Wijziging van de Wet personenvervoer; Verslag van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24686, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24686 nr. 4

04-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Artikelsgewijs Artikel 4Artikel 14Artikel 16Artikelen 19 en 20Artikel 38Artikel 44Artikelen 67 en 68Artikel 71Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24686Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 686Wijziging van de Wet personenvervoernr. 4VERSLAGVastgesteld 4 juni 1996De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat,1
belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de
eer van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging
over dit wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie constateren dat de voorgestelde wijziging
van de Wet personenvervoer zich beperkt tot datgene dat rechtstreeks voortvloeit
uit het Verdi-convenant. Feitelijk betekent de wijziging niet meer dan de
overdracht van de bevoegdheden tot vergunningverlening voor het verrichten
van interlokaal openbaar vervoer, en tot de vaststelling van de dienstregeling
daarvan van rijk naar provincies. Waar deze bevoegdheden, om wat voor redenen
dan ook, momenteel niet bij het rijk liggen, verandert de situatie niet.Naar de mening van de leden van de PvdA-fractie schrijft de minister terecht
dat omvang en aard van de voorliggende wetswijziging niet in verhouding staat
tot de voorgenomen herziening van de Wet personenvervoer in verband met de
adviezen van de Commissie Brokx. Desalniettemin kan volgens deze leden de
voorgestelde decentralisatie grote consequenties hebben. Die consequenties
doen zich in de eerste plaats voor op het vlak van de bekostiging. De Memorie
van Toelichting schept geen duidelijkheid over de wijze waarop deze gaat plaatsvinden.
Komt er een doeluitkering op grond van een, aan de vervoerprestatie gerelateerde
normering, zoals nu al het geval is voor het lokale openbaar vervoer of bestaan
er andere plannen? Is het eerste het geval dan komen de provincies in dezelfde
situatie te verkeren als de BOV- en BOS-gemeenten en de Kaderwetgebieden.
Deze leden achten dit in een tijd waarin de meerjarenramingen forse bezuinigingen
aangeven problematisch. Tot nu toe bestaat er een zekere garantie voor voorzieningenniveau
en werkgelegenheid, onder meer doordat per uitkeringsgerechtigde de jaarlijkse
korting aan een maximumpercentage is gebonden. Komen hier veranderingen in? De leden van de fractie van de PvdA zetten vraagtekens bij de figuur van
de «dringende aanbeveling». Zijn er, buiten de Kaderwetgebieden
(waarvoor de provinciale bevoegdheid niet geldt), indicaties dat er coördinatieproblemen
optreden of kunnen gaan optreden? Zo niet, waarom dan deze nieuwe regel, die –
hoe dan ook – een stukje centralisatie met zich brengt?Momenteel verzorgt de VSN een landelijk busnet; de Interliner. De dienstregeling
hiervan is vastgesteld door de rijksoverheid. Wat betekent de decentralisatie
voor dit net? Moet iedere provincie afzonderlijk delen van de Interliner gaan
vaststellen?De huidige Wet personenvervoer maakt slechts een onderscheid tussen lokaal
en interlokaal openbaar vervoer. Het zou mogelijk zijn dit laatste vervoer
te onderscheiden in een regionale, een provinciale bevoegdheid, en een landelijk
net, een rijksbevoegdheid. Hoe beoordeelt de minister dit idee?Bij het vergunningen- en dienstregelingenbeleid zorgt de minister er momenteel
voor dat «parallelliteit» wordt voorkomen: het streekvervoer mag
geen lijnen rijden die rechtstreeks concurreren met de spoorwegen. Is het
nu aan de provincies om hier op toe te zien of acht de minister het een kwestie
van gezonde concurrentie wanneer er juist wel parallelle lijnen ontstaan?De leden van de CDA-fractie hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Uit de memorie van toelichting is gebleken dat zowel IPO als
VNG behoefte hebben aan een snelle overdracht van bevoegdheden aan alle provincies.
Daarmee is de experimentele basis van de baan. Ook de CDA-fractie hecht aan
een snelle overdracht van bevoegdheden aan provincies, maar is van mening
dat deze overdracht pas kan plaatsvinden nadat de kamer kennis heeft genomen
van de implementatienota Brokx. In deze nota zal duidelijkheid moeten worden
gegeven over het voorzieningenniveau en de financieringssystematiek (zie motie-Van
Gijzel c.s.).Het onderhavig voorstel beoogt de bevoegdheden van de minister inzake
de vaststelling van de dienstregeling voor interlokaal vervoer en de verlening
van de vergunning te decentraliseren naar gedeputeerde staten. De gemeenten
blijven hun bevoegdheid voor het lokale vervoer behouden. Wie of wat bepaalt
wanneer er sprake is van lokaal vervoer? Zou het niet beter zijn het lokale
vervoer ook naar gedeputeerde staten te decentraliseren. Deze kunnen de bevoegdheden
vervolgens verder doordecentraliseren. Dit heeft als voordeel dat de minister
een beperkt aantal aanspreekpunten heeft. Wat is in dit kader de status van
de BON-gebieden?Met betrekking tot de vergunningverlening is de enige vergunning die van
decentralisatie wordt uitgezonderd die voor het openbaar vervoer per trein.
Wie is de vergunningverlenende instantie voor het CVV en het taxibeleid? En
wie bepaalt de hoogte van de middelen voor het CVV? Hoe wordt uitvoering gegeven
aan de motie betreffende het CVV, aangenomen tijdens het «debat-Brokx»?
En welke richtlijnen komen er voor besteding van CVV-middelen?Gedeputeerde staten krijgen de bevoegdheid de dienstregeling vast te stellen
en de vergunningverlening te regelen. De minister behoudt de verantwoordelijkheid
v.w.b. de goedkeuring van de tarieven en de modellen van vervoersbewijzen.
Ten aanzien van de kwaliteit van het voorzieningenniveau verliest de minister
haar verantwoordelijkheid. Voor de CDA-fractie is het van belang dat het huidige
voorzieningenniveau, zeker in de minder dichtbevolkte gebieden, behouden blijft.
Welke mogelijkheden heeft de minister om te kunnen garanderen
dat het voorzieningenniveau m.n. in deze gebieden niet achteruit gaat?De minister heeft na het advies van de Raad van State de beleidsmatige
aanwijzing veranderd in een dringende aanbeveling. Hierbij is opgemerkt dat
de inhoud van het begrip niet is veranderd. Dit is slechts gebeurd om juridisch
technische redenen. Vervolgens stelt de memorie van toelichting dat het in
het voornemen ligt om in de toekomst de dringende aanbeveling te wijzigen
in een in wetgeving neergelegde bindende aanwijzing. Welke motieven liggen,
nog los van het convenant, ten grondslag aan het feit dat deze bindende aanwijziging
nu nog niet in deze wetgeving wordt neergelegd?Een verdere verduidelijking met betrekking tot de overdracht van middelen
is noodzakelijk. De leden van de CDA-fractie herinneren de minister aan de
opvatting van de Kamer dat voorshands niet kan worden overgegaan tot overheveling
van middelen naar het provinciefonds. Welk overleg heeft er na het laatstgehouden
algemeen overleg met IPO en VNG plaatsgevonden? Hoe gaat de minister met het
standpunt Kamer in dezen om?De leden van de VVD-fractie hebben begrip voor de afzonderlijke indiening
van onderhavig wetsvoorstel, los van een meer integrale wijziging van de Wet
personenvervoer. Deze procedure kan hun instemming hebben, hetgeen in beginsel
ook geldt voor de hoofdlijnen van onderhavig wetsvoorstel, hetgeen zij ook
zien als logische consequentie van hun standpuntbepaling tijdens het algemeen
overleg op 13 maart jl. over de intentieverklaring inzake het concept-convenant
verkeer en vervoer (23 198, nr. 7).De leden van de VVD-fractie zijn evenwel van mening dat na deze wetswijziging,
zo mogelijk direct, gestreefd moet worden naar de integrale wijziging van
de Wet personenvervoer. Zij zouden het op prijs stellen nader inzicht te krijgen
in een geactualiseerd tijdschema inzake de beoogde voortgang in het kader
van de implementatienotitie «Brokx/De Boer», de uitvoering van
de decentralisatievoornemens, de daarmee samenhangende consequenties van de
verzelfstandiging van de NS en het verdere wetgevingsproces.Ten aanzien van het wetsvoorstel zelf hebben de leden van de VVD-fractie
nog enkele vragen.In het wetsvoorstel wordt het voornemen aangekondigd de figuur van de
dringende aanbeveling in de toekomst te wijzigen in een juridisch bindende
aanwijzing. De leden van de VVD-fractie vragen of het niet nu al wenselijk
is de provincies een zwaardere, meer bepalende rol te geven dan de voorziene
coördinerende rol.Tijdens het algemeen overleg over het concept-convenant is aangegeven
dat medio april de uitkomsten bekend zijn van een onderzoek naar de personele
gevolgen van de decentralisatie. Kan thans worden aangegeven wat de resultaten
van dat onderzoek zijn? Kan nader worden aangegeven aan welke omstandigheden
en criteria het begrip «vooralsnog» gebonden is als het gaat om
de bevoegdheden van de BOS-gemeenten voor het openbaar vervoer?De leden van de VVD-fractie vragen of het nodig is thans alle vergunningen
voor het openbaar vervoer per trein van decentralisatie uit te zonderen. Kan
daarvoor een argumentatie worden gegeven?De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennis genomen van de
voorgestelde wetswijziging. Het onderhavige wetsvoorstel beoogt de bevoegdheden
van de minister inzake de vaststelling van de dienstregeling voor
interlokaal vervoer en de verlening van de vergunning voor het verrichten
van dit vervoer te decentraliseren naar de colleges van gedeputeerde staten
van de provincies, zoals in artikel 30 van het oncept-convenant Verdi is afgesproken.In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat er advies is gevraagd
aan het OVI, maar dat dit advies niet tot aanpassingen heeft geleid van het
wetsvoorstel. Kan de Kamer beschikken over de inhoud van dit advies?De verschillende soorten besturen (provincies, gemeenten en besturen van
regionale openbare lichamen) zullen in de uitoefening van hun bevoegdheden
een gelijke positie hebben. De provincie kan echter wel dringende aanbevelingen
doen aan het college van burgemeester en wethouders. De D66-fractie vraagt
welke juridische status deze dringende aanbeveling heeft. Wat zijn de gevolgen
voor een gemeente als deze het afwijken van de aanbeveling niet of niet voldoende
motiveert? Indien er geen gevolgen zijn bij het niet overnemen van een aanbeveling
door een gemeente, wat is dan het nut van dit instrument?In de toekomst is het de bedoeling dat de figuur van de dringende aanbeveling
wordt gewijzigd in een in de wetgeving neergelegde juridisch bindende aanwijzing.
Betekent dit, dat in de toekomst de verschillende bestuurslagen minder gelijk
worden?De fractie van D66 stelt veel belang in de bescherming van de consument.
Dit vindt zij echter niet terug in de nu voorliggende wetswijziging. Kan de
minister aangeven op welke manier volgens haar de consument, die gebruik maakt
van het lokale en interlokale vervoer, wordt beschermt?In het algemeen overleg over het convenant Verdi, heeft de Kamer het belang
van het SVV II onderstreept. De D66-fractie mist bij deze wetgeving een centrale
toetsing van de doelstellingen van het SVV bij de decentralisatie van het
streekvervoer. Hoe wil de minister de doelstellingen van het SVV II waarborgen
bij deze decentralisatie?De leden van de fractie van de RPF hebben met belangstelling kennis genomen
van het onderhavige voorstel tot wijziging van de Wet personenvervoer. Zij
onderschrijven het standpunt dat het wenselijk is bevoegdheden inzake verkeer
en vervoer te decentraliseren naar democratisch gelegitimeerde bestuurslagen.
Nu mede op verzoek van het IPO en de VNG is gekozen voor een gefaseerde herziening
van de Wet personenvervoer informeren deze leden naar het beoogde tijdpad
van de tweede fase.Na overleg met onder meer het IPO en de VNG is afgesproken de overdracht
van bevoegdheden direct aan alle provincies te laten plaatsvinden en af te
zien van experimenten. Een nadeel van deze opzet is wellicht dat moeilijker
kan worden teruggekomen van de eenmaal ingeslagen weg. Kan de minister aangeven
wat zal gebeuren als uit een evaluatie blijkt dat de decentralisatie in één
of meer provincies uitloopt op een fiasco? Deze leden informeren op welke
wijze de nieuwe bevoegdheidsverdeling zal worden geëvalueerd.De leden van de RPF-fractie vragen of de nieuwe situatie, waarin vier
categorieën van bestuur bevoegd zijn ten aanzien van de vergunningverlening
en de vaststelling van de dienstregelingen voor interlokaal vervoer, niet
zal leiden tot teveel versnippering en de positie van het openbaar vervoer
ten opzichte van de auto nog verder zal doen verslechteren. Er lijken vooralsnog geen wettelijke waarborgen te worden geboden om die
versnippering te voorkomen. Uiteraard is afstemming noodzakelijk, maar welke
garantie is er dat inderdaad voldoende afstemming zal plaatsvinden? Nu de
vier categorieën van bestuur in de uitoefening van hun bevoegdheden een
gelijke positie hebben kunnen tegenstrijdige belangen een patstelling tot
gevolg hebben. Is dat niet een verslechtering ten opzichte van de huidige
situatie?In de memorie van toelichting wordt gesteld dat zich in de huidige praktijk
van afstemming tussen minister en gemeenten geen problemen hebben voorgedaan
(pag. 4). Maar kan daaruit worden afgeleid dat in de nieuwe opzet, waarbij
meer partijen in het spel zijn, ook geen afstemmingsproblemen zullen voordoen?De leden van de RPF-fractie zijn er nog niet van overtuigd dat dit het
geval zal zijn. Klopt het dat de regering daar ook nog niet geheel gerust
op is, of kan dat niet worden afgeleid uit het voornemen om de provincie in
de toekomst een aanwijzingsbevoegdheid te geven? Deze leden vragen wat de
juridische en materiële betekenis is van de «dringende aanbeveling».
Zij vragen om een nadere onderbouwing van het afzien van het geven van die
bevoegdheid in dit stadium. Welke afspraken zijn hierover precies gemaakt
bij de totstandkoming van het convenant?De leden van de RPF-fractie informeren wanneer het onderzoek naar onder
meer de optimale vervoerskundige structuur van gemeenten met een eigen lokale
openbaar-vervoervoorziening naar verwachting is afgerond. In het verlengde
hiervan vragen zij of het voorgestelde artikel 39 niet te voorbarig is. Is
uitgesloten dat bovengenoemd onderzoek leidt tot de formulering van heldere
criteria op grond waarvan gemeenten in aanmerking komen voor een bijdrage
voor de exploitatie van lokaal openbaar vervoer? Is het niet verstandig de
uiteindelijke formulering van artikel 39 te laten afhangen van de uitkomst
van het onderzoek?De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling en op hoofdlijnen
met instemming kennis genomen van het wetsvoorstel en de bijbehorende toelichting.
Zij constateren dat het wetsvoorstel op een bepaald punt een uitwerking is
van de afspraken die tussen de minister van Verkeer en Waterstaat, IPO en
de VNG zijn gemaakt en die hebben geleid tot het convenant «Verkeer
en vervoer: regionaal, decentraal, integraal (VERDI)».De leden van de SGP-fractie begrijpen dat het onderhavige wetsvoorstel
een eerste fase betekent in de herziening van de Wet personenvervoer, terwijl
de implementatie van de regeringsvoorstellen naar aanleiding van de adviezen
van de commissie-Brokx is voorzien in een tweede fase. Deze leden stellen
hierbij de vraag of in deze tweede fase ook andere onderdelen uit het eerdergenoemde
convenant zullen worden meegenomen. Daarnaast stellen zij de vraag of de herziening
van de Wet personenvervoer parallel geschakeld wordt aan de totstandkoming
van een planwet verkeer en vervoer. Tenslotte vragen zij welke planning de
regering bij beide wetsvoorstellen voor ogen heeft.De leden van de SGP-fractie kunnen instemmen met decentralisatie van de
vaststelling van de dienstregeling en van de vergunningverlening voor het
interlokaal vervoer van de minister naar de colleges van gedeputeerde staten.
Het spreekt voor hen vanzelf dat bij grensoverschrijdende aangelegenheden
afstemming zal moeten plaatsvinden met het bevoegde gezag in de aangrenzende
regio voor wat betreft het interlokale vervoer en met de voor het lokale openbaar
vervoer verantwoordelijke gemeenten. In dit verband vragen zij, gegeven het feit dat de convenantspartijen
het eens zijn over de mogelijkheid van een beleidsmatige aanwijzing, of er
in de bestuurlijke praktijk van mag worden uitgegaan dat er geen discussie
zal ontstaan tussen overheden over de interpretatie van deze bevoegdheid met
een zwaarwegend karakter.De leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre de provincies al een integraal
verkeers- en vervoersplan beschikbaar hebben, hoewel de verplichting daartoe
pas later wettelijk zal worden verankerd.De leden van de SGP-fractie begrijpen dat gedeputeerde staten een dienstregeling
voor interlokaal vervoer vaststellen en niet slechts goedkeuren. Zij vragen
zich af hoe zij dit in de praktijk moeten voorstellen; zij nemen aan dat gedeputeerde
staten een ontwerp-dienstregeling van een vervoerder beoordelen en al dan
niet gewijzigd vaststellen; in dit verband vragen zij zich af wat het feitelijke
verschil is tussen goedkeuren en vaststellen.De leden van de fractie van de SP hebben met gemengde gevoelens kennis
genomen van de voorgestelde wijziging van de Wet personenvervoer.De SP-fractie vraagt wat de «winst» is van het overhevelen
van bevoegdheden van de rijksoverheid inzake de dienstregeling en vergunningen
voor interlokaal vervoer naar de provincies?Waarom wordt er niet op een andere wijze, onder blijvende verantwoordelijkheid
van het rijk inzake het algemene mobiliteitsvraagstuk, gebruik gemaakt van
de kennis van de provincies en lokale overheden?Als de rijksbijdrage voor het interlokaal openbaar vervoer naar de provincies
gaat, hoe denkt de minister dan toezicht te houden op de kwantiteit en kwaliteit
van het openbaar vervoer en op de kosten in relatie tot de efficiency?In het kader van het liberaliseringsbeleid van het openbaar vervoer waartegen
de SP-fractie onoverkomelijke bezwaren heeft – gaan onderhandelingen
en consessieverlening door de provincies plaats vinden.Hoe denkt de minister dan op een evenwichtige wijze de mobiliteitsdoelstellingen
(SVV II) te verwezenlijken? 2. Artikelsgewijs Artikel 4Dit artikel, dat een toetsingskader is voor de minister bij de uitvoering
van de Wet personenvervoer, vervalt omdat in de nu voorliggende wijziging
het interlokaal vervoer naar de provincie wordt gedecentraliseerd. Het toetsingskader
voor de dienstregeling zal in de toekomst moeten worden vastgelegd in het
provinciaal verkeers- en vervoerplan. De leden van de fractie van D66 vragen
of het niet wenselijk is dat er wel één landelijk toetsingskader
blijft bestaan, zodat grote regionale verschillen worden voorkomen. Waarom
is niet gekozen voor de constructie: Gedeputeerde staten stellen de dienstregeling
voor interlokaal openbaar vervoer vast met in achtneming van het bepaalde
in artikel 4?Daarnaast is er in deze wet meer geregeld dan alleen het interlokale openbaar
vervoer. De leden van de fractie van D66 vragen daarom of deze wetstekst niet
moet blijven gelden voor de overige bepalingen in de Wet personenvervoer? Artikel 14In dit artikel wordt vastgelegd dat burgemeester en wethouders worden verplicht om, voordat de dienstregeling voor lokaal vervoer wordt vastgelegd,
overleg te plegen met het college van gedeputeerde staten, het aangrenzende
regionaal openbaar lichaam en aangrenzende gemeenten. De leden van de D66-fractie
vragen of dit nodig is als het lokale openbaar vervoer de gemeentegrenzen
niet overschrijdt. Wordt hiermee niet de autonomie van de gemeente aangetast? Artikel 16Door de wijziging van dit artikel is zowel de provincie als het rijk bevoegd
tot vergunningverlening. De D66-fractie vraagt hoe de afstemming tussen beide
plaats gaat vinden. Artikelen 19 en 20In deze artikelen wordt gesproken over gedeputeerde staten die vergunningen
afgeven voor interlokaal openbaar vervoer en de dienstregeling vaststellen.
Ook wordt de paragraaf Gemeenschappelijke regeling geschrapt. De leden van
de fractie van D66 willen weten hoe dit zich verhoudt tot de kaderwetgebieden
waarvan de besturen op het gebied van interlokaal vervoer met dezelfde bevoegdheden
zouden worden uitgerust als de provincies. Moeten de bevoegdheden die met
deze wetswijziging naar de provincies gedecentraliseerd worden niet ook worden
gedecentraliseerd naar de Kaderwetgebieden? Artikel 38Dit artikel, waarin de toekenning van een rijksbijdrage voor de exploitatie
van lokaal openbaar vervoer aan gemeenten met een inwonertal van meer dan
50 000 is geregeld, vervalt, aldus de leden van de D66-fractie. Betekent
dit dat het inwonertal geen criterium meer is voor de rijksbijdrage aan gemeenten
voor de exploitatie van lokaal openbaar vervoer? Artikel 44Dit artikel wordt zodanig veranderd, dat naast de exploitatiekosten ook
de exploitatie-opbrengsten in aanmerking worden genomen bij de berekening
van de financiële bijdrage voor exploitatie van het openbaar vervoer.
De leden van de D66-fractie vragen of de minister met deze wijziging niet
vooruitloopt op de besluitvorming over het toekomstige nieuwe bekostigingsmodel.
In de toelichting geeft de minister immers zelf aan dat dit prestatie-afhankelijke
deel van de rijksbijdrage momenteel onderwerp is van overleg met vertegenwoordigers
van de betrokken overheden. Artikelen 67 en 68Deze artikelen over het bezwaar en beroep tegen de dienstregeling vervallen.
De minister geeft aan dat de mogelijkheid om bezwaar te maken reeds voortvloeit
uit de Algemene wet bestuursrecht. De leden van de fractie van D66 vragen
in welke relatie dit staat tot de afwijzing van de minister van de aanbeveling
van de Raad van State om de afdeling 3.4 Awb van toepassing te verklaren op
de vaststelling van de dienstregeling voor lokaal en voor interlokaal vervoer. Artikel 71De leden van de fractie van de PvdA verzoeken de minister een toelichting
te geven op het voorstel artikel 71 van de Wet personenvervoer te
schrappen. Kan worden vermeld welke gegevens de Kamer nu wel en straks niet
meer krijgt?Ook nu reeds is een belangrijk deel van het openbaar vervoer gedecentraliseerd;
namelijk het lokale. Artikel 71 slaat bewust ook op dit vervoer. In dit opzicht
brengt de wetswijziging geen veranderingen aan. Voor een belangrijk deel gaat
artikel 71 expliciet over de financiële kant van de exploitatie van het
openbaar vervoer. Bekostiging en tariefvaststelling blijven bij de rijksoverheid.
Er is, met andere woorden, naar de indruk van de leden van de PvdA-fractie
geen reden dit artikel te schrappen. Deze leden verzoeken de minister daarom
haar beweegredenen nog eens uiteen te zetten.De minister stelt voor dit artikel te laten vervallen. In dit artikel
wordt aangegeven welke informatie de minister jaarlijks aan de Kamer moet
toezenden. De minister geeft aan dat door de decentralisatie van bevoegdheden
het niet meer opportuun is de Tweede Kamer bij de begroting meer gegevens
te verstrekken omtrent beleidsmatige en financiële ontwikkelingen in
het openbaar vervoer dan in de Comptabiliteitswet is voorgeschreven. Echter,
het lijkt de fractie van D66 wenselijk dat de Kamer in deze beginperiode van
de decentralisatie wel degelijk nog jaarlijks door de minister wordt geïnformeerd
over de ontwikkelingen in het openbaar vervoer, en de daarbij horende financiële
bijdragen van het rijk aan de provincies.Kan de minister aangeven op welke manier zij dit vorm wil geven als het
betreffende artikel uit de wet wordt gehaald?Daarnaast bevat deze wet meer onderdelen dan het interlokale vervoer,
nl. het lokale vervoer, het besloten busvervoer en het taxivervoer. Vindt
de minister jaarlijkse informatie aan de Kamer over deze onderwerpen niet
nodig? De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Coenen XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Verbugt (VVD), Van
Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivestein (PvdA), H. G. J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M. B. Vos (GroenLinks),
Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD), Hofstra (VVD),
Assen (CDA).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Terpstra (CDA), Huys (PvdA), Korthals (VVD), Esselink (CDA), Vacature
CD, Hillen (CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD), Leerkes (U55+), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Augsteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Boogaard (Groep
Nijpels), Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van der Linden (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24686-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl