Verstedelijkingsbeleid tot 2010; Brief staatssecretaris over verstedelijkingsbeleid tot 2010 en herijking van de verstedelijkingsafspraken 1995 tot 2010
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27562, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27562 nr. 1

14-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Proces herijking verstedelijkingsafspraken VINEX en
VINAC2. Resultaten kwantitatieve ijking VINEX-convenantena. Het aantal gerealiseerde woningen tot 2000, in vergelijking
met de afspraken daarover in de convenantenb. Bijstelling van de BLS-jaarbedragenc. Is er aanleiding om de kwantitatieve woningbouwafspraken
met de provincies voor de periode 2000 tot 2005 te verhogen?3. De ontwikkeling van sociale woningbouw in VINEX (1995
tot 2000)4. De gesprekken over verstedelijking tot 2010Aanleiding en opzetDe analyseUrgentieDe stedelijke opgaveStad & MilieuRegionale samenwerkingInnovatieprogramma Stedelijke Vernieuwing (IPSV)Regie en samenwerkingDraagvlakTransformatieruimteSpanning op de huurmarktVerkoop sociale huurwoningenFinanciering transformatieOpenbare ruimteHandvestParticulier opdrachtgeverschapKwaliteitsverbeteringDoorstromingBLS5. VervolgtrajectOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27562Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 562Verstedelijkingsbeleid tot 2010nr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 december 2000Tijdens de behandeling van de VROM-begroting heb ik toegezegd u nader
te informeren over een drietal met het verstedelijkingsbeleid samenhangende
onderwerpen. Omdat de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer mij op 27 september jl. een brief heeft gezonden die
hiermee verband houdt, zend ik deze brief tevens aan de vaste commissie.Achtereenvolgens komen aan de orde:• het proces van de herijking van de verstedelijkingsafspraken van
1995 tot 2010 (zie paragraaf 1), mede naar aanleiding van het verzoek
van de heer Duivesteijn;• de uitkomsten van de kwantitatieve ijking van de VINEX-convenanten,
één van de drie onderdelen in het proces van de herijking (zie
paragraaf 2). Hierbij betrek ik ook – gezien een eerdere toezegging
aan uw Kamer – de resultaten van een onderzoek naar de mogelijke gevolgen
van de bezuiniging op het BWS-budget voor de ontwikkeling van de sociale woningbouw
in VINEX (zie paragraaf 3);• de gesprekken die ik dit jaar van april tot eind oktober heb gevoerd
in negentien regio's over het verstedelijkingsbeleid tot 2010 met vertegenwoordigers
van gemeenten, kaderwetgebieden, provincies, corporaties, marktpartijen en
woonconsumenten (zie paragraaf 4);• Het vervolgtraject met een korte doorkijk naar 2001 (zie paragraaf 5).1. Proces herijking verstedelijkingsafspraken VINEX en
VINACDe herijking is een «koepelbegrip» voor een bestuurlijk proces
dat uit drie onderdelen bestaat.Ten eerste een afspraak in de VINEX-convenanten (1995–2005) en het
Besluit Locatiegebonden Subsidies (BLS). Daarin is bepaald dat in het jaar 2000 een «ijking» van de woningbouwafspraken plaatsvindt.
De ijking heeft een kwantitatief karakter en bestaat uit de volgende drie
bestanddelen:• er wordt vastgesteld of de provincies en kaderwetgebieden de afgesproken
woningbouwaantallen in de eerste deelperiode, van 1995 tot 2000, hebben gerealiseerd.
In geval van achterstand kan opschorting plaatsvinden van de grondkostenbijdrage
(de BLS-bijdrage).• de BLS-bijdrage voor de tweede deelperiode, van 2000 tot 2005,
wordt aangepast op grond van de renteontwikkeling van de afgelopen vijf jaar
conform de afspraken.• bekeken wordt of de kwantitatieve woningbouwafspraken met de provincies
bijstelling behoeven. Zoals in de VINEX-convenanten met de provincies is afgesproken,
baseer ik me hierbij op productiecijfers (van 1995 tot 2000) en actuele woningbehoeftecijfers
(van 2000 tot 2005).De resultaten van de ijking komen in paragraaf 2 aan de orde.Ten tweede streef ik naar kwalitatieve verbeteringen voor de periode tot
2005, zoals ik heb aangegeven tijdens de begrotingsbehandeling. In de gesprekken
die ik met de regio's heb gevoerd, zijn hierover nadere afspraken gemaakt.
Ik kom hierop terug in paragraaf 4 over de gesprekken over de verstedelijking
tot 2010.Ten derde gaat het om de herijking van de Uitvoeringsafspraken Verstedelijkingsbeleid
voor de periode 2005–2010, ook wel de VINAC-afspraken genoemd. In de
PKB Actualisering VINEX is vastgelegd dat «deze herijking onderdeel
wordt van de voorbereiding van een integrale Vijfde Nota over de Ruimtelijke
Ordening. Bij deze herijking zullen ook de nieuwe beleidsinzichten uit de
Vijfde Nota over de Ruimtelijke Ordening worden verwerkt». In de PKB-tekst
en VINAC-afspraken is bovendien overeengekomen dat de kwaliteit van de VINEX-locaties
aan de orde komt bij de herijking. In de loop van 2001 zal ik voorstellen
doen aan provincies en kaderwetgebieden voor herziening van de VINAC-afspraken
op basis van drie elementen:• de resultaten van de afgesproken herijkingsonderzoeken, zoals de
behoefteramingen voor wonen en werken in de periode 2005–2010;• de beleidskeuzes in Deel 1 van de Vijfde Nota en de Nota Mensen, wensen, wonen;• de uitkomsten van de discussie over de kwaliteit van VINEX-locaties.Mijn herijkingsvoorstellen zal ik vervolgens bespreken met de provincies
en kaderwetgebieden. Vanwege de relatie met de beleidskeuzes uit de Vijfde
Nota, streef ik ernaar de herijking van de VINAC-afspraken gelijktijdig met
Deel 3 van de Vijfde Nota af te ronden.2. Resultaten kwantitatieve ijking VINEX-convenantenOver het eerste onderdeel van de herijking heb ik mijn standpunt bepaald.
Ik heb mijn conclusies over de ijking-VINEX aan de partners die de uitvoeringsconvenanten
hebben ondertekend voorgelegd en hen gevraagd met deze conclusies in te stemmen.a. Het aantal gerealiseerde woningen tot 2000, in vergelijking
met de afspraken daarover in de convenantenIk heb de opgaven van de gerealiseerde woningbouw in de periode 1995 t/m
1999 naast de afspraken gelegd die met de convenantspartners zijn gemaakt
over de ijking in 2000. Daaruit blijkt dat:• alle Kaderwet-gebieden hun afgesproken woningbouwtaakstelling tot
2000 hebben gerealiseerd, met uitzondering van het KAN en het SRE;• er in zeven van de elf provincies waarmee in het VINEX-convenant afspraken zijn gemaakt over de tot 2000 te realiseren aantallen woningen
in de stadsgewesten, een achterstand is opgetreden per 1-1-2000, zij het een
geringe.Hierbij moet bedacht worden dat de ijking – VINEX wordt bepaald
door de specifieke afspraken die daarover met de verschillende convenantspartijen
zijn gemaakt. Zo is in de afspraken met de provincies (de VINEX-Accoorden)
overeengekomen dat de voortgang van de woningbouw wordt bepaald op basis van
uitbreiding van de woningvoorraad. Dat wil zeggen: de woningbouwproductie
bij het ijkmoment wordt uitgedrukt in aantal gerealiseerde woningen, in de
periode 1995 t/m 1999, verminderd met de ter compensatie van onttrokken/gesloopte
woningen gerealiseerde vervangende nieuwbouw.De in 7 provincies geconstateerde achterstand (woningproductie in de overige
stadsgewesten) betreft dus de achterstand in bouwproductie ten behoeve van
uitbreiding van de voorraad.Aan de andere kant is in de uitvoeringsconvenanten met de Kaderwetgebieden,
op het punt van de te realiseren woningbouw, overeengekomen dat die wordt
bepaald in termen van totaal gerealiseerde bouwproductie, dus inclusief woningen
voor de vervangende nieuwbouw.De woningbouwafspraken in de uitvoeringsconvenanten met de vier grote
Kaderwetgebieden (ROA, SRR, Haaglanden, en BRU) kennen daarenboven nog de
zogenoemde bouwrijpe grond-clausule. Deze clausule houdt in dat, ten tijde
van het ijkmoment – 2000, ook als gerealiseerde woningen worden meegeteld
het aantal woningen waarvoor – per 1 januari 2000 – bouwrijpe
gronden voor woningbouw beschikbaar zijn.Deze clausule geldt alleen op het ijkmoment; volgens de convenantsafspraken
wordt de gerealiseerde woningbouwproductie aan het eind van de VINEX-periode,
ook voor de vier grote Kaderwetgebieden, uitsluitend bepaald door de daadwerkelijke
gerealiseerde woningbouwproductie.Het feit dat, bij het ijkmoment-2000, de vier grote Kaderwetgebieden alle
hun woningbouwproductie volgens de afspraken tot 2000 hebben gehaald, wordt
geheel veroorzaakt door het effect van de bouwrijpe grond-clausule. Dat effect
zorgt in deze gebieden voor «compensatie» van in totaal ruim 30 000
woningen die de facto nog niet opgeleverd zijn.Uitgaande van de met de convenantspartners gemaakte, onderling verschillende,
afspraken met betrekking tot de ijking – 2000 ben ik over het algemeen
tevreden met de voortgang in de uitvoering die, overeenkomstig die afspraken,
halverwege de VINEX-periode is geboekt.Voor die gebieden waar een (beperkte) achterstand is ontstaan heb ik de
mogelijkheid om in 2000 te besluiten de betaling van BLS-gelden op te schorten.Gelet op de omstandigheden die de achterstand hebben
veroorzaakt, en mede tegen de achtergrond van het feit dat ik verwacht dat
de komende jaren de opgelopen achterstanden worden ingelopen is mijn conclusie
dat er geen aanleiding bestaat om tot opschorting van betaling in 2000 over
te gaan.Mijn besluit om geen betalingen op te schorten is mede ingegeven door
de ramingen over de bouwproductie, zoals die in de BLS-Tussenrapportages zijn
opgenomen. Die ramingen komen in grote lijnen overeen met de verwachte productie
tot 2005, die is opgenomen in de Voortgangsbrief woningbouw, die ik u op 17 oktober
jl. heb toegezonden. In die brief is de bouwproductie in de tweede VINEX-periode
(2000 tot 2005) geraamd op circa 370 000 woningen als uitbreiding van
de woningvoorraad. Uit de brief blijkt tevens dat de feitelijke productie-achterstanden
(per 2000) veruit het grootst zijn in de Kaderwetgebieden en – daarbinnen –
in de grote vier Kaderwetgebieden. In de productieprognose voor de middellange
termijn (tot 2005) uit die brief ga ik ervan uit dat vooral in deze regio's
de komende jaren een inhaalslag zal kunnen plaatsvinden. Die verwachting wordt
ook voor een belangrijk deel gevoed door het niveau van beschikbare
bouwrijpe woningbouwgronden, zoals dat uit de BLS-Tussenrapportages naar voren
is gekomen.Ik heb echter wel zorg over de terugloop in de woningbouwproductie, die
we op dit moment meemaken.Ik constateer dat de actuele ontwikkelingen in de woningbouwproductie
niet geheel in lijn zijn met de productieramingen voor de middellange termijn.
Ik verwacht voor het jaar 2000 dat de bouwproductie ten behoeve van de uitbreiding
van de voorraad waarschijnlijk niet boven de 65 000 woningen zal uitkomen,
ongeveer hetzelfde niveau als de productie in 1999. Het huidige productieniveau
ligt daarmede ongeveer 10 000 woningen per jaar lager dan in de woningbouwraming
tot 2005 wordt verondersteld. Dit zal dus tot een forse inhaalslag in de productie
gedurende de komende jaren moeten leiden. Ik heb echter nog weinig concrete
signalen dat een snel einde in de teruglopende productie in zicht is. Ik constateer
dat de woningbouw in toenemende mate moet concurreren met de bouw in andere
sectoren, die ook profiteren van de gunstige economische situatie en vooruitzichten
(zoals bedrijvigheid en infrastructuur). Daarnaast verwacht de bouwsector
zelf voor de komende jaren eerder een toe- dan een afname van de huidige krapte
op de arbeidsmarkt. Deze omstandigheden zullen er naar mijn indruk niet op
zeer korte termijn toe kunnen leiden dat het volume van de woningbouwproductie
op een structureel hoger niveau belandt.Continuering van het huidige lage bouwvolume zal met name in de regio's
die nu nog een relatief hoog woningtekort hebben niet leiden tot verruiming
van de keuzemogelijkheden op de woningmarkt. Ik acht dat een ongewenste ontwikkeling.b. Bijstelling van de BLS-jaarbedragenDit jaar moeten nog te betalen BLS-bedragen voor de periode 2000 t/m 2004
aan de convenantspartners worden aangepast. Die aanpassing bestaat uit het
verschil tussen de daadwerkelijke rente gedurende de eerste VINEX-periode
(1995 t/m 1999) en de rente die bij het sluiten van de VINEX-overeenkomsten
is vastgesteld op basis van voorcalculatie. Indien de werkelijke rente lager
blijkt te zijn dan de bij de toezegging van de BLS-bijdrage gehanteerde rente
moeten, volgens het BLS, de nog uit te keren jaarbedragen overeenkomstig worden
bijgesteld.Uit deze rentevergelijking is gebleken dat de werkelijke
rente in de periode tot 2000 drie procentpunten lager is geweest dan de rente
die is gehanteerd bij de berekening van de BLS-bedragen. De BLS-betalingen
voor de nog resterende VINEX-periode worden daarom overeenkomstig verlaagd.In de VROM-begroting 2001 is deze renteconversie verwerkt. In totaal wordt
hierdoor in de periode 2000 t/m 2004 een bedrag van circa f 30 mln. minder
aan BLS-betalingen uitgekeerd.c. Is er aanleiding om de kwantitatieve woningbouwafspraken
met de provincies voor de periode 2000 tot 2005 te verhogen?Conform de destijds gemaakte VINEX-afspraken met de provincies dient in
2000 te worden bezien of er aanleiding is om meer woningen t.b.v. uitbreiding
in de periode 2000 tot 2005 te bouwen dan in de afspraken is overeengekomen
(de huidige woningbouwafspraken met de provincies zijn destijds als minimum
aantallen gedefinieerd).Er is een vergelijking gemaakt tussen de actuele raming van het rijk van
de uitbreidingsbehoefte voor de periode 2000 tot 2005 en het aantal te bouwen
woningen in die periode volgens de VINEX-afspraken.Daarbij is ook de meest recente raming van het rijk betrokken over de
verwachte bouwproductie t.b.v. uitbreiding (dus exclusief vervangende nieuwbouw) tussen 2000 en 2005, zoals opgenomen in mijn brief van 17
oktober jl. aan u over de Voortgang woningbouw. Het resultaat van die vergelijking
treft u aan in figuur 1: De opgave (bijlage 1).1Hieruit blijkt dat voor de meeste provincies de verwachte woningbouwproductie
tot 2005 en de woningbehoefteramingen voor diezelfde periode in grote mate
met elkaar overeenstemmen. In een drietal provincies, Utrecht, Noord-Holland
en Zuid-Holland, overstijgt de verwachte productie de behoefteramingen echter
aanmerkelijk. In het kader van het ruimtelijke beleid is hierbij wel een aandachtspunt
waar de extra productie boven de taakstellingen zijn beslag zal vinden.Ik merk hierbij op dat uitgangspunt van het stedelijke vernieuwingsbeleid
is en blijft dat er in Nederland -en gedifferentieerd per regio- voldoende
woningen beschikbaar moeten zijn en/of komen om te voorzien in de kwantitatieve
woningbehoefte. Immers, het huisvesten van mensen die urgent een woning zoeken
blijft een primaire zorg van het rijk. Daarbij acht ik een sterkere mate van
concurrentie aan de aanbodkant, met name in de VINEX-gemeenten een belangrijke
stimulans voor de kwaliteitsverbetering en de versteviging van de positie
van de woonconsument.In die gebieden waar de woningmarktsituatie dat toelaat is een temporisering
van de productie bespreekbaar, mits dit wordt gecompenseerd door een substantiële
kwaliteitsverbetering van de gerealiseerde woningen. Ik wil echter duidelijk
stellen dat ik een temporisering van de VINEX-afspraken alleen zinvol acht
als op voorhand duidelijk is tot welke concrete extra kwaliteitsinspanning
de betreffende regio bereid en in staat is. Daarbij zal de ambitie die de
regionale partners in hun regionale kwaliteitshandvesten op tafel leggen natuurlijk
een belangrijke rol spelen.Ik zie dan ook geen reden de woningbouwtaakstellingen van de provincies,
die gelden als inspanningsverplichting, te verhogen. Op
dit moment is mijn standpunt dat er geen aanleiding bestaat om de bestaande
afspraken in de VINEX-afspraken op dit punt te herzien.Ik heb dit standpunt ook verwoord in mijn brieven over het ijkmoment-VINEX
aan de provincies en hen gevraagd hiermee accoord te gaan. Ik ben uiteraard
altijd bereid om met de provincies te praten over bijstelling van de VINEX-accoorden
indien dat gewenst is.3. De ontwikkeling van sociale woningbouw in VINEX (1995
tot 2000)Op 30 juni 1999 heeft de vaste commissie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening, en Milieubeheer overleg met mij gevoerd over de bezuiniging op het
Besluit Woninggebonden Subsidies (BWS). De zorg van de Commissie betrof vooral
de vraag of de realisatie van het aantal sociale woningen volgens de VINEX-uitvoeringsconvenanten
door de bezuiniging onder druk stond.Op basis van onderzoek naar specifieke knelpunten bij de ontwikkeling
van sociale nieuwbouw in VINEX-gemeenten, heb ik aangegeven vooralsnog geen
aanleiding te zien om te veronderstellen dat de mogelijk te bouwen aantallen
sociale woningen volgens de convenanten in de knel zouden komen. Tevens heb
ik toegezegd dat ik in het kader van de herijking in 2000 deze conclusie opnieuw
zou bezien. Daarbij zal ik ook de ontwikkeling van de sociale nieuwbouw in
VINEX (periode 1995 tot 2000) betrekken. Over beide zaken kan ik u thans berichten.Recent is het onderzoek naar eventuele knelpunten bij de sociale nieuwbouw
in VINEX afgerond. Dit vervolgonderzoek «Realisatie sociale woningbouw
op VINEX-uitleglocaties» stuur ik u als bijlage bij deze brief toe.
Dit onderzoek is een actualisering van een eerder uitgevoerde inventarisatie
onder alle VINEX-gemeenten, die woningbouw in uitleglocaties realiseren, naar
de mate waarin die gemeenten problemen met de uitvoering van sociale
nieuwbouw verwachten die direct gerelateerd kunnen worden aan de doorgevoerde
bezuiniging op het BWS. Uit dat eerder onderzoek bleek dat van de 140 VINEX-gemeenten
er 18 aangaven mogelijkerwijs, als gevolg van die bezuiniging, moeilijkheden
te ondervinden bij de daadwerkelijke bouw van sociale nieuwbouw op uitleglocaties.
Op het moment van onderzoek kon evenwel geen daadwerkelijk probleem worden
aangetoond.In het – bijgaande1 – vervolgonderzoek
is onder de 18 gemeenten in kwestie nogmaals nagegaan, of, c.q. welke concrete
uitvoeringsproblemen zich manifesteren met betrekking tot sociale nieuwbouw
in uitleggebied, die geprogrammeerd is in de bouwjaren (oplevering-woningen)
2001 en 2002. Deze opleveringsjaren zijn in relatie tot de BWS-bezuiniging
van belang, omdat in die jaren de BWS-toezeggingen tot uitbetaling komen.In dit vervolgonderzoek wordt geconcludeerd dat ook naar de actuele stand
van zaken er geen problemen blijken te zijn in de – geplande –
uitvoering in de bouwjaren 2001/2002 van sociale woningbouw op uitleglocaties.Ik onderschrijf de conclusie van het onderzoek, dat
in geen van de onderzochte gemeenten sprake is van een aantoonbaar knelpunt
bij de realisatie van sociale woningbouw in de uitleglocaties.Dit komt overeen met mijn eigen waarneming dat geen gemeente mij hierover
het afgelopen anderhalf jaar heeft benaderd.Uit het vervolgonderzoek blijkt overigens ook dat een deel van de onderzochte –
18 – gemeenten aangeeft niet uit te sluiten dat alsnog de komende jaren
uitvoeringsproblemen kunnen optreden in de realisatie van sociale woningbouw
op VINEX-uitleglocaties. Die – mogelijke – problemen zijn echter
geen specifiek gevolg van de BWS-bezuiniging, maar blijken samen te hangen
met een complex van oorzaken, dat gevolgen kan hebben voor de tijdige bouw
van sociale nieuwbouw.Ik wijs er hierbij op, dat ik in de eerdere discussie met de Kamer mij
op het standpunt heb gesteld dat in eerste instantie de corporaties, via matching
van middelen, een verantwoordelijkheid hebben om de benodigde sociale nieuwbouw
tijdig te realiseren. Ik blijf ook nu bij die opvatting, en verwijs op dit
punt naar het College Sluitend Stelsel.In het eerdere debat met de Kamer, in 1999, heb ik aangegeven om, in het
kader van de ijking – VINEX in 2000, ook in meer brede zin te kijken
naar de ontwikkeling van sociale nieuwbouw ten behoeve van uitbreiding van
de woningvoorraad op VINEX, gedurende de periode 1995 tot 2000.Daartoe is nader bezien hoe de gerealiseerde sociale woningbouw op VINEX-locaties
in de periode 1995 tot 2000 zich verhoudt tot de convenantafspraken die de
periode tot 2005 bestrijken (zie bijlage 3 De sociale woningbouwproductie
op VINEX-(uitleg)locaties). De «tussenstand» per 2000 geeft het
relatieve aandeel aan in de ontwikkeling van de totale sociale bouwproductie
die in de convenanten is afgesproken.De belangrijkste conclusies uit de ontwikkeling «halverwege VINEX»
zijn:• Op de uitleglocaties in de VINEX – stadsgewesten zijn in
de periode 1995 tot 2000 in totaal zo'n 53 000 woningen in de sociale
sector gerealiseerd. Dit is 31% van de totale productie in die periode ten
behoeve van de uitbreiding van de voorraad.• De afspraken in de uitvoeringsconvenanten over de woningdifferentiatie
maken, voor de periode tot 2005, de bouw van (afgerond) maximaal 90 000
woningen in de sociale nieuwbouw mogelijk. Op 01-01-2000 is derhalve circa
60% van die mogelijke productie gerealiseerd. Uiteraard zijn er regionale
fluctuaties bij dit realisatiebeeld.Uit deze ontwikkeling concludeer ik dat de productie
van sociale woningbouw goed op schema ligt en dat dit niet wijst op
het bestaan van barrières bij de bouw van sociale sectorwoningen op
uitleglocaties.• Binnen bestaand stedelijk gebied zijn in de periode 1995 tot 2000
in totaal, ten behoeve van de uitbreiding van de voorraad, circa 34 000
sociale woningen gebouwd. Dit is 65% van de totale productie binnen bestaand
stedelijk gebied in deze periode.• Op locaties in bestaand stedelijk gebied uit de VINEX-afspraken
is volgens de afspraken in de convenanten de bouw van maximaal 93 000
sociale sector woningen mogelijk in de gehele periode tot 2005. Het gaat in
deze locaties specifiek om woningbouw als uitbreiding van de voorraad, dus:
exclusief sociale woningbouw voor sloop, onttrekking en als vervangende nieuwbouw.
Het aantal van 34 000 gerealiseerde sociale woningen op locaties in binnenstedelijk
gebied dat tot het jaar 2000 is gebouwd maakt 36% uit van het voornoemde maximum
van 93 000 woningen. Dat is het gemiddelde voor alle VINEX-stadsgewesten
in relatie tot de afspraken in de convenanten. Ook hier zijn er regionale
verschillen.• De afspraken in de uitvoeringsconvenanten voor de woningbouw in
bestaand stedelijk gebied zijn geformuleerd in termen van het aantal tenminste te bouwen woningen in de marktsector. Dit aandeel
is gesteld op 50%. Doelstelling in het rijksbeleid was en is daarbij dat een
zo hoog mogelijk aantal woningen in de marktsector in het bestaand stedelijk
gebied wordt gerealiseerd. Binnenstedelijke dreigt nu teveel
in de sociale sector te worden gerealiseerd en dus is een groter aandeel marktsectorwoningen
op de VINEX-locaties in het bestaand stedelijk gebied nodig om aan te sluiten
op de kwalitatieve vraag.4. De gesprekken over verstedelijking tot 2010Aanleiding en opzetIn de vorige paragrafen is ingegaan op een aantal kwantitatieve aspecten
die verband houden met het VINEX-beleid. Tegelijkertijd heb ik met uw Kamer
een kwaliteitsdiscussie gevoerd, in eerste instantie over de VINEX-locaties.
Daarbij is steeds duidelijker geworden dat deze discussie niet los gezien
kan worden van de transformatie van woon- en werkmilieu's in de bestaande
stad. Dit is in lijn met de Nota Mensen, wensen, wonen waarin ook staat dat er gezien de kwaliteitsvraag meer moet gebeuren
dan de huidige bouwprogramma's aangeven. In mijn ogen behoeft de woningbouwprogrammering
aanpassing, moet er meer aandacht komen voor particulier opdrachtgeverschap
en moet meer rekening gehouden worden met de samenhang tussen wonen, werken,
groen en infrastructuur bij de uitvoering van het verstedelijkingsbeleid.Ik streef naar een zorgvuldige overgang van vigerend naar nieuw beleid
door deze punten in een directe en open dialoog met de regionale partijen
te bespreken. Ik wil daarmee mijn ambities voor het verstedelijkingsbeleid
met de regionale partijen afstemmen. Daartoe heb ik als eerste stap met de
19 betrokken regio's gesprekken gevoerd.Ik heb zowel met de contractpartners van VINEX, de 30 rechtstreekse ISV-gemeenten,
de betrokken corporaties en marktpartijen gesproken. De uiteindelijke agenda
is steeds in overleg met de gesprekspartners tot stand gekomen. Omdat alle
gesprekken in de regio hebben plaatsgevonden zijn gezamenlijk ook locaties
bezocht en is over die praktijkvoorbeelden van gedachten gewisseld.Ik heb de gesprekken als zeer constructief en open ervaren en ben in een
aantal gesprekken onder de indruk geraakt van de motivatie en kennis van lokale
en regionale partijen bij de aanpak van het verstedelijkingsbeleid. Tegelijk
teken ik hierbij aan dat nog niet overal het gevoel van urgentie bestaat
dat ik nodig acht om de ambities zoals neergelegd in de Nota Mensen, Wensen, Wonen snel op te pakken.Deze brede vorm van gedachtenwisseling is gewaardeerd en partijen hebben
mij aangesproken op het nemen van vervolginitiatieven. Dit geeft mij ook vertrouwen
in de voortzetting van de dialoog. Daarbij ben ik mij overigens ook bewust
van het feit dat er nog aanmerkelijke inspanningen van alle betrokken partijen
nodig zijn om aan de kwaliteitsvraag te voldoen.Hierna ga ik in op de beelden die uit de gesprekken naar voren zijn gekomen.De analyseIn de Nota Mensen, wensen, wonen heb ik de
conclusie getrokken dat, uitgaande van de huidige programma's, de discrepanties
tussen vraag en aanbod van woningen en woonmilieus in 2010 groter zullen zijn
dan nu reeds het geval is. Deze conclusie is in de gesprekken breed onderschreven.
Voor het meer in balans brengen van vraag en aanbod zijn nog forse extra inspanningen
nodig, waarbij rekening moet worden gehouden met regionaal uiteenlopende woningmarktomstandigheden.
Algemeen wordt het beeld herkend dat de vraag naar (goedkope) huurwoningen,
vooral in de wijken rond de stedelijke centra, op termijn afneemt. De vraag
naar koopwoningen ziet men verder toenemen, zodat in de steden én meer
koop én kwalitatief hoogwaardige woonmilieus gerealiseerd moeten worden.UrgentieDe urgentie waarmee de opgave wordt opgepakt hangt samen met de situatie
op de woningmarkt. In regio's met een ontspannen woningmarkt is de kwalitatieve
discrepantie zichtbaarder en wordt de opgave eerder opgepakt dan in regio's
waar nog sprake is van spanning op de woningmarkt. Een krappe woningmarkt
versluiert de urgentie om meer rekening te houden met de vraag van de burger.
Toch is ook in dergelijke gebieden een heroriëntering op vraag naar en
aanbod van woningen gewenst. Ik heb daarom afspraken gemaakt dat mijn gesprekspartners
de opgave tot 2010, in het licht van de kwaliteitsvraag uit de Nota Mensen, wensen, wonen, per regio beter in kaart zullen
brengen.De stedelijke opgaveIn de gesprekken is onderschreven dat om de kwaliteitssprong te realiseren
de programmering in de stad meer in relatie moeten worden gebracht met de
programmering in de uitleggebieden. Mij is opgevallen dat beide vaak nog teveel
los van elkaar worden gezien hetgeen ook bleek bij de beoordeling van de meerjarige
ontwikkelingsprogramma's (MOP's) die de 30 grote steden in het kader van het
Grotestedenbeleid/Investeringsbudget stedelijke vernieuwing (ISV) hebben opgesteld.
Daarom heb ik in de Nota Mensen, wensen, wonen
als uitgangspunt aangegeven dat meer inzicht nodig is in de samenhang tussen
vernieuwing in bestaand stedelijk gebied en stedelijke uitleg, mede ter waarborging
van de keuzevrijheid van de lage inkomens en het voorkomen van segregatie.De integraliteit van de stedelijke opgave heeft ook betrekking op de samenhang
tussen groen, infrastructuur, werken en wonen. Tijdens de gesprekken ben ik
vaak gewezen op onvolkomenheden op dit punt. Mijn beeld is dat er in enkele
regio's nog sprake is van specifieke knelpunten, zowel op het vlak van het
openbaar vervoer, als wat betreft de weginfrastructuur. Ook ben ik vaak geattendeerd
op het feit dat in de uitleglocaties te krappe parkeernormen worden gehanteerd.
In de gesprekken waar deze problemen aan de orde zijn gekomen
heb ik afgesproken dat de regionale overheden op korte termijn nader inzicht
geven in de aard en achtergronden van de knelpunten. Ik ben van mening dat
knelpunten in de sfeer van met name groen en infrastructuur soms wat te gemakkelijk
bij het Rijk worden gelegd. Er kan immers ook sprake zijn van tekortkomingen
bij de afstemming op lokaal dan wel regionaal niveau.Voor zoverre sprake is van een rijksverantwoordelijkheid zal ik mij inzetten
om dergelijke situaties op te lossen. Daarbij zal ik zo nodig in overleg treden
met mijn collega's van Verkeer en Waterstaat en Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij.Stad & MilieuIn veel gesprekken is de aanpak van de Stad & Milieu-experimenten
aan de orde geweest. De voortgang daarvan illustreert dat de stedelijke transformatie
een ingewikkeld en langdurig proces is, waarin met veel partijen moet worden
onderhandeld en aspecten zoals bodemsanering de nodige aandacht vergen. Het
illustreert ook dat met inzet en creativiteit voortgang wordt geboekt. De
zogenaamde «stap 3-procedure» (afwijking van regelgeving voor
de realisatie van plannen) is in één geval in werking gezet
en twee gemeenten zijn voornemens dat te doen. De meeste gemeenten waarmee
ik gesproken heb verwachten dat deze stap niet nodig is. Ik heb aangedrongen
op doorwerking van de ervaringen opgedaan met de Stad & Milieu-experimenten
naar de stedelijke opgave. De aanpak en leerervaring van deze projecten zijn
immers van zeer grote waarde. Medio 2001 zal de tussentijdse evaluatie van
het project Stad & Milieu aan de Tweede Kamer worden aangeboden.Regionale samenwerkingOm de integrale benadering van de verstedelijking in en rond steden vorm
te kunnen geven zal ook de regionale samenwerking moeten verbeteren. Tijdens
mijn gesprekken heb ik goede voorbeelden gezien van deze samenwerking. Er
zijn provincies die een actieve rol spelen in het verstedelijkingsproces door
de groei van steden te stimuleren en de ontwikkeling van landelijke gemeenten
daarop af te stemmen. Toch acht ik nieuwe impulsen zeker nodig omdat de regionale
samenwerking nog niet in alle gevallen goed van de grond is gekomen.Ook de steden zullen zich moeten inspannen om de regionale afstemming
te verbeteren, daarom is op dit punt een bepaling opgenomen in de stadsconvenanten
die eind 1999 tussen Rijk en de 30 grote steden zijn gesloten in het kader
van het Grotestedenbeleid/Investeringsbudget stedelijke vernieuwing (ISV).
Dit zal worden gemonitord en aan het eind van de ISV-periode zal verantwoording
worden gevraagd. Ik wil het punt van regionale samenwerking ook nadrukkelijker
betrekken bij een tweede fase van het ISV en ook in de Vijfde Nota zal op
dit onderwerp worden ingegaan.Innovatieprogramma Stedelijke Vernieuwing (IPSV)Het accent op de invulling van de verhoogde ambitie voor de stedelijke
transformatie, die ik in de Nota Mensen, wensen, wonen heb vastgelegd, zal in de periode 2005–2010 komen te liggen.
Voor de periode tot 2005 ben ik voornemens om onder andere met het IPSV extra
impulsen te geven aan het proces van stedelijke transformatie. Nog voor het
einde van dit jaar zal ik u nader informeren over de wijze waarop ik met dit
innovatieprogramma wil omgaan. Hierna zal ik bij enkele punten reeds een relatie
met het IPSV leggen. Regie en samenwerkingNu is het van belang de plannen uit de MOP's in uitvoering te nemen. Mij
is tijdens de gesprekken gebleken dat samenwerking tussen met name gemeente,
marktpartijen, corporaties en bewoners essentieel is. Ik ben het eens met
de corporaties en marktpartijen die stellen dat de gemeente hierbij de regie
moet nemen en zich minder met details en uitvoering moet bezig houden. Alhoewel
ik veel goeds over samenwerking heb gehoord en gezien, acht ik het nodig dat
de gemeenten meer werk maken van de regierol en de samenwerking tussen markt,
corporaties en burgers actief stimuleren. Gemeenten moeten bevorderen dat
marktpartijen ook toegang krijgen tot de bestaande stad en dat de corporaties
meer betrokken worden bij de ontwikkelingen op de uitleglocaties. Met het
IPSV wil ik de totstandkoming van wijkontwikkelingsmaatschappijen stimuleren
om de integrale aanpak van de transformatie te bevorderen.DraagvlakIn de gesprekken is aangegeven dat het overleg met bewoners een wezenlijk
onderdeel van het transformatieproces is. De ervaring leert echter dat het
ook een moeilijk en niet zelden complicerende factor is in het transformatieproces.
Ik ben van mening dat het verkrijgen van een breed draagvlak voor de stedelijke
transformatie onmisbaar is voor een succesvolle aanpak. Daarbij dienen verbeteringen
in de fysieke voorraad hand in hand te gaan met vernieuwingen in de sociale
sfeer. Ook het vergroten van de zeggenschap van bewoners bij transformatieprocessen
acht ik van belang. Het particulier opdrachtgeverschap als exponent hiervan
is niet alleen aan de orde in uitleglocaties maar zal ook in de bestaande
stad van betekenis kunnen zijn. Om toepassingen te stimuleren ben ik voornemens
om in het kader van het IPSV enkele pilotprojecten op te zetten.TransformatieruimteTijdens de gesprekken is er vaak op gewezen dat om het proces van transformatie
van wijken op gang te brengen en te houden de zittende bewoners elders passende
woonruimte moeten kunnen vinden. Daartoe zouden bijvoorbeeld nog te bouwen
woningen op uitleglocaties eerder opgeleverd moeten worden of extra ruimte
moeten worden gecreëerd in met name de bestaande stad. Daarom besteed
ik in de Nota Mensen, wensen, wonen aandacht aan
de benodigde «transformatieruimte».Spanning op de huurmarktVolgens mijn gesprekspartners neemt op dit moment in alle regio's de spanning
op de huurmarkt toe. Het merendeel van mijn gesprekspartners is in mijn ogen
terecht van mening dat dit verschijnsel de uitvoering van de transformatie
er weliswaar niet eenvoudiger op maakt, maar dat deze er niet door moet worden
afgeremd. Veranderingen in de huurmarkt kunnen in mijn ogen door nieuwe huurproducten,
constructies tussen huur en koop op flexibele wijze worden opgevangen waarbij
uiteraard voldoende kwalitatief goede en betaalbare huurwoningen beschikbaar
moeten blijven voor de aandachtsgroep.Verkoop sociale huurwoningenTijdens de gesprekken zijn er door met name de corporaties nogal wat kanttekeningen
geplaatst bij het in de Nota Mensen, wensen, wonen
genoemde aantal te verkopen huurwoningen. De bovengenoemde druk op de huurwoningmarkt,
de soms gehoorde opvatting dat de kernvoorraad van goedkope huurwoningen onder
alle omstandigheden in de huidige omvang gehandhaafd moet blijven
en het feit dat sociale huurwoningen bij verkoop zo duur zijn geworden dat
zij niet meer bereikbaar zijn voor de doelgroep zijn in dit verband genoemde
argumenten. Ik wil er echter op wijzen dat de woningmarktontwikkelingen in
de Nota Mensen, wensen, wonen laten zien dat er
vraag is naar meer koopwoningen.Financiering transformatieFinanciële problemen bij de transformatie van hun bezit zijn slechts
door enkele corporaties naar voren gebracht. Ik heb deze corporaties uitgenodigd
aan te geven wat er om financiële redenen blijft liggen van de transformatieopgave.
Ook heb ik hen gewezen op het bestaan van het College Sluitend Stelsel.Openbare ruimteBij de aanpak van de openbare ruimte voorzien partijen problemen. Corporaties
wijzen er op dat de gemeente de openbare ruimte niet in hetzelfde tempo kan
aanpakken als waarin de corporaties hun woningen transformeren. Ook van de
zijde van de markt is de aanpak van de openbare ruimte als probleem aangemerkt
en er zullen dus formules ontwikkeld moeten worden waarbij de kwaliteitsverbetering
van de openbare ruimte een integraal onderdeel wordt van het stedelijk transformatieproces.
De ISV-bijdrage van het rijk aan de gemeenten is ook voor de aanpak van de
openbare ruimte bedoeld.HandvestTijdens de gesprekken is uitvoerig gesproken over de noodzaak en uitwerking
van een kwaliteitsverbetering op de VINEX-locaties. Mijn conclusies over de
verbetering van de kwaliteit van VINEX-locaties waarover ik u bij brief van
10 december 1999 heb bericht worden breed onderschreven. In diverse regio's
worden reeds concrete initiatieven genomen om de gewenste kwaliteitsslag handen
en voeten te geven. Ik heb afgesproken dat elke regio voor 1 april 2001
een eigen vertaling zal maken van het landelijk Handvest kwaliteit VINEX-locaties.
Het is immers aan de regio zelf om aan te tonen op welke punten de kwaliteitsimpuls
betrekking zal hebben. Ik verwacht dat in deze handvesten in ieder geval aandacht
wordt besteed aan de mate waarin particulier opdrachtgeverschap wordt gerealiseerd,
de aanpassing van het woningbouwprogramma mede in relatie tot de Nota Mensen, wensen, wonen en de versterking van de relaties
met infrastructuur en groen. Ook acht ik het van belang dat deze handvesten
in ieder geval samen met de marktpartijen en corporaties worden opgesteld.Particulier opdrachtgeverschapHet particulier opdrachtgeverschap als middel om de zeggenschap van burgers
te verbeteren komt op de VINEX-locaties te spaarzaam aan bod. De meest geuite
bezwaren van gemeenten en ontwikkelaars komen er op neer dat de burger dit
niet wenst, tegen zichzelf beschermd moet worden of dat het vergroten van
de zeggenschap op deze wijze te weinig garantie biedt voor kwaliteit. Ook
is gesteld dat vrije kavels groter moeten zijn dan nu gebruikelijk is wat
tot gevolg heeft dat er minder woningen op hetzelfde oppervlak kunnen worden
gebouwd. In mijn ogen is hier sprake van een te grote terughoudendheid en
soms ook koudwatervrees. Want tegelijkertijd constateer ik dat wanneer er
vrije kavels worden aangeboden de vraag het aanbod verre overstijgt. Ik heb
tijdens mijn gesprekken gemerkt dat er evenwel bereidheid bestaat het percentage
particulier opdrachtgeverschap te vergroten, door daar bijvoorbeeld in deelplannen
die nog niet definitief zijn ingevuld meer ruimte voor te geven. Ook wordt nagedacht over bouwkundige en stedenbouwkundige concepten waarbinnen
een grotere mate van vrijheid bestaat voor de woonconsument. Ik blijf van
mening dat particulier opdrachtgeverschap een belangrijk instrument is om
de zeggenschap van de burger en de kwalitatieve differentiatie op de VINEX-locaties
te vergroten. Ik houd daarom uitdrukkelijk vast aan de doelstelling om een
derde deel van de woningproductie vanaf 2005 te realiseren via particulier
opdrachtgeverschap.KwaliteitsverbeteringIk ben er vaak op gewezen dat de feitelijke ruimte voor wijzigingen in
de woningbouwprogrammering voor 2005 beperkt is. Immers, veel is al in contracten
tussen gemeenten en projectontwikkelaars voor die periode vastgelegd. Ik steun
overigens het initiatief van marktpartijen om flexibele contracten met gemeenten
af te sluiten zodat alerter gereageerd kan worden op nieuwe ontwikkelingen.
Niettemin heb ik ervaren dat partijen onder bepaalde condities zeker wel bereid
zijn te praten over wijzigingen in het programma. De recente wijziging in
de woningdifferentiatie in de periode tot 2005 in het kaderwetgebied SRR bewijzen
dat veranderingen mogelijk zijn.DoorstromingAls er sprake is van wijziging van de woningdifferentiatie acht ik het
vooral van belang dat het programma opschuift van het «middensegment»
naar de duurdere en vooral dure woningbouw. Dat strookt met mijn opvatting,
neergelegd in de Nota Mensen, wensen, wonen, dat
toevoegen van meer kwaliteit aan de bovenkant van de markt de doorstroming
bevordert. Tegelijk dient sociale woningbouw op VINEX-locaties de gewenste
transformatieruimte te bieden om de sociale huurwoningvoorraad in de bestaande
stad aan te kunnen pakken.BLSIk ben er vaak op gewezen dat meer kwaliteit kan betekenen dat de woningbouwaantallen
uit de VINEX-convenanten niet gehaald worden en dat dan terugvordering van
financiële middelen dreigt. Mijn uitgangspunt is en blijft dat de kwaliteit
niet de gevangene mag worden van de kwantiteit. Relevant voor deze discussie
is de «kan-bepaling» in artikel 27 van het BLS. Deze bepaling
geeft de ruimte nieuwe beleidsinzichten – waaronder daadwerkelijk gerealiseerde
kwaliteitsverbeteringen – mee te laten wegen in het uiteindelijke oordeel
over de gerealiseerde woningbouwprestaties tot 2005. Op grond van het BLS
bestaan dan ook mogelijkheden om binnen de huidige VINEX-convenanten kwaliteitsverbeteringen
af te spreken en door te voeren, zonder dat hiertegenover financiële
sancties staan als gevolg van het mogelijk niet volledig halen van de afgesproken
aantallen. Het betreft hier uiteraard de nog te realiseren productie in de
periode tot 2005.5. VervolgtrajectMet deze brief heb ik u geïnformeerd over een aantal belangrijke
onderwerpen die verband houden met het verstedelijkingsbeleid tot 2010. Mijn
inzet voor de komende tijd is om in goed overleg met betrokken partijen de
breed onderkende kwaliteitsimpuls voor de bestaande stad en op uitleglocaties
zo snel mogelijk in concrete afspraken uit te werken. Dit betekent dat flexibiliteit,
integraliteit en kwaliteit de werkwijze moeten gaan bepalen.Met de regionale gespreksronde heb ik hiervoor een belangrijke eerste stap gezet. Veel afspraken zijn gericht op de uitwerking en invulling
van de stedelijke opgave.Om daadwerkelijk veranderingen te bereiken en de aangegane dialoog voort
te zetten, wil ik in 2001 een tweede gespreksronde houden. Daarbij zal ik
dan ook de uitkomsten van de discussie met uw Kamer betrekken over deel 1
van de Vijfde Nota over de Ruimtelijke Ordening en de Nota Mensen, wensen, wonen.Ik heb afgesproken dat de kwaliteitsdiscussie ook in de regio wordt gevoerd,
tussen overheden, corporaties en marktpartijen. Recent heb ik die afspraak
herhaald door per brief aan te dringen op de opstelling van regionale kwaliteitshandvesten –
analoog aan het landelijke Handvest Kwaliteit op VINEX-locaties – waarin
die kwaliteitsdiscussie kan worden neergelegd.Naar mijn mening zijn met het oog op de verstedelijking tot 2010 heldere
afspraken met en intensieve samenwerking nodig tussen de partijen die voor
de uitvoering op lokaal en regionaal niveau verantwoordelijk zijn. In deze
eerste ronde gesprekken heb ik daarom afspraken gemaakt om de ruimte voor
extra kwaliteit op VINEX-locaties maximaal te benutten, de regionale kwaliteitsbehoefte
goed in kaart te brengen en de uitvoering van de stedelijke vernieuwing krachtig
ter hand te nemen.Ik wil daar vanuit de rijksoverheid een faciliterende en stimulerende
rol in blijven vervullen, door het huidige instrumentarium maximaal af te
stemmen op de stedelijke opgave en waar nodig overleg te voeren met andere
ministeries inzake de integrale stedelijke opgave. Tevens wil ik de directe
rijksbetrokkenheid vormgeven door inzet van het IPSV.In de tweede gespreksronde zal tegen deze achtergrond in ieder geval gesproken
worden over de herijking van de verstedelijkingsafspraken 2005–2010
(VINAC).Ik blijf natuurlijk bereid reeds eerder bestuurlijk overleg met de regio's
te voeren over de uitvoering van de gemaakte afspraken.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. RemkesXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27562-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl