Wijziging Elektriciteitswet 1998 i.v.m. implementatie richtlijn 2005/89/EG, waarborgen zekerheid elektriciteitsvoorziening en infrastructuurinvesteringen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30934, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-01-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30934 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEEN1. Doel en aanleiding1.2 Leveringszekerheid in Nederland2. Richtlijnverplichtingen die niet in regelgeving
omgezet behoeven te worden2.1 Algemene bepaling (investeringsklimaat)2.2 Operationele netwerkbeveiliging2.3 Handhaving van het evenwicht tussen aanbod en vraag3. Richtlijnverplichtingen die wel in regelgeving
omgezet worden3.1 Export-importcapaciteit3.2 Vangnetbepaling4. Administratieve lasten en overige nalevingskostenII ARTIKELENArtikel 1Onderdeel A (wijziging artikel 1)Onderdeel B (wijziging van artikel 4a)Onderdeel C (wijziging van artikel 16)Onderdelen D (wijziging van artikel 21)Onderdeel E (nieuw artikel 25)Onderdeel F (wijziging van artikel 31)Onderdeel G (wijziging van artikel 33)OndertekeningLichaamTransponeringstabel 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30934Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 934Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 in verband met de implementatie
van richtlijn 2005/89/EG inzake maatregelen om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening
en de infrastructuurinvesteringen te waarborgennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1I ALGEMEEN1. Doel en aanleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State)Dit
wetsvoorstel strekt tot implementatie in de Elektriciteitswet 1998 (verder
te noemen: de wet) van richtlijn nr. 2005/89/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 18 januari 2006 inzake maatregelen
om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en de infrastructuurinvesteringen
te waarborgen (PbEU L 33) (hierna te noemen: de richtlijn).2 De richtlijn beoogt ten behoeve van de Europese Unie (hierna te noemen:
de EU) zorg te dragen voor een betere waarborging van de leveringszekerheid
door investeringen in de Europese energiesector te bevorderen, ter versterking
van de concurrentie en ter voorkoming van regelmatige stroomonderbrekingen.
De richtlijn heeft tot doel het nemen van maatregelen die de goede werking
van de interne elektriciteitsmarkt van de EU verzekeren, door de zekerheid
van de elektriciteitsvoorziening en een adequaat niveau van investeringen
in infrastructuur waaronder interconnecties tussen lidstaten te garanderen.
De richtlijn is gericht op de instelling van een duidelijk kader waarin lidstaten,
in overeenstemming met de gemeenschappelijke regels voor de interne Europese
elektriciteitsmarkt zoals vastgelegd in Richtlijn 2003/54/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 26 juni 2003 betreffende
gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende
intrekking van Richtlijn 96/92 EG (PbEG L 176), algemeen, transparant en niet-discriminerend
beleid met betrekking tot de leveringszekerheid van de elektriciteitsvoorziening
moeten bepalen.Achtergrond is het in 2001 gepubliceerde Groenboek over de continuïteit
van de energievoorziening waarin gesteld wordt dat de verwezenlijking van
de interne markt een belangrijke voorwaarde is voor economische groei. De
integratie van de Europese energiemarkten leidt tot grotere efficiency en
draagt bij aan de leveringszekerheid. Daarnaast is het waarborgen van de leveringszekerheid
een basisvoorwaarde voor een goed functionerende en concurrerende interne
markt. Een betrouwbare energievoorziening tegen redelijke prijzen is essentieel
voor economische groei en welzijn van de Europese burgers. Dit vereist voldoende
investeringen in interconnecties tussen lidstaten om zo meer onderlinge
concurrentie mogelijk te maken. Ook zijn investeringen in infrastructuur en
interconnecties noodzakelijk om zeker te stellen dat de netwerken de toenemende
vraag naar elektriciteit aankunnen, zodat toekomstige stroomstoringen en black-outs
uitblijven. Nu in een geliberaliseerde Europese markt private partijen verantwoordelijk
zijn voor investeringen in productiecapaciteit is het van belang om een helder
en eenduidig mogelijk kader te scheppen waarbinnen zij kunnen investeren.De hoofdelementen van de richtlijn zijn:• versterking van de noodzaak tot samenwerking tussen de landelijke
netbeheerders van de lidstaten bij investeringen in interconnectie en uitwisseling
van informatie en bij het streven naar verdere optimalisatie van het gebruik
van interconnectiecapaciteit;• bevordering van afstemming tussen de landelijke netbeheerders over
het hanteren van operationale veiligheidsnormen en verplichtingen bij het
beheer van netwerken;• voeren van een duidelijk omschreven beleid gericht op het handhaven
van het evenwicht tussen de elektriciteitsvraag en de beschikbare productiecapaciteit;• versterking van de monitoringsverplichtingen voor lidstaten, landelijke
netbeheerders en de Europese Commissie met betrekking tot de toekomstige ontwikkeling
van het aanbod en de vraag naar elektriciteit en van interconnectiecapaciteit.De nadruk ligt op het stellen van een duidelijk rechtskader waarbinnen
de taken en verantwoordelijkheden van de bevoegde autoriteiten en de lidstaten
zelf alsmede voor alle relevante marktdeelnemers helder zijn.1.2 Leveringszekerheid in NederlandEr is de afgelopen jaren een uitgebreide analyse gemaakt van de leveringszekerheidsituatie
in Nederland en de beleidsmatige afwegingen die hierbij aan de orde komen.
Dit is uitgemond in een brief aan de Tweede Kamer in juni 2004 (Kamerstukken
II, 2004/05, 29 023, nr. 4). Geconcludeerd wordt dat voor leveringszekerheid
twee factoren van belang zijn, namelijk de kwaliteit van de netwerken en het
tijdig en voldoende investeren in productiecapaciteit. De kwaliteit van het
netwerken wordt geborgd via wet- en regelgeving en het toezicht daarop door
de raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (hierna te noemen:
NMa). Netbeheerders hebben primair de taak om de netwerken op een doelmatige
en betrouwbare wijze te onderhouden. Bepalingen over de betrouwbaarheid van
de netten zijn nader uitgewerkt in de Regeling kwaliteitsaspecten netbeheer
elektriciteit en gas die sinds december 2004 in werking is getreden.In een vrije markt bepalen de wetten van vraag en aanbod of, wanneer en
door wie er wordt geïnvesteerd in productiecapaciteit. Hiermee wordt
de leveringszekerheid primair bepaald door een goed investeringsklimaat en
goede marktwerking. Deze richtlijn focust zich met name op dit punt door het
creëren van een duidelijk en stabiel kader, waarbinnen private partijen
in staat worden gesteld om te investeren in productiecapaciteit. Daarmee wordt
aangesloten bij de doelstellingen van de richtlijn, om te komen tot een interne
markt met als basis een efficiënte betrouwbare energievoorziening.Het blijkt dat de werking van de markt in Nederland ten opzichte van de
omringende landen relatief goed is. In Nederland is er sprake van een relatief
zeer gunstig investeringsklimaat dat wordt bepaald door het vestigingsklimaat,
de zekerheid omtrent regelgeving en de aanwezigheid van voldoende kapitaalkrachtige
en kredietwaardige ondernemingen. Voor grootschalige elektriciteitsproductie
kent Nederland een aantal gunstige vestigingsfactoren. Zo heeft Nederland
uitstekende aanvoerroutes voor brandstoffen zoals kolen, een kwalitatief
hoogwaardig gas- en elektriciteitsnet, relatief veel koelwater, substantiële
gasvoorraden en relatief veel interconnectiecapaciteit die ook voor export
gebruikt kan worden, indien marktomstandigheden daartoe aanleiding geven.
Dit vestigingsklimaat biedt een goed uitgangspositie voor investeringen in
nieuwe productie-eenheden voor elektriciteit in Nederland.De netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet dient op grond van
de wet jaarlijks een monitoring van de leveringszekerheid uit te voeren. Het
doel van deze monitoring is om inzicht te geven in de verwachte ontwikkeling
van het binnenlandse aanbod ten opzichte van de binnenlandse vraag naar elektriciteit.
Tegelijkertijd maakt de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet (TenneT)
een analyse van de risico’s van importafhankelijkheid. Uit de monitoringsrapportages
van 2004 en 2005 van TenneT blijkt dat het structureel beter gaat met de leveringszekerheid
in Nederland. Tot en met 2013 is voldoende aanbod mogelijk om aan de binnenlandse
vraag te voldoen.Nederland voldoet met haar regelgeving reeds in behoorlijke mate aan de
eisen die de richtlijn stelt op het gebied van de voorzieningszekerheid van
elektriciteit. Dat neemt niet weg dat voor Nederland deze richtlijn belangrijk
is. Momenteel zijn in de wet en in de voorwaarden, bedoeld in artikel 31,
eerste lid, van de wet al verschillende bepalingen opgenomen die dienen ter
waarborging van de leveringszekerheid. Met de implementatie van de richtlijn
wordt meer expliciet welke doelstellingen moeten worden nagestreefd en welke
maatregelen genomen moeten worden om die doelstellingen te realiseren. Naast
de grotere duidelijkheid die ontstaat worden ook mogelijke zorgpunten voor
de toekomst weggenomen rondom de vraag of er op de lange termijn voldoende
en tijdig geïnvesteerd wordt in productievermogen en over de mogelijkheid
van exportannulering. De richtlijn geeft de mogelijkheid om op dit vlak voorschriften
te geven. Enkele artikelen uit de richtlijn zijn momenteel al op opgenomen
in de wet, waardoor deze bepalingen geen implementatie behoeven. Andere artikelen
behoeven wel implementatie. In paragraaf 2 en 3 en in deel II wordt ingegaan
hoe Nederland omgaat met de artikelen uit de richtlijn. Paragraaf 4 behandelt
de administratieve lasten.2. Richtlijnverplichtingen die niet in regelgeving
omgezet behoeven te wordenEnkele artikelen uit de richtlijn behoeven naar hun aard geen implementatie
in regelgeving. Hieronder wordt ten aanzien van deze artikelen beschreven
op welke wijze Nederland met deze richtlijnbepalingen omgaat.2.1 Algemene bepaling (investeringsklimaat)Artikel 3 van de richtlijn schrijft voor dat de nodige maatregelen worden
genomen ter bevordering van een stabiel investeringsklimaat en dat de rol
en de verantwoordelijkheden van de bevoegde instanties en de relevante marktdeelnemers
duidelijk wordt vastgesteld en bekendgemaakt. Om voor de lange termijn te
waarborgen dat er voldoende aanbod van elektriciteit is, zijn in de nabije
toekomst investeringen nodig in zowel bestaande als nieuwe productiecapaciteit.
Private partijen investeren als ze er voldoende zeker van zijn dat de investering
met een redelijk rendement kunnen terugverdienen. Het moment waarop en de
plaats waar geïnvesteerd wordt, zal naast de ontwikkeling van vraag,
aanbod en prijzen vooral ook afhangen van het investeringsklimaat. In paragraaf 1
zijn reeds factoren besproken die van invloed zijn op het investeringsklimaat.
Daarbij blijkt dat Nederland reeds zeer gunstige voorwaarden kent voor investeringen
in de elektriciteitsproductie in Nederland. Daarnaast heeft Nederland
relatief veel interconnectiecapaciteit dat bijdraagt aan een interne markt
voor elektriciteit en daarmee aan de leveringszekerheid. Er wordt naar gestreeft
deze goede uitgangspositie te behouden en waar mogelijk te versterken. Duidelijke
en consistente regelgeving zal (potentiële) investeerders de vereiste
duidelijkheid verschaffen op basis waarvan zij hun beslissingen kunnen nemen.De rol en de verantwoordelijkheden van de bevoegde instanties en de marktdeelnemers
is geregeld in de wet. Betrokkenen worden daarop aangesproken. Door middel
van voorlichting worden de rollen en verantwoordelijkheden daar waar nodig
geconcretiseerd en verduidelijkt. Gezien de aard van de bepaling, het niveau
van de huidige wetgeving en het algemene investeringsklimaat behoeft dit artikel
geen implementatie.2.2 Operationele netwerkbeveiligingArtikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de richtlijn geeft lidstaten de
mogelijkheid te eisen dat de door de netbeheerder vastgestelde operationele
voorschriften en verplichtingen worden goedgekeurd door de NMa. De bepaling
uit de richtlijn verplicht niet tot een uitdrukkelijke goedkeuring. Op grond
van artikel 36 van de wet stelt de NMa de voorwaarden bedoeld in artikel 31
vast, in welke voorwaarden de operationele voorschriften en verplichtingen
dienen te worden opgenomen. Deze vaststelling is vergelijkbaar met een goedkeuring
omdat de NMa in een aantal gevallen aanwijzingen kan geven, de voorwaarden
aan te passen dan wel zelf de voorwaarden kan aanpassen indien de netbeheerder
de gegeven aanwijzingen niet opvolgt. Met dit systeem is weliswaar geen letterlijke
invulling gegeven aan de mogelijkheid een goedkeuringseis te stellen, maar
materieel nadert dit systeem van het vaststellen van de voorwaarden de goedkeuringseis
van de richtlijn zeer nauw.2.3 Handhaving van het evenwicht tussen aanbod en vraagMet liberalisering van de elektriciteitsmarkt is er in de EU voor gekozen
om het evenwicht van vraag en aanbod door marktpartijen te waarborgen via
het prijsmechanisme van de markt. Een goed werkende elektriciteitsmarkt draagt
bij aan een structurele economische groei in Europa en waarborgt de leveringszekerheid
zo efficiënt mogelijk. De richtlijn beoogt middels artikel 5, lid 1,
aanhef, dat lidstaten passende maatregelen treffen om een evenwicht tussen
de elektriciteitsvraag en de beschikbare productiecapaciteit te handhaven.Op grond van artikel 5, tweede lid, kunnen lidstaten aanvullende maatregelen
nemen die bijdragen aan het doel van het bereiken en handhaven van evenwicht
tussen elektriciteitsvraag en de beschikbare productiecapaciteit. De maatregel
genoemd in onderdeel a van de richtlijn wordt ingevuld door aan de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet de mogelijkheid te geven reserveproductiecapaciteit
te contracteren voor de lange termijn. Hiermee wordt een vangnet in het leven
geroepen die bijdraagt aan het instandhouden van de leveringszekerheid. Meer
uitvoerig wordt hierop ingegaan in de volgende paragraaf. Andere maatregelen
die genoemd worden zijn ondermeer het bevorderen van energiebesparingsmaatregelen
(onderdeel e) en het stimuleren van de invoering van technologieën voor
vraagbeheer in real-time, zoals geavanceerde metersystemen (onderdeel d).
De regering hecht bijzonder aan deze maatregelen, maar implementatie van de
onderdelen b, c, d en e is niet nodig, omdat de huidige regelgeving daaraan
geen belemmeringen oplegt of wel hieraan in andere trajecten reeds uitvoering
wordt gegeven. Zo worden energiebesparingsmaatregelen bevorderd door middel
van het geven van voorlichting en subsidies (zie Energierapport 2005). Voor
geavanceerde metersystemen is naar aanleiding van de Europese richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie en energiediensten
en houdende intrekking van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van de Europese
Unie (PbEU L 114) een ander wetsvoorstel in voorbereiding, waarin op afstand
uitleesbare metersystemen voor kleinverbruikers verplicht wordt gesteld (Kamerstukken
II, 2005/06, 28 982, nrs. 44 en 51). Onderdeel f behoeft geen implementatie,
omdat artikel 9a van de Elektriciteitswet 1998 al een procedure kent.3. Richtlijnverplichtingen die wel in regelgeving
omgezet wordenIn deze paragraaf zullen enkele aspecten toegelicht worden die in de wet
worden verankerd ter implementatie van bepalingen van de richtlijn. De richtlijn
beoogt naast het investeringsklimaat ook de interne marktwerking te verbeteren.
Om te komen tot een interne markt en de marktwerking te verbeteren, is het
belangrijk dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen nationale en grensoverschrijdende
contracten. Om investeringen in productiecapaciteit te bevorderen, is het
wenselijk om de mogelijkheid van een vangnet wettelijk in te voeren. Hierdoor
ontstaat een helder kader voor de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet,
de NMa en voor marktpartijen zodat aanpassingen van de huidige uitvoerings-
en reguleringssystematiek hierbinnen verder kan worden vormgegeven. Hieronder
worden deze twee punten, export-importcapaciteit en vangnet, nader toegelicht.3.1 Export-importcapaciteitOp grond van artikel 4, derde lid, van de richtlijn mogen lidstaten geen
onderscheid maken tussen grensoverschrijdende en nationale contracten. Het
Europese beginsel van non discriminatie dat door de richtlijn hier tot uitdrukking
wordt gebracht versterkt het transitieproces naar een Europese markt voor
elektriciteit waarin Nederland tezamen met andere lidstaten van de EU verkeert.
De richtlijn benadert het leveringszekerheidsvraagstuk tegen de achtergrond
van dit transitieproces. Dit betekent onder andere dat dit vraagstuk niet
geïsoleerd voor lidstaten wordt bezien en gereduceerd kan worden tot
de vraag naar nationale zelfvoorziening. Dit past niet in het streven naar
een Europese interne markt voor elektriciteit. Doordat nationale markten verder
integreren tot een Europese markt zal het speelveld worden vergroot, waardoor
de concurrentiemogelijkheden verder toenemen. Daarnaast is een gezamenlijke
aanpak waarbij de leveringszekerheid met andere landen wordt gedeeld economisch
het meest efficiënt en verkleint het risico van leveringsonderbrekingen
in vergelijking met een situatie van zelfvoorziening. Artikel 4, derde lid
van de richtlijn draagt dan ook bij aan het streven naar een interne markt.
Nationale en grensoverschrijdende contracten moeten ook in crisissituaties
gelijk behandeld worden waardoor wordt voorkomen dat de nationale markt prioriteit
krijgt boven de interne markt.3.2 VangnetbepalingOp grond van artikel 5, tweede lid, onderdeel a, kunnen lidstaten bepalingen
opnemen ter bevordering van nieuwe productiecapaciteit en de komst van nieuwe
productiebedrijven op de markt. Nieuwe productiebedrijven op de markt bevorderen
de concurrentie en een goed werkende markt. Investeringen in nieuwe productiecapaciteit
zijn afhankelijk van een goed investeringsklimaat en een goed werkende markt.
Het beleid in Nederland is gericht op het creëren van deze voorwaarden
om zo de leveringszekerheid te waarborgen (Kamerstukken II, 2004/05, 29 023,
nr. 4). Indien niet tijdig in nieuwe productiecapaciteit wordt geïnvesteerd,
kan de leveringszekerheid in gevaar komen. Om dit risico te voorkomen en om ervoor te zorgen dat het licht blijft branden, is voorgesteld om een
vangnet in te voeren (Kamerstukken II, 2004/05, 29 023, nr. 12).
Het vangnet komt er in essentie op neer dat de netbeheerder van het landelijk
hoogspanningsnet extra reservevermogen contracteert door middel van lange
termijncontracten. Hiermee wordt een indirecte prikkel gegeven aan producenten
om te investeren in productievermogen. Het gecontracteerde vermogen zal exclusief
aan de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet ter beschikking staan
en wordt uitsluitend«buiten de markt» ingezet om te voorkomen
dat regio’s gedwongen afgeschakeld moeten worden. Het vermogen wordt
pas ingezet als al het vermogen in de markt is uitgeput. Analyse van het CPB
heeft aangetoond dat dit van belang is om op indirecte wijze nieuwe investeringen
uit te lokken (CPB, Op zoek naar een onzichtbaar vangnet, Den Haag, juni 2005).
Door vermogen buiten de markt te houden wordt marktverstoring voorkomen. De
netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet wordt zo geen marktspeler
en voorkomen wordt dat partijen gaan leunen op de eventuele inzet van vangnetvermogen.Eerder was uiteengezet (Kamerstukken II, 2004/05, 29 023, nr. 12)
dat invoering van het vangnet vooralsnog niet nodig was. Er bestaat echter
wel de behoefte zowel bij de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet
als bij toezichthouder NMa in de wet het vangnet als instrument van leveringszekerheid
zeker te stellen. Om die reden wordt voorgesteld artikel 16, tweede lid, onderdeel
d, aan te passen. Deze basis biedt een helder kader voor alle betrokkenen
zodat aanpassing van de huidige uitvoerings- en reguleringssystematiek hierbinnen
vorm kan worden gegeven. Artikel 5, tweede lid, onderdeel a, van de richtlijn
moedigt lidstaten aan maatregelen te nemen die bevorderlijk zijn voor het
tot stand komen van nieuwe productiecapaciteit. Een mogelijkheid om extra
investeringen te bevorderen is het tot stand brengen van een vangnet. Hoewel
het geen verplichting vanuit de richtlijn is om een dergelijke maatregelen
te nemen, wordt het wenselijk geacht een wettelijke voorziening te treffen
die de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet de bevoegdheid geeft
en waar nodig ook de opdracht vangnetcapaciteit te contracteren in het belang
van het in standhouden van de leveringszekerheid.4. Administratieve lasten en overige nalevingskostenDe verplichtingen uit dit wetsvoorstel rusten op de netbeheerder van het
landelijk hoogspanningsnet. Door het feit dat de landelijk netbeheerder volledig
in overheidshanden is behoren de daarmee samenhangende lasten niet tot de
administratieve lasten of overige nalevingskosten voor bedrijven of burgers.II ARTIKELENArtikel 1Onderdeel A (wijziging artikel 1)Van de definities in artikel 2 van de richtlijn worden twee definities
opgenomen in artikel 1 van de wet. De overige definities komen niet terug
in de tekst van de wet en behoeven om die reden niet opgenomen te worden in
de wet. De definitie «zekerheid van de elektriciteitsvoorziening»
komt in de wet niet in deze omschrijving voor. De wet spreekt van «leveringszekerheid».
Bij deze terminologie van de wet is bij het omzetten van de definitie uit
de richtlijn aangesloten. Leveringszekerheid wordt omschreven als «het
vermogen van het elektriciteitsnet om elektriciteit te leveren aan afnemers».
Het is de netbeheerder van het landelijke hoogspanningsnet die tot taak heeft
te zorgen voor de leveringszekerheid (artikel 16, tweede lid,
onderdeel d). De netbeheerder staan daartoe verschillende instrumenten ter
beschikking. De andere netbeheerders zijn gehouden alle noodzakelijke medewerking
te verlenen aan de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet om die
taak te kunnen uitvoeren. Zo dient er voor gezorgd te worden dat voldoende
netten worden aangelegd en dat bestaande netten worden onderhouden. De netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet zorgt voor voldoende landgrensoverschrijdende
netten waardoor de invoer vanuit het buitenland en de uitvoer naar het buitenland
op een adequaat niveau kan plaatsvinden. Dit is ook van belang in het kader
van het handhaven van de balans op het elektriciteitsnet van de hoeveelheid
stroom die wordt gevraagd door de afnemers en die wordt aangeboden door binnenlandse
en buitenlandse aanbieders. Om deze taak te kunnen uitvoeren staat de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet ook productiereservecapaciteit en afschakelcapaciteit
ter beschikking die kan worden ingezet om de balancering op het net te waarborgen.
Al deze middelen en activiteiten bepalen het vermogen van het elektriciteitsnet
om te allen tijde elektriciteit te kunnen leveren aan afnemers.Operationele netwerkveiligheid heeft betrekking op het zeker stellen van
de levering van elektriciteit in voorzienbare omstandigheden. Die leveringszekerheid
moet zijn gewaarborgd in alle situaties die normaliter zijn te voorzien. Gevallen
van overmacht zoals natuurrampen zijn niet voorspelbaar. Echter weersomstandigheden
die gezien het klimaat dat heerst in een land of een regio te verwachten is,
zijn aan te merken als voorzienbare omstandigheden. In die gevallen moet de
levering van elektriciteit gewaarborgd zijn. De netbeheerder van het landelijk
hoogspanningsnet dient alle voorzorgmaatregelen te nemen die nodig zijn om
dat doel te bereiken. Bij de implementatie van de definitie uit de richtlijn
is niet gekozen voor de term netwerkbeveiliging maar voor netwerkveiligheid.
De reden hiervan is dat de term uit de richtlijn in de praktijk van de netbeheerders
kan leiden tot verwarring. De term netwerkbeveiliging wordt door de netbeheerders
namelijk opgevat als het aanbrengen en inwerking hebben van apparatuur die
netdelen afschakelt bij het overschrijden van zekere grenzen teneinde te voorkomen
dat schade aan netdelen ontstaat. In die opvatting van de netbeheerders van
het begrip netwerkveiligheid wordt het doel van de richtlijn namelijk het
waarborgen van de levering van elektriciteit niet gehaald. Daarom is gekozen
voor een term die beter aansluit bij de praktijk en die niet leidt tot verwarring.
Ook de bewoordingen van de inhoud van de definitie zijn niet precies gelijk
aan de definitie uit de richtlijn. De richtlijn geeft regels voor het veiligstellen
van het transport van elektriciteit. In Nederland vindt het transport van
elektriciteit plaats over het landelijke hoogspanningsnet. De regels van de
richtlijn zijn daarom van toepassing op dit net en de beheerder van dit net.
In andere landen van Europa bestaan andere situaties waarbij ook distributienetten
transport verzorgen. Voor die gevallen spreekt de richtlijn van «in
voorkomend geval het distributienetwerk». Voor de Nederlandse situatie
behoeft in de definitie dus niet gesproken te worden van distributienetwerken.Onderdeel B (wijziging van artikel 4a)Voor een goed werkende elektriciteitsmarkt waarop er een evenwicht bestaat
tussen vraag en aanbod van elektriciteit en waarop de zekerheid van de levering
van elektriciteit aan afnemers voor zowel op de korte als de lange termijn
is gewaarborgd, is van belang dat alle marktspelers op eenzelfde informatieniveau
zitten. Richtlijn nr. 2003/54/EG schrijft voor dat de lidstaten toezicht houden
op de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en dat zij hierover verslag
uitbrengen. In dit verslag wordt ingegaan op factoren op korte, middellange
en lange termijn die van belang zijn voor de voorzieningzekerheid. In artikel
4a van de wet is geregeld dat de minister hiertoe informatie verzamelt,
analyseert en bewerkt en jaarlijks een verslag van zijn bevindingen publiceert.
Terzake van het opstellen van dit verslag stelt de richtlijn nadere regels
met betrekking tot de inhoud waaraan het verslag moet voldoen. Van belang
hierbij is dat de Minister van Economische Zaken dit verslag in nauwe samenwerking
met de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet opmaakt omdat van Nederland
(en de andere lidstaten) wordt verwacht dat het verwijst naar informatie en
beoordelingen die al worden uitgevoerd door de netbeheerder van het landelijk
hoogspanningsnet, zowel individueel als collectief, ook op Europees niveau.
Met name dient een beeld te worden gegeven van toekomstige investeringsvoornemens
in landgrensoverschrijdende netten. Terzake van die investeringsvoornemens
dient rekening te worden gehouden met een aantal uitgangspunten zoals die
zijn verwoord in het voorgestelde vijfde lid van artikel 4a. Juiste informatie
aan de marktdeelnemers is een essentiële voorwaarde om de doelstelling
van zekerheid van de elektriciteitsvoorziening die gebaseerd is op eerlijke
concurrentie te realiseren.Onderdeel C (wijziging van artikel 16)De wijzigingen in artikel 16 dienen ter implementatie van enkele onderdelen
van de artikel 4, 5 en 6 van de richtlijn. In het tweede lid, onderdeel d,
en het elfde lid van artikel 16 wordt invulling gegeven aan artikel 4, eerste
lid, onderdeel d, eerste en tweede volzin. In artikel 16, tweede lid, onderdeel
a en d, wordt de taak van de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet
met betrekking tot de leveringszekerheid verder uitgewerkt. De netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet moet al die voorzieningen treffen en handhaven
die nodig zijn om de leveringszekerheid in voorzienbare omstandigheden te
waarborgen. Die voorzieningen kunnen bestaan in het tijdig aan de marktpartijen
vertrekken van de juiste informatie, het aanhouden van productiereservecapaciteit
en afschakelcapaciteit, maatregelen nemen die het investeringsklimaat in de
elektriciteitsvoorziening bevorderen en het investeren in en het onderhouden
van het hoogspanningsnet. De netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet
krijgt nu ook de mogelijkheid productiecapaciteit te reserveren voor het veilig
stellen van de leveringszekerheid op de lange termijn. In het algemeen deel
van de toelichting is uitvoerig ingegaan op deze vangnetcapaciteit. In het
voorgestelde elfde lid wordt nog eens expliciet voorgeschreven dat de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet een voldoende groot reservecapaciteit voor
transport van elektriciteit handhaaft die nodig is om de leveringszekerheid
te waarborgen. Ook dient hij samen te werken met de netbeheerders waarmee
hij een landgrensoverschrijdend net heeft tot stand gebracht. Die samenwerking
is essentieel voor het waarborgen van de leveringszekerheid. Het elektriciteitsnet
stopt namelijk niet bij de landsgrens. De landgrensoverschrijdende netten
koppelen de Nederlandse netten aan die van de buurlanden. De balans op die
gekoppelde netten dient in tact te blijven. Activiteiten en gebeurtenissen
in die landen op het gebied van de elektriciteitsvoorziening kunnen van invloed
zijn op de leveringszekerheid in Nederland. Daarom is een goede samenwerking
tussen de netbeheerders van de diverse landen essentieel. In artikel 16, tweede
lid, wordt in onderdeel g, een nieuwe volzin ingevoegd waarmee invulling wordt
gegeven aan artikel 4, eerste lid, onderdeel e. In dit onderdeel van artikel
4 van de richtlijn schrijft de richtlijn voor dat de netbeheerder van het
landelijk hoogspanningsnet op een adequate wijze de noodzakelijke informatie
uitwisselt met de netbeheerders in andere landen (zowel binnen de Europese
Unie als met niet lidstaten) waarmee landgrensoverschrijdende netten zijn
tot stand gebracht. Goede informatie uitwisseling is nodig en draagt bij aan
het waarborgen van de voorzieningzekerheid in de betrokken landen.In het twaalfde lid van artikel 16 wordt uitvoering gegeven aan artikel
6, laatste volzin van de richtlijn. Beslissingen over investeringen
in landgrensoverschrijdende netten dienen in nauwe samenwerking met de relevante
netbeheerders in andere landen genomen te worden. Vanzelfsprekend zal een
dergelijke beslissing genomen moeten worden in samenspraak met de netbeheerder
in het land met wiens net een landgrensoverschrijdend net tot stand wordt
gebracht. Maar een dergelijke beslissing kan ook gevolgen hebben voor netten
van netbeheerders en de elektriciteitsvoorziening van landen waarmee niet
het landgrensoverschrijdende net tot stand wordt gebracht. Daarom spreekt
de richtlijn van relevante netbeheerders. Zo dient de netbeheerder van het
landelijk hoogspanningsnet in geval van investeringen in het landgrensoverschrijdende
net naar België niet alleen samen te werken met de netbeheerder van dit
buurland maar ook met de Franse netbeheerder.Onderdelen D (wijziging van artikel 21)Met de voorgestelde wijziging van artikel 21 van de wet wordt invulling
gegeven aan artikel 4, tweede lid, van de richtlijn. De richtlijn schrijft
hier voor dat de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet doelstellingen
op het gebied van leveringskwaliteit en netwerkveiligheid vaststellen en die
doelstellingen ook halen. Artikel 21 van de wet schrijft reeds aan de netbeheerder
voor elke twee jaar zogenoemde kwaliteits- en capaciteitsplannen op te stellen
en in te dienen bij de NMa. In deze plannen moet de netbeheerder aannemelijk
maken welke kwaliteit van zijn transportdienst hij nastreeft en dat hij over
voldoende capaciteit beschikt om te voorzien in de totale behoefte aan transport
van elektriciteit. Deze bepaling wordt aangevuld met de eis dat de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet in die plannen in elk geval aangeeft welke
prestaties hij inzake operationele netwerkveiligheid en leveringskwaliteit
hij nastreeft. De doelstellingen die worden nagestreefd moeten objectief,
transparant en niet discriminerend zijn. De ingediende plannen zijn voor deze
aspecten onderworpen aan de goedkeuring van NMa. Deze toezichthouder zal er
op toezien dat de ingediende plannen haalbaar zijn en ook gehaald zullen worden.
Tevens zal door hem worden getoetst of de ingediende plannen voldoen aan de
vereisten van objectiviteit, transparantie en non discriminatie. Indien de
door de netbeheerders ingediende plannen, waaronder de door de landelijke
netbeheerder na te streven doelen, onvoldoende zijn, is de NMa bevoegd dit
melden bij de Minister van Economische Zaken. Die kan de netbeheerder aanwijzingen
geven er voor te zorgen dat de kwaliteit van de transportdienst, de capaciteit
voor het transport en de beschikbaarheid van het transport in voorzienbare
omstandigheden voldoet aan noodzakelijke vereisten.Onderdeel E (nieuw artikel 25)In het voorgestelde artikel 25 wordt artikel 4, derde en vierde lid, van
de richtlijn geïmplementeerd. Artikel 24 van richtlijn 2003/54/EG bepaalt
dat in geval van plotselinge crises op de energiemarkt of wanneer de fysieke
veiligheid van personen, de veiligheid of betrouwbaarheid van apparatuur of
installaties of de integriteit van een net worden bedreigd een lidstaat dan
tijdelijk de nodige vrijwaringsmaatregelen kan nemen. In artikel 6 van Verordening
(EG) nr. 1228/2003 worden algemene beginselen inzake congestiebeheer genoemd.
Oplossingen die in die gevallen gekozen mogen worden om de problemen het hoofd
te bieden dienen zoveel mogelijk markt gerelateerd te zijn. Op alle te nemen
vrijwaringsmaatregelen zijn de beginselen van non discriminatie en het beginsel
van proportionaliteit van toepassing. In het algemeen kan men zeggen dat steeds
gestreefd moet worden naar oplossingen die niet marktverstorend zijn en waarbij
niet ingegrepen wordt in bestaande contracten. Maar als het niet anders kan
dan mag ook van contracten worden afgeweken. In dat geval mag
op grond van het non discriminatiebeginsel geen onderscheid worden gemaakt
tussen nationale en landgrensoverschrijdende contracten. In het voorgestelde
artikel 25, eerste lid, wordt deze verbijzondering van het non discriminatiebeginsel
geïmplementeerd.Artikel 4, vierde lid, van de richtlijn schrijft voor dat de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet criteria moet ontwikkelen waarlangs beslissingen
worden genomen over te nemen vrijwaringsmaatregelen die leiden tot verminderingen
van voorzieningen in noodsituaties. Het doel van deze criteria is het handelen
van de netbeheerder in noodsituaties te objectiveren en transparant te maken
voor andere marktpartijen. Omdat de vrijwaringsmaatregelen van invloed kunnen
zijn op het handelsverkeer in de gemeenschap dienen de criteria tot stand
te komen in overleg met die netbeheerders in andere landen die van de te nemen
vrijwaringsmaatregelen nadelige gevolgen kunnen ondervinden. Hiermee worden
waarborgen gecreëerd dat de vrijwaringsmaatregelen zo weinig mogelijk
het handelsverkeer zullen verstoren. Ook in situaties dat de vrijwaringsmaatregelen
daadwerkelijk moeten worden genomen dient de netbeheerder van het landelijk
hoogspanningsnet die maatregelen in nauw overleg met de relevante netbeheerders
in andere landen te nemen. Het doel hiervan is de nadelige gevolgen van die
maatregelen tot een minimum te beperken. Ook zullen de te nemen vrijwaringsmaatregelen
er op gericht moeten zijn dat de bestaande contracten zoveel mogelijk worden
nageleefd.Onderdeel F (wijziging van artikel 31)In dit onderdeel worden artikel 4, eerste lid, onderdeel a, en onderdeel
d, derde alinea, alsmede artikel 5, eerste lid, onderdeel b, van de richtlijn
geïmplementeerd. Op grond van artikel 31 van de wet zenden de gezamenlijke
netbeheerders aan de raad van bestuur van de mededingingsautoriteit een voorstel
voor de door hen jegens afnemers te hanteren voorwaarden met betrekking tot
een aantal in artikel 31 van de wet genoemde onderwerpen. Tot de genoemde
voorwaarden behoren voorwaarden die betrekking hebben op de wijze waarop de
netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet uitvoering geeft aan zijn
taak de leveringszekerheid te waarborgen (artikel 31, onderdeel g, van de
wet). De voorwaarden die invulling geven aan de taak de leveringszekerheid
te waarborgen zullen voortaan ook betrekking moeten hebben op de wijze waarop
door de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet productiereservecapaciteit
wordt aangehouden en ingezet. Om de leveringszekerheid te waarborgen is het
nodig dat de balans tussen vraag en aanbod van elektriciteit op het net wordt
gehandhaafd. Daarvoor staan de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet
meerdere instrumenten ter beschikking. Een daarvan is het ter beschikking
hebben van productiereservecapaciteit. In de voorwaarden moet voortaan uitdrukkelijk
worden aangegeven hoe met dit instrument wordt omgegaan.In het kader van het handhaven van de voorzieningzekerheid stelt de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet minimale voorschriften en beperkingen vast
betreffende het operationeel houden van het landelijke hoogspanningsnet in
voorzienbare omstandigheden. Het hoofddoel van die technische voorschriften
is de technische werking van de landgrensoverschrijdende netten te ondersteunen
en daarmee bij te dragen aan de noodzakelijke continue werking van dit net
wanneer er op een of meer plaatsen storing optreedt in het net en de kosten
voor het beperken van een dergelijke storing in de voorziening zo laag mogelijk
te houden. Voorzienbare omstandigheden zijn de normale bedrijfsomstandigheden. Onderdeel G (wijziging van artikel 33)Over de door de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet op te
stellen voorschriften en beperkingen inzake operationele netwerkveiligheid
voert de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet overleg met de netbeheerders
in andere landen waarmee landgrensoverschrijdende netten tot stand zijn gebracht.
Dit is nodig om het in het onderdeel G van dit wetsvoorstel beschreven hoofddoel
van de op te stellen technische voorschriften te bereiken.De Minister van Economische Zaken,J. G. Wijn Transponeringstabel Richtlijn nr. 2005/89EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 18 januari 2006 inzake maatregelen
om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en de infrastructuurinvesteringen
te waarborgen (PbEG L 33)Elektriciteitswet 1998  
Geïmplementeerd inArtikel 1Behoeft geen
implementatie i.v.m. de aard van de bepaling Artikel 2De onderdelen
a en d behoeven geen implementatie. Onderdelen b en c zijn geïmplementeerd
in artikel 1, eerste lid Artikel 3Behoeft geen
implementatie ivm de aard van de bepaling. De rol en verantwoordelijkheden
van bevoegde instanties en marktdeelnemers is vastgelegd in diverse bepalingen
en het systeem van de Elektriciteitswet 1998 Artikel 4, eerste lid, onderdeel aArtikelen 16, 21, 22, 31, eerste lid, onderdeel g, 31, tiende
lid, en 33, derde lid Artikel 4, eerste lid, onderdeel bArtikel 36 Artikel 4, eerste lid, onderdeel cArtikelen 77h en 77i Artikel 4, eerste lid, onderdeel dArtikelen 16, tweede lid, onderdeel d, en lid 11, 31 eerste lid,
onderdeel g, en 31, tiende lid Artikel 4, eerste lid, onderdeel eArtikel 16, tweede lid, onderdeel g, tweede volzin Artikel 4, derde en vierde lidArtikel 25 Artikel 4, tweede lidArtikel 21 Artikel 5, eerste lid, aanhefGeïmplementeerd in het systeem van de Elektriciteitswet 1998 Artikel 5, eerste lid, onderdeel aGeïmplementeerd in het systeem van de Elektriciteitswet
(artikelen 5, 86d en 86e) Artikel 5, eerste lid, onderdeel b,Artikel 16, tweede lid, onderdelen a en d, artikel 31, eerste
lid, onderdeel g, en artikel 31, achtste lid Artikel 5, tweede lid, onderdeel aArtikel 9a juncto artikel 7 richtlijn nr. 2003/54/EG en artikel
16, tweede lid, onderdeel d Artikel 5, tweede lid, onderdeel bBehoeft geen implementatie: Elektriciteitswet 1998 verzet zich
niet tegen afschakelbare contracten Artikel 5, tweede lid, onderdeel cBehoeft geen implementatie: Elektriciteitswet 1998 kent geen
belemmeringen t.a.v. de duur van de overeenkomst tussen afnemer en producenten Artikel 5, tweede lid, onderdeel dBehoeft geen implementatie Artikel 5, tweede lid, onderdeel eBehoeft geen implementatie: doel wordt bereikt met voorlichting
en subsidies Artikel 5, tweede lid, onderdeel fArtikel 9a (zie onderdeel a) Artikel 5, derde lidArtikel 9a juncto artikel 7 richtlijn nr. 2003/54/EG Artikel 6, eerste lidArtikelen 16, tweede lid, 21, 22, 28, 29, 41b Artikel 6, tweede lid, eerste volzinBehoeft geen implementatie: Elektriciteitswet staat particuliere
investeringen in landgrensoverschrijdende netten niet in de weg (artikel 16,
derde lid) Artikel 6, tweede lid, laatste volzinArtikel 16, twaalfde lid Artikel 7, eerste en tweede lidArtikel 4a, vierde lid Artikel 7, derde lid, aanhef en de onderdelen a tot
en met dArtikel 4a, vijfde lid Artikel 7, derde lid, voorlaatste en laatste volzinArtikelen 78 en 79Artikel 7, vierde lidArtikelen 4a , 78, vierde lid, 79Artikel 7, vijfde lidBehoeft geen implementatie (verplichting EC) Artikel 8Behoeft geen
implementatie (implementatietabel) Artikel 9Behoeft geen
implementatieArtikel 10Behoeft geen
implementatie Artikel 11Behoeft geen
implementatieXNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Uiterste implemantatiedatum van de richtlijn is 24 febrauri 2008.
Voor verdere implementatieaspecten wordt verwezen naar de transponeringstabel
in de bijlage bij deze memorie van toelichting. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30934-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl