Wijziging Boek 1 BW en Wet Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen i.v.m. inning partneralimentatie; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31575, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

26-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31575 nr. B

19-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31575Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 575Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van de Wet Landelijk
Bureau Inning Onderhoudsbijdragen in verband met de inning van partneralimentatieBMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 juni 2009Met genoegen hebben wij geconstateerd dat de fracties, die in het voorlopig
verslag hebben gereageerd, de voorgestelde inning van partneralimentatie door
het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen, positief hebben ontvangen.De vragen beantwoorden wij graag als volgt.Functioneren LBIODe leden van de CDA-fractie vernamen graag hoe aan de «mediation»
terzake van de inning van partneralimentatie concreet vorm wordt gegeven.
Aangezien de alimentatiegerechtigde er belang bij heeft dat de door de rechter
vastgestelde onderhoudsbijdragen alsnog snel worden voldaan, biedt het LBIO,
na ontvangst van het verzoek om de invordering over te nemen, schriftelijk
de alimentatieplichtige de mogelijkheid om alsnog vrijwillig de verschuldigde
alimentatie te voldoen. Daarmee kan inning door het LBIO met kostenopslag
worden voorkomen. Als de alimentatieplichtige aantoont dat hij binnen twee
weken alsnog heeft betaald, sluit het LBIO het dossier.De hiervoor geschetste procedure kan niet als mediation worden aangemerkt.De leden van de PvdA-fractie vroegen waarop de terugloop van 29 fte in
2010 naar 16 fte in 2013 is gebaseerd.Naar verwachting zal er in de eerste twee jaren sprake zijn van een incidentele
instroom van in totaal 12 000 aanvragen voor de inning van partneralimentatie
en daarna van een structurele instroom van ongeveer 4 000 aanvragen.
In de eerste twee jaar is derhalve behoefte aan een grotere formatie van 29
fte. De incidentele instroom zal tevens tot verdere afwikkelingsactiviteiten
in deze zaken leiden in de daaropvolgende jaren. Immers een zaak wordt pas
gesloten nadat er tenminste zes maanden regelmatig is betaald en er geen achterstand
meer is. Een geleidelijke terugloop tot 16 FTE voor de structurele 4 000
aanvragen is dan ook noodzakelijk.De leden van de PvdA-fractie begrepen dat het LBIO vaak niet tot dwanginvordering
behoeft over te gaan, omdat de daaraan voorafgaande bemiddeling
alsnog tot minnelijke betaling leidt. Hoeveel van de geschatte 3200 ontvankelijke
aanvragen per jaar zullen niettemin tot dwanginvordering gaan leiden? Kan
bij deze opgave worden aangegeven of daarbij rekening is gehouden met een
toename van dwanginvorderingen als gevolg van de huidige economische crisis
(persbericht van 6 mei 09), zo vroegen deze leden.Uitgegaan is van vergelijkbare percentages die bij kinderalimentatie al
langer worden gerealiseerd. Het gaat naar schatting om 1 600 zaken waarin
het LBIO de inning zal moeten overnemen. Hieronder vallen overigens ook de
zaken waarin de betalingsplichtige een betalingsregeling met het LBIO overeenkomt
waarbij zo snel mogelijk wordt ingelopen. Hiervoor worden eveneens opslagkosten
in rekening gebracht. Bij de berekeningen en schattingen is geen rekening
gehouden met de eventuele gevolgen van de economische crisis. De ervaringscijfers
uit het verleden van het LBIO laten relatief constante lijnen zien. Dit wordt
mede veroorzaakt door de mogelijkheid voor de alimentatiegerechtigde een wijzigingsprocedure
te starten tot verlaging van de alimentatie indien het inkomen substantieel
is gedaald.De leden van de SP-fractie wezen erop dat de eerste jaren van zijn bestaan
het LBIO bedroevend slecht functioneerde. Zelfs de telefonische bereikbaarheid
was maandenlang nihil. Dit gaf veel ergernis en teleurstelling. Hoe wordt
voorkomen dat dit nu weer gaat gebeuren? Zal de inwerkingtreding uitgesteld
worden tot de capaciteit op orde is of zijn er andere oplossingen, zo vroegen
deze leden.De eerste jaren van het bestaan van het LBIO (1993) was er sprake van
opstartproblemen. Inmiddels heeft het LBIO zijn zaken goed op orde. Zo bedraagt
het percentage beantwoorde telefoongesprekken in 2008 en in 2009 gemiddeld
98%. Het LBIO voldoet daarmee ruimschoots aan de doelstelling.Een situatie als in 1993 zal niet meer voorkomen. Het proces van innen
van partneralimentatie is vrijwel gelijk aan dat van de inning van kinderalimentatie.
Het LBIO heeft zich daarnaast goed voorbereid op de inning van partneralimentatie.
Reeds in 2008 is een opleidings- en begeleidingstraject uitgewerkt en gestart
en zijn er medewerkers aangenomen. Deze medewerkers zijn inmiddels opgeleid
en doen nu werkervaring op met het innen van kinderalimentatie, vooruitlopend
op de totstandkoming van het wetsvoorstel.De nieuwe brieven, folders en formulieren, gericht op zowel het innen
van partner- als kinderalimentatie, zijn in concept gereed. Tevens is het
primaire proces voor wat betreft de inning van kinder- en partneralimentatie
uitvoerig beschreven. Het kantoorautomatiseringssysteem is op de testomgeving
aangepast en uitvoerig getest aan het innen van partneralimentatie. Samengevat
is het LBIO voorbereid voor de inning van partneralimentatie en is de capaciteit
op orde.De leden van de PvdA-fractie vroegen op welk moment het LBIO zijn taak
als dwanginvorderaar beëindigd beschouwt.Het LBIO sluit een aanvraag af indien de bemiddeling succesvol is geweest.
64% van de verzoeken is binnen twee maanden succesvol afgesloten. Indien
het LBIO de inning moet over nemen, wordt op grond van artikel 1:408 lid 6
BW de inning beëindigd, zodra de alimentatieplichtige gedurende tenminste
zes maanden regelmatig aan het LBIO heeft betaald en er geen sprake meer is
van een achterstand. De termijn van zes maanden wordt steeds verdubbeld in
het geval er sprake is van recidive.Partneralimentatie en bijstandDe leden van de CDA-fractie vroegen zich af of de besparing op bijstandsuitkeringen
van € 24 miljoen structureel wel reëel is, aangezien niet zeker is of de gemeenten voor vastgestelde partneralimentatie voldoende zullen
doorverwijzen naar het LBIO. Zij vroegen of er wel voldoende prikkels zijn
de gemeenten daartoe te bewegen. Ook vroegen de leden van de CDA-fractie hoe
wordt gehandeld indien er sprake is van een nihilbeding, als bedoeld in artikel
1:159 BW.Genoemd bedrag aan structurele besparingen op de bijstand geeft een indicatie
van de bijstandsmiddelen die momenteel worden ingezet ter compensatie van
niet betaalde partneralimentatie. Onder het regiem van de Wet Werk en Bijstand
(WWB) zijn gemeenten volledig verantwoordelijk voor de bijstandsuitgaven.
Gelet op de financiële prikkelwerking van de WWB is het aannemelijk dat
gemeenten betrokkenen voor niet betaalde partneralimentatie maximaal zullen
doorverwijzen naar het LBIO, onder gebruikmaking van de bevoegdheid als bedoeld
in artikel 55 WWB. Indien er sprake is van een nihilbeding, als bedoeld in
artikel 1:159 BW, kunnen gemeenten bij een beroep op bijstand dit beding doorkruisen
via bijstandsverhaal. De mogelijkheid volgt uit artikel 1: 159a BW in combinatie
met de artikelen in paragraaf 6.5 van de WWB.De leden van de fracties van SGP en ChristenUnie stelden de vraag of het
wetsvoorstel in voldoende mate adequaat is toegeschreven op de positie van
de alimentatieplichtige zelfstandige.Het wetsvoorstel beoogt de mogelijkheid van inning van (kinder)alimentatie
door het LBIO, zoals uitgewerkt in art. 1: 408 BW, ook open te stellen voor
inning van partneralimentatie, indien de alimentatieplichtige zijn verplichtingen
terzake niet nakomt. Daarbij doet niet terzake of de alimentatieplichtige
werknemer of zelfstandige is.De procedure voor inning van partneralimentatie door het LBIO is gelijk
aan die voor inning van kinderalimentatie. Het LBIO staan daarbij –
indien nodig – dezelfde executiemaatregelen ter beschikking. Zo kan,
indien de alimentatieplichtige zelfstandige is, eventueel beslag worden gelegd
op bijv. banktegoeden of roerende zaken.De leden van de SGP-fractie vroegen of het wetsvoorstel niet te veel exclusief
is gefocust op alimentatiegerechtigden, die bij niet-tijdige voldoening van
de onderhoudsbijdrage op bijstand zijn aangewezen.De mogelijkheid van inschakeling van het LBIO bij niet-nakoming van partneralimentatieverplichtingen
staat open voor iedere alimentatiegerechtigde, ongeacht of betrokkene bij
niet-nakoming een beroep op bijstand moet doen. Ook de alimentatiegerechtigde
die bij niet-nakoming van de onderhoudsverplichting geen beroep hoeft te doen
op de bijstand is bevoegd het LBIO in te schakelen voor de inning van partneralimentatie.
Bij een beroep op bijstand kan de gemeente de alimentatiegerechtigde verplichten
tot inschakeling van het LBIO teneinde de achterstallige alimentatie alsnog
te innen.Partneralimentatie en andere onderhoudsverplichtingenDe leden van de PvdA-fractie verwezen naar de voorrangsregel in de Wet
voorgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding. Zij vroegen of ten aanzien
van partneralimentatie een vergelijkbare regeling is getroffen.De voorrangsregel in artikel 1: 400 lid 1 BW bevat twee elementen. In
de eerste plaats regelt het de verhouding tussen kinderen en stiefkinderen
jonger dan 21 jaar enerzijds en andere onderhoudsgerechtigden anderzijds,
als een alimentatieplichtige onvoldoende draagkracht heeft om aan alle onderhoudsverplichtingen
te voldoen. Voorts bepaalt artikel 1: 400 lid 1 BW dat in deze situatie de
(vroegere) echtgenoot, de (vroegere) geregistreerde partner, ouders, kinderen
en stiefkinderen ouder dan 20 jaren voorrang hebben boven de behuwdkinderen
en schoonouders van de alimentatieplichtige.De voorrangsregel voor kinderalimentatie geldt ook in de verhouding tussen
een ex-partner uit een eerste relatie en kinderen uit een latere relatie.
Is de alimentatieplichtige meermalen gescheiden, dan moet de rechter de eerder
ten behoeve ven een ex-echtgenoot vastgestelde of in werkelijkheid betaalde
alimentatie in beginsel volledig in aanmerking nemen bij de bepaling van de
alimentatieplicht ten opzichte van een tweede ex-echtgenoot (H.R. 11 september
1992, NJ 1992, 745).Positie van de rechterDe leden van de CDA-fractie vroegen of er terugkoppeling plaats vindt
naar de leden van de rechterlijke macht terzake van de bevindingen met betrekking
tot de invorderingsactiviteiten . Denkbaar is – aldus deze leden –
dat de ervaringen van het LBIO aanleiding kunnen vormen tot een bijstelling
van de Trema-normen of tot een structureel meer uitgebreide motivering van
alimentatiebeschikkingen.Vooropgesteld moet worden dat de inhoud van de alimentatieuitspraak voor
het LBIO een gegeven is. De bemoeienis van het LBIO is erop gericht de betaling
van alimentatie te realiseren (via bemiddeling of via dwangmaatregelen). In
het verslag van de werkzaamheden, dat op grond van artikel 21 van de Wet Landelijk
Bureau Inning Onderhoudsbijdragen jaarlijks moet worden vastgesteld door de
directie, kunnen eventuele in de inningspraktijk gesignaleerde knelpunten
worden gemeld. Ook op ambtelijk niveau zijn er regelmatig contacten met het
LBIO.De leden van de SP-fractie vroegen of het juist is dat de rechter in alimentatiezaken
lijdelijk is. De Hoge Raad heeft bepaald dat kort gezegd omwille van de proceseconomie
voorkomen moet worden dat op onjuiste gronden een beslissing wordt genomen.
Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad geldt sedert zijn arrest van 26 april
1991 (NJ 1992, 407) dat de aard van een alimentatiegeschil vooral wordt bepaald
door het feit dat deze rechterlijke uitspraken in beginsel vatbaar zijn voor
wijziging – zelfs met terugwerkende kracht – op de in art. 1:401
BW vermelde gronden (zie onder meer HR 20 maart 2009, LJN: BG9917). Dit
brengt onder meer met zich mee dat de rechter zich in alimentatiezaken (zowel
partneralimentatie als kinderalimentatie) actief en flexibel dient op te stellen.
Hieronder valt ook het doorvragen op hetgeen door partijen wordt gesteld zoals
een verweer van het hebben van een afhankelijke partner om te voorkomen dat
van onjuiste of onvolledige gegevens wordt uitgegaan (art. 1: 401 lid 4).In de praktijk is dit ook vorm gegeven in de procesreglementen scheiding
en alimentatie, die door de rechters zijn opgesteld. Hierin is opgenomen dat
diverse financiële gegevens worden opgevraagd aan partijen vóór
de zitting. Daaruit blijkt al dat de rechter voornemens is met al deze gegevens
rekening te houden. In het procesreglement staat ook dat de gegevens van de
nieuwe partner moeten worden overgelegd (art. 7.3 onder j) en dat dit verzoek
geldt als een bevel als bedoeld in artikel 22 Rv.Wel dient de rechter zich te houden aan de grenzen van de rechtsstrijd
zoals deze door partijen wordt bepaald. Zo bepaalde de Hoge Raad dat het hof
Amsterdam de grenzen van de rechtsstrijd had overschreden door de alimentatie
te bepalen op f 3900 terwijl partijen streden over vraag op welk bedrag
tussen de f 4500 en f 6200 de alimentatie moest worden vastgesteld
(HR 30 oktober 1998, NJ 1999, 102).Ik zie derhalve geen reden om in het kader van de herziening van het burgerlijk
procesrecht dit punt mee te nemen.Positie van de deurwaarderDe leden van de fracties van SGP en ChristenUnie vroegen waarom de deurwaarder
geen gebruik kan maken van de vereenvoudigde regeling inzake executoriaal
derdenbeslag op grond van artikel 479g Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.De bevoegdheid tot vereenvoudigd derdenbeslag was aanvankelijk toegekend
aan de raad voor de kinderbescherming.In de Wet Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen van 23 maart
1995 (Stb. 198) is deze bevoegdheid ook gegeven aan dit verzelfstandigde bureau,
dat aanvankelijk een dependance was van de raad voor de kinderbescherming
te ’s-Gravenhage. De vereenvoudiging krachtens artikel 479g Rv ontheft
het LBIO van de verplichting om een deurwaarder in te schakelen bij het leggen
van beslag. Het beslag wordt gelegd doordat het LBIO per brief een kennisgeving
van de alimentatiebeslissing aan de derdebeslagene toezendt en de derdebeslagene
deze kennisgeving voor «gezien» ondertekend terugzendt.Blijft ondertekende terugzending van de kennisgeving achterwege dan zal
het LBIO gewoon vereenvoudigd alimentatiebeslag (art. 479b Rv) of gewoon derdenbeslag
(art. 475 Rv) moeten leggen. Hiervoor is de tussenkomst van een deurwaarder
vereist.Europees- en internationaalrechtelijke aspectenDe leden van de CDA-fractie wijzen er terecht op dat met uitzondering
van de bemiddeling door het LBIO en het vereenvoudigd executoriaal derdenbeslag
op grond van artikel 479g Rv, het LBIO voor de eventuele, verdere inningsactiviteiten
de hulp van een gerechtsdeurwaarder moet inroepen. De kosten van gerechtelijke
vervolging en executie komen naast de kostenopslag voor rekening van de nalatige
alimentatieplichtige. Zoals in het nader rapport (blz. 8) is aangegeven, kunnen
de activiteiten van het LBIO in het kader van de inningsprocedure niet op één
lijn gesteld worden met de maatregelen, die de deurwaarder kan treffen in
het kader van de uitvoering van een alimentatieuitspraak en die aan de orde
kunnen komen als een vereenvoudigd executoriaal derdenbeslag niet haalbaar
blijkt te zijn en het LBIO alsnog de hulp van een gerechtsdeurwaarder moet
inroepen.De leden van de CDA-fractie vroegen of zij het goed zien dat sprake is
van een normale economische (invorderings)activiteit die door de overheid
(in de gedaante van het LBIO) wordt verricht en die anders een normale economische
activiteit zou zijn die aan de gerechtsdeurwaarder voorbehouden zou zijn.Het LBIO neemt echter geen normale economische activiteit in beheer. De
wetgever heeft aan de gerechtsdeurwaarder in het belang van het goed functioneren
van de rechtsorde bijzondere privileges en een domeinmonopolie toegekend.
Het is een rechtsstatelijk belang dat vonnissen ten uitvoer worden gelegd
op een snelle en zorgvuldige en efficiënte wijze. De nakoming van een
rechterlijke uitspraak moet op een geordende manier – dat wil zeggen
zonder eigenrichting – kunnen worden afgedwongen, en daarvoor is de
gerechtsdeurwaarder in het leven geroepen. Bij al zijn ambtshandelingen oefent
de gerechtsdeurwaarder als bijzonder ambtenaar een publiekrechtelijke macht
uit; bij de meeste ligt zijn macht als het ware in het verlengde van de macht
van de rechter. De relatie die de gerechtsdeurwaarder daarbij heeft met zijn
opdrachtgever is een wezenlijk andere dan een reguliere marktbetrekking. De
uitvoering van invorderingswerkzaamheden is immers nauw verbonden met wettelijke
voorschriften in het publieke belang van een goed functionerend rechtsbestel,
en niet direct met het belang van de opdrachtgever. Bovendien dient de gerechtsdeurwaarder
ook de belangen van andere betrokken partijen in acht te nemen bij de uitvoering
van een publieke taak ten behoeve van een der partijen. In die zin laat het
bijzondere karakter van het deurwaardersambt zich niet vergelijken met een
normale economische activiteit, en kan dus ook niet gezegd worden dat het
LBIO een gewone marktactiviteit overneemt van de gerechtsdeurwaarder.
De gerechtsdeurwaarder treedt bij zijn ambtshandelingen evenals het LBIO op
als een verlengstuk van de overheid.De leden van de CDA-fractie vroegen of in geval van inning in het buitenland
op grond van het Verdrag van New York ook bemiddeling plaatsvindt. In geval
van inning in het buitenland wordt deze activiteit – op verzoek van
het LBIO – overgenomen door de centrale autoriteit in het land waar
de alimentatieplichtige verblijft. Bij internationale inning van partner-
en kinderalimentatie is geen sprake van een bemiddelingsfase. Op grond van
het Verdrag van New York kan aan de alimentatieplichtige geen kostenopslag
in rekening worden gebracht.De leden van de CDA-fractie vroegen hoe groot het totale nadeel is dat
bij het niet slagen van de – bijvoorbeeld over een jaar – genomen
invorderingsacties ten laste van het LBIO blijft.Bij internationale inning van partner- en kinderalimentatie dient onderscheid
te worden gemaakt tussen verzend- en ontvangstzaken. Bij zogeheten ontvangstzaken
(een betalingsplichtige woont dan in Nederland) komen bepaalde deurwaarderskosten
voor rekening van het LBIO als er geen geslaagde incasso heeft plaatsgevonden.
De kosten beperken zich doorgaans tot de kosten van betekening door een deurwaarder.
Bij verzendzaken (de betalingsplichtige woont in het buitenland) komen in
beginsel de kosten voor het land waar de betalingsplichtige woont. Slechts
sporadisch wordt het LBIO in die zaken aangesproken om bepaalde kosten te
voldoen.De leden van de CDA-fractie vroegen hoe de situatie zal worden na inwerkingtreding
van het op 23 november 2007 tot stand gekomen alimentatieverdrag.Het Verdrag beoogt belemmeringen en knelpunten bij de afhandeling van
verzoeken om inning op te lossen. Anders dan het Verdrag van New York bevat
het nieuwe verdrag een gedetailleerde regeling van de taken van de centrale
autoriteiten. De communicatie wordt gestandaardiseerd. Het Verdrag gaat uit
van het gebruik van moderne communicatietechnieken. Anders dan het Verdrag
van New York bevat het nieuwe verdrag een regeling voor de verkrijging van
rechtsbijstand in alimentatieprocedures in een andere verdragsstaat dan waar
de verzoeker woont. Met betrekking tot verzoeken van een alimentatiegerechtigde
die via de centrale autoriteiten worden ingediend en die betrekking hebben
op kinderalimentatie, voorziet het nieuwe verdrag in kosteloze rechtsbijstand
in procedures die in een andere verdragsstaat moeten worden gevoerd. Naar
verwachting zullen meer landen toetreden tot dit Verdrag, hetgeen de inningsmogelijkheden
vergroot.Tot dit nieuwe verdrag wil de Europese Unie zeker toetreden. Een voorstel
daartoe wordt in de loop van dit jaar verwacht. Een voorstel tot toetreding
tot het bij het Verdrag behorende protocol inzake het op alimentatieverplichtingen
toepasselijke recht is al voorbereid.De leden van de PvdA vroegen om nog eens in te gaan op de kwestie dat
voor inschakeling van het LBIO op het terrein van de partneralimentatie een
passende rechtvaardiging dient te bestaan.De door deze leden gemaakte vergelijking van de exclusieve wettelijke
taak van de gerechtsdeurwaarder met de exclusieve wettelijke taak van notarissen
om akten te verlijden is op zichzelf toepasselijk. Uit artikel 2 van de Gerechtsdeurwaarderswet
volgt immers dat de gerechtsdeurwaarder evenals de notaris een openbaar ambtenaar
is. De gerechtsdeurwaarder is volgens deze bepaling belast met de taken die
bij of krachtens de wet, al dan niet bij uitsluiting van ieder ander, aan
deurwaarders zijn opgedragen of voorbehouden. De executie van civiele vonnissen,
waaronder ook de tenuitvoerlegging van alimentatiebeschikkingen,
valt dus zonder meer te kwalificeren als een openbare taak. De vervulling
van deze openbare taak geschiedt met behulp van een bijzondere ambtelijke
bevoegdheid: die van de gerechtsdeurwaarder dan wel die van het LBIO. In antwoord
op een vraag van de leden van het CDA is opgemerkt dat het een publiek belang
is dat de tenuitvoerlegging van vonnissen op een efficiënte en effectieve
en zorgvuldige wijze en zonder eigenrichting verloopt. De formulering in artikel
2 van de Gerechtsdeurwaarderswet laat uitdrukkelijk de mogelijkheid open dat
er taken van de gerechtsdeurwaarder zijn waarmee hij belast is «al dan
niet bij uitsluiting van ieder ander». De geschetste tegenstelling tussen
het LBIO als onderdeel van de overheid en de gerechtsdeurwaarder als marktpartij
is dus noch in theorie, noch in de praktijk een zuivere. De gerechtsdeurwaarder
is bij het verrichten van zijn ambtshandelingen een verlengstuk van de overheid,
evenals het LBIO.De leden van de PvdA-fractie vroegen waarom de executie van civiele vonnissen
geen wettelijke taak is die zou moeten worden aanbesteed.Zoals in het nader rapport is aangegeven, behelst de inningsbevoegdheid
van het LBIO niet alleen de executie van alimentatiebeschikkingen.De taak van het LBIO is breder: een belangrijk onderdeel van de inningsprocedure
vormt de bemiddeling, die ertoe strekt de vrijwillige betaling van alimentatie
op gang te brengen. In 64% leidt deze bemiddeling bij de inning van
kinderalimentatie tot een positief resultaat. Lukt dit niet, dan neemt het
LBIO de invordering over. Daarbij kan het LBIO gebruik maken van de vereenvoudigde
regeling inzake executoriaal derdenbeslag op grond van artikel 479g Rv.Slaagt dit beslag niet, omdat de derdebeslagene de schriftelijke kennisgeving
van het LBIO niet voor «gezien» getekend terugstuurt, dan zal
het LBIO alsnog een gerechtsdeurwaarder moeten inschakelen voor de invordering.
Ook voor andere executiemaatregelen zal een gerechtsdeurwaarder moeten worden
ingeschakeld om de invordering van alimentatie via het LBIO te realiseren.
Overigens komen de kosten van executie voor rekening van de alimentatieplichtige,
die daarnaast ook een kostenopslag verschuldigd is (art. 1: 408 lid 3 BW).Van een monopolie is geen sprake omdat de alimentatiegerechtigde er ook
voor kan kiezen om de deurwaarder in te schakelen. De bemiddeling en de mogelijkheid
van vereenvoudigd executoriaal derdenbeslag op grond van artikel 479g Rv zijn
specifieke onderdelen van de inningsprocedure via het LBIO, waarop overigens
alleen een beroep kan worden gedaan als de alimentatieplichtige tekortschiet
in zijn betalingsverplichting. De mogelijkheid van inschakeling van het LBIO
kan worden gezien als een vangnetfunctie van de overheid teneinde de effectuering
van alimentatieplichten te bevorderen. Ook voor partneralimentatie geldt dat
het een maatschappelijk belang is dat bij rechterlijke uitspraak vastgestelde
alimentatie daadwerkelijk wordt geïnd. Ook voor de alimentatiegerechtigde
is nakoming van de alimentatieplicht van belang; diens financiële zelfstandigheid
wordt daarmee bevorderd.De bemiddeling door het LBIO is een uitvloeisel van de procedure terzake
van nakoming van alimentatieplichten door tussenkomst van het LBIO, zoals
vastgelegd in art. 1: 408 BW. Het vooruitzicht voor de alimentatieplichtige
dat er een opslag betaald moet worden als hij tekortschiet in de nakoming
van zijn alimentatieverplichtingen, zal de alimentatieplichtige aansporen
om (alsnog) te betalen.Voorafgaand aan de kennisgeving, genoemd in artikel 1: 408 lid 5 BW, wordt
de alimentatieplichtige gevraagd om de alimentatie vrijwillig te betalen.
In 64% van de verzoeken wordt de betaling op minnelijke wijze geregeld.
De financiële consequenties van de in art. 1: 408 BW voorziene procedure
met kostenopslag stimuleren derhalve tot vrijwillige betaling. Na de kennisgeving
van het voornemen om tot invordering met verhaal van kosten over
te gaan bestaat ook nog de mogelijkheid om met het LBIO een betalingsregeling
af te spreken. De kostenopslag is dan wel verschuldigd.De leden van de PvdA-fractie wezen erop dat de regering in het kader van
het wetsvoorstel tot afschaffing van het nationaliteitsvereiste voor de benoeming
tot notaris de exclusieve wettelijke taak van notarissen om akten te verlijden
uitdrukkelijk als een niet openbare taak benoemt.Ter gelegenheid van voornoemd wetsvoorstel heeft de regering opnieuw bevestigd
dat een notaris is belast met werkzaamheden ter uitvoering van openbaar gezag
(Kamerstukken II 2006/2007, 31 040, nr. 3, p.1). Tot deze werkzaamheden
behoort ook het verlijden van akten, dat volgens artikel 2 van de Wet op het
notarisambt tot de uitoefening van het notarisambt behoort. Dit staat echter
niet in de weg aan het voorstel tot afschaffing van het nationaliteitsvereiste.De inningsbevoegdheid van het LBIO terzake van kinderalimentatie is een
uitvloeisel van de afstoting van de financiële taken door de raden voor
de kinderbescherming en herformulering van de regels voor de inning van kinderalimentaties
(wet van 30 september 1993, Stb. 539). De motie Soutendijk-van Apeldoorn
c.s. (Kamerstukken II, 1990/1991, 21 818 en 21 980, nr. 8) vormde
de aanzet voor de verzelfstandiging van de financiële taken van de raden
voor de kinderbescherming.Voor deze wijziging moest het bedrag van de uitkering ten behoeve van
het kind aan de raad voor de kinderbescherming worden betaald. Aanvankelijk
kon bij niet-nakoming van de kinderalimentatieplicht de inning ter hand worden
genomen door de dependance Gouda van de raad voor de kinderbescherming s‘-Gravenhage.
Bij de Wet Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen van 23 maart 1995
(Stb. 1995, 198) is de verzelfstandiging van de dependance van de raad voor
de kinderbescherming ’s-Gravenhage gerealiseerd. Deze verzelfstandiging
paste in het regeringsbeleid om diensten die niet tot de departementale kern
behoren op grotere afstand te plaatsen door ze in een andere vorm te verzelfstandigen.
Bij de verzelfstandiging is gekozen voor een publiekrechtelijke rechtsvorm.De inningsprocedure bij het LBIO, die voor partner- en kinderalimentatie
op dezelfde wijze is vormgegeven, is zodanig ingericht dat het treffen van
executiemaatregelen als laatste optie beschikbaar is. Hiervan wordt alleen
gebruik gemaakt als de alimentatieplichtige niet bereid is op minnelijke wijze
zijn alimentatieverplichting na te komen. Dat deze mogelijkheid in de inningsprocedure
wordt geboden, is in het belang van de alimentatieplichtige die daarmee de
betaling van de kostenopslag en de kosten van executie kan voorkomen. Deze
bemiddeling geschiedt kosteloos teneinde de toegankelijkheid te bevorderen
en financiële drempels (ook voor de alimentatiegerechtigde) te voorkomen.De praktijk terzake van de inning van kinderalimentatie wijst uit dat
deze bemiddeling succesvol kan zijn omdat het vooruitzicht van een eventueel
vervolg van dwangexecutie met de kostenopslag een effectieve prikkel vormt
om alsnog de alimentatieverplichtingen te voldoen. Deze combinatie van bemiddeling
eventueel gevolgd door dwangexecutie maakt dat de inningsprocedure van het
LBIO te onderscheiden is van eventuele andere bemiddelingsactiviteiten. Anders
dan de PvdA-fractie veronderstelt, zal ook bij samenloop van inning van kinder-
en partneralimentatie een onderscheid worden gemaakt. Aan de alimentatieplichtige
zal immers inzicht moeten worden gegeven in de nakoming van deze te onderscheiden
alimentatieplichten. Zo zal inzicht worden gegeven in de terzake ingehouden
bedragen en de verschuldigde kostenopslagen, die afhankelijk zijn van de hoogte
van de verschuldigde alimentatiebedragen.Systeem van partneralimentatieDe leden van de SP-fractie merkten op dat partneralimentatie geen zuiver
juridische kwestie is maar in veel zaken ook fiscale en/of boekhoudkundige
kennis vereist. Met betrekking tot de door de leden van de SP-fractie aan
de orde gestelde deskundigheid van de rechter in alimentatiezaken, merken
wij het volgende op.Alimentatiezaken worden bij de gerechten door gespecialiseerde rechters
behandeld in de familiesectoren/-afdelingen/-kamers. Iedere rechter (alsmede
iedere gerechtssecretaris), die werkzaam is op het terrein van het personen-
en familierecht en beslissingen neemt over onderhoudsverplichtingen, volgt
een gedegen opleiding, waaronder diverse alimentatiecursussen. In het kader
van de alimentatieopleiding worden (naast de praktijkopleiding) bij het opleidingsinstituut
van de rechterlijke organisatie SSR de volgende cursussen gevolgd: alimentatierecht
en -rekenen basis (5 dagdelen), alimentatierecht enrekenen verdieping (5 dagdelen),
balanslezen (2 dagdelen) en jaarstukken en alimentatie (2 dagdelen).In deze cursussen komt zowel het alimentatierecht als het -rekenen uitvoerig
aan de orde, zodat de alimentatierechter beslagen ten ijs komt. Beslissingen
van rechters worden zo mogelijk ook meegelezen door collega’s. In het
geval van nog niet ervaren rechters gebeurt dat standaard. Alle gerechten
worden door een deskundige rechter vertegenwoordigd in de werkgroep alimentatienormen.
In deze werkgroep komen alle mogelijke ontwikkelingen op dat gebied aan de
orde, eventueel gevolgd door nieuwe richtlijnen. De leden van de werkgroep
koppelen dit alles terug naar de gerechten en brengen vervolgens ook weer
nieuwe onderwerpen in. Naast de gebruikelijke voor- en najaarsvergadering
overleggen de leden van de werkgroep via de e-mail over actuele zaken en worden
vragen uit het land, die onder andere via de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak
worden voorgelegd, beantwoord.De leden van de SP-fractie vroegen of de regering bereid is om te onderzoeken
of het Australische systeem, waarin alimentatiezaken door een speciaal team
worden behandeld en de rechter pas wordt ingeschakeld als er een juridisch
probleem is of een ander in een van de ons omringende landen gehanteerd systeem
werkbaar voor Nederland zou kunnen zijn.Het is naar de mening van de regering niet mogelijk om – zoals de
SP-fractie bepleit – alimentatierekenen en alimentatierecht uit elkaar
te halen, aangezien het alimentatierecht de basis vormt voor het alimentatierekenen.Zo vormen draagkracht en behoefte de wettelijke maatstaven voor het bepalen
van de hoogte van de op te leggen bijdrage. Voorts kunnen ook niet-financiële
factoren relevant zijn voor het al dan niet toekennen van een bijdrage in
de kosten van levensonderhoud van een ex-echtgenoot en voor de hoogte van
die bijdrage en de duur daarvan. Deze niet-financiële factoren leiden
er ook toe dat alimentatierecht en alimentatierekenen niet losgekoppeld kunnen
worden. Voorts is – zoals hiervoor uiteengezet – de gespecialiseerde
alimentatierechter voldoende toegerust om de verschillende aspecten van alimentatiezaken
in aanmerking te nemen.Een onderzoek naar het Australische systeem of een andere soortgelijke
Europese regeling is naar de mening van de regering dan ook niet aangewezen.De staatssecretaris van Justitie,N. Albayrak 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31575-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl