Overgangswet verzorgingshuizen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24606, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24606 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamA. ALGEMEEN DEEL 1. Inleiding2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel3. Planning4. Financiering van bejaardenoorden5. Indicatiestelling6. Eigen bijdragen7. Partneropname8. Bejaardenoorden met een bijzondere functie9. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid10. Financiële gevolgen11. Personele gevolgenB. ARTIKELSGEWIJS Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikelen 15 en 16Artikel 17Artikel 18Artikel 20Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26, onderdeel BArtikel 27Artikel 28Artikel 29Artikelen 30 tot en met 32Artikelen 33 tot en met 38Artikel 39Artikel 40Artikel 43Artikel 44Artikel 45Artikel 46Artikel 47Artikel 49Artikel 61Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24606Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 606Het onderbrengen van de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging
in een bejaardenoord, in de aanspraken op grond van de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten en tijdelijke regeling van de subsidiëring van bejaardenoorden
door de Ziekenfondsraad (Overgangswet bejaardenoorden)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING A. ALGEMEEN DEEL 1. InleidingOp 16 mei 1994 publiceerde de door de vorige regering ingestelde commissie
Modernisering Ouderenzorg onder leiding van de Eindhovense burgemeester Welschen
zijn advies «Ouderenzorg met toekomst». Deze commissie had als
belangrijkste taak te adviseren over modernisering van het stelsel van ouderenzorg
als onderdeel van het zorgsysteem.De commissie constateerde een groot aantal knelpunten. De belangrijkste
waren:* verschillende financieringsstromen in de ouderenzorg welke een doelmatige
zorgverlening in de weg staan;* Het grote aantal instellingen en de veelheid van regelingen brengen
gebruikers van voorzieningen in de war;* Het stelsel van zorgvoorzieningen prikkelt de aanbieders lang niet altijd
tot samenwerking en vernieuwing van het zorgaanbod;* De gebruikers van zorg krijgen soms verkeerde prikkels.De commissie lardeert deze knelpunten met een aantal treffende, concrete
voorbeelden. Centraal in het advies van de commissie staat het onderbrengen
van de ouderenzorg als aanspraak in de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
(AWBZ). De commissie adviseerde ook tot harmonisatie van de eigen betalingen,
tot integratie van de indicatiestelling en deed voorstellen tot regionale
samenwerking en zorgvernieuwing.In het regeerakkoord is opgenomen, dat naar verhouding meer ouderen zelfstandig
moeten kunnen blijven wonen. Bij de uitwerking van deze gedachte dient het
rapport Modernisering ouderenzorg van de Commissie Welschen als leidraad.
In het verlengde hiervan hebben de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport (VWS) en de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer (VRoM) op 1 september 1995 hun voorstellen tot vernieuwing
van de ouderenzorg toegezonden aan de voorzitter van de Tweede Kamer der Staten
Generaal (Kamerstukken II 1994/1995, 24 333, nr. 1). Geconstateerd wordt
dat het verpleeghuis, het bejaardenoord, de gezinsverzorging en het kruiswerk
een eigen planningssysteem, financieringswijze en indicatiesysteem kennen.
Daarnaast divergeren de eigen bijdragen systemen. Ook doen zich op lokaal
niveau knelpunten voor in de afstemming tussen de huisvestings-, zorg- en
sociale functies. In deze aspecten ziet het kabinet aanleiding de thans geldende
wet- en regelgeving te bezien en zoveel mogelijk te stroomlijnen. Dit wetsvoorstel
is een eerste aanzet daartoe.Voorgesteld wordt de bejaardenoorden te financieren uit het Algemeen Fonds
Bijzondere Ziektekosten (AFBZ), een kader te scheppen voor onafhankelijke
en objectieve indicatiestelling en de eigen bijdrage te harmoniseren.De voorstellen ten aanzien van de modernisering van de ouderenzorg hangen
ten nauwste samen met de voorstellen ten aanzien van de inrichting van het
zorgstelsel. Daarover heeft de regering de Tweede Kamer per brief van 20 maart
1995 geïnformeerd (Kamerstukken II 1994/95, 24 124, nrs. 1 en 2).
In die brief is nader ingegaan op de inrichting van het zorgstelsel in drie
compartimenten. De bejaardenoorden, verpleeghuizen en de langdurige thuiszorg
worden ondergebracht in het eerste compartiment waar aanbodregulering via
de Wet ziekenhuisvoorzieningen (Wzv) en toepassing van de Wet tarieven gezondheidszorg
(Wtg) centrale elementen vormen. 2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstelHet wetsvoorstel voorziet in een tijdelijke regeling waarbij tot een bij
koninklijk besluit te bepalen tijdstip de Ziekenfondsraad tot taak heeft bejaardenoorden
te subsidiëren. Op basis van een aantal overwegingen is gekozen voor
deze overgangsperiode. In de eerste plaats dienen de jegens bejaardenoorden
aangegane verplichtingen zoveel mogelijk te worden gehonoreerd. Dit is mogelijk
door het in de Wet op de bejaardenoorden (Wbo) neergelegde vereveningstraject
te voltooien. In de tweede plaats bestaan op dit moment aanzienlijke verschillen
tussen de door provincies, grote steden en Minister van VWS opgestelde subsidieregelingen
op grond van de Wbo. Deze verschillen zitten met name in de bekostigingsgrondslag
en de wijze van berekening van de subsidie. Hierdoor is het niet goed mogelijk
op korte termijn een uniforme financiering van bejaardenoorden te hanteren.
De overgangsperiode kan worden benut om hiernaar toe te werken. In de derde
plaats kan een overgangsperiode worden gebruikt om te komen tot een adequate
kennisoverdracht van de provincies, grote steden en het Ministerie van VWS
naar de Ziekenfondsraad en andere betrokken instanties. De beoogde ingangsdatum
van het onderdeel van het wetsvoorstel dat betrekking heeft op de tijdelijke
subsidiëring door de Ziekenfondsraad is 1 januari 1997. Verwachte einddatum
van deze overgangsperiode is 31 december van het jaar 2000. Voor het geval
dat in de loop van de overgangsperiode mocht blijken dat de hiervoor bedoelde
overgangsproblemen eerder opgelost of verminderd kunnen worden, en, indien
de benodigde uitvoeringsmaatregelen tijdig getroffen zijn, wordt in het wetsvoorstel
de mogelijkheid gecreëerd de overgangsperiode te bekorten.Uitgangspunt bij de tijdelijke subsidieregeling is dat de Ziekenfondsraad
in 1996 vast te stellen plannen voor bejaardenoorden uitvoert. Deze plannen
zijn onder de werking van de Wbo door provincies, grote steden en de Minister
van VWS voor de periode 1997 tot en met 2000 vastgesteld. Bejaardenoorden
worden door de Ziekenfondsraad slechts gesubsidieerd in overeenstemming met
de vastgestelde plannen. Daarmee bepalen in feite provincies, grote steden
en de Minister van VWS in belangrijke mate het beleidskader voor subsidiëring
van bejaardenoorden door de Ziekenfondsraad in de overgangsperiode. Slechts
in uitzonderlijke gevallen zal het voor de Ziekenfondsraad mogelijk zijn – mits een dergelijk besluit door de Minister van VWS wordt goedgekeurd –
om andere bejaardenoorden te subsidiëren.Daarnaast kunnen bejaardenoorden slechts door de Ziekenfondsraad gesubsidieerd
worden, indien dit past binnen de door de Minister van VWS beschikbaar gestelde
financiële middelen. Voor de kosten van exploitatie van bejaardenoorden
zal verder slechts subsidie verleend worden voor zover een bejaardenoord duurzaam
verblijf en verzorging verstrekt aan personen die hiervoor geïndiceerd
zijn en hun partners. Deze personen zullen een eigen bijdrage verschuldigd
zijn aan de Ziekenfondsraad, die mede afhankelijk gesteld kan worden van het
inkomen. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt de hoogte van
de bijdrage bepaald. De bijdrage zal geharmoniseerd worden met de eigen bijdrage
die ingevolge de AWBZ van toepassing is.Aan de Ziekenfondsraad is in dit wetsvoorstel de taak opgedragen bejaardenoorden
te subsidiëren. Naar analogie van artikel 16 van de AWBZ, biedt het wetsvoorstel
evenwel de mogelijkheid, dat het Centraal Administratiekantoor (CAK) of verbindingskantoren
gemandateert worden om namens de Ziekenfondsraad de inning van de bijdrage,
respectievelijk de subsidieverstrekking aan bejaardenoorden, feitelijk uit
te voeren.In de Wbo is aan burgemeester en wethouders opgedragen indicatiecommissies
in te stellen. Het bestaan van dergelijke indicerende instanties zal ook in
de toekomst wenselijk zijn. Intrekking van de Wbo per beoogde datum van 1
januari 1997 leidt er evenwel toe dat de wettelijke grondslag voor indicerende
instanties in een andere wet neergelegd moet worden. Aangezien de huidige
indicatiecommissies ook thans beoordelen of iemand is aangewezen op de zorg,
verleend in een verpleeghuis, en bovendien in de plannen van de regering in
de toekomst ook met betrekking tot andere aanspraken op zorg op grond van
de AWBZ zullen gaan beoordelen of iemand op die zorg is aangewezen, is er
voor gekozen de wettelijke grondslag voor de werkzaamheden van dergelijke
instanties in de AWBZ op te nemen.In de Wbo is aan provinciale inspecties het toezicht op de kwaliteit van
de bejaardenoorden opgedragen. Door intrekking van de Wbo komt ook deze provinciale
taak te vervallen. Het toezicht op de kwaliteit van bejaardenoorden zal bij
de inwerkingtreding van deze wet een zaak van het Staatstoezicht op de volksgezondheid
zijn. Daartoe zijn in de Kwaliteitswet zorginstellingen een aantal bepalingen
gewijzigd.Na de overgangsperiode zal de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en
verzorging in een bejaardenoord, ondergebracht zijn in de aanspraken op zorg
op grond van de AWBZ. Hiertoe zal te zijner tijd de algemene maatregel van
bestuur, bedoeld in artikel 6, eerste lid, van de AWBZ, het Besluit zorgaanspraken
bijzondere ziektekostenverzekering, aangepast worden. Indien verzekerden duurzaam
verblijf en verzorging in een bejaardenoord wensen, zullen zij zich vanaf
dat tijdstip moeten wenden tot het ziekenfonds, de ziektekostenverzekeraar
of het uitvoerend orgaan waarbij zij zijn ingeschreven als verzekerde ingevolge
de AWBZ.Niet alleen de AWBZ zal van toepassing zijn op de bejaardenoorden in de
eindsituatie waarbij duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord
is ingebracht in de aanspraken op zorg op grond van de AWBZ. Ook de Wzv en
de Wtg zullen vanaf dit tijdstip van toepassing zijn op de bejaardenoorden.
Uitgaande van de Wzv, zoals deze thans luidt, zou dit betekenen dat er voor
de bejaardenoorden een verbodssysteem van toepassing zou zijn voor het bouwen
en exploiteren van een bejaardenoord. Dit verbodssysteem houdt in dat het
bouwen en exploiteren van een bejaardenoord verboden is, tenzij het bejaardenoord
over een vergunning op grond van de Wzv beschikt. Deze vergunning wordt eerst
afgegeven, nadat een verklaring is afgegeven, waaruit blijkt dat de beoogde
bouw past in het door provincies opgestelde en door Onze Minister
vastgestelde plan voor ziekenhuisvoorzieningen. Voor zover geen plan voor
ziekenhuisvoorzieningen is vastgesteld, wordt getoetst aan de hand van door
de Minister van VWS vastgestelde richtlijnen of aan de beoogde bouw behoefte
is.Zoals in de brief aan de Tweede Kamer van 20 maart 1995 (Kamerstukken
II 1994/95, 24 124, nrs. 1 en 2) is aangegeven, bestaat het voornemen
om de Wzv fundamenteel te wijzigen. In dat kader wordt overheidsinvloed met
betrekking tot bouw slechts overwogen ten aanzien van ziekenhuisvoorzieningen
waarvan de overheid vindt dat de verwezenlijking daarvan wenselijk is. Voor
de bouw van andere ziekenhuisvoorzieningen zal alsdan niet langer het bovengenoemde
verbodssysteem gelden. De bouw van een ziekenhuisvoorziening wordt evenwel
niet in een bouwprogramma opgenomen en niet in het kader van de wettelijke
ziektekostenverzekeringen gefinancierd, zolang de overheid de bouw hiervan
niet als wenselijk heeft aangemerkt.Toepassing van de Wtg brengt met zich, dat er geen jaarlijkse subsidiestroom
meer naar de bejaardenoorden gaat, maar dat de nadruk zal komen te liggen
op regelmatig terugkerende onderhandelingen met verzekeraars resulterend in
overeenkomsten over de door een bejaardenoord te verrichten prestatie en het
door een bejaardenoord in rekening te brengen tarief. Dat tarief moet aan
het Centraal orgaan tarieven gezondheidszorg (Cotg) ter goedkeuring worden
voorgelegd, c.q. door het Cotg worden vastgesteld.Er is voor gekozen de taak aan de Ziekenfondsraad om bejaardenoorden te
subsidiëren in een afzonderlijke wet onder te brengen. Overwogen is om
de tijdelijke subsidiëring van de Ziekenfondsraad op te nemen in de Wet
financiering volksverzekeringen (Wfv) of de AWBZ. Juist vanwege het tijdelijke
karakter van de regeling leek het evenwel niet wenselijk bestaande wetten
te wijzigen en deze wijzigingen enige jaren later weer ongedaan te maken.
Met betrekking tot de Wfv geldt daarnaast nog dat het opnemen van een aantal
hoofdstukken omtrent de subsidiëring van bejaardenoorden in de Wfv moeilijk
verenigbaar lijkt met het karakter en de reikwijdte van de Wfv. 3. PlanningOp basis van de Wbo worden er in 1996 door de provincies, de vier grote
steden en de Minister van VWS plannen opgesteld voor de bejaardenoorden voor
de periode 1997–2000. In de overgangsperiode is uitgangspunt dat deze
plannen worden uitgevoerd. Daarom is in het wetsvoorstel bepaald dat alleen
de bejaardenoorden die in een plan zijn opgenomen, in aanmerking komen voor
subsidiëring door de Ziekenfondsraad. In dit geheel spelen de in het
plan opgenomen capaciteit, de voorgenomen gehele of gedeeltelijke sluiting
of verlaging van de capaciteit een rol.Op basis van het voorgaande kan de verantwoordelijkheidsverdeling tussen
Ziekenfondsraad en provincies, grote steden en Minister van VWS in de overgangsperiode
als volgt worden geschetst. Binnen het door de minister aan te geven financiële
kader, welk kader op grond van de Wbo feitelijk per provincie bestaat uit
de som van de beschikbare collectieve middelen en de geraamde eigen bijdragen,
stellen de provincies en grote steden in 1996 een plan voor de jaren 1997
tot en met 2000 op en stellen dat vast. Hen is daarbij verzocht bij de voorbereiding
hiervan de Ziekenfondsraad of de door de Ziekenfondsraad aan te wijzen instanties
nauw te betrekken. De plannen worden door de minister getoetst. Deze toets
heeft betrekking op naleving van de financiële randvoorwaarde bij de
planvorming. Immers, de Wbo – het wettelijk kader waarbinnen de plannen voor de periode 1997 tot en met 2000 moeten worden opgesteld –
geeft aan, dat de plannen moeten passen binnen de meerjarencijfers op de rijksbegroting.
De uitvoering van het plan geschiedt onder verantwoordelijkheid van de Ziekenfondsraad,
doch de provincies en grote steden behouden een rol ten aanzien van de beoordeling
van de begrotingen en de jaarrekeningen van de bejaardenoorden.Op zijn laatst per 1 januari 2001 zal de Wzv ook voor de bejaardenoorden
gelden. Zoals in de vorige paragraaf is aangegeven bestaan er voornemens om
de Wzv te wijzigen. De rol van de provincies verandert. Ten aanzien van de
regiovisie is met de provincies afgesproken, dat zij worden uitgenodigd de
totstandkoming van regiovisies te coördineren. Hiertoe zal de Wzv worden
gewijzigd. De vereenvoudiging van de Wzv is voorzien per 1 januari 1998. 4. Financiering van bejaardenoordenIn de overgangsperiode is de Ziekenfondsraad belast met de subsidiëring
van de bejaardenoorden. In het plan wordt aangegeven welke bejaardenoorden
voor subsidie in aanmerking komen. Gelet op de door de provincies en vier
grote steden opgebouwde expertise, is bepaald dat provincies en grote steden
over het verlenen en het beëindigen van subsidie door de Ziekenfondsraad
hun oordeel geven. De subsidiëring van bejaardenoorden komt ten laste
van het AFBZ.In de overgangsperiode zal er naar gestreefd worden tot een meer uniforme
bekostiging te komen. In het kader van de Wbo worden de begrotingen van de
bejaardenoorden elk jaar door de subsidiërende overheid (provincies,
grote steden en de Minister van VWS) vastgesteld. De subsidieregeling van
de Ziekenfondsraad kan het perspectief bieden om gedurende de overgangsperiode
tot uniforme regels te komen en zoveel mogelijk reeds toe te werken naar de
systematiek die door het Cotg zal worden gehanteerd.Anders dan in de Wbo het geval is, zijn er geen afzonderlijke bepalingen
inzake de sluiting van bejaardenoorden opgenomen. De Ziekenfondsraad heeft
de bevoegdheid tot sluiting niet nodig, omdat zij de verstrekking van subsidies
kan staken. De bevoegdheid tot sluiting was daarnaast in de Wbo opgenomen
vanuit kwaliteitsoverwegingen. Kwaliteitsaspecten zullen evenwel bestreken
worden door Kwaliteitswet zorginstellingen.Na de overgangsperiode zal de Wtg ook voor de bejaardenoorden gelden.
Met dit instrumentarium worden de prijzen gereguleerd.Uitgangspunten bij de Wtg zijn de afspraken die het bejaardenoord maakt
met de verzekeraars of de verbindingskantoren, optredend namens de verzekeraars,
over de produktie en over de daarbij behorende aanvaardbare kosten, alsmede
de realisatie van die afspraken. Het daarbij behorende tarief krijgt de instelling
vergoed van de verzekeraars. De verzekeraar krijgt voor de zorgkosten op zijn
beurt weer een kostendekkende uitkering uit het AFBZ. 5. IndicatiestellingIn het regeerakkoord is aangegeven dat indicatiestelling onafhankelijk
en objectief dient plaats te vinden. Onder indicatiestelling wordt verstaan
het inventariseren van de zorgbehoefte en het objectief bepalen welke zorg
naar inhoud, omvang en kwaliteit nodig is. Hierbij zal geabstraheerd moeten
worden van eventuele beperkingen van bijvoorbeeld financiële en organisatorische
aard bij de instelling die de geïndiceerde zorg zal verlenen.
Objectief zal ook in kunnen houden dat de indicatiestelling ten minste moet
voldoen aan door de wetgever vastgestelde indicatievereisten.Voor een aantal aanspraken op grond van de AWBZ en voor duurzaam verblijf
en verzorging in een bejaardenoord is er voor gekozen de verantwoordelijkheid
voor de organisatie van de indicatiestelling op te dragen aan de gemeenten.
Daarbij wordt aangesloten bij de gegroeide praktijk onder de Wbo. In het wetsvoorstel
is daartoe een wijziging van de AWBZ opgenomen. In een nieuw artikel 9a is
bepaald dat burgemeester en wethouders er in voorzien dat ten behoeve van
de bewoners van hun gemeente een onafhankelijk indicatieorgaan werkzaam is.
Een persoon die een beoordeling van het indicatieorgaan nodig heeft, zal zijn
verzoek tot een dergelijke beoordeling in de gemeente waar hij woont moeten
kunnen doen.Een beoordeling door het indicatieorgaan wordt alleen voorgeschreven voor
AWBZ-aanspraken die bij algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen. Het
staat het indicatieorgaan vrij – en dit ligt ook voor de hand –
bij de indicatiestelling ook andere voorzieningen dan AWBZ-aanspraken te betrekken,
bijvoorbeeld in de sfeer van huisvesting. Voor een aantal andere zorgaanspraken op grond van de AWBZ zal op een
andere wijze in een objectieve en onafhankelijke indicatiestelling worden
voorzien. Het voornemen bestaat om de objectieve en onafhankelijke indicatiestelling
op het terrein van de geestelijke gezondheidszorg op te dragen aan instanties
die daar in het verleden de nodige deskundigheid over opgebouwd hebben.Verdere uitwerking van de indicatiestelling zal bij algemene maatregel
van bestuur plaats vinden. 6. Eigen bijdragenUitgangspunt voor de bepaling van het door bewoners van bejaardenoorden
te betalen bedrag op basis van de Wbo zijn de kosten van verblijf, verpleging
en verzorging van het desbetreffende bejaardenoord. De eigen bijdragen in
de bejaardenoorden zullen worden geharmoniseerd met de regeling die geldt
voor de verpleeghuizen. Dit betekent het afschaffen van de vermogenstoets
in de bejaardenoorden en het hanteren van identieke maximale inkomensafhankelijke
eigen bijdragen voor de bejaardenoorden en de verpleeghuizen. Harmonisatie
met de Bijdrageregeling intramurale zorg AWBZ zal inhouden dat de inkomensafhankelijke
eigen bijdrage nooit meer dan 90% van de kosten kan bedragen. Bovendien zal
aan bewoners van bejaardenoorden een kwaliteitstoeslag in rekening kunnen
worden gebracht. Het wetsvoorstel biedt daartoe de mogelijkheid.De bijdrageregeling zal nader uitgewerkt worden bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur. 7. PartneropnameHet wetsvoorstel sluit voor bejaardenoorden de mogelijkheid niet uit om
naast de geïndiceerde ook diens partner (die zelf niet over een indicatie
tot opname beschikt) op te nemen. Hiervan zal over het algemeen pas sprake
zijn, wanneer zelfstandig wonen gecombineerd met de noodzakelijke zorg thuis
voor beide partners geen reële mogelijkheid meer is. De bijdrage van
partners zal in de overgangsperiode worden vastgesteld op basis van de eigen
bijdrage regeling die voor geïndiceerden geldt. Dit betekent dat de partner
naar vermogen zelf zorgdraagt voor de kosten van verblijf. 8. Bejaardenoorden met een bijzondere functieBij wijziging van de Wbo in 1984 werd de Minister van WVC verantwoordelijk
voor de bejaardenoorden met een bijzondere functie. Volgens de memorie van
toelichting bij de wet was «..(een) apart beleidsregime (...) gewenst
vanwege de omvang van het werkingsgebied van deze tehuizen dat in ieder geval
meerdere provincies omvat en soms zelfs landelijk is, of anders vanwege specifieke
kenmerken daarvan.» Voorbeelden zijn de bejaardenoorden voor oudere
religieuzen, oorden voor Indische Nederlanders en die voor blinden en slechtzienden.Ten aanzien van het werkingsgebied van de bejaardenoorden met een bijzondere
functie kan worden opgemerkt dat de overschrijding van de provinciale grenzen
als argument voor het handhaven van een apart regime, vervalt met de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel. Immers, de subsidieregeling van de Ziekenfondsraad is
een landelijke regeling. Het maakt niet uit of subsidie wordt verstrekt aan
een regulier bejaardenoord dan wel een bejaardenoord met een bijzondere functie.
Dat geldt uiteraard ook na de overgangsperiode waarin zorg, verleend in bejaardenoorden,
als aanspraak op grond van de AWBZ is geregeld.Ten aanzien van de levensbeschouwelijke grondslag kan het volgende worden
opgemerkt. Onder het huidige regime zijn er zeer veel provinciale bejaardenoorden
met een levensbeschouwelijke grondslag. De levensbeschouwelijke grondslag
is tot op heden geen reden om dergelijke oorden als een bijzonder oord te
kenmerken. Naar het oordeel van het kabinet is er dan ook geen reden om voor
voorzieningen op levensbeschouwelijke grondslag een apart planningsregime
te handhaven.Anders dan bij de provincies en grote steden het geval is, is er van afgezien
in het wetsvoorstel vast te leggen dat de Minister van VWS gevraagd en ongevraagd
een oordeel geeft over de voornemens van de Ziekenfondsraad met betrekking
tot de subsidiëring van de bejaardenoorden met een bijzondere functie.
Overweging hierbij is dat de provincies en grote steden in een andere verhouding
tot de Ziekenfondsraad staan dan de Minister van VWS. Het is echter gewenst
gedurende de overgangsperiode de bij het ministerie opgebouwde kennis van
deze bejaardenoorden ten dienste te stellen van de Ziekenfondsraad en dit
zal in het kader van een zorgvuldige overdracht van taken aan de Ziekenfondsraad
dan ook plaatsvinden. 9. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidMet de aanvaarding van het «plan van aanpak voorgenomen regelgeving»
in de Ministerraad heeft de regering aangegeven behoefte te hebben aan een
scherpere toetsing van voorgenomen regelgeving. Voor het onderhavige wetsvoorstel
is de uitvoerbaarheid van belang.De doelgroepen waarop het onderhavige wetsvoorstel zich richt zijn de
Ziekenfondsraad, de houders van de bejaardenoorden en hun bewoners. Andere
betrokkenen zijn de provincies, grote steden en de gemeenten. Hierna zal voor
deze groepen in hoofdlijnen worden aangegeven wat de betekenis is van dit
wetsvoorstel.Er zijn circa 125 000 bewoners van bejaardenoorden. Deze worden geconfronteerd
met een andere eigen bijdragesystematiek en een andere organisatie die de
bijdragen vaststelt en int. De eigen bijdragen worden in het kader van de
Wbo vastgesteld en geïnd door de gemeenten. Na inwerkingtreding van dit
wetsvoorstel zal de vaststelling en inning geschieden door de Ziekenfondsraad
of namens de Ziekenfondsraad door het CAK. Na de overgangsperiode
als de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord,
een aanspraak op grond van de AWBZ is, zal de vaststelling en inning van de
bijdrage door verzekeraars plaats vinden of namens verzekeraars, door het
CAK. Daar – net als nu het geval is – zoveel mogelijk zal worden
geïnd op basis van inhouding aan de bron, zal er voor de meeste bewoners
in administratieve zin niets veranderen. Zij die het verzorgingstarief geheel
zelf betalen of die de betaling zelf regelen, krijgen wel met een ander betaaladres
van doen. Dat duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord een aanspraak
op grond van de AWBZ is, heeft voor diegenen die zijn of willen worden opgenomen
in een bejaardenoord als consequentie dat zij met een extra partij te maken
krijgen, namelijk het ziekenfonds, de ziektekostenverzekeraar dan wel het
uitvoerend orgaan, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdelen b, c en e,
van de AWBZ.Op de andere eigen bijdragesystematiek is reeds ingegaan in paragraaf
6.Er zijn circa 1550 bejaardenoorden. Zij krijgen met een andere financier
van doen. In de overgangsperiode is dit de Ziekenfondsraad of namens de Ziekenfondsraad,
de verbindingskantoren. Na de overgangsperiode is de financier formeel de
verzekeraar. Feitelijk zal de financier op grond van artikel 16 van de AWBZ
het verbindingskantoor zijn, optredende namens de verzekeraars. Gedurende
de overgangsperiode zal de subsidiegrondslag en de wijze waarop de subsidie
berekend wordt geleidelijk veranderen. De jegens de bejaardenoorden in het
kader van de Wbo aangegane verplichtingen zullen worden nagekomen door de
Ziekenfondsraad. In de overgangsperiode geldt op grond van artikel 15 van
dit wetsvoorstel dat bejaardenoorden – evenals onder de werking van
de Wbo het geval is – verplicht zijn met het oog op de door bewoners
van bejaardenoorden te betalen bijdrage de benodigde gegevens en inlichtingen
te verschaffen. Na de overgangsperiode is de Wtg en de Wzv van toepassing.
Op de consequenties hiervan voor de bejaardenoorden is in de paragrafen 2
en 3 ingegaan. Zowel in als na de overgangsperiode geldt dat bejaardenoorden
niet meer worden geconfronteerd met de opbrengst uit eigen bijdragen en de
financiële afwikkeling daarvan. Dit laatste betekent een administratieve
verlichting van werkzaamheden voor bejaardenoorden.Voor de provincies en grote steden zijn de veranderingen substantieel.
Het toezicht op de kwaliteit van de bejaardenoorden zal niet langer een provinciale
of grootstedelijke taak zijn. Nadat een plan door de provincie of grote stad
is opgesteld, bestaat hun taak uit het geven van hun oordeel aan de Ziekenfondsraad
over de subsidiëring van bejaardenoorden. Aangezien zij in essentie in
het kader van de Wbo ook belast zijn met dit type werkzaamheden, zal deze
verandering in de sfeer van de uitvoerbaarheid geen problemen op behoeven
te roepen.Voor de gemeenten geldt dat zij hun taken op het vlak van de vaststelling,
inning en afdracht van de eigen bijdragen kwijt raken. De gemeenten blijven
verantwoordelijk voor een deel van de organisatie van de indicatiestelling.Voor de Ziekenfondsraad of optredende namens de Ziekenfondsraad, de verbindingskantoren
en het Centraal Administratiekantoor, betekent dit wetsvoorstel in de overgangsperiode
een taakverzwaring. Zo wordt de Ziekenfondsraad verantwoordelijk voor de uitvoering
van vastgestelde plannen op grond van de Wbo en voor de financiering van de
instellingen. Na de overgangsperiode zal dit wetsvoorstel ten opzichte van
de situatie onder de Wbo een taakverzwaring inhouden voor ziekenfondsen, ziektekostenverzekeraars
en uitvoerende organen op grond van de AWBZ. Feitelijk zal deze
taakverzwaring, gelet op artikel 16 van de AWBZ, voor een groot deel bij het
CAK en de verbindingskantoren neerslaan.De Ziekenfondsraad is gevraagd een oordeel te geven over de uitvoerbaarheid
van de in de beleidsbrief Modernisering Ouderenzorg neergelegde beleidsvoornemens.Op het vlak van de handhaafbaarheid worden er ten opzichte van de situatie
onder de werking van de Wbo ten gevolge van dit wetsvoorstel geen relevante
wijzigingen verwacht. In de overgangsperiode zijn de financieel-administratieve
procedures niet noemenswaard anders dan hetgeen men altijd gewend is geweest.
Feitelijk is er «slechts» sprake van betrokkenheid van andere
organisaties en een herziene betrokkenheid van provincies en grote steden
ten aanzien van de bejaardenoorden. Na de overgangsperiode zal de zorg, verleend
in bejaardenoorden, onderdeel gaan uitmaken van de aanspraken op grond van
de AWBZ.In bepaalde opzichten zal er sprake zijn van een verbetering van de handhaafbaarheid
van de regelgeving en een vermindering van de belasting van de rechterlijke
macht. De vermogenstoets bij de bejaardenoorden zal bij de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel worden afgeschaft. Vaststelling van het aandeel van het
vermogen in de te betalen eigen bijdrage is een gecompliceerde aangelegenheid
die in principe ook fraudegevoelig is. Bij de werkzaamheden met betrekking
tot de vaststelling en inning van de eigen bijdragen behoeft hiermee geen
rekening meer te worden gehouden. Bovendien is op grond van dit wetsvoorstel
een vereenvoudigde procedure van inning van verschuldigde bijdragen mogelijk.
Tenslotte werden op grond van de Wbo een aantal voorschriften strafrechtelijk
gehandhaafd en behoeft of wordt in de handhaving van dergelijke voorschriften
op grond van dit wetsvoorstel niet te worden voorzien dan wel wordt hierin
op andere wijze voorzien.Uit het voorgaande mag blijken dat geen extra belasting van de rechterlijke
macht wordt verwacht ten gevolge van dit wetsvoorstel. 10. Financiële gevolgenVanaf de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zullen de bejaardenoorden
gefinancierd worden uit het AFBZ. Dienovereenkomstig zal vanaf dat moment
op de rijksbegroting geen bedrag meer worden opgenomen voor uitgaven in het
kader van de Wbo.Uit het Gemeentefonds zal gefaseerd 50 miljoen gulden worden genomen.
Dit bedrag wordt toegevoegd aan eerder genoemd AFBZ. Het betreft gelden die
tot de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel noodzakelijk waren voor de bestrijding
van de uitvoeringskosten van de eigen-bijdrageregeling van de Wbo door de
gemeenten. Door de Raad voor de Gemeentefinanciën is advies uitgebracht
ten aanzien van de uitname van dit bedrag. De Raad kan in principe instemmen
met deze uitname. Wel heeft zij daarbij onder meer aandacht gevraagd voor
de financiële gevolgen voor de gemeenten ten gevolge van het wegvallen
van de werkzaamheden inzake de vaststelling, inning en afdracht van de eigen
bijdragen. Met het oog daarop vindt de Raad dat de uitname uit het Gemeentefonds
gefaseerd zou moeten plaats vinden. De aan het Gemeentefonds toegevoegde middelen
voor indicatiestellingsactiviteiten ad 12 miljoen worden niet uit het Gemeentefonds
genomen. Immers deze taak blijft bij gemeenten berusten. Het bedrag van 50
miljoen gulden zal onder meer worden aangewend voor de dekking van de uitvoeringskosten
door de Ziekenfondsraad en de verbindingskantoren.Over het algemeen kan gesteld worden dat de door provincies, grote steden
en de Minister van VWS aangegane verplichtingen (incidenteel en structureel)
door de Ziekenfondsraad zullen worden overgenomen. Dit is echter alleen mogelijk
indien bij de overgang van de bejaardenoorden naar de subsidieregeling van
de Ziekenfondsraad precies bekend is welke verplichtingen het betreft en hoe
de dekking van deze uitgaven er uit ziet. Dat zal moeten blijken uit de door
genoemde overheden op te stellen plannen voor 1997 tot en met 2000. Niet alleen
het structurele budgettaire kader waarbinnen de provincies en grote steden
plannen, is in dit kader van belang, maar ook de door provincies opgebouwde
reserves spelen een rol in deze.Voor uitvoeringskosten door de provincies is destijds een bedrag van 6,5
miljoen gulden aan het Provinciefonds toegevoegd. Dit bedrag zal in ieder
geval totdat duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord een aanspraak
op grond van de AWBZ is, in dit fonds blijven vanwege de werkzaamheden die
voortvloeien uit de beoordeling van de subsidieverstrekking aan bejaardenoorden
door de provincies en grote steden.De overgang van de inspectie voor de bejaardenoorden van de provincies
en grote steden naar het Staatstoezicht volksgezondheid heeft repercussies
voor de uitkering die deze overheden ontvangen uit het Provinciefonds, respectievelijk
het Gemeentefonds. Bezien zal worden in hoeverre de overgang van deze taak
naar het Staatstoezicht volksgezondheid gevolgen heeft voor de uitkering uit
het Provinciefonds en het Gemeentefonds. 11. Personele gevolgenIn de Wbo wordt de vaststelling, inning en afdracht van de eigen bijdragen
opgedragen aan de gemeenten. Deze taak zal komen te vervallen bij inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel. Dit zal gevolgen hebben voor het personeel dat bij de
gemeenten werkzaam is voor deze taak. In de overgangsperiode zal de Ziekenfondsraad
worden belast met de vaststelling, inning en afdracht van de eigen bijdragen.
In overleg met Ziekenfondsraad en Vereniging van Nederlandse Gemeenten zal
worden bezien of het mogelijk is personeel van gemeenten al dan niet op basis
van detachering in te zetten voor deze werkzaamheden. Een en ander kan worden
gefinancierd uit het bedrag van 50 mln gulden dat destijds aan het Gemeentefonds
is toegevoegd voor dit soort werkzaamheden. Over de uitname uit het Gemeentefonds
en de wijze waarop dit dient te geschieden, heeft de Raad voor de Gemeentefinanciën
haar opvattingen inmiddels kenbaar gemaakt. Verwezen zij hiervoor naar de
vorige paragraaf. Een en ander zal een punt van overleg zijn met de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten en de Ziekenfondsraad. Op dit moment is niet te
voorzien wat de hieraan verbonden kosten zullen zijn. Invoering van deze wet heeft ook gevolgen voor het personeel bij de provincies
en grote steden dat met de uitvoering van de Wbo is belast. In het kader van
de Wbo zijn de provincies en grote steden belast met de financiering van bejaardenoorden
en met het beleid ten aanzien van bejaardenoorden. Na de opstelling van de
plannen voor de periode 1997 tot 2001 komen deze werkzaamheden te vervallen.
De werkzaamheden voor provinciale en grootstedelijke ambtenaren spitsen zich
in die periode toe op het geven van beoordelingen aan de Ziekenfondsraad met
betrekking tot de begrotingen en jaarrekeningen van de bejaardenoorden. In
overleg met de Ziekenfondsraad en het Interprovinciaal Overleg zal worden
bezien welke consequenties een en ander heeft voor het betrokken personeel.
Financiering van extra arbeidsplaatsen bij de verbindingskantoren of bij de
Ziekenfondsraad kan tijdelijk plaats vinden uit de per 1 januari 1997 deels
vrijvallende provinciale overschotten. De provincies beschikken in het kader van de Wbo over een provinciale
inspectie. Met ingang van de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zal deze
inspectie ondergebracht worden bij het Staatstoezicht op de volksgezondheid.
Uitgangspunt is dat de provinciale inspecteurs bij het Staatstoezicht op de
volksgezondheid worden ondergebracht.Het hiervoor gestelde geldt ook ten aanzien van ambtenaren van het Ministerie
van VWS wat betreft de bejaardenoorden met een bijzondere functie. B. ARTIKELSGEWIJS Artikel 1De in het eerste lid, onder b, opgenomen omschrijving van bejaardenoord
is afgeleid van het begrip bejaardenoord, zoals dit in de Wbo omschreven was.In het eerste lid, onder d, is het begrip plan gedefinieerd. Plannen zijn
de laatste door de provincies, grote steden en Onze Minister van VWS op grond
van de Wbo vastgestelde plannen.Het tweede tot en met het vierde lid komen overeen met artikel 1, tweede
tot en met vijfde lid, van de AWBZ. Soortgelijke bepalingen zijn eveneens
opgenomen in andere wetgeving op het terrein van de sociale zekerheid. Artikel 2De Minister bepaalt jaarlijks de omvang van het bedrag dat beschikbaar
is voor de subsidiëring van bejaardenoorden en de hieraan voor de Ziekenfondsraad
verbonden uitvoeringskosten. De Ziekenfondsraad dient van dit bedrag uit te
gaan bij het opstellen van de begroting, bedoeld in artikel 10. Artikel 3Het gaat in het eerste lid van dit artikel om algemene aanwijzingen en
niet om aanwijzingen in concrete gevallen.Op grond van het tweede lid kan de Minister van VWS bepalen, dat administratieve
werkzaamheden welke samenhangen met het verstrekken van subsidie, namens de
Ziekenfondsraad worden verricht door de op grond van artikel 16 van de AWBZ
aangewezen rechtspersonen. Dit zijn de zogenaamde verbindingskantoren. Deze
verbindingskantoren verrichten thans op grond van artikel 16 van de AWBZ vergelijkbare
werkzaamheden met betrekking tot een aantal vormen van zorg. Artikel 4Anders dan in de Wbo het geval was, is vereist dat het bejaardenoord in
stand word gehouden door een publiekrechtelijke dan wel privaatrechtelijke
rechtspersoon. Op dit moment zijn er geen bejaardenoorden die gesubsidieerd
worden op grond van de Wbo en door een natuurlijke persoon in stand worden
gehouden. Artikel 5In dit artikel zijn twee belangrijke voorwaarden neergelegd voor de subsidieverlening
aan bejaardenoorden. Allereerst zullen de uitgaven die de Ziekenfondsraad
in het kader van de subsidieverlening doet, moeten passen binnen
de hiervoor door Onze Minister van VWS op grond van artikel 2, tweede lid,
van dit wetsvoorstel beschikbaar gestelde financiële middelen. Daarnaast
wordt subsidie slechts verleend ten behoeve van bejaardenoorden die in een
plan zijn opgenomen en dan ook slechts tot de capaciteit die in dat plan is
opgenomen. Uitgangspunt is dat het plan, zoals het is vastgesteld, wordt uitgevoerd,
indien de beschikbare financiële middelen dit toelaten. Niettemin kunnen
zich situaties voordoen waarin het plan niet ongewijzigd uitgevoerd kan worden.
Er moet bijvoorbeeld rekening mee worden gehouden dat een rechtspersoon besluit
of gehouden is op te houden met de exploitatie van het bejaardenoord en deze
exploitatie niet wordt voortgezet of al dan niet in hetzelfde pand wordt voortgezet
door een andere rechtspersoon. Overigens zal een rechtspersoon die een bejaardenoord
exploiteert – mede gelet op de ter zake bestaande jurisprudentie –
niet lichtvaardig kunnen besluiten de exploitatie te stoppen. Daarnaast kunnen
zich omstandigheden voordoen, waarin het niet wenselijk is dat het plan ongewijzigd
wordt uitgevoerd. Te denken valt bijvoorbeeld aan de situatie dat in 1996,
derhalve voor de overdracht aan de Ziekenfondsraad, tegen het plan beroep
is ingesteld en de uitspraak met zich brengt dat het bejaardenoord alsnog
in het plan moet worden opgenomen.Uit bovenstaande voorbeelden mag blijken dat in uitzonderlijke situaties
de mogelijkheid om af te wijken van plannen, niet gemist kan worden. In het
tweede lid van dit artikel is aan de Ziekenfondsraad deze bevoegdheid gegeven.
Dergelijke besluiten van de Ziekenfondsraad behoeven overigens de goedkeuring
van de Minister van VWS. Artikel 6In het kader van de Wbo is het grotendeels aan de provincies en de grote
steden overgelaten de inhoud te bepalen van hun subsidieverordeningen met
betrekking tot de bejaardenoorden. In de praktijk is er een situatie gegroeid
van verschillende en niet-gelijkluidende subsidieverordeningen van provincies
en grote steden. Afhankelijk van de provincie of grote stad waar het bejaardenoord
zich bevindt, kan de hoogte en de wijze van berekenen van de subsidie derhalve
verschillen. In de toekomst wordt een meer uniform subsidie en tarief voorgestaan.
Het is echter niet waarschijnlijk dat van de ene op de andere dag uniformering
in de subsidiëring of het tarief van bejaardenoorden bereikt kan worden.
De bejaardenoorden zal de tijd moeten worden gegund zich aan te passen aan
de nieuwe situatie. Dit kan bereikt worden door de Ziekenfondsraad in de overgangsperiode
de mogelijkheid te geven al naar gelang de voordien toepasselijke subsidieregels
onderscheid te maken tussen bejaardenoorden onderling voor wat betreft de
hoogte van de goedgekeurde begroting en daarmee de hoogte van de subsidie
en dit onderscheid in de loop van de overgangsperiode steeds kleiner te laten
worden. Artikel 7Voor de exploitatie en instandhouding van bejaardenoorden zal slechts
subsidie verleend worden voor zover een bejaardenoord duurzaam verblijf en
verzorging verstrekt aan personen ten aanzien waarvan een indicatieorgaan
als bedoeld in artikel 9a van de AWBZ besloten heeft dat dit de meest aangewezen
weg is om te voorzien in de zorgbehoefte van deze personen. Daarnaast zal
subsidie verleend worden ten behoeve van partners van geïndiceerden die
opgenomen willen worden in een bejaardenoord. Artikel 8Bij beëindiging dan wel vermindering van de subsidie door de Ziekenfondsraad
zal door de Ziekenfondsraad subsidie worden verleend in de onvermijdbare kosten.
Inzake het begrip onvermijdbare kosten is er de nodige jurisprudentie. Daaruit
kan afgeleid worden dat onvermijdbare kosten kosten zijn die niet te voorkomen
zijn en waarvan het bejaardenoord niet toegerekend kan worden dat het deze
gemaakt heeft. Bovendien zal er een oorzakelijk verband moeten zijn tussen
het niet kunnen voorkomen van deze kosten en de subsidiebeëindiging of
-vermindering. Kosten zijn niet te voorkomen, indien zij een gevolg zijn van
juridisch afdwingbare verplichtingen die doorlopen in de periode na subsidiebeëindiging
of -vermindering. Te denken valt bijvoorbeeld aan wachtgeldverplichtingen
op grond van geldende arbeidsvoorwaarden en verhuiskosten van bewoners. De
kosten zijn niet toerekenbaar aan het bejaardenoord, indien het bejaardenoord –
wetende dat de subsidie beëindigd of verminderd wordt – alles doet
wat redelijkerwijs mogelijk is om de kosten van beëindiging dan wel vermindering
zoveel mogelijk te beperken, door bijvoorbeeld personeel niet meer in vaste
dienst te nemen.Een besluit van de Ziekenfondsraad als bedoeld in het eerste lid kan ingrijpende
gevolgen hebben voor het bejaardenoord en de eventuele bewoners. Om deze reden
is er voor gekozen om de openbare voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4.
van de Algemene wet bestuursrecht op de voorbereiding van een dergelijk besluit
van toepassing te verklaren. Artikel 9In de voorgaande artikelen is een aantal voorwaarden en andere voorschriften
voor subsidiëring van bejaardenoorden opgenomen, die zich richten tot
de Ziekenfondsraad en waaraan de Ziekenfondsraad zal moeten voldoen. In de
door de Ziekenfondsraad op te stellen subsidieregeling zullen deze voorwaarden
en voorschriften derhalve opgenomen dienen te worden. Artikel 11Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld
over de hoogte van de bijdrage van een bewoner van een bejaardenoord. De hoogte
van de bijdrage kan verschillen naar gelang de groep waartoe de bewoner van
het bejaardenoord behoort. De bewoner kan bijvoorbeeld een partner hebben
die de mogelijkheid moet hebben om zijn zelfstandige huisvesting voort te
zetten.Bovendien kan er sprake zijn van een zogenaamde kwaliteitstoeslag. Dit
wordt tot uitdrukking gebracht doordat bepaald is dat de bijdrage kan verschillen
naar gelang de voorzieningen die het bejaardenoord aan de bewoner verstrekt.
De hogere kwaliteit heeft in zo'n geval geen betrekking op de verleende zorg,
maar op huisvestingselementen.Ook met betrekking tot de bijdragen, kan op grond van het derde lid de
Minister van VWS bepalen dat de administratie namens de Ziekenfondsraad wordt
verricht door de in artikel 16 van de AWBZ aangewezen rechtspersonen. Het
ligt in het voornemen om met deze administratie het CAK te belasten. Artikel 12Deze bepaling is opgenomen om een vereenvoudigde procedure van inning
van verschuldigde bijdragen mogelijk te maken, en komt grotendeels overeen
met artikel 41i van de Wet op de jeugdhulpverlening, welke bepaling op haar
beurt weer ontleend is aan de Invorderingswet 1990.Indien de bijdrage geheel of ten dele niet tijdig is betaald, kan de Ziekenfondsraad
van de bijdrageplichtige de verschuldigde bedragen invorderen. De invordering
geschiedt met vermeerdering van de daaraan verbonden kosten van aanmaning,
betekening en executie. Indien de bijdrageplichtige na aanmaning in gebreke
blijft de bijdrage te voldoen, kan invordering bij dwangbevel plaats vinden.Tegen de ten uitvoerlegging van het dwangbevel kan de bijdrageplichtige
in verzet komen. Dit verzet kan evenwel niet gebaseerd zijn op de stelling
dat de mededeling welke bijdrage is verschuldigd en binnen welke termijn het
verschuldigde bedrag moet zijn voldaan, niet is ontvangen, of dat de aanmaning
niet is ontvangen. Bovendien kan het verzet niet gebaseerd zijn op de stelling
dat het bedrag te hoog is vastgesteld. De beslissing tot vaststelling van
de bijdrage is immers vatbaar voor bezwaar en beroep krachtens de Algemene
wet bestuursrecht. Artikel 13De provincies en de grote steden hebben in het kader van de uitvoering
van de Wbo de nodige kennis en ervaring opgebouwd over de in hun provincie,
respectievelijk stad, gelegen bejaardenoorden. Ten einde een soepele overgang
naar de subsidiëring van bejaardenoorden door de Ziekenfondsraad mogelijk
te maken, wordt in de overgangsperiode van deze kennis en ervaring gebruik
gemaakt door de provincies en grote steden te verplichten inzake de subsidieverlening
aan bejaardenoorden hun oordeel te geven.Op het Ministerie van VWS is een soortgelijke kennis en ervaring opgebouwd
met betrekking tot de subsidiëring van bejaardenoorden met een bijzondere
functie. Vanuit dit oogpunt bezien, zou wellicht overwogen kunnen worden,
naar analogie van de verplichting voor provincies en grote steden, ten aanzien
van de bejaardenoorden met een bijzondere functie een soortgelijke verplichting
voor de Minister van VWS in het wetsvoorstel op te nemen. Hiervoor is evenwel
niet gekozen. Achtergrond hiervan is dat een dergelijke verplichting van de
Minister van VWS slecht te rijmen is met de andere bevoegdheden en verplichtingen
die de Minister van VWS op grond van dit wetsvoorstel heeft. Te denken valt
bijvoorbeeld aan de goedkeuring van de subsidieregeling van de Ziekenfondsraad
(artikel 9) en de goedkeuring van de begroting met betrekking tot de subsidiëring
van de bejaardenoorden (artikel 10).Uiteraard zal in het kader van een zorgvuldige overdracht van taken van
het Ministerie van VWS naar de Ziekenfondsraad, de Ziekenfondsraad wel door
het Ministerie van VWS van de benodigde informatie over de bejaardenoorden
met een bijzondere functie worden voorzien. Artikelen 15 en 16Uiteraard zal met de verstrekte gegevens en inlichtingen zorgvuldig moeten
worden omgegaan. Het is evenwel niet noodzakelijk dit expliciet te bepalen
in dit wetsvoorstel. Immers, op grond van artikel 2.5 van de Awb is een ieder
die betrokken is bij de uitvoering van een taak van een bestuursorgaan en
daarbij de beschikking krijgt over gegevens waarvan hij het vertrouwelijke
karakter kent of redelijkerwijs moet vermoeden verplicht tot geheimhouding
van dergelijke gegevens. Artikel 17Deze taakverwaarlozingsbepaling komt overeen met de taakverwaarlozingsbepaling
in de Ziekenfondswet. Artikel 18De sanctie op overtreding van artikel 15 komt overeen met de sanctie die
gesteld was op overtreding van artikel 16f, vierde lid, van de Wbo, welk artikellid
de informatieplicht aan burgemeester en wethouders, belast met de vaststelling
en de inning van de eigen bijdrage, regelde. Artikel 20Op grond van de huidige tekst van de AWBZ is het strikt gezien niet noodzakelijk
bij wet te bepalen dat de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging
in een bejaardenoord, in de aanspraken op grond van de AWBZ wordt ondergebracht.
Immers, artikel 6, eerste lid, van die wet bepaalt dat bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur de aard, inhoud en omvang van de zorg waarop aanspraak
bestaat, wordt geregeld. Op grond van de in het achtste lid van artikel 6
van die wet geregelde voorhangprocedure wordt bovendien de gelegenheid gegeven
aan beide kamers der Staten-Generaal hun opvattingen over deze algemene maatregel
van bestuur kenbaar te maken.Het zijn dan ook andere overwegingen die er toe hebben geleid dat een
bepaling als de onderhavige is opgenomen in het wetsvoorstel. Ten eerste is
dat de overweging dat het opnemen van de niet eerder onder de AWBZ vallende
aanspraak op duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord binnen de
aanspraken op grond van de AWBZ, van een zodanig gewicht wordt geacht dat
expliciete besluitvorming door de wetgever aangewezen is. Daarnaast lijkt
het uit elkaar halen van de besluitvorming over de intrekking van de Wbo en
het onderbrengen van de zorg, verleend in bejaardenoorden, in de aanspraken
op grond van de AWBZ geen wenselijke zaak. Indien een bepaling als de onderhavige
niet zou zijn opgenomen in het wetsvoorstel, zou aanvaarding van dit wetsvoorstel
leiden tot de onomkeerbare situatie van intrekking van de Wbo zonder dat op
hetzelfde moment door de wetgever zou zijn beslist over de wetgeving die in
de toekomst op deze zorg van toepassing zou zijn.Een dergelijke besluitvorming van beide Kamers der Staten-Generaal zou
dan mogelijk eerst plaats vinden naar aanleiding van de op grond van artikel
6, achtste lid, van de AWBZ, aan hen voorgelegde wijziging van de algemene
maatregel van bestuur. Artikel 22De Wbo wordt ingetrokken, maar blijft van toepassing op de subsidies en
specifieke uitkeringen die voor de intrekking van de Wbo op grond van die
wet zijn verstrekt. In het tweede lid wordt op deze regel één
uitzondering gemaakt. De uitzondering betreft de afrekening van de bedragen
die de provincies op grond van de Wbo mochten reserveren voor uitgaven in
nog komende jaren. Deze overschotten werden op grond van artikel 16b, tweede
lid, eerst teruggevorderd, indien een overschot in het derde begrotingsjaar,
volgend op het jaar, waarin het overschot was ontstaan, nog niet bestemd was
voor de uitvoering van de Wbo. Aangezien de provincies na de intrekking van
de Wbo niet langer tot taak hebben bejaardenoorden te subsidiëren, is
er ook geen reden meer deze overschotten na de intrekking van die wet nog
enkele jaren te handhaven bij de provincies. Om deze reden is bepaald dat
deze overschotten bij de vaststelling van de uitkering over het laatste jaar
dat de Wbo nog gold, worden teruggevorderd. Het begrip «bestemd» heeft in het verleden wel eens geleid
tot misverstand. Het Ministerie van VWS heeft zich – mede gelet op de
wetsgeschiedenis van het desbetreffende artikel – altijd op het standpunt
gesteld, dat onder dit begrip verstaan dient te worden: besteed. Ter voorkoming
van dergelijke misverstanden is evenwel in artikel 22 het begrip «besteed»
opgenomen. Artikel 23Dienstverlening als bedoeld in de artikelen 2b en 2c van de Wbo zal niet
op grond van deze wet gesubsidieerd worden. Het ligt in de bedoeling deze
dienstverlening onder te brengen in een zorgvernieuwingsfonds en deze activiteiten
subsidiabel te stellen via een subsidieregeling van de Ziekenfondsraad. De
wettelijke basis voor dergelijke subsidieregelingen van de Ziekenfondsraad
is thans doorgaans artikel 39, derde lid, onder h, van de Wfv. In de brief
van het Ministerie van VWS aan de Tweede Kamer van 12 januari 1996 (Kamerstukken
II 1995/96, 24 404, nr. 16) is aangegeven dat voor de toekomst mogelijk
aan een andere wettelijke inkadering wordt gedacht voor de financiering van
zorgvernieuwingsfondsen.Ook voor de subsidieverlening met betrekking tot dienstverlening geldt
dat provincies, grote steden en het Ministerie van VWS elk hun eigen subsidieregeling
hanteerden op basis van de Wbo. Alleen al daarom is niet uitgesloten dat de
door de Ziekenfondsraad op te stellen subsidieregeling in het kader van een
zorgvernieuwingsfonds niet geheel aansluit bij hetgeen voordien voor dienstverlening
gebruikelijk was in een bepaalde provincie of grote stad of voor bejaardenoorden
met een bijzondere functie.Voor diegenen die voor intrekking van de Wbo dienstverlening ontvingen,
maar na intrekking van de Wbo daarop geen recht meer hebben, is daarom in
dit artikel een overgangsvoorziening getroffen. Voor hen voorziet de Ziekenfondsraad
ten hoogste één jaar na intrekking van de Wbo en zolang men
op de dienstverlening is aangewezen in voortzetting van subsidie voor dienstverlening.
Voortzetting van die subsidie door de Ziekenfondsraad zal wellicht plaatsvinden
in het kader van het zorgvernieuwingsfonds. Is dit niet het geval, dan is
de basis voor de voortzetting van de subsidie dit artikel en de op grond hiervan
door de Ziekenfondsraad getroffen regeling. Artikel 24Deze overgangsbepaling bewerkstelligt dat een indicatieorgaan na inwerkingtreding
van de tijdelijke subsidieregeling niet opnieuw personen die onder de werking
van de Wbo duurzaam verbleven in een bejaardenoord, behoeft te indiceren voor
duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord.Zowel personen die zelf geïndiceerd waren voor duurzaam verblijf
en verzorging in het bejaardenoord, als hun partners vallen onder deze overgangsbepaling. Artikel 25In artikel 8, eerste lid, wordt de Ziekenfondsraad opgedragen te subsidiëren
in de kosten van sluiting en vermindering van de capaciteit van een bejaardenoord,
indien de Ziekenfondsraad besluit tot beëindiging dan wel vermindering
van de subsidie.Besluiten tot sluiting dan wel vermindering van de capaciteit zullen –
voornamelijk in verband met de in de Wbo neergelegde verevening – vóór
1997 genomen kunnen zijn door provincies, grote steden en de Minister van
VWS voor de jaren 1997 en verder. Bij overname door de Ziekenfondsraad van
de subsidiëring van bejaardenoorden zal sluiting of vermindering
van capaciteit doorgaans nog niet of niet in zijn geheel gerealiseerd zijn.
Evenwel, provincies, grote steden en de Minister van VWS beschikken na 1997
niet meer over de financiële middelen om in de onvermijdbare kosten,
verbonden aan sluiting of vermindering van capaciteit, te subsidiëren.
Om deze reden is in dit artikel bepaald dat besluiten van provincies, grote
steden of de Minister van VWS tot sluiting of vermindering van de capaciteit,
genomen onder de werking van de Wbo, gelijk worden gesteld aan besluiten van
de Ziekenfondsraad tot beëindiging of vermindering van de subsidie. Op
deze wijze wordt de Ziekenfondsraad opgedragen te subsidiëren in de onvermijdbare
kosten van sluiting of vermindering van de capaciteit van een bejaardenoord,
indien de sluiting of vermindering van de capaciteit van een bejaardenoord
het gevolg is van een besluit hiertoe van provincies, grote steden of de Minister
van VWS, genomen voor de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel. Artikel 26, onderdeel BDe artikelen 81 tot en met 96 van de AWBZ zijn overgangsartikelen die
zijn uitgewerkt. Voorgesteld wordt die artikelen thans te laten vervallen. Artikel 27De Wzv is van toepassing op ziekenhuisvoorzieningen. Geen ziekenhuisvoorziening
in het kader van de Wzv was een bejaardenoord in de zin van de Wbo. In de
overgangsperiode zal de Wzv niet van toepassing zijn op bejaardenoorden. Vandaar
dat in dit artikel de Wzv gewijzigd wordt in die zin dat bepaald wordt dat
tot ziekenhuisvoorzieningen niet behoren bejaardenoorden als bedoeld in de
Overgangswet bejaardenoorden. Artikel 28De subsidiëring van bejaardenoorden zal ten laste komen van het AFBZ.
Bijdragen van bewoners van bejaardenoorden, met uitzondering van de niet-geïndiceerde
partners, komen ten gunste van het AFBZ. Met het oog hierop is de Wfv aangepast
in dit artikel. Artikel 29Na intrekking van de Wbo zal de Kwaliteitswet zorginstellingen van toepassing
zijn op de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord.
De Kwaliteitswet zorginstellingen bevat bepalingen die verwijzen naar de zorg,
verleend op grond van de Wbo. In dit artikel zijn die bepalingen vervangen
door bepalingen die verwijzen naar de zorg, verleend op grond van de Overgangswet
bejaardenoorden. Daarnaast zijn enkele bepalingen uit de Kwaliteitswet zorginstellingen
aangepast, die verband houden met bepalingen in de Wbo met betrekking tot
het toezicht op de kwaliteit van de bejaardenoorden door de provinciale inspecties.
Na intrekking van de Wbo is het toezicht op de kwaliteit van de bejaardenoorden
een zaak van het Staatstoezicht op de volksgezondheid. Bijzondere bepalingen
in de Kwaliteitswet zorginstellingen ten aanzien van de taken van de provinciale
inspecties in het kader van de Wbo zijn dan niet langer noodzakelijk. Daarom
zijn in dit artikel die bepalingen uit de Kwaliteitswet zorginstellingen komen
te vervallen. Artikelen 30 tot en met 32In de Wet klachtrecht cliënten zorgsector, het wetsvoorstel medezeggenschap
cliënten zorginstellingen en de Welzijnswet 1994 wordt verwezen naar
de Wbo. Deze verwijzingen zijn in dit artikel vervangen door verwijzingen
naar de Overgangswet bejaardenoorden. Artikelen 33 tot en met 38In de wet, houdende technische verbeteringen in verband met de wetten
TAV, TBA en TZ, is in de sociale verzekeringswetten aan de bedrijfsvereniging
dan wel de Sociale Verzekeringsbank de bevoegdheid gegeven zonder machtiging
van degene die recht heeft op een uitkering, het bedrag aan bijdragen dat
de uitkeringsgerechtigde op grond van de AWBZ verschuldigd is, aan de Ziekenfondsraad
af te dragen en in mindering te brengen op de uitkering. De in deze artikelen
opgenomen wijzigingen van de sociale verzekeringswetten leiden er toe dat
een dergelijke «inhouding bij de bron» ook mogelijk is bij personen
die duurzaam opgenomen zijn in een bejaardenoord. Inhouding bij de bron vond
ook onder de werking van de Wbo op grote schaal plaats. In zoverre is er sprake
van voorzetting van de huidige praktijk. Artikel 39Het betreft hier een technische aanpassing. Artikel 40Met de balansverkorting sociale huursector zijn ook de uitstaande objectsubsidieverplichtingen
ten behoeve van de bejaardenoorden in eigendom van woningcorporaties gebruteerd.
Onder woongelegenheid wordt ook verstaan eenheden in bejaardenoorden als bedoeld
in de Wbo. De komende jaren worden de subsidiebedragen aan de betrokken corporaties
uitbetaald. Om ook na intrekking van de Wbo de formele titel voor uitbetaling
te behouden wordt de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting
gewijzigd. Artikel 43De artikelen 1 tot en 19 worden ingetrokken op het moment dat de zorg,
bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord, een aanspraak
op zorg op grond van de AWBZ is, maar blijven van toepassing op de subsidies
die op grond van deze wet zijn verstrekt. Artikel 44Op zijn laatst per 1 januari 2001 is de aanspraak op duurzaam verblijf
en verzorging in een bejaardenoord als een aanspraak op grond van de AWBZ
opgenomen. Op grond van de AWBZ wijzen verzekeraars de zorg waarop aanspraak
bestaat toe. Om te voorkomen dat zij dit ook zullen moeten gaan doen met betrekking
tot degenen die voor dat tijdstip al opgenomen zijn voor duurzaam verblijf
en verzorging in een bejaardenoord, is in dit artikel bepaald dat deze personen
jegens hun verzekeraar aanspraak hebben op voortzetting van duurzaam verblijf
en verzorging in een bejaardenoord. Artikel 45Voordat de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging in een
bejaardenoord, een aanspraak op zorg op grond van de AWBZ is, heeft degene
die voor duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord wil worden opgenomen,
niet van doen met ziekenfondsen, ziektekostenverzekeraars of uitvoerende organen
als bedoeld in artikel 1, onderdelen b, c en e, van de AWBZ en de verplichtingen
en bevoegdheden die deze verzekeraars op grond van de AWBZ hebben. Denkbaar
is dan ook dat hij voor die datum de nodige stappen heeft gezet om zijn voornemen
om voor duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord te worden opgenomen,
te realiseren en al een overeenkomst met een bejaardenoord heeft gesloten
voor een dergelijke opname. In deze situatie gaat het niet aan dat een verzekeraar
alsnog zijn toestemming zou kunnen weigeren. Om die reden is bepaald dat deze
eis, indien gesteld door de verzekeraar, in dergelijke situaties gedurende
hooguit een jaar niet geldt. Artikel 46Deze wijziging van de AWBZ leidt er toe dat op het moment dat duurzaam
verblijf en verzorging in een bejaardenoord een aanspraak op grond van de
AWBZ is, een basis bestaat voor verschillen in bijdragen van bewoners van
bejaardenoorden al naar gelang de door het bejaardenoord geboden kwaliteit
van de huisvesting. Artikel 47In artikel XIII van de in dit artikel bedoelde wet van 15 december 1988
is bepaald dat artikel 16, eerste lid, van de AWBZ niet van toepassing is
op verstrekkingen waarop eerst met ingang van een dag, gelegen op of na 1
januari 1989 ingevolge de AWBZ aanspraak bestaat. Artikel 16 van de AWBZ houdt
onder meer in dat van bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen verstrekkingen
kan worden bepaald dat de administratie geheel of ten dele wordt verricht
door het verbindingskantoor. Aangezien bij duurzaam verblijf en verzorging
in een bejaardenoord ook behoefte kan zijn aan de toepassing van artikel 16,
wordt voorgesteld artikel XIII, van de eerder genoemde wet van 15 december
1988, niet te laten gelden voor de zorg, bestaande uit duurzaam verblijf en
verzorging in een bejaardenoord. Artikel 49Deze overgangsbepaling is getroffen omdat de Wzv vereist dat bejaardenoorden
over een vergunning ingevolge die wet moeten beschikken. Deze overgangsbepaling
is eveneens van toepassing, indien het bejaardenoord nog niet gebouwd of verbouwd
is, maar de opdracht tot bouw wel gegeven is voor het tijdstip dat zorg, bestaande
uit duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord, een aanspraak op
zorg op grond van de AWBZ is. Artikel 61Beoogd wordt de overgangsperiode waarin de Ziekenfondsraad bejaardenoorden
subsidieert, te laten ingaan op 1 januari 1997 en derhalve de artikelen 1
tot en met 19 en 21 tot en met 41 in werking te laten treden op 1 januari
1997. Verwachte einddatum van deze overgangsperiode is 31 december van het
jaar 2000. In het algemene deel van deze toelichting is ingegaan op de omstandigheden
die kunnen leiden tot een verkorting van de overgangsperiode. Met ingang van
1 januari 2001 of zoveel eerder als mogelijk zal blijken te zijn, zal de zorg,
bestaande uit duurzaam verblijf en verzorging in een bejaardenoord,
opgenomen zijn in de aanspraken op zorg op grond van de AWBZ en zullen de
artikelen 20 en 42 tot en met 60 in werking treden. De artikelen uit dit wetsvoorstel
die betrekking hebben op de subsidiëring van bejaardenoorden door de
Ziekenfondsraad in de overgangsperiode – de artikelen 1 tot en met 19 –
komen met ingang van dat tijdstip te vervallen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24606-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl