Wijz. Telecommunicatiewet en de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautor. (toegang internet en omroepnetwerken); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28203, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28203 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 4 oktober 2001, no.
W09.01.0247/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28203Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 203Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet Onafhankelijke post-
en telecommunicatieautoriteit in verband met de invoering van een regeling
voor toegang tot openbare telecommunicatienetwerken bestemd voor het bieden
van toegang tot internet en een verduidelijking en een verruiming van de regeling
voor toegang tot omroepnetwerkenAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 4 oktober
2001 en het nader rapport d.d. 21 januari 2002, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 5 juni 2001, no. 01.002752, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie
van toelichting tot wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet Onafhankelijke
post- en telecommunicatieautoriteit in verband met een verduidelijking en
een verruiming van de regeling voor toegang tot omroepnetwerken.Het wetsvoorstel regelt het recht van toegang van programma-aanbieders
en internetservice providers tot de kabel en is bedoeld als overbrugging tot
het tijdstip waarop Europese richtlijnen inzake omroepnetwerken zullen zijn
geïmplementeerd.De gekozen benadering sluit volgens de regering goed aan bij de te verwachten
Europese voorschriften. Dat niet wordt gewacht op implementatie van de thans
nog in procedure verkerende ontwerp-richtlijnen is volgens de regering het
gevolg van de uitdrukkelijk uitgesproken wens van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
om reeds thans met wetgeving te komen. Voor het voorlopig nog ongeregeld laten
van de materie is politiek niet voldoende draagvlak, aldus de memorie van
toelichting.2De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel een aantal
opmerkingen met de betrekking tot de naar zijn mening ontoereikende motivering
en de bij hem levende ernstige twijfel aan de doelmatigheid van een belangrijk
onderdeel, mede gezien de te verwachten implementatie van relevante Europese
richtlijnen. Hij is van oordeel dat het voorstel in verband daarmee nader
dient te worden overwogen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 5 juni
2001, nr. 01.002752, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 4 oktober 2001, nr. W09.01.0247/V, bied ik U hierbij
aan. 1. De richtlijnen waar de voorgestelde wetgeving op vooruitloopt, zijn
de kaderrichtlijn en de interconnectierichtlijn.1
Beide richtlijnen zijn nog in procedure; over een aantal belangrijke onderdelen
bestaat nog geen duidelijkheid.Tegen deze achtergrond acht de Raad onvoldoende argumentatie gegeven om
thans met deze anticiperende wetgeving te komen. Daarmee het risico ontstaat
dat al spoedig na de inwerkingtreding wijziging of aanvulling moet volgen.
De Raad adviseert in de memorie van toelichting aan te geven welke meer inhoudelijke
argumenten de regering er toe brengen vorenbedoeld risico aanvaardbaar te
achten.1. Conform het advies van de Raad zijn in de memorie van toelichting meer
inhoudelijke argumenten gegeven die de regering er toe brengen het risico
dat het wetsvoorstel al spoedig na de inwerkingtreding wijziging of aanpassing
behoeft omdat de richtlijnen waar het op vooruitloopt hiertoe noodzaken aanvaardbaar
te achten.2. In de tot dusver op Europees niveau gevolgde procedure zijn de ontwerpen
op onderdelen gewijzigd. Of het daarbij zal blijven is niet zeker.Niet duidelijk is of en zo ja, in hoeverre het voorstel van wet is afgestemd
op actuele ontwikkelingen. De Raad acht nadere verduidelijking vooral van
belang waar het gaat om de verplichting die ingevolge artikel 13 lid 2a van
de ontwerp-kaderrichtlijn aan de nationale regelgevende instantie (voor Nederland
de OPTA – Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit) wordt
opgelegd om rekening te houden met de door de Commissie gepubliceerde richtsnoeren
voor de marktanalyse en de berekening van de aanmerkelijke marktmacht; dit
is te meer van belang nu de OPTA in samenwerking met de Nederlandse Mededingingsautoriteit
(NMa) gezamenlijke richtsnoeren heeft opgesteld met betrekking tot de behandeling
van geschillen over de toegang tot de kabel.Ook ware aandacht te besteden aan de vraag of het wetsvoorstel spoort
met de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de regelgevende instantie
zoals opgenomen in artikel 5 van de meest recente versie van de interconnectierichtlijn.
Hetzelfde geldt de diverse wijzigingen en aanvullingen in Hoofdstuk III van
de interconnectierichtlijn; in het bijzonder de artikelen 6, 8 en 9 van deze
richtlijn.Voorts ware in de toelichting te verduidelijken in hoeverre de geschetste
opzet van het gezamenlijke toezicht door de OPTA en de NMa strookt met de
recente kabinetsplannen voor een fusie tussen de OPTA en de NMa in 2005. Volgens
die plannen wordt de OPTA in 2005 een zelfstandige kamer van de NMa. Vooruitlopend
op die plannen dringt het kabinet er op aan dat de OPTA reeds vanaf 2003
nauw samenwerkt met de NMa. Dit laatste is in het bijzonder ingegeven in verband
met de invoering van nieuwe Brusselse regelgeving voor de telecomsector in
2003. In die toekomstige Europese regelgeving zou het accent meer liggen bij
algemeen toezicht op de mededinging.2. Het wetsvoorstel zoals dat aan de Raad ter advisering is voorgelegd
was gebaseerd op de voorstellen van de Europese Commissie zoals deze zijn
ingediend bij het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. Terecht
constateert de Raad dat deze voorstellen tot richtlijnen als gevolg van de
behandeling in het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie gewijzigd
zijn. In de memorie van toelichting is aangegeven dat het wetsvoorstel zoveel
mogelijk aansluit bij de voorstellen aangezien het de verwachting is dat deze
Nederland binnen afzienbare tijd zullen binden. Inmiddels bestaat ten opzichte
van zowel de (nieuwe) kaderrichtlijn als de (nieuwe) interconnectierichtlijn
een gemeenschappelijk standpunt van de Raad van de Europese Unie en wordt
definitieve vaststelling van beide richtlijnen voorzien in de eerste helft
van het komend jaar (2002). Het wetsvoorstel is thans op deze meest actuele
versie van de richtlijnen aangepast. Voor wat betreft de verhouding van door
de Europese Commissie op grond van de nieuwe richtlijnen te publiceren richtsnoeren
voor de marktanalyse en de bepaling van de aanmerkelijke marktmacht merkt
de regering het volgende op.In de nieuwe kaderrichtlijn is aangegeven wanneer een partij beschikt
over een aanmerkelijke marktmacht en hoe deze moet worden bepaald. Centraal
hierbij is dat een nationale regelgevende autoriteit (NRI) op grond van het
(Europese) mededingingsrecht markten bepaalt en onderzoekt en vervolgens,
bij het ontbreken van daadwerkelijke concurrentie bepaalt welke
partij(en) beschikken over een aanmerkelijke marktmacht. Bij het bepalen en
onderzoeken van markten is het van groot belang dat de NRI de nieuwe kaderrichtlijn,
en daarmee het Europese mededingingsrecht, zo uniform mogelijk toepast. Om
deze geharmoniseerde toepassing te verwezenlijken is in de nieuwe kaderrichtlijn
bepaald dat de Europese Commissie met richtsnoeren komt voor marktanalyse
en de beoordeling van aanmerkelijke marktmacht en dat de NRI's zoveel mogelijk
rekening moeten houden met deze richtsnoeren. Om zeker te stellen dat het
college in het geval de nieuwe richtlijnen in werking zijn getreden zich aan
deze verplichting houdt is het wetsvoorstel zo aangepast dat voorzien is in
de mogelijkheid om ter uitvoering van een Europese richtlijn, in dit geval
de nieuwe kaderrichtlijn, bij ministeriële regeling regels te stellen
ten aanzien van de wijze waarop het college markten bepaalt en onderzoekt
en de wijze waarop het college komt tot het vaststellen van een aanmerkelijke
marktmacht. Immers zodoende kan expliciet bij ministeriële regeling worden
bepaald dat het college zoveel mogelijk rekening moet houden met de zojuist
genoemde richtsnoeren van de Europese Commissie.Indien zulks is geschied vormt dit uiteraard een belangrijke inperking
van de mogelijkheid voor het college en de NMa om ter zake van de door de
richtsnoeren van de Europese Commissie bestreken onderwerpen zelf richtsnoeren
op te stellen. Dit kan er toe leiden dat de door de Raad bedoelde richtsnoeren
van het college en de NMa dienen te worden herzien en mogelijk moeten worden
ingetrokken.Voor wat betreft de vraag of het wetsvoorstel spoort met de bevoegdheden
en verantwoordelijkenheden van een NRI zoals opgenomen in de artikelen 5,
6, 8 en 9 van de meest recente versie van de interconnectierichtlijn, zijnde
het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van de Europese Unie (hierna:
de nieuwe interconnectierichtlijn) wordt het volgende opgemerkt.Artikel 5 van de nieuwe interconnectierichtlijn plaatst de verplichtingen
inzake toegang, interconnectie hieronder begrepen, in de context van de doelstellingen
van de nieuwe ONP richtlijnen zoals die zijn vervat in artikel 7 van de kaderrichtlijn.
Deze doelstellingen zijn geen andere dan die welke aan dit wetsvoorstel ten
grondslag liggen. Voorts geeft artikel 5 van de nieuwe toegangsrichtlijn aan
dat de NRI in het kader van interconnectie (het bestaan van zogenoemde eind
tot eind verbindingen) en van toegang tot systemen van voorwaardelijke toegang
ook verplichtingen moeten kunnen opleggen aan partijen die niet beschikken
over een aanmerkelijke macht op een relevante markt. Het voorliggende wetsvoorstel
handelt over toegang tot openbare telecommunicatienetwerken ten behoeve van
het door derden verzorgen van toegang tot internet, en de toegang tot omroepnetwerken
ten behoeve van het door derden verspreiden van programma's. Interconnectie,
dat ook een vorm van toegang is, speelt hierbij echter geen rol. Immers bij
interconnectie gaat het om het bestaan van eind tot eind verbindingen, derhalve
om aanbieders die het netwerk van een ander moeten gebruiken om een oproep
van hun klant te kunnen afleveren bij degene die wordt opgeroepen, en niet,
zoals bij de in het wetsvoorstel geregelde vormen van toegang, om toegang
tot het netwerk van een andere aanbieder om de eigen klant te bereiken. Dit
onderdeel van artikel 5 van de nieuwe interconnectierichtlijn is derhalve
voor het wetsvoorstel niet relevant. De in artikel 5 van de interconnectierichtlijn
voorziene mogelijkheid voor een NRI om indien gerechtvaardigd op eigen initiatief
of op verzoek van partijen in te grijpen is in het wetsvoorstel vervat in
het voorgestelde nieuwe artikel 8.9 van de Telecommunicatiewet betreffende
de beslechting van geschillen en in de mogelijkheden om het bij of krachtens
de Telecommunicatiewet bepaalde te handhaven. Artikel 6 van de nieuwe interconnectierichtlijn
geeft, in combinatie met de bijlage waarin in dat artikel naar wordt verwezen,
regels met betrekking tot systemen van voorwaardelijke toegang. Het voorliggende
voorstel van wet strekt er niet toe het thans in de Telecommunicatiewet ter
uitvoering van richtlijn nr. 97/47/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesignalen
(TV richtlijn) opgenomen regime met betrekking tot dergelijke systemen te
wijzigen. Wel wordt de wat impliciete regeling ter zake van de beslechting
van geschillen met betrekking tot voorwaardelijk toegangssystemen zoals die
te vinden is in het huidige artikel 8.6 enigszins verduidelijkt. Deze verduidelijking
moet niet gezien worden als het vooruitlopen op de implementatie van de nieuwe
interconnectierichtlijn. In dit verband wordt wel opgemerkt dat
de thans in de TW ter uitvoering van de TV richtlijn opgenomen bepalingen
overeenkomen met hetgeen ter zake in de nieuwe interconnectierichtlijn is
bepaald. Artikel 8 van de nieuwe interconnectierichtlijn bepaalt dat indien
uit marktonderzoek is gebleken dat een bepaalde markt onvoldoende concurrerend
is de NRI een partij met een aanmerkelijke marktmacht op die markt waar passend
de in de artikelen 9, 10, 11, 12 en 13 genoemde verplichtingen oplegt. Het
is met deze systematiek waar het gewijzigde wetsvoorstel voor wat betreft
de internettoegangsmarkt en markt voor de verspreiding van programma's op
vooruit loopt. Voor een nadere uiteenzetting dienaangaande wordt verwezen
naar de gewijzigde memorie van toelichting bij het wetsvoorstel. In artikel
9 van de nieuwe interconnectierichtlijn is een samenstel van mogelijke verplichtingen
op het gebied van transparantie opgenomen dat door een NRI aan partijen met
een aanmerkelijke marktmacht kan worden opgelegd. Het voorgestelde met betrekking
tot artikel 8.8 van de Telecommunicatiewet is hiermee in lijn.Ten tijde van het opstellen van het voorliggende wetsvoorstel was het
kabinetsstandpunt met betrekking tot de relatie tussen het college en de NMa
waar de Raad naar verwijst nog niet tot stand gekomen. In bedoeld kabinetsstandpunt
worden het college en de NMa vooreerst in gelegenheid gesteld de voor een
goede taakuitoefening van beide organen zo belangrijke samenwerking zelf vorm
te geven. Pas in het geval in de toekomst lacunes in de samenwerking zouden
ontstaan zal in nadere wetgeving omtrent de relatie tussen het college en
de NMa worden voorzien. De in het wetsvoorstel voorziene figuur van verplichte
advisering door de NMa strookt hier niet mee. Derhalve is besloten het wetsvoorstel
aan te passen door van de verplichte advisering af te zien. Uiteraard is ook
de memorie van toelichting dienovereenkomstig aangepast.3. Zoals in de bestaande wetgeving inzake vaste en mobiele telefoonnetwerken
het begrip «aanmerkelijke marktmacht» een belangrijke rol speelt
(paragraaf 6.2 van de Telecommunicatiewet), zo is dat ook in het wetsvoorstel
het geval. Aanbieders van kabelnetten die over aanmerkelijke marktmacht beschikken
en dus concurrentievervalsend zouden kunnen optreden, kunnen bepaalde verplichtingen
opgelegd krijgen inzake het toegang verlenen aan programma-aanbieders en ISP's
om concurrentievervalsing tegen te gaan. Cruciaal zijn daarbij twee vraagpunten:
wanneer kan worden gesproken van «aanmerkelijk» en wat moet men
verstaan onder het begrip «markt».Op beide vragen geeft het wetsvoorstel geen duidelijk antwoord.a. Ingevolge het bestaande en ongewijzigd gehandhaafde artikel 6.4, derde
lid – dat betrekking heeft op openbare telefoonnetwerken, zowel vast
als mobiel – is sprake van aanmerkelijke macht als het aandeel op de
relevante markt meer dan vijfentwintig procent bedraagt. De definitie is ontleend
aan de ONP-richtlijn1 waarvan artikel 6.4 de implementatie
is.In artikel 8.6 van het wetsvoorstel is deze omschrijving niet overgenomen,
maar wordt de omschrijving gehanteerd die in de Mededingingswet wordt aangeduid
als «economische machtspositie», i.e. een positie die een onderneming
in staat stelt de instandhouding van een daadwerkelijke mededinging op de
Nederlandse markt of een deel daarvan te verhinderen door hem de mogelijkheid
te geven zich in belangrijke mate onafhankelijk van zijn concurrenten, zijn
leveranciers, zijn afnemers of de eindgebruikers te gedragen. De definitie
vertoont een subtiel verschil met die in de ontwerp-kaderrichtlijn waarin
een onderneming wordt geacht aanmerkelijke marktmacht te hebben als zij een
economische kracht bezit die haar in staat stelt zich in belangrijke mate
onafhankelijk van haar concurrenten, klanten en uiteindelijk consumenten te
gedragen.Waarom de definitie niet letterlijk is overgenomen wordt in de memorie
van toelichting niet verklaard. Vooral nu de Nederlandse definitie het begrip
daadwerkelijke mededinging toevoegt is die zwijgzaamheid onbevredigend. Zonder
verdere toelichting kan de toevoeging immers worden uitgelegd als een verzwaring
van de toetsing. Het verdient aanbeveling het begrip weg te laten dan wel
de eventuele noodzaak duidelijk aan te geven.Evenmin wordt uiteengezet waarom de regering nu kennelijk een definitief
standpunt in deze kwestie inneemt terwijl dat tot nu toe steeds werd vermeden1 en er binnen de Europese Unie
onduidelijkheid bestond over invulling en toepassing van het begrip.b. Wat betreft het begrip markt bestaat nog grote onduidelijkheid. Wel
valt te constateren dat het begrip relevante markt of markten vooral van belang
is waar het gaat om de toegang tot internet. Maar of de toegang tot internet
in zijn geheel (dus zowel via de kabel, als via mobiele en vaste telefonie)
als één relevante markt moet worden gezien of dat er sprake
zal zijn van verschillende relevante deelmarkten (zoals bijvoorbeeld een aparte
markt voor «snelle» of langzame internettoegang, al of niet via
de kabel) is niet duidelijk.2 Ingevolge artikel
8.6, derde lid, moet de OPTA de markt of markten onderzoeken en de relevantie
bepalen. Het gebrek aan helderheid is gezien de snelle technologische veranderingen
en het nog ontbreken van een definitief Europese standpunt weliswaar niet
onbegrijpelijk maar als op geen enkele manier wordt aangegeven onder welke
condities een markt als relevant moet worden beschouwd is er terzake niet
voldoende rechtszekerheid. Het begrip relevant zou naar het oordeel van de
Raad in de memorie van toelichting kunnen worden gedifferentieerd naar bijvoorbeeld
produkt, geografische bepaaldheid en tijd.3a. Binnen Europa bestaat op hoofdlijnen overeenstemming over het feit
dat in de systematiek van de nieuwe ONP richtlijnen meer dan tot nu toe het
geval is zal moeten worden aangesloten bij het begrippenkader uit het algemene
(Europese) mededingingsrecht. Het is tegen deze achtergrond dat het begrip
«aanmerkelijk marktmacht» uit de voorgestelde richtlijnen afwijkt
van het (ruimere) begrip zoals dat in de huidige ONP richtlijnen en, in navolging
daarvan, in het huidige artikel 6.4 van de Telecommunicatiewet is vervat.
De door de Raad geconstateerde afwijking van het huidige artikel 6.4 van de
Telecommunicatiewet is dan ook beoogd.Het nieuwe begrip aanmerkelijke marktmacht sluit meer aan bij het begrip
economische machtspositie uit het algemene mededingingsrecht. Wel is er binnen
Europa een gedachtewisseling geweest over de omstandigheden waaronder sprake
is van een gezamenlijke machtspositie. Een gevolg hiervan was dat, zoals ook
de Raad opmerkt, er ten tijde van het opstellen van het onderhavige wetsontwerp
nog onduidelijkheid bestond over de precieze omschrijving van het begrip «aanmerkelijke
marktmacht» in de nieuwe kaderrichtlijn. Tegen deze achtergrond heeft
de regering, met het uitgangspunt zoveel mogelijk aan te sluiten bij het algemene
mededingingsrecht in gedachte, gekozen voor aansluiting bij het op zijn beurt
weer aan het Europese mededingingsrecht ontleende, begrip «economische
machtspositie» uit de Mededingingswet. De regering heeft daarbij niet
beoogd zwaardere eisen te willen stellen dan de nieuwe kaderrichtlijn gaat
stellen. Inmiddels is de discussie omtrent het begrip «aanmerkelijke
marktmacht» beëindigd en bestaat er, in ieder geval binnen de Raad
van de Europese Unie, consensus over de begripsomschrijving zoals die thans
is te vinden in artikel 13 van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad
van de Europese Unie inzake de nieuwe ONP kaderrichtlijn. De regering heeft
dan ook besloten deze omschrijving in het wetsontwerp over te nemen. In de
memorie van toelichting is daarbij nog eens duidelijk aangegeven dat het geenszins
de bedoeling is af te wijken van het begrip zoals dat in de nieuwe kaderrichtlijn
wordt voorgesteld.b. De regering deelt de conclusie van de Raad dat in memorie van toelichting
op geen enkele manier wordt aangegeven onder welke condities sprake is van
een relevante markt niet. Dat neemt niet weg dat de toelichting op dit punt
beperkt is. Een uitgebreide toelichting ter zake kan echter, zo meent de regering,
achterwege blijven nu, zoals in de memorie van toelichting expliciet is aangegeven,
de wijze waarop het college tot een afbakening en een analyse van de relevante
markt moet komen, of dit nu op het punt van de relevante product- of dienstenmarkt
of de relevante geografische markt is, vergelijkbaar is met de wijze waarop
de NMa daar toe komt. Dit neemt niet weg dat in de gewijzigde memorie van
toelichting de verwijzing naar het algemene mededingingsrecht, daar waar dat
tot verduidelijking zou kunnen leiden, wat meer is uitgewerkt. 4. Of binnen de Nederlandse verhoudingen feitelijk sprake is van een machtspositie
(aanmerkelijke marktmacht) van kabelexploitanten zal volgens de regels van
het voorstel door de OPTA beantwoord moet worden. Maar gedurende de eerste
twee jaar na de inwerkingtreding van het wetsvoorstel zal deze vraag voor
zover het de doorgifte van programma's via de kabel betreft niet aan de orde
komen. Ingevolge artikel III, eerste lid, worden in die periode alle exploitanten
beschouwd als beschikkend over een aanmerkelijke marktmacht en hebben zij
derhalve de verplichting tot het doorgeven van programma's. De reden van deze
overgangsregeling ligt volgens de toelichting1
in het gegeven dat programma-aanbieders voor verspreiding van hun programma's
feitelijk zijn aangewezen op de kabel. Het enige alternatief is verspreiding
via satellieten maar de penetratie van satellietontvangst is nog zo laag dat
de satelliet nog geen reëel alternatief is.Mogelijk verwacht de regering dat na twee jaar het realiteitsgehalte van
het alternatief zodanig zal zijn toegenomen dat de overgangsbepaling kan plaats
maken voor het beoordelingsstelsel van artikel 8.6. Het is echter ook denkbaar
dat de periode van twee jaar het gevolg is van de verwachting dat na die periode
implementatie van de betrokken richtlijn een feit zal zijn. De Raad adviseert
in de toelichting op dit punt helderheid te verschaffen.4. In het wetsvoorstel was in artikel III voorzien in een (overgangs)regime
waarin, in afwijking van, zoals de Raad het noemt, het beoordelingsstelsel
van artikel 8.6, was bepaald dat voor een periode van twee jaar alle aanbieders
van omroepnetwerken beschikken over een machtspositie en dientengevolge gehouden
waren te voldoen aan alle redelijke verzoeken om toegang ten behoeve van de
verspreiding van programma's. Inmiddels heeft de regering besloten deze systematiek
te verlaten en te vervangen door een benadering die zowel waar het betreft
het beoordelingsstelsel als in het overgangsregime beter aansluit bij de het
gemeenschappelijk standpunt van de Raad van de Europese Unie ten aanzien van
de nieuwe kaderrichtlijn en de nieuwe interconnectierichtlijn. De kern van
deze aanpassing bestaat daaruit dat het college voordat hij over kan gaan
tot het opleggen van verplichtingen eerst zal moeten onderzoeken wat, in overeenstemming
met het Europese mededingingsrecht, de voor verspreiding van programma's relevante
markt(en) is (zijn). Derhalve is in het gewijzigde wetsontwerp ook met betrekking
tot de verspreiding van programma's de relevante (diensten)markt niet langer
op voorhand gegeven. De nieuwe overgangsbepaling sluit hier op aan door de
thans bestaande op het huidige artikel 8.7 van de Telecommunicatiewet gebaseerde
toegangsverplichtingen te laten voortbestaan totdat het college het onderzoek
naar de markt heeft afgerond en naar gelang de resultaten van dit onderzoek
passende maatregelen heeft getroffen. Dit onderzoek zal het college spoedig
na het van kracht worden van dit wetsvoorstel op grond van het voorgestelde
artikel 8.7 van de Telecommunicatiewet ter hand moeten nemen.5. Wat betreft de toegang voor internet providers is afgezien van het
bij wijze van overgangsmaatregel op voorhand opleggen van verplichtingen.
Hier speelt de onduidelijkheid van het begrip relevante markt een rol: volgens
de memorie van toelichting2 is de markt voor internettoegang
via de kabel nog zodanig in ontwikkeling dat eerst uit een nog uit te voeren
marktanalyse van de OPTA en de NMa zal kunnen blijken wat de relevante markt(en)
is (zijn). Vervolgens kan worden bepaald of er kabelexploitanten zijn met
aanmerkelijke marktmacht en zo ja welke, waarna kan worden overgegaan tot
het opleggen van verplichtingen.Of het in de beoogde interimperiode werkelijk zover zal komen is overigens
nog de vraag. De memorie van toelichting is op dit punt uitgesproken aarzelend:
in hoeverre de marktontwikkelingen en de marktposities het opleggen van verplichtingen
rechtvaardigen is nog niet duidelijk; als het tot verplichtingen komt dan
zullen deze slechts beperkt zijn vanwege de nog onvoldoende kabelinfrastructuur
en de snelle technologische veranderingen, aldus de memorie van toelichting.3Deze aarzelende benadering, gevoegd bij de onduidelijkheid inzake de begrippen
aanmerkelijke marktmacht en relevante markt doen vermoeden dat in de interimperiode
de status quo grotendeels gehandhaafd zal blijven.In deze context zal het wetsvoorstel een belangrijke doelstelling –
versnelde toegang voor internet providers tot de kabel – waarschijnlijk
niet waar maken. Tegen deze achtergrond dient naar het oordeel
van de Raad althans dit onderdeel te worden heroverwogen.5. De Raad constateert terecht dat in de memorie van toelichting terughoudendheid
wordt betracht ten aanzien van het geven van een bevestigend antwoord op de
vraag of het gezien de omstandigheden op de markt geboden is aan aanbieders
van omroepnetwerken verplichtingen op te leggen in het kader van het bieden
van toegang tot internet. Deze terughoudendheid in de memorie van toelichting
moet echter niet zo worden opgevat dat de regering met zekerheid meent te
kunnen stellen dat het treffen van maatregelen ten aanzien van deze aanbieders
niet nodig is. Om dit te kunnen vaststellen zal immers eerst de relevante
markt meer precies moeten worden bepaald en zal deze gedegen moeten worden
onderzocht. De betekenis van het voorliggende wetsontwerp is dan ook vooral
gelegen in het feit dat het college, zo snel als mogelijk is, in staat wordt
gesteld de relevante markten af te bakenen en vervolgens te onderzoeken, en,
hetgeen minstens zo belangrijk is, die maatregelen te treffen die nodig zijn
om eventueel op die markt geconstateerde problemen op te lossen. Anders gezegd:
de waarde het wetsvoorstel is gelegen in het zo spoedig mogelijk creëren
van de mogelijkheid tot ingrijpen als dit nodig is. Zoals hiervoor onder punt
twee reeds is aangegeven is deze aanpak in overeenstemming met de in de nieuwe
ONP kaderrichtlijn en interconnectierichtlijn gekozen systematiek. Immers
ook in deze richtlijnen gaat het vooral om het aan de NRI, in Nederland in
dit verband het college, verschaffen van middelen om te kunnen acteren daar
waar dat gezien de marktomstandigheden nodig is. Voorts komt het wetsontwerp,
binnen de grenzen van het Europese recht, tegemoet aan de zorg van de meerderheid
van de Tweede Kamer. De regering is dan ook van opvatting dat het wetsontwerp,
zij het aangepast aan het gemeenschappelijk standpunt, ook voor wat betreft
het voor internet voorziene regime doorgang dient te vinden.6. De inwerkingtredingsbepaling houdt geen rekening met de zeswekentermijn
uit artikel 12, eerste lid, van de Tijdelijke referendumwet. De Raad adviseert
derhalve artikel IV te vervangen door de modelinwerkingtredingsbepaling opgenomen
in aanwijzing 178, onder C, van de Aanwijzingen voor de regelgeving.6. Terecht merkt de Raad op dat de inwerkingtredingsbepaling geen rekening
houdt met de zeswekentermijn uit artikel 12, eerste lid, van de Tijdelijke
referendumwet. De inwerkingtredingbepaling is daarom conform het voorstel
van de Raad aangepast.7. Hoewel redactionele opmerkingen van de Raad gewoonlijk in een aparte
bijlage bij het advies worden vermeld acht de Raad in dit geval nadrukkelijke
aandacht voor een bepaald aspect in het advies zelf van belang. Met name artikel
8.6 bevat teksten die nauwelijks te begrijpen zijn. Dat is in belangrijke
mate het gevolg van het feit dat relevante onderdelen van dit artikel ontleend
zijn aan reeds bestaande artikelen van de Telecommunicatiewet en de Mededingingswet.
Hoewel het uit legislatief oogpunt over het algemeen aanbeveling verdient
om teksten onveranderd over te nemen ware in het voorliggende geval met het
oog op een betere toegankelijkheid van deze stelregel af te wijken. In concreto: in verschillende leden van artikel 8.6 komt de volgende zinsnede
voor: «het college wijst aanbieders (...) aan die beschikken over een
positie die (etc.) ».Het gebruik van het werkwoord «aanwijzen» is hier misleidend
omdat het hier in wezen gaat om het vaststellen/bepalen of een bepaalde aanbieder
over aanmerkelijke marktmacht beschikt. In de Nederlandse tekst van de ontwerp-kaderrichtlijn
wordt in dit verband het woord «bepalen of» gebruikt; in de Engelse
tekst: to determine whether.Ook het volledig aanhalen van de op zichzelf al niet fraaie definitie
van het begrip economische machtspositie in artikel 1 onder i van de Mededingingswet
doet sterk afbreuk aan de toegankelijkheid. De leesbaarheid zou aanzienlijk
verbeteren als werd volstaan met een verwijzing naar artikel 1, onder i, van
de Mededingingswet.In plaats van de huidige tekst zou het eerste lid van artikel 8.6 kunnen
luiden: «Het college stelt vast of een aanbieder van een omroepnetwerk afzonderlijk
op de markt voor verspreiding van programma's een economische machtspositie
heeft als bedoeld in artikel 1, onder i, van de Mededingingswet.»De overige leden van artikel 8.6 kunnen mutatis mutandis worden aangepast.
Waar nodig kan de term «aanwijzing» vervangen worden door «vaststelling».
Het vijfde lid kan luiden: «Het tweede lid en het vierde lid juncto
het tweede lid zijn niet van toepassing op aanbieders van. etc. «7. In het aangepaste wetsvoorstel is in het bijzonder artikel 8.6 (in
het gewijzigde voorstel vernummerd tot artikel 8.7) ingrijpend gewijzigd zodat
het aansluit bij het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van de Europese
Unie inzake de nieuwe kaderrichtlijn. De aangebrachte wijzingen komen naar
de opvatting van de regering tegemoet aan de opmerkingen van de Raad. Voor
wat betreft de door de Raad gedane suggestie om te verwijzen naar artikel
1, onder i, van de Mededingingswet, merkt de regering nog op dat dit bij het
handhaven van een apart artikellid voor de enerzijds zelfstandige en anderzijds
de collectieve machtspositie, zoals de Raad voorstelt, niet mogelijk is. De
omschrijving van economische machtspositie in de Mededingingswet omvat immers
zowel de zelfstandige als de collectieve economische machtspositie.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.De Raad van State geeft U in over weging het voorstel van wet niet te
zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande
rekening zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,J. J. M. S. Leyten-de WijkersloothIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,J. M. de Vries Bijlage bij het advies van de Raad van State van 4 oktober 2001, no.
W09.01.0247/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– De in artikel 8.6, eerste en tweede lid, gebruikte bewoordingen
«... door hun de mogelijkheid te geven ...» vervangen door een
andere formulering daar niet duidelijk is door wie en aan wie de mogelijkheid
wordt gegeven zich als omschreven te gedragen.– Het verdient aanbeveling de verplichting bedoeld in artikel 8.7,
tweede lid, onder a, onder te brengen in een afzonderlijk lid.– In artikel 8.7, tweede lid, onder c en onder e, niet met een nieuwe
zin beginnen (aanwijzing 100, onder b, van de Aanwijzingen voor de regelgeving).– In artikel 8.7, vijfde lid, verduidelijken wat wordt bedoeld met
«een bevoegde derde».– De aanhef van het voorgestelde artikel 18.3, derde lid, aldus
formuleren: Alvorens een besluit te nemen inhoudende:– De woorden «Onverminderd het (...) en vierde lid, ...»
in de eerste zin van artikel 18.3, vierde lid, (nieuw) zijn onlogisch en dienen
derhalve te worden aangepast.– In artikel 18.3, vierde lid, (nieuw) de term «algemene richtlijnen»
vervangen door: beleidsregels.– In artikel III, derde lid, de woorden «Indien het college
hiertoe besluit» vervangen door: Dan.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet zoals voorgelegd aan
de Raad van State is ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede
Kamer.XNoot2Paragraaf 8.4.XNoot1Voorstel voor een richtlijn van het Europese Parlement en de Raad inzake
een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken
en -diensten (com (2000) 393 definitief) en Voorstel voor een richtlijn van
het Europese Parlement en de Raad inzake toegang tot en interconnectie van
elektronische communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (com (2000)
384 definitief).XNoot1Richtlijn (EG) nr.97/33 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni
1997 (PbEG L 199) inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft
de waarborging van de universele dienst en de interoperabiliteit door toepassing
van de beginselen van Open Network Provision (ONP), als gewijzigd bij Richtlijn
98/61 EG.XNoot1In november 2000 werd wel het definitieve standpunt op hoofdlijnen gepubliceerd
maar het standpunt inzake de definitie van «aanmerkelijke marktmacht»
was als PM-punt opgenomen (Kamerstukken II 2000–2001, 21 501, nr.
57, blz. 5).XNoot2In dit verband verwijst het college naar de uitspraak van de President
van de rechtbank te Rotterdam van 31 januari 2001 inzake KPN vs. OPTA, waaruit
blijkt dat bij de beoordeling van de markt voor huurlijnen zowel aan de productiekant
als een de geografische kant moet worden gedifferentieerd (Mediaforum 2001–2,
bladzijden 106 en volgende).XNoot1Paragraaf 6.XNoot2Paragraaf 6 en paragraaf 8.1.XNoot3Paragraaf 8.2. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28203-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl