Wijziging van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24453, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24453 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Budgettaire en personele aspecten3. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DArtikel 2Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24453Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 453Wijziging van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de
heffing van belastingen in verband met de binding van het Koninkrijk aan het
Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzakennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. AlgemeenHet Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken
van de Raad van Europa en de Organisatie voor Economische Samenwerking en
Ontwikkeling (hierna: het Verdrag) is op 25 januari 1988 te Straatsburg tot
stand gekomen. Het Koninkrijk heeft dit Verdrag op 25 september 1990 ondertekend.
Voor de goedkeuring van het Verdrag voor het Koninkrijk is een ontwerp van
rijkswet opgesteld waarbij het Verdrag voor het gehele Koninkrijk zal worden
goedgekeurd, maar voor de Nederlandse Antillen en Aruba vooralsnog een beperkte
medegelding zal hebben. Het onderhavige voorstel vormt een aanvulling op het
ontwerp van rijkswet en heeft ten doel een aantal nationale bepalingen aan
te passen aan het Verdrag.Voor de overwegingen die hebben geleid om tot goedkeuring voor het Koninkrijk
over te gaan, de bij de aanvaarding van het Verdrag te maken voorbehouden
en af te leggen verklaringen zij verwezen naar genoemd ontwerp van rijkswet
tot goedkeuring van het Verdrag.De uitvoering van de uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen noopt
tot enkele wijzigingen van de Wet op de internationale bijstandsverlening
bij de heffing van belastingen (WIB). De WIB verschaft, in aanvulling op de
Algemene wet inzake rijksbelastingen en de bijzondere heffingswetten op het
gebied van de directe belastingen, de omzetbelasting, de accijnzen, rechten
van successie, overgang en schenking, voor zoveel nodig, aan de Nederlandse
belastingadministratie de bevoegdheden welke nodig zijn voor de nakoming van
de verplichtingen die Nederland op dit gebied heeft. Dit ziet zowel op de
verplichtingen in EU-verband als op de verplichtingen die voortvloeien uit
verdragen die Nederland op belastinggebied heeft gesloten, alsmede op de Belastingregeling
voor het Koninkrijk.In de memorie van toelichting (met bijlagen) van het ontwerp van rijkswet
ter goedkeuring van het Verdrag voor het Koninkrijk, is uitgebreid ingegaan
op de gevolgen van de goedkeuring van het Verdrag voor Nederland mede in het
licht van de reeds bestaande regelingen op dit gebied, zodat in het onderstaande
alleen de wijzigingen in de nationale wetgeving ter zake worden besproken. 2. Budgettaire en personele aspectenAan het wetsvoorstel zijn geen budgettaire of personele gevolgen verbonden. 3. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 1 regelt enkele wijzigingen van de WIB in verband met de goedkeuring
van het Verdrag. Onderdeel ADeze bepaling bevat een aanpassing van het begrip «staat»
in artikel 2. Thans verwijst dat artikel mede naar internationale verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting. Regelingen inzake wederzijdse bijstand
bij de heffing van belastingen zijn vaak opgenomen in dergelijke verdragen.
Het voorliggende verdrag regelt echter niet de voorkoming van dubbele belasting,
maar uitsluitend wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken. Onderdeel
b van artikel 2 is daarom aangepast. Onder het begrip «verdrag dat voorziet
in wederzijdse bijstand bij de heffing van de in artikel 1 bedoelde belastingen»
moeten zowel het voorliggende verdrag, als de verschillende verdragen ter
voorkoming van dubbele belasting waarin een bepaling inzake wederzijdse bijstand
bij de heffing van belastingen is opgenomen, worden begrepen. Onderdeel BVan de gelegenheid is gebruik gemaakt in artikel 8 WIB duidelijker tot
uitdrukking te brengen dat het instellen van een onderzoek ook mogelijk is
op basis van afspraken die zijn gemaakt tot het automatisch verstrekken van
inlichtingen. Onderdeel CArtikel 8 verschaft de Nederlandse belastingadministratie de bevoegdheid
in het kader van het verlenen van bijstand aan een andere staat een onderzoek
in te stellen. Artikel 9 voorziet in de mogelijkheid dat bij een dergelijk
onderzoek een ambtenaar van de belastingadministratie van een andere staat
kan worden toegelaten. De huidige wettekst beperkt de toepassing van de WIB
op dit punt tot gevallen waarin die andere staat een lid-staat van de Europese
Unie is. Bij de totstandkomingsgeschiedenis van dat artikel is echter opgemerkt
dat het geenszins de bedoeling zou zijn ambtenaren uit landen, waarmee Nederland
een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting heeft gesloten of zal sluiten
en die niet tot de EG behoren, van toelating uit te sluiten (Kamerstukken
II 1984/85, 18 852, nr. 3, blz. 16). Een dergelijke benadering wordt
evenzeer gevolgd in het kader van de Belastingregeling voor het Koninkrijk.
Het verdrag geeft dezelfde mogelijkheid voor staten die tot het verdrag toetreden
en geen EU-lid-staat zijn. Om in alle gevallen dat in internationale of interregionale
regelingen deze mogelijkheid wordt geopend, de aansluiting met de WIB te bewerkstelligen
(dat is onder andere van belang voor de toepassing van de artikelen 10 en
11 WIB, die aansluiten op artikel 9 WIB), is gekozen voor een ruimere opzet
van artikel 9. Indien in de desbetreffende internationale of interregionale
regeling een grondslag is gecreëerd voor de aanwezigheid van ambtenaren
van de ene staat bij een onderzoek in een andere staat, geschiedt de aanwezigheid
van buitenlandse ambtenaren met toepassing van artikel 9 WIB.Het tweede lid van artikel 9 kan vervallen. Zowel bij overleg in het kader van de richtlijn als bij overleg in het kader van een internationale
of interregionale regeling zal het overleg moeten worden gevoerd in overeenstemming
met de desbetreffende regeling. Het is niet noodzakelijk dat in de wet neer
te leggen.Wat betreft de ervaringen van Nederland met betrekking tot de wederzijdse
toelating van ambtenaren, zij het volgende opgemerkt. Met enige regelmaat
ontvangt Nederland verzoeken van andere staten tot aanwezigheid van buitenlandse
ambtenaren in Nederland. Het beleid inzake de aanwezigheid van buitenlandse
ambtenaren, als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de WIB, is gebaseerd
op het beginsel dat het verzoek tot aanwezigheid van een buitenlandse ambtenaar
deel behoort uit te maken van een verzoek van een andere staat aan Nederland
om een onderzoek in te stellen. Een dergelijk verzoek dient schriftelijk te
worden gedaan door de bevoegde buitenlandse autoriteit. Uit het verzoek moet
blijken welke stappen de verzoekende staat zelf heeft ondernomen om de gewenste
informatie te verkrijgen. Voorts dient te worden aangegeven welke beletselen
bestaan voor het zelf inwinnen van informatie.Een verzoek tot aanwezigheid van buitenlandse ambtenaren in Nederland
wordt beoordeeld door de directie Algemene Fiscale Zaken (Punt 16.8.1. van
de Resolutie van 16 december 1993, nr. AFZ93/10 927M). Een verzoek wordt
slechts gehonoreerd in bijzondere gevallen. Indien geen duidelijke indicatie
van onregelmatigheden, fraude of complexiteit aanwezig is wordt een dergelijk
verzoek in beginsel niet toegewezen. De belastingdienst is in dat geval uiteraard
wel bereid om verzoeken om inlichtingen te beantwoorden op basis van een inlichtingenbepaling
in een belastingverdrag of op basis van de zogeheten EG-bijstandsrichtlijn.Indien kan worden ingestemd met het verzoek tot aanwezigheid van een buitenlandse
ambtenaar wordt per geval bezien onder welke voorwaarden de toestemming zal
worden gegeven. Gebruikelijke voorwaarden zijn:– Het moet vaststaan dat de verzoekende staat ook omgekeerd in gelijksoortige
gevallen Nederlandse ambtenaren zou toelaten.– De verzoekende staat moet garanderen dat de tijdens het onderzoek
verkregen informatie door zijn ambtenaren niet zal worden gebruikt voordat
deze door de bevoegde Nederlandse autoriteit met inachtneming van de WIB wordt
verstrekt.– De buitenlandse ambtenaar moet voorzien zijn van een officiële
machtiging, waaruit blijkt dat hij optreedt namens de verzoekende staat.– De geheimhouding van de tijdens het onderzoek verkregen informatie
dient gewaarborgd te zijn.Het onderzoek in Nederland zal worden uitgevoerd door en onder leiding
van Nederlandse belastingambtenaren. De buitenlandse ambtenaren zullen slechts
aanwezig mogen zijn bij die onderdelen van het onderzoek die van belang zijn
voor de andere staat.Ingevolge de in de WIB opgenomen bekendmakingsprocedure bij het verstrekken
van inlichtingen aan andere staten, waaraan voor de in Nederland woonachtige
of gevestigde belanghebbende een bezwaar- en beroepsmogelijkheid is gekoppeld,
is het de buitenlandse ambtenaar niet toegestaan de informatie te gebruiken
voordat de bezwaartermijn is verstreken c.q. de bezwaarprocedure is afgehandeld.
Dit is slechts anders indien er sprake is van een dringende reden als bedoeld
in de WIB, bijvoorbeeld vanwege het feit dat er sprake is van grensoverschrijdende
fraude. In dergelijke gevallen kan de bekendmaking van de beslissing worden
uitgesteld tot uiterlijk vier maanden na de verstrekking van de inlichtingen.
Volledigheidshalve merk ik nog op dat de bovenstaande benadering evenzeer
wordt gevolgd in de op 31 maart 1995 in Koninkrijksverband tot stand gekomen
regeling ter uitvoering van artikel 37, tweede lid, van de Belastingregeling
voor het Koninkrijk (Stcrt.1995, 68). Deze «Gezamenlijke regeling aanwezigheid
van ambtenaren bij onderzoek in een ander land van het Koninkrijk» is
op 31 maart 1995 ter kennisneming toegezonden aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer der Staten Generaal. Onderdeel DArtikel 21, tweede lid, onderdelen e en f, van het Verdrag biedt, in vergelijking
met de richtlijn nr. 77/799/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten
van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen (PbEG L336)1 en overeenkomstig hetgeen gebruikelijk is in belastingverdragen,
op twee punten extra mogelijkheden tot bescherming van de belangen van de
betrokken justitiabelen. In de eerste plaats kan de door een andere staat
gevraagde bijstand geweigerd worden indien verlening van die bijstand zou
leiden tot een belastingheffing die naar het oordeel van de Nederlandse bevoegde
autoriteit in strijd is met algemeen aanvaarde beginselen van belastingheffing.
Gedacht zou bij voorbeeld kunnen worden aan een belastingheffing in de verzoekende
staat met een confiscatoir karakter. In de tweede plaats voorziet het Verdrag
in de bevoegdheid bijstand te weigeren indien deze zou leiden tot een ongerechtvaardigd
verschil in behandeling tussen een onderdaan van de aangezochte staat en personen
met de nationaliteit van de verzoekende staat die in gelijke omstandigheden
verkeren, bij voorbeeld doordat deze staat bepaalde tegemoetkomingen slechts
verleent aan eigen onderdanen.Voor de staten die partij zijn bij het Verdrag biedt het Verdrag op deze
punten een facultatieve weigeringsgrond.In overeenstemming met het standpunt dat bij de totstandkoming van de
WIB inzake de in het internationale verkeer gebruikelijke weigeringsgronden,
neergelegd in artikel 13, eerste lid, onderdelen b tot en met e, is ingenomen
(vgl. Kamerstukken II 1984/85, 18 852, nr. 3 blz.17 en nr. 6 blz. 22),
geven wij er de voorkeur aan in de Nederlandse wet vast te leggen dat die
extra mogelijkheden voor de Nederlandse uitvoeringspraktijk het karakter van
een imperatieve weigeringsgrond zullen hebben. Niet nodig wordt geacht het
in het Verdrag gemaakte onderscheid tussen deze twee weigeringsgronden expliciet
tot uitdrukking te brengen. Bij discriminatie is, ongeacht de nationaliteit
van personen, immers sprake van strijd met algemeen aanvaarde beginselen van
belastingheffing zodat kan worden volstaan met de weigeringsgrond van artikel
21, tweede lid, onder e. Omdat deze extra weigeringsgronden alleen zullen
gelden voor de staten die partij zijn bij het Verdrag, is de weigeringsgrond
in een apart, nieuw, tweede lid van artikel 13 WIB ondergebracht. Artikel 2Aangezien de wijzigingen van WIB uitvoering geven aan de verplichtingen
voortvloeiend uit het Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand
in belastingzaken van de Raad van Europa en de OESO kunnen de in artikel 1
voorgestelde wijzigingen niet in werking treden voordat die verplichtingen
ook daadwerkelijk bestaan.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend XNoot1Zoals aangevuld bij de richtlijn nr. 79/1070/EEG van de Raad van de Europese
Gemeenschappen van 6 december 1979 (PbEG L331) tot wijziging van de richtlijn
nr. 77/799/ EEG betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten
van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen en de richtlijn
nr. 92/12/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 25 februari 1992
(PbEG L076) betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden
hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, voor de indirecte belastingen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24453-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl