Uitvoering aanbevelingen enquêtecommissie opsporingsmethoden; Brief minister met de tweede voortgangsrapportage over het integraal onderzoek post-Fort
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26269, nr. 29

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26269 nr. 29

31-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding1. Stand van zaken van het strafrechtelijk onderzoek1.1 Inleiding1.2.1 Deelonderzoek A: dubbelspel informant1.2.2 Deelonderzoek B: parallelimporten (na 1994)1.2.3 Deelonderzoek C: XTC-traject1.2.4 Deelonderzoek D: moord op Van der Heiden1.2.5 Deelonderzoek E: kennisgevingen van niet verdere
vervolging1.2.6 Samenvattende conclusies ten aanzien van het (verdere)
verloop van het coördinatieonderzoek (oftewel het strafrechtelijk onderzoek
als onderdeel van het integrale onderzoek)2. Stand van zaken inventariserend onderzoek3. Stand van zaken evaluatieonderzoek4. AfsluitingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26269Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 269Uitvoering aanbevelingen enquêtecommissie opsporingsmethodennr. 29BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 31 mei 2000InleidingBij brief van 29 november 1999 informeerde ik u over de voortgang van
het integraal onderzoek post-Fort. Mede naar aanleiding van deze voortgangsrapportage
heb ik op 25 januari 2000 met de vaste commissie voor Justitie een algemeen
overleg gevoerd. In dit overleg gaf ik aan er naar te streven u voor 1 juni
2000 een volgende rapportage te doen toekomen. Middels deze tweede voortgangsrapportage
kom ik deze toezegging na.Deze tweede voortgangsrapportage is als volgt opgebouwd:1. Stand van zaken strafrechtelijk onderzoek (hierna te noemen het strafrechtelijk
coördinatieonderzoek);2. Stand van zaken inventariserend onderzoek;3. Stand van zaken evaluatieonderzoek;4. Afsluiting.Onderdeel 2 over het inventariserend onderzoek schrijf ik mede namens
mijn ambtgenoot van Financiën.Aan uw schriftelijk verzoek van 10 mei jl. om zoveel mogelijk de gevraagde
informatie zonder classificatie te verstrekken, dat wil zeggen dat deze openbaar
kan worden gemaakt, heb ik zoveel als mogelijk getracht te voldoen. Desalniettemin,
dat geldt met name voor het onderdeel 1, het strafrechtelijk onderzoek, kunnen
bepaalde aspecten (nog) niet openbaar worden gemaakt. Enerzijds vanwege opsporingsbelangen
die daaraan in de weg staan, anderzijds vanwege het aspect dat bepaalde zaken
thans nog onder de rechter zijn. Ik kom hier verder in mijn brief op terug.1. Stand van zaken van het strafrechtelijk onderzoek1.1 InleidingHet gedeelte van de vorige voortgangsrapportage (kamerstuk II, 1999–2000, 26 269, nr. 16) dat betrekking had op het strafrechtelijk
onderzoek was voor een substantieel gedeelte (paragraaf 1.5) gewijd aan
een aantal formele aspecten. Deze aspecten behoeven in deze tweede voortgangsrapportage
geen verdere bespreking, zodat volstaan wordt met een bespreking van de voortgang
van de vijf deelonderzoeken, te weten:A. onderzoek naar criminele informant (en diens organisatie) die kennelijk
dubbelspel ten nadele van de overheid heeft gespeeld;B. onderzoek naar de mogelijkheid dat parallelimporten, dan wel daarop
gelijkende of geïnspireerde constructies ook hebben plaatsgehad in de
periode na 1994;C. onderzoek naar het XTC-traject;D. onderzoek naar de moord op Van der Heiden;E. onderzoek naar de vraag in welke individuele zaken er sprake is geweest
van kennisgevingen van niet verdere vervolging.1.2.1 Deelonderzoek A: dubbelspel informantIn paragraaf 1.4.1 van de eerste voortgangsrapportage moest noodzakelijkerwijs
nog geschreven worden dat belangen van opsporing eraan in de weg staan om
in deze voortgangsrapportage nadere details over de stand van zaken te verstrekken.
Deze situatie is op onderdelen nog steeds van toepassing omdat de betreffende
zaak inmiddels onder de rechter is. Dit is het gevolg van het – tijdens
een grootschalige internationale actie – aanhouden van een groot aantal
verdachten op 15 februari 2000.Er zijn in totaal tweeëntwintig aanhoudingen verricht, waarvan vijf
in het buitenland en zeventien in Nederland. Tot de in Nederland aangehouden
personen behoort een advocaat. Van de in het buitenland aangehouden personen
zijn er inmiddels twee (door respectievelijk Spanje en Monaco) uitgeleverd
aan Nederland. Drie anderen bevinden zich nog in uitleveringsdetentie in Oostenrijk.
Van de in Nederland aangehouden en aan Nederland uitgeleverde personen bevinden
zich er nog elf in voorlopige hechtenis. Op en na 15 februari hebben in totaal
tweeënvijftig doorzoekingen van woningen en andere panden plaatsgevonden,
waarvan vijfendertig in Nederland en zeventien in het buitenland. Bij gelegenheid
daarvan zijn onder meer acht motorvoertuigen in beslag genomen, negen vuistvuurwapens,
ongeveer zestig gsm-telefoons (op ongeveer twintig verdachten) en een hoeveelheid
contant geld ter waarde van ongeveer één miljoen gulden. Bij
de genoemde motorvoertuigen ging het in één geval om een auto
waarin videoapparatuur was ingebouwd, kennelijk ten behoeve van zogenoemde
contra-observatie.Na de actie van 15 februari 2000 zijn het openbaar ministerie en het Landelijk
Rechercheteam (LRT) vanzelfsprekend verdergegaan met het onderzoek in de zaak,
welk onderzoek vanaf dat moment tevens kon bestaan uit het verhoren van verdachten
en getuigen, en uit het analyseren van in beslag genomen documenten. De meeste
van de verdachten hebben zich in de verhoren op hun zwijgrecht beroepen dan
wel de hun ten laste gelegde feiten ontkend. In de gvo-fase hebben de raadslieden
van de respectieve verdachten aangekondigd dat zij nog (vele) getuigen gehoord
wensen te zien. Daaraan is de rechter-commissaris nog niet kunnen toekomen.
Dit betekent dat naar alle waarschijnlijkheid ook de tweede zitting in deze
zaak (die vermoedelijk zal plaatsvinden op of rond 14 juli 2000), net als
de eerste, een zogenoemde pro-forma-zitting zal zijn. Aan een eerste inhoudelijke
behandeling van de zaak zal de rechtbank te Haarlem vermoedelijk dus niet
eerder toekomen dan in de nazomer van dit jaar. Aan de eerste zaaksofficier
van justitie is een tweede toegevoegd; de zittingen zullen door hen gezamenlijk
worden gedaan.Dat de van dit Deelonderzoek A deel uitmakende strafzaken zich thans onder
de rechter bevinden is op zichzelf geenszins ongunstig. Het strafproces
maakt het immers mogelijk dat bepaalde getuigen die eerder niet gehoord konden
worden omdat het stadium waarin het onderzoek zich toen bevond zulks minder
opportuun maakte, thans op zitting of door de rechter-commissaris gehoord
worden. Dit laatste kan alleen maar bijdragen aan de waarheidsvinding in deze
zaken. Anderzijds betekent de fase waarin deze zaken zich thans bevinden ook
dat in een voortgangsrapportage als deze weinig méér geopenbaard
kan worden dan tot nu toe in de onderhavige paragraaf werd gezegd en nog in
de volgende paragraaf (met betrekking tot Deelonderzoek B) zal worden gezegd.
De zaken bevinden zich, zoals gezegd, immers onder de rechter en verdere publieke
mededelingen, met name die welke een oordeel zouden inhouden over de mate
waarin het onderzoek tot op heden een verwezenlijking vormt van de opdracht
die eraan ten grondslag ligt (zie paragraaf 1.4.1 van de eerste voortgangsrapportage),
zijn hier derhalve niet op hun plaats. Vermeden moet immers worden dat zulke
mededelingen een eigen rol gaan spelen binnen het strafproces.1.2.2 Deelonderzoek B: parallelimporten (na 1994)In mijn brief van 31 augustus 1999 (kamerstuk II, 1998–1999, 26 269,
nr. 13, p. 2) heb ik Deelonderzoek B omschreven als een onderzoek naar de
«mogelijkheid dat parallelimporten, dan wel daar op gelijkende of geïnspireerde
constructies ook hebben plaatsgehad in de periode na 1994». De toen
en daar gebezigde term «parallelimporten» was vanzelfsprekend
ontleend aan onderdeel A van paragraaf 5.5 van het rapport van de TCEO
(kamerstuk II, 1998–1999, 26 269, nrs. 4–5, p. 196).Het is goed hier andermaal te benadrukken dat er op zichzelf geen algemeen
aanvaarde definitie van dit begrip bestaat, hetgeen op zichzelf reeds het
gevaar voor spraakverwarring en misverstanden in het leven zou kunnen roepen.
In verband daarmee merk ik gaarne eerst het volgende op. In paragraaf 1.4.2
van de eerste voortgangsrapportage wordt verwezen naar «een proces-verbaal
en een bijbehorend rapport d.d. 10 juli 1998, waarin minimaal acht parallelimporten
in de periode 1991 tot 1994 worden vermeld». Beide documenten worden
in genoemde paragraaf ook wel de «analyse» of de «analyses»
genoemd. In deze analyse wordt «parallelimport» gedefinieerd als
het gelijktijdig importeren van verdovende middelen
middels op schepen aangevoerde containers. Binnen deze definitie worden twee
varianten onderscheiden, te weten (variant 1) het in Nederland invoeren van
hard- en softdrugs die zich in één container (en dus op één
schip) bevinden, en (variant 2) het in Nederland invoeren van (verschillende)
verdovende middelen die zich bevinden in twee of meer containers die met één
en hetzelfde schip worden vervoerd. In deze definitie wordt op geen enkele
wijze verwezen naar het begrip «corruptie».Toch is het in het bijzonder de mogelijkheid van corruptie geweest die
ertoe heeft geleid dat Deelonderzoek B een onderdeel is gaan uitmaken van
het coördinatieonderzoek. Ofschoon het woord «corruptie»
niet expliciet wordt genoemd in de slotalinea van onderdeel A van paragraaf 5.5
van het rapport van de TCEO, is dit woord wel impliciet het centrale begrip
in deze alinea. Aan genoemd onderdeel A zou de volgende, veel engere, definitie
van «parallelimport» ontleend kunnen worden.Parallelimport is een vaker dan incidenteel toegepaste
smokkelmethode die de invoer betreft van minimaal1 twee containers die zich (vrijwel) steeds2 op hetzelfde schip bevinden3 van welke twee containers de ene (afgezien van de deklading)a hetzij uitsluitend cocaïne bevatb hetzij een combinatie van cocaïne en marihuana bevat 4 terwijl de andere uitsluitend marihuana bevat.5 De container die (mede) cocaïne bevat wordt binnengehaald dankzij
een regeling die de criminelen hebben getroffen met overheidsdienaren, in
het bijzonder met douaniers terwijl6 de container met de (kwalitatief slechte) marihuanaa hetzij voorwerp is van toepassing van de zogenoemde Delta-methode, hetgeen
betekent dat politiemensen zich met deze container bemoeien dankzij door een
(groei)informant verstrekte informatie (welke bemoeienis dan leidt tot het
doorlaten van de container)b hetzij voorwerp is van een inbeslagneming (die kan plaatsvinden, omdat
in het kader van de onder 5 bedoelde regeling de douaniers zo nu en dan getipt
worden).7 De in 6.a bedoelde (groei)informant behoort tot de onder 5 bedoelde
criminelen die met overheidsdienaren een regeling hebben getroffen.Met de zojuist weergegeven definitie wil niet gezegd zijn dat deze definitie
voor de coördinerend officieren van justitie en het LRT de enig mogelijke
verschijningsvorm is van een «parallelimport» in enge zin. Veeleer
is de definitie bedoeld als een soort werkhypothese ten opzichte waarvan varianten
en nuanceringen steeds mogelijk blijven. Het verschil tussen de ruime en de
enge definitie van het begrip «parallelimport» zit, kort gezegd,
in de elementen 5 tot en met 7, welke elementen wel aanwezig zijn in de enge
definitie, maar niet in de ruime. Deze drie elementen zijn in belangrijke
mate ontleend aan de verklaringen van de twee bedreigde getuigen (zie paragraaf 1.4.2
van de eerste voortgangsrapportage). De kern van Deelonderzoek B is derhalve
gelegen in het (nader) onderzoeken van deze drie elementen. Bij dit (nader)
onderzoek zijn tot uitgangspunt genomen de minimaal acht transporten die voorshands
lijken te beantwoorden aan de definitie in ruime zin.
Dit is wat in de eerste voortgangsrapportage is genoemd de «eerste stap
(...) het verifiëren en onderbouwen van de analyse». Noodgedwongen
is daarbij dus sprake van een methodologische paradox, aangezien het onderzoek
naar hoeveelheden cocaïne die volgens de vóóronderstelling met hulp van overheidsdienaren zouden zijn ingevoerd (zie
element 5) wordt verricht door middel van de bestudering van een aantal gevallen
in de meerderheid waarvan hoeveelheden cocaïne dankzij
overheidsoptreden in beslag zijn genomen. Bondiger gezegd: de inbeslagneming door de overheid van een partij, draagt in het algemeen
weinig bij aan het bewijs van de veronderstelling dat het de bedoeling was
dat die partij door diezelfde overheid doorgelaten
zou worden. Deze paradox maakt het onderzoek er niet eenvoudiger op.Voor alle parallelimporten uit de analyse – parallelimporten derhalve
in de zin van de ruime definitie – geldt dat het telkens gaat om schepen
die in een vaste lijndienst voeren tussen Colombia en Europa. Tegenwoordig
kunnen dergelijke schepen ruim 6500 containers vervoeren. Aangenomen mag worden
dat de containerschepen uit de periode 1990–1994 (de in de analyse genoemde
periode) eveneens een zeer groot aantal containers konden vervoeren. Als twee
containers niet méér met elkaar gemeen hebben dan het enkele
feit dat zij zich op één schip bevinden zal er waarschijnlijk
eerder sprake zijn van toeval dan van een parallelimport in de zin van de
enge definitie. Vandaar dat bij het onderzoek ook vragen als de volgende een
belangrijke rol spelen:– Zijn de afzenders van de containers dezelfde of hebben de afzenders
een samenwerkingsverband met elkaar?– Zijn de (beoogde) ontvangers van de cocaïne personen met
wie de informant contact onderhield of zaken deed?– Staan de containers marihuana en cocaïne op dezelfde bill of lading?– Hadden de containers marihuana en cocaïne dezelfde deklading? – Hadden de containers marihuana en cocaïne dezelfde consignee (ontvanger genoteerd op de bill of lading)– Is er bij enige opsporingsdienst die zich bezighield met de Deltamethode
(CID Kennemerland, IRT, CID Gooi- en Vechtstreek, CID Dordrecht, CID Rotterdam)
enige informatie voorhanden waaruit bleek dat men wetenschap had over een
van de in de analyse bedoelde partijen cocaïne?– Wat waren de bemoeienissen van politie/douane met betrekking tot
de op de schepen aangevoerde cocaïne en wie waren deze ambtenaren?– Van wie kwam de informatie die leidde tot inbeslagneming van de
cocaïne en wat was de onderliggende bron?– Zijn er aanwijzingen te vinden bij de CID Kennemerland die erop
duiden dat de CID Kennermerland of één van zijn informanten
informatie had(den) over de aankomst van cocaïne, terwijl niet blijkt
dat deze informatie doorgegeven is aan het IRT?Het beantwoorden van deze vragen geschiedt door de CID van het LRT, en
wel onder de directe leiding van de coördinerend CID-officier van justitie.
Het gaat hier om een arbeidsintensieve en daardoor tijdrovende operatie, waarbij
gebruik gemaakt wordt van alle relevante beschikbare gegevensbestanden, zoals,
onder meer, informatie van de RCID Kennemerland, het IRT-dossier, verschillende
processen-verbaal van in beslag genomen hoeveelheden verdovende middelen,
en het Fort-dossier. Een aantal processen-verbaal uit het buitenland moet
nog worden opgevraagd.Deze exercitie is nog niet afgerond. Wel kan reeds thans worden gezegd
dat bij (wat in de analyse genoemd wordt) de eerste parallelimport vooralsnog
niet is gebleken van een verdergaand verband tussen de verschillende containers.
Eén container bevatte 159 kg cocaïne, die in Frankrijk in beslag
is genomen, nadat via een tip van de Engelse autoriteiten de Europese douaneposten
waren gewaarschuwd. De tweede container zou een hoeveelheid hebben bevat van
150 kg cocaïne, maar dit is niet met zekerheid vast te stellen, aangezien
degene die dit achteraf heeft verklaard, geen exacte gegevens over de naam
en aankomstdatum van het schip heeft verschaft. De derde container op dit
schip bevatte marihuana die in het kader van een gesloten CID-traject is doorgelaten
ter voorbereiding op een latere cocaïnevangst (zie paragraaf 5.3.2
van het Fort-rapport). Voorshands is niet gebleken dat de overheidsambtenaren
die zich bezighielden met de doorlating van de marihuanacontainer dan wel
de daarbij betrokken informant(en) bemoeienis hebben gehad met de twee cocaïnecontainers,
zodat ten aanzien van deze import voorshands evenmin kan worden aangetoond
dat er sprake is geweest van een parallelimport als bedoeld in de enge definitie.Het voert te ver om in het kader van deze rapportage alle voorlopige bevindingen
ten aanzien van de overige importen te bespreken. Aangezien het onderzoek
nog niet is afgerond, zijn ten aanzien van de overige importen nog geen definitieve
conclusies te trekken. Wel is een aantal interessante aanknopingspunten gevonden
voor verder onderzoek. Zo kan worden vermeld dat in twee cocaïne-importen
een persoon een rol speelde, die zich in een krantenartikel en later in een
televisieprogramma manifesteerde als een mogelijke getuige. Met deze persoon
zijn inmiddels oriënterende gesprekken gevoerd. Ook is gebleken dat een
aantal van de verzend- en ontvangstadressen die zijn gebruikt voor de ingevoerde
en doorgelaten marihuana-importen, zogenaamde fake-adressen
of storefronts zijn. Dit leidt echter niet zonder meer tot de conclusie dat
overheidsambtenaren hebben geprofiteerd van de opbrengst van de doorgeleverde
verdovende middelen, aangezien deze werkwijze in het kader van de later door
de PEC afgekeurde Delta-methode in de CID-journaals volledig is verantwoord.
Het gebruik van deze adressen was ook aan het Fort-team reeds
bekend (zie paragraaf 5.2.7 van het Fort-rapport). Ook is gebleken dat
een aantal van de verzend- en ontvangstadressen die zijn gebruikt voor de
ingevoerde en doorgelaten marihuana-importen, zogenaamde fake-adressen of storefronts zijn. Dit leidt echter niet zonder meer
tot de conclusie dat overheidsambtenaren hebben geprofiteerd van de opbrengst
van de doorgeleverde verdovende middelen, aangezien deze werkwijze in het
kader van de later door de PEC afgekeurde Delta-methode in de CID-journaals
volledig is verantwoord. Het gebruik van deze adressen was ook aan het Fort-team
reeds bekend (zie paragraaf 5.2.7 van het Fort-rapport). Het onderzoek
naar de vraag of dergelijke adressen ook zijn gebruikt voor de cocaïne-importen
is nog in volle gang. Het onderzoek naar de vraag of dergelijke adressen ook
zijn gebruikt voor de cocaïne-importen is nog in volle gang. Tot zover
de bespreking van de eerste stap.In paragraaf 1.4.2 van de eerste voortgangsrapportage wordt als tweede
stap omschreven «het vaststellen van het aantal en de identiteit van
de informanten die (mogelijk) dubbelspel hebben gespeeld». Te dien aanzien
kan in dit stadium het volgende worden opgemerkt. In Deelonderzoek B komt
naar voren dat in het kader van de marihuanacontainers die zijn doorgelaten
minstens vier verschillende informanten een rol hebben gespeeld die, los van
elkaar en in verschillende onderzoeken, samengewerkt hebben met de politie.
Op zichzelf is dit geen nieuws: dit is immers in het Fort-onderzoek al vastgesteld.
De identiteit van die informanten is echter in een aantal gevallen niet meer
te achterhalen, aangezien de betrokken informantendossiers destijds zijn verwijderd
of vernietigd. Overigens is onderzoek naar de identiteit alleen relevant,
als er aanwijzingen zouden zijn dat zij dubbelspel hebben gespeeld. Ten aanzien
van drie van de vier informanten zijn die aanwijzingen er niet. Ten aanzien
van de vierde informant zijn die aanwijzingen er wel.Ten aanzien van de derde en de vierde stap kan het volgende gezegd worden.
Zoals gezegd zijn de elementen 5 tot en met 7, voorkomend in de enge definitie
van het begrip «parallelimport», in belangrijke mate ontleend
aan de inhoud van verklaringen die door twee bedreigde getuigen zijn afgelegd
in het kader van een gerechtelijk vooronderzoek tegen een onbekende verdachte
(een zogenoemd NN-gvo). Het is het voornemen van het openbaar ministerie te
vorderen dat deze getuigen andermaal gehoord zullen worden, en wel in de zaak
tegen een van de verdachten uit Deelonderzoek A, alsmede in het kader van
het gerechtelijk vooronderzoek tegen de gewezen overheidsdienaar X. Laatstbedoeld
gerechtelijk vooronderzoek maakt thans onderdeel uit van Deelonderzoek B,
maar het is niet geopend als uitvloeisel van Deelonderzoek B, aangezien de
instelling ervan reeds op 30 maart 1998 werd gevorderd. Sedertdien heeft dit
gvo een enigszins sluimerend bestaan geleid. Door het onderzoek naar de parallelimporten
en de daaruit voortvloeiende vragen zijn nieuwe aspecten naar voren gekomen
die zullen worden onderzocht in het kader van dit gerechtelijk vooronderzoek.
Deze revitalisering van dit gerechtelijk vooronderzoek, waarvoor eveneens
een zaaksofficier is aangewezen, maakt dit gvo tot een instrument met behulp
waarvan ook nader (aanvullend) onderzoek kan en zal worden gedaan naar diverse
verklaringen die te lezen zijn in recente publicaties van de journalisten
Van Hout en Middelburg.1.2.3 Deelonderzoek C: XTC-trajectIn paragraaf 1.4.3 van de eerste voortgangsrapportage komt de volgende
passage voor: «De coördinerend officieren van justitie moeten daartoe
nog een deelplan opstellen, dat naar verwachting nog voor het einde van het
jaar kan worden afgerond». De uitvoering van het inmiddels opgestelde plan, waarover ik u in het besloten overleg van 25 januari reeds
informeerde, verloopt geheel volgens schema. Dit betekent in concreto dat
er reeds getuigen zijn gehoord en dat voor het verder onderzoek gebruik zal
worden gemaakt van de gerechtelijke vooronderzoeken die in de zojuist genoemde
paragraaf 1.4.3 reeds werden genoemd. In verband hiermee is ook voor
dit deelonderzoek een zaaksofficier van justitie aangewezen.1.2.4 Deelonderzoek D: moord op Van der HeidenDe slotzin van paragraaf 1.4.4 van de eerste voortgangsrapportage
luidt: «Naar verwachting kunnen de coördinerende officieren van
justitie eind januari 2000 definitief adviseren met betrekking tot het al
dan niet opnieuw in rechte betrekken van verdachten». Dit is een te
optimistische verwachting gebleken, aangezien het bewuste deelplan van aanpak
eerst begin april 2000 gereed is gekomen. In het deelplan wordt zeer veel
aandacht besteed aan een zogenoemde telecomanalyse, zijnde een analyse van
telecomgegevens (niet zijnde afgetapte gesprekken) op basis waarvan ten aanzien
van een aantal atf-telefoons is vastgesteld waar zij zich op de dag van de
moord bevonden en welke verbindingen er op die dag tussen die telefoons hebben
bestaan. Aan deze telecomanalyse – die reeds in 1993 werd gemaakt –
zou jegens degenen die op de bewuste dag van de telefoons gebruik hebben gemaakt
zonder meer een serieuze verdenking te ontlenen zijn met betrekking tot betrokkenheid
bij de moord. Wie deze personen zijn is op zichzelf wel bekend, doch uitsluitend als gevolgtrekking. Vooralsnog is namelijk niet achterhaald
kunnen worden langs welke feitelijke en juridische weg indertijd de gegevens
zijn verzameld die deze gevolgtrekking rechtvaardigen. Met andere woorden:
vooralsnog kan geen helder en concludent (en dus ook geen juridisch bruikbaar)
verband worden gelegd tussen enerzijds de nummers van de telefoons en anderzijds
de personen die deze telefoons op 10 april 1993 hebben gebruikt.In zijn vervolgonderzoek zal de coördinerend officier van justitie
er alles aan doen om alsnog te achterhalen op basis waarvan indertijd is aangenomen
dat het inderdaad de in de telecomanalyse bij name genoemde personen zijn
geweest die op de bewuste dag gebruik hebben gemaakt van de onderzochte atf-aansluitingen.
Gelet op het reeds verrichte onderzoek mogen de verwachtingen te dien aanzien
evenwel niet te hoog gespannen worden. En zelfs indien alsnog succesvol het
verband tussen de nummers en de namen zou kunnen worden gelegd, dan nog biedt
zulks niet meer dan een verdenking. Een verdenking die op dit moment, om het
in het jargon van vandaag te zeggen, nog slechts virtueel is en die dan (als
het verband alsnog gelegd zou kunnen worden) reëel zou worden. Maar ook
een reële verdenking is geen bewijs; zij is niet méér dan
een aanknopingspunt voor gericht nader onderzoek. Wanneer de pleegdatum van
een strafbaar feit nog maar zeer kort geleden is, ligt het voor de hand dat
«gericht nader onderzoek» zal bestaan uit de toepassing van allerlei
opsporingsbevoegdheden, zoals het aftappen van telefoons, het observeren van
verdachten en het doorzoeken ter inbeslagneming van woningen en andere panden.
Dit zijn opsporingsbevoegdheden van welker toepassing op dit moment (ruim
zeven jaar na de pleegdatum van het feit) redelijkerwijs geen resultaten meer
verwacht hoeven te worden. Dit betekent dat op een andere manier gerechercheerd
zal moeten worden. Welke die andere manier eventueel zal kunnen zijn is thans –
overeenkomstig het advies uit het deelplan van aanpak – voorwerp van
nader intern OM-beraad.Tegen geen van de personen die op basis van de telecomanalyse (virtueel)
verdacht zouden kunnen worden van betrokkenheid bij de moord is ooit te dier zake een gerechtelijk vooronderzoek
ingesteld geweest. Bijgevolg is er te dier zake ook
nimmer een kennisgeving van niet verdere vervolging (knvv) naar hen uitgegaan.
Dit is anders voor de twee personen die indertijd van uitlokking werden verdacht.
Tegen hen is ter zake van die uitlokkingsverdenking wel een gvo ingesteld
geweest en dit gvo is met een knvv geëindigd. Nieuwe bezwaren tegen hen
(of, als zij toch niet de uitlokkers zouden zijn geweest, nieuwe uitlokkingsverdenkingen
tegen anderen) zullen naar het zich thans laat aanzien redelijkerwijs niet
anders kunnen rijzen dan door voortzetting van het onderzoek tegen hen die,
op basis van de telecomanalyse, vermoed worden de feitelijke (mede)plegers
te zijn. Hoe deze voortzetting eruit dient te zien is, zoals zojuist gezegd,
voorwerp van nader intern OM-beraad.1.2.5 Deelonderzoek E: kennisgevingen van niet verdere
vervolgingAan dit deelonderzoek is na 25 januari 2000, zoals reeds aangekondigd
tijdens het algemeen overleg van die datum, geen afzonderlijke aandacht meer
besteed. Binnen het coördinatieonderzoek zijn de knvv's uitsluitend van
belang binnen de Deelonderzoeken C en D. Aan welke – voor die Deelonderzoeken
relevante – personen indertijd een knvv is uitgegaan is reeds genoegzaam
vastgesteld. Met die vaststelling is in de respectieve deelplannen van aanpak
rekening gehouden.1.2.6 Samenvattende conclusies ten aanzien van het (verdere)
verloop van het coördinatieonderzoek (oftewel het strafrechtelijk onderzoek
als onderdeel van het integrale onderzoek)– In de eerste plaats is de conclusie gerechtvaardigd dat het coördinatieonderzoek
als geheel, gelet op de in de respectieve deelplannen van aanpak uitgezette
tijdpaden, op schema ligt.– In Deelonderzoek A is het stadium van de terechtzittingen aangebroken.
Daarmee heeft dit Deelonderzoek een eigen dynamiek en een eigen – nog
slechts zeer ten dele door het OM te beïnvloeden – tijdsplanning
gekregen. Er werken aan deze zaak twee zaaksofficieren.– In Deelonderzoek B geven de eerste prille bevindingen geen bevestiging
voor de veronderstelling dat «parallelimporten» hebben bestaan
in de zin van de – hierboven bedoelde – enge definitie. Veel zegt
dit nu echter nog niet.– De bedreigde getuigen, op wier verklaringen de elementen 5 tot
en met 7 uit de enge definitie van het begrip «parallelimport»
voornamelijk zijn gebaseerd, zullen (mits de rechter daartoe strekkende vorderingen
honoreert) opnieuw worden gehoord, te weten in het kader van de zaak tegen
een van de verdachten uit Deelonderzoek A, alsmede in het kader van het te
revitaliseren gvo tegen X. Het horen van deze bedreigde getuigen in de voornoemde
kaders, alsmede het horen van eventuele andere getuigen in het gvo contra
X betekent dat onderzoeksmogelijkheden op ruimere schaal worden benut. Deelonderzoek
B is dus niet langer beperkt tot het documentenonderzoek, dat overigens onverminderd
doorgaat. Hopelijk worden, door de gekozen strategie, eventueel aanwezige
dwarsverbanden tussen de Deelonderzoeken A en B (sneller) aangetoond.– Door de revitalisering van het gvo tegen X zal Deelonderzoek B
ongetwijfeld een nieuwe impuls krijgen. Dit betekent echter wel dat de verdere
voortgang van ook dit Deelonderzoek mede beheerst gaat worden door factoren
die niet uitsluitend binnen de invloedssfeer van het OM liggen. Desalniettemin
lijkt het niet onverantwoord ervan uit te gaan dat in het najaar van 2000
het documentenonderzoek zodanig gevorderd zal zijn dat in het kader van de
stappen drie en vier (het in kaart brengen van en het vergaren van bewijs
tegen eventuele verdachten) gefundeerde adviezen zullen kunnen worden uitgebracht. – Deelonderzoek C ligt volledig op schema. De opmerking die zojuist
werd gemaakt met betrekking tot Deelonderzoek B («Dit betekent echter
wel dat de verdere voortgang van ook dit Deelonderzoek mede beheerst gaat
worden door factoren die niet uitsluitend binnen de invloedssfeer van het
OM liggen») geldt hier eveneens.– Ook Deelonderzoek D ligt op schema. Ten aanzien van dit deelonderzoek
geldt in de eerste plaats dat de aanwijzingen die reeds in 1993, in het oorspronkelijke
onderzoek tegen bepaalde personen werden verzameld van dien aard zijn dat,
bij nadere bewijsvoering, kansen op een succesvolle vervolging niet uitgesloten
zijn. Die nadere bewijsvoering is echter een lastige aangelegenheid die gestalte
zal moeten krijgen dankzij een heroperationalisering van het onderzoek. Zo'n
heroperationalisering is echter geenszins onproblematisch, vooral gelet op
de lange tijd die sedert de pleegdatum van het feit verstreken is. In de huidige
fase van Deelonderzoek D worden de mogelijkheden van heroperationalisering
bestudeerd. Mocht dit ertoe leiden dat tot heroperationalisering besloten
wordt, dan zal daarmee na de zomervakantie van dit jaar worden aangevangen.2. Stand van zaken inventariserend onderzoekOnder verantwoordelijkheid van de departementen van Justitie en Financiën
is een inventariserend onderzoek ingesteld naar het bedrijfsmatig functioneren
van de douane. Het onderzoek heeft zich met name gericht op de structuren
en processen binnen de douane, voor zover deze betrekking hebben op mogelijke
risico's die verband houden met de in-, uit- en doorvoer van hoog-criminele
goederen.Ik verwacht samen met mijn collega van Financiën een eindrapportage
van het inventariserend onderzoek in de loop van derde kwartaal aan de Kamer
te kunnen zenden. Over de stand van zaken kan ik verder het volgende meedelen.In mijn brief van 25 november 1999 en tijdens het Algemeen Overleg met
de Vaste Commissie Justitie van 25 januari jongstleden heb ik reeds de uitgangspunten
uiteengezet van het inventariserend onderzoek, dat mede onder verantwoordelijkheid
van mijn ambtgenoot van Financiën plaatsvindt. Het onderzoek richt zich
op de met de bijzondere positie van Nederland als distributieland samenhangende
risico's met betrekking tot de in-, uit- en doorvoer van hoog-criminele goederen,
waaronder mogelijke risico's ten aanzien van zogenoemde parallel-import. Verder
worden de bestaande maatregelen ter beperking van deze risico's geïnventariseerd.
Waar nodig worden aanbevelingen geformuleerd ter verbetering van de risicobeheersing
in de toekomst.In deze fase van het inventariserend onderzoek beschrijf ik de opzet en
de voortgang van twee in gang gezette onderzoeken. De bevindingen van deze
onderzoeken zullen worden meegenomen bij het opstellen van de eindrapportage.In dit kader noem ik allereerst de inventarisatie door onderzoekers van
het Douane Informatie Centrum van mogelijke methoden van maritieme smokkel
van hoog-criminele goederen. In dit onderzoek wordt de binnen de douane aanwezige
kennis geïnventariseerd over modi operandi bij smokkel van hoog-criminele
goederen in de binnenkomende scheepvaart, en dan in het bijzonder binnen het
containervervoer. In dit kader is er tussen het Douane Informatie Centrum
en de politie contact gelegd om te komen tot wederzijdse informatie-uitwisseling
over de modi operandi.Binnen de douane wordt kennis over mogelijke smokkelmethoden gebruikt
voor het selecteren, onder meer door de toepassing van risico-analyse,
van containers voor fysieke controle. Een gestructureerde inventarisatie van
mogelijke modi operandi zou kunnen bijdragen aan het vergroten van het inzicht
in denkbare methoden van parallelle import. Voorts wordt in deze inventarisatie
door het Douane Informatie Centrum aandacht geschonken aan de verbetering
van de beheersing van de geïnventariseerde risico's.Daarnaast wordt een onderzoek verricht door externe forensische accountants,
integriteitsexperts en criminologen naar risico's in het douaneproces en daaraan
direct gelieerde processen met betrekking tot de in-, uit- en doorvoer van
hoog-criminele goederen. Dit onderzoek is gesplitst in drie onderdelen. In
het eerste onderdeel wordt een beschrijving gewijd aan de momenten in de administratieve
organisatie van het logistieke afhandelingsproces van zeecontainers waar risico's
kunnen bestaan met betrekking tot de smokkel van hoog-criminele goederen.
Criminele organisaties zouden deze kunnen uitbuiten voor de in-, uit-, en
doorvoer van hoog-criminele goederen. Het tweede onderdeel is een onderzoek
naar de integriteitsbeleving van bij de afhandeling van zeecontainers betrokken
medewerkers van de douane. Daarbij wordt een analyse uitgevoerd naar aspecten
waar zich mogelijk integriteitsrisico's zouden kunnen voordoen. Het derde
onderdeel is een inventarisatie van risico's ten aanzien van de illegale in-,
uit- en doorvoer van criminele goederen in het proces van de afhandeling van
over zee binnenkomende vervoersstromen vanuit criminologisch perspectief.
In het bijzonder bij deze laatste inventarisatie zijn ook internationale aspecten
en andere onderdelen van de logistieke ketens in Nederland betrokken.Op dit moment wordt door de onderzoekers gewerkt aan de afronding van
de beide onderzoeken. Beide onderzoeken worden in het gehele onderzoekstraject
begeleid door de Stuurgroep Inventariserend Onderzoek. In de Stuurgroep is
voorzien in een afvaardiging van de departementen van Financiën en Justitie.
Verder nemen het Openbaar Ministerie, politie en douane deel aan de Stuurgroep.
In de Stuurgroep hebben voorts twee hoogleraren zitting met expertise op het
terrein van de integriteit van het openbaar bestuur en de vervoerseconomie.
Ook is het bedrijfsleven vertegenwoordigd.In dit verband vermeld ik verder nog de doorlichting transportsector door
externe accountants, waartoe door mijn ministerie buiten het kader van het
Inventariserend Onderzoek opdracht is gegeven. De eerste doelstelling van
deze doorlichting is het in kaart brengen van de bijzondere risico's die de
positie van Nederland als distributieland met zich meebrengt met betrekking
tot de in-, uit- en doorvoer van criminele goederen. De onderzoekers richten
zich daarbij op de gehele transportsector. Zeehavens worden niet in het onderzoek
betrokken, om doublures met het Inventariserend Onderzoek te vermijden. Het
eindproduct van de doorlichting zou onder meer aanknopingspunten moeten opleveren
voor een meer gericht preventiebeleid, voor ondersteuning van het sectorspecifieke
integriteitsbeleid en het beleid met betrekking tot de integriteit van het
bedrijfsleven in het algemeen. Als deelproduct van de doorlichting zou een
beeld moeten worden verkregen van de effectiviteit van controle- en handhavingsinspanningen
van de overheid binnen de transportsector en een schets van de risico's die
hierbij een rol kunnen spelen. De doorlichting van de transportsector kan
een waardevolle aanvulling zijn op de uitkomsten van het Inventariserend Onderzoek.Ik verwacht in augustus 2000 het eindrapport te ontvangen. 3. Stand van zaken evaluatieonderzoekIn mijn eerste voortgangsrapportage informeerde ik u over de omvang en
de wijze van uitvoering van het evaluatieonderzoek, dat wordt verricht door
het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie Centrum (WODC), alsmede over
degenen die het feitelijke onderzoek gaan uitvoeren.Op basis van de aandachtspunten uit het L.E.G.O.-model, waarover ik u
eerder informeerde, en op grond van de indrukken die de onderzoekers hebben
opgedaan tijdens de verkennende gesprekken in de periode februari–april
van dit jaar met een aantal relevante functionarissen, zijn de volgende onderzoeksvragen
geformuleerd:1. Waarom zijn na het Fort-rapport diverse onderzoeken (vier «sporen»)
gestart?2. Wie waren bij de besluitvorming hieromtrent betrokken en hoe is deze
besluitvorming verlopen?3. Hoe werden de diverse onderzoeken – op zichzelf en in onderling
verband – georganiseerd? (samenstelling teams, opdrachten, uitrusting,
huisvesting, communicatie, enz.)4. Welke activiteiten zijn binnen de diverse onderzoeken ontplooid en
met welk resultaat?5. Waardoor en door wie is het verloop van de diverse onderzoeken beïnvloed?
Meer in het bijzonder: welke problemen hebben zwaar gewogen op hun voortgang?6. In hoeverre en op welke wijze hebben externe omstandigheden (politiek,
media) mede het verloop van de onderzoeken beïnvloed?7. Hoe is de sturing en het toezicht op de onderzoeken verlopen? Hoe verliepen
de onderlinge communicatie en afstemming? Welke rol was hierbij weggelegd
voor respectievelijk de teamleiding, de zaaksoffi- cieren, de CID-officieren,
hoofdofficieren, het college van procureurs-generaal, korpschefs, korpsbeheerders,
de departementsleiding en de minister van Justitie?8. Welke belangrijke leermomenten kunnen uit het verloop van de onderzoeken
worden gedestilleerd?De evaluatie zal plaatsvinden aan de hand van de analyse van relevante
documenten en het houden van interviews met de belangrijkste betrokkenen bij
de onderzoeken. Naar verwachting van de onderzoekers zullen interviews worden
gehouden met 25–30 personen.Inmiddels is de samenstelling van de begeleidingscommissie bekend. Deze
bestaat uit prof.dr. C. Schuyt (voorzitter) en de leden mr. J. Mendlik, procureur-generaal
mr. D.W. Steenhuis en de directeur van het WODC.In verband met de gevoeligheid van het onderwerp en de vertrouwelijkheid
van de te bestuderen stukken zal moeten worden gewerkt vanuit een beveiligde
locatie. Inmiddels is een locatie waar het onderzoek zal worden verricht gevonden.Tevens is ten behoeve van het evaluatieonderzoek een beveiligingsprotocol
opgesteld. In dit protocol worden de voorwaarden en gedragsregels vastgesteld
waaronder de onderzoekers toegang hebben tot alle relevante stukken voor het
onderzoek. Daarmee vormt het protocol een aanvulling op de normale gedragsregels
zoals vastgelegd in de geheimhoudingsverklaring die door bij het WODC werkzame
onderzoekers wordt ondertekend.De onderzoekers verwachten dat het rapport medio februari 2001 gereed
zal zijn.4. AfsluitingMet het bovenstaande hoop ik u inzicht te hebben gegeven in de stand van
zaken op de drie onderdelen van het integraal onderzoek post-Fort.Zoals eerder in deze brief gesteld, wil ik nogmaals benadrukken dat niet op alle onderdelen, dat geldt in het bijzonder voor (delen van) het
strafrechtelijk onderzoek, te gedetailleerd kon worden ingegaan omdat strafvorderlijke
en opsporingsbelangen in mijn optiek zich daartegen verzet- ten.Ik vraag uw begrip daarvoor.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26269-29.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl