Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 1999; Verslag algemeen overleg over implementatie Bouwstoffenbesluit, kostenvergelijking bestemmingen baggerspecie, en evaluatie BOOM
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-XI, nr. 49

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-02-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-XI nr. 49

20-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1999nr. 49VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 januari 1999De vaste commissies voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij2 hebben op 10 december 1998 overleg gevoerd met minister Pronk
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en minister Apotheker
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, over:– de voortgangsrapportage implementatie Bouwstoffenbesluit
(VROM-98-888);– de kostenvergelijking voor verschillende bestemmingen van
verontreinigde baggerspecie (26 200-XI, nr. 38);– bevindingen van de evaluatie van het Besluit kwaliteit en
gebruik overige organische meststoffen (BOOM) (18 225, nr. 67).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Udo (VVD) vond met betrekking tot het Bouwstoffenbesluit
een evenwichtige benadering van ecologische en economische belangen van groot
belang. Hierover bestaan echter nog verschillen van inzicht tussen de minister
enerzijds en het bedrijfsleven en de lagere overheid anderzijds, ondanks de
eerder door minister De Boer gedane toezeggingen. Bovendien blijkt uit de
bedrijfseffectentoets dat nog onbekend is wat de markteffecten op secundaire
bouwstoffen zullen zijn; wellicht is hier sprake van een nieuw stortprobleem.
 Het bedrijfsleven heeft grote problemen met het voor de certificering
gekozen systeem. Door statistische aanscherping van de basisnormen dreigen
bepaalde stoffen niet gecertificeerd te worden terwijl ze wel voldoen aan
de normen van de wet. Duidelijk is dat de eisen in de certificeringshandleiding
veel zwaarder zijn dan die in het besluit. Dat kleinere bedrijven zwaarder
worden getroffen dan grote, leidt tot scheve concurrentieverhoudingen. Het
MKB moet als «banenmotor» juist worden gekoesterd. De handleiding
zal in overeenstemming moeten worden gebracht met de Europese regelgeving
omdat anders producenten bij hoge investeringen problemen krijgen als gevolg
van niet toegestane systematieken.Wat de sulfaatnorm betreft vindt de minister niet alleen het bedrijfsleven
maar ook VNG, IPO en Unie van waterschappen tegenover zich. Zij pleiten voor
verhoging van de emissiewaarden bij het gebruik van baksteen, cellenbeton
en bouw- en sloopafval. De normen moeten worden afgestemd op de normale bouwpraktijk
opdat het nieuwe besluit uitvoerbaar is tegen redelijke kosten.De heer Udo was niet gelukkig met de uitkomsten van de bedrijfseffectentoets.
De kosteneffecten komen voor de kleinere bedrijven relatief hard aan, hetgeen
weer tot een ongunstige concurrentiepositie leidt. Hoeveel bouwstoffen zullen
na inwerkingtreding van het Bouwstoffenbesluit moeten worden gestort? De kosten
daarvan zijn bijzonder hoog terwijl nog een fors aantal PM-posten wordt genoemd.
De kosten, verbonden aan beleid en marktvoorkeur, dragen een openeindekarakter.Gebleken is dat het uiterst moeilijk is te voldoen aan de eisen van het
Bouwstoffenbesluit waar het gaat om de streefwaarde bodemkwaliteit. Zijn de
eisen voor de toetsing van bouwstoffen aan de grenzen van categorie 1 niet
te scherp tegen de achtergrond van de integrale milieuafweging?Geconcludeerd kan worden dat tarragrond kan worden teruggebracht naar
de landbouw. Het bedrijfsleven moet ten aanzien hiervan kunnen werken met
een eigen grondcertificeringssysteem. Een oplossing is gevonden door normwijziging
in de sfeer van historische gewasbeschermingsmiddelen. Waar het gaat om problemen
met tarra-afzet, gerijpt of ongerijpt, dient te worden aangesloten bij de
praktijk. De sector zit niet te wachten op een verslechterend imago dat zou
kunnen leiden tot exportproblemen.In het kader van het Bouwstoffenbesluit is hergebruik van lichtverontreinigde
grond als bodem niet langer toegestaan. Vrijstelling is afhankelijk van de
aanwezigheid van bodemkwaliteitskaarten, maar die zijn er niet en komen er
ook niet op korte termijn.De VNG is van oordeel dat er per 1 januari 1999 geen budget beschikbaar
is voor de uitvoeringskosten, verbonden aan het Bouwstoffenbesluit. Een verwijzing
naar het bestuursakkoord-nieuwe stijl is onjuist. Wat is de reactie van de
minister op de mededeling van de VNG dat men hiervoor geen verantwoordelijkheid
wenst te nemen?In het kader van het BOOM is er sprake van een aanzienlijke aanscherping
ten aanzien van de dosering voor niet-agrarische grond, 20 kilo fosfaat per
hectare, maar een inhoudelijke onderbouwing ontbreekt zodat deze aanscherping
beter kan vervallen. Het tegelijkertijd uitrijden van mest en compost is niet
meer mogelijk. De gebruiksmogelijkheden van compost worden sterk beperkt waardoor
de afzet van compost dreigt te stagneren. Ook omdat stikstof uit compost nauwelijks
gevolgen heeft voor het milieu, verdient het aanbeveling om de doseringsnormen
voor compost in het BOOM te laten vervallen. Ook dienen de normen voor koper
en zink te worden aangepast om de productie van zeer schone compost haalbaar
te maken. Overigens is het BOOM al in werking getreden terwijl er niet eerder
door de Kamer over is gesproken. De heer Schoenmakers (PvdA) constateerde dat de gemeenten met
betrekking tot handhaving en uitvoeringskosten betreffende het Bouwstoffenbesluit
in verwarring verkeren waardoor het risico bestaat dat de gestelde doeleinden
niet worden bereikt. Het is van belang dat tussen de verschillende overheidslagen
de eenduidigheid wordt vergroot. Bovendien moeten bedrijfsleven en burgers
het beleid goed kunnen volgen. Tegen die achtergrond is het bijzonder moeilijk
uit te leggen dat het uitrijden van compost nu ineens een milieuvervuilende
activiteit wordt; het is blijkbaar nooit schoon genoeg. Wordt met betrekking
tot de compostcertificering wel de juiste koers gevolgd?Wat normstelling en certificering betreft zijn er verschillen tussen de
wetgeving en de handleiding Bouwstoffenbesluit; ook zijn er problemen met
de afstemming op Europese regelgeving. Dit komt de geloofwaardigheid en een
goede uitvoering niet ten goede. Niettemin vormen consensus en overleg een
belangrijke voorwaarde voor een geslaagd milieubeleid. Aan deze voorwaarde
wordt blijkbaar niet voldaan bij de invoering van het Bouwstoffenbesluit op
1 januari 1999.Wanneer de voorgestelde maatregelen leiden tot een nieuwe afvalstroom
die vervolgens gestort moet worden, worden er weer nieuwe problemen gecreëerd.
Wat is de omvang van de afvalstroom wanneer het beoogde beleid wordt doorgezet?
Het verdient aanbeveling het Bouwstoffenbesluit wel in te voeren maar daarnaast
moet een overgangstermijn worden gehanteerd terwijl een evaluatie duidelijk
moet maken wat haalbaar, redelijk en controleerbaar is. Hoe worden in deze
overgangstermijn overtreders benaderd?De heer Ter Veer (D66) stelde maximaal hergebruik van (afval)stoffen
voorop, in combinatie met milieuregels. Voor de handhaving daarvan moeten
afspraken worden gemaakt over procedures, regulering van stoffenstromen, interne
milieuzorg binnen een aantal sectoren enz. Daartoe is een certificeringssysteem
nodig dat praktisch, uitvoerbaar en controleerbaar is. In dit kader mag niet
worden afgeweken van wettelijke normen. Het bedrijfsleven geeft aan dat er
in de praktijk sprake is van het ophogen van deze wettelijke normen met ongeveer
35%. Waarom is het niet gelukt om in redelijkheid met betrokkenen tot overeenstemming
te komen? Zou een nieuwe poging alsnog consensus kunnen opleveren?Is de conclusie juist dat het probleem van de tarragrond van de agenda
kan worden afgevoerd?De tijdelijke vrijstelling van afvalstoffenbelasting voor baggerspecie
die wordt gestort, geldt tot een nader te bepalen tijdstip. Waarvan is deze
termijn afhankelijk? Is het mogelijk om ten aanzien hiervan te komen tot een
goedkoper systeem dat concurrerender is dan bij storten mogelijk is?De heer Ter Veer kon instemmen met de normen van het BOOM, inclusief die
voor koper en zink. Een nadere onderbouwing van hoeveelheden per hectare is
echter noodzakelijk.De heer Rietkerk (CDA) zag met betrekking tot het Bouwstoffenbesluit
nog te veel vragen en onduidelijkheden. De fractie van het CDA maakt zich
zorgen over de effecten van gedwongen schaalvergroting, onderstreept het belang
van het ondernemerschap in kleinere en gespecialiseerde bedrijven en verlangt
een beter inzicht in de markteffecten voor álle bedrijven. Daarnaast
zijn er de lastenverzwaring en de administratieve rompslomp. Welke bedrijven
zullen na invoering van het Bouwstoffenbesluit de poort moeten sluiten? Het Bouwstoffenbesluit dient goed uitvoerbaar en handhaafbaar te zijn.
Met behoud van milieuvoorwaarden is de overheid verplicht een goed evenwicht
te vinden tussen bescherming van bodem en water en optimalisering van hergebruik.
De voorkeur moet worden gegeven aan grenswaarden boven streefwaarden omdat
grenswaarden beter uitvoerbaar zijn en ook beter kunnen worden onderbouwd.
Voorts moet meer aandacht worden gegeven aan immobilisatie; via
innovatieve ontwikkelingen kunnen materialen op een prima manier toepasbaar
worden gemaakt.Wat de sulfaatnorm betreft leveren bepaalde bouwstoffen en -materialen
grote problemen op, zodat door bedrijfsleven, IPO, VNG en Unie van waterschappen
wordt gepleit voor generieke verhoging van emissiewaarden. Zijn nadere studieresultaten
beschikbaar? Wat zijn de effecten van het Bouwstoffenbesluit voor kleiwinning
in combinatie met natuurontwikkeling?De heer Rietkerk was tevreden met de verruiming, doorgevoerd ten aanzien
van tarragrond; hierdoor zijn aanvankelijke bezwaren weggevallen. Het invoeren
van het gebruik van bodemkwaliteitskaarten lijkt wat overdreven; dit voorstel
kan vervallen. Welke gevolgen treden op voor de exportpositie van agrarische
producten?Liever minder regels en een goede handhaving dan een batterij aan regels
en onvoldoende handhaving; dit geldt zowel voor de bestuurlijke als de strafrechtelijke
handhaving. Voldoet het Bouwstoffenbesluit aan dit uitgangspunt of is deregulering
nodig? Met VNG en IPO moet consensus over uitvoering en handhaving worden
bereikt. Het verschil van inzicht met betrekking tot het kostenniveau tussen
de VNG (24 mln.) en de minister (5 mln.) wil de minister in het kader van
het bestuursakkoord wegnemen, maar dit lijkt geen geëigende werkwijze.Het is onbegrijpelijk dat bedrijven die aan de wettelijke regels voldoen,
geen certificaat zouden krijgen. Het is blijkbaar voor bepaalde bedrijven
eenvoudig onmogelijk om aan de in het kader van het Bouwstoffenbesluit gestelde
sulfaatnorm te voldoen. Kennelijk is het Bouwstoffenbesluit zwaarder dan de
wet. De kleinere en gespecialiseerde bedrijven hebben het bovendien al bijzonder
moeilijk als gevolg van algemene marktontwikkelingen, zodat de verlangde investeringen
een dubbele aanslag betekenen. Gelet op de voor deze bedrijven relatief zeer
hoge certificeringskosten zal voor deze categorie een aparte regeling moeten
worden getroffen.Ook aan het BOOM is weer administratieve rompslomp verbonden. Vooral voor
composteerbedrijven levert deze papierwinkel een probleem op. Opvallend is
dat de Vereniging van afvalverwerkende bedrijven (VVAV) amper of niet bij
dit voorstel is betrokken. Per 1 september zullen weer nieuwe beperkingen
worden doorgevoerd voor de afzet van compost, zulks in relatie met het mineralenaangiftesysteem,
Minas. Dit staat haaks op eerder verschenen berichten die aangaven dat er
van een wezenlijke koerswijziging geen sprake zou zijn. Ook rijst de vraag
of de zinknormen niet onevenredig streng zijn. Het antwoord van de regeringDe minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer herinnerde eraan dat het eerste ontwerp voor het Bouwstoffenbesluit
in 1991 werd opgesteld. Na overleg, mede met het bedrijfsleven en vervolgens
met de Kamer, werd het besluit in 1995 in het Staatsblad gepubliceerd. Per
1 januari 1996 trad de verwijderingsplicht in werking. In overleg met de Kamer
werd besloten de volledige inwerkingtreding uit te stellen tot 1 januari 1999
zodat wederom overleg met het bedrijfsleven kon plaatsvinden en het bedrijfsleven
zich op een en ander kon voorbereiden. In de loop van de tijd is de optiek
van het desbetreffende voorstel gewijzigd. Omdat het bedrijfsleven bezwaar
maakte tegen de aanvankelijk gekozen samenstellingseisen werden deze vervangen
door uitloogeisen; ook vele andere wijzigingen en versoepelingen zijn doorgevoerd.
Al met al wordt hierover al tien jaar met de Kamer en het bedrijfsleven gesproken.
Het is gewenst dat er nu eens met het Bouwstoffenbesluit wordt gestart. De
bedrijven die zich op deze invoering hebben voorbereid en daartoe
investeringen hebben gepleegd, mogen niet worden gestraft door een nieuw uitstel.Ook in de nu voorgelegde voortgangsrapportage zijn weer versoepelingen
aangegeven. De conclusie moet zijn dat er voortdurend consciëntieus met
het bedrijfsleven overleg is gevoerd met de bedoeling om consensus te bereiken,
met inachtneming van de doelstelling van het Bouwstoffenbesluit: het tot stand
brengen van een goed evenwicht tussen verantwoord hergebruik van bouwstoffen
en bescherming van bodem en oppervlaktewater. Onhaalbare, absolute normen
ten aanzien van schoon water en schone bodem worden niet gesteld; er is geen
sprake van «milieufundamentalisme». Het gaat om een niveau dat
in overeenstemming is met belangrijke voorwaarden op het terrein van milieuhygiëne
en gezondheid.De periode van voorbereiding en theorie is nu voorbij. Na de inwerkingtreding
van het Bouwstoffenbesluit zal er sprake moeten zijn van monitoring en evaluatie
op basis van de praktijk. Deze evaluatie behoeft niet ambtelijk te gebeuren,
maar kan onafhankelijk of in gezamenlijkheid met het bedrijfsleven plaatsvinden.
In een recente brief spreekt het VNO nog altijd zorgen over de invoering van
het Bouwstoffenbesluit uit; de vraag of die zorgen terecht zijn, zal aan de
hand van de praktijk moeten worden beantwoord. Binnen anderhalf jaar na de
start van de toepassing van het Bouwstoffenbesluit kan samen met het bedrijfsleven
worden nagegaan of normen onhaalbaar blijken te zijn of te hoog zijn gesteld,
in hoeverre wijzigingen ten aanzien van de certificering nodig zijn, enz.Men zou elke baksteen afzonderlijk kunnen beoordelen om na te gaan of
aan de normen wordt voldaan; dat is ondoenlijk. In beginsel is overeenstemming
bereikt over een certificeringssysteem dat kan worden beschouwd als een privaatrechtelijke
activiteit waarvoor in eerste instantie de producenten van bouwstoffen zelf
verantwoordelijk zijn. De overheid kan de certificaten erkennen en garandeert
de kwaliteit daarvan. Hiertoe is op initiatief van het bedrijfsleven de stichting
Bouwkwaliteit opgericht; de overheid facilieert totstandkoming van een handleiding.
Bedrijven die aan de normen voldoen, kunnen ervan uitgaan dat ze worden gecertificeerd.
Steekproeven worden genomen in de bouwstofstromen die worden geproduceerd.
Men baseert zich daarbij op een methode die is gekoppeld aan statistisch onderzoek.
Bij dit systeem is het mogelijk dat onderdelen van bouwstromen niet aan de
normen voldoen. In extreme situaties is het zelfs mogelijk dat 49% van de
totale stroom niet aan de norm voldoet terwijl er toch sprake is van certificering.
Bij de ene steekproef mogen normen worden overschreden wanneer bij de andere
steekproef blijkt dat onderdelen zeer goed aan de normen voldoen. De stelling
dat door middel van het certificatieproces een scherpere norm wordt geïntroduceerd
dan in de wet, is dan ook niet handhaafbaar. Wanneer bedrijven aan de wettelijke
regels voldoen, komen ze voor certificering in aanmerking.De handleiding voor de certificering is opgesteld door onafhankelijke
deskundigen van TNO, de Technische universiteit Delft, ECN en RIVM. Bovendien
is een second opinion verkregen van de Technische universiteit Eindhoven waarin
wordt geconcludeerd dat de handleiding redelijk en juist is. De systematiek,
opgenomen in de handleiding, is conform het advies van de Technische commissie
bodembescherming. Het certificaat dient twee doeleinden: het garandeert de
consument dat de bouwstoffen gemiddeld aan de normen voldoen en de producent
wordt het vertrouwen gegeven dat hij niet met onredelijke eisen wordt geconfronteerd.
De te hanteren opzet is niet uitsluitend op het departement uitgedacht; deskundigen
en bedrijfsleven zijn er nauw bij betrokken geweest. Ook de toepassing van
het certificeringssysteem kan anderhalf jaar na de inwerkingtreding van het
Bouwstoffenbesluit per 1 juli 1999 een onderdeel zijn van de al genoemde evaluatie.Komt een bepaalde leverancier regelmatig met een bouwstoffenstroom die
in zijn totaliteit niet aan de normen voldoet, dan wordt uiteindelijk het certificaat voor het desbetreffende bedrijf ingetrokken. Dit gebeurt
niet onmiddellijk; er dient ook in deze situatie sprake te zijn van redelijk
overleg tussen de certificerende instelling en het bedrijf. In eerste instantie
wordt het bedrijf in staat gesteld alsnog aan de normen te voldoen. Hier kan
worden gedacht aan een parallel met gele en rode kaarten.De kosten die het certificeringsproces met zich brengt, kunnen leiden
tot veranderingen in concurrentieposities. Zo kan de concurrentiepositie van
bijvoorbeeld kleinere producenten van baksteen verslechteren. Uit de bedrijfseffectentoets
is echter niet de conclusie voortgekomen dat het op grond hiervan onmogelijk
is om de vereiste investeringen te plegen. Het is begrijpelijk dat bedrijven
de te maken kosten nogal zwaar aanzetten. In de al genoemde periode van anderhalf
jaar zullen, in overleg met het VNO, ook de bedrijfseconomische effecten kunnen
worden betrokken bij de evaluatie. Wanneer bedrijven nog nooit investeringen
hebben gepleegd om aan normen te voldoen, worden ze nu met relatief hoge kosten
geconfronteerd. Hoe dan ook, uiteindelijk zullen grotere en kleinere bedrijven
investeringen moeten plegen om aan de gestelde normen te voldoen, maar door
middel van evaluatie zal worden nagegaan in hoeverre onredelijke situaties
zich voordoen.De sulfaatimmissiewaardenorm is reeds met de factor 1,5 verhoogd voor
menggranulaat. De bedrijfseffectentoets leidt niet tot de conclusie dat het
op bedrijfseconomische gronden noodzakelijk is om tot verdergaande verruiming
over te gaan. Zou deze norm in generieke zin verder worden verhoogd, dan zou
in lokale situaties de WHO-drinkwaternorm kunnen worden overschreden. Bovendien
hebben sommige bedrijven al fors geïnvesteerd om aan deze immissienorm
te voldoen; zij mogen niet worden «gestraft» door het aanpassen
van deze norm. Overigens kan ook dit aspect bij de evaluatie na anderhalf
jaar worden betrokken.Gesprekken worden gevoerd met bedrijven die menen een nuttiger en wellicht
ook goedkopere verwerking van baggerspecie te hebben gevonden, bijvoorbeeld
in de vorm van dakbedekkingsgrind. De Kamer zal op de hoogte worden gehouden
van de perspectieven die deze ontwikkelingen bieden.Vastgesteld is dat de maatregelen die Nederland in het kader van het Bouwstoffenbesluit
treft, passen bij de regelgeving die op het moment door de Europese Unie voor
deze sector wordt ontworpen. Wachten op deze regelgeving zou tot een onaanvaardbare
vertraging leiden. Wanneer dat op termijn gewenst blijkt te zijn, zal de Nederlandse
regelgeving aan de Europese worden aangepast.Tussen het departement en de VNG is een verschil van inzicht gerezen over
het niveau van de handhavingskosten in het kader van het Bouwstoffenbesluit.
Een onderzoek hiernaar wordt in januari 1999 afgerond, dus ver vóór
het Bouwstoffenbesluit operationeel wordt. Op langere termijn zal in deze
financiering worden voorzien door middel van het bestuursakkoord. Voor de
jaren 1999 en 2000 kunnen op basis van redelijkheid middelen beschikbaar worden
gesteld uit het bodemsaneringsbudget.De minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij deelde mee
dat er aanvankelijk nog twijfels waren over de mogelijkheid positieve conclusies
ten aanzien van landbouwgrond ook te laten gelden voor tarragrond. Aanvullend
onderzoek heeft echter aangetoond dat het overgrote gedeelte van deze grond
aan de normen voldoet. In verse tarragrond komen weliswaar rottingsverschijnselen
voor, maar wanneer men die enige tijd laat rijpen, blijken de overschrijdingen
van tijdelijke aard te zijn. De conclusie is dan ook gerechtvaardigd dat het
probleem van de tarragrond als opgelost kan worden beschouwd. Voorzover zich
nog met betrekking tot een kleine hoeveelheid problemen voordoen, kan met
behulp van actief bodembeheer worden bereikt dat afzet op vergelijkbare
grond mogelijk is, zodat gesleep over grote afstanden wordt voorkomen.Wat de compostdoseringnormen betreft is in 1995 afgezien van de beoogde
aanscherping. Hetzelfde geldt voor het afzien van het introduceren van de
kwaliteitsnormen voor 2000, juist om het hergebruik zoveel mogelijk te stimuleren.
Geconcludeerd mag worden dat er wat dit betreft goed naar het bedrijfsleven
is geluisterd.Ten aanzien van het BOOM zijn wijzigingen doorgevoerd die te maken hebben
met de introductie van het stelsel van regulerende mineralenheffingen, mede
op basis van Europese regelgeving als gevolg van de nitraatrichtlijn. Hiermee
is in procedurele zin niets mis, mede gelet op algemene raakvlakken van het
BOOM met de mestwetgeving. De Vereniging van afvalverwerkers heeft zich aan
de hand van een aantal praktijkargumenten die hiermee samenhangen, in haar
brief van 14 oktober 1998 zorgen gemaakt over de gevolgen van de aangescherpte
aanwendingsmogelijkheden. Vervolgens is deze vereniging naar aanleiding van
dit schrijven gevraagd precies aan te geven waar en hoe deze praktijkproblemen
zich voordoen, zodat duidelijk kan worden hoe het precies zit met de aangegeven
«val» aan voorraden van 70 naar 20 kg fosfaat per hectare. In
het kader van de derde voortgangsrapportage die begin 1999 verschijnt, zal
op basis van gerichte analyses en conclusies van deze praktijkproblemen op
dit vraagstuk worden ingegaan.Het verzoek om de zink- en kopernormen voor zeer schone compost te verruimen,
kan niet worden ingewilligd. In het kader van het contaminantenbeleid zijn
zink en koper als prioritaire stoffen aangemerkt, zodat er sprake zou zijn
van aantasting van een hoofddoelstelling. Nadere gedachtewisselingDe heer Udo (VVD) vond het argument van de minister van VROM
dat met betrekking tot het Bouwstoffenbesluit zóveel versoepelingen
zijn doorgevoerd dat nu tot invoering moet worden overgegaan, niet sterk.
De conclusie moet zijn dat men dertien jaar geleden dit proces is begonnen
met het stellen van normen die bedrijfseconomisch en milieutechnisch zonder
meer onhaalbaar waren. De minister komt ook nu niet tegemoet aan verzoeken
betreffende certificering en sulfaatnormen, zodat consensus met het bedrijfsleven
uitblijft. De fractie van de VVD is van oordeel dat het proces met betrekking
tot deze onderdelen nog niet kan worden afgerond. Dat enkele bedrijven in
technologische zin als voorlopers kunnen worden beschouwd, kan geen argument
zijn om ook de rest van de sector maar op te hangen aan onmogelijke normen.
Gevreesd moet worden dat als gevolg hiervan vele bedrijven zouden «omvallen».
Bovendien is er het stortprobleem als gevolg waarvan moet worden geconcludeerd
dat ook het milieu niet als winnaar naar voren komt. Het Bouwstoffenbesluit
kan in zijn nu gepresenteerde vorm eenvoudig niet per 1 januari 1999 worden
ingevoerd. In verschillende opzichten gaat men met dit besluit een stap te
ver.Nadat in Nederland de overheid de huishoudens heeft verzocht om GFT-afval
gescheiden aan te bieden, blijkt nu dat belangrijke hoeveelheden compost niet
afzetbaar zijn en moeten worden verbrand of gestort, hetgeen bijzonder kwalijk
is voor het draagvlak ten behoeve van het milieu. Natuurlijk moet worden voldaan
aan de Europese nitraatrichtlijn omdat anders zeer hoge boetes dreigen, maar
is het wel noodzakelijk om de afzetmogelijkheden voor compost zo zwaar onder
druk te zetten?De heer Schoenmakers (PvdA) vroeg zich af of de in het Bouwstoffenbesluit
voorgestelde methodieken inderdaad zouden leiden tot nieuwe, te storten afvalstromen.De te hanteren normen dienen op een rationele manier te worden benaderd,
mede omdat ze voortdurend aan veranderende inzichten en technologische
factoren moeten worden aangepast. De in de milieuwereld gehanteerde «best
practical means» variëren. Tegen die grond is de keuze van het
woord «versoepelen» wat ongelukkig. Van groot belang is dat de
evaluatie goed wordt opgezet en wordt benut om samen met het bedrijfsleven
te komen tot goede oplossingen voor gerezen problemen. In elk geval kan nu
niet tot verder uitstel van de invoering van het Bouwstoffenbesluit worden
besloten. Wat gebeurt er in de evaluatieperiode met het sanctiebeleid? In
deze periode mogen er onder de bedrijven geen slachtoffers vallen.De heer Ter Veer (D66) stelde de vraag hoeveel bedrijven nu
aan de certificeringseisen zouden voldoen, en hoeveel niet. Welke stoffenstromen
zouden niet gecertificeerd kunnen worden? Is de minister bereid om nogmaals
intensief overleg met het bedrijfsleven op te starten met de bedoeling om,
gelet op de toezeggingen die nu zijn gedaan, tot consensus te komen? De fractie
van D66 is van oordeel dat het tijd is om met het Bouwstoffenbesluit te beginnen,
zij het onder de condities die nu door de minister zijn aangegeven.De heer Rietkerk (CDA) stelde vast dat bedrijven voor certificatie
in aanmerking komen wanneer zij aan de wettelijke regels voldoen. Inderdaad
zijn in de loop van de tijd de normen voortdurend aangepast; men is wat dit
betreft door de tijd ingehaald. Dit levert voor de minister en het bedrijfsleven
voor het komende halfjaar een inspanningsverplichting op om zoveel mogelijk
problemen weg te nemen.De fractie van het CDA heeft grote moeite met de effecten van het Bouwstoffenbesluit
voor kleinere en gespecialiseerde bedrijven; voor deze categorie zou een aparte
regeling moeten worden opgesteld. Voorkomen moet worden dat als gevolg van
de hoge kosten en gedwongen schaalvergroting bedrijven omvallen.De heer Rietkerk herhaalde dat zijns inziens de bodemkwaliteitskaarten
kunnen vervallen. Het is jammer dat de minister van LNV niet bereid is de
zinknorm bij te stellen omdat daarmee de productie van zeer schone compost
in feite onmogelijk wordt gemaakt. Bovendien is er, als gevolg van MINAS-regels,
per 1 september 1999 sprake van verdere beperking voor de afzet van compost.
In deze zin is er wel degelijk sprake van een koerswijziging.De minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserijonderstreepte
dat de Vereniging van afvalverwerkers is gevraagd praktische knelpunten en
afzetproblemen goed in beeld te brengen. Deze zullen worden bezien mede tegen
de achtergrond van het dwingende karakter van de Europese regelgeving. Steeds
moet worden gestreefd naar een goede balans tussen milieuwinst als gevolg
van compostering en milieuverlies bij aanwending daarvan op gronden. Als de
VVAV met goede argumenten komt, zullen die worden betrokken bij de derde voortgangsrapportage,
inclusief een standpunt van de minister.Als gevolg van bestaande regels is het eenvoudig niet mogelijk om de eis
inzake de bodemkwaliteitskaarten te schrappen. Wat de normen voor zink en
koper betreft is het de Kamer zelf geweest, die ten aanzien van deze metalen
prioritaire doelstellingen heeft aangegeven. Overigens zal ook hieraan aandacht
worden gegeven in de «praktijkbrief» van de VVAV, zodat duidelijk
kan worden of als gevolg van deze normen een onbalans ontstaat.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer herinnerde eraan dat bij de enkele maanden geleden over de drinkwaterkwaliteit
gevoerde discussie de fractie van de VVD bepleitte om alles in het werk te
stellen opdat die kwaliteit zou worden gegarandeerd. Er werd op aangedrongen
dat meer middelen zouden worden ingezet om lood uit drinkwater
te verwijderen. Het is weinig consistent om nu, in verband met de sulfaatnorm
een heel andere benadering te kiezen. Normen zijn bespreekbaar, maar de ondergrens
wordt gevormd door gezondheidsaspecten, in het onderhavige geval door de WHO-regels.
Een generieke versoepeling van de sulfaatnorm is op grond hiervan niet mogelijk.In beginsel voldoen bedrijven aan de certificeringseisen wanneer ze voldoen
aan de wettelijke eisen. Uit de bedrijfseffectentoets is naar voren gekomen
dat één bedrijf wellicht in problemen zou komen; dit bedrijf
produceert kleikorrels. Naar de specifieke situatie van dit bedrijf zal worden
gekeken; dat is nog niet gebeurd.Specifieke afvalstromen die tot problemen zouden leiden, worden niet voorzien.
In beginsel is alles certificeerbaar. Een van de conclusies van de bedrijfseffectentoets
is dat het hele proces zal leiden tot meer mogelijkheden voor hergebruik.
Bij de evaluatie zal ook aandacht worden gegeven aan de verhouding tussen
hergebruik en storten.Wat de bedrijfseconomische aspecten betreft, heeft het RIVM aangegeven
dat voor sommige sectoren, waaronder de branche betonen metselmortel en de
keramische industrie, de kostenverschillen kunnen oplopen tot een factor 10.
Meer in het algemeen geldt dat voor kleinere bedrijven een relatief hoge drempel
een probleem kan zijn. Voorkomen moet worden dat deze problemen tot een zodanige
verslechtering van de concurrentiepositie leiden dat bedrijven «omvallen».
In de periode tot de effectieve inwerkingtreding van het Bouwstoffenbesluit
op 1 juli 1999 zal nader met het bedrijfsleven overleg worden gevoerd
over eventuele consequenties voor specifieke, kleine bedrijven in de genoemde
sectoren. Het betreft dus geen algemeen maar specifiek op het MKB gericht
overleg, waarmee in feite op de evaluatie wordt vooruitgelopen.Wanneer tijdens de evaluatieperiode van anderhalf jaar blijkt dat een
bedrijf in de foute marge zit, betekent dit niet direct dat het certificaat
wordt ingetrokken. Het certificeringsproces is in handen van de sector zelf.
Als een bedrijf de «gele kaart» is gegeven, wordt daarmee de eis
gesteld dat het vervolgens wél aan de gestelde normen voldoet. Daartoe
wordt het bedrijf in de gelegenheid gesteld. Pas wanneer er sprake moet zijn
van een «rode kaart», wordt het certificaat ingetrokken. De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,ReitsmaDe voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij,Ter VeerDe griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,De GierXNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Van Middelkoop (GPV),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn
(PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA), Van der Knaap
(CDA), Ravestein (D66), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks),
Oplaat (VVD), Van der Staaij (SGP), Van Dok-van Weele (PvdA), Schoenmakers
(PvdA), Udo (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Stellingwerf (RPF), Dijksma (PvdA), Valk (PvdA),
Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-Van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), Bos (PvdA), Van den Akker (CDA), Giskes
(D66), M. B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Niederer (VVD),
Van 't Riet (D66), Waalkens (PvdA), Spoelman (PvdA), Voorhoeve (VVD). XNoot2Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal
(PvdA), Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA),
Poppe (SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Duivesteijn (PvdA), Stellingwerf
(RPF), M. B. Vos (GroenLinks), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman
(CDA), Th. A. M. Meijer (CDA), Hermann (GroenLinks), Geluk
(VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Atsma (CDA), Oplaat (VVD), Schoenmakers (PvdA),
Waalkens (PvdA), Udo (VVD), Herrebrugh (PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Van Zuijlen (PvdA), Ravestein (D66), Zijlstra
(PvdA), Albayrak (PvdA), Kant (SP), Mosterd (CDA), Bos (PvdA), Van Middelkoop
(GPV), Van der Steenhoven (GroenLinks), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt (VVD),
Te Veldhuis (VVD), Cornielje (VVD), Buijs (CDA), Rietkerk (CDA), Karimi (GroenLinks),
Kamp (VVD), Reitsma (CDA), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), Dijksma (PvdA),
Belinfante (PvdA), Voorhoeve (VVD), De Boer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-XI-49.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl