Regionaal politiebestel; Notitie "Bestel in balans"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26661, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26661 nr. 1

01-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleiding2. Positionering– uitgangspunten3. De verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau– regionaal college en korpsbeheerder– bestuur van de politieregio– benoeming korpsbeheerder– regionaal beleidsoverleg– korpschef– hoofdofficier van Justitie– commissaris van de Koningin en procureur-generaal– verhouding Rijk-regio ten aanzien van het beheer4. Democratische verantwoording en controle– commissie van gemeenteraadsleden– lokale inbreng– wettelijk inbrengrecht van de gemeenteraad– artikel 36 Politiewet 19935. Verantwoordelijkheidsverdeling op nationaal niveau
en bevoegdheden ministers ten opzichte van de regionale politiekorpsen in
het kader van de beheers- en beleidscyclus6. Tot slot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26661Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 661Regionaal politiebestelnr. 1BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES
EN VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 1 juli 1999In het Beleidsplan Nederlandse Politie 1999–2002 is – in het
verlengde van het Regeerakkoord – aangekondigd dat de Politiewet 1993
op een aantal terreinen zal worden aangepast om gebreken te herstellen en
meer duidelijkheid te scheppen over verantwoordelijkheden en bevoegdheden
op regionaal en landelijk niveau. Naar het oordeel van het kabinet zijn verbeteringen
mogelijk en nodig, maar is er geen reden voor een grootscheepse herziening
van het bestel. Meegedeeld is dat het kabinet een hoofdlijnennotitie over
de toekomst van het regionale politiebestel zou aanbieden aan de Tweede Kamer.
Hierbij geven wij gevolg aan deze toezegging.In bijgaande notitie «Bestel in balans» doet het kabinet voorstellen
voor een transparantere verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau
en in de verhouding Rijk-regio. De notitie bevat verder voorstellen met betrekking
tot de democratische controle en verantwoording. Voorgesteld wordt de betrokkenheid
van de gemeenteraden bij de politie te versterken, onder meer door de Politiewet
1993 zo te wijzigen dat de gemeenteraden vroegtijdig bij de totstandkoming
van het regionale politiebeleid worden betrokken.Wij zijn van oordeel dat de in deze notitie beschreven hoofdlijnen een
goede basis vormen om te komen tot een belangrijke verbetering van de politie-organisatie,
en in het bijzonder de aansturing daarvan. Door de Politiewet 1993 te wijzigen
zoals door ons beoogd, worden gesignaleerde gebreken hersteld en wordt meer
duidelijkheid geschapen over verantwoordelijkheden, taken en bevoegdheden,
op zowel lokaal, regionaal als nationaal niveau. Bovendien sluit
de politie-organisatie daarmee aan bij de ontwikkelingen in onze samenleving
op het gebied van veiligheid.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. PeperDe Minister van Justitie,A. H. Korthals1. InleidingIn het Beleidsplan Nederlandse Politie 1999–2002 (kamerstukken II
1998–1999, 26 345, nr. 1) hebben wij – in het verlengde van
het Regeerakkoord (kamerstukken II 1997–1998, 26 024, nr. 10) –
aangekondigd dat de Politiewet 1993 op een aantal terreinen zal worden aangepast
om gebreken te herstellen en meer duidelijkheid te scheppen over verantwoordelijkheden
en bevoegdheden op regionaal en landelijk niveau. Aangekondigd werd dat het
kabinet hierover een notitie aan de Tweede Kamer zou aanbieden. Met deze hoofdlijnennotitie
geven wij gevolg aan deze toezegging.De uitwerking van de afspraken in het Regeerakkoord en het Beleidsplan
Nederlandse Politie 1999–2002 (BNP) met betrekking tot de overgang van
het beheer van het Korps landelijke politiediensten (Klpd) van de minister
van Justitie naar de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en de concentratie van beheersbevoegdheden op rijksniveau met betrekking tot
de regionale politiekorpsen bij de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
is in afzonderlijke trajecten ter hand genomen. Dit heeft inmiddels geleid
tot indiening bij de Tweede Kamer van het wetsvoorstel tot wijziging van de
Politiewet 1993 in verband met de overdracht van het beheer Klpd van de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties naar de minister van Justitie
(kamerstukken II 1998–1999, 26 461, nrs. 1–3). Inmiddels
hebben wij het advies van de Raad van State ontvangen over het wetsvoorstel
tot concentratie van beheersbevoegdheden op rijksniveau met betrekking tot
de regionale politiekorpsen bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
In deze notitie richten wij ons op de verdeling van verantwoordelijkheden,
taken en bevoegdheden op regionaal niveau en de verhouding Rijk-regio.Wij merken daarbij op dat het rapport van de Staatscommissie Dualisme
en lokale democratie op termijn mogelijkerwijs consequenties kan hebben voor
de positie van de burgemeester in het algemeen en daarmee ook voor zijn positie
in het regionale politiebestel. Omdat het naar ons oordeel wenselijk is om
op korte termijn meer duidelijkheid te scheppen over de wijzigingen in het
regionale politiebestel, hebben wij besloten het rapport van de Staatscommissie
en de uitwerking daarvan niet af te wachten. 2. PositioneringHet voorkomen en bestrijden van criminaliteit en onveiligheid is een kerntaak
van de overheid, die van oudsher is belast met de handhaving van de rechtsorde.
Zij bedient zich daarbij van de politie, die tot taak heeft in ondergeschiktheid
aan het bevoegde gezag en in overeenstemming met de geldende rechtsregels
te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen
van hulp aan hen die deze behoeven. De zorg voor de criminaliteitsbestrijding
en de veiligheid is gediend bij een effectief en efficiënt politieapparaat.
Met de inwerkingtreding van de Politiewet 1993 kwam een geheel nieuw politiebestel
tot stand. De invoering van dit bestel vergde een ingrijpende reorganisatie.
Nu, zo'n vijf jaar later, kunnen we constateren dat dit heeft geleid tot een
belangrijke verbetering van de organisatie van de politie. Zo maakt de regionalisering
een meer flexibele inzet van politiepersoneel mogelijk, een betere ondersteuning
van operationele taken en een verdergaande professionalisering van specialistische
functies. Het nieuwe bestel is nog steeds in ontwikkeling en verbeteringen
zijn nodig en mogelijk, maar er is geen reden voor een grootscheepse herziening
van het bestel. De voorgestane verbetering van de bestuurlijke organisatie
van de regionale politie laat de duale gezagsstructuur, een wezenskenmerk
van de Nederlandse politie, onverlet. De grondstructuur van het politiebestel
is regionaal en lokaal bepaald. De regio's zijn en blijven de
basis voor de politie-organisatie. De handhaving van de openbare orde, de
algemene preventie, de bestrijding van de veelvoorkomende criminaliteit en
de hulp- en dienstverlening dienen zoveel mogelijk op het lokale niveau te
worden uitgeoefend. Een transparante verdeling van taken, bevoegdheden en
verantwoordelijkheden, langs de lijnen van gezag en beheer, zowel op regionaal
als op nationaal niveau, is een voorwaarde voor duidelijke en eenduidige sturing
en controle van de regionale politiekorpsen afzonderlijk en de Nederlandse
politie als geheel.Deze hoofdlijnennotitie is mede gebaseerd op de (begin 1998 afgeronde)
evaluatie van de Politiewet 1993, de discussies in en buiten het parlement
daarover en ervaringen, opvattingen en opinies van direct-betrokkenen, waaronder
korpsbeheerders, hoofdofficieren van justitie, korpschefs, burgemeesters,
commissarissen van de Koningin, procureurs-generaal alsmede de ministers van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie en hun ambtsvoorgangers.
Voorts hebben wij ons gebaseerd op wetenschappelijke publicaties en andere
beschikbare informatie, zoals het BNP, het rapport «Leermomenten»
(Inspectie politie, 1998), «Visie op politie» (VNG, april 1998)
en «Visie van de politie» (NPI, mei 1998). Van belang zijn tenslotte
de lijnen zoals ingezet met het bovengenoemde wetsvoorstel dat de overgang
van het Klpd van de minister van Justitie naar de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties regelt, alsmede het wetsvoorstel tot concentratie
van beheersbevoegdheden op rijksniveau met betrekking tot de regionale politiekorpsen
bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. – uitgangspuntenHet bestaande politiebestel vormt het centrale uitgangspunt in deze notitie.
De voorgestelde veranderingen leiden tot een bestuurlijke structuur met een
duidelijke verdeling van taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden langs
de lijnen van gezag over de politie en beheer van het korps. Het gaat daarbij
enerzijds om de verantwoordelijkheidsverdeling binnen de regio's en anderzijds
om de verhoudingen Rijk-regio. De regio's behouden hun min of meer zelfstandige
positie, met dien verstande dat de sturingsrelatie Rijk-regio wordt verhelderd
en op onderdelen aangescherpt, waardoor een verhouding ontstaat die enigszins
vergelijkbaar is met de relatie concern-werkmaatschappijen: de Nederlandse
politie als concern met de 25 regionale politiekorpsen (en het Korps landelijke
politiediensten) als werkmaatschappijen. Uit de positionering van de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties als de voor het beheer van de
politie verantwoordelijke minister vloeit voort dat hij een centrale rol vervult
in de sturingsrelatie Rijk-regio. Hij dient in de nieuwe constellatie zijn
politieke verantwoordelijkheid dan ook ten volle waar te kunnen maken.Gezien het huidige bestel, de inmiddels met de Politiewet 1993 opgedane
ervaringen en de afspraken in het Regeerakkoord, worden in deze notitie de
volgende uitgangspunten gehanteerd:– adequate democratische controle en verantwoording;– adequate bestuurlijke inbedding;– bestuurlijke transparantie, dat wil zeggen een heldere verdeling
van verantwoordelijkheden, taken en bevoegdheden;– onderscheid tussen het gezag over de politie en het beheer van
het korps, waarbij het beheer volgend is aan het gezag;– gezagsdualisme waarbij de burgemeester het gezag over de politie
uitoefent voor wat betreft de handhaving van de openbare orde en de uitvoering
van de hulpverleningstaak en de officier van Justitie het gezag over de politie
uitoefent terzake van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde,
alsmede gelijkwaardigheid van het bestuurlijke en het justitiële gezag;– de hoofdofficier van Justitie is medeverantwoordelijk voor het
opstellen van het beleidsplan van het regionale politiekorps, opdat hij zijn
verantwoordelijkheid voor de strafrechtshandhaving optimaal kan uitoefenen;– het zwaartepunt van het beheer van de politie ligt op regionaal
niveau, het zwaartepunt van het gezag ten aanzien van de handhaving van de
openbare orde en de uitvoering van de hulpverleningstaak ligt op lokaal niveau
en het justitiële gezag ligt op het niveau van het arrondissementsparket;– taakverdeling centraal-decentraal met heldere verantwoordingsrelaties;– verdeling van de verantwoordelijkheden op rijksniveau ten aanzien
van de politie: de minister van Justitie is verantwoordelijk voor de (nationale
en internationale) strafrechtshandhaving en taken ten dienste van de justitie
terwijl de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties belast is
met de verantwoordelijkheden op rijksniveau terzake van de handhaving van
de openbare orde en veiligheid, alsmede het centraal beheer van de politie.Kern van onderstaand voorstel is een zo helder mogelijk onderscheid tussen
het beheer en het gezag en daarvan afgeleide verantwoordelijkheden, taken
en bevoegdheden. Bij de begrippen beheer en gezag is aangesloten omdat het
onderscheid thans bepalend is voor de inrichting van het regionale politiebestel
en ook voor de toekomst een goed uitgangspunt biedt. Enkele incidenten die
zich in de afgelopen jaren hebben voorgedaan, zijn (mede) veroorzaakt door
onduidelijkheden op dit punt als gevolg van een zekere vervlechting van gezags-
en beheersverantwoordelijkheden (waardoor het in concrete gevallen niet altijd
duidelijk was wie nu precies door wie, waarvoor ter verantwoording kon worden
geroepen). Voorts is in deze notitie bezien of bepalingen in de Politiewet
1993 waaraan in de praktijk niet of nauwelijks uitvoering wordt gegeven, nog
voldoen en eventueel kunnen komen te vervallen.Hieronder komen achtereenvolgens de volgende onderwerpen aan de orde:§3. verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau;§4. democratische verantwoording en controle;§5. verantwoordelijkheidsverdeling op nationaal niveau en bevoegdheden
ministers ten opzichte van de regionale politiekorpsen in het kader van de
beheers- en beleidscyclus. 3. De verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveauOm te komen tot meer duidelijkheid over verantwoordelijkheden op regionaal
niveau, wordt het onderscheid tussen gezags- en beheersverantwoordelijkheden
geaccentueerd, waarbij het gezag over de politie nadrukkelijk voorop staat
en – op basis daarvan – de verhouding tussen gezag en beheer nader
wordt vormgegeven. Wij overwegen daartoe de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen het regionale college, waarvan alle gezagsdragers in de regio op gelijke
voet deel uitmaken, en de korpsbeheerder aan te passen. Daarbij blijft, zoals
wij hiervoor reeds aangaven, de duale gezagsstructuur onveranderd: indien
de politie in een gemeente optreedt ter handhaving van de openbare orde en
ter uitvoering van de hulpverleningstaak staat zij onder gezag van de burgemeester
en indien de politie optreedt ter strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde,
dan wel taken verricht ten dienste van de justitie, staat zij – tenzij
in enige wet anders is bepaald – onder gezag van de officier van Justitie. Het is aan de gezagsdragers, met inachtneming van landelijke beleidsthema's
(BNP jaarlijkse landelijke politiebrief), te bepalen wat er dient te gebeuren
ten aanzien van de handhaving van de openbare orde, de strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde en de politiële hulpverlening. Zij vertalen dit in
eisen aan de politie en leggen dit vast in beleidsplannen, die worden opgesteld
door de korpsbeheerder in overeenstemming met de hoofdofficier van Justitie.
Op basis hiervan beziet de korpsbeheerder hoe het door het regionale college
vastgestelde beleid kan worden gerealiseerd met de beschikbare middelen (materieel,
personeel, financiën). Indien daarbij blijkt dat de vraag (gezag) het
aanbod (beheer) overtreft, is het aan de gezagsdragers om keuzes te maken
en prioriteiten te stellen. De korpsbeheerder is verantwoordelijk voor de
wijze waarop de politie voldoet aan de door de gezagsdragers geformuleerde
prioriteiten.De aan de korpsen ter beschikking gestelde middelen worden door de korpsbeheerder
gealloceerd met inachtneming van de prioriteitenstelling van de gezagsdragers.
In die zin heeft het adagium «beheer volgt gezag» derogerende
werking ten opzichte van het adagium «wie betaalt bepaalt». Met
andere woorden: het eerste adagium schuift het tweede in zekere zin terzijde.
Dit is kenmerkend voor de politieorganisatie. – regionaal college en korpsbeheerderThans stelt het regionale college, ingevolge artikel 31 Politiewet 1993,
jaarlijks de organisatie, de formatie, de begroting, de jaarrekening, het
beleidsplan en het jaarverslag voor het regionale politiekorps vast. Om te
komen tot een meer heldere verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau
stellen wij voor dat het regionale college, dat bestaat uit de gezagsdragers,
in het vervolg alleen die stukken vaststelt die rechtstreeks de gezagsverantwoordelijkheid
betreffen, namelijk het beleidsplan en het jaarverslag voor het regionale
politiekorps. In het regionale beleidsplan wordt in ieder geval aangegeven
met welke personele en financiële middelen wordt beoogd het beleidsplan
en zijn onderdelen te verwezenlijken. Het beleidsplan – alsmede tussentijdse
wijzigingen daarin – wordt opgesteld door de korpsbeheerder in overeenstemming
met de hoofdofficier van Justitie.Wij merken daarbij op dat naar ons oordeel weloverwogen besluitvorming
in het regionale college over het beleidsplan niet goed denkbaar is, indien
elke burgemeester zijn inbreng zou beperken tot die onderdelen in het plan
die de handhaving van de openbare orde in zijn gemeente betreffen en de inbreng
van de hoofdofficier van Justitie zich zou beperken tot die onderdelen die
de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde betreffen. Daar waar de sterke
onderlinge samenhang tussen de handhaving van de openbare orde, de strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde en de politiële hulpverlening wordt miskend
en de gedachtenwisseling wordt geplaatst in de sfeer van tegenstellingen,
komt de besluitvorming in het regionale college over het regionale beleidsplan
onder druk te staan en daarmee de politiezorg in de regio.Indien een burgemeester dan wel de hoofdofficier van Justitie van oordeel
is dat de inhoud van het door het regionale college vastgestelde beleidsplan
op onaanvaardbare wijze afbreuk doet aan de belangen die hij als gezagsdrager
moet dienen, kan hij administratief beroep instellen bij de commissaris van
de Koningin die in overeenstemming met de procureur-generaal beslist. Komen
zij niet tot overeenstemming dan wordt het geschil voorgelegd aan de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties die in overeenstemming met de
minister van Justitie beslist. De korpsbeheerder is verantwoordelijk voor de beheersmatige vertaling
van het door het regionale college vastgestelde regionale beleidsplan. Alle
beslissingen met betrekking tot het beheer van het korps behoren tot de competentie
van de korpsbeheerder. In verband met de betrokkenheid van de hoofdofficier
van Justitie bij het opstellen van het beleidsplan, ligt het in de rede dat
de korpsbeheerder de beheersstukken – te weten de begroting, de jaarrekening,
de organisatie en de formatie voor het regionale politiekorps – niet
eerder vaststelt dan na overleg met de hoofdofficier van Justitie. Een en
ander onverminderd het toezicht van de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties op het financiële beheer. Gelet op het belang van
deze stukken voor de gezagsdragers, wordt het regionale college voor de vaststelling
daarvan door de korpsbeheerder gehoord. Wijkt de korpsbeheerder bij de vaststelling
van de stukken af van het oordeel van het regionale college, dan dient hij
dit uitdrukkelijk te motiveren. In dat verband is van belang dat het regionale
college de mogelijkheid krijgt om tegen besluiten van de korpsbeheerder in
beroep te gaan, zoals hieronder nader wordt uiteengezet.In het door ons overwogen model waarin de korpsbeheerder verantwoordelijk
is voor de vaststelling en uitvoering van de beheersstukken, kan de geschillenregeling,
bedoeld in artikel 29 van de Politiewet 1993, komen te vervallen.De korpsbeheerder legt over de uitvoering van het beleidsplan en over
het door hem gevoerde beheer verantwoording af aan het regionale college.
Periodiek overleg tussen het regionale college en de korpsbeheerder biedt
bij het accentueren van gezags- en beheersmatige verantwoordelijkheden goede
mogelijkheden om een voortdurende onderlinge afstemming te bewerkstelligen
tussen enerzijds het beheer en anderzijds de eisen die daaraan uit gezagsmatig
oogpunt worden gesteld. In verband met die afstemming is het ook van belang
dat, zoals wij hiervoor reeds aangaven, in het regionale beleidsplan in ieder
geval wordt aangegeven met welke personele en financiële middelen wordt
beoogd het beleidsplan en zijn onderdelen te verwezenlijken.Wij overwegen voor een geschil tussen het regionale college en de korpsbeheerder
de volgende regeling in de Politiewet 1993 op te nemen. Indien het regionale
college van oordeel is dat een door de korpsbeheerder genomen beslissing,
bijvoorbeeld de vaststelling van de begroting, onvoldoende aansluit bij de
wensen van het regionale college, zoals verwoord in het beleidsplan, of er
anderszins een verschil van inzicht bestaat tussen korpsbeheerder en het regionale
college, kan het regionale college – door tussenkomst van de commissaris
van de Koningin en de procureur-generaal – beroep instellen bij de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties die in overeenstemming met de
minister van Justitie beslist. – bestuur van de politieregioThans bepaalt artikel 22 Politiewet 1993 dat de politieregio wordt bestuurd
door het regionale college. De hier voorgestane verdeling van verantwoordelijkheden
tussen het regionale college en de korpsbeheerder, leidt ertoe dat het bestuur
van de politieregio bestaat uit het regionale college en de korpsbeheerder. – benoeming korpsbeheerderThans wordt de korpsbeheerder door de wet aangewezen (artikel 23, eerste
lid, Politiewet 1993). Ter uitwerking van de afspraak in het Regeerakkoord
dat de korpsbeheerder niet langer uit de wet, maar door de regering wordt
aangewezen uit de burgemeesters in de regio, zal de Politiewet
1993 worden aangepast. De benoeming en het ontslag van de korpsbeheerder kunnen
op verschillende manieren vorm worden gegeven, gelet op de centrale verantwoordelijkheid
en de decentrale betrokkenheid. Wij stellen voor in de Politiewet 1993 vast
te leggen dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een
burgemeester uit de regio voordraagt voor benoeming door de Kroon. Gelet op
de relatie tussen het regionale college en de korpsbeheerder ligt het in de
rede dat het regionale college wordt gehoord terzake van de benoeming en het
ontslag. De korpsbeheerder wordt benoemd voor een periode van vier jaren en
kan als zodanig tussentijds worden ontslagen op eigen verzoek, op verzoek
van het regionale college of op initiatief van de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties. In dit verband dienen rechtspositionele voorzieningen
te worden getroffen. Naar ons oordeel kan de thans bestaande regeling dat
het regionale college in overeenstemming met de korpsbeheerder een burgemeester
van een gemeente in de regio aanwijst die de korpsbeheerder bij afwezigheid,
belet of ontstentenis vervangt, worden gehandhaafd. – regionaal beleidsoverlegIn artikel 27 Politiewet 1993 is thans bepaald dat de korpsbeheerder,
de hoofdofficier van Justitie en de korpschef regelmatig overleggen over het
beheer van het korps. Bij de door ons voorgestane verheldering van verantwoordelijkheden,
waarbij het regionale college, dat bestaat uit gezagsdragers, de beleidsstukken
(beleidsplan en jaarverslag) vaststelt en de beheersmatige vertaling daarvan
overlaat aan de korpsbeheerder, ligt het in de rede het overleg als bedoeld
in artikel 27 Politiewet 1993, vooral te concentreren op de voorbereiding
en de uitvoering van het beleidsplan, waarbij uiteraard ook de daarmee verbonden
beheersmatige kwesties aan de orde kunnen komen. – korpschefHet regionale politiekorps is het uitvoerend orgaan van de politieregio
en staat onder ambtelijke leiding van de korpschef. De korpschef vervult,
gelet op zijn specifieke kennis van de dagelijkse politiële praktijk,
een belangrijke rol, onder meer in de vergaderingen van het regionale college
en het hierboven bedoelde regionale beleidsoverleg. Er bestaat een brede wens
de positie en de verantwoordelijkheden van de korpschef nader te specificeren.
Wij overwegen, zonder te komen tot een verzelfstandiging van de korpschef
ten opzichte van het bestuur, in aanvulling op artikel 24 Politiewet 1993 –
waarin is bepaald dat het beheer van het regionale politiekorps berust bij
de korpsbeheerder daartoe bijgestaan door de korpschef – in de wet vast
te leggen dat de dagelijkse leiding van het regionale politiekorps berust
bij de korpschef. Het is voor een effectieve en slagvaardige bedrijfsvoering
gewenst dat de korpsbeheerder bepaalde beheersbevoegdheden mandateert aan
de korpschef. In een op basis van de Politiewet 1993 door de korpsbeheerder
vast te stellen instructie voor de korpschef worden diens positie en bevoegdheden
eenduidig vastgelegd. – hoofdofficier van JustitieIn aansluiting op hetgeen wij hiervoor hebben gezegd over de besluitvorming
in het regionale college en de samenhang tussen de onderscheiden onderdelen
van de politietaak, merken wij het volgende op met betrekking tot de positie
van de hoofdofficier van Justitie. Opdat de hoofdofficier van Justitie zijn
verantwoordelijkheid voor de strafrechtshandhaving optimaal kan blijven uitoefenen,
ligt het in de rede hem een bijzondere positie te geven met betrekking tot
het opstellen van de beleids- en beheersstukken. Hij blijft medeverantwoordelijk
voor het opstellen van het beleidsplan van het regionale politiekorps: het
beleidsplan – alsmede tussentijdse wijzigingen daarin – wordt
opgesteld door de korpsbeheerder in overeenstemming met de hoofdofficier van
Justitie. In verband met deze betrokkenheid van de hoofdofficier van Justitie,
worden de beheersstukken – te weten de begroting, de jaarrekening, de
organisatie en de formatie voor het regionale politiekorps – niet eerder
door de korpsbeheerder vastgesteld dan na overleg met de hoofdofficier van
Justitie.De hoofdofficier van Justitie maakt deel uit van het regionale college,
dat de stukken vaststelt die rechtstreeks de gezagsverantwoordelijkheid betreffen
(beleidsplan en jaarverslag) en dat vooraf wordt gehoord over de door de korpsbeheerder
vast te stellen beheersstukken. Voorts maakt de hoofdofficier van Justitie
deel uit van het hierboven genoemde regionale beleidsoverleg opdat zijn bijzondere
verantwoordelijkheid voor de strafrechtshandhaving in de verschillende stadia
in de beleidscyclus optimaal is gewaarborgd. In dit verband is ook van belang
het beroepsrecht van de afzonderlijke gezagsdragers, waaronder de hoofdofficier
van Justitie, ten aanzien van de vaststelling van het beleidsplan door het
regionale college. – commissaris van de Koningin en procureur-generaalDe commissaris van de Koningin en procureur-generaal zien er op toe dat
de politie in hun ambtsgebied haar taken ter handhaving van de openbare orde
en hulpverlening respectievelijk haar taak ter strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde en haar taak ten dienste van de justitie, naar behoren vervult.
Voor de optimale uitoefening van hun toezichthoudende functie alsmede hun
rol in de geschillenregeling is adequate informatievoorziening een voorwaarde.
In enkele regio's is voorzien in een regeling voor de informatievoorziening
jegens de commissaris van de Koningin en procureur-generaal. Wij overwegen
op wettelijk niveau daarvoor een regeling te treffen. Dit kan door aanpassing
van artikel 28, tweede lid, Politiewet 1993 waar het gaat om ontwerpstukken,
en aanpassing van artikel 34, tweede lid, Politiewet 1993 waar het gaat om
besluiten en verslagen van het regionale college, in die zin dat de desbetreffende
stukken ter kennisneming worden toegezonden aan de desbetreffende commissaris
van de Koningin en procureur-generaal. – verhouding Rijk-regio ten aanzien van het beheerWat betreft de verhouding Rijk-regio ten aanzien van het beheer het volgende.
De korpsbeheerder is voor de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
die op rijksniveau verantwoordelijk is voor het centraal beheer van de politie,
het herkenbare en eenduidige aanspreekpunt in de regio, voor zover het het
beheer van het korps betreft. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en de afzonderlijke korpsbeheerders voeren periodiek overleg. Daarnaast wordt
periodiek afstemmingsoverleg gevoerd tussen de korpsbeheerders en hoofdofficieren
van Justitie en de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en van Justitie over de landelijke beleidsthema's, als verwoord in het BNP
en de jaarlijks vast te stellen landelijke politiebrief. Een en ander zal
bij wijziging van de Politiewet 1993 tot concentratie van beheersbevoegdheden
op rijksniveau met betrekking tot de regionale politiekorpsen bij de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in de wet worden opgenomen.
Daarin wordt ook voorgesteld dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
aan een korpsbeheerder de nodige aanwijzingen kan geven met betrekking tot
de uitvoering van de landelijke beleidsthema's. Deze aanwijzingsbevoegdheid
is van belang voor het geval er – onverhoopt – problemen zouden ontstaan met de realisering van de landelijke beleidsthema's en is
daartoe beperkt. Zij moet derhalve strikt worden onderscheiden van de in artikel
53, tweede lid, Politiewet 1993 bedoelde bevoegdheid van de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties om aan een korpsbeheerder de nodige aanwijzingen
ten aanzien van het beheer te geven, indien het belang van het beheer van
de politie zulks eist. In dit verband wordt nog gewezen op het Besluit financiën
regionale politiekorpsen (BFRP), dat voorziet in nadere regels met betrekking
tot de regionale beleids- en beheerscyclus. Op basis van het BFRP is de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties bevoegd tot gehele of gedeeltelijke
terugvordering van verleende rijksbijdragen indien blijkt dat de bijdragen
niet overeenkomstig de gestelde regels zijn besteed of niet is voldaan aan
de voorwaarden die zijn gesteld aan de besteding van de rijksbijdragen. Een
van die voorwaarden kan zijn dat bij de besteding van de rijksbijdragen in
voldoende mate rekening wordt gehouden met de landelijke beleidsthema's. 4. Democratische verantwoording en controleDe beperkte mogelijkheid om het bestuur en beheer van de regionale politie
democratisch te controleren is de keerzijde van het feit dat de politie is
georganiseerd op een niveau dat niet aansluit op de bestuurlijke hoofdstructuur.
Dit punt is zonder een reorganisatie van het politiebestel (of van de bestuurlijke
hoofdstructuur), waarvan bewust is afgezien, niet volledig oplosbaar. Met
versterking van de lokale aansturing en het afleggen van verantwoording door
de burgemeester aan de gemeenteraad over onder meer het in het regionale college
afgesproken beleid kan de democratische inbedding echter redelijk worden gewaarborgd.
Bovendien brengt de invulling van beheer als een van gezag afgeleide functie,
met zich dat terzake van het gezag over de politie democratische controle
moet zijn verzekerd – hetgeen thans voor zowel de handhaving van de
openbare orde en hulpverlening als de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde
het geval is – en dat het ontbreken van directe democratische controle
terzake van het beheer van het korps als minder klemmend zal worden ervaren. – commissie van gemeenteraadsledenIn het Regeerakkoord is afgesproken dat de mogelijkheid dat de korpsbeheerder
verantwoording voor zijn beleid aflegt aan een commissie van gemeenteraadsleden
uit de regio nader zal worden uitgewerkt. Daartoe hebben wij drie modellen
nader geanalyseerd en in ogenschouw genomen:1. een commissie van gemeenteraadsleden naast het regionale college;2. een commissie van gemeenteraadsleden in plaats van het regionale college;3. een commissie van gemeenteraadsleden en burgemeesters in plaats van
het regionale college.Meer in het algemeen merken wij het volgende op. Instelling van een commissie
van gemeenteraadsleden (al dan niet naast het regionale college) kan de betrokkenheid
van gemeenteraden bij het politiebeheer versterken. Op het eerste gezicht
lijkt instelling van een dergelijke commissie van gemeenteraadsleden de meest
directe vorm van democratische invloed en controle te bieden. De vraag is
evenwel of democratische invloed en controle op deze wijze ook daadwerkelijk
inhoud zouden kunnen krijgen. De ervaring leert dat de verantwoording van
gemeentelijke vertegenwoordigers aan hun respectievelijke gemeenteraden niet
zonder problemen verloopt en soms zelfs geheel achterwege blijft. Wat betreft de drie genoemde modellen, overwegen wij het volgende. Instelling
van een commissie van gemeenteraadsleden in plaats van het regionale college
gaat onherroepelijk gepaard met een verlies aan betrokkenheid van de gezagsdragers
bij de regio. De vraag is of er plaats is voor een commissie van gemeenteraadsleden
naast het regionale college. Bij de totstandkoming van de Politiewet 1993
is er – op goede gronden – welbewust voor gekozen het regionale
college samen te stellen uit burgemeesters (en de hoofdofficier van Justitie)
en niet (tevens) uit leden van de gemeenteraden in de regio. Bij de afweging
van verschillende modellen speelden destijds onder andere argumenten van democratische
controle, bestuurlijke inbedding, eenvoud en slagvaardigheid een rol (kamerstukken
II 1989–1990, 21 461, nr. 2). Deze argumenten hebben naar ons oordeel
nog steeds, onverkort grote waarde.Het bij wet instellen van een commissie van gemeenteraadsleden naast (of
in plaats van) het regionale college en het attribueren van (controle-) bevoegdheden
aan die commissie van gemeenteraadsleden is naar ons oordeel niet goed mogelijk,
zonder dat wordt toegegeven op de gewenste bestuurlijke transparantie. De
complexiteit van het regionale bestuurlijke model en de zogenoemde «bestuurlijke
drukte» zouden aanzienlijk worden vergroot. Voorts zouden complexe verantwoordingslijnen
ontstaan: zowel de burgemeester als het gemeenteraadslid van een bepaalde
gemeente dienen zich te verantwoorden tegenover de raad van de desbetreffende
gemeente, waarbij geldt dat een raadslid, anders dan een burgemeester, niet
alleen door de gemeenteraad ter verantwoording kan worden geroepen, maar ook
instructies kan krijgen. Het gevaar bestaat dat het regionale college onder
invloed van een commissie van gemeenteraadsleden feitelijk aan zeggenschap
inboet, zonder dat dit verlies kan worden gecompenseerd door zo'n commissie.Alles afwegende zijn wij van oordeel dat de beoogde versterking van de
betrokkenheid van de gemeenteraden bij de politie met meer effect langs andere
lijnen kan worden bereikt, dan via de instelling van een commissie van gemeenteraadsleden,
namelijk door enerzijds het beter benutten van het bestaande instrumentarium
en anderzijds door de introductie van een wettelijk inbrengrecht voor de gemeenteraden.
Hieronder is een en ander nader uitgewerkt. – lokale inbrengDe rol van de gemeenteraden bij de lokale inbreng in het regionale college
is van groot belang met het oog op de goede lokale inbedding van het veiligheidsbeleid.
De gemeenteraad kan de burgemeester ter verantwoording roepen voor de uitoefening
van zijn gezag over de politie, inclusief zijn inbreng in het (lokale) driehoeksoverleg.
Verder kan de gemeenteraad de burgemeester ter verantwoording roepen voor
zijn lidmaatschap van het regionale college en de wijze waarop hij daarin
opkomt voor de belangen van de gemeente.Voor optimale controle is adequate informatievoorziening van groot belang.
In de Politiewet 1993 zijn thans enkele bepalingen opgenomen met betrekking
tot de informatievoorziening aan de gemeenteraden. Het is voor een goede gedachtewisseling
met de burgemeester van hun gemeente van belang dat gemeenteraden zo volledig
mogelijk worden geïnformeerd. De desbetreffende bepalingen in de Politiewet
1993 zullen in lijn worden gebracht met het door ons voorgestane, onder 3,
uitgewerkte model.Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de gemeenteraden de bestaande
mogelijkheden om hun burgemeester aan te spreken nog slechts in beperkte mate
benutten. Verder blijkt de informatievoorziening aan de gemeenteraden
beperkt te zijn; het ontbreekt niet zozeer aan feiten en gegevens, als wel
aan relevante informatie.Wij verwachten dat door adequate informatievoorziening aan gemeenteraden
alsmede een actiever gebruik van bestaande mogelijkheden de betrokkenheid
van gemeenteraden en daarmee de democratische controle verder kan worden versterkt.
In overleg met de VNG zullen wij bezien op welke wijze gemeenten de komende
jaren kunnen worden gestimuleerd de reeds bestaande mogelijkheden beter te
benutten.In de memorie van toelichting bij de Politiewet 1993 is reeds aangegeven
dat de besluitvorming in de regio een cyclisch karakter kan hebben en wel
in die zin dat op sub-regionaal niveau ontworpen en door de gemeenteraden
besproken beleidsplannen op regionaal niveau worden ingebracht ter voorbereiding
van het jaarlijkse regionale beleidsplan. Het vervolgens vastgestelde regionale
beleidsplan is op zijn beurt het kader voor de op sub-regionaal niveau definitief
vast te stellen beleidsplannen (kamerstukken II 22 562, nr. 3, blz. 11).
In dit verband is de introductie van een wettelijk inbrengrecht van de gemeenteraad
van betekenis. Dit is hieronder nader uitgewerkt.Gelet op de inmiddels beproefde praktijk heeft attributie of delegatie
van de bevoegdheid om op sub-regionaal niveau bijvoorbeeld beleidsplannen
en begrotingen vast te stellen geen toegevoegde waarde. Daar komt bij dat
attributie of delegatie van deze bevoegdheid de eenheid van het regionale
politiekorps – en tevens de eenheid van de gehele Nederlandse politie –
in gevaar kan brengen. De kans bestaat in dat geval dat het korps zich in
de praktijk ontwikkelt tot een conglomeraat van in hoge mate autonome sub-regionale
onderdelen. – wettelijk inbrengrecht van de gemeenteraadThans is in artikel 28, derde lid, Politiewet 1993 bepaald dat het regionale
college regels vaststelt over de wijze waarop de gemeenteraden in de regio
bij de voorbereiding van de door het regionale college vast te stellen stukken
worden betrokken. Om de rol van de gemeenteraden bij de lokale inbreng in
het regionale college verder te versterken stellen wij voor – zoals
wij in het Integraal Veiligheidsprogramma (kamerstukken II 1998–1999,
26 604, nr. 1) reeds hebben aangekondigd – artikel 28, derde
lid, Politiewet 1993 zo te wijzigen dat daarin een wettelijk inbrengrecht
van de gemeenteraad aan het begin van de beleidscyclus wordt vastgelegd. Wij
denken daarbij aan een bepaling in die zin dat het beleidsplan van het regionale
politiekorps niet wordt vastgesteld, dan nadat de gemeenteraden in de regio
in de gelegenheid zijn gesteld de prioriteiten terzake van de openbare orde
en veiligheid in hun gemeenten kenbaar te maken. Op deze wijze geven wij uitwerking
aan de uitdrukkelijke wens van de Tweede Kamer (zie motie-Gabor c.s., kamerstukken
II 1996–1997, 25 195, nr. 4, en ingetrokken motie Rietkerk, kamerstukken
II 1997–1998, 26 200 VI, nr. 27). Een wettelijk inbrengrecht is
van belang in verband met de in het Regeerakkoord genoemde veiligheidscontracten.
In dit verband is ook het tussen Rijk, VNG en IPO afgesloten «bestuursakkoord
nieuwe stijl», getiteld «Overheden over toekomst», van betekenis.
Met betrekking tot de lokale politiezorg bevat het akkoord de volgende passage:
«Kabinet en VNG stimuleren dat gemeenteraden in hun veiligheidsplannen
de lokale politieprioriteiten aangeven. (...) De politieregio's houden bij
de planning van hun beleid rekening met de lokale prioriteiten. Dat moet tot
uitdrukking komen in de veiligheidscontracten, waarmee de politieregio tot
optimale bediening van de lokale, landelijke en OM-wensen tracht te komen»
(blz. 23).Overigens wijzen wij er op dat de door ons overwogen aanpassing van de
verantwoordelijksverdeling tussen het regionale college en de korpsbeheerder
uiteraard ook doorwerkt in de in artikel 34, derde lid, Politiewet 1993 bedoelde
beroepsmogelijkheid voor gemeenteraden – in overeenstemming met de zienswijze
van hun respectieve burgemeesters – tegen besluiten van het regionale
college. Wij overwegen, mede met het oog op de mogelijkheden van democratische
controle en verantwoording, deze beroepsmogelijkheid uit te breiden tot besluiten
van de korpsbeheerder. – artikel 36 Politiewet 1993De positie van het lokale bestuur ten opzichte van het regionale beheer
en bestuur betrof één van de hoofdpunten in de parlementaire
discussie bij de totstandkoming van de Politiewet 1993. De wetgever hechtte
in dat verband vooral ook betekenis aan artikel 36 Politiewet 1993, dat een
regeling bevat met betrekking tot beheersbevoegdheden van burgemeesters. In
de praktijk blijkt evenwel dat aan artikel 36 geen uitvoering wordt gegeven:
beheersbevoegdheden worden gemandateerd aan de korpschef (en eventueel vervolgens
aan plaatselijke politiechefs) in plaats van op grond van artikel 36 Politiewet
1993 gedelegeerd aan de betrokken burgemeester(s). De vraag kan dan ook worden
gesteld of artikel 36 in zijn huidige vorm moet blijven bestaan. Wij zijn
van mening dat zulks niet het geval is, mede in het licht van de wens te komen
tot ontvlechting van gezags- en beheersverantwoordelijkheden en de wens de
eenheid van het korps te bewaren. Wij overwegen artikel 36 Politiewet 1993
te laten vervallen onder aanpassing van artikel 14 Politiewet 1993, in die
zin dat de burgemeester of – bij een territoriaal onderdeel dat meer
gemeenten of delen van gemeenten omvat – de burgemeesters van de betrokken
gemeenten en de (gebiedsgebonden) officier van Justitie regelmatig tezamen
met het hoofd van het territoriale onderdeel van het regionale politiekorps
en, zo nodig, met de korpschef, overleggen over in elk geval: a. de taakuitvoering
van de politie; b. de inzet van personeel en middelen, die op grond van de
in artikel 31 Politiewet 1993 bedoelde stukken voor dat territoriale onderdeel
zijn bestemd. Deze bepaling is van betekenis met het oog op de wens en wenselijkheid
om de lokale gezagsdragers – zowel de burgemeester(s) als de officier
van Justitie – zeggenschap te geven terzake van het beheer van het lokale
onderdeel van het politiekorps en sluit aan bij de in veel regio's gegroeide
praktijk. Met de door ons overwogen aanpassing van artikel 14 wordt enerzijds
de eenheid van het korps verzekerd en anderzijds de taakuitoefening van de
politie, binnen regionale kaders, op lokale wensen en behoeften afgestemd. 5. Verantwoordelijkheidsverdeling op nationaal niveau
en bevoegdheden ministers ten opzichte van de regionale politiekorpsen in
het kader van de beheers- en beleidscyclusIn het Regeerakkoord is aangekondigd dat de Politiewet 1993 zo zal worden
gewijzigd dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties –
voor zover het de hoofdlijnen betreft na overleg met de minister van Justitie –
beleidsmatige en beheersmatige voorwaarden kan stellen aan de politieregio's,
onder meer over de aanwending van ter beschikking gestelde middelen. De minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties krijgt zo de bevoegdheden om
de regio's aan te sturen en te toetsen, aldus het Regeerakkoord.Aan het slot van paragraaf 3 zijn wij reeds ingegaan op de verhouding
tussen de korpsbeheerder en met name de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties. In aanvulling daarop het volgende.Ten aanzien van de uitwerking van dit onderdeel van het Regeerakkoord
hebben wij ons geconcentreerd op de ontwikkeling van een meer samenhangende
en beleidsinhoudelijke beheers- en beleidscyclus. Met het centraal
stellen van de relatie middelen en veiligheid beogen wij de politieorganisatie
transparanter te maken en aanspreekbaar op de te behalen prestaties. Dit zal
naar onze overtuiging resulteren in verhoging van de doelmatigheid en de effectiviteit.
Hiermee bouwen wij tevens voort op voorstellen die door het vorige kabinet
zijn gepresenteerd, zoals het invoeren van de mogelijkheid om het regionaal
beleidsplan te toetsen op de mate waarin rekening wordt gehouden met de landelijke
beleidsthema's.Wij stellen voor de beleids- en beheerscyclus in de toekomst als volgt
vorm te geven.De landelijke beleids- en beheerscyclus is kaderstellend voor het politiewerk
en sluit nauw aan op de fasering en opbouw van de beleids- en beheerscyclus
van de korpsen en de planning- en controlcyclus van het Openbaar Ministerie.
Dit betekent dat op nationaal niveau beleidsthema's worden vastgesteld. De
(doelstellingen ten aanzien van) landelijke beleidsthema's worden geformuleerd
in het Beleidsplan Nederlandse Politie (BNP) dat, nadat de ministerraad daarmee
heeft ingestemd, aan het begin van elke kabinetsperiode wordt gepresenteerd
door de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie.
Het BNP bevat de landelijke beleidsthema's op de terreinen handhaving van
de openbare orde en veiligheid, de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde,
alsmede de beheersmatige randvoorwaarden en de (landelijke) accenten ten aanzien
van de taakuitvoering door de politie en het beheer. In het plan worden de
beleidsthema's bovendien gekoppeld aan het beheer. Jaarlijkse actualisatie
van het BNP vindt plaats door middel van de landelijke politiebrief. De minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is de eerstverantwoordelijke
voor de afstemming met de regionale politiekorpsen. Dit vloeit voort uit het
feit dat hij verantwoordelijk wordt voor het beheer op rijksniveau van de
totale Nederlandse politie. Dit centraal beheer betreft met name de taken
en bevoegdheden voortvloeiend uit de hoofdstukken V (De regionale politiekorpsen),
VI (Het Korps landelijke politiediensten) en VIII (Beheersbevoegdheden, inspectiefunctie
en kwaliteitszorg op rijksniveau) van de Politiewet 1993. Hij wordt op dit
punt het herkenbare en eenduidige aanspreekpunt voor de korpsen, het parlement
en de andere ministers, waaronder de minister van Justitie. Een en ander krijgt
zijn beslag in het wetsvoorstel tot concentratie van beheersbevoegdheden op
rijksniveau met betrekking tot regionale politiekorpsen bij de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Het wetsvoorstel voorziet in waarborgen
voor de minister van Justitie opdat deze, onverminderd de concentratie van
het centraal beheer van de politie bij de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, diens verantwoordelijkheid voor de (inter-)nationale
strafrechtshandhaving optimaal kan waarmaken.De ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie
dienen voldoende waarborgen te hebben dat de landelijke beleidsthema's en
de beheersmatige randvoorwaarden zoals verwoord in het BNP en de jaarlijkse
politiebrief, met inachtneming van de regionale omstandigheden, in de regio's
worden gerealiseerd. Hiermee kan het Rijk bovendien veel nadrukkelijker kwaliteitsverbetering,
vernieuwing e.d. stimuleren. In dit kader is de beleids- en heerscyclus van
groot belang. In het wetsvoorstel tot concentratie van beheersbevoegdheden
op rijksniveau met betrekking tot de regionale politiekorpsen bij de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, zullen wij voorstellen doen
terzake van de beleids- en beheerscyclus, zulks in lijn met de aanbevelingen
uit het rapport «Transparantie In Prestaties» van de stuurgroep
Beleid, beheer en bedrijfsvoering (3B). Wij denken daarbij aan een wettelijke
grondslag voor het BNP, een regeling voor de doorwerking van de
landelijke beleidsthema's in de regionale beleidsplannen, alsmede een regeling
voor het jaarlijks afstemmingsoverleg tussen de regio's (korpsbeheerders en
hoofdofficieren van Justitie) en het Rijk (ministers van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties en van Justitie).Hieronder worden de in dit kader meest relevante momenten uit de beleidscyclus
nader aangeduid.Jaarlijks vindt afstemmingsoverleg plaats tussen de korpsbeheerders, hoofdofficieren
van Justitie en de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en van Justitie over (de doelstellingen ten aanzien van) de landelijke beleidsthema's
en de actualisatie daarvan. In dit overleg komen onder meer voorstellen voor
landelijke beleidsthema's van zowel het kabinet alsook van het politieveld
en het Openbaar Ministerie aan de orde (vgl. wetsvoorstel centraal beheer).Het kabinet stelt (de doelstellingen ten aanzien van) de landelijke beleidsthema's
voor de politie vast. Het aantal landelijke beleidsthema's voor de politie
wordt beperkt tot circa vijf. De (doelstellingen ten aanzien van) de landelijke
beleidsthema's voor de politie worden, uitzonderingen daargelaten, geformuleerd
voor een periode van vier jaar. Jaarlijkse actualisatie van (de doelstellingen
ten aanzien van de) landelijke beleidsthema's op basis van voortschrijdend
inzicht en ervaring is mogelijk. De landelijke beleidsthema's voor de politie,
dan wel de actualisatie van de doelstellingen daarvan, worden jaarlijks, na
het afstemmingsoverleg, via de landelijke politiebrief aan de korpsen bekend
gemaakt.In het jaarlijkse regionale beleidsplan wordt ook informatie opgenomen
over de voornemens over de daaropvolgende jaren. De landelijke beleids- thema's
voor de politie worden door de korpsen zichtbaar, herkenbaar en vergelijkbaar
opgenomen in de beleids- en beheerscyclus van de korpsen. Het beleidsplan
geeft aan hoe het korps de landelijke beleidsthema's naar de regionale situatie
vertaalt en wat de korpsdoelstellingen in termen van resultaten (producten
en diensten (output) en effecten (outcome)) zijn. Het jaarverslag geeft inzicht
in de bereikte resultaten.De korpsen dienen jaarlijks voor 1 oktober een voortgangsrapportage volgens
een door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties vastgesteld
format in bij deze minister. Deze rapportage heeft betrekking op de landelijke
beleidsthema's en beslaat de eerste acht maanden van dat jaar.Het is de bedoeling dat Staten-Generaal van de jaarlijkse actualisering
van het BNP door middel van de landelijke politiebrief, als ook van de in
het voorgaande jaar geboekte resultaten bij de verwezenlijking van de landelijke
beleidsthema's op de hoogte wordt gebracht in het kader van de toelichting
bij de jaarlijkse begroting. Er wordt een gemeenschappelijk en uniform informatiemodel
resultaten politiewerk tot stand gebracht om de resultaten inzichtelijk en
vergelijkbaar te maken. Dit model wordt zowel door de korpsen zelf als door
het Rijk gehanteerd bij het opstellen van beleidsthema's en het afleggen van
verantwoording over de bereikte resultaten. De (doelstellingen ten aanzien
van de) regionale en de lande- lijke beleidsthema's worden zoveel mogelijk
geformuleerd in de termen van het informatiemodel resultaten politiewerk.
Als basis voor het infor- matiemodel resultaten politiewerk wordt het referentiekader
resultaten politiewerk gebruikt; het informatiemodel bevat ook bedrijfsvoeringsresultaten. Inmiddels is ons gebleken dat deze voorstellen met betrekking tot de beleids-
en beheerscyclus op brede steun mogen rekenen. Vanzelfsprekend zullen wij
één en ander in nauw overleg met de korpsen nader vorm geven. 6. Tot slotWij zijn van oordeel dat de in deze notitie beschreven hoofdlijnen een
goede basis vormen om te komen tot een belangrijke verbetering van de politie-organisatie,
en in het bijzonder de aansturing daarvan. Door de Politiewet 1993 te wijzigen
zoals door ons beoogd, worden gesignaleerde gebreken hersteld en wordt meer
duidelijkheid geschapen over verantwoordelijkheden, taken en bevoegdheden,
zowel op lokaal, regionaal als nationaal niveau. Bovendien wordt daarmee aangesloten
bij de ontwikkelingen die zich de laatste jaren hebben voorgedaan op het terrein
van de veiligheidszorg. Tenslotte wordt daarmee naar onze overtuiging een
belangrijke bijdrage geleverd aan de daadwerkelijke verbetering van het veiligheidsniveau
van de burgers en de bestrijding van de criminaliteit. Ons streven is erop
gericht de benodigde aanpassing van de wetgeving zoveel mogelijk nog deze
kabinetsperiode te realiseren. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26661-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl