Wet voorraadvorming aardolieproducten 2001; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27170, nr. 188c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

22-03-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27170 nr. 188c

19-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Inleiding§ 2. Doelstelling en aanleiding Wet voorraadvorming
aardolieproducten 2001§ 3. Internationale context§ 4. Voorzieningszekerheid en risico's van reserveringen
op bedrijfsvoorraden§ 5. Effecten Wva 2001 op positie betrokken oliebedrijfsleven§ 6. Kosteneffecten Wva 2001§ 7. Wettelijke bepaling over tegengaan speculatie§ 8. Afstemming met belanghebbenden bij voorbereiding
Wva 2001§ 9. Beschikbaarheid advies PA Consulting Group§ 10. AfsluitingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27170Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 170Regels inzake het aanhouden van voorraden aardolieproducten (Wet voorraadvorming
aardolieproducten 2001)nr. 188cMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 maart 2001§ 1. InleidingGraag wil ik mijn waardering uitspreken voor de snelheid waarmee de commissie
Economische Zaken van de Eerste Kamer het voorlopig verslag over het voorstel
voor de Wet voorraadvorming aardolieproducten 2001 (Wva 2001) heeft uitgebracht.Op verzoek van alle fracties reageer ik met deze Memorie van antwoord
uitgebreid op de brief van Downstream B.V. van 28 februari jl. aan de
commissie Economische Zaken van de Eerste Kamer. Downstream B.V. heeft op
8 december 2000, op verzoek van VOTOB (Vereniging van onafhankelijke
tankopslagbedrijven), een vergelijkbare brief aan de vaste commissie voor
Economische Zaken van de Tweede Kamer gestuurd.De indeling van de Memorie van antwoord is als volgt: paragraaf 2
beschrijft de doelstelling van en de aanleiding voor het wetsvoorstel. Paragraaf 3
schetst de internationale context van het wetsvoorstel. Paragraaf 4 besteedt
aandacht aan het aspect van voorzieningszekerheid op grond van het Wva 2001-voorstel.
In paragraaf 5 wordt ingegaan op het effect van de Wva 2001 op de positie
van het betrokken bedrijfsleven. In paragraaf 6 komen de kosteneffecten
aan de orde. In paragraaf 7 ga ik in op de vragen over het tegengaan
speculatie. Paragraaf 8 schenkt aandacht aan de afstemming met het betrokken
bedrijfsleven. Paragraaf 9 gaat in de beschikbaarheid van het advies
van de PA Consulting Group. Met paragraaf 10 sluit ik deze Memorie van
antwoord af.§ 2. Doelstelling en aanleiding Wet voorraadvorming
aardolieproducten 2001Het voorstel voor de Wva 2001 beoogt het hernieuwd vaststellen van de
Wet voorraadvorming aardolieprodukten (Wva). Dit wetsvoorstel is één
van de instrumenten van het oliecrisisbeleid. Hiermee geeft Nederland invulling
aan de internationale verplichtingen om minimumvoorraden aardolieproducten
aan te houden die kunnen worden ingezet bij aanvoerproblemen van aardolie
ter voorkoming of beperking van nadelige sociaal-economische gevolgen. Deze
internationale verplichtingen zijn neergelegd in relevante Europese
regelgeving en het Internationale Energieprogramma.De leden van de CDA-fractie vroegen op welke overwegingen en feiten het
voorstel van de Wva 2001 is gebaseerd. Volgens deze leden zijn de oorspronkelijke
feiten inmiddels achterhaald en worden de nieuwe overwegingen tijdens de behandeling
in de Tweede Kamer van het wetsvoorstel niet duidelijk. De voornaamste overwegingen
en feiten die hebben meegespeeld bij het wetsvoorstel staan beschreven in
paragraaf 1 van het algemene deel van de Memorie van toelichting bij
het wetsvoorstel en mijn brief aan de Voorzitter van de Tweede Kamer van 30 mei
2000 over de herziening van het aardoliecrisisbeleid. Die overwegingen en
feiten zijn naar mijn mening geenszins achterhaald en nog steeds van kracht.Ten opzichte van de huidige Wva wijzigt het wetsvoorstel de bepalingssystematiek
waarmee Nederland invulling geeft aan haar nationale voorraadverplichtingen,
terwijl de internationale eis van voorzieningszekerheid blijft gewaarborgd.
Dit kan leiden tot:Realisatie van een kostenreductie bij het nakomen van deze nationale verplichtingen.Realisatie van een lastenverlichting voor het oliebedrijfsleven.Verlaging van de voorraadheffing op aardolieproducten waarop accijns rust.
De gebruiker van veraccijnsde aardolieproducten is deze heffing verschuldigd.Vergroting transparantie van de kosten die samenhangen met het aanhouden
van verplichte olievoorraden.Ook leidt het wetsvoorstel in het licht van de criteria inzake kabinetsbeleid
met betrekking tot marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit tot aanzienlijke
verbeteringen:Het wetsvoorstel leidt tot meer gelijke marktomstandigheden voor het betrokken
bedrijfsleven (level playing field);Het wetsvoorstel biedt meer flexibiliteit aan het bedrijfsleven om efficiënt
invulling te kunnen geven aan haar verplichtingen (reserveringen, samenwerking);Het wetsvoorstel leidt tot vereenvoudiging van de wet en tot een verlichting
aan administratieve lasten bij het bedrijfsleven;De wettekst is logischer gestructureerd en duidelijker geworden;De uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid is verbeterd;Het wetsvoorstel is zodanig geformuleerd, dat flexibel kan worden ingespeeld
op gewijzigde marktomstandigheden.§ 3. Internationale contextDe bij het Internationaal Energie Agentschap (IEA) en de Europese Unie
(EU) aangesloten landen hebben de verplichting op zich genomen om ervoor te
zorgen dat ze kunnen beschikken over een bepaalde minimale omvang aan voorraden.
De internationale regels bepalen alleen dàt de aangesloten landen aardolievoorraden
moeten aanhouden. Maar de landen kunnen zelf de manier bepalen waarop zij
op nationaal niveau aan de voorraadverplichtingen invulling geven.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de CDA-fractie over de meningen
van internationale organen en andere deskundigen merk ik allereerst op dat
Nederland ruimschoots voldoet aan alle internationale eisen. Lang niet alle
landen, aangesloten bij het Internationaal Energie Agentschap (IEA), hebben
een afzonderlijke organisatie als de stichting Centraal Orgaan Voorraadvorming
Aardolieproducten (COVA) om (een groot deel van) de nationale voorraadverplichtingen
op zich te nemen. De meeste IEA-landen vertrouwen bij het nakomen van hun
internationale voorraadverplichtingen grotendeels op bedrijfsvoorraden.
Deze voorraden zijn niet speculatief en kunnen volledig bijdragen aan de vereiste
kwaliteit van voorzieningszekerheid.Onzekerheden zijn er uiteraard ten aanzien van de ontwikkelingen op de
wereldoliemarkt zelf. Het jaar 2000 is een roerig jaar geweest, met scherpe
prijsstijgingen, spanningen in het Midden-Oosten, een tijdelijke export-stop
van Irak etc. Niettemin stel ik vast dat de afhankelijkheid van westerse landen
van olie uit OPEC-landen de afgelopen decennia is verminderd. Door relatief
minder importen, maar ook door substitutie naar andere energiebronnen. De
kwetsbaarheid van de westerse landen is daarmee verminderd. Wij ervaren de
huidige prijzen van circa US $30 per barrel als hoog, maar zij zijn gecorrigeerd
voor inflatie lang niet zo hoog als ten tijde van de oliecrisis in 1973. Dan
had een vat olie nu circa US $80 gekost. Dit betekent niet dat wij thans met
een mindere voorzieningszekerheid genoegen kunnen nemen. Dat is ook geenszins
de bedoeling of het effect van de Wva 2001. Het betekent wel dat de uitgangspunten
die ten grondslag hebben gelegen aan de wijziging van de Wva nog steeds opgeld
doen en dat in historisch perspectief het jaar 2000 geen dramatisch jaar is
geweest, als we het vergelijken met de oliecrises in 1973 en 1980 of de Golfoorlog
in 1990.Het IEA en de Europese Unie (EU) beoordelen het Nederlandse systeem zonder
meer als goed en stellen het graag als ideaal-type ten voorbeeld aan andere
landen. Ook met het wetsvoorstel houdt Nederland haar modelsysteem. Het relatieve
aandeel van COVA bij de invulling van de nationale voorraadverplichtingen
neemt zelfs toe en de bijdrage van het oliebedrijfsleven daalt. Natuurlijk
zullen er instellingen en personen zijn die vinden dat een land zijn crisisvoorraden
volledig moet afzonderen van bedrijfsvoorraden en deze crisisvoorraden door
een organisatie als COVA fysiek moeten worden aangehouden; en die vinden dat
een voorraad van 90 dagen netto import nog te weinig is. Daarover wil ik opmerken
dat grotere verplicht aan te houden voorraden dan thans internationaal is
afgesproken voor Nederland alleen maar zin heeft als alle IEA-landen daartoe
zouden besluiten. Het door Nederland eenzijdig verhogen van de voorzieningszekerheid
door meer crisisvoorraden aan te houden dan de minimale nationale verplichtingen
is duur en weinig effectief. Duur, omdat de Nederlandse burger dan met hogere
kosten dan thans wordt geconfronteerd. En weinig effectief, omdat over het
inzetten van crisisvoorraden in internationaal verband wordt besloten en die
voorraden ook internationaal zullen worden ingezet samen met overige maatregelen.
De inzet van vraagbeperkende maatregelen zal Nederland zoveel mogelijk gecoördineerd
in EU-verband nemen èn tegelijkertijd met andere EU-landen. De inzet
van een grotere hoeveelheid crisisvoorraden alleen in Nederland wordt dan
dus uitgesmeerd over alle IEA-landen respectievelijk de wereldoliemarkt. De
Nederlandse burger betaalt dan dus relatief veel geld voor een relatief bescheiden
en uitgesmeerde verhoging van de voorzieningszekerheid. Het aanhouden van
extra voorraden zou wel kunnen betekenen dat Nederland het nemen van vraagbeperkende
maatregelen, zoals een beperking van de maximum snelheid, iets langer kan
uitstellen dan andere landen. Maar daar moet dan wel voortdurend een extra
premie voor worden betaald in de vorm van een hogere voorraadheffing.Op de vraag van de leden van de CDA-fractie over amendement nummer 8 over
het aanhouden van surplusvoorraden boven de internationaal verplicht aan te
houden minimumvoorraden verwijs ik naar bovenstaande opvatting, die ik ook
tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer heb gegeven. De oliemarkt
kent een mondiale schaal, die volstrekt niet gevoelig is voor een relatief
beperkt volume Nederlandse surplusvoorraden, terwijl de Nederlandse
gebruiker wel structureel met de financiering van deze surplusvoorraden zou
worden belast. Als de minimum verplicht aan te houden voorraden al zouden
moeten stijgen, dient de discussie daarover tenminste in EU-verband, maar
het liefs in IEA-verband te worden gevoerd.Hierop aansluitend is mijn reactie op de vraag van de leden van de fractie
van GroenLinks, hoe ik het artikel van mevrouw C. van der Linde zie, als volgt.
Naar mijn mening is de column in de ESB, waarin wordt gesteld dat het wetsvoorstel
al voor inwerkingtreding aan herziening toe is, geschreven vanuit een veronderstelling
dat de nationale voorraadverplichtingen na aanname van de Wva 2001 met reserveringen
op voorraden van derden mòeten worden ingevuld, terwijl het wetsvoorstel
alleen de ruimte creëert dat ook COVA voortaan zijn voorraadverplichtingen
kàn invullen met reserveringen op voorraden van derden. Verder krijg
ik de indruk dat impliciet wordt verondersteld dat de Nederlandse crisisvoorraden
in tijden van crisis ook exclusief bestemd zullen worden voor Nederlandse
markt, terwijl – zoals gezegd – de internationale regels anders
voorschrijven. In derde plaats wordt er onvoldoende onderkend, dat het wetsvoorstel
uiterst dynamisch is geformuleerd, waardoor zonder tijdrovende wetswijzigingen
het voorraadbeleid kan worden aangescherpt als de ontwikkelingen op de oliemarkt
daartoe aanleiding geven. In dit opzicht is het wetsvoorstel meer flexibel
en op de toekomst gericht dan wellicht in enig ander land.De Wva 2001 kent een robuust stelsel, dat zowel goed zal werken op een
ontspannen oliemarkt, zoals eind jaren '90, als op een gespannen markt zoals
in het jaar 2000. En uiteraard in tijden van crisis, want dan moet de wet
echt haar waarde kunnen tonen. Ik zie nut noch noodzaak voor uitstel en verdere
bestudering door Clingendael of het door Downstream B.V. voorgestelde accountantskantoor
KPMG.§ 4. Voorzieningszekerheid en risico's van reserveringen
op bedrijfsvoorradenDe leden van de VVD-fractie gaven aan graag te vernemen op welke wijze
de Minister van Economische Zaken resultaten die zich minder lenen voor kwantificering,
zoals de voorzieningszekerheid, zeker wil stellen.Met betrekking tot invulling van de voorraadverplichtingen bevat het wetsvoorstel
ten opzichte van de thans geldende Wva een aantal wezenlijke wijzigingen.Het aandeel in de nationale voorraadverplichtingen van COVA stijgt van
ruim 2/3 deel naar ruim 85%.De manier waarop voorraadplichtige ondernemingen en COVA invulling kunnen
geven aan hun voorraadverplichtingen wordt flexibeler.Naast het bedrijfsleven krijgt ook COVA de keuze om zijn voorraadverplichtingen
te voldoen met eigen voorraden of deze verplichtingen te dekken met reserveringen
op (bedrijfs-)voorraden van derden (tickets).In de afgelopen maanden is er kritiek geuit op het element van reserveringen
op voorraden van derden ter invulling van de voorraadverplichtingen, de zogenaamde
tickets. Het werken met tickets is echter niet nieuw. Sinds een aantal decennia
wordt er in de EU-landen, en ook in Nederland, gewerkt met tickets bij het
invullen van de nationale verplichtingen. Tot nu toe is er in Nederland op
een voor iedereen volstrekt acceptabele en controleerbare wijze mee gewerkt;
en zonder dat er incidenten mee zijn geweest. Bovendien komen de stevigere
controle- en handhavingsbepalingen van de laatste herziening van de Europese
Richtlijn 68/414/EEG, neergelegd in Richtlijn 98/93/EG van 14 december
1998, in het voorstel van de Wva 2001 tot uiting. De crisiskwaliteit van voorraden wordt door heel andere aspecten bepaald
dan door de vraag of deze verplichte voorraden al dan niet zijn gereserveerd.
Essentie is dat je als land goed hebt geregeld dat je de verplichte hoeveelheden,
op de momenten dat daartoe in EU- en IEA-kader wordt besloten, ook daadwerkelijk
op de markt kunt brengen. Op een zodanige wijze, dat de voorzieningszekerheid
van het land gewaarborgd blijft en er dus zo min mogelijk nadelige economische
effecten ontstaan. Op grond van het wetsvoorstel zijn deze aspecten in Nederland
gedegen geregeld en gewaarborgd. Voor zover dat in andere landen minder goed
geregeld is, mag dat mijns inziens geen reden zijn om in Nederland van dit
systeem af te zien.De opmerkingen van Downstream B.V. dat de betrouwbaarheid van reserveringen
te wensen overlaat, omdat «de controlemogelijkheden op tickets vaak
ter discussie staan» en er sprake is van «dubbele» reserveringen,
kan ik niet onderschrijven. Zoals hierboven is aangegeven wordt al sinds tientallen
jaren in Europa op ruime schaal gewerkt met tickets. Ook heb ik gewezen op
het steviger aanzetten van de controle en de handhaving in EU-kader en in
dit wetsvoorstel. Tevens kan ik melden dat ik beoog het toezicht en de controle
op de invulling van de voorraadverplichtingen te intensiveren.Allereerst is er sprake van een administratieve controle. Alle voorraadplichtigen
moeten maandelijks bij het ministerie van Economische Zaken melden hoeveel
olie zij zelf ten behoeve van hun eigen verplichting aanhouden, hoeveel olie
zij voor de verplichting van derden aanhouden en hoeveel olie er bij derden
ligt voor hun eigen verplichting. Dit alles gespecificeerd naar product, locatie
eigenaar en voorraadplichtige. Alle meldingen bij elkaar moeten een sluitend
geheel opleveren.Deze gegevens komen ook ter beschikking van de Douane, die gekoppeld aan
haar accijnscontroles op locatie, kan verifiëren of de opgegeven hoeveelheden
inderdaad aanwezig zijn. Bestaat het gerede vermoeden dat er niet aan de verplichtingen
wordt voldaan, dan worden gestart met een opsporingsonderzoek. In laatste
instantie is het strafrechtelijk regime van de Wet op de economische delicten
van toepassing.In het wettelijk systeem van het Wva 2001-voorstel is de voorraadplichtige
verantwoordelijk voor reserveringen (tickets) die hij met een derde overeen
komt. Blijkt dat een voorraadplichtige zijn voorraadverplichting niet nakomt
doordat zijn tickets onvoldoende olie(-producten) representeren, dan heeft
de Minister van Economische Zaken de mogelijkheid om te bepalen dat die voorraadplichtige
niet langer zijn verplichting mag invullen met reserveringen op bedrijfsvoorraden
van een derde, maar zèlf eigen voorraden moet gaan aanhouden.Op aardolie, die al onder een «ceel» van een bank ligt, kan
naar mijn mening in het kader van de Wva 2001 geen ticket worden uitgeschreven
en kan ook anderszins niet dienen voor dekking van de voorraadverplichting.
De voorraden moeten immers te allen tijde voor de voorraadplichtige ter beschikking
zijn. Met betrekking tot reserveringen op voorraden in andere landen ter dekking
van de Nederlandse voorraadverplichtingen merk ik op dat ik deze reserveringen
op buitenlandse voorraden alleen accepteer als deze voorraden liggen opgeslagen
in landen waarmee Nederland een bilateraal akkoord heeft afgesloten. Thans
is dat gebeurd met Duitsland, België en Luxemburg. Met zes andere Europese
landen zijn bilaterale akkoorden in voorbereiding; het betreft: Frankrijk,
Ierland, Italië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. Op Europees
niveau is vastgelegd dat die akkoorden alleen mogen worden afgesloten tussen
EU-landen. In een dergelijk verdrag is geregeld dat het andere land de controle
uitvoert en dat die overheid garandeert dat de aardolie in tijden
van crisis mag worden overgebracht naar Nederland. Overigens reserveren Nederlandse
bedrijven relatief weinig in het buitenland. Omgekeerd reserveren buitenlandse
voorraadplichtigen wel relatief veel aardolie in Nederland, omdat Nederland
een unieke positie in de internationale oliesector heeft met relatief veel
raffinage- en (onafhankelijke) opslagcapaciteit. Doorlopend is tenminste 2 miljoen
ton r.o.e. van Nederlandse voorraden gereserveerd voor invulling van de voorraadverplichtingen
in derde landen. Ik merk op dat dit een reeds jarenlang bestaand systeem is
met structurele, frequente afstemming over voorraadposities tussen de respectievelijke
overheden, aangevuld met een meldingsplicht van de EU-lidstaten aan de Europese
Commissie; dat naar ieders tevredenheid functioneert.Alle geruchten over tickets in andere landen ten spijt, meen ik dat wij
met dit alles voor Nederland een sluitend systeem hebben ontwikkeld.§ 5. Effecten Wva 2001 op positie betrokken oliebedrijfslevenDownstream B.V. spreekt in zijn brief over een aangenomen amendement om
voor importeurs de drempel naar 100 000 ton te verhogen. Ik kan dit niet
plaatsen. Van een dergelijk amendement is geen sprake; de drempel wordt door
de regering bij Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) vastgesteld. Ook kent
de Wva 2001 geen afzonderlijk regime voor importeurs. Daarnaast is het onjuist
te stellen dat er door het stellen van een drempel van 100 000 ton er
maar één voorraadplichtige bijkomt en dat daardoor de ratio
voor een nieuwe wet komt te vervallen. Voor de ratio van het wetsvoorstel
verwijs ik naar de diverse overwegingen die ten grondslag hebben gelegen aan
dit wetsvoorstel, zoals deze hiervoor zijn opgesomd in paragraaf 2. Aanvullend
merk ik op dat het creëren van een level playing field niet het enige
argument is om te komen met een nieuwe wet.Belangrijker is dat de huidige wet niet meer spoort met de regels van
de Interne Markt. De voorgestelde systematiek in de Wva 2001 voor de bepaling
van de voorraadverplichting per voorraadplichtige, niet-zijnde COVA, is met
het wetsvoorstel weer gerelateerd aan het binnenlandse verbruik. Bovendien
introduceert het wetsvoorstel voor COVA de mogelijkheid via reserveringen
op voorraden van derden zijn verplichtingen na te komen, met mogelijke kostenbesparingen
als gevolg.Het is bovendien niet juist dat er maar één voorraadplichtige
bijkomt. Volgens mijn gegevens, opgegeven door de relevante bedrijven zelf,
zullen er circa 10 voorraadplichtigen bijkomen ten opzichte van het huidige
wettelijk regime.Het aantal voorraadplichtigen wordt bepaald door de hoogte van de drempel
(forfait). Elk bedrijf dat meer olieproducten «uitslaat» dan de
drempel wordt voorraadplichtig. De omvang van de voorraadplicht wordt voor
deze bedrijven vervolgens bepaald door het voorraadpercentage als bedoeld
in art. 4, eerste lid, onderdeel c van het wetsvoorstel en wordt in de praktijk
wel aangeduid als het aantal dagen afzet dat men op voorraad moet aanhouden.
De drempel en het percentage gelden uniform voor alle bedrijven, maar de combinatie
van beide leidt er toe dat de voorraadplicht uitgedrukt in aantallen dagen
afzet voor bedrijven verschillend uitwerkt en daarmee correspondeert met de
gebruiken bij onderscheidenlijk handelaren en olieverwerkende bedrijven. Ter
illustratie: bij een drempel van 100 000 ton en een percentage van 5
komt de voorraadplicht voor een oliehandelaar met een uitslag van 200 000
ton uit op 5000 ton. Dat is gelijk aan circa 9 dagen afzet. Een olieverwerkend
bedrijf met een uitslag van 1 500 000 ton krijgt onder dezelfde
omstandigheden een voorraadverplichting van 70 000 ton, hetgeen overeenkomt
met circa 17 dagen afzet. De forfaitaire werking van de drempel leidt dus
tot een relatief grotere voorraadverplichting voor grotere bedrijven. De opmerking van Downstream B.V. dat het «knellen» van de
voorraadverplichtingen voor oliemaatschappijen onder het huidige regime «dus
wel mee valt», doet geen recht aan de ontwikkeling van de laatste jaren.
Als gevolg van veranderde bedrijfsvoeringsconcepten binnen het oliebedrijfsleven
in de afgelopen decennia, zoals een efficiënter voorraadbeheer en andere
productieprocessen, is het niveau van gemiddeld aanwezige minimale werkvoorraden
bij de raffinaderijen aanmerkelijk afgenomen: tot 15 à 20 dagen in
plaats van ongeveer 50 dagen in de tachtiger jaren. De huidige voorraadverplichtingen
van 50 dagen voor de olieproducenten leiden tot inkomstenderving en dus tot
kosten. De eventueel aanwezige voorraden boven de 20 dagen kunnen immers niet
worden afgebouwd of deels, tegen een vergoeding aangeboden op de reserveringsmarkt
aan (buitenlandse) voorraadplichtigen ter dekking van hun voorraadverplichtingen.
Met deze toelichting heb ik eveneens op de opmerking van de leden van GroenLinks
gereageerd over de stelling dat het wetsvoorstel vooral in het belang van
de oliemaatschappijen is.§ 6. Kosteneffecten Wva 2001Door het beter benutten van de in Nederland aanwezige voorraden kunnen
aanzienlijke besparingen worden gerealiseerd ten opzichte van de huidige situatie;
zowel bij COVA als bij het oliebedrijfsleven. In hoeverre dit voordeel in
de loop van de komende jaren daadwerkelijk wordt gerealiseerd is afhankelijk
van de ontwikkelingen op de markt.Zoals ik in de vorige paragraaf heb aangegeven kan iedere voorraadplichtige,
dat geldt zowel voor een voorraadplichtige onderneming als voor COVA, op grond
van de oliemarktsituatie en de omvang zijn voorraadverplichting afwegen op
welke wijze (met eigen voorraden of via reserveringen op bedrijfsvoorraden
van derden) hij zo efficiënt mogelijk aan zijn verplichtingen zal voldoen.Twee van de cruciale overwegingen daarbij zijn: zijn er voorraden bij
derden beschikbaar en wat zijn de kosten van tickets in vergelijking met de
kosten van het aanhouden van eigen voorraden?In tijden dat de oliemarkt in backwardation is, als de actuele olieprijzen
hoger zijn dan de termijnprijzen en de aanwezige voorraden (relatief) laag,
kan het aanbod voor tickets beperkt zijn en het tarief relatief hoog. Is de
oliemarkt in contango, de marktsituatie dat de termijnprijzen hoger zijn dan
de actuele prijzen en de aanwezige voorraden relatief hoog, dan kan er voldoende
aanbod zijn van tickets tegen een relatief laag tarief.Modelmatig is er voor sommige oliehandelaren een verband tussen de hoogte
van de ticketprijzen en de verwachtingen over de ontwikkeling van de olieprijs
in relatie tot de actuele prijs. In backwardation zullen sommige aanbieders
van tickets een toekomstige waardedaling van hun olievoorraad gecompenseerd
willen zien met een hogere ticketprijs. Dit zal gelden voor een oliehandelaar
die op enig moment de keuze heeft zijn olie te verkopen, of aan te houden
voor een ticket en pas na afloop van een ticket te verkopen. Dit hoeft echter
niet te gelden voor een eigenaar die zijn olie niet wenst te verkopen, maar
als voorraad wil aanhouden. Deze eigenaar neemt het prijsrisico voor lief
en is wellicht al tevreden als hij een deel van zijn opslag- en financieringskosten
uit de opbrengst van een ticket kan bestrijden. De ticketprijs wordt door
al deze factoren bepaald en dus zeker niet alleen door het verschil in actuele
en toekomstige prijzen.Het dekken van de voorraadverplichting in tijden van backwardation met
relatief dure tickets is overigens niet per definitie ongunstig. Men vermijdt
daarmee immers de aanschaf van dure olie op een moment dat de markt verwacht
dat de prijzen gaan dalen. Als die prijsdaling na aankoop van eigen
olie ook geëffectueerd wordt heeft men weliswaar dure tickets uitgespaard,
maar moet de olie vervolgens afgewaardeerd worden en blijft de rente van het
kapitaalsbeslag doorlopen. Omgekeerd is het dekken van de voorraadverplichting
in tijden van contango met relatief goedkope tickets niet per definitie gunstig,
als men na afloop van het ticket de olie toch fysiek wil of moet aanhouden.
Dan moet er immers een hogere prijs voor de olie betaald worden, als de verwachtingen
van de markt inderdaad zijn uitgekomen.COVA zal de ticketmarkt behoedzaam benaderen, om ervaring met het instrument
van tickets op te doen. Alle huidige voorraden zal hij vooralsnog zelf blijven
aanhouden. Met de verhoging van zijn voorraadverplichting die hij bij inwerkingtreding
van de Wva 2001 zal krijgen zal hij de markt aftasten. Deze verhoging zal
circa 850 000 ton ruwe olie equivalent (r.o.e.) bedragen. Voor de invulling
van deze hogere verplichting onderzoekt COVA momenteel of invulling door middel
van reserveringen op voorraden van derden gunstiger uitpakt dan invulling
met eigen voorraden.COVA zal een tender uitschrijven voor reserveringen op benzine en diesel
van derden voor een langere looptijd (tot een jaar). Als alternatief gaat
COVA tegelijkertijd na tegen welke kosten opslagcapaciteit voorhanden is om
met (nog aan te schaffen) eigen voorraden de verplichtingen na te komen. Aan
de hand van de uitkomsten van beide trajecten zal COVA beslissen de extra
voorraadverplichtingen zelf dan wel door middel van tickets aan te houden.
Bij die afweging zullen de actuele prijsaanbiedingen uit de tender voor reserveringen
en de actuele opslagkosten en olieprijzen een rol spelen, maar ook de verwachtingen
over prijsontwikkelingen in de toekomst.Downstream B.V. noemt in haar brief een aantal risico's die met tickets
samenhangen en verwijst naar een aantal maatregelen die in Duitsland zijn
genomen om die risico's te ondervangen. COVA is zich bewust van deze risico's
en houdt daar in de hierboven beschreven tender rekening mee. Zo zal COVA
inderdaad alleen tickets afsluiten op gereed product, stelt COVA zelf de gewenste
productspecificatie vast, kennen deze tickets een vaste looptijd voor een
langere termijn, moet de uitgever exact de locatie aangeven waar het product
wordt aangehouden en controleert COVA zelf gedurende de ticketperiode of het
product inderdaad op locatie en met de afgesproken specificaties aanwezig
is. Dat laat onverlet dat ook van overheidszijde toezicht en controle zal
plaatsvinden, zoals beschreven in paragraaf 4.In reactie op de twijfels van de leden van de CDA-fractie of de nieuwe
voorraadsystematiek tot bezuinigingen voor de consument zal leiden, ben ik
dus van mening dat het aanhouden van tickets met deze aanpak niet duurder
zal uitvallen dan het zelf aanhouden van voorraden. Als dat wel het geval
zou zijn, zal COVA eenvoudigweg besluiten de olie zelf aan te houden in plaats
van met tickets te reserveren.Ik meen dan ook dat het voorstel solide is onderbouwd. Het jaar 2000 betrof
een relatief uitzonderlijke situatie. Mogelijk waren in dat jaar weinig besparingen
te verwachten geweest, maar duurder zou het in ieder geval niet zijn geworden.
Het voorstel biedt een flexibel kader om bij de invulling van de nationale
voorraadverplichting op actuele marktsituaties in te spelen, waar de huidige
wet voor COVA star is en geen mogelijkheden biedt op de voordelen van tickets
in te spelen.Op de vraag van de CDA-leden of de bezuinigingen ook daadwerkelijk de
consument bereiken, kan ik bevestigend antwoorden. De kosten van het aanhouden
van verplichte voorraden door COVA worden gedekt door een heffing
die aan alle gebruikers van olieproducten wordt opgelegd. Deze voorraadheffing
rust op alle olieproducten waarover accijns wordt afgedragen: benzines, LPG,
diesel en huisbrandolie. Daarmee is de automobilist wel een belangrijke, maar
niet de enige gebruiker die de voorraadheffing afdraagt. Ten opzichte van
het jaar 2000 zal de voorraadheffing stijgen van 1,1 cent/liter naar 1,3 cent/liter.
Dit is het directe gevolg van de stijging in de voorraadverplichting van COVA
met circa 850 000 ton r.o.e. en de afname van het aandeel van het oliebedrijfsleven
in de nationale voorraadverplichtingen als gevolg van de in paragraaf 5
beschreven, veranderde bedrijfsconcepten. Deze verhoging is gebaseerd op het
scenario dat COVA de volledige toename van de voorraadverplichting in 2001
met eigen voorraden gaat invullen. Mochten de exploitatiekosten van COVA in
de praktijk dalen (bijvoorbeeld) als gevolg van ticketing, dan zal de voorraadheffing
eveneens neerwaarts worden bijgesteld. Wettelijk is bepaald dat de voorraadheffing
exclusief bestemd is voor het dekken van de exploitatiekosten van COVA. Als
de exploitatiekosten voor COVA wijzigen, wijzigt eveneens de voorraadheffing.Downstream B.V. doet het voorkomen alsof de consument de afgelopen 25
jaar 3 miljard gulden verzekeringspremie voor niets heeft betaald. Daar is
natuurlijk geen sprake van. Al die jaren is de consument verzekerd geweest
van de aanwezigheid van direct inzetbare oliecrisisvoorraden. De consument
heeft de kosten die hiermee gepaard zijn gegaan betaald. Er stond dus een
directe prestatie tegenover. We mogen ons gelukkig prijzen dat inzet van die
voorraden nooit nodig is geweest. Ook verzet ik mij tegen de gedachte dat
de voorzieningszekerheid onder de Wva 2001 minder wordt. Hierop ben ik in
de vierde paragraaf ingegaan.Downstream B.V. schetst dat de consument in tijden van crisis een aanzienlijk
kostenvoordeel kan mislopen als niet COVA, maar oliebedrijven door middel
van tickets gereserveerde olie op de markt brengen. Dit is echter maar de
helft van het verhaal. Als COVA zelf voorraden aanhoudt, draagt zij inderdaad
zelf het prijsrisico. Dat kan gunstig zijn, maar is in het verleden ook in
omvangrijke mate ongunstig gebleken bij dalende olieprijzen. Toen heeft COVA
soms fors op de waarde van haar voorraad moeten afboeken. Als COVA deels niet
zelf voorraad aanhoudt maar gebruik maakt van reserveringen op bedrijfsvoorraden
loopt COVA voor dat deel inderdaad geen prijsrisico. Tegenover het mogelijke
voordeel voor de consument als gevolg van het verkopen van COVA-voorraden
in tijden van een crisis (dat Downstream B.V. overigens wel erg maximaal lijkt
in te schatten) staat dan de afwezigheid van prijsrisico in gewone marktsituaties
en het kostenvoordeel dat met het gebruik maken van tickets gepaard gaat.§ 7. Wettelijke bepaling over tegengaan speculatieDe fracties van het CDA en de VVD vroegen om de Minister van Economische
Zaken aan te geven of en hoe deze de bij amendement in de wet opgenomen mogelijkheid
om speculatie met olievoorraden tegen te gaan, gaat invullen.De Minister van Economische Zaken heeft hiermee een zeer zwaar wapen in
handen gekregen om in marktprocessen en marktverhoudingen in te grijpen. Met
deze mogelijkheid zal de Minister van Economische Zaken naar mijn mening zeer
prudent mee moeten omgaan. De oliemarkt is immers een zeer beweeglijke markt
waarin oliemaatschappijen en handelaren voortdurend posities innemen en anticiperen
op verwachte ontwikkelingen. Soms om bepaalde risico's af te dekken; soms
ook om met een verwachte prijsbeweging «mee te liften». Bovendien
is er sprake van een mondiale oliemarkt, waarop vele partijen actief zijn.
Van speculatie in de zin van bewuste beïnvloeding om de
prijs te manipuleren zal niet snel sprake kunnen zijn. Daarvoor hebben afzonderlijke
oliebedrijven internationaal gezien te weinig marktmacht. Dit kan anders zijn
in tijden van een oliecrisis, wanneer er sprake is van specifieke regionale
schaarste. Waarschijnlijk zal dan ook pas goed beoordeeld kunnen worden welke
specifieke maatregelen nodig zijn.Uit het bovenstaande mag blijken dat ik nog zoekende ben naar de wijze
waarop ik invulling moet geven aan de hierboven bedoelde Algemene maatregel
van bestuur (AMvB) om speculatie tegen te gaan. Hoe die AMvB zich moet verhouden
tot reeds beschikbare instrumenten om invloed uit te oefenen op de allocatie
van oliestromen in tijden van crisis en om misbruik van economische macht
tegen te gaan. De AMvB moet dus aanvullend werken op de bestaande noodwetgeving,
zoals de Distributiewet en de Hamsterwet, alsook op de Mededingingswet. Ik
ben voornemens hierover binnenkort advies in te winnen.§ 8. Afstemming met belanghebbenden bij voorbereiding
Wva 2001De voorbereiding van de Wva 2001 is gedegen geweest. Er is advies gevraagd
aan de Algemene Energieraad en er heeft overleg plaatsgevonden met het relevante
bedrijfsleven. Niet alle bedrijven hebben zonder meer met het voorstel kunnen
instemmen. Zo hadden de oliehandelaren verenigd in de NOVE bezwaren, omdat
de voorraadverplichting zich weer tot hun leden ging uitstrekken, terwijl
zij door de interim-regeling als gevolg van de Interne Markt enige jaren van
de voorraadplicht waren vrijgesteld. Deze tijdelijke ongelijkheid wordt met
dit wetsvoorstel gerepareerd. Voor de onafhankelijke olie-opslagbedrijven
waarmee in VOTOB-verband tijdens de voorbereiding van het wetsvoorstel overleg
is gevoerd en op wiens verzoek Downstream B.V. ook een brief aan de Tweede
Kamer heeft geschreven, betekent de introductie van de mogelijkheid van reserveringen
door COVA, dat COVA misschien een minder grote klant wordt. Gereserveerde
olie behoeft immers niet noodzakelijk in hun tanks te worden opgeslagen, maar
kan ook bij het oliebedrijfsleven liggen.§ 9. Beschikbaarheid advies PA Consulting GroupDe leden van de CDA-fractie vroegen hoe het mogelijk is dat de Minister
van Economische Zaken geen kennis draagt van een rapport dat in opdracht van
COVA is gemaakt, als ambtenaren van zijn ministerie deel uitmaken van het
bestuur van COVA. Opdrachtgever voor het rapport van de PA Consulting Group
was de directie van COVA en niet het bestuur. De directie is gemandateerd
om zelfstandig advies in te winnen, dat van belang is voor de dagelijkse bedrijfsvoering.
Vanwege de vertrouwelijke aard van de gegevens is uitdrukkelijk door het COVA-bestuur
vastgesteld, dat het eindrapport in handen bleef van de directie. Het bestuur
is over de inhoud van het rapport mondeling geïnformeerd door de directie.§ 10. AfsluitingUit het bovenstaande moge nu duidelijk zijn dat ik géén
van de conclusies van Downstream B.V. deel. Het wetsvoorstel repareert het
huidige systeem dat niet meer is toegesneden op de Interne Markt, creëert
een level playing field tussen oliehandelaren en olieverwerkende bedrijven
en maakt kostenverminderingen mogelijk door introductie van het instrument
van reserveringen op bedrijfsvoorraden, zonder de voorzieningszekerheid ook
maar enigszins in gevaar te brengen.De Minister van Economische Zaken krijgt ruim voldoende wettelijke bevoegdheden om COVA aan te sturen, ook waar het gaat om de wijze
waarop COVA opereert op de ticketmarkt. Overigens zie ik thans geen aanleiding
om van die bevoegdheid gebruik te maken. COVA heeft zelf al besloten de ticketmarkt
behoedzaam te benaderen, op een wijze die sterke gelijkenis vertoont met de
reglementering in Duitsland. Zoals Downstream B.V. zelf al stelt, vervalt
daarmee een aantal van haar fundamentele bezwaren.Tot slot herhaal ik dat de gekozen systematiek in hoge mate flexibel is.
Mocht de situatie zich op de oliemarkt wijzigen en de kans op aanvoerverstoringen
toenemen, dan kan zonder tijdrovende wetswijziging de voorzieningszekerheid
worden verstevigd door een wijziging in de aansturing van COVA. Krachtens
het wetsvoorstel heeft de Minister van Economische Zaken hiertoe afdoende
instrumenten.De Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-Lebbink 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27170-188c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl