Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen; 6-10-1999; Brief minister inzake stilzwijgende goedkeuring van dit protocol, en met een toelichtende nota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28253, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-03-2002

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28253-(R1714) nr. 1;252

20-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA1. Algemeen2. Inhoud Protocol3. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 144. KoninkrijkspositieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28253Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 253 (R 1714)Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen
van discriminatie van vrouwen; New York, 6 oktober 1999nr. 252nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 februari 2002Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 6 maart 2002.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers of door ten minste
vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de Tweede Kamer
of door de Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
van Aruba te kennen worden gegeven uiterlijk op 5 april 2002.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen,
de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer U hierbij ter
stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 6 oktober 1999 te New York
totstandgekomen Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de uitbanning
van alle vormen van discriminatie van vrouwen (Trb. 2000, 99, Trb. 2001, 146
en Trb. 2002, 6).1Een toelichtende nota bij dit Protocol treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt voor het gehele Koninkrijk gevraagd.Aan de Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba is verzocht
hogergenoemde stukken op 6 maart 2002 over te leggen aan de Staten van de
Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba.De Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen en van Aruba zijn
van deze overlegging in kennis gesteld.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenTOELICHTENDE NOTA1. AlgemeenTijdens de VN-Mensenrechtenconferentie in Wenen in 1993 werden de Commission
on the Status of Women (CSW) en het toezichthoudend lichaam bij het VN-Vrouwenverdrag
(Committee on the Elimination of Discrimination against Women; CEDAW-Comité)
in de slotverklaring opgeroepen de mogelijkheden te verkennen voor het introduceren
van nieuwe procedures die de naleving van het op 18 december 1979 te New York
totstandgekomen Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie
van vrouwen (Trb. 1980, 146; het VN-Vrouwenverdrag) beter zouden kunnen garanderen.
Op basis van het VN-Vrouwenverdrag bestaat alleen een periodieke rapportageverplichting
voor de staten die partij zijn bij het VN-Vrouwenverdrag. Non Gouvernementele
Organisaties stonden aan de basis van deze oproep.De reden voor deze oproep was dat de rapportageverplichtingen voor de
partijen bij het VN-Vrouwenverdrag niet toereikend bleken om de naleving van
het verdrag te garanderen. Vele landen zijn partij bij het VN-Vrouwenverdrag,
weinigen passen alle daarin opgenomen bepalingen consciëntieus toe. Besloten
werd dat een aanvullend Protocol noodzakelijk was waarin twee nieuwe procedures
werden neergelegd die een betere bescherming boden van de rechten die voortvloeien
uit het VN-Vrouwenverdrag.Vier jaar lang is intensief onderhandeld over het op 6 oktober 1999
te New York totstandgekomen Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de
uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (Trb. 2000, 99; het
Facultatief Protocol).Nederland heeft een vooraanstaande rol gespeeld bij deze onderhandelingen.
Een Nederlands ontwerp, opgesteld op initiatief van de Rijksuniversiteit Limburg
en op internationaal niveau ingebracht, heeft de basis gevormd voor het uiteindelijk
door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aanvaarde Facultatief
Protocol. De Nederlandse delegatie is nauw betrokken geweest bij het opstellen
van tekstvoorstellen met elementen om tot een compromis te komen. Ook heeft
de delegatie verschillende malen deelgenomen aan kleine, vertrouwelijke «drafting
committees». De Nederlandse inzet past in de traditie en het door opvolgende
regeringen steeds voorgestane beleid zich actief in te zetten voor de rechten
van de mens en, in dit geval, de rechten van de vrouw in het bijzonder.Het Koninkrijk der Nederlanden heeft tezamen met een aantal andere EU-landen
op 10 december 1999, dag van de rechten van de mens, het Facultatief
Protocol in New York ondertekend.Alleen staten die partij zijn bij het VN-Vrouwenverdrag, thans 166 staten
waaronder het Koninkrijk, kunnen partij worden bij het Facultatief Protocol.
Het Facultatief Protocol is in werking getreden op 22 december 2000,
toen aan het vereiste aantal bekrachtigingen was voldaan.Voor bekrachtiging van het Facultatief Protocol is geen aanpassing van
de Nederlandse wet- en regelgeving noodzakelijk.Evenals in alle andere klachtprocedures onder mensenrechtenverdragen zullen
klachten tegen de Staat der Nederlanden, ingediend onder het onderhavige Protocol,
ontvangen worden door het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat in deze zal
optreden als agent. De agent beoordeelt, in overleg met de Directie Coördinatie
Emancipatiebeleid van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(DCE), welke ministeries van de klacht op de hoogte moeten worden gesteld
en om commentaar dienen te worden gevraagd. In elk geval wordt de klacht voor
advies gezonden aan DCE, aan welke Directie ook de ontwerp-reactie van de
Staat op de klacht voor akkoord wordt voorgelegd. De procedure voor het CEDAW-Comité
is beschreven in de artikelen 6 en 7 van het Facultatief Protocol.2. Inhoud ProtocolHet Facultatief Protocol voorziet in een individueel klachtmechanisme.
Individuen of groepen van individuen kunnen een «kennisgeving»
indienen bij het CEDAW-Comité (artikelen 2 t/m 7). Daarnaast creëert
het Facultatief Protocol de mogelijkheid dat het CEDAW-Comité, op grond
van aanwijzingen van ernstige en systematische schendingen van de rechten
van de vrouw, een onderzoek instelt zonder dat er een kennisgeving is ingediend
(artikelen 8 en 9). De term kennisgeving dient hier als synoniem met «klacht»
te worden gelezen, conform de tekst van het Facultatief Protocol bij het op
19 december 1966 te New York totstandgekomen Internationaal Verdrag inzake
burgerrechten en politieke rechten, met Facultatief Protocol (Trb. 1969, 99;
IVBPR).Artikel 10 bevat overigens de mogelijkheid voor staten om bij toetreding
tot het Protocol te verklaren zich niet te willen onderwerpen aan de onderzoeksprocedures
die het CEDAW op eigen gezag zou kunnen starten (artikel 8). Het maken van
voorbehouden, bijvoorbeeld in de zin dat het klachtrecht niet geldt voor sommige
bepalingen, is uitdrukkelijk niet toegestaan bij dit Facultatief Protocol
(artikel 17).Het Facultatief Protocol (onder andere in de artikelen 5, 7(3) en (4),
9, 11 en 13) bouwt tot op zekere hoogte voort op de praktijk van andere verdragscomités,
zoals dat bij het IVBPR en het op 10 december 1984 te New York totstandgekomen
Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling
of bestraffing (Trb. 1985, 69; CAT). Als basis werden o.a. de individuele
klachtprocedures, zoals in het op 7 maart 1966 te New York totstandgekomen
Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie
(Trb. 1967, 48; CERD), CAT en het eerste Facultatief Protocol bij IVBPR, gebruikt.3. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Een lidstaat bij het VN-Vrouwenverdrag, die partij wordt bij het Facultatief
Protocol, erkent hiermee de bevoegdheid van het CEDAW-Comité om kennisgevingen,
die op grond van artikel 2 zijn ingediend, te ontvangen en te behandelen.Artikel 2Dit artikel bevat een beschrijving van het individuele klachtrecht onder
het onderhavige Protocol. Door of namens personen of groepen van personen
die onder de rechtsmacht van een staat vallen, kan een kennisgeving met betrekking
tot die staat worden ingediend wegens een vermeende schending door die staat
van de in het VN Vrouwenverdrag genoemde rechten. Noodzakelijk is dat de personen
of groepen van personen stellen dat zij slachtoffer van die vermeende schending
zijn. Indiening van kennisgevingen namens (groepen van) personen vindt plaats
met hun instemming, tenzij de opsteller van de kennisgeving kan rechtvaardigen
dat hij of zij zonder deze instemming namens deze (groepen van) personen optreedt.Artikel 3Het individuele klachtrecht dat volgt uit artikel 2 geldt alleen jegens
een staat die zowel bij het VN-Vrouwenverdrag als bij het Facultatief Protocol
partij is. Klachten dienen schriftelijk te worden ingediend en mogen niet
anoniem zijn.Artikel 4In dit artikel worden de ontvankelijkheidsvereisten opgesomd. Een kennisgeving
wordt pas in behandeling genomen nadat is komen vast te staan dat de nationale
rechtsmiddelen zijn uitgeput. Een uitzondering op dit vereiste is mogelijk
wanneer de rechtsgang onredelijk lang duurt of het onwaarschijnlijk is dat
een effectieve oplossing gevonden zal worden. Het tweede lid bevat de overige
criteria voor ontvankelijkheid. Artikel 5Dit artikel geeft het CEDAW-Comité de bevoegdheid een verzoek te
doen aan een staat waartegen een kennisgeving is gericht, om voorlopige maatregelen
te nemen teneinde onomkeerbare schade voor het slachtoffer van de vermeende
schending te voorkomen. Een dergelijk verzoek van het CEDAW-Comité
betekent niet dat het CEDAW-Comité al een opvatting heeft over de ontvankelijkheid
of de gegrondheid van de kennisgeving.Artikel 6Dit artikel beschrijft de procedure die het CEDAW-Comité volgt
bij het behandelen van de kennisgeving. Een kennisgeving wordt, indien aan
de omschreven voorwaarden voldaan wordt, vertrouwelijk ter kennis gebracht
van de staat waartegen de kennisgeving is gericht.De staat dient binnen zes maanden een schriftelijke toelichting of verklaring
in te dienen ter verduidelijking van de aangelegenheid, met vermelding van
eventuele genomen corrigerende maatregelen.Artikel 7Het CEDAW-Comité maakt gebruik van alle informatie met betrekking
tot een kennisgeving die haar wordt aangereikt, op voorwaarde dat de betrokken
partijen deze informatie ook ontvangen. Het CEDAW-Comité behandelt
kennisgevingen achter gesloten deuren. Na onderzoek van de kennisgeving maakt
het CEDAW-Comité haar bevindingen, eventueel aangevuld met aanbevelingen,
kenbaar aan de betrokken partijen. De staat dient vervolgens binnen zes maanden
schriftelijk aan het CEDAW-Comité te berichten welke actie zij heeft
ondernomen naar aanleiding van de conclusies en eventuele aanbevelingen van
het CEDAW-Comité. Het CEDAW-Comité kan de lidstaat vervolgens
verzoeken als onderdeel van de periodieke rapportage nadere informatie te
verschaffen met betrekking tot maatregelen die de staat genomen heeft naar
aanleiding van de bevindingen en eventuele aanbevelingen van het CEDAW-Comité.Artikel 8De onderzoeksprocedure verloopt als volgt. Eenieder kan het CEDAW-Comité
van informatie voorzien die ertoe kan leiden dat het CEDAW-Comité een
onderzoek instelt naar ernstige of systematische schendingen van
de in het VN-Vrouwenverdrag omschreven mensenrechten van de vrouw door een
staat die partij is. Artikel 8 is gemodelleerd langs de lijnen van artikel
20 CAT. In artikel 8, tweede lid is bepaald dat in het kader van het onderzoek
het CEDAW-Comité de desbetreffende staat mag bezoeken, met instemming
van die staat. Het derde en vierde lid bevatten de verdere procedure van het
onderzoek. Het CEDAW-Comité zendt de uitkomsten, met eventueel commentaren
en aanbevelingen toe aan de betreffende staat. De staat dient binnen zes maanden
na ontvangst hiervan opmerkingen bij het CEDAW-Comité in te dienen.Artikel 9Met betrekking tot de follow-up geldt het volgende. Het CEDAW-Comité
kan de betrokken staat verzoeken om in de – op grond van artikel 18
van het VN-Vrouwenverdrag op te stellen – periodieke verdragsrapportage
details op te nemen met betrekking tot eventueel naar aanleiding van het onderzoek
(op basis van artikel 8 van het Facultatief Protocol) genomen maatregelen.
De staat kan dan bijvoorbeeld aangeven welke maatregelen hij heeft getroffen
om een eventuele geconstateerde schending op te heffen.Artikel 10Op grond van dit artikel kan een staat op het moment van bekrachtiging
de onderzoeks-bevoegdheid van het CEDAW-Comité uitsluiten, de zogenoemde
«opt out». Het ligt niet in de verwachting dat het Koninkrijk
van deze mogelijkheid gebruik zal maken. Overigens kan een dergelijke verklaring
op elk moment worden ingetrokken door middel van een kennisgeving aan de Secretaris-Generaal
van de VN.Artikel 11Staten die partij zijn bij dit Facultatief Protocol treffen alle noodzakelijke
maatregelen om perso(o)n(en) vallend onder hun jurisdictie te beschermen tegen
mishandeling of intimidatie met het oog op een door deze perso(o)n(en) ingediende
kennisgeving bij het CEDAW-Comité. Deze bepaling is geïnspireerd
op artikel 13 CAT.Artikel 12Dit artikel dient in de gecorrigeerde vertaling, die geplaatst is in Trb.
2002, 6 gelezen te worden, aangezien de eerder in Trb. 2000, 99 verschenen
vertaling inhoudelijk niet overeenstemt met de authentieke Engelse en Franse
tekst.Artikel 13Iedere staat die partij is bij dit Facultatief Protocol heeft de taak
om brede bekendheid te geven aan het VN-Vrouwenverdrag en dit Facultatief
Protocol en er zorg voor te dragen dat informatie over de standpunten en aanbevelingen
van het CEDAW-Comité toegankelijk zijn, met name waar het om zaken
gaat die deze verdragsstaat betreffen.Artikel 14Op grond van dit artikel heeft het CEDAW-Comité een huishoudelijk
reglement opgesteld, dat is aanvaard in februari 2001 tijdens de 24ste zitting
van het CEDAW-Comité.4. KoninkrijkspositieDe regering van de Nederlandse Antillen heeft te kennen gegeven medegelding
van het verdrag voor de Nederlandse Antillen wenselijk te achten. De regering
van Aruba acht medegelding eveneens wenselijk. Zij stelt dat medegelding een
extra garantie biedt voor de verwezelijking van de rechten die uit het verdrag
voortvloeien.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. E. Verstand-BogaertDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28253-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl