Staatkundige, bestuurlijke en staatsrechtelijke vernieuwing; Verslag over notities mbt de aanstellingswijze van de burgemeester en de commissaris van de Koningin (Kamerstuk 21427 nr. 115)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21427, nr. 130

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

04-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21427 nr. 130

26-03-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanstellingswijze van de wethouder-niet raadslid en de
gedeputeerde-niet statenlidDe aanstellingswijze van de burgemeester en de commissaris
van de koninginOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21427Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 427Staatkundige, bestuurlijke en staatsrechtelijke vernieuwingnr. 130VERSLAG VAN EEN RONDE-TAFELGESPREKVastgesteld 26 maart 1996De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1
heeft op 21 februari 1996 een ronde-tafelgesprek gehouden over de notities
inzake de aanstellingswijze van de burgemeester en de commissaris van de Koningin
en de wethouder-niet raadslid en de gedeputeerde-niet statenlid (21 427,
nr. 115).Aan het gesprek namen deel:– een vertegenwoordiging van de commissarissen der koningin, te
weten de heren Vonhoff en Beelaerts van Blokland;– een vertegenwoordiging van het genootschap van burgemeesters,
te weten mevrouw Verstand-Bogaert en de heer Brink;– een vertegenwoordiging van het Interprovinciaal Overleg, te weten
de heren Van Hemmen en Doesburg;– een vertegenwoordiging van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten,
te weten de heren Opstelten en Fleers;– een vertegenwoordiging van het georganiseerd overleg burgemeesters,
te weten de heren Keijzer en Van der Zaag.Van het gesprek brengt de commissie bijgaand verslag uit. Aanstellingswijze van de wethouder-niet raadslid en de
gedeputeerde-niet statenlidDe heer Rehwinkel (PvdA) releveert dat het belangrijkste argument
van het kabinet voor het aantrekken van wethouders-niet raadslid en gedeputeerden-niet
statenlid vergroting van het recruteringspotentieel is. Verder gaat het om
een meer zuivere verhouding tussen raad en college. Graag hoort spreker een
reactie hierop.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) is zeer geïnteresseerd
in het antwoord hierop, gezien ook de afwachtende houding van de VNG.Het kabinet en de VNG zijn voorstander van het homogene stelsel: hetzij
alle wethouders van buiten de raad, hetzij alle wethouders van binnen de raad.
Omdat een grondwetsherziening nodig is, wordt door het kabinet een overgangsperiode
voorgesteld, waarin zowel het een als het ander mogelijk is. Er worden nogal
wat problemen gezien in het functioneren van twee verschillende soorten wethouders
in één college. Heeft de constructie van wethouder-niet raadslid
consequenties voor het gemeenterechtelijk systeem? Het huidige
monistisch systeem, vastgelegd in de Gemeentewet kan in de praktijk dualistisch
uitwerken.De heer Opstelten heeft de vraag in het kabinetsvoorstel gemist,
van welk soort gemeentebestuur wordt uitgegaan. Hoe kan een evenwichtig oordeel
worden gegeven over de relatie tussen de verschillende bestuursorganen van
de gemeente, als de visie op het functioneren van een gemeente ontbreekt?Het recruteringspotentieel is niet bekend. De praktijk zal uitwijzen of
sprake zal zijn van verbetering van het potentieel en van de kwaliteit. Spreker
heeft geen signalen, dat dit het geval zal zijn, hoewel hij een succes in
een enkel geval niet uitsluit.De VNG is voorstander van of alle wethouders van buiten de raad of alle
wethouders vanuit de raad. In verband met grondwetswijziging zal het lang
duren, voordat men aan de slag kan. In de tussentijd moet men niet stil zitten.
Voordat tot grondwetswijziging wordt besloten – en hier ligt een verschil
met het standpunt van het kabinet – moeten eerst de ervaringen worden
geëvalueerd. Stelt de wijziging daadwerkelijk iets voor? Wordt het functioneren
van gemeenteraden beter? Maakt het de gemeentepolitiek interessanter? Wordt
het recruteringsbestand verruimd? Kan tot een projectgerichte benadering worden
gekomen, waarbij iemand wordt gevraagd een bepaald project op te zetten gedurende
een bepaalde periode? Spreker acht het standpunt van het kabinet, dat in ieder
geval tot een grondwetswijziging wordt overgegaan niet verstandig. Het kabinet
wil het in 2002 laten ingaan en de VNG komt op 2006 uit. Het is absoluut niet
de bedoeling, dat deze timetable van de VNG de wijziging tegen wil houden.
Het tegendeel is het geval. De VNG wil er serieus op insteken.In de tussentijd kan de vraag van mevrouw Scheltema worden beantwoord,
welk soort gemeentebestuur men wil. Hij is het ermee eens, dat er dualistische
trekken ontstaan.De heer Beelaerts van Blokland is het ermee eens, dat men uiteindelijk
in een dualistisch stelsel terechtkomt, iets waarover grondig moet worden
nagedacht.De argumenten voor de wijziging zijn vergroting van de deskundigheid en
het recruteringspotentieel. Bij vertrek van een gedeputeerde kan het moeilijk
zijn een opvolger te vinden. Pragmatisch bekeken wordt de recrutering vergroot,
los van de vraag of men er gebruik van maakt. Het gaat dan om een uitzondering.
Het IPO heeft lang gesproken over de vraag of het echt nodig is. Spreker meent,
dat de politieke partijen bij de samenstelling van de lijst ervoor moeten
zorgen, dat er een potentieel aan gedeputeerden is. Hier ligt de echte verantwoordelijkheid.
Het IPO acht de incidentele mogelijkheid een merkwaardige sprong.Het IPO deelt niet de opvatting, dat de professionaliteit wordt opgevoerd.
Een politicus hoeft niet per se een vakman te zijn; hij/zij is dat meestal
ook niet. Vaak zie je dat een hyperdeskundige niet altijd de beste gedeputeerde
is. Als een gedeputeerde halverwege de rit weggaat, kunnen zich wel recruteringsmoeilijkheden
voordoen. In provincieland is de deskundigheid geen vraag van belang.De heer Fleers onderschrijft de woorden van de heer Beelaerts
van Blokland over de verantwoordelijkheid van partijen bij de samenstelling
van de lijst. De praktijk wijst uit dat personen op de lijst worden uitgenodigd
met het verzoek of zij bereid zijn wethouder te worden. Dit houdt in dat,
als het gaat om het kiezen van een wethouder uit de raad, er een positieve
kwaliteitsdruk ligt op de samenstelling van de lijst. Als ook rekening gehouden
moet worden met concurrentie van buitenaf is het niet onmogelijk dat in 2006
net zo'n gezelschap als dit bijeenkomt om te spreken over de kwaliteit van
de raad door het afhaken van potentiële kandidaten wegens het verminderen
van hun kansen op het wethouderschap. De huidige kwaliteitsdruk
op de samenstelling van de lijst lijkt hem een juiste.Mevrouw Verstand-Bogaert merkt op dat bij het genootschap van
burgemeesters geen overmatig enthousiasme valt te bespeuren voor het benoemen
van wethouders-niet raadslid, hetgeen te maken heeft met de inschatting van
het recruteringspotentieel. Wel vindt het genootschap dat het in heel specifieke
gevallen mogelijk moet zijn een wethouder van buitenaf aan te trekken.Zij benadrukt dat een van de criteria voor herindeling en schaalvergroting
het vergroten is van de bestuurlijke slagkracht, waardoor het recruteringspotentieel
groter kan worden.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) verneemt graag wat
de heer Opstelten specifiek wil evalueren en waarom hij het jaar 2002 niet
haalbaar acht. Gezien de ervaringen in haar twaalfjarig raadslidmaatschap
in Amsterdam kiest zij voor het systeem dat het kabinet voor ogen heeft. In
de evaluatie moeten naar haar mening kwalijke zaken worden betrokken zoals
pogingen van wethouders om bepaalde dingen in hun fractie door te drukken.
Professionaliteit van buiten af acht zij belangrijk, vooral vanwege het overwicht
op het ambtelijk apparaat. Wethouders die van buiten de raad komen, staan
iets verder van de ambtenaren dan degenen die uit de raad worden gekozen.De heer Te Veldhuis (VVD) vindt dat zo langzamerhand fundamentele
zaken in de sfeer van monisme/dualisme moeten worden behandeld. Ten dele is
dit een academische kwestie: enerzijds wordt in veel grote gemeenten een dualistisch
systeem gehanteerd, terwijl dit staatsrechtelijk onjuist is; anderzijds zijn
op regeringsniveau een aantal voorbeelden te geven, waarbij het monisme hoogtij
viert, terwijl er in principe sprake is van een dualistisch systeem. Voor
zijn politieke partij heeft dit geleid tot het bij elkaar brengen van een
aantal personen om na te gaan welke weg gevolgd zou moeten worden. Hij is
blij met de reacties van de gesprekspartners en verneemt graag of zij samen
studeren op gewenste ontwikkelingen.Spreker kent nogal wat personen die graag bestuurder willen worden, maar
geen zin hebben om plaats te nemen in een gemeenteraad of een college van
provinciale staten, omdat daarin te veel gehakketakt wordt. Het gaat in totaliteit
om nogal een grote groep die daardoor niet beschikbaar is. Hij verneemt graag
hoe daarover wordt gedacht.Ten slotte werpt hij de vraag op of niet aan meer maatwerk in plaats van
sjablonenwerk gedacht moet worden, zodat iedere gemeente- of provinciebestuur
zelf kan uitmaken of het daarvan gebruik wil maken.De heer Van der Heijden (CDA) vraagt of het juist is dat er
een aanmerkelijke kloof bestaat tussen de honorering van de eerste bestuurder
en die van de andere bestuurders in een gemeente of een college van provinciale
staten. Daaraan koppelt hij de vraag of de wijze waarop de honorering is opgebouwd
wel een goede basis vormt om de kwaliteit te verbeteren. Wellicht moet de
honorering juist niet verbeterd worden omdat er anders nog meer onzuivere
elementen insluipen. Voorts is de vraag hoe de honorering zich verdraagt met
de rechtsposities. Sommigen willen wel een dagelijks-bestuurstaak vervullen,
maar niet in de raad of de staten zitten. Daarna wacht een grote periode van
onzekerheid en slechts de allersterksten kunnen daaraan ontsnappen.De heer Brink merkt op dat de moeilijkheden bij de recrutering
beslist ook te maken hebben met de rechtspositie en de wijze van honorering
van de wethouders. Hij weet niet of het juist is, het verschil tussen de honorering
van de voorzitter van het college en de andere leden van het college
als uitgangspunt te nemen. Er zitten grote verschillen in, die onder meer
te maken hebben met wachtgeld en rechtspositieregelingen.Meer dan de helft van de Nederlandse gemeenten heeft minder dan 10 000
inwoners. Het is qua honorering niet aantrekkelijk om daarin wethouder te
worden. Maar ook in grotere gemeenten zijn de honoreringen niet van dien aard
dat men zijn baan daarvoor opzegt, nog afgezien van het risico om na vier
jaar wethouder af te zijn.Spreker merkt ten slotte op dat niet uit het oog mag worden verloren dat
in Nederland weinig mensen lid van een politieke partij zijn, waardoor verhoudingsgewijs
betrekkelijk weinigen voor dit soort ambten in aanmerking komen.De voorzitter kan zich voorstellen dat het feit dat er de laatste
jaren veel meer in deeltijd gewerkt wordt ertoe leidt dat meer mensen naast
hun deeltijdbaan wethouder worden.De heer Keijzer merkt op dat een bestuursfunctie een taakfunctie
en geen tijdfunctie is. Zaken komen aan de orde als ervaring, omstandigheden
en de stand van de politieke verhoudingen. Van deeltijd in dit opzicht verwacht
hij niet veel. Feit is dat in twee van de drie gemeenten in Nederland de burgemeester
de enige fulltime bestuurder is en dat er een relatie is tussen de bevolking
en het lokale bestuur. Dat laatste mag niet uit het oog worden verloren. De
kiezer ziet naar sprekers mening door de bomen – de vele mutaties –
het bos niet meer en wil graag rust in de tent. De interesse om toe te treden
tot politieke partijen en het openbaar bestuur gaat verloren, hetgeen spreker
betreurt.De heer Doesburg stelt dat een van de belangrijkste argumenten
die naar voren worden gebracht in het proces van gemeentelijke herindeling
is dat de kleinste gemeenten geen fulltime wethouders hebben. Deeltijdwethouders
ervaren hun functie over het algemeen als een zware belasting, omdat die functie
vaak wel fulltime werken meebrengt. Het werken in deeltijd is zijns inziens
dan ook geen begaanbare weg.Voorts is een kan-optie wellicht aardig, maar spreker ziet echt dualisme
nauwelijks als een reële optie. Hij schat dat iemand die een hekel heeft
aan het politieke gehakketak in provinciale staten een overlevingsperiode
van ongeveer vier maanden heeft. Iemand die bij een gemeente of een provincie
wil werken moet dan ook proberen directeur van een gemeentelijke of provinciale
dienst te worden en geen wethouder of gedeputeerde.Wat de honorering betreft, neemt spreker zichzelf als voorbeeld. Hij was
directeur van een middelgroot bedrijf in Amsterdam. Toen hij op het punt stond
gedeputeerde te worden, hebben al zijn collega's hem voor gek verklaard, maar
toch heeft hij het gedaan, ondanks het feit dat zijn netto inkomen 51% bedroeg
van zijn inkomen daarvoor. Over het algemeen wordt zo'n overstap niet gemaakt.
Spreker voorspelt dan ook dat het niet zal lukken om veel leidinggevende ervaring
aan te boren via de beoogde operatie, tenzij de inkomens drastisch veranderen.
Naar zijn oordeel is het het beste, het huidige systeem zo flexibel mogelijk
te maken, zodat iedereen er naar bevind van zaken gebruik van kan maken.De heer Te Veldhuis (VVD) vraagt waarom wel ministers zijn
te vinden van buiten de Kamer en geen gedeputeerden van buiten de staten.De heer Doesburg is enerzijds van mening dat de interesse in
het dualisme binnen provinciale staten toeneemt en dat het verschil steeds
groter wordt tussen wat formeel geldt en wat informeel gedaan wordt. Anderzijds
moet het onderscheid tussen een minister en een gedeputeerde of een wethouder
niet uit het oog worden verloren. Als hem gevraagd wordt om bij een minister
of een staatssecretaris om tien uur te verschijnen, zorgt hij dat het gebeurt.
Als hij echter een minister vraagt om bij hem om tien uur te komen,
zal, nadat het gelach verstomd is, te verstaan gegeven worden dat zulks niet
mogelijk is. Een ministerspost is veel aantrekkelijker. Daarbij moet dan nog
bedacht worden dat de meeste ministers de derde of vierde persoon zijn die
voor die baan zijn gevraagd.De heer Fleers memoreert dat de VNG in het kader van de discussie
over taak en positie van de gemeente gekozen heeft voor de fulltime wethouder.
In het VNG-rapport «De wethouder gewaardeerd» van een jaar of
tien geleden stond een verlanglijst met betrekking tot de rechtspositie van
de wethouder. In de afgelopen jaren is de VNG min of meer in een processie
van Echternach tot realisering van de aanbevelingen van dat rapport gekomen.
Natuurlijk valt er nog wat te verbeteren, want niets staat stil. In algemene
zin kan worden geconcludeerd, dat ter zake van de positie van wethouders veel
is gerealiseerd. Spreker verwijst in dit verband naar de VNG-commissie Rechtspositie
wethouders en raadsleden. In de sfeer van de secundaire voorwaarden –
de kwetsbare rechtspositie – zijn nog nadere wensen.De heer Van der Heijden (CDA) gaat het om de vraag of tot kwaliteitsverbetering
kan worden gekomen via aanpassing van het systeem of van de honorering.De heer Fleers antwoordt, dat de wethouderssalarissen afgeleide
salarissen zijn en dat al snel een discussie ontstaat over de vraag, of de
burgemeester wel genoeg verdient. Heeft de gemeenschap voldoende over voor
de overheidsdienaren in het algemeen?De heer Rehwinkel (PvdA) is het opgevallen dat in de discussie
over de verbreding van het recruteringspotentieel het accent wordt gelegd
op het zoeken naar mensen met leidinggevende capaciteiten. Buiten beeld blijven
mensen die niet de traditionele route binnen politieke partijen hebben gevolgd.Wat de grondwetswijziging en het evalueren betreft, vraagt spreker zich
af, of het niet mogelijk is het traject naar de grondwetswijziging in te zetten.
Hij wil graag horen wanneer die evaluatie gehouden kan worden en hoe die kan
sporen met het traject naar de ingezette grondwetswijziging. Hij heeft moeite
met het vooruitschuiven van de grondwetswijziging naar 2006.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) vraagt zich of het wel realistisch
is de evaluatie af te wachten. Je kunt een incidentele wethouder van buiten
de raad evalueren, terwijl het systeem hetzelfde blijft. De grondwetswijziging
heeft betrekking op alle wethouders van buiten de raad. Spreekster meent,
dat de evaluatie vóór de grondwetswijziging niet kan.Wordt de mening gedeeld, dat meer flexibiliteit in het gemeentelijk en
provinciaal bestuur gewenst is? Gedacht moet worden aan meer keuzemogelijkheden
voor het decentrale bestuur.De heer Te Veldhuis (VVD) vult aan, dat de VVD geen voorstander
is van een gekozen burgemeester. Binnen het parlement is er een stroming voor
de gekozen burgemeester. De rare situatie kan ontstaan, dat een burgemeester
wordt gekozen, terwijl wordt gesproken over voorstellen van de regering om
wethouders te laten benoemen.De heer Opstelten vraagt zich af of het wel verstandig is mensen
aan te trekken van buiten «het wereldje». Betrokkene moet absoluut
politieke belangstelling hebben. Hij/zij moet als wethouder inzetbaar zijn
en niet als technocraat.Wat de evaluatie betreft, merkt spreker op dat het kabinet er geen onderzoek
naar heeft gedaan. Selectie en kandidatuur worden door politieke
partijen voorbereid. Als men dit anders wil doen, moet men eerst oefenen.
Je moet niet de wijziging van het systeem als doel stellen. Hij heeft geen
problemen met de door het kabinet gekozen opening. De raad is er zelf bij.
Er moet dan wel volwaardig worden geëvalueerd. Uitgaande van het jaar
2006 is sprake van een serieuze en fundamentele evaluatie.Tot de heer Te Veldhuis zegt hij dat maatwerk in het systeem zit. Je kunt
natuurlijk mensen recruteren en hen meteen op de stoel zetten, maar het is
de vraag of dit past bij een evenwichtig gemeentebestuur. Er moet ervaring
worden opgedaan.De heer Vonhoff kan zich niet aan de indruk onttrekken, dat
een aantal plannen voortkomen uit de gedachte, dat het in de marktsector zoveel
beter is geregeld dan in het bestuur. Vele ideeën vloeien voort uit de
gedachte dat men in de publieke sector eigenschappen van de marktsector moet
overnemen, als gevolg waarvan het soepeler zal verlopen. Nog niet zo lang
geleden mocht spreker hierover van mening verschillen met de heer Tabaksblad.
Het bestuur heeft zijn eigensoortige cultuur en de overheid heeft een eigensoortige
positie. Dat is wat anders dan een bedrijf of de marktsector. Verruiming van
de mogelijkheden van recrutering komt wellicht voort uit de gedachte dat men
toegang krijgt tot een deel van de markt. Hij meent dat selectie voor bestuursfuncties
binnen politieke partijen helemaal geen slechte selectie is. Het voorkomt,
dat mensen in functies worden gebracht die onvoldoende gevoel voor het bestuur
hebben. Die selectie is harder dan in het algemeen wordt aangenomen.De heer Beelaerts van Blokland merkt op dat het in een monistisch
stelsel zeer belangrijk is – het blijkt ook in de praktijk – dat
een gedeputeerde ook in zijn fractie wortelt. Er moet tot consensus kunnen
worden gekomen. Met mensen van buiten is het in de staten veel moeilijker
werken.De heer Fleers merkt op dat de decentrale overheden regelmatig
de centrale overheid bestoken met een wensenpakket. Het is aardig te zien,
dat nu de centrale overheid de decentrale overheden bestookt met een wensenpakket
waar zij niet onmiddellijk om hebben gevraagd. In de discussie hierover waren
er voor- en tegenstanders. Met elkaar is geconcludeerd, dat het wenselijk
zou zijn in de praktijk te stappen. Aan de hand van die praktijk zou dan opnieuw
de discussie worden aangegaan. In die zin moet de evaluatie worden gezien. De aanstellingswijze van de burgemeester en de commissaris
van de koninginDe voorzitter refereert aan de notitie van de minister, waarin
twee sporen aan de orde waren. In de notitie die op 18 maart zal worden besproken,
is één spoor doorgestreept. Blijkens het commentaar van de VNG
heeft de minister goed geluisterd.De heer Van der Heijden (CDA) releveert dat het vertrekpunt
van dualisme en monisme uiterste belangrijk is voor de aanstelling van de
burgemeester.Sprekers eerste vraag is of de deconstitutionalisering in gang moet worden
gezet. Hij meent dat dit niet kan gebeuren alvorens precies is afgepaald,
wat met de burgemeester in de toekomst moet gebeuren. Hij meent dat of het
een of het ander fundamenteel moet gebeuren.De belangrijke vraag rijst wat in de tussentijd gebeurt. Is men op de
goede weg met de vertrouwenscommissie? Is de rechtspositie van de burgemeester
wel in orde in een tijd, waarin de burgemeester meer dan ooit onder druk staat?
Hoe staat het met de herbenoeming van de burgemeester? Kan dat een plaats
vinden in het systeem van de vertrouwenscommissie of niet? Wat
is de positie van de commissaris van de koningin bij de beoordeling? Doorstroming –
vooral van herindelingsburgemeesters – is een moeilijk probleem. Spreker
meent dat over dit alles in deze eeuw en enkele jaren daarna fundamenteel
van gedachten moet worden gewisseld.De heer Te Veldhuis (VVD) betreurt het dat in sommige gevallen
burgemeesters te weinig werk van hun wethouders krijgen, waardoor zij hun
heil gaan zoeken in betaalde en onbetaalde functies buiten hun gemeenten.
Hij vraagt hoe hierover wordt gedacht.Het kabinet stelt voor, de vertrouwenscommissie inzage te geven in de
complete lijst van sollicitanten naar de functie van burgemeester. Bovendien
kan die commissie personen voor een gesprek uitnodigen die niet voorkomen
op de lijst van geselecteerden, opgesteld door de commissaris van de koningin.
Spreker verneemt graag, met name in het licht van de privacy-bescherming,
of de leden van zo'n vertrouwenscommissie voldoende competent zijn om de nodige
informatie in te winnen en of het niet beter is, gebruik te blijven maken
van de expertise die de commissaris van de koningin heeft.De voorzitter releveert dat de minister opteert voor een APPA-achtige
regeling, een fatsoenlijke rechtspositionele regeling voor burgemeesters,
waarom de Kamer al jaren vraagt, maar die nog steeds niet tot stand is gekomen.
Naar zijn mening moet er nu iets gebeuren.De heer Keijzer memoreert dat in het georganiseerd overleg
bij herhaling is aangedrongen op bijstelling van de huidige rechtspositie.
Inmiddels zijn afspraken gemaakt over een nieuw rechtspositiebesluit burgemeesters
en naar sprekers mening moet binnen een paar maanden deze zaak beklonken zijn.
Het feit dat daaraan tot nu toe veel te weinig aandacht is geschonken, is
bijna te kwalificeren als onbehoorlijk personeelsbeleid.De heer Vonhoff meent dat verreweg de slechtste rechtspositie
in Nederland die van burgemeesters is, maar wijst erop dat het zonder meer
toepassen van de APPA tot ernstige pensioenbreuken kan leiden.Hij is van mening dat, als gekozen wordt voor het kiezen van de burgemeester,
die zaak in de Grondwet moet worden geregeld. Deconstitutionaliseren betekent
zijns inziens altijd het volgen van een glibberig traject om tot tussenvormen
te komen.Als gekozen wordt voor het kiezen van de burgemeester moet het gaan om
een rechtstreekse verkiezing door de bevolking en niet door de raad. In het
laatste geval is er sprake van een totaal andere afhankelijkheidsrelatie.
De burgemeester is dan min of meer een eerste wethouder die aan het systeem
niets toevoegt. Spreker nodigt de voorstanders van een gekozen burgemeester
uit duidelijk te zijn en niet te proberen het bestaande systeem uit te hollen
om in de buurt te komen van wat zij begeren.De commissarissen zijn voor de benoemde burgemeester en hechten aan een
goed samenspel met de vertrouwenscommissie. Naar sprekers mening moet het
recht van aanbeveling niet gegeven worden aan de raad of de vertrouwenscommissie,
omdat anders een onduidelijke positie wordt gecreëerd voor de burgemeester.
De burgemeester is enerzijds man of vrouw van de gemeente, maar heeft anderzijds
duidelijke functies die van hogerhand naar hem of haar toekomen. Het is algemeen
bekend dat de ombudsfunctie van de burgemeester een bijzonder belangrijke
is. Daarom is spreker van oordeel dat bij burgemeestersbenoemingen een bovenlokale
toetsing moet plaatsvinden. In dat kader kan de aanbeveling alleen maar komen
van de commissaris van de Koningin. Als het anders wordt gedaan, zullen bovenlokale argumenten ertoe kunnen
leiden dat de uitkomst een andere is dan de vertrouwenscommissie voor ogen
staat. Te denken valt aan afspraken over verdeling van functies over politieke
richtingen. Er is dan sprake van een geweldige schijnvertoning, iets wat buitengewoon
slecht is voor het aanzien van de politiek en zeker ook voor het aanzien van
het bestuur. Zodra de weg wordt opgegaan van het maken van allerlei tussenvormen
wordt de geloofwaardigheid van het systeem aangetast.Er is, meent spreker, geen ernstiger vorm van bedrog dan zelfbedrog. Aan
zelfbedrog maakt een ieder zich schuldig die meent dat, als vertrouwenscommissies
inlichtingen moeten kunnen inwinnen over sollicitanten, er nog iets overblijft
van de privacy van betrokkenen. Er is evenwel niets tegen, inzicht te geven
in het sollicitantenbestand. Bekend is het systeem van de zelfmelder, dat
wil zeggen iemand die vindt dat hij geroepen is tot het ambt en zichzelf bij
de vertrouwenscommissie aanmeldt. Het is dan aan de vertrouwenscommissie,
betrokkene te ontvangen.Er zit nog een interessant aspect aan het inwinnen van inlichtingen door
vertrouwenscommissies. Het zal niemands bedoeling zijn, de justitiële
documentatie over personen wijd te verspreiden. Het is uitermate onplezierig
als dat deel van de informatie buiten beschouwing wordt gelaten, omdat men
in een heel laat stadium van de procedure er ineens mee geconfronteerd kan
worden.Het aantal sollicitanten speelt ook een rol. Spreker wijst erop dat onlangs
ongeveer 120 personen hebben gesolliciteerd naar het ambt van burgemeester
van Ruurlo. Als in zo'n geval niet geselecteerd wordt door de commissaris
van de koningin loopt de zaak vast.Naar zijn mening gaan de gemeenteraden goed om met de kwestie van de herbenoeming
van burgemeesters, maar is enige zorgvuldige begeleiding door de commissaris
van de koningin gewenst om grote ongelukken te voorkomen.Ten slotte merkt hij op dat, ondanks de grote druk die op het burgemeestersambt
ligt en ondanks alle problemen, het burgemeesterskorps in Nederland van buitengewoon
goed gehalte is en dat uitsluitend enkele pijnlijke incidenten de aandacht
trekken.De voorzitter neemt aan dat de heer Vonhoff de conclusie onderschrijft
van de gezamenlijke commissarissen van de koningin dat de vertrouwenscommissie
inzage moet krijgen in de lijst met alle kandidaten.De heer Vonhoff houdt zich graag aan wat het IPO stelt en wat
gedeeld wordt door de commissarissen van de koningin, namelijk: meer inzicht
dan inzage.De voorzitter vraagt of de namen van allen die gesolliciteerd
hebben in het gesprek aan de orde komen en of de vertrouwenscommissie zelf
kan beslissen of daaraan namen worden toegevoegd.De heer Vonhoff bevestigt dit.De heer Van der Zaag wijst op de gevallen waarin er voor burgemeesters
sprake is van de mogelijkheid van het onvrijwillig verliezen van de baan,
bijvoorbeeld als in conflictsituaties de herbenoeming aan de orde is of als
er sprake is gemeentelijke herindeling. Hij doet een klemmend beroep op de
regering om de rechtspositie van burgemeesters daarop aan te passen. Gedacht
kan worden aan een APPA-achtige regeling. Het is spreker bekend dat er bij
Binnenlandse Zaken al wat vingeroefeningen voor zijn gedaan, maar er zou wat
meer schot in moeten komen. De heer Van der Heijden (CDA) vraagt of er concrete stukken
zijn aan de hand waarvan op 18 maart gedebatteerd kan worden.De heer Keijzer antwoordt dat in het GO duidelijke afspraken
zijn gemaakt. Er moet worden vastgesteld, dat sprake is van een verzwaring.
Wellicht kunnen bepaalde onderdelen van de APPA-regeling worden overgenomen.
Er moet een rechtspositie komen, toegespitst op de benoemde burgemeester,
ook als bestuursorgaan. Hieraan wordt thans gesleuteld. Het concept zal over
drie maanden gereed zijn. Er is thans geen stuk beschikbaar voor 18 maart.De voorzitter wil graag weten waarom het zo lang duurt. Hetzelfde
zal aan de minister worden gevraagd.De heer Keijzer antwoordt dat hierom al vele jaren is gevraagd.
Gedurende 25 jaar georganiseerd overleg burgemeesters zijn 14 ministers van
Binnenlandse Zaken aangetreden. Iedere keer moet opnieuw worden begonnen.De voorzitter meent, dat dit ook iets kan zeggen over de wijze,
waarop het georganiseerd overleg opereert.De heer Van der Zaag vult aan, dat het GO er constant op heeft
gehamerd dat dit soort zaken geregeld moet worden. Onder het vorige kabinet
werden er enkele vingeroefeningen gedaan. Op dit moment zijn die van tafel
verdwenen. Het GO heeft totaal geen inzage in de voorstellen.De heer Van der Heijden (CDA) wil niet vervelend zijn, maar
hij wil toch wel materiaal hebben voor het gesprek met de minister, opdat
aan het debat een duidelijke richting kan worden gegeven.De voorzitter merkt op dat als geen materiaal voorhanden is,
de Kamer het op haar manier uitwerkt.De heer Keijzer heeft er geen moeite mee, de commissie een
aantal zaken aan te reiken. Als gevolg van het gedecentraliseerde stelsel
zijn de burgemeesters toegevoegd aan de sector rijksambtenaren. De voorzitter geeft aan dat de kamercommissie een brief heeft
ontvangen van Brabantse burgemeesters. Het is prima, dat dit aan de commissie
wordt gevraagd, maar het GO doet zaken met de minister.De heer Van der Zaag verduidelijkt, dat hij tegen een aantal
Brabantse burgemeesters heeft gezegd dat zij zich maar rechtstreeks tot de
politiek moeten wenden, omdat het GO er thans niet doorheen komt.Volgens de voorzitter is dat een duidelijk signaal.Mevrouw Verstand-Bogaert is blij dat er zoveel aandacht is
voor de rechtspositionele zaken. Wellicht komt dit voort uit het gevoel, dat
de discussie over benoemde of gekozen burgemeesters behoorlijk is uitgekauwd.
Er is redelijke unanimiteit over de vraag hoe het verder moet. Haars inziens
is het moment van kiezen gekomen. De thans voorgestelde procedure voor de
benoemde burgemeester wordt te veel uitgerekt. Spreekster is er voorstander
van het te laten zoals het is, met toevoeging van enkele details, zoals inzage
in de lijst van kandidaten, bij herbenoeming een gesprek met de vertrouwenscommissie
en koppeling aan een goede rechtspositieregeling. Op de vraag van de heer Te Veldhuis of het nog wel een aantrekkelijke
functie is, antwoordt spreekster, dat dit inderdaad het geval is. De interesse
ervoor is bijzonder groot. Zij ervaart de functie als buitengewoon boeiend.De heer Te Veldhuis (VVD) weet, dat de interesse groot is,
maar het is wat vervelend, als burgemeesters in hun werk hun ei niet kwijt
kunnen omdat zij 30 functies buiten de gemeente moeten hebben.Mevrouw Verstand-Bogaert meent, dat de onafhankelijkheid van
de burgemeester door de bevolking wordt gewaardeerd. In verband hiermee moet
een burgemeester geen zware politieke portefeuille ambiëren. Er ontstaat
dan ruimte voor andere zaken. Het is haars inziens een goede zaak, inspiratie
van buitenaf op te doen. Aan de nevenfuncties moeten natuurlijk wel grenzen
worden gesteld.De voorzitter vraagt of de aantrekkelijkheid van nevenfuncties
te maken heeft met de inhoud of de betaling.Mevrouw Verstand-Bogaert antwoordt dat het gaat om het opdoen
van inspiratie en de inhoud.Het inwinnen van referenties schendt de privacy en de vertrouwelijkheid.
Dit moet achterwege worden gelaten. De regiefunctie moet bij de commissaris
van de koningin worden gelaten.De heer Brink merkt op dat het genootschap op dit moment gesprekken
voert met de minister van Binnenlandse Zaken over een soort personeelsnotitie,
waarin uit de doeken wordt gedaan, hoe de invulling van het burgemeestersambt
verbeterd kan worden. Bij handhaving van het huidige systeem moet daarover
wel kritisch worden nagedacht. Het genootschap is voorstander van mobiliteit,
dus niet: eens burgemeester, altijd burgemeester. De uitstroommogelijkheden
worden overigens vaak beperkt vanwege het ter discussie staan van de nevenfuncties.
Nevenfuncties bieden de mogelijkheden voor het verkrijgen van een andere baan.
Belangrijk is dat hierover op korte termijn verder wordt gesproken.Het genootschap van burgemeesters vraagt zich in het kader van de mobiliteit
af of het verstandig is dat een burgemeester langer dan twee termijnen in
een gemeente blijft. Een probleem daarbij is dat een aantal jaren geleden
de voor het eerst benoemde burgemeester gemiddeld tien jaar jonger was dan
nu. De leeftijd ligt op het ogenblik rond de 45 jaar, zodat men na de eerste
periode van zes jaar boven de vijftig is en de aantrekkelijkheid om door te
stromen minder wordt.De heer Opstelten herinnert zich dat van de kant van de VVD
destijds is gezegd dat in elke kabinetsperiode niet telkens een beetje verder
gegaan moet worden met het uithollen van het systeem van de benoemde burgemeester,
maar dat duidelijk gekozen moet worden tussen de benoemde en de gekozen burgemeester
en dat daaruit de consequenties moeten worden getrokken.De VNG heeft gesteld enige moeite te hebben, in te gaan op het voorstel
van de minister, omdat daarin geen fundamentele keuze wordt gemaakt inzake
de positie van één orgaan binnen de gemeente. Zij is van mening
dat het voorstel de bestaande benoemingsprocedure verder uitholt en dat dit
niet mag gebeuren.De voorzitter vraagt waaruit die uitholling blijkt en wat eventueel
teruggedraaid moet worden.De heer Opstelten pleit voor het aanbrengen van de wijzigingen
in het kabinetsvoorstel die de VNG heeft aangegeven en die onder meer inhouden: concentreren op de vertrouwenscommissie, overleg met de
commissaris van de koningin over de ontvangst van de kandidaten en geen aanbeveling
door de raad maar door de vertrouwenscommissie. Het is een illusie te menen
dat een aanbeveling door de raad vertrouwelijk blijft. Bij de benoeming, de
herbenoeming en het ontslag moet dezelfde systematiek worden gehanteerd. De
gedachte achter dit alles is dat er ruimte blijft voor het kabinet om te kiezen.
De VNG kiest voluit voor de benoemde burgemeester. Het gaat dan om een benoeming
door de Kroon die op een moderne wijze is voorbereid.De voorzitter merkt op dat de minister twee sporen had uitgezet.
Daarop is door de VNG gereageerd. Vervolgens heeft de minister één
spoor in het voorstel neergelegd. Spreker concludeert dat de VNG zich kan
vinden in dat voorstel.De heer Fleers meent dat een onderscheid moet worden gemaakt
tussen het voorstel van het kabinet en het standpunt dat het kabinet heeft
ingenomen. De VNG heeft gereageerd op het voorstel van het kabinet. De grondtoon
in alle reacties van de VNG is dat over een en ander niet fatsoenlijk te praten
valt, voordat er een notitie ten principale op tafel ligt.De heer Beelaerts van Blokland merkt op dat een vertrouwenscommissie
duidelijk behoort bij de voorbereiding van een benoeming. In het mondeling
overleg met de vertrouwenscommissie gebeurt heden ten dage heel veel. Het
wordt fundamenteel anders en ook onzuiver als aan de vertrouwenscommissie
staatsrechtelijk een recht van aanbeveling wordt gegeven. De commissaris van
de Koningin is een bestuursorgaan, waar het recht van aanbeveling thuishoort.
Er is steeds weer sprake van opschuiven, waardoor een vervuilde procedure
ontstaat. Op die manier kan de minister geen verantwoordelijkheid voor de
benoeming meer dragen.De heer Vonhoff zal de voorzitter zijn gespreksnotitie overhandigen
waarin alle commissarissen van de Koningin zich hebben kunnen vinden.De voorzitter is daarvoor buitengewoon erkentelijk. Er is al
een reactie van de gezamenlijke commissarissen op de brief van 29 mei, het
eerste spoor van de minister. Daarin staat onder meer dat de vertrouwenscommissie
haar meervoudig advies aan de commissaris van de koningin zal uitbrengen nadat
de raad in besloten vergadering met de vertrouwenscommissie van gedachten
heeft kunnen wisselen over haar concept-advies.Volgens de heer Vonhoff is dat een kwestie van voortschrijdend
inzicht.De heer Te Veldhuis (VVD) ziet in vergelijking met de huidige
procedure maar één groot verschil, namelijk dat de vertrouwenscommissie
haar aanbevelingen rechtstreeks naar de minister van Binnenlandse Zaken stuurt
in plaats van naar de commissaris van de koningin. Als een commissaris een
voorselectie heeft gemaakt uit bijvoorbeeld acht kandidaten, dan zijn dat
allen benoembare mensen.De heer Vonhoff beaamt dit.De heer Te Veldhuis (VVD) vervolgt dat als de vertrouwenscommissie
nr. 1, 2 en 3 selecteert, de vraag rijst wat de reden is om de commissaris
daar tussen te zetten. Als rekening moet worden gehouden met landelijke belangen –
bijvoorbeeld meer vrouwen of meer doorstroming – moet de minister mans
genoeg worden geacht om dat soort nationale belangen zelf af te wegen. In
het voortraject zit de commissaris heel pregnant bij de selectie
van goede mensen. De door het kabinet voorgestelde procedure vindt spreker
nog niet zo gek. Er ontstaat een ander situatie als de vertrouwenscommissie
andere mensen naar voren haalt en iemand die buiten de commissaris om is geselecteerd
als nr. 1 op de voordracht plaatst.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) merkt dat bij de commissarissen meer vrouwen
of meer doorstroming een rol speelt bij de selectie van kandidaten die doorgezonden
worden. Is dat in de huidige situatie nog mogelijk? In de optie van het kabinet
wordt dit een zaak van de minister.De heer Vonhoff antwoordt dat wie met sollicitatieprocedures
te maken heeft, zes tot acht mensen zal doorsturen. Daarbij wordt al op verzoek
van de minister gekeken naar landelijke aspecten. Bij die acht benoembaren
zal een zekere gradatie van kwaliteit aanwezig zijn: het verschil tussen 7-
en 8+. De commissaris houdt zich bezig met een grote reeks van benoemingen,
terwijl de meeste leden van de vertrouwenscommissie het voor de eerste keer
in hun leven doen. Het is zaak dat over die bevindingen wordt gesproken. Dat
betekent niet dat een onversneden advies van een vertrouwenscommissie niet
bij de minister komt.Op een gegeven moment zullen landelijke normen ingebracht moeten worden.
Daarbij is invloed van de commissaris gewenst. Als alles naar de minister
wordt doorgeschoven, dan moet men zich realiseren dat de minister niet alle
kandidaten kan zien. In de praktijk kan een minister gedurende een zeer korte
tijdspanne (vijf tot vijftien minuten) naar nr. 1 van de voordracht kijken.
Het betekent gewoon, dat de toetsing bij de ambtenaren van de minister wordt
gelegd.De voorzitter wijst erop dat de minister een zwaar gewicht
legt bij de bovenlokale taken. Pleit de heer Vonhoff ervoor, het zwaartepunt
te leggen bij de commissaris van de koningin?De heer Vonhoff antwoordt dat de eindtoets bij een groot aantal
gemeenten bij de commissaris van de koningin kan liggen. Spreker beseft, dat
dit voor de Kamercommissie een sprong te ver is. Als de regiefunctie bij de
commissaris weggehaald wordt, dan wordt van een bestuurlijke toetsing onvermijdelijk
een ambtelijke toetsing gemaakt. Er wordt dan een nieuw oneigenlijk element
in de procedure gebracht.De heer Beelaerts van Blokland merkt op dat de minister gevraagd
heeft extra aandacht te besteden aan categorieën sollicitanten die dat
nodig hebben: de ondervertegenwoordigde groep van vrouwen, de burgemeesters
die al langere tijd in een gemeente zitten en de burgemeesters die als gevolg
van herindeling wachtgelders worden. De commissarissen van de koningin geven
daar gevolg aan: als betrokkenen in het profiel passen, wordt aan hen een
zekere preferentie gegeven.Op de vraag waarom de commissaris van de koningin er nog tussen moet komen
als de vertrouwenscommissie de profielschets heeft opgesteld, merkt spreker
op dat de vertrouwenscommissie dat erg waardeert. Vaak twijfelt de vertrouwenscommissie
en doet zij geen echte aanbeveling in de zin van: die persoon moet op de eerste
plaats komen. Het is dan goed dat de minister daarover advies krijgt.Verder komt het voor dat de vertrouwenscommissie te sterk politiek bedrijft
door bepaalde kandidaten, van wie gevreesd wordt dat de minister daarop de
schijnwerper richt, weg te schrijven. Naar sprekers mening is dit niet juist
en moet zoiets in goed overleg met de vertrouwenscommissie worden gecorrigeerd.
Vooral als het om een doorstromingsburgemeester gaat, kan betrokkene anders
schade worden berokkend.Voorts komt er soms een nieuwe kandidaat bij en dan is het heel goed dat
daarover met de vertrouwenscommissie van gedachten wordt gewisseld. Spreker vindt het, kortom, juist dat het advies van de vertrouwenscommissie
via de commissaris van de koningin bij de minister komt.Hij merkt desgevraagd nog op dat in het openbare overleg met de gemeenteraad
door de commissaris van de koningin altijd duidelijk wordt gezegd aan welke
categorieën in het bijzonder wordt gedacht bij het benoemingsbeleid.De heer Brink benadrukt dat een centrale rol bij de commissaris
van de koningin moet liggen. Het is zijns inziens niet juist dat een bovenlokale
afweging geclaimd wordt door de minister. De rol van de commissaris van de
koningin in het benoemingsverhaal is een continue geweest en zal dat moeten
blijven.De heer Van der Heijden (CDA) vraagt of voldoende wordt gedaan
om burgemeesters in het kader van hun carrièrelijn op topposities te
krijgen.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) neemt aan dat, gezien het teruglopend
aantal gemeenten, voor velen een echte burgemeestersloopbaan niet meer mogelijk
is en vraagt of iets moet worden gedaan aan de bewustwording dat de stelling
«een keer burgemeester altijd burgemeester» niet meer op hoeft
te gaan.De heer Vonhoff meent dat die bewustwording groeit. Hij onderlijnt
dat het volstrekt ontbreekt aan een behoorlijk flankerend beleid. Er wordt
al te gemakkelijk gesproken over horizontale doorstroming, dat wil zeggen
in een andere gemeente tegen dezelfde beloning beginnen. Dit houdt door het
afschaffen van de ambtswoningen in dat burgemeesters een huis moeten kopen.
Zij bevinden zich altijd in een ongunstige positie, omdat bekend is dat de
burgemeester in zijn eigen gemeente moet worden, daar dus moet kopen en zijn
eigen huis moet verkopen. Er zou flankerend beleid worden gevoerd als van
de kant van de rijksoverheid een verevening zou plaatsvinden. Aan dit soort
zaken wordt echter niet gedacht.De heer Van der Zaag merkt op dat in Overijssel een groepje
van vijf burgemeesters onder leiding van de commissaris van de koningin een
rapport met aanbevelingen heeft opgesteld waarin onder meer staat: eens burgemeester
niet altijd burgemeester. Bij zijn weten is tot nu toe nog niets met dit rapport,
dat is aangeboden aan het departement, gedaan. Hij zal er zorg voor dragen
dat de leden van de commissie een exemplaar van dit rapport ontvangen.De heer Keijzer wijst erop dat door het teruglopend aantal
gemeenten de exclusiviteit van het burgemeestersambt groeit. Dat vereist nog
sterker een goede rechtspositieregeling en wellicht een rechtspositiebesluit
dat alleen voor burgemeesters geldt.De heer Brink meent, dat ook de burgemeesters de hand in eigen
boezem moeten steken. Spreker is het eens met mevrouw Scheltema, dat coaching
en loopbaanbegeleiding wezenlijk voor de toekomst worden. Uit het door de
heer Van der Zaag genoemde rapport blijkt dat de uitstroom in de praktijk
niet voorkomt. Het is zaak dat hiervan met het oog op het debat op 18 maart
kennis wordt genomen.De voorzitter concludeert, dat de benoeming zich voor een groot
deel aan de openbaarheid onttrekt. Het werk van de commissarissen en van de
vertrouwenscommissie uit zich in de uitkomst van de minister. Er wordt gesproken
over betere procedures, terwijl niet bekend is waarover het gaat. Spreker dankt een ieder voor de gegeven informatie. De reacties die de
commissie heeft ontvangen sloegen op het oorspronkelijke voorstel van de minister.
Sommigen zijn vandaag iets verder gegaan in de hoop dat de minister niet te
ver zal doorslaan. De voorzitter van de vaste commissie,De CloeDe griffier van de vaste commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes (VVD),
Gabor (CDA), Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten
(CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel (D66), Van Heemst
(PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Verhagen (CDA), Van der Stoel
(VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA), M. M. van der Burg (PvdA),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21427-130.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl