Huurbeleid; Brief minister met haar voornemens voor de huurgeschillenbeslechting in de toekomst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27926, nr. 77

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-07-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

27926 nr. 77

24-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTer inleidingAanleiding tot heroverweging m.b.t. huurgeschillenbeslechtingDe toekomstige inrichting van de huurgeschillenbeslechtingOverwegingen t.a.v. een private uitwerkingDe overgang van de huidige naar de nieuwe situatieTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27926Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 926Huurbeleidnr. 77BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 24 juni 2005Ter inleidingTijdens het Algemeen Overleg dat ik op 8 maart jl. over het huurbeleid
had met de Vaste Commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer (kamerstuk 27 926, nr. 49), heb ik toegezegd uw Kamer binnen
een maand te informeren over mijn voornemens voor de huurgeschillenbeslechting
in de toekomst. Met mijn brief van 25 mei jl. meldde ik u dat ik deze
planning niet zou halen, maar dat ik u nog voor het zomerreces zou berichten.
In het vervolg van deze brief zet ik mijn voornemens uiteen.Dat u deze voornemens niet eerder ontving, houdt verband met het overlegtraject
dat ik hierover het afgelopen jaar heb doorlopen met de organisaties van huurders
en verhuurders (verenigd in het Landelijk Overleg Huurders Verhuurders, LOHV).
Ook heb ik met de voorzitters van de huurcommissies gesproken en heeft ambtelijk
overleg met Justitie plaatsgehad. In dit overleg stonden voor de toekomstige
inrichting van de organisatie van de huurgeschillenbeslechting uiteindelijk
twee hoofdrichtingen centraal: geschilafhandeling via een zelfstandig bestuursorgaan
(ZBO), i.c. de omvorming van de huidige 59 huurcommissies en het secretariaat
tot één organisatie, óf geschilafhandeling langs private
weg. Zoals u bij brief van 7 december jl. (kamerstukken II, 2004–2005,
27 926, nr. 40) ook is gemeld, leidde dit overleg, mede gezien de relatie
met het lopende debat over het huurbeleid voor de lange termijn, nog niet
tot een definitieve keuze. Inmiddels kan de richting worden bepaald voor de
geschillenbeslechting.Aanleiding tot heroverweging m.b.t. huurgeschillenbeslechtingDe heroverweging m.b.t. de huurgeschillenbeslechting loopt al geruime
tijd. Aanvankelijk lagen daar vooral overwegingen aan ten grondslag die samenhingen
met de sterke afname van het aantal geschillen dat jaarlijks aan
de huurcommissies wordt voorgelegd (van ca. 90 000 begin jaren 90 tot
ca. 25 000 anno nú). Deze afname vormde eerder al aanleiding voor
een efficiëntere personele bezetting en een herziening van de uitvoeringsorganisatie
van de huurcommissies.Ook speelde de overweging dat de aansturing van de huurcommissies door
de minister van VROM, met aan de ene kant de door de Kroon, resp. het Rijk
benoemde voorzitters en leden en aan de andere kant het secretariaat dat onderdeel
is van het ministerie van VROM, tot spanningen kan leiden in relatie tot de
ministeriële verantwoordelijkheid. Want hoewel de huurcommissies –
als zelfstandige bestuursorganen – op afstand van het ministerie staan
en de minister aldus niet verantwoordelijk is voor hun individuele uitspraken,
is de minister wel verantwoordelijk voor het algehele functioneren van deze
commissies.Inmiddels spelen ook de uitgangspunten uit het hoofdlijnenakkoord van
het kabinet m.b.t. een grotere eigen verantwoordelijkheid van burgers een
rol bij de heroverweging. T.a.v. conflicten wordt het van belang geacht dat
zoveel mogelijk wordt voorkomen dat deze escaleren en juridiseren. De minister
van Justitie bevordert in dat kader de mogelijkheden om conflicten langs buitenrechtelijke
weg op te lossen. Want hoewel de toegang tot de rechter voor geschilbeslechting
wezenlijk is, biedt de overheidsrechtspraak niet in alle gevallen terzake
de meest geëigende of doelmatige voorziening. Soms biedt afhandeling
via een geschillencommissie of met hulp van mediation een oplossing. Daarmee
wordt tevens voorkomen dat de rechter onnodig wordt belast met zaken die ook
en in sommige gevallen zelfs beter langs andere weg kunnen worden opgelost.Het kabinet gaat er vanuit dat partijen hun verantwoordelijkheid ook zullen
nemen. De overheid moet hen hiertoe uitdrukkelijk de vrijheid bieden en terughoudend
zijn met regelgeving.Hoe dit laatste ook zij, het streven naar een afdoende regeling van de
huurgeschillenbeslechting staat bij de heroverweging voorop. Want hoewel het
uitgangspunt van een grotere eigen verantwoordelijkheid voor huurders en verhuurders
zwaar weegt, kent de woningmarkt nog steeds schaarste en werkt deze nog verre
van optimaal. Ook laat de kwaliteit van tal van woningen – ondanks het
in algemene zin stijgende kwaliteitsniveau van de voorraad – nog te
wensen over. Meningsverschillen tussen partijen over de prijs-kwaliteit verhouding
van woningen zullen blijven bestaan. Ondanks de toegenomen mondigheid van
huurders, zal voor velen de stap naar de rechter ook nu nog altijd als te
groot worden ervaren. Bovendien strookt de directe gang naar de rechter niet
met het uitgangspunt van het kabinet dat partijen eerst zelf moeten trachten
voor conflicten een oplossing te vinden, eventueel daarbij geholpen door bijvoorbeeld
mediation en/of afdoening via een geschillencommissie. De rechter zou pas
in beeld moeten komen als partijen er onderling niet uitkomen.De toekomstige inrichting van de huurgeschillenbeslechtingZoals ik eerder in deze brief al aangaf, hebben in het overleg met partijen
over een richting voor de organisatie van de huurgeschillenbeslechting twee
hoofdrichtingen centraal gestaan: geschilafhandeling via een ZBO, of geschilafhandeling
langs private weg. Eenstemmigheid bestond daarbij over de uitgangspuntenwaaraan de geschilafdoening – ongeacht de vormgeving –
ook in de toekomst moet voldoen, te weten: laagdrempeligheid, onafhankelijkheid
en brede toegankelijkheid. De betrokken partijen gaven in het overleg aan
van mening te zijn dat aan deze uitgangspunten alleen kan worden voldaan bij
een overheidsbetrokkenheid, mede in relatie tot de rol van de overheid bij
de huurprijsregelgeving. Aangezien ik niet ongevoelig ben voor de door partijen aangevoerde argumentatie,
ben ik vooralsnog tot de slotsom gekomen dat een aanhoudende overheidsbetrokkenheid
bij de huurgeschillenbeslechting op zijn plaats is. Dit in de eerste plaats
vanwege het feit bij een vormgeving langs private weg de brede toegankelijkheid
van een dergelijke voorziening niet of zeer moeilijk te garanderen lijkt.
Vooral de huurders van kleinere particuliere verhuurders, een sector waarbinnen
zich relatief de meeste geschillen voordoen, zouden hiervan de dupe kunnen
worden. Bovendien zou het initiatief voor de totstandkoming van zo'n voorziening
uitdrukkelijk bij de organisaties van huurders en verhuurders liggen. Daarbij
komt de aard van het onderliggend «product»: de huurwoning. Eerder
gaf ik al aan dat de woningmarkt nog zeker niet optimaal werkt. Anders dan
bij veel andere producten heeft de consument/huurder ook nu nog lang niet
overal de mogelijkheid tot kiezen.Het LOHV heeft zich om deze redenen een expliciet voorstander van een
aanhoudende rijksbetrokkenheid betoond. Ook de voorzitters van de huurcommissies
achten een overgang naar de markt thans niet opportuun. Zij hebben hierom
gepleit voor een vormgeving via een ZBO. Daarbij komt dat ik het vanuit een
andere doelstelling van het kabinetsbeleid, namelijk dat de burger moet kunnen
uitgaan van een betrouwbare en dienstbare overheid, ongewenst zou vinden dat
hier vanwege het ontbreken van een gelijkwaardig alternatief voor de huurcommissies
een hiaat zou ontstaan. Het systeem van de huurcommissies heeft immers zijn
waarde wel bewezen; het biedt een laagdrempelige voorziening voor de beslechting
van geschillen en vangt daarmee veel zaken af die anders voor de rechter zouden
worden gebracht. Het geheel overziende ben ik daarom vooralsnog bereid tot
een aanhoudende overheidsbetrokkenheid bij de huurgeschillenbeslechting.De vraag doet zich daarbij voor hoe deze overheidstaak het best vorm kan
worden gegeven. Een decentrale uitvoering ligt uit oogpunt van een eenduidige
afdoening van huurgeschillen naar mijn mening niet voor de hand. Er ligt hier
dus een taak voor de centrale overheid. Verder ben ik van mening dat voor
de effectiviteit van het functioneren van de huurgeschillenbeslechting het
van groot belang is dat alle betrokken belanghebbenden bij deze taak worden
betrokken en daarin participeren. Omdat deze belanghebbenden niet hiërarchisch
ondergeschikt zijn aan de minister, acht ik het logisch om de huurgeschillenbeslechting,
net zoals bij de huidige huurcommissies het geval is, in de vorm van een zelfstandig
bestuursorgaan (ZBO) te gieten. Deze ZBO-vorming past binnen het recente kabinetsstandpunt
naar aanleiding van het Interdepartementaal Beleidsonderzoek Verzelfstandigde
Organisaties op Rijksniveau. Bij de verdere uitwerking en vormgeving van het
ZBO (in casu de samenvoeging van de huidige 59 huurcommissies en het secretariaat
tot één nieuwe organisatie) is de besluitvorming van het kabinet
t.a.v. de ministeriële verantwoordelijkheid voor en governance bij ZBO's
voor mij leidend.Overwegingen t.a.v. een private uitwerkingVoordat ik in zal gaan op de overgang van de huidige naar de nieuwe situatie,
wil ik toch nog even stil staan bij de overwegingen die ik met partijen heb
gewisseld ten aanzien van een private uitwerking van de geschillenbeslechting.
Want onverminderd de actualiteit en onomstredenheid van de genoemde uitgangspunten
(gegeven de hiervoor geschetste marktomstandigheden), is de legitimiteit dat
de overheid ter zake een voorziening treft, naar
mijn mening een stuk minder vanzelfsprekend. Deze overwegingen vormen voor
mij in ieder geval aanleiding om partijen niet alleen in bestuurlijke, maar
ook in financiële zin een grotere rol te geven. Ik kom daar later in
de brief nog op terug. Ik gaf al aan dat het kabinet het zelfoplossend vermogen van partijen
bij geschilbeslechting voorop stelt. Ik juich in dit verband toe dat het huur-
en kwaliteitsbeleid steeds meer door overleg met en tussen (de organisaties
van) huurders en verhuurders tot stand komt. De Wet op het overleg huurders
verhuurder biedt daarvoor een goede basis. Deze wet stelt immers regels ten
aanzien van de wijze waarop en de onderwerpen waarover verhuurders de huurdersorganisaties
in elk geval moeten informeren en daarover desgewenst overleg met hen moeten
voeren. Zoals u weet heb ik samen met de Woonbond de commissie Leemhuis –
Zeggenschap en positie huurders(organisaties) – ingesteld, die zal onderzoeken
waar en hoe de positie van huurders(-organisaties) kan worden verbeterd en
versterkt.Verhuurders willen bovendien steeds meer zelf organiseren en reguleren,
bijvoorbeeld via gedragscodes en normen voor de bedrijfstak. Hierin zou ook
een adequate geschilafhandeling kunnen passen, ook om een laagdrempelige voorziening
te bieden voor woningen die volgens het thans voorgestane huurprijsbeleid
worden geliberaliseerd. Eerder heb ik uw Kamer in dit verband toegezegd de
mogelijkheden daartoe te betrekken in mijn overleg met het LOHV over de huurgeschillenbeslechting.Kenmerkend voor huurgeschillen is, dat de overheid geen partij is in die
geschillen. Weliswaar stelt de overheid via het Burgerlijk Wetboek en de Uitvoeringswet
Huurprijzen Woonruimte de redelijkheidsnormen voor de contractuele verhoudingen
tussen partijen vast, maar zij is zelf geen partij bij dat contract. Conflicten
over de huurprijs komen doorgaans ook niet voort uit de regelgeving, maar
vinden veeleer hun basis in onderling gedrag en verwachtingen. Huurders en
verhuurders zijn kortom zelf verantwoordelijk voor geschillen, hetgeen een
private geschilafhandeling niet onlogisch zou maken.Vanwege de beperkingen die de overheidsregulering naar zijn mening inhoudt
voor de contractvrijheid tussen partijen, leent de geschillenbeslechting zich
volgens het LOHV overigens niet voor arbitrage. Daarbij merk ik echter op
dat ook in andere sectoren waarbij de overheid redelijkheidsnormen stelt private
geschilafhandeling plaatsvindt, bijvoorbeeld in de energie- en telecomsectoren.
Voor beide sectoren vormt het regelen van een laagdrempelige geschilafhandeling
overigens wel een voorwaarde bij de verlening van de vergunning op grond waarvan
een bedrijf het/de desbetreffende product/dienst mag gaan leveren. Kenmerkend
voor het wonen is dat de overheid voor het verhuren van woningen geen vergunningen
afgeeft.Een langs publiekrechtelijke weg vormgegeven geschilafhandeling blijkt
elders alleen aanwezig, indien sprake is van een (impliciete) relatie tussen
de overheid en burgers. Bijvoorbeeld een onenigheid over de uitkomst van een –
wettelijk verplichte – APK-keuring door een garagebedrijf, die aan de
Rijksdienst voor het Wegverkeer kan worden voorgelegd. Hieruit mag duidelijk
worden dat de geschilafdoening die de overheid met de huurcommissies biedt,
op zich uniek te noemen is.De overgang van de huidige naar de nieuwe situatieZoals aangegeven ben ik aldus voornemens de huurgeschillenbeslechting
vorm te geven via een ZBO-constructie. In praktische zin betekent dit de samenvoeging
van de huidige 59 ZBO's en het secretariaat van de huurcommissies tot één
organisatie. Hierover heb ik inmiddels ook overleg gehad met de partijen van
het LOHV. Ook de voorzitters van de huurcommissies zijn van dit voornemen
op de hoogte gebracht.In het overleg met het LOHV heb ik uitdrukkelijk aan de orde gesteld dat
ik, gegeven de hiervoor geschetste overwegingen die een grotere rolhunnerzijds
aannemelijk maken, met hen wil komen tot een (grotere) bestuurlijke en financiële
mede-verantwoordelijkheid van huurders en verhuurders. Dit uiteraard met inachtneming
van de eerder gestelde randvoorwaarden ten aanzien van de brede toegankelijkheid,
onafhankelijkheid en laagdrempeligheid. De komende periode zullen wij hieraan
gezamenlijk nadere uitwerking geven.Daarnaast zal ik mij richten op het formuleren van de prestatie-eisen
die aan de uitvoering door het ZBO zullen worden gesteld. Problemen rond de
tijdige afdoening van geschillen in het recente verleden hebben de noodzaak
hiervan duidelijk gemaakt. Mede gelet op dit laatste, maar uiteraard ook gelet
op de kritiek van de Ombudsman dat verzoeken niet binnen de wettelijke termijn
worden afgehandeld, zal ik tevens al het nodige in voorbereiding nemen om
een soepele overgang van de huidige naar de nieuwe organisatie mogelijk te
maken. Gelet op de te volgen procedures zal, naar thans kan worden voorzien,
met deze transitie ca. drie jaar gemoeid zijn.In de tussentijd blijf ik uiteraard werken aan een verbetering van de
afdoening van geschillen via de huurcommissie. In dit verband is de aanbeveling
van de Ombudsman over de behandeling van zaken binnen de wettelijke termijn
relevant. De Ombudsman heeft naar aanleiding van zijn onderzoek over het functioneren
van de huurcommissies in de periode juli 2002 tot juli 2003 zes aanbevelingen
gedaan. Zoals u heeft kunnen lezen in de aan u in afschrift gestuurde reacties
aan de Ombudsman, wordt aan drie van deze aanbevelingen reeds geruime tijd
voldaan en zal aan twee aanbevelingen in de loop van 2005 grotendeels worden
voldaan. De resterende aanbeveling van de Ombudsman betreft de behandeling
van zaken binnen de wettelijke termijn van maximaal 4 maanden. De Ombudsman
hanteert een strikte interpretatie van de wettelijke termijn. Hij doet de
aanbeveling alle zaken binnen maximaal 4 maanden
af te doen. Op dit moment presteert de huurcommissie vrijwel geheel conform
de doelstelling opgenomen in de begroting 2005. 80% van de huurgeschillen
wordt afgehandeld binnen 6 maanden en ook de behandeling van servicekostengeschillen
is voor bijna 80% gerealiseerd binnen de daarvoor gestelde 7 maanden doelstelling.
Hoewel dit een aanzienlijke verbetering is ten opzichte van de door de Ombudsman
onderzochte periode en ook ten opzichte van de prestaties voorafgaand aan
de samenvoeging van de ondersteunende secretariaten in 2001 is de afstand
tot de door de Ombudsman gewenste 4 maanden maximaal nog aanzienlijk.Met de Ombudsman ben ik van mening dat het goed is te streven naar een
kortere behandelduur van geschillen. Daarbij is het echter van belang om naast
de logistieke en planmatige (on)mogelijkheden ook de zorgvuldigheid ten aanzien
van partijen gedurende het proces niet uit het oog te verliezen. Met name
bij het plannen van onderzoeken in de woning en van zittingen en voor het
opvragen van informatie moeten redelijke termijnen worden aangehouden. Partijen
moeten voldoende tijd krijgen om te kunnen organiseren dat zij aanwezig kunnen
zijn op de zitting en tijdens het onderzoek en om de benodigde informatie
te kunnen verzamelen. Het is voor de effectiviteit van de geschilbeslechting
van belang dat de commissie over zo volledig mogelijke informatie beschikt
en partijen het gevoel hebben dat er voldoende mogelijkheid is om hun standpunt
naar voren te brengen. Mijn conclusie is dan ook dat voor een flink aantal
zaken de wettelijke termijn van 4 maanden feitelijk niet haalbaar is.Om toch te voldoen aan de aanbeveling van de Ombudsman zijn er naar mijn
mening verschillende mogelijkheden. Ten eerste het herzien van de interpretatie
van de wet op het punt van de wettelijke termijn door maximaal gebruik te
maken van de uitstelmogelijkheid die de wet biedt. Vrij vertaald
zegt de wet dat wanneer de termijn van 4 maanden niet kan worden gehaald de
huurcommissie uitspraak doet binnen een door haar aan te geven langere termijn,
mits partijen daarvan op de hoogte worden gesteld. Deze werkwijze wordt nu
gevolgd hetgeen betekent dat zonodig uitstelbrieven worden verzonden met een
verlenging van de behandelduur. Door te blijven werken aan verbetering van
de afdoening van geschillen via de huurcommissie zal de behandelduur overigens
wel verder (met circa één maand) worden bekort.De tweede mogelijkheid betreft het aanpassen van de in de wet genoemde
termijn van 4 maanden. Deze termijn kan vervangen worden door een termijn
die door de huurcommissie is te realiseren waarbij recht wordt gedaan aan
de hierboven genoemde zorgvuldigheid ten aanzien van partijen (6 en 7 maanden).
Deze stap zou ik dan ook willen nemen.Het volledig dichten van het gat tussen de huidige prestaties en de aanbeveling
van de Ombudsman om zaken af te handelen binnen de wettelijke termijn van
4 maanden, zal niet alleen leiden tot verminderde zorgvuldigheid maar tevens
een aanzienlijke investering vergen in zowel mensen als automatisering. Ik
acht het niet opportuun nú over te gaan tot een dergelijke investering.
Wel acht ik het gewenst de nieuwe organisatie zo efficiënt mogelijk in
te richten. In de overgangsperiode naar het ZBO is het belangrijk de organisatie
niet verder te belasten met grootschalige aanpassingen van processen om te
voorkomen dat de overgang leidt tot afname van de huidige prestaties of tot
nieuwe achterstanden. In de discussie over de door het ZBO te leveren prestaties
zullen de behandelduur en de daarvoor te maken kosten worden meegenomen.Tot slotIk vertrouw erop u hiermee voor dit moment voldoende te hebben geïnformeerd
over mijn voornemens terzake van de huurgeschillenbeslechting. Zoals ik aangaf
ben ik hierover inmiddels in gesprek met de betrokken partijen (LOHV en OVH).
Over de verdere uitwerking van de voornemens zal ik uw Kamer nader in kennis
stellen.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27926-77.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl