Informatieverstrekking aan de consument van financiële diensten; Brief minister met vergelijkende analyse van voorschriften in verschillende financiële sectoren voor informatie aan consument
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26676, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26676 nr. 1

08-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Doel en aanpakII. BevindingenInformatie over financieel toezichtInhoudelijke consistentie van informatieVerstrekkingswijze van informatieInzichtelijkheidNaleving van de eisenIII. BeleidsinitiatievenIV. ImplementatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26676Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 676Informatieverstrekking aan de consument van financiële dienstennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 juli 1999 I. Doel en aanpakBij brief van 2 april 1998 inzake enkele initiatieven om de informatieverstrekking
aan verzekeringnemers te verbeteren, is aangekondigd dat door het Ministerie
van Financiën een vergelijkende analyse zou worden uitgevoerd van de
voorschriften in de verschillende financiële sectoren rond informatieverstrekking
aan de consument. Dit past binnen de bredere context van beleid waarin de
sectoroverstijgende invalshoek centraal staat. Deze nota is daarvan het resultaat.
De nota bestaat uit twee onderdelen; te weten een analytisch deel1, voorafgegaan door deze brief waarin de bevindingen
en beleidsinitiatieven, voorzien van een tijdpad, worden weergegeven.Er zijn verschillende aanleidingen om de regelgeving ten aanzien van informatieverstrekking
aan consumenten van financiële diensten tegen het licht te houden. De
eerste is de snelle productontwikkeling op de financiële markten. Deze
roept de vraag op of de regelgeving uit het verleden ook nu nog adequaat is.
De tweede aanleiding is de toenemende vervaging van grenzen tussen financiële
sectoren. Nu er steeds minder sprake is van verschillende deelmarkten in de
financiële sector, moet worden bezien of de regelgeving – vanuit
een sectoroverstijgend perspectief – consistent is. Immers, de regelgeving
is historisch veelal sectorgewijs ontstaan. In een markt met vervagende grenzen
tussen producten en tussen aanbieders bestaat het gevaar van overlap, en van
niet-gemotiveerde verschillen.De derde aanleiding is de idee dat de eigen verantwoordelijkheid van consumenten
in een steeds dynamischer financieel speelveld zijn basis vindt in adequate
informatieverstrekking.De nota dient drie doelen. Het eerste is na te gaan of de regelgeving
de positie van de consument voldoende beschermt en de consument voldoende
in staat stelt een afweging te maken bij de aanschaf van financiële producten. Het tweede doel is de positie van aanbieders van financiële producten
waar mogelijk te verbeteren. Enerzijds door er voor te zorgen dat zij onder
gelijke voorwaarden met elkaar kunnen concurreren. Verschillen van regels
zouden alleen moeten bestaan indien deze inhoudelijk vanuit de verschillende
aard van producten zijn gemotiveerd. Anderzijds door efficiëntie na te
streven bij de naleving van regels. Consistentie van regels over sectorgrenzen
heen kan daaraan bijdragen, zeker voor aanbieders die in verschillende sectoren
actief zijn. Stroomlijning van regels schept duidelijkheid voor financiële
instellingen, voorkomt dubbel werk en kan een belangrijke impuls vormen om
administratieve lasten te verminderen.Het derde doel is het bevorderen van markttransparantie. Op financiële
markten kan de transparantie als gevolg van complexiteit van producten soms
onvoldoende zijn. Hierbij spelen elementen als inzichtelijkheid en vergelijkbaarheid.
De consument moet in staat zijn een vergelijking te maken tussen producten
die in zijn ogen verwant zijn. Ten behoeve van de eigen verantwoordelijkheid
van de consument is inzichtelijke en vergelijkbare informatie nodig. Echter,
voor de huidige regels is niet de inhoudelijke aard doch de sector-herkomst
van een product bepalend. Dit kan tot gevolg hebben dat verschillende eisen
gelden voor producten (of producenten) die in de ogen van de consument verwant
zijn. De gebrekkige vergelijkbaarheid van producten die daaruit voortvloeit
voor de consument, kan een belemmering vormen voor marktwerking.Het sectoroverstijgende perspectief dat volgt uit de laatste twee doelstellingen
is een belangrijk nieuw element. Dit past in een breder beleidskader. Het
sectoroverstijgende perspectief in de toezichtuitoefening is onderwerp van
de nota «Institutionele vormgeving van het toezicht op de financiële
marktsector», die op 2 april jongstleden aan de Tweede Kamer is gezonden.
Voor sectoroverstijgend toezicht wordt gekomen tot een Raad van Financiële
Toezichthouders. In het kader van deze Raad zullen de drie financiële
toezichthouders (De Nederlandsche Bank, de Stichting Toezicht Effectenverkeer
en de Verzekeringskamer) een gezamenlijke aanpak ontwikkelen, onder meer voor
de informatieverstrekking aan de consument. De in deze nota geformuleerde
beleidsvoornemens dienen als uitgangspunt. Daarbij zal aan de toezichthouders
in het kader van de Raad worden gevraagd om te komen tot een centraal aanspreekpunt
voor consumenten met vragen en klachten over financiële producten en
instellingen, en om stroomlijning van klachtenregelingen te bevorderen. Het
is overigens niet de bedoeling dat de Raad zelf als aanspreekpunt zal gaan
functioneren. Met de totstandkoming van de Raad is een institutioneel kader
geschapen waarin dergelijke sectoroverstijgende vraagstukken ter hand kunnen
worden genomen. Dit kader bestond tot voor kort niet.Bij de voorbereiding van de nota zijn de toezichthouders betrokken geweest.
Tevens zijn gesprekken gevoerd met individuele aanbieders van financiële
diensten, met de Consumentenbond, de Vereniging van Effectenbezitters, het
Verbond van Verzekeraars en de Nederlandse Vereniging van Banken. Doel van
deze gesprekken was om te vernemen welke onvolkomenheden marktpartijen (aanbieders
en consumenten) ervaren op het gebied van (regelgeving omtrent) informatieverstrekking.De analyse strekt zich ook uit tot producten die vallen onder de Wet op
het consumentenkrediet (Wck), namelijk consumentenkredieten. Momenteel vindt
onder leiding van het Ministerie van Economische Zaken een evaluatie plaats
van de Wck, waarin de bevindingen uit deze analyse zullen worden meegenomen. II. BevindingenDe afgelopen jaren is de aandacht voor informatieverstrekking aan de consument
in de financiële sectoren belangrijk toegenomen. Dit is ook in andere,
met name Angelsaksische landen het geval. Toenemende marktwerking brengt de
noodzaak van heldere spelregels met zich mee. Ook in Europees verband neemt
de aandacht voor informatieverstrekking, ook sectoroverstijgend, toe. Richtlijnvoorstellen
op het gebied van verkoop op afstand van financiële diensten en electronische
handel zijn hiervan een voorbeeld. Deze voorstellen zijn betrokken bij de
opstelling van de nota.In Nederland zijn de afgelopen jaren reeds goede ontwikkelingen te zien
geweest. Verschillende onderzoeken zijn verricht waaruit bleek dat verbeteringen
mogelijk en nodig waren. Als gevolg hiervan heeft met name in 1998 en 1999
aanscherping plaatsgevonden in de diverse sectoren, via zowel regelgeving
als zelfregulering. Voorbeelden zijn de Regeling informatieverstrekking voor
verzekeringnemers 1998, de aanpassing van de Wet toezicht kredietwezen 1992
in verband met valutering, de Nadere regeling toezicht effectenverkeer 1999,
de Richtlijn voor reclames beleggingsinstellingen, de beleidsregels van de
Verzekeringskamer en de Code Rendement en Risico van het Verbond van Verzekeraars.In het verlengde van deze ontwikkelingen wordt de bevordering van transparantie
en gelijke concurrentieverhoudingen met deze nota verder versterkt vanuit
een geïntegreerd sectoroverstijgend kader. Hiermee wordt recht gedaan
aan de belangen van consumenten en van aanbieders. Hiaten en overlap in de
regels en onzekerheid ten aanzien van de toepasselijkheid van regels wordt
tegengegaan. Tevens draagt dit bij tot vermindering van regeldruk.Algemene bevinding uit de analyse is dat vanuit sectoroverstijgend perspectief
verdere verbeteringen mogelijk en nodig zijn. Deze concentreren zich rond
de volgende kernbegrippen: informatie over toezicht, inhoudelijke consistentie
van informatie, verstrekkingswijze van informatie, inzichtelijkheid en naleving
van de regels. Informatie over financieel toezichtAfwezig in bijna alle sectoren is de verplichting om de consument expliciet
duidelijk te maken bij welke toezichthouder een productaanbieder onder financieel
toezicht staat. Alleen voor effecteninstellingen bestaat deze verplichting
sinds kort (toezicht STE). Beleggingsinstellingen moeten vermelden wanneer
zij een vergunning op grond van de Wet toezicht beleggingsinstellingen bezitten. Inhoudelijke consistentie van informatieDe voorschriften voor informatieverstrekking ten aanzien van vergelijkbare
onderwerpen geven tussen sectoren soms verschillen te zien die niet zijn terug
te voeren op karakteristieken van het product. Het betreft hier met name informatie
over:– kosten, rendement, risico en de relatie daartussen bij producten
met een beleggingscomponent;– waarde-ontwikkeling van een product gedurende de looptijd;– klachtenregelingen en garantieregelingen. Verstrekkingswijze van informatieInformatie behoeft thans niet in alle sectoren op vergelijkbare wijze
(actief/passief) aan de consument te worden verstrekt. In de waarneming van
de consument kunnen daardoor (niet inhoudelijk gemotiveerde) verschillen tussen
producten ontstaan. InzichtelijkheidDe informatie-eisen zijn met name gericht op de inhoud van de informatie
die de consument moet (kunnen) krijgen. De overzichtelijkheid en daarmee de
inzichtelijkheid van de informatie verdient meer aandacht. Naleving van de eisenInformatieverplichtingen zijn in de verschillende sectoren verschillend
vastgelegd. Voorkomende vormen zijn zelfregulering, regelgeving in combinatie
met zelfregulering op onderdelen, of volledige regelgeving. Op zich zijn dergelijke
verschillen geen probleem. Wel is het zaak om ervoor te zorgen dat de naleving
van de diverse soorten verplichtingen in alle sectoren materieel gelijk is. III. BeleidsinitiatievenBelangrijke tendensen in de financiële sector zijn productvervlechting
en vervaging van sectorale grenzen. Als gevolg hiervan kunnen voor consumenten
de keuzemogelijkheden toenemen. Zo kan een consument die voor de langere termijn
een bedrag opzij wil zetten, kiezen tussen een bancair product, een verzekeringsproduct,
en een beleggingsproduct. De consument moet dan wel de mogelijkheid hebben
om zulke producten – uit verschillende sectoren – met de beschikbare
informatie goed te vergelijken. Van belang daarbij zijn niet alleen de relevante
kenmerken van het product, maar ook die van de aanbieder. Waar adequate informatie
beschikbaar is, heeft de consument vervolgens een eigen verantwoordelijkheid
in het gebruik daarvan.De informatie voor de consument moet inzicht bieden in de wezenlijke kenmerken
van een product, en de consument de mogelijkheid bieden om te vergelijken
met alternatieven. Dit impliceert dat naast consistentie voor soortgelijke
producten of aspecten daarvan, ook relevant is het voorkomen van onnodige
verzwaring van informatie-eisen voor aanbieders en van overkill aan informatie
voor de consument. Op grond van deze uitgangspunten en de analyse worden de
volgende beleidsinitiatieven voorgesteld. Daarbij zijn de ontwikkelingen in
Europees kader zorgvuldig in het oog gehouden.1. Informatie over bij welke toezichthouder een instelling onder
financieel toezicht staat, zal in alle sectoren verplicht worden gesteld.
Daarnaast bestaat het voornemen ook reclamevoorschriften in te voeren voor
aanbieders die niet onder financieel toezicht staan, maar wel producten aanbieden
die verwant zijn aan «gewone» financiële producten (met name
in de beleggingssfeer). Het doel is dat de consument weet of en zo ja bij
wie de aanbieder onder toezicht staat, en mede daardoor beter in staat is
risico's te beoordelen. Voor een consument is het van belang te weten of en bij wie een instelling
onder toezicht staat. Immers, toezichthouders zien toe op de in de toezichtwetten
geïncorporeerde eisen op het vlak van financiële soliditeit, integriteit
en informatieverstrekking. Ook is het van belang om te weten welke eisen daarbij
van toepassing zijn. Met name door de opkomst van nieuwe media
als Internet neemt het belang hiervan toe. Bij de productinformatie en de
eventuele reclame moet daarom in alle sectoren de toezichthouder worden vermeld,
analoog aan hetgeen voor effecteninstellingen door de STE reeds verplicht
is gesteld. Als het gaat om een aanbieder die niet onder toezicht staat is het evenzeer
van belang dat de consument daarover wordt geïnformeerd. Het voornemen
is om in beginsel ook voor deze categorie producten reclamevoorschriften in
te voeren die tot doel hebben de informatiepositie van de consument te verbeteren.
Hierbij zal nog nader moeten worden bezien op welke wijze een goede afbakening
kan worden bereikt van de in dit kader relevante producten, wat een geschikt
wettelijk kader zou zijn en hoe/door wie effectieve controle kan worden uitgeoefend
op de naleving.2. Om vergelijkbaarheid van producten met een beleggingscomponent
te bevorderen, zullen gelijksoortige voorschriften gaan gelden omtrent de
weer te geven rendementen (voorgeschreven referentieperiode) en voorbeeldkapitalen.
Voorts zal met behulp van onderbouwde risico-indicaties op vergelijkbare wijze
moeten worden gewaarschuwd voor risico's die samenhangen met beleggen. Randvoorwaarde voor de consument is een goede vergelijkbaarheid van
producten tussen sectoren. Daartoe dient zoals reeds in de verzekeringssector
gebeurt, ook voor beleggingsfondsen en beleggingshypotheken op een vergelijkbare
wijze gewerkt te worden met voorschriften omtrent de weer te geven rendementen
(voorgeschreven referentieperiode) en voorbeeldkapitalen. Tevens dient op
vergelijkbare wijze te worden gewaarschuwd voor risico's die samenhangen met
beleggen. Hierbij kan mede gebruik worden gemaakt van de bestaande reclamevoorschriften
in de effecten-/beleggingssector. Consistentie van benadering van de producten
uit de verschillende sectoren is een belangrijk toetspunt. Voor beleggingsinstellingen
ligt het in de rede om daarnaast ruimte te laten voor voorbeeldrendementen
met een kortere, uniforme referentieperiode.3. Om de consument in staat te stellen afwegingen voor zijn financiële
planning te maken, zullen voor alle complexe producten (beleggingsfondsen,
levensverzekeringen met een beleggingscomponent en spaar- en beleggingshypotheken)
geharmoniseerde verplichtingen gaan gelden om gedurende de looptijd actief
informatie te verstrekken over de waardeontwikkeling van het product. Informatie met betrekking tot waardeontwikkeling is gedurende de looptijd
met name van belang bij beleggingsfondsen, levensverzekeringen met een beleggingscomponent
en spaar- en beleggingshypotheken. Dergelijke informatie kan voor een consument
van belang zijn voor financiële planning, en om gebruik te kunnen maken
van mogelijkheden tot wijziging. De soort informatie alsmede de frequentie
kan, gegeven de aard van de producten en de mogelijkheden van de consument
om wijzigingen door te voeren, daarbij verschillen. In ieder geval zou minstens
jaarlijks verplicht een overzicht aan de consument moeten worden verstrekt
over de waarde-ontwikkeling van het afgelopen jaar, de mutaties en de kosten,
voorzover deze separaat worden doorbelast aan de consument en niet reeds in
de vooraf overeengekomen prijs van het product zijn begrepen.4. Om de inzichtelijkheid van informatie te vergroten, zal voor complexe
producten een zogeheten kernpuntendocument moeten worden verstrekt. In dat
document zal een beperkt aantal gegevens komen te staan, waarmee de belangrijkste
kenmerken van het product worden gekarakteriseerd (bijvoorbeeld
het soort product, fiscale behandeling van de inleg/premie en van de uitkering,
kosten). Bij invoering van een kernpuntendocument kan bepaalde overige informatie
voorts op aanvraag aan de consument worden verstrekt. Bij complexe financiële producten speelt voor de consument het
probleem om op relatief eenvoudige wijze inzicht te krijgen in het product
en tevens de wezenlijke kenmerken ervan, zoals bijvoorbeeld de fiscale behandeling,
te vergelijken met andere soortgelijke producten. Om deze inzichtelijkheid
en vergelijkbaarheid te bevorderen, moet sectoroverstijgend een kernpuntendocument
verplicht worden gesteld. Een dergelijk document wordt in het Verenigd Koninkrijk
reeds toegepast voor alle zogenoemde «investment products». De
productleeswijzer in de verzekeringssector die op dit moment wordt ingevoerd,
is een belangrijke stap voorwaarts.5. Bij informatieverplichtingen omtrent soortgelijke productkarakteristieken
zullen geharmoniseerde voorschriften gaan gelden of informatie actief of passief
moet worden verstrekt. Een belangrijk verschil in regelgeving over informatieverstrekking betreft
het verschil tussen een actieve en passieve plicht tot informatieverstrekking.
Sectoroverstijgend moeten voor het sluiten van de overeenkomst in ieder geval
actief aan de consument de wezenlijke productkenmerken worden verstrekt. In
het kader van de introductie van een kernpuntendocument zal dit worden uitgewerkt.
Ten aanzien van de passief beschikbare informatie wordt uitgegaan van de eigen
verantwoordelijkheid van de consument in het verzamelen en lezen van informatie.6. Ten aanzien van de op een product of instelling van toepassing
zijnde klachten- of garantieregelingen zal bij afname van het product actief
informatie moeten worden verstrekt. Het gaat daarbij zowel over het bestaan
als over de voor de consument relevante inhoud van de regelingen. Voor een consument is belangrijk dat deze kennis heeft van de bestaande
klachtenregeling en de relevante aspecten van een garantieregeling voor een
product. Wanneer er klachten- of garantieregelingen bestaan moet deze informatie
verplicht worden verstrekt op het moment dat een product wordt afgenomen.7. Risico's van beleggen in producten met een leencomponent zullen
duidelijk moeten worden aangegeven. Voor producten als aandelenlease gelden geen informatie-eisen ten aanzien
van het leningendeel en het daarmee samenhangende risico. Voor alle beleggingsproducten
met een leenaspect zal het informeren van de consument over de aan de lening
verbonden risico's verplicht worden gesteld.8. Er zal ook aandacht worden besteed aan de naleving van regels.
Verschillen van benadering zijn op zichzelf geen probleem (sterker: deze kunnen
de effectiviteit toegespitst op specifieke omstandigheden bevorderen), maar
van belang is wel dat het toezicht op de naleving in de verschillende sectoren
materieel dezelfde uitwerking heeft. Daar waar vanuit een sectoroverstijgend perspectief regels in de diverse
sectoren gelijk komen te luiden, is het wenselijk dat uit een oogpunt van
een gelijk speelveld ook het toezicht en het opleggen van sancties
bij overtreding effectief kunnen plaatsvinden. Een gelijksoortige sanctionering
door de toezichthouders kan direct voortvloeien uit bijvoorbeeld regelgeving,
dan wel via duidelijke kaderstelling in regelgeving waarbij de invulling via
zelfregulering verzorgd is. Duidelijke kaderstelling moet dan bereiken dat
het niet nakomen van regels als gesteld in de zelfregulering in principe ook
een overtreding van de norm als neergelegd in de regelgeving betekent. IV. ImplementatieBovenstaande beleidsinitiatieven zullen worden geïmplementeerd via
zelfregulering, in regelgeving of in nadere regels van de toezichthouder.
Gezien het sectoroverstijgend karakter zullen de financiële toezichthouders,
in het kader van de Raad, daarbij worden betrokken en ook voorstellen doen
voor de praktische implementatie. Uiteraard zal bij de bepaling van de data
van inwerkingtreding van de wijzigingen ook rekening worden gehouden met de
inspanningen die de betrokken instellingen moeten verrichten op administratief
vlak. Ten einde een gelijk speelveld tussen aanbieders te bevorderen, zullen
vergelijkbare regels in de diverse sectoren zo veel mogelijk gelijktijdig
in werking treden.De implementatie valt in twee stadia uiteen. Waar implementatie op korte
termijn mogelijk en verantwoord is, zal dit geschieden. Het betreft hier informatie
over de toezichthouder, actieve informatie over waarde-ontwikkeling gedurende
de looptijd van het product, informatie over de klachten- en garantieregelingen,
en over de risico's van beleggen met geleend geld. In de tweede helft van
1999 zullen deze verplichtingen vorm krijgen via de nadere regels van de toezichthouders
in de effectensector, de Regeling informatieverstrekking aan verzekeringnemers
en via de op te stellen algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
85a van de Wet toezicht kredietwezen 1992. De overige beleidsinitiatieven vereisen nader overleg met toezichthouders
en brancheorganisaties, met betrekking tot zowel inhoud als naleving (regelgeving/zelfregulering).
Tevens kan een gerichte betrokkenheid van consumenten(organisaties) van belang
zijn, bijvoorbeeld als het gaat om de inzichtelijkheid van te verstrekken
informatie. De toezichthouders hebben bij dit alles – in het kader van
de Raad – een coördinerende rol, vanwege het noodzakelijke sectoroverstijgende
perspectief bij de implementatie, en meer algemeen vanwege de relatie met
hun toezichtspraktijk. Daarbij vragen de volgende aspecten om bijzondere aandacht.Voorwaarde om te komen tot zinvolle en effectieve reclameregels voor niet
onder toezicht staande aanbieders is dat een goede afbakening kan worden bereikt
van de in dit kader relevante producten. Daarbij moet tevens een geschikt
wettelijk kader worden gevonden voor deze nieuwe regulering, met inbegrip
van effectieve controlemogelijkheden. Gezien het sterk uiteenlopende karakter
van de betrokken aanbieders en producten is deze afbakening gecompliceerd.
Bij het overleg over de uitwerking van deze punten is ook de ECD betrokken,
gelet op diens ervaring rond de bedoelde categorie aanbiedingen.In verband met de onder 2. genoemde aanpassing inzake indicatie van het
risico zal worden onderzocht of en hoe de in de verzekeringssector reeds gehanteerde
methode van risico-indicatie verder kan worden verbeterd. De nu gehanteerde
methode behelst een weergave van voorbeeldberekeningen, waarbij het historische
rendement wordt verlaagd met standaard-afslagpercentages. Door deze methode
komt het verschil in risico tussen financiële producten soms onvoldoende
tot zijn recht. Daarom moet worden gezocht naar een methode om eenvoudige
(maar goed onderbouwde) afslagpercentages te berekenen, zodat
ook risicoverschillen tussen producten voor de consument duidelijk worden.
Dit onderzoek zal in de tweede helft van 1999 worden afgerond.Bij de implementatie van de diverse beleidsinitiatieven is voorts van
belang de voorgenomen evaluatie van de Code rendement en risico en de Regeling
informatieverstrekking aan verzekeringnemers 1998. Deze is voorzien voor het
begin van het volgende jaar. Het ligt in de rede om de uitkomsten van die
evaluatie te betrekken bij het uitwerken van de beleidsinitiatieven. In aansluiting
op de evaluatie kunnen in 2000 de voorgenomen wijzigingen, alsmede eventuele
aanpassingen voortvloeiende uit de evaluatie, in de betrokken regelgeving
of zelfregulering worden doorgevoerd.Bij de implementatie van de beleidsinitiatieven zal ook rekening worden
gehouden met de onderhanden zijnde evaluatie van de Wet toezicht beleggingsinstellingen.Na implementatie van de beleidsinitiatieven zal nader onderzoek worden
verricht naar de wenselijkheid en mogelijkheden van een uniform regelgevend
kader voor de eisen voor informatieverschaffing voor alle financiële
producten. Een dergelijk kader kan relevant zijn nu de sectorale scheidslijnen
tussen producten en tussen aanbieders vervagen. Hierdoor neemt het belang
toe van een ten principale integrale benadering, in zowel beleid als regels
en uitvoering. Gezien de ingrijpendheid van de overgang naar één
uniform regelgevend kader zullen in eerste instantie de bestaande sectorale
regels waar zinvol op een geharmoniseerd niveau gebracht worden. Aan de financiële
toezichthouders zal worden gevraagd om in het kader van de Raad dit bij uitstek
sectoroverstijgende thema ter hand te nemen.Vervolgens kan nader onderzoek
naar de mogelijkheden van een uniform regelgevend kader verricht worden.De aanpassingen betekenen wijziging van de informatieverplichtingen voor
aanbieders, en brengen op zichzelf administratieve lasten met zich. Daarbij
kunnen de aanbieders, zeker daar waar zij producten uit verschillende sectoren
aanbieden, echter ook administratieve voordelen behalen vanwege de stroomlijning
van eisen. Bovendien kan een duidelijker scheiding tussen actief en passief
te verstrekken informatie leiden tot vermindering van administratieve lasten
voor aanbieders. Met het hier geschetste beleid zullen concurrentiedistorsies
tussen financiële diensten en tussen hun aanbieders worden weggenomen.
Verder zal de positie van de consument op de steeds complexer wordende financiële
markten worden versterkt. Vergroting van de transparantie zal de consumenten
beter in staat stellen om financiële producten te beoordelen en met elkaar
te vergelijken. Ook zullen intermediairs en consumentenorganisaties beter
zijn toegerust om de consument hierbij ter zijde te staan.In de eerste helft van 2000 zal de Kamer worden geïnformeerd over
de voortgang met betrekking tot de implementatie van de beleidsinitiatieven. De Minister van Financiën,G. Zalm XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26676-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl