Wijziging van belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002 II - Economische infrastructuur); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-28034, nr. 123a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-12-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28034 nr. 123a

28-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikel 8b Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Correcties
terzake van verrekeningsprijzen arm's length principe)Artikel 8c Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Financiële
dienstverleningslichamen)Artikel 10 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Hybride
Leningen)Artikel 13 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Deelne-
mingsvrijstelling Algemeen)Artikel 13g Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Deelnemingsvrijstelling
(in EU verhoudingen))Artikel 13g, lid 3 Wet op de vennootschapsbelasting (Uitsluiting
deelnemingsvrijstelling beleggingsmaatschappijen)Artikel 17a Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Buitenlandse
belastingplicht)Artikel 17a Wet op de vennootschapsbelasting (Schuldvorderingen
op in Nederland gevestigde vennootschappen)Wet Internationale bijstandsverlening (artikel V)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28034Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 034Wijziging van belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002-II – Economische
infrastructuur)nr. 123aVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR FINANCIËN1Vastgesteld 28 november 2001Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de commissie aanleiding
gegeven tot het stellen van de navolgende vragen en het maken van de navolgende
opmerkingen.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij verwezen allereerst naar
de motie-Boorsma (Kamerstuk 22 873, nr. 110d), waarin is gepleit voor
een aparte behandeling van wetsvoorstellen van verschillende aard, belang
en/of urgentie. De bewindslieden komen aan deze motie gedeeltelijk tegemoet
door de diverse onderdelen van het Belastingplan te presenteren in aparte
wetsvoorstellen die ieder voorzien zijn van een thema. Des temeer betreurden
deze leden het dat het voorliggende wetsvoorstel (Economische infrastructuur)
is gebruikt om een aantal onderwerpen «mee te laten liften» die
geen rechtstreekse betrokkenheid hebben met het Belastingplan voor het volgend
jaar.Het ging daarbij met name om de wetswijzigingen die betrekking hebben
op hybride leningen, de deelnemingsvrijstelling, verrekening van bronheffing,
codificatie van het «arm's length beginsel» en de Wet Internationale
Bijstandsverlening (WIB). Dit zijn van nature gecompliceerde onderwerpen,
die raken aan principiële fiscale vragen en die een actuele betekenis
hebben voor de rol van Nederland als investeringsland. Op deze gronden verdienen
deze wetsvoorstellen een aparte behandeling, aldus deze leden, en verdienen
zij zeker niet onder de druk te staan van een Belastingplan dat deze Kamer
eerst heeft bereikt op 20 november, waardoor te weinig ruimte beschikbaar
is voor een afgewogen behandeling.Voorts was het deze leden opgevallen dat in dit wetsvoorstel een bepaling
(artikel 17a Wet VpB) met een terugwerkende kracht is geïntroduceerd.
Vorderingen op aandeelhouders met een aanmerkelijk belang zijn uit «anti –
misbruik overwegingen», ondergebracht in box 1 teneinde arbitrage tussen
box 1 en 3 te voorkomen, hoewel deze vorderingen conform de systematiek van
de wet eigenlijk in box 3 zouden thuishoren. Bij buitenlandse
lichamen kunnen dit soort vorderingen op Nederlandse vennootschappen niet
in box 3 vallen. Het thuisland bepaalt daar zelf de wijze van heffing. In
dit soort gevallen kan dus geen sprake zijn van misbruik waarvoor een antimisbruik-
(antiarbitrage-) bepaling op zijn plaats is. De regering verdedigt deze ingreep
met de opmerking dat«belastingplichtigen begrepen moeten hebben dat
er sprake is van een omissie» en wel in zo sterke mate dat dit terugwerkende
kracht rechtvaardigt.De leden van de CDA-fractie meenden dat de regering daarmee afwijkt van
de positie die door de regering in het verleden is ingenomen terzake van terugwerkende
kracht. Zij verwezen in dit verband mede naar de stellingname van de Raad
van State terzake. Deze leden maakten zich zorgen over uitholling van de richtlijnen
over het gebruik van het zware middel van terugwerkende kracht, zeker nu naar
het oordeel van deze leden geen sprake is van een «ondergeschikte wetswijziging»
in de zin die de Raad van State daaraan geeft. Daar komt nog bij dat een wetswijziging
met terugwerkende kracht die het functioneren van de internationale kapitaalmarkt
raakt, het imago van Nederland niet ten goede komt. Gezien deze overwegingen
meenden deze leden dat geen noodzaak voor terugwerkende kracht bestaat. Zij
vernamen gaarne het standpunt van de regering terzake. Waarom moet een omissie
die kennelijk door de staatssecretaris zelf (te) laat is geconstateerd, leiden
tot bepaling met terugwerkende kracht ten nadele van de belastingplichtige?
Introduceert de staatssecretaris hier een nieuwe toets?De leden van de VVD-fractie hadden met belangstelling
van het Belastingplan 2002 kennisgenomen. Met enige teleurstelling hadden
deze leden vastgesteld dat er geen aanzet wordt gegeven tot de introductie
van een bijzonder tarief in box 1 van de inkomstenbelasting. Zij hadden daarbij
het oog op de eenmalige ontvangsten die een zwak inkomenskarakter hebben.
Vanouds is de periodiciteit immers wel gezien als een kenmerk van inkomen
en als die periodiciteit ontbreekt, leidt de toepassing van het volle tarief
tot problemen die om oplossing vragen. Ondertussen wordt er wel een filminvesteringsaftrek
ingevoerd, waarvan de regering zelf al stelt dat die niet een schoonheidsprijs
verdient. Het verlenen van investeringsaftrek past niet voor personen die
geen andere activiteit ontplooien dan die van belegger of speculant. De leden
van de VVD-fractie hadden daarom de indruk dat zowel het een als het ander –
geen bijzonder tarief maar wel FIA – in strijd is met de inzichten die
bestaan in de kringen van de fiscaal-juridische wetenschap. Deelt de regering
deze indruk?De leden van de VVD-fractie konden instemmen met de verlaging van het
tarief van de vennootschapsbelasting. Een toenemend aantal landen heeft de
tarieven laten zakken naar een niveau rond de 30%. Het is van belang dat Nederland
niet teveel uit de pas gaat lopen. Een tariefsverlaging van de vennootschapsbelasting
voorkomt een verder afbrokkelen van de aantrekkelijkheid van Nederland als
vestigingsland. Ook het recent verschenen rapport van de door het ministerie
van Financiën ingestelde «studiegroep vennootschapsbelasting in
internationaal perspectief» constateert dat Nederland zowel qua nominaal
vennootschapsbelasting tarief als qua effectieve druk een toenemende achterstand
oploopt ten aanzien van de voor Nederland meest belangrijke landen in Europa.
De leden van de VVD-fractie waren het eens met die studiegroep dat dit onwenselijk
is. Nederland kan zich als open, internationaal georiënteerd land niet
veroorloven dat een dergelijke achterstand ontstaat, temeer nu wij leven in
een tijd waarin nieuwe investeringen vaak gericht zijn op het verder benutten
van nieuwe technologieën. Het is van groot belang dat Nederland investeringen
op dat gebied aan zich weet te binden. Wat is hierover de mening van de regering? Zowel de commissieleden als de leden van de CDA-fractie hadden voorts
over bepaalde onderwerpen nog een aantal specifieke vragen, die zij gaarne
beantwoord zien.Artikel 8b Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Correcties
terzake van verrekeningsprijzen arm's length principe)Op grond van lid 1 van artikel 8b Wet VpB kunnen correcties plaatsvinden
indien verrekenprijzen afwijken van at arm's length voorwaarden. De leden
van de CDA-fractie vroegen of de term «voorwaarden»
in lid 1 met name is bedoeld om verrekenprijzen aan te duiden, of dat hieronder
juist ook contractvoorwaarden, functies en risico's gerekend dienen te worden.
In het laatste geval lopen multinationals het risico een onevenredig zware
last toegedeeld te krijgen om aan te tonen waarom de respectievelijke Nederlandse
concernmaatschappij bepaalde functies heeft en risico's draagt. Indien concernmaatschappijen
moeten onderbouwen waarom bepaalde functies ondergebracht zijn in dat concernonderdeel
of waarom bepaalde risico's gelopen worden – een discussie die niet-gelieerde
ondernemingen bespaard wordt – wordt de arm's length standaard feitelijk
toegepast om gelieerde ondernemingen aan zwaardere eisen te onderwerpen dan
niet-gelieerde ondernemingen. Deze leden zouden derhalve gaarne bevestigd
zien dat bij de toepassing van artikel 8, eerste lid de toedeling van functies
en risico's als een gegeven wordt beschouwd en dat eventuele correcties uitsluitend
betrekking hebben op de vergoeding die voor deze functies en risco's wordt
betaald.Deze leden vroegen zich af hoe moet worden omgegaan met bestaande duurovereenkomsten
die doorlopen tot na 1 januari 2002 en waarvoor ten tijde van het aangaan
van de transactie geen documentatie is vastgelegd (daar deze ten tijde van
het aangaan niet als zodanig vereist was). Het kwam hen voor dat het niet
wenselijk is voor dergelijke bestaande duurovereenkomsten alsnog documentatie
te verlangen met ingang van 1 januari 2002.Op de voet van artikel 8b Wet VpB, derde lid dient de onderbouwing van
de verrekenprijzen die gehanteerd worden tussen afhankelijke partijen te worden
gedocumenteerd. Ten aanzien van deze documentatie-eis is blijkens de behandeling
in de Tweede Kamer geen database studie vereist. Dit is een welkome tegemoetkoming
en kostenbesparing voor het bedrijfsleven. Ook is gesteld dat de documentatievereiste
pas per 1 januari 2002 van toepassing zal zijn op transacties die plaatsvinden
met ingang van 1 januari 2002. Het was de leden van de CDA-fractie echter
nog niet duidelijk hoe recente informatie vervat in de documentatie dient
te zijn. Kan deze bij het aangaan van een transactie of overeenkomst vastgelegd
worden en gelden voor de gehele duur van de transactie? Niet-gelieerde partijen
gaan in de praktijk regelmatig een overeenkomst aan voor langere termijn zonder
prijsherziening clausule. Deze leden vroegen voorts hoe moet worden omgegaan
met bestaande duurovereenkomsten die doorlopen tot na 1 januari 2002 en waarvoor
ten tijde van het aangaan van de transactie geen documentatie is vastgelegd
(daar deze ten tijde van het aangaan niet als zodanig vereist was). Zij achtten
het niet wenselijk voor dergelijke bestaande duurovereenkomsten alsnog documentatie
te verlangen met ingang van 1 januari 2002.Artikel 8b Wet VpB is van toepassing in bepaalde gevallen van gelieerdheid.
De definitie van afhankelijke partijen is in deze bepaling niet als zodanig
opgenomen. In de nota naar aanleiding van het verslag (TK) is opgemerkt dat
het criterium is «voldoende zeggenschap hebben om invloed uit te oefenen
ten aanzien van de vaststelling van de prijzen voor de transacties tussen
de betrokken lichamen». Dit is een materieel criterium,
zo vervolgden deze leden, met als gevolg dat van geval tot geval getoetst
moet worden of sprake is van gelieerdheid. Voor de rechtszekerheid is dit
allerminst bevorderlijk. Zo is het niet in alle gevallen van tevoren duidelijk
wie nu wel en wie niet onder de documentatieverplichting van lid 3 valt. Gelet
op de zware sanctie (omkering van de bewijslast) op het niet voldoen aan het
documentatievereiste van het derde lid zullen in de praktijk alle lichamen
voor de zekerheid aan deze documentatieverplichting moeten voldoen, daar in
de praktijk de feitelijke zeggenschapsverhoudingen veelal niet aan alle concernonderdelen
of ondernemingen bekend zullen zijn. Deze leden vroegen of deze gevolgen beoogd
zijn en zo ja, of de documentatie eis in dat geval niet in de AWR dient te
worden opgenomen.Artikel 8c Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Financiële
dienstverleningslichamen)In de nota naar aanleiding van het verslag wordt in het kader van de eis
dat een vennootschap reële risico's moet lopen om voor verrekening van
bronheffing in aanmerking te komen, ingegaan op de «safe harbour test»
van tenminste 1% met een maximum van EUR 2 miljoen, zo constateerden de leden
van de commissie. Hierbij wordt opgemerkt dat
dit vermogen ook daadwerkelijk aanwezig dient te zijn als het risico zich
manifesteert. Hoewel in het kader van het voorgestelde artikel 8c Wet VpB
de regering stelt dat de «substance test» uit het Besluit van
30 maart 2001, nr. IFZ2001/294M geen rol speelt bij artikel 8c Wet op de vennootschapsbelasting
1969, leek het deze leden voor de praktijk toch op z'n plaats te verduidelijken
hoe voornoemde «safe harbour test» zich verhoudt tot één
van de substance-eisen, te weten de eis dat het lichaam een passend eigen
vermogen dient aan te houden. Is het niet zo dat indien een eigen vermogen
van tenminste 1% van de geldleningen met een maximum van EUR 2 miljoen wordt
aangehouden, tevens wordt voldaan aan de passend eigen vermogen eis onder
de «substance test»?Artikel 10 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Hybride
Leningen)De wetgever heeft in principe twee mogelijkheden om de problematiek met
betrekking tot hybride leningen te regelen: (i) bepaalde geldleningen fiscaal
behandelen als kapitaal, of (ii) de kwalificatie als geldlening fiscaal in
stand laten maar de rente niet langer aftrekbaar stellen. Het was nog steeds
niet geheel duidelijk welke benadering aan de voorgestelde wetgeving ten grondslag
ligt. Enerzijds grijpt het wetsvoorstel aan bij artikel 10 Wet op de vennootschapsbelasting
1969 (Wet VpB), het artikel dat bepaalt welke kosten niet in aftrek komen
op de winst. Dit zou derhalve kunnen duiden op benadering (ii). Anderzijds
wordt in de aanhef van artikel 10, lid 1, d gesproken over «feitelijk
functioneren als eigen vermogen», hetgeen de indruk wekt dat sprake
is van benadering (i). Ook de door de Commissie-Van Rooij voorgestelde regeling,
waar het wetsvoorstel op is gebaseerd, ging hiervan uit. Het wetsvoorstel
bevat echter niet een bepaling die expliciteert dat hybride leningen voor
de toepassing van de Wet VpB. als eigen vermogen dienen te worden beschouwd,
zodat nog immer twijfel bestaat op dit punt. Gezien de fundamentele inbreuk
die het wetsvoorstel maakt op de huidige fiscale praktijk, mag worden verwacht
dat de gemaakte keuze nader wordt toegelicht, zo meenden deze leden.Volgens het voorgestelde artikel 10, lid 1 d kunnen bepaalde bedragen
niet van de winst in aftrek worden gebracht. Dit roept de vraag op of onder
omstandigheden positieve bedragen desalniettemin belast kunnen zijn. Hierbij
kan worden gedacht aan een hybride lening tussen een moeder- en
een dochtervennootschap, die op enig moment nadien een fiscale eenheid aangaan.
In dat geval kan door de werking van standaardvoorwaarde 2a de dochtervennootschap
verplicht zijn de schuld te herwaarderen, hetgeen kan leiden tot een afwaardering
van de schuld. Volgens de letterlijke tekst van artikel 10, lid 1d zou deze
afwaardering belast zijn. Dat leek de commissieleden in strijd te zijn met
doel en strekking van de herkwalificatie tot kapitaal (aangenomen dat de wetgever
de onder punt 1 hiervoor omschreven benadering (i) beoogt te volgen).Op grond van het voorgestelde artikel 10, lid 1d Wet VpB zullen niet langer
in aftrek komen «vergoedingen op een geldlening alsmede waardemutaties
van de lening, indien de lening onder zodanige voorwaarden is aangegaan dat
deze feitelijk functioneert als eigen vermogen van de belastingplichtige.»
In de praktijk komt het regelmatig voor dat ondernemingen zich afdekken voor
de risico's die aan een geldlening zijn verbonden. Zo kunnen rente- en valutarisico's
worden afgedekt door het aangaan van een renteswap respectievelijk door het
kopen van valuta-opties. Dergelijke instrumenten worden al lang niet meer
uitsluitend door multinationals gebruikt, maar zijn inmiddels ook gemeengoed
geworden bij middelgrote ondernemingen. Het is voor het Nederlandse bedrijfsleven,
zo vervolgden de commissieleden, derhalve van groot belang te vernemen of
de kosten van dergelijke instrumenten ook onder de aftrekbeperking van het
voorgestelde artikel 10, lid 1d Wet VpB vallen.Het voorgestelde artikel 10, lid 3 Wet VpB bevat een bepaling waaronder,
indien de aflossingsdatum van de geldlening wordt verschoven naar een later
tijdstip, de geldlening geacht wordt vanaf het tijdstip van totstandkoming
van de geldlening die nieuwe aflossingsdatum te hebben gehad. Het komt regelmatig
voor dat leningen gedurende de looptijd partieel worden afgelost. Het is onduidelijk,
zo meenden de commissieleden, hoe een dergelijke lening, die in delen wordt
afgelost en die valt onder artikel 10, lid 2 Wet VpB, dient te worden behandeld.
Voorts is het in de praktijk bepaald niet ongebruikelijk dat de aflossingsdatum
van een lening wordt vervroegd. Alsdan is het de vraag of de rente betaald
op een lening die ten tijde van het aangaan kwalificeerde voor de aftrekbeperking
van artikel 10, lid 1, letter d jo. 10, lid 2 Wet VpB, maar als gevolg van
een vervroegde aflossing daar niet langer onder valt, alsnog in aftrek kan
worden gebracht.In de nota naar aanleiding van het verslag merkt de regering op dat een
rentevergoeding die afhankelijk is van de waardeontwikkeling van één
of meer activa van de vennootschap tot gevolg kan hebben dat sprake is van
«indirecte winstafhankelijkheid» en dus kan leiden tot niet-aftrekbaarheid
op grond van artikel 10, lid 1, letter d. In de praktijk leidt deze opmerking
tot grote onzekerheid, aangezien de interpretatie van de regering zich niet
verdraagt met de bestaande jurisprudentie op dit punt en de reikwijdte van
het begrip «winstafhankelijk» aldus op oneigenlijke wijze zou
worden uitgebreid. Volgens deze jurisprudentie is slechts sprake van winstafhankelijkheid
indien de crediteur recht heeft op een deel van de nettowinstvan de debiteur. Alsdan is sprake van winstbestemming, terwijl in andere gevallen sprake is van winstbepaling. Zo kan bijvoorbeeld een omzetafhankelijke royalty nooit
worden aangemerkt als winstafhankelijk, aangezien deze simpelweg niet afhankelijk
is van de nettowinst van de vennootschap maar van haar bruto-omzet. Het gevaar
van de interpretatie van de regering, zo meenden de commissieleden, schuilt
met name hierin dat allerlei legitieme financiële transacties in de toekomst
plotseling met niet-aftrekbaarheid kunnen worden getroffen. Zo dient te worden
gevreesd voor de fiscale aftrekbaarheid van betalingen ingevolge langlopende
derivaten zoals credit linked notes en bepaalde swaps, die vaak zijn gekoppeld
aan bepaalde activa of cash flows. Zelfs geïndexeerde verplichtingen
van pensioenfondsen of verzekeringsmaatschappijen zouden als «winstafhankelijk»
kunnen worden bestempeld. Dit lijkt in strijd met de bedoeling van de regering
die juist uitdrukkelijk heeft beoogd niet-fiscaal-geïndiceerde bancaire
producten of transacties zoveel mogelijk ongemoeid te laten zodat het Nederlandse
bedrijfsleven internationaal niet uit de pas zou gaan lopen. Het is daarom
noodzakelijk voor het Nederlandse bedrijfsleven in het algemeen, en de financiële
sector in het bijzonder, dat de regering een nadere toelichting geeft op zijn
interpretatie van het begrip«winstafhankelijkheid». Wordt met
de termen «winst» en«winstafhankelijk» zoals gebruikt
in artikel 10, lid 2 gedoeld op de jaarwinst of
de totaalwinst van de belastingplichtige of een
daarmee verbonden lichaam, met andere woorden is eveneens sprake van winst-
afhankelijkheid indien gedeeld wordt in een eventueel overschot bij liquidatie
van de belastingplichtige/verbonden lichaam?Het wetsvoorstel bevat een onevenwichtigheid in die zin, zo vervolgden
de commissieleden, dat bij een hybride lening van een Nederlandse moedermaatschappij
aan haar buitenlandse dochter wél wordt gelet op de fiscale behandeling
in het buitenland (als er in het buitenland rente-aftrek mogelijk is, is de
opbrengst in Nederland belast), terwijl dit in de omgekeerde situatie (buitenlandse
moedermaatschappij verstrekt hybride lening aan Nederlandse dochter) niet
gebeurt. Zo kan de situatie zich voordoen dat de rente bij de buitenlandse
moeder vol in de belastingheffing aldaar wordt betrokken, terwijl deze rente
in Nederland niet aftrekbaar blijft. Deze onevenwichtige benadering lijkt
in strijd met de internationale trend naar harmonisatie van fiscale regelgeving,
zowel in OESO-verband als ook binnen de Europese Unie. Wat is er op tegen
een tegenbewijsregeling te introduceren, waarbij de rente toch in Nederland
in aftrek kan worden gebracht indien de belastingplichtige aantoont dat deze
rente in het buitenland is onderworpen aan een redelijk belastingtarief?De regering is in de nota naar aanleiding van het verslag helaas nog niet
inhoudelijk ingegaan op de vraag van de leden van de VVD-fractie naar de samenloop
van artikel 12, lid 3 en artikel 13b, lid 6 Wet VpB omdat de vraag «onduidelijk»
zou zijn. Aangezien deze situatie zich in de praktijk veelvuldig zal kunnen
voordoen, is het van belang de vraag alsnog te beantwoorden. Concreet kan
hierbij worden gedacht aan de situatie waarbij M een deelneming bezit in D
en daarnaast een normale vordering op D die inmiddels is afgewaardeerd. Vervolgens
wordt de lening hybride gemaakt. Alsdan is in de eerste plaats art. 12, lid
3 Wet VpB van toepassing op D. Aangezien de hybride vordering bij M tot de
deelneming wordt gerekend, rijst de vraag of ook 13b, lid 6 Wet VpB op M van
toepassing is. Dit zou leiden tot dubbele heffing hetgeen niet de bedoeling
kan zijn.Met betrekking tot het voorgestelde artikel 10, lid 2b Wet VpB, dient
volgens de regering onder «marktrente» te worden verstaan: «een
vaste rente welke in het economisch verkeer door onafhankelijke partijen zou
zijn overeengekomen, voor een lening met dezelfde looptijd, waarbij de schuldenaar
dezelfde gegoedheid heeft als de belastingplichtige» (nota naar aanleiding
van het verslag). Wat betreft grotere ondernemingen wordt de gegoedheid van
de onderneming (i.e., de kredietwaardigheid) veelal
aangeduid middels een zogenaamde credit-rating, zo vervolgden de commissieleden.
Een schuldenaar die onderdeel uitmaakt van een concern, heeft veelal geen
aparte credit-rating. Kan een dergelijke schuldenaar, die onderdeel uitmaakt
van een groter concern, als «marktrente» voor toepassing van artikel
10, lid4b Wet VpB uitgaan van de credit-rating van het gehele concern? De leden van de CDA-fractie meenden uit de
antwoorden van de regering in de Tweede Kamer te moeten concluderen dat in
alle gevallen een zakelijke winstonafhankelijk rentevergoeding is vereist,
wil artikel 10, lid 1, onderdeel d niet van toepassing zijn. Betekent dit
dat dit ook van toepassing is bij rekening-courant vergoedingen binnen concernverband
binnen Nederland waarbij geen achtstelling plaatsvindt ten opzichte van deze
crediteuren? Deze leden meenden dat dit ongewenst zou zijn, omdat veelal –
ter voorkoming van onnodige administratieve lastenverzwaring – geen
rente in rekening wordt gebracht in deze situaties.Artikel 13 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Deelne-
mingsvrijstelling Algemeen)De voorgestelde wijziging in artikel 13 bewerkstelligt, aldus de commissieleden, dat een Nederlandse schuldeiser terzake
van een geldlening die als eigen vermogen functioneert voor de schuldenaar
op grond van het voorgestelde artikel 10, lid 1d jo. 10, lid 2 Wet VpB de
deelnemingsvrijstelling op deze vordering mag toepassen (mits de crediteur
een kwalificerend aandelenbelang heeft in de schuldenaar). Hierbij komt de
vraag op of de kosten ter zake van het afdekken van de valuta- en renterisico's
met betrekking tot deze vordering bij de schuldeiser op gelijke wijze dienen
te worden behandeld als de «reguliere» rechtshandelingen die strekken
ter afdekking van het valutarisico zoals gelopen op een «reguliere»
deelneming? De deelnemingsvrijstelling voor hybride leningen geldt ingevolge
het voorgestelde artikel 13, lid 3b uitsluitend indien de schuldeiser «op grond van het tweede lid» een deelneming heeft
in de schuldenaar. Dit betekent dat de deelnemingsvrijstelling op hybride
leningen geen toepassing kan vinden indien het gaat om een zogenoemde «oneigenlijke
deelneming» (aandelenbelangen van minder dan 5%). Het kwam deze leden
voor dat dit niet zo bedoeld kan zijn.In de nota naar aanleiding van het verslag merkt de regering met betrekking
tot het voorgestelde gewijzigde artikel 13, lid 3b Wet VpB, laatste volzin
op dat de aftrekbaarheid van de vergoeding op de hybride lening beoordeeld
moet worden vanuit een totaalwinstbegrip. Immers, indien de vergoeding de
bestaande verliespositie van de debiteur vergroot, is er aan de voorwaarde
van artikel 13, lid 3b Wet VpB, laatste volzin reeds niet voldaan. In sommige
jurisdicties (bijvoorbeeld Luxemburg) is de vergoeding betaald op een geldlening
die kwalificeert als hybride onder artikel 10, lid 1d jo. 10, lid 2 Wet VpB
wel aftrekbaar indien aangegaan ter financiering van een deelneming, maar
worden deze kosten teruggenomen («gerecaptured») indien de deelneming
wordt verkocht. Hoe zal in de praktijk dubbele heffing in dit soort situaties
worden voorkomen?In het wetsvoorstel is geen wijziging van de artikelen 4 en 4a Wet op
de dividendbelasting 1965 opgenomen, zo vervolgden de commissieleden. Dit
betekent dat zelfs in situaties waarbij de rentebaten op een hybride lening
bij de schuldeiser onbelast onder de deelnemingsvrijstelling kunnen worden
genoten, de schuldenaar nog wel verplicht is om dividendbelasting op deze
betalingen in te houden, terwijl formele dividenden zonder inhouding van dividendbelasting
kunnen worden uitgekeerd. Het ligt daarom voor de hand, zo meenden de commissieleden,
de artikelen 4 en 4a uit te breiden met vergoedingen op geldleningen als bedoeld
in artikel 10, lid 1d Wet VpB. Voorts heeft de regering nog steeds niet bevestigd –
ondanks een uitdrukkelijke vraag van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
op dit punt – dat evenals bij dividenden binnen fiscale eenheid, in
geval van als eigen vermogen aangemerkte vorderingen als bedoeld in artikel
13, lid2 Wet VpB inhouding van dividendbelasting achterwege kan blijven. Artikel 13g Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Deelnemingsvrijstelling
(in EU verhoudingen))Het voorgestelde artikel 13g, lid 3 Wet VpB zal slechts van toepassing
zijn indien de bezittingen van de EU-dochter hoofdzakelijk bestaan uit belangen
in niet-EU-vennootschappen. Onder «hoofdzakelijk» moet worden
verstaan: groter dan of gelijk aan 70%. Is de maatregel derhalve niet van
toepassing indien de EU dochter nog andere bezittingen heeft die meer dan
30% van het totaal van de bezittingen bedragen, zo vroegen de leden van de
commissie. De toepassing van artikel 28b Wet VpB in geval dat artikel 13g,
lid 3 toepassing vindt, is nog steeds niet geheel duidelijk. Heeft de regering
beoogd artikel 28b Wet VpB toe te passen terzake van het gehele belang in de niet als deelneming kwalificerende EU-dochter,
of geldt dit artikel alleen voorzover deze dochter belangen houdt waarop,
indien de belastingplichtige deze rechtstreeks zouden hebben gehouden, artikel
28b van toepassing zou zijn?De toelichting van de regering op het voorgestelde artikel 13g, lid 5
Wet VpB maakt duidelijk dat toepassing van dit artikel achterwege blijft indien
de belastingplichtige aanmerkelijk maakt dat in de jurisdictie van de EU-dochter
een «adequate heffing» plaatsvindt. Kan duidelijk worden uiteengezet
wat moet worden verstaan onder een adequate heffing?Artikel 13g, lid 3 Wet op de vennootschapsbelasting (Uitsluiting
deelnemingsvrijstelling beleggingsmaatschappijen)In de nota naar aanleiding van het verslag wordt opgemerkt: «bij
de toepassing van artikel 13g, derde lid, zal het in het algemeen bovendien
gaan om evidente gevallen van misbruik». Kan de regering aan de hand
van concrete voorstellen verduidelijken wat onder evidente respectievelijk
niet-evidente gevallen van misbruik wordt begrepen, zo vroegen de leden van
de CDA-fractie. Stel dat de bezittingen van de
EU-dochter voor 80% uit besmette niet EU-beleggingsdochters bestaan en voor
20% uit EU beleggingsdochters, is dan de gehele winst belast of is slechts
80% belast? Deze vraag is wel gesteld in de Tweede Kamer, maar naar het deze
leden leek – nog niet beantwoord. Mogen voorts bezittingen die met ingang
van 1 januari 2002 niet meer onder de deelnemingsvrijstelling vallen op het
daaraan voorafgaande tijdstip worden gewaardeerd op de waarde in het economisch
verkeer (compartimentering)? Ook deze vraag is wel gesteld in de Tweede Kamer,
maar nog niet beantwoord, zo constateerden deze leden.In onderdeel b wordt gesproken over «belangen, indien de belastingplichtigen
deze rechtstreeks zou hebben gehouden, niet als deelneming zouden worden aangemerkt.»
De zinsnede «niet als deelneming zouden worden aangemerkt» heeft
wellicht een te ruime strekking. Deze formulering strekt zich immers ook uit
tot indirecte deelnemingen die om een andere reden dan het zijn van een belegging
niet als een deelneming wordt aangemerkt (bijvoorbeeld: het niet voldoen aan
de onderworpenheidseis). Het voorgestelde artikel ziet op uitsluiting van
de deelnemingsvrijstelling voor in het buitenland gevestigde maatschappijen –
al dan niet door tussenkomst van een EU-dochter-beleggingsdochtermaatschappij.
Het artikel sluit echter zoals hiervoor is gesteld ook andere situaties uit
van de deelnemingsvrijstelling. Deze verdere uitsluiting is, naar deze leden
begrepen, niet beoogd c.q. niet door de regering toegelicht. Dit leidt tot
niet noodzakelijke overkill met negatieve gevolgen voor Nederlandse moedermaatschappijen.
Is de regering het eens met de stelling dat Nederland met het voorgestelde
artikel «doorgrijpt» in een situatie die behoort tot de jurisdictie
van de EU-lidstaat waar de dochter is gevestigd? Artikel 17a Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Buitenlandse
belastingplicht)Voorgesteld wordt om de omissie van aanmerkelijkbelang-schuldvorderingen
in de buitenlandse belastingplicht voor de vennootschapsbelasting met terugwerkende
kracht te herstellen. De Nederlandse Orde van Belastingadviseurs heeft in
haar nader commentaar van 12 november jl. nogmaals gewezen op de misplaatste
toepassing van terugwerkende kracht in dit verband. Als uitgangspunt heeft
te gelden dat het zware middel van terugwerkende kracht slechts bij hoge uitzondering
mag worden toegepast. De door de regering aangevoerde gronden zijn volgens
de Orde van onvoldoende gewicht om een dergelijke uitzondering in casu te
rechtvaardigen. De commissieleden vroegen de regering
alsnog uitgebreid in te gaan op het nadere commentaar van de Orde.Artikel 17a Wet op de vennootschapsbelasting (Schuldvorderingen
op in Nederland gevestigde vennootschappen)In het voorgestelde artikel 17a Wet op de vennootschapsbelasting wordt
voorgesteld schuldvorderingen op een in Nederland gevestigde vennootschap
tot een Nederlandse onderneming te rekenen indien deze niet tot een ondernemingsvermogen
behoren en wel met terugwerkende kracht tot 1 januari 2001, aldus de leden
van de CDA-fractie. Daarbij wordt een vergelijking
getrokken met art 7, lid 2, letter c, Wet IB 2001, aldus de leden van d. Daar
staat echter dat er sprake moet zijn van belastbaar resultaat in Nederland.
Betekent de parallel die de regering hier trekt dat wanneer een natuurlijk
persoon een lening ter beschikking stelt aan een in Nederland gevestigde vennootschap
waarin hij een aanmerkelijk belang heeft, er altijd sprake is van het ter
beschikking stellen van vermogensbestanddelen «in Nederland»?
Met andere woorden ziet art 7, lid 2, letter c op dezelfde situaties als art
17a wet op de Vennootschapsbelasting, met dit verschil dat de uitlener een
natuurlijk persoon is wanneer het om de Inkomstenbelasting gaat en een lichaam
als het om de vennootschapsbelasting gaat? Als dit zo is moet dan in art 17a
niet bepaald worden dat de genoemde vorderingen en samenhangende schulden
tot de Nederlandse onderneming worden gerekend? Artikel 3.92 Wet IB 2001 gebruikt
ook die woorden die kennelijk nodig zijn om tot een netto resultaatsbepaling
te komen van de betrokken activiteit.Nu zou uit de voorgestelde wettekst kunnen worden afgeleid dat alleen
de schuldvorderingen en niet de daarmee direct samenhangende schulden in aanmerking
moeten worden genomen. Ook in de wet IB 64 werden de zuivere inkomsten –
dus na aftrek van kosten – uit a.b. vorderingen belast (art 49c ten
vierde) terwijl ook het tarief (in principe 35%) aangeeft dat de heffing bedoeld
is als een heffing over een netto resultaat en niet als een soort bronheffing.
Als de regering dit anders ziet en meent dat de heffing op grond van art 17a
nieuw over deze vorderingen alleen ziet op de opbrengst en waardemutaties
van die vorderingen en niet ook op de resultaten van samenhangende schulden,
wordt dan de grondslag niet in feite verbreed, zo vroegen deze leden.? Zo
ja, is dan nog wel sprake van het herstel van een omissie die terugwerkende
kracht zou rechtvaardigen? Realiseert de regering zich dat de heffing over
de opbrengsten van passieve algemeen-belang vorderingen zeer eenvoudig vermeden
kan worden bijvoorbeeld door een zustervennootschap de lening te laten verstrekken
waarvan niet gezegd kan worden dat deze een aanmerkelijk belang in de Nederlandse
vennootschap bezit. Is de regering er dan niet beducht voor dat bepaalde belanghebbenden
dit regime min of meer willekeurig kunnen gaan opzoeken? Welk budgettair belang is
gemoeid met deze regeling en is dat voldoende om deze internationaal
toch wat vreemde bepaling te handhaven?Wet Internationale bijstandsverlening (artikel V)De leden van de CDA-fractie maakten zich zorgen over de in artikel 5,
WIB genoemde termijn van 10 dagen (art. 5, vierde lid) voor inwilliging in
van het verzoek om inlichtingen « tenzij dringende redenen daartoe aanleiding
geven». Het kwam deze leden voor, zoals zij reeds eerder hebben te kennen
gegeven (tijdens de Financiële Beschouwingen op 12 december 2000, EK.12-530),
dat deze bepaling op gespannen voet staat met de rechtsbescherming van de
burgers. Zij begrepen niet waarom de schorsende werking van de termijn van
zes weken na de kennisgeving zo stringent wordt ingekort. De memorie van toelichting
geeft als reden dat de effectiviteit van de wederzijdse bijstand in nadelige
zin wordt beïnvloed en de geloofwaardigheid van Nederland in het geding
is. Deze leden vroegen of dit werkelijk zo zwaar ligt en of dit opweegt tegen
het belang van de rechtsbescherming van de burgers. Hoe is de praktijk in
andere landen waarmee Nederland op geregelde basis informatie uitwisselt (binnen
en buiten de EU) en welke termijn wordt daar in acht genomen? Deze leden vernamen
graag specifiek hoe dit geregeld is. De mogelijkheid om een voorlopige voorziening
aan te vragen is voor vele belastingplichtigen om verschillende redenen (onbekendheid,
buitenlands verblijf) geen adequaat middel.Vertrouwende, dat deze vragen tijdig zullen worden beantwoord, acht de
commissie de openbare beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel voldoende
voorbereid.De voorzitter van de commissie,StevensDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Boorsma (CDA), Stevens (CDA), 〈voorzitter), Schuyer
(D66), Rensema (VVD), Van den Berg (SGP), Varekamp (VVD), Wöltgens (PvdA),
(Plv. voorzitter) Ter Veld (PvdA), Ruers (SP), De Vries (ChristenUnie), Dupuis
(VVD), Bemelmans-Videc (CDA) en Platvoet (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-28034-123a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl