Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Slovenië inzake sociale zekerheid; Brief minister voor het ter stilzwijgende goedkeuring overleggen van het verdrag met Slovenië
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28673, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-11-2002

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28673 nr. 1;53

08-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende notaI. ALGEMEENII. HOOFDLIJNENIII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGTitel I Algemene bepalingenTitel II Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgevingTitel III Regels voor uitkeringen en verstrekkingenTitel IV Diverse bepalingenTitel V Overgangs- en slotbepalingenIV. SLOTPROTOCOLV. ADMINISTRATIEF AKKOORDVI. KONINKRIJKSPOSITIE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28673Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 673Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Slovenië
inzake sociale zekerheid, met Slotprotocol en Administratief Akkoord; Ljubljana,
22 maart 2000nr. 53nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 november 2002Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 12 november 2002.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 12 december 2002.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 22 maart 2000 te Ljubljana totstandgekomen verdrag tussen het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Slovenië inzake sociale zekerheid,
met Slotprotocol en Administratief Akkoord (Trb. 2000, 47 en Trb. 2001, 20).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. G. de Hoop Scheffer Toelichtende notaI. ALGEMEENVoormalig Joegoslavië was één van de landen waarmee
het Koninkrijk een sociaal zekerheidsverdrag heeft gesloten. Het op 1 juni
1956 te 's-Gravenhage totstandgekomen Algemeen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Federale Volksrepubliek Zuidslavië inzake sociale
verzekering (Trb. 1956, 85) trad op 1 april 1957 in werking. Naar aanleiding
van de vele wijzigingen in de wetgeving van beide landen en gelet op de op
9 maart 1970 te Belgrado totstandgekomen Overeenkomst tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Socialistische Federatieve Republiek Zuidslavië
inzake de regeling van de tewerkstelling van Zuidslavische werknemers (Trb.
1970, 50) kwam op 11 mei 1977 te Belgrado tot stand het Verdrag inzake
sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Socialistische
Federatieve Republiek Joegoslavië (Trb. 1977, 156), dat op 1 april
1979 in werking is getreden.Op basis van het wervingsverdrag van 1970 waren vooral personen uit Kroatië
en in mindere mate uit Slovenië, Servië en de overige republieken
van voormalig Joegoslavië in Nederland komen werken. In een aantal gevallen
zijn zij ook met hun gezinnen in Nederland komen wonen. Het werven van arbeidskrachten
is rond 1980 beëindigd.Voordat de oorlog in 1991 uitbrak bestond de Joegoslavische
gemeenschap in Nederland uit circa 15 000 personen.Na het uiteenvallen van de Federatieve Socialistische Republiek Joegoslavië
en de vorming van de nieuwe republiek Slovenië hebben de Nederlandse
regering en de regering van Slovenië besloten de sociale zekerheidsrelaties
voorlopig voort te zetten op basis van het Nederlands-Joegoslavisch Verdrag
van 1977, zulks in afwachting van de totstandkoming van een nieuw verdrag
tussen de beide landen. In de preambule genoemde brievenwisseling van 18 maart
1992 en 21 april 1992 die heeft plaatsgevonden tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek van Slovenië wordt de noodzaak en de
totstandkoming van onderhavig verdrag onderschreven.In verband met de inwerkingtreding van de Wet Beperking Export Uitkeringen
(Wet van 27 mei 1999, Stb. 250, hierna te noemen: Wet BEU) en de Wijzigingswet
Beperking Export Uitkeringen (Wet van 22 december 1999, Stb. 594) met
ingang van 1 januari 2000, zijn in het verdrag handhavingsbepalingen
opgenomen die een betere controle op de rechtmatige verstrekking van uitkeringen
mogelijk maken. Op grond van de Wet BEU bestaat slechts recht op een Nederlandse
sociale zekerheidsuitkering als een persoon in Nederland woont, of in een
land waarmee een verdrag is gesloten met adequate handhavingsafspraken. Met
het opnemen van de handhavingsbepalingen in dit verdrag is met betrekking
tot personen die in Slovenië wonen, voorzien.Bij deze toelichtende nota is als bijlage een samenvatting van het Sloveense
sociale zekerheidsstelsel gevoegd.II. HOOFDLIJNENAls de belangrijkste elementen uit het thans aan de orde zijnde Verdrag
zijn de volgende te noemen.– Een gelijkstelling van de nationaliteit van de ene Verdragsstaat
met de nationaliteit van de andere Verdragsstaat, indien het sociale verzekeringsstelsel
van een van beide Staten daaromtrent eisen stelt.– Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgeving.– Samentelling van verzekeringstijdvakken krachtens de wetgeving
van beide Verdragsstaten ten behoeve van de opening, het behoud
of de duur van het recht op uitkeringen en verstrekkingen in één
der Staten.– Aanspraak op een pensioen van beide Verdragsstaten voor werknemers
die in het verleden in de beide Staten werkzaam zijn geweest.– Het mogelijk maken of vergemakkelijken van export van uitkeringen
en prestaties van de ene naar de andere Verdragsstaat.– Aanspraak op geneeskundige verstrekkingen bij woonplaats of verblijf
in de niet-bevoegde Verdragsstaat.– Handhavingsafspraken.Daarnaast wordt door middel van administratieve voorschriften de samenwerking
tussen uitvoeringsinstanties vereenvoudigd. Deze voorschriften zijn met name
neergelegd in het Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing
van het Verdrag.Het Nederlands-Joegoslavisch Verdrag zal tussen Nederland en Slovenië
zijn gelding verliezen op het moment dat het nieuwe verdrag in werking treedt.III. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHet Verdrag kent vijf titels; deze betreffen Algemene Bepalingen (I),
Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgeving (II), Regels voor uitkeringen
en verstrekkingen (III), Diverse bepalingen (IV) en Overgangs- en Slotbepalingen
(V).Titel I Algemene bepalingenDe titel bevat na definities van veel in het Verdrag genoemde termen,
autoriteiten en instellingen (artikel 1), een aanduiding van de materiële
werkingssfeer (artikel 2). Het Verdrag geldt voor de volgende onderscheiden
takken van sociale zekerheidswetgeving: ouderdom, overlijden, invaliditeit,
ziekte, moederschap, werkloosheid, kinderbijslag en ziektekosten. Onder wetgeving
bij ziekte in de zin van dit Verdrag wordt tevens verstaan de loondoorbetalingsverplichting
van werkgevers, die sinds 1 maart 1996 ingevolge de artikelen 629 en
volgende van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in Nederland van kracht
is. Hierdoor hebben de materiële bepalingen van het Verdrag ook betrekking
op de loondoorbetaling, en staat het controle-instrumentarium van het Verdrag
en het Administratief Akkoord bij verblijf in Slovenië ook ter beschikking
van belanghebbende werkgevers en werknemers.Sociale bijstand en bijzondere regelingen voor ambtenaren zijn van de
werking van het Verdrag uitgesloten.De personele werkingssfeer van het Verdrag (artikel 3) reikt tot alle
personen, ongeacht hun nationaliteit, die onderworpen zijn of geweest zijn
aan de sociale verzekeringswetgeving van één of van beide Verdragsstaten,
en tot de personen die van deze personen afgeleide rechten hebben, zoals bijvoorbeeld
kinderen en nabestaanden. In artikel 4 wordt bepaald dat Slovenen en Nederlanders
gelijk behandeld worden onder de wetgeving van de andere Verdragsstaat, voorzover
die wetgeving nationaliteitseisen stelt. Eveneens mogen Sloveense en Nederlandse
uitkeringen niet worden stopgezet, verminderd of geschorst, indien rechthebbenden
wonen of verblijven op het grondgebied van de andere Verdragsstaat. Voor export
van uitkeringen naar het grondgebied van derde staten geldt de nationaliteitsgelijkstelling
voorzover eigen onderdanen die uitkering wel kunnen ontvangen (artikel 5). Titel II Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgevingDe tweede titel bevat conflictregels die beogen te voorkomen, dat tussen
beide Verdragsstaten migrerende personen onder de sociale verzekeringsstelsels
van beide of van geen van beide Verdragsstaten vallen; slechts één
wetgeving kan op een persoon van toepassing zijn (artikel 7). De bepalingen
zijn merendeels dezelfde als die van andere sociale zekerheidsverdragen die
Nederland heeft gesloten, en als die van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen
op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen
de Gemeenschap verplaatsen (Pb. EG L 149) (hierna: Verordening EEG nr. 1408/71).Hoofdregel is dat men valt onder de wetgeving van de Verdragsstaat waar
wordt gewerkt, zelfs als men op het grondgebied van de andere Staat woont.
Werkt men op het grondgebied van Slovenië èn Nederland, dan is
de wetgeving van het woonland van toepassing (artikel 8). Afwijkende regels
zijn getroffen voor transportarbeiders, gedetacheerde werknemers, ambtenaren,
zeelieden en personeel van diplomatieke en consulaire zendingen (artikelen
9 tot en met 12). In de aanwijsregel voor zeelieden (artikel 11) wordt voor
de toepassing van de Nederlandse wetgeving aangeknoopt bij de zetel van de
werkgever, en voor de toepassing van de Sloveense wetgeving bij de Sloveense
vlag waaronder de werkgever vaart. In de praktijk zal deze aanwijsregel in
het merendeel van de gevallen afdoende zijn. Een onder Nederlandse vlag varende
werkgever is doorgaans in Nederland gevestigd. Andersom geldt dat een in Nederland
gevestigde werkgever doorgaans onder Nederlandse vlag vaart. De situatie dat
zowel de Nederlandse als de Sloveense wetgeving wordt aangewezen, dan wel
geen van beide, zal zich dan ook nauwelijks voordoen. Mochten zich niettemin
situaties voordoen waarin de aanwijsregel van artikel 11 geen uitkomst biedt,
dan biedt artikel 13 de hierna genoemde mogelijkheid. Artikel 13 biedt de
mogelijkheid om voor werknemers van dit regime van conflictregels af te wijken.
Deze bijzondere bepaling kan worden toegepast, indien de bevoegde autoriteiten
van beide Verdragsstaten dit in het belang van werknemers achten. Gewoonlijk
treffen de autoriteiten een dergelijke regeling op verzoek van een werknemer
of een groep van werknemers. Voor Nederland is de Sociale Verzekeringsbank,
op basis van een daartoe strekkende bepaling in het Administratief Akkoord
(artikel 2, eerste lid, onderdeel A, onder c), daartoe gemachtigd.Titel III Regels voor uitkeringen en verstrekkingenOnder deze titel van het Verdrag zijn bepalingen omtrent uitkeringen in
geld en verstrekkingen in natura, welke afwijken van de voorschriften in de
nationale wet, opgenomen. Voor de meeste uitkeringen en verstrekkingen is
bepaald, dat voor de opening van het recht en de berekening daarvan, tijdvakken
vervuld onder het verzekeringsstelsel van de ene Verdragsstaat kunnen worden
samengeteld met tijdvakken van verzekering krachtens de wetgeving van de andere
Staat.Voor Nederland is het samentellingsvoorschrift alleen van belang voor
de Werkloosheidswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.Hoofdstuk 1, Ziekte en moederschap, bevat
bepalingen die betrekking hebben op de situatie dat een persoon niet woont
of verblijft op het grondgebied van de bevoegde Verdragsstaat, maar op het
grondgebied van de andere Staat.Personen die in de andere Staat dan de bevoegde Staat wonen of verblijven,
hebben in de Staat waar zij wonen of verblijven recht op loondoorbetaling
bij ziekte en op ziekengeld. De loondoorbetaling geschiedt door de werkgever
en het ziekengeld wordt betaald door het bevoegd orgaan krachtens
de wetgeving die dit orgaan toepast. Het bevoegd orgaan is het orgaan van
het land waar men verzekerd is op het moment dat de ziekte intreedt.Ten aanzien van geneeskundige verstrekkingen bij ziekte en moederschap
zijn ook bepalingen opgenomen die betrekking hebben op de situatie dat een
persoon niet woont of verblijft op het grondgebied van de bevoegde Verdragsstaat,
maar op dat van de andere Staat, dan wel zijn woonplaats overbrengt van de
ene naar de andere Verdragsstaat (artikelen 15 tot en met 18).Zoals gebruikelijk is in andere internationale coördinatie-instrumenten,
waarbij het Koninkrijk partij is, geldt als algemeen uitgangspunt dat verzekerden
die zich bevinden op het grondgebied van de andere Verdragsstaat in beginsel
recht op medische zorg hebben op basis van de sociale ziektekostenverzekeringswetgeving
van het woon- of verblijfland, hetgeen wil zeggen dat de verstrekkingen worden
verleend in de omvang en volgens de voorwaarden zoals die gelden voor de «eigen»
verzekerden van het betreffende land. De kosten van de verleende medische
zorg worden vervolgens ten laste gebracht van het bevoegd orgaan.In geval van tijdelijk verblijf is het recht op medische zorg beperkt
tot spoedeisende gevallen. De bepalingen die betrekking hebben op de verlening
van medische zorg bij tijdelijk verblijf op het grondgebied van de andere
Verdragsstaat dan die ingevolge wiens wetgeving men tegen ziektekosten verzekerd
is, gelden niet ingeval betrokkenen zich op het grondgebied van die Staat
bevinden met het oogmerk om aldaar medische zorg in te roepen. Hiermee wordt
beoogd het zogenaamd «medisch toerisme» te voorkomen (artikel
18, zevende lid).Ten aanzien van het verlenen van kostbare verstrekkingen geldt voorts
de restrictie dat het bevoegd orgaan daarvoor toestemming moet hebben verleend,
tenzij er sprake is van een absolute noodsituatie. In het Administratief Akkoord
is nader uitgewerkt wat onder absolute noodtoestand wordt verstaan, namelijk
die gevallen waarin de verlening van de verstrekking niet kan worden uitgesteld
zonder het leven of de gezondheidstoestand van betrokkene ernstig in gevaar
te brengen (artikel 10, vierde lid, van het Administratief Akkoord). In gevallen
waarin een kostbaar medisch hulpmiddel of prothese onbruikbaar is geworden,
is het aantonen van de noodzaak van reparatie of vervanging daarvan voldoende
voor het aantonen van bedoelde noodsituatie.De betreffende regels gelden in beginsel mutatis mutandis voor de gezinsleden.In artikel 19 van het Verdrag zijn overeenkomstige regels opgenomen ten
behoeve van rechthebbenden op één of meer pensioenen, indien
zij wonen of verblijven op het grondgebied van de andere Verdragsstaat dan
die ingevolge wiens wetgeving men verzekerd is, alsmede voor hun gezinsleden.Artikel 20 heeft betrekking op het recht op een Sloveense zwangerschapsuitkering.
De hoogte van deze uitkering is gebaseerd op het salaris van de zwangere vrouw.
Bij de berekening van deze uitkering kan het Sloveense orgaan alleen rekening
houden met het salaris dat door haar gedurende de laatste dienstbetrekking
in Slovenië is verdiend.Artikel 21 regelt voorts op welke wijze de kosten van de aldus verleende
medische zorg wordt vergoed.In hoofdstuk 2, Invaliditeit, Ouderdom en Overlijden, zijn voor Slovenië en Nederland aparte bepalingen opgenomen.Als bij de vaststelling van het recht op Sloveense uitkering ook Nederlandse
tijdvakken in aanmerking moeten worden genomen, kent het Sloveens orgaan een
geprorateerde uitkering toe. Deze uitkering wordt berekend door de verhouding
vast te stellen van de Sloveense verzekeringstijdvakken tot de
tijdvakken die in totaal in Nederland en Slovenië zijn vervuld.Voor Nederland zijn de volgende bijzondere voorschriften voor de berekening
van invaliditeits-, ouderdoms- en overlevingspensioenen opgenomen.Ten aanzien van het invaliditeitspensioen
is het volgende geregeld (artikelen 26 en 27).Een persoon die op het moment dat de arbeidsongeschiktheid intreedt, onderworpen
is aan de Sloveense wetgeving en recht heeft op een Sloveense invaliditeitsuitkering,
maar in het verleden gedurende ten minste 12 maanden in Nederland verzekerd
is geweest, kan aanspraak maken op een gedeeltelijke Nederlandse uitkering.
De hoogte van de Nederlandse uitkering hangt af van de verhouding van de in
Nederland vervulde verzekeringstijdvakken tot het totaal van de in Nederland
en Slovenië vervulde verzekeringstijdvakken. Als verzekerd tijdvak in
Nederland gelden tijdvakken vervuld onder de Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO) (Stb. 1967, 84) of de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
(WAZ) (Stb. 1997, 176) en tijdvakken in loondienst en daarmee gelijk te stellen
tijdvakken die in Nederland vóór de datum van inwerkingtreding
van de WAO (1 juli 1967) zijn vervuld. De gevonden formule wordt vermenigvuldigd
met het Nederlandse WAO of WAZ bedrag waar de betreffende persoon recht op
zou hebben, indien de arbeidsongeschiktheid zou zijn ingetreden tijdens verzekering
in Nederland. Voor de berekening wordt uitgegaan van het feitelijk genoten
salaris.De verdragsregeling betekent een uitbreiding van het Nederlands risicostelsel
voor arbeidsongeschiktheid. Ingevolge dit stelsel bestaat immers alleen recht
op uitkering, indien men verzekerd is ten tijde van het intreden van de arbeidsongeschiktheid,
en de hoogte van de Nederlandse uitkering is in beginsel onafhankelijk van
de duur van de verzekering. De regeling is getroffen, omdat Slovenië
een opbouwstelsel kent. Dit betekent dat Slovenië altijd een recht op
uitkering toekent bij het intreden van de arbeidsongeschiktheid, zelfs indien
men op dat moment niet meer krachtens die regeling verzekerd is.Het Nederlandse bevoegde orgaan mag overigens, in het geval er een Nederlands
recht op uitkering alleen op basis van de Nederlandse wet, en niet op basis
van het Verdrag bestaat, het bedrag aan Sloveense uitkering daarvan aftrekken.Ten aanzien van het ouderdomspensioen (artikel
28) wordt het volgende opgemerkt.Nu de Algemene Ouderdomswet (AOW) (Stb. 1956, 281) sedert 1985 uitgaat
van een zelfstandige positie van mannen en vrouwen, kan artikel 28 van het
Nederlands-Joegoslavisch Verdrag niet worden overgenomen.In het nieuwe verzelfstandigde stelsel van de AOW past immers de «medeverzekering»
van de in Slovenië wonende echtgenote van een krachtens de AOW verplicht
verzekerde man niet meer. De overeengekomen bepalingen zijn analoog aan die
van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van andere bilaterale sociale zekerheidsverdragen.
De betreffende bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van de herziene,
bilaterale verdragen met Tunesië en Kaap-Verdië zijn reeds in werking
getreden; over herziening van overige verdragen met vergelijkbare bepalingen,
is tussen de regeringen overeenstemming bereikt.Het tweede en derde lid van artikel 28 zijn opgenomen om te bewerkstelligen
dat de rechten die onder de werking van het Verdrag inzake sociale zekerheid
met Joegoslavië (Trb. 1977, 156) zijn opgebouwd, worden geëerbiedigd.
Evenals dit ingevolge het Verdrag met Joegoslavië ten aanzien van het
in aanmerking nemen als verzekeringstijdvakken geldt, zullen deze
tijdvakken alleen voor de in Slovenië wonende gehuwde echtgenote die
geen eigen pensioenrechten opbouwt of die niet zelfstandig pensioen ontvangt,
worden gehonoreerd (artikel 28, zevende lid). Deze honorering wordt in artikel
28, achtste lid, nader geclausuleerd door de voorwaarde van het afsluiten
van de hierna te noemen vrijwillige verzekering.Teneinde te voorkomen dat de pensioenrechten (in het bijzonder op de toeslag)
van de buitenlandse werknemer, wiens echtgenote in Slovenië is blijven
wonen, achteruitgaan, én dat bij het bereiken van de leeftijd van 65
jaar door de echtgenote haar pensioenrechten achteruitgaan ten opzichte van
de situatie vóór 1 april 1985, althans vóór
de inwerkingtreding van dit Verdrag, wordt de echtgenote in de gelegenheid
gesteld zich vrijwillig te verzekeren vanaf de datum van inwerkingtreding
van dit Verdrag (artikel 28, vijfde lid). Voor de vrijwillige verzekering
ingevolge de AOW, die op grond van de nationale wet slechts in combinatie
met de verzekering ingevolge de Algemene Nabestaandenwet (ANW) (Stb. 1995,
690) kan worden afgesloten, gelden verschillende voorwaarden. Deze betreffen
onder andere de premie die men ten behoeve van de verzekering moet betalen
(artikel 28, vijfde lid) en de termijn binnen welke de echtgenote van de buitenlandse
werknemer zich hiervoor moet hebben aangemeld (artikel 28, zesde lid).Wat betreft de eerste voorwaarde – de uit de vrijwillige verzekering
voortvloeiende premiebetaling – wordt nog gewezen op het premieregime
voor oude gevallen, het zgn. overgangsregime (echtgenoten van buitenlandse
werknemers, die reeds vóór de inwerkingtreding van dit Verdrag
verplicht verzekerd waren voor de AOW), én op het premieregime van
nieuwe gevallen (echtgenoten van buitenlandse werknemers, die op de dag van
of na de inwerkingtreding van dit Verdrag in Nederland zijn komen werken en
aldus verplicht verzekerd zijn geworden voor de AOW). Het overgangsregime
is getroffen om tegemoet te komen aan onder het Verdrag met Joegoslavië
gewekte verwachtingen van gehuwde buitenlandse werknemers omtrent de opbouw
van ouderdomspensioenaanspraken.Volledigheidshalve wordt er hier nog eens op gewezen dat volgens het artikel
de bevoegdheid tot vrijwillige verzekering geldt zolang de buitenlandse werknemer
in Nederland werkzaam is en derhalve verplicht verzekerd is.De artikelen 29 en 30 bevatten overeenkomstige bepalingen voor het recht
op nabestaanden-pensioen, als die welke zijn neergelegd
in de artikelen 26 en 27 met betrekking tot de uitkeringen bij langdurige
arbeidsongeschiktheid, met dien verstande dat de gestelde leeftijdsgrenzen
afwijken. Verzekerde periodes opgebouwd na de 65e verjaardag tellen voor de
vaststelling van het nabestaandenpensioen niet mee; een eis die uit de aard
der zaak ten aanzien van de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen niet behoeft
te worden gesteld.Als voorwaarde voor het verkrijgen van Nederlandse uitkering is overigens
gesteld dat de overledene ten tijde van zijn overlijden onderworpen was aan
de Sloveense wetgeving.In hoofdstuk 3, werkloosheidsuitkeringen,
is bepaald dat men – met inachtneming van de samentelling op basis van
het Verdrag – alleen recht op uitkering heeft, indien men aan de overige,
in de nationale wet gestelde voorwaarden voldoet, waarbij voorts de eis is
gesteld van een werkperiode op het grondgebied van die Verdragsstaat van tenminste
vier weken gedurende het jaar, voorafgaande aan het indienen van de aanvraag,
alsmede dat men als buitenlandse werknemer gerechtigd was in die Verdragsstaat
te werken (artikel 32). In hoofdstuk 4, kinderbijslag, is een geclausuleerde
exportbepaling opgenomen (artikel 34).Tevens is een bepaling opgenomen die een oplossing biedt voor een samenloopsituatie:
wanneer in beide Staten recht op kinderbijslag bestaat, dan zal alleen het
orgaan van de Staat op wiens grondgebied het kind woont kinderbijslag toekennen.Titel IV Diverse bepalingenDeze titel bevat de gebruikelijke voorschriften die onder meer beogen
de uitwisseling van gegevens ten behoeve van de vaststelling van de uitkeringen
tussen de beide landen te vergemakkelijken en de samenwerking tussen de organen
te regelen.Daarnaast bevat deze titel een aantal bepalingen dat betrekking heeft
op de handhaafbaarheid van de nationale wettelijke regelingen in het buitenland.
De betreffende artikelen gaan over identificatie en verificatie, terugvordering
van te veel of ten onrechte betaalde uitkeringen en de invordering van premies.
De bepalingen zijn, sinds de inwerkingtreding van de Wet BEU per 1 januari
2000, een voorwaarde voor de exporteerbaarheid van Nederlandse uitkeringen.Artikel 37 verplicht de persoon die aanspraak maakt op een Nederlandse
uitkering of aan wie een Nederlandse uitkering wordt toegekend, zich te identificeren
bij het Sloveense bevoegde orgaan door middel van een officieel identiteitsbewijs.
Het Sloveense bevoegde orgaan zendt een kopie van dit bewijs naar het Nederlandse
orgaan. Op deze wijze kan voldaan worden aan de Wet op de Identificatieplicht
die de Nederlandse instanties verplicht uitkeringsgerechtigden te identificeren.In artikel 39 wordt bepaald dat het orgaan in het land waar uitkeringsgerechtigden
van het andere land wonen, de juistheid nagaat van alle gegevens die het orgaan
dat de uitkering verstrekt nodig heeft. Bij deze gegevens gaat het vooral
om gegevens met betrekking tot inkomen, gezinssituatie en medische toestand.Artikel 44 bepaalt dat de beide Verdragsstaten elkaars administratieve
of juridische beslissingen met betrekking tot de terugvordering van onverschuldigd
betaalde uitkeringen erkennen, en elkaar behulpzaam zijn bij de tenuitvoerlegging
van deze beslissingen.Wanneer het bevoegd orgaan daarom verzoekt, bevordert het orgaan van de
andere Verdragsstaat hiervoor administratieve of juridische procedures. Indien
een gerechtigde een uitkering uit beide Staten ontvangt en het orgaan in de
ene Staat een hoger bedrag uitbetaald heeft dan waarop betrokkene recht heeft,
dan kan dit orgaan het orgaan van de andere Staat verzoeken het teveel betaalde
bedrag in te houden op de uitkering die dit orgaan aan betrokkene betaalt.Artikel 45 bevat gelijke bepalingen als artikel 44, maar dan met betrekking
tot de premie-inning.Titel V Overgangs- en slotbepalingenDeze titel bevat bepalingen met betrekking tot het overgangsrecht en de
inwerkingtreding en opzegging van het Verdrag. Het Verdrag voorziet, met het
oog op de inwerkingtreding van de Wet BEU, in terugwerkende kracht van de
artikelen 3 (personele werkingssfeer) en 5 (exportbepaling) tot en met 1 januari
2000. IV. SLOTPROTOCOLArtikel 50 legt de juridische basis voor een slotprotocol, waarin de modaliteiten
worden geregeld voor de toepassing van de Nederlandse wettelijke regelingen
voor geneeskundige verstrekkingen bij ziekte en moederschap. Het slotprotocol,
dat min of meer standaard wordt opgenomen in de coördinatieregelingen
die Nederland met andere staten sluit, is een integrerend onderdeel van het
Verdrag.V. ADMINISTRATIEF AKKOORDArtikel 36 van het Verdrag bepaalt dat de bevoegde autoriteiten nadere
regels overeenkomen voor de uitvoering van het Verdrag. Op basis van deze
bepaling is het Administratief Akkoord tot stand gekomen, dat een uitvoeringsverdrag
vormt. Hierin zijn nadere uitvoeringsvoorschriften opgenomen, waarin onder
meer wordt bepaald welke instanties in beide landen verbindings- en uitvoeringsorganen
zijn en welke hun taken zijn. In dit verband wordt aangegeven hoe de instanties
elkaar informeren, aanvragen in behandeling nemen, tot verrekening overgaan
en in het algemeen elkaar bijstand verlenen.De in artikel 2 van het Akkoord genoemde Ziekenfondsraad heet thans College
voor Zorgverzekeringen (zie artikel 1a van de Ziekenfondswet).VI. KONINKRIJKSPOSITIEHet Verdrag zal, voor wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, alleen
voor Nederland gelden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. RutteDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. G. de Hoop SchefferDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. J. de Geus XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28673-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl