Vaststelling begroting Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2008; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-VI, nr. 157

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VI nr. 157

29-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2008nr. 157VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 29 mei 2008De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
22 april 2008 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin van Justitie
over:– de brief van de minister van Justitie d.d.
12 februari 2008 over Lik-op-stuk (31 200 VI, nr. 110);– de brief van de minister van Justitie d.d.
18 april 2008 over Lik-op-stuk (31 200 VI, nr. 131).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Teeven (VVD) erkent dat het lik-op-stukbeleid
van het kabinet zorgvuldig is, maar van snel en effectief handhaven is geen
sprake. De criminaliteit daalt, maar de geweldscriminaliteit en de vernielingen
in openbare ruimten, waarop dit beleid nu juist van toepassing is, zijn toegenomen.
De beste vorm van preventie is een duidelijke repressie. Door voorbeelden
te stellen gaat ook de samenleving zich inspannen voor veiligheid.Tijdens het werkbezoek aan het College van procureurs-generaal zijn van
alle vormen van snelrecht voorbeelden gegeven, maar in welke arrondissementen
wordt nu gewerkt met snelrecht en waarom gebeurt dat niet in alle arrondissementen?
Daartegen zijn immers geen juridische beletselen. Het bieden van veiligheid
is een kerntaak van de overheid, maar het kabinet is niet verder gekomen dan
het nemen van maatregelen die ertoe moeten leiden dat criminaliteit wordt
voorkomen. Het kabinetsplan Veiligheid begint bij voorkomen schenkt volstrekt
onvoldoende aandacht aan de belangrijkste functie van het strafrecht, namelijk
het stellen van duidelijke grenzen en individuele voorbeelden om toekomstige
plegers van criminaliteit ervan te weerhouden een crimineel track record op
te bouwen. Vaak gaat het daarbij om jeugdige allochtone daders die overvallen
en andere geweldsmisdrijven plegen. De reactie van justitie en politie daarop
wordt naar het oordeel van de slachtoffers, de samenleving en de fractie van
de VVD als te soft, halfslachtig en soms contraproductief ervaren. Dat dit
gevoel vaak juist is, blijkt uit de recidivecijfers en de monitor Veelplegers
van het WODC van 2008. Elke uiting van gewelds- en overlastcriminaliteit vraagt
om een krachtige reactie van de overheid. Aandacht voor slachtoffers moet
in het lik-op-stukbeleid vanzelfsprekend1zijn en dus geen toevallige samenloop van omstandigheden. Getuigen die
hun verhaal doen bij de politie moeten op z’n minst in enigerlei mate
worden beschermd tegen rancuneus gedrag van verdachten of daders. Het slachtoffer
dat eigen lijf en leden beschermt in een noodweersituatie verdient bescherming
van de overheid. De VVD-fractie heeft daarom onlangs een wetsvoorstel voor
de versterking van de zelfverdediging ingediend. «Samen leven, samen
werken», het motto van dit kabinet, vereist een veilige leef- en werkomgeving,
maar het kabinet geeft het teruggewonnen veilige terrein snel prijs aan criminelen,
terwijl pal staan voor de effectiviteit van criminaliteitsbestrijding en aandacht
voor slachtoffers het primaire uitgangspunt moet zijn. Hoewel niet elke dader
van detentie een beter mens wordt, zijn de mogelijkheden om het gedrag te
beïnvloeden bij een langere detentie groter en is de samenleving in ieder
geval een tijd verlost van recidivisten. Juist de aanpak van recidivisten
vraagt om een lik-op-stukbeleid. Niet pappen en nathouden, maar doorpakken.
De heer Teeven doet een aantal concrete voorstellen om de criminaliteit effectief
te bestrijden en het vertrouwen van de inwoners in Nederland in de overheid
terug te winnen. Daaronder zijn: een effectief lik-op-stukbeleid voeren, daders
van ernstige delicten snel en streng straffen, altijd voorlopige hechtenis
toepassen bij geweldscriminaliteit, de wet wijzigen als dit daarvoor nodig
is, criminele vreemdelingen direct uitzetten, emotionele en materiële
schade verhalen op daders en soms op de ouders van de daders, kinderen uit
probleemgezinnen zo nodig heropvoeden, altijd hogere straffen bij recidive
toepassen en voortdurend zorgen voor voldoende celcapaciteit. Hij overhandigt
de voorzitter van de vaste commissie van Justitie de daarop betrekking hebbende
notitie van de VVD met de titel «Lik-op-stuk aanpak, waarom pakken wij
niet door»?De heer Çörüz (CDA) vindt
de plannen van het kabinet, 25% minder criminaliteit en 10%
minder recidive, ambitieus. Het zal alles op alles moet zetten om te voorkomen
dat jeugdigen in de criminaliteit terechtkomen. Het stellen van een goede
diagnose is daarbij essentieel, een vroegtijdige signalering de eerste stap.
De primaire verantwoordelijkheid voor de opvoeding van de kinderen ligt bij
de ouders en dus niet bij de Staat of de straat. Ingrijpen op jonge leeftijd
is van belang om te voorkomen dat bepaalde stoornissen uitgroeien tot criminaliteit.
De kosten van detentie zijn hoog: een jaar in de jeugdgevangenis kost 0,25
mln., terwijl de recidive dan nog 80% is. Het is dan ook van belang
om te werken met effectieve behandelprogramma’s.Om ouders aansprakelijk te kunnen stellen voor het gedrag van de jongere
wordt door de CDA-fractie een initiatiefwetsvoorstel voorbereid dat het mogelijk
maakt om de factuur voor opzettelijke vernieling bij de jongere dader of diens
ouders neer te leggen. Het is een goed idee om jongeren die wangedrag vertonen
desnoods door de politie thuis te laten brengen. De heer Çörüz
zou dan wel graag zien dat daarbij iemand aanwezig is van het Bureau Jeugdzorg,
opdat tegelijkertijd de hulpverlening wordt bepaald en adequaat op signalen
kan worden gereageerd. Politie en ook scholen zijn echter geen oppasmoeders.
Als zij twee of drie keer moeten inspringen, moet het mogelijk zijn om de
kosten daarvan via een bestuurlijke boete of binnen de APV op de ouders te
verhalen.Projecten zoals Doe effe normaal zijn goed, maar er moet wel tegen worden
gewaakt dat jongeren in allerlei goed bedoelde projecten worden geduwd en
er dan crimineler van worden. Wil een project landelijke subsidie krijgen
dan dient het een soort keurmerk te hebben. Gemeenten en provincies moeten
wel de mogelijkheid hebben om hun projecten aan te bieden.Bij een lik-op-stukbeleid hoort een snelle interventie. Ook jeugdige delinquenten
zijn calculerende burgers en zullen zich afvragen hoe groot de pakkans en
de opbrengst zijn. De pakkans moet daarom zo stevig mogelijk zijn. Juist bij
jeugdigen moet een direct causaal verband worden gevoeld tussen
daad en straf. Zaken die buitgemaakt zijn, moeten geconfisceerd kunnen worden,
zodat er geen opbrengst is. Het is verder van belang dat een verschijningsplicht
voor ouders op zittingen wordt gerealiseerd zoals is aangegeven in het amendement-Çörüz/Wolfsen.Jeugdigen komen tot wangedrag in een bepaalde omgeving en onder bepaalde
omstandigheden. Het is dan ook van belang om bij projecten ervoor te zorgen
dat ook deze factoren worden veranderd zodat de jeugdige niet opnieuw tot
wangedrag wordt bewogen. Hoe staat het met deze nazorg? Hoe staat het overigens
met het Rotterdamse experiment met het supersnelrecht?De heer Anker (ChristenUnie) vindt dat de
termen lik-op-stuk, snelrecht of supersnelrecht gemakkelijk worden gebruikt
als er in de samenleving iets gebeurt waarover men verontwaardigd is. Langzamerhand
komt daardoor de vraag op hoe langzaam het normale recht eigenlijk is dat
er zoveel snelrecht nodig is. Bij lik-op-stuk moet iemand op korte termijn
ter verantwoording worden geroepen voor een rechtbank. Vooral bij jongeren
kan het echter niet bij straffen blijven, maar moet er ook een kwalitatieve
benadering zijn. De heer Anker is dan ook enthousiast over een aanpak zoals
Doe effe normaal, waarbij de samenleving met jongeren die problemen maken
een afspraak maakt en hen daaraan met een stevige stok achter de deur probeert
te houden. Hij is benieuwd hoe het actieplan Overlast en verloedering zal
uitpakken.Naast een goede juridische aanpak is het bij lik-op-stuk van belang dat
ook naar andere factoren wordt gekeken. Veiligheidshuizen, Centra voor Jeugd
en Gezin en Zorg Advies Teams op scholen zijn goed, maar jongeren die niet
zoveel zicht hebben op de samenleving moeten het niet te moeilijk krijgen
doordat er zoveel organisaties zijn. Wie coördineert eigenlijk de hulpverlening
of neemt het voortouw voor een jongere die in de fout is gegaan? Het is belangrijk
dat een jongere die met justitie in aanraking is gekomen één
persoon als contactpersoon heeft die hem tijdens en na het traject begeleidt.
Op lokaal niveau zijn allerlei veiligheidshuisachtige zaken geregeld. Kan
daarmee worden volstaan of is altijd een veiligheidshuis nodig?De heer Anker vraagt de minister uiteen te zetten welke mogelijkheden
de justitiële keten heeft om snel te reageren en wat de verhouding is
tussen snelrecht en supersnelrecht. Uiteraard moet daarbij steeds zorgvuldige
rechtspraak plaatsvinden. Het liefst moet snel worden rechtgesproken als een
vorm van repressie, maar zeker bij heel jonge daders moet ook verder worden
gekeken omdat er wellicht meer aan de hand is. Preventie is daarom zeker ook
erg belangrijk. Ten slotte zegt de heer Anker veel te verwachten van de gedragsbeïnvloedende
maatregelen.De heer Van der Staaij (SGP) vindt het zo
gek nog niet dat de minister de Kamer een brief heeft geschreven over twee
incidenten: de vernieling van een ruit van een rijdende autobus door drie
jongens en het gebruik van verbaal geweld tegen een politieagent door een
12-jarig meisje. In de Kamer wordt vaak gesproken over de organisatorische
kant van de aanpak, maar voor burgers is het weinig zichtbaar wat in een concrete
casus het effect is van het overheidsbeleid. Door in de Kamer over een concrete
casus, desnoods een gefingeerde casus, te spreken, kan dat meer zichtbaar
worden en de heer Van der Staaij nodigt daartoe dan ook uit.Lik-op-stuk refereert vooral aan snel en stevig optreden. Het is van groot
belang dat het niet eindeloos duurt voordat op een concreet misdrijf of overtreding
stevig wordt gereageerd en dat iemand die op de verkeerde weg is echt een
halt wordt toegeroepen. Dat betekent niet hoe strenger hoe beter, maar wel
dat maatregelen het beoogde effect moeten hebben. De lik-op-stukbenadering
spreekt de heer Van der Staaij aan, zeker als het daarbij gaat om jeugdcriminaliteit.
Snel reageren heeft ook een pedagogisch effect. De snelheid zit
echter niet alleen in de eerste actie, maar moet worden voortgezet in de hele
keten van vervolging, berechting en ten uitvoer leggen. Hij pleit dan ook
voor snel (spatie) recht.Het is gebleken dat er behoefte is aan een zekere stroomlijning van de
verschillende snelrechtmogelijkheden. De procedure conform de artikelen 375
en 385 Strafvordering is in feite een papieren procedure die in de praktijk
minder werkt. Kan deze niet vereenvoudigd of verbeterd worden? Het lijkt zinvol
om de mogelijkheid te creëren om iemand in voorarrest of voorlopige hechtenis
te houden opdat hij snel ter zitting kan worden gebracht. Daardoor wordt een
onderbreking voorkomen op weg naar de snelle afdoening van de zaak ter zitting.
Hoe denkt de minister hierover? Het is goed dat snelrecht als een bijzondere
procedure in een aantal categorieën zaken wordt onderzocht, maar zorgvuldigheid
blijft van belang om te voorkomen dat de rechten van de verdediging in het
gedrang komen of dat een onnodig aantal vrijspraken moet worden gedaan. Het
lijkt de heer Van der Staaij dat er binnen deze voorwaarden nog volop mogelijkheden
zijn om snelrecht eerder tot regel te maken dan tot uitzondering. Voldoende
handhavingscapaciteit blijft altijd van belang.In zaken van jongeren of 12-minners moeten de ouders zoveel mogelijk
betrokken worden. De civiele ondertoezichtstelling wordt eigenlijk nog te
weinig toegepast in zaken waarin de ouders onwillig reageren of niet aanspreekbaar
zijn op het gedrag van jongeren. Wellicht kan dit instrument meer gebruikt
worden.De heer De Wit (SP) noemt het snel bestraffen
van een delict een belangrijk signaal naar de samenleving en naar de slachtoffers.
Daarnaast heeft snel straffen vermoedelijk een gunstig effect op de algemene
en de speciale preventieve werking van het strafrecht. Op de dader zelf zal
een spoedige bestraffing meer indruk maken dan vervolging of straf die maanden
later volgt. Snel straffen moet dan ook de norm zijn, maar dat mag niet ten
koste gaan van de zorgvuldigheid.Tegen de speciale procedure op grond van artikel 375 Strafvordering zijn
nogal wat bezwaren, zoals het verlies van capaciteit wegens het plannen van
de zitting bij de rechterlijke macht of het mogelijk in gedrang komen van
de rechten van de verdediging. Er is dan bovendien te weinig tijd om externe
rapportages te laten maken. Bij een berechting binnen de termijn van de inverzekeringstelling
spelen deze bezwaren al minder een rol en nog minder als de berechting plaatsvindt
binnen de bewaringstermijn van 14 dagen of de gevangenhouding van 44 dagen.
Zorgvuldigheid blijft echter van belang omdat het OM de kans moet krijgen
met een volledig dossier te werken. Anders wordt de kans op vrijspraak groter.
De rechten van de verdachte, zoals het recht op een advocaat, moeten ook worden
geëerbiedigd. Soms moeten stukken worden vertaald, moet een tolk worden
ingeschakeld of is tijd nodig om getuigen te kunnen horen. Een verdachte kan
ook dronken zijn, wat het niet goed mogelijk maakt om hem te horen. Supersnel
rechtspreken is dus niet altijd mogelijk. De heer De Wit sluit zich dan ook
aan bij het verzoek van de heer Van der Staaij om te bezien of de gronden
voor voorlopige hechtenis kunnen worden uitgebreid. Het toepassen van supersnelrecht
levert mogelijk ook problemen op voor de reclassering. Als een officier van
justitie een advies van de reclassering noodzakelijk acht, moet daarvoor tijd
worden genomen. Dat advies kan immers belangrijk zijn voor het toepassen van
de juiste strafmaat door de rechter.Er moet aandacht blijven voor het verkorten van de doorlooptijden. De
streefnorm wordt slechts in 55% van de gevallen gehaald. Waarom de
doorlooptijden bij de rechterlijke macht stagneren wordt onderzocht, maar
de heer De Wit vraagt zich af of dat voldoende is. Kan de minister aangeven
waardoor deze lange periodes worden veroorzaakt?Als een veelpleger gearresteerd wordt, is het van belang om de voorgeschiedenis
van deze persoon te weten. Daardoor kan een passende straf worden
bepaald die hoort bij de mate waarin hij in herhaling is gevallen. Het opleggen
van een straf is echter niet voldoende. Gedragsinterventies en nazorg zijn
hierbij ook van belang en daar ontbreekt het vaak aan. Ook bij jeugdige delinquenten
is het van belang dat de achtergrond van het gedrag wordt nagetrokken. De
heer De Wit heeft de indruk dat een vroegtijdige betrokkenheid bij jeugdzorg
of jeugdreclassering een hoop ellende kan veroorzaken. Hoe denkt de minister
hierover?De heer Heerts (PvdA) is het op hoofdlijnen
eens met de verschillende vormen van aanpak, zoals het Rotterdamse Niemand
weg zonder overleg. De fractievoorzitter van de PvdA in Rotterdam heeft voorgesteld
om vooral bij jeugdige criminelen van 11 of 12 jaar ook eens naar de
achtergrond te kijken van deze jeugdigen, en dan verder dan het gezin. De
burgemeester van Utrecht heeft voorgesteld om 11- en 12-jarigen vroegtijdig
van straat te halen en bij de ouders af te leveren. Wat vindt de minister
van deze voorstellen en wat gebeurt er als ook de ouders met criminele activiteiten
in verband gebracht kunnen worden?Snelrecht gaat soms zo snel dat de schade die moet worden verhaald op
de daders nog niet bekend is. Komt dit incidenteel voor en heeft de minister
daar voorbeelden van? De minister zegt naar aanleiding van de motie-Teeven/Heerts
(28 684, nr. 125) in gesprek te zijn met de Raad voor de rechtspraak,
de Orde van Advocaten en het College van procureurs-generaal en voor de zomer
aan de Kamer hierover te rapporteren. Kan de minister ook dan al concrete
maatregelen noemen?In hoeverre wordt het lik-op-stukbeleid verankerd in het actieplan Overlast
en verloedering van BZK en is een en ander ook afgestemd met de veiligheidshuizen?
De heer Heerts zou graag in de loop van het jaar een soort stroomschema ontvangen
waaruit blijkt wanneer iets onder het strafrecht valt, wat dan de middelen
en mogelijkheden zijn van de rechter, welke mogelijkheden het schikkingsbeleid
van het OM of van de politie dan bieden en welke bestuursrechtelijke mogelijkheden
er dan zijn.De heer De Roon (PVV) vindt de aanpak van
jeugdcriminaliteit op dit moment niet doortastend genoeg. De aanpak die bijvoorbeeld
wordt genoemd in Niemand weg zonder overleg is een soort bureaucratische lik-op-stuk
omdat alleen maar overleg plaatsvindt. Een dader zou in beginsel niet weg
mogen gaan alvorens een strafrechtelijke sanctie is toegepast die zichtbaar
is voor de samenleving. Voorkomen moet worden dat jeugdige daders uitgroeien
tot straatterroristen. Alleen als snel en consequent wordt gestraft zal de
jongere de relatie ervaren tussen het begane misdrijf en de daarop volgende
straf. Wegsturen met een oproep voor een zitting is onvoldoende. Een dossier
alleen maar bij een andere zaak voegen die veel later dient, is ook niet voldoende.In een veiligheidshuis wordt de probleemsituatie van elk individu in zijn
totaliteit bekeken en aangepakt. Daar kan de heer De Roon zich in vinden,
maar in een veiligheidshuis zouden ook een rechter, een advocaat en een lid
van het OM aanwezig moeten zijn zodat in alle zaken die zich daarvoor lenen
ter plaatse rechtgesproken kan worden.Ouders die tekortschieten bij het opvoeden van hun kinderen moeten in
een proces kunnen worden aangesproken. Als snelrecht bij minderjarigen wordt
toegepast, zouden de ouders van het werk of van huis gehaald moeten kunnen
worden om hierop door de rechter te worden aangesproken. Nu bepalen allerlei
bureaucratische procedures wanneer een zaak aan de orde komt; ouders komen
niet op een zitting terwijl zij wel zijn opgeroepen, dan wordt de zaak aangehouden
en bij wederom niet verschijnen kan nog een bevel van medebrenging volgen.
Dat is het paard achter de wagen spannen. Uiteraard is zorgvuldigheid geboden,
maar de snelheid moet vooropstaan en de ouders, reclassering, advocaat enz.
moeten zich daaraan aanpassen. Zeker bij minderjarigen, maar ook bij meerderjarige verdachten is naming
and shaming van belang. In het voorbeeld van de vernielde ruit van de autobus
moet niet worden volstaan met het voor de rechter brengen en een straf opleggen,
maar dient ook creatief te worden omgegaan met naming and shaming. Bijvoorbeeld
door foto’s van de daders met een vermelding van de aan hen opgelegde
straf op bill boards te plakken bij de desbetreffende bushalte en in de bussen.Allochtone criminelen dienen in het kader van het lik-op-stukbeleid het
land uitgezet te worden. Zij dienen te worden vastgehouden tot de straf is
uitgesproken en vervolgens uitgezeten. Vervolgens moeten zij vastgehouden
blijven worden tot zij het land uit zijn.Antwoord van de ministerDe minister herinnert eraan dat «lik-op-stuk»
en «snelrecht» geen nieuwe begrippen zijn, maar in feite stoelen
op een verandering die al begin jaren negentig binnen het Openbaar Ministerie
is doorgevoerd. Toen is bijvoorbeeld al werk gemaakt van de gedachte van aanhouden
en uitreiken (AU) en een eind gemaakt aan de gedachte dat zaken behandelen
bij het OM iets is dat van de stapel links naar de stapel rechts gaat. Het
kernpunt is eigenlijk prioriteiten stellen binnen de aanhoudende werkvoorraad
van het OM. Op dit punt zijn nog verdere initiatieven mogelijk. Voor een aantal
onderdelen vergt dat overleg met de Raad voor de rechtspraak. Dat overleg
vindt ook plaats en de raad is al aan het onderzoeken welke praktische mogelijkheden
er zijn. De minister verwacht de Kamer op de aangegeven tijdstippen over de
resultaten hiervan en de verdere aanpak te kunnen berichten. Het OM is in
de jaren negentig prioriteiten gaan stellen en heeft daarbij verschillende
methoden gebruikt. De minister noemt de verdeling van zaken tussen officieren
van justitie met verschillende taken, de taakverdeling tussen de arrondissementsparketten
in het landelijke en het functionele pakket en het geven van voorrang aan
specifieke zaken. Zoals in de brief van 18 april (31 200-VI, nr.
131) is aangegeven, zijn er verschillende varianten van snelrecht en doen
zich bepaalde knelpunten voor die deels betrekking hebben op de capaciteit
bij de zittende magistratuur of op de mogelijkheid om zaken voldoende rijp
ter zitting te brengen. Het heeft namelijk geen enkele zin om een zaak snel
op de zitting te brengen als met succes het verweer kan worden gevoerd dat
de zaak zich niet leent voor afdoening op de snelrechtzitting. Daarom wordt
gezocht naar mogelijkheden om daar verbetering in te brengen.Op allerlei manieren wordt lik-op-stuk, snelrecht en ander beleid toegepast.
De snelheid van reageren is daarbij het leidende gezichtspunt. Bovendien gaat
het niet alleen om zaken ter zitting brengen, maar ook om het direct optreden
van de politie met andere methoden van handhaving. De Wet op de OM-afdoening
zal op dit vlak mogelijkheden bieden. De zorgvuldigheid vereist dat een zaak
ter zitting bewezen dient te worden, dat de verdachte in staat moeten worden
gesteld de verdediging te regelen, dat er voldoende informatie beschikbaar
is of, bij jeugdigen, dat de ouders bij de zaak worden betrokken. De reactie
moet echter ook effectief zijn en een bijdrage leveren aan het voorkomen van
herhaling van strafbaar gedrag. De minister verwijst hierbij naar zijn brief
van 6 november 2007 over het project Veiligheid begint bij voorkomen.De minister heeft kennisgenomen van de notitie die de heer Teeven heeft
overhandigd. Hij zegt nog aan te geven welke onderdelen daarvan als analytisch
kader kunnen worden gebruikt, als ondersteuning van het beleid worden gezien
of kunnen worden verwelkomd als goede suggesties voor een aanvulling van het
beleid of om een andere reactie vragen.De doelstelling van de brief van 18 april blijft onverminderd een
op de persoon gerichte aanpak van risicojongeren en recidivisten. De minister
kan zich allerminst vinden in de gedachte dat een onderscheid moet worden
gemaakt tussen een harde en een zachte aanpak. Preventie wordt ingebouwd
in repressie. In een daadwerkelijk voelbare en herkenbare reactie op onrechtmatig
gedrag wordt ook gezorgd voor preventie van de herhaling. Dit krijgt onder
meer gestalte door de veiligheidshuizen en door er in andere vormen van afstemming
voor te zorgen dat op strafbaar gedrag terstond wordt gereageerd. Dat gebeurt
bijvoorbeeld door zorginstellingen en verslavingshulp en door de behandeling
van gedragsstoornissen een plaats te geven in de gedragsbeïnvloedende
maatregel en in een meer traditionele vorm van straf. Daarom is het patroon
in werking gezet van afspraken tussen justitie, zorginstellingen en psychische
zorg en een samenwerking tussen justitie, gemeenten en zorginstellingen. Deze
heeft een niet eerder vertoonde intensiteit in het beleid gekregen.Over de uitbreiding van de voorlopige hechtenis merkt de minister op dat
al eerder is duidelijk gemaakt dat het kabinet bereid is om de mogelijkheid
te onderzoeken van een rubricering van strafbare feiten uit het oogpunt van
toepasbaarheid van voorlopige hechtenis. Hij verwijst verder naar zijn brief
over het wetgevingsproject Strafvordering 2011. De afgelopen tien jaar heeft
een verdubbeling plaatsgevonden van het aantal detentiezaken met toepassing
van voorlopige hechtenis of bezwaren. Ook het aantal schadevergoedingsverzoeken
wegens de toegepaste voorlopige hechtenis is toegenomen. Als de voorlopige
hechtenis niet wordt gevolgd door een bevestiging daarvan in een minstens
even lange veroordeling tot vrijheidsstraf, volgt immers een schadevergoedingszaak.
Dat hoort erbij. 80% van de toekenning heeft betrekking op nadien onterecht
gebleken detentie. Of er praktisch gezien nog beletselen zijn tegen een uitbreiding
van de voorlopige hechtenis zal worden beoordeeld in het kader van het wetgevingsproject
Strafvordering 2011.Alle arrondissementsrechtbanken voeren op dit moment een inventarisatie
uit naar de wenselijkheid en de toepasbaarheid van het snelrecht. Dit is nodig
uit het oogpunt van stroomlijning. Dit zal nog voor de zomer leiden tot een
concreet voorstel van de minister. Hij voert overleg met de Raad voor de rechtspraak
en met het College van procureurs-generaal om een goed zicht te krijgen op
de verschillende vormen en mogelijkheden tot het toepassen van snelrecht en
supersnelrecht. In diverse steden wordt gewerkt met snelrecht en het snelrecht
wordt ook in diverse vormen toegepast. De minister kan zich voorstellen dat
er goede redenen zijn om bijvoorbeeld de grote steden en andere steden met
een specifieke problematiek voorrang te geven. Het toepassen van snelrecht
en supersnelrecht is ook een kwestie van het stellen van prioriteiten. Als
alles prioriteit wordt gegeven, wordt ook niets meer prioriteit gegeven. Juridische
belemmeringen voor het toepassen van snelrecht ziet de minister niet. Het
is goed mogelijk om hierover op lokaal niveau afspraken te maken en dat wordt
ook gedaan.Een goede afstemming in de veiligheidshuizen is van belang voor een snelle
aansluiting op het traject van de zorg. Dit blijkt in de diverse arrondissementen
verschillend te zijn al naar gelang de mate waarin de zorginstellingen aansluiting
hebben gevonden bij justitie. Juist daarom wordt gewerkt aan een gerichte
bevordering van de totstandkoming van veiligheidshuizen in het gehele land.
De aansluiting van de zorgsector op de veiligheidshuizen wordt gezien als
een sleutelfactor in de inrichting van besluitvormingsprocessen. De doelstelling
is dan ook om de komende tijd een landelijk netwerk van veiligheidshuizen
te realiseren. Werken met OM-afdoening leidt tot een verdere bijdrage aan
de versnelling. Dit wordt niet snelrecht of supersnelrecht genoemd, maar het
heeft wel hetzelfde effect. De geïntensiveerde samenwerking met gemeenten
en zorginstellingen is een groot winstpunt voor de kwaliteit van de rechtshandhaving,
van het optreden tegen criminaliteit en overlast. Voor de jeugdzorg werkt
de minister samen met de minister voor Jeugd en Gezin.De Veiligheidsmonitor 2008 wordt op 24 april gepubliceerd. De cijfers
over de criminaliteitsontwikkelingen kunnen daaruit worden afgeleid. Er is
wel een verhoogde aangiftebereidheid en dat is goed nieuws. In het programma voor de aanpak van jeugdcriminaliteit wordt erkend dat
het belangrijk is om de criminaliteit gepleegd door 12-minners, die niet onder
het jeugdstrafrecht vallen, te erkennen. Daarom is op dit vlak een aantal
gerichte initiatieven genomen. Een ervan is een sluitende registratie in de
politiesystemen van strafbare feiten gepleegd door 12-minners. Een ander initiatief
is een goede screeningsmethode om te bepalen welke 12-minners met politiecontacten
tot een risicogroep behoren. Een derde is de vergroting van de kennis van
en het inzicht in methoden om invloed uit te oefenen op gedrag waartegen strafrechtelijk
kan worden opgetreden, zoals bijsturen in de opvoeding of ingrijpen in de
gezinssituatie. Dit laatste is een buitengewoon belangrijk onderdeel van een
gericht preventiebeleid. Een flink deel van de criminaliteit, overlast en
recidive wordt veroorzaakt door een crimineel hyperactieve groep tussen de
14 en 24 jaar. Voortekenen zijn soms al op eerdere leeftijd aanwezig. De VU
heeft onlangs de tussenstand gepresenteerd van een onderzoek door verschillende
universiteiten. Daarbij wordt een methode gevolgd die is ontleend aan een
Amerikaans onderzoek waarbij is gebleken dat het mogelijk is om al op zeer
jonge leeftijd inzicht te krijgen in factoren die tot crimineel gedrag leiden
en wat kan worden gedaan om doorgroei naar echte criminaliteit te voorkomen.
Bij 12-minners gaat het niet alleen om informatie die bijvoorbeeld door scholen
wordt gegeven over wangedrag of spijbelen, maar ook om het onmiddellijk waarnemen
van situaties. De 12-minner houdt zich bijvoorbeeld op bij oudere broers of
vrienden of hangt op straat rond terwijl dat niet zou moeten en al helemaal
niet in een bepaald gezelschap. Naar aanleiding van dit onderzoek wil de minister
bevoegdheden creëren om in deze situaties direct te kunnen ingrijpen.
De minister noemt in dezen de jongere door de politie naar huis brengen en
het zo mogelijk aanspreken van de ouders/opvoeders op hun verantwoordelijkheid,
blootstelling aan een sanctie of ingrijpen in een gezinssituatie met een maatregel
van jeugdbescherming. Hierbij dienen de instellingen voor jeugdzorg en jeugdbescherming
betrokken te worden. De minister verwijst hierbij ook naar het screeningsinstrument
Prokid. Ook in het actieplan Overlast en verloedering is op de 12-minners
ingegaan. Voor de zomer wordt nagegaan of een civiel pakket voor de aanpak
van 12-minners volstaat dan wel of nadere maatregelen in het kader van strafrecht
nodig zijn.De Erkenningscommissie gedragsinterventies justitie heeft voor jeugdigen
tien gedragsinterventies erkend of voorlopig erkend. De minister verwacht
dat voor jeugdigen nog tien tot vijftien programma’s aan de erkenningscommissie
worden voorgelegd. Voordat dit gebeurt dienen de programma’s op een
toetsbare wijze te worden uitgeschreven zodat de commissie weet welke ervaringsgegevens
ten grondslag kunnen worden gelegd aan de toetsing daarvan. Dit past bij het
evidence based werken, bij het toepassen van strafmaatregelen en executiemodaliteiten,
bij modaliteiten van tenuitvoerlegging van straffen en bij maatregelen binnen
de justitiële sfeer. De aansluiting met de zorginstellingen is daarbij
nodig en daarom wordt hiervoor zorg ingekocht en is de samenwerking tussen
justitie en de zorginstellingen geïntensiveerd.In Rotterdam wordt het snelrecht vooralsnog toegepast bij veelplegers.
Tot nu toe zijn tien zaken op deze manier afgehandeld. Alle zijn geëindigd
in veroordelingen. De ervaring in Rotterdam leert dat zaken van geweld tegen
hulpverleners zich lastiger voor snelrecht lenen omdat de slachtoffers vaak
een Terwee-vordering willen indienen. Bekeken wordt in hoeverre de civiele
voeging in het strafproces de toepassing van snelrecht in de weg zit.De doorlooptijden in de processen zijn al versneld. In 2001 werd 41%
van de opgemaakte processen-verbaal binnen een maand na verhoor ter kennis
van het OM gebracht. In 2007 was dat 74%. Het percentage zaken waarin
het OM binnen 3 maanden na het eerste verhoor een beslissing neemt over de
afdoening is gestegen van 36 in 2001 naar 77 in 2007. Hetpercentage
zaken waarin de rechter binnen 6 maanden na het eerste verhoor een vonnis
oplegt, is gestegen van 36 naar 57. Om de doorlooptijden te verbeteren wordt
in het kader van het programma Aanpak jeugdcriminaliteit samen met het OM
en de Raad voor de rechtspraak een uitgebreide analyse gemaakt van de huidige
doorlooptijden bij alle betrokken ketenpartners en van de knelpunten. Er volgt
ook nog een onafhankelijk onderzoek naar de problemen. Dit zal zich in eerste
instantie richten op de eerstelijnsafdoening in strafzaken, maar ook wordt
bezien of normtijden kunnen worden ontwikkeld naast de bestaande tijden voor
hoge beroepen en executie van vervangende hechtenis. In overleg met het OM
en de Raad voor de rechtspraak zal op basis van de onderzoeksresultaten worden
bepaald hoe een verdere versnelling van de doorlooptijden in jeugdstrafzaken
kan worden gerealiseerd.Het algemeen publiceren van foto’s van daders heeft te veel weg
van een maatregel ter bestraffing, terwijl het een maatregel is van opsporing
en voorkoming. De minister wil het vanuit dat oogpunt blijven bezien.Nadere gedachtewisselingDe heer Teeven (VVD) dankt de minister voor
zijn bereidheid om in te gaan op de door hem overhandigde notitie. Bij het
weekendarrangement of bij het snelrecht en supersnelrecht is het probleem
de termijn van voorlopige hechtenis. Als iemand op vrijdag wordt aangehouden
en in verzekering gesteld vindt de rechter niet altijd dat de termijn van
inverzekeringstelling kan worden gebruikt om iemand vast te houden tot de
zitting. Kan de minister nu al zeggen of hij bereid is om op dit punt een
wetswijziging voor te bereiden?Ziet de minister mogelijkheden om in grote arrondissementen zittingen
op locatie te doen, bijvoorbeeld in stadsdelen waar de zaak van niet gedetineerde
verdachten kan worden weggewerkt op een zitting?In Amsterdam bijvoorbeeld is de Stichting slachtofferhulp niet meer gevestigd
op de politiebureaus maar bij de ketenunits. De voegingsformulieren in verband
met de Wet-Terwee worden door deze stichting behandeld en niet meer door het
parket, wat vertraging oplevert. Is het niet handiger om de Stichting slachtofferhulp
te vestigen op de politiebureaus?De heer Çörüz (CDA) vraagt
hoe de gemeenten op de hoogte worden gesteld van het bestaan van de erkenningscommissie,
zodat ook zij hun projecten daar kunnen aanbieden.Het lijkt hem goed dat één kinderrechter zowel de civiele
zaak als de strafrechtelijke zaak afhandelt. Hoe staat het met de landelijke
uitrol van deze «integrale» kinderrechter?De heer Anker (ChristenUnie) benadrukt dat
repressie belangrijk is. De overheid moet laten zien dat het menens is, maar
preventie ligt in het verlengde hiervan.Potentiële jonge daders kunnen tussen wal en schip raken doordat
er veel verschillende organisaties zijn met verschillende manieren van communiceren.
Hij vraagt de minister ook te kijken naar de informatievoorziening zodat echt
wat wordt bereikt.De heer Van der Staaij (SGP) pleit ervoor
te bezien hoe je voorlopige hechtenis precies vorm kunt geven zodat deze aansluit
bij de wens tot snelrecht.De VNG ziet de veiligheidshuizen niet als een doel op zichzelf en heeft
bezwaar tegen een landelijke verplichting tot het instellen van veiligheidshuizen
omdat deze nu in feite op verschillende manieren worden vormgegeven. Kan de
minister aangeven wat het draagvlak is voor deze veiligheidshuizen? De heer De Wit (SP) vraagt welke belemmering
de rechterlijke macht ondervindt bij het versnellen van de doorlooptijden.
Hij benadrukt het belang van de nazorg.De heer Heerts (PvdA) spreekt zich uit voor
het benoemen van één casemanager in de veiligheidshuizen.De heer De Roon (PVV) is het eens met de minister
dat de veiligheidshuizen een soort clearing house voor besluitvorming moeten
zijn. Hij pleit ervoor om van deze huizen ook een actiehuis te maken, zodat
zij een rol kunnen spelen bij rechtspraak in de buurt.De minister zegt dat in Maastricht ervaring
is opgedaan met berechting in de buurt. Daar is men enkele jaren geleden mee
gestopt, om redenen van veiligheid, maar ook omdat het geen goed punt was
voor gezagvolle rechtspraak. Hij is bereid om te bezien of hieraan toch nog
een nuttige toepassing kan worden gegeven.Het situeren van de slachtofferhulp dicht bij het parket heeft ook voordelen,
zoals bij de ondersteuning van het slachtoffer ter zitting. Het OM heeft in
de recentelijk aangenomen wetgeving ook een belangrijke rol gekregen. Het
idee dat de heer Teeven in dezen heeft geuit, zal worden betrokken bij het
voorstel voor het landelijk inrichten van een slachtofferinformatiepunt.In zeven arrondissementen doen kinderrechters civiele zaken en strafzaken
gecombineerd af. De rechtbanken zijn vrij in hun interne organisatie, maar
de toegevoegde waarde is er wel degelijk. Er wordt gewerkt aan een ruimere
uitwisseling van gegevens van jeugdigen tussen de diverse kamers.De inzet is erop gericht om de verschijningsplicht van ouders ter zitting
en andere vormen van betrokkenheid te ontdoen van een zweem van vrijblijvendheid.
Als het thuisbrengen van 12-minners niet wordt gevolgd door het nemen van
verantwoordelijkheid en er doet zich een herhaling voor, zijn verschillende
typen reacties denkbaar zoals ondersteuning van of ingrijpen in de gezinssituatie,
een bestuurlijke boete of een ondertoezichtstelling in het kader van het Burgerlijk
Wetboek en de Wet op de jeugdzorg.De ketenpartners van justitie, HALT, de Raad voor de Kinderbescherming,
Jeugdinrichtingen, Jeugdreclassering enz., kunnen interventies aanbieden aan
de erkenningscommissie. De interventies van gemeenten kunnen worden aangeboden
bij de erkenningscommissie van het Nederlands Jeugdinstituut. De minister
voor Jeugd en Gezin zorgt ervoor dat dit beter bekend wordt gemaakt.De gedachte dat veiligheidshuizen actiehuizen moeten zijn spreekt de minister
aan. Niet in alle gemeenten hoeft een veiligheidshuis te komen, maar er moet
wel voor alle regio’s een veiligheidshuis beschikbaar zijn. In de veiligheidshuizen
zit in ieder geval één persoon voor de jeugdbescherming die
bekijkt wat de juiste maatregel voor de jeugdzorg is. Ook na de besluitvorming
wordt de jongere door deze persoon gevolgd.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Azough (GroenLinks),
Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Teeven (VVD),
Verdonk (Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD),
Kuiken (PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker
(ChristenUnie).Plv. leden: Uitslag (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers
(VVD), Smeets (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer
(SP), Halsema (GroenLinks), Dijsselbloem (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Jan de Vries (CDA), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Fritsma (PVV),
Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA),
Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (ChristenUnie).XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-VI-157.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl