Intrekking van de Veewet; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30331, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30331 nr. 6

21-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Achtergrond§ 2. Administratieve lasten en bedrijfseffectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30331Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 331Intrekking van de Veewetnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 21 november 2005Met belangstelling heb ik kennisgenomen van de vragen en opmerkingen van
de leden van de verschillende fracties op het voorstel tot intrekking van
de Veewet.§ 1. AchtergrondDe leden van de CDA-fractie en de LPF-fractie vragen op welke wijze de
hygiëneverordeningen via de Landbouwwet kunnen worden uitgevoerd. Dit
naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad van State in zijn advies over
het wetsvoorstel. De leden van de LPF-fractie vragen of er met de intrekking
van de Veewet en de Vleeskeuringswet al dan niet juridisch vacuüm zal
ontstaan zolang er nog geen nieuwe wettelijke basis is.Voor alle duidelijkheid merk ik allereerst op dat de hygiëneverordeningen
niet in hun geheel worden uitgevoerd via de Landbouwwet. Het gaat alleen om
de onderdelen waarvoor de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
de eerstverantwoordelijke is, dus om de regels over de vleeskeuring, over
slachterijen, uitsnijderijen en wildverwerkingscentra. Andere onderwerpen
worden onder verantwoordelijkheid van de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport uitgevoerd op basis van de Warenwet.Artikel 19, in samenhang met artikel 13, van de Landbouwwet verschaft
de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit de bevoegdheid om regels
te stellen, onder meer ten aanzien van het slachten, ter uitvoering van verordeningen,
richtlijnen en beschikkingen die betrekking hebben op het gemeenschappelijk
landbouwbeleid, voorzien in de tweede titel van het tweede deel van het EG-verdrag.
Waar het hier op neerkomt is de vraag of het onderdeel vleeskeuring van de
hygiëneverordeningen kan worden gerekend tot het gemeenschappelijk landbouwbeleid,
bedoeld in artikel 13 van de Landbouwwet. In de memorie van toelichting bij
het wetsvoorstel dat op 23 juni 1966 tot wet is verheven (Stb. 1966,
278) was de regering hierover duidelijk. Zij stelde dat het moet gaan om «hetgeen
het verdrag daaronder verstaat, te weten het gemeenschappelijk te voeren beleid
ten aanzien van de landbouw en de handel in de landbouwprodukten, zijnde de
voortbrengselen van bodem, veeteelt en visserij alsmede de produkten in eerste
graad van verwerking welke met de genoemde voortbrengselen rechtstreeks
verband houden (...)». Ook regels die uit het oogpunt van de volksgezondheid
worden gesteld vallen hieronder, zo heeft het Europese Hof van Justitie destijds
beslist in zijn arrest van 5 mei 1998 (VK/Noord-Ierland/Commissie, C-180/96,
overwegingen 120 en 121). Bescherming van de gezondheid draagt bij tot de
verwezenlijking van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
en kan dus daaronder worden gevat.De nieuwe hygiëneverordeningen horen derhalve mede thuis in het gemeenschappelijk
landbouwbeleid. Het feit dat alleen de artikelen 95 en 152 EG in de overwegingen
als rechtsbasis van deze verordeningen worden genoemd, en niet de artikelen
32 tot en met 38 EG, doet daaraan niet af.Dit alles rechtvaardigt het gebruik van artikel 19 van de Landbouwwet
als grondslag voor de uitvoering van de hygiëneverordening op het vlak
van vleeskeuring. Een wijziging van de Landbouwwet is dan ook niet nodig.
Voor de goede orde zij erop gewezen dat de oude richtlijnen inzake de keuring
van pluimveevlees en hazen- en konijnenvlees ook op basis van de Landbouwwet
werden uitgevoerd. Er ontstaat derhalve geen juridisch vacuüm als de
Veewet wordt ingetrokken.De leden van de CDA-fractie vragen hoe de strafbaarstelling van overtredingen
van de hygiëneverordeningen geregeld gaat worden.Bij ministeriële regeling zal worden bepaald dat het verboden is
om in strijd te handelen met de rechtstreeks werkende bepalingen van de hygiëneverordeningen
die betrekking hebben op slachterijen, uitsnijderijen, wildverwerkingscentra
en op de vleeskeuring. Overtreding van op artikel 19 van de Landbouwwet vastgestelde
regels levert op grond van artikel 1, onder 1°, van de Wet op de economische
delicten een strafbaar feit op.De leden van de PvdA-fractie vinden het onduidelijk waarom de intrekking
van diverse wetten in tranches gebeurt, in plaats van op het moment dat de
nieuwe, integrale wet die in de toekomstvisie «Kiezen voor Landbouw»
is aangekondigd, in werking treedt.Zouden de Veewet en de Vleeskeuringswet blijven bestaan, dan zou dat betekenen
dat de onderdelen van de hygiëneverordeningen met betrekking tot de vleeskeuring
via drie wetten moeten worden uitgevoerd. Op basis van de Vleeskeuringswet
zou dan worden geregeld dat het verboden is in strijd te handelen met de hygiëneverordeningen
voor roodvlees bestemd voor de Nederlandse markt, op basis van de Veewet voor
roodvlees bestemd voor het buitenland, en op basis van de Landbouwwet voor
ander vlees, zoals pluimvee-, hazen- en konijnenvlees. Dat zou een onlogische
en ongewenste situatie zijn: tegenover één integraal pakket
aan Europese vleeskeuringsregels zouden drie nationale wetten staan. Eén
wet volstaat, ook nu al. Aangezien de Veewet en de Vleeskeuringswet in vergelijking
tot de Landbouwwet geen adequate basis bieden voor de uitvoering van verordeningen,
is gekozen voor de Landbouwwet.De leden van de PvdA-fractie willen weten of de bepalingen uit de oude
wetten door de Europese wetgeving worden afgedekt.De oude wetten – de Vleeskeuringswet en de Veewet – voorzien
in een basis om Europese richtlijnen inzake vleeskeuring te implementeren
bij algemene maatregel van bestuur en ministeriële regeling. Deze richtlijnen
worden vervangen door de rechtstreeks werkende hygiëneverordeningen.
Deze verordeningen zijn de opvolgers van die oude richtlijnen, en daarmee
van de oude wetten en de daarop gebaseerde uitvoeringsregelgeving. De leden van de LPF-fractie vragen naar de inhoud van artikel 124 van
de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren en willen weten of dit artikel
al dan niet van kracht is. Zij vinden het verwarrend dat het wetsvoorstel
spreekt over de intrekking van de Veewet, terwijl in de memorie van toelichting
wordt gesproken over de intrekking van de bepaalde artikelen van die wet.
Zij vragen om uitleg.De tekst van artikel 124 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren
is gepubliceerd in Staatsblad 1992, nr. 585. Het artikel luidt, voor zover
van belang, als volgt: «De Veewet wordt als volgt gewijzigd: A. De titels
I–IV, VI en VII, alsmede artikel 67 vervallen.» (...) Deze titels
van de Veewet kunnen worden beschouwd als de voorganger van de Gezondheidsen
welzijnswet voor dieren. Zij hebben betrekking op regelgeving ter bescherming
van de diergezondheid. Met de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren waren
de genoemde titels van de Veewet overbodig geworden en konden ze worden ingetrokken.De artikelen van de Veewet die nièt werden ingetrokken door artikel
124 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, te weten de artikelen
66 en 68 tot en met 73, hebben geen betrekking op de diergezondheid, maar
op de keuring van roodvlees voor export. Deze regels, die primair strekken
tot bescherming van de volksgezondheid, vielen buiten de reikwijdte van de
Gezondheids- en welzijnswet voor dieren en moesten in werking blijven.Artikel 124 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren is tot op heden
slechts gedeeltelijk in werking getreden – wat betekent dat de diergezondheidsbepalingen
van de Veewet slechts gedeeltelijk zijn ingetrokken. Dit is geregeld bij koninklijk
besluit van 18 december 1995 (Stb. 1996, 217), waarin is bepaald dat
alleen de artikelen 10, 11, 15 tot en met 34, 37, 38, tweede lid, 39 tot en
met 43, 46, 51 tot en met 64bis, 65, 67 en 81 tot en met 83 van de Veewet
worden ingetrokken. Er gelden op dit moment dus ook nog enkele diergezondheidsbepalingen
van de Veewet. Met het oog op de vereenvoudiging van regelgeving is onderzocht
in hoeverre continuering van die resterende diergezondheidsbepalingen van
de Veewet, en de daarop gebaseerde uitvoeringsregelgeving, noodzakelijk was.
Uit dat onderzoek is niet gebleken dat deze bepalingen, naast die van de Gezondheids-
en welzijnswet voor dieren, nog nodig zijn. De intrekking van die bepaling
hoeft niet via het onderhavige wetsvoorstel geschieden, maar loopt via de
inwerkingtreding van artikel 124 van de Gezondheidsen welzijnswet voor dieren.
Dit wordt geregeld bij koninklijk besluit.Omdat artikel 124 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren niet
voorziet in de intrekking van de vleeskeuringsbepalingen van de Veewet, is
daarvoor een aparte wet vereist. Onderhavig wetsvoorstel strekt hiertoe.De leden van de LPF-fractie vragen in welk opzicht de regering de conclusies
van de werkgroep vleesregelgeving ter harte heeft genomen. Naar hun oordeel
is er geen sprake van een heldere eenduidige aansturing door één
ministerie.De werkgroep heeft vier opties geformuleerd ter zake van de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de minister van
Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Ten aanzien van die opties concludeerde
de werkgroep dat drie – juridisch equivalente – opties mogelijk
zijn (blz. 18 van het rapport «Een hele kluif»; Kamerstukken II
2004/05, 29 279 en 26 991, nr. 26). Ofwel uitvoering van de Europese
vleeskeuringsregelgeving via de Warenwet, ofwel via de Landbouwwet, ofwel
via een nieuwe Vleeswet. Besloten is om op korte termijn te kiezen voor de
tweede optie en voor de langere termijn voor de derde optie, zij het dat het
de bedoeling is dat de vleeswetgeving onderdeel gaat uitmaken van de Wet dieren
en dierlijke producten, zoals aangekondigd in de toekomstvisie «Kiezen
voor Landbouw». Aangezien de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
eerstverantwoordelijk is voor de vleeskeuringsregelgeving, is er wel degelijk
sprake van een heldere aansturing door één minister.De leden van de LPF-fractie vragen of er conflicten zijn met de Warenwet
en de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren als de uitvoering van de hygiëneverordeningen
via de Landbouwwet geschiedt.In de uitvoeringsregelgeving van de Warenwet zijn de onderdelen van de
hygiëneverordeningen met betrekking tot de vleeskeuring uitgezonderd
van de werkingssfeer van die wet (artikel 1, tweede lid, van het Warenwetbesluit
hygiëne van levensmiddelen). De Gezondheids- en welzijnswet voor dieren
heeft een ander toepassingsbereik. De regels op grond van die wet hebben in
de eerste plaats betrekking op de bescherming van diergezondheid.De leden van de LPF-fractie vragen of een nieuwe wettelijke basis voor
de vleeskeuring al in de maak is en wanneer het wetsvoorstel bij het parlement
aanhangig zal worden gemaakt.Het streven is het wetsvoorstel in 2007 in te dienen, nog gedurende de
zittingsperiode van het huidige kabinet.§ 2. Administratieve lasten en bedrijfseffectenDe leden van de CDA-fractie vragen of het juist is dat het onderhavige
wetsvoorstel niet zal leiden tot vermindering van administratieve lasten.
Voor de leden van de PvdA-fractie bestaat op dit punt nog onduidelijkheid,
terwijl de leden van de LPF-fractie vinden dat er toch wel een idee moet bestaan
over de mate van lastenverlichting.Inhoudelijk verandert er weinig aan de vleeskeuringsregelgeving. De nieuwe
Europese hygiëneverordeningen continueren de bepalingen uit de diverse
oude vleeskeuringsrichtlijnen, zij het dat de voorschriften bij elkaar zijn
gebracht en meer geordend zijn en dat er waar mogelijk gewerkt wordt met open
geformuleerde normen in plaats van middelvoorschriften. Dit brengt mee dat
de administratieve lasten van deze Europese regels niet anders zullen uitvallen
voor slachterijen, uitsnijderijen en wildverwerkingscentra.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30331-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl