Wijziging van de regelingen betreffende de waarborgen rond de vervolging; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26436, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-05-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26436 nr. 4

06-05-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De argumentatie voor de verruiming van de beklagmogelijkheden 2.1. Ontwikkelingen in regeling en praktijk van het voorbereidend
onderzoek2.2. Het vervolgingsmonopolie van het openbaar ministerie2.3. Versterking van de rechtspositie van het slachtoffer
en andere rechtstreeks belanghebbenden3. De reikwijdte van de wetswijziging4. Mededelingsplichten5. Financiële paragraaf6. Artikelsgewijze behandeling Artikel II AOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26436Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 436Wijziging van de regelingen betreffende de waarborgen rond de vervolgingnr. 4VERSLAGVastgesteld 6 mei 1999De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van onderhavig wetsvoorstel, brengt als volgt
verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid. 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij zijn een voorstander van een verruiming
van de mogelijkheden tot beklag door slachtoffers en andere rechtstreeks belanghebbenden.
Wel hebben zij nog enkele vragen over de motivering en de uitwerking van de
voorgestelde verruiming.Uitgangspunt dient volgens deze leden te zijn, dat de wet de rechten van
zowel de verdachte als het slachtoffer dan wel de rechtstreeks belanghebbende
dient te waarborgen. Het wetsvoorstel strekt tot verruiming van de waarborgen
rond de vervolging ten gunste van de slachtoffers en andere rechtstreeks belanghebbenden
(blz. 1 van de memorie van toelichting). Daartegenover dient dan echter te
staan, dat er geen aanmerkelijke verslechtering van de positie van de verdachte
optreedt.De leden van de VVD-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
onderhavige wetsvoorstel. In het bijzonder spreekt deze leden aan dat de positie
van het slachtoffer wordt versterkt. Hij of zij zal door de wetswijziging
beter in staat zijn een controle te laten uitvoeren op de beslissing tot niet
verdere vervolging.De artikelen 167 en 242 Sv bepalen dat van (verdere) vervolging kan worden
afgezien op gronden aan het algemeen belang ontleend. Dit opportuniteitsbeginsel
gaat gepaard met een vervolgingsmonopolie; strafvordering heeft alleen plaats
op de wijze bij wet voorzien en voorzien is dat alleen ambtenaren van het
openbaar ministerie over de bevoegdheid beschikken tot het vervolgen van strafbare
feiten. Deze twee beginselen tezamen maken dat het OM een grote mate van macht
bezit op het terrein van de vervolging van strafbare feiten. Omdat het echter
voorstelbaar is dat het OM bij zijn afweging over de instelling van vervolging
het belang van het slachtoffer onvoldoende laat meewegen, is het goed dat
er een correctiemechanisme bestaat in de vorm van een beklagrecht.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat het opportuniteitsbeginsel
de grondslag moet blijven vormen van het Nederlands vervolgingsstelsel; dit
laat echter onverlet dat, daar waar naast aantasting van de gemeenschappelijke
rechtsorde ook sprake is van aantasting van de rechten van een rechtstreeks
belanghebbende, deze belanghebbende een gerede mogelijkheid moet bezitten
om zijn of haar belang bij een eventuele vervolging te behartigen. Naar de
mening van deze leden bieden de huidige waarborgen rond de vervolging in onvoldoende
mate een gerede mogelijkheid tot waarborging van het belang van de rechtstreeks
belanghebbende. Deze leden toetsen het voorliggende wetsvoorstel op de vraag
of het voorgestelde stelsel dit wel biedt. Daarbij is uitgangspunt dat degene
die rechtstreeks belang heeft bij vervolging beter geïnformeerd en beschermd
wordt. Wat reeds voor een sepot geldt, moet ook gelden voor een verklaring
dat de zaak geëindigd is en voor de kennisgeving van niet verdere vervolging.De versterking van de positie van de rechtstreeks belanghebbende moet
worden afgewogen tegen de positie van de verdachte. Vanwege het beginsel van
rechtszekerheid heeft de verdachte recht op zekerheid omtrent de vraag of
hij al dan niet vervolgd zal worden. Nu toepassing van artikel 12i Sv grond
vormt voor het opnieuw in rechte betrekken van de verdachte rijst de vraag
of de rechter geacht wordt rekening te kunnen houden met de aan de verdachte
gedane toezeggingen. Bij het sepot is dit reeds het geval. Geldt dit ook in
het geval dat het nieuwe artikel 255 lid 1 Sv zal worden toegepast, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Zij onderschrijven de wenselijkheid om de invloed van slachtoffers
en andere rechtstreeks belanghebbenden bij het strafproces te vergroten. Deze
leden vragen de regering aan te geven of voor de totstandkoming van dit wetsvoorstel
overleg is geweest met organisaties van slachtoffers en nabestaanden, en organisaties
die zich met de zorg voor slachtoffers bezighouden. In zijn algemeenheid valt
uit het wetsvoorstel niet op te maken of extern adviezen zijn ingewonnen,
en zo ja, hoe die adviezen luiden. Kan de regering hier inzicht in geven?Deze leden vragen de regering voorts of aan de hand van onderzoek kan
worden aangegeven of zich in de praktijk juist met betrekking tot de in dit
wetsvoorstel aan de orde gestelde beklagmogelijkheid knelpunten hebben voorgedaan.
Op basis van welke ervaringsgegevens is de noodzaak van dit wetsvoorstel gebleken?
Deze leden menen dat het de motivering voor dit, uit een oogpunt van de zorg
voor slachtoffers en direct belanghebbenden gerechtvaardigde wetsvoorstel,
zou versterken, indien inzicht in deze gegevens kan worden geboden.Kan de regering in zijn algemeenheid aangeven in hoeveel gevallen in de
afgelopen jaren beklag door slachtoffers en andere rechtstreeks belanghebbenden
is gedaan, en in hoeveel gevallen dit uiteindelijk tot een veroordeling van
de verdachte heeft geleid? Kan de regering een verwachting uitspreken ten
aanzien van het aantal malen dat op basis van de nieuwe wetgeving beklag zal
worden gedaan?De leden van de CDA-fractie merken met name op dat het veelal niet zozeer
het stopzetten van de vervolging van een bepaalde verdachte is, maar meer
de gang van zaken tijdens het onderzoek, waarop kritiek betrekking heeft.
Is overwogen de positie van het slachtoffer of de direct belanghebbenden tijdens
het onderzoek te versterken? De praktijk leert dat met name direct belanghebbenden,
bijvoorbeeld de nabestaanden, behoefte hebben om gehoord te worden en informatie
uit te wisselen. Deze leden merken op dat een nadrukkelijker rol voor direct
belanghebbenden, met name waar het betreft de informatie-uitwisseling, maatschappelijke onrust zou kunnen wegnemen. Zij wijzen in dit verband
op de gang van zaken rond de onopgehelderde moorden in Groningen. Heeft de
minister voorafgaande aan dit wetsvoorstel een inventarisatie gemaakt van
de knelpunten die slachtoffers en direct belanghebbenden ervaren bij het onderzoek
naar misdrijven en de vervolging van verdachten? Is bijvoorbeeld contact geweest
met de vereniging «Ouders van een vermoord kind» over de door
zijn leden ervaren knelpunten? Indien dit niet het geval is, is de regering
dan bereid een dergelijke inventarisatie alsnog te maken, zo vragen de leden
van de CDA-fractie.De leden van de fractie van D66 hebben met kritische belangstelling kennisgenomen
van de wijziging van de regelingen betreffende de waarborgen rond de vervolging.
Deze leden achten het van belang dat de mogelijkheid om beklag in te stellen
voor slachtoffers van delicten en andere rechtstreeks belanghebbenden wordt
verruimd. De waarborgen van de verdachte dienen door deze verruiming van het
klachtrecht echter niet te worden beperkt.Artikel 12 e.v. Sv bepaalt dat slachtoffers en andere rechtstreeks belanghebbenden
zich kunnen beklagen bij het gerechtshof indien een officier van justitie
besluit een strafbaar feit niet te vervolgen of de vervolging niet voort te
zetten. Op dit moment wordt de beklagmogelijkheid voor het slachtoffer en
andere rechtstreeks belanghebbenden geblokkeerd in geval van kennisgeving
aan de verdachte van niet verdere vervolging, buitenvervolgstelling of verklaring
dat de zaak geëindigd is. Het wetsvoorstel stelt de mogelijkheid voor
om beklag in ruimere mate open te stellen, opdat een kennisgeving van niet
verdere vervolging of verklaring dat de zaak geëindigd is het beklagrecht
niet langer illusoir kan maken.De leden van de fractie van D66 kunnen zich vinden in de uitbreiding van
het klachtrecht van rechtstreeks belanghebbenden ten aanzien van de beslissing
tot niet verdere vervolging. Ten eerste achten deze leden het van belang voor
de versterking van de rechtspositie van belanghebbende burgers, onder wie
slachtoffers van strafbare feiten. Ten tweede achten deze leden verruiming
van het beklagrecht van belang om een tegenwicht te bieden aan het vervolgingsmonopolie
van de officier van justitie. Slechts op basis van artikel 12 Sv kan de burger
via de rechter het vervolgingsbeleid van de officier van justitie beïnvloeden.De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel.
Zij stemmen in grote lijnen in met de inhoud van dit voorstel. Wel hebben
zij naar aanleiding van berichten uit de praktijk nog enkele aanvullende vragen.
Daarnaast willen zij graag ingaan op enkele rechtsontwikkelingen en het standpunt
van de regering daarover. 2. De argumentatie voor de verruiming van de beklagmogelijkheden 2.1. Ontwikkelingen in regeling en praktijk van het voorbereidend
onderzoekDe leden van de PvdA-fractie merken op dat de strekking van het wetsvoorstel
is, dat de kennisgeving van niet verdere vervolging of de verklaring dat de
zaak geëindigd is geen beletsel meer vormt voor gebruikmaking van het
beklagrecht ex artikel 12 Sv. Momenteel eindigt het merendeel van de vooronderzoeken
in een vormloos sepot. Het vormloze sepot blokkeert de klachtmogelijkheid
van art. 12 Sv in beginsel niet (de enige beperking vormt het vertrouwensbeginsel)
(blz. 3 van de memorie van toelichting). De kennisgeving van niet verdere
vervolging, welke volgt indien er een gerechtelijk vooronderzoek heeft plaatsgevonden,
blokkeert het beklagrecht van artikel 12 Sv echter wel. De leden van de PvdA-fractie
zijn het met de regering eens, dat dit verschil in rechtsgevolg
ongewenst is (blz. 4 van de memorie van toelichting). Volgens deze leden is
het denkbaar, dat in zaken waarin een gerechtelijk vooronderzoek heeft plaatsgevonden,
de behoefte van slachtoffers en rechtstreeks belanghebbenden om gebruik te
maken van het beklagrecht temeer klemt. Nu er in dergelijke gevallen voor
het OM blijkbaar voldoende aanwijzingen voor een redelijk vermoeden van schuld
van de verdachte bestaan om tot nader vooronderzoek over te gaan, kan er juist
in deze gevallen een behoefte zijn voor belanghebbenden om gebruik te maken
van het beklagrecht. Indien het OM immers na het gerechtelijk vooronderzoek
toch besluit om niet tot vervolging over te gaan, dan kan dit voor belanghebbenden
uitermate frustrerend of teleurstellend zijn.Het komt echter op de leden van de PvdA-fractie over, als zou de regering
uitgaan van de willekeurigheid van het eindigen van het vooronderzoek in een
kennisgeving van niet verdere vervolging dan wel in een sepot (blz. 3 van
de memorie van toelichting). Is dit ook werkelijk het geval, zo vragen deze
leden. Beschikt de regering over recente cijfers met betrekking tot de verhouding
tussen het aantal zaken dat in een kennisgeving van niet verdere vervolging
dan wel in een sepot eindigt? Eindigen bepaalde soorten zaken altijd in een
kennisgeving van niet verdere vervolging dan wel in een sepot, met andere
woorden: valt er een onderscheid te maken naar de soort zaken welke in een
sepot of een kennisgeving van niet verdere vervolging eindigen?Tevens zouden de leden van de PvdA-fractie graag nader geïnformeerd
willen worden over het percentage strafzaken waarin een gerechtelijk vooronderzoek
plaatsvindt. Gezien het feit dat het ten behoeve van de Commissie Moons verrichte
onderzoek van 1990 dateert, zouden deze leden hieromtrent gaarne recentere
gegevens tot hun beschikking willen krijgen.In het wetsvoorstel wordt gesteld dat de rechtsgevolgen tussen een kennisgeving
van niet verdere vervolging of sepot op het gebied van het beklagrecht uiteen
lopen. In tegenstelling tot de kennisgeving van niet verdere vervolging blokkeert
het sepot de klachtmogelijkheid van artikel 12 Sv namelijk niet. De leden
van de fractie van D66 zijn het met de regering eens dat dit verschil in rechtsgevolg
ongewenst is. Deze leden vinden dat aan de kennisgeving voor niet verdere
vervolging dezelfde rechtsgevolgen moeten worden verbonden als aan het sepot. 2.2. Het vervolgingsmonopolie van het openbaar ministerieDe leden van de PvdA-fractie achten het met de regering van groot belang,
dat de rechtstreeks belanghebbenden de mogelijkheid moeten hebben elke klacht
over niet vervolgen aan de rechter voor te leggen. Dit klemt temeer, nu het
OM het vervolgingsmonopolie heeft. De artikel 12 Sv-procedure biedt een waarborg
tegen het onjuist gebruik van de beslissingsruimte van het OM. Met name bij
de beleidssepots is het naar mening van de leden van de PvdA-fractie van belang,
dat een dergelijke klachtprocedure openstaat. Het is bijvoorbeeld mogelijk
dat een duidelijk beleid bij bepaalde zaken ontbreekt, of dat de beslissing
niet met het gevoerde beleid strookt.Deze leden vragen of de regering wellicht over gegevens beschikt, waaruit
blijkt hoe vaak er geklaagd wordt op grond van artikel 12 Sv, en of er nog
een lijn te ontdekken is voor wat betreft de soort zaken waarbij vaak of minder
vaak van het beklagrecht gebruik wordt gemaakt. 2.3. Versterking van de rechtspositie van het slachtoffer
en andere rechtstreeks belanghebbendenEen uitgangspunt van het wetsvoorstel is, dat het beklagrecht van het
slachtoffer of de rechtstreeks belanghebbende niet verloren moet kunnen gaan voordat hij bekend is geworden met een beslissing die impliceert
dat de verdachte niet wordt gedagvaard. De leden van de PvdA-fractie zijn
het geheel met dit standpunt eens.De leden van de SP-fractie signaleren net als de regering dat in de afgelopen
jaren het inzicht is gegroeid, dat het strafproces niet alleen een zaak is
tussen verdachte en officier van justitie. De rechtspositie van het slachtoffer
is aanmerkelijk versterkt. De leden vragen de regering in de eerste plaats
wat zij van deze ontwikkeling vindt. Brengt deze ontwikkeling niet met zich
dat het risico bestaat dat er onterechte verwachtingen bij het slachtoffer
of andere belanghebbenden ontstaan bij de strafzaak? Daarnaast vragen zij
of deze ontwikkeling ook niet met zich moet brengen dat nader bezien wordt
of en zo ja, op welke wijze slachtoffers of andere belanghebbenden een nadere
rol moeten krijgen in het strafproces. Uit de praktijk krijgen de leden van
de SP-fractie immers nog al eens signalen dat zij niet goed worden geïnformeerd
over de voortgang van een strafzaak, hun rechtspositie en de verdere afwikkeling.
Graag vernemen de leden een reactie van de regering hierop. 3. De reikwijdte van de wetswijzigingIn het licht van deze opvatting past de voorgestelde uitbreiding van het
beklagrecht in geval van transacties, welke twee wijzigingen van de huidige
wet omvat, zo merken de leden van de PvdA-fractie op.De eerste wijziging heeft tot gevolg dat de termijn van drie maanden waarbinnen
beklag moet worden gedaan pas ingaat op het moment waarop de rechtstreeks
belanghebbende bekend is geworden met het transactieaanbod, in tegenstelling
tot het moment waarop voldaan is aan de voorwaarden van de transactie (blz.
7 memorie van toelichting).Gekozen wordt om een klacht ex artikel 12 Sv niet mogelijk te maken in
het geval er een buitenvervolgstelling is uitgesproken. De motivering van
de regering is overtuigend. De leden van de VVD-fractie vragen echter hoe
deze toelichting zich verhoudt tot het voorgestelde art. 255 Sv dat buitenvervolgstelling
expliciet noemt als geval waarbij, onder de nader genoemde voorwaarden, hernieuwde
instelling van vervolging mogelijk is.In zijn algemeenheid zal gaan gelden dat de termijn van drie maanden waarbinnen
beklag moet worden aangetekend eerst gaat lopen op het moment dat de rechtstreeks
belanghebbende met het aanbod tot sepot, kennisgeving van niet verdere vervolging
of de beschikking waarin verklaard wordt dat de zaak geëindigd is, bekend
is geworden. De leden van de VVD-fractie vragen of deze termijnstelling niet
een buitenproportionele aantasting is van de behoefte aan zekerheid van de
verdachte. Immers, zolang het aanbod, de kennisgeving of beschikking niet
bekend is, zal zijn onzekerheid langdurig kunnen voortduren. Daar staat tegenover
dat in de praktijk de belanghebbende veelal snel bekend zal zijn met het sepot,
enz. omdat het OM richting belanghebbende een ruimere informatieplicht krijgt.
Mede hierom vragen de leden van de VVD-fractie of de termijn van drie maanden
niet ook zou moeten gaan lopen op het moment dat de belanghebbende redelijkerwijs
met het sepot, enz. bekend had kunnen worden.De regering stelt voor om ook na een verklaring van de rechter dat de
zaak geëindigd is artikel 12 Sv van toepassing te laten zijn. De leden
van de fractie van D66 achten dit niet wenselijk. Indien de rechter verklaart
dat de zaak geëindigd is, wil dat zeggen dat er voor verdere vervolging
geen grond bestaat. Dit betekent dat de rechter dan al de factoren van artikel
12 Sv (namelijk de niet vervolging of de niet voortgezette vervolging) heeft
beoordeeld. Nu er tegen een rechterlijk oordeel in het kader van artikel 12 Sv geen hogere voorziening openstaat, valt niet in te zien waarom dat
wel in het kader van een beoordeling ex artikel 36 Sv (verklaring dat de zaak
geëindigd is) of ex artikel 250 Sv (buitenvervolgstelling) door middel
van een beklag ex artikel 12 Sv bij het hof geboden zou zijn.Deze leden vinden dat de memorie van toelichting slechts summier aandacht
besteedt om welke redenen, een verklaring van de rechter dat de zaak geëindigd
is, nog eens door een andere rechterlijke instantie getoetst zou moeten worden.
Het arrest van het Hof 's Hertogenbosch 3 februari 1997, NJ 1997, 266, waar
de regering in de memorie van toelichting naar verwijst, heeft betrekking
op een beslissing van een officier van justitie tot niet verdere vervolging
voordat de beslissing van de rechtbank tot beëindiging van de zaak aan
de verdachte was betekend. De uitspraak van het hof is dus van toepassing
op de beslissing van het openbaar ministerie en niet op het oordeel van de
rechtbank.De opmerking in de memorie van toelichting dat de verklaring dat de zaak
geëindigd is «tot op grote hoogte een equivalent van de kennisgeving
van niet verdere vervolging is», gaat naar de mening van de leden van
de fractie van D66 voorbij aan het verschil in rechtskarakter tussen een beslissing
van een officier en die van een rechter. Bovendien maakt de mogelijkheid van
beklag na een verklaring van de rechter dat de zaak geëindigd is, een
onderscheid tussen verdachten en slachtoffers of andere rechtstreeks belanghebbenden.
Voor de verdachte staat immers geen rechtsmiddel open in het geval van een
verklaring dat de zaak geëindigd is. Deze leden achten deze ongelijkheid
in het strafvorderlijke systeem ongewenst. Daarom verzoeken deze leden de
regering uitgebreid het voorstel toe te lichten. Deze leden geven te kennen
te overwegen de wettekst op dit punt te amenderen.Uitbreiding van de mogelijkheid om het gerechtshof te adiëren betekent
ongetwijfeld een taakverzwaring van het OM. Kan de regering inzicht geven
hoeveel extra officieren van justitie en ondersteunend personeel ter beschikking
kunnen worden gesteld? De leden van de D66-fractie menen te weten dat de afgelopen
jaren een forse toename van het aantal artikel 12 Sv-procedures te zien heeft
gegeven. Kan de regering hier gegevens over verstrekken?De leden van de fractie van D66 stemmen in met de mogelijkheid om beklag
open te stellen voor het geval een kennisgeving van niet verdere vervolging
is uitgegaan. Deze leden achten het niet wenselijk dat beklag kan worden gedaan
na een verklaring van de rechter dat de zaak is geëindigd. In het kader
van de rechtszekerheid van de verdachte zijn deze leden van mening dat een
klacht ex artikel 12 Sv na een buitenvervolgstelling niet mogelijk moet worden
gemaakt.Voorts kunnen de leden van de D66-fractie zich vinden in de verruiming
van artikel 12 Sv, waardoor ook beklag mogelijk wordt bij transacties wegens
overtredingen. Een rechtstreeks belanghebbende kan namelijk bezwaar hebben
dat een transactie wegens overtreding is afgesloten, terwijl naar zijn mening
van een misdrijf sprake is.Het beklag moet worden gedaan binnen drie maanden na de datum waarop de
rechtstreeks belanghebbende met het transactieaanbod bekend is geworden. Doorslaggevend
is dus het moment waarop de rechtstreeks belanghebbende met het transactieaanbod
op de hoogte komt. In dit verband vragen de leden van de fractie van D66 hoe
wordt bepaald wanneer de rechtstreeks belanghebbende, die niet bekend is bij
het openbaar ministerie, op de hoogte is van het transactieaanbod? De Nederlandse
Orde van Advocaten pleit in haar advies voor een verdere aanscherping van
de maatstaf voor de berekening van de termijn van artikel 12l Sv. Wat is de
reactie van de regering op deze voorgestelde aanscherping, zo vragen de leden
van de D66-fractie.De leden van de SP-fractie leiden uit het voorstel af dat indien de rechter
een beslissing neemt tot buitenvervolginstelling de beklagmogelijkheid op grond van artikel 12 Sv niet wordt opengesteld. Indien daarentegen
op grond van artikel 36 Sv een rechterlijke beschikking wordt genomen waarin
wordt verklaard dat de strafzaak is geëindigd, wordt de beklagmogelijkheid
ex artikel 12 Sv wel opengesteld. De leden vragen de regering te verduidelijken
waarom dit in het voorstel zo is geregeld. Wat is de reden, zo vragen deze
leden, om toch nog een beklagmogelijkheid open te stellen op een moment dat
de rechter zich reeds over de strafzaak heeft uitgelaten?De leden van de SP-fractie willen voorts graag in aanvulling op dit wetsvoorstel
de aandacht vragen voor de positie van verdachten en derden jegens wie opsporingsmethoden
zijn ingezet in het kader van een strafzaak. Deze leden vragen of de regering
heeft overwogen om ook aan verdachten en aan derden de mogelijkheid te geven
van beklagrecht op grond van artikel 12 Sv. Naar zij hebben begrepen bestaat
dit recht naar huidig recht niet. Graag willen zij dit nader toelichten. Het
kan voorkomen dat het openbaar ministerie vanwege gebrek aan bewijs besluit
niet tot verdere vervolging over te gaan. Een verdachte kan er belang bij
hebben dit ter toetsing voor te leggen aan de rechter, bijvoorbeeld om op
die wijze duidelijkheid te kunnen verkrijgen over jegens hem gebruikte opsporingsmiddelen.
Immers, ook volledige inzage in dossiers kan nog al eens worden geweigerd,
zodat ook niet via die wijze in alle gevallen duidelijkheid kan worden verkregen
over toegepaste opsporingsmidddelen. Hetzelfde kan gelden voor derden: jegens
derden kunnen eveneens opsporingsmiddelen worden toegepast. Te denken valt
aan bijvoorbeeld een derdenhuiszoeking. Indien vervolgens wordt besloten niet
tot verdere vervolging over te gaan, kan de betrokken derde er belang bij
hebben de zaak ter toetsing voor te leggen aan de rechter. Ook hiervoor zou
wellicht artikel 12 Sv kunnen dienen. Graag vernemen deze leden een reactie
van de regering op deze suggesties. 4. MededelingsplichtenIn het kader van deze eerste wijziging hebben de leden van de PvdA-fractie
enkele vragen en opmerkingen met betrekking tot de positie en het waarborgen
van rechtszekerheid van de verdachte. De vraag wanneer de rechtstreeks
belanghebbende bekend is met de beslissing tot niet verdere vervolging, wordt
naar de mening van deze leden niet afdoende beantwoord. Wanneer kan een rechtstreeks
belanghebbende worden geacht op de hoogte te zijn van een beslissing tot niet
verdere vervolging, indien de officier van justitie geen mededeling heeft
gedaan? En hoe wordt bepaald op welk moment een rechtstreeks belanghebbende
die een mededeling heeft ontvangen, maar bijvoorbeeld op vakantie was of verhuisd
is, op de hoogte is van een beslissing tot niet verdere vervolging (blz. 8
van de memorie van toelichting)? Met andere woorden: hoe rekbaar is de 3 maanden
termijn, waarbinnen het beklagrecht moet worden uitgeoefend? Hoe ver reikt
de verplichting van de rechtstreeks belanghebbende om «de in het maatschappelijk
verkeer gebruikelijke» maatregelen te nemen om de hoogte te blijven
van zaken die hem aangaan?Voorts hebben de leden van de PvdA-fractie nog een vraag met betrekking
tot de kring van belanghebbenden die onder het begrip «rechtstreeks
belanghebbenden» geschaard kunnen worden. Vallen onder dit begrip bijvoorbeeld
de verdachte zelf, de geregistreerd partner van het slachtoffer, of degene
met wie deze samenwoont? Het lijkt deze leden van belang, dat hieromtrent
duidelijkheid wordt geschapen. Het beklagrecht wordt in de wet immers afhankelijk
gesteld van het bezit van de hoedanigheid van rechtstreeks belanghebbende.De leden van de PvdA-fractie willen benadrukken, dat zij het zeer belangrijk
achten omwille van de rechtszekerheid van de verdachte, dat met betrekking
tot de bovengenoemde punten in de wet nadere criteria worden gesteld,
of dat er anderszins duidelijkheid wordt geschapen. Deze leden achten het
van belang, dat de verdachte niet te lang in onzekerheid verkeertd omtrent
de vraag of er al dan niet beklag zal worden gedaan en door wie, alsmede of
dit beklag na verstrijken van de 3 maanden termijn nog gehonoreerd zal worden
door de rechter. Het is aan het slachtoffer of de rechtstreeks belanghebbende
om aannemelijk te maken op welk tijdstip hij bekend is geworden met het transactieaanbod,
met name indien deze een beklag na de 3 maanden termijn indienen. Als het
OM terzake een eigen onderzoeksplicht zou hebben, dan zou dat naar de mening
van deze leden een aanmerkelijke verzwaring van de werklast van het OM tot
gevolg kunnen hebben.De tweede wijziging omvat de uitbreiding van het beklagrecht naar transacties
bij alle strafbare feiten, zodat ook de overtredingen hieronder vallen. Met
betrekking tot dit laatste punt hebben de leden van de PvdA-fractie enkele
bedenkingen. Is de uitbreiding naar alle strafbare feiten niet ietwat ruim?
Aangegeven wordt immers dat er van het beklagrecht naar verwachting niet veel
gebruik van zal worden gemaakt, voor wat betreft de categorie overtredingen.
Dit zou volgens de regering niet opgaan in geval van bijvoorbeeld feiten die
strafbaar gesteld zijn in de Opiumwet of de Wet op de Economische delicten,
waar het enkele onderscheid tussen een misdrijf of een overtreding gelegen
is in de aanwezigheid van opzet. Verdient het gezien het voorgaande niet de
voorkeur de uitbreiding tot dergelijke overtredingen te beperken, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie.De leden van de fractie van D66 vinden dat het beklagrecht van de rechtstreeks
belanghebbende niet verloren moet kunnen gaan voordat hij bekend is geworden
met een beslissing die impliceert dat de verdachte niet wordt gedagvaard.
Binnen drie maanden na de kennisneming van niet verdere vervolging kan de
rechtstreeks belanghebbende zijn beklag doen bij het gerechtshof. Deze leden
vinden dat er wel duidelijkere criteria moeten komen om te kunnen bepalen
of een rechtstreeks belanghebbende al of niet op de hoogte is gesteld van
de beslissing. Het gerechtshof kan dan beter beoordelen of de klacht tijdig
is ingediend. Op basis van het huidige voorstel zou het gerechtshof dit moeten
bepalen door «waarschijnlijkheden te wegen». Kan de regering dit
punt uitgebreider toelichten?De regering stelt dat de mededelingsplicht slechts is voorgeschreven in
geval van een misdrijf. Bij overtredingen zou een wettelijke mededelingsplicht
een grote werklast genereren. Hoe verhoudt zich dit tot de in de memorie van
toelichting gemaakte opmerking dat overtredingen juist veelal slachtofferloze
delicten zijn? Een wettelijke mededelingsplicht bij overtredingen zal in deze
visie dus de werklast niet al te veel doen toenemen. Kan de regering hierop
reageren?De regering stelt dat van een rechtstreeks belanghebbende gevergd mag
worden dat hij de in het maatschappelijk verkeer gebruikelijke maatregelen
neemt om op de hoogte te blijven van zaken die hem aangaan. Als voorbeeld
wordt genoemd het sturen van een adreswijziging naar het openbaar ministerie.
Laat de term «gebruikelijke maatregelen» niet te veel ruimte voor
onduidelijkheden. Kan de regering deze term preciseren? De leden van de D66-fractie
vinden dat indien deze term niet nader uitgewerkt wordt, het zowel voor de
rechtstreeks belanghebbende als voor de verdachte, onduidelijk blijft of het
beklag nu wel of niet ontvankelijk is na de termijnoverschrijding. 5. Financiële paragraafIn de financiële paragraaf bij het wetsvoorstel wordt de verwachting
uitgesproken dat de kosten van de invoering van dit wetsvoorstel gering zullen
zijn. Betekent dit, dat voor de invoering van dit wetsvoorstel geen apart
budget vrij zal worden gemaakt, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Uit
welk budget zullen eventuele kosten terzake moeten worden betaald, zo vragen
deze leden. 6. Artikelsgewijze behandeling Artikel II AArtikel 12l Sv bepaalt dat beklag moet worden ingesteld binnen drie maanden
nadat de rechtstreeks belanghebbende met de kennisgeving of beschikking bekend
is geworden. De leden van de D66-fractie wensen van de regering te vernemen
hoe zij denkt over de volgende aanscherping: «nadat de rechtstreeks
belanghebbende met de kennisgeving bekend is geworden of redelijkerwijs
bekend had kunnen raken».De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O. P. G.
Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL), Weekers (VVD), Van der Staaij
(SGP), Wijn (CDA) en Brood (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA),
Van Vliet (D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), De Graaf (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van
den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA),
Passtoors (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De
Vries (VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA) en Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26436-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl