Aanpassingswet derde tranche Awb II; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25464, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25464 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDelegatiebepalingen in verschillende wettenBestuurlijk toezicht en rechtsbeschermingHoofdstuk 2 (Ministerie van Justitie)Hoofdstuk 3 (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij)Hoofdstuk 4 (Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen)Hoofdstuk 6 (Ministerie van Verkeer en Waterstaat)Hoofdstuk 8 (Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer)SlotBijlage bij het advies van de Raad van State van 30 juni
1997, no. W03.97 0168, met redactionele kanttekeningen die de Raad in
overweging geeftWetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25464Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 464Aanpassing van bijzondere wetten aan de derde tranche van de Algemene
wet bestuursrecht (Aanpassingswet derde tranche Awb II)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 30 juni
1997 en het nader rapport d.d. 20 augustus 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie, mede namens de staatssecretaris van Binnenlandse
Zaken. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 3 april 1997, no. 97.001506, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Justitie, mede namens de Staatssecretaris
van Binnenlandse Zaken, J. Kohnstamm, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot aanpassing
van bijzondere wetten aan de derde tranche van de algemene wet bestuursrecht
(Aanpassingswet derde tranche Awb II).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 3 april 1997,
nr. 97.001506, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
bovenvermeld voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies,
gedateerd 30 juni 1997, nr. W03.97.0168, bied ik u hierbij mede namens de
Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, J. Kohnstamm, aan.Delegatiebepalingen in verschillende wetten1. Ingevolge het in hoofdstuk 2, artikel 6, onderdeel D, te wijzigen artikel
11, eerste lid, van de Vreemdelingenwet kan de Minister van Justitie de bevoegdheid
tot het verlenen en intrekken van vergunningen tot verblijf delegeren aan
de korpschef. Op grond van het in onderdeel I van genoemd artikel te wijzigen
artikel 23, eerste lid, van de Vreemdelingenwet kan de Minister van Justitie
de bevoegdheid tot uitzetting van vreemdelingen delegeren aan een ambtenaar
die is belast met grensbewaking of met het toezicht op de naleving van de
Vreemdelingenwet. De ambtenaren die zijn belast met het toezicht op de naleving
van de Vreemdelingenwet oefenen dit toezicht uit onder leiding van de korpschef.
Daarbij moeten de door de minister in het belang van het toezicht gegeven
bijzondere aanwijzingen in acht worden genomen. Met betrekking tot deze vormen van delegatie rijzen enkele vragen. In
de eerste plaats heeft de bijzondere-aanwijzingsbevoegdheid van het nieuwe
artikel 4a, eerste lid, ook betrekking op de uitoefening van bevoegdheden
die zijn gedelegeerd aan in artikel 4 (nieuw) bedoelde ambtenaren. Dit is
in strijd met het stelsel dat ligt besloten in artikel 10:16, eerste lid,
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), waar is bepaald dat terzake van de
uitoefening van gedelegeerde bevoegdheden «uitsluitend beleidsregels»
kunnen worden gegeven, dus geen aanwijzingen voor concrete gevallen. Bovendien
gaat het ook in tegen de opzet van titel 10.1 Awb, die erop is gericht de
figuren delegatie en mandaat duidelijk uit elkaar te houden, reden waarom
met name de bijzondere-aanwijzingsbevoegdheid onverenigbaar werd geacht met
delegatie (kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, blz. 179).Belangrijk is ook dat delegatie onduidelijkheid kan scheppen met betrekking
tot de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van de betrokken
bevoegdheden. De Raad van State stelt voorop dat de uitvoering van de Vreemdelingenwet
zal moeten plaatsvinden onder volledige politieke verantwoordelijkheid van
de Minister of de Staatssecretaris van Justitie. Dat is ook het uitgangspunt
van het bestaande artikel 4 van de Vreemdelingenwet. Artikel 10:13 Awb bepaalt
echter dat een delegataris de gedelegeerde bevoegdheid onder eigen verantwoordelijkheid
uitoefent. (Mede met het oog daarop verbiedt artikel 10:14 delegatie aan ondergeschikten.)
Het gebruik van de delegatiefiguur kan hier onder de vigeur van de Awb dus
vragen en spanningen oproepen met betrekking tot verantwoordelijkheidskwesties.De Raad meent dat aan alle onduidelijkheid een eind kan worden gemaakt
met betrekking tot de hier aan de orde zijnde bevoegdheidsuitoefening, indien
in de artikelen 11, eerste lid, en 23, eerste lid, van de Vreemdelingenwet
de delegatiefiguur wordt vervangen door mandaat. Dan zijn zowel de bijzondere-aanwijzingsbevoegdheid
als de volledige politieke verantwoordelijkheid van de Minister of de Staatssecretaris
van Justitie van rechtswege gegeven op basis van de artikelen 10:1, 10:2 en
10:6 Awb. Daarom adviseert de Raad tot deze vervanging.1. Het advies van de Raad is gevolgd. De verhouding tussen de Minister
van Justitie enerzijds en de korpschef en de ambtenaren, belast met de grensbewaking
of het toezicht op vreemdelingen anderzijds, is vormgegeven als een mandaatsverhouding.
Dit heeft mede tot gevolg dat het aantal gevallen waarin administratief beroep
bij de Minister van Justitie kan worden ingesteld voortaan beperkt is.2. Artikel 10:14 Awb bepaalt: Delegatie geschiedt niet aan ondergeschikten.
In een bijzondere wet kan niettemin worden bepaald dat in daar genoemde uitzonderingsgevallen
delegatie aan een ondergeschikte wel mogelijk is, maar dan moet aan verschillende
voorwaarden zijn voldaan: 1°. er is een dringende noodzaak om van artikel 10:14 Awb af te wijken
en niet te volstaan met de mandaatsfiguur;2°. in de bijzondere wet wordt de afwijking van de Awb uitdrukkelijk
gesignaleerd met de formule «In afwijking van artikel 10:14 van de Algemene
wet bestuursrecht ...»;3°. de noodzaak van de afwijking wordt in de memorie van toelichting
aangetoond, en4°. zo nodig worden aanvullende regels gegeven voor deze delegatiefiguur.Wat het laatste betreft valt te denken aan Awb-bepalingen die inhouden
dat de delegataris de gedelegeerde bevoegdheid onder eigen verantwoordelijkheid
uitoefent (artikel 10:13, vermeld bij punt 1) en dat het delegerende bestuursorgaan
met betrekking tot een gedelegeerde bevoegdheid normaliter uitsluitend beleidsregels
mag geven (artikel 10:16, eerste lid), dus geen bemoeienis kan hebben met
concrete gevallen; op deze punten zou eventueel aanvullende of afwijkende
regeling nodig kunnen zijn.Het voorstel van wet biedt enkele voorbeelden van gevallen waarin delegatie
aan ondergeschikten mogelijk wordt gemaakt. De Raad noemt de volgende bepalingen:a. In het in hoofdstuk 6, artikel 4, te wijzigen Scheepvaartverkeerswet
wordt voorgesteld aan artikel 5 van deze wet een tweede lid toe te voegen,
op basis waarvan het bevoegd gezag de bevoegdheid tot het nemen van besluiten
met betrekking tot het aanbrengen of verwijderen van een verkeersteken kan
delegeren aan degene die is belast met de uitoefening van de bij of krachtens
de Scheepvaartverkeerswet verleende bevoegdheden ten aanzien van deelname
aan het scheepvaartverkeer op de desbetreffende vaarweg. In de toelichting op het thans geldende artikel 5 van de Scheepvaartverkeerswet,
waarin eveneens een bevoegdheid tot delegatie is opgenomen, wordt meegedeeld
dat voor rijkswateren van deze bevoegdheid gebruik is gemaakt «door
delegatie door de Minister van Verkeer en Waterstaat aan de regionale onderdelen
van de desbetreffende ambtelijke diensten. Deze zijn door de daar aanwezige
kennis van de scheepvaartwegen en van het scheepvaartverkeer alsmede van de
daarbij betrokken belangen het best toegerust voor de uitoefening van die
bevoegdheid» (kamerstukken II 1987/88, 20 289, nr. 3, blz. 35).
Het gaat hier om delegatie aan gedeconcentreerde diensten.De Raad merkt op dat hier in elk geval niet is voldaan aan de vereisten
2, 3 en 4. Nu in de aangehaalde passage van de toelichting op het bestaande
artikel 5 alleen de specifieke kennis van de ambtenaren van de betrokken diensten
als motief werd genoemd, rijst het vermoeden dat evenmin aan het eerste vereiste,
dat van de dringende noodzaak is voldaan: van deze kennis kan evenzeer gebruik
worden gemaakt door de betrokken bevoegdheden (niet te delegeren maar) te
mandateren. Daarom beveelt de Raad aan, de delegatiemogelijkheid van artikel
5 te schrappen; hetzelfde geldt voor artikel 7. Is het aangewezen de bevoegdheid
in sommige situaties te laten uitoefenen door anderen dan aan het bevoegd
gezag ondergeschikte personen, dan kan, in aansluiting aan artikel 10:14,
tweede lid, Awb, desgewenst worden voorzien in een wettelijke grondslag voor
mandaat aan de betrokkenen.b. Ingevolge het in hoofdstuk 6, artikel 12, gewijzigde artikel 7, tweede
lid, van de Wet grensoverschrijdend vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen
kunnen de Ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij het verlenen van machtigingen tot het in het verkeer
brengen van aan bederf onderhevige levensmiddelen delegeren aan door hen aan
te wijzen instanties. Bij ministeriële beschikking van 3 juni 1980 zijn
op basis van genoemd artikellid de ambtenaren van de Rijkskeuringsdienst van
Waren van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de ambtenaren
van de Algemene Inspectiedienst van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij aangewezen om deze machtigingen te verlenen. Ook hier lijkt het dus vooral te gaan om delegatie aan ondergeschikten,
zonder dat is voldaan aan de daarvoor geldende vereisten. Daarom adviseert
de Raad, deze delegatiemogelijkheid te schrappen. Indien ook andere instanties
dan ondergeschikten zijn of kunnen worden aangewezen, dan kan hetzij een wettelijke
basis worden gegeven voor mandaat aan de betrokkenen (vergelijk hiervoor,
onderdeel a) hetzij de delegatiemogelijkheid worden geclausuleerd door toevoeging
van een passage in de trant van: met inachtneming van artikel 10:14 Awb. Dit
laatste betekent dat de mogelijkheid van delegatie aan niet-ondergeschikten
wordt behouden.2a. Het advies van de Raad is gevolgd. De delegatiemogelijkheid is vervangen
door de mogelijkheid van een mandaat.2b. Het advies van de Raad is gevolgd. De delegatiemogelijkheid is vervangen
door de mogelijkheid van een mandaat. Er bestaat geen behoefte aan een mandaat
anders dan aan ondergeschikten.Bestuurlijk toezicht en rechtsbescherming3. In artikel 5 van hoofdstuk 8 wordt onder meer ten aanzien van de toetsing
door gedeputeerde staten van bestemmingsplannen (artikel 28 van de Wet op
de Ruimtelijke Ordening (WRO)) in aanvulling op de in artikel 10:27 Awb vermelde
grond «strijd met het recht» voorgesteld de gronden «indien
de ingebrachte bedenkingen daartoe aanleiding geven dan wel wegens strijd
met een goede ruimtelijke ordening» als gronden voor onthouding van
goedkeuring in de WRO op te nemen (hoofdstuk 8, artikel 5, onderdeel I, onder
1). In de toelichting op artikel 5, onder 1, Goedkeuring en verklaringen van
geen bezwaar, wordt over deze en soortgelijke aanpassingen van de WRO opgemerkt
dat de grond voor onthouding van goedkeuring «indien de ingebrachte
bedenkingen daartoe aanleiding geven» weliswaar een ruim criterium is,
maar dat die grond wel de zeer uiteenlopende aspecten omvat die bij toetsing
een rol kunnen spelen, mede gelet op de uiteenlopende toetsinggronden en de
rol die gedeputeerde staten als toezichthouder en als beroepsinstantie in
de bestemmingsplanprocedure vervullen. Deze redenering gaat evenzeer op voor de goedkeuring door de Kroon van
onteigeningsbesluiten van gemeenteraden (artikel 79 van de onteigeningswet).
In hoofdstuk 13, artikel 3, van het voorstel van Wet aanpassing derde tranche
Awb is daarin niet voorzien (kamerstukken II 1996/97, 25 280, nr. 2,
blz. 151). De Raad adviseert, deze toetsingsgrond ook daar op te nemen en
na te gaan of ook in andere wetten een combinatie van bestuurlijk toezicht
en rechtsbescherming voorkomt waarvoor hetzelfde zou moeten gelden.3. De Raad constateert terecht dat de toetsingsgrond die in hoofdstuk
8 (thans hoofdstuk 9), artikel 5, onderdeel I, onder 1 is voorgesteld evenzeer
van toepassing is op de goedkeuring door de Kroon van onteigeningsbesluiten
van gemeenteraden ingevolge artikel 79 van de Onteigeningswet. Conform het
advies van de Raad zal bedoelde toetsingsgrond alsnog, bij nota van wijziging
op de Aanpassingswet derde tranche Awb I, opgenomen worden in artikel 79 van
de Onteigeningswet. Eveneens is bedoelde toetsingsgrond opgenomen in de Wet
op de stads- en dorpsvernieuwing (artikel 14, tweede lid).Hoofdstuk 2 (Ministerie van Justitie)4. In het in artikel 6, onderdeel A, aan artikel 3 van de Vreemdelingenwet
toe te voegen vierde lid worden de in het tweede en derde lid van laatstgenoemd
artikel bedoelde ambtenaren aangeduid als «de ambtenaren, belast met
grensbewaking». Deze begripsomschrijving heeft tevens betrekking op
volgende artikelen van de Vreemdelingenwet. Naar het oordeel van de Raad verdient het aanbeveling deze begripsomschrijving
te verplaatsen naar de in artikel 1 van de Vreemdelingenwet opgenomen begripsbepalingen.
De redactie van het aan artikel 3 van de Vreemdelingenwet toe te voegen vierde
lid dient dan te worden aangepast.4. Het advies van de Raad is gevolgd.5. Het ligt in de bedoeling de Wet wapens en munitie ongewijzigd opnieuw
vast te stellen in verband met de Securitel-problematiek (kamerstukken II
1996/97, 25 389). Daarom verdient het aanbeveling artikel 12 zo te wijzigen
dat de voorgestelde wijzigingen (ook) betrekking hebben op de nieuw vast te
stellen wet.5. Het advies van de Raad is gevolgd.Hoofdstuk 3 (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij)6. In de toelichting op artikel 2, onderdeel A, wordt ten aanzien van
het bij dat artikel te wijzigen artikel 7 van de Wet bedreigde uitheemse dier-
en plantesoorten opgemerkt dat artikel 7, derde lid, van die wet, dat betrekking
heeft op het in rekening brengen van de kosten van verzorging, huisvesting
of opslag indien niet tot terugzending wordt besloten, geen aanpassing behoeft,
omdat het is te beschouwen als een lex specialis ten opzichte van artikel
5:25 Awb. Gelet op de in artikel 5:26 Awb geformuleerde samenhang tussen dat
artikel en artikel 5:25 Awb zal ook een regeling van de invordering van hetgeen
op grond van genoemd artikel 7, derde lid, verschuldigd is als lex specialis
ten opzichte van artikel 5:26 Awb in de Wet bedreigde uitheemse dier- en plantesoorten
moeten worden opgenomen. De Raad adviseert daarom, de in artikel 2, onderdeel B, voorgestelde wijziging
van artikel 8, eerste lid, van genoemde wet aan te vullen met een verwijzing
naar artikel 7, derde lid.6. Het advies van de Raad is gevolgd.Hoofdstuk 4 (Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen)7. In de in artikel 2, onderdeel V, voorgestelde toevoeging van een derde
lid aan artikel 123 van de Mediawet wordt bepaald dat onder meer de bij besluit
van het bestuur van het Bedrijfsfonds aangewezen medewerkers zijn belast met
het toezicht op de naleving. Hierbij ontbreekt de verplichting mededeling
te doen van een dergelijk besluit door plaatsing in de Staatscourant, overeenkomstig
aanwijzing 133 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar). Een dergelijke
publicatiebepaling is bijvoorbeeld wel opgenomen in het in artikel 1, onderdeel
C, voorgestelde artikel 25a, derde lid, van de Archiefwet. Artikel 123 van
de Mediawet dient hiermee te worden aangevuld. Hetzelfde kan worden opgemerkt met betrekking tot de ingevolge het voorgestelde
artikel 134, derde lid, van de Mediawet door het Commissariaat voor de Media
aangewezen medewerkers, alsmede met betrekking tot de op grond van artikel
140, eerste lid, van de Mediawet aangewezen medewerkers van de Dienst omroepbijdragen.7. Het advies van de Raad is gevolgd.8. Hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel bevat wijzigingen in enige wetten
op het beleidsterrein van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.
De Raad constateert dat hierbij slechts één van de onderwijswetten
is inbegrepen, te weten de Wet op het voortgezet onderwijs (WVO); zie artikel
5 van hoofdstuk 4. De reden voor het ontbreken van de overige onderwijswetgeving
blijkt niet uit de memorie van toelichting. Een integrale beoordeling van de wijzigingen in de onderwijswetgeving
naar aanleiding van de Awb derde tranche is op deze manier niet mogelijk.
Dit complex van regelingen kent echter een geheel eigen, samenhangende problematiek,
waarvan de aanpassing aan het geharmoniseerde bestuursrecht allesbehalve eenvoudig
lijkt; een gelijktijdige beoordeling van ten minste de Wet op het basisonderwijs,
de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs
en de WVO zou in dit verband dan ook zeer wenselijk geweest zijn.De Raad wijst daarom op het geïsoleerde karakter van de opmerkingen
die hij thans (in de punten 9 en 10) kan maken met betrekking tot de WVO.
Hij gaat ervan uit dat de wijzigingen van de overige onderwijswetgeving, als
die bij nota van wijziging zullen plaatsvinden, ook – en wel gezamenlijk –
aan hem zullen worden voorgelegd.De Raad herinnert eraan dat op bladzijde 34 van de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel derde tranche Awb (kamerstukken II 1993/94, 23 700,
nr. 3) is aangekondigd dat in de Wet op de studiefinanciering zou worden bepaald
dat de subsidietitel van de Awb daarop niet van toepassing zal zijn.8. De Raad constateert terecht dat de aanpassing van de onderwijswetgeving
aan het geharmoniseerde bestuursrecht allesbehalve eenvoudig is. Dat is een
belangrijke reden waarom deze aanpassing tot dusver nog niet in het wetsvoorstel
kon worden opgenomen. Gelet hierop kiezen wij er thans voor de aanpassing
van de onderwijswetgeving onder te brengen in een afzonderlijk wetsvoorstel,
dat zo spoedig mogelijk aan de Raad van State zal worden voorgelegd. In het
onderhavige wetsvoorstel is een voorziening opgenomen voor het geval de parlementaire
behandeling van dat wetsvoorstel niet voor 1 januari 1998 kan worden afgerond.9. Artikel 4:21, vierde lid, Awb bepaalt dat de subsidietitel van overeenkomstige
toepassing is op de bekostiging van het onderwijs en onderzoek. De reden voor
de «overeenkomstige» toepassing is dat de bekostiging van het
onderwijs en onderzoek weliswaar veel verwantschap vertoont met subsidiëring,
maar ook enige specifieke karaktertrekken heeft, aldus de toelichting op dit
artikel (kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, blz. 37). Er moet dan ook rekening worden gehouden met de eigen aard van de onderwijswetgeving,
met name met de bijzondere terminologie daarvan. Daarom is de grondwettelijke
term «bekostiging» gehandhaafd. Ook het in de onderwijswetgeving
veel voorkomende en ingeburgerde begrip «vergoeding» is in de
meeste gevallen gehandhaafd. Het woord subsidie wordt geïntroduceerd
voor financiële verstrekkingen die niet bestemd zijn voor scholen, dan
wel niet bestemd zijn voor het verzorgen van onderwijs of daarmee rechtstreeks
samenhangende activiteiten (toelichting op artikel 5, houdende wijziging van
de Wet op het voortgezet onderwijs, Algemeen).Nu in onderdeel N ook nog de term «financieren» wordt geïntroduceerd,
komt het aantal termen dat in de WVO wordt gehanteerd voor min of meer hetzelfde
begrip (betaling van gelden in het kader van het voortgezet onderwijs) op
vier. De Raad is van oordeel dat een dergelijke veelheid van termen niet bijdraagt
aan de begrijpelijkheid. Hoewel reeds in de toelichting op artikel 4:21, vierde
lid, Awb is gesteld dat bij de aanpassingswetgeving waar nodig van de Awb
kan worden afgeweken in verband met het systeem van de onderwijswetgeving
(kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, blz. 37–38), is de noodzaak
van handhaving van de term «vergoeding» en de invoering van de
term «financiering» in de WVO naar het oordeel van de Raad niet
overtuigend gemotiveerd. De enkele verwijzing naar het feit dat de term «vergoeding»
veel voorkomt en is ingeburgerd, kan niet voldoende zijn om een verdergaande
harmonisatie van begrippen tegen te houden. De Raad wijst in dit verband nog
op aanwijzing 58, eerste lid, Ar: hetzelfde begrip wordt niet met verschillende
termen aangeduid.Daarom beveelt de Raad aan om in de WVO de termen «vergoeding»
en «financiering» te vervangen door subsidie of subsidiëring.9. Het in de gehele onderwijswetgeving consequent vervangen van de term
«vergoeding» door «subsidie» zou een zo groot aantal
wijzigingen vergen, dat de – toch al omvangrijke – onderhavige
aanpassingsoperatie daarmee onevenredig zou worden belast. Naar ons oordeel
wordt met de thans voorgestelde aanpassingen wel degelijk een stap gezet naar
een meer consequente terminologie in de onderwijswetgeving. De grondwettelijke
term bekostiging en de term vergoeding zijn gereserveerd voor de verstrekking
van gelden aan scholen ten behoeve van het verzorgen van onderwijs, dan wel
ten behoeve van activiteiten die daarmee rechtsreeks samenhangen. Andere subsidies
zijn ook als subsidie aangeduid.De term «financiering» is in artikel 53b van de WVO geïntroduceerd
omdat het daar nu juist niet om een subsidie gaat. De in dit artikel bedoelde
centrale dienst wordt gefinancierd door bijdragen van de aangesloten scholen.
Daaronder kunnen ook bijzondere scholen zijn, die geen bestuursorgaan zijn
en dus per definitie geen subsidie in de zin van artikel 4:21 van de Awb kunnen
verstrekken.10. In verschillende bepalingen in artikel 5, bijvoorbeeld het in onderdeel
S voorgestelde artikel 75b, derde lid, WVO, wordt een bekostigingsplafond
geïntroduceerd, overeenkomstig artikel 4:25 Awb. Ingevolge artikel 4:26
dient in een dergelijk geval de wijze van verdeling van het beschikbare bedrag
«bij of krachtens wettelijk voorschrift» te worden bepaald. Bij
de bekendmaking van het plafond moet dan tevens de wijze van verdeling bekend
worden gemaakt. De keuze die daarbij dient te worden gemaakt is – kort
gezegd – die tussen een «wie het eerst komt, het eerst maalt»-systeem
en een procedure waarbij de kwaliteiten van de aanvragen worden gewogen. In het wetsvoorstel is er meestal voor gekozen om de wijze van verdeling
bij beleidsregels te laten bepalen.In het in onderdeel LL voorgestelde artikel 102b, elfde lid, wordt echter
gesproken van het vaststellen van verdelingsregels bij algemene maatregel
van bestuur.De Raad beveelt aan in de toelichting uiteen te zetten waarom de keuzen
aldus zijn uitgevallen. Het verdient aanbeveling daarbij tevens te verklaren
waarom veelal is gekozen voor vaststelling bij beleidsregels, en niet bij
ministeriële regeling, wat het voor de hand liggende alternatief kan
zijn.10. In het algemeen is gekozen voor het vaststellen van verdelingsregels
op ministerieel niveau, omdat ook het bekostigingsplafond zelf door de minister
wordt vastgesteld. Gekozen is voor beleidsregels in plaats van een ministeriële
regeling, omdat het nuttig kan zijn in bijzondere gevallen van de verdelingsregels
te kunnen afwijken. In artikel 102b is een uitzondering op dit uitgangspunt
gemaakt, omdat over het onderwijsvoorrangsbeleid reeds regels moeten worden
gesteld bij algemene maatregel van bestuur. Het ligt dan voor de hand in die
algemene maatregel van bestuur ook de verdelingsregels op te nemen.Hoofdstuk 6 (Ministerie van Verkeer en Waterstaat)11. In het in artikel 5, onderdeel E, gewijzigde artikel 10, eerste lid,
van de Spoorwegwet wordt bepaald dat vanwege de Minister van Verkeer en Waterstaat
inspectie wordt uitgeoefend op de spoorwegen door een onder eenhoofdige leiding
te stellen dienst, welks ambtenaren «door Ons of van Onzentwege»
worden benoemd. Volgens de toelichting op de in hoofdstuk 2, artikel 6, gewijzigde
artikelen 3 en 4 van de Vreemdelingenwet bestaat aan de bevoegdheid van de
Kroon tot benoeming van de ambtenaren die zijn belast met grensbewaking en
met het toezicht op de naleving van de Vreemdelingenwet niet langer behoefte;
deze bevoegdheid wordt daarom voortaan uitgeoefend door de Minister van Justitie. Daarmee rijst de vraag waarom het stelsel van benoeming van de in artikel
10 van de Spoorwegwet bedoelde ambtenaren door of vanwege de Kroon wel voor
continuering in aanmerking komt. De Raad adviseert de benoemingsprocedures
te harmoniseren. Wordt tot verschillende procedures besloten, dan zal dit
in de toelichting moeten worden gemotiveerd.11. Het advies van de Raad is gevolgd.12. In artikel 13 wordt de Wet Infrastructuurfonds gewijzigd. Daarbij
is geen rekening gehouden met een eerder wetsvoorstel tot wijziging van de
Wet Infrastructuurfonds in verband met de herindeling van de begroting van
het Infrastructuurfonds (kamerstukken II 1996/97, 25 329, nrs.1–3).
Aanbevolen wordt het voorliggende wetsvoorstel af te stemmen op genoemd wetsvoorstel.12. Het advies van de Raad is gevolgd.Hoofdstuk 8 (Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer)13. Aangezien de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij verantwoordelijk
is voor de landinrichtingswetgeving zullen de in artikel 2 voorgestelde aanpassingen
van de Reconstructiewet Midden-Delfland naar het oordeel van de Raad in hoofdstuk
3 moeten worden opgenomen.13. Anders dan de Raad meent, berust de verantwoordelijkheid voor de Reconstructiewet
Midden-Delfland bij de eerste ondertekenaar, de Minister van (thans) Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.Slot14. Voor een aantal redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.14. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn overgenomen, met uitzondering
van het volgende:– De kanttekening om in hoofdstuk 7 (thans hoofdstuk 8), artikel
2, onderdeel A, het woord «tezamen» in te voegen is niet gevolgd.
In casu gaat het om door de Ziekenfondsraad vast te stellen subsidieplafonds.
Deze plafonds corresponderen met de in het tweede lid van artikel 2 door de
Minister voor verschillende provincies toe te kennen bedragen. De bedragen
van de subsidieplafonds mogen elk afzonderlijk niet uitstijgen boven deze
bedragen.– De kanttekening om in hoofdstuk 7 (thans hoofdstuk 8), artikel
5, onderdeel A, «toestemming» te vervangen door «goedkeuring»
is niet gevolgd. De regels omtrent de werkwijze zijn geen besluit. Juist om
buiten twijfel te stellen dat niet gedoeld wordt op goedkeuring in de zin
van de Awb, is de term goedkeuring vervangen door toestemming.15. Het wetsvoorstel is uitgebreid met de aanpassing van de volgende wetten:– Registratiewet 1970– Successiewet 1956– Wet op de omzetbelasting 1968– Wet op de vermogensbelasting 1964– Organisatiewet sociale verzekeringen 1997;– Wet op de bijzondere medische verrichtingen (voorstel van wet
24 788)– Havennoodwet;– Wet Infrastructuurfonds (voorstel van wet 25 329)– Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit– Wet op de telecommunicatievoorzieningen;– Wet personenvervoer;– wet van 28 maart 1996 houdende wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen,
de Mediawet, de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 en het Wetboek van Strafvordering
in verband met de liberalisering van kabelgebonden telecommunicatie-inrichtingen
(kabelgebonden telecommunicatie) (Stb. 320);– De Vergunningenwet kabelgebonden telecommunicatie-infrastructuur;– Luchtvaartongevallenwet.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden. De waarnemend Vice-President van de Raad van State, P.
J. BoukemaIk moge U, mede namens de Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, J.
Kohnstamm, verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de
gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden. De Minister van Justitie, W. SorgdragerBijlage bij het advies van de Raad van State van 30 juni
1997, no. W03.97 0168, met redactionele kanttekeningen die de Raad in
overweging geeftWetsvoorstel– In het in hoofdstuk 1, artikel 1, onderdeel A, te wijzigen artikel
17, vijfde lid, van de Financiële verhoudingswet «artikel 4:32,
derde lid» vervangen door: artikel 4:23, derde lid.– In het in hoofdstuk 1, artikel 1, onderdeel A, te wijzigen artikel
17 van de Financiële verhoudingswet de tekst van het vijfde lid vanuit
het oogpunt van wetssystematiek direct na het eerste lid plaatsen.– In hoofdstuk 2, artikel 1, onderdeel A, «Onze Minister wint
daartoe» wijzigen in: Onze Minister van Justitie wint daartoe.– In hoofdstuk 2, artikel 12, aanhef, de staatsbladaanduiding schrappen
(aanwijzing 86 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)). – In hoofdstuk 4, artikel 1, onderdeel E, eerste lid, aan «uit
's Rijks kas een tijdelijke tegemoetkoming verlenen» toevoegen: in.
Tevens aan «een subsidie verstrekken» toevoegen: voor.– In hoofdstuk 4, artikel 1, onderdeel I, eerste lid, aan «uit
's Rijks kas een tijdelijke tegemoetkoming verlenen» toevoegen: in.
Tevens aan «een subsidie verstrekken» toevoegen: voor.– In hoofdstuk 4, artikel 2, onderdeel MM, «derde lid»
vervangen door: het tweede lid.– In hoofdstuk 4, artikel 5, een onderdeel opnemen waarbij in artikel
96d, tweede lid, WVO «toekenning» wordt vervangen door: verlening.– In hoofdstuk 4, artikel 5, onderdeel DD, tweede lid, «de
in het eerste lid bedoelde bekostiging» vervangen door: de in het eerste
lid bedoelde vergoeding.– In hoofdstuk 4, artikel 5, onderdeel QQ, gelet op aanwijzing 86
Ar, «(stb. 1992, 580)» laten vervallen.– In het in hoofdstuk 6, artikel 4, onderdeel A, te wijzigen artikel
5 van de Scheepvaartverkeerswet «beslissingen» vervangen door:
besluiten.– In het in hoofdstuk 6, artikel 5, onderdeel E, te wijzigen artikel
10, eerste lid, van de Spoorwegwet aanwijzing 68 Ar in acht nemen voor het
geval niet wordt gehandeld overeenkomstig punt 11 van dit advies.– Het in hoofdstuk 6, artikel 12, onderdeel A, gewijzigde artikel
6 van de Wet grensoverschrijdend vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen
redigeren conform model 29, zoals omschreven in de toelichting op de ontwerp-aanpassingswet
derde tranche Awb I (kamerstukken II 1996/97, 25 280, nr. 3, blz. 32).– In hoofdstuk 7, artikel 2, onderdeel A, na «bedragen»
toevoegen: tezamen.– In hoofdstuk 7, artikel 4, onderdeel A, het eerste lid van artikel
6 van de Wet tarieven gezondheidszorg, «stelt regelen» vervangen
door: stelt regels vast. Tevens in het tweede lid «verzoek» vervangen
door «aanvraag», en in het derde en het vierde lid telkens «verzoeken»
vervangen door: aanvragen.– In hoofdstuk 7, artikel 5, onderdeel A, «toestemming»
vervangen door: goedkeuring.– In het in hoofdstuk 8, artikel 2, onderdeel J, te wijzigen artikel
36, eerste lid, tweede volzin, van de Reconstructiewet Midden-Delfland «in
elk geval» overeenkomstig model 2 vervangen door: in ieder geval. – Het in hoofdstuk 8, artikel 4, onderdeel G, te wijzigen artikel
7.37, eerste lid, van de Wet milieubeheer op dezelfde wijze indelen als het
in hetzelfde artikelonderdeel te wijzigen artikel 7.38f. Memorie van toelichting– In de memorie van toelichting, deel 1, Algemeen, paragraaf 2,
onder 5, na «inzake goedkeuring» invoegen: onder meer.– In de toelichting op hoofdstuk 2 bij de verwijzing naar parlementaire
stukken steeds aanwijzing 219 Ar in acht nemen.– In de toelichting op hoofdstuk 2, artikel 3, de in onderdeel C
opgenomen volzin verplaatsen naar onderdeel B.– In de toelichting op hoofdstuk 8, artikel 2, onderdeel J, de verwijzing
naar punt 4 vervangen door: 5 (model 2). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25464-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl