Subsidiariteitstoets voorstel richtlijn van de Raad inzake de Europese kritieke infrastructuur (COM(2006) 787 definitief); Voorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30935, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-01-2007

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30935 nr. 1;A

12-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTOELICHTING1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL• Motivering en doel van het voorstel• Algemene context• De behoefte aan een gemeenschappelijk kader• Een sectorale dialoog met de betrokken partijen• Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied• Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen
van de EU2) RAADPLEGING VAN DE BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN
EFFECTBEOORDELING• Raadpleging van de belanghebbende partijen• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid• Effectbeoordeling3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL• Samenvatting van de voorgestelde maatregel• Rechtsgrondslag• Subsidiariteitsbeginsel• Evenredigheidsbeginsel• Keuze van instrumenten4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING5) AANVULLENDE INFORMATIE• Intrekking van bestaande wetgeving• Nadere uitleg van het voorstelRICHTLIJN VAN DE RAADinzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur,
de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de
beoordeling van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te
verbeterenArtikel 1 Onderwerp Artikel 2 Definities Artikel 3 Inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur Artikel 4 Aanmerking als Europese kritieke infrastructuur Artikel 5 Beveiligingsplannen van de exploitanten Artikel 6 Veiligheidsverbindingsfunctionarissen Artikel 7 Verslagen Artikel 8 Steun van de Commissie voor Europese kritieke
infrastructuur Artikel 9 Contactpunten voor aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur Artikel 10 Vertrouwelijkheid en uitwisseling van informatie
over de bescherming van kritieke infrastructuur Artikel 11 Comité Artikel 12 Uitvoering Artikel 13 Inwerkingtreding Artikel 14 Adressaten BIJLAGE ILIJST VAN SECTOREN MET KRITIEKE INFRASTRUCTUURBIJLAGE IIBEVEILIGINGSPLAN VAN DE EXPLOITANT (OPERATOR SECURITY
PLAN – OSP)FINANCIEEL MEMORANDUM 1. BEGROTINGSONDERDEEL + OMSCHRIJVING2. ALGEMENE CIJFERS2.1. Totale toewijzing voor de actie (deel B): miljoen €
voor vastleggingen2.2. Duur:2.3. Meerjarenraming van de uitgaven:miljoen euro (tot drie cijfers na de komma) 2.4. Verenigbaarheid met de financiële programmering
en de financiële vooruitzichten2.5. Financiële gevolgen voor de ontvangsten:3. BEGROTINGSKENMERKEN 4. RECHTSGRONDSLAG5. OMSCHRIJVING EN MOTIVERING5.1. Doel van het communautaire optreden5.1.1. Nagestreefde doelstellingen5.1.2. Maatregelen die in verband met de evaluatie
vooraf zijn getroffen5.2. Voorgenomen actie en wijze van financiering
uit de begroting5.3. Uitvoering6. FINANCIËLE GEVOLGEN6.1. Totale financiële gevolgen voor deel B –
(voor de hele programmeringsperiode)6.1.1. Financiering6.1.2. Technische en administratieve bijstand, ondersteuningsuitgaven
en IT-uitgaven (vastleggingskredieten)6.2. Berekening van de kosten per overwogen maatregel
in deel B (voor de gehele programmeringsperiode)7. GEVOLGEN VOOR HET PERSONEELSBESTAND EN DE ADMINISTRATIEVE
UITGAVEN7.1. Gevolgen voor de personele middelen 7.2. Financiële gevolgen in verband met de personele
middelen 7.3. Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie
voortvloeien 8. FOLLOW-UP EN EVALUATIE8.1. Follow-upsysteem8.2. Procedure en tijdschema van de voorgeschreven
evaluatie9. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30935Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 935Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn van de Raad
inzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling
van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren
(COM(2006) 787 definitief)Anr. 1VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD INZAKE DE INVENTARISATIE VAN
EUROPESE KRITIEKE INFRASTRUCTUUR, DE AANMERKING VAN INFRASTRUCTUUR ALS EUROPESE
KRITIEKE INFRASTRUCTUUR EN DE BEOORDELING VAN DE NOODZAAK DE BESCHERMING VAN
DERGELIJKE INFRASTRUCTUUR TE VERBETEREN (COM(2006) 787 DEFINITIEF)Brussel, 12 december 2006TOELICHTING1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL• Motivering en doel van het voorstelDe Europese Raad van juni 2004 heeft de Commissie verzocht een algemene
strategie ter bescherming van kritieke infrastructuur voor te bereiden. De
Commissie heeft op 20 oktober 2004 een mededeling over «Terrorismebestrijding:
de bescherming van kritieke infrastructuur» aangenomen, waarin voorstellen
worden gedaan over de wijze waarop de preventie van, de paraatheid bij en
de reactie op terreuraanslagen op kritieke infrastructuur (CI) in Europa kunnen
worden versterkt.Het voornemen van de Commissie om een Europees programma voor de bescherming
van kritieke infrastructuur (EPCIP) voor te stellen, werd door de Raad bekrachtigd
in zijn conclusies inzake «Preventie, paraatheid en reactie op terroristische
aanslagen» en in zijn in december 2004 aangenomen «Solidariteitsprogramma
van de EU betreffende de gevolgen van terroristische dreigingen en aanslagen».
De Raad stemde voorts in met het voornemen van de Commissie om een netwerk
voor waarschuwing en informatie inzake kritieke infrastructuur (CIWIN) op
te zetten.In november 2005 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan een Groenboek
betreffende een Europees programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur
(EPCIP), waarin beleidsopties zijn opgenomen in verband met de wijze waarop
de Commissie het EPCIP en het CIWIN tot stand zou kunnen brengen. In december 2005 verzocht de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ)
de Commissie tegen juni 2006 een voorstel betreffende het EPCIP in te dienen.In het onderhavige voorstel voor een richtlijn worden de maatregelen beschreven
die door de Commissie worden voorgesteld voor de inventarisatie van Europese
kritieke infrastructuur (ECI), voor de aanmerking van infrastructuur als ECI
en voor de beoordeling van de noodzaak de bescherming van deze infrastructuur
te verbeteren.• Algemene contextDe Europese Unie telt een aantal infrastructuurvoorzieningen waarvan de
verstoring of vernietiging invloed zou hebben op twee of meer lidstaten. Het
is ook mogelijk dat het uitvallen van dergelijke kritieke infrastructuur in
een lidstaat effecten heeft in een ander lidstaat. Zulke vitale infrastructuurvoorzieningen
met een transnationale dimensie moeten in kaart worden gebracht en als ECI
worden aangemerkt. Dat is alleen mogelijk via een gemeenschappelijke procedure
voor de inventarisatie van ECI en voor de beoordeling van de noodzaak de bescherming
ervan te verbeteren.Gezien de transnationale dimensie van deze infrastructuur zou een geïntegreerde
aanpak op EU-niveau bij het onderzoek naar de zwakke en kwetsbare plekken
ervan en bij de opsporing van leemten in de beschermingsmaatregelen niet alleen
een nuttige aanvulling vormen op de reeds in de lidstaten bestaande nationale
programma’s voor de bescherming van kritieke infrastructuur, die daardoor
een meerwaarde zouden krijgen, maar er ook in belangrijke mate toe bijdragen
dat de Europese interne markt levensvatbaar blijft en welvaart blijft scheppen.Aangezien in verschillende sectoren specifieke ervaring en deskundigheid
op het gebied van de bescherming van kritieke infrastructuur (CIP) beschikbaar
is en er op dat gebied specifieke behoeften bestaan, zou een EU-aanpak van
de CIP moeten worden uitgewerkt en ten uitvoer gelegd, waarbij rekening wordt
gehouden met de specifieke kenmerken van de sector waartoe de kritieke infrastructuur
(CI) behoort. Daarbij zouden de reeds in de verschillende sectoren bestaande
maatregelen als uitgangspunt moeten worden genomen. Ter vergemakkelijking
van deze sectorale aanpak van de bescherming van kritieke infrastructuur dient
een gemeenschappelijke lijst van sectoren met kritieke infrastructuur te worden
opgesteld.• De behoefte aan een gemeenschappelijk kaderAlleen een gemeenschappelijk kader kan de basis verschaffen die vereist
is om de maatregelen ter verbetering van de bescherming van ECI op coherente
en uniforme wijze ten uitvoer te leggen en om de respectieve verantwoordelijkheden
van de partijen die betrokken zijn bij de bescherming van ECI duidelijk af
te bakenen. Niet-bindende vrijwillige maatregelen zouden weliswaar flexibel
zijn, maar niet voldoende duidelijkheid verschaffen over wie wat moet doen
en zij zouden evenmin bijdragen tot de verduidelijking van de rechten en plichten
van de betrokken partijen.Een procedure voor de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur
en voor de aanmerking van infrastructuur als ECI, alsmede een gemeenschappelijke
aanpak om te beoordelen of het nodig is de bescherming van dergelijke infrastructuur
te verbeteren, kunnen enkel door middel van een richtlijn worden vastgesteld.
Het doel is immers:• een adequaat niveau van bescherming van ECI te garanderen;• ervoor te zorgen dat alle betrokken partijen vergelijkbare rechten
en plichten hebben;• te garanderen dat de stabiliteit van de interne markt wordt gehandhaafd. De beschadiging of het uitvallen van een bepaalde infrastructuurvoorziening
in een lidstaat kan negatieve effecten hebben voor verscheidene andere lidstaten
en voor de Europese economie in het algemeen. De kans daarop wordt steeds
groter, aangezien nieuwe technologieën (bijvoorbeeld internet) en de
liberalisering van de markt (bijvoorbeeld van de markt voor de elektriciteits-
en gasvoorziening) ertoe leiden dat veel infrastructuurvoorzieningen in een
groter netwerk worden geïntegreerd. In die omstandigheden is de bescherming
slechts even sterk als de zwakste schakel in het geheel van beschermingsmaatregelen.
Dat betekent dat een gemeenschappelijk beschermingsniveau noodzakelijk kan
zijn.• Een sectorale dialoog met de betrokken partijenVoor een doeltreffende bescherming is communicatie, coördinatie en
samenwerking op nationaal niveau en op EU-niveau tussen alle betrokken partijen
vereist.De volledige betrokkenheid van de particuliere sector is belangrijk, aangezien
de meeste kritieke-infrastructuurvoorzieningen eigendom zijn van de particuliere
sector en door deze sector worden beheerd. Elke exploitant dient op de beheersing
van de risico’s toe te zien, aangezien normaal gezien uitsluitend de
exploitant beslist welke beschermende maatregelen en bedrijfscontinuïteitsplannen
ten uitvoer worden gelegd. Bij de continuïteitsplanning moeten de normale
bedrijfsprocessen en de normale bedrijfslogica in acht worden genomen en moeten,
waar mogelijk, oplossingen op gangbare commerciële regelingen worden
gebaseerd.De sectoren beschikken over specifieke ervaring en deskundigheid op het
gebied van de bescherming van hun kritieke infrastructuur en hebben specifieke
behoeften op dat gebied.De particuliere sector zou derhalve, overeenkomstig de reacties op het
groenboek betreffende een Europees programma voor de bescherming van kritieke
infrastructuur, ten volle moeten worden betrokken bij de EU-aanpak, in het
kader waarvan rekening zou moeten worden gehouden met de specifieke kenmerken
per sector. De in de verschillende sectoren bestaande beschermingsmaatregelen
zouden als uitgangspunt voor deze EU-aanpak moeten worden genomen.• Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebiedMomenteel bestaan er op EU-niveau geen horizontale bepalingen inzake de
bescherming van kritieke infrastructuur. Bij deze richtlijn wordt een procedure
ingesteld voor de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur en voor
de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur. Daarnaast
wordt in deze richtlijn een gemeenschappelijke aanpak vastgesteld om te beoordelen
of het nodig is de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren.Er bestaat een aantal sectorspecifieke maatregelen, onder meer:• in de IT-sector:(a) de Universeledienstrichtlijn (Richtlijn 2002/22/EG), die onder meer
de integriteit van openbare elektronische communicatienetwerken betreft;(b) de Machtigingsrichtlijn (Richtlijn 2002/20/EG), die onder meer de
integriteit van openbare elektronische communicatienetwerken betreft;(c) de richtlijn inzake e-privacy (Richtlijn 2002/58/EG), die onder meer
de beveiliging van openbare elektronische communicatienetwerken betreft; (d) Kaderbesluit 2005/222/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 over
aanvallen op informatiesystemen;(e) Verordening (EG) nr. 460/2004 van 10 maart 2004 tot oprichting
van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA).• in de sector van de gezondheidszorg:(a) Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van
24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische
surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap;(b) Richtlijn 2003/94/EG van de Commissie van 8 oktober 2003 tot
vaststelling van de beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij
het vervaardigen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en geneesmiddelen
voor onderzoek voor menselijk gebruik.• in de financiële sector:(a) Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april
2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (MiFID);(b) De oversightnormen voor euro-retailbetalingssystemen, die in juni
2003 door de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) werden goedgekeurd;(c) Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni
2006 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van
kredietinstellingen;(d) Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni
2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen;(e) Voorstel voor een richtlijn betreffende betalingsdiensten in de interne
markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2001/12/EG en 2002/65/EG (COM(2005)
603);(f) Richtlijn 2000/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september
2000 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het bedrijfseconomisch
toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld;(g) Richtlijn 1998/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei
1998 betreffende het definitieve karakter van betalingen en effectentransacties.• in de transportsector:(a) Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen
en havenfaciliteiten;(b) Verordening (EG) nr. 884/2005 van de Commissie van 10 juni 2005
tot vaststelling van procedures voor inspecties van de Commissie op het gebied
van maritieme beveiliging;(c) Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober
2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens;(d) Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad
van 16 december 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op
het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart;(e) Verordening (EG) nr. 622/2003 van de Commissie van 4 april 2003
tot vaststelling van maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke
basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart;(f) Verordening (EG) nr. 1217/2003 van de Commissie van 4 juli 2003
tot vaststelling van gemeenschappelijke specificaties voor nationale programma’s voor de kwaliteitscontrole van de beveiliging van
de burgerluchtvaart;(g) Verordening (EG) nr. 1486/2003 van de Commissie van 22 augustus
2003 tot vaststelling van procedures voor de inspecties van de Commissie op
het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart;(h) Verordening (EG) nr. 68/2004 van de Commissie van 15 januari
2004 tot w?ziging van Verordening (EG) nr. 622/2003 van de Commissie
tot vaststelling van maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke
basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart;(i) Verordening (EG) nr. 849/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van 29 april 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2320/2002
tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging
van de burgerluchtvaart;(j) Verordening (EG) nr. 1138/2004 van de Commissie van 21 juni 2004
tot vaststelling van een gemeenschappelijke definitie van de meest kwetsbare
sectoren van de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones van luchthavens;(k) Verordening (EG) nr. 781/2005 van de Commissie van 24 mei 2005
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 622/2003 tot vaststelling van
maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen
op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart;(l) Verordening (EG) nr. 857/2005 van de Commissie van 6 juni 2005
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 622/2003 tot vaststelling van
maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen
op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart;(m) Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit;(n) Het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor valt onder Richtlijn
96/49/EG (gewijzigd bij Richtlijn 2004/110, tot goedkeuring van het RID 2005
(Reglement betreffende het spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen);(o) Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal en nucleaire
faciliteiten (ondertekening van het Verdrag in 1980, toetreding tot het Verdrag
in 1981 en inwerkingtreding van het Verdrag in 1987).• in de chemische sector:(a) Gevaarlijke installaties onder de Seveso II-richtlijn (Richtlijn 96/82/EG
van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren
van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken («Seveso
II-richtlijn»), gewijzigd bij Richtlijn 2003/105/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 16 december 2003.• in de nucleaire sector:(a) Richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betreffende
de informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke maatregelen
ter bescherming van de gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn;(b) Beschikking 87/600/Euratom van de Raad van 14 december 1987 inzake
communautaire regelingen voor snelle uitwisseling van informatie in geval
van stralingsgevaar.• Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen
van de EUDit voorstel is volledig in overeenstemming met de doelstellingen van
de Unie en meer bepaald met het doel de Unie te handhaven en te ontwik-kelen «als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid
waarin het vrije verkeer van personen gewaarborgd is in combinatie met passende
maatregelen met betrekking tot controles aan de buitengrenzen, asiel, immigratie,
en voorkoming en bestrijding van criminaliteit».Dit voorstel is verenigbaar met andere beleidsmaatregelen, aangezien het
niet de bedoeling is bestaande maatregelen te vervangen, maar wel deze aan
te vullen teneinde de bescherming van ECI te verbeteren.2) RAADPLEGING VAN DE BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN
EFFECTBEOORDELING• Raadpleging van de belanghebbende partijenAlle belanghebbende partijen zijn geraadpleegd over de uitwerking van
het EPCIP. Dit is gebeurd door middel van:• het groenboek betreffende een EPCIP, dat op 17 november 2005
werd goedgekeurd en waarvoor de raadplegingstermijn op 15 januari 2006
verstreek. 22 lidstaten hebben officieel op de raadpleging gereageerd. Ongeveer
100 vertegenwoordigers van de particuliere sector hebben eveneens opmerkingen
gemaakt bij het groenboek. In het algemeen werd positief gereageerd op de
idee om een EPCIP uit te werken;• drie seminars over de bescherming van kritieke infrastructuur onder
auspiciën van de Commissie (in juni 2005, september 2005 en maart 2006).
Op elk van deze drie seminars kwamen vertegenwoordigers van de lidstaten bijeen.
De particuliere sector werd uitgenodigd op de seminars die in september 2005
en maart 2006 werden gehouden;• informele bijeenkomsten van contactpunten voor aangelegenheden
in verband met de bescherming van kritieke infrastructuur (CIP-contactpunten).
Er werden door de Commissie twee bijeenkomsten van de CIP-contactpunten van
de lidstaten belegd (december 2005 en februari 2006);• informele bijeenkomsten met vertegenwoordigers van de particuliere
sector. Er werden talrijke informele bijeenkomsten met vertegenwoordigers
van bepaalde particuliere ondernemingen en met bedrijfsorganisaties gehouden;• intern, binnen de Commissie, werden de werkzaamheden ter ontwikkeling
van het EPCIP voortgezet tijdens regelmatig gehouden bijeenkomsten van de
subgroep inzake de bescherming van kritieke infrastructuur en de interdienstengroep
inzake de interne aspecten van terrorisme.• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheidDe beschikbare deskundigheid werd bijeengebracht via talrijke in 2005
en 2006 gehouden bijeenkomsten en seminars en via het raadplegingsproces naar
aanleiding van het groenboek betreffende een EPCIP. Er werd informatie vergaard
bij alle belanghebbende partijen.• EffectbeoordelingEen kopie van de effectbeoordeling van het EPCIP is bijgevoegd. 3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL• Samenvatting van de voorgestelde maatregelMet de voorgestelde maatregel wordt een horizontaal kader gecreëerd
voor het in kaart brengen van Europese kritieke infrastructuur, voor de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en voor de beoordeling
van de noodzaak de bescherming van deze infrastructuur te verbeteren.• RechtsgrondslagDe rechtsgrondslag voor het voorstel is artikel 308 van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap.• SubsidiariteitsbeginselHet subsidiariteitsbeginsel is nageleefd, aangezien de maatregelen die
door middel van dit voorstel worden genomen niet door enige afzonderlijke
EU-lidstaat kunnen worden uitgevoerd en daarom op EU-niveau moeten worden
vastgesteld. Hoewel het de verantwoordelijkheid van elke lidstaat is de kritieke
infrastructuur binnen zijn bevoegdheidsgebied te beschermen, is het voor de
veiligheid van de Europese Unie van cruciaal belang dat ervoor wordt gezorgd
dat infrastructuur die een impact heeft op twee of meer lidstaten of op een
enkele lidstaat, indien dit een andere lidstaat is dan die waar de kritieke
infrastructuur zich bevindt, voldoende wordt beschermd en dat een of meer
lidstaten niet kwetsbaar worden gemaakt door zwakke punten of lagere veiligheidsnormen
in een andere lidstaat. Soortgelijke regels inzake veiligheid in de verschillende
lidstaten zouden er ook voor helpen zorgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan
de mededingingsregels binnen de interne markt.• EvenredigheidsbeginselDit voorstel gaat niet verder dan nodig is om de onderliggende doelstelling
van verbetering van de bescherming van Europese kritieke infrastructuur te
verwezenlijken. De belangrijkste in het voorstel geformuleerde ideeën
betreffen de invoering van een basismechanisme voor coördinatie op EU-niveau,
de verplichting voor de lidstaten hun kritieke infrastructuur te inventariseren,
de tenuitvoerlegging van een reeks basisveiligheidsmaatregelen voor kritieke
infrastructuur en ten slotte de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur
en de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur.
In dit voorstel worden daarom de voorwaarden vastgelegd waaraan minimaal moet
zijn voldaan om te beginnen met de werkzaamheden ter verbetering van de bescherming
van kritieke infrastructuur. Dit doel kan niet voldoende worden verwezenlijkt
door andere maatregelen, zoals de vaststelling van richtsnoeren voor het EPCIP,
omdat hierdoor niet de verbetering van de beschermingsniveaus in de hele EU
en de volledige deelname van alle betrokken partijen zouden worden gegarandeerd.• Keuze van instrumentenDe lidstaten pakken de bescherming van kritieke infrastructuur op uiteenlopende
wijzen aan en ook hun rechtsstelsels zijn verschillend. Een richtlijn is daarom
het meest geschikte instrument om een gemeenschappelijke procedure voor de
inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur en voor de aanmerking
van infrastructuur als ECI uit te werken en om te komen tot een gemeenschappelijke
aanpak voor de beoordeling van de noodzaak de bescherming van
dergelijke infrastructuur te verbeteren.4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGDe gevolgen voor de begroting worden geraamd in het begeleidende financieel
memorandum.Het programma «Terrorisme en andere aan veiligheid gerelateerde
risico’s: preventie, paraatheid en beheersing van de gevolgen»
voor de periode 2007–2013 zal bijdragen tot de tenuitvoerlegging van
deze richtlijn bij de bescherming van personen tegen veiligheidsrisico’s
en die materiële middelen, diensten en informatietechnologische voorzieningen,
netwerken en infrastructuuractiva waarvan de ontwrichting of vernietiging
een groot effect zou hebben op de kritieke maatschappelijke functies, als
onderdeel van het algemene programma «Veiligheid en bescherming van
de vrijheden».Dit programma is niet van toepassing op aangelegenheden die onder andere
financiële instrumenten, en in het bijzonder onder het instrument voor
snelle respons bij ernstige noodsituaties en het Solidariteitsfonds van de
EU, vallen.5) AANVULLENDE INFORMATIE• Intrekking van bestaande wetgevingEr hoeft geen bestaande wetgeving te worden ingetrokken.• Nadere uitleg van het voorstelArtikel 1 – Omschrijving van het voorwerp
van de richtlijn. Bij de richtlijn wordt een gemeenschappelijke procedure
ingesteld voor de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur en voor
de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur, waarmee
die infrastructuur wordt bedoeld waarvan de vernietiging of verstoring invloed
heeft in twee of meer lidstaten, of in een enkele lidstaat, indien dit een
andere lidstaat is dan die waar de kritieke infrastructuur zich bevindt. Bij
de richtlijn wordt een gemeenschappelijke aanpak vastgesteld om te beoordelen
of het nodig is de bescherming van Europese kritieke infrastructuur te verbeteren.
Deze beoordeling zal een bijdrage leveren aan de voorbereiding van specifieke
beschermingsmaatregelen in de afzonderlijke CI-sectoren.Artikel 2 – Vaststelling van een lijst
van voor de richtlijn dienstige basisdefinities.Artikel 3 – Vaststelling van de procedure
voor de inventarisatie van ECI. Onder ECI wordt die kritieke (ook wel: vitale)
infrastructuur verstaan waarvan de verstoring of vernietiging een ernstige
invloed zou hebben op twee of meer lidstaten, of op een enkele lidstaat, indien
dit een andere lidstaat is dan die waar de kritieke infrastructuur zich bevindt.
Deze procedure is gebaseerd op een driestappenaanpak. Eerst ontwikkelt de
Commissie samen met de lidstaten en de belanghebbende partijen sectoroverstijgende
en sectorspecifieke criteria voor de inventarisatie van ECI, die dan via de
comitéprocedure worden aangenomen. De sectoroverstijgende criteria
worden vastgesteld op grond van de ernst van de verstoring of vernietiging
van de CI. De ernst van de gevolgen van de verstoring of vernietiging van
een bepaalde infrastructuurvoorziening zou, waar mogelijk, moeten worden beoordeeld
op basis van:• de gevolgen voor het publiek (aantal getroffen personen);• de economische gevolgen (omvang van het economisch verlies en/of
de kwaliteitsvermindering van producten of diensten); • de gevolgen voor het milieu;• de politieke gevolgen;• de psychologische gevolgen;• de gevolgen voor de volksgezondheid.Elke lidstaat stelt dan een inventaris op van die infrastructuurvoorzieningen
die aan de criteria voldoen. Ten slotte stelt elke lidstaat de Commissie in
kennis van de kritieke infrastructuurvoorzieningen die aan de vastgestelde
criteria voldoen. De nodige werkzaamheden worden verricht in het kader van
de prioritaire CI-sectoren die door de Commissie op jaarbasis worden geselecteerd
uit die welke in bijlage I zijn opgenomen. De in bijlage I opgenomen lijst
kan via de comitéprocedure worden gewijzigd voor zover het toepassingsgebied
van de richtlijn er niet door wordt uitgebreid. Dat zou in het bijzonder betekenen
dat wijzigingen in de lijst worden aangebracht om de inhoud ervan te verduidelijken.
De Commissie beschouwt de transport- en de energiesector als sectoren waarin
onmiddellijk actie moet worden ondernomen.Artikel 4 – Beschrijving van de procedure
voor de aanmerking als ECI. In aansluiting op de overeenkomstig artikel 3
uitgevoerde inventarisatieprocedure, stelt de Commissie een ontwerplijst van
ECI op. De ontwerplijst is gebaseerd op de van de lidstaten ontvangen kennisgevingen
en op andere relevante informatie van de Commissie. Vervolgens wordt de lijst
aangenomen via de comitéprocedure.Artikel 5 – Beveiligingsplannen van
de exploitanten (Operator Security Plans – OSP). Overeenkomstig artikel
5 dienen alle eigenaren/exploitanten van als ECI aangemerkte infrastructuur
een OSP op te stellen waarin de Europese kritieke infrastructuur van de eigenaren
en exploitanten wordt geïnventariseerd en passende beveiligingsoplossingen
voor de bescherming ervan worden voorgesteld. In bijlage II wordt vastgesteld
wat een dergelijk OSP op zijn minst moet omvatten, namelijk:• een inventaris van belangrijke infrastructuurvoorzieningen;• een risicoanalyse verricht op basis van de belangrijkste dreigingen,
de kwetsbaarheden van elke infrastructuurvoorziening en de potentiële
impact;• de vastgestelde, geselecteerde en als prioritair beschouwde tegenmaatregelen
en procedures, waarbij een onderscheid moet worden gemaakt tussen:– permanente beveiligingsmaatregelen: hieronder
vallen absoluut noodzakelijke investeringen in beveiliging en middelen die
door de eigenaar/exploitant niet op korte termijn kunnen worden opgebracht.
Dit onderdeel moet informatie bevatten over algemene maatregelen, technische
maatregelen (waaronder de installatie van detectie-, toegangscontrole-, beschermings-
en preventieapparatuur), organisatorische maatregelen (waaronder alerterings-
en crisisbeheersingsprocedures), controle- en verificatiemaatregelen, Communicatie,
bewustmaking en opleiding, en beveiliging van informatiesystemen.– graduele beveiligingsmaatregelen:
beveiligingsmaatregelen die worden aangepast aan het risico- en dreigingsniveau.In elke CI-sector kunnen sectorspecifieke beveiligingsplannen worden opgesteld,
die op de minimumvereisten van bijlage II zijn gebaseerd. Zulke sectorspecifieke
beveiligingsplannen kunnen via de comitéprocedure worden aangenomen.Voor die sectoren waarin soortgelijke verplichtingen reeds bestaan, voorziet
artikel 5, lid 2, in de mogelijkheid van vrijstelling van de OSP-verplichtingen
op grond van een via de comitéprocedure genomen beslissing. Er wordt
erkend dat Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van
26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens
reeds voldoet aan de voorwaarde dat een beveiligingsplan van
de exploitant moet worden opgesteld.Zodra een OSP is opgesteld, zou elke eigenaar/exploitant van ECI dit aan
de bevoegde autoriteit van de lidstaat moeten voorleggen. Elke lidstaat zet
een systeem voor toezicht op de beveiligingsplannen op, dat garandeert dat
de eigenaar/exploitant van ECI voldoende feedback krijgt over de kwaliteit
van de beveiligingsplannen en in het bijzonder over de doeltreffendheid van
de risico- en dreigingsanalyse.Artikel 6 – De veiligheidsverbindingsfunctionaris
(Security Liaison Officer – SLO). In artikel 6 wordt bepaald dat alle
eigenaren/exploitanten van als ECI aangemerkte infrastructuur een SLO moeten
aanstellen. Deze veiligheidsverbindingsfunctionaris zou fungeren als contactpunt
voor aangelegenheden in verband met veiligheid tussen de ECI en de voor de
bescherming van kritieke infrastructuur bevoegde autoriteiten in de lidstaten.
De SLO zou daartoe alle relevante informatie in verband met de bescherming
van kritieke infrastructuur ontvangen van de autoriteiten van de lidstaten
en verantwoordelijk zijn voor de verstrekking van relevante informatie over
de ECI aan de lidstaat.Artikel 7 – Verslagen. Bij artikel 7
wordt een reeks rapportageregels ingevoerd. Elke lidstaat is verplicht om
ECI aan een risico- en dreigingsanalyse te onderwerpen. Deze informatie zal
de basis vormen voor de dialoog over veiligheidsaangelegenheden (toezicht)
van de lidstaten met de ECI, zoals aangegeven in artikel 5. Aangezien eigenaren/exploitanten
van ECI overeenkomstig artikel 5 beveiligingsplannen dienen op te stellen
en deze aan de autoriteiten van de lidstaten dienen voor te leggen, wordt
elke lidstaat verzocht een algemeen overzicht op de stellen van de soorten
kwetsbare plekken, dreigingen en risico’s die in elke CI-sector worden
vastgesteld, en deze informatie aan de Commissie te verstrekken. Deze informatie
zal voor de Commissie de basis vormen om te beoordelen of aanvullende beschermingsmaatregelen
nodig zijn. De informatie zou later kunnen worden gebruikt voor de uitwerking
van effectbeoordelingen, die bij toekomstige voorstellen op dit gebied zouden
worden gevoegd.Overeenkomstig dit artikel kunnen ook gemeenschappelijke methoden voor
risico-, dreigings- en kwetsbaarheidsanalyses met betrekking tot ECI worden
uitgewerkt. Dergelijke gemeenschappelijke methoden zouden via de comitéprocedure
worden aangenomen.Artikel 8 – Steun van de Commissie voor
ECI. De Commissie zal de eigenaren/exploitanten van ECI helpen door toegang
te verlenen tot beproefde methoden in verband met de bescherming van CI. De
Commissie zal dergelijke informatie uit verschillende bronnen (bijv. de lidstaten,
eigen bronnen) bijeenbrengen en ter beschikking stellen van alle betrokkenen.Artikel 9 – Contactpunten voor aangelegenheden
in verband met de bescherming van kritieke infrastructuur (CIP-contactpunten).
Teneinde de samenwerking en coördinatie inzake aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur te waarborgen, dient elke lidstaat
een contactpunt voor aangelegenheden in verband met de bescherming van kritieke
infrastructuur aan te wijzen. Het contactpunt zou aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur coördineren binnen de
lidstaat, met andere lidstaten en met de Commissie.Artikel 10 – Vertrouwelijkheid en uitwisseling
van informatie over de bescherming van kritieke infrastructuur. Vertrouwelijkheid
en de uitwisseling van informatie over de bescherming van kritieke infrastructuur
vormen een cruciaal en delicaat bestanddeel van de werkzaamheden met betrekking
tot de bescherming van kritieke infrastructuur. Daarom bepaalt de richtlijn
dat de Commissie en de lidstaten passende maatregelen moeten nemen om informatie
te beschermen. Elk personeelslid dat vertrouwelijke informatie over de bescherming
van kritieke infrastructuur hanteert, zou aan het vereiste, door de autoriteiten
van de lidstaat verrichte veiligheidsonderzoek moeten worden onderworpen. Artikel 11 - Comité. Bepaalde onderdelen
van de richtlijn zullen via de comitéprocedure ten uitvoer worden gelegd.
Het comité zal zijn samengesteld uit de CIP-contactpunten. Voor de
doelstelling van artikel 5, lid 2, namelijk de vrijstelling van bepaalde sectoren
van de verplichting een beveiligingsplan op te stellen, zal gebruik worden
gemaakt van de raadplegingsprocedure.Voor de volgende aangelegenheden wordt de regelgevingsprocedure overwogen:• artikel 3, lid 1 – aanneming van de sectoroverstijgende en
sectorspecifieke criteria om ECI te inventariseren;• artikel 3, lid 2 – wijziging van de lijst van CI-sectoren
van bijlage I;• Artikel 4, lid 2 – aanneming van de ontwerplijst van ECI;• artikel 5, lid 2 – ontwikkeling van sectorspecifieke vereisten
voor de OSP;• artikel 7, lid 2 – ontwikkeling van een gemeenschappelijk
rapportagemodel voor algemene verslagen over vastgestelde risico’s,
dreigingen en kwetsbaarheden;• artikel 7, lid 4 – ontwikkeling van gemeenschappelijke methoden
voor de uitvoering van risico-, dreigings- en kwetsbaarheidsanalyses. 2006/0276 (CNS)Voorstel voor eenRICHTLIJN VAN DE RAADinzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur,
de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de
beoordeling van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te
verbeteren(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met
name op artikel 308,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
en met name op artikel 203,Gezien het voorstel van de Commissie1,Gezien het advies van het Europees Parlement2,Gezien het advies van de Europese Centrale Bank3,Overwegende hetgeen volgt:(1) In juni 2004 verzocht de Europese Raad een algemene strategie voor
de bescherming van kritieke infrastructuur voor te bereiden4. Naar aanleiding van dit verzoek heeft de Commissie op 20 oktober
2004 een mededeling over «Terrorismebestrijding: bescherming van kritieke
infrastructuur»5 aangenomen, waarin voorstellen
worden gedaan over de wijze waarop de preventie van, de paraatheid bij en
de reactie op terreuraanslagen op kritieke infrastructuur in Europa kunnen
worden versterkt.(2) Op 17 november 2005 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan
een Groenboek betreffende een Europees programma voor de bescherming van kritieke
infrastructuur6, waarin beleidsopties voor het
opzetten van het programma en van het netwerk voor waarschuwing en informatie
inzake kritieke infrastructuur (CIWIN) zijn opgenomen. Uit de op het Groenboek
ontvangen reacties blijkt duidelijk dat het noodzakelijk is dat een gemeenschappelijk
kader voor de bescherming van kritieke infrastructuur wordt opgezet. Er werd
erkend dat het nodig is de capaciteit voor de bescherming van kritieke infrastructuur
in Europa op te voeren en deze infrastructuur minder kwetsbaar te maken. De
nadruk werd gelegd op het belang van het subsidiariteitsbeginsel en van overleg
met de belanghebbende partijen.(3) In december 2005 heeft de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken de Commissie
verzocht een voorstel voor een Europees programma voor de bescherming van
kritieke infrastructuur (EPCIP) in te dienen en besloten dat dit gebaseerd
moet zijn op een alle risico’s omvattende aanpak, waarbij de bestrijding
van terroristische dreigingen als prioriteit zou gelden. Bij een dergelijke
aanpak dient in het proces ter bescherming van kritieke infrastructuur rekening
te worden gehouden met van de mens uitgaande, technologische dreigingen en
natuurrampen, maar dient voorrang te worden gegeven aan terroristische dreigingen.
Indien het niveau van de beschermingsmaatregelen tegen een bijzonder grote
dreiging in een bepaalde sector met kritieke infrastructuur toereikend wordt
geacht, moeten de betrokken partijen zich concentreren op andere
dreigingen waarvoor zij nog gevoelig zijn.(4) De hoofdverantwoordelijkheid voor de bescherming van kritieke infrastructuur
ligt momenteel bij de lidstaten en de eigenaren/exploitanten van dergelijke
infrastructuur. Dat dient zo te blijven.(5) Er zijn een aantal kritieke infrastructuurvoorzieningen in de Gemeenschap
waarvan de ontwrichting of vernietiging invloed zou kunnen hebben in twee
of meer lidstaten of in een andere lidstaat dan die waarin de kritieke infrastructuur
zich bevindt. Het kan daarbij met name gaan om grensoverschrijdende, sectoroverstijgende
effecten die het gevolg zijn van interdependenties tussen onderling gekoppelde
infrastructuurvoorzieningen. Om dergelijke Europese kritieke infrastructuur
in kaart te brengen en om infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur
aan te merken, dient gebruik te worden gemaakt van een gemeenschappelijke
procedure. De vraag of het nodig is de bescherming van dergelijke kritieke
infrastructuur te verbeteren, moet op grond van een gemeenschappelijke regeling
worden beoordeeld. Bilaterale programma’s voor samenwerking tussen de
lidstaten op het gebied van de bescherming van kritieke infrastructuur hebben
hun nut en doeltreffendheid bewezen in geval van grensoverschrijdende kritieke
infrastructuur. Het Europees programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur
moet op een dergelijke samenwerking worden gebaseerd.(6) Aangezien de verschillende sectoren beschikken over specifieke ervaring
en deskundigheid op het gebied van de bescherming van kritieke infrastructuur
en specifieke behoeften op dat gebied hebben, moet een communautaire aanpak
van de bescherming van kritieke infrastructuur worden ontwikkeld en ten uitvoer
gelegd met inachtneming van de specifieke kenmerken van elke sector en van
de in elke sector bestaande maatregelen, waaronder die welke reeds op EU-niveau
en op nationaal en regionaal niveau bestaan, alsmede eventueel reeds bestaande
grensoverschrijdende overeenkomsten inzake wederzijdse bijstandsverlening
tussen eigenaren/exploitanten van kritieke infrastructuur. Gezien de zeer
grote betrokkenheid van de particuliere sector bij het risicotoezicht, het
risicobeheer, de bedrijfscontinuïteitsplanning en het herstel na rampen
moet een communautaire aanpak de volledige betrokkenheid van de particuliere
sector aanmoedigen. Om deze sectorale aanpak van de bescherming van kritieke
infrastructuur te vergemakkelijken, dient een gemeenschappelijke lijst van
sectoren met kritieke infrastructuur te worden opgesteld.(7) Elke eigenaar/exploitant van Europese kritieke infrastructuur dient
een beveiligingsplan op te stellen, waarin de kritieke infrastructuur wordt
geïnventariseerd en waarin passende beveiligingsmaatregelen voor de bescherming
ervan worden aangereikt. In het beveiligingsplan van de exploitant moet rekening
worden gehouden met de kwetsbaarheids-, dreigings- en risicoanalyses alsmede
met andere, door de autoriteiten van de lidstaat verstrekte relevante informatie.(8) Elke eigenaar/exploitant van Europese kritieke infrastructuur dient
een veiligheidsverbindingsfunctionaris aan te wijzen teneinde de samenwerking
en de communicatie met de nationale autoriteiten voor de bescherming van kritieke
infrastructuur te vergemakkelijken.(9) Teneinde risico’s, dreigingen en kwetsbaarheden in specifieke
sectoren te inventariseren, is communicatie zowel tussen de eigenaren/exploitanten
van Europese kritieke infrastructuur en de lidstaten als tussen de lidstaten
en de Commissie nodig. Elke lidstaat dient informatie te verzamelen over Europese
kritieke infrastructuur die zich op zijn grondgebied bevindt. De Commissie
dient van de lidstaten algemene informatie over kwetsbaarheden, dreigingen
en risico’s te ontvangen, waaronder eventueel relevante informatie over
mogelijke leemten en sectoroverstijgende afhankelijkheden. Waar nodig, moet
deze informatie de basis moeten vormen voor de uitwerking van specifieke voorstellen
over de verbetering van de bescherming van Europese kritieke infrastructuur.(10) Teneinde het gemakkelijker te maken de bescherming van Europese kritieke
infrastructuur te verbeteren, dienen gemeenschappelijke methoden voor de inventarisatie
en classificatie van met betrekking tot infrastructuurvoorzieningen bestaande
kwetsbaarheden, dreigingen en risico’s te worden uitgewerkt.(11) Alleen een gemeenschappelijk kader kan de vereiste basis voor een
coherente uitvoering van maatregelen ter bescherming van Europese kritieke
infrastructuur en een duidelijke afbakening van de respectieve bevoegdheden
van alle belanghebbenden verschaffen. De eigenaren/exploitanten van Europese
kritieke infrastructuur dienen toegang te krijgen tot beproefde methoden ter
bescherming van kritieke infrastructuur.(12) Voor een doeltreffende bescherming van kritieke infrastructuur is
communicatie, coördinatie en samenwerking op nationaal niveau en op EU-niveau
vereist. Deze wordt het best verwezenlijkt door de aanwijzing in elke lidstaat
van contactpunten voor aangelegenheden in verband met de bescherming van kritieke
infrastructuur, die kwesties die de bescherming van kritieke infrastructuur
betreffen zowel intern als met andere lidstaten en de Commissie moeten coördineren.(13) Teneinde op gebieden die tot een zekere mate van vertrouwelijkheid
nopen activiteiten te ontwikkelen die de bescherming van kritieke infrastructuur
betreffen, moet in het kader van deze richtlijn voor een coherente en veilige
uitwisseling van informatie worden gezorgd. Bepaalde inlichtingen over de
bescherming van kritieke infrastructuur zijn van die aard dat openbaarmaking
ervan zou leiden tot ondermijning van de bescherming van het openbaar belang
waar dit de openbare veiligheid betreft. Bepaalde gegevens over kritieke infrastructuur
die zouden kunnen worden gebruikt om plannen te maken en feiten te plegen
die onaanvaardbare gevolgen zouden hebben voor deze installaties, dienen als
vertrouwelijk te worden behandeld en zowel op het niveau van de Gemeenschap
als van de lidstaten slechts op een «need-to-know»-basis te worden
verstrekt.(14) Informatie over de bescherming van kritieke infrastructuur moet worden
uitgewisseld op basis van vertrouwen en vertrouwelijkheid. De uitwisseling
van informatie vereist een zodanige vertrouwensrelatie dat ondernemingen en
organisaties weten dat hun gevoelige gegevens voldoende beschermd zijn. Teneinde
de uitwisseling van informatie aan te moedigen, dient het voor het bedrijfsleven
duidelijk te zijn dat de voordelen van de uitwisseling van informatie over
kritieke infrastructuur opwegen tegen de kosten ervan voor het bedrijfsleven
en de samenleving in het algemeen. De uitwisseling van informatie over de
bescherming van kritieke infrastructuur moet derhalve worden aangemoedigd. (15) Deze richtlijn vult op het niveau van de Gemeenschap en in de lidstaten
bestaande sectorspecifieke maatregelen aan. Waar op het niveau van de Gemeenschap
reeds mechanismen bestaan, moeten deze verder worden gebruikt en zullen deze
tot de volledige uitvoering van deze richtlijn bijdragen.(16) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen
te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni
1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de
Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden1.(17) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de instelling
van een procedure voor de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur
en voor de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur,
alsmede de uitwerking van een gemeenschappelijke aanpak om te beoordelen of
het nodig is de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren, niet
voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens
de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt,
kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde
subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde
artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder
dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.(18) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen
in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de
Europese Unie,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Onderwerp Bij deze richtlijn wordt een procedure ingesteld voor de inventarisatie
van Europese kritieke infrastructuur en voor de aanmerking van infrastructuur
als Europese kritieke infrastructuur, alsmede een gemeenschappelijke aanpak
om te beoordelen of het nodig is de bescherming van dergelijke infrastructuur
te verbeteren.Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) «kritieke (ook wel: «vitale») infrastructuur»:
die infrastructuur of delen daarvan die van essentieel belang zijn voor het
behoud van kritieke maatschappelijke functies, waaronder de bevoorradingsketen,
de gezondheid, de veiligheid en de beveiliging, de economische welvaart en
het maatschappelijk welzijn;b) «Europese kritieke (ook wel: «vitale») infrastructuur»:
die kritieke infrastructuur waarvan de verstoring of vernietiging een belangrijke
invloed zou hebben in twee of meer lidstaten, of in een enkele lidstaat, indien
dit een andere lidstaat is dan die waar de kritieke infrastructuur zich bevindt.
Het betreft bijvoorbeeld effecten die het gevolg zijn van sectoroverstijgende
afhankelijkheden van andere soorten infrastructuur; c) «ernst»: de impact van de verstoring of vernietiging van
een bepaalde infrastructuurvoorziening, rekening houdend met:• de gevolgen voor het publiek (aantal getroffen personen);• de economische gevolgen (omvang van het economisch verlies en/of
de kwaliteitsvermindering van producten of diensten);• de gevolgen voor het milieu;• de politieke gevolgen;• de psychologische gevolgen;• de gevolgen voor de volksgezondheid;d) «kwetsbaarheid»: een kenmerk van een onderdeel van het
ontwerp, de uitvoering of het functioneren van kritieke infrastructuur dat
deze vatbaar maakt voor verstoring of vernietiging door een dreiging, waaronder
afhankelijkheid van andere soorten infrastructuur;e) «dreiging»: elke omstandigheid of gebeurtenis die kritieke
infrastructuur, of welk onderdeel daarvan ook, kan verstoren of vernietigen,
en elke aanwijzing dat dit zou kunnen gebeuren;f) «risico»: de mogelijkheid van verlies, schade of nadeel
wat de waarde betreft die door de eigenaar/exploitant aan de infrastructuur
wordt toegekend, het gevolg van het verlies of de wijziging van de infrastructuur
en de waarschijnlijkheid dat een specifieke kwetsbaarheid voor een specifieke
dreiging wordt benut;g) «informatie over de bescherming van kritieke infrastructuur»:
bepaalde gegevens over kritieke infrastructuur die, wanneer zij openbaar worden
gemaakt, zouden kunnen worden gebruikt om plannen te maken en feiten te plegen
die het functioneren van kritieke-infrastructuurinstallaties verstoren of
onaanvaardbare gevolgen hebben voor deze installaties.Artikel 3 Inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur 1. De voor de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur te gebruiken
sectoroverstijgende en sectorspecifieke criteria worden vastgesteld overeenkomstig
de in artikel 11, lid 3, bedoelde procedure. Zij kunnen worden gewijzigd overeenkomstig
de in artikel 11, lid 3, bedoelde procedure.  De sectoroverstijgende criteria die horizontaal van toepassing
zijn op alle sectoren met kritieke infrastructuur worden uitgewerkt met inachtneming
van de ernst van het effect van de verstoring of vernietiging van een bepaalde
infrastructuurvoorziening. Zij worden uiterlijk [een
jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] vastgesteld.  De sectorspecifieke criteria worden voor prioritaire sectoren uitgewerkt
met inachtneming van de kenmerken van de afzonderlijke sectoren met kritieke
infrastructuur en, waar nodig, worden de relevante belanghebbende partijen
daarbij betrokken. Deze criteria worden voor elke prioritaire sector uiterlijk één
jaar na de aanmerking ervan als prioritaire sector vastgesteld.2. Jaarlijks kiest de Commissie de in bijlage I vermelde prioritaire sectoren
waarvoor de in lid 1 bedoelde criteria moeten worden uitgewerkt.  Bijlage I kan overeenkomstig de in artikel 11, lid 3, bedoelde
procedure worden gewijzigd voor zover het toepassingsgebied van
deze richtlijn daardoor niet wordt uitgebreid.3. Elke lidstaat stelt een inventaris op van de kritieke infrastructuur
die zich op zijn grondgebied bevindt en van de kritieke infrastructuur buiten
zijn grondgebied die invloed kan hebben op zijn grondgebied en die voldoet
aan de overeenkomstig de leden 1 en 2 vastgestelde criteria.  Elke lidstaat stelt de Commissie uiterlijk één jaar
na de vaststelling van de relevante criteria en vervolgens doorlopend in kennis
van de kritieke infrastructuur die aldus is geïnventariseerd.Artikel 4 Aanmerking als Europese kritieke infrastructuur 1. Op grond van de overeenkomstig artikel 3, lid 3, tweede alinea, gedane
kennisgevingen en van andere informatie waarover zij beschikt, stelt de Commissie
een lijst voor van als Europese kritieke infrastructuur aan te merken kritieke
infrastructuur.2. De lijst van als Europese kritieke infrastructuur aangemerkte kritieke
infrastructuur wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 11, lid 3, bedoelde
procedure.  De lijst kan worden gewijzigd overeenkomstig de in artikel 11,
lid 3, bedoelde procedure.Artikel 5 Beveiligingsplannen van de exploitanten 1. Elke lidstaat verlangt van de eigenaren/exploitanten van zich op zijn
grondgebied bevindende Europese kritieke infrastructuur dat zij een beveiligingsplan
opstellen en dat zij dit ten minste om de twee jaar herzien.2. In het beveiligingsplan van de exploitant wordt de Europese kritieke
infrastructuur geïnventariseerd en worden passende beveiligingsoplossingen
voor de bescherming ervan voorgesteld overeenkomstig bijlage II. Sectorspecifieke
vereisten voor het beveiligingsplan van de exploitant waarin bestaande communautaire
maatregelen in aanmerking worden genomen, kunnen overeenkomstig de in artikel
11, lid 3, bedoelde procedure worden vastgesteld.  De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 11, lid 2, bedoelde
procedure beslissen dat aan de voorwaarde dat een beveiligingsplan van de
exploitant moet worden opgesteld en herzien, is voldaan wanneer de maatregelen
in acht zijn genomen die van toepassing zijn op specifieke sectoren die in
bijlage I zijn vermeld.3. De eigenaar/exploitant van Europese kritieke infrastructuur legt het
beveiligingsplan binnen één jaar na de aanmerking van kritieke
infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur voor aan de bevoegde autoriteit
van de lidstaat.  Wanneer op grond van lid 2 sectorspecifieke vereisten voor het
beveiligingsplan van de exploitant worden vastgesteld, wordt het beveiligingsplan
van de exploitant pas binnen één jaar na de vaststelling van
de sectorspecifieke vereisten aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat voorgelegd. 4. Elke lidstaat zet een systeem op dat een adequaat en regelmatig toezicht
op de beveiligingsplannen van de exploitanten en op de uitvoering daarvan
waarborgt en dat is gebaseerd op de overeenkomstig artikel 7, lid 1, verrichte
risico- en dreigingsanalyses.5. Wanneer Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens
in acht is genomen, is voldaan aan de voorwaarde dat een beveiligingsplan
van de exploitant moet worden opgesteld.Artikel 6 Veiligheidsverbindingsfunctionarissen 1. Elke lidstaat verlangt van de eigenaren/exploitanten van Europese kritieke
infrastructuur op zijn grondgebied dat zij een veiligheidsverbindingsfuctionaris
aanwijzen als contactpunt voor veiligheidsaangelegenheden tussen de eigenaar/exploitant
van de infrastructuur en de voor de bescherming van kritieke infrastructuur
bevoegde autoriteiten in de lidstaat. De veiligheidsverbindingsfunctionaris
wordt aangewezen binnen één jaar na de aanmerking van de kritieke
infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur.2. Elke lidstaat deelt alle relevante informatie over vastgestelde risico’s
en dreigingen mee aan de voor de betrokken Europese kritieke infrastructuur
bevoegde veiligheidsverbindingsfunctionarissen.Artikel 7 Verslagen 1. Elke lidstaat verricht binnen één jaar na de aanmerking
van kritieke infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur een risico-
en dreigingsanalyse in verband met zich op zijn grondgebied bevindende Europese
kritieke infrastructuur.2. Elke lidstaat brengt binnen 18 maanden na de vaststelling van de in
artikel 4, lid 2, bedoelde lijst en vervolgens om de twee jaar een beknopt
verslag uit over de kwetsbaarheden, dreigingen en risico’s die zijn
vastgesteld in elke in bijlage I genoemde sector.  Er zal een gemeenschappelijk model voor deze verslagen worden uitgewerkt
overeenkomstig de in artikel 11, lid 3, bedoelde procedure.3. De Commissie beoordeelt per sector of specifieke beschermingsmaatregelen
vereist zijn voor Europese kritieke infrastructuur.4. Er kunnen per sector gemeenschappelijke methoden voor kwetsbaarheids-,
dreigings- en risicoanalyses voor Europese kritieke infrastructuur worden
vastgesteld overeenkomstig de in artikel 11, lid 3, bedoelde procedure.Artikel 8 Steun van de Commissie voor Europese kritieke
infrastructuur De Commissie staat de eigenaren/exploitanten van als Europese kritieke
infrastructuur aangemerkte infrastructuur bij door toegang te verlenen tot
beproefde methoden voor de bescherming van kritieke infrastructuur.Artikel 9 Contactpunten voor aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur 1. Elke lidstaat wijst een contactpunt voor aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur (CIP-contactpunt) aan.2. Het contactpunt coördineert aangelegenheden in verband met de
bescherming van kritieke infrastructuur binnen de lidstaat, met andere lidstaten
en met de Commissie.Artikel 10 Vertrouwelijkheid en uitwisseling van informatie
over de bescherming van kritieke infrastructuur 1. Voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn neemt de Commissie overeenkomstig
Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom, passende maatregelen voor de bescherming
van vertrouwelijke informatie die voor haar toegankelijk is of haar door de
lidstaten wordt meegedeeld. De lidstaten nemen vergelijkbare maatregelen overeenkomstig
de betrokken nationale wetgeving. Hierbij wordt rekening gehouden met de ernst
van de aan de wezenlijke belangen van de Gemeenschap of van een of meer van
haar lidstaten toegebrachte potentiële schade.2. Personen die namens een lidstaat vertrouwelijke informatie behandelen
uit hoofde van deze richtlijn, moeten een passend veiligheidsniveau hebben
dat door de betrokken lidstaat wordt gecontroleerd.3. De lidstaten zien erop toe dat de aan de lidstaten of aan de Commissie
verstrekte informatie over de bescherming van kritieke infrastructuur niet
voor enig ander doel dan de bescherming van kritieke infrastructuur wordt
gebruikt.Artikel 11 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité dat is samengesteld
uit een vertegenwoordiger van elk contactpunt voor aangelegenheden in verband
met de bescherming van kritieke infrastructuur.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit
1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit
1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.  De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op één maand.4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 12 Uitvoering 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
in werking treden om uiterlijk op 31 december 2007 aan deze richtlijn
te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen
onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die
bepalingen en deze richtlijn.  Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen
zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen.
De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen
van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 13 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Unie.Artikel 14 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot alle lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadBIJLAGE ILIJST VAN SECTOREN MET KRITIEKE INFRASTRUCTUURSectorDeelsectorIEnergie1Aardolie- en gasproductie, -raffinage,
-behandeling, -opslag en -distributie via pijpleidingen   2Elektriciteitsproductie
en -transmissie IINucleaire industrie3Productie en opslag/verwerking van nucleaire stoffen IIIInformatie- en communicatietechnologieën,
ICT4Bescherming van
informatiesystemen en -netwerken   5Instrumentatie-, automatiserings- en controlesystemen
(SCADA enz.)  6Internet   7Vaste telecommunicatievoorziening   8Mobiele telecommunicatievoorziening   9Radiocommunicatie en navigatie   10Satellietcommunicatie  11OmroepIVWater12Drinkwatervoorziening  13Controle van de waterkwaliteit  14Keren
en beheren van de waterkwantiteitVVoedsel15Voedselvoorziening en waarborging van voedselveiligheid en voedselzekerheidVIGezondheid16Medische verzorging en ziekenhuisverpleging   17Geneesmiddelen, sera, vaccins en farmaceutica   18Biolaboratoria
en bio-agentiaVIIFinancieel19Betalingsinfrastructuur
en -systemen en infrastructuur en systemen voor de clearing en afwikkeling
van effecten  20Gereglementeerde
markten VIIITransport21Wegvervoer   22Spoorvervoer  23Luchtvervoer   24Vervoer over de binnenwateren   25Zeevervoer
(kustvaart en grote vaart) IXChemische industrie26Productie en opslag/verwerking
van chemische stoffen  27Pijpleidingen
voor gevaarlijke stoffen (chemische stoffen) XRuimte28RuimtevaartXIResearchfaciliteiten29OnderzoeksinstallatiesBIJLAGE IIBEVEILIGINGSPLAN VAN DE EXPLOITANT (OPERATOR SECURITY
PLAN – OSP)In het OSP wordt een overzicht gegeven van de kritieke infrastructuur
van de eigenaren en exploitanten en worden passende beveiligingsoplossingen
voor de bescherming ervan voorgesteld. Het OSP omvat ten minste:– een inventaris van belangrijke kritieke infrastructuur;– een risicoanalyse op basis van de belangrijkste dreigingen, de
kwetsbaarheden van elke infrastructuurvoorziening en de potentiële impact;– de vastgestelde, geselecteerde en als prioritair beschouwde tegenmaatregelen
en procedures, waarbij een onderscheid moet worden gemaakt tussen:• permanente beveiligingsmaatregelen: hieronder
vallen absoluut noodzakelijke investeringen in beveiliging en middelen die
door de eigenaar/exploitant niet op korte termijn kunnen worden opgebracht.
Dit onderdeel moet informatie bevatten over algemene maatregelen, technische
maatregelen (waaronder de installatie van detectie-, toegangscontrole-, beschermings-
en preventieapparatuur), organisatorische maatregelen (waaronder alerterings-
en crisisbeheersingsprocedures), controle- en verificatiemaatregelen, communicatie,
bewustmaking en opleiding, en beveiliging van informatiesystemen.• graduele beveiligingsmaatregelen: beveiligingsmaatregelen
die worden aangepast aan het risico- en dreigingsniveau. FINANCIEEL MEMORANDUM Beleidsgebied(en): justitie en binnenlandse zakenActiviteit: bescherming van kritieke infrastructuur BENAMING VAN DE ACTIE: Richtlijn van de Raad
inzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling
van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren1. BEGROTINGSONDERDEEL + OMSCHRIJVINGNvt.2. ALGEMENE CIJFERS2.1. Totale toewijzing voor de actie (deel B): miljoen €
voor vastleggingenNvt.2.2. Duur:Beginjaar 20062.3. Meerjarenraming van de uitgaven:a) Overzicht van de vastleggingskredieten en betalingskredieten (financiering
uit de begroting) (zie punt 6.1.1)miljoen euro (tot drie cijfers na de komma)  [2006][2007][2008][2009][2010][2011]TotaalVastleggingen–––––––Betalingen–––––––b) Technische en administratieve bijstand en ondersteuningsuitgaven (zie punt 6.1.2)Vastleggingen–––––––Betalingen–––––––        Subtotaal a+b–––––––Vastleggingen–––––––Betalingen–––––––c) Financiële gevolgen van het personeel en andere administratieve
uitgaven (zie punten 7.2 en 7.3)Vastleggingen/betalingen1 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 000        TOTAAL a+b+c1 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 000Vastleggingen1 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 000Betalingen1 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0001 280 0002.4. Verenigbaarheid met de financiële programmering
en de financiële vooruitzichtenDe richtlijn is verenigbaar met het programma «Terrorisme en andere
aan veiligheid gerelateerde risico’s: preventie, paraatheid en beheersing
van de gevolgen» voor de periode 2007–2013.2.5. Financiële gevolgen voor de ontvangsten:Het onlangs aangenomen programma «Terrorisme en andere aan veiligheid
gerelateerde risico’s: preventie, paraatheid en beheersing van de gevolgen»
voor de periode 2007–2013 (137,5 miljoen EUR) zal als onderdeel van
het algemene programma «Veiligheid en bescherming van de vrijheden»,
bijdragen aan de tenuitvoerlegging van het EPCIP bij de bescherming tegen
veiligheidsrisico’s en bij de bescherming van die materiële middelen,
diensten en informatietechnologische voorzieningen, netwerken en infrastructuurvoorzieningen
waarvan de ontwrichting of vernietiging een belangrijk effect zou hebben op
de kritieke maatschappelijke functies. Het toepassingsgebied van het programma
is echter beperkt, aangezien het geen betrekking heeft op de investeringen
in hardware of software. Dit programma is niet van toepassing op aangelegenheden
die onder andere financiële instrumenten, en in het bijzonder onder het
instrument voor snelle respons bij ernstige noodsituaties, vallen.Op het gebied van preventie en paraatheid is het programma erop gericht:a) de beoordeling van de risico’s en dreigingen ten aanzien van
kritieke infrastructuur, inclusief evaluaties ter plaatse om dreigingen en
kwetsbaarheden in kaart te brengen en na te gaan of er behoefte is aan verbetering
van de beveiliging ervan, aan te moedigen, te bevorderen en te ondersteunen;b) gemeenschappelijke operationele maatregelen te bevorderen en te ondersteunen
met het oog op een betere continuïteit van grensoverschrijdende bevoorradingsketens,
mits geen afbreuk wordt gedaan aan de mededingingsregels op de interne markt;c) de ontwikkeling van minimumveiligheidsnormen, de uitwisseling van beproefde
methoden, instrumenten voor de risicobeoordeling, methoden om infrastructuur
in verschillende sectoren te vergelijken en vast te stellen welke ervan prioritair
is, de analyse van kwetsbaarheden en interdependenties bij de bescherming
van kritieke infrastructuur te bevorderen en te ondersteunen;d) de coördinatie en de samenwerking op het gebied van de bescherming
van kritieke infrastructuur op het niveau van de Gemeenschap te bevorderen
en te ondersteunen, en eventueel voorstellen voor minimumbeschermingsmaatregelen
en gemeenschappelijke richtsnoeren uit te werken. Op het gebied van de gevolgenbeheersing is het programma erop gericht:a) de uitwisseling van knowhow, ervaring en technologie aan te moedigen,
te bevorderen en te ondersteunen;b) de ontwikkeling van een passende methodiek en passende rampenplannen
aan te moedigen, te bevorderen en te ondersteunen;c) te zorgen voor een real-time input van specifieke kennis inzake beveiliging
in het kader van de algemene crisisbeheersing en de mechanismen voor snelle
waarschuwing en civiele bescherming.Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten.3. BEGROTINGSKENMERKEN Soort uitgaveNieuwBijdrage EVABijdragen kandidaatlidstatenRubriek financiële vooruitzichtenNVUNGKNvtNvtNvtNeen Nvt4. RECHTSGRONDSLAGDe rechtsgrondslag voor het voorstel is artikel 308 van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap.5. OMSCHRIJVING EN MOTIVERING5.1. Doel van het communautaire optreden5.1.1. Nagestreefde doelstellingenEen richtlijn is het meest geschikte instrument om het gemeenschappelijke
EPCIP-kader tot stand te brengen, aangezien de lidstaten de bescherming van
kritieke infrastructuur op uiteenlopende wijzen aanpakken en ook hun rechtsstelsels
verschillend zijn. Door de formulering van een aantal belangrijke ideeën
en door het de lidstaten mogelijk te maken gebruik te maken van de methoden
die het best voldoen aan hun behoeften, kunnen de doelstellingen van het EPCIP
volledig worden gerealiseerd door voort te bouwen op wat reeds is verwezenlijkt.5.1.2. Maatregelen die in verband met de evaluatie
vooraf zijn getroffenAlle belanghebbende partijen zijn geraadpleegd over de uitwerking van
het EPCIP. Dit is gebeurd door middel van:• het groenboek betreffende een EPCIP, dat op 17 november 2005
werd goedgekeurd en waarvoor de raadplegingstermijn op 15 januari 2006
verstreek. 22 lidstaten hebben officieel op de raadpleging gereageerd. Ongeveer
100 vertegenwoordigers van de particuliere sector hebben eveneens opmerkingen
gemaakt bij het groenboek. In het algemeen werd positief gereageerd op de
idee om een EPCIP uit te werken;• drie seminars over de bescherming van kritieke infrastructuur onder
auspiciën van de Commissie (in juni 2005, september 2005 en maart 2006).
Op elk van deze drie seminars kwamen vertegenwoordigers van de lidstaten bijeen.
De particuliere sector werd uitgenodigd op de seminars die in september 2005
en maart 2006 werden gehouden; • informele bijeenkomsten van contactpunten voor aangelegenheden
in verband met de bescherming van kritieke infrastructuur (CIP-contactpunten).
Er werden door de Commissie twee bijeenkomsten van de CIP-contactpunten van
de lidstaten belegd (december 2005 en februari 2006);• informele bijeenkomsten met vertegenwoordigers van de particuliere
sector. Er werden talrijke informele bijeenkomsten met vertegenwoordigers
van bepaalde particuliere ondernemingen en met bedrijfsorganisaties gehouden;• intern, binnen de Commissie, werden de werkzaamheden ter ontwikkeling
van het EPCIP voortgezet tijdens regelmatig gehouden bijeenkomsten van de
subgroep inzake de bescherming van kritieke infrastructuur en de interdienstengroep
inzake de interne aspecten van terrorisme.5.2. Voorgenomen actie en wijze van financiering
uit de begrotingDe gevolgen voor de begroting worden geraamd in het begeleidende financieel
memorandum.5.3. UitvoeringAangezien het om een richtlijn gaat, is geen methode tot uitvoering van
de begroting nodig.6. FINANCIËLE GEVOLGEN6.1. Totale financiële gevolgen voor deel B –
(voor de hele programmeringsperiode)6.1.1. FinancieringNvt.6.1.2. Technische en administratieve bijstand, ondersteuningsuitgaven
en IT-uitgaven (vastleggingskredieten)Nvt.6.2. Berekening van de kosten per overwogen maatregel
in deel B (voor de gehele programmeringsperiode)Nvt. 7. GEVOLGEN VOOR HET PERSONEELSBESTAND EN DE ADMINISTRATIEVE
UITGAVEN7.1. Gevolgen voor de personele middelen   Soort postPersoneel voor het beheer van de actie  Totaal Omschrijving
van de taken die uit de actie voortvloeienVastTijdelijk   Ambtenaren of tijdelijk personeelA8 A1 C10Verzameling en verwerking van gegevens,  voorbereiding van de bijeenkomsten
van het comité B1 B     C Ander personeel     Totaal 9110 De behoeften aan personele en administratieve middelen zullen worden gefinancierd
uit de toewijzing die het beherende DG in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure
ontvangt.7.2. Financiële gevolgen in verband met de personele
middelen Soort personeelBedrag in
euroWijze van berekening * Ambtenaren Tijdelijk personeel1 080 000    48 000(108 000 x 10 = 1 080 000 4 000 x 12 =
48 000Ander personeel (vermeld begrotingsonderdeel)  Totaal1 128 000 De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende twaalf maanden.7.3. Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie
voortvloeien Begrotingsonderdeel (nummer en omschrijving)Bedrag in euro Wijze van
berekening Totale toewijzing (Titel A7)  A0701 – Dienstreizen 24 0002000 x 12 maanden = 24 000 A07 030 – Vergaderingen–– A07 031 – Comités die moeten worden geraadpleegd128 000 32 000 x 4 vergaderingen
per jaar = 128 000 A07 032 – Comités die niet hoeven te worden
geraadpleegd–– A07 040 – Conferenties––A0705 – Studies en adviezen–– Overige uitgaven (specificeer)  Informatiesystemen (A-5001/A-4300)–– Overige uitgaven – Deel A (specificeren)  Totaal152 000 De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende twaalf maanden. Vermeld het soort comité en de groep waartoe het behoort. I.Jaartotaal (7.2 + 7.3)1 280 000 II.Duur van de actieAan de gang III.Totale kosten van de actie (I x II) 8. FOLLOW-UP EN EVALUATIE8.1. Follow-upsysteemNvt.8.2. Procedure en tijdschema van de voorgeschreven
evaluatieNvt.9. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELENNvt. XNoot1PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot2PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot3PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot4Document 10679/2/04, rev 2, van de Raad.XNoot5COM(2004) 702.XNoot6COM(2005) 576.XNoot1PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30935-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl