Bestrijding van seksueel geweld en misbruik; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25078, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25078 nr. 7

11-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25078Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 078Bestrijding van seksueel geweld en misbruiknr. 7VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 november 1997De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
23 oktober 1997 overleg gevoerd met minister Sorgdrager van Justitie over:– de brief d.d. 29 oktober 1996 inzake bestrijding van seksueel
geweld en misbruik (25 078, nr. 1);– beantwoording vragen gesteld tijdens algemeen overleg op
14 mei 1997;– brief van de ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en van Justitie d.d. 12 mei 1997 inzake de resultaten EU Ministeriële
conferentie vrouwenhandel (25 110, nr. 17).Het overleg vormde de voortzetting van het algemeen overleg d.d. 14 mei
1997.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Antwoord van de regeringDe minister van Justitie deelde mee dat zij veel vragen uit
het overleg van 14 mei schriftelijk had beantwoord. Het leek haar een goed
idee om in voorkomende gevallen ook eens een overleg te houden met de andere
bewindspersonen die de brieven over seksueel geweld, misbruik en alles wat
daarmee samenhangt, mede hebben ondertekend. De minister merkte op dat zij
streeft naar een samenhangend beleid, waarbij voorkomen moet worden dat er
steeds versnipperde activiteiten worden opgezet naar aanleiding van actuele
verschijnselen.De centrale vraag hierbij is: wanneer mag en moet de overheid optreden
en wanneer moet zij zich onthouden van optreden? Wanneer een bepaald feit
de publieke rechtsorde raakt, dat wil zeggen de grenzen van het privé-domein
overschrijdt, kan er aanleiding zijn voor tussenkomst van de zijde van de
overheid, te weten hulpverlening of rechtshandhaving. Wanneer de grenzen van
het privé-domein niet worden overschreden, heeft de overheid geen repressieve
taak, maar de overheid kan dan wel degelijk een preventieve taak hebben, eventueel
door hulpverlening. De grenzen van de publieke rechtsorde worden getrokken
door de in het Wetboek van Strafrecht gestelde normen. In de zedelijkheidswetgeving
is een aantal normen neergelegd, die de bedoeling hebben personen te beschermen
tegen aantasting van de lichamelijke integriteit. In het algemeen overleg van 14 mei had de heer Schutte kritiek geuit op
het gebruik van de uitdrukking «de overheid is geen zedenmeester».
De minister gaf toe dat deze uitdrukking een beetje sleets is geworden en
de indruk wekt dat de overheid niet normstellend te werk zou gaan. Dat doet
zij natuurlijk wel door wetten en regelgeving en door bepaalde discussies
te stimuleren. Omdat het in deze context in het algemeen niet gaat om vragen
van leven en dood, had de heer Schutte bovendien voorgesteld om voortaan de
term «zelfbepaling» te gebruiken in plaats van te spreken over
«zelfbeschikking». De minister kon zich daarin vinden.De uitgangspunten hierbij zijn enerzijds het recht van mensen om zelf
invulling te geven aan hun seksualiteit en anderzijds bescherming tegen aantasting
van lichamelijke integriteit en tegen inbreuk op de persoonlijke levenssfeer.
Een persoon die in staat is zijn wil te bepalen, en die wordt geconfronteerd
met een jegens hem gepleegde seksuele handeling, moet allereerst zelf beoordelen
of die handeling valt binnen zijn of haar privé-sfeer, dan wel of er
inbreuk is gemaakt op zijn lichamelijke integriteit. Vervolgens moet hij bepalen
of er aanleiding is om te grijpen naar de mogelijkheden van strafrechtelijk
optreden. Een kind of een verstandelijk gehandicapte kan die beoordeling niet
volledig zelf maken. Daarom moeten zijn of haar wettelijke vertegenwoordigers
en/of de overheid een beoordeling maken ter bescherming van die belangen.Bij de vraag of de rechtsorde is geschonden, is het oordeel van de betrokkene
wel van grote betekenis, maar niet doorslaggevend. In het algemeen weegt het
belang van het slachtoffer zwaar bij de vraag of schending van de rechtsorde
moet leiden tot een strafrechtelijke reactie, maar daarnaast is er ook het
publieke belang.In de overleggen over audiovisuele media en de bescherming van jeugdigen,
en de reikwijdte van reclame en de openbare ruimte heeft de minister naar
voren gebracht dat er rekening mee moet worden gehouden dat ook op het gebied
van de seksualiteit verschuivingen plaatsvinden in de samenleving. Bij het
spreken over seksueel geweld en misbruik moet worden bekeken hoe mensen met
elkaar omgaan en hun seksualiteit beleven. Wat vijftig jaar geleden ondenkbaar
of publiekelijk onbespreekbaar was, wordt nu door een groot aantal mensen
als aanvaardbaar gezien. Er worden grenzen verlegd, bijvoorbeeld doordat het
niet meer taboe is om erover te praten.De minister achtte het moeilijk, zo niet onmogelijk, om algemene uitspraken
te doen over een relatie tussen tolerantie aan de ene kant en seksueel geweld
en misbruik aan de andere kant. Zij achtte het begrip «tolerantie»
te onbepaald en het verschijnsel «seksueel geweld en misbruik»
te veelomvattend. Er kan ook een verband zijn tussen intolerantie en seksueel
geweld en misbruik.De minister zag in de zedelijkheidswetgeving enerzijds een ontwikkeling
naar liberalisering en decriminalisering en anderzijds een aanscherping van
normen die beogen seksueel geweld en misbruik te voorkomen. Het beleid is
erop gericht dat er meer kan en mag, maar dat wat niet mag, harder wordt aangepakt.Samenwerking tussen overheidsinstanties, maatschappelijke instellingen,
niet-gouvernementele organisaties en particulieren is van groot belang, omdat
de strijd tegen seksueel geweld en misbruik niet door één organisatie
alleen gevoerd kan worden. De minister was van mening dat men zich de komende
jaren moest concentreren op de verbetering van die samenwerking. De instanties
en de overheid zoeken elkaar op om samen seksueel geweld en misbruik tegen
te gaan. Child Right Worldwide en Transact hebben bijvoorbeeld initiatieven
genomen voor werkgroepen waar hulpverleningsinstanties samen met de overheid
in zitten. Deze werkgroepen hebben tot doel om knelpunten in de praktijk bij
de bestrijding van seksueel geweld tegen en misbruik van kinderen te inventariseren.
Dat is een onuitputtelijke bron van informatie voor de overheid, die zelf
niet de gehele praktijk kan overzien. Commerciële seksuele uitbuiting van volwassenen en van kinderen vindt
vaak plaats in georganiseerd verband en is daardoor dikwijls grensoverschrijdend.
Hierbij is goede nationale en internationale regelgeving nodig. De minister
vond dat er vooruitgang is op dit terrein, maar dat er nu veel gemeenschappelijk
energie in de uitvoering moet worden gestoken.Er is al regelmatig gesproken over het belang van voldoende capaciteit
bij de politie en de hulpverlening, maar het gaat niet alleen om geld en organisatiestructuren,
maar ook om aandacht voor het probleem van seksueel misbruik. In de hulpverlening
en bij de opsporing moet de ernst van het probleem worden onderkend. Mensen
moeten gemotiveerd worden om er op een verstandige manier iets aan te doen.
Soms wordt het probleem niet goed aan de orde gesteld.Over vrouwenhandel zijn inmiddels gegevens verzameld en geanalyseerd.
Het is een complex probleem, dat internationaal van aard is, waardoor de opsporing
niet eenvoudig is. Het is moeilijk om achter de feiten te komen, omdat die
vrouwen vaak in een moeilijke situatie zitten, waarbij intimidatie en agressiviteit
een rol kunnen spelen. Er zijn maatregelen genomen voor opvang van slachtoffers
van vrouwenhandel. Doordat de mogelijkheid van tijdelijk verblijf is gecreëerd,
kunnen zij hun verhaal doen t.b.v. de opsporing van vrouwenhandel. De minister
noemde dit een van de speerpunten van het zedenbeleid.De Kamerleden zijn in eerste termijn uitvoerig ingegaan op kinderporno.
Hierbij is ook vaak sprake van een merkwaardige, verborgen vorm van criminaliteit.
De minister was van mening dat er terecht sprake is van grote emoties bij
dit onderwerp. Zij noemde de afbeeldingen om onpasselijk van te worden. Omdat
het zo moeilijk grijpbaar is, is het niet eenvoudig om er een gericht project
voor op te zetten. Bij de CRI is een breder programma «moord en zeden»
opgezet, omdat beide soorten misdrijven vaak met elkaar samenhangen en omdat
het aanleggen van gegevensbestanden voor de opsporing op dezelfde manier plaatsvindt.
Met het Canadese computerprogramma VICLAS kan men verbanden tussen zaken onderzoeken.
Bij kinderpornozaken is er vaak sprake van een levensbedreigende situatie.
Er zijn dertien mensen met deze zaken bezig bij de CRI; met analyse, invoer
en uitwisseling van gegevens en als gedragsdeskundigen. Daarnaast is er een
digitaal archief van kinderporno opgezet. Er worden afbeeldingen opgeslagen
om ze te kunnen herleiden en combineren. Als een afbeelding ergens opduikt,
kan men nagaan of deze ook ergens anders voorkomt, zodat verspreidingsnetwerken
met elkaar in verband gebracht kunnen worden.De CRI is overgegaan tot het betreden van Internet, dat ook als medium
voor de verspreiding van kinderporno wordt gebruikt. Daar kunnen zich ook
feiten voordoen die strafbaar zijn onder de Nederlandse wetgeving. Voorlopig
wordt er alleen maar gezocht. Dat is geweldig arbeidsintensief. Als je onder
een bepaalde dekmantel zou infiltreren, zou de opsporingsmethode al snel naar
uitlokking neigen. Er zal eerst uitgebreid over worden gesproken, voordat
daartoe wordt overgegaan.De uitwisseling van gegevens tussen de regiokorpsen en de CRI blijft vooralsnog
een probleem. Van de korpsen wordt verwacht dat zij hun gegevens doorgeven,
en de korpsen verwachten dat de CRI iets teruggeeft. De minister merkte op
dat dit processen zijn die door mensen worden uitgevoerd. Zij functioneren
nog niet optimaal, maar er wordt aan gewerkt.De Europese Unie heeft zich onder het Ierse voorzitterschap indringend
met kinderporno beziggehouden. Er is toen een aantal besluiten genomen en
men is nu bezig met de uitvoering van die besluiten. In Europees verband is
er een werkgroep van experts, de overheid, gebruikers en aanbieders van Internet
en netwerkbeheerders bezig om te kijken naar de bestrijding van schadelijke
inhoud op Internet. Door de Raad van Europa en door de Europese Unie wordt regelgeving op
dit terrein onderzocht. Op nationaal niveau is er een brede werkgroep die
kijkt naar regelgeving over de elektronische snelweg. Hierover is gesproken
in de commissie voor Economische Zaken, maar de aspecten die Justitie betreffen,
zullen nog aan de orde komen in deze commissie.Bij het project kinderporno op de elektronische snelweg zal ook virtuele
kinderporno aan de orde komen. De vraag hierbij is of de verspreiding van
virtuele beelden de verspreiding van reële kinderporno bevordert –
die mogelijkheid is in de brief van 20 mei genoemd – of de vraag juist
doet afnemen. Daarnaast is de vraag of men in de samenleving vindt dat dit
soort beelden over Internet verspreid moeten worden. Een reden voor strafbaarstelling
van kinderporno is schade aan het kind door het misbruik. Bij virtuele beelden
zijn geen echte kinderen betrokken, maar er worden wel beelden verspreid die
een uitwerking kunnen hebben die schadelijk kan zijn voor kinderen. Hiernaar
zou psychologisch onderzoek moeten worden gedaan. Die beelden kunnen er bedrieglijk
echt uitzien. Daarnaast worden elementen als de strafbaarheid van het verspreiden
van dit materiaal en het aspect aanstotelijk voor de eerbaarheid bij de discussie
betrokken.Op een tentoonstelling in Deventer was een schilderij waarop seksueel
misbruik van een kind zichtbaar was, verwijderd, omdat men het in strijd vond
met de goede smaak. Op de nadere vragen van de heer Dittrich en de heer Schutte
hierover antwoordde minister Sorgdrager dat naar het oordeel van het openbaar
ministerie hierbij uiteindelijk sprake was van toepassing van artikel 240
Wetboek van Strafrecht. De vraag is of de overheid moet optreden als er sprake
is van kinderporno in een kunstuiting of een virtuele afbeelding. De uitspraak
van de rechter in kort geding was dat het schilderij teruggehangen moest worden.
De minister merkte op dat men uiteindelijk tot een zuiver persoonlijk oordeel
komt over hoe ernstig men dit vindt, maar dat het een aparte discussie waard
is. Hierbij kan er enerzijds sprake zijn van misbruik van kunst voor kinderporno
en anderzijds van een overreactie op een kunstuiting.Over de jeugd- en zedentaak van de politie heeft de heer Schutte gevraagd
of het voorkomt dat aangiften die bij de politie worden gedaan, door capaciteitsgebrek
niet worden afgehandeld. De minister deelde mee dat dit niet voorkomt. Dat
zou een ernstige zaak zijn. Door prioriteitsstelling komt het wel voor dat
afhandeling wordt vertraagd. Door de inspectie van de politie is dit aspect
betrokken bij het onderzoek naar de jeugd- en zedentaak bij de politie. Het
veldonderzoek is inmiddels afgerond en wordt geanalyseerd. In december zal
er een tussenrapportage verschijnen. In het eerste kwartaal van 1998 volgt
de eindrapportage, op grond waarvan beslissingen kunnen worden genomen.De minister deelde mee dat de cruciale vraag hierbij is of de politie
zelf in staat is vorm te geven aan die jeugd- en zedentaak. Als dat niet voldoende
het geval is, moet worden bekeken of er centrale organisatorische voorwaarden
moeten worden gesteld. Er zijn bepaalde voorwaarden waaraan de jeugd- en zedentaak
moet voldoen: er moet voldoende deskundigheid zijn, een lage drempel, 24-uursbereikbaarheid,
et cetera. Wanneer de politie deze taak niet kan invullen zonder een concrete
aanwijzing, moet er een aanwijzing worden gegeven, maar wanneer de politie
deze taak op haar manier voldoende adequaat vormgeeft, kan het wel aan de
politie worden overgelaten.In het overleg van 14 mei heeft mevrouw Soutendijk vragen gesteld over
het onderzoek van het Verwey-Jonkerinstituut. Er is een deelrapport verschenen.
De afschaffing van het klachtvereiste is een heel principiële zaak, omdat
het een wezenlijk onderdeel is van de zedelijkheidswetgeving.Mevrouw Soutendijk had opgemerkt dat de Raad voor de kinderbescherming
zo zelden gebruikmaakt van zijn recht om een klacht in te dienen. Uit de gegevens
van het Verwey-Jonkerinstituut is gebleken dat de raad in 1996
in zes gevallen het initiatief heeft genomen. Het komt ook voor dat de raad
druk uitoefent op de ouders om een klacht in te dienen. De cijfers hierover
zijn dus relatief.Op 31 augustus 1993 is er een regeringsstandpunt naar de Kamer gestuurd
over een herkenbaar meldpunt kindermishandeling en over de bevoegdheden van
de bureaus vertrouwensartsen. In december 1994 is de werkgroep meldpunt kindermishandeling
ingesteld. De Raad voor de kinderbescherming heeft in modelprojecten voor
advies- en meldpunten kindermishandeling geparticipeerd. De bedoeling daarvan
is om te komen tot een adequate en herkenbare wijze van melden, ook voor beroepsbeoefenaren.De Raad voor de kinderbescherming is bezig met een proces van inhoudelijke
bezinning op zijn kerntaken. Een van die kerntaken is het systematisch en
procesmatig verzamelen van gegevens over een opvoedingssituatie waarin mishandeling
of seksueel misbruik een rol speelt. Hierdoor kan actiever worden bekeken
of er sprake is van dit soort problemen. De werkgroep-Hermans heeft hierover
in oktober een rapport aangeboden. De minister zegde toe dit rapport ook aan
de Kamer te doen toekomen.De minister was geschokt over de cijfers uit het rapport over geweld binnenshuis,
maar zij was van mening dat deze enigszins gerelativeerd moeten worden. Er
is bijvoorbeeld gevraagd of men wel eens is geslagen door een broer of zus,
vader of moeder. Zeer velen antwoorden dan «ja». Dat hoeft niet
verontrustend te zijn. Het gaat om de cijfers over stelselmatig geweld. 45%
van de respondenten is ooit slachtoffer geworden van huiselijk geweld en 11%
heeft daaraan lichamelijk letsel overgehouden.In het rapport staan de volgende aanbevelingen: voorlichting over het
onderwerp, zodat men erover kan praten, aansluiten bij bestaande hulpverlening,
deskundigheidsbevordering, verbetering van registratie, een project ter bestrijding
van huiselijk geweld en vervolgonderzoek onder minderheidsgroepen, die nauwelijks
betrokken zijn geweest bij dit onderzoek, omdat het in de Nederlandse taal
was. Door Justitie worden drie conferenties met deskundigen over dit onderwerp
georganiseerd, waarop ook de Zedenalmanak wordt besproken, die door Justitie
is opgesteld. Deze biedt praktische informatie en beleidslijnen om daarmee
om te gaan.Op de nadere vraag van mevrouw Van der Stoel of de Raad voor de kinderbescherming
niet sneller kan optreden om in ernstige gevallen ouders uit het ouderlijk
gezag te ontzetten, antwoordde de minister dat de raad zijn taak anders en
actiever opvat dan vroeger. De raad geeft niet alleen voorlichting over het
nemen van kinderbeschermingsmaatregelen, maar houdt zich breder met deze materie
bezig. De minister was van mening dat de raad de gelegenheid moeten hebben
om zijn eigen beleidslijn te ontwikkelen, in overleg met het departement.Er zijn ook andere instanties dan de Raad voor de kinderbescherming die
zich hiermee bezighouden. Als de raad een signaal krijgt, moet hij dit actief
gaan onderzoeken en dat doet hij ook.De samenwerking tussen de instanties wordt bevorderd door de advies- en
meldpunten kindermishandeling. De overheid kan nu eenmaal niet alle problemen
die zich in huiselijke kring voordoen, oplossen. Kindermishandeling en seksueel
geweld tegen kinderen vinden plaats in huiselijke kring. Dat is wel heel ernstig,
maar daar kan de overheid vaak heel moeilijk in doordringen.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA) noemde het geval van huisartsen
die aangifte van kindermishandeling willen doen bij het openbaar ministerie,
maar die dan aan het verkeerde adres blijken te zijn. De betrokkenheid van
het openbaar ministerie blijkt dan niet erg groot te zijn. De brochures en
richtlijnen voor het opvangen van en het adequaat reageren op slachtoffers
moeten breed verspreid zijn bij de politie en het openbaar ministerie.
De minister heeft gezegd dat zij uitgedeeld zijn, maar bij navraag blijkt
dat er dan een exemplaar in de bibliotheek is neergelegd. Dan dringt het niet
voldoende door in de organisatie.De minister deelde mee dat er van alles wordt georganiseerd
op dit terrein. Er zijn zeer veel zedenofficieren die bij hulpteams betrokken
zijn en weten wat er moet gebeuren, maar er zijn misschien ook officieren
die onhandig hebben gereageerd. Het is niet juist om een hele organisatie
te beoordelen op het onjuiste optreden van één persoon. Als
iemand met een verkeerd probleem bij het openbaar ministerie terechtkomt,
moet hij natuurlijk naar de goede instantie worden doorverwezen. Iedereen
moet daarover geïnformeerd zijn, dus het is niet de bedoeling dat een
exemplaar van zo'n brochure in de bibliotheek ligt, maar men moet ook weer
niet verwachten dat iedere officier van justitie op ieder gebied waar het
openbaar ministerie als organisatie mee bezig is, deskundig is en precies
weet wat hij moet doen. Het is onmogelijk om dat te eisen, want het gaat de
ene keer over dit en de andere keer over dat. De organisatie moet aan die
eisen voldoen en er moeten voldoende mensen zijn die het weten.Bij de reorganisatie van het OM wordt ernaar gestreefd dat dit meer servicegericht
en publieksvriendelijk wordt dan vroeger het geval was. Dat is een cultuurverandering.
Vroeger was een officier alleen met een zaak bezig en dat was het. Nu moeten
klachten opgevangen worden en worden doorverwezen naar de juiste instantie.De richtlijnen-Vaillant voor de opvang van slachtoffers zijn vervangen
door de richtlijnen-Terwee. De opvang van slachtoffers is dus allang gemoderniseerd.
Voor zedenzaken zijn een tiental jaren geleden de richtlijnen-De Beaufort
opgesteld, en deze worden gemoderniseerd naar aanleiding van de zaak-Lancée.
De omgang met zedenzaken en slachtoffers wordt heel grondig bekeken, ook om
te voorkomen dat er stappen worden ondernomen die niet hadden moeten worden
ondernomen. Als ouders uit de ouderlijke macht worden ontzet, terwijl er geen
sprake blijkt te zijn van seksueel misbruik, wordt er ook schande gesproken
van de hulpverleners, dus er is ook deskundigheid voor het inschatten van
situaties nodig.Eind juni is er een conceptwetsvoorstel opgesteld over DNA-profielen.
De minister deelde mee dat zij hiervoor nogal wat organisaties consulteerde,
omdat het een heel gevoelig punt is waar heel verschillend over wordt gedacht.
Het gerechtelijk laboratorium wil graag uitbreiding van het gebruik van DNA-profielen,
maar de minister is daar heel terughoudend over, hoewel zij geneigd is om
in zedenzaken een ruimhartiger standpunt in te nemen. Nadere gedachtewisselingDe heer Koekkoek (CDA) ging in op het feit dat het bezit van
kinderporno op dit moment niet strafbaar is. Volgens de richtlijn is in voorraad
hebben wel strafbaar. Daarbij gaat het om een aantal exemplaren van hetzelfde
of unieke exemplaren met een externe gerichtheid, bijvoorbeeld ter verspreiding.
De CDA-fractie wilde de evaluatie van de richtlijn niet afwachten. Zij achtte
het niet te tolereren dat bezit van kinderporno, waar misbruik van een of
meer kinderen achter zit, niet strafbaar is. Over virtuele beelden was de
CDA-fractie dezelfde mening toegedaan, omdat daar geen andere woorden voor
zijn dan dat zij walgelijk zijn. De vraag is of de overheid hiertegen wil
optreden of zegt dat het voor sommigen misschien toch nuttig is. De heer Koekkoek
was van mening dat men deze beelden vanuit de strafrechtelijke invalshoek
ook als aanstotelijk voor de eerbaarheid moet benaderen.De CDA-fractie ondersteunde het voornemen van de minister om het klachtvereiste
te laten vervallen als het gaat om kinderprostitutie. De heer Koekkoek
was tevens van mening dat het klachtvereiste niet zou moeten gelden, als een
meerderjarige een kind van tussen twaalf en zestien jaar gebruikt voor seksuele
handelingen. Hij wilde verdergaan met het opheffen van het klachtvereiste
bij deze groep, als er sprake is van een leeftijdsverschil van bijvoorbeeld
meer dan vier jaar.Verder vroeg de heer Koekkoek hoe de uitspraak van de minister in de brief
van 30 mei dat seksuele exploitatie van mensen actief bestreden moet worden,
waar hij het mee eens is, zich verhoudt met de door de regering voorgestelde
opheffing van het algeheel bordeelverbod. Hij noemde de situatie onaanvaardbaar
dat de helft van de vrouwen en mannen of jongens en meisjes in de prostitutie
illegaal is. Hij vroeg de minister of daar voldoende aan wordt gedaan vanuit
het oogpunt van vreemdelingenbeleid en bestrijding van seksuele exploitatie
en hoe zij dit eventueel wilde verbeteren.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA) ging in op de invloed van
actuele gebeurtenissen op de beoordeling van seksueel misbruik. Bij seksualiteit
gaat het ook om de zelfbepaling van mensen om hun leven in te richten zoals
zij dat zelf willen, met inachtneming van de vrijheid van anderen. De overheid
kan hierbij een actieve taak hebben om bij te dragen aan het uit de taboesfeer
halen van seksualiteit bij nieuwe doelgroepen, omdat de ontplooiing van ieder
mens ook op dit terrein van groot belang is. Door veel opener over deze zaken
te praten kan misbruik van mensen die beschermd moeten worden, misschien voorkomen
worden. Seksueel misbruik behoort bestreden en voorkomen te worden, waarbij
internationale samenwerking van belang is. De overheid is zedenmeester in
de zin dat zij normen en waarden uitdraagt. Mevrouw Swildens was van mening
dat deze term alleen in negeatieve zin gebruikt wordt, als zij de verkeerde
moraal uitdraagt.De coördinatie en de informatievoorziening door de CRI functioneerden
volgens mevrouw Swildens iets beter dan ten tijde van de vragen van de VVD-Kamerleden
Korthals en Van der Stoel. Zij vroeg om voortdurend op de hoogte gehouden
te kunnen worden. Zij vond het koppelen van databestanden een goede ontwikkeling,
omdat er door een betere samenwerking, ook internationaal, meer resultaten
kunnen worden behaald. In het buitenland worden soms andere maatstaven gehanteerd
bij het bekendmaken van informatie aan groepen burgers. Zij vroeg de minister
of zij kon waarborgen dat dit niet zou voorkomen, omdat dit niet past in het
Nederlandse rechtssysteem.Bij kunstuitingen, niet zijnde beelddragers die het product zijn van misbruik
van kinderen, speelt de goede smaak, strijdigheid met de eerbaarheid of het
element prikkeling een rol. Er is steeds gezegd dat dit laatste geen onderwerp
van discussie behoort te zijn, omdat het te subjectief is. Mevrouw Swildens
was van mening dat hierin geen verandering moet komen. De achterliggende gedachte
is dat er door schadelijke afbeeldingen wordt aangezet tot negatieve activiteiten,
maar in oude kunst, bijvoorbeeld schilderijen, of films is er ook wel sprake
van seks en geweld. Als het onderzoek naar de psychologische kant hiervan
is afgerond, waarbij zowel negatieve als positieve aspecten naar voren kunnen
komen, kan de discussie heropend worden.Mevrouw Van der Stoel (VVD) sloot zich aan bij de opvatting
van de minister dat er meer mag, maar dat wat niet mag, harder wordt bestraft.
Hierbij speelt de bescherming van de vrijheid van mensen om zelf hun leven
te bepalen, een rol. De essentie van de discussie over de overheid als zedenmeester
is of de overheid handhaaft of niet handhaaft. De overheid behoort te handhaven
wat er in wetten en regelgeving is vastgelegd aan normen. Dat moet consequent
gebeuren, maar de overheid is soms selectief door het op bepaalde terreinen
wel en op andere niet te doen. De discussie over de waarden behoort bij de
mensen zelf. De overheid hoeft niet te bepalen hoe mensen daarmee
omspringen, maar zij moet de normen onverkort handhaven.De minister heeft gewezen op de beperkingen voor de overheid bij het bestrijden
van seksueel misbruik dat plaatsvindt in huiselijke kring. Mevrouw Van der
Stoel stelde daartegenover dat de overheid niet machteloos is, omdat er normen
zijn vastgesteld ter bescherming van de menselijke integriteit. Zij vond het
onbegrijpelijk dat er nog een gedragscode moet worden vastgesteld voor hoe
men zich in scholen en hulpverleningsinstellingen dient te gedragen.De minister had voorbeelden genoemd van mensen die ten onrechte zijn beschuldigd
van en opgepakt voor seksueel misbruik. Mevrouw Van der Stoel benadrukte dat
men zorgvuldig moet optreden, zowel tegenover de verdachte als tegenover het
slachtoffer. Als er veel drukte wordt gemaakt over het oppakken van een verdachte,
kan dat zijn om een rekening te vereffenen. Als een slachtoffer steeds niet
wordt gehoord, ontstaat de indruk dat men van het kastje naar de muur wordt
gestuurd. Beide mogelijkheden kunnen tot beschadigingen leiden en er kan een
soort verlamming optreden, omdat het toch nooit goed is. Het belangrijkste
is dat de burger op de overheid kan rekenen en dat deze zorgvuldig optreedt.Mevrouw Van der Stoel noemde de zaak in Bolsward als een voorbeeld van
hoe het niet moet: iedereen weet wat er aan de hand is, maar verschuilt zich
achter het beroepsgeheim en achter elkaar en kijkt de andere kant uit. Zij
vond dat in de brieven van het kabinet het accent veel meer op de uitvoering
gelegd moet worden. Er moet gezegd worden: dat is waar jullie voor betaald
worden en als dat niet gebeurt, worden jullie daarop afgerekend in de subsidie.
Zij ergerde zich eraan dat het zo lastig is om 24-uurshulpverlening van de
grond te krijgen. De politie weet niet waar ze de slachtoffers moet onderbrengen.Er zijn allerlei activiteiten van de CRI gepland, terwijl al sinds 1987
wordt onderkend dat taakuitbreiding in dit opzicht noodzakelijk is. Mevrouw
Van der Stoel was van mening dat het nog steeds niet duidelijk is of er voldoende
samenwerking is met de korpsen en of zij informatie doorgeven aan de CRI.
Geeft CRI ook door dat er activiteiten zijn in andere regio's?Mevrouw Van der Stoel sloot zich aan bij de opmerkingen van mevrouw Swildens
over de prikkeling.Bij de conferentie in Stockholm zijn er afspraken gemaakt over samenwerking
en coördinatie. Zij vroeg wat er concreet gebeurt en welke initiatieven
Nederland neemt om deze beter op gang te brengen.De heer Schutte (GPV) sloot zich aan bij de algemene kaders
die de minister had gegeven, hoewel men over de invulling hiervan nog van
mening kan verschillen. Hij vond het belangrijk dat de minister de woorden
«zedenmeesterij» en «zelfbeschikking» in dit verband
niet meer wilde gebruiken, omdat zij een inhoudelijke discussie belemmeren
en dat is niet goed voor de zaak zelf. Voor moralisme van de overheid geldt
wat geldt voor alle woorden die op «isme» eindigen, namelijk dat
een op zichzelf goede zaak hierdoor een negatieve lading kan krijgen. De overheid
huldigt zelf ook een moraal bij de keuze voor wetgeving en bij het stellen
van prioriteiten, en zij oefent daarmee ook een zekere invloed uit.De heer Schutte sloot zich aan bij de opmerkingen van de heer Koekkoek
over kinderporno.De uitspraak in kort geding over de zaak in Deventer zou volgens de minister
worden betrokken bij de evaluatie van het thema «kinderporno».
Hierbij zou worden ingegaan op het dilemma tussen de vrijheid van de kunstenaar,
die er moet zijn, en de vraag of het stempel van kunst vrijwaart voor de werking
van de strafwet. De heer Schutte vond het waardevol om hierover te discussiëren,
maar hij wilde weten wanneer die evaluatie te verwachten is. Zijn laatste vraag was of er bij de zittende magistratuur voldoende deskundigheid
is op het gebied van jeugd- en zedenzaken.De heer Dittrich (D66) herinnerde de minister aan zijn nog
niet beantwoorde vraag over het belang van meer kennis over seksuele geweldplegers
en effectieve behandelstrategieën. De laatste jaren zijn er veel studies
gedaan naar de slachtoffers. Deze zijn wel belangrijk, maar er is volgens
deskundigen nauwelijks onderzoek naar de plegers en naar het effect van therapie.
De heer Dittrich suggereerde om deze vraag te betrekken bij het interdepartementaal
onderzoek naar de lengte van TBS in bepaalde klinieken en eventuele overplaatsingen
naar andere klinieken, als blijkt dat een therapie weinig effect sorteert.Er zijn signalen dat er seksueel misbruik van gehandicapten in klinieken
plaatsvindt. Tijdens het rondetafelgesprek is dat ook klemmend aan de orde
geweest. De heer Dittrich herhaalde zijn vraag welke acties er worden ondernomen
om te voorkomen dat mensen die in een afhankelijke positie verkeren, daar
het slachtoffer van worden.De deelonderzoeken over het klachtvereiste zijn inmiddels verschenen en
daaruit blijkt dat de meningen hierover verdeeld zijn. De heer Dittrich was
van mening dat er niet gewacht hoeft te worden tot de eindrapportage om te
beginnen met het oplossen van de knelpunten die uit de deelonderzoeken naar
voren zijn gekomen. Een van die knelpunten is dat officieren van justitie
verschillend blijken te denken over het klachtvereiste. De een wil een dubbele
klacht, van zowel de minderjarige als de wettelijke vertegenwoordiger, voordat
het onderzoek van start kan gaan, terwijl dit volgens andere officieren van
justitie niet hoeft. De heer Dittrich vroeg de minister om duidelijkheid te
bieden of een bepaalde klachtbevoegde als enige die klacht mag indienen.Uit de twee deelonderzoeken blijkt dat er ook onduidelijkheid is of er
al opsporingshandelingen verricht mogen worden, voordat de klacht is ingediend.
Er zijn verschillende meningen over of de politie wel een algemeen oriënterend,
maar nog geen gericht opsporingsonderzoek mag doen. Hierdoor kan er sprake
zijn van verschillende behandeling in verschillende regio's.De Kamer heeft zelf bij de begrotingsbehandeling gevraagd om het onderzoek
naar huiselijk geweld en de minister heeft daar opdracht toe gegeven. Het
stoorde de heer Dittrich dat de mensen uit etnische groepen, die hier ook
mee te maken hebben, buiten het onderzoek vallen, omdat de enquête in
het Nederlands is. Bij dit soort onderzoeksopdrachten moet standaard worden
opgenomen dat mensen uit etnische groepen hun ervaringen kunnen meedelen,
zodat het beleid van de overheid ook op hen van toepassing is.De heer Dittrich deelde mee dat D66 een heel liberale positie inneemt
bij kunstuitingen. Kunst moet vrijelijk uitgedragen kunnen worden, ook al
spreekt het je niet aan. Er is een spanningsveld, totdat bepaalde grenzen
overschreden worden. De bedoeling van D66 is niet om kunst te beperken, want
dan zouden de schilderijen van Rembrandt misschien ook niet te zien zijn geweest.De laatste tijd is er ook veel te doen geweest over hervonden herinneringen.
De heer Dittrich had het rapport van Peter van Koppen gelezen, waaruit blijkt
dat er een heleboel therapeuten zijn die als beunhazen opereren. Zij planten
in de therapie bij de patiënt in dat deze in het verleden is misbruikt,
met alle ellende van dien, als de ouders daarvan worden beschuldigd. De heer
Dittrich vroeg zich af of justitie strafrechtelijke actie kon ondernemen tegen
deze therapeuten, in het belang van de ouders, of civielrechtelijk door dit
als een onrechtmatige daad te beschouwen.De heer Rouvoet (RPF) dankte de minister voor haar opmerkingen
over de afgrenzing van het publieke en private domein en over de overheid
als zedenmeester. Hij merkte op dat zij steeds duidelijker werd
in de drie jaar dat hij hierover met haar discussieerde. De standpunten lijken
dichter bij elkaar te komen. De heer Rouvoet had de vorige keer opgemerkt
dat het door de tolerantie voor pornografie niet voor iedereen duidelijk is
dat er een grens ligt bij kinderporno, als voorbeeld van een ongewild resultaat
van tolerantie. Hij was het met de minister eens dat het moeilijk is om in
algemene termen over de relatie tussen tolerantie en uitwassen te spreken.Bij bestialiteit of seks met dieren is tot nu toe alleen het welzijn van
dieren in de beschouwing betrokken, maar de heer Rouvoet pleitte ervoor om
hierbij te benadrukken de taak van de overheid om zeden en normen tot uitdrukking
te brengen.Bij de eventuele strafbaarstelling van virtuele kinderporno is de domeinendiscussie
weer van belang. Is alleen het misbruik van een kind reden voor de overheid
om schending van de publieke rechtsorde aan te nemen en dus tot bestrijding
over te gaan, of ook het gehalte van de verspreide afbeeldingen zelf? De minister
had het laatste standpunt ingenomen. De heer Rouvoet zag dit als een ingang
om verdergaande stappen tegen het bezit van porno te nemen, naast de inbeslagneming
die sowieso mogelijk is.Er is een aantal keren gesproken over videobanden met naakte kinderen,
maar het is niet duidelijk hoe omvangrijk dit probleem is. In het rondetafelgesprek
bleken de deskundigen daarover van mening te verschillen.De heer Rouvoet vroeg verder hoe het staat met de brede internetnotitie,
waarbij het strafrecht zeker ook een belangrijke rol speelt.Het klachtvereiste wordt wel gezien als een evenwichtstok tussen vrijwillige
en onvrijwillige seksuele contacten. Het opportuniteitsbeginsel van het openbaar
ministerie leek hem daarvoor in de eerste plaats aangewezen. Mede gezien de
capaciteitsdruk zal men wel zo verstandig zijn om niet alles te vervolgen.Bij de opheffing van het bordeelverbod zou nog worden ingegaan op de incidentele
wijziging wat betreft kinderprostitutie. De heer Rouvoet herinnerde eraan
dat hij in eerste termijn had voorgesteld om de prostituant strafbaar te stellen.
Hij vroeg de minister om hierop te reageren, behalve als zij dacht dat dit
overbodig is geworden.De heer Van den Berg (SGP) merkte op dat de discussie over
de notitie van de minister al erg lang duurt en dat het beleid op enkele punten
geen erg daadkrachtige indruk maakt. Er wordt veel gestudeerd en geëvalueerd,
maar hij zou graag wat meer concrete stappen zien. Hij vond dat de minister
de algemene kaders goed had aangegeven. Hij was verheugd dat de minister zich,
net enkele andere woordvoerders, los lijkt te maken van het adagium dat de
overheid geen zedenmeester is. Een genuanceerde benadering op dit terrein
kan de standpunten dichter bij elkaar brengen, maar bij het concreet ingaan
op zeden en normen, blijken dezelfde verschilpunten weer op te duiken.Het blijft verontrustend dat er nationaal en internationaal bendes worden
opgerold die zich bezighouden met kinderporno. De effectiviteit van het opsporingsinstrumentarium
blijft de aandacht houden. De heer Van den Berg was van mening dat er zo spoedig
mogelijk een verbod van het bezit van kinderporno moet komen.De heer Van den Berg was tevreden dat er meer personeel is bij de CRI
en dat er van alles gebeurt, maar hij vroeg of er een actieve registratie
plaatsvindt. De minister is wat aarzelend over de samenwerking. De heer Van
den Berg vroeg om een grotere inzet op dit gebied.Bij de aanpak van virtuele beelden kan niet het enige criterium zijn of
er daadwerkelijk schade aan kinderen is toegebracht. Als dat niet het geval
is, wil dat nog niet zeggen dat er geen aanleiding is voor justitie om op
te treden. Het begrip «aanstotelijk voor de eerbaarheid» is hierbij
ook van belang. De heer Van den Berg merkte op dat kunst nooit een dekmantel mag zijn voor allerlei vormen van zedeloosheid en andere verwerpelijke
en strafbare activiteiten.De herziening van de zedelijkheidswetgeving blijft een belangrijke prioriteit.
De heer Van de Camp heeft vorig jaar bij de behandeling van de begroting van
Justitie al hetzelfde geluid laten horen als de heer Koekkoek. De heer Van
den Berg had daarbij opgemerkt dat het CDA boter op het hoofd had en dat had
de heer Van de Camp ruiterlijk erkend.De opheffing van het bordeelverbod leek de heer Van den Berg een absoluut
verkeerd signaal in dit verband.De heer Van den Berg vond dat een verbreding van de rol van de raden voor
de kinderbescherming in een bredere context moet worden besproken, om niet
knelpunt op knelpunt te blijven stapelen.De minister ging allereerst in op de evaluatie van het artikel
inzake kinderporno. Deze wordt eind volgend jaar verwacht en daarna kan er
een definitief besluit worden genomen over strafbaarstelling van het bezit
van kinderporno. In april 1995 is er een uitvoerige en principiële discussie
geweest over of het bezit van kinderporno strafbaar moet zijn en over ter
verspreiding voorhanden hebben. Voor het vervaardigen van kinderporno is altijd
een kind nodig geweest, en dat kan een reden zijn om het bezit van een enkel
exemplaar strafbaar te stellen. Je kunt je ook afvragen of je bezit voor eigen
gebruik, misschien van oud materiaal, strafbaar moet stellen. In bijna alle
landen van de Europese Unie is dit inmiddels strafbaar. De gebeurtenissen
in België hebben de discussie hierover geactiveerd en de publieke meningsvorming
veranderd. Tien jaar geleden werd er misschien anders over gedacht dan nu.De discussie over virtuele kinderporno raakt die over kunst, doordat de
grenzen worden aangegeven door misbruik van het kind en aanstotelijkheid voor
de eerbaarheid. Prikkeling is hierbij niet van belang. Kunst is ook in ontwikkeling.
Vroeger werd er geschreven of geschilderd, maar nu gebruikt men video of computertechnieken.
Daardoor kun je een overgang krijgen, waarbij iemand een productie maakt en
zegt: het is kunst, terwijl een ander zegt dat het een afbeelding op het gebied
van kinderporno is. In de discussie hierover zijn psychologische argumenten
en de verspreiding van afbeeldingen via Internet bijvoorbeeld ook van belang.De minister merkte op dat het vervallen van het klachtvereiste bij kinderprostitutie
een hard punt is, dat vrij eenvoudig is in te voeren. Het ging haar echter
wat te ver om het klachtvereiste bij seksuele contacten met minderjarigen
tussen twaalf en zestien jaar te laten vervallen. Een leeftijdsverschil van
vier jaar is hierbij ook niet bruikbaar. Kinderen van vijftien jaar kunnen
al heel wel bepalen wat zij met hun seksualiteit willen. Het is een moeilijke
discussie, omdat er altijd sprake is van grensgevallen. De minister merkte
op dat zij heeft overwogen om de grens van twaalf jaar op te trekken naar
veertien jaar, omdat de discussie dan misschien zuiverder wordt. Bij kinderen
tussen twaalf en zestien jaar die in een afhankelijke positie verkeren, in
het onderwijs of in instellingen, is er sprake van een andere situatie. De
minister vond het niet juist om te zeggen dat een meerderjarige een minderjarige
daarvoor «gebruikt», zoals de heer Koekkoek zei.De heer Koekkoek had gevraagd naar het verband tussen het actief bestrijden
van seksuele exploitatie en het opheffen van het absolute bordeelverbod. Het
verschil is natuurlijk de vrijwilligheid. Het maakt veel verschil of iemand
daar vrijwillig voor kiest. Er mag meer, maar als het over bepaalde grenzen
gaat, bijvoorbeeld van vrijwilligheid, dan wordt er ingegrepen, en dan ook
met flinke straffen, die in het wetsvoorstel zijn opgenomen.De minister merkte op dat algemeen bekend is dat er veel illegalen in
de prostitutie zitten. Een van de redenen om hierover een wetsvoorstel in
te dienen is dat dit circuit zo moeilijk te controleren is. Er zijn vrijwillige
en onvrijwillige illegalen, en de laatste zijn hier vaak als
gevolg van mensenhandel. De minister was van oordeel dat aangezien illegale
arbeid op welk gebied dan ook niet is toegestaan, illegale prostitutie ook
niet is toegestaan.Wat de CRI betreft herhaalde de minister dat er dertien mensen zijn aangesteld
op het terrein van moord en zeden, dus niet alleen voor kinderporno. De informatie-uitwisseling
tussen de CRI en de regionale korpsen blijft onderwerp van zorg. De minister
deelde mee dat zij er bij de korpsen voortdurend op aandringt om informatie
aan de CRI te leveren. De CRI zet de informatie dan weer uit. Het laatste
heeft men redelijk in de hand, maar het eerste blijft een probleem. De minister
gaf toe dat het nog niet is zoals het moet zijn, maar het wordt beter en zij
spreekt de regio's er voortdurend op aan.Die informatie is uiteindelijk beschikbaar voor de politie, zowel nationaal
als internationaal, binnen de lijnen van verdragen, dus voor Europol en Interpol.
Indien het volgens de richtlijnen en regelingen mogelijk is, is het ook beschikbaar
voor particulieren, maar daar is men zeer terughoudend in, want politiegegevens
gaan niet zomaar naar iedereen. Als informatie niet privacygevoelig is, kan
zij best worden verschaft, maar dat geldt niet voor andere informatie.De minister zegde toe dat zij in het regeringsstandpunt over het rapport
over advies- en meldpunten zou aangeven hoe zij de coördinerende taak
bij dit soort zaken ziet, afgezet tegen de privacy en het beroepsgeheim. Er
wordt heel veel gevraagd van de politie en de hulpverleningsorganisaties,
dus het gebeurt soms niet meteen zoals men dat zou wensen. De organisaties
ontwikkelen zich in de goede richting en dan moet men niet steeds maar zeggen
dat het nog niet goed is.De minister was van mening dat het niet verstandig is om tegen een organisatie
als de Raad voor de kinderbescherming te zeggen: je doet dat niet voldoende,
ik zie geen resultaat, dus je krijgt geen geld meer. Je kunt wel definiëren
wat de taak is en wat je daarvan wilt zien. Als men niet kan laten zien wat
er verwacht wordt, worden er wel indringende gesprekken gevoerd. Bij andere
organisaties kan men wellicht gemakkelijker gebruikmaken van geld als laatste
drukmiddel, maar niet bij deze.De minister wees ook op het gevaar van verlamming, doordat mensen bang
zijn dat zij het altijd fout doen. In het debat over de zaak-Lancée
had zij ervoor gepleit om niet meteen te spreken over maatregelen tegen personen.
Dit soort gebieden zijn heel gevoelig en de kans op fouten is daardoor heel
groot. Als er eens iets verkeerd gaat, moet dat goed worden geanalyseerd en
geëvalueerd, zodat men er iets van leert. Dan moeten er protocollen worden
opgezet om mensen te helpen om de goede beslissingen te nemen.Uit het boek van de heer Veraart over rechtszaken blijkt dat iedereen
in een valkuil kan stappen. Er moet goed over deze zaken worden nagedacht,
maar men moet niet doorschieten naar de ene of de andere kant. De heer Veraart
had de suggestie gedaan om een commissie van deskundigen over een zaak te
laten raadplegen, voordat politie en justitie optreden. De minister verwees
naar de provinciale incestteams, die bijvoorbeeld in Noord-Brabant zijn opgezet
door de politie. Dat zijn platforms waarin verschillende deskundigen samenkomen
om zaken van tevoren te bespreken en voorlichting te geven aan politie en
slachtoffers.De minister was van mening dat er heel veel schade wordt aangericht door
de therapeuten die zogenaamde hervonden herinneringen boven water halen. Hierdoor
worden ouders onterecht beschuldigd en gezinnen kapotgemaakt. Deze therapeuten
zouden civielrechtelijk of via de tuchtrechtspraak van de beroepsgroep moeten
worden aangepakt, maar als onbevoegde personen zomaar zogenaamde herinneringen
inplanten, kan dat niet strafrechtelijk worden aangepakt.De gedragscode voor scholen blijkt nog steeds nodig te zijn. In de situatie
van docenten en leerlingen is het voor docenten wel eens moeilijk om de juiste maat te vinden. Aanrakingen of een goedkeurend tikje op de
schouder komen nog steeds voor. Mag men iets zeggen van uitdagende kleding
of seksistische opmerkingen maken? Het is moeilijk om een gedragscode te formuleren
om te voorkomen dat docenten te vrij met leerlingen omgaan, maar het is wel
nodig, net als in de hulpverleningsinstellingen, waar allerlei zaken van seksuele
contacten zijn geweest. In sommige gevallen is een gedragscode helemaal niet
nodig, maar zijn de grenzen vanzelf wel duidelijk.De minister deelde mee dat er in de TBS-wereld erg veel kennis is over
seksuele geweldplegers. Deze is niet in rapporten of studies vastgelegd, maar
zij is er wel. Er zijn ook internationale studies. Uit het interdepartementaal
beleidsonderzoek over doelmatig behandelen en behandelingsduur in TBS kunnen
wel signalen komen dat er een tekort aan kennis is. De minister wilde dat
op dit moment nog niet toezeggen.Wat betreft seksuele contacten met verstandelijk gehandicapten deelde
de minister mee dat de inspectie van de geestelijke of de algemene volksgezondheid
de taak heeft om erop toe te zien dat dit niet gebeurt. De minister was overigens
van mening dat het schandalig is dat hulpverleners seksuele contacten met
verstandelijk gehandicapten menen te moeten hebben. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van
de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Van Heemst (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
Koekkoek (CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD),
Dittrich (D66), Verhagen (CDA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Feenstra (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Apostolou (PvdA), Meyer (groep-Nijpels),
Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA), Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors
(VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA), Roethof (D66), Leerkes (Unie
55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25078-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl