Kerncentrale Borssele; Verslag schriftelijk overleg over inzage in vertrouwelijke stukken kerncentrale Borssele
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30000, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30000 nr. 21

11-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInleidingVragen en opmerkingen van de fractiesAntwoorden van de StaatssecretarisSamenvattingMinisteriële verantwoordelijkheidArtikel 68 GrondwetPositie landsadvocaatBeleidslijn adviezen landsadvocaatSlot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30000Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 000Kerncentrale Borsselenr. 21VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 11 april 2006In de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 bestond er bij enkele fracties behoefte een aantal vragen
en opmerkingen ter beantwoording voor te leggen aan de staatssecretaris van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over inzage in vertrouwelijke
stukken kerncentrale Borssele.De op 14 maart 2006 toegezonden vragen zijn, met de door de staatssecretaris bij brief van 11 april 2006 toegezonden
antwoorden, voorzien van een inleiding, hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,BuijsDe adjunct-griffier van de commissie,Van HalenInleidingBij brief van 14 maart jl. stelde de vaste commissie voor VROM mij
een aantal vragen betreffende inzage in het advies van de landsadvocaat en
het rapport van ECN over eventuele sluiting van de centrale Borssele. In antwoord
op eerdere verzoeken heb ik de Kamer reeds laten weten dat het kabinet niet
kan voldoen aan dit verzoek, aangezien dit strijdt met het belang van de Staat1. Er hebben zich sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden
voorgedaan, die mij op dit punt tot een ander oordeel brengen. Uiteraard zal
ik dat, mede aan de hand van de vragen die bij de brief van 14 maart
jl. werden gesteld, nog een keer toelichten.Vragen en opmerkingen van de fractiesDe leden van de PvdA-fractie stellen zich op het standpunt dat het parlement
zónder inzage in de betreffende documenten van het ECN en de Landsadvocaat
geen adequaat oordeel kan geven over de door de regering onderhandelde overeenkomst
met Borssele. Voor een beoordeling van een uitkomst van de onderhandeling
tussen Staat en de bedrijven Essent en Delta dient immers een helder inzicht
te bestaan in de juridische positie van de Staat ten opzichte van de bedrijven
vóórdat de onderhandelingen werden gestart en van de economische
risico’s die de Staat loopt in andere scenario’s dan het afsluiten
van dit convenant. De regering heeft de Kamer tot nu toe geen adequate informatie
verschaft over de precieze juridische positie van de Staat tegenover de betreffende
bedrijven en heeft de Kamer slechts inzage gegeven in de ondergrens en de
bovengrens van de economische risico’s, zonder daarbij inzicht te geven
in mogelijke tussenliggende scenario’s. Zonder de achterliggende documenten
is niet te controleren of de regering de juiste keuzes heeft gemaakt bij het
afsluiten van het convenant.Het argument dat bij inzage in de betreffende documenten de positie van
de Staat in het geding zou zijn, is door de regering niet aannemelijk gemaakt.
Niet valt in te zien hoe de positie van de Staat in het geding zou kunnen
komen wanneer de betreffende documenten ter vertrouwelijke inzage aan leden
van de Kamer zou worden voorgelegd, zoals gevraagd in de aangenomen motie
Samsom 30 000, nr. 8. De vertrouwelijkheid garandeert immers dat gevoelige
informatie niet beschikbaar komt voor derden die er in eventuele gerechtelijke
procedures hun voordeel mee zouden kunnen doen. Ook de Kabinetsnotitie over
de reikwijdte van de grondwet (28 362, nr 2.) is hier duidelijk over
blijkens de volgende passage: «ook indien deze belangen in het geding
zijn, geldt dat de gevraagde informatie, met uitzondering van informatie die
de eenheid van de Kroon of de eenheid van regeringsbeleid in gevaar zou kunnen
brengen vaak wel vertrouwelijk kan worden verstrekt».De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het besluit van de
regering de Kamer te weigeren (vertrouwelijk) inzage te geven in de onderzoeksrapporten
van de Landsadvocaat en ECN die betrekking hebben op de sluiting van de kerncentrale
Borssele. Deze leden vragen de regering beargumenteerd aan te geven waarom
het kabinet bij herhaling weigert de Kamer (vertrouwelijk) inzage te geven
in de eerdergenoemde onderzoeksrapporten.In het verlengde hiervan vragen de leden van de CDA-fractie of het kabinet
recent een (nieuwe?) beleidslijn heeft vastgesteld over de vraag hoe met artikel
68 van de Grondwet om wordt gegaan? Zo ja, hoe luidt deze? In hoeverre wijkt
deze beleidslijn af van hetgeen is neergelegd in de notitie van de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties met betrekking tot de reikwijdte
van artikel 68 van de Grondwet (Kamerstukken II, 28 362, nr. 2)?Tot slot bevreemdt het de leden van de CDA-fractie dat het kabinet de
Kamer wel vertrouwelijk inzage geeft in de stukken die betrekking hebben op
de besluitvorming rond de uitzending van Nederlandse militairen naar Uruzgan
en dit weigeren ten aanzien van de onderzoeksrapporten met betrekking op de
sluiting van Borssele. Wat is naar het oordeel van het kabinet het onderscheid
tussen het vertrouwelijk ter inzage geven van de stukken over de uitzending
naar Uruzgan en het niet vertrouwelijk ter inzage willen geven van de stukken
over de kerncentrale Borssele?De leden van de SP-fractie zijn zeer teleurgesteld in de volhardendheid
van het kabinet geen (vertrouwelijke) inzage te geven in het advies van de
landsadvocaat met betrekking tot de eventueel te betalen schadevergoeding
aan de eigenaren van de kerncentrale in Borssele. Het lijkt erop dat dit kabinet
steeds vaker zonder inhoudelijke toelichting weigert informatie naar de Kamer
te zenden. Dit is een ondermijning van het democratisch besluitvormingsproces
en het niet verstrekken van vertrouwelijke informatie mag enkel met de grootst
mogelijke terughoudendheid gebeuren en goed onderbouwd (dat wil zeggen dat
het belang van de Staat onomstotelijk vaststaat).De leden van de SP-fractie vragen de staatssecretaris om de motie Samson
(30 000, nr. 8) voortvarend uit te voeren. Mocht alsnog besloten worden
deze niet uit te voeren, dan zou het Kabinet dit op zijn minst met inhoudelijke
argumenten moeten omkleden.De leden van de SP-fractie zien de hoogte van de schadevergoeding bij
een sluiting van de centrale in Borssele als doorslaggevend in de besluitvorming.
Zij zijn bovendien van mening dat het belang van de Staat erger geschonden
is door de uitspraken van de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer over een schadevergoeding tot 1 miljard euro, veel
meer dan door het openbaar maken van het advies van de landsadvocaat. Vandaar
dat deze leden opheldering wensen over het staatsbelang dat in deze fase van
de onderhandelingen nog in het geding is.De leden van de GroenLinks-fractie zijn het zeer oneens met het kabinetsbesluit
dat correspondentie tussen Staat en Landsadvocaat in principe niet (zelfs
niet vertrouwelijk) ter inzage wordt gegeven aan het parlement. De Kamer wordt
hierdoor ernstig belemmerd in zijn controlerende taak. Het argument dat het
landsbelang in het geding is wanneer deze stukken wél ter inzage worden
gegeven, wordt naar de mening van deze leden subjectief en arbitrair toegepast.
Met evenveel recht kan namelijk worden betoogd dat het grondrecht van de democratisch
gekozen Tweede Kamer wordt geschonden wanneer het zijn controlerende taak
niet kan uitoefenen. Deze arbitrairheid blijkt ook uit het feit dat de Kamer
in een aantal gevallen wel degelijk inzage heeft gekregen in stukken van de
landsadvocaat, ook tijdens de besluitvormingsfase.Op grond van artikel 68 van de Grondwet moet elke informatie die niet
in strijd is met het belang van de staat aan de Kamer(s) gegeven worden. Dit
is dus een grondrecht waarbij van de weigeringsgrond (staatsbelang) slechts
hoogst zelden gebruik zou mogen worden gemaakt. Hier past elke keer een zeer
grondige motivatie en zeker geen algemene verwijzing naar een kabinetsbesluit.
In dat licht hebben de leden van de GroenLinks-fractie ook ernstig kritiek
op de weigering van de minister van Verkeer en Waterstaat op het verzoek van
de werkgroep HSL-Zuid (brief van 28 februari 2006) om stukken van de
landsadvocaat te mogen inzien, met als enige motivatie dat deze weigering «in
lijn» is «met het daarover genomen kabinetsbesluit»1.Deze leden willen weten waarom er wordt afgeweken van de kabinetsnotitie
van januari 2002 (28 362, nr. 2), waarin staat dat het beroep op het staatsbelang een uitzondering behoort te zijn en informatie vaak wel
vertrouwelijk kan worden verstrekt.De staatssecretaris beroept zich bij de weigering – door staatssecretaris
Van Geel – om de rapporten van de Landsadvocaat en het ECN die betrekking
hebben op de sluiting van kerncentrale Borssele ter (vertrouwelijke) inzage
te geven aan de Kamer op twee motieven: het staatsbelang en het feit dat «de
kwestie zich nog in de fase van besluitvorming bevindt» (brief staatssecretaris
9 maart 2005, 30 000, nr 4). Beide motieven vinden de leden van
de GroenLinks-fractie niet terecht. Ten eerste heeft de staatssecretaris verzuimd
aan te geven welk staatsbelang in zijn ogen in het geding is en hoe dat afweegt
tegen het zwaarwegende belang van controle door het parlement. Ten tweede
zou het argument dat de besluitvorming nog niet is afgerond, betekenen dat
stukken van de landsadvocaat pas ingezien mogen worden op het moment dat de
besluitvorming al afgerond is. Dat is per definitie te laat.De weigering van inzage steekt de leden van de GroenLinks-fractie des
te meer, omdat de staatssecretaris zelf aangeeft dat de rapporten van Landsadvocaat
en ECN doorslaggevend zijn geweest bij zijn besluit om Borssele open te houden.
Bovendien getuigt het van weinig vertrouwen in het parlement, dat zelfs wordt
geweigerd om stukken vertrouwelijk ter inzage te geven.Dit lijkt ook strijdig te zijn met de kabinetsnotitie van januari 2002
(28 362, nr. 2), waarin staat dat het beroep op het staatsbelang een
uitzondering behoort te zijn en dat ook indien het staatsbelang wél
in het geding is, informatie vaak wel vertrouwelijk kan worden verstrekt (behalve
wanneer het gaat om informatie die de eenheid van de Kroon of de eenheid van
regeringsbeleid in gevaar zou kunnen brengen). Welke zwaarwegende argumenten
heeft de staatssecretaris om zelfs vertrouwelijke inzage te weigeren?De leden van de GroenLinks-fractie eisen dat de stukken van de landsadvocaat én
van ECN onmiddellijk (desnoods vertrouwelijk) ter beschikking komen van de
Kamer, zodat hiervan gebruik kan worden gemaakt bij de beoordeling van zowel
het ontwerp-convenant als de ontwerpwet waarin de kerncentrale Borssele in
het geding is.De leden van de SGP-fractie merken op, dat de staatssecretaris van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in de loop der tijd in het bijzonder
twee overwegingen naar voren heeft gebracht om het advies van de Landsadvocaat
en het rapport van de ECN niet ter beschikking te stellen, ook niet vertrouwelijk,
aan de Tweede Kamer. In de eerste plaats zou het staatsbelang dit vorderen.
Daarnaast is de essentie van deze twee documenten al in eerdere brieven aan
de Kamer weergegeven.Deze leden missen een redelijke motivering ten aanzien van het argument
van het staatsbelang. Kunt u nader aannemelijk maken waarom en op welke wijze
het staatsbelang geschonden zou worden met het (vertrouwelijk) ter beschikking
stellen van deze documenten aan de Kamer? Bent u wellicht bevreesd voor het
doorgeleiden van de desbetreffende «gevoelige informatie» door
Kamerleden naar derden?Indien de essentie van de desbetreffende documenten reeds bekend is gemaakt
aan de Kamer – zoals de staatssecretaris stelt – wat verzet zich
dan nog tegen het vertrouwelijk ter beschikking stellen van deze stukken aan
diezelfde Kamer, zo vragen de leden van de SGP-fractie. Ook op dit punt willen
deze leden graag een nadere motivering ontvangen.Antwoorden van de StaatssecretarisSamenvattingVoorop staat de staatsrechtelijke regel van ministeriële verantwoordelijkheid
die met zich brengt dat het parlement oordeelt over beslissingen en voorstellen
van bewindpersonen en de door hen daaraan ten grondslag gelegde afwegingen.
Niet de persoonlijke beleidsopvattingen van de ambtenaren en andere adviseurs
in het ambtelijke voorbereidingstraject naar voren hebben gebracht hoort daarbij
aan de orde te zijn, maar de feiten en argumenten die de politieke ambtsdrager
tot zijn oordeel heeft doen komen. Dit werkt door in de informatieplicht op
grond van artikel 68 van de Grondwet, inclusief het niet verstrekken van informatie
in het belang van de Staat, aldus de notitie daarover van de toenmalige minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 21 januari 20021. Voorts is in dit kader van belang dat de relatie tussen
een advocaat, ook de landsadvocaat, en zijn cliënt een vertrouwensrelatie
is. Diens adviezen bevatten doorgaans persoonlijke opvattingen die volgens
de kabinetsnotitie uit 2002 onder het beroep op het belang van de Staat vallen.
Dat brengt mij daarna op een volgende punt. «Landsadvocaat» is
een titel met een lange traditie. Die traditie doet echter niet af aan het
feit dat de landsadvocaat de juridische raadsman van de Staat is, meer in
het bijzonder ook de procesvertegenwoordiger van de Staat. Zijn adviezen hebben
in wezen dezelfde status als adviezen van andere advocaten aan hun cliënten.
Ten onrechte wordt soms in politieke discussie aan adviezen van de landsadvocaat
een bijzonder gezaghebbend karakter toegekend. Deze overwegingen hebben er
onlangs toe geleid dat het kabinet het reeds door achtereenvolgende kabinetten
beleid inzake het niet verstrekken van adviezen van de landsadvocaat heeft
herbevestigd.Ministeriële verantwoordelijkheidDe beslissing over het al dan niet sluiten van de kerncentrale Borssele
per ultimo 2013 is een beleidskeuze. Zij berust niet alleen op overwegingen
van nucleaire veiligheid en een gewenste versnelde transitie naar een duurzame
energievoorziening, maar tevens op juridische, financiële en economische
overwegingen. Uiteraard zijn het kabinet en ik daarbij niet over één
nacht ijs gegaan. De besluitvorming is uitvoerig ambtelijk voorbereid. De
mogelijke juridische implicaties, inclusief de mogelijke schadeplichtigheid
van de Staat bij een gedwongen sluiting, zijn daarbij aan de orde gekomen.
In dat kader is ook de landsadvocaat geconsulteerd. In de notitie «Bedrijfsduur
kerncentrale Borssele», die ik bij mijn brief van 29 april 2005
aan de Tweede Kamer zond, heb ik voor zover mogelijk de strekking van het
advies van de landsadvocaat aangegeven, alsmede andere relevante feiten en
argumenten die mede aan de beslissing van het kabinet ten grondslag liggen
zoals die is verwoord in mijn brief van 10 januari jl.Een van de pijlers van onze parlementaire democratie is de ministeriële
verantwoordelijkheid. De minister is verantwoording verschuldigd aan het parlement,
niet zijn ambtenaren of andere adviseurs. Een beleidsbeslissing als deze berust
doorgaans op veel voorwerk in de vorm van verzamelde informatie, ambtelijke
adviezen, meningen en schriftelijke standpunten van diensten binnen het overheidsapparaat.
Niet het voorwerk, zoals de adviezen, meningen en standpunten die bij de voorbereiding
daarvan zijn betrokken, doch de uitkomst daarvan – in de vorm van een
kabinetsstandpunt of een beslissing – is bepalend en eventueel voorwerp
van debat en toetsing in het parlement. Het standpunt van het kabinet of de
betrokken bewindspersoon is in het geding, niet dat van ambtelijke adviseurs.
Vandaar ook de regel dat ambtenaren slechts met bijzondere toestemming
van de verantwoordelijke bewindspersoon mogen deelnemen aan gesprekken met
kamerleden en dat kamercommissies daarvoor ook steeds voorafgaande toestemming
vragen aan de betrokken minister. Indien dat beginsel wordt doorbroken dan
zal de ministeriële verantwoordelijkheid voor het overheidsapparaat niet
meer kunnen worden gedragen.Artikel 68 GrondwetUiteraard heeft de Kamer krachtens artikel 68 Grondwet aanspraak op de
inlichtingen en informatie die zij vraagt, tenzij dit in strijd is met het
belang van de Staat. Tegen de achtergrond van de ministeriële verantwoordelijkheid
is het van belang dat een bewindspersoon in alle vertrouwelijkheid met zijn
adviseurs van gedachten kan wisselen. Het is daarom niet verenigbaar met de
ministeriële verantwoordelijkheid indien de Kamer, op een moment dat
een beslissing is voorgelegd of een standpunt is ingenomen, vraagt om de mening
van ondersteunende ambtelijke diensten.Dit is in lijn met eerder vermelde notitie uit 2002 over artikel 68 van
de Grondwet van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Daarin heeft hij geconcludeerd dat de inlichtingenplicht op grond van artikel
68 Grondwet uitzondering lijdt voor persoonlijke beleidsopvattingen, neergelegd
in stukken voor intern beraad. Dat kan persoonlijke beleidsopvattingen betreffen
van bewindspersonen, ambtenaren en bestuurders en externen die bij dat beraad
betrokken zijn. De bescherming van deze beleidsopvattingen houdt verband met
het uitgangspunt dat de mogelijkheid moet bestaan om in vertrouwelijke sfeer
van gedachten te kunnen wisselen. Persoonlijke beleidsopvattingen in interne
stukken zullen daarom aan het parlement kunnen worden onthouden, in uiterste
instantie met een beroep op het belang van de Staat, aldus de notitie.Bovenstaande redenering geldt ook voor rapporten als het ECN rapport en
voor de adviezen van de landsadvocaat. De persoonlijke beleidsopvattingen
van ambtenaren en andere adviseurs die gewisseld zijn ter voorbereiding van
kabinetsbeslissingen of besluiten van bewindspersonen dienen geen voorwerp
te zijn van publiciteit en parlementair debat.Positie landsadvocaatDe landsadvocaat is geen bijzonder ambtelijk orgaan. «Landsadvocaat»
is de titel die wordt verleend aan de advocaat die in de regel in rechte voor
de Staat optreedt. Hij heeft niet een bijzondere publiekrechtelijke positie,
maar fungeert gelijk elke andere advocaat. Zijn verhouding met de Staat wordt
primair beheerst door de regels die de advocaat – cliënt relatie
beheersen. Een bijzonder kenmerk daarvan is de vertrouwelijkheid in het belang
van de bescherming van de rechtspositie van justitiabelen. De landsadvocaat
kan worden geconsulteerd bij de voorbereiding van beslissingen die mogelijk
ook in rechte zullen worden aangevochten, maar daarbij gaat het in de eerste
plaats om zijn deskundigheid als procesvertegenwoordiger. Helaas wordt soms –
per abuis – het advies van de landsadvocaat als gezaghebbend of zelfs
doorslaggevend argument gezien in debatten in de Kamer. Dit is een miskenning
van de verantwoordelijkheid van bewindslieden voor de juridische soliditeit
en het gezag van hun juridisch oordeel. Aldus beschouwd heeft de landsadvocaat
geen bijzondere positie of een bijzonder gezag als juridisch deskundige. Alleen
de rechter komt een bijzondere gezaghebbende positie toe waar het juridische
oordelen betreft.Daarnaast is van belang dat ook bewindspersonen vertrouwelijk juridisch
advies moeten kunnen inwinnen over de processuele positie van de Staat in geval van een rechtsgeding. Voorkomen moet worden dat de positie
in rechte van de Staat wordt gecompromitteerd bij een eventueel geding over
een beleidsbeslissing. Ook het vertrouwelijk toezenden van ambtelijke adviezen
of van de landsadvocaat tast de vertrouwelijkheid van de gedachtewisseling
aan. Dat doet niet af aan de mogelijkheid van het parlement zijn controlerende
taak te vervullen. Van kabinetszijde wordt immers de benodigde informatie
verstrekt voor een openbaar debat en toetsing van de beslissing van het kabinet.
Het toezenden van adviezen van de landsadvocaat heeft voor en aldus voorbereid
debat dan ook geen toegevoegde waarde. Vertrouwelijke toezending overigens
nog minder, aangezien de aldus verstrekte informatie geen rol kan spelen bij
het tijdens het openbare debat tussen Kamer en kabinet.Beleidslijn adviezen landsadvocaatIn de voorbereiding van het kabinetsbesluit over de bedrijfsduur van de
kerncentrale Borssele heb ik mij uitgebreid georiënteerd over de juridische
mogelijkheden die de Staat ter beschikking staan om sluiting af te dwingen.
Ik erken dat ik mij in de aanloop naar het debat over de bedrijfsduur van
de kerncentrale Borssele ook eenmaal1 heb beroepen
op de juridische analyse van de landsadvocaat, om aan te geven dat een schadevergoeding
bij gedwongen sluiting onontkoombaar is. Om de hier genoemde redenen heb ik
dat later echter niet herhaald; het uitgangspunt van de aansprakelijkheid
is een juridische conclusie die onder mijn verantwoordelijkheid valt. Juist
vanwege die mogelijke aansprakelijkheid is het echter, nog los van alle andere
argumenten, in hoge mate ongewenst dat de vertrouwelijkheid van de communicatie
over dit aspect tussen de Staat en de landsadvocaat wordt doorbroken.Afgezien van de vertrouwelijke relatie tussen advocaat en cliënt
gaat eenzelfde redenering op voor het rapport van ECN.Van de zijde van de Kamer is bevreemding uitgesproken over het hierboven
herhaalde en nader toegelichte standpunt. Dit onder verwijzing naar eerdere
gevallen van – al dan niet vertrouwelijke – openbaarmaking van
rapporten en van adviezen van de landsadvocaat. Zoals uit het voorgaande duidelijk
moge zijn hangt het standpunt van het kabinet in dezen nauw samen met het
karakter van de ambtelijke voorbereiding van kabinetsbeslissingenbeslissingen
in het algemeen en het karakter van de relatie tussen de landsadvocaat en
de Staat in het bijzonder. Om die reden is de gang van zaken rond de vertrouwelijke
inzage van het MIVD-rapport rond de uitzending van Nederlandse militairen
naar Afghanistan, geen vergelijkbaar geval. Wel is het mogelijk dat in het
verleden een enkele maal een advies van de Landsadvocaat – al dan niet
vertrouwelijk – aan de Kamer is gezonden. Juist vanwege de mogelijke
verwarring over de beleidslijn in dezen heeft het kabinet echter recent de
lijn zoals hier uiteengezet herbevestigd.SlotIk vertrouw aldus te hebben verduidelijkt wat de overwegingen zijn om
het advies van de landsadvocaat en het rapport van ECN niet te verstrekken.
Daarbij wordt aangesloten bij een bestaande beleidslijn van achtereenvolgende
kabinetten over de vertrouwelijkheid van adviezen van de landsadvocaat.XNoot1Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GL), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove (CDA), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa
(CU), Koopmans (CDA), Gerkens (SP), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham
(D66), Van Velzen (SP), Fierens (PvdA), ondervoorzitter, Timmer (PvdA), De
Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA), Hermans (LPF),
Veenendaal (VVD) en Lenards (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GL), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA), Hessels
(CDA), Van den Brink (LPF), Knops (CDA), Vos (GL), Van der Staaij (SGP), Vietsch
(CDA), Vergeer (SP), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koşer Kaya (D66),
Vacature (SP), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens
(PvdA), Van Heteren (PvdA), Roefs (PvdA), Varela (LPF), Oplaat (VVD) en Van
der Sande (VVD).XNoot1Brieven van 21 februari 2005 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005,
30 300, nr. 1), 24 februari 2005 (Tweede Kamer, vergaderjaar
2004–2005, 30 300, nr. 3), 9 maart 2005 (Tweede Kamer,
vergaderjaar 2004–2005, 30 300, nr. 4), 3 juni 2005 (Tweede
Kamer, vergaderjaar 2004–2005, 30 300, nr. 6), 16 juni
2005 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005, 30 300, nr. 7)
en 6 december 2005 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005, 30 300,
nr. 17).XNoot1De leden van de GroenLinks-fractie vragen zich dan ook af wat de rechtsgeldigheid
is van het kabinetsbesluit waarop de minister van Verkeer en Waterstaat zich
hier beroept.XNoot1Tweede Kaer, vergaderjaar 2003–2004, 28 362, nr. 2.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005, 30 000, nr. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30000-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl