Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 1999; Brief minister met de Voortgangsrapportage Proefprojecten Programma Joint Implementation 1998
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-XI, nr. 68

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-XI nr. 68

25-08-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamHet Proefprojecten Programma Joint Implementation Voortgangsrapportage
over het jaar 1998 Inhoudsopgave1. Inleiding2. Ervaringen met Proefprojectenprogramma Joint ImplementationTabel 1 Projectsoorten Tabel 2 Wijze van financiering van projecten in MOE en
OL 2.1. AIJ in Midden- en Oost-Europa De werkwijzeProjectervaringen in 1998Ervaringen met credit sharing voor de periode 2008–2012Kosteneffectiviteit JI2.2 AIJ in ontwikkelingslanden De werkwijzeProjectervaringen in 1998Baselines en monitoring2.3 Joint Implementation Registratie Centrum (JIRC) De Jirc-procedureActiviteiten JIRCTussentijdse evaluatie2.4 Overige activiteiten3. Toekomstperspectieven: JI en CDM3.1 AIJ richting JIAankoop van Emission Reduction Units (ERU's)JI-fonds3.2 AIJ richting CDM3.3 Registratie en certificering4. Conclusie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1999nr. 68BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 25 augustus 1999Hierbij bied ik u, mede namens de Ministers van Economische Zaken en voor
Ontwikkelingssamenwerking, de Voortgangsrapportage Proefprojecten Programma
Joint Implementation 1998 aan. Het rapport komt overeen met hetgeen
bepaald is in het regeringsstandpunt Joint Implementation (Tweede Kamer, vergaderjaar
1995–1996, 22 232, nr. 8).De rapportage gaat in op de voortgang van het Proefprojecten Programma
in 1998.Eerst worden de AIJ projectervaringen in 1998 besproken en daarna wordt
ingegaan op de overgangsfase van AIJ naar JI en CDM. In de eerste bijlage1 is een rapportage aan het Klimaatsecretariaat opgenomen
over de Nederlandse ervaringen met AIJ. In de tweede bijlage1 is een tabel opgenomen met een grote hoeveelheid nieuwe projecten,
die gestart zijn in 1998.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk Het Proefprojecten Programma Joint Implementation Voortgangsrapportage
over het jaar 1998 Inhoudsopgave 1.Inleiding3   2.Ervaringen met Proefprojectenprogramma Joint Implementation32.1AIJ in Midden- en Oost-Europa4 2.2AIJ in
ontwikkelingslanden6 2.3Joint Implementation Registratie
Centrum7 2.4Overige activiteiten8    3.Toekomstperspectieven:
JI en CDM8 3.1AIJ richting JI8 3.2AIJ
richting CDM9 3.3Registratie en certificering9    4.Conclusie9   Tabel 1Projectsoorten4 Tabel 2Wijze van
financiering van projecten in Midden en Oost Europa en ontwikkelingslanden4   Bijlage IRapportage Lessons Learned Bijlage IIExtra
tabel met projecten uit 1998 1. InleidingIn 1995 heeft de Conferentie van Partijen (COP 1) van het Klimaatverdrag
een proefperiode ingesteld voor Activities Implemented Jointly (AIJ) tot het einde van deze eeuw.1 Met dit instrument
kunnen landen door een gezamenlijke inspanning broeikasgasemissies reduceren.
Nederland heeft in het kader van AIJ het Proefprojecten Programma Joint Implementation
(PPP-JI) ingesteld voor de periode 1996 t/m 1999 (regeringsstandpunt JI2. Het doel van het PPP-JI is dat overheden, bedrijven en instellingen ervaring
opdoen met het instrument. Daarbij komt, dat door het instellen van de proeffase
voor JI, de ontwikkeling van het instrument een impuls wordt gegeven. Het
PPP-JI dient zicht te verschaffen op de mogelijkheden om een deel van de Nederlandse
klimaatdoelstelling op kosteneffectieve wijze in het buitenland te behalen.
Daartoe worden bedrijven gestimuleerd om projecten uit te voeren in Midden-
en Oost-Europa en in ontwikkelingslanden.Jaarlijks wordt gerapporteerd over de uitvoering van het PPP-JI aan het
Nederlandse Parlement ter verantwoording van het programma, en aan de Conferentie
van Partijen (COP) met het oogmerk bij te dragen aan een definitieve uitwerking
van dit instrument. In totaal heeft het kabinet voor het PPP-JI f 84
mln beschikbaar gesteld voor activiteiten in ontwikkelingslanden (ministerie
van Buitenlandse Zaken, f 48 mln voor de periode 1996–1999) en
Midden- en Oost-Europa (ministerie van Economische Zaken, f 36 mln voor
de periode 1997–1999). In dit voortgangsrapport wordt de voortgang van
het PPP-JI in 1998 beschreven. Daarnaast komen nieuwe ontwikkelingen aan de orde in het kader van het
Kyoto Protocol. Hierin zijn twee projectgerichte instrumenten opgenomen: Joint
Implementation (JI) en het Clean Development Mechanism (CDM).3 Deze «Kyoto mechanismen» maken het mogelijk om in het
buitenland gerealiseerde emissiereducties te gebruiken voor het halen van
de nationale doelstellingen voor de reductie van broeikasgassen.De exacte invulling van deze instrumenten dient nog nader uitgewerkt te
worden door de Conferentie van Partijen (COP). Tijdens COP 4 (1998) is overeengekomen
dat de definitieve besluitvorming over de invulling van de Kyoto mechanismen
plaatsvindt op COP 6 (eind 2000).In de tweede paragraaf komen de ervaringen met de proefprojecten uit 1998
aan de orde en worden de ervaringen van het Joint Implementation Registratie
Centrum (JIRC) behandeld. In de derde paragraaf wordt de overgang van AIJ
naar de Kyoto mechanismen besproken en in de vierde paragraaf volgt een conclusie.
In bijlage I is het rapport aan het Klimaatsecretariaat opgenomen, dat de
Nederlandse ervaringen met het PPP-JI tot nu toe beschrijft en in bijlage
II zijn dertig overige projecten opgenomen die nog niet aan het Klimaatsecretariaat
gemeld waren. 2. Ervaringen met Proefprojectenprogramma Joint ImplementationHet totaal van de thans gestarte proefprojecten (ofwel AIJ-projecten)
in Midden- en Oost-Europa en ontwikkelingslanden komt in 1998 uit op 57.In de bijlage is in de Nederlandse rapportage Lessons Learnedeen
projectenoverzicht opgenomen, waarin de stand van zaken van 1998 wordt beschreven.
In dit overzicht staan de 26 projecten die toen konden worden gerapporteerd.
Inmiddels zijn er 31 projecten meer dan in de laatste rapportage aan het Klimaatsecretariaat
gemeld kon worden (zie bijlage II). Hieronder staat een tabel met een overzicht van de verschillende typen
maatregelen die in bovengenoemde projecten worden geïmplementeerd. Zoals
uit de tabel kan worden afgelezen betreft het vooral energiebesparingsprojecten.
Dit wordt veroorzaakt door de beschikbaarheid van Nederlandse kennis op dit
vlak. Tabel 1 Projectsoorten Soort reductieAantal
keer toegepast* energiebesparing30 brandstofwisseling5duurzame energie11 methaanreductie8 herbebossing6* Bij verschillende projecten zijn broeikasgassen op meerdere manieren
gereduceerd Tabel 2 Wijze van financiering van projecten in MOE en
OL  OverheidBedrijfsleven/overige
financierdersCombinatie Midden- en Oost-Europa (32)302 Ontwikkelingslanden
(25)35172.1. AIJ in Midden- en Oost-Europa De werkwijzeProefprojecten in Midden- en Oost-Europa worden in opdracht van het Ministerie
van Economische Zaken in opdracht gegeven aan Senter. Deze proefprojecten
worden uitgevoerd binnen het kader van het Programma Samenwerking Oost-Europa
(PSO).Om bedrijven stimuleren zelf met projecten te komen is in 1998 de PSO-plus
methode geïntroduceerd in landen waar economische hervormingen zijn doorgevoerd
en waar Nederlandse bedrijven al actief zijn (Hongarije, Polen, Slowakije
en Tsjechië). In tegenstelling tot de reguliere PSO-methode, kunnen bedrijven
binnen PSO-plus in overleg met lokale overheden en bedrijven zelf met projectvoorstellen
komen. Gezien het grote aantal projectvoorstellen is dit een succesvolle opzet
gebleken.Binnen PSO-plus schrijft Senter een tender uit voor verschillende landen,
waarop bedrijven projectvoorstellen kunnen indienen. De gunning van de projecten
geschiedt in twee fasen. Op basis van een beknopte offerte worden eerst de
drie beste projecten gekozen. Vervolgens wordt aan deze drie bedrijven de
mogelijkheid geboden om de offerte (tegen onkostenvergoeding) nader uit te
werken. Deze procedure maakt het mogelijk om een afgewogen keuze te maken
en beperkt de offertekosten van de bedrijven. Projectervaringen in 1998De 13 projecten die in 1997 zijn gegund – met een projectomvang
van f 15 miljoen – zijn inmiddels allemaal van start gegaan. Het
blijkt dat implementatie van projecten veel tijd in beslag neemt.Bovendien moet de projectopzet regelmatig worden aangepast aan veranderende
omstandigheden in het ontvangende land en aan voortschrijdend inzicht bij
de projectuitvoerder. Door de geringe omvang van projecten kunnen vaak slechts
onderdelen van het bedrijfsproces worden aangepakt. In 1998 zijn 13 AIJ-projecten toegewezen aan de landen Bulgarije, Roemenië,
Tsjechië, Hongarije, Polen, Slowakije, Rusland en Oekraïne. De projecten
omvatten in totaal 15,5 miljoen, die ten laste komt van het AIJ-budget van
36 miljoen. Onder de projecten bevindt zich voor het eerst een groter aandeel
projecten op het gebied van duurzame energie. Hierbij gaat het om biomassa,
stortgas afvang en slibvergisting. Voor 1999 is wederom 12 miljoen begroot
voor AIJ-projecten in Midden- en Oost-Europa, die zullen worden uitgevoerd
in Rusland, Oekraïne, Roemenië, Slowakije en Bulgarije.De samenwerking met de meeste landen verloopt niet probleemloos. Hieronder
worden verschillende problemen genoemd.– Sluiten van een overeenkomst met credit sharing: in deze overeenkomst
(Letter of Intent of LoI) wordt het betreffende project wederzijds erkend
als AIJ-project. Dit is conform de internationale afspraken over AIJ en is
benodigd voor registratie van het project bij het Klimaatsecretariaat. Bovendien
worden in de LoI afspraken gemaakt over de verdeling van de behaalde emissiereductie
tussen beide landen voor de periode 2008–2012. In de praktijk levert
het onderhandelen over credit sharing in de LoI problemen op: niet zelden
is overleg op politiek niveau nodig om tot ondertekening van de LoI te komen.
Een positief gevolg van de onderhandelingen is dat landen gestimuleerd worden
om na te denken over hun JI-beleid en over credit sharing. In Tsjechië,
Slowakije, Bulgarije en Polen is duidelijk een ontwikkeling zichtbaar in de
richting van eigen JI-beleid.– Vaststelling van de baseline (emissie van broeikasgassen die zou
zijn uitgestoten indien het project niet zou zijn uitgevoerd): vaak bestaan
geen nauwkeurige gegevens over de broeikasgasemissies voordat een project
van start ging. Bovendien is het moeilijk om vast te stellen wat de emissie
zou zijn geweest indien het project niet zou zijn uitgevoerd.– Vinden van een goede balans tussen levering van Nederlandse hardware
en technische assistentie, zodat aansluiting wordt gevonden bij het niveau
van de projectontvangende bedrijven. Ervaringen met credit sharing voor de periode 2008–2012Om de ervaring in de proeffase te verbreden en om de JI-fase die in 2000
begint goed voor te bereiden doet Nederland inmiddels ook ervaring op met
het onderhandelen over de gewenste verdeling van de bespaarde emissies van
broeikasgassen in voor de periode 2008–2012. Landen waarmee afspraken
zijn gemaakt over credit sharing zijn Roemenië en Bulgarije. Ook afspraken
met Slowakije, Tsjechië en Hongarije zijn op korte termijn te verwachten.Onderhandelingen over credit sharing zijn in de praktijk een zinvolle
stap gebleken, omdat landen in Midden en Oost Europa nog erg moeten wennen
aan het idee van daadwerkelijke overdracht van broeikasgas emissiereductie
aan Nederland. Een aantal MOE-landen met een gunstiger economische ontwikkeling
is terughoudend met het beschikbaar stellen van broeikasgas emissiereducties
voor JI omdat zij er niet zeker van zijn of zij hun eigen Kyoto-doelstelling
zullen halen. Kosteneffectiviteit JIDe doelstelling van het concept JI is het behalen van emissiereducties
van broeikasgassen in het buitenland tegen lagere kosten dan in Nederland.
In de proeffase kan tot nu toe nog weinig gezegd worden over de kosteneffectiviteit
van JI. Dat komt vooral door de opzet van het PSO-JI-programma, waarbij de
proefprojecten voor 100% worden gefinancierd door de Nederlandse overheid.
Ook zijn de bijkomende kosten van het vaststellen van de baseline
en van monitoring voor kleine projecten relatief hoog. Bij de vormgeving van
de nieuwe JI-instrumenten zal rekening worden gehouden met deze problemen.Binnen het PPP-JI blijken vooral investeringsprojecten duur te zijn, terwijl
good housekeeping projecten relatief goedkope CO2-reductie opleveren. 2.2 AIJ in ontwikkelingslanden De werkwijzeProefprojecten in ontwikkelingslanden zijn in uitvoering bij het Ministerie
voor Ontwikkelings Samenwerking. Deze AIJ-projecten worden gefinancierd op
basis van het principe van incrementele kosten, hetgeen wil zeggen dat Nederland
de extra kosten financiert die projecten «klimaatvriendelijk»
maakt. Met de AIJ-projecten in ontwikkelingslanden is tot nu toe een totale
bijdrage van het Proefprojecten Programma Joint Implementation van ruim f 35
miljoen gemoeid. f 15 miljoen betreft de negen projecten die in uitvoering
zijn. Daarnaast is een aantal AIJ in voorbereiding, met een geschatte bijdrage
uit het PPP-JI van ongeveer f 20 miljoen. De kosten van de reductie van
CO2 lopen zeer uiteen en liggen ongeveer tussen de 5 en 100 gulden
per ton. Projectervaringen in 1998In 1998 is een aantal nieuwe projecten van start gegaan. Na een aanzienlijke
voorbereidingstijd zijn in verschillende landen AIJ-projecten goedgekeurd.
Het betreft 4 projecten in Bolivia, Zuid Afrika, Honduras en Peru. Voor deze
projecten zijn tevens overeenkomsten getekend met de daartoe bevoegde autoriteiten
in de ontvangende landen, waarin wordt bepaald dat de projecten in overeenstemming
zijn met geldende AIJ-criteria, alsmede met het ontwikkelingsbeleid van het
ontvangende land.Voor vier andere AIJ projecten moet een overeenkomst tussen Nederland
en het ontvangende land nog worden getekend. Hier betreft het projecten in
Zuid-Afrika, Bangladesh, India en Peru. Tot slot zijn 11 projecten in voorbereiding.Met de start van bovengenoemde AIJ projecten neemt de portefeuille van
het PPP-JI in ontwikkelingslanden toe tot 20. De geografische spreiding van
de projecten, alsmede de spreiding van activiteiten over de verschillende
bedrijfstakken en technologieën is redelijk evenwichtig. Ervaring met
AIJ op het Afrikaanse continent loopt duidelijk achter bij andere regio's.
Eind 1998 is daarom een begin gemaakt met een meer actieve benadering van
AIJ met Afrikaanse landen. Baselines en monitoringVoor het in 1997 gestarte AIJ project in Costa Rica (afvalwaterzuivering)
is in 1998 een zogenaamde baselinestudie uitgevoerd. Onderzoeksinstituten
uit Nederland en uit Costa Rica hebben in deze studie de hoeveelheid broeikasgassen
gekwantificeerd, die zou zijn uitgestoten als het project niet zou zijn uitgevoerd.
Gedurende de komende koffieoogst (september 1999) zal vervolgens, middels
een zogenaamde monitoringstudie, de vermeden broeikasgassen uitstoot worden
berekend. Op basis hiervan kunnen door het Joint Implementation Registration
Centre, namens de Minister van VROM CO2-certificaten worden verstrekt
(zie paragraaf 4 over het JIRC). Ervaringen in Nederland en de gastlanden Ervaringen met de identificatie,
ontwikkeling en realisatie van AIJ-projecten zijn in 1998 verder uitgebouwd.
De uitvoering van AIJ projecten, alsmede de gezamenlijk te ondertekenen overeenkomst,
en de verdeling van CO2-certificaten, brengt in veel ontwikkelingslanden
een discussie op gang over klimaatbeleid en AIJ in het bijzonder. 2.3 Joint Implementation Registratie Centrum (JIRC) De Jirc-procedureDe regering heeft in 1997 de «Joint Implementation Registratie en
Certificatie Procedure» (Jirc-procedure) vastgesteld. De uitvoering
van deze procedure is in handen van het JIRC namens de minister van VROM.
Voor AIJ-projecten zijn twee criteria vastgesteld:1. De eisen waaraan een project moet voldoen om te worden erkend en geregistreerd
als JI-proefproject:– voor het project is een overeenkomst getekend door de Nederlandse
regering en die van het betreffende gastland, waarbij het gastland onder andere
verklaart dat het project past binnen het nationale milieu- en ontwikkelingsbeleid;– het project leidt tot daadwerkelijke en meetbare reductie van
broeikasgasemissies, die op andere wijze niet tot stand zou zijn gekomen;– het project mag geen negatieve neveneffecten veroorzaken op het
milieu.2. De procedure regelt de vaststelling van de reductieresultaten van geregistreerde
JI-proefprojecten. Jaarlijks worden de resultaten beoordeeld en afhankelijk
van de uitkomsten een certificaat afgegeven. Activiteiten JIRCSinds de inwerkingtreding van de Jirc-procedure heeft het JIRC 14 aanvragen
voor registratie van projecten beoordeeld en een besluit genomen. Inmiddels
zijn 7 projecten geregistreerd. Eén project is definitief afgewezen,
omdat dit project niet past binnen de vastgestelde criteria. Bij de overige
6 projecten is het besluit tot registratie aangehouden, omdat deze projecten
zich nog in een te pril stadium bevinden en de uitvoerders nog te weinig gegevens
konden verstrekken.Naast registratie heeft het JIRC de Nederlandse rapportage over projecten
aan het secretariaat van het Klimaatverdrag voorbereid en uitgevoerd. Tevens
heeft het voorlichting gegeven aan potentiële uitvoerders van projecten
en een bijdrage geleverd aan internationale discussies over vaststelling en
certificatie van de omvang van emissiereducties. Tussentijdse evaluatieHet JIRC heeft een tussentijdse evaluatie uitgevoerd naar de werking van
de «Joint Implementation Registratie en Certificatie Procedure».
Uit de evaluatie blijkt dat de aanvragen voor registratie vaak niet in één
keer door de toetsing heen komen. Voor erkenning van projecten moeten aanvragers
veelal aanvullende informatie verstrekken over de inhoud en achtergronden
van hun project. Het nieuwe en onbekende karakter van het instrument zorgt
er voor dat zowel projectuitvoerders als het JIRC gezamenlijk moeten zoeken
naar de juiste argumenten en criteria voor beoordeling. Deze ervaringen vormen
onderdeel van het leerproces tijdens de proefperiode. Een belangrijk punt van aandacht vormt het criterium van additionaliteit
dat zowel in de internationale afspraken als in de Nederlandse procedure is
vastgelegd. Met additionaliteit wordt beoogd om alleen een erkenning te geven
aan die projecten die emissiereducties teweegbrengen, die langs andere wegen
niet tot stand zouden komen. In de beoordeling spelen niet alleen factoren
mee als het investeringsklimaat in een land of sector, maar ook bijvoorbeeld
het milieu- en energiebeleid dat in de betreffende gastlanden wordt gevoerd.
Vanwege de diversiteit in landen en type projecten waar proefprojecten worden
uitgevoerd, blijkt het in de praktijk moeilijk om hiervoor een goede, objectieve
en eenduidige toets te hanteren.In overleg tussen Nederland en het ontvangende land wordt momenteel vastgesteld
of een project additioneel is, aan de hand van criteria die hiervoor zijn
ontwikkeld. 2.4 Overige activiteitenVanuit het Proefprojecten Programma Joint Implementation is een financiële
bijdrage gegeven aan een aantal workshops en studies. Deze hadden tot doel
het AIJ concept verder te verspreiden, alsmede het stimuleren van verdere
gedachtevorming over dit onderwerp door met name ontvangende landen. Institutionele
versterking in Midden- en Oost-Europa en in ontwikkelingslanden is hierbij
een belangrijk element. Daarnaast werden inhoudelijke bijdragen geleverd aan
workshops en conferenties in binnen- en buitenland, waardoor de ervaringen
opgedaan met het PPP-JI een bredere verspreiding hebben gekregen. 3. Toekomstperspectieven: JI en CDMJI en het CDM zijn in het Kyoto Protocol opgenomen. Nederland werkt toe
naar de implementatie van de Kyoto mechanismen. In een tweede deel van de
Uitvoeringsnota Klimaat wordt hier uitgebreid op ingegaan. Hieronder volgt
een korte beschrijving van de overgang van AIJ naar JI en het CDM. 3.1 AIJ richting JIHet ministerie van EZ is begonnen met het uitwerken van instrumenten waarmee
JI vanaf het jaar 2000 kan worden gestimuleerd. Hiertoe is in september 1998
een workshop georganiseerd, waarin Nederlandse bedrijven een voorkeur uitspraken
voor een regeling van aankoop van Emission Reduction Units (ERU's, zoals reductie-eenheden
van broeikasgassen in het Kyoto Protocol genoemd worden) en voor de opzet
van een JI-fonds. Er is een projectgroep ingesteld – waarin naast EZ
ook VROM participeert – die zorg draagt voor de uitwerking van beide
instrumenten. Aankoop van Emission Reduction Units (ERU's)Voor het opstellen van een Europese aanbestedingsprocedure voor de aankoop
van ERU's is overleg gevoerd met de Europese Commissie (DG IV). Hieruit bleek
dat de aanbestedingsprocedure wordt beschouwd als een marktconform mechanisme
ter stimulering van JI. Nederland verwacht op deze wijze tegen relatief lage
kosten ERU's te kunnen verwerven en hiermee de ontwikkeling van een internationale
markt voor emissies mede te stimuleren. De aanbestedingsprocedure zal dit
jaar gestart worden in verschillende Midden- en Oost-Europese landen. JI-fondsBezien wordt of het wenselijk is om een JI-fonds in te stellen dat deelnemingen,
achtergestelde leningen en/of garanties verstrekt. Gezien de complexe vragen
waarmee de ontwikkeling van het fonds gepaard gaat, is vooralsnog prioriteit
gegeven aan de uitwerking van de aankoop van ERU's.Naast de hierboven beschreven instrumenten wordt er met belangstelling
gekeken naar andere opties. Een voorbeeld is de mogelijke deelname aan JI-projecten
van de Oost-Europabank en de Wereldbank. Deze route biedt een goede mogelijkheid
om JI-ervaring op te doen in multilateraal verband en om snel met uitgewerkte
projecten te beginnen. 3.2 AIJ richting CDMDe ervaringen met AIJ-projecten worden in toenemende mate ingestoken in
de internationale discussie over de ontwikkeling van het Clean Development
Mechanism (CDM). Hierin zijn veel parallellen te ontdekken met de manier waarop
het Proefprojecten Programma Joint Implementation is uitgewerkt. Hoewel nog
geen definitieve afspraken zijn gemaakt over de modaliteiten van het CDM,
is reeds in grote lijnen duidelijk op welke wijze het mechanisme op projectbasis
zal kunnen functioneren.In 1998 is het Ministerie voor Ontwikkelings Samenwerking begonnen met
het opstellen van een werkdocument over de modaliteiten van het CDM. Dit gebeurt
op basis van ervaringen met AIJ, het GEF, de financiering van energieprojecten
door multilaterale banken, en het opzetten van investeringsfondsen voor duurzame
energie en energiebesparing met Nederlandse en lokale banken. Een aantal ontwikkelingslanden
toont reeds veel interesse voor de ontwikkeling van het CDM, en heeft aangegeven
op dit punt samenwerking te zoeken met Nederland. Bezien zal worden of met
een aantal landen initiële ervaring kan worden opgedaan.Ook bij het Nederlandse bedrijfsleven is de interesse voor CDM groeiende,
hetgeen onder meer blijkt uit een toenemend aantal informatieverzoeken. Het
vooruitzicht dat CO2-reductie reeds vanaf de start van het CDM
gekapitaliseerd kan worden, opent voor het bedrijfsleven een nieuwe en interessante
markt. Dit heeft te maken met de eerder genoemde mogelijkheid van «banking»,
waarbij reducties gerealiseerd tussen 2000 en 2008 meegeteld kunnen worden
voor de nationale reductieverplichting tussen 2008 en 2012. 3.3 Registratie en certificeringDe ervaring met registratie van projecten wordt gebruikt als bijdrage
aan de internationale onderhandelingen over het Klimaatverdrag met betrekking
tot JI en CDM. Het streven is om internationaal instemming te verwerven voor
de Nederlandse aanpak. Verschillende landen hebben aangegeven belangstelling
te hebben om de Nederlandse procedure over te nemen. Registratie en certificering
dient echter volgens het Kyoto Protocol wel door een onafhankelijke instantie
te geschieden. Het huidige JIRC voldoet waarschijnlijk niet aan dergelijke
criteria. 4. ConclusieIn 1998 is flinke voortgang geboekt met de proefprojecten in Midden- en
Oost-Europa en in ontwikkelingslanden. Nederland heeft ervaring opgedaan met
het maken van afspraken met regeringen van gastlanden, met het
vaststellen van baselines en monitoring, met registratie van projecten en
met het simuleren van credit sharing.De problemen die uit het Nederlandse Proefprojectenprogramma in 1998 naar
voren zijn gekomen, verschillen niet wezenlijk van eerdere rapportages. Er
is onduidelijkheid over de juiste autoriteiten; langdurige onderhandelingen
zijn nodig voor het maken afspraken met betrekking tot de projecten; de financiële
en institutionele aspecten, en de vaststelling van de baseline zijn complex.De kosten van CO2-emissiereductie in Midden- en Oost-Europa
zijn op dit moment hoog doordat de proefprojecten 100% gefinancierd worden
en door de relatief kleine omvang van de proefprojecten. Bij de vormgeving
van JI in de toekomst zal rekening worden gehouden met deze bevindingen. Een
positieve ontwikkeling is dat de prioriteit die gastlanden aan JI geven, is
toegenomen door de geïntensiveerde contacten over de proefprojecten en
dat het een impuls heeft gegeven aan de beleidsontwikkeling.Begin 1999 heeft Nederland gerapporteerd over ervaringen met het PPP-JI
als aanzet voor een evaluatie van het internationale AIJ programma door het
Klimaatsecretariaat. Tijdens CoP 5 wordt een besluit genomen over verdere
stappen ten aanzien van de AIJ proeffase.De ervaring en kennis die wordt opgedaan met het PPP-JI is van groot belang
voor de verdere ontwikkeling van de Kyoto mechanismen. Nederland heeft de
nodige vorderingen geboekt met betrekking tot de overgang van AIJ naar JI
en het CDM.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1De partijen hebben tijdens SBSTA en SBI besloten om een «comprehensive
review» uit te voeren over de AIJ proeffase op basis van rapportages
van Partijen. De bedoeling is om een aanbeveling te doen aan CoP 5 over verdere
stappen.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 1995–1996, 22 232, nr. 8.XNoot3Joint Implementation (JI): het reduceren van broeikasgasemissies
middels projecten in Annex I landen. Reducties van broeikasgassen die bereikt
zijn met JI mogen pas gecrediteerd worden in de budgetperiode, die loopt vanaf 2008
tot en met 2012. Het Clean Development Mechanism (CDM): het reduceren
van broeikasgasemissies middels projecten in niet Annex I landen. Tevens dient
het CDM duurzame ontwikkeling in de gastlanden te ondersteunen. Het is vergelijkbaar
met JI, met het verschil dat het CDM al vanaf 2000 gebruikt mag worden
voor creditering. De behaalde reducties mogen opgespaard worden voor de budgetperiode
 (banking). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-XI-68.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl