Minderhedenbeleid 1997; Brief staatssecretaris met antwoorden op vragen uit het Algemeen Overleg over het gezinsherenigings- en gezinsvormingsbeleid (25001, nr. 3)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25001, nr. 26

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

30-05-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25001 nr. 26

26-05-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25001Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 001Minderhedenbeleid 1997nr. 26BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 mei 1997Tijdens het Algemeen Overleg over het gezinsherenigings- en gezinsvormingsbeleid op 10 september 1996 (25 001, nr. 3) heb ik u toegezegd op een
aantal vragen separaat te zullen reageren en de Kamer binnen een maand van
de antwoorden op de hoogte te zullen stellen. De beantwoording heeft vertraging
ondervonden. Ik had verwacht dat een aantal ontwikkelingen zich sneller zou
hebben voltrokken zodat ik u eerder een definitief standpunt op een aantal
vraagpunten had kunnen sturen. Omdat dit niet het geval is gebleken kan ik
eerst nu met deze brief aan uw verzoek om antwoord van 23 januari jl. voldoen.
Ik antwoord u mede namens de minister van Binnenlandse Zaken en de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Tijdens het genoemd Algemeen Overleg werd van de zijde van de PvdA-fractie
gevraagd om de hoogte van het verschuldigde legesbedrag voor een vergunning
tot vestiging voor EU-onderdanen in overeenstemming te brengen met Europese
regelgeving en deze ook te verlagen voor niet-EU onderdanen.Zoals ik tijdens het AO toelichtte is het Nederlandse standpunt tot op
heden steeds geweest dat een vergunning tot vestiging een nationaal verblijfsdocument
is waarop de Europese regelgeving niet van toepassing is. De Europese regels
schrijven uitsluitend voor dat de hoogte van de leges van een verblijfsdocument
voor een EU-onderdaan niet hoger mogen zijn dan de kosten van een nationale
identiteitskaart voor eigen onderdanen. Het Nederlandse standpunt is dat alleen
de zogenaamde E-kaart als een verblijfsdocument in die zin kan worden beschouwd.
Ik zie derhalve geen juridische noodzaak voor een verlaging van de leges voor
de vergunning tot vestiging.De Europese Commissie zal op dit punt mogelijk nog een andersluidend standpunt
innemen. Tot op heden is dit niet gebeurd. Ik zal uw Kamer, zodra ik kennis
draag van het standpunt van de Commissie, informeren. Over het verlagen van de leges voor een vergunning tot vestiging in het
algemeen merkte ik tijdens het AO op te willen afwachten of een op dat moment
nog lopend onderzoek naar de kostprijsberekening van vergunningen van de IND
voor deze discussie bruikbare informatie zou opleveren. Dit is niet het geval
gebleken. De reden daarvoor is dat het afgeven van een vergunning tot vestiging
een zelfstandige bevoegdheid van de afzonderlijke vreemdelingendiensten is.
Het IND onderzoek beperkte zich echter tot de door de IND gemaakte kosten.Voor het bepalen van de hoogte van het legestarief voor een vergunning
tot vestiging is bovendien niet de kostprijsberekening het uitgangspunt geweest.
Er is aansluiting gezocht bij het volledig tarief voor naturalisatie. Ik ben
voornemens beide tarieven op 500 gulden te blijven stellen omdat ik de koppeling
tussen de leges voor naturalisatie en de leges voor de vergunning tot vestiging
nog steeds valide vind.Op de vraag van de fracties van CDA, PvdA en D66 naar informatie omtrent
de onderhandelingen die in Schengenverband worden gevoerd met betrekking tot
verzoeken om hereniging van gezinsleden, wil in de eerste plaats graag verwijzen
naar mijn brieven van 18 november 1996 en 20 februari jl. en het algemeen
overleg dat ik op 17 april jl. met uw Kamer had ter voorbereiding op de vergadering
van het Uitvoerend Comité op 25 april 1997. In deze brieven en tijdens
het genoemd algemeen overleg heb ik aangegeven dat het enkele scheiden van
gezinsleden op zichzelf niet als voldoende reden wordt aangemerkt om af te
zien van de toepassing van artikel 15b, eerste lid, onder a, Vw maar heb ik
tevens de situaties beschreven waarin toch sprake kan zijn van gezamenlijke
behandeling van asielverzoeken in Nederland. Inmiddels heeft het Uitvoerend
Comité op 25 april jl. het u bekende besluit over de situaties waarin
gezinsleden niet worden gescheiden, aangenomen. Het besluit laat aan de Schengenlanden
de vrijheid om ook in andere gevallen over te gaan tot gezamenlijke behandeling
van asielverzoeken van gezinsleden. Zoals ik heb aangekondigd in mijn brief
van 18 november 1996 zal Nederland dat in individuele gevallen ook daadwerkelijk
doen.De fractie van de PvdA is van mening dat een uitkering krachtens de kinderbijslag
bij de vaststelling van het inkomen meegerekend zou dienen te worden. Dit
omdat kinderbijslag wordt uitgekeerd ten behoeve van de verzorging van het
kind, ongeacht het inkomen en ongeacht de verblijfplaats van het kind. In
mijn brief van 20 juni 1996 (in het antwoord op vraag 8) gaf ik reeds aan
dat de keuze om kinderbijslag niet mee te rekenen als inkomensbestanddeel,
gebaseerd is op het feit dat kinderbijslag wordt gefinancierd uit de openbare
middelen. Ik heb laten bezien of er mogelijkheden zijn om aan de wens van
de PvdA tegemoet te komen. Nader overleg met het ministerie van SZW heeft
uitgewezen dat het geen verstandige keuze zou zijn kinderbijslag als een inkomensbestanddeel
aan te merken. In de eerste plaats wordt kinderbijslag door de fiscus niet
als zodanig beoordeeld en geldt deze uitkering dus niet als belastbaar inkomen.
In de tweede plaats kan het voorstel van de PvdA tot de volgende situatie
leiden: indien een hier verblijvende ouder aan de inkomenseis ter hoogte van
de bijstandsnorm voor een alleenstaande kan voldoen door de kinderbijslag
op te tellen bij zijn inkomen uit arbeid kan een kind en/of echtgeno(o)t(e)
tot Nederland worden toegelaten. Vervolgens ontstaat na vestiging in beide
gevallen een aanspraak op aanvullende bijstand, hetzij tot het niveau van
een alleenstaande ouder, hetzij tot gezinsniveau. In het geval een kind jonger
dan vijf jaar via deze weg wordt toegelaten bij een alleenstaande ouder, is
vervolgens ook hereniging met een echtgeno(o)t(e) mogelijk zonder dat er een
middelenvereiste geldt. Ook de toelating van een echtgeno(o)t(e) geeft weer
aanspraak op aanvullende bijstand. Het meetellen van kinderbijslag leidt er op deze wijze toe dat het verblijf
van gezinsleden voor een substantieel deel door de openbare kas wordt gefinancierd,
hetgeen niet in overeenstemming is met de uitgangspunten van het beleid.PvdA en D66 hebben aangegeven grote moeite te hebben met het verschil
in de inkomenseis tussen houders van een vergunning tot verblijf om humanitaire
redenen en houders van een A-status. Ik heb tijdens het AO toegezegd deze
kwestie in het Kabinet te bespreken gelet op mogelijke (financiële) gevolgen
voor andere beleidsterreinen als het onderscheid in de inkomenseis komt te
vervallen. Het Kabinet ziet na afweging van de inhoudelijke en financiële
argumenten geen aanleiding het huidige beleid te wijzigen. Wel zal het Kabinet
zich in de maand juli uitspreken over het voorstel om inkomsten uit Melkert-1
banen in alle gevallen mee te laten tellen als inkomen uit arbeid. Tot nu
toe gelden deze inkomsten alleen als inkomen uit arbeid voor Nederlanders,
houders van een vergunning tot vestiging en vluchtelingen in het geval van
toelating van een echtgeno(o)t(e) en kinderen.Het CDA vroeg om nadere uitleg van de invulling van het begrip redelijke
termijn bij de toets aan artikel 8 EVRM als genoemd in mijn brief van 9 september
1996.Ik heb tijdens het Algemeen Overleg gesproken over een termijn van enkele
maanden. Ik doelde daarbij op het geval dat aannemelijk is dat de situatie
in het land van herkomst binnen enkele maanden in positieve zin zal wijzigen,
waardoor er van een objectieve belemmering voor hereniging in het land van
herkomst geen sprake meer zal zijn. In dat geval is het redelijk het verzoek
om hereniging, indien niet aan de overige voorwaarden wordt voldaan, af te
wijzen.In zijn algemeenheid echter is met een redelijke termijn in mijn brief
van 9 september 1996 bedoeld een termijn van drie jaar. Dit betekent dat als
er een objectieve belemmering aanwezig is, gedurende een termijn van drie
jaar zal worden tegengeworpen dat de persoon in Nederland niet aan de middeleneis
voldoet. Blijkt echter bij de beoordeling van de aanvraag om toelating van
de gezinsleden dat de persoon in Nederland zich reeds drie jaar heeft ingespannen
om inkomsten te verwerven maar daarin niet is geslaagd, dan is het gerechtvaardigd
alsnog gezinshereniging in Nederland toe te staan. De termijn van drie jaar
wordt als een richttermijn gehanteerd. Afhankelijk van de inspanningen van
betrokkene en het uitzicht op werk kan de termijn korter of langer duren.
Steeds zal bij een aanvraag om gezinshereniging, indien niet aan de inkomensvoorwaarden
wordt voldaan, beoordeeld worden welke inspanningen iemand zich heeft getroost
om inkomsten te verwerven en gedurende welke periode. Op deze wijze blijft
enerzijds het uitgangspunt van de eigen financiële verantwoordelijkheid
behouden en wordt anderzijds voldaan aan de internationale verplichtingen
doordat gezinshereniging niet voor onbepaalde duur onmogelijk wordt gemaakt.Bovendien sluit de termijn van drie jaar aan bij de termijn als gehanteerd
in het vvtv-beleid. Ook hier is een element van tijdelijkheid ingebouwd. Reden
hiervoor is dat de situatie in het land van herkomst kan wijzigen. Een bijkomende
redenering voor de termijn van drie jaar is ook dat zorgvuldig bestuur vergt
dat betrokkene niet langer dan drie jaar in onzekerheid mag verkeren met betrekking
tot zijn/haar (onvoorwaardelijke) toelating. Het lijkt mij daarom redelijk
ook bij de aanvraag om toelating van gezinsleden een dergelijke zorgvuldigheidsnorm
te hanteren.De fractie van D66 vroeg naar de invulling die wordt gegeven aan het begrip «feitelijk
behoren tot het gezin» bij de beoordeling of kinderen voor toelating
in aanmerking komen. Dit betekent dat er een feitelijke invulling moet worden
gegeven aan de band tussen ouder en kind. In de vreemdelingencirculaire (B1/5.1.2.)
staan de situaties waarin de gezinsband als verbroken kan worden beschouwd,
beschreven. Een kind behoort niet langer feitelijk tot het gezin indien:– er sprake is van een duurzame opneming in een ander gezin in de
situatie dat de ouders ook niet meer met het gezag zijn belast en/of– indien er sprake is van een duurzame opneming in een ander gezin
in de situatie dat de ouders niet meer voorzien in de kosten van opvoeding
en verzorging.Gelet op deze voorwaarden wordt het verbreken van de feitelijke gezinsband
in het huidige beleid niet snel aangenomen. Bovendien wordt er strikt gekeken
naar de feitelijke situatie. Naar mate het kind langer buiten Nederland heeft
verbleven wordt de bewijslast dat de gezinsband nog in stand is natuurlijk
wel zwaarder, maar er worden geen termijnen gesteld waarna verbreking in alle
gevallen zou moeten worden aangenomen. Gelet op de vraag zal de tekst van
de Vreemdelingencirculaire B1 evenwel worden verduidelijkt en zal een passage
over de bewijslastverdeling worden opgenomen.De vertegenwoordiger van D66 vroeg zich af of door de afschaffing van
de omgekeerde wachttermijn ouders vaker in de situatie zullen komen dat zal
worden tegengeworpen dat de gezinsband feitelijk is verbroken. Naar mijn mening
is dit niet het geval. Ten eerste is de omgekeerde wachttermijn nooit in werking
getreden en brengt de afschaffing van deze maatregel derhalve geen verandering
in de bestaande situatie en de toets van de feitelijke gezinsband zoals hierboven
omschreven. Ten tweede zou ook bij het handhaven van de omgekeerde wachttermijn
steeds zijn beoordeeld of de kinderen nog feitelijk tot het gezin van de ouder
in Nederland behoorden. Ook al zou gezinshereniging plaatsvinden binnen de
termijn van drie jaar dan zou het toch nog voor kunnen komen dat de kinderen
niet langer feitelijk tot het gezin behoorden. Dit is het gevolg van het feit
dat de termijn van drie jaar pas in zou gaan op het moment dat aan de voorwaarden
voor gezinshereniging (m.n. middeleneis) werd voldaan.Zou de termijn ingaan op het moment dat de persoon in Nederland een verblijfsstatus
heeft gekregen dan is het risico dat kinderen binnen drie jaar niet meer feitelijk
tot het gezin behoren veel kleiner. Bij de invoering van de omgekeerde wachttermijn
is hier echter niet voor gekozen.Ik hoop u hiermede voor dit moment voldoende te hebben geïnformeerd.De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25001-26.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl