Wijziging Wetboek van Strafvordering en enkele andere wetten in verband met bevoegdheden tot het vorderen van gegevens; Verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29441, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29441 nr. 5

14-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingAlgemeenDe in het geding zijnde belangenDe voorgestelde bevoegdhedenDe verhouding tot andere bevoegdhedenAdviezenArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29441Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 441Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en enkele andere wetten
in verband met de regeling van bevoegdheden tot het vorderen van gegevens
(bevoegdheden vorderen gegevens)nr. 5VERSLAGVastgesteld 14 april 2004De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Het is een nuttige en wenselijke modernisering
van het Wetboek van Strafvordering. Het wetsvoorstel is, volgens deze leden,
sterk geschreven vanuit de Wet bescherming persoonsgegevens. Deze leden vragen
of het denkbaar zou zijn geweest om dit voorstel meer te bezien vanuit de
opsporingskant, waarbij eventuele strijdigheid met de Wet bescherming persoonsgegevens
tot wijziging van díe wet zou moeten leiden.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Het is goed dat er nu een algemene regeling komt voor het
vorderen van gegevens, zoals die er ook al is voor het in beslag nemen van
goederen. De huidige regelingen zijn te onduidelijk. Dat leidt tot rechtsonzekerheid.
Deze leden vinden het goed dat de afweging met betrekking tot het al dan niet
verstrekken van die gegevens niet langer behoeft te worden gemaakt door de
derde die daarover de beschikking heeft. Alvorens te kunnen komen tot een
eindoordeel over de inhoud van dit wetsvoorstel, zien deze leden nog graag
de navolgende vragen beantwoord.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de voorgestelde wijzigingen van het Wetboek van Strafvordering in verband
met de regeling van bevoegdheden tot het vorderen van gegevens. Zij verwelkomen
het feit dat er nu een wettelijke basis wordt voorgesteld voor het vorderen
van gegevens. De Wet bescherming persoonsgegevens vormt de basis voor het
beschermen van de privacy van mensen. Uitgangspunt daarbij is dat gegevens
mogen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij verzameld zijn.
Ander gebruik van de gegevens, bijvoorbeeld voor de opsporing van strafbare
feiten, moet bij voorkeur worden gebaseerd op een uitdrukkelijke wettelijke
bevoegdheid. Het vorderen van gegevens ten behoeve van het gebruik in de opsporing
en het strafproces wordt met de onderhavige voorstellen gerealiseerd. De aan
het woord zijnde leden hebben evenwel enkele vragen over de betekenis en vormgeving
van de voorliggende voorstellen.De leden van de SP-fractie hebben met kritische belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden onderschrijven het belang van
een regeling die voorziet in een afgebakende bevoegdheidsverdeling met betrekking
tot persoonsen andere gegevens. Tevens is het van belang hoe de vergaarde
gegevens worden bewaard en wie daartoe toegang heeft.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel, waarin regels worden gegeven voor algemene
bevoegdheden tot het vorderen van gegevens. Zij onderkennen het opsporingsbelang
bij een adequate informatievoorziening. Deze leden benadrukken evenwel ook
dat de uitgangspunten van de democratische rechtsstaat vereisen dat voldoende
moet vaststaan dat inbreuken op de privacy van de aan deze bevoegdhedentoepassing
onderhevige personen en instanties in het kader van het opsporingsbelang gerechtvaardigd
is. Het komt deze leden voor dat de thans in het wetsvoorstel verwoorde algemene
bevoegdheden vrij ruim geformuleerd zijn, waardoor er voor nagenoeg iedereen
een informatieverplichting, ook voor geheimhouders, ontstaat en waardoor mogelijkerwijze
spanning bestaat met artikel 8 EVRM. Terecht wijdt de regering een uitgebreide
overweging aan de reikwijdte van dit artikel, waarvoor deze leden de regering
graag dankzeggen. Dat neemt niet weg dat deze leden zich afvragen of op bepaalde
punten het wetsvoorstel de omstandigheden en de voorwaarden waaronder de gegeven
bevoegdheden kunnen worden toegepast voldoende precies zijn bepaald.De leden van de GroenLinks-fractie waarderen het in de regering dat zij
de toepassing van de voorgestelde dwangmiddelen op verdachten uitsluit. Zij
vragen een overweging te wijden aan de reikwijdte van de door het Europees
Hof voor de Rechten van de Mens gewezen uitspraken over de reikwijdte van
het verbod op zelf-incriminatie (vergelijk bijvoorbeeld de uitspraken Funke –
Frankrijk en Saunder – Verenigd Koninkrijk).De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling, evenwel niet zonder
zorgen en bedenkingen, van het wetsvoorstel kennisgenomen. Zij hebben begrip
voor het feit dat – deels – bestaande praktijken wettelijk worden
gereguleerd en dat daarbij de ontwikkelingen op het gebied van de informatie-
en communicatietechnologie worden verwerkt. Het belang van de strafvordering
kan daarmee gediend zijn. Dat belang moet echter nauwgezet en zorgvuldig worden
afgewogen tegen het belang van de houders van gegevens en het belang van degene
op wie de gegevens betrekking hebben. Het zijn deze laatstgenoemde belangen
die deze leden met de nodige reserves vervullen.AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie vragen of politie en justitie vanaf de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel altijd van deze wegen gebruik zullen maken als het gaat
om het (kunnen) verkrijgen van gegevens. Met andere woorden, is vanaf dat
moment uitgesloten dat politie en justitie aan derden zullen vragen om op
vrijwillige basis mee te werken aan het verstrekken van de gewenste gegevens?
Zo neen, waarom niet?De leden van de VVD-fractie menen dat in de memorie van toelichting ten
onrechte de indruk wordt gewekt dat alleen diensten als de politie en justitie
zich bezig dienen te houden met het opsporen en bestrijden van strafbare feiten.
Andere instanties hebben deze taak, volgens de regering, niet en bij hen mag
geen verantwoordelijkheid worden neergelegd voor gegevensvergaring ten behoeve
van de opsporing. De regeling legt de verantwoordelijkheid voor de gegevensvergaring
dan ook bij de met opsporing belaste instanties. Deze leden kunnen zich niet
verenigen met dit uitgangspunt. Zij zijn van mening dat de toegenomen criminaliteit
en meer in het bijzonder de toegenomen dreiging van terroristische aanslagen,
vragen om een andere benadering. Elke overheidsinstantie, dus ook de belastingdienst,
gemeenten, sociale diensten, inspecties, koninklijke marechaussee enzovoort,
dient de veiligheid van de samenleving te bevorderen. Alleen met een gezamenlijke
inspanning kan een vuist worden gemaakt tegen wat het kabinet noemt een trend
richting catastrofaal terrorisme. Doelstelling van de door religie geïnspireerde
extremistische bewegingen is het vernietigen van de westerse vijand. Tegen
deze dreiging is meer nodig dan een klassiek onderscheid tussen de veiligheidsketen
en andere overheden. De aan het woord zijnde leden vinden de gewekte indruk
temeer afkeurenswaardig omdat het geen opdracht bevat aan andere instanties
om actief mee te werken aan het signaleren van onregelmatigheden. Als het
inderdaad de bedoeling is dat gegevens pas dan worden verstrekt indien daartoe
een vordering wordt gedaan door bijvoorbeeld een officier van justitie, dan
blijft men achter de feiten aanlopen. Deze leden vragen de regering uitdrukkelijk
de bij hen ontstane indruk weg te nemen. Zij vragen ook de nu voorliggende
voorstellen nog eens tegen het licht te houden en te toetsen aan de ontwikkelingen
in het debat rond de bestrijding van terrorisme. Zij zouden de regering willen
meegeven dat, bij die toets, de bevoegdheden zo worden geformuleerd dat hieruit
een opdracht spreekt om actief en zelfstandig bij te dragen aan de bestrijding
van criminaliteit en terreur. Concreet betekent dit bijvoorbeeld dat de Belastingdienst
zelf moet nagaan of er onregelmatigheden voordoen die zij actief zal melden
aan opsporingsdiensten. Ook betekent dit bijvoorbeeld dat bestanden van de
verschillende overheidsdiensten in vergaande mate met elkaar moeten worden
verbonden. Verder betekent dit bijvoorbeeld dat bij elk contact met de overheid
er automatisch moet worden gecheckt of de betreffende persoon verdacht wordt
van, of veroordeeld is voor terroristische activiteiten. Dus bij het aanvragen
van een uitkering, het aanvragen van een sofi-nummer, het registreren van
een kenteken enzovoort. De invoering van een algemene identificatieplicht,
het opnemen van biometrische kenmerken en de introductie van één
identificatiemiddel zijn allen instrumenten die hieraan ten dienste kunnen
staan.De leden van de SP-fractie hechten er nadrukkelijk aan op te merken dat
zij dit wetsvoorstel niet anders kunnen lezen dan een verregaande oprekking
van de informatieplicht van burgers en bedrijven. Met Lodewijk Asscher (onderzoeker
informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam) zien deze leden dat een
«muisstille revolutie in het strafrecht» zich langzaam aan het
voltrekken is. In de huidige informatiesamenleving worden praktisch alle gegevens
geregistreerd. Het onderhavige wetsvoorstel maakt het in beginsel voor justitie
mogelijk om alle gegevens te vorderen die er zijn over iemand. De internationale
mensenrechtenverdragen eisen dat zulke maatregelen noodzakelijk zijn in een
democratische samenleving. Wederom delen de aan het woord zijnde leden Asscher's
opvatting dat in de memorie van toelichting te summier wordt uitgelegd waarom
nu precies deze bevoegdheden met deze reikwijdte nodig zijn voor de opsporing.
Is er een relatie met de terrorismedreiging, zo vragen deze leden.De in het geding zijnde belangenDe leden van de CDA-fractie merken op dat de regering een beschouwing
geeft over artikel 8 EVRM en de daarin vermelde vereiste waarborgen tegen
willekeurige overheidsinmenging en tegen misbruik van bevoegdheden. De vordering
tot gegevensverstrekking zou schriftelijk moeten zijn en een zo nauwkeurig
mogelijke aanduiding moeten bevatten van de gegevens die worden gevorderd.
Proces-verbaal van de verstrekking dient vervolgens te worden opgemaakt alsmede
nog een aantal (schriftelijk vast te leggen) waarborgen.De leden van de CDA-fractie vragen of het nodig en wenselijk is om –
nu in deze bureaucratisch aandoende vereisten genoeg waarborgen lijken te
zijn om de persoonlijke levenssfeer tegenover de belangen van de opsporing
zoveel mogelijk te beschermen – de gemaakte driedeling nog te handhaven.
De driedeling is, naar de mening van deze leden, een deling met vloeiende
grenzen en lijkt daardoor aan bescherming van de persoonlijke levenssfeer
meer te beloven dan in de praktijk zal geschieden.Deze leden zien het verzamelen van gegevens in het perspectief van een
doorzoeking. Bij een doorzoeking worden vele papieren, paperassen en geschriften
gevonden en in beslaggenomen. Daar kunnen zeer veel persoonlijke gegevens
bij zitten. Dat wordt dan uitgezocht op het politiebureau. Wat niet nodig
is voor het verdere onderzoek wordt: teruggegeven, desgevraagd onmiddellijk
na verloop van tijd teruggeven of teruggeven indien een rechter dit beveelt.De leden van de PvdA-fractie vinden de opzet dat er een steeds hogere
autoriteit in beeld komt naarmate er meer inspanningen worden gevraagd een
goede. Voorts is het goed dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen identificerende,
andere dan identificerende en gevoelige gegevens. Gevoelige gegevens kunnen
alleen worden verkregen na machtiging door de rechter-commissaris. Dit achten
deze leden op zich een goede waarborg. Maar, gevoelige gegevens zijn vaak
ook heel eenvoudig af te leiden uit andere gegevens, bijvoorbeeld gegevens
die betrekking hebben op het verkeer tussen een rekeninghouder en een bank.
Hoe wordt voorkomen dat er zonder machtiging van de rechter-commissaris toch
gegevens worden verstrekt die vrij eenvoudig zijn te herleiden tot zogenoemde
gevoelige gegevens? Wordt bijvoorbeeld bij het vorderen van identificerende
gegevens of andere niet-gevoelige gegevens expliciet de mededeling gedaan
dat die gegevens geschoond moeten zijn of worden van (alles wat is te herleiden
tot) gevoelige gegevens? Terecht wordt immers in de memorie van toelichting
opgemerkt dat het vorderen van gevoelige gegevens een indringende inbreuk
kan maken op de persoonlijke levenssfeer. En waarom wordt daarom een dergelijke
mededeling niet steeds opgenomen in de vordering? Mocht deze waarborg niet
worden ingebouwd dan is de bescherming door de rechter-commissaris in een
groot aantal gevallen feitelijk illusoir.Een vordering om identificerende gegevens te verstrekken kan tot een rechtspersoon
en natuurlijke persoon worden gericht in de uitoefening van een beroep of
bedrijf en tot instellingen die diensten verlenen op het terrein van cultuur,
sport, hobby enzovoort. Wat als het een vordering betreft gericht tot bijvoorbeeld
een vereniging of stichting die sterke banden heeft met een bepaald kerkgenootschap.
Met andere woorden, wanneer komt iets binnen het domein van gevoelige gegevens?
Via het vragen van identificerende gegevens zou dan achterhaald kunnen worden
of iemand sympathiseert met een bepaald geloof of een bepaalde politieke partij.
Dat betreft buiten twijfel gevoelige informatie.De leden van de VVD-fractie constateren dat gesproken wordt over «schriftelijk»
vorderen. Zij vragen of hieronder ook mag worden verstaan «elektronisch».
Het moet toch mogelijk zijn om aan vordering langs elektronische weg tot stand
te brengen?Deze leden constateren voorts dat er sprake is van een zwaarwegend maatschappelijk
belang indien de opsporing plaatsvindt van ernstige strafbare feiten. Zij
vragen de regering nader aan te geven wat moet worden verstaan onder het begrip
«ernstig» heeft dit betrekking op misdrijven, bepaalde misdrijven
of is iets anders bepalend voor de mate van ernst?De voorgestelde bevoegdhedenDe leden van de CDA-fractie merken op dat er zeer zelden wordt gezocht
naar privé-gegevens, behalve in speciale zedendelicten zoals bij kinderporno.
Echter ongewild stuit men bij doorzoekingen geregeld op privé-gegevens.De politie kan op eigen houtje zoeken naar identificerende gegevens. Echter
strikte privé-gegevens zullen hier niet aan de orde zijn.Wanneer men verder gaat dan identificerende gegevens lijkt de situatie
op de doorzoeking naar schriftelijke bescheiden, althans gegevens die vóór
de digitale revolutie fysiek op schrift stonden, dat daarvoor toestemming
van de officier van justitie voldoende is en is daarmee een besparing van
rechterlijk capaciteit. De inschakeling ener rechter-commissaris bij het verzamelen
van privé-gegevens is in de ogen van de leden van de CDA-fractie dan
ook goed en proportioneel.Wel vinden deze leden dat de beperkingen die de voorgestelde artikelen
126nf en 126uf Sv, namelijk eerst mogelijk bij delicten met een ernstige inbreuk
op de rechtsorde, te zwaar. Het inschakelen van de rechter-commissaris is
in de ogen van de leden van de CDA-fractie voldoende waarborg om te mogen
zoeken naar privé-gegevens in het geval van delicten als omschreven
in artikel 67, lid 1 Sv. Immers, strijd met artikel 8 EVRM lijkt niet aanwezig.
Het staat immers eenieder vrij om gevoelige gegevens op het wereldwijde web
te zenden via het Internet of e-mail te verzenden met privé-gegevens.
Ook staat het eenieder vrij om geen delicten te plegen. Dus die extra bescherming
wanneer vrijwillig de rechtsorde wordt aangetast in samenhang met de grote
internetvrijheden lijkt te veel van het goede. Deelt de regering deze opvatting?Bij het vorderen van toekomstige gegevens (voorgestelde artikelen 126ne
en 126ue Sv) wordt gemeld dat dat alleen in dringende gevallen kan en dan
nog met machtiging van de rechter-commissaris. De regering merkt daarna op
dat van de derde geen onevenredige inspanningen gevraagd kunnen worden; de
handelingen dienen binnen het bereik van de normale activiteiten te vallen.De leden van de CDA-fractie menen dat het of het een of het ander is.
Hoe kan het zijn dat politie, officier van justitie en rechter-commissaris
een dringend onderzoeksbelang onderkennen, dat dan vervolgens opzij gezet
wordt omdat het niet binnen het normale bereik van de verstrekker valt. Is
de regering dat met deze leden eens?In de memorie van toelichting geeft de regering een beschouwing over de
onderlinge verhoudingen tussen de diverse bevoegdheden. Is de regering het
met de leden van de CDA-fractie eens dat één en ander tot problemen
op de zitting kan leiden omdat in veel gevallen niet van te voren gezegd kan
worden welke bevoegdheid dient te worden ingezet? Het kan toch niet zo zijn
dat om de zwaardere bevoegdheid te vermijden er gegevens weggemaakt worden
die bij een inbeslagneming behouden zouden zijn gebleven? Ziet de regering
hiervoor oplossingen?De leden van de PvdA-fractie vragen hoe kan worden voorkomen dat derden
gegevens die op basis van het voorgestelde artikel 126ne Sv kunnen worden
gevorderd, gaan manipuleren. En wordt er op deze wijze bijvoorbeeld ook niet
een zekere druk gelegd op de schouders van deze derde die zich
op deze wijze wellicht actief betrokken voelt bij en medeverantwoordelijk
voor de opsporing van strafbare feiten?In de memorie van toelichting wordt onder verwerken mede verstaan het
bewerken van gegevens. Houdt dat in dat op basis van artikel 126ne Sv een
derde gevraagd kan worden gegevens te bewerken? Volgens de Nederlandse Orde
van Advocaten wordt onder bewerken verstaan dat een analyse, vergelijking
dan wel combinatie van verschillende gegevens of verschillende verzamelingen
van gegevens toegepast moet worden om nieuwe gegevens te verkrijgen. Is de
regering het eens met deze opmerkingen? En, zo ja, wordt deze derde dan niet
teveel een soort verlengstuk van de opsporingsautoriteiten?De leden van de PvdA-fractie krijgen graag een toelichting op artikel
126ug Sv. Wat wordt bedoeld met «andere gegevens dan die welke gevorderd
kunnen worden door toepassing van de artikelen 126t en 126ta Sv». Kan
de regering een voorbeeld geven?Deze leden gaan er vanuit dat voor wat betreft de uitleg van het begrip
«gegevens», mocht het komen tot vervolging van weigerachtigen,
artikel 80quinquies Sr van toepassing is.In de toelichting wordt een opsomming gegeven van identificerende gegevens.
Het gaat om de naam, adres, woonplaats, geboortedatum, geslacht en administratieve
kenmerken. De leden van de VVD-fractie vragen of deze lijst limitatief is.
Kan de regering aangeven wat wordt verstaan onder «administratieve kenmerken»?
Is het sofi-nummer een administratief kenmerk?Deze leden constateren dat er per politieregio opsporingsambtenaren worden
aangewezen die geautoriseerd zijn identificerende gegevens te vorderen. Zullen
dit de hulpofficieren van justitie zijn? Waarom worden niet alle opsporingsambtenaren
bevoegd een vordering in te stellen? Ligt dit laatste niet meer in lijn met
de algemene identificatieplicht die ook alle opsporingsambtenaren de bevoegdheid
zal geven te vorderen dat een identificerend bewijsmiddel wordt getoond, zo
vragen deze leden.De bevoegdheid tot het vorderen van andere gegevens dan identificerende
kan uitsluitend betrekking hebben op vooraf bepaalde gegevens. De leden van
de VVD-fractie vragen of dit het onderzoek niet onnodig beperkt. Moet dan
immers vooraf bekend zijn welke gegevens beschikbaar zijn? Kan bijvoorbeeld
de vraag worden gesteld om alle gegevens die betrekking hebben op een bepaalde
verdachte over te dragen? Toekomstige gegevens kunnen alleen worden gevorderd
indien het onderzoek dit dringend vordert. Betekent dit dat algemene programma's
zoals de «hufter-aanpak» niet mogelijk zijn omdat daarbij geen
sprake is van een direct opsporingsbelang, zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie merken op dat iedere opsporingsambtenaar de
bevoegdheid krijgt identificerende gegevens op te vragen. Bijvoorbeeld bij
welke vereniging iemand lid is. De persoonsgegevensverstrekkende instantie
heeft een meewerkplicht. Welke sanctie is er voor niet kunnen of willen meewerken?
Hoe lang mogen de gegevens bewaard worden en wie heeft er toegang toe?Voorts heeft de officier van justitie de bevoegdheid om andere dan identificerende
gegevens te vorderen. Bijvoorbeeld of er sprake is van een specifiek reisgedrag
of financiële transacties, maar ook waar iemand zijn boodschappen haalt
(en welke) en of er Airmiles gespaard worden. Wat is het doel van het opslaan
van al deze gegevens? Welk opsporingsbelang is daarmee gediend? Wie heeft
er toegang tot deze gegevens en hoe lang worden zij bewaard?De leden van de SP-fractie maken bezwaar tegen de regeling dat de officier
dezelfde gegevens kan vorderen van niet-verdachten. Zelfs toekomstige gegevens.
Welk opsporingsbelang is daarmee gemoeid? Hoe krijgen deze niet verdachten
te weten dat hun gegevens bij justitie liggen?Deze leden stellen vast dat met machtiging van de rechter-commissaris
ook gevoelige gegevens kunnen worden opgevraagd, bijvoorbeeld ras, godsdienst
en seksuele voorkeur. Welk opsporingsbelang is hiermee gediend, zo vragen
de aan het woord zijnde leden. Waarom wil de regering weten welke seksuele
boeken, webpagina's of video's iemand leest c.q. bekijkt.Tot slot merken de leden van de SP-fractie op dat zij hechten aan een
zorgvuldig en fundamenteel debat over dit voorstel.De leden van GroenLinks-fractie vragen of de in het voorgestelde artikel
125i Sv opgenomen bevoegdheid niet te ruim is geformuleerd. Deze leden interpreteren
de voorgestelde bepaling dusdanig, dat het nu mogelijk wordt dat de genoemde
functionarissen onbeperkte toegang krijgen tot gegevensdragers. Het bevreemdt
deze leden dat zelfs hulpofficieren van justitie een dergelijke vergaande
bevoegdheid krijgen. Het huidige artikel 125i Sv lijkt de gegeven bevoegdheid
te beperken tot bepaalde gegevens en niet tot alle beschikbare gegevens. Begrijpen
deze leden het goed dat de voorgestelde bevoegdheid het mogelijk maakt dat
de genoemde functionarissen niet van te voren hoeven te hebben vastgesteld
naar welke gegevens men precies op zoek is?Deze leden vragen op welke wijze gegarandeerd wordt dat de officier van
justitie ook daadwerkelijk geen kennis neemt van de gegevens waarop hij stuit.
Hoe verhoudt deze bepaling zich tot het leerstuk van de voortgezette toepassing
van dwangmiddelen?Verder merken deze leden op dat de regering stelt dat bij de formulering
van artikel 125m Sv aansluiting is gezocht bij het notificatievereiste van
artikel 126bb Sv. Kan de regering een overzicht bieden op welke wijze op dit
moment de arrondissementsparketten gevolg geven aan het notificatievereiste?
Deze leden krijgen nogal eens signalen dat de naleving van het notificatievereiste
te wensen overlaat.Deze leden vragen voorts of de bevoegdheid die gegeven is in artikel 126nc
Sv ook niet te ruim geformuleerd is. Kan de regering een nadere toelichting
geven op de keuze voor de formulering dat opsporingsambtenaren in het belang
van het onderzoek kunnen vorderen dat identificerende gegevens dienen te worden
verstrekt over een ieder die daarvoor redelijkerwijs in aanmerking komt. Op
welke wijze wordt het begrip «redelijkerwijs» uitgelegd? Het komt
deze leden voor dat daar nauwelijks een begrenzing van uit gaat. Zij vragen
of het wenselijk is om in de schriftelijke vordering een nadere explicitatie
te laten opnemen waarom deze gegevens worden opgevraagd, zonder te vervallen
in algemene bewoordingen zoals «in het belang van het onderzoek».De leden van de SGP-fractie merken op dat wat betreft de bevoegdheid tot
het vorderen van identificerende gegevens (artikelen 126 mc en 126 uc Sv)
deze uitgeoefend kan worden jegens degene die daarvoor in aanmerking komt
en vanwege een bepaalde functie of beroepsuitoefening gegevens verwerkt. Deze
leden stellen in dit verband de vraag of, behalve aan beroepsbeoefenaren,
dienstverlenende instellingen enzovoort ook gedacht moet worden aan kerken
en hun zelfstandige onderdelen alsmede hun ambtsdragers. Zij vragen tevens
hoe deze bevoegdheid zich verhoudt tot de bevoegdheid tot het vorderen van
gevoelige gegevens, waaronder godsdienst als persoonsgegeven, zoals vervat
in de voorgestelde artikelen 126 nf en 126 uf Sv.In de voorgestelde artikelen 126 ne en 126 ue Sv wordt het mogelijk gemaakt
dat ook gegevens in omvattende zin worden gevorderd die op het moment van
de vordering nog niet door de derde zijn verwerkt (toekomstige gegevens).
De leden van de SGP-fractie achten het bezwaarlijk dat in de wet geen maximumtermijn
wordt genoemd, gedurende welke van een derde dit type gegevens kan worden
gevorderd. Zij vragen of zij ervan uit mogen gaan dat de concrete schriftelijke
vordering zulk een limiet zal bevatten. Om een in beginsel onbeperkt
mogelijke opeenvolging van een aantal «duurvorderingen» te vermijden,
geven deze leden de regering in overweging een maximum termijn in de wet op
te nemen, aangezien het in hun ogen niet redelijk is om in geval van een vele
jaren durend onderzoek derden te verplichten al die tijd gegevens te blijven
verstrekken.De verhouding tot andere bevoegdhedenDe leden van de CDA-fractie hebben moeite met het idee om een e-mail met
een brief gelijk te stellen, ook wanneer hij onder de provider berust. Immers,
een verzonden e-mail is nagenoeg altijd meteen ook een aangekomen e-mail.
Een papieren brief die is verzonden, besteld of bezorgd en is aangekomen,
berust niet meer bij de post. En op een aangekomen brief berust niet het briefgeheim
dat in het Wetboek van Strafvordering die aparte behandeling heeft gekregen.
De techniek heeft, zoals altijd, de wetgeving hier ingehaald. Honderden e-mailberichten
worden verstuurd, wellicht ware het beter ze gelijk te stellen aan telefoongesprekken,
of ze als sui-generis te behandelen. Geheimhouding lijkt niet meer van toepassing.
Is de regering dit met deze leden eens?De leden van de GroenLinks-fractie herinneren zich dat de veren ontsleuteling
van gegevens een rol heeft gespeeld in het wetsvoorstel Computercriminaliteit
II (Kamerstukken II 1998/99 26 671, nr. 3). Kan de regering over het
verloop van het wetgevingsproces rondom dit wetsvoorstel een beschouwing geven
over de juridische en praktische merites over het opvragen van beveiligingscodes
en encryptiesleutels? Kan de regering aangeven of de informatie over deze
sleutels in een gegevensbestand van opsporings- en vervolgingsdiensten wordt
opgeslagen?Wat betreft de verhouding tussen de thans voorgestelde bevoegdheden enerzijds
en de bevoegdheden tot inbeslagneming van een voorwerp (gegevensdrager) anderzijds,
merken de leden van de SGP-fractie op, dat in de memorie van toelichting wordt
meegedeeld dat «alleen indien er omstandigheden zijn die ertoe nopen
dat de gehele gegevensdrager wordt verkregen, de inbeslagnemingsbevoegdheden
kunnen worden toegepast».Ook al wordt in de memorie van toelichting een voorbeeld van afbakening
tot inzet van de onderscheiden bevoegdheden genoemd, niettemin vragen de leden
van de SGP-fractie of het noodzakelijkheidscriterium («nopen»)
niet scherper in de wet omschreven zou behoren te worden.De leden van de SGP-fractie hebben grote moeite met het feit dat de voorgestelde
bevoegdheden inhouden dat ook omtrent anderen dan de verdachte gegevens mogen
worden vergaard. Dit betreft dan niet zoveer bijvoorbeeld degenen die rechtstreeks
bij het misdrijf zijn betrokken, zoals het slachtoffer, maar meer de ongelimiteerde
kring van derden waarmee de (potentiële) verdachte mogelijk contacten
zou hebben kunnen onderhouden. De afgrenzing van de kring van personen uitsluitend
door het belang van het opsporingsonderzoek achten deze leden uitermate vaag.
Zij vragen daarom of aan de beperking van de persoonlijke levenssfeer van
deze derden, die niet uit hoofde van beroep of bedrijf contacten met de (potentiële)
verdachte (hebben) onderhouden, geen nadere grenzen gesteld moeten worden,
anders dan uitsluitend proportionaliteitsoverwegingen.De leden van de SGP-fractie vragen, gelet op de summiere gegevens daaromtrent
in de memorie van toelichting, om een uiteenzetting hoe de voorgestelde bevoegdheden
zullen kunnen worden uitgeoefend ten aanzien van onderscheiden categorieën
verschoningsgerechtigden, zoals familieleden van de verdachte en de zogenaamde
(beroepsmatige) geheimhouders. In hoeverre kunnen zij verplicht
worden gegevens te verstrekken?Tenslotte stellen de leden van de SGP-fractie de vraag – in het
kader van de gevolgen voor de praktijk – of een indicatie kan worden
gegeven welke gevolgen de regeling van de voorgestelde bevoegdheden zou kunnen
hebben, mede gelet op de gevolgen voor de werklast van politie en openbaar
ministerie, voor het ophelderingspercentage. Tevens vragen zij of en zo ja,
tot welke wijzigingen van de Wet politieregisters het onderhavige wetsvoorstel
aanleiding zal geven.AdviezenDe leden van de CDA-fractie merken op dat op aanbeveling van het College
Bescherming Persoonsgegevens een verplichte audit wordt ingevoerd. Is de controle
door de rechter niet een uitstekende graadmeter voor de toepassing van deze
bevoegdheid, zo vragen deze leden. Samen met de niet tot een strafzaak geleid
hebbende gegevens, waarvan de vordering aan de betrokkene gemeld moet worden
lijkt een COMPAS-uittreksel voldoende. Zeker gezien het belang van minder
bureaucratie.De leden van de PvdA-fractie achten het van groot belang dat de belangen
van derden goed gewaarborgd worden en blijven en dat belanghebbenden zich
steeds kunnen beklagen over de aanwending van deze bevoegdheden en de mogelijke
gevolgen daarvan. Dat lijkt goed gewaarborgd door de inhoud van de artikelen
over het beklagrecht. De vordering wordt ook steeds verstrekt aan degene tot
wie de vordering is gericht. Begrijpen deze leden het goed dat in die vordering
geen verwijzing wordt opgenomen naar dat beklagrecht? Deze leden zien graag
dat dat wel het geval is. En wat als de derde een spoedeisend belang heeft.
Wordt een klacht dan met voorrang behandeld? En hoe kan dat worden afgedwongen
en staat (anders) steeds de weg naar de kortgedingrechter open? Dit klemt
temeer in de situaties dat er discussie ontstaat over de vraag of bepaalde
gegevens wel of niet vallen onder een beroeps- of ambtsgeheim. Hoe, wanneer,
door wie en op wiens verzoek kan er dan eventueel iets van een conserverende
maatregel of iets dergelijks worden getroffen? «Gegevens die onder het
verschoningsrecht vallen kunnen geen onderwerp zijn van de toepassing van
de voorgestelde bevoegdheden», aldus terecht de memorie van toelichting.
Op welke wijze wordt voorkomen dat dit wel plaatsvindt, dat wil zeggen dat
degene tot wie de vordering is gericht wel dergelijke gegevens afgeven? Wordt
tijdens het overhandigen van de vordering bijvoorbeeld expliciet medegedeeld
dat dergelijke gegevens achtergehouden kunnen of dienen te worden, zo vragen
deze leden.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering de feitelijke
gang van zaken rondom het beklag nader kan toelichten. Het komt deze leden
namelijk voor dat niet uitgesloten is dat ondanks een beklagprocedure tóch
lopende die procedure gegevens dienen te worden overlegd. Deze leden vragen
met andere woorden of dat beklag schorsende werking van de vordering heeft.ArtikelsgewijsDe leden van de CDA-fractie vragen of de regering de bevoegdheid ex artikel
126a, lid 1 onder a Sv, als een specialis beschouwt van de nieuwe bevoegdheid
tot het vorderen van identificerende gegevens. De regering stelt: «Daar
waar een bevoegdheid gegeven is speciaal met het oog op een bepaald doel kan
niet de algemene bevoegdheid worden toegepast». Het doel is toch het
verzamelen van gegevens met betrekking tot de identiteit en niet binnen wat
voor soort onderzoek – een strafrechtelijk financieel onderzoek –
dit vorderen plaatsvindt? Kan de regering hierover haar visie geven?De leden van de GroenLinks-fractie vragen of bij benadering kan worden
aangeven waarom de regering uitgaat van de zeer beperkte financiële gevolgen
van de kostenvergoeding die aan de naleving van dit wetsvoorstel verbonden
zijn. Juist als deze kostenvergoeding niet van te voren vastgesteld is, lijkt
het deze leden financieel riskant als de werkelijk gemaakte kosten vergoed
dienen te worden.De voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de commissie,Van BemmelXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos (GL),
Rouvoet (CU), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Voorzitter, Çörüz
(CDA), Verbeet (PvdA), Ondervoorzitter, Wolfsen (PvdA), De Vries (CDA), Van
Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van Fessem (CDA),
Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Griffith (VVD), Van der Laan (D66), Visser (VVD),
Azough (GL) en Vacature (algemeen).Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GL), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten (PvdA),
Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Hermans (LPF),
Örgü (VVD), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Karimi (GL) en Vergeer
(SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29441-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl