Wijziging van de Wet sociale werkvoorziening in verband met een betere realisering van de met die wet beoogde doelen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30673, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30673 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W12.06.0113/IV
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30673Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 673Wijziging van de Wet sociale werkvoorziening in verband met een betere
realisering van de met die wet beoogde doelennr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT 1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 13 juli
2006 en het nader rapport d.d. 18 augustus 2006, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies
van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 19 april 2006, no. 06.001413, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet tot wijziging van de Wet sociale werkvoorziening in verband
met een betere realisering van de met die wet beoogde doelen, met memorie
van toelichting.Met dit wetsvoorstel worden voorstellen die zijn gedaan in de tweede fase
van de modernisering van de Wet sociale werkvoorziening (Wsw) geformaliseerd,
met het doel om zoveel mogelijk arbeidsgehandicapten die zijn geïndiceerd
voor de Wsw, aangepaste arbeid te bieden in een zo regulier mogelijke omgeving.
Om het aangepaste werken in een zo regulier mogelijke omgeving te stimuleren,
wordt de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de Wsw
versterkt, worden meer rechten gecreëerd voor de Wsw-geïndiceerden
en worden reguliere werkgevers gestimuleerd om arbeidsplaatsen beschikbaar
te stellen.De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt een aantal opmerkingen over onder meer het doel en de effectiviteit
van het voorstel, de mogelijke neveneffecten, de systeemwijziging in de financiering
en de rechten van de Wsw-geïndiceerde. Hij is van oordeel dat in verband
daarmee enige aanpassing van het voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 19 april
2006, nr. 06.001413, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 13 juli 2006 nr. W12.06 0113/IV, bied ik U
hierbij aan.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot het maken van enkele
opmerkingen, die als volgt in het voorstel van wet en de memorie van toelichting
zijn verwerkt.1. Doel en effectiviteit van het voorstelHet doel van de Wsw is dat personen die tot de doelgroep behoren, zoveel
mogelijk kunnen gaan werken onder aangepaste omstandigheden, zodanig dat hun
arbeidsbekwaamheid op zijn minst behouden blijft en zo mogelijk wordt bevorderd,
zodat zij op den duur weer arbeid kunnen aanvaarden op de reguliere arbeidsmarkt.2 Een van de mogelijkheden daartoe is om de arbeidsgehandicapte
aangepaste arbeid met begeleiding te bieden in een zo regulier mogelijke werkomgeving.
De thans voorgestelde wijzigingen van de Wsw zijn er onder meer op gericht
te bewerkstelligen dat van laatstgenoemde mogelijkheid meer gebruik zal worden
gemaakt, zodat de integratie van arbeidsgehandicapten in de samenleving wordt
bevorderd. Er wordt echter onvoldoende toegelicht hoe via de voorgestelde
maatregelen dit doel zal worden bereikt.De mogelijkheid van begeleid werken is in 1998 ingevoerd. Er geldt al
jaren een taakstelling voor de gemeentebesturen om 25% van het aantal
nieuwe plaatsingen van geïndiceerden te realiseren in begeleidwerken-plekken.1 Deze taakstelling is echter nimmer gehaald. Hoewel er
wel sprake is van een toename van de plaatsingen voor begeleid werken, kwam
in de eerste helft van 2005 slechts 14% van de nieuw geplaatste mensen
op een begeleidwerken-plek.2 Volgens cijfers van
medio 2005 werkte toen 82% van de personen met een Wsw-plaatsing bij
de sociale werkvoorziening-bedrijven (hierna: sw-bedrijven), 16% was
door een sw-bedrijf gedetacheerd en slechts 2% van de sw-werknemers
werkte op basis van een subsidie voor loonkosten en een vergoeding van begeleidingskosten
op een begeleidwerken-plek.3 Uit deze cijfers
leidt de Raad af dat het beleid om begeleid werken op een reguliere werkplek
te stimuleren, tot nu toe nog maar beperkt effect heeft gehad. Een versterking
van de gemeentelijke regie moet in de toekomst tot betere resultaten leiden.Voorop stellen van de verantwoordelijkheid van de gemeentebesturen past
in het wetgevingsbeleid van de afgelopen jaren, waarbij met name de WWB moet
worden genoemd. Ook thans hebben de gemeentebesturen echter al de volle verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van de Wsw. De vraag verdient aandacht of versterking van
de gemeentelijke regie, zoals voorgesteld, wel tot gevolg zal hebben dat aanzienlijk
meer geïndiceerden op een begeleidwerken-plek terecht komen dan tot nu
toe het geval was.In dit verband moet worden onderkend dat de effectiviteit van het beleid
dat is gericht op dit doel, in hoge mate afhankelijk is van de medewerking
van gemeentebesturen, werkgevers en Wsw-geïndiceerden. In de memorie
van toelichting wordt ervan uitgegaan dat, als gevolg van de grotere gemeentelijke
regie, de individuele Wsw’er meer centraal zal komen te staan en dat
meer zal worden aangestuurd op begeleid werken. Niet duidelijk is echter welk
bijzonder belang een gemeentebestuur heeft om zoveel mogelijk aan te sturen
op begeleid werken. Tegenover dit doel kan immers het belang staan dat een
gemeentebestuur heeft bij een gezonde bedrijfseconomische situatie van zijn
sw-bedrijf, juist met het oog op diegenen die, door de aard van hun arbeidshandicap,
nimmer in aanmerking zullen komen voor begeleid werken bij een reguliere werkgever.De toelichting laat eveneens grotendeels onbesproken hoe werkgevers zullen
worden gestimuleerd om meer dan thans arbeidsplaatsen voor Wsw-geïndiceerden
beschikbaar te stellen. Recent is voorzien in een permanente no-riskpolis
bij ziekte en arbeidsongeschiktheid van Wsw’ers die begeleid gaan werken.
Daardoor kan een deel van de eventuele aarzelingen bij een werkgever om een
arbeidsplaats beschikbaar te stellen, worden weggenomen. De memorie van toelichting
wijst met name op het belang van voorlichting en een aanpak op lokaal niveau,
waarbij de gemeente werkgevers actief betrekt bij het streven naar meer begeleid
werken. Het is echter onzeker of deze maatregelen voldoende zullen zijn om
het aantal plekken voor begeleid werken in aanzienlijke mate te doen toenemen.
Veel werkgevers zullen immers, terecht of niet, opzien tegen de veronderstelde
extra investeringen in tijd en geld die plaatsing van een Wsw’er met
zich brengt.4 De Wsw’er concurreert bovendien
om de weinige beschikbare plaatsen voor laagopgeleiden met personen die in
het kader van de andere sociale regelingen, als de Wet WIA en de WWB, gebruik
willen maken van gesubsidieerde arbeidsplaatsen. Ten slotte zullen naar verwachting
de meer eenvoudige werkzaamheden de komende jaren in toenemende mate worden
verricht door arbeidskrachten uit de nieuwe EU-lidstaten. In deze omstandigheden
is het onzeker of via de maatregelen in het voorstel in de komende jaren substantieel
meer werkgevers bereid zullen worden gevonden om arbeidsplaatsen voor Wsw’ers
beschikbaar te stellen. Ook blijkt niet uit de toelichting of onderzocht is of, gezien hun persoonlijke
situatie, wel mag worden verwacht dat meer Wsw-geïndiceerden bij een
reguliere werkgever geplaatst zullen worden. Op basis van artikel 7, eerste
lid, van het voorstel zal voor de toekenning van subsidies en vergoedingen
aan werkgevers en begeleidingsorganisaties voor het scheppen van begeleidwerken-plaatsen
niet meer de specifieke voorwaarde gelden dat betrokkene ook op grond van
de indicatiebeschikking in aanmerking komt voor begeleid werken. Daarmee lijkt
in het voorstel de nadruk te liggen op het creëren van begeleidwerken-plekken,
en niet zozeer op de persoonlijke capaciteiten en omstandigheden van de betrokkenen.
Uit de toelichting op het voorstel wordt ook niet duidelijk of de individuele
wensen van de geïndiceerde een rol mogen spelen. Uit onderzoek dat gedaan
is in opdracht van de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) blijkt dat voor de realisering
van «begeleid werken-plaatsingen» als knelpunt wordt gezien dat
werken binnen een sw-bedrijf voor de cliënt aantrekkelijker is dan begeleid
werken. De beloning bij het sw-bedrijf vindt plaats op basis van functieloon
in plaats van minimumloon. Bovendien beschouwen veel Wsw’ers het sw-bedrijf
als een veilige omgeving.1 Daarom zou vanuit het
perspectief van de Wsw-geïndiceerde beschut werk binnen het sw-bedrijf
of detachering door het sw-bedrijf de voorkeur kunnen verdienen boven een
begeleidwerken-plek.Het voorgaande beziende, meent de Raad dat de toelichting onvoldoende
aantoont waarom kan worden aangenomen dat als gevolg van dit voorstel en in
afwijking van de ervaringen van voorgaande jaren alle betrokkenen sterker
zullen aansturen op meer begeleidwerken-plekken.De Raad adviseert in de toelichting overtuigend uiteen te zetten waarom
op dit punt de vraag naar de effectiviteit van het voorstel positief moet
worden beantwoord.1. In de memorie van toelichting zijn in paragraaf 2.2, 3.2,
3.3. en 3.4 aanvullende toelichtingen opgenomen ten aanzien van de verwachte
effecten die de maatregelen in het wetsvoorstel zullen hebben bij het beter
realiseren van het met de wet beoogde doel.Het doel van de wet is dat bij het creëren van aangepaste werkgelegenheid
voor Wsw-geïndiceerden met name de capaciteiten en mogelijkheden van
de geïndiceerde zelf als uitgangspunt dienen te worden genomen. Het realiseren
van meer begeleid werkenplekken bij reguliere werkgevers is derhalve geen
doel op zichzelf. Is aangepast werken in een reguliere arbeidsomgeving mogelijk
gegeven de individuele capaciteiten en mogelijkheden van de geïndiceerde
dan heeft dit wel de voorkeur. Het realiseren van dit doel van de wet is na
inwerkingtreding van de wet uit 1998 nog onvoldoende van de grond gekomen
en derhalve voor verbetering vatbaar. Belangrijke aanleiding voor deze constatering
is dat het aandeel Wsw-geïndiceerden dat bij (her)indicatie een positief
advies begeleid werken krijgt, hetgeen erop wijst dat het verrichten van arbeid
onder aangepaste omstandigheden in een reguliere omgeving gezien de capaciteiten
van de Wsw-geïndiceerde mogelijk is, niet in overeenstemming is met het
aandeel daadwerkelijk gerealiseerde begeleid werkenplaatsen en evenmin met
het aandeel Wsw-geïndiceerden dat anderszins, via detachering vanuit
het sw-bedrijf, onder aangepaste omstandigheden bij reguliere werkgevers werkzaam
is. Geconstateerd kan dus worden dat Wsw-geïndiceerden gezien hun mogelijkheden
en capaciteiten nog te vaak werken op een beschutte arbeidsplaats in het sw-bedrijf.
De mogelijkheden voor detachering bij een reguliere werkgever of voor begeleid
werken in dienst van een reguliere werkgever met behulp van de Wsw-subsidie
worden nog onvoldoende benut. Voorgaande is in paragraaf 2.2 van de memorie
van toelichting verduidelijkt. Hiermee wordt de vraag van de Raad, of gegeven
hun persoonlijke situatie, wel mag worden verwacht dat meer Wsw-geïndiceerden
bij een reguliere werkgever geplaatst kunnen worden, beantwoord.2. Mogelijke (neven)effecten van het voorstelOp dit moment is de uitvoering van de Wsw door de gemeentebesturen op
verschillende manieren ingericht. Het gaat in ieder geval om de volgende mogelijkheden:
het gemeentebestuur voert de Wsw uit via een eigen gemeentelijke organisatie;
het gemeentebestuur heeft de uitvoering opgedragen aan een rechtspersoon;
het gemeentebestuur heeft op grond van de Wet gemeenschappelijke regelingen
(Wgr) de uitvoering overgedragen aan een openbaar lichaam (een
sw-schap); het gemeentebestuur heeft de uitvoering op grond van de Wgr opgedragen
aan een openbaar lichaam, dat op zijn beurt de uitvoering heeft opgedragen
aan een privaatrechtelijke rechtspersoon.1De memorie van toelichting richt zich op de veel voorkomende omstandigheid
van sw-bedrijven die hun taak uitvoeren in het kader van een gemeenschappelijke
regeling. In die gevallen wordt thans de Wsw-uitkering rechtstreeks door het
Rijk aan het werkvoorzieningschap overgemaakt. Het schap is daarbij belast
met onder meer plaatsing en begeleiding van de Wsw’er. Hierdoor staat
het gemeentebestuur op afstand. Afhankelijk van de wijze waarop aan het schap
juridisch vorm is gegeven, hebben de gemeentebesturen meer of minder invloed
op de wijze waarop de Wsw wordt uitgevoerd. Ingevolge het voorstel zal de
uitkering, die zal worden bepaald op basis van een bedrag per geïndiceerde
en niet meer op basis van een bedrag per gerealiseerde plaats, voortaan steeds
aan de individuele gemeenten beschikbaar worden gesteld. Hierdoor zal het
gemeentebestuur meer mogelijkheden krijgen om zelf sturing te geven aan, en
regie te voeren op de uitvoering van de Wsw, aldus de toelichting.De toelichting geeft geen duidelijk beeld van de gevolgen van de maatregel
in de situatie waarin de Wsw niet wordt uitgevoerd via een eigen gemeentelijke
organisatie. Met name is niet duidelijk of, en hoe, een andere wijze van bekostiging
in die situaties ook daadwerkelijk zal leiden tot meer greep op de uitvoering
van de Wsw. Daarbij is van belang dat gemeenten ook na de inwerkingtreding
van de voorgestelde wijziging de aan hen beschikbaar gestelde middelen in
belangrijke mate aan het schap zullen moeten blijven overdragen, uitgaande
van het feit dat de meeste geïndiceerden thans werkzaam zijn in of voor
een sw-bedrijf en dat slechts een deel van de kosten per arbeidsplaats kan
worden terugverdiend uit de zeer eenvoudige productiearbeid. Zelfs als werken
met begeleiding in de toekomst succesvoller zou zijn dan in het verleden,
zal een gemeentebestuur er zeker de eerste jaren niet aan ontkomen dat een
substantieel deel van de toegekende Wsw-gelden aan arbeidsplaatsen in sw-bedrijven
moet worden besteed. In die zin is er voor het gemeentebestuur weinig (financiële)
ruimte om een eigen regie te voeren.Voorts meent de Raad dat het voorstel neveneffecten kan hebben die een
goede uitvoering van de Wsw kunnen doorkruisen. In de toelichting wordt opgemerkt
dat de gemeentebesturen als gevolg van hun meer directe verantwoordelijkheid
worden gestimuleerd de wijze van samenwerken in Wgr-verband te heroverwegen
en te bezien op welke manier zij de verantwoordelijkheid voor hun Wsw-geïndiceerden
het best waar kunnen maken. De toelichting biedt echter onvoldoende zicht
op mogelijke gevolgen van deze heroverweging voor de werkgelegenheid van de
Wsw-geïndiceerde werknemers en op de financiële gevolgen voor de
in het sw-schap participerende gemeenten. In dat verband is het volgende van
belang.Het zullen vooral de minder ernstig arbeidsgehandicapten zijn die in aanmerking
komen voor plaatsing bij een reguliere werkgever. Deze werknemers hebben doorgaans
meer mogelijkheden dan ernstiger arbeidsgehandicapten en kunnen daardoor met
begeleiding eerder geplaatst worden buiten het sw-bedrijf. Voor personen met
ernstiger beperkingen zal dat nauwelijks mogelijk blijken. Naarmate het voorgenomen
beleid succesvoller is, betekent dit dat het sw-bedrijf te maken zal krijgen
met een kleinere groep werknemers, die echter relatief meer begeleiding nodig
heeft en een lagere productiviteit zal hebben. Bijgevolg zullen de opbrengsten
per werknemer verminderen, met alle gevolgen van dien voor de rentabiliteit
van de sw-bedrijven, die toch al met moeite het hoofd boven water houden.
Dat kan vervolgens weer afbreuk doen aan de plaatsingsmogelijkheden van juist
de ernstiger arbeidsgehandicapten.Hierboven is aangegeven dat, voor zover en naarmate het voorstel in dat
opzicht wél effectief zal blijken te zijn, ernstig rekening moet worden
gehouden met de mogelijke negatieve (neven)effecten voor de continuïteit
van de bedrijfsvoering van sw-bedrijven en de toekomstige plaatsingsmogelijkheden van de ernstiger arbeidsgehandicapten. De Raad adviseert op het bovenstaande
in de toelichting in te gaan en zonodig het voorstel aan te passen.2. In de memorie van toelichting is in paragraaf 3.2 nader ingegaan
op de mogelijkheden voor gemeenten om meer regie te voeren op de uitvoering
van de Wsw en de financiële gevolgen voor de sw-bedrijven van het wetsvoorstel.
Ten aanzien van de door de Raad geschetste mogelijke neveneffecten is nader
toegelicht dat het wetsvoorstel voldoende ruimte laat om de continuïteit
van de bedrijfsvoering van sw-bedrijven en de toekomstige plaatsingsmogelijkheden
voor ernstiger gehandicapten zeker te stellen en dat het wetsvoorstel de gemeente
juist meer ruimte biedt om vorm te geven aan de uitvoering van de Wsw op een
wijze die past bij de lokale situatie en ook op termijn houdbaar is.3. FinancieringOp grond van het voorstel wordt de bekostigingssystematiek gewijzigd.
Momenteel is de financiering gebaseerd op een bedrag per geplaatste Wsw’er.
De financiering wordt blijkens de toelichting zo gewijzigd, dat het totaal
beschikbare bedrag over de gemeenten wordt verdeeld naar rato van het aantal
geïndiceerden. De memorie van toelichting geeft echter geen inzicht in
de mogelijke herverdeeleffecten van het voorstel op dit punt.Het totale bedrag dat voor de uitvoering van de Wsw beschikbaar is, wordt
niet gewijzigd. Uit de toelichting blijkt echter dat het de bedoeling is dat
de gemeenten zelf een groter deel van de uitvoering ter hand zullen nemen.
Als de uitvoering in meer of mindere mate van het sw-bedrijf naar de gemeente
wordt overgeheveld, ontstaan er extra kosten, zoals personeelskosten. Naast
de bestaande organisatie van het sw-bedrijf dient dan ook de opbouw van de
nieuwe uitvoeringsorganisatie te worden bekostigd. De memorie van toelichting
biedt geen inzicht in de vraag of dit ten koste gaat van het bedrag dat per
Wsw’er beschikbaar is.Verder wordt niet toegelicht welke consequenties de overdracht van de
uitkering naar de gemeente heeft voor de loonbetaling en financiering van
in een sw-bedrijf geplaatste arbeidsgehandicapten die woonachtig zijn in een
andere gemeente dan die waartoe het sw-bedrijf behoort, en voor de keuzevrijheid
van de geïndiceerde voor het sw-bedrijf waar hij zou willen en kunnen
werken.De Raad adviseert in de toelichting op het voorgaande in te gaan.3. In de memorie van toelichting is in paragraaf 3.2 nader ingegaan
op de vragen van de Raad ten aanzien van de herverdeeleffecten die de nieuwe
financieringssystematiek met zich meebrengt, de gemeentelijke kosten in relatie
tot het totale bedrag dat voor de uitvoering van de Wsw beschikbaar is en
de consequenties van het voorstel ten aanzien van de financiering van in een
sw-bedrijf geplaatste arbeidsgehandicapten die woonachtig zijn in een andere
gemeente dan waartoe het sw-bedrijf behoort.4. Recht op plaatsinga. Artikel 12, tweede lid, bepaalt dat, voor zover de uitkering aan
de gemeente daartoe voldoende is, door het college aan de geïndiceerde
een dienstbetrekking voor het verrichten van arbeid onder aangepaste omstandigheden
wordt aangeboden binnen 12 maanden na de datum per wanneer betrokkenen tot
de doelgroep behoort. Dit betekent, aldus de toelichting, dat een niet-geplaatste
Wsw-geïndiceerde bezwaar kan aantekenen, indien na 12 maanden wachttijd
voor het realiseren van een Wsw-arbeidsplaats nog voldoende Wsw-budget beschikbaar
is, omdat het minimumaantal plaatsen nog niet is gerealiseerd, of indien een
Wsw-geïndiceerde die later is ingestroomd eerder is geplaatst. De gemeente
kan vervolgens verplicht worden om betrokkene onverwijld in dienst te nemen.
Alleen in het geval en voor zolang er in de gemeente aantoonbaar geen Wsw-middelen
beschikbaar zijn, omdat de gemeente het bij de verstrekte Wsw-middelen behorende
minimumaantal plaatsen reeds heeft gerealiseerd ten behoeve van personen die
eerder dan de betreffende Wsw-geïndiceerde in de Wsw instroomden, kan
het voorkomen dat de Wsw-geïndiceerde langer moet wachten op plaatsing. Het voorstel geeft echter onvoldoende duidelijkheid over de vraag hoe
de geïndiceerde die langer dan twaalf maanden op de lijst staat, te weten
komt dat hij, gezien zijn persoonlijke situatie en de gemeentelijke omstandigheden,
recht heeft op plaatsing. Niet duidelijk is vervolgens waartegen de betrokkene
bezwaar kan aantekenen, noch wat de juridische status is van dat bezwaar en
met gebruikmaking van welke procedure hij zijn aanspraak op plaatsing tot
gelding kan brengen.De Raad adviseert in de toelichting op het voorgaande in te gaan.b. Het begrip minimumaantal arbeidsjaren speelt een belangrijke rol
in dit voorstel. Het is onder meer van belang voor de vraag of Wsw-geïndiceerden
die langer dan twaalf maanden op de wachtlijst staan, een afdwingbaar recht
op plaatsing hebben. Niet duidelijk is op basis van welke factoren dit minimumaantal
arbeidsjaren wordt vastgesteld.De Raad adviseert de toelichting op dit punt aan te vullen.c. In de toelichting wordt gesteld dat, als een gemeente een begeleidingsorganisatie
inschakelt voor het zoeken naar een passende begeleidwerken-plaats en het
verzorgen van de begeleiding op de werkvloer, de geïndiceerde het recht
heeft een keuze te maken tussen tenminste twee verschillende begeleidingsorganisaties.
In de tekst van het voorstel komt dit echter niet tot uitdrukking.De Raad adviseert het voorstel op dit punt aan te vullen.4.a. Teneinde de geïndiceerde in de gelegenheid te stellen om
zijn aanspraak op plaatsing binnen 12 maanden te effectueren wordt in artikel
8, achtste lid, van het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering
sociale werkvoorziening en begeleid werken geregeld dat gemeenten aan Wsw-geïndiceerden
die langer dan twaalf maanden tot de doelgroep behoren en op de wachtlijst
staan zodanig inzage dienen te geven in de plaatsingen die door de gemeente
zijn gerealiseerd, dat de Wsw-geïndiceerde kan beoordelen of er sprake
is geweest van plaatsing van andere Wsw-geïndiceerden in afwijking van
de geldende volgorde. De memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.
Voorts is de term «bezwaar» in de memorie van toelichting vervangen
door de term «klacht» daar het in casu niet gaat om bezwaar als
bedoeld in de Algemene wet bestuursrecht. Daarnaast wordt in de memorie van
toelichting ingegaan op de procedure die de geïndiceerde kan volgen om
zijn aanspraak op plaatsing tot gelding te brengen.b. Het minimumaantal arbeidsjaren is het equivalent van het aantal
gedurende een vol jaar te vervullen voltijdsarbeidsplaatsen dat met het beschikbare
Wsw-budget in enig jaar moet worden gefinancierd. Een voltijdsarbeidsplaats
voor een Wsw-geïndiceerde in de arbeidshandicapcategorie ernstig wordt
hierbij aangemerkt als 1,25 voltijdsarbeidsplaats. Elke gemeente dient met
het eigen Wsw-budget een percentage van het minimumaantal arbeidsjaren te
financieren dat gelijk is aan het aandeel dat de gemeente uit het landelijk
beschikbare Wsw-budget ontvangt. Het landelijke minimumaantal arbeidsjaren
wordt, net als in de huidige situatie, vastgelegd in een ministeriële
regeling en zal worden bepaald op 89 817. Dit aantal komt exact overeen
met het aantal standaardeenheden dat in de huidige situatie jaarlijks met
het Wsw-budget gefinancierd dient te worden. Het aantal Wsw-plaatsen waarvoor
het beschikbare Wsw-budget moet worden ingezet blijft derhalve ongewijzigd.
Dit is toegelicht in de nota van toelichting horende bij het voorstel tot
wijziging van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken.c. De bepalingen ten aanzien van de inschakeling van begeleidingsorganisaties
door het college en de rechten van de Wsw-geïndiceerde ten aanzien daarvan
zijn thans opgenomen in het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en
begeleid werken. Het recht van de Wsw-geïndiceerde om een keuze tussen
twee verschillende begeleidingsorganisaties te maken als de gemeente een begeleidingsorganisatie
inschakelt wordt geregeld in artikel 11, tweede lid, van het voorstel tot
wijziging van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken.
Dit is in de memorie van toelichting verduidelijkt. 5. Overige opmerkingena. In de memorie van toelichting (paragraaf 3.3) wordt opgemerkt
dat bij verwijtbaar verlies van een Wsw-dienstbetrekking, zoals bij ontslagname
zonder dat aan de voortzetting van de dienstbetrekking zodanige bezwaren zijn
verbonden dat de voortzetting ervan redelijkerwijs niet van de betrokken Wsw’er
kan worden gevergd, het normale maatregelenregime van de WW, de Wet WIA en
de WWB van toepassing is. Daar de Wsw specifiek is bedoeld voor personen van
wie is vastgesteld dat zij op grond van de ernst van hun arbeidshandicap duurzaam
niet voor reïntegratie naar de arbeidsmarkt in aanmerking komen, spreekt
het niet op voorhand vanzelf waarom bij verwijtbaar verlies van een Wsw-dienstbetrekking
het normale maatregelenregime van de WW, de Wet WIA en de WWB van toepassing
zou moeten zijn.De Raad adviseert de toelichting op dit punt te verduidelijken.b. Door artikel I, onderdeel F, wordt artikel 6 zodanig gewijzigd
dat het college in de daar genoemde gevallen, zo nodig in afwijking van titel
10 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, de dienstbetrekking opzegt. Deze
afwijkingsmogelijkheid is, aldus de toelichting, opgenomen omdat, indien een
Wsw-werknemer ziek is en bij periodieke herindicatie blijkt dat hij niet meer
tot de Wsw-doelgroep behoort, die persoon op grond van het huidige artikel
6 niet ontslagen kan worden, daar niet kan worden afgeweken van de opzegverboden
van titel 10 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek.Allereerst wordt in de toelichting niet gemotiveerd waarom de mogelijkheid
tot ontslag in dit verband zwaarder zou moeten wegen dan de algemene bescherming
tegen ontslag, die aan werknemers in specifieke omstandigheden wordt gegeven.
Vervolgens is niet duidelijk waarom de regering een mogelijkheid tot afwijking
van geheel titel 10 noodzakelijk acht, indien enkel beoogd is van een aantal
opzegverboden af te kunnen wijken. De Raad meent dat deze mogelijkheid tot
afwijking van titel 10 in elk geval moet worden beperkt tot de opzegverboden.
Ten slotte worden in de memorie van toelichting geen redenen aangedragen waarom
enerzijds het college zou moeten kunnen afwijken van de opzegverboden van
titel 10, terwijl anderzijds, indien de subsidie van de gemeente aan de werkgever
wordt ingetrokken, deze werkgever, die een begeleide werkplek beschikbaar
heeft gesteld, wel aan de opzegverboden is gehouden.De Raad adviseert in verband met het bovenstaande het voorstel aan te
passen en de toelichting aan te vullen.c. Op grond van het met artikel I, onderdeel F, voorgestelde artikel
6, tweede lid, zegt het college de dienstbetrekking op, indien: a. de werknemer
niet meewerkt aan een herindicatie overeenkomstig de daaromtrent bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur gestelde regels; b. de werknemer blijkens een
onaantastbaar geworden herindicatiebeschikking niet langer tot de doelgroep
behoort, en wel zodra voor hem een alternatieve opvangmogelijkheid feitelijk
beschikbaar is of door zijn toedoen niet beschikbaar komt, dan wel zodra hij
een aanbod tot passende arbeid onder normale omstandigheden heeft geweigerd,
en c. de werknemer niet meewerkt aan het behoud en bevorderen van zijn arbeidsbekwaamheid
en aan het verkrijgen van arbeid onder normale omstandigheden, voor zover
hij daartoe in staat wordt geacht.Het is naar het oordeel van de Raad niet consistent om – zonder
nadere redengeving – in deze gevallen het college wel te verplichten
om de arbeidsovereenkomst met zijn werknemer op te zeggen, terwijl de gevallen
a en c overeenkomstig artikel 7, vierde lid, niet gelden als reden voor het
beëindigen van de periodieke subsidie en de periodieke vergoeding voor
de noodzakelijk kosten van de begeleiding op de werkplek.De Raad adviseert de toelichting op dit aspect aan te vullen, of het voorstel
aan te passen.d. Op grond van het door artikel I, onderdeel H, gewijzigde artikel
9, tweede lid, zal, indien het aantal gerealiseerde arbeidsjaren uit dienstbetrekking
als bedoeld in de hoofdstukken 2 en 3 minder bedraagt dat het op grond van
artikel 8, tweede lid, vastgestelde minimumaantal arbeidsjaren, een bedrag
van de uitkering worden teruggevorderd dat wordt berekend aan de hand van
onder meer de factor A. A staat hier voor het op grond van artikel 8, tweede
lid, vastgestelde aantal bij de uitkering, bedoeld in artikel 8, eerste lid, behorende arbeidsjaren. Daar artikel 8, tweede lid, enkel spreekt over
de vaststelling van het bijbehorende minimumaantal arbeidsjaren en niet over
het vastgestelde aantal bij de uitkering behorende arbeidsjaren, is niet duidelijk
waar A precies voor staat.De Raad adviseert de bepaling te verduidelijken.Hetzelfde geldt voor de formules gehanteerd in de voorgestelde artikelen
7, tweede lid, onder b, en 10, derde lid, waar steeds gebruik wordt gemaakt
van een factor B, die staat voor het op grond van artikel 8, tweede lid, vastgestelde
aantal bij de uitkering, bedoeld in artikel 8, eerste lid, behorende arbeidsjaren
voor de gemeente waarvan de betrokkenen ingezetene is.Ook is onvoldoende duidelijk wat bij de vaststelling van het recht op
subsidie op grond van artikel 7, tweede lid, wordt bedoeld met factor D, ofwel
de voor het college rechtstreeks aan de subsidieverlening verbonden uitvoeringskosten,
omgerekend op jaarbasis en hoe dit bedrag bij de aanvraag van een periodieke
subsidie kan worden vastgesteld.De Raad adviseert het voorstel op dit punt aan te scherpen.Ten slotte is niet duidelijk waarom in de wettekst zelf niet expliciet
wordt bepaald, dat de uitkering voor de uitvoering van de Wsw aan gemeenten
zal worden verstrekt op grond van de verdeling van het aantal Wsw-geïndiceerden,
maar is gekozen voor delegatie.De Raad adviseert het voorstel op dit punt aan te passen, dan wel de voorgestelde
delegatie toereikend te motiveren.e. Door artikel I, onderdeel I, wordt in artikel 12 Wsw vastgelegd
dat het college van burgemeester en wethouders een indicatiebeschikking of
herindicatiebeschikking van een betrokkene kan intrekken. Dit betekent dat
het college de bevoegdheid heeft tot intrekking van een beschikking die is
genomen door het CWI op grond van artikel 11. Ten eerste is het bijzonder
dat een beschikking die is genomen door het ene bestuursorgaan, kan worden
ingetrokken door een ander bestuursorgaan. Daar komt bij dat de gronden voor
intrekking door het college niets te maken hebben met de vaststelling van
de arbeidshandicap van de betrokkene waarop de indicatiestelling door het
CWI ziet, maar zien op andere omstandigheden, zoals de weigering van passende
arbeid in dienstbetrekking onder aangepaste omstandigheden.De Raad adviseert, gezien het voorgaande, in de wet een onderscheid aan
te brengen tussen de bevoegdheid van het CWI tot het nemen van (her)indicatiebeschikkingen
en de bevoegdheid van het college van burgemeester en wethouders om een betrokkene
van de gemeentelijke lijst van geïndiceerden af te voeren.f. De formulering van het via artikel I, onderdeel N, gewijzigde
artikel 19 is niet precies. Het bestaande artikel spreekt over indicatie overeenkomstig
de hoofdstukken twee tot en met vijf. Het lijkt de bedoeling dat personen
die op de dag voorafgaand aan de inwerkingtreding van de (oorspronkelijke)
wet, 1 januari 1998, een dienstbetrekking hadden krachtens de Wet Sociale
Werkvoorziening, zoals deze toen luidde, niet worden ge(her)ïndiceerd
op grond van artikel 11, eerste lid, Wsw, tenzij zij daar zelf om verzoeken.De Raad adviseert de bepaling aldus te formuleren.5.a. In de memorie van toelichting wordt verduidelijkt dat het uitvoeringsorgaan
in het kader van de beslissing tot het al dan niet treffen van een maatregel
in verband met het verwijtbaar verlies van een Wsw-dienstbetrekking alle omstandigheden
van het geval zullen moeten wegen. Dat geldt overigens ook bij het verlies
van een niet-Wsw-dienstbetrekking. In die zin is dan ook sprake van het normale
maatregelenregime.b. Door artikel I, onderdeel F, wordt artikel 6 zodanig gewijzigd
dat het college in de daar genoemde gevallen, zo nodig in afwijking van titel
10 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, de dienstbetrekking opzegt. In de
memorie van toelichting is verduidelijkt dat voornoemde afwijkingsmogelijkheid
is opgenomen om ontslag mogelijk te maken van Wsw-werknemers wiens arbeidshandicap
dusdanig is verslechterd dat zij duurzaam niet in staat zijn om Wsw-arbeid
te verrichten en derhalve bij herindicatie niet meer tot de Wsw-doelgroep
worden gerekend. Enerzijds wordt hiermee voorkomen dat Wsw-werknemers die
eigenlijk niet meer tot de doelgroep behoren, en voor wie inspanningen gericht
op re-integratie naar Wsw-arbeid geen kans van slagen hebben, gedurende de
volledige duur van het opzegverbod een Wsw-arbeidsplaats bezet houden, waardoor
instroom vanaf de Wsw-wachtlijst van een andere Wsw-geïndiceerde op die
plek niet kan plaatsvinden. Anderzijds krijgen deze werknemers de mogelijkheid
om eerder door te stromen naar dagbesteding in het kader van de AWBZ, waarmee
hun maatschappelijke participatie wordt gewaarborgd. Gewaarborgd wordt dat
in het inkomen van de Wsw-werknemer voorzien blijft worden als na afgifte
van een onaantastbaar geworden herindicatiebeschikking de dienstbetrekking
door het college wordt opgezegd zodra dagbesteding in het kader van de AWBZ
feitelijk beschikbaar is dan wel als de persoon niet wil deelnemen aan dagbesteding.
In die gevallen is geen sprake meer van de loondoorbetaling bij ziekte of
gebrek, maar zal in het inkomen van de Wsw-werknemer tot 104 weken na aanvang
van de ziekte of het gebrek worden voorzien door ziekengeld op grond van de
Ziektewet. Na afloop van de 104 weken ontstaat eventueel het recht op een
arbeidsongeschiktheidsuitkering voor betrokkene of komt een tijdens de Wsw-dienstbetrekking
niet of niet geheel uitbetaalde arbeidsongeschiktheidsuitkering weer geheel
tot uitbetaling.Voorts is de mogelijkheid tot afwijking van titel 10 van Boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek beperkt tot de opzegverboden en is de mogelijkheid opgenomen
voor de werkgever om af te wijken van de opzegverboden indien de subsidie
van de gemeente aan de werkgever wordt ingetrokken (zie ook hierna bij onderdeel
c).c. Het niet meewerken van de werknemer aan een herindicatie overeenkomstig
de daaromtrent bij of krachtens algemene maatregel van bestuur gestelde regels
en het niet voldoen van de werknemer aan artikel 6, eerste lid, zijn toegevoegd
als reden voor het beëindigen van de periodieke subsidie en de periodieke
vergoeding voor de noodzakelijke kosten van begeleiding op de werkplek. In
geval van een dergelijke beëindiging kan de werkgever, zo nodig in afwijking
van de artikelen 670 en 670a van titel 10 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek,
de dienstbetrekking opzeggen.d. Met het begrip arbeidsjaren wordt het vastgestelde minimumaantal
arbeidsjaren bedoeld. De voorgestelde artikelen 7, tweede lid, onderdeel b,
9, tweede lid, en 10, derde lid, zijn verduidelijkt door de term «minimumaantal»
in te voegen voor de term «arbeidsjaren».De hoogte van de voor het college rechtstreeks aan de subsidieverlening
verbonden uitvoeringskosten kan per gemeente verschillen. Toegevoegd is dat
het aan de gemeenteraad is om de hoogte van deze kosten bij verordening vast
te stellen.De uitwerking van de huidige verdeelsystematiek voor het Wsw-budget is
geregeld in het vigerende Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid
werken. Bij de uitwerking van het wetsvoorstel is vastgehouden aan deze indeling,
waardoor in het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering sociale
werkvoorziening en begeleid werken de nieuwe verdeelsystematiek is opgenomen.e. Om een Wsw-indicatie te krijgen en te behouden gelden twee voorwaarden.
Ten eerste moet sprake zijn van een arbeidshandicap die gezien aard en ernst
binnen de doelgroepcriteria van de Wsw valt. De beoordeling hiervan is de
bevoegdheid van CWI als verantwoordelijk orgaan voor de uitvoering van de
Wsw-indicatiestelling. Alleen CWI kan derhalve besluiten bij (her)indicatie
geen Wsw-indicatie (meer) te verlenen wanneer betrokkene gezien de ernst van
zijn handicap niet meer tot de doelgroep behoort. Ten tweede moet de betreffende
Wsw-geïndiceerde bereid zijn de plichten die horen bij het gebruikmaken
van de Wsw-voorziening te vervullen. Het gaat dan om plichten als het aanvaarden
van een passende Wsw-arbeidsplaats of het meewerken aan herindicatie. Wanneer
betrokkene er blijk van geeft dit niet te willen, kan de gemeente de Wsw-indicatie
om die reden intrekken. Betrokkene kan dan geen rechten meer ontlenen aan
het hebben van de Wsw-indicatie. Zo zal betrokkene na intrekking van de Wsw-indicatie
op grond van die indicatie niet meer vrijgesteld kunnen worden van re-integratie-
en/of sollicitatieverplichtingen die voortvloeien uit een eventuele uitkering.
De bevoegdheid van de gemeente om een Wsw-indicatie in te trekken
is langs die lijn van een andere aard dan de bevoegdheid van CWI en staat
los van de beoordeling of betrokkene op grond van aard en ernst van de arbeidshandicap
tot de Wsw-doelgroep behoort. Overigens is het college op grond van artikel
4 van de vigerende Wet sociale werkvoorziening reeds gerechtigd om de Wsw-indicatie
in te trekken als een Wsw-geïndiceerde een passende Wsw-arbeidsplaats
weigert.f. De formulering van het via artikel I, onderdeel N, gewijzigde
artikel 19, eerste zin, is aangepast naar aanleiding van het advies van de
Raad. In afwijking van het advies wordt overigens verwezen naar artikel 11,
tweede lid, en niet naar artikel 11, eerste lid, van de Wsw, omdat artikel
11, tweede lid, specifiek gaat over herindicatie. Voorts is de tweede zin
komen te vervallen omdat deze door de verwijzing naar artikel 11, tweede lid,
overbodig is geworden.6. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.6. De redactionele kanttekeningen zijn verwerkt met uitzondering
van de eerste. In navolging van andere recente wetgeving van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is er om reden van toegankelijkheid en
overzichtelijkheid voor gekozen om de begripsbepalingen, opgenomen in het
voorgestelde artikel 1, eerste lid, in alfabetische volgorde op te nemen zonder
nadere aanduiding met letters.Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt om een aantal toevoegingen
te doen aan het wetsvoorstel op onderdelen waarvan na aanbieding van het wetsvoorstel
aan de Raad gebleken is dat het wetsvoorstel nog niet volledig of onvoldoende
duidelijk was.Artikel 6, tweede lid is dusdanig aangepast dat tevens wordt toegezien
op situaties waarin een Wsw-geïndiceerde Wsw-arbeid verricht in dienst
van een andere gemeente dan de gemeente waarin hij woonachtig is. In artikel
10, tweede lid was al geregeld dat het college van de gemeente waar betrokkene
woont de Wsw-arbeidsplaats die bij een andere gemeente is gerealiseerd dient
te financieren door het beschikbare Wsw-budget over te dragen aan het college
van die gemeente. In die gevallen waarin opzegging van de dienstbetrekking
op grond van artikel 6, tweede lid aan de orde is, kan het college van de
gemeente waar betrokkene woont echter niet overgaan tot het opzeggen van de
dienstbetrekking die betrokkene heeft met de andere gemeente. Met de aanpassing
van artikel 6, tweede lid, is geregeld dat in dergelijke gevallen het college
van de gemeente waar betrokkene woont het college van de gemeente waar betrokkene
werkt kan verzoeken de dienstbetrekking op te zeggen, en dat het laatstgenoemde
college gehouden is onverwijld aan dit verzoek tegemoet te komen. Dit aspect
is ook in de memorie van toelichting verduidelijkt.In artikel 7 is een lid ingevoegd waarmee wordt geregeld dat het college
voor een persoon die gebruik wenst te maken van een persoonsgebonden budget
op zijn verzoek ook een begeleidingsorganisatie kan inschakelen die met betrokkene
op zoek gaat naar een passende begeleid werkenplaats bij een reguliere werkgever.
De mogelijkheid om in het kader van het persoonsgebonden budget ook voor dit
doel een subsidie te verstrekken was onbedoeld nog niet opgenomen.Aan artikel 7 is tevens een lid toegevoegd waarmee wordt geregeld dat
de gemeenteraad bij verordening nadere regels moet stellen over de wijze waarop
het college vorm geeft aan het persoonsgebonden budget. Die regels dienen
in ieder geval betrekking te hebben op (a) de wijze waarop de hoogte van de
periodieke subsidie aan de werkgever dient te worden vastgesteld, (b) de hoogte
van de voor het college rechtstreeks aan de subsidieverlening verbonden uitvoeringskosten
omgerekend op jaarbasis, (c) de voorwaarden waaronder het college aan de werkgever
een vergoeding verstrekt voor de eenmalige noodzakelijke kosten van aanpassing
van de omstandigheden waaronder arbeid wordt verricht en (d) de voorwaarden
waaronder het college bereid is een begeleidingsorganisatie in te schakelen
die door de Wsw-geïndiceerde zelf is aangewezen. In artikel 8 is een derde lid ingevoegd, waarmee geregeld wordt dat onze
Minister de jaarlijks aan gemeenten beschikbaar gestelde uitkering na de toekenning
daarvan nog kan wijzigen. Deze bepaling ziet op de jaarlijkse compensatie
voor loon- en prijsbijstelling waarmee het Wsw-budget in de loop van het uitvoeringsjaar
kan worden verhoogd, en die normaal gesproken in de loop van het uitvoeringsjaar
aan het toegekende Wsw-budget van de gemeenten wordt toegevoegd. Zonder dit
lid zou er geen grond zijn waarop deze toevoeging aan het budget aan gemeenten
zou kunnen worden verstrekt.Ten slotte is in de memorie van toelichting aangegeven dat de beoogde
datum van inwerkingtreding van de wet 1 januari 2008 is.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van Hoof Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W12.06.0113/IV
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– Artikel I, onderdeel A. De begripsbepalingen opgenomen in artikel
1, eerste lid, als onderdelen met letters aanduiden.– Artikel I, onderdeel A. «Onder vernummering van het derde
tot het vierde lid» vervangen door: Onder vernummering van het derde
lid tot vierde lid.– Door artikel I, onderdeel I, worden in artikel 12, vierde lid,
vier soorten omstandigheden aangewezen die ertoe leiden dat de indicatiebeschikking
of herindicatiebeschikking van rechtswege vervalt. De eerste grond is dat
de betrokkene daartoe schriftelijk een verzoek doet. Het begrip «vervallen»
duidt op het van rechtswege teniet gaan van het rechtsgevolg, indien zich
een bepaald rechtsfeit voordoet. Indien een rechtsgevolg op verzoek teniet
wordt gedaan, is er echter geen sprake van het van rechtswege vervallen.– Artikel I, onderdeel G. In artikel 7, eerste lid, onder a, de
punt na de puntkomma weghalen.– Artikel I, onderdeel H. In de formule van artikel 9, tweede lid, «(C)»
vervangen door: C.– Artikel I, onderdeel I. Artikel 12, vierde lid, onder b, «aanvaard»
vervangen door: aanvaardt.– Artikel I N. In artikel 19, eerste volzin, de datum van inwerkingtreding
van die wet expliciet aanduiden en een specifieke verwijzing naar artikel
11, eerste lid, opnemen. Artikel 19, tweede volzin, herformuleren, zonder
gebruik te maken van het woord «echter». XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Kamerstukken II, 1995/96, 24 787, nr. 3, p. 52.XNoot1Toelichting bij artikel 10 van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening
en begeleid werken, Stb. 2004, 491.XNoot2WSW-statistiek 1e halfjaar 2005, Eindrapport, Research voor Beleid BV,
Leiden 8 februari 2006, p. 7.XNoot3WSW-statistiek 1e halfjaar 2005, Eindrapport, Research voor Beleid BV,
Leiden 8 februari 2006, p. 47.XNoot4Zie bijvoorbeeld de ervaringen opgenomen in de SZW-publicatie «Sw’ers
aan het werk bij SZW», Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
2006.XNoot1T.J. Veerman, B. Cuelenare, M. van Doorn, Wsw: Het proces van aanmelding
tot en met plaatsing. Raad voor Werk en Inkomen, Den Haag 2003, p. 40–41.XNoot1J. de Gruijteer, D.W.E van IJpen, Politiek-bestuurlijke sturing op de
sociale werkvoorziening. Alblasserdam/Dordrecht oktober 2002, p. 9. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30673-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl