Verslag over het verzoekschrift van M. T. te G. betreffende kwijtschelding van een belastingschuld
Staten-Generaal — Kamerstuk Overig
Datum: 2014-06-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 33 030
 
 Verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven
 
 
 Nr. 25
 VERSLAG OVER HET VERZOEKSCHRIFT1 Dit adres en de stukken welke de commissie bij haar onderzoek ten dienste hebben gestaan, liggen op het commissiesecretariaat Verzoekschriften, Lange Poten 4, Den Haag, ter inzage van de leden. VAN M. T. TE G.2 Naam en adres van verzoeker zijn de commissie bekend. BETREFFENDE KWIJTSCHELDING VAN EEN BELASTINGSCHULD
 Vastgesteld 19 april 2012
 
 
 
 Klacht
 Verzoekster klaagt erover dat haar geen kwijtschelding wordt verleend van een belastingschuld bestaande uit naheffingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over de jaren 2002 tot en met 2005, terwijl deze naar haar mening ten onrechte zijn opgelegd.
 Naar aanleiding van deze klacht heeft de staatssecretaris van Financiën inlichtingen verstrekt aan de commissie.
 Feiten
 De naheffingsaanslagen zijn in december 2007 aan verzoekster opgelegd omdat de inspecteur der belastingen uit een boekenonderzoek had geconcludeerd dat zij in de genoemde jaren de beschikking had gehad over een zogenoemde auto van de zaak, maar dat niet in haar aangiften had verwerkt door een bijtelling toe te passen. Verzoekster was het daar niet mee eens omdat zij de bewuste auto nooit zou hebben gebruikt voor privédoeleinden doch uitsluitend voor zakelijk verkeer. De inspecteur wees het bezwaarschrift van verzoekster in juni 2008 af. De rechtbank stelde verzoekster in februari 2009 echter in het gelijk, maar het gerechtshof handhaafde de aanslagen in juni 2010, zij het teruggebracht tot 50 procent. Verzoekster heeft vervolgens vergeefs beroep in cassatie aangetekend en eveneens vergeefs om kwijtschelding gevraagd. De belastingdienst weigerde kwijtschelding omdat verzoekster in staat moest worden geacht de inmiddels rechtens vaststaande aanslagen te voldoen uit de overwaarde van een onroerende zaak en bovendien, volgens de vaste normen die daarvoor gelden, over voldoende betalingscapaciteit beschikte. De staatssecretaris weigerde desgevraagd vervolgens om haar op grond van de hardheidsclausule ex artikel 63 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen alsnog kwijtschelding te verlenen, omdat er geen sprake is van een door de wetgever onbedoeld of onvoorzien gevolg van de wet.
 Overwegingen
 
 Verzoekster voert voor haar verzoek om kwijtschelding te verlenen van de onderhavige aanslagen geen andere argumenten aan dan dat zij de uitkomst van de juridische procedures als een «deal» beschouwt die geen recht doet aan de feiten en dat het gerechtshof onvoldoende acht zou hebben geslagen op bepaald bewijsmateriaal.
 De aanslagen moeten echter worden beschouwd als terecht en tot het juiste bedrag opgelegd.
 De staatssecretaris noch de Kamer kunnen rechterlijke uitspraken negeren of ongedaan maken. Kwijtschelding kan daarom uitsluitend zijn gebaseerd op overwegingen omtrent de betalingscapaciteit van verzoekster.
 
 Oordeel van de commissie3De commissie bestaat uit de leden: Cörüz (CDA), Smeets (PvdA), Neppérus (voorzitter) (VVD), Van Raak (SP), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Elissen (PVV), Schouw (D66), Taverne (VVD) en de plaatsvervangend leden Biskop (CDA), Klijnsma (PvdA,) Harbers (VVD) en Mulder (VVD).
 Kwijtschelding van de onderhavige belastingschuld is terecht geweigerd.
 Voorstel aan de Kamer
 Er is geen aanleiding om de Kamer een voorstel te doen.
 
 
 
 
 De voorzitter van de commissie,
 
 Neppérus
 
 
 
 De griffier van de commissie,
 
 Van Dijk