Frequentiebeleid; Brief staatssecretaris bij het aanbieden van het kabinetsbeleid inzake uitgifte van frequenties voor digitale ethertelevisie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24095, nr. 70

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24095 nr. 70

11-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamDe uitgifte van frequenties voor digitale ethertelevisie
(DVB-T)Het kabinetsbeleid1. SamenvattingVerdeelinstrumentFinancieel instrumentSnelle uitrolUitschakeling analoge zendersInterferentieproblematiekKernpunten van het uitgiftebeleid2. BeleidskeuzesNetwerk- en frequentieplanningBeginfase: de RandstadOvergangsfase: van Randstad naar de rest van NederlandEindfase: geheel Nederland3. Beleid inzake de publieke omroep4. Beleid inzake de commerciële vergunninghouderToewijzingsinstrumentTermijnenFinancieel instrumentInterferentieIn aanmerking komende partijenToetsingscriteriaVergelijkende toetsVergunningvoorwaardenMoment van toewijzing en de internationale frequentiecoördinatie5. Flankerend beleidInterferentieproblematiekBeleid met betrekking tot DAVZendmastproblematiek6. Ontwikkelingen buiten Nederland
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24095Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 100 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 095Frequentiebeleidnr. 70BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalZoetermeer, 11 juni 2001In het kader van de uitgifte van frequenties voor de digitalisering van
de etheromroep bied ik u hierbij het kabinetsbeleid inzake uitgifte van frequenties
voor digitale ethertelevisie (DVB-T) aan. Het document bevat een uitwerking
van de beleidsmatige uitgangspunten voor uitgifte van frequenties voor publieke
en commerciële televisieomroep en een voorstel voor de verdeling. Het
beleid is een uitwerking van de besluitvorming over de uitgifte van DVB-T-
en T-DAB-frequenties, zoals aan de Kamer eerder meegedeeld in de brief van
21 november 20001 van de Staatssecretaris
van Verkeer en Waterstaat.Ter nadere informatie zend ik u tevens het concept aanvraagdocument, de
beleidsregel waarmee de invloed van concurrerende infrastructuren wordt beperkt
en het Plan van Aanpak Interferentie toe.2Aangezien ik ernaar streef de uitgifteprocedure voor DVB-T per 16 juli
2001 te starten, zal ik het zeer op prijs stellen dat de Kamer op zo kort
mogelijke termijn met mij over dit onderwerp overleg zou willen voeren.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,F. van der Ploeg De uitgifte van frequenties voor digitale ethertelevisie
(DVB-T)Het kabinetsbeleid1. SamenvattingIn de Nota «De Digitale Delta» van juni 1999 heeft het kabinet
aangegeven vergunningen voor het gebruik van frequenties voor aardse digitale
televisie (Digital Video Broadcasting – Terrestrial = DVB-T) uit te
gaan geven. Met het onderhavige beleidsvoornemen wordt dit uitgiftebeleid
vormgegeven.De digitale televisie-uitzendingen moeten op den duur de huidige analoge
uitzendingen gaan vervangen.Digitale televisie wordt uitgezonden via zogenaamde multiplexen. In een
multiplex worden meerdere televisieprogramma's en andere digitale informatie
gebundeld en als één pakket uitgezonden. Een multiplex neemt
in de ether evenveel ruimte in beslag als een analoge zender, maar kan op
basis van de huidige techniek vier à vijf maal zoveel programma's bevatten.
De eerste reden om tot digitalisering over te gaan is dan ook een efficiënter
gebruik van schaarse etherruimte. Momenteel worden er drie landelijke en (per
regio) één regionaal televisieprogramma van de publieke omroep
uitgezonden. Bij de digitalisering wordt één multiplex aan de
publieke omroep toegewezen voor het uitzenden van deze programma's. Daarnaast
komen er nog vier multiplexen beschikbaar, te exploiteren op commerciële
basis. Deze multiplexen bieden plaats voor nog eens zestien of meer televisieprogramma's.Naast televisieprogramma's kan via DVB-T digitale informatie (data) worden
uitgezonden (datacasting), die al dan niet een relatie met de programma's
heeft. Er ontstaan daardoor mogelijkheden voor nieuwe diensten, die aanvullend
kunnen zijn op de televisieprogrammering of daar geheel los van staan.Het kabinet verwacht dat digitale ethertelevisie, door de combinatie van
het aanbod van de publieke en de commerciële omroepen, plus aanvullende
nieuwe digitale diensten, een aantrekkelijk alternatief voor de kabel kan
worden en wenst daarom, dat de commerciële frequenties in de eerste plaats
zullen worden gebruikt om een met de kabel concurrerend aanbod van televisieprogramma's
uit te zenden. De eisen voor toelating tot de verdeling, de toetsingscriteria
en de vergunningvoorwaarden zijn er met name op gericht dit te verwezenlijken.
Mede daarom worden de vier beschikbare multiplexen als één geheel
uitgegeven aan één commerciële partij.VerdeelinstrumentHet kabinet heeft besloten de frequenties voor het commercieel gebruik
van DVB-T te verdelen via een vergelijkende toets1.Met betrekking tot de DVB-T-frequenties wordt schaarste verwacht. Naar
het oordeel van het kabinet vordert het economisch en maatschappelijk belang
dat in plaats van vergunningverlening door middel van een veiling de procedure
van de vergelijkende toets wordt toegepast.Ten opzichte van de veiling biedt de vergelijkende toets juridisch meer
mogelijkheden om op basis van het aanbod van de vergunninghouder (conform
artikel 16, onder e, Frequentiebesluit) voorwaarden te stellen aan het gebruik
van de frequenties. In dit kader zijn er dus meer mogelijkheden er op toe
te zien, dat de vergunninghouder daadwerkelijk de door het kabinet gewenste
concurrentie tussen de infrastructuren nastreeft.Met dit beleid komt het kabinet tegemoet aan de wens die de Kamer meerdere
malen heeft uitgesproken2. Financieel instrumentDe frequenties voor DVB-T zijn een schaars goed en vertegenwoordigen een
waarde. Om het optimaal gebruik van dit goed te bevorderen wordt een financieel
instrument gehanteerd. De markt voor digitale televisie-uitzendingen is een
nieuwe, onzekere markt en moet nog worden ontwikkeld. Het financieel instrument
is hierop toegesneden. Bij de uitgifte van DVB-T frequenties zal gebruik worden
gemaakt van een vorm van benefit sharing: zodra de exploitatie van de verleende
vergunning boven een, gelet op relevante marktomstandigheden, redelijk resultaat
komt, wordt een gedeelte van de omzet afgedragen aan de Staat.Het wetsvoorstel dat het financieel instrument juridisch mogelijk maakt
is inmiddels door de Tweede Kamer aanvaard1 en
ligt nu ter behandeling voor in de Eerste Kamer2.Het kabinet wil de vergunninghouder een zodanig lange termijn geven om
een redelijk resultaat te kunnen behalen op zijn investeringen en stelt daarom
de vergunningtermijn op vijftien jaar.Snelle uitrolEr is het kabinet veel aan gelegen de vergunningen zo snel mogelijk uit
te geven. De markt dringt daar ook sterk op aan, gezien het risico van de
kleiner wordende window of opportunity3. De uitgifte wordt thans voorzien voor het derde kwartaal
van dit jaar.De vergunninghouder dient, onvoorziene omstandigheden daargelaten, binnen
zes maanden nadat de vergunning is verleend met reguliere uitzendingen te
beginnen op die frequenties, waarvan de internationale coördinatie is
afgerond. Dit zal waarschijnlijk betekenen, dat de uitzendingen zullen starten
in de Randstad. Zodra frequenties vrijkomen dienen deze binnen zes maanden
te worden ingezet voor uitbreiding van het verzorgingsgebied, totdat in de
eindfase landelijke dekking is bereikt.Uitschakeling analoge zendersOm landelijke dekking met vijf multiplexen te bereiken zijn ook frequenties
nodig, die nu nog in gebruik zijn voor de analoge uitzendingen van de landelijke
en regionale publieke omroep. Dit gebruik moet dus op enig moment worden gestaakt.
Zolang digitale dekking voor de publieke omroep in enig gebied niet is gerealiseerd
worden de analoge uitzendingen aldaar in elk geval voortgezet. In de eindsituatie
zijn alle etheruitzendingen digitaal en kunnen alle analoge televisiezenders
worden uitgeschakeld. De daarmee vrijkomende frequenties kunnen worden ingezet
om landelijke dekking voor de commerciële multiplexen te voltooien. Naar
het zich laat aanzien, zal dit zeker nog tot na 2010 duren4. Het tijdstip van uitschakeling zal sterk afhangen van het gebleken
succes van DVB-T.InterferentieproblematiekBij de invoering van DVB-T zijn storingsverschijnselen in de kabelontvangst
te verwachten5. De interferentie tussen de etheruitzendingen
en het signaal op de kabel treedt op door de doorgaans slecht afgeschermde
aansluitsnoeren en pluggen die de consument in huis gebruikt. De introductie
van DVB-T vergt een goede begeleiding van alle betrokken partijen. Het kabinet
bereidt in overleg met de marktpartijen en de Consumentenbond publieks- en
bedrijfsvoorlichting voor.De consument heeft normaal in de handel aangeboden aansluitmaterialen
aangeschaft, waarvan eerst nu goed blijkt, dat de afscherming onvoldoende
is. Hoewel juridisch gezien de vervangingskosten binnen het normale maatschappelijke
risico vallen is het kabinet van oordeel, dat een adequate oplossing
van de interferentieproblematiek bij de vergelijkende toets als toetsingscriterium
moet gelden. De consument dient daarbij zo veel mogelijk gevrijwaard te worden
van de financiële gevolgen van die oplossing. Gedacht wordt bijvoorbeeld
aan een kortingsregeling bij de aanschaf van betere aansluitmaterialen voor
die consumenten die last hebben van storing.Er zal een platform worden opgericht waarop genoemde partijen de activiteiten
rond de interferentieproblematiek bundelen. De overheid blijft daarbij op
afstand.Kernpunten van het uitgiftebeleid• er worden vijf multiplexen gevormd, die uiteindelijk landelijke
dekking zullen krijgen;• de publieke landelijke omroepen krijgen bij voorrang een vergunning
voor een eigen multiplex; daarin worden ook de televisieprogramma's van de
regionale publieke omroepen geaccommodeerd;• voor commercieel gebruik worden vier multiplexen in één
kavel aan één vergunninghouder uitgegeven;• de uitzendingen via de commerciële multiplexen dienen een
pakket programma's te omvatten, dat (in samenhang met het aanbod via de multiplex
van de publieke omroep) als concurrerend met de kabel kan worden gezien;• in de eerste zes jaar van de vergunningperiode dient om die reden
minimaal 80% van de beschikbare capaciteit op alle multiplexen te worden aangewend
voor televisieprogrammering als bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de
Mediawet;• de vergunningtermijn voor alle vergunningen bedraagt vijftien jaar;• er wordt een vorm van benefit sharing toegepast op de commerciële
vergunning;• in beginsel moeten de uitzendingen in een bepaald gebied steeds
binnen circa zes maanden na het beschikbaar komen van de daarvoor bestemde
frequentie starten.• naar verwachting betreft het verzorgingsgebied allereerst de Randstad;
zodra dit frequentietechnisch mogelijk is dient de dekking dienovereenkomstig
te worden uitgebreid.• het adequaat oplossen van de interferentieproblematiek geldt bij
de vergelijkende toets als belangrijk criterium. De consument dient daarbij
zoveel mogelijk gevrijwaard te worden van de financiële gevolgen van
die oplossing.2. BeleidskeuzesDigitale aardse televisie wordt geïntroduceerd in een situatie waarin
de kabel de sterk dominerende infrastructuur is voor de verspreiding van televisieprogramma's.Om digitale aardse televisie maximale kansen te geven om concurrerend
te zijn voor de kabel is een aantal uitgangspunten geformuleerd, die directe
consequenties hebben voor de technische netwerk- en frequentieplanning.Zo dient DVB-T onder meer zoveel mogelijk te voorzien in een ontvangstkwaliteit
die minimaal vergelijkbaar is met die van de kabel nu, geschikt te zijn voor
draagbare ontvangst met een kleine antenne buiten en binnenshuis en capaciteit
te bieden voor een zo groot mogelijk aantal televisieprogramma's en nieuwe
diensten, alsmede een concurrerende prijsstelling.Zonder deze randvoorwaarden zou DVB-T onvoldoende onderscheidende eigenschappen
hebben ten opzichte van de kabel. Er zijn frequenties gereserveerd waarmee in principe vijfmaal landelijke
dekking kan worden gerealiseerd: éénmaal voor de publieke omroep
en viermaal voor commercieel gebruik. Op één frequentie kan
een zogenaamde multiplex worden uitgezonden, die met de huidige technieken
ruimte biedt voor vier à vijf televisieprogramma's en data.In verband met de concurrentie met de kabel, maar ook vanwege het efficiënte
gebruik van de frequenties, kiest het kabinet er voor de beschikbare frequenties
op het niveau van de multiplex uit te geven en aan één partij
een vergunning te verlenen voor de vier commerciële multiplexen samen.De mogelijkheden voor datacasting via DVB-T (in plaats van de huidige
datacasting via de analoge zenders) zijn door het Ministerie van Verkeer en
Waterstaat uitgebreid verkend1. De onbekendheid
van de markt met de (ten opzichte van de huidige datacasting via de analoge
zenders) sterk verbeterde techniek maakt dat er nog geen concrete initiatieven
zijn voor nieuwe diensten. Door de introductie van digitale ethertelevisie
worden nu omstandigheden gecreëerd waarin nieuwe diensten zich volop
kunnen ontwikkelen.Netwerk- en frequentieplanningOm de nieuwe mogelijkheden van DVB-T zo goed mogelijk te benutten en DVB-T
een goede startpositie te geven is met betrekking tot de planning van het
netwerk en de frequenties een aantal technische beleidskeuzes gemaakt. Deze
keuzes zijn gebaseerd op de volgende uitgangspunten:• een ontvangstkwaliteit die vergelijkbaar is met thans de kabel;• draagbare ontvangst met een eenvoudige antenne binnenshuis zowel
als buiten («indoor/portable B»)2;• capaciteit voor een minimaal aanbod van 20 televisie- en 10 radioprogramma's
aangevuld met andere en nieuwe diensten;• een efficiënt gebruik van het frequentiespectrum om dit mogelijk
te maken, o.a. door toepassing van zogenaamde Single Frequency Networks en
dynamische multiplexing;• de noodzaak van landelijke dekking.Deze keuzes hebben gevolg voor onder meer de inrichting van het netwerk
(met name het aantal en de plaats van zenderlocaties), het management en de
coördinatie van de benodigde frequenties, de systeemmodulatie en de eigenschappen
van de te gebruiken multiplexen.De keuze van toe te passen versleutelingstechnieken (Conditional Access)
en gebruikersinterfaces (Application Programming Interface), mede van belang
voor de door de consument aan te schaffen apparatuur, is een verantwoordelijkheid
van de vergunninghouders, dienstenaanbieders en fabrikanten. Het kabinet meent
dat deze keuze primair het belang van de consument dient en de belangen van
een actieve, open markt, onder meer door het garanderen van interoperabiliteit
van de verschillende systemen en te voldoen aan open standaarden. De keuze
die de aspirantvergunninghouders voorstellen zal daarom worden meegewogen
in de vergelijkende toets. Het is de verwachting, dat binnenkort de Europese
Richtlijn3 zal worden aangepast en verdergaande
voorschriften zal bevatten over het toepassen van Europese normen voor gebruikersinterfaces.
Deze Richtlijn zal in de Nederlandse wetgeving worden overgenomen en moet
dan uiteraard door de vergunninghouders worden gevolgd.Frequentieplanning geeft inzicht waar en wanneer frequentiekanalen op
basis van nationale en internationale coördinatie beschikbaar komen.
De planning is er op gericht om op termijn via een overgangsscenario DVB-T
uiteindelijk in geheel Nederland uit te rollen. Omdat de frequenties als gevolg
van het coördinatieproces met het buitenland gefaseerd ter beschikking
komen zal DVB-T in fases worden ingevoerd1. De
huidige analoge uitzendingen worden voorlopig gecontinueerd. DVB-T gaat in
het begin dus niet ten koste van het huidige analoge aanbod en kan zich daarmee
vrij ontwikkelen. Het Kabinet streeft er naar om op termijn aardse analoge
televisie volledig door DVB-T te vervangen.In 2005 zal de International Telecommunications Union (ITU) het Stockholmplan
uit 1961 (ST61) herzien. Daarbij vindt een herplanning van de frequentiebanden
plaats, waarbij mogelijk ook afspraken zullen worden gemaakt over het gecoördineerd
beëindigen van de analoge uitzendingen.Beginfase: de RandstadIn de Randstad, waar wordt gestart, komen naar verwachting in de loop
van 2002 voldoende frequentiekanalen voor DVB-T beschikbaar om vijf multiplexen
in te richten, elk met een capaciteit voor minimaal vier televisieprogramma's
en een aantal andere diensten2. De huidige analoge
uitzendingen worden in deze fase landelijk voortgezet.De overgang van analoge naar digitale uitzendingen zal zo veel mogelijk
aansluiten bij het internationale overgangsscenario dat zal worden ontwikkeld
tijdens de bovengenoemde herplanningsconferentie.Overgangsfase: van Randstad naar de rest van NederlandOmdat het voor landelijke dekking met vijf multiplexen noodzakelijk is
dat de analoge televisiezenders worden uitgeschakeld, zal landelijke dekking
voor de multiplex(en) van de publieke omroep met voorrang moeten plaatsvinden.
Wellicht zijn daarvoor al frequenties nodig die nu nog in gebruik zijn voor
de analoge uitzendingen van de landelijke en regionale publieke omroepen.Zodra de publieke omroep in het hele land digitaal kan worden ontvangen,
kan een moment worden bepaald waarop de publieke omroep formeel overgaat op
digitale distributie en de analoge distributie eindigt. Daarna zijn de vrijkomende
frequenties beschikbaar om ook landelijke dekking met de overige vier multiplexen
te bereiken.Eindfase: geheel NederlandDe eindsituatie wordt bereikt wanneer DVB-T landelijk geheel is uitgerold
en analoog volledig is afgeschakeld. Wanneer dat plaatsheeft is nog niet vast
te stellen: veel factoren die hierbij een rol spelen, waaronder de frequentiecoördinatie,
het succes van DVB-T en de noodzaak van aardse bereikbaarheid van de publieke
programma's, zijn thans onbekend. Ingeschat wordt binnen vier jaar na introductie
van DVB-T wel over de kennis te beschikken om die datum, in overleg met de
belangrijkste spelers op de markt, vast te stellen. Gestreefd wordt om in
deze situatie geheel Nederland met hetzelfde aantal multiplexen te bedekken
als in de beginsituatie in de Randstad. Dit betekent, afhankelijk van nog
nader frequentieonderzoek en -coördinatie, dat de vijf multiplexen uiteindelijk
landelijk beschikbaar komen.3. Beleid inzake de publieke omroepPublieke (landelijke, regionale en lokale) omroepen nemen een bijzondere
positie in bij de verdeling van frequenties voor omroep. Vergunningen voor
het gebruik van frequentieruimte ten behoeve van de uitvoering van onder meer
het verzorgen van taken op het terrein van de publieke omroep worden op grond
van de Telecommunicatiewet bij voorrang verleend3.De publieke omroep krijgt door de digitalisering de mogelijkheid om de
televisieprogrammering aan te vullen met nieuwe diensten, al dan niet gerelateerd aan de programma's. Deze diensten zullen uiteraard in het
teken staan van de publieke dienstverlening.Daar in geval van aardse televisie sprake is van vervangingstechnologie
worden de volgende uitgangspunten gehanteerd:Ten aanzien van de landelijke publieke omroepen
worden afdoende frequenties voor digitale televisie gereserveerd op basis
van het huidige aanbod (d.w.z. Nederland 1, Nederland 2, Nederland 3 en Teletekst)
en een eventuele uitbreiding voor onder meer zogenaamde PAD (Program Associated
Data, data die met het programma samenhangen, zoals bijvoorbeeld de naam van
het station of het programma). Circa 370 000 huishoudens zijn op aardse
televisieontvangst aangewezen; er moet voor worden gewaakt dat de landelijke
publieke omroepen bij afschakeling van de analoge zenders niet meer aan de
eis van landelijke dekking kunnen voldoen. Hiervoor is een nauwgezet overgangsscenario
van analoog naar digitaal van belang. Samenwerking van de NOS met de commerciële
vergunninghouder is zeer gewenst om DVB-T van de grond te tillen. Een «eigen»
publieke multiplex ligt in de rede: de exclusiviteit geeft de publieke omroepen
in belangrijke mate onafhankelijkheid en flexibiliteit, en mogelijkheden tot
de uitbreidingen van de publieke dienstverlening waar de NOS ook om vraagt.
De publieke omroep verkrijgt daarom een eigen multiplex. Daar staat tegenover
dat de publieke omroep de huidige aardse analoge uitzendingen dient te continueren
tot het moment waarop deze afgeschakeld kunnen worden ten gunste van de digitale
uitzendingen en dat de regionale omroepen op de publieke multiplex dienen
te worden geaccommodeerd. Frequentietechnisch zal de multiplex daardoor overigens
een samengesteld karakter krijgen.Voor de regionale publieke omroepen zijn etherfrequenties
beschikbaar voor aardse (analoge) televisie-uitzendingen. De meeste regionale
omroepen maken hier ook gebruik van, hoewel de belangrijkste verzorging via
de kabel plaatsvindt. De frequenties voor analoge uitzendingen van de regionale
omroepen zijn, evenals die van de landelijke omroep, nodig om uiteindelijk
vijf landelijke digitale multiplexen te realiseren. De regionale omroep krijgt
daarom een plaats binnen de multiplex van de landelijke publieke omroep. Om
die reden zal ernaar worden gestreefd deze multiplex in feite te laten bestaan
uit ten minste twaalf afzonderlijke multiplexen (één of meer
per provincie), die tezamen het land geheel bedekken.Lokale publieke omroepen houden zich vooral
bezig met radio. Waar lokale omroepen ook televisieprogramma's uitzenden geschiedt
dit uitsluitend via de kabel. Van uitzendingen in de ether wordt, met name
om kostentechnische redenen, geen gebruik gemaakt. Frequenties voor analoge
televisie-uitzendingen door de lokale omroepen zijn dan ook niet gereserveerd.
Voor DVB-T is weliswaar belangstelling, maar van een structurele planning
van DVB-T op lokaal niveau is afgezien aangezien dit frequentie-inefficiënt
is. Lokale omroepen kunnen aansluiting trachten te vinden bij de vergunninghouder
die de multiplex van de publieke omroep beheert. Mocht bij de landelijke implementatie
in voorkomend geval een lokale omroep toch een eigen frequentie behoeven dan
zal op ad hoc basis naar een geschikte frequentie moeten worden gezocht. Dit
is dus geen structurele voorziening, hiermee wordt het huidige beleid voortgezet.De ontvangst van de publieke omroep dient in principe gratis (free to air) te zijn. De burger heeft immers al voor de publieke
omroep betaald via de belastingen. Om de introductie van digitale ethertelevisie
te bevorderen, wordt van de NOS verlangd samen te werken met de commerciële
vergunninghouder en de publieke programma's in combinatie met de commerciële
aan te bieden in één programmapakket. Voor wat betreft de kosten
is deze situatie vergelijkbaar met die bij de kabel. Burgers die de publieke
omroep gratis willen ontvangen kunnen gebruik blijven maken van de analoge
uitzendingen. Wanneer de analoge zenders worden afgeschakeld, dient het aanbod
van de publieke omroep dat behoort tot de hoofdtaken (per regio drie landelijke
en één regionaal programma, plus teletekst) via de digitale
ether direct en gratis te ontvangen te zijn.4. Beleid inzake de commerciële vergunninghouderHet beleid ten aanzien van de commerciële vergunninghouder is er
vooral op gericht een concurrent te creëren voor de kabelbedrijven. Via
de vergelijkende toets zal erop worden gelet in hoeverre de kandidaat-vergunninghouder
met zijn programmering aan deze doelstelling beantwoordt.Het ontstaan van concurrentie voor de kabel is ook van wezenlijk belang
om het principale doel van de digitalisering, het efficiënt benutten
van de ether, te bereiken. Immers, de huidige analoge uitzendingen kunnen
pas worden gestaakt, als de (publieke) omroep is gedigitaliseerd, en dit kan
slechts met succes gebeuren als er een substantieel aanbod van (gewilde) programma's
is.Er wordt momenteel een wijziging van het Nationaal Frequentieplan (NFP)1 voorbereid, waarin geregeld wordt, dat gedurende de eerste
zes jaar van de vergunningperiode minimaal tachtig procent van de capaciteit
van de multiplexen moet worden gebruikt voor de verspreiding van digitale
omroepdiensten.Dit wordt zo geïnterpreteerd, dat maximaal twintig procent van de
capaciteit mag worden toegepast voor andere dan omroepdiensten en dat met
de overige capaciteit televisieprogramma's conform de Mediawet2 worden uitgezonden.Zes jaar is een redelijke periode om een marktpositie te verwerven. Na
zes jaar zou kunnen worden geconstateerd, dat er te weinig belangstelling
is voor digitale ethertelevisie en is de vergunninghouder vrij de capaciteit
naar eigen inzicht aan te wenden. De continuïteit van de dienstverlening
aan de consument dient daarbij in het oog gehouden te worden. Mocht onverhoopt
al eerder worden vastgesteld dat de verhouding tussen programma's en diensten
op ernstige economische of andere bezwaren stuit, dan kan altijd een wijziging
van het NFP worden overwogen, wanneer daarvoor valide argumenten aanwezig
zijn.Behalve het aspect van de concurrentie voor de kabel beoogt het kabinet
met de introductie van digitale televisie een infrastructuur te scheppen,
waarop zich nieuwe innovatieve diensten (bijvoorbeeld datadiensten) kunnen
ontwikkelen. De «broadcasting»-eigenschappen van DVB-T kunnen
daarbij een welkome aanvulling vormen op de «point-to-point»-eigenschappen
van andere telecommunicatie-infrastructuren als GSM en UMTS.De ruimte van 20% gedurende de eerste zes jaar biedt hier ruim voldoende
mogelijkheden voor, in aanmerking nemend, dat voor deze nieuwe diensten nog
geen concrete toepassingen zijn gesignaleerd en dat de markt ervoor nog tot
ontwikkeling moet worden gebracht. In zijn algemeenheid leggen datadiensten
een veel geringer beslag op de capaciteit dan televisieprogramma's.ToewijzingsinstrumentDe bevoegdheid om te beslissen over de toewijzing van (het gebruik van)
frequenties berust bij de minister van Verkeer en Waterstaat. De Telecommunicatiewet
en het Frequentiebesluit beschrijven de verschillende toewijzingsinstrumenten
waarover kan worden beschikt en onder welke voorwaarden deze toegepast
moeten worden. Zoals hierboven beschreven worden de publieke omroepen bij
voorrang geaccommodeerd. Nadat hierin is voorzien wordt de resterende frequentieruimte
toegewezen.Bij verwachte schaarste zijn de verdelingsinstrumenten veilen (primaire
keus) of vergelijkende toets (indien het economisch, maatschappelijk of cultureel
belang dit vordert) voor wat betreft de commerciële omroepen en het zakelijk
gebruik. Het kabinet heeft geoordeeld dat er goede redenen zijn om de commerciële
frequenties voor DVB-T via een vergelijkende toets uit te geven. Dit komt
overeen met de wens van de Tweede Kamer en met de gevoelens in de markt.De hoofdreden om de vergelijkende toets toe te passen is dat er geen bestaande
markt is voor digitale aardse televisie en dat mede daarom de uitgifte van
frequenties met veel onzekerheden is omgeven. Met een veiling kan mogelijk
onvoldoende worden bewerkstelligd dat de vergunning daadwerkelijk zal worden
gebruikt om de omroepbedrijfstak nieuwe ruimte te geven om zich aan te sluiten
bij de nieuwe mediaontwikkelingen. Er kan dan geen toetsing plaatsvinden op
inhoudelijke voorwaarden voor het gebruik van de frequenties; de vergelijkende
toets biedt daar via de toetsingscriteria meer mogelijkheden voor.De verantwoordelijkheid voor de vergelijkende toets berust ingevolge artikel
3.3, zesde lid, van de Telecommunicatiewet in overeenstemming met de Minister
van Verkeer en Waterstaat bij de Minister van OCenW.TermijnenVoor de exploitatie van DVB-T dienen grote investeringen gepleegd te worden.
De vergunningstermijn die het kabinet gekozen heeft, is een afweging tussen
wat op dit moment als een redelijke terugverdientijd wordt gezien voor de
investeringen en de onzekerheid van toekomstige marktontwikkelingen. Een vergunningstermijn
van vijftien jaar is daarom een aanvaardbare keuze.Financieel instrumentDe markt voor DVB-T is een onzekere en vergt grote investeringen. Niettemin
vormen de frequenties een schaars goed. Om het optimaal gebruik van dit goed
te bevorderen, wordt een financieel instrument gehanteerd. Bij de uitgifte
van DVB-T frequenties zal gebruik worden gemaakt van een vorm van benefit
sharing: zodra de exploitatie van de verleende vergunning boven een, gelet
op relevante marktomstandigheden, redelijk resultaat komt, wordt een gedeelte
van de omzet afgedragen aan de Staat.De Tweede Kamer heeft een wetsvoorstel aangenomen dat beoogt in de Telecommunicatiewet
een grondslag te creëren om bij uitgifte van frequentieruimte een financieel
instrument in te zetten1. Dit wetsvoorstel is
momenteel in behandeling bij de Eerste Kamer2.Met de inwerkingtreding van deze wetswijziging is grote spoed geboden.
Het streven is om de vergunning uiterlijk in november 2001 te verlenen. InterferentieKabelabonnees kunnen door nieuwe diensten in de ether, zoals digitale
televisie-uitzendingen, last krijgen van storing op sommige programma's die
zij via de kabel ontvangen. Dit wordt meestal veroorzaakt door het gebruik
van onvoldoende afschermende aansluitmaterialen (antennekabels, stekers en
splitsers).Het kabinet bereidt hierover onder meer een voorlichtingscampagne voor.Naast deze campagne is een platform in voorbereiding, dat de oplossing
van problemen, voortvloeiend uit de interferentieproblematiek, gaat begeleiden3. Dit platform komt onder toezicht van de direct betrokken bedrijfstakken,
de Consumentenbond en de vergunninghouder (zodra de vergunning is verleend).
De medewerking van de vergunninghouder wordt als toetscriterium opgenomen.
De overheid is op afstand betrokken bij de organisatie.Het is de bedoeling dat de kosten voor het platform worden gedragen door
de vergunninghouder, de kabelbedrijven en de Staat.In aanmerking komende partijenUit de Telecommunicatiewet volgt, dat vergunningen voor DVB-T kunnen worden
toegewezen:• aan partijen die gerechtigd zijn tot het (zelf) verzorgen en aanbieden
van omroep- of telecommunicatiediensten (datadiensten)1 op voorwaarde van samenwerking,• dan wel aan een partij (rechtspersoon) die de vergunde ruimte exploiteert
door andere gerechtigden daarop toe te laten.In het eerste geval is er dus sprake van samenwerking ná de vergunningverlening,
in het tweede geval moet die samenwerking er vooraf al zijn.Het kabinet kiest, volgend uit de keuze van het toewijzingsniveau, namelijk
vier multiplexen in één pakket, voor dit laatste. Dit kan dus
in principe iedere partij zijn mits deze aan de gestelde eisen voldoet. Daarmee
komt de weg vrij ook aan samenwerkingsverbanden een vergunning te kunnen verstrekken.
Individuele programma- en dienstenaanbieders op de multiplex dienen uiteraard
zelf wel over wettelijke toelating te beschikken. Daarvoor zullen vooraf garanties
moeten worden afgegeven. Uit genoemde constructie volgt voorts dat de vergunninghouder
niet per definitie de (technische) multiplexbeheerder of de infrastructuurbeheerder
is.De vergunning zal worden verleend aan een rechtspersoon. Deze rechtspersoon
kan een samenwerkingsverband zijn van bijvoorbeeld een infrastructuurbeheerder
en programma- en dienstenaanbieders. De rechtspersoon kan ook overeenkomsten
hebben gesloten voor levering van relevante diensten en producten met een
infrastructuurbeheerder en/of programma- en dienstenaanbieders.Daar het kabinet de concurrentie tussen de infrastructuren als belangrijk
beleidsuitgangspunt heeft gekozen, wordt aan exploitanten van andere infrastructuren
die in principe geschikt zijn voor de distributie van televisieprogramma's
(kabelbedrijven, satellietexploitanten en telecomoperators) vergunning verleend
voor DVB-T, tenzij zij deel uitmaken van een samenwerkingsverband en zij geen
groter belang hebben in het samenwerkingsverband, dat deelneemt aan de toets
dan dertig procent. Bovendien mag hun individueel, dan wel gezamenlijk aandeel
niet leiden tot beslissende invloed. Dit beleidsuitgangspunt wordt vastgelegd
in een beleidsregel van de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat. Deze
beleidsregel is gebaseerd op artikel 3.6, tweede lid, onder d, van de Telecommunicatiewet.
Op grond van dit artikel kan de Staatssecretaris de vergunning weigeren wanneer
door het verlenen van de vergunning aan de aanvrager de daadwerkelijke mededinging
op de relevante markt in aanzienlijke mate zou worden beperkt. Aangezien gehele
uitsluiting van exploitanten van andere infrastructuren te ver zou gaan, is
gekozen de toelating van genoemde aanbieders van andere infrastructuren onder
voorwaarden te stellen.Gelet op de lange vergunningtermijn van vijftien jaar en het feit dat
de Nederlandse markt voor DVB-T nog volledig moet worden ontwikkeld, is het
van belang, dat de vergunninghouder geen barrières opwerpt voor nieuwe
partijen, die belangstelling hebben voor deelname aan de programmering.
De toegang tot het ethernetwerk moet daarom een zo open mogelijk karakter
hebben.Er worden eisen gesteld met betrekking tot een snelle uitrol (start uitzendingen
maximaal zes maanden na het beschikbaar komen van frequenties) en met betrekking
tot de kennis, ervaring, technische middelen en financiële positie van
de aanvrager, aan te tonen door middel van een zo volledig mogelijk bedrijfsplan.ToetsingscriteriaBij de vergelijkende toets worden de bedrijfsplannen beoordeeld op de
volgende criteria:• De mate waarin het aanbod van programma's concurrentiekracht heeft
ten opzichte van de kabel. De voorkeur gaat uit naar een aanbod van programma's
dat een groot deel van het kijkerspubliek aanspreekt. De tarieven van de aangeboden
diensten moeten bij voorkeur een gunstige prijs/kwaliteitsverhouding hebben
ten opzichte van die van kabelbedrijven.• De plannen voor nieuwe diensten, zoals elektronische programmagidsen,
interactieve toepassingen, internettoegang en andere innovatieve diensten.• De wijze waarop en de mate waarin de aanvrager aangeeft de kabelconsument,
die storing ondervindt ten gevolge van DVB-T, tegemoet te zullen komen in
de financiële gevolgen van de interferentieproblematiek. De aanvrager
dient onder meer te verklaren dat hij zal deelnemen in het platform dat de
oplossing van de interferentieproblematiek begeleidt.• De planning van de roll-out. De uitzendingen dienen maximaal zes
maanden na de afronding van de internationale frequentiecoördinatie te
starten in het gebied waar deze frequenties mogen worden gebruikt. Het bedrijfsplan
dient een planning hiervoor te bevatten.• De maatregelen om de onderneming een open karakter te geven.• De samenwerkingsvorm tussen de publieke en commerciële vergunninghouders
bij de technische exploitatie van de multiplexen en het zenderpark. De aanvrager
kan bijvoorbeeld in het bedrijfsplan zijn bereidheid aantonen direct na de
verstrekking van de vergunning overeenkomsten in die zin met de publieke omroep
te willen afsluiten.• De plannen om aan te sluiten bij Europese standaardisering van
de ontvangers (systemen voor voorwaardelijke toegang en de gebruikersinterface).De volgorde waarin de bovenstaande criteria zijn opgesomd geeft een zekere
hiërarchie aan, van «essentieel» of «cruciaal»
naar «belangrijk».Vergelijkende toetsBij het beoordelen van het bedrijfsplan op de bovenstaande criteria zal
per criterium een waardering worden toegekend, lopend van –, via –,
0 en + tot ++. Tevoren is vastgesteld aan welke standaard de waardering wordt
afgemeten. Het beeld dat ontstaat wanneer de waarderingssymbolen worden gerangschikt
in de bovenstaande hiërarchische volgorde bepaalt de uiteindelijke keuze.Het karakter van de vergelijking sluit uit dat de vastgestelde standaard
als minimumeis gaat gelden. Er kan bij een vergelijkende toets op inhoudelijke
aspecten geen sprake zijn van rekenkundige weging van de criteria en de scores,
zodat niet kan worden volstaan met een louter objectieve optelsom.De landsadvocaat heeft geoordeeld dat bovenstaande aanpak voldoet aan
de te stellen zorgvuldigheidseis. VergunningvoorwaardenAan de vergunning kunnen, in het belang van een goede verdeling en een
ordelijk en doelmatig gebruik van frequentieruimte, voorschriften en beperkingen
worden verbonden. Artikel 16 van het Frequentiebesluit geeft een limitatieve
opsomming van de onderwerpen waarop deze voorschriften en beperkingen betrekking
kunnen hebben. In casu zal met name gebruik worden gemaakt van artikel 16,
onderdeel e, dat bepaalt dat de voorschriften en beperkingen betrekking kunnen
hebben op de verplichtingen die rechtstreeks voortvloeien uit de criteria
die zijn toegepast bij de vergelijkende toets. Dit betekent, dat sommige verklaringen
in het bedrijfsplan, die bij de vergelijkende toets zijn beoordeeld, deel
uit zullen maken van de vergunningvoorwaarden.De uitkomst van de proefuitzendingen, die de Nozema in het derde kwartaal
van 2001 zal houden, kunnen van invloed zijn op de vergunningvoorwaarden.De Rijksdienst voor Radiocommunicatie zal toezicht houden op de naleving
van de vergunningvoorwaarden. Het Commissariaat voor de Media zal daarbij
voor wat betreft het inhoudelijke toezicht op de programmering assistentie
verlenen. Voor deze assistentie is een samenwerkingsprotocol in voorbereiding.Moment van toewijzing en de internationale frequentiecoördinatieDe internationale frequentiecoördinatie voor de Randstad is op het
voorziene moment van de vergunninguitgifte niet volledig afgerond. Ten behoeve
van de uitrol, zowel in de Randstad zelf als landelijk, zullen vrijwel zeker
nog nieuwe frequenties in gebruik genomen moeten worden. Die zijn nu dus nog
niet bekend of gecoördineerd.De nog niet-gecoördineerde frequentieruimte wordt samen met de wel
vaststaande frequenties uitgegeven. Dit brengt als voordelen met zich mee
dat de samenleving het signaal krijgt dat DVB-T nu snel van start gaat en
dat de beide vergunninghouders (publiek en commercieel) alvast kunnen starten
met de investeringen en uitrol en kunnen rekenen op uiteindelijk landelijke
dekkingsmogelijkheden (ook vanuit het permanent Overlegorgaan Post en Telecommunicatie
(OPT) is aangedrongen op deze duidelijkheid).De vergunninghouder hoeft overigens niet altijd te wachten tot de coördinatie
is afgerond. De mogelijkheid bestaat voor een eventuele eerdere ingebruikname
op zogenaamde Non Interference Base. Dit geschiedt
dan ad hoc en in overleg met de Rijksdienst voor Radiocommunicatie. Ingebruikname
is dan wel voor risico van de vergunninghouder aangezien zonder succesvolle
afronding van de coördinatie geen definitieve aanspraak op die frequenties
kan worden gemaakt. Bovendien mag geen storing op andere diensten worden veroorzaakt
en storing door andere diensten dient te worden geaccepteerd. Dit kan leiden
tot dwingende aanwijzingen van de RDR waarbij een of meer zenders moeten worden
uitgeschakeld of een aanzienlijke vermogensreductie krijgen opgelegd.Aan beide vergunninghouders (de publieke omroep en de commerciële
vergunninghouder) worden alle frequenties toegekend, die nodig zijn om landelijke
dekking voor (zo veel mogelijk) draagbare ontvangst te bereiken met vijf multiplexen.
De landelijke dekking voor de publieke omroep heeft daarbij voorrang, in verband
met de bepalingen daaromtrent in de Telecommunicatiewet en om zo snel mogelijk
de frequenties van de analoge zenders vrij te kunnen maken.Behalve de bovengenoemde frequenties zullen wellicht nog andere, nu nog
onbekende, frequenties beschikbaar komen, waarop DVB-T-uitzendingen mogelijk
zijn. Deze frequenties zullen een regionaal of lokaal bereik hebben. Het kabinet zal te zijner tijd vaststellen volgens welke methode en voorwaarden
genoemde frequenties zullen worden uitgegeven.5. Flankerend beleidInterferentieproblematiekDe digitalisering van de ether brengt een ongewenst bijverschijnsel met
zich mee. Uit technisch onderzoek1 is gebleken
dat een grote kans bestaat dat huishoudens aangesloten op kabeltelevisie op
bepaalde kanalen storingen kunnen ondervinden van de DVB-T-signalen.Op kabelnetten worden voor de doorgifte van radio- en televisiesignalen
dezelfde frequentiekanalen gebruikt als in de ether. Het gebruik van dezelfde
kanalen is mogelijk omdat de kabelnetten geacht worden een gesloten systeem
te vormen, waarop de etheruitzendingen geen invloed hebben en vice versa.
Daarom kunnen er op de kabel ook kanalen worden gebruikt die in de ether een
heel andere toepassing hebben: de bekende S-kanalen.In de praktijk blijken de kabelnetten van de kabelbedrijven op zichzelf
wél voldoende hoogfrequentdicht te zijn, maar de aansluitkabels van
de gebruikers niet.Kabelbedrijven zorgen er daarom vanouds zoveel mogelijk voor, dat zij
geen programma's doorgeven op frequentiekanalen die ter plaatse in de ether
in gebruik zijn.In feite verandert er bij de introductie van digitale televisie en radio2 niets wezenlijks, behalve dat er in de ether in korte
tijd meerdere nieuwe frequentiekanalen in gebruik zullen worden genomen.Van kabelbedrijven kan niet in redelijkheid worden verlangd dat zij al
deze kanalen vrijmaken, omdat dit een beperking oplevert van de capaciteit
voor het aanbod en hoge kosten met zich meebrengt om een rasterwijziging door
te voeren.Men zou kunnen stellen, dat de consument ervoor moet zorgen, dat hij aansluitmateriaal
gebruikt dat voldoende afscherming biedt. Het is echter al jaren de praktijk,
dat in de winkels kabels en stekers met een lage hoogfrequentdichtheid worden
verkocht. Het is zelfs tamelijk moeilijk goede materialen te kopen. De consument
heeft de normaal verkrijgbare materialen gekocht en daar nooit veel hinder
van ondervonden.De belangrijkste conclusies van het bovengenoemde onderzoek zijn:• Berekeningen geven aan dat te verwachten is dat drie op de tien
huishoudens in mindere of meerdere mate last zullen krijgen van storende patronen
in een aantal programma's op de kabel. Deze storing manifesteert zich als
een soort «sneeuw» (ruis) in het beeld. De storing is minder naarmate
de ontvanger verder van de zender staat.• De problemen manifesteren zich primair in onvoldoende afgeschermde
componenten (aansluitsnoeren, pluggen) die de consument in zijn of haar woning
zelf heeft aangelegd; in vakkundig aangelegde installaties met kwalitatief
goed materiaal zijn geen problemen te verwachten;• De immuniteit van de onderzochte kabeltelevisienetten is goed;
die van televisietoestellen en videorecorders dito (slechts enkele oudere
toestellen zijn bevattelijk voor rechtstreekse instraling van een DVB-T-zender).In het derde kwartaal van 2001 zal de Nozema in overleg met de RDR en
in afstemming met de plaatselijke kabelbedrijven proefuitzendingen uitvoeren
in het gebied waar de reguliere uitzendingen zullen starten (regio Groot-Amsterdam).
Hoewel deze uitzendingen niet gericht zijn op het meten van de interferentie,
zullen ze mogelijk toch enig inzicht opleveren over de mate waarin
de theoretische berekeningen van de interferentie overeenkomen met de werkelijkheid.De Europese Richtlijn1 vereist dat alle elektrische
en elektronische apparaten voldoen aan de essentiële eisen dat zij niet
zodanig storen dat gebruik van radiodiensten wordt belemmerd en dat zij voldoende
immuniteit bezitten zodat zij ongestoord kunnen werken in de aanwezigheid
van radiostraling; dit geldt ook voor huiscomponenten, -systemen en -installaties
conform de «EMC guide to the application of directive 89/336/EEC».
In principe geldt dit voor het gehele radiospectrum van 9 kHz tot 400 GHz.In die gevallen waar zogenaamde «geharmoniseerde normen» worden
gebruikt kan daarmee het vermoeden van overeenstemming met de essentiële
eisen worden verkregen. Het is echter niet zo dat normen verplicht gebruikt
moeten worden. In Nederland heeft de VECAI onlangs een brochure uitgegeven
met tips voor het aanleggen van extra kabels thuis2.Het kabinet is zich bewust van de maatschappelijke gevolgen die de interferentie
als gevolg van DVB-T met zich mee kan brengen. Huishoudens die worden geconfronteerd
met storingen zullen met hun klachten eerst naar de kabelmaatschappijen gaan
die op hun beurt kosten moeten maken voor de klachtenafhandeling.In mei 2000 heeft een onafhankelijke commissie («de Commissie Van
Ravels») vanuit de invalshoek van juridische aansprakelijkheid advies
uitgebracht omtrent de mogelijkheden van zogenoemde nadeelcompensatie van
schade door interferentie («storingschade») die ontstaat bij de
introductie van DVB-T3. De Commissie Van Ravels
heeft als hoofdconclusies getrokken dat• de kosten die kabelabonnees als gevolg van de vergunningverlening
ondervinden naar verwachting in de meeste gevallen binnen het normaal maatschappelijk
risico vallen, en dat ook de kosten van kabelexploitanten als gevolg van de
vergunningverlening onder het bedrijfsrisico vallen;• wanneer de schade niet ten laste van de kabelabonnee of de kabelexploitant
behoort te blijven, het in de rede ligt dat de vergunninghouder de schade
draagt;• geen titel bestaat op grond waarvan aanspraak kan worden gemaakt
op een vorm van nadeelcompensatie door de Staat.In het in september 2000 door de Rijksdienst voor Radiocommunicatie uitgebrachte
rapport4 wordt de interferentie vanuit technisch
oogpunt geanalyseerd. Het blijkt, dat het interferentieprobleem technisch
nagenoeg volledig kan worden opgelost door het gebruik van goed aansluitmateriaal.
In gevallen (naar verwachting enkele duizenden voor geheel Nederland) waarin
niet alleen met nieuwe aansluitmaterialen kan worden volstaan, zal met maatwerk
een oplossing moeten worden geboden.De ministeries van OCenW en V&W zijn in overleg met diverse belanghebbende
marktpartijen, zoals NOZEMA, VECAI, Consumentenbond, Uneto, FIAR en Vefica,
om op basis van vrijwillige samenwerking de problematiek gezamenlijk op te
lossen.Er is een platform in voorbereiding met de volgende taken:• Verkrijgbaar maken van goede aansluitmaterialen – Op korte
termijn wordt het assortiment van de detailhandel uitgebreid met betere aansluitmaterialen,
die voor de consument duidelijk als zodanig zijn te onderscheiden. Door gezamenlijk
optreden kan ervoor worden gezorgd, dat de prijs voor de consument laag wordt
gehouden. De vergunninghouder zorgt ervoor, dat de consument extra korting
krijgt op een «basisset» van aansluitkabels, waarmee
in de meeste gevallen alle problemen zullen zijn opgelost.• Klachtenbehandeling – Er komt een call center dat de klachten
van consumenten gaat behandelen. Zonder dit call center zouden de klachten
vooral bij de kabelbedrijven terechtkomen, omdat er immers storing op de kabel
wordt waargenomen. Consumenten die ook na het vervangen van hun aansluitkabels
nog last van storing houden, worden gratis geholpen met de oplossing van het
probleem. Geschillen tussen de organisatie en consumenten zullen worden voorgelegd
aan een onafhankelijke instantie.• Voorlichting en opleiding – Er komt een publiekscampagne
waarbij de nadruk zal liggen op het belang van goede aansluitmaterialen bij
de introductie van allerlei nieuwe elektronische diensten, die via de ether,
de satelliet en de kabel nu en in de nabije toekomst zullen worden aangeboden.
De detailhandel wordt opgeleid in het vaststellen van de aard van de interferentie
en het voorlichten van de klanten.Het platform, waarvan de rechtsvorm nog niet is vastgesteld, komt onder
toezicht van de direct betrokken bedrijfstakken, de Consumentenbond en de
vergunninghouder (zodra de vergunning is verleend). De medewerking van de
vergunninghouder wordt als toetscriterium opgenomen. De overheid is op afstand
betrokken bij het platform.De kosten voor het platform worden gedragen door de vergunninghouder,
de kabelbedrijven en de Staat.Beleid met betrekking tot DAVOm voor DVB-T gebruik te kunnen maken van frequenties die nu nog voor
draadloze audioverbindingen (DAV) worden gebruikt, is een nieuwe regeling
voor draadloze microfoons in werking getreden. In de nieuwe regeling wordt
zoveel mogelijk tegemoet gekomen aan de wensen van de DAV-gebruikers. In principe
kan nu voor DVB-T gebruik worden gemaakt van alle kanalen tussen 470 en 862
MHz, met uitzondering van de TV kanalen 38, 61, 62, 63, 68, en 69. Bijgaand
een opsomming van het gebruik van voornoemde kanalen.• Kanaal 38 is hoofdzakelijk bestemd voor radio-astronomie.• De kanalen 61, 62, 68 en 69 zijn hoofdzakelijk bestemd voor defensie.• Kanaal 63 is bestemd voor landelijk gebruik van draadloze microfoons.Er dient echter rekening mee gehouden te worden dat er vergunningen zijn
vergeven voor draadloze audioverbindingen met een uiterste afloopdatum van
december 2005 voor een aantal kanalen. De vergunninghouder zal de DAV-gebruikers,
aan wie een vergunning is vergeven waarvan de afloopdatum nog niet verstreken
zou zijn als de nieuwe regeling niet in werking was getreden, schadeloos moeten
stellen indien door DVB-T het DAV gebruik in deze kanalen schade ondervindt.ZendmastproblematiekHet plaatsen van nieuwe zendmasten ondervindt maatschappelijk steeds meer
weerstand. Milieuoverwegingen, landschapsverstoringen maar ook ideeën
over mogelijke gevolgen voor de gezondheid spelen hierbij een rol. Voorts
is het vanwege juridische belemmeringen en bedrijfseconomische risico's voor
nieuwe marktpartijen zeer moeilijk om zelf nieuwe zendmasten op te richten.De hoogte van de benodigde zendmasten voor DVB-T bedraagt nominaal 125
meter. Voor de Randstad is een zendernetwerk nodig van 15 opstelpunten (exclusief
kleinere zogenaamde opvulzenders), elk met een vermogen van rond
de 10 kW). Verwacht wordt dat het landelijk zendernetwerk minstens 50 grote
opstelpunten zal tellen.Daar waar mogelijk zal gebruik gemaakt worden van reeds bestaande opstelpunten.
Een verplichting tot medewerken aan redelijke verzoeken tot het delen van
opstelpunten (het zogenaamde «site sharing») is in de Telecommunicatiewet
neergelegd. Desalniettemin zullen door de operators toch enkele nieuwe locaties
moeten worden gevonden.Het inrichten van de netwerken en daarmee het vinden van geschikte locaties
voor de antenne-opstelpunten is de verantwoordelijkheid van de vergunninghouder
en de beheerder van het netwerk. In verband met de noodzakelijke frequentiecoördinatie
is evenwel al van een aantal geografische locaties uitgegaan. Het kabinet
heeft een zogenoemd antenne-haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd om inzicht te
krijgen of er, uitgaande van de «site sharing», andere (onoverkomelijke)
drempels voor die vergunninghouder zouden optreden bij de verwerving van die
opstelpunten.Het kabinet zal in dit kader naast de genoemde site-sharing verplichting
vooralsnog geen andere lijn inzetten. Verwacht wordt evenwel dat binnen afzienbare
tijd de zendmastproblematiek structureler van omvang zal worden en de overheid
haar – in deze – enigszins afstandelijke positie mogelijk zal
moeten laten varen. Momenteel vindt in het kader van de implementatie van
het onlangs door het kabinet vastgesteld Nationaal Antennebeleid al overleg
plaats tussen verschillende betrokken ministeries en betrokken partijen uit
de sector over de antenneproblematiek. Dit overleg vindt onder meer plaats
in het Nationaal Antenneplatform, alwaar door vertegenwoordigers uit verschillende
maatschappelijke organisaties, bedrijfsleven en overheden gesproken wordt
over het gebruik en de toepassing van antennes en antenneopstelpunten.Voorts is het ook om technische redenen noodzakelijk dat de publieke en
commerciële vergunninghouders voor DVB-T hun masten met elkaar delen
(«site sharing»). Gebeurt dit niet dan kunnen problemen ontstaan
voor de verzorging. Het gaat hier om een wederzijds belang. In het kader van
de voorbereiding van de AMvB Site Sharing zal hieraan ook aandacht worden
geschonken.6. Ontwikkelingen buiten NederlandDVB-T is door de Europese Unie geaccepteerd als de standaard voor digitale
televisie en lijkt (naast het Amerikaanse ATSC en het Japanse ISDB-T) de wereldstandaard
te worden.De landen in Europa zijn, nagenoeg zonder uitzondering, doende met politieke
besluitvorming rond de introductie van DVB-T of zijn reeds bezig met het ontwikkelen
van regelgeving en/of beleid. In een groot aantal gevallen gaat de beleidsmatige
ontwikkeling gepaard met het voeren van technische experimenten en het opzetten
van een technische netwerkplanning.Met betrekking tot het daadwerkelijk toewijzen
van frequenties c.q. verlenen van licenties voor DVB-T, valt in Europa het
volgende te melden. Van de landen die het meest met DVB-T zijn gevorderd hebben
alleen Groot-Brittannië (per 15 november 1998 gestart met DVB-T), Zweden
(sinds 1 april 1999 gestart met drie publieke zenders, de commerciële
zenders zijn per juli 2000 toegewezen) en Spanje (gestart in mei 2000) de
licenties toegewezen. In beide eerstgenoemde landen zijn daarbij de «commerciële»
multiplexen via een vergelijkende toets verdeeld, terwijl de bestaande analoge
publieke omroepen tevoren een plaats hadden toegewezen gekregen.
Dat geldt ook voor Spanje waar wel geveild is (maar met slechts één
kandidaat). In Zweden, waar DVB-T nog niet goed aanslaat, bestaat kritiek
omdat de toewijzing plaatsvond hoofdzakelijk op basis van politieke argumentatie,
en niet op basis van commerciële overwegingen.In Groot-Brittannië werden die overwegingen wel gemaakt, nadat de
BBC al stevig in het digitale zadel zat. In Duitsland bestaat voor DVB-T weliswaar
beleid op hoofdlijnen (op 24 augustus 1998 goedgekeurd door het Duitse kabinet)
maar deze worden slechts zeer geleidelijk omgezet in concrete uitvoeringsplannen.
Volgens de huidige plannen wordt DVB-T in 2001 op enkele plaatsen geïntroduceerd
op basis van simulcasting. Behoudens genoemde landen plant een groot aantal andere landen in Europa,
voor zover thans bekend, de introductie van DVB-T in de nabije toekomst. Nederland
behoort tot die landen, hetgeen mede met het oog op de zich nog moeizaam ontwikkelende
markt voor de settopboxen, relatief comfortabel genoemd mag worden.Het European Radiocommunication Office (ERO) houdt op haar website1 een compleet overzicht bij van de implementatie van
DVB-T in alle Europese landen. In de bijlage is de stand van zaken per februari
2001 opgenomen.Ook buiten Europa wordt DVB-T als standaard overgenomen: in Australië
is de wetgeving voor introductie van DVB-T medio 1998 aanvaard. Start in 2001
met grote steden, vanaf 2004 ook de regio's. Minimaal 8 jaar simulcast
voorzien. Nieuw-Zeeland start ook in 2001 met DVB-T.De Verenigde Staten hebben een eigen standaard (ATSC). Afschakeling analoog
in 2006. XNoot1Brief van de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat aan de Tweede
Kamer van 21 november 2000 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 24 095,
nr. 59).XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Brief van de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat aan de Tweede
Kamer van 21 november 2000 (Kamerstukken II 2000–2001, 24 095,
nr. 59).XNoot2Motie Atsma 26 643, nr. 12, 31.10.00, motie Nicolaï c.s. 24 095,
nr. 38, 27.01.00, motie Van Zuijlen, 26 800 XIII, nr. 14, 27.10.99.XNoot1Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van de
mogelijkheid door middel van een financieel instrument het optimaal gebruik
van frequentieruimte te waarborgen (kamerstukken II 2000/2001, 27 607,
nrs. 1–5).XNoot2Kamerstuk 27 607, geagendeerd voor eerste behandeling op 12 juni
2001.XNoot3Het tempo waarin de kabel digitaliseert kan van invloed zijn op de businesscase
voor DVB-T. Dit tempo blijkt weliswaar lager te zijn dan enkele jaren geleden
werd verwacht, maar inmiddels zijn enkele kabelbedrijven begonnen digitale
keuzepakketten aan te bieden. Zie ook het «Preliminary Report on Licensing
Digital Terrestrial Television in the Kingdom of The Netherlands», Rothschild,
10 september 1999.XNoot4In 2005 vindt een herziening plaats van het Stockholmplan uit 1961 (ST61),
waarbij mogelijk afspraken zullen worden gemaakt over gecoördineerde
afschakeling van analoge uitzendingen.XNoot5De Tweede Kamer is hierover in de eerder genoemde brief van 21 november
2000 reeds geïnformeerd.XNoot1Discussiebijeenkomst DVB-T, V&W/DGTP, 4 juni 1998; Marktscan interesse
datadiensten, Beam'it, mei 1999; Onderzoek DVB-T, KPMG, mei 1999; Preliminary
report on the licensing of digital terrestrial television in the Kingdom of
the Netherlands, Rothschild, augustus 1999.XNoot2Mogelijk moet in enkele gebieden deze antenne hoog in het huis of zelfs
op het dak geplaatst worden.XNoot3Richtlijn nr. 95/47/EG van het Europeees Parlement en de Raad van 24 oktober
1995 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesignalen
door een erkende Europese normalisatieorganisatie genormaliseerd is (PbEG
L 281/51).XNoot1Wachten tot de frequentiecoördinatie is afgerond om Nederland direct
volledig te bedekken betekent dat Nederland enige jaren verstoken blijft van
DVB-T, hetgeen naar het oordeel van het Kabinet geen optie is. Bovendien zouden
voor landelijke dekking frequenties nodig zijn die nu nog in gebruik zijn
voor aardse publieke landelijke en regionale televisie.XNoot2Omdat de frequentiecoördinatie met het buitenland op dit punt nog
niet is afgerond zijn de verzorgingsgebieden en de tijdstippen waarop deze
voor gebruik beschikbaar komen nog niet aan te geven.XNoot3Telecommunicatiewet, artikel 3.3, lid 2.XNoot1Nationaal Frequentieplan, Stcrt. 1999, nr. 112, laatstelijk gewijzigd
bij besluit van [...] (Stcrt. 2001, [...]).XNoot2Mediawet, artikel 1, onderdeel d.XNoot1Zie ook de brief van de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat aan
de Tweede Kamer van 2 februari 2001 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001,
24 095, nr. 61).XNoot2Kamerstuk 27 607.XNoot3Plan van aanpak Interferentieproblematiek, MMC, april 2001.XNoot1Zoals omroepen die beschikken over toelating van het Commissariaat van
de Media of datadienstaanbieders al dan niet geregistreerd bij de OPTA.XNoot1«De EMC-aspecten voor kabeltelevisie bij de invoering van Digitale
Video Broadcasting», RDR, 28 september 1998 en DVB-T, T-DAB, De interferentie
nader in kaart gebracht, RDR, september 2000.XNoot2Digitale radio (T-DAB) wordt binnenkort geïntroduceerd in het hele
land en maakt eveneens gebruik van frequentiekanalen die op de kabel voor
de doorgifte van televisie worden gebruikt.XNoot1EMC-directive 89/336/EEC.XNoot2«Thuis extra aansluitingen op de kabel», uitgave VECAI, 2001.
Ook te vinden op de website www.kabelbedrijf.nl.XNoot3Advies Vooronderzoekscommissie Introductie DVB-T, Rapport van de Commissie
Van Ravels.XNoot4DVB-T, T-DAB, De interferentie nader in kaart gebracht, RDR, september
2000.XNoot1http://www.ero.dk/EROWEB/DVB-T/ Status%20f or%20the%20implementation %20of%20DVB.htm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24095-70.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl