Zorgaanbod6.1 Kwaliteit, effectiviteit en professionaliteitIn het algemeen overleg van 7 december 2005 heb ik u een stand van
zaken ten aanzien van professionalisering van de jeugdsector en het gebruik
van effectieve behandelmethoden toegezegd. Hierbij ga ik ook in op de vraag
van de heer Çörüz (CDA) tijdens het overleg van 16 juni
2005 naar de inzet van tuchtrecht voor de jeugdzorg.Het beeld dat ik voor ogen heb is een sector waarin effectieve behandelmethoden
worden toegepast door competente, adequaat opgeleide professionals in efficiënt
ingerichte en goed samenwerkende organisaties. Hierop moet ook daadwerkelijk
getoetst, gestuurd en afgerekend worden. De rol van het rijk in deze is stimulerend,
aanjagend en kaderstellend. Het rijk ondersteunt de sector op verschillende
manieren.Kwaliteit, effectiviteit en professionaliteit zijn nauw met elkaar verweven.
In de laatste Voortgangsrapportage heb ik u reeds uitgebreid bericht over
kwaliteit en effectiviteit. Het komt erop neer dat in het kader van de kwaliteitsimpuls «Resultaten
tellen» inmiddels verschillende initiatieven gestart zijn zoals ontwikkeling
en invoering van een kwaliteitssysteem en prestatie-indicatoren. Ik heb ZonMw
gevraagd om een onderzoeksprogramma Jeugd op te zetten. Dit programma levert
de komende jaren informatie over effectieve interventies. Het nieuwe Kenniscentrum
Jeugd (voorheen NIZW) zal deze kennis toegankelijk maken voor de sector, bijvoorbeeld
via de website www.jeugdinterventies.nl. Ook wordt gewerkt aan een systeem
van certificering van interventies. Dit geldt voor de gehele jeugdketen: «Kwaliteit
en effectiviteit van preventieve, curatieve en repressieve programma’s»
is één van de thema’s binnen Operatie Jong.De komende jaren zal verder uit moeten kristalliseren wat een werker in
de jeugdzorg moet kennen, kunnen en doen. Deze kennis moet zijn beslag krijgen
in het handelen van de professional. Ik ben van mening dat hier een inhaalslag
nodig is. Zaken die aandacht behoeven zijn: de beroepenstructuur, initiële
opleidingen en bij- en nascholing, het werken volgens protocollen en standaarden,
beroepsregisters en de rol van de beroepsverenigingen. Pas dan komt de mogelijke
invoering van wettelijk tuchtrecht in beeld.Van belang is dat er allereerst een goed uitgewerkte beroepenstructuur
is. Het gaat dan om de vraag welke professionals nodig zijn in de jeugdzorg:
wat deze mensen moeten kennen en kunnen. Vervolgens is het zaak dat de initiële
opleidingen hun curricula hierop toesnijden. De basisopleiding zal lang niet
altijd en zeker niet voor eeuwig toereikend zijn: bij- en nascholing is noodzakelijk.
Ik heb een pakket van gecertificeerde opleidingen voor ogen waarmee werkers
in de jeugdzorg getraind worden in het toepassen van effectieve behandelingsmethoden.
Werkers die aan bepaalde voorwaarden voldoen kunnen zich registreren bij een
beroepsregister.Duidelijk moet worden welke scholing vereist is voor de verschillende
werkzaamheden binnen de jeugdzorg. Werkgevers passen hun aannamebeleid hierop
aan en dragen zorg voor de bijen nascholing. Provincies maken hierover afspraken.
Als dit op orde is kan ook de invoering van wettelijk tuchtrecht, naar analogie
van de medische sector, bekeken worden. Nu is dat nog een brug te ver. Op
dit moment kennen verschillende beroepsverenigingen overigens reeds een beroepsregister
en intern tuchtrecht (beoordeling door collega-professionals). Ik juich dat
toe. Werkers in de jeugdzorg zijn echter maar zeer beperkt georganiseerd.Ik sta niet alleen in mijn toekomstbeeld. Ook de werkgevers verenigd in
de MOgroep onderschrijven het belang van professionalisering. Naar verwachting
presenteren zij dit voorjaar een plan van aanpak.Verschillende acties zijn ook al in gang gezet. Voor de initiële
opleidingen is van belang dat het NIZW beroepsontwikkeling recent in opdracht
van het Platform Kwalificatiebeleid een nieuwe beroepenstructuur voor de sector
Zorg en Welzijn heeft ontwikkeld. Met deze beroepenstructuur maakt de sector
aan het onderwijs duidelijk welke beroepsgroepen de komende jaren nodig zijn
en wat deze mensen moeten kennen en kunnen. Bekeken wordt of voor de jeugdzorg
een verdere verfijning nodig is. Ik heb inmiddels ZonMw gevraagd een plan
van aanpak te maken voor de landelijke uitrol van Multi Systeem Therapy (MST)
en Functionele Familie Therapie (FFT). Verder heb ik € 2,2 miljoen
uitgetrokken voor de invoering van het Parent Management Training programma-Oregon
model (PMTO). De komende tijd zal duidelijk moeten worden welke bij- en nascholingen
nog meer een impuls verdienen.Professionals die al werkzaam zijn in de praktijk moeten ondersteund worden
in hun professioneel handelen. Standaardisering van inhoudelijke criteria,
ondersteunende instrumenten en protocollen helpen daarbij. Specifiek voor
de bureaus jeugdzorg is nu gekozen voor de prioriteiten verbetering indicatiestelling
en aanpak kindermishandeling. Zoals u in paragraaf 5.1. heeft kunnen
lezen heb ik in december 2005 € 1,5 miljoen aan de provincies overgemaakt
om dit te ondersteunen.6.2 PleegzorgOp 23 december 2005 heeft u van de minister van Justitie en mij een
integrale brief over de pleegzorg ontvangen1.
In deze brief gaan wij in op een aantal nieuwe ontwikkelingen binnen de pleegzorg.
Ook hebben wij onze acties op gesignaleerde knelpunten beschreven. Zo zal
de positie van de pleegouder worden versterkt door diens positie te regelen
in de Wet op de jeugdzorg en wordt de pleegvergoeding vanaf 2006 vooraf
(en dus niet meer achteraf) geïndexeerd. Voor de volledige inhoud verwijs
ik naar de brief.6.3 Extra middelen zorgaanbodHet kabinet heeft vanaf 2006 € 33 miljoen structureel extra
beschikbaar gesteld voor het jeugdzorgaanbod op grond van de Wet op de jeugdzorg.
De middelen zijn beschikbaar gekomen als reactie op de toename van het aantal
uithuisplaatsingen. Hierdoor wordt vaker een beroep gedaan op pleeg- en residentiële
zorg. Met deze extra middelen moeten de wachtlijsten bij de pleegzorgplaatsen
(voor zover deze het gevolg zijn van een tekort aan middelen) tot het verleden
behoren, en kan extra vraag naar residentiele zorg worden opgevangen. Deze
middelen komen boven op de middelen die in het hoofdlijnenakkoord al extra
voor de wachtlijsten zijn uitgetrokken (€ 11,7 miljoen in 2004 oplopend
tot € 39,4 miljoen vanaf 2007). Provincies en grootstedelijke
regio’s kunnen de hoofdlijnenakkoordmiddelen (ook) aanwenden voor de
wachtlijstproblematiek bij de AMK’s. Ik heb met het IPO de volgende
afspraken gemaakt over de inzet van de € 33 miljoen:Totaal beschikbaar 33,0– William Schrikker 1,3– SGJ 0,3– Landelijke reservering knelpunten jeugdzorg 5– Toevoeging uitkeringen provincies/grootstedelijke regio’s
26,32 (bedragen x € 1mln.)Ik heb met het IPO overeenstemming over de verdeelsleutel voor deze middelen.
Ik hecht eraan dat provincies vooraf zichtbaar maken welke prestaties zij
gaan leveren, en zich achteraf hierover verantwoorden. Ik heb het IPO gevraagd
hiervoor een voorstel te formuleren.6.4 Provincieoverschrijdende zorgProvincies en grootstedelijke regio’s hebben met het oog op de inwerkingtreding
van de Wet op de jeugdzorg en vanwege het ontbreken van een vraagvolgende
financiering reeds in 2004 een bestuurlijke afspraak gemaakt om buitenprovinciaal
zorgverkeer mogelijk te maken, zonder dat daarbij sprake is van verrekening
tussen partijen. Deze afspraak houdt in dat een jeugdzorgaanbieder maximaal
10% van zijn budget kan inzetten voor hulp aan jeugdigen die, voorafgaand
aan de indicatiestelling, niet duurzaam verbleven in de provincie die deze
zorgaanbieder financiert. Deze regeling is ontdaan van bureaucratie, door
geen verrekening tussen partijen toe te passen.Door de jeugdzorgbrigade is eind 2005 gesignaleerd dat de regeling niet
consequent wordt uitgevoerd vanwege interpretatieverschillen over de regeling.
Dit is voor het IPO aanleiding geweest om de regeling in overleg met de MOgroep
opnieuw te beoordelen. Buiten de interpretatieverschillen is er ook een probleem
met (netwerk)pleegzorg over de provinciegrens heen. Het IPO zal binnenkort
met een voorstel komen om beide problemen voorzover mogelijk van een adequate
oplossing te voorzien. Tot die tijd is in IPO verband bestuurlijk de afspraak
gemaakt dat provincies er voor zorgdragen dat cliënten die momenteel
zorg ontvangen, onder gebruikmaking van deze regeling, geen hinder van genoemde
onduidelijkheden zullen ondervinden.6.5 Experiment persoonsvolgend budgetMevrouw Van Miltenburg (VVD-fractie) vroeg tijdens het begrotingsoverleg
naar de ervaringen met het experiment met het persoonsvolgend budget, dat
in februari 2005 in Limburg is gestart. Het doel van het experiment is een
meer effectieve, efficiënte en klantgerichte jeugdzorg en minder wachtlijsten.
Bureau jeugdzorg geeft uitvoering aan het experiment. Jeugdigen en hun ouders
kunnen de zorg die wordt geïndiceerd samen met de casemanager van bureau
jeugdzorg naar eigen inzicht inkopen. Maximaal is € 8 000 per
persoonsvolgend budget beschikbaar. De hoogte van het bedrag leidt er in de
praktijk toe dat vooral (intensieve) vormen van ambulante hulpverlening worden
ingekocht. Tot 1 januari 2006 zijn vijfentwintig persoonsvolgende budgetten
toegekend en is de hulp gestart: twintig keer bij een zorgaanbieder die al
werkzaam is in de jeugdzorg en vijf keer bij een nieuwe aanbieder.De provincie Limburg volgt de effecten van de persoonsvolgende budgetten:
het type cliënt dat hiervan gebruik maakt, doelrealisatie, de cliënttevredenheid
en of het aanbod van zorg daadwerkelijk is veranderd. In de tweede helft van
2006 zal worden besloten over structurele invoering van dit instrument in
Limburg.6.6 Gesloten jeugdvoorzieningenOp 22 november 2005 heeft u van de minister van Justitie en mij een
brief ontvangen over het project gesloten jeugdvoorzieningen1. In deze brief zijn wij ingegaan op de stand van zaken binnen het
project. Wij streven ernaar u enkele keren per jaar over dit project te informeren
door middel van een separaat voortgangsbericht. In het eerste kwartaal van
2006 kunt u een dergelijk voortgangsbericht verwachten.6.7 Positie van zorgvragers en hun ouders bij LVG-zorgMevrouw Lambrechts (D66) vroeg tijdens het Algemeen Overleg van 7 december
2005 naar de positie van zorgvragers en hun ouders, naar aanleiding van een
uitzending van Netwerk.Ik streef ernaar het zorgplan een belangrijker rol te geven binnen de
zorgzwaartebekostiging en de verantwoording. Via het zorgplan wil ik de positie
van de cliënt (en zijn ouders) in zijn relatie tot de aanbieder versterken.
Het zorgplan is een contract over de zorglevering tussen cliënt en zorgaanbieder.
Ik vind dat de tevredenheid van de cliënt over zijn zorgplan, over de
geleverde zorg in relatie tot de afgesproken doelen en activiteiten, een rol
zou moeten spelen in de verantwoording over de zorg. Het zorgkantoor controleert
vervolgens globaal. Ik zal onderzoeken of en op welke wijze het zorgplan deze
rol kan vervullen. Tevens zal ik onderzoeken of het niet averechts werkt.
Het mag namelijk niet leiden tot onnodige juridisering van de relatie.7. Aanpak kindermishandeling7.1 Tussenstand RAAKIn de zomer van 2003 zijn vier regio’s gestart met de zogenaamde
RAAK-aanpak (reflectie- en actiegroep aanpak kindermishandeling). Deze regio’s
werken aan een sluitende aanpak van kindermishandeling die moet resulteren
in een opvoedingsondersteunend aanbod voor ouders, een systeem van signalering
van kindermishandeling en een adequaat hulpverleningsaanbod. De aanpak heeft
een looptijd van drie jaar. In de laatste periode tot de zomer van 2006 wordt
door middel van deskundigheidsbevordering en kennisoverdracht gewerkt aan
structurele inbedding van de activiteiten. De randvoorwaarden voor een succesvolle
invulling van een sluitende aanpak van kindermishandeling tekenen zich af.
Zo wordt de noodzaak duidelijk van regie en sturing aangezien zeer veel verschillende
organisaties betrokken zijn. Ook de schaalgrootte van de regio is van belang.
Deze moet niet te groot zijn en duidelijk afgebakend zodat de rol en verantwoordelijkheid
van alle ketenpartners helder is.Er is nu nog onvoldoende bekend over de effectiviteit van de verschillende
activiteiten. Voor een landelijke uitrol wil ik dan ook eerst de eindresultaten
afwachten. Op dit moment wordt een handboek opgesteld waarin randvoorwaarden
en inhoudelijke voorbeelden worden opgenomen. Dit handboek is eind 2006 gereed.
Ondertussen worden goede voorbeelden en veelbelovende activiteiten via websites
en nieuwsbrieven zoveel mogelijk verspreid. Ook vinden er regelmatig conferenties
plaats. Op deze manier kan vooruitlopend op een eventuele landelijke implementatie
al zoveel mogelijk van elkaar worden geleerd.7.2 Implementatie meldcodeVanaf februari 2004 is hard gewerkt aan de implementatie van de meldcode
kindermishandeling. De implementatie is gericht op de sectoren kinderopvang,
onderwijs en jeugdgezondheidszorg. Op dit moment wordt de eindmeting naar
het gebruik van de meldcode in deze sectoren uitgevoerd. De verwachting is
dat inmiddels een belangrijk deel van de beroepskrachten met een meldcode
werkt. In februari 2006 zijn de resultaten van de eindmeting beschikbaar.Ter ondersteuning van dit implementatietraject heb ik besloten om het
gebruik van de meldcode verplicht te stellen. De resultaten van het implementatietraject
zullen dan ook worden benut bij de verdere uitwerking van de wettelijke regeling.
Over de mogelijke invulling van deze regeling wordt overleg gevoerd met de
departementen van OCW en SZW. Ik verwacht dat begin 2006 de contouren duidelijk
zijn. Hierover zullen de diverse beroepsgroepen geconsulteerd worden waarna
het formele wetgevingstraject in gang wordt gezet.8. GezinscoachingZowel in de Wet op de jeugdzorg als bij het formuleren van de gemeentelijke
functies in het jeugdbeleid (Wet maatschappelijke ondersteuning) is het begrip
gezinscoaching geïntroduceerd in relatie tot coördinatie van zorg.
Eerder is aangegeven dat op basis van de pilot in de provincie Limburg een
nadere invulling gegeven zal worden. De Limburgse resultaten zijn eind september
2005 beschikbaar gekomen. Ook de resultaten van een later gestart experiment
in de provincie Gelderland zijn inmiddels bekend. In het onderstaande kader
wordt een samenvatting gegeven van het begrip gezinscoaching. De afgelopen jaren zijn er in Nederland veel initiatieven ontplooid om
de hulpverlening aan gezinnen met meervoudige problematiek te verbeteren.
Dit is positief: het gaat immers om situaties waarin een standaardoplossing
vaak niet voldoet. De bevindingen uit Limburg en Gelderland kunnen gemeenten
en provincies helpen om een op hun situatie toegesneden aanpak te ontwikkelen.
VNG en IPO ondersteunen deze zienswijze en dragen daarom bij aan verspreiding
van de resultaten. De pilots in Limburg en Gelderland hebben ook vragen opgeroepen
over de aansluiting tussen de gemeentelijke en provinciale verantwoordelijkheden
op basis van de Wmo en de Wet op de jeugdzorg (het zgn. «grijze gebied»).
Hierover maak ik nadere afspraken met VNG en IPO.De Tweede Kamer heeft op 18 februari 2004 de motie Kalsbeek c.s aangenomen
waardoor het mogelijk moet worden dat een gezinsvoogdijwerker ook vrijwillige
begeleidingen in een ots-gezin uitvoert, bijvoorbeeld als gezinscoach. De
minister van Justitie heeft aangegeven eerst de resultaten van de pilots in
Limburg af te willen wachten, alvorens hierover een standpunt in te willen
nemen. De pilots in Limburg en ook in Gelderland laten zien dat het niet voor
de hand ligt dat het gezin ervoor kiest de gezinsvoogdijwerker gezinscoachingstaken
te laten vervullen. Gezinscoaching wordt in het huidige bestel in principe
niet uitgevoerd door een gezinsvoogdijwerker. Dit is conform de afspraken
in het bestuurlijk overleg van 31 oktober 2002: het bureau jeugdzorg
voert geen gezinscoachingstaken uit tenzij de voorliggende voorzieningen of
het geïndiceerde zorgaanbod hierin (nog) niet kunnen voorzien. Wij zijn
het wel met de Tweede Kamer eens dat het goed is de gevraagde continuïteit
in gezinsbegeleidingen mogelijk te maken. Dat staat in beginsel los van de
vraag of dit moet in de vorm van gezinscoaching. Over de weg waarlangs die
continuïteit het beste bereikt kan worden, voeren wij nog overleg. U
ontvangt hierover zo spoedig mogelijk nader bericht.Gezinscoaching samengevatHoe verhoudt gezinscoaching zich tot andere vormen van gezinshulp en coördinatie
van zorg?– Gezinscoaching wordt alleen ingezet in een gezin met meerdere
problemen, waar het opgroeien van kinderen in het geding is en waarbij meerdere
hulp- en dienstverleners betrokken zijn (verder: multiprobleemgezinnen) en
dat de regie op de hulp- en dienstverlening is kwijtgeraakt. Alle andere vormen
van gezinshulp noemen we geen gezinscoaching. Het aantal multiprobleemgezinnen
in ons land wordt geschat op 0,5–1,0%.– In de meeste gevallen volstaat het als de hulpverleners de
hulp afstemmen en een gezamenlijk plan maken. Limburg noemt dit «één
gezin, één plan, één team». Dit noemen we
coördinatie van zorg.Hoe organiseer je gezinscoaching?– Gemeenten en provincies zijn verantwoordelijk voor het maken
van afspraken over hulpverlening aan multiprobleemgezinnen, coördinatie
van zorg en de eventuele inzet van gezinscoaching. Het gaat om eigenstandige
verantwoordelijkheden die complementair zijn.– In ieder geval vergt een goede aanpak van multiprobleemgezinnen
dat er afspraken worden gemaakt tussen een gemeentelijk aanspreekpunt en het
bureau jeugdzorg. In Limburg bleek het algemeen maatschappelijk werk het meest
voor de hand liggend als gemeentelijk aanspreekpunt.– Dit lokale samenwerkingsverband van gemeentelijk en provinciaal
gefinancierde voorzieningen organiseert dat coördinatie van zorg plaatsvindt
en dat er een besluit valt over het al dan niet inzetten van gezinscoaching.– Dit lokale samenwerkingsverband moet afspreken waar en hoe
men een melding kan doen van een multiprobleemgezin. Hieraan moet bekendheid
gegeven worden.\– Doorzettingsmacht (de bevoegdheid dingen te kunnen regelen)
moet geregeld worden. Dit kan via het afgestemde hulpverleningsplan. Hieraan
gaan afspraken tussen de financierende overheden vooraf.Wie kan gezinscoaching doen?– Gezinscoaching is een taak, geen functionaris. Je treedt
op als gezinscoach.– Cruciaal is dat de gezinscoach het vertrouwen heeft van het
gezin. Van daaruit kan de relatie met en regie op de betrokken hulp- en dienstverleners
verbeterd worden.– Inzet van gezinscoaching vindt plaats op basis van vrijwilligheid.– Gezinscoaching kan door professionals afkomstig uit verschillende
instanties uitgevoerd worden. In Limburg waren de professionals afkomstig
van onder meer het algemeen maatschappelijk werk, gespecialiseerde gezinsverzorging
en jeugdzorgaanbieders.– Een niet-professional kan weliswaar deels taken uitvoeren
die ook verricht worden door de professional, maar dat duiden we niet aan
met gezinscoaching. Uitgangspunt is dat gezinscoachingstaken worden uitgevoerd
door een professional. Hiermee wordt aangesloten bij de bevindingen in Gelderland.
Hulp van familie en vrienden is en blijft belangrijk, maar als de problemen
zo groot zijn dat het niet meer op eigen kracht en met het eigen netwerk lukt,
dan komt een professional in beeld.9. CliëntenparticipatieIn de Wet op de jeugdzorg is opgenomen dat bureaus jeugdzorg en zorgaanbieders
een cliëntenraad dienen in te stellen. Ook op beleidsniveau is de positie
van de cliënt versterkt. Zowel provincie als rijk moeten hun beleid met
de cliëntenorganisaties afstemmen. Op landelijk niveau is sinds het voorjaar
van 2005 het Landelijk Cliëntenforum Jeugdzorg actief. Dit forum is de
landelijke gesprekskoepel voor Justitie en VWS.Uit een eerste inventarisatie van het Landelijk Cliëntenforum Jeugdzorg
en uit de uitvoeringsprogramma’s Jeugdzorg 2006 blijkt dat de aanwezigheid
en het functioneren van cliëntenraden op een aantal plaatsen verbeterd
kan worden. Wij hebben in de gesprekken met de provincies over de uitvoeringsprogramma’s
aandacht gevraagd voor de cliëntenraden. Ook het Landelijk Cliëntenforum
stimuleert het ontstaan van cliëntenraden door pleitbezorging en ondersteuning.
In januari 2006 heeft het Forum de eerste landelijke cliëntendag georganiseerd.De formele cliëntenparticipatie zal vanwege zijn formele vorm en
de vlottende bevolking van de instellingen niet de enige vorm van cliëntenparticipatie
kunnen zijn. Daarom ben ik ook in gesprek met het Landelijk Cliëntenforum
over andere mogelijkheden van cliëntenparticipatie als jongerenpanels,
websites of het houden van cliënttevredenheidstoetsen. Ik weet dat provincies
creatieve manieren zoeken om cliënten bij het beleid en de uitvoering
te betrekken. Zo wil de provincie Groningen een consulent aanstellen die onafhankelijk
opereert en tot taak heeft de ervaringen van cliënten te vernemen en
hun visie. Op deze wijze komen knelpunten in beeld en wordt de stem van de
cliënt gehoord die van belang is voor de ontwikkeling van beleid.Mevrouw Kant van de SP-fractie vroeg mij tijdens het algemeen overleg
van 7 december 2005 een meldpunt jeugdzorg te organiseren, vergelijkbaar
aan het meldpunt verpleeghuizen. Gezien de hieronder beschreven bestaande
klachtmogelijkheden, heeft een dergelijk meldpunt in mijn ogen geen toegevoegde
waarde. Cliënten kunnen momenteel bij een zorgaanbieder of bureau jeugdzorg
een bezwaar tegen een beslissing indienen bij een onafhankelijke bezwaarcommissie
waarna beroep openstaat bij de kinderrechter. Daarnaast kunnen zij een klacht
indienen over gedragingen van medewerkers bij een onafhankelijke klachtencommissie. Indien een klacht gegrond wordt verklaard kan de klachtencommissie
aanbevelingen doen aan het bureau jeugdzorg of de zorgaanbieder. Tegen een
uitspraak van de klachtencommissie kan niet in beroep worden gegaan. Wel kan
een klacht worden ingediend bij de Nationale Ombudsman en staat indien sprake
zou zijn van onrechtmatig handelen beroep open op de burgelijke rechter. Ook
kan een provincie de Inspectie Jeugdzorg verzoeken een onderzoek in een individuele
zaak in te stellen.10. Ten slotteOok in het laatste kwartaal van 2005 is, u ziet het grote aantal onderwerpen
in dit bericht, sprake geweest van veel ontwikkelingen op het terrein van
het jeugdbeleid. Er wordt breed gewerkt aan de uitwerking van reeds ingezet
beleid en in de praktijk geconstateerde problemen. In 2006 zullen we met de
resultaten van het evaluatieonderzoek van de Wet op de jeugdzorg, de eindrapportage
van de jeugdzorgbrigade en het sturingsadvies van de Operatie Jong een goed
zicht krijgen op de onderwerpen waarop wij ons nader moeten richten. Ik hoop
in elk geval dat u met dit voortgangsbericht voldoende op de hoogte bent gesteld
van de stand van zaken aan het begin van 2006.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpXNoot1Eerste Kamer 2003–2004, 28 168, F.XNoot1DJB/JZ-2633457.XNoot2Tweede Kamer 2005–2006, 29 284, nr. 16.XNoot3Tweede Kamer 2005–2006, 29 284, nr. 15.XNoot1Tweede Kamer 2005–2006, 29 284, nr. 14.XNoot1Tweede Kamer 2005–2006, 29 815, nr. 40.XNoot2Tweede Kamer 2005–2006, 29 815, nr. 41.XNoot1Tweede Kamer 2005–2006, 30 332, nr. 2.XNoot1Kamerstuk 29 815, nr. 45.XNoot2Inclusief middelen voor de gebiedsaanpassing Overijssel-Gelderland.XNoot1Tweede Kamer 2005–2006, 24 587, nr. 148. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29815-47.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl