Herziening zorgstelsel; Brief minister met onder meer reactie op moties ingediend bij plenaire behandeling Zorgverzekeringswet op 15 december 2004, invulling gedane toezeggingen tijdens dat debat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29689, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-06-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29689 nr. 6

23-05-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1 Inleiding2 Duur integrale aanbod van verzekeraars aan verzekerden3 Heffing inkomensafhankelijke bijdrage bij alimentatiegerechtigden4 Artikel 3.15 in Besluit Zvw5 Toezicht op reclame-uitingen door zorgverzekeraars6 Zeldzame, kostbare aandoeningen in de vereveningssystematiekHogekostenvereveningFKG en DKG-systematiekCo-morbiditeitVerbetering en verfijning van het huidige vereveningssysteem7 Gelijk speelveldOver de gelijkheid van het speelveld bij maatschappelijke
ondernemingen en ondernemingen met winstoogmerkRelatie borging publieke belangen en gelijk speelveldStartpositie zorgverzekeraars bij inwerkingtreding van
de Zvw8 Gevolgen van de Zvw en de Wzt voor de administratieve
lasten van burgers en bedrijfsleven en de uitvoeringskosten van de overheid9 Mogelijkheden PGB in de Zvw10 Consequenties knip in de GGZ voor PGB'sIndicatie PGB-houders en voor welke zorgfuncties kopen
zij zorg inTabel: geïndiceerde functies voor budgethouders met
als grondslag psychiatrische aandoeningGevolgen voor PGB-houdersConclusie11 Afwikkeling van de MOOZ-omslagbijdrage12 Het opschorten van de zorgverzekering gedurende detentie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29689, nr. 6 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 689Herziening Zorgstelselnr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 mei 2005In mijn brief «Invoering Zorgverzekeringswet en Wet op de zorgtoeslag»
(29 762/29 763, nr. 27) van 18 maart heb ik aangekondigd dat
u gelijktijdig met de Invoerings- en aanpassingwet Zorgverzekeringswet een
aparte brief zou ontvangen. In deze brief zou ik onder andere een reactie
geven op aangenomen moties die waren ingediend bij de plenaire behandeling
van de Zorgverzekeringswet op 15 december 2004 en zou ik tevens invulling
geven aan enkele toezeggingen die ik tijdens dit debat heb gedaan. De onderhavige
brief voorziet hierin. Deze brief bevat tevens een invulling van enkele toezeggingen
die ik tijdens het Algemeen Overleg Invoering Zorgverzekeringswet op 27 april
jongstleden heb gedaan.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,H. Hoogervorst1 InleidingHieronder zullen de volgende onderwerpen aan de orde komen:– Duur integrale aanbod van verzekeraars aan verzekerden (paragraaf 2)– Heffing inkomensafhankelijke bijdrage bij alimentatiegerechtigden
(paragraaf 3)– Artikel 3.15 in Besluit Zvw (paragraaf 4)– Toezicht op reclame-uitingen door zorgverzekeraars (paragraaf 5)– Zeldzame, kostbare aandoeningen in de vereveningssystematiek (paragraaf 6)– Gelijk speelveld (paragraaf 7)– Gevolgen van de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Wet op de zorgtoeslag
(Wzt) voor de administratieve lasten van burgers en bedrijfsleven en de uitvoeringskosten
van de overheid (paragraaf 8)– Mogelijkheden persoonsgebondenbudget (PGB) in de Zvw (paragraaf 9)– Consequenties knip in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) voor
PGB's (paragraaf 10)– Afwikkeling van de MOOZ-omslagbijdrage (paragraaf 11)– Het opschorten van de zorgverzekering gedurende detentie (paragraaf 12)In de hiervoor genoemde brief van 18 maart heb ik ook toegezegd om
inzicht te bieden in de gevolgen van de invoering van de Zvw voor mensen in
het buitenland. Hierover heb ik uw Kamer reeds bij brief van 13 april
geïnformeerd (29 763, nr. 71). Daarom zal dit onderwerp in de onderhavige
brief buiten beschouwing blijven.Tijdens het Algemeen Overleg Invoering Zorgverzekeringswet (AO Invoering
Zvw) is ook aandacht gevraagd voor de Gedragscode Bescherming Persoonsgegevens
Zorgverzekeraars en het daarbij behorende addendum. Tevens is gevraagd naar
een overzicht van het gebruik van privacygegevens in het kader van de Zvw.
Ik ben hierover in overleg met Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en het College
bescherming persoonsgegevens. Ik zal u voor het zomerreces over beide aspecten
informeren.In bijlage 11 treft u volledigheidshalve aan
de recent verstuurd brief aan Menzis met daarin een reactie op een opiniestuk
dat Menzis op 13 december jl. naar uw Kamer heeft verzonden.2 Duur integrale aanbod van verzekeraars aan verzekerdenVerzekeraars zullen hun verzekerden een non-select, integraal aanbod voorleggen
voor de hoofdverzekering en aanvullende verzekering. De duur van dit aanbod
bedraagt 2 maanden. De periode waarin verzekeraars een aanbod aan hun verzekerden
zullen voorleggen, loopt vanaf naar verwachting 1 november tot uiterlijk
16 december. Dit betekent dat het moment waarop het aanbod afloopt, in
principe afhankelijk is van de datum waarop de verzekeraar de verzekerde een
aanbod heeft voorgelegd. Naar aanleiding daarvan heeft de heer Heemskerk tijdens
het AO Invoering Zvw gevraagd of dit aanbod, ongeacht de datum waarop verzekeraars
dit aan hun verzekerden voorleggen, standaard tot 1 maart 2006 kan gelden.Deze kwestie is inmiddels aan ZN voorgelegd. In reactie daarop heeft ZN
toegezegd dat alle aanbiedingen van verzekeraars, ongeacht het moment waarop
deze aan verzekerden worden voorgelegd, tot 1 maart 2006 zullen gelden.3 Heffing inkomensafhankelijke bijdrage bij alimentatiegerechtigdenDe heer Omtzigt (CDA) heeft tijdens het AO Invoering Zvw geopperd dat
ontvangers van alimentatie gevrijwaard zouden moeten blijven van de inkomensafhankelijke
bijdrage in de Zvw omdat de alimentatiebetaler over dit inkomen al inkomensafhankelijke
bijdrage heeft betaald.Alvorens ik de gemaakte keuze terzake in de Zvw toelicht, zal ik volledigheidshalve
hieronder eerst de situatie in de Ziekenfondswet (Zfw) en Zvw beknopt beschrijven.Onder de huidige Zfw kunnen bij de alimentatiegerechtigden twee situaties worden onderscheiden. De alimentatiegerechtigde betaalt
inkomensafhankelijke ziekenfondspremie over de ontvangen alimentatie mits
de betrokkene uitsluitend alimentatie ontvangt en de alimentatie minder bedraagt
dan de ziekenfondsgrens (in 2005 € 21 050 verzamelinkomen).
De alimentatiegerechtigde betaalt de inkomensafhankelijke Zfw-premie dan rechtstreeks
aan het ziekenfonds. Alimentatiegerechtigden die naast hun alimentatie ook
overig inkomen genieten, betalen alleen inkomensafhankelijke Zfw-premie over
dit overig inkomen (mits dit lager is dan de ziekenfondsgrens).Alimentatiebetalers betalen inkomensafhankelijke Zfw-premie over
de af te dragen alimentatie.In de Zvw, die inmiddels door uw Kamer is aangenomen, is geregeld dat
iedere verzekeringsplichtige een inkomensafhankelijke bijdrage is verschuldigd
over het zogeheten bijdrage-inkomen (art. 43). Dit betekent dat zowel alimentatiegerechtigden als alimentatiebetalers inkomensafhankelijke bijdrage verschuldigd zijn. Het gaat hierbij
in principe om alle inkomensbestanddelen die bij de inkomstenbelasting in
box 1 in aanmerking worden genomen (waaronder alimentatie). Uitzondering daarop
vormen de inkomsten uit eigen woning en de bestandsdelen waarvoor de zogeheten
ter beschikkingsstellingsregeling geldt. Bij de bepaling van het bijdrage-inkomen
wordt geen rekening gehouden met de uitgaven voor inkomensvoorzieningen, zoals
de betaalde lijfrentepremies, en de zogenoemde persoonsgebonden aftrekposten,
zoals de betaalde alimentatie. Dit betekent dat dergelijke uitgaven onderdeel
zijn van het (bijdrage-)inkomen van de betaler van alimentatie waarover de
inkomensafhankelijke bijdrage verschuldigd is. Mensen die al voor de inwerkingtreding
van de Zvw alimentatie ontvingen, zijn overigens geen inkomensafhankelijke
bijdrage verschuldigd over de ontvangen alimentatie omdat voor deze groep
het nultarief van toepassing is.1 Voor nieuwe
gevallen, die wel inkomensafhankelijke bijdrage verschuldigd zijn, geldt dat
de betaler en ontvanger van alimentatie samen bij de vaststelling van de hoogte
van de alimentatie rekening kunnen houden met de belasting- en premiedruk,
waaronder de inkomensafhankelijke bijdrage Zvw.Het feit dat alimentatie tot de grondslag voor de inkomensafhankelijke
bijdrage in de Zvw behoort is om meerdere redenen verdedigbaar.In de eerste plaats is deze systematiek, zoals uit het bovenstaande is
gebleken, vergelijkbaar is met die in de Zfw.In de tweede plaats doet de hiervoor beschreven systematiek zich bovendien
niet alleen voor bij alimentatie (voor zover geen nultarief zou gelden). Deze
geldt namelijk bij iedere betaling die door iemand wordt gedaan uit inkomen
waarover inkomensafhankelijke bijdrage is verschuldigd en welke betaling vervolgens
weer tot inkomen leidt voor degene aan wie de betaling plaatsvindt. Het bedrag
dat iemand aan bijvoorbeeld de tuinman of schilder betaalt komt immers niet
in mindering op de heffingsgrondslag voor de inkomensafhankelijke bijdrage,
maar wordt bij de tuinman of schilder wel tot de heffingsgrondslag voor de
inkomensafhankelijke bijdrage gerekend. Ook daar geldt dus dat terzake van
de betaling geen aftrek bij de betaler plaatsvindt, maar wel heffing bij de
ontvanger.Ook bij lijfrentes doet dit verschijnsel zich overigens voor; de betaalde
premies komen niet in mindering op de heffingsgrondslag, maar de daaruit voortvloeiende
uitkeringen worden wel tot de heffingsgrondslag gerekend.Een vergelijking met de inkomstenbelasting biedt evenmin reden om alimentatie
buiten de grondslag van de inkomensafhankelijke bijdrage te houden. Dit heeft
twee redenen. Allereerst zou, uitgaande van het systeem van de inkomstenbelasting
niet de ontvanger, maar de betaler van alimentatie een tegemoetkoming moeten
krijgen door de heffingsgrondslag te verminderen met de betaalde alimentatie.
Daarnaast zou bij de bepaling van het bijdrage-inkomen in de Zvw dan echter
ook rekening moeten worden gehouden met de andere draagkrachtverminderende
factoren die in de inkomstenbelasting in aanmerking worden genomen (zoals
lijfrentepremies, buitengewone uitgaven voor ziekte en dergelijke, aftrekbare
giften, scholingsuitgaven). Het meenemen van persoonsgebonden aftrekposten
in de grondslag van de inkomensafhankelijke bijdrage Zvw zou een ingrijpende
wijziging betekenen. De gevolgen voor het met de invoering van de Zvw samenhangende
inkomensbeeld zijn dusdanig complex dat deze niet door bestaande fiscale maatregelen
ondervangen kunnen worden. Om die reden is er voor gekozen om net als bij
de Zfw – en anders dan bij de inkomstenbelasting – geen rekening
te houden te houden met draagkrachtverminderende factoren en derhalve ook
de persoonsgebonden aftrekposten buiten beschouwing te laten.4 Artikel 3.15 in Besluit ZvwTijdens het AO Invoering Zvw heeft de heer Omtzigt (CDA) gevraagd naar
de reikwijdte van artikel 3.15 van het Besluit Zorgverzekering en in het bijzonder
van het tweede lid van dat artikel.Artikel 3.15 tweede lid geeft het College voor Zorgverzekeringen (CVZ)
de bevoegdheid om een alternatieve basis te gebruiken bij de vaststelling
van de ex-ante vereveningsbijdrage als het toepassen van historische gegevens
tot «onredelijke en niet-beoogde uitkomsten leidt». Hierbij valt
te denken aan de situatie van zorgverzekeraars met een snel groeiend verzekerdenbestand.
In een dergelijke situatie is het denkbaar dat de historische verzekerdenpopulatie
die betrokken is bij de vaststelling van de vereveningsbijdrage, bijvoorbeeld
op het punt van prevalenties van FKG's en DKG's, niet representatief is voor
het actuele verzekerdenbestand.1 In dit geval
kan het CVZ van een alternatieve basis uitgaan om bijvoorbeeld liquiditeitsproblemen
bij een zorgverzekeraar te voorkomen. Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling
van artikel 3.15 dat het CVZ de bevoegdheid krijgt alle ministeriële
bepalingen te negeren en de middelen in het Zorgverzekeringsfonds naar eigen
inzicht te verdelen. Ik zal bevorderen dat het CVZ, wanneer het gebruik moet
maken van de mogelijkheid die artikel 3.15 biedt, dit in overleg met mij zal
doen.5 Toezicht op reclame-uitingen door zorgverzekeraarsMevrouw Kant (SP) vroeg tijdens het AO Invoering Zvw hoe voorkomen kan
worden dat zorgverzekeraars misleidende reclames voor hun zorgverzekeringen
maken. Ik heb daarop geantwoord dat dit straks in de Wet financiële dienstverlening
(Wfd) geregeld zal zijn, en dat de Stichting Autoriteit Financiële Markten
(AFM) daar toezicht op zal houden. Dit wekte enige verbazing, aangezien ik
eerder in april op Kamervragen van mevrouw Kant (vraag nr. 2040510580) had
geantwoord dat dit in de Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg) zal worden
geregeld, en dat de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) met het toezicht op de
naleving zal worden belast.Beide uitspraken zijn echter juist. Artikel 30 van het wetsvoorstel Wfd
(Kamerstukken I 2004/05, 29 507, A) draagt financiële dienstverleners
op ervoor te zorgen dat de informatie die zij over hun producten en diensten
verstrekken feitelijk juist, voor de consument begrijpelijk en niet misleidend
is. Dat geldt ook voor hun reclame-uitingen. De Wfd zal naar verwachting dit
najaar – dus nog voor de Zvw – in werking kunnen treden. Aangezien
zorgverzekeraars financiële dienstverleners zijn in de zin van de Wfd,
zullen ook zorgverzekeraars zich op grond van die wet van het maken van misleidende
reclame dienen te onthouden. De AFM zal hier toezicht op houden.Met inwerkingtreding van de Wmg, zal het verbod van misleidende reclame
voor zorgverzekeraars uit de Wfd worden gelicht en in de Wmg zelf zijn opgenomen.
Vanaf dat moment zal de NZa toezicht houden op de naleving van dit verbod.Kortom: zolang de Wmg niet in werking is getreden, staat het verbod op
misleidende reclame in de Wfd, met toezicht door de AFM, daarna staat het
in de Wmg, met toezicht door de NZa. Overigens bevat, zoals ik in antwoord
op eerderbedoelde Kamervragen heb aangegeven (DBO-K-U-2572073) op dit moment
reeds de Nederlandse Reclame Code een verbod op misleidende reclame.6 Zeldzame, kostbare aandoeningen in de vereveningssystematiekBij de stemmingen over de Zvw op 21 december 2004 heeft uw Kamer
een motie van de heer Omtzigt (CDA) aangenomen waarin de regering wordt verzocht
om zeldzame, zeer kostbare aandoeningen mee te nemen in de vereveningssystematiek.1In het beoogde risicovereveningssysteem wordt met de criteria Farmacie
Kosten Groepen (FKG's) en Diagnose Kosten Groepen (DKG's) rekening gehouden
met kostbare chronische aandoeningen. In het systeem wordt echter niet expliciet
rekening gehouden met bepaalde zeldzame aandoeningen in aparte FKG's of DKG's,
aangezien één van de criteria voor de FKG- en DKG-indeling is
dat de prevalentie van de aandoeningen boven een bepaalde grenswaarde uit
moet komen. Hiervoor gelden zowel statistische als privacy-overwegingen. Zeldzame
aandoeningen voldoen niet aan de grenswaarde.Daarnaast is er tot op heden om uitvoeringstechnische redenen altijd van
afgezien om in het vereveningsmodel rekening te houden met (alle) zeldzame
aandoeningen. Dit zou namelijk leiden tot veel extra FKG's en DKG's voor aandoeningen
die zeer incidenteel voorkomen met als gevolg een zeer uitgebreid en ondoorzichtig
vereveningsmodel met uitvoeringsproblemen en mogelijk instabiele schatting
van de bijbehorende normbedragen. Elk jaar wordt, tijdens onderzoekscyclus
ten behoeve van verbetering en verfijning van het verdeelmodel, rekening gehouden
met de zorgvuldige afweging tussen uitvoerbaarheid en transparantie versus
de verdelende werking van het vereveningsmodel.Omdat niet expliciet rekening kan worden gehouden met alle zeldzame kostbare
aandoeningen handhaaf ik op dit moment in het risicovereveningsmodel drie
ex-post compensatiemechanismen. Voor de kostbare zeldzame aandoeningen is
vooral de hogekostenverevening (HKV) relevant. Daarnaast is door de FKG- en
DKG-systematiek en het feit dat bij de vaststelling van de vereveningsbijdrage
rekening wordt gehouden met de co-morbiditeit de aansluiting tussen hoge kosten
voor chronisch zieken en de vereveningsbijdrage verbeterd. Deze
aspecten zal ik hieronder toelichten.HogekostenvereveningDe HKV compenseert in feite verzekeraars voor verzekerden met hoge kosten
waaronder veel verzekerden met dure, zeldzame aandoeningen die niet of onvoldoende
door het vereveningsmodel worden opgevangen. De HKV beoogt tegemoet te komen
aan kostenverschillen tussen zorgverzekeraars als gevolg van een ongelijke
verdeling van hoge schadegevallen over zorgverzekeraars. Dit zorgt ervoor
dat verzekeraars voor het grootste deel, achteraf, de hoge kosten die zeldzame
kostbare aandoeningen met zich meebrengen gecompenseerd krijgen, boven een
bepaalde van tevoren vastgestelde drempelwaarde. Voor 2005 ligt deze drempelwaarde
op 12 500 euro. Voor 90 procent van de kosten boven deze drempelwaarde
wordt de verzekeraar achteraf gecompenseerd.FKG en DKG-systematiekSinds 2002 houdt het verdeelmodel voor de normuitkering aan ziekenfondsen
rekening met FKG's en sinds 2004 met de DKG's. Door het opnemen van deze gezondheidskenmerken
in het verdeelmodel is de aansluiting van de bijdragen op de voorspelbaar
hoge kosten van groepen chronisch zieken met hoge zorgkosten verbeterd. Om
chronisch zieken te herkennen wordt er gebruik gemaakt van twaalf FKG's. Deze
FKG's hebben betrekking op geneesmiddelen die worden gebruikt door groepen
chronisch en/of zeer ernstig zieken die in vergelijking met andere verzekerden
gemiddeld significant hogere ziektekosten hebben over alle verstrekkingen
bezien (bijvoorbeeld diabetespatiënten, carapatiënten, HIV-geïnfecteerden).
De DKG's bestaan uit 69 aandoeningengroepen verdeeld over dertien clusters,
die betrekking hebben op ziekenhuisopnamen van chronisch en/of zeer ernstige
zieken die in vergelijking met andere verzekerden gemiddeld significant hogere
vervolgkosten hebben over alle verstrekkingen bezien (bijvoorbeeld chronische
leverziekten en longziekten). Voor de verzekerden in een FKG of DKG wordt
aan de verzekeraar (vooraf) een bijdrage gegeven voor alle zorgkosten.Het aantal verzekerden dat ingedeeld wordt in een FKG of DKG verschilt
aanzienlijk per FKG of DKG. In de FKG cara worden jaarlijks circa 400 000
verzekerden ingedeeld. En in de FKG diabetes type I ongeveer 150 000.
Maar in bijvoorbeeld de FKG HIV/AIDS worden ongeveer 5 000 verzekerden
ingedeeld. Voor de DKG geldt een iets minder grote spreiding. In zes van de
dertien DKG's worden jaarlijks meer dan 20 000 verzekerden ingedeeld.
In de DKG 13 (thuis)hemodialyse en in de DKG 12 waaronder bijvoorbeeld vallen
thuisbeademing, transplantaties en longziekten worden ruim 7 000 verzekerden
ingedeeld.Co-morbiditeitDe indeling van een verzekerde in een mogelijke FKG of DKG houdt rekening
met co-morbiditeit (dit is het voorkomen van meerdere (chronische) aandoeningen
bij één persoon tegelijkertijd). De indeling is afhankelijk
van de hoogte van de vervolgkosten van een bepaalde aandoening. Wanneer iemand
vanwege meerdere aandoeningen in eerste instantie ingedeeld zou worden bij
twee of meer FKG's of DKG's, dan telt alleen de FKG of DKG met de hoogste
gemiddelde meerkosten mee voor de vereveningsbijdrage. Bij de vaststelling
van de hoogte van de vereveningsbijdrage die gekoppeld is aan een FKG of DKG
wordt echter wel impliciet rekening gehouden met de kosten van eventuele andere
aandoeningen. Dit komt omdat de hoogte van de vereveningsbijdrage gebaseerd
is op het totale vervolgkosten van een individu. Daar kunnen dus
ook de vervolgkosten van (kostbare, zeldzame) nevenaandoeningen bij zitten.Van de verzekerden die in een FKG zijn ingedeeld, is 13 procent ook in
een DKG ingedeeld. Van de verzekerden die in een DKG zijn ingedeeld, is zelfs
40 procent ook al in een andere FKG ingedeeld. Dit veronderstelt dat verzekerden
met een chronische zeldzame aandoening een (relatief) hoge kans hebben om
al in een FKG of DKG te zijn ingedeeld (deze kans is vijf keer groter dan
voor een gemiddelde verzekerde). Hierdoor krijgen deze verzekerden dus al
hogere vereveningsbijdragen. Het feitelijke verlies op deze verzekerden voor
een verzekeraar is dus vaak aanzienlijk kleiner dan de HKV-drempel van 12 500
euro. Bovendien komen chronische ziekten veel voor bij ouderen wat veronderstelt
dat het bij chronische aandoeningen veelal om verzekerden gaat waarvoor op
grond van leeftijd al een vergoeding van 2 000 tot 3 000 euro geldt.
Ook dit verkleint het potentiële verlies voor een verzekeraar op deze
groep verzekerden.Verbetering en verfijning van het huidige vereveningssysteemHet voorgaande laat onverlet dat het ex-ante vereveningssysteem nog in
ontwikkeling is. Hieronder schets ik een aantal aspecten dat daarbij een rol
speelt.Zoals hiervoor al aan de orde is geweest, wordt in de huidige FKG-systematiek
niet expliciet rekening gehouden met bepaalde zeldzame aandoeningen in meerdere
aparte FKG's, aangezien één van de criteria voor de FKG en DKG
indeling is dat de prevalentie van de aandoeningen in theorie boven een bepaalde
vastgestelde grenswaarde uit moet komen. Hiervan is geen sprake bij zeldzame
aandoeningen. Een mogelijke oplossing voor dit probleem is om meerdere zeldzame
aandoeningen geclusterd onder te brengen in een aparte FKG voor zeldzame dure
aandoeningen.Het onderzoek «Verbetering risicoverevening in de zorgverzekering»
van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR) voor de Nederlandse Patiënten
Consumenten Federatie leidt tot zes aanbevelingen voor verbeteringen van het
ex-ante risicovereveningsmodel. Ik ben reeds, in samenwerking met zorgverzekeraar
Agis, bezig met een onderzoek naar de relatie tussen het risicovereveningssysteem
en meerjarige zeer hoge kosten. Verder deel ik de mening van de EUR dat gegevens
en inzichten die beschikbaar komen bij de gefaseerde overheveling van de curatieve
geestelijke gezondheidszorg én de invoering van een vrijwillig eigen
risico, gebruikt moeten worden in de verdere ontwikkeling van het risicovereveningssysteem.De vraag op welke wijze rekening kan worden gehouden met zeldzame chronische
aandoeningen met hoge (voorspelbare) zorgkosten in het vereveningsmodel, zal
worden meegenomen in het onderzoeksprogramma 2006 van de werkgroep onderzoek
risicoverevening. In samenwerking met wetenschappers en zorgverzekeraars zal
allereerst nauwkeurig in kaart moeten worden gebracht om welke aandoeningen
het precies gaat. Voorts zal moeten worden onderzocht of deze aandoeningen
kunnen worden ingepast in de bestaande FKG- en DKG-systematiek van het vereveningsmodel
en op welke wijze dit wenselijk is.7 Gelijk speelveldOver de gelijkheid van het speelveld bij maatschappelijke
ondernemingen en ondernemingen met winstoogmerkBij de stemmingen over de Zvw op 21 december 2004 aanvaardde uw Kamer
de motie van de leden Omtzigt (CDA) en Bakker (D66) waarin de regering wordt
verzocht vóór de behandeling van de Invoerings- en Aanpassingswet
Zorgverzekeringswet (I&A-wet Zvw) met een voorstel te komen waarmee een
gelijk speelveld wordt gecreëerd tussen maatschappelijke ondernemingen
en ondernemingen met winstoogmerk.1Bijlage 22 bevat een uitgebreide reactie op
deze motie. Hieronder volgt een beknopte samenvatting daarvan.Bij het gelijke speelveld is het niet de bedoeling om alle huidige ziektekostenverzekeraars
die als zorgverzekeraar willen doorgaan volledig gelijk te schakelen. Wèl
dienen zij levensvatbaar aan de introductie van het nieuwe zorgstelsel te
kunnen beginnen.Daarvoor is niet doorslaggevend of het gaat om maatschappelijke ondernemingen
of ondernemingen die met winstoogmerk opereren. Het opereren met een winstoogmerk
door zorgverzekeraars heeft namelijk zowel voor- als nadelen. Een belangrijk
voordeel is dat zorgverzekeraars die streven naar uitkeerbare winst gemakkelijker
risicodragend kapitaal kunnen aantrekken. Daar staat tegenover dat zorgverzekeraars
met winstoogmerk vennootschapsbelasting verschuldigd zijn (tenzij de behaalde
winst wordt aangewend voor instellingen ten bate van de volksgezondheid).
De vooren nadelen van het opereren met winstoogmerk wijzen niet zonder meer
in de richting van het een of het ander. Dit blijkt ook uit de gemaakte keuzen
terzake van de huidige particuliere ziektekostenverzekeraars: ongeveer 2/3
van de particuliere ziektekostenverzekeraars opereert met winstoogmerk en
circa 1/3 opereert zonder winstoogmerk.3 Omdat
het onderscheid tussen maatschappelijke ondernemingen en op winst gerichte
ondernemingen dus minder relevant is, is bezien of bij de inwerkingtreding
van de Zvw sprake is van een gelijk speelveld tussen voormalige ziekenfondsen
en particuliere ziektekostenverzekeraars.Relatie borging publieke belangen en gelijk speelveldDe introductie van marktprikkels in het zorgstelsel vereist dat de overheid
de randvoorwaarden vastlegt en de publieke belangen kwaliteit, toegankelijkheid
en betaalbaarheid op systeemniveau bewaakt. De borging van deze belangen is
in de context van de beoogde concurrentie immers niet vanzelfsprekend. Er
zal in meer of mindere mate regulering en toezicht nodig zijn. Bij zorgverzekeraars
is vooral de regulering gericht op financiële toegankelijkheid en doelmatigheid
van belang. De regelgeving bij en het toezicht op kwaliteit zijn immers primair
gekoppeld aan de zorgaanbieders.4Om een voor alle Nederlanders gelijke toegang tot de gezondheidszorg te
kunnen waarborgen voorziet de Zvw in een aantal plichten voor zorgverzekeraars.5 Het wettelijk voorgeschreven verzekerde pakket, de acceptatieplicht,
de verplichting om voor één polis dezelfde nominale premie in
rekening te brengen ongeacht de kenmerken van de verzekerden en de verplichte
deelname aan het risicovereveningsfonds zijn de belangrijkste. Deze verplichtingen
zijn niet alleen van belang voor de (financiële) toegankelijkheid, maar
ook voor de doelmatigheid. De genoemde wettelijke plichten stimuleren zorgverzekeraars
immers tot het doelmatig contracteren, organiseren en verlenen van zorg. Omdat
de genoemde verplichtingen voor alle zorgverzekeraars in gelijke
mate gelden, is in dit opzicht sprake van een gelijk speelveld voor zorgverzekeraars.Startpositie zorgverzekeraars bij inwerkingtreding van
de ZvwHet voorgaande laat onverlet dat de uitgangspositie van de huidige ziekenfondsen
en particuliere en publiekrechtelijke ziektekostenverzekeraars op onderdelen
van elkaar verschillen. Het gaat daarbij achtereenvolgens om de omvang van
het aantal verzekerden, landelijke versus regionale marktoriëntatie,
wel of niet deel uitmaken van een multi-brancheorganisatie, wel of geen ervaring
met zorginkoop, verschil in distributiekanaal, specialisatie in collectieve
contracten, de mate van solvabiliteit en het risicoprofiel van het verzekerdenbestand.Bij de beantwoording van de vraag of deze verschillen van invloed zijn
op het gelijke speelveld is steeds een van de onderstaande aspecten van belang:– Biedt de Zvw zorgverzekeraars de mogelijkheid om eigen keuzes
te maken ten aanzien van de wijze waarop zij de Zvw willen uitvoeren? Indien
deze vraag bevestigend kan worden beantwoord, dan is het betreffende onderwerp
niet van belang voor het gelijke speelveld voor zorgverzekeraars.– Vormen de verplichtingen uit de Zvw een belemmering voor zorgverzekeraars
om de Zvw op succesvolle wijze uit te voeren? Indien deze vraag bevestigend
kan worden beantwoord, dan is het betreffende onderwerp wel van invloed op
het gelijke speelveld voor zorgverzekeraars.De verschillen ten aanzien van de omvang van het aantal verzekerden, landelijke
versus regionale marktoriëntatie, wel of niet deel uitmaken van een multi-brancheorganisatie,
wel of geen ervaring met zorginkoop, verschil in distributiekanaal en specialisatie
in collectieve contracten zijn niet van invloed op het gelijke speelveld voor
zorgverzekeraars. Bij deze aspecten biedt de Zvw zorgverzekeraars namelijk
de mogelijkheid om eigen keuzes te maken.De verschillen ten aanzien van de mate van solvabiliteit en het risicoprofiel
van het verzekerdenbestand zouden in principe wel van invloed kunnen zijn
op het gelijke speelveld. De verschillen in solvabiliteit zouden tot een ongelijk
speelveld kunnen leiden omdat voormalige particuliere ziektekostenverzekeraars
wier solvabiliteit hoger is dan wettelijk vereist, lagere premies voor polissen
in rekening kunnen brengen dan voormalige ziekenfondsen. In dat geval zal
De Nederlandsche Bank (DNB) de betrokken verzekeraars wijzen op de insolventierisico's
van een dergelijke handelwijze. Naar verwachting zullen zorgverzekeraars een
dusdanig premiebeleid voeren, dat dit niet ten koste gaat van de voor de lange
termijn noodzakelijke reserves. Bovendien geldt dat veel particuliere verzekeraars
in een concern met andere verzekeraars en/of banken zijn gelieerd aan ziekenfondsen.
Vanwege het groepstoezicht van de DNB zijn financiële sterke onderdelen
van concerns (in dit geval de voormalige particuliere ziektekostenverzekeraars)
verplicht om de financiële minder sterke onderdelen van het betreffende
concern (bijvoorbeeld de voormalige ziekenfondsen) te ondersteunen. Verder
ziet de Nederlandse Mededingingsautoriteit (Nma) er op toe dat zorgverzekeraars
geen misbruik maken van een eventuele economische machtspositie. Huidige (en
toekomstige) verschillen in het risicoprofiel van hun verzekerdenbestand kunnen
zorgverzekeraars in een ongunstige positie plaatsen. Om dit te voorkomen,
heeft het kabinet besloten om een risicovereveningssysteem toe
te passen. Hierdoor worden bestaande en toekomstige verschillen in het risicoprofiel
van de verzekerden verevend.De conclusie is dan ook gerechtvaardigd dat de Zvw zo is opgezet dat alle
type zorgverzekeraars bij de inwerkingtreding van de Zvw een nagenoeg gelijk
speelveld betreden.8 Gevolgen van de Zvw en de Wzt voor de administratieve
lasten van burgers en bedrijfsleven en de uitvoeringskosten van de overheidBij de stemmingen over de Zvw op 21 december 2004 aanvaardde uw Kamer
de motie van de leden Schippers (VVD), Omtzigt (CDA) en Bakker (D66) over
de reductie van administratieve lasten.1 De motie
verzocht aan te geven wat de administratieve lasten zijn voor burgers, verzekeraars
en de overheid in het huidige en het nieuwe stelsel.In bijlage 32 komt de integrale reactie op
deze motie aan de orde. Hieronder volgt een beknopte samenvatting daarvan.Volgens de door het kabinet gekozen definitie gaat het bij administratieve
lasten om de kosten van burgers en bedrijven om te voldoen aan informatieverplichtingen
voortvloeiend uit wet- en regelgeving van de overheid. Het gaat om het verzamelen,
bewerken, registreren, bewaren en ter beschikking stellen van informatie.
Administratieve lasten voor zorgaanbieders en verzekeraars worden uitgedrukt
in euro's per jaar, voor burgers in uren of minuten tijdsbesteding per jaar.
Voor de in de motie aangegeven administratieve lasten van de overheid zijn
de kosten van uitvoeringsorganen genomen.De gemiddelde administratieve lasten voor burgers
uitgedrukt in de jaarlijkse tijdsbesteding nemen door de invoering van de
Zvw per burger volgens de definitie voor administratieve lasten per saldo
af met 22 procent. Deze vermindering is een saldo van deels lagere en deels
hogere lasten. Het wegvallen van het in- en uitschrijven voor ziekenfonds
en particuliere verzekering door de loongrens in de huidige Zfw zorgt voor
een belangrijke verlaging, evenals het verdwijnen van de verplichting om een
wijziging van werkgever door te geven aan de zorgverzekeraar. Een verhoging
van lasten treedt op doordat in de Zvw alle verzekerden jaarlijks een polis
krijgen toegezonden door de verzekeraar en doordat verzekerden deze polis
zullen doornemen en archiveren. Per persoon is de tijdsbesteding hiervoor
echter naar verwachting beperkt.Los van deze administratieve lasten in enge zin treedt er naar verwachting
ook een verbetering in tijdsbesteding op voor degenen die nu een particuliere
polis hebben (waaronder de polissen op grond van de Wet toegang zorgverzekeringen
1998 [WTZ]). Deze verzekerden ontvangen en betalen nu veelal zelf de facturen
van zorgverleners en declareren deze vervolgens bij hun verzekeraar'. Formeel
(volgens de definitie) zijn dat geen administratieve lasten, maar burgers
zullen dat wel als zodanig ervaren. De verwachting is dat de meeste verzekeraars
en de zorgaanbieders zullen afspreken dat bij de invoering van de Zvw, zorgaanbieders
facturen voor houders van restitutiepolissen zullen sturen naar de verzekeraar
van betrokkenen, en niet naar de verzekerde zelf. De verzekeraar betaalt vervolgens
de factuur aan de zorgaanbieder, bericht de verzekerde periodiek over de uitgevoerde
betalingen en int zo nodig bij de verzekerde het eventuele eigen risico. Particuliere
verzekerden kunnen straks kiezen voor een naturapolis, waardoor ze sowieso
niet met facturen te maken krijgen. Kiezen ze voor een restitutiepolis dan
zal de «afhandelingslast» rond facturen lager zijn dan nu het
geval is.Eenmalige lasten zijn er bij de introductie van de Zvw in 2006, doordat
alle burgers een verzekeringsovereenkomst moeten afsluiten bij een van de
verzekeraars. Verzekeraars zullen dit proces zo soepel mogelijk laten verlopen
door verzekerden een aanbod voor te leggen voor de hoofdverzekering en de
aanvullende verzekering dat zoveel mogelijk aansluit bij de dekking van hun
huidige verzekering. Deze eenmalige tijdsbesteding (kennisnemen van verandering
in verzekering en de aangeboden polis en het accepteren van het aanbod door
bijvoorbeeld het ondertekenen en verzenden van de acceptgiro) wordt geschat
op 1 uur per burger.1De wet op de Zorgtoeslag zorgt voor een stijging van de administratieve
lasten voor burgers. De aanvraagprocedure is evenwel laagdrempelig en het
formulier wordt in begrijpelijke taal gesteld en toegelicht. De dienst Toeslagen
van de Belastingdienst zal aan zoveel mogelijk huishoudens uit de doelgroep
een formulier toezenden, waarop al zoveel mogelijk gegevens zijn ingevuld.
Het betrokken huishouden zal dit formulier beoordelen, zo nodig aanvullen
of wijzigen en vervolgens insturen. Daarnaast zal een deel van de doelgroep
zelf een formulier moeten aanvragen, invullen en insturen. De lasten zullen
dus tussen huishoudens zeer uiteenlopen, maar de gemiddelde last van de eerste
aanvraag voor 2006 schatten we op ruim 25 minuten per huishouden. De lasten
in latere jaren zijn lager doordat de dienst Toeslagen in meer gevallen een
compleet ingevuld aanvraagformulier zal toezenden en er meer digitale uitwisseling
van formulieren zal zijn.De administratieve lasten voor zorgverzekeraars (en
deels bij zorgaanbieders) nemen aanzienlijk af doordat de Zvw veel minder
regels bevat dan de Zfw: de reductie bedraagt 80%, ofwel € 384 miljoen.
Een deel van deze reductie heeft betrekking op informatie met een gemengde
functie (dat wil zeggen dat deze informatie ook noodzakelijk is voor de eigen
bedrijfsprocessen), waardoor de werkelijke kostenvermindering lager uit zal
vallen. Ook bij de verzekeraars zijn er eenmalige lasten vanwege de inschrijving
van verzekerden voor de nieuwe verzekering. Naar verwachting zijn deze eenmalige
lasten te overzien, omdat verzekeraars nu ook al elk jaar een voorstel voor
de nieuwe premie of polis aan hun verzekerden doen (ziekenfondsen voor de
aanvullende verzekering en particuliere verzekeraars voor de particuliere
polis).De uitvoeringskosten voor de overheid nemen
toe met € 66 miljoen. Tegenover kostenverminderingen door de afschaffing
van de WTZ en de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging oudere ziekenfondsverzekerden
(Wet MOOZ) en integratie van premie- en belastinginning staan toenames van
kosten doordat voor meer verzekerden een procentuele premie moet worden geïnd
en als gevolg van de invoering van de zorgtoeslag.9 Mogelijkheden PGB in de ZvwBij de stemmingen over de Zvw op 21 december 2004 aanvaardde uw Kamer
de motie van de leden Schippers (VVD), Smilde (CDA) en Bakker (D66) waarin
de regering is verzocht te onderzoeken wat de voor- en nadelen zijn van opname
van de mogelijkheid om te kiezen voor een PGB in de Zvw en daarover uw Kamer
te informeren gelijktijdig met de indiening van de I&A-wet Zvw.2In reactie hierop deel ik mede dat de Staatssecretaris en ik de keuzemogelijkheden
van de verzekerden hoog in het vaandel hebben. Zowel bij de Zvw als bij de
Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ) staat die mogelijkheid voorop.De Zvw gaat er vanuit dat de zorgverzekeraar als het ware naar de gunsten
van de verzekerden zal moeten dingen. De zorgverzekeraar heeft binnen de Zvw
maximale vrijheid om aan de wensen van verzekerden tegemoet te
komen. De functiegericht omschreven prestaties, de keuze tussen zorg in natura
en restitutie, het niveau van serviceverlening en de hoogte van de premie
zijn instrumenten die de zorgverzekeraar kan gebruiken om verzekerden te werven.
Daarmee is ook het verschil met de AWBZ duidelijk. De AWBZ kent geen concurrerende
zorgverzekeraars die risico lopen over de wijze waarop zij de verzekerden
benaderen. De AWBZ geeft verzekerden geen keuze tussen restitutie en in natura.
Restitutie is niet toegestaan. De uitvoering is in handen van zorgkantoren
die met aanbieders afspraken moeten maken over de zorg waarop ten laste van
de AWBZ aanspraak bestaat. De verzekerde mag zich dan ook alleen tot gecontracteerde
instellingen1 wenden. Om in de AWBZ tegemoet
te kunnen komen aan het uitgangspunt dat de verzekerde centraal staat, is
het PGB ingevoerd. Langs deze weg is in de AWBZ bereikt dat de verzekerde
niet louter afhankelijk is van het door het zorgkantoor ingekochte zorgaanbod.
Een PGB is in de AWBZ overigens niet voor alle zorg mogelijk gemaakt. Er geldt
geen PGB voor behandeling en verblijf, anders dan logeeropvang.De restitutiemogelijkheid in de Zvw en het PGB in de AWBZ zijn er beide
op gericht om verzekerden zoveel mogelijk keuzevrijheid te bieden. Daarom
zal de gevraagde inventarisatie van voor- en nadelen van een PGB in de Zvw
worden gemaakt aan de hand van een vergelijking tussen deze restitutiemogelijkheid
in de Zvw en het PGB in de AWBZ. Deze vergelijking leert het volgende. In
de eerste plaats gaat het PGB in de AWBZ uit van een vergoeding van 75% van
de kosten. Kiest de verzekerde in de Zvw voor een volledige restitutiepolis,
dan kan hij naar elke aanbieder gaan die Zvw-zorg levert en worden de kosten
volledig vergoed. Heeft de verzekerde gekozen voor een naturapolis en gaat
hij naar een aanbieder die niet gecontracteerd is, dan kan in zijn zorgpolis
staan dat de kosten niet volledig worden vergoed. Dat is dan niet anders bij
het PGB in de AWBZ dat immers ook niet uitgaat van volledige vergoeding van
de gemaakte kosten. Het recht op restitutie biedt dus dezelfde mogelijkheden
als het PGB in de AWBZ waarbij de vergoeding bij een restitutiepolis in ieder
geval hoger is dan bij het PGB in de AWBZ. Ten tweede krijgt de verzekerde
bij het PGB in de AWBZ tevoren een voorschot om zorg in te kopen. Bij de restitutie
in de Zvw heeft de verzekerde pas recht op vergoeding nadat hij kosten heeft
gemaakt. Ook voor financieel minder draagkrachtige verzekerden is dat echter
geen probleem omdat het nu al vaak zo is dat de aanbieder, bij een restitutiepolis,
hetzij de rekening rechtstreeks naar de verzekeraar stuurt dan wel dat de
verzekerde de rekening meteen doorstuurt naar de verzekeraar die vervolgens
de aanbieder betaalt. Dit laat onverlet dat de Zvw niet verbiedt dat de zorgverzekeraar
de verzekerden een voorschot verstrekt indien de verzekerde zich tot een niet-gecontracteerde
zorgverlener wil wenden. Wat de betaling van de kosten van genoten zorg betreft,
biedt de Zvw materieel dus dezelfde of meer mogelijkheden als een PGB in de
AWBZ.Naar mijn mening geeft de mogelijkheid van restitutie de verzekerde voldoende
vrijheid om de aanbieder naar zijn keuze te nemen. Het invoeren van een PGB
in de Zvw voegt dan ook niets toe, maar zou alleen maar leiden tot nieuwe
bureaucratische regels. De Zvw kan dus volledig tegemoet komen aan de wensen
van degenen die pleiten voor het invoeren van het PGB in de Zvw. De voor-
en nadelen van de invoering van een PGB in de Zvw afwegend kom ik dan ook
tot de conclusie dat de Zvw zodanige mogelijkheden aan de verzekerde geeft
dat deze daarmee volledig in staat is zelf de voor hem noodzakelijke zorg
te kiezen.10 Consequenties knip in de GGZ voor PGB'sTijdens het Algemeen Overleg van 14 december 20041 over het PGB in de AWBZ en de plenaire behandeling van de Zvw op 15 december
20042 hebben de Staatssecretaris en ik met uw
Kamer gesproken over de gevolgen van de overheveling GGZ voor PGB-houders
GGZ.Wij hebben aangegeven dat het uitgangspunt is dat alle zorg die niet onder
geneeskundige zorg valt en die nu in de AWBZ door een PGB wordt gefinancierd,
in de AWBZ blijft zodat het PGB een volwaardige rol in de AWBZ kan blijven
spelen. Wij hebben meegedeeld dat wij voor de zomer de consequenties daarvan
precies in kaart zullen brengen.Om een goed antwoord hierop te krijgen, heb ik het CVZ de voorgenomen
wijzigingen van het Besluit zorgaanspraken AWBZ (BZA) voorgelegd. Ik heb het
CVZ gevraagd een oordeel te geven of deze wijzigingen voldoende zijn voor
de afbakening met betrekking tot de geneeskundige-GGZ op grond van de Zvw.Verder heb ik het CVZ gevraagd de gevolgen van de overheveling van de
op genezing gerichte zorg naar de Zvw voor PGB-houders in kaart te brengen
door middel van een kwantitatieve analyse van de volgende vragen:a. voor welke zorgfuncties zijn PGB-houders GGZ geïndiceerd;b. voor welke zorgfuncties kopen zij zorg in;c. welke effecten heeft de overheveling op het PGB voor deze PGB-houders.Het CVZ heeft op 31 maart 2005 gerapporteerd3. Een afschrift van dit rapport treft u bijgaand aan.4 Kort samengevat bevat het CVZ-rapport en de aanbiedingsbrief de volgende
aspecten:– In de aanbiedingsbrief vraagt het CVZ zich af of de overheveling
per 1 januari 2006 wel haalbaar is. In het rapport stelt het CVZ dat
de invoering van de overheveling krap is. Zoals ik de Kamer op 13 april
2005 heb laten weten, zal de overheveling van de GGZ gefaseerd plaatsvinden.5– Het CVZ constateert dat de voorgestelde wijzigingen in het BZA,
op enkele kanttekeningen na, voldoende zijn voor de afbakening met de geneeskundige
zorg in de Zvw. In hoofdstuk 6 van zijn rapport spreekt het CVZ zelfs van
een in beginsel goede afbakening. Bijlage 46
bij deze brief bevat een overzicht van de gemaakte opmerkingen van het CVZ
en van de wijze waarop ik daar mee wil omgaan. Het op de Zvw gebaseerde concept-Besluit
zorgverzekering behoeft geen aanpassing.– Het CVZ constateert dat de overheveling van de op genezing gerichte
zorg naar de Zvw gevolgen heeft voor die PGB-houders GGZ die een PGB voor
activerende begeleiding krijgen. Deze mensen kunnen gewoon zorg blijven krijgen
maar de activerende begeleiding niet meer via een PGB inkopen. Veel van hen
houden overigens een (lager) PGB voor andere zorg. Hieronder zal ik deze gevolgen
nader toelichten aan de hand van de hiervoor geformuleerde vragen.Indicatie PGB-houders en voor welke zorgfuncties kopen
zij zorg inHet CVZ verwacht dat er eind 2005 16 000 PGB-houders GGZ zijn geïndiceerd
(op een totaal van 80 000 PGB-houders).Tabel: geïndiceerde functies voor budgethouders met
als grondslag psychiatrische aandoeningHuishoudelijke verzorging10%Persoonlijke verzorging5% Verpleging2%Ondersteunende begeleiding, individueel87% Ondersteunende begeleiding, in groepsverband bestaande uit zorg
in dagdelen31%Activerende begeleiding, individueel30% Activerende begeleiding, in groepsverband bestaande uit zorg in
dagdelen5%Verblijf, tijdelijk31%Het CVZ stelt dat de PGB-houders met als grondslag psychiatrische aandoening
vooral zijn geïndiceerd voor ondersteunende begeleiding (87% individueel
en 31% in groepsverbandl). Daarnaast zijn deze PGB-houders vaak geïndiceerd
voor individuele activerende begeleiding (30%) en tijdelijk verblijf (31%).
Dit tijdelijke verblijf bestaat veelal uit logeren. Verpleging en activerende
begeleiding met als grondslag psychiatrische aandoening vallen met ingang
van 1 januari 2007 onder de Zvw-prestaties. Hiervoor is dus met ingang
van die datum geen PGB meer mogelijk. Dit heeft de volgende reden. Uit het
rapport van het CVZ blijkt dat de activerende begeleiding bij de GGZ niet
te onderscheiden is van behandeling. Voor behandeling geldt ook in de AWBZ
geen PGB, omdat de aard van de zorg zich, uit het oogpunt van kwaliteit, niet
leent voor zelf inkopen. Dat geldt dus ook voor de daarvan niet te onderscheiden
activerende begeleiding. Samen vallen deze dus per 1 januari 2007 onder
het begrip «geneeskundige zorg» waarvoor geen PGB geldt.Gevolgen voor PGB-houdersZoals hiervoor al aan de orde kwam, zullen er eind 2005 ongeveer 16 000
PGB-houders GGZ zijn, op ruwweg 80 000 PGB-houders. Het CVZ constateert
dat er voor ongeveer 5 000 personen gevolgen zullen zijn als de geneeskundige
GGZ van de AWBZ naar de Zvw wordt overgeheveld (30 á 35% van de PGB-houders
GGZ heeft een indicatie voor activerende begeleiding). Deze personen verliezen
hun PGB voor activerende begeleiding uit de AWBZ. Het CVZ stelt dat restitutie
in de Zvw mogelijk is. Dit betekent dat voor deze verzekerden met de Zvw een
passende oplossing mogelijk is, zoals hiervoor reeds is toegelicht.ConclusieUit het rapport van het CVZ blijkt dat alle zorg die niet onder geneeskundige
zorg valt en die nu in de AWBZ via een PGB worden gefinancierd, in de AWBZ
blijven. Voor die zorg blijft ook na 1 januari 2007 een PGB op grond
van de AWBZ mogelijk.Aan deze toezegging aan de Kamer wordt dus met de aanpassingen van het
BZA zoals die aan het CVZ zijn voorgelegd, voldaan. Tevens is met het vorenstaande
aan de toezegging voldaan om de gevolgen precies in kaart te brengen.11 Afwikkeling van de MOOZ-omslagbijdrageDe MOOZ-omslagbijdrage is een verplichte solidariteitsbijdrage van particulier
verzekerden aan de ziekenfondsverzekering. Deze omslagbijdrage dient ter financiering
van de meerkosten in de ziekenfondsverzekering als gevolg van het in verhouding
grote aantal ouderen dat ziekenfondsverzekerd is.De MOOZ-omslagbijdrage ijlt na. Dit wil zeggen dat de MOOZ-omslagbijdrage
die particulier verzekerden over een bepaald jaar betalen, dient
ter financiering van de meerkosten in de ziekenfondsverzekering in het voorgaande
jaar. De meerkosten over 2005, zouden dus in 2006 moeten worden opgebracht.
Door de beoogde inwerkingtreding van de Zvw per 1 januari 2006 (en dus
het wegvallen van het onderscheid in particulier verzekerden en ziekenfondsverzekerden)
rijst de vraag hoe de meerkosten in de ziekenfondsverzekering in 2005 gefinancierd
worden. Het kabinet heeft ter oplossing van dit vraagstuk een aantal opties
verkend.Allereerst is gekeken naar de mogelijkheid om de MOOZ-omslagbijdrage uitsluitend
bij ex-particulier verzekerden te heffen. Dit zou echter tot aanzienlijke
administratieve lasten leiden. Daarnaast is het zeer de vraag of de uitvoerders
van de Zvw die toch al met heel veel veranderingen worden geconfronteerd,
wel in staat zouden zijn om dit uit te voeren. Tot slot zouden er ongewenste
incidentele inkomenseffecten voor ex-particulier verzekerden optreden.Daarnaast is de mogelijkheid bezien om de MOOZ-omslagbijdrage op te leggen
aan alle verzekerden voor de Zvw. Ook deze optie zou tot aanzienlijke administratieve
lasten leiden. Daarnaast is in deze optie sprake van het rondpompen van geld.
Een groot deel van de huishoudens zou deze heffing immers terugkrijgen via
de zorgtoeslag.Vanwege uitvoeringstechnische bezwaren en koopkrachtoverwegingen heeft
het kabinet er voor gekozen om de MOOZ-omslagbijdrage over 2005 niet te heffen.
Hierdoor verslechtert over 2005 incidenteel het exploitatietekort van de Algemene
Kas van de Zfw (dat relevant is voor het EMU-saldo) met 0,6 miljard. Dit effect
is meegenomen in de ramingen van de Voorjaarsnota en zal niet worden gedekt
door hogere premies voor de ziekenfondsverzekering (de premies 2005 staan
immers vast en in 2006 wordt er geen ziekenfondspremie meer geheven).12 Het opschorten van de zorgverzekering gedurende detentieDe volgende verduidelijking van de periode van opschorten van de zorgverzekering
bij detentie (art. 24 Zvw) bied ik u mede namens de Minister van Justitie
aan.In het wetsvoorstel Zvw is in artikel 24 opgenomen dat de rechten en plichten
uit de zorgverzekering van rechtswege zijn opgeschort gedurende de periode
waarover Onze Minister van Justitie in het kader van de uitvoering van een
rechterlijke uitspraak verantwoordelijk is voor de verstrekking van geneeskundige
zorg aan een verzekerde.Verder is in dat artikel opgenomen dat de verzekeringnemer of de verzekerde
de zorgverzekeraar aanvang en einde van de periode van de detentie meldt.Voor personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf
of vrijheidsbenemende maatregel in een inrichting plaatsvindt, berust de verantwoordelijkheid
van de verzorging, waaronder de medische verzorging, bij de Minister van Justitie.
Dit is geregeld in de Penitentiaire beginselenwet (art. 42), de Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen (art. 47) en de Beginselenwet verpleging
ter beschikking gestelden (art. 41).Naast het feit dat de verantwoordelijkheid van de (medische) verzorging
voor gedetineerden bij de Minister van Justitie is neergelegd, is verder relevant
dat gedetineerde verzekerden over het algemeen in de praktijk geen gebruik
kunnen maken van de rechten uit de zorgverzekering aangezien zij niet de vrijheid
hebben om naar de zorgaanbieders te gaan die onder een zorgverzekering vallen.
Daarom is in de Zvw geregeld dat de zorgverzekering gedurende de periode van
detentie van rechtswege is opgeschort. Omdat de zorgverzekering van rechtswege
is opgeschort, draagt de verzekeraar gedurende deze periode ook
geen financieel risico ten aanzien van deze verzekerde.Het opschorten van de rechten en plichten uit de zorgverzekering geldt
niet voor personen die niet (langer) in een justitiële inrichting verblijven
maar wiens sanctie extramuraal ten uitvoer wordt gelegd volgend op, of ter
vervanging van detentie in inrichtingen.De verzekerde zelf of de verzekeringnemer voor hem moet de dag van aanvang
van de periode van detentie aan de zorgverzekeraar melden. De zorgverzekeraar
weet dan dat de zorgverzekering is opgeschort. De verzekerde gedetineerde
is dan geen premie voor de zorgverzekering verschuldigd. Overigens heeft hij
dan geen recht op zorgtoeslag zo is in de Wet op de Zorgtoeslag geregeld (art.
1, eerste lid, onder c). Na melding van de dag van einde van detentie in een
inrichting «herleeft» de zorgverzekering en zal de verzekerde
weer premie moeten betalen. Voordeel van het «slapend houden»
van de zorgverzekering is dat de verzekerde na einde detentie geen nieuwe
zorgverzekering hoeft te sluiten.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Uiteraard voor zover zijn voldoen aan de criteria voor het nultarief.
Overigens zou voor alimentatiegerechtigden die louter alimentatie genieten
eigenlijk helemaal geen nultarief hoeven te gelden. Het nultarief is immers
bedoeld voor situaties waarin ongewenste inkomenseffecten ontstaan doordat
inkomensbestanddelen worden genoten waarover geen inkomensafhankelijke Zfw-premie
was verschuldigd, maar waarover wel de inkomensafhankelijke Zvw-bijdrage is
verschuldigd. Zoals hiervoor aan de orde kwam, is dat bij alimentatiegerechtigden
uitsluitend het geval voor zover zij overig inkomen genieten op basis waarvan
zij Zfw-verzekerd zijn. Alimentatiegerechtigden betalen in dat geval thans
alleen Zfw-premie over het overige inkomen. Dat in de Zvw voor alimentatie
altijd het nultarief geldt, komt omdat de Belastingdienst niet kan nagaan
in welke gevallen over de ontvangen alimentatie in 2005 Zfw-premie werd betaald.
Vanwege deze uitvoeringsproblemen is ervoor gekozen in alle gevallen over
alimentatie het nultarief toe te passen.XNoot1De prevalentie van een aandoening is het aantal gevallen per duizend of
per honderdduizend op een specifiek moment in de bevolking.XNoot1TK, vergaderjaar 2004–2005, 29 763, nr. 52.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2004–2005, 29 763 nr. 53.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot3Ziekenfondsen zijn verplicht om zonder winstoogmerk te opereren.XNoot4Dit laat uiteraard onverlet dat indien zorgverzekeraars polissen met gecontracteerde
zorg aanbieden, zij bij hun contracteerbeleid de kwaliteit van de geleverde
zorg door zorgaanbieders laten meewegen.XNoot5Het begrip toegankelijkheid wordt hier belicht vanuit de verzekeringskant
van het zorgstelsel. Er is ook nog een toegankelijkheidsdimensie vanuit het
aanbod (voldoende beschikbaarheid). Van deze dimensie van toegankelijkheid
wordt hier geabstraheerd.XNoot1Tweede Kamer, 2004–2005, 29 763, nr. 55.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Dit betreft de zogeheten «negatieve optie». Deze optie, die
de voorkeur van verzekeraars heeft, wordt thans nog nader uitgewerkt.XNoot2Kamerstukken II 2004/05, 29 763, nr. 56.XNoot1Tot 1 januari 2007 ook nog tot gecontracteerde psychiaters en gecontracteerde
zenuwartsen.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 25 657 en 26 631, nr. 31.XNoot2Handelingen II 35–2342.XNoot314 Rapport CVZ, nr. 213.XNoot4Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot5Kamerstukken II 2004/05, 29 763, nr. 72.XNoot6Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29689-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl