Hoofdlijnen voor een nieuwe Pensioenwet; Brief minister over vergelijking pensioenregelingen in EU-lidstaten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28294, nr. 30

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-08-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

28294 nr. 30

15-08-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWanneer kan een pensioenregeling in een andere lidstaat
worden uitgevoerd?Wie neemt het besluit?Juridische gevolgen van uitvoering van de pensioenregeling
in een andere lidstaatHet financieel toezichtregime als reden voor de keuze
voor een andere lidstaatWat doet Nederland voor een aantrekkelijk vestigingsklimaat?Vergelijking met BelgiëConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28294Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 294Hoofdlijnen voor een nieuwe Pensioenwetnr. 30BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 augustus 2007Met de motie van de leden Omtzigt en Hamer (Kamerstukken II 2006/07, 28 294,
nr. 28) heeft u gevraagd een vergelijking te maken van de toezichtregimes
op pensioenfondsen in de Europese Unie. Naar aanleiding van deze motie heb
ik u toegezegd dat de Kamer per 15 augustus 2007, voor zover mogelijk,
een overzicht krijgt van de verschillen met de Belgische wetgeving en een
overzicht van de positie van Nederland als vestigingsland voor pensioeninstellingen.
Om aan deze toezegging te voldoen is door De Nederlandsche Bank (DNB) de benodigde
informatie aangeleverd over de situatie in België.Om de uitkomsten van een vergelijking in perspectief te plaatsen, is het
goed om eerst in te gaan op zaken die van belang zijn bij de overweging om
naar een andere lidstaat te gaan. In deze brief zal ik eerst kort aangeven
in welke gevallen een pensioenregeling in een andere lidstaat kan worden uitgevoerd
en wie deze beslissing kan beïnvloeden. Vervolgens ga ik in op de juridische
gevolgen van de uitvoering in een andere lidstaat. Daarna bespreek ik het
financieel toezichtregime als reden voor de keuze voor een andere lidstaat.
Daarbij beantwoord ik de vraag wat Nederland doet om een aantrekkelijk vestigingsland
te zijn. Tot slot zal ik de situatie in België als concreet voorbeeld
uitwerken.Wanneer kan een pensioenregeling in een andere lidstaat
worden uitgevoerd?De eerste vraag die beantwoord moet worden, is in welke gevallen een pensioenregeling
in een andere lidstaat kan worden uitgevoerd. Werkgevers die aan een niet
verplichtgesteld bedrijfstakpensioenfonds deelnemen, die een eigen ondernemingspensioenfonds
hebben of die een regeling bij een verzekeraar hebben, kunnen er op grond
van de Pensioenwet in beginsel voor kiezen om hun pensioenregeling bij een pensioeninstelling in een andere lidstaat onder te brengen.Werkgevers die onder de verplichtstelling vallen en daardoor verplicht deelnemen in een bedrijfstakpensioenfonds op grond van de Wet verplichte
deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 2000 (Wet BPF 2000) hebben die
keuze niet.Naast de mogelijkheid om de regeling bij een buitenlandse pensioeninstelling
onder te brengen, rijst de vraag of het ook mogelijk is het pensioenfonds naar een andere lidstaat te verplaatsen. Dit laatste
zou interessant kunnen zijn voor ondernemingen met vestigingen in meerdere
lidstaten.Op grond van het Nederlandse recht is verplaatsing van de statutaire zetel
van een pensioenfonds naar een andere lidstaat evenwel niet mogelijk. Een
naar Nederlands recht opgerichte corporatie (zoals een pensioenfonds) moet
wettelijk gezien haar statutaire zetel in Nederland
hebben. Dit volgt uit de in artikel 2 van de Wet conflictenrecht corporaties
neergelegde hoofdregel van het zgn. incorporatiestelsel. Deze bepaling luidt: «Een corporatie die ingevolge de oprichtingsovereenkomst
of akte van oprichting haar zetel of, bij gebreke daarvan, haar centrum van
optreden naar buiten ten tijde van de oprichting, heeft op het grondgebied
van de Staat naar welks recht zij is opgericht, wordt beheerst door het recht
van die Staat». Daarentegen is wel mogelijk dat de corporatie
wordt ontbonden; in dat geval kan in een andere lidstaat een vervangende pensioeninstelling
worden opgericht. Op deze manier kan «verplaatsing» van een pensioenfonds
dus wel, maar het kost de benodigde juridische, administratieve en logistieke
inspanningen.In het geval van een verplichtgesteld bedrijfstakpensioenfonds heeft een
dergelijke verplaatsing ook een belangrijke consequentie voor de verplichtstelling.
Door ontbinding van het bedrijfstakpensioenfonds vervalt de verplichtstelling.
Een nieuwe verplichtstelling aan de pensioeninstelling uit een andere lidstaat
is vervolgens niet mogelijk. Op grond van de Wet Bpf 2000 houdt een verplichtstelling
namelijk in dat wordt deelgenomen in een bedrijfstakpensioenfonds als bedoeld
in de Pensioenwet. Dat is niet hetzelfde als een pensioeninstelling uit een
andere lidstaat zoals gedefinieerd in de Pensioenwet.Voor het grootste deel van de Nederlandse werknemers (ongeveer 70%)
is verplaatsing van hun pensioenfonds dan ook niet aan de orde.Wie neemt het besluit?Bij een eventuele verplaatsing van een pensioenfonds naar een andere lidstaat
zijn de belangen van de (gewezen) deelnemers en pensioengerechtigden in het
geding. Een relevante vraag is daarom wie de beslissing kan beïnvloeden
bij verplaatsing naar een andere lidstaat. Een besluit om een regeling onder
te brengen bij een pensioeninstelling in een andere lidstaat is altijd een
gezamenlijk besluit van werkgevers en werknemers. De Nederlandse wet- en regelgeving
voor pensioenfondsen stelt een aantal strikte eisen aan de betrokkenheid van
sociale partners, deelnemers, slapers en gepensioneerden in het pensioenfondsbestuur
en in medezeggenschapsorganen. De werkgever heeft op grond van artikel 27
van de Wet op de ondernemingsraden voor een dergelijk besluit de instemming
van de ondernemingsraad nodig.Verder kunnen werknemers invloed uitoefenen via hun vertegenwoordigers
in het pensioenfondsbestuur. En daarnaast kunnen vertegenwoordigers van de
deelnemers (via de deelnemersraad) gevraagd en ongevraagd advies uitbrengen
over elk voorgenomen besluit van het pensioenfondsbestuur.Ten slotte is met de Pensioenwet een nieuwe governancestructuur geïntroduceerd
waarmee is bepaald dat het bestuur verantwoording dient af te leggen en dat
er intern toezicht is. Relevant in deze situatie is dat het bestuur
bijvoorbeeld periodiek verantwoording dient af te leggen over het gevoerde
beleid aan (vertegenwoordigers van) alle belanghebbenden.Daarmee zijn mijns inziens voldoende waarborgen aanwezig om te voorkomen
dat een bestaand pensioenfonds niet tegen de wil van de deelnemers en gepensioneerden
naar een andere lidstaat zal gaan.Juridische gevolgen van uitvoering van de pensioenregeling
in een andere lidstaatEen volgende vraag die beantwoord moet worden, is wat de juridische gevolgen
zijn van het onderbrengen van een Nederlandse pensioenregeling in een andere
lidstaat. Een belangrijk gevolg is dat het Nederlandse sociaal en arbeidsrecht
onverkort van toepassing blijft. Bij brief van 4 april jl. heb ik uw
Kamer al meegedeeld welke artikelen uit de Pensioenwet als sociaal en arbeidsrecht
moeten worden aangemerkt (Aanhangsel der Handelingen, nr. 1182, vergaderjaar
2006–2007). Het gaat daarbij bijvoorbeeld om alle informatiebepalingen,
waarbij ik in het bijzonder wijs op de toepassing van artikel 48, tweede lid
van de Pensioenwet (het indexatielabel). Verder is artikel 95 van deze wet
van belang welke ziet op het consistent geheel tussen de gewekte verwachtingen,
de financiering en het realiseren van voorwaardelijke toeslagen. Concreet
betekent dit dat ook een pensioeninstelling uit een andere lidstaat te maken
heeft met de indexatiematrix en (vanaf 1 januari 2009) het indexatielabel
zal moeten toepassen. Dat betekent dat ook wanneer de pensioenregeling in
een andere lidstaat wordt uitgevoerd de premie dermate moet zijn dat de gewekte
verwachtingen ten aanzien van de voorwaardelijke toeslagverlening waargemaakt
kunnen worden. Als die verwachting voor de toekomst niet langer reëel
is, zullen de deelnemers uitdrukkelijk geïnformeerd moeten worden over
de gewijzigde verwachtingen.De Nederlandse toezichthouders houden toezicht op de naleving van het
sociaal en arbeidsrecht en de informatievoorschriften. Als er een inbreuk
wordt geconstateerd op het toepasselijke sociaal en arbeidsrecht of de toepasselijke
informatieverplichtingen zal de Nederlandse toezichthouder de toezichthouder
in de andere lidstaat daarvan onverwijld in kennis stellen. Mocht de betreffende
pensioeninstelling inbreuk blijven maken op het toepasselijke sociaal en arbeidsrecht,
hetzij in weerwil van maatregelen van de toezichthouder uit de andere lidstaat,
hetzij omdat die toezichthouder geen passende maatregelen heeft genomen, dan
kan de Nederlandse toezichthouder alsnog passende maatregelen treffen om de
inbreuk op het sociaal en arbeidsrecht te beëindigen. In het uiterste
geval kan de Nederlandse toezichthouder de pensioeninstelling in de andere
lidstaat beletten activiteiten te verrichten voor de Nederlandse werkgever.In geval een Nederlandse regeling in een andere lidstaat wordt uitgevoerd,
is het prudentieel toezicht van die lidstaat van toepassing. Het financieel
toetsingskader uit de Pensioenwet is dan niet van toepassing. Wel is de andere
lidstaat uiteraard ook gebonden aan de minimumeisen van de Pensioenrichtlijn
2003/41/EG.Het financieel toezichtregime als reden voor de keuze
voor een andere lidstaatVoordat ik in ga op de vraag welke factoren een rol spelen bij de keuze
om de pensioenregeling in een andere lidstaat onder te brengen, is het goed
te realiseren dat er een onderscheid is tussen het verplaatsen van een pensioenfonds
en het verplaatsen van de activiteiten van het fonds. Een aanzienlijk deel
van de pensioenwerkzaamheden vindt al buiten Nederland plaats. Vooral op het
punt van het vermogensbeheer is – meer nog dan ten aanzien
van de administratie en het dragen van het verzekeringstechnische risico –
al op grote schaal sprake van internationalisering.Van het totale vermogen dat door pensioenfondsen wordt beheerd –
bijna € 700 miljard – wordt inmiddels meer dan 70 procent
in het buitenland belegd. Het buiten Nederland beleggen van het vermogen is
een logische ontwikkeling, omdat een dergelijk omvangrijk vermogen nooit tegen
een goed rendement volledig in Nederland weggezet zou kunnen worden. De toenemende
vergrijzing zal dat probleem alleen maar groter maken. Nederlandse deelnemers
aan pensioenregelingen zijn dan ook gebaat bij een internationaal zo vrij
mogelijk kapitaalverkeer. Daarmee verbonden is de trend dat Nederlandse pensioenfondsen
meer en meer het vermogensbeheer zijn gaan uitbesteden aan externe beheerders.
Voor zover dat de transactiekosten van het portefeuillebeheer verlaagt, is
dat in het belang van de deelnemer.Beide keuzes – extern beleggen en het eventueel gebruik van buitenlandse
vermogensbeheerders – zijn de verantwoordelijkheid van het bestuur.
Voor de keuze om deze activiteiten al dan niet in Nederland uit te voeren
is vooral de aantrekkelijkheid van de financiële sector in het algemeen
van belang.In de hiervoor beschreven gevallen blijft echter het pensioenfonds, dus
de rechtspersoon die de rekening en het risico draagt, wel in Nederland. Dat
is anders als besloten wordt de pensioenregeling bij een pensioeninstelling
in een andere lidstaat onder te brengen of het pensioenfonds te verplaatsen.
Bij een dergelijk besluit zijn verschillende overwegingen van belang.Uit de discussies van de afgelopen tijd lijkt het erop dat vooral het
financieel toetsingskader van een lidstaat van belang is. Het beeld is ontstaan
dat pensioenregelingen elders goedkoper zouden zijn en dat het Nederlandse
Financieel Toetsingskader (FTK) te strikt zou zijn. Dat beeld wil ik graag
bijstellen. Het is namelijk niet primair het toezichtregime dat de prijs van
een pensioenregeling bepaalt, maar de inhoud van de regeling.In geval van uitkeringsovereenkomsten of defined benefitregelingen (DB)
gaat het om regelingen waarbij de toezegging is gedaan dat een bepaalde uitkering
wordt gedaan. Het uitgangspunt hierbij is «afspraak is afspraak»
Daarom is in het FTK een zekerheidsmaat gekozen waarbij het risico dat de
afspraak niet nagekomen kan worden klein is. Daar hangt een prijskaartje aan.
Structureel lagere kosten zijn alleen mogelijk als de bereidheid bij sociale
partners bestaat om ten aanzien van de uitvoering van een pensioenregeling
meer risico te lopen. Dit risico kan bij deelnemers worden gelegd (door het
korten van pensioenaanspraken en -rechten) of bij de werkgever (door een groter
risico om regelmatig bijstortingen te moeten doen). Dan is echter, door de
extra risico’s, geen sprake meer van inhoudelijk dezelfde pensioenregeling.
Werkgevers en werknemers zullen moeten afwegen of zij bereid zijn om die extra
risico’s te dragen. Als ze daartoe bereid zijn, zou men de pensioenregeling
in een lidstaat met lagere toezichteisen kunnen onderbrengen. In geval de
pensioenregeling in zo’n lidstaat wordt ondergebracht, blijft dus wel
het Nederlandse sociaal en arbeidsrecht van toepassing. Op grond van de toepasselijke
bepalingen moeten deelnemers dan niet alleen geïnformeerd worden over
het toeslagenbeleid, maar uiteraard ook over de beslissing van een pensioeninstelling
om over te gaan tot het korten van de aanspraken en rechten.Uiteraard kan een regeling waarbij meer risico’s door de deelnemers
worden gedragen ook in Nederland worden uitgevoerd. Een mogelijkheid daartoe
is de bestaande regeling om te zetten in een defined contribution-regeling.Wat doet Nederland voor een aantrekkelijk vestigingsklimaat?Naast het al genoemde toezichtregime speelt het vestigingsklimaat in die
andere lidstaat vergeleken met Nederland mee. Uw Kamer heeft de regering verzocht
ervoor te zorgen dat Nederland een aantrekkelijk vestigingsklimaat heeft voor
pensioenfondsen uit heel Europa. Uit gesprekken met en analyses van pensioenuitvoerders
en wetenschappers komt het volgende beeld naar voren.De Nederlandse pensioensector beschikt over veel kennis en ervaring op
het terrein van pensioenverzekeren. Achter onze pensioenuitvoerders schuilt
een kennisintensieve en innovatieve bedrijfstak. Nederland beschikt over hoog
opgeleid personeel met actuariële expertise en kennis van risicobeheer,
fondsenadministratie en vermogensbeheer. Het aantal mensen werkzaam in de
pensioensector is overigens relatief bescheiden. Volgens cijfers van het CBS
waren eind 2005 circa 6 000 personen werkzaam bij pensioenfondsen. Op
dienstverlenend vlak is dat meer. De schatting is dat het iets meer dan 40 000
werknemers betreft die indirect betrokken zijn bij pensioenactiviteiten. Dit
betreft kennisintensieve werkgelegenheid, die ook internationaal een goede
reputatie heeft.Ook het Nederlandse toezicht heeft een goede reputatie. In Nederland wordt
het toezicht op de pensioenfondsen uitgevoerd door DNB en de Autoriteit Financiële
Markten (AFM). De toezichthouders laten duidelijk blijken mee te denken met
de sector. Zo heeft bijvoorbeeld DNB op haar website alle wetten en lagere
regelgeving toegankelijk en in samenhang gepubliceerd en worden de wetten
ook beknopt geïntroduceerd.Ook fiscaal gezien heeft Nederland een aantal sterke punten. Nederland
kent een uitgebreid en kwalitatief goed verdragennet. Daarnaast spant Nederland
zich ook op andere manieren in om de situatie met betrekking tot bronbelasting
voor (buitenlandse) pensioenfondsen te optimaliseren.De meeste mobiliteit vindt op dit moment (nog) plaats op het gebied van
vermogensbeheer, via uitbesteding en «asset pooling». In Nederland
bestaat al jaren een geschikt vehikel om mee te poolen: het Besloten Fonds
voor Gemene Rekening (FGR). Recent is de wetgeving voor het FGR verder aangepast
zodat Nederland op het gebied van asset-pooling de concurrentie met Ierland
en Luxemburg nu zeker aan kan1.De huidige mogelijkheden om vanuit Nederland de kansen op de Europese
pensioenmarkt voldoende te benutten zijn echter beperkt2. Dat is ook de reden dat wordt gewerkt aan de totstandkoming van de
Algemene Pensioeninstelling (API). Hiermee wordt tegemoet gekomen aan de beperking
dat de Nederlandse wetgeving momenteel geen pensioeninstelling kent in de
zin van de Europese pensioenrichtlijn3 die een
geïntegreerd pensioenproduct – dat wil zeggen het verzekeringstechnische
product inclusief het vermogensbeheer en de administratie – ten volle
op de markt kan zetten. Voor het pensioenfonds, de enige thans mogelijke Europese
pensioeninstelling naar Nederlands recht, geldt de domeinafbakening, de eis
van één financieel geheel, de eis van paritaire bestuurssamenstelling,
en in wat mindere mate de productafbakening. De API kent deze voorwaarden
niet.Verder is Nederland ook actief bezig zich als vestigingsland voor financiële
instellingen (waaronder ook de pensioenfondsen vallen) aantrekkelijk te maken.
Hierbij kan gedacht worden aan de recente initiatieven, zoals het Holland
Financial Centre, een gezamenlijk initiatief van markt en overheid. De minister
van Financiën heeft u bij brief van 13 juli jl. reeds uitgebreid
geïnformeerd over de te ondernemen acties (Kamerstukken II 2006/07, 31 064, nr. 3). Tevens heeft hij u toegezegd na het zomerreces
het gezamenlijke actieplan van markt en overheid te doen toekomen. Dat is
ook de reden dat ik hier in deze brief niet verder op inga.Vergelijking met BelgiëTijdens het overleg van 11 april jl. heb ik ook toegezegd nader in
te gaan op de toezichteisen die in België gesteld worden. Op mijn verzoek
heeft DNB hier de nodige informatie over aangeleverd.Het grote verschil tussen het Nederlandse en Belgische toezichtkader zit
in de grotere discretionaire bevoegdheid van de Belgische toezichthouder (de
CBFA). Belangrijke elementen die de inrichting van het Nederlandse wettelijk
financieel toezichtkader bepalen, zoals de hoogte van de disconteringsvoet
voor de berekening van de technische voorzieningen, het vereist eigen vermogen
(solvabiliteitsbuffers), de vereiste herstelplannen en -termijnen en de kostendekkende
premie, zijn niet in Belgische wetgeving opgenomen en ook niet of nauwelijks
nader gespecificeerd in lagere regelgeving of beleidsregels.Zo is in België de vaststelling van de te hanteren disconteringsvoet
niet bij wet vastgelegd, maar in beginsel een verantwoordelijkheid van de
pensioenfondsen zelf. De disconteringsvoet kan mede worden gebaseerd op verwachte
rendementen van de eigen beleggingsportefeuille. De samenstelling van de beleggingsportefeuille
heeft zodoende invloed op de hoogte van de technische voorziening. Deze praktijk
verschilt met die in Nederland, waar gekozen is voor een risicogebaseerde
aanpak met hogere buffers bij hogere risico’s. België kiest daarentegen
voor een haast omgekeerde constructie: bij een hoger verwacht rendement (door
een hoger beleggingsrisico) mag een hogere disconteringsvoet worden gebruikt
en worden de technische voorzieningen lager. Gekoppeld
aan de eis van consistentie in beleid creëert dit een «rentemismatch»,
die kan leiden tot forse verschillen in schommelingen in de waarde van de
activa en passiva en dus tot mogelijke financiële tekortkomingen op de
balans.Hierbij past een kanttekening. Uiteindelijk is het de Belgische toezichthouder
die beoordeelt of het financieringsplan, met inbegrip van de gehanteerde disconteringsvoet,
wordt goedgekeurd.Een ander verschil betreft de invulling van de aanvullende zekerheid.
In Nederland is er voor gekozen om door middel van verplichte, aanvullende
solvabiliteitsbuffers ex ante extra zekerheid
in te bouwen. In het FTK is een nauw omschreven set van regels vastgesteld
aan de hand waarvan de – risicogewogen – solvabiliteitsbuffers
dienen te worden vastgesteld. Daarbij is bewust afgezien van een bijstortingsverplichting
voor de werkgever.In België bevat het prudentieel toezichtkader geen wettelijk vastgelegde,
verplichte additionele zekerheidsmechanismen. Wel kan de Belgische pensioentoezichthouder
bij de beoordeling van de financiële opzet van een pensioeninstelling
zowel het aanhouden van solvabiliteitsbuffers als het bijstorten door de bijdragende
onderneming alsnog verplichten. Daarnaast is in het Belgische sociaal- en
arbeidsrecht een wettelijke bijstortingsverplichting opgenomen ten aanzien
van Belgische pensioenregelingen. Deze laatste verplichting geldt echter niet
in geval van de uitvoering van een pensioenregeling uit een andere lidstaat
door een Belgische instelling voor bedrijfspensioenvoorzieningen, omdat dan
het Belgische sociaalen arbeidsrecht niet van toepassing is.Het is dus steeds aan de Belgische toezichthouder om de bovengenoemde
elementen per pensioenregeling vast te stellen en afhankelijk daarvan al dan
niet goedkeuring te verlenen aan de financiële opzet. Dat leidt tot meer
mogelijkheden voor maatwerk. Dit wordt door België uiteraard als een belangrijk voordeel benadrukt, maar brengt als nadeel met zich
mee dat de afhankelijkheid van het oordeel van de Belgische toezichthouder
sterk toeneemt. Het fundamentele verschil zit dus in de duidelijkheid, voorspelbaarheid
en zekerheid. Waar het Nederlandse toezichtkader pensioenfondsen stimuleert
om een optimaal evenwicht te vinden tussen risico, rendement en transparantie,
moet de Belgische wetgeving zich nog in de praktijk bewijzen. De grote discretionaire
ruimte die de Belgische toezichthouder heeft, biedt vooralsnog onduidelijkheid
en onzekerheid.Hierbij is van belang dat de Belgische pensioenuitvoerder die een Nederlandse
regeling uitvoert rekening moet houden met het Nederlandse sociaal en arbeidsrecht.
Er zal voldaan moeten worden aan het vereiste dat er een consistent geheel
moet zijn tussen de gewekte verwachtingen, de financiering en het realiseren
van voorwaardelijke toeslagen.ConclusieEen belangrijke conclusie is dat de kosten van pensioenregelingen op langere
termijn grosso modo in iedere lidstaat even hoog zijn. De aard van de overeengekomen
afspraken bepaalt namelijk uiteindelijk de prijs van de pensioenregeling en
niet het toezichtregime. Ongeacht de wijze waarop dit regime is vormgegeven,
zullen die kosten dus op de één of andere manier betaald moeten
worden. Het toezichtregime is vooral van belang voor de vraag wie de risico’s
draagt en wanneer die risico’s worden gedragen. Alleen als sociale partners
bereid zijn ex post meer risico’s te leggen bij hetzij de werkgever,
hetzij de werknemers zullen de kosten van de regeling (op de korte termijn
bekeken) afnemen, omdat ex ante met minder buffers kan worden volstaan.In de praktijk geldt dat voor veel fondsen verplaatsing niet aan de orde
is, omdat zij daardoor bijvoorbeeld de verplichtstelling kwijtraken. Indien
men toch de stap overweegt, is het een beslissing van de belanghebbenden zelf
en zij hebben voldoende mogelijkheden deze beslissing te beïnvloeden.
Overigens geldt dat, als er gekozen is voor verplaatsing van het pensioenfonds
of voor onderbrenging van de regeling bij een pensioeninstelling in een andere
lidstaat, men gehouden blijft aan de informatiebepalingen en de consistentie-eis.Gezien de bovengenoemde omstandigheden en het goede vestigingsklimaat
van Nederland is de meerwaarde van een overstap niet groot. Desondanks houden
we de vinger aan de pols en wordt actief gewerkt aan een verdere verbetering
van ons vestigingsklimaat.Een aandachtspunt bij deze discussie is wel de vraag of de deelnemer voldoende
waarborgen wordt geboden om de afspraken te kunnen garanderen. Als sociale
partners kiezen voor een toezichtregime dat minder zekerheid en meer risico’s
met zich meebrengt dan zullen de deelnemers daarover uitdrukkelijk geïnformeerd
worden. Immers de inlichtingenvoorschriften waaronder de indexatiematrix zijn
onderdeel van het sociaal en arbeidsrecht en blijven dus bij uitvoering in
een andere lidstaat van kracht. Welke gevolgen het toezichtregime in België
heeft voor een Nederlandse regeling is niet op voorhand te zeggen, omdat de
Belgische toezichthouder verregaande discretionaire ruimte heeft en de nadere
eisen per geval beoordeelt. Dit brengt onduidelijkheid en onvoorspelbaarheid
over de feitelijke toepassing van het toezichtregime met zich mee.In dit verband is het van belang te melden dat in de eerste helft van
2008 de Europese pensioenrichtlijn zal worden geëvalueerd. Op grond van
een inventarisatie door de Europese Commissie van de inrichting van het nationale
pensioentoezicht in de lidstaten, zal onder andere een oordeel gegeven kunnen
worden over de vraag of een nadere invulling van de IORP-richtlijn
noodzakelijk is om eventuele onvolkomenheden als gevolg van verschillen in
toezichtregimes te voorkomen.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Zie het Besluit van 27 maart 2006, nr. CPP2005/2729M, Staatscourant
nr. 65.2006.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 413, nr. 93, bijlage 2 «Modernisering
van het uitvoeringsmodel voor pensioenregelingen, een achtergrondnotitie».XNoot3Europese richtlijn betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op
instellingen voor bedrijfspensioenvoorzieningen (richtlijn 2003/41/EG; ook
wel aangeduid als IORP-richtlijn). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28294-30.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl