Voorstel wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter verbetering van de rechtsbescherming in asielzaken; Brief over het advies van de Raad van de Rechtspraak over het onderhavige wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30830, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-04-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30830 nr. 6

18-04-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAdviesWerklastAantal zakenWerklastBIJLAGEWetstechnisch commentaarArtikelen 31, vierde lid, Vw 2000 in relatie tot artikel
83a Vw 2000:– Artikel 82a Vw 2000:– Artikel 83 Vw 2000:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30830Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 830Voorstel van wet van de leden Pechtold en Van der Ham tot wijziging
van de Vreemdelingenwet 2000 ter verbetering van de rechtsbescherming in asielzakennr. 6BRIEF VAN DE RAAD VOOR DE RECHTSPRAAKAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 18 april 2007Bij brief van 8 februari jl., verzocht u de Raad voor de rechtspraak
advies uit te brengen inzake het initiatiefvoorstel van wet van de leden Pechtold
en Van der Ham tot wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter verbetering
van de rechtsbescherming in asielzaken (Kamerstuk 30 380).Volgens de initiatiefnemers is de rechtsbescherming in de Vreemdelingenwet
2000 op papier goed geregeld, maar is het in de praktijk met deze rechtsbescherming
aanzienlijk minder goed gesteld. Rode draad in de kritiek is dat de Afdeling
bestuursrechtspraak in haar jurisprudentie de taak van de rechter zozeer aan
banden legt, dat in de praktijk geen sprake meer is van een effectieve controle
op het handelen van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (Memorie van Toelichting,
Kamerstuk 30 830, nr. 3, blz. 1).AdviesDe Raad merkt op dat de rechtsbescherming van personen, die in Nederland
asiel aanvragen, door dit wijzigingsvoorstel wordt vergroot. Het voorstel
ligt in de lijn van de klassieke opvatting over de taak van de bestuursrechter:
het vinden van de (materiële) waarheid. Het wetsvoorstel beoogt een volle
rechterlijke toetsing van het asielbesluit te realiseren. Daarbij komt het
laatste woord over de waardering van verklaringen en bewijsmiddelen bij de
rechter te liggen. Bovendien weet een vreemdeling sneller waar hij aan toe
is doordat de rechter feiten en omstandigheden gaat meewegen die thans pas
in een nieuwe procedure aan de orde kunnen komen.Volgens de Raad kan dit wetsvoorstel ook leiden tot niet-beoogde effecten.
Door in het asielrecht specifieke procesrechtelijke bepalingen op te nemen
die qua bewoordingen overeenkomen met normen die tot de staande jurisprudentie
van het algemene bestuursrecht behoren (bijvoorbeeld de vrijheid in het toekennen
van waarde aan bewijsmiddelen), kan een discussie ontstaan voor het algemene
bestuursprocesrecht omdat daarin vergelijkbare specifieke bepalingen ontbreken.
Het risico bestaat dat a contrario-redeneringen worden opgeroepen.WerklastAantal zakenZoals ook de opstellers van het wetsvoorstel op bladzijde 13 van de Memorie
van Toelichting (MvT) hebben gesteld, is het moeilijk te kwantificeren wat
het effect zal zijn voor de instroom van zaken bij de rechtbanken. De Raad
onderschrijft het standpunt dat de volle rechterlijke toetsing tot gevolg
kan hebben dat vreemdelingen zich minder snel genoodzaakt zien een nieuwe
asielaanvraag te doen, zodat het aantal herhaalde asielaanvragen zal kunnen
dalen. Echter, niet valt uit te sluiten dat het wetsvoorstel zelf ook herhaalde
aanvragen zal uitlokken.Daarnaast is het de vraag of de daling van de instroom van asielzoekers
zich doorzet. Ten eerste is dat afhankelijk van ontwikkelingen in vele landen,
waaruit (potentiële) asielgerechtigden afkomstig zijn. De invoering van
de restrictieve Vreemdelingenwet 2000 en de uitleg van die wet door de Afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State, gekoppeld aan de vergrote snelheid
van de procedure, en de beperking van de mogelijkheid van het doen van herhaalde
aanvragen, heeft mede tot een verminderde instroom van asielzoekers geleid.
Als wetgeving tot gevolg heeft dat de procedure langer wordt, zal dat mogelijk
een vergroting van de instroom asielzoekers en dus van het aantal zaken veroorzaken.
Wat per saldo het effect zal zijn op de instroom bij de rechtbanken is thans
moeilijk in te schatten.WerklastDe Raad verwacht dat invoering van dit wetsvoorstel een verhoging van
de werklast voor de gerechten met zich zal brengen om de volgende redenen:– De volle rechterlijke toetsing van de geloofwaardigheid van het
asielrelaas kost aanzienlijk meer tijd dan de marginale toetsing, die thans
aan de orde is. Voorts vergt ambtshalve toetsing van besluiten meer van de
gerechten en zal het gebruik maken van de in de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) opgenomen methoden van onderzoek, waaronder het getuigenverhoor, leiden
tot een intensivering van de behandeling van gedingen.– De nieuwe verplichting (in afwijking van de thans geldende jurisprudentie),
neergelegd in artikel 83, eerste lid, onder a, van de Vreemdelingenwet 2000
(Vw 2000), om feiten en bewijsmiddelen, aangevoerd respectievelijk overgelegd
na het bestreden besluit bij de beoordeling te betrekken, dit in combinatie
met de opdracht aan de rechter in het vierde lid van dit artikel om de vreemdeling
in staat te stellen zijn stellingen alsnog aannemelijk te maken, zal leiden
tot een veel uitvoeriger, tijdrovender vooronderzoek. Zij kan ook leiden,
mede gelet op de ervaring dat veel advocaten eerst in een laat stadium van
procedure echt in actie komen, tot schorsingen van de zitting en heropeningen
van het vooronderzoek.– De rechtbank dient (ambtshalve), anders dan nu het geval is, rekening
te houden met nieuw beleid.– Het wetsvoorstel voorziet in een aanmerkelijke beperking van het
tot nu geldende regime van artikel 4:6 Awb, zodat meer beslissingen op herhaalde
aanvragen moeten worden getoetst alsof het een eerste beslissing betreft.Gebaseerd op contacten in de rechterlijke praktijk, is de inschatting
van de Raad dat het Wetsvoorstel na invoering zal leiden tot een verzwaring
met 50 procent van de huidige werklast. Deze verzwaring volgt uit voorgenoemde
factoren en zal niet voor alle asielzaken aan de orde zijn, maar zich beperken
tot de inhoudelijke behandelingen (voor royementen, intrekkingen et cetera
speelt de verzwaring niet). Naar onze taxatie zal de verzwaring
met circa 50 procent gelden voor ongeveer 30 procent van de asielzaken.Om de verzwaring in geld uit te drukken, is het nodig deze om te zetten
in een toename van het vereiste aantal behandelminuten (Lamicie) voor het
totaal aan Vreemdelingenzaken. Omdat asielzaken ruwweg eenvijfde deel uitmaken
van het totaal aan vreemdelingenzaken en de verzwaring niet voor alle asielzaken
geldt, komt deze financiële berekening in percentage vanzelfsprekend
lager uit dan bovenstaande 50 procent.De toegenomen werklast vertaalt zich uiteindelijk in een toename van het
vereiste aantal behandelminuten voor de totale productgroep vreemdelingenzaken
met 3 procent.Deze toename van 3 procent vermenigvuldigd met de nieuwe productgroepprijs
2008–2010 van € 730,08 en een gemiddeld zaakstroomaantal vreemdelingenzaken
van 65 000 per jaar, geeft een bedrag dat extra nodig is van € 1 124 000,– per jaar.Indien na het uitbrengen van dit advies het Wetsvoorstel op belangrijke
onderdelen wordt gewijzigd of indien uit nadere uitvoeringsregelgeving belangrijke
werklastgevolgen voortvloeien, dan wordt de Raad graag in de gelegenheid gesteld
daarover aanvullend te adviseren. Met het oog op de voorbereiding van de gerechten
op de invoering van het Wetsvoorstel, stelt de Raad het op prijs op als hij
geïnformeerd wordt over de indiening van het Wetsvoorstel bij de Eerste
Kamer en de plaatsing van de definitieve wetstekst in het Staatsblad. Ook eventuele nadere regelgeving volgend op dit Wetsvoorstel
met gevolgen voor de rechtspleging valt binnen het adviesrecht van de Raad.
Voor zover van toepassing, ontvangt de Raad graag een adviesaanvraag voor
deze nadere regelgeving.Hoogachtend,T. GroeneveldLid Raad voor de rechtspraakBIJLAGEWetstechnisch commentaarDe Raad plaatst de volgende opmerkingen bij de hieronder genoemde artikelen:– Artikel 31, vierde lid, Vw 2000:De Raad vraagt zich af wat bepaald is in dit artikellid. Zoals thans geredigeerd,
gaat het artikel ervan uit dat er een verdragsrechtelijke bepaling is die
zich tegen uitzetting verzet. Dan lijkt de toetsing zich te concentreren op
dat aspect, en kan de rest van de aanvraag buiten de beoordeling worden gelaten.Als het er daarentegen om gaat dat de betrokkene bij zijn herhaalde aanvraag
pretendeert (nogmaals) dat (bijv.) artikel 3 EVRM zich verzet tegen uitzetting
naar [...], maakt dat dan dat de hele aanvraag opnieuw inhoudelijk
getoetst moet worden – ook in beroep door de rechter – alsof het
een beslissing op een eerste aanvraag betreft?Verder vraagt de Raad zich af, hoe de zinsnede achter het eerste bolletje
op bladzijde 14 van de MvT moet worden gelezen. Als de Minister (thans Staatssecretaris)
de herhaalde aanvraag volledig heeft beoordeeld, maar tot een afwijzing is
gekomen, kan dat betekenen dat:– de vraag aan de orde was of er een verdragsrechtelijke bepaling
in stelling is gebracht;– de Staatssecretaris de aanvraag op eigen gezag, zonder ingeroepen
verdragsbepaling, opnieuw heeft beoordeeld.In het laatste geval lijkt de Raad dat de ne bis in idem-jurisprudentie
van de Afdeling (en de andere appelgerechten) zijn gelding heeft behouden.
De MvT suggereert iets anders. Op dit punt behoeft de MvT verduidelijking,
bijvoorbeeld door toe te voegen: Indien de IND artikel 4:6 Awb in verband met artikel 31, vierde lid, Vw 2000 buiten toepassing heeft gelaten, maar niettemin tot een afwijzing is gekomen.Artikelen 31, vierde lid, Vw 2000 in relatie tot artikel
83a Vw 2000:Artikel 31, vierde lid, Vw 2000 richt zich tot het bestuursorgaan en het
daarmee overeenkomende artikel 83a Vw 2000 tot de rechter. De voorgestelde
artikelen beogen hetzelfde, maar door verschil in formulering vraagt de Raad
zich af of in beide gevallen het beoogde wordt bereikt. Met artikel 31, vierde
lid, Vw 2000 wordt dat bereikt: de aanvraag mag niet zonder meer, dit onder
verwijzing naar de eerdere afwijzende beschikking, worden afgewezen als aannemelijk
is dat uitzetting in strijd zal zijn met een internationaal-rechtelijke verplichting.
Dit bevat een duidelijke afwijking van artikel 4:6, tweede lid, Awb.Artikel 83a Vw 2000 bepaalt dat bij een beroep tegen een beslissing op
een herhaalde aanvraag, terwijl aannemelijk is dat uitzetting in strijd zou
komen met een internationaal-rechtelijke verplichting, dat beroep moet worden
behandeld als ware het gericht tegen een beslissing op een eerste aanvraag.
Dit betreft niet een duidelijke afwijking van artikel 4:6, tweede lid, Awb,
maar wel van de rechterlijke toetsing van besluiten als bedoeld in artikel
4:6 Awb. Het beoordelen van het beroep als ware het gericht tegen een beslissing
op een eerste aanvraag gaat erg ver. Het gehele asielrelaas dient in dat geval
opnieuw beoordeeld te worden, waardoor een herhaalde aanvraag uitmondt in
een verkapt hoger beroep.Volgens de Raad is het duidelijker en ligt het meer in de lijn met art.
31, lid 4 Vw 2000 om in art 83a Vw 2000 te bepalen dat de rechtbank bij een
beroep tegen een beslissing op een herhaalde aanvraag (ambthalve) beoordeelt
of aannemelijk is dat uitzetting van de vreemdeling in strijd zou komen met
een voor Nederland geldende internationaal-rechtelijke verplichting.Bovendien gaat artikel 83a Vw 2000 verder dan artikel 31, vierde lid,
Vw 2000. Artikel 83a Vw 2000 strekt er namelijk toe dat ook als bij de herhaalde
aanvraag geen nieuwe feiten en omstandigheden naar voren zijn gebracht, er
toch een beoordeling plaatsvindt als een uitzetting waarschijnlijk in strijd
zal zijn met internationaal recht. Echter, als de rechtbank zou oordelen dat
aannemelijk is dat uitzetting in strijd is met het internationaal recht, dan
zal de rechtbank het besluit moeten vernietigen teneinde uitzetting te voorkomen.
Beoordeling als ware het een eerste aanvraag is dan niet meer nodig.– Artikel 82a Vw 2000:De Raad acht de voorgestelde bepaling niet duidelijk. Volgens de MvT (bladzijde15)
dient de rechtbank op basis van dit artikel de geloofwaardigheid van het asielrelaas
zelfstandig te beoordelen en derhalve niet te volstaan met een marginale toetsing
van het oordeel van de IND. De rechtbank dient bij haar oordeelsvorming alle
feiten en omstandigheden te betrekken en kan zo nodig van het onderzoeksinstrumentarium
van de Awb gebruik maken. Uit de tekst van de voorgestelde bepaling kan dit
oogmerk van de initiatiefnemers van dit wetsvoorstel, niet worden afgeleid.
De tekst van het artikellid komt niet overeen met het beoogde doel, zoals
beschreven in de MvT, en is bovendien onduidelijk.Door het gebruik van de woorden «voorzover» lijkt het er op
alsof de rechtbank uit de afgelegde verklaringen en de overgelegde bewijsmiddelen
mag selecteren wat hem geloofwaardig voorkomt en het overige buiten beschouwing
kan/moet laten. Uit de tekst blijkt niet wat vol en wat marginaal getoetst
zou moeten worden. Het kan niet de bedoeling zijn dat de rechtbank alleen
die onderdelen in haar beoordeling betrekt die zij geloofwaardig acht en bij
de totaalbeoordeling doet alsof datgene wat niet geloofwaardig wordt geacht
niet is aangevoerd. De Raad stelt voor om voor dit artikel een andere formulering
te kiezen.– Artikel 83 Vw 2000:Artikel 83 Vw 2000 leidt door de opneming van lid 1, onder c, tot een
grotere rechtsbescherming ten opzichte van de huidige rechtspraak. Deze rechtspraak
is ontstaan nadat de Afdeling heeft geoordeeld dat nieuw beleid niet behoort
tot de nieuwe feiten en omstandigheden als bedoeld in artikel 83 Vw 2000.Het valt de Raad op dat in het nieuwe artikel 83, eerste lid, onder b,
Vw 2000 genoemd worden feiten en omstandigheden die na het bestreden besluit
zijn opgekomen. Dit lijkt een ambtshalve toetsing door de rechter te impliceren,
maar in het vijfde lid wordt wel gesproken over ingeroepen gegevens. Door
de Afdeling is dit zodanig uitgelegd dat ambtshalve toepassing van artikel
83 Vw 2000 niet aan de orde is.De Raad vraagt zich af wat de bedoeling is van het wetsvoorstel op dit
punt. Indien in het eerste lid, onder b na «opgekomen» wordt toegevoegd «en
aangevoerd», spoort het artikellid met de tekst in onderdeel a van het
eerste lid.Het tweede lid van artikel 83 Vw 2000 komt overeen met het huidige artikellid.
De vraag kan worden gesteld of het geen overbodige bepaling is, omdat de rechter
bij zijn oordeelsvorming irrelevante gegevens ook zonder een wettelijke bepaling
buiten beschouwing laat.De Raad acht het vierde lid van artikel 83 Vw 2000 niet wenselijk. Deze
bepaling impliceert dat de rechtbank zonder een expliciete wetsbepaling niet
de gelegenheid zou kunnen geven om gestelde feiten of omstandigheden alsnog
aannemelijk te maken, terwijl het bestuursrecht die mogelijkheid zonder meer
biedt. In die zin is er geen sprake van een aanvulling of wijziging
van het recht, temeer daar er staat «zo nodig» stelt de rechtbank
hem in de gelegenheid.Met betrekking tot het overgangsrecht merkt de Raad nog het volgende op.
Het voorgestelde overgangsrecht is wat onbepaald in die zin dat een duidelijk
hechtpunt ten aanzien van het al dan niet inwerking treden ontbreekt. De Raad
doet de suggestie om het tijdstip van de aanvraag of van het besluit bepalend
te laten zijn voor de toepasselijkheid van het nieuwe recht. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30830-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl