Wet inburgering nieuwkomers; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-25114, nr. 122d

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

05-03-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25114 nr. 122d

03-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25114Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 114Regels met betrekking tot de inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse
samenleving (Wet inburgering nieuwkomers)nr. 122dNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 maart 1998Met belangstelling hebben wij kennis genomen van de vragen die de leden
van de fractie van de PvdA hebben gesteld in het nader voorlopig verslag dat
de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat heeft
uitgebracht. Gaarne maken wij gebruik van deze ons geboden gelegenheid om
nog een aantal onderwerpen toe te lichten of te verduidelijken.De leden van de fractie van de PvdA vroegen wat de inzet van het kabinet
is bij het overleg met de VNG en de Arbeidsvoorziening over de motie-Noorman
(kamerstukken II 1997/98, 25 114, 33) en of enig deel van het extra bedrag
van 50 mln. voor moeilijk plaatsbare werklozen geoormerkt is voor nieuwkomers.
Zij zien hierbij praktische problemen aangezien nieuwkomers door de Arbeidsvoorziening
niet apart geregistreerd (kunnen) worden en vrezen dat oormerking van het
bedrag van 50 mln. aanwending ten behoeve van andere moeilijk plaatsbare werklozen
zou kunnen verdringen.Inzet van het kabinet bij het maken van afspraken met Arbeidsvoorziening
en de VNG is dat door inspanningen van alle betrokken partijen een situatie
bereikt wordt waarbij :– aan zoveel mogelijk nieuwkomers voor wie een arbeidstoeleidingtraject
noodzakelijk is, dergelijke trajecten ook werkelijk worden aangeboden;– het inburgeringsprogramma zelf zodanig wordt ingericht, dat zo
goed mogelijk wordt geanticipeerd op de mogelijkheden die de nieuwkomer na
de afronding van het inburgeringsprogramma heeft;– de arbeidstoeleidingstrajecten zoveel mogelijk aansluiten op het
inburgeringsprogramma (op nieuwkomers zijn toegesneden) en zoveel mogelijk
direct aansluitend op de afronding van het inburgeringsprogramma kunnen starten.De middelen waaruit arbeidstoeleidingstrajecten voor nieuwkomers kunnen
worden gefinancierd, maken deel uit van alle reguliere budgetten voor arbeidstoeleiding,
te weten:– de rijksbijdrage (prestatiedeel) van Arbeidsvoorziening;– inkoopmiddelen;– middelen in het kader van de Wet inschakeling werkzoekenden (Wiw). Deze middelen zijn bestemd voor arbeidstoeleidingstrajecten voor de moeilijk
plaatsbare werklozen, inclusief de nieuwkomers. Deze budgetten worden beheerd
en besteed door Arbeidsvoorziening (prestatiebudget) en gemeenten (inkoop
en Wiw) en het is dus aan gemeenten en Arbeidsvoorziening om, uitgaande van
nog met Arbeidsvoorziening en nog met VNG te maken afspraken over inspanningen
ten behoeve van nieuwkomers, te bepalen welke werklozen in aanmerking komen
voor arbeidstoeleidingstrajecten. Het kabinet heeft er daarom voor gekozen
om het extra bedrag van 50 mln. voor moeilijk plaatsbare werklozen, of een
deel daarvan, niet te oormerken voor nieuwkomers. In de nota van toelichting
bij het Besluit inkoop (Staatsblad 1998, 63) wijst het kabinet wèl
op het belang van gemeentelijke aandacht voor de problematiek van nieuwkomers.De inzet van het kabinet bij het maken van afspraken is dat de betrokken
partijen, Arbeidsvoorziening en gemeenten, dit jaar aan de slag gaan om de
gewenste situatie ten aanzien van arbeidstoeleiding van nieuwkomers te bereiken.
Een jaar na de inwerkingtreding van de Wet inburgering nieuwkomers zullen
gegevens beschikbaar moeten komen over de aantallen nieuwkomers die direct
of op termijn voor een traject richting arbeidsmarkt in aanmerking komen.
Op basis daarvan kan zo nodig bijstelling plaatsvinden van beleid.Met het oog op het beschikbaar komen van gegevens wil het kabinet in de
loop van 1998 technische afspraken maken met Arbeidsvoorziening Nederland
en de VNG over de wijze waarop de deelname van nieuwkomers in het prestatiebudget
van Arbeidsvoorziening, de inkoopregeling en de Wiw landelijk in beeld kan
worden gebracht. Arbeidsvoorziening is bereid nieuwkomers te registeren en
haar huidige en toekomstige registratiesysteem maakt registratie van nieuwkomers
op basis van opgaven van gemeenten ook technisch mogelijk.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal rond het tijdstip
van de invoering van de Wet inburgering nieuwkomers een nulmeting laten uitvoeren,
op basis waarvan eerste kwantitatieve gegevens beschikbaar zullen komen over
de arbeidsmarktpositie van nieuwkomers. De nulmeting moet tevens een vergelijking
mogelijk maken met de situatie een jaar later. Zodra de afspraken met VNG
en Arbeidsvoorziening rond zijn, zullen de Eerste en Tweede Kamer daarover
geïnformeerd worden.Ook vroegen deze fractieleden of de sluitende aanpak voor nieuwkomers
niet het meest gediend zou zijn bij bemiddeling door speciaal op hen ingestelde
instellingen, zoals bijvoorbeeld Stichting Emplooi in Flevoland. Zij vroegen
hoe het kabinet denkt over de suggestie dat nieuwkomers na voltooiing van
het inburgeringstraject eerst een traject van bijvoorbeeld een jaar bij een
dergelijke instelling doorlopen, alvorens voor bemiddeling door de Arbeidsvoorziening
in aanmerking te komen. Voor dergelijke speciaal op leden van etnische minderheidsgroepen
ingestelde organisaties zou enige extra financiering nodig en nuttig kunnen
zijn.Het kabinet kan zich voorstellen dat een bijdrage aan de arbeidstoeleiding
van nieuwkomers door gespecialiseerde instellingen als Emplooi effectief kan
zijn. In antwoord op de door de PvdA-fractieleden gestelde vraag over extra
financiering staat voorop, dat RBA's en gemeenten uit de reguliere middelen
voor arbeidstoeleiding diensten in het kader van de arbeidstoeleiding van
nieuwkomers in kunnen kopen bij gespecialiseerde bureaus. Gemeenten en RBA's
kunnen op basis van de specifieke plaatselijke situatie, ervaringen die worden
opgedaan met specifieke instellingen en de verhouding tussen kosten en baten
(effectiviteit) het inschakelen van gespecialiseerde bureaus beoordelen. Op
basis van deze beoordeling kunnen zij vormgeven aan hun uitvoeringsbeleid.Voor zover bekend hebben de activiteiten van Emplooi het karakter van
arbeidstoeleiding inclusief bemiddeling naar een arbeidsplaats, zodat de gesuggereerde
constructie van eerst een jaar bij Emplooi en vervolgens bemiddeling
door Arbeidsvoorziening niet zinvol lijkt. Arbeidsvoorziening kan nieuwkomers
die direct bemiddelbaar zijn ook zelf plaatsen op de arbeidsmarkt.Arbeidsvoorziening wil zo vroeg mogelijk in het inburgeringstraject betrokken
zijn bij die nieuwkomers die beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt en zal
daardoor goed kunnen anticiperen op de bemiddeling. Arbeidsvoorziening Nederland
heeft de RBA's gewezen op de diensten van Emplooi. Bij 40 arbeidsbureaus wordt
nauw samengewerkt tussen medewerkers van Arbeidsvoorziening en consulenten
van Emplooi.Over de notitie inzake «oudkomers» kan worden meegedeeld dat
op dit moment wordt gewerkt aan een kabinetsreactie op de tijdens de behandeling
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer aan de orde gestelde problematiek.
Deze notitie zal de Tweede Kamer spoedig worden toegezonden.De leden van de PvdA-fractie vroegen of de specifieke bemiddeling die
nodig is voor hoger opgeleide vluchtelingen ook gewaarborgd is. Hierbij vroegen
zij in te gaan op de problematiek die aan de orde is gesteld in de brief van
de Stichting voor Vluchtelingen Studenten UAF van 12 januari 1998. De Stichting
UAF signaleert daarin, uit de praktijk van begeleiding van vluchtelingenstudenten
in het Hoger Onderwijs, dat goed opgeleide nieuwkomers vrij snel als voldoende
ingeburgerd beschouwd worden en gedwongen worden een arbeidsplaats te accepteren
die niet bij hun niveau past en daarmee geblokkeerd worden in te stromen in
het regulier vervolgonderwijs. Daarbij wordt een aantal voorbeelden gegeven.Beoogd wordt met behulp van het instrumentarium waartoe de voorgenomen
wet de mogelijkheden biedt, voor nieuwkomers de eerste stap in het proces
van integratie in de Nederlandse samenleving te faciliteren en hen waar mogelijk
bij afronding van het inburgeringstraject door te geleiden naar de in aanmerking
komende instanties voor verdere stappen. Dit betekent ook voor de specifiek
genoemde groep hoger opgeleide vluchtelingen, dat bij de nu in het wetsvoorstel
voorgeschreven intake reeds dient te worden bepaald wat het voor hen in aanmerking
komende einddoel is, en langs welk traject zij daar naar toe kunnen worden
gebracht. De procedure die leidt tot vaststelling van het inburgeringsprogramma,
zoals opgenomen in het wetsvoorstel, geeft ook de nieuwkomer gelegenheid invloed
uit te oefenen op doel en inhoud van het traject. Min of meer gestandaardiseerde,
niet op de individuele kenmerken van de nieuwkomer afgestemde trajecten, zullen
daardoor naar wij aannemen tot het verleden behoren. Na afloop van het inburgeringsprogramma
zal in overleg met de nieuwkomer worden bepaald welk vervolgtraject, gezien
de vorderingen tot dan toe, het beste aansluit. Afhankelijk van de mogelijkheden
van de nieuwkomer kan worden gekozen voor een vervolgtraject in het vervolgonderwijs
of voor een traject gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt. Daarbij speelt
ook de inkomenssituatie van de nieuwkomer een rol. In het geval van een keuze
voor arbeidstoeleiding zal in het algemeen doorgeleiding naar Arbeidsvoorziening
aan de orde zijn.De specifieke bemiddeling van hoger opgeleide vluchtelingen zal qua methodiek
niet veel verschillen van de bemiddeling van hoger opgeleide minderheden in
het algemeen. Ten aanzien van de rol van Arbeidsvoorziening in deze moet gesteld
worden, dat voor goed opgeleide nieuwkomers dezelfde regels bij het accepteren
van een arbeidsplaats gelden, als voor autochtonen en andere werkzoekenden
uit etnische minderheidsgroepen. Arbeidsvoorziening financiert ook ten principale
geen universitaire opleidingen van andere werkloze werkzoekenden.Arbeidsvoorziening richt bij twee van de vijf Topcentra een bemiddelingspunt
voor hoger opgeleide minderheden en nieuwkomers in. Ook worden de RBA's vanaf
het voorjaar 1998 ondersteund door het Arbeidsbureau Nieuwkomers
(voorheen genoemd Consulentschap Vluchtelingen). Verder kan gemeld worden
dat het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de Stichting UAF vanaf
1 januari 1998 gedurende drie jaar een subsidie verstrekt ten behoeve van
het project Job Support (arbeidsbemiddeling van afgestudeerde vluchtelingen).Uitgangspunt van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij
deze subsidie is dat de Stichting UAF in de subsidieperiode initiatieven neemt
teneinde te bewerkstelligen dat de toeleiding van UAF-cliënten naar de
arbeidsmarkt direct via Arbeidsvoorziening loopt ofwel dat de Stichting UAF
andere financieringsbronnen voor deze activiteiten vindt, bijvoorbeeld uit
inkoop door Arbeidsvoorziening en/of gemeenten. Over vraag en aanbod bij bemiddeling
van hoger opgeleide minderheden in algemene zin wordt momenteel in opdracht
van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een marktverkenning
uitgevoerd door ISEO. Op basis van de resultaten zal aan de Tweede Kamer antwoord
worden gegeven op de vraag of en in welke mate op dit terrein voor de rijksoverheid
een rol is weggelegd zonder dat dit de bestaande dienstverlening voor hoger
opgeleide minderheden verstoort.De leden van de fractie van de PvdA vroegen om te reageren op de verschillende
punten met betrekking tot houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf
(vvtv'ers) die aan de orde zijn gesteld in de brief van VluchtelingenWerk
van 28 november 1997. Tevens vroegen deze leden of het juist is, dat vvtv'ers
die een vluchtelingenstatus krijgen niet voor inburgering in aanmerking komen.Houders van een vvtv hebben een bijzondere status binnen het vreemdelingenbeleid.
Het zijn personen die niet in aanmerking komen voor een vluchtelingenstatus
of een verblijfsvergunning om klemmende redenen van humanitaire aard. Aan
hen wordt een vvtv verstrekt, omdat, gelet op de algemene situatie in het
land van herkomst, voor deze personen uitzetting tijdelijk niet verantwoord
wordt geacht. In het aanbod van voorzieningen ten behoeve van vvtv'ers dient
naar onze mening het aspect van tijdelijkheid en verwijderbaarheid te worden
benadrukt. Dat is de reden waarom het kabinet ervoor heeft gekozen de vvtv'ers
niet tot de doelgroep van de inburgering te rekenen. Het kabinet heeft voor
vvtv'ers gekozen voor een model, waarbij in een periode van drie jaar een
stapsgewijze opbouw plaatsvindt van mogelijkheden om daadwerkelijk in de samenleving
te integreren en de zelfredzaamheid te bevorderen. Dit model ziet er als volgt
uit:1. eerste periode na toekenning vvtv: toegang tot de basiseducatie en
andere onderwijsvoorzieningen, waarbij het verrichten van kortdurend werk
is toegestaan;2. tweede periode: toegang tot beroepenoriëntatie en beroepsscholing
en de verplichting tot kortdurend werk;3. derde periode: vrije toegang tot de arbeidsmarkt.Beide trajecten, het integratietraject voor vvtv'ers en het inburgeringstraject
op grond van deze voorgenomen wet, bevatten voor een deel dezelfde elementen.
In het model voor gefaseerde integratie is een zorgvuldig evenwicht bewaard
tussen het perspectief op eventuele terugkeer enerzijds en de noodzaak tot
geleidelijke integratie in de Nederlandse samenleving anderzijds. Indien echter
een vvtv'er een vtv-status heeft gekregen en daarmee voor onbepaalde tijd
tot Nederland is toegelaten ligt het in de rede dat deze vtv'er alsnog een
inburgeringsprogramma of delen daarvan volgt. Met inburgering wordt immers
beoogd het verwerven door nieuwkomers van het vermogen om zelfstandig aan
het maatschappelijk verkeer deel te nemen. Door inburgering worden zij in
de gelegenheid gesteld aansluiting te vinden op educatie en arbeidsmarkt.Bij amendement (kamerstukken II 1997/98, 25 114, nr. 14) zijn vvtv'ers
die een vtv-status hebben gekregen, onder de werking van het wetsvoorstel gebracht. De door deze leden gestelde vraag of vvtv'ers die een vluchtelingenstatus
krijgen niet ook in aanmerking zouden moeten komen voor inburgering willen
wij positief beantwoorden. In de praktijk zal het gaan om een beduidend kleinere
groep dan de vvtv'ers die alsnog een vtv-status krijgen. Wij achten het wenselijk
dat gemeenten deze kleine specifieke groep nieuwkomers een inburgeringsprogramma
aanbieden.Met betrekking tot de opmerking van VluchtelingenWerk dat het wetsvoorstel
onuitvoerbaar is omdat gemeenten extra administratieve belasting ondervinden
aangezien zij nieuwkomers en vvtv'ers van elkaar moeten gaan scheiden wordt
het volgende opgemerkt. Voor vvtv'ers is binnen de GBA een aparte code beschikbaar
en zij zijn dus onmiddellijk herkenbaar voor de ambtenaar van de GBA. Op het
moment dat een vvtv'er zich bij de GBA inschrijft, is het dus meteen duidelijk
dat hij niet onder de doelgroep van het Wetsvoorstel inburgering nieuwkomers
valt. De vvtv'er komt wel in aanmerking voor de gefaseerde integratie (zie
het bovenstaande) en kan zich daarvoor aanmelden bij de gemeente. Van een
extra administratieve belasting van de gemeenten is dan ook geen sprake. Er
zijn geen aanwijzingen dat het draagvlak voor opvang en huisvesting van vvtv'ers
in gemeenten zal verkleinen. Onder de Wet gemeentelijke zorg voor houders
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf wordt de gemeente een zorgplicht
opgelegd en het Rijk verleent hier de financiële middelen voor.De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts nog eens nader te bezien of
het laten vervallen van de cautieplicht systematisch wel juist is.De Raad van State heeft opgemerkt dat indien twee sanctiesystemen kunnen
worden toegepast bij overtreding van dezelfde verplichtingen de gevolgen van
de oplegging zo min mogelijk verschillend moeten zijn. In dit kader wees de
Raad van State erop dat artikel 14 van de Algemene bijstandswet (Abw) niet
in een cautieplicht voorziet. Naar aanleiding van deze opmerkingen van de
Raad hebben wij gemeend de cautieplicht, die eerst in dit voorstel was opgenomen,
te moeten schrappen. Hierbij is ook verwezen naar het advies «Handhaving
door bestuurlijke boeten» van de Commissie voor de Toetsing van Wetgevingsvraagstukken
en naar het kabinetsstandpunt inzake bestuurlijke boeten uit 1994. Genoemde
commissie heeft destijds opgemerkt dat de artikelen 6 van het Europees Verdrag
voor de Rechten van de Mens en artikel 14, derde lid, van het Internationaal
Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten geen cautieplicht voorschrijven.
In het kabinetsstandpunt heeft het toenmalige kabinet deze opmerking van de
commissie onderschreven. Wel was het kabinet met de commissie van oordeel
dat er in het algemeen geen aanleiding bestaat om op dit punt onderscheid
te maken tussen de bestuurlijke boeteprocedure en de strafrechtelijke procedure
waarin die cautieplicht wel bestaat (kamerstukken II 1993/94, 23 400
VI, nr. 48, pag. 14).De leden van de PvdA-fractie wezen erop dat in het hoofdstuk over administratieve
boeten in de Abw (met name artikel 14b) wel een cautieplicht is opgenomen.
In het onderhavige wetsvoorstel wordt echter wat betreft het sanctiesysteem
aangesloten bij het zogenaamde maatregelensysteem van de Abw.De reden hiervan is dat de maatregel op grond van de Abw aan nieuwkomers
die bijstandsgerechtigd zijn, kan worden opgelegd. Het opleggen van deze maatregel
is al mogelijk bij de huidige inburgeringscontracten. De maatregel is neergelegd
in artikel 14 van de Abw. Zoals al is gesteld, is in dit artikel geen cautieplicht
opgenomen. Wij vinden dat in het kader van dit wetsvoorstel het belang van
consistentie met het maatregelensysteem van de Abw zwaarder moet wegen dan
het belang van consistentie met het boetesysteem van de Abw. De aan het woord zijnde leden vroegen vervolgens of het standpunt van
het kabinet met betrekking tot de hoogte van de boete consistent is.Ook wat betreft de hoogte van de boete is zoveel mogelijk aangesloten
bij het maatregelensysteem van de Abw. Het Maatregelenbesluit Abw, Ioaw en
Ioaz is gebaseerd op artikel 14 van de Abw. De hoogte en duur van de administratieve
maatregel die het college van burgemeester en wethouders dient op te leggen
zijn in dit besluit genormeerd. Deze normering laat onverlet dat de gemeenten
in alle gevallen gehouden blijven om de maatregel af te stemmen op de mate
van verwijtbaarheid en de persoonlijke omstandigheden van de belanghebbende.
Deze zelfde systematiek is in artikel 18, eerste en tweede lid, van dit wetsvoorstel
neergelegd en zal in de algemene maatregel van bestuur op basis van artikel
18, zevende lid, in die zin worden uitgewerkt. Het niet nakomen van de verplichtingen
op grond van dit voorstel kan worden beschouwd als een gedraging in de derde
categorie als bedoeld in artikel 3, derde lid, onderdeel b, van het Maatregelenbesluit
Abw, Ioaw en Ioaz. In artikel 5, eerste lid, onderdeel c, van laatstgenoemd
besluit wordt een korting op de bijstand wegens een gedraging van de derde
categorie vastgesteld op 20% van de bijstand gedurende een maand. In de algemene
maatregel van bestuur op basis van het eerder genoemde artikel 18, zevende
lid, zal dit percentage worden opgenomen.Op grond van het tweede lid van dit artikel kan het college van burgemeester
en wethouders afwijken van deze normering indien de ernst van het feit, de
omstandigheden waarin de nieuwkomer verkeert, en de mate van verwijtbaarheid
daartoe aanleiding geven. Uitgangspunt van het boetesysteem bij inburgering
is dat de hoogte van de boete voor alle nieuwkomers, indien een verplichting
op basis van dit wetsvoorstel niet is nagekomen, zoveel mogelijk gelijk dient
te zijn. De draagkracht van de nieuwkomer kan voor het college van burgemeester
en wethouders een reden zijn om van de normering, neergelegd in de toekomstige
algemene maatregel van bestuur, af te wijken.Ook vroegen deze leden of het niet op de weg ligt van het college van
burgemeester en wethouders om op eigen initiatief ervoor te zorgen dat kennisgevingen
en mondelinge procedures in een begrijpelijke taal plaats vinden, ook als
betrokkene daar niet nadrukkelijk om verzoekt.Onder deze voorgenomen wet zal de nieuwkomer worden verplicht zich te
melden. Er moet van worden uitgegaan dat de betrokkene daar niet altijd van
op de hoogte kan zijn. Daarom zal voorlichtingsmateriaal worden ontwikkeld
speciaal gericht op nieuwkomers, waarin het inburgeringsbeleid en de daaruit
voortvloeiende rechten en plichten kort uiteen worden gezet. Diegenen die
via een asielprocedure in Nederland zijn gekomen, zullen voordat zij worden
uitgeplaatst naar een gemeente, in het asielzoekerscentrum informatie ontvangen
en, na statusverlening, een aanmeldingsformulier ontvangen om in te vullen.
Hierbij kan natuurlijk hulp worden verleend. Diegenen die via gezinsvorming
of -hereniging naar Nederland komen, ontvangen na toekenning van een status
een aanmeldingsformulier met toelichting. Het inschakelen van tolken is ook
aan de orde geweest tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel
in de Tweede Kamer. Er is toen geantwoord dat gemeenten gebruik kunnen maken
van de tolkencentra (handelingen II 1997/98, blz. 1600).Tot slot vroegen de leden van de fractie van de PvdA naar de uitvoeringsproblemen
van de Wet boeten en maatregelen in de sociale zekerheid en of over de uitvoerbaarheid
van de handhavingsbepalingen overleg is geweest met de VNG.Bij de invoering van de Wet boeten en maatregelen hebben gemeenten aanloopproblemen
gehad in verband met de automatisering. De inwerkingtreding van deze wet is
daarom een half jaar uitgesteld om gemeenten meer gelegenheid
te geven hun automatiseringsprocessen aan te passen. De wet is sedert 1 juli
1997 van kracht en er zijn geen signalen dat gemeenten hun automatisering
nog niet hebben aangepast ten behoeve van de uitvoering. Gemeenten hebben
nu enkele maanden ervaring met de uitvoering van deze wet. Het is derhalve
niet te verwachten dat bij de invoering van het onderhavige wetsvoorstel zich
opnieuw dezelfde aanloopproblemen zullen voordoen.De verschillende concept-uitvoeringsbesluiten, zo ook de toekomstige algemene
maatregel van bestuur inzake de administratieve boete, zijn besproken met
de VNG, de vier grote en enkele andere gemeenten. Hierbij stond de vraag naar
uitvoerbaarheid centraal. De VNG en gemeenten hebben positief gereageerd.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalDe Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,J. M. M. RitzenDe Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-25114-122d.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl