Wijziging Alg. wet politieke ambtsdragers en Waterschapswet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27220, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27220 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De aanleiding tot en de strekking van het wetsvoorstel3. Overgangsrecht4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel IArtikel IIArtikel IIIArtikel IVArtikel VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27220Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 220Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers en de Waterschapswet
met betrekking tot gedeputeerden, wethouders en waterschapsbestuurdersnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. InleidingDe Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa) bevat de regeling
voor politieke ambtsdragers op rijksniveau van enige geldelijke voorzieningen
na de actieve functievervulling. Het gaat in hoofdzaak om een financiële
overbrugging («uitkering») na aftreden, pensioen bij 65 jaar en
nabestaandenpensioen. De Appa bevat voorts een vrijwel gelijke regeling van
die emolumenten voor politieke ambtsdragers op het niveau van provincies en
gemeenten, met dien verstande dat de desbetreffende bepalingen een zogenoemd
facultatief karakter hebben. Dit houdt in dat de evengenoemde overheden bij
verordening de door hen nodig geoordeelde uitkeringsen pensioenvoorzieningen
voor de gedeputeerden en wethouders kùnnen treffen. Treffen zij zo'n
regeling, dan moet dat wel op de voet van de wettelijke bepalingen. Die bepalingen
laten niettemin enige ruimte voor een eigen «invulling» van de
nodig geoordeelde regeling. In het bijzonder is die ruimte er voor de hoogte
en de duur van de uitkering bij aftreden, in die zin dat de Appa daarvoor
maxima aangeeft.Het karakter van de onderhavige bepalingen is bij de totstandkoming van
de Appa einde jaren '60 niet of nauwelijks een punt van discussie geweest.
Zij zijn toen qua strekking ongewijzigd overgenomen uit een bestaande en bij
de inwerkingtreding van de Appa ingetrokken wet betreffende ministers, gedeputeerden
en wethouders1.Uit de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel dat heeft geleid
tot die wet, uit 1956, blijkt met zoveel woorden dat het facultatieve karakter
van de bepalingen met betrekking tot de gedeputeerden en de wethouders berust
op de gedachte dat het aan de provincies en de gemeenten behoort te worden
overgelaten om te beslissen of voor hun functionarissen een uitkerings- en/of
pensioenregeling nodig is2. Daaruit blijkt verder
dat niettemin werd verondersteld dat zo'n regeling doorgaans wel nodig zou
worden gevonden en ook daadwerkelijk al was getroffen, wellicht uitgezonderd
in kleine gemeenten, wegens de geringe omvang daar van het wethouderschap.Met betrekking tot de mogelijkheid van afwijken van de Appa-bepalingen
moet worden gewezen op het vereiste van goedkeuring door de Kroon van
provinciale verordeningen en goedkeuring door Gedeputeerde Staten van gemeentelijke
verordeningen op basis van de Appa (art. 161 van die wet).Overigens is nog vermeldenswaard dat de bepalingen in de wet uit 1956
afkomstig zijn uit de toenmalige provinciale- en gemeentewet.2. De aanleiding tot en de strekking van het wetsvoorstelHet Interprovinciaal Overleg (IPO) en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG) hebben gezamenlijk aan de ondergetekende laten weten voorstander te
zijn van rechtstreekse regeling in de Appa van de uitkeringen en pensioenen
van gedeputeerden en wethouders.Het IPO en de VNG wijzen erop dat weliswaar de gemeenten en de provincies
vrij zijn om al dan niet een uitkerings- en pensioenverordening vast te stellen,
maar dat in de praktijk elke provincie en gemeente een uitkerings- en pensioenverordening
voor zijn gedeputeerden en wethouders heeft. Daarbij is van de beperkte mogelijkheid
tot inhoudelijke afwijking van de Appa slechts een bescheiden gebruik gemaakt.
Met rechtstreekse regeling in de Appa zou een einde komen aan de huidige toestand
waarin iedere keer na een wijziging van de Appa de daarvan afgeleide verordeningen
moeten worden gewijzigd. Dat is een omslachtige procedure die ertoe leidt
dat steeds weer in alle provincies en gemeenten dezelfde, vaak uiterst gecompliceerde,
technische wijzigingen van de uitkerings- en pensioenverordeningen aan provinciale
staten, onderscheidenlijk de gemeenteraad ter besluitvorming worden voorgelegd,
waarover zij geen inhoudelijke zeggenschap hebben. Ook de bijbehorende procedures
van goedkeuring, door de Kroon van (wijzigingen van) de desbetreffende provinciale
verordeningen, door de provincies van de gemeentelijke verordeningen, zouden
met rechtstreekse regeling kunnen verdwijnen. IPO en VNG noemen als een verder
voordeel daarvan dat de uitkeringen en de pensioenen evenals bij voorbeeld
de bezoldiging op meer afstand van de betrokkenen wordt geregeld.De regering staat positief tegenover de opvatting van IPO en VNG over
de Appa-voorzieningen. Vastgesteld kan worden dat op het punt van die voorzieningen
de autonomie van de provincies en de gemeenten, die de wetgever destijds heeft
willen respecteren, in feite niet opweegt tegen het kennelijk door alle overheden
als zinvol ervaren belang van eenheid van rechtspositie van alle Appa-belanghebbenden.
Met aanpassing van de structuur van de Appa aan deze vaststelling, kan een
aanzienlijke massa regelgeving worden afgeschaft evenals de grosso modo niet
zeer zinvolle goedkeuringsprocedures. Dit wetsvoorstel strekt er derhalve
toe die aanpassing te bewerkstelligen. Het heeft overigens geen gevolgen voor
de financiering en de uitvoering van de uitkerings- en pensioenregelingen
voor de gedeputeerden en de wethouders. Die blijven een zaak van de provincies
respectievelijk de gemeenten. Over eventuele toekomstige wijzigingen van de
Appa zal, zoals ook tot heden gebruikelijk, met het IPO en met de VNG overleg
worden gevoerd.Om redenen van gelijke aard als in het vorenstaande uiteengezet ten aanzien
van de gedeputeerden en de wethouders, heeft de Unie van Waterschappen (UvW)
ervoor gepleit om ook de Waterschapsbestuurders rechtstreeks onder de Appa
te brengen. De uitkeringen en pensioenen van die bestuurders worden, voorzover
zij niet «overheidswerknemer» zijn in de zin van de Wet privatisering
ABP, geregeld bij provinciale verordeningen op grond van artikel 44 van de
Waterschapswet. In die verordeningen worden de Appa-regelingen gevolgd. In
overleg met de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat is aan de wens van
de Unie voldaan door in dit wetsvoorstel een wijziging op te nemen van voormeld
artikel 44, aldus dat daarin de Appa-regelingen voor gedeputeerden van overeenkomstige
toepassing worden verklaard. Het IPO en de UVW hebben hiermee
ingestemd. Op deze wijze wordt de gewenste wijziging van regelingssysteem
eveneens bereikt, met vermijding van vraagpunten die zouden rijzen bij rechtstreekse
regeling in de Appa. Gesteld kan worden dat waterschapsbestuurders niet in
gelijke zin als gedeputeerden en wethouders zijn aan te merken als politieke
ambtsdragers. Verder wordt ook de overige rechtspositie van waterschapsbestuurders
geregeld bij en krachtens de Waterschapswet.3. OvergangsrechtElke provincie en elke gemeente heeft, aldus, zoals vermeld, IPO en VNG,
een uitkerings- en pensioenverordening voor zijn gedeputeerden en wethouders.
In het kader van het voorgestelde overgangsrecht wordt hiervan uitgegaan.
Er is dus geen overgangsregeling opgenomen met het oog op het ergens niet-bestaan
van een uitkerings- en pensioenverordening. Van de mogelijkheid af te wijken
van de Appa-bepalingen is slechts een bescheiden gebruik gemaakt, aldus weer
IPO en VNG. Afwijking, in voor belanghebbenden ongunstige zin, is mogelijk
en wel ter zake van de hoogte (uitkeringspercentage) en duur van de uitkering
na aftreden. Ten aanzien van een recht op uitkering dat is ingegaan vóór
de inwerkingtreding van de voorgestelde wet is het uitgangspunt gehanteerd
dat het oude recht daarvoor blijft gelden, dus de verordening op grond waarvan
de uitkering is toegekend. Anders zou door de wetswijziging de desbetreffende
provincie of gemeente voor hogere uitkeringslasten komen te staan, in strijd
met de rechtszekerheid. Wel wordt uitdrukkelijk aan de betrokken overheid
gelaten om vrijwillig tot aanpassing aan het nieuwe recht over te gaan.Aandacht behoeft verder de regeling van waarde-overdracht en – overname,
opgenomen in een aanhangig wetsvoorstel1 tot wijziging
van de Appa. In dat wetsvoorstel wordt overeenkomstig het huidige systeem
van de Appa invoering door de provincies en de gemeenten van de genoemde rechtspositionele
elementen facultatief gesteld. Dat past natuurlijk niet meer bij de met dit
wetsvoorstel beoogde directe werking voor de wethouders en de gedeputeerden
van de Appa-regelingen. Daarom wordt in dit wetsvoorstel ook de regeling van
waarde-overdracht en waarde-overname van zijn facultatieve karakter voor de
provincies en de gemeenten ontdaan. Dit natuurlijk als die regeling inmiddels
in de Appa is ingevoerd. Echter, omdat daaraan voor de genoemde overheden
invoeringsproblematiek kan zijn verbonden, is voorzien in een inwerkingtreding
van het wetsvoorstel op dit punt op een bij koninklijk besluit vast te stellen
tijdstip.4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel IMet de wijzigingen vervat in dit artikel wordt het facultatieve karakter
met beperkte afwijkingsmogelijkheid van bepalingen met betrekking tot de gedeputeerden
en de wethouders geëlimineerd en wel ten aanzien van de aanmelding van
een «partner» in het kader van de regeling van het nabestaandenpensioen
(onderdeel A, 1), de uitkering bij aftreden (onderdelen B, C, D en K, respectievelijk
betreffende het recht op, de duur, de hoogte en het verval van de uitkering),
het onderzoek naar invaliditeit vóór aftreden (onderdeel H),
de uitkering bij overlijden in het tijdvak van het recht op uitkering na aftreden
(onderdeel L), het ouderdomspensioen (onderdeel N), het nabestaandenpensioen
(onderdelen P en Q), het wezenpensioen (onderdeel R), het tijdelijk pensioen
in geval van vermissing (onderdeel S), het verval van pensioen (onderdeel
T) en de uitkering aan nabestaanden bij overlijden in het tijdvak waarin recht
op ouderdomspensioen bestaat (onderdeel V). Onderdeel O heeft betrekking op de meetelling voor het pensioen van tijd
waarin een gedeputeerde of wethouder na aftreden recht heeft op uitkering.
De mate van meetelling van die tijd is afhankelijk van de hoogte van ander
inkomen dat in de uitkeringstijd wordt genoten. De laatste volzin van het
vijfde lid van artikel 139 geeft aan de provincie- en de gemeentebesturen
de bevoegdheid om daarbij de vergoeding als lid van provinciale staten of
de raad buiten aanmerking te laten. Aangenomen kan worden dat hiervan gebruik
wordt gemaakt indien aan het staten- of raadslidmaatschap geen pensioenvoorziening
is verbonden. Het Rechtspositiebesluit statenen commissieleden en het Rechtspositiebesluit
raads- en commissieleden geven aan de provincies en de gemeenten de mogelijkheid
dat wel te doen. De wijziging houdt in overeenstemming met de strekking van
dit wetsvoorstel in dat de voormelde bevoegdheid wordt geschrapt maar tevens
dat de bedoelde vergoeding buiten aanmerking blijft indien van de voormelde
mogelijkheid geen gebruik is gemaakt.De onderdelen U en W, respectievelijk betreffende de aanpassing van pensioenen
en de inhoudingen op de bezoldiging van een gedeputeerde of wethouder vloeien
voort uit de overige wijzigingen. De gewijzigde bepalingen waren al van dwingende
aard. Onderdeel X houdt in het vervallen van de bepalingen met betrekking
tot de goedkeuring van (wijzigingen van) de provinciale en gemeentelijke verordeningen
op basis van de Appa. De bepaling inzake het beroep bij de Centrale Raad van
Beroep is aangepast als uitvloeisel van de overige wijzigingen en tevens in
overeenstemming gebracht met de overeenkomstige bepaling (artikel 121, tweede
lid) in de derde afdeling van de Appa (onderdeel Y).Naast de mogelijkheid van afwijken van de bepalingen op het punt van de
aanspraken, geeft de Appa aan de provincies en de gemeenten de bevoegdheid
tot nadere regelgeving. Het gaat voornamelijk om het stellen van beperkende
bepalingen met betrekking tot het recht op uitkering (artikel 131, tweede
lid), het vervallen van de uitkering op andere gronden dan genoemd in de Appa
(artikel 136, derde lid) en om het vervallen van het uitzicht of het recht
op pensioen (artikel 152). In lijn met het beëindigen van het facultatieve
karakter van de Appa-bepalingen met betrekking tot de gedeputeerden en de
wethouders, wordt ook de voormelde bevoegdheid geschrapt (onderdelen B, K
en T). Ook worden in de wet zelf geen beperkende bepalingen opgenomen voor
het recht op uitkering. De Appa bevat ten aanzien van leden van de Tweede
Kamer dergelijke bepalingen in het geheel niet. Alleen voor ministers, waaronder
begrepen staatssecretarissen, is geregeld dat de Kroon, gehoord de Raad van
State, kan bepalen dat geen uitkering wordt toegekend indien de belanghebbende
«zich in vreemde krijgsdienst heeft begeven en naar Ons oordeel zich
daardoor uit Nederlands nationaal oogpunt beschouwd onwaardig heeft gedragen»,
ofwel «wegens enig strafbaar feit is veroordeeld waaruit naar Ons oordeel
blijkt dat hij zich uit Nederlands nationaal oogpunt beschouwd onwaardig heeft
gedragen» (artikel 6, derde lid). De modelverordening van het IPO bevat
ongeveer gelijkluidende bepalingen ten aanzien van gedeputeerden. Dat is niet
het geval met de modelverordening van de VNG ten aanzien van de wethouders.
Gelet op het wel zeer uitzonderlijke karakter van de onderhavige bepalingen
en hun kennelijke gerichtheid op ambtsdragers op landelijk niveau, lijkt het
wel erg vergaand om deze bepalingen nu ook voor gedeputeerden en wethouders
in de Appa op te nemen. De modelverordening van het IPO kent voorts de bepaling
dat provinciale staten kunnen beslissen dat geen uitkering wordt toegekend
aan de gedeputeerde die overeenkomstig artikel X 7 van de Kieswet van het
lidmaatschap van provinciale staten vervallen is verklaard. Op grond van dat
artikel kunnen provinciale staten een lid van het lidmaatschap vervallen verklaren
wegens handelen in strijd met artikel 15 van de Provinciewet. Dat artikel
verbiedt een lid van provinciale staten enige handelingen waardoor belangenverstrengeling
kan ontstaan. De modelverordening van de VNG kent geen overeenkomstige bepaling
ten aanzien van de wethouders. De Appa bevat geen vergelijkbare
bepaling ten aanzien van ministers of leden van de Tweede Kamer. Om deze redenen
is in het wetsvoorstel een beperkende bepaling met betrekking tot het recht
op uitkering als omschreven niet opgenomen. Dat is evenmin het geval met betrekking
tot het vervallen van een uitkering of een uitzicht of een recht op pensioen.Hierbij wordt opgemerkt dat indien in de toekomst in de Appa enige andere
beperkende bepaling dan nu aanwezig zal worden opgenomen, of een bepaling
inzake het vervallen van de uitkering, het uitzicht of het recht op pensioen,
die als regel zal gelden voor alle categorieën politieke ambtsdragers
waarop die wet direct of indirect van toepassing is.Wel is geregeld dat het pensioen vervalt indien gedurende vijf achtereenvolgende
jaren iedere invordering achterwege is gebleven, zoals al in de Appa opgenomen
ten aanzien van ministers en leden van de Tweede Kamer (onderdeel T).Het schrappen van de regelgevende bevoegdheid van de provincies en de
gemeenten is voor het overige ondervangen door het van overeenkomstige toepassing
verklaren van gedelegeerde regelgeving op rijksniveau inzake onderwerpen waarop
de bevoegdheid betrekking had (onderdelen A, 2, E, F, G, I, 2 en J).De Appa bevat geen regeling van aanspraken van een vervanger van een gedeputeerde
of een wethouder. In de provinciewet en in de Gemeentewet staat wel zo'n regeling,
voor de actieve functievervulling. Mogelijk is de reden van deze lacune in
de Appa dat de wetgever dit ten aanzien van de post-actieve positie aan de
provincies en de gemeenten heeft willen overlaten. De modelverordening van
het IPO kent wel een uitkeringsrecht van de vervanger, het model van de VNG
niet. In overleg met hen is ervoor gekozen om in de Appa een beperkt uitkeringsrecht
op te nemen, volgens de IPO-regeling (onderdeel M).Artikel IIZie voor een toelichting op dit artikel paragraaf 3 van deze memorie
van toelichting, inzake de rechtspositionele elementen waarde-overname en
waarde-overdracht.Artikel IIIZie voor de wijziging van artikel 44 van de Waterschapswet voorzover neergelegd
in het tweede lid, paragraaf 2 van deze toelichting. De wijziging van
dat artikel zoals vervat in het nieuwe eerste lid heeft de volgende reden.
Overeenkomstig artikel 44 voormeld, zoals het na de laatste wijziging luidt,
wordt thans een algemene maatregel van bestuur voorbereid met betrekking tot
de bezoldiging van de leden van het dagelijks bestuur. Daarbij is geconstateerd
dat de met de uitoefening van de werkzaamheden verband houdende kosten zoals
reis- en verblijfkosten niet zonder meer onder het begrip bezoldiging vallen
waardoor deze formeel niet ten laste van het waterschap kunnen worden gebracht
en derhalve geen onderwerp van regeling kunnen zijn in de algemene maatregel
van bestuur. De voorgestelde wijziging voorziet hierin. Het IPO en de UvW
stemmen ermee in.Artikel IVDit betreft uitkeringen en pensioenen die op grond van provinciale en
gemeentelijke verordeningen zijn toegekend vóór de inwerkingtreding
als wet van dit wetsvoorstel. Om de reden, vermeld in paragraaf 3 van
deze toelichting, bepaalt artikel IV, eerste lid, dat ten aanzien van toegekende
uitkeringen de desbetreffende verordeningen van toepassing blijven. Voor de
berekeningselementen van een pensioen laten de desbetreffende Appa-bepalingen,
anders dan voor een uitkering na aftreden, geen afwijkingen toe. Gelet daarop
is in artikel IV, tweede lid, bepaald dat pensioenen worden beschouwd als
te zijn toegekend op grond van (de vijfde afdeling van) de Appa. Het ligt
in de rede de aangeduide regels van overgangsrecht ook te laten gelden voor
de overgang van provinciale verordeningen naar overeenkomstige toepasselijkheid
van de Appa via artikel 44 Waterschapswet, voor de waterschapsbestuurders
(derde lid). De overeenkomstige gelding betekent met betrekking tot het eerste
lid dat het dagelijks bestuur van een Waterschap de daarin bedoelde beslissing
kan nemen op basis van de volgens artikel 44 Waterschapswet van overeenkomstige
toepassing zijnde Appa-bepalingen. Met betrekking tot het tweede lid betekent
die gelding dat het pensioen wordt geacht te zijn toegekend op basis van de
vorenbedoelde bepalingen, op grond van het daarvoor genoemde artikel.Artikel VDe terugwerkende kracht berust op de volgende overwegingen.De Appa bevat mede een voorziening bij (langdurige) arbeidsongeschiktheid.
Daarom zijn personen die rechtstreeks op grond van de Appa of op grond van
een andere wet onder die voorziening vallen, uitgezonderd van de verzekering
ingevolge de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (Waz). Dat
is gebeurd met ingang van 4 februari 2000, bij koninklijk besluit van 28 januari
2000, houdende wijziging van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden
Waz (Stb. 49). Deze uitzondering geldt niet de gedeputeerden en de wethouders,
doordat zij niet direct krachtens een wet in formele zin onder de onderhavige
Appa-voorziening vallen. De met dit wetsvoorstel beoogde Appa-wijziging brengt
met zich dat zulks wel het geval zal zijn. Daarmee zullen zij dus ook uitgesloten
zijn van de Waz-verzekering. Het voormelde besluit bevat een daarop anticiperende
bepaling.Voorlopig echter is er op het punt van arbeidsongeschiktheid een rechtspositioneel
verschil tussen de voormelde personen enerzijds en gedeputeerden en wethouders
anderzijds. Dit hoewel materieel bezien sprake is van rechtspositioneel gelijke
groepen belanghebbenden. Want vóór 4 februari 2000 was de rechtspositie
van de gedeputeerden en de wethouders op het voormelde punt materieel gelijk
aan de positie van de Appa-belanghebbenden die per die datum van de Waz-verzekering
zijn uitgesloten. Ook de gedeputeerden en de wethouders vielen immers reeds
onder de Appa-voorziening langs de weg van de provinciale en gemeentelijke
verordeningen. Door de terugwerkende kracht van de directe regeling in de
Appa wordt het ontstane rechtspositionele verschil, eveneens met terugwerkende
kracht, althans vanaf 25 maart 2000 opgeheven. De keuze voor die datum
zal hierna worden toegelicht.Er is geen bezwaar tegen de terugwerkende kracht uit een oogpunt van Appa-aanspraken
van belanghebbenden. Dat is in beginsel wel het geval met betrekking tot de
positie van een (nu nog) Waz-verzekerde gedeputeerde of wethouder, die op
of na de datum van terugwerking arbeidsongeschikt wordt. Op grond van de Waz-verzekering
krijgt de betrokkene «uitzicht» op een Waz-uitkering na afloop
van de wachttijd van 52 weken. Dit uitzicht dient uit een oogpunt van rechtszekerheid
geëerbiedigd te worden. Daarom is niet gekozen voor de datum 4 februari
2000, hoewel die op zich in de rede zou hebben gelegen, omdat daarmee het
eerder beschreven rechtpositionele verschil met terugwerkende kracht volledig
zou zijn opgeheven. Gekozen is voor de datum 25 maart 2000 omdat het Kabinet
op de dag ervoor heeft besloten tot indiening van het onderhavige wetsvoorstel,
met het daaraan verbonden gevolg voor de Waz-verzekering. Aan dat besluit
is bekendheid gegeven, zodat het voor betrokkenen duidelijk is dat arbeidsongeschiktheid
die ontstaat op of na 25 maart 2000 niet leidt tot recht op Waz-uitkering.
Niettemin zou, indien de terugwerkende kracht een tijdvak van
52 weken of langer na 24 maart 2000 zou beslaan, dat wil zeggen als de onderhavige
Appa-wijziging dan nog niet tot wet is verheven, een na die datum ingetreden
arbeidsongeschiktheid leiden tot een recht op Waz-uitkering die door de beëindiging
van de Waz-verzekering met terugwerkende kracht zou moeten worden ingetrokken.
Dit omdat er bij het intreden van het verzekerd risico achteraf bezien geen
verzekering was. Er is voorshands echter geen reden om te veronderstellen
dat de behandeling van het wetsvoorstel zo langdurig zal zijn dat zo'n geval
zich werkelijk zal voordoen. Hoewel dit bekend wordt verondersteld, wordt
volledigheidshalve opgemerkt dat de betrokkene bij aftreden als gedeputeerde
of wethouder recht heeft op Appa-uitkering, ongeacht de reden voor het aftreden,
welke uitkering na afloop van de geldende duur wordt voortgezet indien de
betrokkene dan nog arbeidsongeschikt is.De beëindiging van de Waz-verzekering met terugwerkend kracht raakt
niet degenen die op 25 maart 2000 al recht hadden op Waz-uitkering dan wel
na eerder ingetreden arbeidsongeschiktheid verkeerden in de «wachttijd»
van 52 weken vóór het ontstaan van het recht op uitkering. De
uitsluiting van de Waz-verzekering bij het voormelde beluit betreft namelijk
niet de Waz-positie van degenen als hier bedoeld. Hun positie is geregeld
in artikel 3, tweede lid, van de Waz. Het Besluit uitbreiding en beperking
kring verzekerden Waz bevat geen afwijking daarvan. De Waz laat dat trouwens
ook niet toe.De reden voor de uitzondering op het punt van de inwerkingtreding, met
betrekking tot waarde-overdracht en waarde-overname, is al uiteengezet in
paragraaf 3 van deze memorie van toelichting. De uitzondering op het
punt van artikel 44, eerste lid, Waterschapswet is nodig wegens de overgang
van provinciale regels naar regeling bij (in voorbereiding zijnde) algemene
maatregel van bestuur.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesXNoot1Wet van 1 augustus 1956, houdende nadere regeling tot het toekennen van
een uitkering en een pensioen aan gewezen ministers, staatssecretarissen,
leden van Gedeputerde Staten ener provincie en wethouders ener gemeente, zomede
van een pensioen aan hun weduwen en wezen (Stb. 455).XNoot2Zie onder andere Kamerstukken II, 1955/56, 4317, nr. 6, blz. 2, linker
kolom en nr. 7, blz. 2, rechter kolom.XNoot1Kamerstukken II, 1997/98, 26 043. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27220-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl