Veiligheidsregio's; Brief minister met kabinetsstandpunt op "Veiligheid op niveau"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29517, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29517 nr. 1

08-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Problemen om op te lossenSchaalgrootteSlagkracht regionaal bestuurUitvoering landelijke projectenUniform hulpverleningsniveauFinanciering3. Wat willen we bereiken?3.1. Verdere regionalisering van de brandweer3.2. Integratie van besturen van regionale brandweer en
GHOR3.3. Regionalisering van de beheersaspecten van de rampenbeheersing3.4. Verplichte bestuurlijke samenwerking van regionale
brandweer en GHOR met politie3.5. Doorzettingsmacht van het regionaal hulpverleningsbestuur3.6. Versterken bevoegdheden van de regionaal commandant
brandweer3.7. Pro-actie en preventie3.8. Versterking GHOR3.9. Financiën4. De veiligheidsregio in 20064.1. Vormgeving van de veiligheidsregioFiguur 1Figuur 2Figuur 3Figuur 44.2. Rol van de provincieTenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29517Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 517Veiligheidsregio'snr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 april 20041. InleidingDe veiligheidsrisico's in de samenleving vragen om een overheid die duidelijk,
daadkrachtig en consequent kan reageren. Dit vergt een bestuurlijke structuur
die slagvaardig is en waarin democratische controle gewaarborgd is.Uit evaluatierapporten na rampen die de afgelopen jaren zijn opgetreden,
is gebleken dat de bestuurlijke organisatie onder de loep moet worden genomen
op het gebied van taken, bevoegdheden, verantwoordelijkheden en financiering.
Mijn ambtsvoorganger heeft hierover advies gevraagd aan de Raad voor het Openbaar
Bestuur. Dit advies is neergelegd in het rapport «Veiligheid op niveau:
een bestuurlijk perspectief op de toekomst van veiligheidsregio's».
Ook organisaties in het binnenlands bestuur (waaronder VNG en IPO) hebben
zich hierover gebogen en hun opinie gegeven. In dit kabinetsstandpunt geeft
het kabinet zijn visie en doet een aantal voorstellen. Hierbij is ook gebruik
gemaakt van advies van de VNG-commissie-Brouwer «Krachten bundelen voor
veiligheid».De complexiteit van de huidige taakverdeling maakt gezamenlijke voorbereiding
op en optreden bij rampenbestrijding moeilijk. Verder is er sprake van een
zekere vrijblijvendheid: regionale besturen van de brandweer en GHOR hebben
onvoldoende slagkracht om prestaties te leveren wanneer deelnemers voor besluitvorming
terug moeten naar de individuele gemeenteraden. Op deze wijze heeft een regionaal
bestuur in een aantal gevallen te weinig toegevoegde waarde. Het kabinet houdt
vast aan het uitgangspunt dat de voorbereiding op rampenbeheersing een taak
is van het lokale bestuur en dat het gezag over het optreden bij rampen bij
de burgemeester berust. Het beheer over de hulpverleningsorganisaties zou
echter – meer dan nu het geval is – verplicht op regionaal niveau
moeten worden georganiseerd. Voor de politie en GHOR is dit al het geval,
dit zou ook voor de brandweer moeten gelden en voor de organisatie van de rampenbeheersing. Het kabinet wil bij de uitwerking en implementatie
van dit standpunt samenwerken met de mede-overheden.Voor een adequate lokale veiligheidszorg zijn sterke gemeenten cruciaal.
Om een goede veiligheidszorg te kunnen realiseren, zijn gemeenten afhankelijk
van de sterkte van de infrastructuur die hiervoor benodigd is. Deze infrastructuur
is momenteel onvoldoende doeltreffend. De kleine schaal van veel gemeenten
is hiervan onder meer een reden. Om de infrastructuur te verbeteren, is het
kabinet voornemens om de gemeentelijke samenwerking op regionaal verband te
versterken. Hiertoe heeft het kabinet in dit standpunt een aantal maatregelen
opgenomen.Ook de Tweede Kamer is zich bewust van het belang van een goede bestuurlijke
inbedding van de veiligheidsregio zo blijkt uit de motie, Meijer1, waarin de regering gevraagd wordt om uiterlijk met ingang van 2004
zorg te dragen voor de bestuurlijke inbedding van de veiligheidsregio's. Deze
motie bleek op deze korte termijn niet uitvoerbaar. Met de voornemens in dit
kabinetsstandpunt geeft het kabinet alsnog invulling aan de wens van de Tweede
Kamer zorg te dragen voor een adequate bestuurlijke inbedding van de veiligheidsregio's.2. Problemen om op te lossenWat zijn de problemen die de gesignaleerde complexiteit en vrijblijvendheid
veroorzaken? Uit de bedoelde evaluatierapporten en uit de praktijk komt een
aantal knelpunten naar voren.SchaalgrootteIn veel gemeenten is – door de kleine schaal – onvoldoende
capaciteit aanwezig en wordt kennis en ervaring gemist op het gebied van brandweer,
crisisen rampenbeheersing. De lokale brandweerkorpsen die hoofdzakelijk bestaan
uit parttime professionals (vrijwilligers) zijn vooral gericht op de reguliere
repressieve taken. Voor pro-actie- en preventie alsmede de voorbereiding op
de rampenbestrijdingstaken zijn deze korpsen niet ingericht.Slagkracht regionaal bestuurDe slagkracht van de regionale besturen van brandweer en GHOR is in veel
gevallen onvoldoende, doordat deze besturen onvoldoende doorzettingsmacht
hebben ten opzichte van de deelnemende gemeenten. Gevolg hiervan kan zijn
dat de nodige regionale ontwikkeling wordt geremd door een (kleine) minderheid
van de gemeenten die aan de regio deelnemen, bijvoorbeeld doordat deze minderheid
niet de benodigde financiën in de regio wil inbrengen. Dit heeft tot
gevolg dat het multidisciplinaire optreden (politie, brandweer, geneeskundige
diensten en gemeentelijke diensten) niet goed van de grond komt. Ook rapportages
van de Inspectie voor openbare orde en veiligheid wijzen hierop.Uitvoering landelijke projectenEen ander probleem is dat projecten met een nationale reikwijdte slechts
uitgevoerd kunnen worden als de regio's steun hebben van alle gemeenten (483).
Dit houdt in dat besluitvorming over dergelijke projecten (via het bestuur
van de regio) door de individuele gemeenten plaats vindt. Dit betekent dat
besluitvorming erg lang duurt. De aansluiting tussen het rijksniveau en de
gemeenten ten aanzien van beheerszaken is dan ook complex.Uniform hulpverleningsniveauDe verschillen in schaal, kwaliteit en kwantiteit tussen de verschillende
gemeentelijke en regionale brandweerorganisaties, zijn op dit moment groot.
Dit betekent dat burgers in verschillende delen van het land een uiteenlopend
hulpverleningsniveau wordt geboden. Een landelijk minimumniveau is niet vastgelegd.
Uit het voorgaande volgt dat de huidige organisatievorm efficiëntieverliezen
met zich brengt. Ook de effectiviteit laat in een aantal situaties te wensen
over.FinancieringDe financieringsstromen voor de basis-brandweerzorg en de rampenbeheersing
zijn op dit moment divers, in het bijzonder ten aanzien van de geneeskundige
hulpverlening bij ongevallen en rampen. Dit belemmert het programmatisch en
gericht werken aan kwaliteitsverbetering en het doen van grote investeringen.3. Wat willen we bereiken?In de achterliggende maanden is zowel het bestuurlijke als het operationele
veld geraadpleegd over de voornemens aangaande de bestuurlijke inbedding van
de veiligheidsregio's. Er is nadrukkelijk overeenstemming over de problemen
die overwonnen moeten worden en over de opvatting dat versterking van het
regionale niveau een belangrijk onderdeel van de oplossing is. Van belang
is verder de onderscheiden verantwoordelijkheden van de verschillende partners
te onderkennen. Het onderkennen van de verantwoordelijkheden van gemeenten
en rijk leidt naar een gezamenlijke aanpak.Het lokale niveau heeft een wettelijke rol in veiligheidsvraagstukken
ten behoeve van de afstemming van het optreden van hulpverleningsdiensten.
Dit geldt voor het gemeentelijk beleid ten aanzien van ruimtelijke ordening,
bouwvergunningen, openbare orde, handhaving, milieu, horeca, jongeren, enzovoort.
Het kabinet houdt vast aan de lijn dat het gemeentebestuur eerstverantwoordelijk
is voor alle lokale veiligheidsvraagstukken op het terrein van brandweerzorg,
rampenbeheersing, crisisbeheersing, geneeskundige hulpverlening bij rampen
en handhaving van de openbare orde. Voor het gezag, dat zich onder meer uit
in het opperbevel van de burgemeester bij brand, is en blijft sprake van een
directe democratische controle. Het kabinet vindt dat het beheer over de diverse
hulpverleningsdiensten om redenen van effectiviteit en efficiëntie bestuurlijk
meer op regionaal niveau georganiseerd kan worden. Dit geldt in beginsel voor
alle hulpverleningsdiensten. Nadeel hiervan is dat de democratische controle
op het beheer een meer indirecte wordt dan op het gezag. Voordeel is dat het
beheer voor alle diensten op één en hetzelfde regionale niveau
ligt en daarmee de efficiëntie en effectiviteit wordt bevorderd. Vanuit
het principe «beheer dient gezag» is het bestaan van indirecte –
in plaats van directe – democratische controle voor het beheer acceptabel.
Het kabinet volgt op deze wijze een route die start bij de inhoud van de taken
en die zich richt op de winst die behaald kan worden bij de organisatie van
die taken. Immers aanpassing van de (bestuurlijke) organisatie is geen doel
op zich, maar een middel. Richtsnoer is: Lokaal waar de
democratie het vraagt en het effectief is, regionaal waar de effectiviteit
en de doelmatigheid het vraagt en democratisch verantwoord is.Ten behoeve van de eenduidigheid is het van belang aan te geven wat onder
een veiligheidsregio wordt verstaan. Onder een veiligheidsregio wordt door
het kabinet verstaan: een gebied waarin wordt samengewerkt door
verscheidene besturen en diensten ten aanzien van taken op het terrein van
brandweerzorg, rampenbeheersing, crisisbeheersing, geneeskundige hulpverlening
bij rampen en handhaving van de openbare orde en veiligheid. Hierbij is sprake
van een territoriaal congruente indeling conform de huidige indeling van de
politieregio's. De samenwerking vindt plaats binnen een structuur die is gebaseerd
op wettelijke regelingen en op bestuursafspraken.In juli 2006 wil het kabinet de volgende zaken geregeld hebben:1. Verdere regionalisering van het beheer van de brandweer;2. Integratie van de besturen van de regionale brandweer en GHOR;3. Regionalisering van de beheersaspecten van de rampenbeheersing;4. Verplichte bestuurlijke samenwerking van regionale brandweer en GHOR
met politie;5. Doorzettingsmacht van het regionaal hulpverleningsbestuur;6. Versterken bevoegdheden van de regionaal commandant brandweer;7. Pro-actie en preventie (adviesrol regio);8. Versterking GHOR;9. Financieringssystematiek.Om dit te bereiken, zal het kabinet nauw samenwerken met de betrokken
mede-overheden. Het kabinet zal hierbij lering trekken uit de ervaringen die
in de regio's worden opgedaan bij het bouwen aan de veiligheidsregio zoals
die er in 2006 uit moet zien.Uitgangspunt is dat de genoemde structuur voor brandweer, GHOR en rampenbeheersing
wordt ingevuld in de vorm van verlengd lokaal bestuur.Het kabinet formuleert een basisniveau waaraan regio's moeten voldoen.
Dit niveau is dus verplichtend. In de wijze waarop gemeenten dit niveau vormgeven
zijn zij in beginsel vrij, zodat zij maatwerk-oplossingen kunnen kiezen. Het
ministerie van BZK heeft hierbij een faciliterende rol. Het basisniveau moet
medio 2006 bereikt zijn. Halverwege het traject, medio 2005, zal het kabinet
samen met de gemeenten een tussenbalans opmaken. Dan kan beoordeeld worden
of de nu geschetste aanpak in de praktijk werkt. Zo nodig kan na het ijkmoment
in 2005 tot aanvullende maatregelen worden besloten.In de periode tot dit ijkmoment wordt er gewerkt op basis van afspraken
tussen gemeenten en rijk ten aanzien van de invulling van de kwaliteit van
de veiligheidsregio. Na het ijkmoment kan worden besloten om ontwikkelde zaken
in wetgeving vast te leggen. Ten aanzien van de verplichte elementen zal de
voorbereiding van wetgeving al dit jaar worden gestart.Het kabinet wil de bestaande financieringssystematiek handhaven. Financiering
door de gemeenten is hierbij het uitgangspunt. Gemeenten moeten wel waarborgen
dat het basisniveau van de regio ook financieel kan worden gerealiseerd. Gemeenten
moeten ervoor instaan dat voldoende middelen aan de regio ter beschikking
worden gesteld voor onder meer de salariskosten van functionarissen in regionale
dienst. Wanneer gaandeweg het regionaliseringsproces zou blijken dat deze
systematiek niet adequaat is om de gewenste veiligheidsregio op te bouwen,
dan kan overwogen worden een aantal regionale taken door het rijk te laten
financieren. In dat geval zou een herverdeling aan de orde kunnen zijn van
financiën tussen gemeentefonds en rijk voor deze taken. Ook de financieringssystematiek
maakt daarom deel uit van de tussenbalans in 2005.3.1. Verdere regionalisering van de brandweerHet beheer van de brandweer wordt verder geregionaliseerd. Deze regionalisering
sluit aan bij ontwikkelingen die in het land reeds gaande zijn. Zo werkt
de brandweer dagelijks al in regionaal verband samen bij bijvoorbeeld het
opleiden en oefenen, verleent men elkaar onderling bijstand en zijn de operationele
uitrukgebieden vaak al gemeentegrensoverschrijdend. Ook zijn er al vrij veel
regio's waar personeel in regionale dienst is. Aangaande het personeel van
de brandweer kiest het kabinet ervoor dat (in ieder geval) al het personeel
vanaf een nader te bepalen schaal-/functieniveau, tenminste leidinggevenden,
in regionale dienst komt. Het gaat hierbij om het personeel dat zich bezighoudt
met de preparatie en repressie. Dit personeel zal vanuit de regionale context
met de nodige kwaliteitswaarborging ten dienste staan van de gemeenten. Ook
wordt gewerkt aan een overgang van personeel met specialistische, schaarse
(operationele) taken1. Dit stelt het kabinet verplicht
als minimumniveau. Lokale uitrukeenheden kunnen in dienst van de gemeenten
blijven. De gemeenten kunnen besluiten tot verdergaande stappen in het kader
van verdere regionalisering in personele zin. Daarvoor kunnen valide argumenten
aan de orde zijn (maatwerk).Adequate uitvoering van taken vraagt om een goede voorbereiding ofwel
preparatie. Opleidingen en oefeningen zijn hiervan belangrijke onderdelen.
Op dit vlak zal de regio zorgdragen voor de opleidingen van manschappen en
onderofficieren en het organiseren van oefeningen, zowel monodisciplinair
als multidisciplinair2. De officiersopleidingen
worden door het Nederlands Instituut voor Brandweer en Rampenbestrijding (Nibra)
verzorgd. In de nieuwe opzet van competentiegericht opleiden zal de regionale
brandweer een belangrijke rol vervullen voor het praktijkgedeelte van deze
opleiding. Belangrijk in dit verband is het kennis- en opleidingsniveau van
alle functionarissen binnen de brandweer. Het kabinet zal in 2004 voorstellen
doen aan de Tweede Kamer om de kwaliteit en professionaliteit van het brandweerpersoneel
te verbeteren en te garanderen. Hierbij wordt niet alleen het brandweeronderwijs
bezien, maar ook de vakbekwaamheid van het brandweerpersoneel.Het kabinet vindt het belangrijk dat de brandweer zo dicht mogelijk bij
de burger staat en door de burger herkend en erkend wordt. Binding met de
lokale gemeenschap en relevante kennis van de omgeving zal dan ook behouden
blijven binnen de beoogde situatie. Het regiobestuur moet toezien op gelijkwaardige
prestaties binnen het regionale verzorgingsgebied. Door deze taken op zich
te nemen, vervult de regio een kwaliteitsborgende rol ten aanzien van personeel
en materieel van de brandweer. De minister van BZK stelt hiertoe kaders door
middel van kwaliteits- en prestatie-eisen. De minister van BZK is over de
kwaliteitsborging brandweerpersoneel in overleg met de VNG (College van Arbeidszaken).3In veel gemeenten is het brandweerpersoneel ingebed in de gemeentelijke
organisatie. Hierdoor zijn goede werkverbanden tot stand gekomen en is de
inbreng van de brandweer in de gemeentelijke werkprocessen verbeterd. Deze
positieve ontwikkeling mag niet doorbroken worden doordat brandweerpersoneel
in regionale dienst wordt genomen. Om hieraan tegemoet te komen, valt te overwegen
om het personeel dat in dienst van de regio komt en betrokken is in de gemeentelijke
werkprocessen, te detacheren bij de gemeente. Dit geldt bijvoorbeeld voor
de lokale leidinggevende van de brandweer. Op deze wijze blijft de inbedding
in het gemeentelijk apparaat mogelijk, terwijl ook kwaliteitsverbetering tot
stand komt door onder meer een regionaal personeelsbeleid. De rechtspositie
van dit brandweerpersoneel verandert niet, mede gezien het feit dat de regio
een vorm van verlengd lokaal bestuur is.3.2. Integratie van besturen van regionale brandweer en
GHORDe besturen van brandweer en GHOR worden samengevoegd tot een zogenaamd
hulpverleningsbestuur. Dit voornemen om de besturen van brandweer
en GHOR te integreren, heeft het kabinet reeds opgenomen in de beleidsnota»
Bewust Veiliger» van 2002. De komende jaren zal dit daadwerkelijk vorm
moeten krijgen. Deze samenvoeging is een verplicht element in de veiligheidsregio.Met de integratie van de besturen van de regionale brandweer en de GHOR
zijn synergievoordelen te behalen. Beide organisaties (brandweer en GHOR)
zijn reeds georganiseerd op basis van de Wet gemeenschappelijke regeling (Wgr).
In de huidige besturen zitten grotendeels dezelfde functionarissen en door
integratie van de besturen zal de bestuurlijke drukte aanzienlijk afnemen.
Verder wordt door de meer eenduidige bestuurlijke organisatie ook de samenwerking
binnen beide kolommen vergroot. Op dit moment zijn er in het land al enkele
samengevoegde besturen van brandweer en GHOR. Het kabinet steunt deze ontwikkeling.De democratische controle van het hulpverleningbestuur wordt gewaarborgd
door deze de vorm te geven van een openbaar lichaam op basis van de Wgr. In
deze vorm berust de democratische controle nadrukkelijk bij de gemeenteraad:
Op indirecte wijze voor het beheer van de regionale organisatie en op directe
wijze voor het gezag.3.3. Regionalisering van de beheersaspecten van de rampenbeheersingHet toekomstige regionale hulpverleningsbestuur is, als verlengd lokaal
bestuur, verantwoordelijk voor de voorbereiding op de rampenbeheersing. Dit
is in de huidige situatie ook al grotendeels zo. Hieronder valt ook de verantwoordelijkheid
voor de geneeskundige hulpverlening bij rampen en de voorbereiding daarop.
Het gezag blijft bij de burgemeester. De totale verantwoordelijkheden, taken
en bevoegdheden van het hulpverleningsbestuur worden vastgelegd in de Wet
rampen en zware ongevallen. Zo wordt het regionale bestuur conform het advies
van de ROB verantwoordelijk voor de beleidsmatige en operationele processen
ten aanzien van de rampenbeheersing. Nauwe samenwerking met de politie, op
zowel bestuurlijk als operationeel niveau, is noodzakelijk.Het kabinet zal verplichtend (wettelijk) vaststellen welke taken op regionaal
niveau dienen te worden uitgevoerd. Het gaat hier onder meer om multidisciplinaire
taken die gericht zijn op de rampenbeheersing. Naast de huidige taken zullen
de volgende taken in ieder geval bij het regionale hulpverleningsbestuur worden
ondergebracht1:• Het verplicht adviseren van de gemeentebesturen voor welke objecten
een rampbestrijdingsplan vastgesteld moet worden en over de inhoud van de
rampbestrijdingsplannen.• Het verzorgen van de ambtelijke ondersteuning voor het gezag van
de burgemeester in geval van een calamiteit.• Het met de politie inrichten en instandhouden van de gemeenschappelijke
meldkamer.3.4. Verplichte bestuurlijke samenwerking van regionale
brandweer en GHOR met politieHoewel politie enerzijds en brandweer en GHOR anderzijds hun verschillende
wettelijke achtergrond behouden, komt met de hierboven genoemde ontwikkeling
het beheer van deze organisaties feitelijk zoveel mogelijk op één
en hetzelfde regionale niveau te liggen. Het concept-voorstel tot wijziging
van de Politiewet 19932 staat de bestuurlijke
inrichting en operationele samenwerking in 2006, zoals het kabinet deze op
dit moment voor ogen heeft, niet in de weg. Wel legt het concept-voorstel
de eindverantwoordelijkheid voor beheersbeslissingen op het terrein van politie
op regionaal niveau bij de korpsbeheerder in plaats van zoals nu bij het regionaal college. Bij het opstellen van dit standpunt is uitgegaan
van vigerende wetgeving. Ook zal van medio 2004 tot medio 2005 een evaluatie
van het functioneren van de politie plaatsvinden. Ondermeer de huidige schaalgrootte
van de politieregio's zal onderwerp van evaluatie zijn. Aan de hand van de
uitkomsten van de evaluatie zal worden bezien of aanpassingen in het politiebestel
gewenst zijn. Wanneer voor de politie tot een schaalvergroting zou worden
besloten, zal worden bezien of en in hoeverre dit consequenties heeft voor
brandweer en GHOR alsmede voor de territoriale congruentie. Wellicht ten overvloede
merkt het kabinet op dat er geen aanleiding is om het beheer van brandweer
en GHOR op nationaal niveau te leggen.Tussen het te vormen regionale hulpverleningsbestuur en de politie moeten
samenwerkingsafspraken worden gemaakt, die een gecoördineerde voorbereiding
op gezamenlijk optreden in ramp- en crisissituaties bevorderen. Deze afstemming
zal wettelijk worden verankerd. De integratie van de besturen van brandweer
en GHOR en borging van de samenwerking met de politie zullen de bestuurlijke
drukte doen afnemen. Vooral wanneer de regio's er voor kiezen om zoveel mogelijk
tot personele unies in de twee besturen te komen.3.5. Doorzettingsmacht van het regionaal hulpverleningsbestuurHet hulpverleningsbestuur moet voldoende doorzettingsmacht krijgen, dat
wil zeggen, dat besluitvorming niet afhankelijk mag zijn van de opvatting
van (een kleine) minderheid van de deelnemende gemeenten. De doorzettingsmacht
is niet alleen van belang bij de voorbereiding op rampen en crises, maar ook
bij de voorbereiding van meer dagelijkse werkzaamheden, zoals grotere branden,
incidenten en bijvoorbeeld grootschalige evenementen. Het kabinet zal voorstellen
doen voor de bestuurlijk-juridische vormgeving van de doorzettingsmacht, die
een verplichtend karakter heeft in de veiligheidsregio.3.6. Versterken bevoegdheden van de regionaal commandant
brandweerGekoppeld aan de doorzettingsmacht van het regionaal bestuur moet ook
de positie van de regionaal commandant brandweer voor beheers- en operationele
zaken worden versterkt. In operationeel opzicht moet de commandant de beschikking
hebben over voldoende eenheden voor een adequate inzet. Dit omvat ook de lokale
uitrukeenheden. Dit zal worden vastgelegd in de gemeenschappelijke regeling.
Gelet op de strategische positie en de grote verantwoordelijkheden van genoemde
functionaris zal het kabinet bezien welke maatregelen voor de aanstellingprocedure
van de regionale ambtelijke leiding noodzakelijk zijn. Daarnaast zal het kabinet
het landelijk management development verder ontwikkelen om de kwaliteit van
het brandweermanagement verder te verbeteren.3.7. Pro-actie en preventieIn het project «pro-actie en preventie» is geconcludeerd dat
er moet worden onderzocht op welke manier gemeenten efficiënter kunnen
samenwerken. Er kan binnen de regio een coördinerende rol worden vervuld
als het gaat om pro-actie, preventie en dus veiligheid voor de bewoners van
die regio. Het kabinet vindt pro-actie en preventie een gemeentelijke verantwoordelijkheid.
Hieraan wordt niet getornd, maar wel moet duidelijk zijn dat voor de vergunningverlening
voor bepaalde objecten/projecten specifieke deskundigheid op regionaal niveau
noodzakelijk is. Met name in kleinere gemeenten, maar ook in grotere, is het
praktisch onmogelijk voldoende expertise in eigen huis te hebben. Hiertoe
zijn in het kader van genoemd project reeds gelden van rijkswege beschikbaar gesteld. Het is belangrijk dat de expertise die regionaal wordt
gebundeld ook daadwerkelijk wordt ingezet ten behoeve van de gemeentelijke
besluitvorming over vergunningen. Daarom is wettelijke vastlegging gewenst.
Te denken valt aan een wettelijke adviestaak voor de regio ten aanzien van
specifieke vergunningen, waarbij ook de rol van de andere betrokkenen, zoals
de politie, expliciet in beschouwing genomen zal worden. Daarbij moet worden
gewaakt voor doublures tussen gemeente en regio. De besluitvorming over vergunningen
blijft uiteraard een verantwoordelijkheid van de gemeente.3.8. Versterking GHORHet openbaar bestuur is verantwoordelijk voor de bestuurlijke GHOR-structuur:
GHOR-bestuur, RGF en het GHOR-bureau. Het ministerie van BZK realiseert daarvoor
een bijdrage in de financiering door middel van het Interim-Besluit doeluitkering
bestrijding van rampen en zware ongevallen. Het ministerie van VWS is systeemverantwoordelijk
voor de kwaliteit en organisatie van de zorgprocessen. VWS stimuleert de zorgsector
om zich voor te bereiden op grootschalige inzet.De publieke verantwoordelijkheid van de GGD'en en hun ervaring op het
terrein van grootschalige gezondheidsincidenten, zoals infectieziekten, maakt
de GGD een geschikte organisatie om GHOR-taken binnen de zorg nader vorm te
geven. Ook brengt dit met zich mee dat juist zij bij het bestrijden van deze
incidenten, waarbij ook vaak de openbare orde en veiligheid in het geding
is, een onmisbare schakel vormt. Daarom is het wenselijk om de komende jaren
ook voor de GGD'en te streven naar territoriale congruentie met de veiligheidsregio's
en derhalve het aantal GGD'en terug te brengen tot maximaal 25. Wij gaan ervan
uit dat de betreffende gemeenten zelf de maatregelen nemen om, binnen hun
eigen bevoegdheden, deze opschaling te realiseren. Zoals door de ROB voorgesteld,
heeft het kabinet een afzonderlijk advies aan de ROB en de Raad voor de Volksgezondheid
en Zorg gevraagd over de uitwerking van de bestuurlijke inbedding van de GHOR.
Dit terrein verdient afzonderlijke aandacht doordat hier een veelheid van
partners actief is: zowel publieke diensten als particuliere organisaties
die verschillende financieringsstromen kennen. De voorstellen van dit advies,
dat in 2004 verwacht wordt, zullen betrokken worden bij de verdere inbedding
van de GHOR in de veiligheidsregio.Verder zijn de volgende ontwikkelingen gaande op het terrein van de geneeskundige
hulpverlening. Er is een wet Ambulancezorg in voorbereiding waarin de Centrale
Post Ambulancevervoer, de particuliere en gemeentelijke ambulancediensten,
operationeel zullen worden ondergebracht in een regionaal samenwerkingsverband,
de RAV (Regionale Ambulance Voorziening). De indeling van deze regio's zal
gelijk zijn aan die van de veiligheidsregio's. De minister van VWS verleent
per regio een vergunning aan de regionale ambulancevoorziening. In beginsel
zal de minister van VWS alleen over gaan tot vergunningverlening na instemming
van het GHOR-bestuur met de GHOR-paragraaf in het regionaal ambulanceplan
(RAP), waarin de onderlinge afspraken tussen GHOR- en RAV-bestuur zijn vastgelegd.Conform hetgeen hierover is opgenomen in de Wet Kwaliteitsbevordering
Rampenbeheersing (WKR) is het GHOR-bestuur verantwoordelijk voor het instellen
en instandhouden van de meldkamer voor de zorg. Zij krijgt de bevoegdheid
om de fysieke plaats van de meldkamer ambulancezorg aan te wijzen. Tevens
draagt zij zorg voor de complete infrastructuur. Daarmee wordt bevorderd dat
de meldkamers van brandweer, politie en ambulancezorg gemeenschappelijk gehuisvest
zijn en in tijden van grootschalige ongevallen of rampen naadloos
kunnen opschalen en waar mogelijk en zinvol geïntegreerd kunnen optreden
om de schaarse middelen in die situatie zo goed mogelijk te verdelen.De meldkamer ambulancezorg wordt ingericht naar de eisen van de RAV. De
bekostiging van deze meldkamervoorziening moet worden gerealiseerd via de
tarieven in de gezondheidszorg. Het GHOR-bestuur en het RAV-bestuur maken
afspraken over het feitelijk beheer van de meldkamer en het betrokken personeel,
welke variant wordt gekozen is dus afhankelijk van de uitkomsten van het lokaal
overleg. VWS en BZK leggen geen blauwdruk op. Tijdens grootschalige incidenten
staat de gehele gemeenschappelijke meldkamer onder opperbevel (als bedoeld
in art. 173 van de Gemeentewet en art. 11 van de Wet rampen en zware ongevallen)
van de burgemeester.De RAV is een zorginstelling in het kader van de Wet Kwaliteit Zorginstellingen
en daarom gelden ook de betreffende wetten, zoals de Wet Beroepsuitoefening
Individuele Gezondheidszorg, de Wet Geneeskundige Behandelingsoverkomst en
de Wet Kwaliteit Zorginstellingen, onverkort voor de RAV, inclusief de meldkamer
zorg. Dat betekent ook dat het aannemen van de melding, het geven van eerste
medische adviezen, het stellen van de indicatie en het wel of niet inzetten
van een ambulance of andere voorziening van de RAV of gezondheidszorg onlosmakelijk
onderdeel uitmaken van het (ambulance)zorgproces. Daarmee vallen deze processen
onder het wettelijk kader en de financiering van de gezondheidszorg, zowel
in de dagelijkse als in de opgeschaalde situatie.Het RAV-bestuur is onder alle omstandigheden verantwoordelijk voor de
voorbereiding op en feitelijke afhandeling van de meldingen die binnenkomen
voor de (ambulance)zorg; het stuurt derhalve de meldkamer ambulancezorg functioneel
aan. De uitvoering van de melding moet worden gedaan door daartoe bevoegde
en bekwame personen. Er dienen verpleegkundigen 7X24 uur in de meldkamer aanwezig
te zijn. De prestaties van de meldkamers ambulancezorg, alsmede de afspraken
die worden gemaakt in de GHOR-paragraaf van de regionale ambulanceplannen,
worden nauwgezet gemonitord.Er bestaat onduidelijkheid over de financiering van de geoefendheid binnen
de GHOR. De ministers van BZK en VWS hebben afgesproken dat zij voor de ambulancezorg
met partijen AZN en RGF-raad/beraad GHOR-burgemeesters overleggen op welke
punten de eerder gemaakte afspraken in het een aantal jaren geleden gesloten
convenant tussen de AZN en de RGF-raad over de taak- en kostenverdeling tussen
de GHOR en de ambulancezorg nadere toespitsing moet krijgen om de in de praktijk
geconstateerde problematiek op te lossen. BZK en VWS zullen daartoe met RGF-raad/beraad
GHOR-burgemeesters en AZN in overleg treden.Inmiddels heeft de Tweede Kamer in afschrift een brief ontvangen van de
ministers van VWS en BZK over de taak- en verantwoordelijkheidsverdeling tussen
VWS en BZK waar het gaat om de GHOR en de aansturing van de ambulancezorg
en de meldkamers.3.9. FinanciënHet kabinet kiest voor een veiligheidsregio waarbij het hulpverleningsbestuur
gebaseerd is op de Wet gemeenschappelijke regelingen. Dit garandeert een grote
betrokkenheid van de gemeenten bij de veiligheid van hun burgers. Het is daarom
ook belangrijk dat de financiering in principe een verantwoordelijkheid van
gemeenten blijft. In de huidige situatie worden brandweer en rampen-bestrijding
voor het overgrote deel betaald door de gemeenten. Hiernaast
is er rijksfinanciering aan de regio's op grond van de Brede doeluitkering
rampenbestrijding (BDUR). Deze situatie blijft in beginsel gehandhaafd. Wel
moet worden gewaarborgd dat de gemeenten de regio voldoende faciliteren met
financiële middelen om het verplichte basisniveau van de regio te effectueren.Ten aanzien van de reeds bestaande rijksfinanciering aan de regio kunnen
prestatiecontracten worden afgesloten. In de voornemens van het kabinet wordt
gesteld dat de minister van BZK kwaliteits- en prestatie-eisen stelt voor
de regio's. Naar huidig inzicht zal het stellen van kwaliteits- en prestatie-eisen
geen extra geld kosten.4. De veiligheidsregio in 2006In deze paragraaf wordt nader ingegaan op de wijze waarop de veiligheidsregio's
er in 2006 uit zullen zien. Deels zal de vormgeving van rijkswege worden vastgesteld
en deels zijn de regio's hier vrij in. Gemeenten en kabinet hebben hetzelfde
doel voor ogen. Tot juli 2006 kunnen gemeenten in hun eigen tempo werken om
dit doel te bereiken.4.1. Vormgeving van de veiligheidsregioEen van de problemen die opgelost moeten worden, is de complexiteit van
de besluitvorming over onder meer de rampenbeheersing. In de nieuwe situatie
is de verhouding tussen het hulpverleningsbestuur en het regionaal college
van politie in het kader van de besluitvorming over de rampenbeheersing als
volgt weer te geven:Figuur 1Dit betekent dat de beide besturen een vorm moeten vinden waarin zij in
gezamenlijkheid tot besluitvorming komen over rampenbeheersing.Het hulpverleningsbestuur wordt momenteel gevormd door leden van de colleges
van burgemeester en wethouders of door raadsleden. Gestimuleerd wordt alleen
burgemeesters zitting te laten hebben in het bestuur, waardoor samenwerking
en afstemming met het regionaal college van politie gemakkelijker wordt vanwege
de personele invulling. De voorzitter van het regionale hulpverleningsbestuur
zal gelijk aan de huidige korpsbeheerder van de regionale politie het bestuurlijke
aanspreekpunt worden voor de regio. Van belang is dat het hulpverleningsbestuur
op basis van meerderheid van stemmen kan komen tot besluitvorming om te voorkomen
dat de besluitvormingsprocedures te stroperig worden. Besluitvorming op regionaal
niveau heeft alleen toegevoegde waarde als er een doorzettingsmacht bestaat
ten opzichte van de individuele gemeenten. Het hierboven geschetste beeld
is een basisstructuur, die het kabinet verplicht stelt.De wijze waarop gemeenten die structuur uitwerken is een zaak van maatwerk
ter plekke. Hierover kunnen gemeentebesturen dus zelf besluiten. Om
dit proces te stimuleren doet het kabinet hieronder een suggestie voor de
uitwerking.Om als veiligheidsregio te voldoen aan de gestelde eisen over de verplichte
samenwerking tussen het hulpverleningsbestuur en de politie zijn er verschillende
mogelijkheden. Het kabinet vindt het belangrijk dat op regionaal niveau een
heldere keuze wordt gemaakt en wil samen met het openbaar bestuur oplossingen
verkennen. De regio's kunnen bijvoorbeeld een bestuurscommissie veiligheid
instellen waarin vertegenwoordigers van politie en het hulpverleningsbestuur
gezamenlijk komen tot besluitvorming over de rampenbeheersing. De genoemde
commissie kan dan ondersteund worden door een zogenaamd ambtelijk veiligheidscollege.
In dit college zouden onder (bestuurlijk) voorzitterschap bijvoorbeeld de
korpschef, de regionale brandweercommandant en de regionaal geneeskundig functionaris
zitting kunnen nemen. Aangaande de vertegenwoordiging van de gemeentelijke
diensten moet bezien worden of deze via de lijn van de brandweer of anderszins
vorm gegeven kan worden, bijvoorbeeld door middel van een coördinerend
gemeentesecretaris.De ROB pleit ervoor de meldkamer ook bij het veiligheidsbestuur onder
te brengen. Het kabinet is het hiermee eens, uitgaande van territoriale congruentie,
en maakt dit tot onderdeel van de basisstructuur van de regio. Thans is voor
een deel nog sprake van aparte meldkamers voor politie, brandweer en ambulancediensten,
elk onder de verantwoordelijkheid van de (verschillende) regionale besturen.
Gewerkt wordt aan verdergaande samenwerking tot een gemeenschappelijke meldkamer
met een Geïntegreerd Meldkamersysteem (gezamenlijk systeem) en C2000
(digitaal landelijk mobiel netwerk voor hulpverleningsdiensten). Inmiddels
hebben zestien van de vijfentwintig regio's een gemeenschappelijke meldkamer
(stand van zaken februari 2004). Het kabinet ziet het als de verantwoordelijkheid
van de twee besturen om de gemeenschappelijke meldkamer via bijvoorbeeld de
bestuurscommissie Veiligheid eenduidig aan te sturen. De wijze waarop de regio's
de ambtelijke ondersteuning van de bestuurscommissie en het veiligheidscollege
organiseren is aan de regio's. Een veiligheidsbureau ter ondersteuning, zoals
door de ROB aangegeven, vindt het kabinet een mogelijk aansprekende vorm.Deze uitwerking kan grafisch als volgt worden weergegeven.Figuur 2Belangrijk vraagstuk is de bestuurlijk-juridische vorm die dit hulpverleningsbestuur
krijgt. In de visie van het kabinet is het hulpverleningsbestuur een verplicht
regionaal samenwerkingsverband op basis van de Wgr. De burgemeester behoudt
het gezag en de bestuurlijke verantwoordelijkheid over de inzet van de brandweer
en de GHOR. Hieronder is in schema de gezagsrelatie weergegeven, zoals deze
op dit moment is en ook gehandhaafd blijft.Figuur 3Voor de beheersrelaties binnen de veiligheidsregio hebben de maatregelen
van het kabinet wel gevolgen. In onderstaand schema wordt het beheer binnen
een veiligheidsregio weergegeven, zoals het kabinet dat in deze kabinetsperiode
wil realiseren.Figuur 44.2. Rol van de provincieDe lijn van de ROB waarbij het rijk wettelijk vastlegt waaraan een regio
minimaal moet voldoen spreekt het kabinet aan. De samenwerkende gemeenten
zijn vrij om zelf meer en andere taken onder te brengen in het regionaal bestuur
om kwaliteits- en schaalvoordelen te behalen. Het kabinet acht voor de (huidige)
veiligheidsregio's de toezichthoudende rol van de provincies van belang en
houdt de met de WKR ingezette lijn vast. Zo zal het toezicht door de provincie
op het hulpverleningsbestuur worden verstevigd. Naast het toezicht op de rampenplannen
en rampbestrijdingsplannen zal de provincie ook het regionale beheersplan
rampenbestrijding toetsen. Verder zal het toezicht op de planvorming voortaan
plaatsvinden aan de hand van een in een AMvB vastgelegd toetsingskader. Het
toezichtsarrangement dat wordt vastgesteld in de WKR vindt het
kabinet voldoende en ziet geen aanleiding om dit naar aanleiding van het ROB-advies
uit te breiden.In opdracht van de Commissarissen van de Koningin is recentelijk het rapport
«Toezicht in het binnenlands bestuur: veiligheidsregio's en de CdK»
uitgebracht. Het door prof. mr.dr.Toonen uitgevoerde onderzoek richt zich
daarbij niet alleen op de rol van de Commissaris van de Koningin in de veiligheidsregio,
maar ook op zijn toezichtsrol in het algemeen. De door Toonen aangevoerde
uitgangspunten zijn belangrijke onderdelen voor een discussie over de toezichtsrol
van de Commissaris van de Koningin in den brede. Ik ben bereid daarover een
algemene discussie aan te gaan met de betrokken organisaties. Nadat een algemene
visie op toezicht is uitgewerkt, kan dat zijn vertaling vinden in het toezicht
op verschillende beleidsterreinen, zoals de rampenbeheersing.TenslotteDe voornemens zoals in deze brief verwoord zijn ambitieus van aard. Het
kan dan ook niet anders dan dat dit traject in nauwe samenwerking met de gemeenten
wordt aangepakt. Hiertoe zal ik op korte termijn nadere afspraken met de gemeenten
maken en u nadien hierover informeren. Met vertrouwen zie ik de toekomst van
de veiligheidsregio als platform voor de regionale multidisciplinaire samenwerking
tegemoet.Mede namens de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesXNoot1Kamerstukken II 2001–2002, 27 575, nr. 9.XNoot1Hierbij valt te denken aan: de Regionaal Officier Gevaarlijke Stoffen
(ROGS), de Waarschuwings- en/of Verkenningsdeskundige (WVD) en duikers.XNoot2De regionale brandweer verzorgt momenteel al de multidisciplinaire oefeningen
binnen het kader haar taken op het terrein van rampenbeheersing.XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 VII, nr. 44.XNoot1Die taken die reeds in het wetsvoorstel Wet kwaliteitsbevordering rampenbeheersing
als regionale taak zijn benoemd, worden hier niet meer apart genoemd.XNoot2Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 VII, nr. 4. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29517-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl