Wet politiegegevens; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30327, nr. F

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

10-05-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30327 nr. F

08-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30327Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 327Regels inzake de verwerking van politiegegevens (Wet politiegegevens)FNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 8 mei 2007Graag zeg ik de leden van de PvdA-fractie en de CDA-fractie dank voor
de door hen, naar aanleiding van de memorie van antwoord en het nader advies
van het College bescherming persoonsgegevens, gestelde nadere vragen inzake
het wetsvoorstel. Het is verheugend te constateren dat dit wetsvoorstel in
Uw Kamer met de nodige aandacht en belangstelling is ontvangen. Graag beantwoord
ik, mede namens mijn ambtgenoten van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en van Defensie, de door de vaste commissie voor justitie gestelde vragen
en ga ik in op de gemaakte opmerkingen.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd op welk
niveau de informatie doorzoekbaar wordt gemaakt en doorgegeven en vroegen
zich af of de minister er zich wel van bewust is dat vaak onzichtbare metadata
worden meegezonden, waarvan niet de bedoeling is dat deze worden vrijgegeven.
In antwoord hierop kan ik antwoorden dat het wetsvoorstel een juridische grondslag
biedt voor het rechtstreeks zoeken van gegevens, die op regionaal of bovenregionaal
niveau raadpleegbaar zijn. Het zoeken van de gegevens vindt plaats in de vorm
van gegevensvergelijking; ingeval van een hit kunnen de gegevens die overeenkomen
en de erbij behorende gegevens worden verwerkt ten behoeve van andere doelen
binnen de politietaak. Het wetsvoorstel bevat de nodige waarborgen om te voorkomen
dat gevoelige gegevens bij andere politieambtenaren terecht kan komen dan
degene die de gegevens nodig heeft ten behoeve van een goede uitvoering van
zijn taak. Een belangrijke waarborg betreft de verplichting voor de verantwoordelijke
om een systeem van autorisaties te onderhouden dat voldoet aan de vereisten
van zorgvuldigheid en evenredigheid. Bijzondere waarborgen gelden voor de
ambtenaren van politie die kunnen worden belast met het rechtstreeks zoeken
van de gegevens. In het ontwerp Besluit politiegegevens zal worden uitgewerkt
welke ambtenaren van politie in aanmerking kunnen komen voor het rechtstreeks
zoeken van gegevens. Daarbij zullen ook opleidingseisen gelden. Het vereiste
van de instemming van een bevoegde functionaris met de verdere verwerking
van de gegevens waarborgt dat vanuit het team of de onderzoeksgroep, waarbinnen
de gegevens worden verwerkt, controle bestaat over het verdere gebruik van
de gegevens binnen de politie. Tenslotte gelden er verplichtingen tot vastlegging van gegevens (protocollering). Het kan niet bij voorbaat worden
uitgesloten dat in sommige documenttypen onzichtbare metadata worden opgeslagen
waaruit een technisch vaardig persoon allerlei additionele informatie kan
ontlenen, maar gelet op de waarborgen die gelden voor het ter beschikking
stellen van gegevens binnen de politie zal het risico dat deze informatie
bij onbevoegden terecht komt zich in de praktijk nauwelijks kunnen voordoen.
Ten aanzien van de verstrekking van politiegegevens aan derden wordt in het
wetsvoorstel voorzien in de mogelijkheid dat gegevens op basis van hit/no
hit-bevraging door daartoe aangewezen personen worden geraadpleegd. De categorieën
van politiegegevens, aan de hand waarvan de gegevens kunnen worden vergeleken,
worden bij algemene maatregel van bestuur aangewezen (artikel 23). Daarbij
geldt eveneens dat de verantwoordelijke is gehouden om passende technische
en organisatorische maatregelen te nemen teneinde te waarborgen dat uitsluitend
de gegevens worden verstrekt die daarvoor in aanmerking komen.De leden van de fracties van CDA en PvdA hebben gevraagd naar mijn visie
over het toenemende multimediale karakter van informatie en hoe in mijn visie
wordt omgegaan met het beschikbaar stellen van beeld-, video- en audiomateriaal,
en het toelaten van zoekopdrachten hierover. Verder hebben zij gevraagd of
binnen de politie voldoende gebruik wordt gemaakt van zogenaamde ontologieën
om metadata op een semantische eenduidige manier te benoemen. Tenslotte hebben
zij gevraagd of ik van zins ben om in het geval van audio, beeld of video
per opvraging een of meerdere unieke identifiers toe te voegen – een
zogenaamd digitaal watermerk of een stenografische tag – zodat in geval
van lekken media getraceerd kunnen worden naar de bron ervan. In antwoord
op de gestelde vragen merk ik op dat het wetsvoorstel van toepassing is op
alle persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politietaak.
Zodra multimediale gegevens te herleiden zijn naar een te identificeren persoon
en deze gegevens worden gebruikt in het kader van de uitvoering van de politietaak,
vallen deze gegevens dus onder de reikwijdte van het wetsvoorstel. Zoals eerder
reeds opgemerkt voorziet het wetsvoorstel in mogelijkheden tot het rechtstreeks
zoeken van politiegegevens. Het zoeken kan plaatsvinden door middel van de
vergelijking van gegevens op basis van hit/no hit. Daardoor kan worden gewaarborgd
dat de raadpleging van andere gegevens slechts plaatsvindt op basis van gegevens
die in het onderzoek, van waaruit de gegevens worden bevraagd, reeds zijn
verkregen. De gegevensvergelijking is echter niet beperkt tot tekstuele informatie.
Ook bij beeld-, audio- en videomateriaal kan op eenzelfde wijze worden gezocht
in de beschikbare informatie, die op grond van andere doelen binnen de politietaak
wordt verwerkt. Bij beeldmateriaal kan bijvoorbeeld gebruik worden gemaakt
van technieken als gezichtsherkenning of ANPR (automatische nummerplaatherkenning).
Het toenemend multimediale karakter van informatie is dan ook goed verenigbaar
met de opzet van het wetsvoorstel. Het gebruik van ontologieën om metadata
op een semantisch eenduidige manier te benoemen is ook binnen de Nederlandse
politie in ontwikkeling. Thans worden binnen de Nederlandse politie de mogelijkheden
verkend tot het genereren van meta-data uit de vrije teksten van aangiften,
verhoren en tapverslagen aan de hand van bepaalde zoeksleutels. Dit betreffen
echter experimenten, er is nog geen sprake van een standaardwerkwijze binnen
de politie. Voor de politie is het essentieel dat de gegevensverwerking op
veilige wijze plaatsvindt. Daarbij wordt ook aandacht besteed aan het traceren
van gegevens die in onbevoegde handen zijn gekomen en worden ook technieken
beproefd met digitale watermerken, zoals tags en identifiers. De beveiliging
van politiegegevens dient te voldoen aan de eisen die zijn neergelegd in de
Regeling informatiebeveiliging politie (Regeling van 17 maart 1997, Stcrt.
60) en het ter uitvoering daarvan uitgewerkte stelsel van informatiebeveiliging.
Dit stelsel omvat het zogenaamde basisbeveiligingsniveau Nederlandse politie
(BBNP) met gemeenschappelijke betrouwbaarheidseisen en -maatregelen. Deze
eisen zijn ook van toepassing op beeld- video- en audiomateriaal dat binnen
de politie wordt verwerkt.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd of de
rol van de privacyfunctionaris ook als pro-actief kan worden gedefinieerd,
zodanig dat deze gericht steekproeven kan en mag nemen wanneer gesignaleerd
wordt dat er zware of a-typische vormen van gebruik van raadpleging plaatsvinden.
Op deze vraag kan bevestigend worden geantwoord. Ingevolge het wetsvoorstel
is de verantwoordelijke gehouden passende technische en organisatorische maatregelen
te treffen om politiegegevens te beveiligen tegen onrechtmatige verwerking.
De verantwoordelijke is verplicht een privacyfunctionaris te benoemen, die
namens hem toeziet op de gegevensverwerking en hem adviseert over de naleving
van de wet. Het wetsvoorstel voorziet in een verplichting van de verantwoordelijke
tot vastlegging van bepaalde gegevens zodat de rechtmatigheid van de gegevensverwerking
kan worden gecontroleerd. De vastlegging van de gegevens is geregeld in artikel
32 van het wetsvoorstel. Deze protocolverplichting omvat de vastlegging van
verwerkingen ten aanzien waarvan aanwijzingen bestaan dat zij door onbevoegden
of anderszins onrechtmatig zijn verricht. In verband met zijn taak om toe
te zien op de gegevensverwerking is de privacyfunctionaris ten allen tijde
bevoegd of gerechtigd om steekproeven te nemen bij aanwijzingen van a-typische
vormen van gegevensverwerking. Het gebruik van applicaties wordt in logfiles
vastgelegd. Daarbij kan gebruik worden gemaakt van zogenaamde gebruikersprofielen,
die zijn gebaseerd op het normale gebruik van applicaties door personen die
zijn belast met bepaalde werkzaamheden binnen de politie. Door middel van
vergelijking van het daadwerkelijke gebruik van de applicaties met de gebruikersprofielen
zullen gevallen van oneigenlijk gebruik aan het licht kunnen komen. Een dergelijke
handelwijze wordt thans reeds gebruikt bij controle en toezicht op de gegevensverwerking
binnen de politie. Bij afwijkend gebruik kunnen stappen worden ondernomen
om betrokkene ter verantwoording te roepen.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd naar de
wijze waarop de ontstaansgeschiedenis en betrouwbaarheid van bepaalde gegevens
in een dossier achteraf kunnen worden beoordeeld door zowel diegenen die met
politiegegevens werken als door de burger die er het onderwerp van is. Daarbij
is ook gevraagd of de kennisneming van de gegevens door betrokkene, dan wel
de weigering tot het verlenen van inzage in de gegevensverwerking, wordt gedocumenteerd
en zo ja, hoe en waar en hoelang. Tevens is gevraagd of de minister van plan
is om hierover expliciet op meta-niveau gegevens te aggregeren teneinde de
werking van dit mechanisme te kunnen evalueren of de structurele kwaliteit
van bepaalde informatiebronnen ter discussie te stellen. Tenslotte is gevraagd
of de argumentatie van een eventuele weigering om de gegevens te corrigeren
ook wordt vastgelegd, en zo ja: hoe? In antwoord op de gestelde vragen moet
vooraleerst worden opgemerkt dat het wetsvoorstel regels geeft voor de verwerking
van gegevens ten behoeve van de uitvoering van de politietaak. De verantwoordelijke
is gehouden de nodige maatregelen te treffen opdat politiegegevens, gelet
op de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, juist en nauwkeurig zijn. Hij
verbetert of vernietigt politiegegevens of vult deze aan indien hem blijkt
dat deze onjuist of onvolledig zijn. Het College bescherming persoonsgegevens
is belast met het toezicht. Daarnaast geldt bovendien dat de strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde een belangrijk onderdeel van de politietaak vormt.
In die gevallen waarin de gegevens worden gebruikt ten behoeve van de opsporing
en vervolging van strafbare feiten zullen de ontstaansgeschiedenis en de betrouwbaarheid
van bepaalde gegevens ook in een strafzaak aan de orde kunnen
komen. De rechter zal op basis van de ingebrachte bewijsmiddelen moeten beoordelen
in hoeverre deze aanleiding geven tot een veroordeling van de verdachte dan
wel tot het nemen van een andere rechterlijke beslissing. Dit betekent dat
het ook voor het openbaar ministerie en de politie van belang is om zich reeds
in de fase van de opsporing, ter voorbereiding op mogelijke strafvervolging,
rekenschap te geven van de ontstaansgeschiedenis en betrouwbaarheid van de
gebruikte gegevens. De noodzaak daartoe komt specifiek tot uitdrukking in
de regels die gelden voor de verwerking van gegevens door de criminele inlichtingen
eenheden binnen de politie. Op grond van de Regeling criminele inlichtingen
eenheden worden de herkomst en betrouwbaarheid van de gegevens aangeduid in
een CIE-informatierapport. De officier van justitie draagt, onverlet de verantwoordelijkheid
van de verantwoordelijke, zorg voor een deugdelijke vastlegging van gegevens
over informanten. Verder kent het wetsvoorstel de verplichting voor de verantwoordelijke
tot het periodiek laten verrichten van privacy audits. Bij de uitvoering van
een dergelijke audit wordt door een onafhankelijke auditor getoetst of de
organisatie adequaat is ingericht om in voldoende mate tegemoet te komen aan
de wettelijke bepalingen over de verwerking van politiegegevens. Hiertoe behoren
voorschriften over de juistheid en nauwkeurigheid van de verwerkte gegevens,
overeenkomstig artikel 4 van het wetsvoorstel. Buiten het bovengenoemde geval,
waarin de gegevens in een strafzaak worden gebruikt, kan de betrokkene de
ontstaansgeschiedenis en betrouwbaarheid van de gegevens toetsen door middel
van kennisneming van de hem betreffende politiegegevens, op grond van artikel
25 van het wetsvoorstel. Het wetsvoorstel voorziet niet in een expliciete
verplichting voor de verantwoordelijke om het feit, dat de burger kennis heeft
genomen van de hem betreffende politiegegevens en daar al dan niet correcties
in heeft laten aanbrengen, te documenteren. De waarborgen voor een juiste
en nauwkeurige gegevensverwerking, die uit het wetsvoorstel voortvloeien,
zijn op zich reeds afdoende en noodzaken niet tot een dergelijke aanvullende
vastlegging van gegevens. Wel zal de afhandeling van een verzoek om kennisneming
door de betrokkene in de administratie van de politie doorgaans worden gedocumenteerd,
zodat de wijze van afhandeling kan worden verantwoord jegens het College bescherming
persoonsgegevens of de rechtbank, ingeval de betrokkene zich tot de betreffende
instantie wendt. Ook de argumentatie van een eventuele weigering om gegevens
te corrigeren zal in de administratie worden vastgelegd. Aldus wordt een overzicht
gehouden van de gevallen waarin het recht op kennisneming is uitgeoefend en
de afhandeling daarvan. Aggregatie van deze gegevens op meta-niveau maakt
het mogelijk de werking van dit mechanisme te kunnen evalueren. Zo bevat het
rapport van de Raad van Advies voor de CIE, waarnaar is verwezen in de memorie
van toelichting van het wetsvoorstel (Kamerstukken II, 2005–2006, 30 327,
nr. 3, pag. 84) cijfers omtrent de aantallen verzoeken om kennisneming gedurende
de jaren 2000 tot en met 2002.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben verwezen naar hetgeen
in de memorie van antwoord is opgemerkt over de vermelding van herkomst en
wijze van verkrijging van gegevens en hebben gevraagd of ik van mening ben
dat de extra werklast van beperkte omvang is, omdat herkomst en wijze van
verkrijging veelal uit de geregistreerde gegevens kunnen worden afgeleid.
Ook hebben zij gevraagd of het bevorderen van een zorgvuldig gebruik van gegevens
dan niet ruimschoots opweegt tegen de beperkte extra werklast. Tenslotte hebben
zij gevraagd hoe ik tot die conclusie ben gekomen en of het niet zo is dat
op ieder moment in de tijd het er wel degelijk toe doet hoe deze gegevens
worden beoordeeld, en dat het achteraf veel gemakkelijker is om het gebruik
van een dergelijk systeem af te schaffen wanneer de hypothese van de minister
bewaarheid blijkt dan het omgekeerde. In antwoord op de gestelde
vragen merk ik vooraleerst op dat in het wetsvoorstel wordt bepaald dat bij
de gerichte vormen van gegevensverwerking – dit betreft de verwerking
als geregeld in de artikelen 9, 10 en 12 – de herkomst van de gegevens
en de wijze van verkrijging worden vermeld. Een dergelijk vereiste geldt echter
niet voor de niet gerichte verwerking van persoonsgegevens in het kader van
de uitvoering van de dagelijkse politietaak, als geregeld in artikel 8 van
het wetsvoorstel. Deze verwerking omvat alle gegevens die de politie in het
kader van de basispolitiezorg verzamelt, zoals telefonische meldingen of vragen
van burgers, mutaties naar aanleiding van de surveillance, aangiften van eenvoudige
strafbare feiten en dergelijke. Doorgaans zal de herkomst en wijze van verkrijging
van de gegevens kunnen worden afgeleid uit de betreffende mutaties, processen-verbaal
of signaleringen. Gelet op het minder ingrijpende karakter van de gegevensverwerking
acht ik het evenwel niet proportioneel om de politie bij voorbaat te verplichten
om voor alle gegevens, die in dat verband worden verwerkt, de herkomst en
de wijze van verkrijging van de gegevens ook nog apart te vermelden. Een verplichting
zou immers betekenen dat de betreffende gegevens op uniforme en controleerbare
wijze worden vastgelegd. De extra werklast die daaraan verbonden is laat zich
niet goed overzien maar zal, gelet om de omvang van de gegevensverwerking,
aanzienlijk kunnen zijn juist voor die gevallen waarin deze informatie uit
de geregistreerde gegevens niet goed is af te leiden. Het wetsvoorstel bevat
bovendien reeds de nodige waarborgen voor een zorgvuldig gebruik van de gegevens,
zoals in het voorgaande aan de orde kwam.De zorgvuldige vastlegging van opsporingsinformatie impliceert dat de
herkomst van de gegevens wordt vastgelegd. De bewijspositie in een eventuele
strafzaak is in hoge mate afhankelijk van een zorgvuldige vastlegging van
gegevens. In de applicaties, die binnen de politie worden gebruikt ten behoeve
van de opsporing van strafbare feiten, is daarom een afzonderlijk veld opgenomen
om de herkomst van gegevens vast te leggen. Daar waar de aard van het incident
vereist dat de herkomst van gegevens wordt vastgelegd, wordt de herkomst van
de gegevens ook bij de uitvoering van andere taken van de politie vastgelegd.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd welke
authenticatiemechanismes ik voor ogen heb, indien het systeem «op afstand»
bevraagd wordt en hebben de garantie gevraagd dat toegang vanaf thuiswerkplekken,
alsook vanaf mobiele werkplekken is uitgesloten bij alle betrokken partijen.
Wie toegang heeft tot welke applicatie wordt bepaald door de rol van de functionaris
in het werkproces. Bij die rol horen bepaalde bevoegdheden en autorisaties.
Het verstrekken van autorisaties is in de verschillende regio’s strikt
geregeld voor de administratieve procedures rond iedere afzonderlijke applicatie.
Het is binnen de Nederlandse politie geen algemeen beleid om thuis werkplekken
te scheppen. In de gevallen waarin dit – bij uitzondering – wel
mogelijk is, zijn stringente eisen gesteld op het gebied van de beveiliging
van gegevens. In de uitvoering van de dagelijkse politietaak maakt de politie
gebruik van mobiele dataterminals in de auto, en in sommige regio’s
loopt een proef met personal digital assistance (pda’s). Ook daarbij zijn technische en organisatorische beveiligingsvoorzieningen
getroffen overeenkomstig de huidige stand der techniek en passend bij het
betreffende werkproces.Onder verwijzing naar de mogelijkheid om schriftelijk politiegegevens
op te vragen en daarvan schriftelijke mededeling te doen, in artikel 25 van
het wetsvoorstel, hebben de leden van de fracties van de PvdA en het CDA gevraagd
naar de controle op de authenticiteit van een persoon om te voorkomen dat
door middel van misbruik van het recht op kennisneming informatie met een
potentieel privacyschendend karakter in handen kan komen van derden. Hoe is
de minister van plan om te authenticeren of de persoon die de
politiegegevens aanvraagt en ontvangt ook de persoon is waarover de betreffende
informatie is verzameld? Hoe voorkomt de minister dat bijvoorbeeld studenten
die samenwonen in een studentenhuis of partners op zoek naar het aantonen
van overspel dit gaan gebruiken als mechanisme om anders niet toegankelijke
informatie te verkrijgen teneinde de betreffende persoon te benadelen? In
antwoord op de gestelde vragen moet worden opgemerkt dat het niet tot de politietaak
behoort om gegevens te verzamelen over overspel of andere intieme gedragingen
van personen, het ligt dan ook niet voor de hand dat dergelijke informatie
bij de politie beschikbaar is. Wel verzamelt de politie gegevens over de betrokkenheid
van personen bij strafbare feiten. Inderdaad is het denkbaar dat dergelijke
gegevens interessant kunnen zijn voor derden, bijvoorbeeld werkgevers die
de betrouwbaarheid van hun personeelsleden willen toetsen. Het recht op kennisneming
is daarvoor echter niet bedoeld. De verantwoordelijke dient zorg te dragen
voor een deugdelijke vaststelling van de identiteit van de verzoeker. Dit
is vastgelegd in artikel 26 van het wetsvoorstel. Daarvoor kan gebruik worden
gemaakt van wettige identificatiemiddelen als het paspoort of het rijbewijs.
Het vereiste van de vaststelling van de identiteit van de verzoeker zal in
de praktijk in de weg staan aan telefonische verstrekking van de gegevens.
Ingeval een verzoek om kennisneming aan de politie wordt gericht door de wettelijke
vertegenwoordiger van de betrokkene, op grond van artikel 26, tweede lid,
van het wetsvoorstel, geldt de verplichting tot vaststelling van de identiteit
van de wettelijk vertegenwoordiger. Hoewel dit niet expliciet wettelijk is
geregeld volgt uit de wettelijke bepalingen dat de bevoegdheid van de wettelijk
vertegenwoordiger om als zodanig op te treden deugdelijk moet worden vastgesteld.
Hiertoe kan bijvoorbeeld een uittreksel uit het geboorteregister worden verlangd
van ouders die optreden namens hun kind. Bij een voogd die optreedt namens
een kind of een curator die optreedt namens een onder curatele gestelde kan
respectievelijk om een uittreksel uit het voogdijregister of het curateleregister
worden verzocht.De leden van de fracties van het CDA en de PvdA concluderen uit de memorie
van antwoord dat gegevens elk half jaar worden gecontroleerd en eventueel
verwijderd. Zij vroegen of het omgekeerde proces, waarbij informatie wordt
verwijderd behalve wanneer er expliciete redenen worden aangegeven om dat
niet te doen, niet daarboven te verkiezen is. Deze vraag beantwoord ik graag
als volgt. Zoals in de memorie van toelichting aan de orde kwam is in het
wetsvoorstel de verwerking van gegevens rond personen ten aanzien van wie
er aanwijzingen bestaan van betrokkenheid bij handelingen die kunnen wijzen
op bepaalde ernstige schendingen van de rechtsorde, de zogenaamde themaverwerking,
met strikte waarborgen omgeven. De gegevens worden verwijderd zodra zij niet
langer noodzakelijk zijn voor het doel van de verwerking. Daartoe worden de
gegevens inderdaad elk half jaar gecontroleerd. Het betreft hier een gegevensverwerking
die, vanuit het oogpunt van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer,
ingrijpend kan zijn voor de betrokkene. Anders dan bij de gerichte gegevensverwerking
ten behoeve van een onderzoek met het oog op de handhaving van de rechtsorde
in een bepaald geval, staat niet zozeer de gebeurtenis of situatie centraal.
De gegevensverwerking heeft een meer pro-actieve functie, ter verkrijging
van een goede informatiepositie. Daarbij kan het noodzakelijk zijn om gedurende
een langere periode gegevens te verwerken omtrent personen die betrokken zijn
bij handelingen die relevant kunnen zijn voor en kunnen wijzen op het beramen
of plegen van misdrijven die een ernstig gevaar voor de rechtsorde opleveren.
Hierbij wordt gedacht aan terroristische misdrijven en aan mensenhandel en
mensensmokkel. Bij dergelijke misdrijven zijn veelal groeperingen betrokken
waarvan de leden elkaar reeds langere tijd kennen en die zeer goed zijn afgeschermd
voor de buitenwereld. Een gedurende een langere periode op te bouwen brede informatiepositie is nodig om hierop zicht te kunnen krijgen. De gegevensverwerking
zal dan ook gedurende een langere periode moeten kunnen plaatsvinden. Het
vereiste van de halfjaarlijkse controle van de gegevens beoogt een extra waarborg
te bieden dat de gegevens slechts worden verwerkt voorzover dat nodig is voor
het doel van de verwerking. Het omgekeerde proces, waarbij de gegevens na
een periode van een half jaar worden geschoond, behalve wanneer er expliciete
redenen worden aangegeven om dat niet te doen, verhoudt zich minder goed met
de aard van de verwerking, die er door wordt gekenmerkt dat gedurende een
langere periode gegevens moeten kunnen worden verwerkt ten behoeve van het
verkrijgen en behouden van een goede informatiepositie op het betreffende
terrein. Gelet op het feit dat het vereiste van de doelbinding voorwaardelijk
is voor de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, zal het eindresultaat
van de voorgestelde werkwijze overigens niet wezenlijk verschillen van dat
wanneer wordt uitgegaan van het beginsel dat de gegevens worden verwijderd
tenzij er redenen zijn om dat niet te doen.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben om een reactie
gevraagd op de opvatting dat elke verwerking van persoonsgegevens door een
Bijzondere opsporingsdienst in het kader van diens opsporingstaak onder de
reikwijdte van dit wetsvoorstel dient te vallen en uitdrukkelijk dient te
worden uitgesloten van de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP). Bij gelegenheid
van de memorie van antwoord heb ik reeds uiteengezet dat de gegevensverwerking
door de Bijzondere opsporingsdiensten (BOD-en) exclusief gericht is op de
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde terwijl de gegevensverwerking
door de politie, die is gericht op de uitvoering van de politietaak als bedoeld
in de artikelen 2 en 6 van de Politiewet 1993, meer taken omvat (Kamerstukken
I, 2006–2007, 30 327, C).Thans zijn de meer algemeen geldende regels van de WBP toepassing op de
gegevensverwerking door de BOD-en. Deze situatie heeft niet zozeer consequenties
voor het niveau van bescherming ten aanzien van de gegevensverwerking door
de BOD-en. Wel moet worden vastgesteld dat dit regime minder geëigend
is voor de specifieke behoeften van de BOD-en. Het ligt dan ook in de rede
dat het wetsvoorstel waar nodig van toepassing is op de gegevensverwerking
door de BOD-en. Het wetsvoorstel voorziet hier reeds in voor wat betreft de
verwerking van gegevens ten behoeve van criminele inlichtingeneenheden en
met betrekking tot informanten. Daartoe is het bepaalde omtrent de gegevensverwerking
op grond van de artikelen 10, eerste lid, onder a, en artikel 12 van overeenkomstige
toepassing op de gegevensverwerking door BOD-en. Voor de andere onderdelen
van het bij of krachtens dit wetsvoorstel bepaalde kan daartoe worden besloten
bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze Ministers en Onze
Minister wie het mede aangaat. Eenzelfde situatie geldt thans ten aanzien
van de toepassing van de regels van de Wet politieregisters betreffende de
toepassing van de regels voor de bijzondere politieregisters op de BOD-en.
In artikel 13c van de Wet politieregisters is namelijk vastgelegd dat het
bij of krachtens deze wet bepaalde betreffende de bijzondere politieregisters,
op voordracht van Onze Ministers en Onze Minister wie het mede aangaat, van
toepassing kan worden verklaard op de daarbij aan te wijzen registers van
een BOD. Anders dan de gegevensverwerking ten behoeve van de uitvoering van
de politietaak wordt de gegevensverwerking door de BOD-en op deze onderdelen
niet expliciet uitgesloten van de reikwijdte van de WBP. Op dit punt kan de
regeling van het wetsvoorstel gelden als een lex specialis ten opzichte van
de meer algemene regeling van de WBP.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd naar mijn
mening over de stelling dat op zich waardevolle gegevens zonder indicatie
omtrent de betrouwbaarheid in de toekomst onbruikbaar kunnen blijken
of, erger nog, dat waardeloze gegevens een eigen leven kunnen gaan leiden.
Deze leden van deze fracties vroegen of het extra werk dat indicatiestelling
oplevert op de lange termijn niet juist meer arbeid zal besparen en minder
nadelige gevolgen zal hebben voor de uitvoering van de politietaak en de belangen
van betrokkenen. In het voorgaande en bij gelegenheid van de memorie van antwoord
heb ik reeds uiteengezet welke bezwaren zijn verbonden aan een algemene verplichting
voor de politie tot het vermelden van een indicatie rond de betrouwbaarheid
van de verwerkte gegevens (Kamerstukken I, 2006–2007, 30 327, C,
pag. 3 en 20/21). Naar aanleiding van de gestelde vragen merk ik aanvullend
op dat een indicatie van de betrouwbaarheid van gegevens geen eeuwigheidswaarde
heeft. Het zou een misverstand zijn te veronderstellen dat politiegegevens
die op een zeker moment worden voorzien van een indicatie omtrent hun betrouwbaarheid,
bijvoorbeeld doordat de gegevens als betrouwbaar, minder betrouwbaar of niet-betrouwbaar
worden aangemerkt, voortaan steeds aan de gestelde indicatie zullen blijven
voldoen. Het werk van de politie is er juist bij uitstek op gericht om de
betrouwbaarheid van gegevens vast te stellen. Daarbij passen geen zekerheden
vooraf maar zal altijd aan de hand van de beschikbare gegevens moeten worden
geprobeerd om een zo betrouwbaar en nauwkeurig mogelijk beeld te vormen van
het verloop van gebeurtenissen en van de betrokkenheid van personen daarbij.
Het zal in de praktijk dan ook vrijwel onvermijdelijk zijn dat gegevens in
een later stadium van een onderzoek nieuwe inzichten worden verkregen omtrent
de kwaliteit van de gegevens, bijvoorbeeld doordat gegevens minder betrouwbaar
blijken dan eerder werd aangenomen of dat andersom gegevens die aanvankelijk
van weinig belang leken, later van cruciale waarde blijken. Een indicatie
omtrent de betrouwbaarheid van politiegegevens zal dan kunnen leiden tot schijnzekerheid
en daarmee tot risico’s voor het verloop van het onderzoek van de politie.
De stelling dat op zich waardevolle gegevens zonder indicatie omtrent de betrouwbaarheid
in de toekomst onbruikbaar kunnen blijken deel ik dan ook niet. Vanwege de
mogelijke risico’s voor de uitvoering van de politietaak meen ik juist
dat een indicatie van de betrouwbaarheid van politiegegevens slechts in die
gevallen verantwoord is waarin strikte waarborgen gelden voor een bepaald
gebruik van de gegevens. In het geval van de verwerking van gegevens door
de criminele inlichtingen eenheden zijn die waarborgen daadwerkelijk aanwezig.
Het argument van de efficiency, dat indicatiestelling op langere tijd arbeid
kan besparen, acht ik niet van zodanig belang dat dit opweegt tegen de nadelen
voor de uitvoering van de politietaak en de belangen van betrokkenen.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd of ik
kan onderschrijven dat het vervallen van de geïnstitutionaliseerde bescherming
ten aan zien van gegevens omtrent onverdachte personen onverlet laat dat waarborgen
voor een terughoudend gebruik geboden zijn en of ik bereid ben die waarborgen
te bieden. De beide vragen worden door mij bevestigend beantwoord. In de memorie
van antwoord ben ik reeds in gegaan op de noodzaak voor de politie om gegevens
omtrent onverdachte personen te kunnen verwerken ten behoeve van een goede
uitvoering van de politietaak (Kamerstukken I, 2006–2007, 30 327,
C, pag. 3/5). Het verwerken van dergelijke gegevens dient echter met strikte
waarborgen te zijn omgeven. In het wetsvoorstel worden die waarborgen ook
geboden. In de eerste plaats is een dergelijke verwerking slechts mogelijk
voorzover dit noodzakelijkheid is voor de uitvoering van de politietaak. Daarbij
is de gegevensverwerking gebonden aan bepaald omschreven doelen binnen de
politietaak, waarbij specifieke termijnen gelden voor de duur van de verwerking.
Ingeval de gegevens bijvoorbeeld worden verwerkt ten behoeve van de dagelijkse
uitvoering van de politietaak, kunnen de gegevens gedurende een periode van één
jaar breed worden verwerkt. Daarna zijn de gegevens gedurende vier jaar toegankelijk op basis van vergelijking of – ingeval van bredere zoekvragen –
voor speciaal daartoe geautoriseerde ambtenaren van politie. Raadpleging zonder
dat daartoe een deugdelijke aanleiding bestaat, is niet toegestaan. De gegevens
worden vernietigd zodra zij niet langer noodzakelijk zijn voor de dagelijkse
uitvoering van de politietaak, en worden in ieder geval uiterlijk vijf jaar
na de datum van de eerste verwerking verwijderd. Ingeval de gegevens worden
verwerkt ten behoeve van het verkrijgen van inzicht in de betrokkenheid van
personen bij bepaalde ernstige bedreigingen van de rechtsorde, worden de gegevens
verwijderd zodra zij niet langer noodzakelijk zijn voor het doel van de verwerking
en uiterlijk vijf jaar na de datum van de laatste verwerking die blijkt geeft
van de noodzaak tot verwerking van de gegevens. Daarbij is wettelijk vastgelegd
omtrent welke categorieën van onverdachte personen de gegevensverwerking
kan plaatsvinden. Verwijderde gegevens kunnen uitsluitend bij hoge uitzondering
nog worden gebruikt voor operationele doeleinden (artikel 14, derde lid).
Tenslotte gelden de nodige waarborgen ten aanzien van de controle en het toezicht,
dit betreft onder meer de aanwijzing van een privacyfunctionaris, die namens
de verantwoordelijke toeziet op de gegevensverwerking, en het periodiek doen
verrichten van privacy audits. Het in het wetsvoorstel gekozen systeem van
specifieke doelen binnen de politietaak met het oog waarop politiegegevens
kunnen worden verwerkt, de op die doelen toegesneden termijnen voor de verwerking
van de gegevens, de autorisaties voor de toegang tot de gegevens, de wettelijke
vastlegging van de categorieën van personen omtrent wie politiegegevens
kunnen worden verwerkt en het toezicht – zoals de verplichting tot het
periodiek doen verrichten van privacy audits – vormen naar mijn mening
afdoende waarborgen voor een zorgvuldige verwerking van gegevens van onverdachte
personen, ten behoeve van een goede uitvoering van de politietaak.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd welke
leemte de themaverwerking moet opvullen bij de effectieve opsporing van in
het bijzonder terroristische, maar ook andere «commune» misdrijven
tegen de achtergrond van verschillende andere wetsvoorstellen. Zij hebben
tevens gevraagd hoe de themaverwerking zich verhoudt tot de uitbreiding van
strafbaarstellingen en het verruimen van het toepassingsbereik van strafvorderlijke
onderzoeksbevoegdheden en gevraagd om opheldering van de verhouding van het
criterium voor een themaverwerking tot de strafvorderlijke aanwijzingen. Tenslotte
hebben zij gevraagd of het verschil in de gevolgen van terroristische aanslagen,
gegeven het maatschappij ontwrichtend oogmerk, en andere commune vormen van
criminaliteit, zoals mensensmokkel en -handel, niet dusdanig evident is dat
themaverwerkingen niet voor de opsporing van laatstgenoemde misdrijven open
te stellen dienen te zijn. De gestelde vragen beantwoord ik als volgt. De
themaverwerking voorziet in de leemte dat thans geen daarop toegesneden wettelijke
grondslag bestaat voor het langdurig verwerken van gegevens van personen die
betrokken zijn bij handelingen die kunnen wijzen op het beramen of plegen
van misdrijven die een ernstig gevaar voor de rechtsorde opleveren. Zoals
in het voorgaande aan de orde kwam, is een dergelijke verwerking van gegevens
nodig om de politie een toereikende informatiepositie te verschaffen om de
betreffende misdrijven effectief te kunnen aanpakken. Bij dit type misdrijven
moet, gelet op de ernst van de delicten, het conspiratieve en ondoordringbare
karakter van de betrokken dadergroepen en de mogelijk ernstige maatschappelijke
consequenties van het handelen van deze groepen, vanuit bepaalde beschikbare
informatie gerechercheerd worden naar concrete misdrijven. Dit kan bijdragen
aan de voorkoming, opsporing en vervolging van deze misdrijven.Over de verhouding tot de uitbreiding van strafbaarstellingen en de verruiming
van strafvorderlijke onderzoeksbevoegdheden kan worden vermeld
dat, anders dan die uitbreiding en verruiming, het wetsvoorstel politiegegevens
niet voorziet in bevoegdheden voor de politie tot het verzamelen en inwinnen
van informatie. Het wetsvoorstel voorziet alleen in wettelijke regels voor
de verwerking van gegevens die de politie heeft verkregen bij de uitvoering
van de politietaak. Dit kan de dagelijkse uitvoering van de politietaak betreffen
maar ook het verrichten van een opsporingsonderzoek. Door de uitbreiding van
de bevoegdheden op het gebied van de opsporing en vervolging van terroristische
misdrijven kunnen ten behoeve van de opsporing van terroristische misdrijven
reeds in geval van een aanwijzing van een terroristisch misdrijf bijzondere
opsporingsbevoegdheden worden toegepast. De gegevens die hierdoor worden verkregen,
dienen te worden verwerkt met toepassing van artikel 9 van het wetvoorstel.
Voldoen de gegevens tevens aan de criteria van artikel 10, eerste lid, onder
b, dan mogen zij tevens op grond van dat wetsartikel worden verwerkt.Over de verhouding van de themaverwerking tot de strafrechtelijke aanwijzing
kan worden vermeld dat voor de themaverwerking het niet behoeft te gaan om
personen die als verdachte van of betrokkene bij misdrijven worden gezien,
dan wel ten aanzien van wie aanwijzingen bestaan dat zij verdachte zijn van
of betrokken zijn bij misdrijven, maar dat het voldoende is dat het gaat om
personen die betrokken zijn bij handelingen die relevant kunnen zij voor en
kunnen wijzen op het beramen of plegen van misdrijven die een ernstig gevaar
voor de rechtsorde opleveren. Deze personen behoeven dus niet zelf te zijn
betrokken bij het beramen of plegen van deze misdrijven. Evenmin is vereist
dat er aanwijzingen bestaan van een terroristisch misdrijf. Het wetsvoorstel
introduceert een nieuwe wettelijke grondslag, die ruimer is dan de andere
grondslagen, om een ruimere verwerking van gegevens mogelijk te maken. Deze
gegevensverwerking strekt ertoe om de politie een toereikende informatiepositie
te verschaffen voor de strafrechtelijke handhaving van bepaalde ernstige misdrijven.Op de noodzaak om de themaverwerking ook mogelijk te maken voor mensensmokkel
en -handel, ben ik reeds ingegaan in de memorie van antwoord. Deze misdrijven
brengen ernstige risico’s voor personen met zich mee, tasten de territoriale
en economische integriteit van een staat aan en leveren aldus een ernstig
gevaar op voor de rechtsorde. Zij kunnen bovendien alleen effectief worden
aangepakt als de politie over een brede relevante informatiepositie beschikt.
Bij dit type misdrijven wordt doorgaans geen aangifte gedaan en is er bij
de betrokkenen veelal geen bereidheid om verklaringen af te leggen. Daarom
moet vanuit brede beschikbare relevante informatie onderzoek worden gedaan
en worden doorgerechercheerd naar het concrete misdrijf. Pas na analyse kan
worden bezien of er inderdaad sprake is van een misdrijf en kan verder onderzoek
er toe leiden dat betrokkene bij het beramen of plegen van die misdrijven
in beeld komen. Het is op zich voorstelbaar dat de maatschappelijke impact
van een terroristische aanslag zeker op kortere termijn zwaarder zal kunnen
zijn dan bij mensenhandel en mensensmokkel. De Dover-zaak heeft echter uitgewezen
dat ook gevallen van georganiseerde mensensmokkel of -handel ernstige consequenties
kunnen hebben voor het leven van de betrokken slachtoffers en de samenleving
ernstig kunnen schokken. Ook op de langere termijn zullen dergelijke misdrijven
ernstige gevolgen kunnen hebben voor de integriteit van de maatschappij omdat
mensen in gevaarlijke en mensonwaardige situaties worden gebracht door uitbuiting
ten behoeve van geldelijk gewin van de betrokken groeperingen.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA hebben gevraagd naar de
richtinggevende normen voor nadere beperking van hergebruik en verstrekkingsmogelijkheden
van gegevens, die worden verwerkt op grond van artikel 10, eerste
lid, onder b in een themaverwerking. Ook hebben zij gevraagd welke beperkingen
gelden voor het gebruik van gegevens in een themaverwerking voor andere doelen
binnen de politietaak. In antwoord op de gestelde vragen merk ik vooraleerst
op dat de verwerking van gegevens ten behoeve van de zogenaamde thema’s,
op grond van artikel 10, eerste lid, onderdeel b, uitsluitend kan plaatsvinden
voor bepaalde categorieën van misdrijven die een ernstige inbreuk op
de rechtsorde opleveren. In de memorie van antwoord is aangegeven dat hierbij
wordt gedacht aan de terrorisme en de mensenhandel/mensensmokkel (Kamerstukken
I, 2006–2007, 30 327, C, pag. 7).Tijdens de reguliere verwerking van de gegevens kan blijken dat deze ook
van belang kunnen zijn voor andere doelen binnen de politietaak. Indien daartoe
op grond van de aard of inhoud van de gegevens aanleiding bestaat, dan kunnen
deze verder worden verwerkt ten behoeve van die andere doelen. Dit is geregeld
in artikel 10, vijfde lid, van het wetsvoorstel. Het initiatief daartoe is
echter voorbehouden aan de speciaal daartoe geautoriseerde politieambtenaren
die met deze gegevensverwerking zijn belast; in het eerdergenoemde ontwerp
voor een Besluit politiegegevens zal voor de ter beschikking stelling van
deze gegevens een uitzondering worden gemaakt op de in het wetsvoorstel neergelegde
verplichting voor de verantwoordelijke tot het ter beschikking stellen van
deze gegevens aan personen die deze gegevens behoeven voor de uitvoering van
hun taak (artikel 15). De gegevens kunnen wel worden betrokken in het rechtstreeks
vergelijken van politiegegevens op grond van artikel 11 van het wetsvoorstel.
Daarbij zal echter gelden dat de overeenkomende gegevens niet zichtbaar zijn
voor de daartoe geautoriseerde politieambtenaar, die is belast met het uitvoeren
van de gegevensvergelijking. De functionaris die reeds is betrokken bij de
gegevensverwerking en die, op grond van artikel 11, tweede lid, van het wetsvoorstel,
moet instemmen met de verdere verwerking zal een signaal kunnen krijgen dat
er overeenkomende gegevens zijn gevonden bij de gegevensvergelijking. De functionaris
zal dan zelf de afweging moeten maken of de gegevens verder mogen worden verwerkt.
Daarmee kan worden gewaarborgd dat de gegevens alleen dan ter beschikking
worden gesteld voor verdere verwerking voor andere doelen binnen de politietaak
wanneer daarvoor op grond van de aard en inhoud van die gegevens aanleiding
bestaat. Zoals door mij aangegeven in de memorie van antwoord wordt hiermee,
in combinatie met het in het ontwerp voor een Besluit politiegegevens uit
te werken systeem voor autorisaties en de in dat besluit op te nemen verplichting
dat de tot deze verwerking bevoegde politieambtenaren werkzaam zijn bij een
daartoe ingerichte eenheid die specifiek is belast met deze gegevensverwerking,
voorzien in toereikende waarborgen voor een zorgvuldige verwerking van gegevens
in het kader van de themaverwerkingen.De verstrekking van politiegegevens aan derden wordt op hoofdlijnen in
het wetsvoorstel geregeld, dit betreft de artikelen 18, 19 en 20. Bij algemene
maatregel van bestuur kunnen nadere regels worden gesteld over de categorieën
van gegevens die worden of kunnen worden verstrekt (artikel 21). De themaverwerking
kan betrekking hebben op personen die niet als verdachte van of betrokkene
bij misdrijven kunnen worden gezien maar om personen die betrokken zijn bij
handelingen die relevant kunnen zijn voor en kunnen wijzen op het beramen
of plegen van misdrijven die een ernstig gevaar voor de rechtsorde opleveren.
De gevoeligheid van de gegevensverwerking noodzaakt tot grote terughoudendheid
ten aanzien van de gegevensverstrekking aan derden. Er is immers nog niet
gebleken van mogelijke betrokkenheid van personen bij strafbare feiten. Hieruit
vloeit tevens voort dat het belang van derden bij de verstrekking van dergelijke
gegevens niet zal opwegen tegen het belang van de betrokken personen bij bescherming
van de gegevens die op hen betrekking hebben. In het ontwerp
voor een Besluit politiegegevens, dat thans in voorbereiding is, zal dan ook
worden vastgelegd dat deze gegevens niet aan derden worden verstrekt tenzij
op basis van een expliciete basis in de wet of het besluit.De gegevens worden verwijderd zodra zij niet langer noodzakelijk zijn
voor het doel van de verwerking. De gegevens worden verwijderd uiterlijk vijf
jaar na de datum van de laatste verwerking van gegevens die blijk geeft van
de noodzaak tot het verwerken van de gegevens voor het wettelijk vastgelegde
doel. Daarna worden de gegevens op grond van artikel 14 gedurende een periode
van vijf jaar bewaard met het oog op de afhandeling van klachten en de verantwoording
van verrichtingen en vervolgens vernietigd. In bijzondere gevallen is hergebruik
van de gegevens binnen de politie dan nog mogelijk op grond van artikel 9
of 10 van het wetsvoorstel, voorzover dat noodzakelijk is met het oog
op een onderzoek in verband met de handhaving van de rechtsorde in een bepaald
geval of ten behoeve van het verkrijgen van inzicht in de betrokkenheid van
personen bij bepaalde ernstige bedreigingen van de rechtsorde. Hierbij gaat
het om uitzonderlijke gevallen, wanneer er dringende redenen bestaan om de
gegevens opnieuw beschikbaar te stellen voor concrete operationele doeleinden
en moet op voorhand duidelijk zijn voor welk doel de gegevens moeten worden
teruggehaald en om welke gegevens het gaat. Om te voorkomen dat te snel naar
dit middel wordt gegrepen is een daartoe strekkende opdracht van het bevoegd
gezag vereist.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30327-F.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl