Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2005; Lijst van vragen en antwoorden over aandacht voor mensen met een handicap (Kamerstuk 29800 V, nr. 11)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-V, nr. 66

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-V nr. 66

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1, 2, 4 en 536789 en 1011121314151617181920
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2005nr. 66LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 9 december 2004De vaste commissie voro Buitenlandse Zaken1
heeft een aantal vragen voorgelegd aan de regering over de brief van 20 oktober
2004 inzake aandacht voor mensen met een handicap in de Rijksbegroting Buitenlandse
Zaken 2005 (29 800 V, nr. 11).De regering heeft deze vragen beantwoord bij brief van 9 december
2004. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Den HaanDe griffier van de commissie,Van Oort1, 2, 4 en 5Kunt u toelichten welke positieve effecten de verschuiving
van «specifiek doelgroepenbeleid» naar «aandacht voor processen
van verarming» heeft voor mensen met een handicap?Bent u van mening dat bepaalde categorieën mensen
die grote(re) beperkingen ondervinden om op volwaardige wijze te kunnen participeren
in de maatschappij, juist daarom specifieke begeleiding nodig hebben? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, hoe wilt u dit in het geval van mensen met een handicap
vormgeven in het beleid voor ontwikkelingssamenwerking?De brief spreekt van «nieuwe categorieën
armen». Vallen gehandicapten daar ook onder en zo ja, kunt u dit toelichten?Hoe staat het met het beleid ten aanzien van gehandicapten
op andere beleidsterreinen dan de in de brief beschreven beleidsterreinen
van onderwijs, gezondheidszorg en mensenrechten? Afgezien van het beleid op
deze specifieke terreinen, wat is de algemene, onderliggende beleidsvisie
ten aanzien van gehandicapten in het ontwikkelingsbeleid?Specifiek doelgroepenbeleid richt zich op directe hulp aan bepaalde doelgroepen,
waaronder gehandicapten. In de nieuwe benadering wordt veel aandacht besteed
aan de oorzaken van armoede en verarming en aan manieren om die oorzaken weg
te nemen. In de dialoog met de regeringen van de ontvangende landen wordt
in breder verband (met name via PRSP) aandacht besteed aan oplossingen in
de sfeer van wetgeving en structurele voorzieningen. Hierbij wordt ernaar
gestreefd voor kwetsbare groepen in de samenleving, waaronder gehandicapten,
een veilige leefomgeving – een van de vijf OESO/DAC dimensies van armoede –
te bieden.Ik ben van mening dat kwetsbare groepen extra aandacht verdienen. In mijn
beleid richt ik mij op iedereen die een inkomen van minder dan $ 1,–
per dag te besteden heeft en daarmee kwetsbaar is. Binnen die categorie bevinden
zich vele groepen zoals weduwen, urbane armen, nomaden, ouderen, inheemse
bevolkingsgroepen en gehandicapten. Al deze groepen hebben recht op ondersteuning.3Stelt u de mogelijkheden ter verbetering van de positie
van gehandicapten aan de orde tijdens internationale besprekingen aangaande
de Millennium Development Goals (MDG's)? Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet?
Bent u bereid om het thema «disability» als een van de MDG-indicatoren
tijdens de eerstvolgende bespreking over de MDG's op de (politieke) agenda
te plaatsen? Zo nee, waarom niet?Tijdens internationale besprekingen aangaande de MDG's is door Nederland
het onderlinge verband tussen MDG's en mensenrechten benadrukt. Mensenrechten
zijn rechten voor alle mensen, dus ook voor kwetsbare groepen. Zoals in mijn
antwoord op vraag 1,2, 4 en 5 reeds gesteld, richt mijn beleid zich op arme
mensen in het algemeen en de verbetering van hun kansen op een waardig leven.Ook is tijdens internationale besprekingen over de MDG's gewezen op het
feit dat de doelstellingen en indicatoren in kwantitatieve termen zijn geformuleerd,
maar dat het ook van belang is de kwalitatieve kant te monitoren. Dat wil
zeggen dat er achter de aantallen en percentages geen sprake mag zijn van
discriminatie. Een van de grootste knelpunten bij het monitoringsproces is
de (zeer) gebrekkige statistische capaciteit in veel landen. Wereldbank, OESO
en UNDP werken aan verbetering hiervan. In dit stadium lijkt het niet zinvol
specifieke indicatoren toe te voegen waarover geen of onvoldoende statistieken
beschikbaar zijn.6Hoe stelt u «disability» aan de orde bij
de ontvangende landen, aangezien het geen prioriteit is in de PRSP's van die
landen, maar aandacht voor gehandicapten in het Nederlands beleid juist wel
van belang is. En stelt u hierbij concrete actiepunten voor? Zo ja, welke?
Zo nee, waarom niet?Zoals eerder aangegeven en toegelicht in mijn brief van 19 oktober
jl. (TK 29 800 V, nr. 11) is aandacht voor gehandicapten geen speerpunt
in het Nederlandse OS-beleid, maar gaat de aandacht uit naar alle kwetsbare
groepen. Tevens heb ik toegelicht dat Nederland uitgaat van de eigen verantwoordelijkheid
van partnerlanden voor hun ontwikkelingsbeleid; dit impliceert dat Nederland
geen eigen actiepunten op de agenda van de partners plaatst. Wel wordt in
de beleidsdialoog voortdurend aandacht besteed aan de vraag hoe verschillende
categorieën armen worden bereikt. Wat betreft gehandicapten is vooral
de beleidsdialoog in het kader van de samenwerking in de sectoren gezondheid
en onderwijs relevant. Het antwoord op vraag 9 en 10 geeft een voorbeeld van
concrete maatregelen die worden genomen.7Hoe verhoudt zich het gebrek aan aandacht in PRSP's
voor gehandicapten tot de activiteiten van de speciale VN-rapporteur Bengt
Lindquist?PRSP's zijn er niet op gericht om beleid ten aanzien van specifieke doelgroepen
uit te werken, maar omvat in hoofdlijnen het beleid om armoede te bestrijden
onder kansarme groepen in de samenleving. Regeringen hebben een eigen verantwoordelijkheid
als het gaat om de uitwerking van dit armoedebeleid ten aanzien van specifieke
groepen.Het mandaat van de speciale VN rapporteur bestaat uit advisering aan landen
en om in de beleidsdialoog met landen te bepleiten dat, vanuit het rechtenperspectief
en het principe van gelijke mogelijkheden, overheden er zorg voor dragen dat
personen met een handicap ondersteuning, kansen en mogelijkheden krijgen en
toegang tot de diensten in het onderwijs, gezondheidszorg, werkgelegenheid
en sociale voorzieningen. Bend Linquist is als VN rapporteur in 2003 opgevolgd
door mevrouw Sheikha Hessa.8Deelt u de mening dat lokale en nationale gehandicaptenorganisaties
nauwelijks een stem hebben in de totstandkoming van de PRSP's? (Zie het rapport:
«DfID and Disability. A Mapping of the Department for International
Development and Disability Issues», Philippa Thomas, Department for
International Development and Disability Issues DfID Disability KaR, juni
2004). Op welke wijze denkt u op basis van de PRSP's concreet een (normstellende)
bijdrage te kunnen leveren aan de verandering c.q. verbetering van de –
wettelijke en feitelijke – positie van mensen met een handicap in ontwikkelingslanden,
in het bijzonder in de landen waarmee Nederland een bilaterale samenwerkingsrelatie
heeft?Nederland zet zich in algemene zin in voor de versterking van het participatieve
karakter van PRSP-processen. Dat wil zeggen dat Nederland bijdraagt aan het
creëren van de juiste randvoorwaarden voor een gedegen consultatieproces
met alle relevante partijen. In mijn brief van 19 oktober jl. heb ik
aangegeven dat ik op het vlak van empowerment van gehandicaptenorganisaties
vooral een meerwaarde zie voor lokale NGO's, die daarin kunnen worden ondersteund
door Nederlandse partnerorganisaties. Ik draag hieraan bij via TMF-financiering
voor de Dutch Coalition on Disability and Development. Uitgangspunt voor Nederland
is dat donoren het PRSP-proces niet dienen aan te grijpen om hun eigen prioriteiten
en denkbeelden in de armoedestrategieën van partnerlanden te
verwerken. Wel spreekt Nederland partnerlanden aan op de mate waarin zij,
via PRSP's, invulling geven aan armoedebeleid waaraan zij zich internationaal
hebben gecommitteerd (de MDG's).9 en 10Kunt u aangeven waarom in het Nederlandse beleid voor
ontwikkelingssamenwerking «mainstreaming» van «disability»
beperkt is tot onderwijs, gezondheidszorg en mensenrechten? Welke implicaties
heeft «mainstreaming» van «disability» in de onderwijs-
en gezondheidssector en binnen het mensenrechtenbeleid concreet voor het Nederlandse
beleid voor ontwikkelingssamenwerking? Welke concrete acties onderneemt u
om aandacht voor mensen met een handicap in het bijzonder ten aanzien van
de economische, sociale en culturele rechten te realiseren?Op welke wijze wilt u de «mainstreaming»
in de onderwijs- en gezondheidssector en binnen het mensenrechtenbeleid verder
ontwikkelen?Om de Education for All doelstellingen te
kunnen bereiken en dus ook mensen met een handicap kwalitatief goed onderwijs
te kunnen laten volgen, is het vanuit het oogpunt van het Nederlandse beleid
niet voldoende om alleen aandacht te besteden aan formeel primair onderwijs.
Dit is ook de uitkomst van een gezamenlijke evaluatie naar de effecten van
donorsteun aan basic education. Daarom richt het
beleid van de Nederlandse regering op het gebied van basic
education zich ook op Early Childhood Development, non-formeel onderwijs
voor volwassenen en kinderen en jongeren die niet naar school gaan (waaronder
werkende kinderen, schoolverlaters, gehandicapten), beroepsonderwijs en trainingen
en alternatieve vormen van onderwijs voor de meest gemarginaliseerde groepen,
waaronder gehandicapten, meisjes, etnische groepen en drop-outs.Het algemene gezondheidsbeleid richt zich vooral op het voorkómen
van handicaps, via bijvoorbeeld de ondersteuning van vaccinatie programma's;
programma's op gebied van voeding en micronutriënten en het verbeteren
van voorzieningen voor reproductieve gezondheid. Toegankelijkheid tot gezondheidsvoorzieningen,
met name voor de meest kwetsbare groepen, vormt een belangrijke basis voor
het beleid dat voornamelijk uitwerking krijgt op landenniveau.Een deel van de intensiveringsmiddelen voor basic education zal worden ingezet om de partnerlanden te ondersteunen in de extra
kosten van het toegankelijk maken van het onderwijs voor de meest gemarginaliseerde
groepen (waaronder gehandicapten). Daarnaast is er meer aandacht voor die
sub-sectoren van de onderwijssector, die een goed alternatief vormen in situaties
waar het formele onderwijs bepaalde groepen (zoals gehandicapten) niet kan
bereiken. Door de integratie hiervan in het onderwijssectorplan van de betreffende
landen biedt het gehandicapten de mogelijkheid gebruik te maken van verschillende
vormen van onderwijs en om vanuit non-formele onderwijsactiviteiten over te
stappen naar het formele onderwijs. Hieruit blijkt al dat het beleid inzet
op inclusive education, maar daar waar dit niet
mogelijk is kan er gekozen worden voor speciaal onderwijs. Dit moet ook deel
uitmaken van het beleid van de overheid, zodat kwaliteit en duurzaamheid gewaarborgd
zijn.Mainstreaming binnen de gezondheidssector zal worden voortgezet. Op landenniveau
zal toegankelijkheid van de zorg daarbij steeds een belangrijk punt van aandacht
blijven. In een aantal landen, waaronder Bangladesh, wordt onderzocht op welke
wijze de toegang tot zorg van kwetsbare groepen, waaronder gehandicapten,
verbeterd kan worden, bijvoorbeeld via voucher systemen. Nederland is actief
betrokken bij deze dialoog.11Op welke wijze wordt aan de in het AIV-advies «De
Verenigde Naties en de rechten van de Mens» (september 2004) genoemde
belangrijke voorwaarden voor het slagen van «gendermainstreaming»,
namelijk dat er een proces in gang wordt gezet, waarvoor tijd en geld wordt
uitgetrokken, in alle geledingen zowel expertise wordt opgebouwd als analyses
door deskundigen worden uitgevoerd, en analyses en beleidsvoorstellen op papier
worden gezet, voldaan bij de uitwerking van «mainstreaming» van
«disability» in het Nederlandse beleid voor ontwikkelingssamenwerking?Zoals in de antwoorden op de vragen 1, 2, 4 en 5 aangegeven, richt mijn
beleid zich primair op de armste mensen, waaronder gehandicapten. Het richten
van het beleid van partnerlanden op die groeperingen die het meest kansarm
zijn, zal ook gehandicapten uiteindelijk ten goede komen. Ik hecht er aan
vast te houden aan dit beleid en zal geen specifiek doelgroepenbeleid voeren
gericht op gehandicapten.12Wat zijn de beleidsdoelstellingen van het Nederlandse
beleid voor ontwikkelingssamenwerking inzake het toegankelijk(er) maken van
onderwijs voor kinderen met een handicap?Het toegankelijk maken van onderwijs voor kinderen met een handicap is
onderdeel van de algemene beleidsdoelstellingen op het gebied van basic education. Er van uitgaande dat onderwijs een recht
van iedereen is, richt het basic education beleid
zich op het bevorderen van gelijke kansen voor met name kansarme bevolkingsgroepen
(waaronder ook gehandicapte kinderen) om deel te nemen aan onderwijs en om
de relevante basisvaardigheden en -kennis te verwerven voor een productief,
vreedzaam en rechtvaardig bestaan.13Wat verstaat u precies onder «toegankelijk onderwijs»
en «inclusive education» vanuit het perspectief van gehandicapten?
Hoe wilt u de «toegankelijkheid van kwalitatief goed onderwijs»
en «inclusive education» concreet stimuleren?Toegankelijk onderwijs houdt in dat alle kinderen toegang hebben tot kwalitatief
goed onderwijs dat relevant is en hen de basiskennis en vaardigheden biedt
die nodig zijn om een zinvolle rol te kunnen spelen in de samenleving. Dit
is een basisprincipe dat voor alle kinderen geldt en dus niet anders is voor
gehandicapten. Dit betekent dus ook dat scholen of andere onderwijsinstellingen
ook geen belemmeringen mogen hebben en aanpassingen zouden moeten doen om
gehandicapten toegang te geven tot het gebouw. Inclusive
education houdt in dat kinderen met een handicap naar een reguliere
school gaan en dus niet naar speciale scholen. De scholen hebben wel speciale
aanpassingen, wanneer dit nodig is. Het voordeel is dat kinderen in de eigen
omgeving naar school kunnen gaan en niet geïsoleerd raken doordat ze
naar een speciale school gaan.Hiertoe wordt in de beleidsdialoog met de overheid en andere actoren van
de onderwijsgemeenschap gestimuleerd om maatregelen op te nemen in het onderwijsbeleid
om belemmeringen voor deelname weg te nemen. Specifieke strategieën om
die belemmeringen op te heffen en kinderen toegang te geven tot kwalitatief
goed onderwijs zijn daarvoor nodig. Dit is de verantwoordelijkheid van de
onderwijsgemeenschap (overheid en andere actoren) en Nederland zal dit ondersteunen.14Wat bedoelt u concreet met «toegankelijkheid»
in relatie tot het algemene gezondheidsbeleid? Rekent u hiertoe ook informatie-uitwisseling
van preventieve gezondheidszorg en medische, psychologische en functionele
behandeling van mensen met een handicap, inclusief de verspreiding van en
toegang tot informatie over revalidatiemethodes?Daarmee bedoel ik dat kwetsbare groepen toegang hebben tot gezondheidszorgvoorzieningen.
Deze toegang heeft verschillende dimensies, waaronder economische, geografische
en fysieke. Het gaat hier om het brede pakket aan gezondheidszorg, inclusief
preventie en andere meer specialistische voorzieningen, waar deze deel uit
maken van het gezondheidssysteem.15Bent u het eens met de constatering dat veel gezondheidsvoorzieningen,
inclusief die voor reproductieve en seksuele gezondheidszorg, zowel in fysiek
als immaterieel opzicht niet of nauwelijks toegankelijk zijn voor mensen met
fysieke, zintuiglijke of mentale beperkingen? Zo nee, waarom niet? Zo ja,
hoe denkt u deze toegankelijkheid te kunnen vergroten?In veel ontwikkelingslanden functioneren de gezondheidsvoorzieningen op
een ontoereikend niveau, zeker ook op het terrein van seksuele en reproductieve
gezondheid en rechten. De systemen zijn veelal onvoldoende gefinancierd, kampen
met ernstig personeelsgebrek en met name in Afrika staan de systemen zwaar
onder druk vanwege de HIV/Aids epidemie. Versterking van deze systemen heeft
dan ook grote prioriteit en zal ten goede komen aan de gehele bevolking, waaronder
kwetsbare groepen als gehandicapten.Bij de versterking van de gezondheidszorg moet vanzelfsprekend aandacht
gegeven worden aan de toegang tot voorzieningen. Er zijn in de praktijk voorbeelden
waaruit blijkt dat met de juiste voorzieningen voorhanden, ook gehandicapten
hun weg daarheen weten te vinden. Een goed voorbeeld is een ziekenhuis in
Dar Es Salaam, waar jaarlijks een groot aantal staaroperaties plaatsvinden,
vaginale fistels worden geopereerd en mensen met orthopedische problemen worden
geholpen.16Worden de gehandicaptenorganisaties in ontwikkelingslanden
conform de «Standaard Regels voor gelijke mogelijkheden voor mensen
met een handicap»van de VN geraadpleegd bij het opstellen van normen
en voorschriften betreffende de toegankelijkheid van kwalitatief goed onderwijs
en gezondheidsvoorzieningen? Zo nee, welke concrete inzet pleegt u, in het
bijzonder in de landen waarmee Nederland een bilaterale ontwikkelingsrelatie
heeft om dit wel te realiseren? Zo ja, welke (normstellende) bijdrage kan
het Nederlandse beleid voor ontwikkelingssamenwerking hieraan leveren?Zoals vermeld in de brief van 19 oktober jl. kan Nederland als bilaterale
donor wel bijdragen aan het scheppen van een omgeving waarin mensen gehoord
en gerespecteerd worden, maar geen directe invloed uitoefenen op de noodzakelijke
«empowerment» van gehandicapten.Daarom ondersteunt Nederland het werk van NGO's die op dit terrein een
meerwaarde hebben. Om die reden is in 2002 besloten om gedurende enkele jaren
met TMF financiering bij te dragen aan de opbouw van de Dutch Coalition on
Disability and Development (DCDD, het platform voor Nederlandse gehandicaptenorganisaties
en ontwikkelingsorganisaties die zich richten op het gehandicaptenbeleid.NGO's worden geconsulteerd en betrokken bij de voorbereidingen voor de
totstandkoming van het VN Verdrag inzake de bescherming en bevorderingen van
de rechten van mensen met een handicap. Bij de afgelopen derde zitting van
het «Ad-Hoc Committee on a comprehensive and integral convention on
protection and promotion of the rights and dignity of persons with disabilities»,
24 mei tot 4 juni te New York, waar Nederland optrad als EU voorzitter,
is in de regeringsdelegatie een vertegenwoordiger opgenomen van bovengenoemde
NGO koepelorganisatie.17Deelt u de vaststelling dat in regel nummer 22 van
de Standaard Regels van de VN staat dat het beleid voor mensen met een functiebeperking
vanzelfsprekend een component moet zijn van alle internationale samenwerking
en dat deze regel moet worden opgevat als een aansporing om «disability»
meer te integreren in het beleid voor ontwikkelingssamenwerking? Zo nee, waarom
niet? Zo ja, op welke wijze wilt u «disability» conform regel
nummer 22 van de Standaard Regels van de VN integreren op andere beleidsterreinen
naast de beleidsterreinen gezondheidszorg, onderwijs en mensenrechten?Ik interpreteer regel 22 in de Standard Rules als aansporing om «disability»
te integreren in het beleid voor ontwikkelingssamenwerking. In de brief aan
uw Kamer van 19 oktober jl. heb ik aangegeven dat het beleid voor onderwijs,
gezondheidszorg en mensenrechten daartoe concrete mogelijkheden biedt.18Kunt u de aanname «dat de effectiviteit van de
hulp niet gebaat is bij een verbreding van (...) onderwerpen» toelichten?
Deelt u de mening dat de effectiviteit van hulp kan toenemen als de wettelijke
en feitelijke – positie van mensen met een handicap, vaak behorend tot
de allerarmsten en meest kwetsbare groepen, verbetert? Zo nee, waarom niet?
Zo ja, hoe wilt u hieraan werken?Effectiviteit van de hulp is niet gebaat bij ondersteuning van een veelheid
van specifieke onderwerpen en doelgroepen. Dat leidt tot versnippering van
de hulpinspanningen. Daarom kies ik voor concentratie. Die concentratie krijgt
vorm door de inperking van het aantal landen en sectoren waar we actief zijn.
Niet in de inperking van het aantal doelgroepen. Geen enkele doelgroep wordt
uitgesloten van ondersteuning, maar mijn beleid om aan duurzame armoedebestrijding
te werken richt zich op de armen in het algemeen. Dat wil zeggen op hen die
een inkomen van minder dan $ 1.– per dag te besteden hebben. Daaronder
zijn ook veel gehandicapten die juist door hun handicap moeilijk aan werk
en daarmee aan inkomen kunnen komen. Ik ben van mening dat, indien de positie
van de armen (dus ook die van gehandicapten) verbetert, dit betekent dat de
hulp effectief is. In de antwoorden op de vragen 1, 2, 4 en 5 heb ik reeds
aangegeven hoe ik hieraan wil werken.19Kunt u aangeven welke uitgangspunten en visie u hanteert
bij beleidsvorming over het thema «disability»? Welke concrete
resultaten heeft het door u gevoerde beleid opgeleverd voor de – wettelijke
en feitelijke – positie van mensen met een handicap in ontwikkelingslanden,
in het bijzonder in de landen waarmee Nederland een bilaterale samenwerkingsrelatie?Zie de antwoorden op vraag 1, 2, 4 en 5 en 16.Enkele concrete resultaten zijn: polio is bijna uitgeroeid; het bereik
van vaccinatie programma's neemt toe en door zoutjodering worden jaarlijks
duizenden gevallen van mentale retardatie voorkomen. Vanwege de omvang van
de problematiek is het echter moeilijk om de exacte bijdrage van Nederland,
afgezet tegen die van andere donoren, aan te geven.20Deelt u de mening dat naast het werken aan capaciteitsontwikkeling
het tegelijkertijd noodzakelijk is om te werken aan bijvoorbeeld bewustwording,
training van ambtenaren i.c. personeel op de posten, opheffing van barrières,
en een inclusief beleid dat maatschappelijke participatie van mensen met en
handicap garandeert? Zo nee, waarom niet? Zo ja, welke verantwoordelijkheid
ziet u hierin voor het ministerie voor Buitenlandse Zaken?De Nederlandse ambassades in ontwikkelingslanden worden niet speciaal
geïnstrueerd inzake het werken aan de verbetering van de positie van
gehandicapten. Bij de instructie van ambtenaren op de posten wordt aandacht
besteed aan de structurele oorzaken van armoede en verarming en aan manieren
om die oorzaken weg te nemen.Via het maatschappelijk middenveld wordt gericht gewerkt aan inclusief
beleid dat maatschappelijke participatie van mensen met een handicap bevordert.
Zie hiervoor ook het antwoord op vraag 16.XNoot1Samenstelling:Leden: Rijpstra (VVD), Dijksma (PvdA), De Haan (CDA), voorzitter, Koenders
(PvdA), Karimi (GL), Timmermans (PvdA), ondervoorzitter, Van Bommel (SP),
Albayrak (PvdA), Geluk (VVD), Wilders (Groep Wilders), Van Baalen (VVD), Van
As (LPF), Herben (LPF), Ormel (CDA), Ferrier (CDA), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa
(CU), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Van Dijk (CDA),
Fierens (PvdA), Tjon-A-Ten (PvdA), Eijsink (PvdA), Van der Laan (D66), Brinkel
(CDA), Szabó (VVD) en Jonker (CDA).Plv. leden: Snijder-Hazelhoff (VVD), Dubbelboer (PvdA), Van Fessem (CDA),
Samsom (PvdA), Vos (GL), Arib (PvdA), De Wit (SP), Leerdam, MFA (PvdA), Oplaat
(VVD), Van Miltenburg (VVD), Hirsi Ali (VVD), Varela (LPF), Van den Brink
(LPF), Haverkamp (CDA), Rambocus (CDA), Halsema (GL), Van der Staaij (SGP),
Kant (SP), Eski (CDA), Çörüz (CDA), Wolfsen (PvdA), Vacature
(algemeen), Waalkens (PvdA), Dittrich (D66), Van Winsen (CDA), Veenendaal
(VVD) en Kortenhorst (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-V-66.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl