Onderzoek naar de Zorguitgaven; Kabinetsstandpunt op rapport Tijdelijke Commissie Onderzoek Zorguitgaven (TCOZ)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28852, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

31-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28852 nr. 6

22-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenSturen en bekostigen van het huidige zorgstelselNaar een nieuw zorgstelselGoede zichtbare verantwoordingDe aanbevelingen van de commissie– «Zorg voor Beter», kwaliteitsbeleid
in de care– Sneller Beter: Uitwisseling van goede voorbeelden
voor de ziekenhuiszorgOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28852Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 852Onderzoek naar de Zorguitgavennr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 maart 2005U heeft mij gevraagd om een kabinetsstandpunt over het rapport van de
Tijdelijke Commissie Onderzoek Zorguitgaven (TCOZ). Aan dat verzoek voldoe
ik graag. In deze brief geef ik tevens de door u gevraagde reactie op de brief
van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) van 27 september
2004 op het rapport van de TCOZ.De TCOZ heeft op verzoek van de Kamer onderzocht hoe het extra geld voor
de gezondheidszorg in de periode 1994–2002 is besteed. De commissie
komt tot de conclusie alleen op hoofdlijnen een antwoord te kunnen formuleren.De commissie wijst wat de werking en sturing van het huidige zorgstelsel
betreft op de ingewikkeldheid van dit stelsel en de verschillende graden van
zelfstandigheid van instellingen, zorgverzekeraars, toezichthouders en zelfstandige
bestuursorganen. De commissie concludeert daarom dat de wijze van aanwending
van de € 15,6 miljard aan groei van het Budgettair Kader Zorg (BKZ)
in de genoemde periode slechts in grote lijnen toe te lichten is. De commissie
constateert dat deze groei voor ongeveer de helft was bestemd en is besteed
aan toename van lonen en prijzen in de zorgsector. Het overige geld was bestemd
voor het leveren van meer zorg (wachtlijst- en productiegeld), verlagen van
de werkdruk, beheer en administratie (onder anderen geld om registraties te
verbeteren en voor indicatiestelling), betere kwaliteit en zaken als privacy
en ruimte in de ouderenzorg en gehandicaptenzorg. De commissie stelt vast
dat niet één-op-één is aan te geven hoe het extra
geld per instelling daadwerkelijk is besteed.De commissie geeft ook enkele specifieke aanbevelingen waarop ik verder
in deze brief graag inga. AlgemeenDe aanleiding voor de vraagstelling van de Kamer (aan de TOCZ) is duidelijk:
publieke middelen moeten doelmatig en doeltreffend besteed worden. Dat geldt
zeker voor de zorgsector in een periode waarin sprake was van lange wachttijden
voor cliënten en hoge werkdruk voor medewerkers. Wanneer de politiek
veel extra geld geeft om deze noden aan te pakken moet ook duidelijk zijn
dat het geld goed besteed is en ook echt problemen heeft opgelost.De bevindingen en conclusies van de commissie vind ik terecht. Ik deel
de observaties van de commissie over de verantwoordelijkheidsverdeling tussen
de vele verschillende partijen in de zorg en de complexe werking van het zorgstelsel.
Het kabinet is momenteel bezig de sturing en bekostiging van het zorgstelsel
te veranderen zodat dit ook leidt tot doelmatiger gebruik van middelen. Het
huidige stelsel stimuleert onvoldoende tot de beste resultaten. Ik heb de
inhoud van deze veranderingen onder meer met u besproken bij de behandeling
van de Zorgverzekeringswet, de Wet op de Zorgtoeslag, de Wet Toelating Zorginstellingen,
de Wet Herziening Overeenkomstenstelsel Zorg en de wijziging van de Wet Tarieven
Gezondheidszorg in verband met experimenten, prestatiebekostiging en enige
andere maatregelen (WTG ExPres).Sturen en bekostigen van het huidige zorgstelselHet wettelijke instrumentarium in de zorg de afgelopen decennia wilde
enerzijds een kwalitatief verantwoord zorgaanbod in Nederland waarborgen en
anderzijds de kosten die daarmee gemoeid waren, kunnen voorspellen en beheersen.
Dit heeft geleid tot een stelsel waarin het controleren van de omvang van
het aanbod en de hoogte van tarieven en budgetten hoge prioriteit hebben gekregen.
Het accent van de sturing lag dus op de «aanbodkant» (tarieven,
budgetten, infrastructuur) bij de aanbieders van zorg en niet op wat ze werkelijk
presteerden en op de vraag van patiënten en cliënten.Instellingen en beroepsbeoefenaren hadden daarnaast een relatief grote
bestedingsvrijheid, in de veronderstelling dat zij het beste kunnen bepalen
hoe het geld op de werkvloer het beste gebruikt wordt. Dat gedetailleerd vastleggen
zou naar mijn oordeel de eigen verantwoordelijkheid en het ondernemerschap
in de sector verder verstikt hebben. En dat zou – in die situatie van
sturing – zeker niet tot betere resultaten hebben geleid.Het huidige zorgstelsel – zowel in de curatieve zorg als in de AWBZ-sectoren
voor de langdurige zorg – gaat uit van aanbodsturing door de overheid
van (relatief) zelfstandige (vaak privaatrechtelijke) instellingen die zorg
leveren. Dit stelsel kent (evenwel) geen directe aansturingrelatie tussen
de minister van VWS en deze instellingen (en beroepsbeoefenaren). Het beleid
van de minister van VWS komt te staan in de wet- en regelgeving, beleidsregels,
subsidies en de daaraan te verbinden voorwaarden. Zo geeft de minister van
VWS aanwijzingen aan het College Tarieven Gezondheidszorg (CTG) om beleidsregels
te maken waardoor het budget van de instellingen wijzigt of door nieuwe subsidieregelingen
goed te keuren op basis waarvan het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) de
subsidie verstrekt. De instelling is vervolgens zelf verantwoordelijk voor
het besteden van het geld en verantwoordt de besteding van het extra geld
in de reguliere financiële verantwoordingen van een zorgaanbieder.Het huidige stelsel kent dus maar een beperkte directe relatie tussen
het beschikbaar stellen van extra geld door het kabinet of de minister (macro-niveau) en het daadwerkelijk gebruik ervan door zorginstellingen en
beroepsbeoefenaren voor verschillende relevante gebieden (werkdruk, extra
zorg, kwaliteit etc.).Dat betekent uiteraard niet dat er geen enkele relatie te leggen is tussen
toegekende tariefverhogingen en extra budgetten en de kwaliteit en de omvang
van geleverde zorg. Op macro-niveau bestaan tal van gegevens over hoeveel
zorg geleverd is. Ik verwijs daarvoor naar eerdere brieven van mijn voorgangers,
naar de budgettaire nota's en naar de verschillende rapporten1 die hierover zijn verschenen. In de laatste jaren van de onderzoeksperiode
(1994–2002) is de behoefte ontstaan voor het hebben van een meer samenhangend
beeld. Daarom worden sinds 2002 zogenoemde brancherapporten gemaakt2. Genoemde bronnen laten zien dat de werkdruk in zorginstellingen
is verlicht en de wachtlijsten en wachttijden korter zijn geworden. Ook zijn
er gegevens over verbeteringen in behandelmethoden en medicatie in de achterliggende
periode. Ik verwijs ook naar de brief van de NVZ van 27 september 2004
waarin onder meer gegevens over zorgproductie en arbeidskosten in de periode
1994–2003 staan.De tijdelijke Kamercommissie merkt terecht op dat het regime van «boter
bij de vis» wel een duidelijke verbinding heeft gelegd tussen extra
zorgverlening en extra geld dat zorgverzekeraars en zorgkantoren aan instellingen
beschikbaar stelden voor kortere wachttijden. Deze direct productgerelateerde
vorm van bekostiging met extra geld diende twee doelen. Enerzijds was het
een belangrijke aanvulling op het klassieke bekostigingssysteem en anderzijds
een eerste stap op weg naar meer fundamentele veranderingen in sturing en
bekostiging waar de staatssecretaris en ik aan werken.Naar een nieuw zorgstelselHet kabinet heeft momenteel een hervormingsprogramma in de zorg in uitvoering.
Het toekomstige stelsel moet de patiënt centraal stellen, (doen) streven
naar de beste prestatie voor de laagste prijs, ondernemerschap, innovatief
gedrag, het benutten van de ruimte voor eigen verantwoordelijkheid bij burgers,
en zorg leveren die past bij de vraag (behoefte) van de individuele cliënt.
Partijen in de zorg moeten worden geprikkeld om doelmatig te werken, streven
naar een betere zorgverlening en een betere relatie tussen vraag en aanbod
van zorg.De lopende herzieningen van het zorgstelsel veranderen de sturing en bekostiging
van partijen. Centrale gedachte is dat het systeem meer prikkels moet bevatten
om voldoende en kwalitatief goede prestaties te leveren en minder prikkels
om de hoeveelheid input te maximaliseren. Voorwaarde daarvoor is dat de daadwerkelijke
prestaties goed zichtbaar worden. Hiervoor zijn bijvoorbeeld de diagnose-behandelingscombinaties
(DBC's) ontwikkeld als producten van ziekenhuisorganisaties.Ook in de AWBZ zetten wij nu een systeem op dat de bekostiging koppelt
aan functies. Daarbinnen kunnen partijen lokaal afspraken maken over prestaties
(zorgarrangementen) van zorgaanbieders. Deze functiegerichte bekostiging is
voor extramurale zorg gestart per 1 januari 2005. Lokaal kan door te
onderhandelen over prestaties worden bepaald welke zorg daadwerkelijk nodig
is. De onderhandelingsvrijheid kan per sector variëren. Soms zal over
omvang van de zorg, prijs en kwaliteit onderhandeld kunnen worden, in andere
sectoren zal de onderhandelingsruimte vooralsnog beperkt zijn en kunnen de
prijzen nog gereguleerd worden. Die prijzen zullen dan overigens ook steeds
meer worden gebaseerd op geleverde prestaties in plaats van op gemaakte kosten. De overheid stuurt in het nieuwe stelsel dus niet meer via input, met
geldstromen, maar met randvoorwaarden waarbinnen partijen hun rol kunnen spelen:
het collectief verzekerde pakket, de acceptatieplicht in de zorgverzekeringswet,
toelatingseisen voor zorginstellingen, het eigen risico en de eigen bijdragen
van verzekerden en zorggebruikers et cetera. Sturen op prijzen blijft mogelijk
waar markten (nog) onvoldoende functioneren. Het daadwerkelijke niveau van
de zorguitgaven en de daarmee samenhangende nominale premie zal echter het
resultaat zijn van de gedragingen van de verschillende partijen (aanbieders,
verzekeraars, zorgvragers). In de gezondheidszorg (curatieve zorg) voltrekt
dit veranderingsproces zich overigens sneller dan in de langdurige, chronische
zorg (AWBZ). Maar de veranderingsrichting is grosso modo hetzelfde.Goede zichtbare verantwoordingTransparantie, goede zichtbaarheid en openheid, is één van
de sleutelbegrippen in het nieuwe stelsel. Vormen van prestatiebekostiging
dragen daaraan bij. Ook zullen instellingen zich maatschappelijk moeten verantwoorden
zodat voor iedereen duidelijk wordt welke prestaties zij leveren. Dit gebeurt
met het jaardocument Maatschappelijke Verantwoording. De overheid (de minister
van VWS) vergaart informatie over de werking en uitkomsten van het stelsel,
niet meer dan nodig is maar voldoende om te oordelen. Onder anderen de volgende
vragen komen dan aan bod: Voorkomt het systeem onaanvaardbare wachttijden?
Is de kwaliteit van de aangeboden zorg voldoende? Is er sprake van voldoende
innovatie? Is er voldoende concurrentie zodat voor de zorg een redelijke prijs
wordt betaald? Worden huishoudens met een voor hen te zware zorglast voldoende
tegemoetgekomen? Verantwoorden zorginstellingen zich adequaat naar hun omgeving?
Et cetera.Ik zal deze en andere informatievragen consequent in beeld brengen en
een programma van kennis- en informatieverzameling uitvoeren dat deze vragen
beantwoordt. Met deze antwoorden kan beoordeeld worden of het zorgsysteem
voldoet aan de eisen van de publieke zaak en specifieke politieke prioriteiten,
namelijk: is het systeem toegankelijk, betaalbaar en wordt er kwalitatief
goede zorg geleverd. En zo niet, dan moet bijgestuurd kunnen worden.De reactie van de NVZ op het rapport van de TOCZ bevestigt dat ziekenhuizen
mee willen werken aan de nieuwe vorm van verantwoording. (Bij)sturing is altijd
mogelijk (in aanvulling op de hoofdlijnen) door specifieke bekostiging van
zorgvoorzieningen of subsidiëring van nieuwe initiatieven in de rijksbegroting.
Dit is dan geen premiegeld waarover in de driehoek verzekerde/patiënt-zorgverzekeraar-zorgaanbieder
besloten wordt, maar dit zijn overheidsuitgaven waarvoor een specifieke duidelijk
omschreven prestatie wordt gerealiseerd. Ook voor deze overheidsuitgaven blijft
het vereiste van prestatieverantwoording gelden.De aanbevelingen van de commissie1.De eerste aanbeveling gaat over een mogelijk vervolgonderzoek.De vraag over noodzaak en zinvolheid van nader onderzoek laat ik aan uw
Kamer.2. en 3.Deze aanbevelingen hebben betrekking op oormerken van budgetten en verantwoording
daarover bij het verwezenlijken van specifieke doelstellingen. Ik heb aangegeven dat het toekomstige stelsel zo wordt opgezet dat premiemiddelen
zo goed mogelijk worden gebruikt voor de publieke belangen: betaalbaarheid,
toegankelijkheid en kwaliteit van zorg. In dit systeem past geen oormerken
van delen van de premiegeldstroom voor gedetailleerde specifieke doelstellingen
tot op het niveau van de individuele zorgaanbieder. Prestatiebekostiging in
de cure en care en het verbeteren van de (maatschappelijke) verantwoording
door instellingen zullen het inzicht in de sector vergroten.Dat neemt niet weg dat de rijksoverheid in de rijksbegroting, zoals ook
nu al gebeurt, subsidiegeld kan gebruiken om specifieke vormen van zorg en
bijvoorbeeld opleidingen te betalen of voor het stimuleren van specifieke
ontwikkelingen (zoals innovaties). Ik ben het eens met de aanbevelingen dat
over de effectiviteit van de inzet van die middelen gerapporteerd dient te
worden. Deels gebeurt dit via de jaarlijkse verantwoording over de begrotings-
en premiemiddelen, deels aan de hand van specifieke, meer inhoudelijke rapportages.Vanzelfsprekend heb ik de behoefte om de werking van het zorgsysteem goed
te kunnen volgen. Wat levert het stelsel als geheel nu precies op en wat zijn
de bijbehorende (maatschappelijke) effecten? Daarom zet ik – als onderdeel
van het gehele hervormingsprogramma voor de zorg – momenteel een informatiesysteem
(Zorgbalans) op dat op cruciale punten, die te maken hebben met publieke belangen,
tweejaarlijks informatie levert of de centrale doelstellingen wel gehaald
zijn. Deze parameters kunnen voor de verschillende onderdelen van de zorg
een andere inhoud hebben. Ik informeer u medio dit jaar nog uitgebreid over
de precieze opzet van dit informatiesysteem. In mei 2006 verschijnt de eerste
tweejaarlijkse Zorgbalans.4.De commissie hecht veel belang aan benchmark-instrumenten in de zorg;
zij kunnen een beter beeld geven over de kwaliteit van de gezondheidszorg.Ik steun deze algemene aanbeveling van de commissie. Ze sluit ook goed
aan bij het bestaande kwaliteitsbeleid op het gebied van de zorg. Benchmarks
zijn primair van, voor en gemaakt door de sector zelf.Voor verschillende sectoren in de zorg zijn in dat kader benchmarks in
voorbereiding, ontwikkeld en toegepast. Ik noem de volgende voorbeelden:– Benchmark Verpleging, Verzorging en Thuiszorg: het eerste officiële benchmarkonderzoek over 2003 is uitgevoerd
bij honderd verpleeghuizen, verzorgingshuizen en woonzorgcomplexen.– Benchmark Huisartsen: In het najaar
van 2004 is een proef met een benchmark huisartsenzorg gestart. De proef heeft
als doel samen met de huisartsen een benchmarkinstrument te ontwikkelen dat
een zo betrouwbaar mogelijk beeld geeft over de kwaliteit en doelmatigheid
van huisartsenzorg. Deze proef is naar verwachting over anderhalf jaar klaar.– Benchmark Ziekenhuizen: in 2004 is
een proef met een benchmark doelmatigheid ziekenhuiszorg afgerond. Dit leidde
tot een serie van vijftien (reeds bestaande) meetgegevens die bij elkaar een
betrouwbaar beeld geven van de doelmatigheid van ziekenhuiszorg. De NVZ heeft
de uitkomst van deze proef overgenomen.– Benchmark gehandicaptenzorg: een vergelijking
van gelijksoortige instellingen in de zorgketen, om meer inzicht te krijgen
in hun functioneren. Benchmark is mogelijk voor de zorgaanbieders, zorgkantoren
en indicatieorganen. 5.De tijdelijke commissie wijst op waardevolle initiatieven in de zorg die
ondersteuning verdienen. De commissie stelt dat experimenten of proefprojecten
niet vanuit het ministerie moeten worden uitgevoerd, maar dat VWS een stimulerende
en coördinerende rol heeft bij het verspreiden van goede praktijkvoorbeelden.In algemene zin ondersteun ik deze aanbeveling van de commissie. Er gaat
veel goed in de zorg, maar het kan vaak sneller en beter. Elke dag wordt in
ons land op een goede wijze zorg verleend, op een patiëntvriendelijke
wijze en met goede resultaten. Er zijn vele voorbeelden waarin zorgverleners
en zorgverzekeraars elkaar vinden bij het tot stand brengen van innovaties
waardoor de zorg kwalitatief beter wordt en/of aan doelmatigheid wint. Het
invoeren van beste praktijkvoorbeelden maakt de zorg beter, vaak (maar niet
altijd) goedkoper en soms zelfs de helft goedkoper. Zorg die sneller en/of
beter wordt geleverd heeft soms zelfs voordelen voor andere sectoren, zoals
besparingen in de sociale zekerheid.De zorg kent op dit moment twee belangrijke kwaliteitsprogramma's, voor
de curatieve zorg en voor de langdurige zorg. In beide programma's is het
de eerste verantwoordelijkheid van de sector zelf (zorgaanbieders, verzekeraars)
om kwaliteitsverbeteringen door te voeren. VWS ondersteunt kansrijke projecten
en initiatieven die zonder steun van de overheid niet of te langzaam uit de
startblokken komen.– «Zorg voor Beter», kwaliteitsbeleid
in de careOnder de titel «Zorg voor Beter» is de staatssecretaris in
januari 20051 het Actieprogramma Kwaliteit voor
de langdurige zorg (care) gestart. Het programma, dat loopt van januari 2005
tot en met 2007, moet de zorgaanbieders op tijdelijke basis helpen in het
toepassen van de noodzakelijke veranderingen. Het Actieprogramma Kwaliteit
helpt instellingen om goede praktijkvoorbeelden in te voeren.– Sneller Beter: Uitwisseling van goede voorbeelden
voor de ziekenhuiszorgIn het project Sneller Beter werkt VWS samen met de NVZ en de Orde voor
Medisch Specialisten samen aan het verbeteren van de doelmatigheid, kwaliteit
en innovatie in de ziekenhuiszorg. Een belangrijke activiteit van Sneller
Beter is het beter toegankelijk maken van de kennis over innovaties en goede
praktijkvoorbeelden. Daardoor wordt het eenvoudiger voor zorgaanbieders om
van elkaar te leren. De deelnemers aan het project willen de koplopers in
de zorg tot norm verheffen en de overigen aanzetten om de achterstand zo snel
mogelijk in te halen. In mijn brief van 20 november 20032 heb ik u geïnformeerd over dit project.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst XNoot1In antwoord op vraag 1.2 van de TCOZ zijn alle departementale, interdepartementale
en externe onderzoeksrapporten gedurende de periode 1992–2002 door de
minister van VWS benoemd.XNoot2Niet-dossierstuk 2003–2004, vws0400649.XNoot1Kamerstuk 28 439, nr. 8.XNoot2Kamerstuk 28 439, nr. 3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28852-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl