Wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht, alsmede intrekking van de Wet op de filmvertoningen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26841, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-03-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26841 nr. 4

22-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding2. Verhouding zelfregulering en wetgeving3. Het mediawettelijk kader4. BedrijfseffectenARTIKELSGEWIJSARTIKEL IArtikel 53MediawetARTIKEL IIArtikel 240aARTIKEL IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26841Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 841Wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht, alsmede
intrekking van de Wet op de filmvertoningennr. 4VERSLAGVastgesteld 22 februari 2000De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt
onderstaand verslag uit over haar bevindingen. Met een tijdige en afdoende
beantwoording van de daarin geformuleerde vragen en opmerkingen acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel tot wijziging van de Mediawet en het Wetboek van Strafrecht
en tot intrekking van de Wet op de filmvertoningen. Het beoogde doel om jeugdigen
via effectieve instrumenten te beschermen tegen schadelijke invloeden waarmee
zij via audiovisuele media geconfronteerd kunnen worden, spreekt hen aan.
Naar de mening van deze leden kan hiermee tegemoet worden gekomen aan de groeiende
groep van ouders van (zeer jonge) kinderen die hun kroost wenst te vrijwaren
van programma's waarin bijvoorbeeld sex en (ernstig) geweld aan bod komen.
Gevoegd bij het feit dat onderzoek uitwijst dat er wel degelijk een verband
is aangetoond tussen het zien van geweldsbeelden en het gebruik van geweld
en dat deze geweldsbeelden onder bepaalde voorwaarden een versterkende factor
kunnen zijn in het ontstaan van geweld, rechtvaardigt een samenhangende aanpak
ten aanzien van alle relevante audiovisuele media.Met de inzet die het kabinet kiest, namelijk die van zelfregulering waarbij
de betreffende brancheorganisaties een bindende regeling treffen over zaken
als – uniforme – leeftijdsclassificatie, de handhaving en controle
van regels, sancties en de inrichting van een klachtenmeldpunt, zijn de leden
van de PvdA-fractie het in grote lijnen eens. Toch hebben zij nog wel enige
vragen omtrent het voorliggende wetsvoorstel.Allereerst betreft dit de reikwijdte van het wetsvoorstel. Het kabinet
geeft aan dat het nieuwe stelsel zich in eerste instantie nog niet zal uitstrekken
tot nieuwe media als het Internet, met onder andere als argument dat vooralsnog het accent bij diensten op het Internet niet ligt bij het
doorgeven van film, video en t.v.. Vaststaat echter dat de ontwikkelingen
in deze sector razend snel gaan en dat zich in dit verband in toenemende mate
een «grijs gebied» kan gaan voordoen dat zich aan deze zelfregulering
onttrekt, maar waar desondanks schadelijke beelden voor jeugdigen getoond
kunnen worden. Kan het kabinet hier een reactie op geven? Op welke termijn
zullen nieuwe media als Internet wel onder het nieuwe stelsel geschaard kunnen
worden? Is er bijvoorbeeld reeds overleg (geweest) met internet-providers
en zo ja, welke conclusies kunnen hieruit worden getrokken?De leden van de PvdA-fractie kunnen instemmen met een evaluatie van het
stelsel die is voorzien nadat twee jaar ervaring met het stelsel van zelfregulering
is opgedaan Kan een toelichting worden gegeven langs welke criteria deze evaluatie
zal plaatsvinden?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorstel tot wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht,
alsmede intrekking van de Wet op de filmvertoningen. Zij zijn met de regering
van mening dat het gekozen uitgangspunt van zelfregulering met een strafrechtelijk
toezicht, daar waar het zelfregulerend vermogen zijn grenzen bereikt, het
juiste is. Deze leden ondersteunen de door de regering gekozen invulling waarbij
de verantwoordelijkheid voor de producten in eerste instantie bij de aanbieders
zelf wordt gelegd.De leden van de VVD-fractie zouden graag een nadere uiteenzetting over
het classificatie- en productvoorlichtingssysteem ontvangen. Hierbij gaat
het om twee vragen. In de eerste plaats: hoe kan een ouder weten of een TV-programma,
film, video of computerspelletje geschikt is voor een bepaalde leeftijdscategorie
(bijvoorbeeld via een aanduiding op de verpakking of op een andere wijze)?Ten tweede: hoe wordt de invoering van het nieuwe classificatiesysteem
naar de consumenten gecommuniceerd?In de Memorie van Toelichting wordt aangegeven dat Internet (nog) niet
valt onder het nieuwe stelsel. De regering motiveert dit door aan te geven
dat via Internet nog betrekkelijk weinig audiovisuele producten worden aangeboden
en dat dit naar verwachting voorlopig niet verandert. Waarop baseert de regering
de verwachting dat Internet voorlopig weinig voor audiovisuele diensten gebruikt
zal worden? De technische ontwikkelingen gaan immers zeer snel.Waarop is de verwachting van de regering gebaseerd dat dezelfde distributeurs
als die nu bij het NICAM betrokken zijn een centrale rol gaan spelen bij de
distributie van audiovisuele producten via Internet? Een Internetprovider
kan zich buiten Nederland of de EU vestigen. In dit verband vragen de leden
van de VVD-fractie hoe het staat met de afspraken ter zake in internationaal
verband.De leden van de CDA-fractie hebben kennis genomen van het voorstel om
over te gaan tot wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht,
alsmede tot intrekking van de Wet op de filmvertoningen. De regering geeft
aan dat het doel van het wetsvoorstel is, bij te dragen aan een betere bescherming
van jeugdigen tegen voor hen schadelijk audiovisueel beeldmateriaal. Deze
leden staan achter deze doelstelling, daar zij het belangrijk vinden dat er
een betere bescherming op dit gebied komt. Echter, bij de manier waarop de
regering tot deze doelstelling denkt te komen – zelfregulering –,
hebben zij een aantal vragen die hieronder zijn opgenomen.De leden van de CDA-fractie vragen de regering waarom gekozen is voor
een nieuw instituut als het NICAM, in plaats van uitbreiding en/of reorganisatie
van de Nederlandse Filmkeuring. Deze leden vragen voorts wie de evaluatie
zal verrichten en waarop de evaluatie is gericht. Ook willen zij weten
of er een vangnet is als uit de evaluatie blijkt dat de zelfregulering en
het NICAM niet naar behoren functioneren.De regering geeft aan dat er een gebrek aan afstemming en consistentie
in de wet- en regelgeving is, dat er sprake is van een gebrekkige handhaafbaarheid
en handhaving van de regels, en dat er een tekort is aan voldoende deskundigheid
bij de beoordeling van schadelijkheid. Denkt de regering dat door dit wetsvoorstel,
waarin zelfregulering centraal staat, deze problemen worden opgelost? Deze
leden zijn op zich voor zelfregulering, maar vinden daarnaast dat ook de overheid
een duidelijke taak heeft in de bescherming van jeugdigen. Een wettelijk kader,
duidelijke sancties en/of vangnet achten zij gewenst.In 1995 verscheen de film «Faces of Death». De Nederlandse
Video Detaillisten Organisatie raadde haar leden aan de video niet in de schappen
te zetten. Driekwart van de leden negeerde deze oproep echter. De video bevatte
o.a. een executie met de elektrische stoel, paarden die een man vierendelen
en een varken dat onverdoofd wordt gekeeld. In het wetsvoorstel wordt aangegeven
dat de jeugdigen beter beschermd moeten worden tegen schadelijk beeldmateriaal.
In hoeverre kunnen jeugdigen «beter» beschermd worden, als de
regering in het wetsvoorstel geen regeling daarvoor treft? Misschien is het
gevolg van zelfregulering wel dat jeugdigen minder beschermd worden dan nu.
Hoe denkt de regering zelf het een en ander toch te kunnen regelen?De leden van de CDA-fractie vinden het jammer dat er in het wetsvoorstel
niet wordt gesproken over preventie en voorlichting, terwijl preventie en
voorlichting volgens hen belangrijke onderdelen zijn van maatregelen in het
kader van bescherming van jeugdigen tegen schadelijk audiovisueel beeldmateriaal.Het is de bedoeling dat in alle sectoren van de audiovisuele media dezelfde
normen worden gehanteerd, zo constateren zij. Aan de andere kant is het nog
onduidelijk hoe Internet in het geheel past. Hoe ziet de regering dezelfde
normen voor de gehele branche vorm krijgen als er nog zoveel onduidelijkheid
bestaat?Via Internet kunnen veel schadelijke beelden voor jeugdigen op het scherm
komen. Misschien is dit volgens deze leden wel het medium met de meest schadelijke
beelden (bijv. porno en extreem geweld). Toch is er juist op dit gebied veel
onduidelijkheid en is er weinig geregeld. Graag zouden de leden van de CDA-fractie
meer initiatieven op dit gebied zien, en vragen welke stappen de regering
ter zake zal nemen.RTL4 en RTL5 zijn formeel Luxemburgse zenders en vallen daarmee niet onder
de Mediawet. Zij zenden soms vanaf half negen gewelddadige films uit. Hierover
stellen deze leden de volgende vragen. Wat is het oordeel van de regering
hierover, en biedt de nieuwe wet voldoende waarborgen om deze praktijken uit
te sluiten? Wat wordt de bevoegdheid van het NICAM ten aanzien van andere
buitenlandse zenders? Hoe ziet de regering de rol van de kabelbranche? Wordt
deze branche een rol toebedacht binnen het NICAM?Binnen het NICAM functioneren een onafhankelijke klachtencommissie en
een onafhankelijke commissie van broep. Is ook in overweging genomen om deze
twee organen niet alleen onafhankelijk binnen het NICAM, aar ook onafhankelijk
en volledig zelfstandig te laten functioneren? Kan de regering uiteenzetten
wat de bevoegdheden van de klachtencommissie en de commissie van beroep worden,
en kunnen zij op eigen initiatief stappen ondernemen?De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling van het
wetsvoorstel kennis genomen. In de stormachtige media-ontwikkelingen is het
belang van een techniekonafhankelijke regeling rond voor jeugdigen schadelijk
beeldmateriaal urgent. Zij hebben daarbij nog wel een aantal opmerkingen en
vragen. Deze leden vinden het onterecht dat de Internetontwikkelingen vooralsnog
niet volwaardig bij het NICAM betrokken worden. De snelheid van de Internetontwikkelingen,
ook waar het gaat om de verspreidingsmogelijkheden van hoogwaardig audiovisueel
materiaal, is zo groot dat de tekst op blz. 3 over Internet feitelijk al weer
achterhaald is. Is de regering bereid om te zorgen dat het Internet-gebeuren
voluit van meet af aan betrokken wordt en ook Internetproviders vertegenwoordigd
worden in het NICAM? Daarbij aansluitend zouden de leden van de fractie van
GroenLinks graag zien dat plenaire afhandeling van het wetsvoorstel pas dan
plaatsvindt als de Commissie «grondrechten in het digitale tijdperk»
gerapporteerd heeft. Dat zal zij doen voor 1 mei 2000. Dus op zich hoeft dat
nauwelijks vertraging te betekenen. Bij eerdere behandeling doorkruist dit
wetsvoorstel anders de meer principiële advisering waar de regering juist
behoefte aan heeft voor de meer praktische toepassingen. Hoe denkt de regering
hierover?De leden van de fractie van GroenLinks zouden van de regering graag een
nadere toelichting zien op de constatering dat er een gegroeide consensus
is in de wetenschap dat geweld in de media schadelijk kan zijn voor jeugdigen.
Kan die consensus kort omschreven worden, en kan ook worden aangegeven wie
de voornaamste wetenschappelijke autoriteiten zijn waarop deze consensus berust?De leden van de SP-fractie hebben met teleurstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel dat moet bijdragen aan een betere bescherming van jeugdigen
tegen voor hen schadelijk audiovisueel materiaal. Deze leden zijn van mening
dat uitgangspunt moet zijn de optimale behartiging van de belangen van het
kind. Zij twijfelen eraan of de belangen van het kind in goede handen zijn
bij de branche zelf.Zij wijzen op het ook door Nederland geratificeerde Verdrag inzake de
Rechten van het Kind, artikel 3, eerste lid, waar staat dat bij alle maatregelen
betreffende kinderen, de belangen van kinderen een eerste overweging vormen.
Zij vragen de regering in hoeverre dit artikel en artikel 2 een inspanningsverplichting
inhouden voor de overheid.De leden van de SP-fractie constateren een consensus in de wetenschap
dat agressie op film of televisie agressie bij kinderen verhoogt. Gaat het
hierbij ook niet juist om de combinatie van individualisering in de samenleving,
waardoor jongeren steeds meer aan hun lot worden overgelaten, en de toename
van geweld in de audiovisuele media? De regering stelt vast dat er een tekort
aan voldoende deskundigheid bij de beoordeling van schadelijkheid is. Wordt
met dit wetsvoorstel wél een voldoende deskundigheid bereikt? Waaruit
blijkt dat? Tot nu toe wordt over elk product dat de branche heeft gekeurd,
gesproken over geschiktheid, niet over schadelijkheid. Moet deze deskundigheid
zich nog ontwikkelen binnen de branche?De leden van de SP-fractie zijn het eens met de regering dat er het nodige
verbeterd dient te worden op het gebied van de bescherming van jeugdigen tegen
schadelijk beeldmateriaal, maar zijn het niet eens met de gekozen weg. De
regering kiest voor een totale aanpak, maar dan die van zelfregulering. Hoe
denkt de regering over het risico dat commerciële belangen het zullen
winnen van die van het kind? Deze leden denken dat de zorg voor jeugdigen,
zeker in de preventieve sfeer, door de gekozen weg in het gedrang komt. Zij
menen dat de bescherming van jongeren niet in handen gegeven moet worden van
de commercie. Zij vinden dat de overheid hier in elk geval medeverantwoordelijkheid
moet blijven houden en nemen door onafhankelijk toezicht te organiseren. Deze
leden zien hier ook een belangrijke rol voor de Nederlandse Filmkeuring weggelegd.De leden van de SGP-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis genomen
van voorliggend wetsvoorstel. Enerzijds vinden deze leden het een
goede zaak dat de regering streeft naar een betere bescherming van jeugdigen
tegen voor hen schadelijk audiovisueel beeldmateriaal. Reeds jarenlang pleitten
deze leden voor een heldere normering in de media voor geweld, godslastering,
seks en racisme. Zeker nu er zowel in de samenleving als in de wetenschap
steeds meer consensus bestaat over het gegeven dat schadelijk audiovisueel
beeldmateriaal de ontwikkeling van jongeren negatief beïnvloedt, is het
stuitend dat sommige producenten het nog altijd nodig vinden producten van
laag allooi te leveren. Zij betreuren het dan ook dat de regering in voorliggend
wetsvoorstel kiest voor het instrument van zelfregulering in plaats van zelf
duidelijke en heldere kaders te scheppen.Deze leden vragen zich af in hoeverre in voorliggend wetsvoorstel wordt
rekening gehouden met de snelle ontwikkelingen binnen de mediawereld. Zij
denken daarbij onder meer aan de expansie van het Internet. In hoeverre wordt
in voorliggend wetsvoorstel op toekomstige ontwikkelingen geanticipeerd?De leden van de SGP-fractie betreuren het in de gegeven omstandigheden
dat de Nederlandse Filmkeuring zal worden afgeschaft. Deze leden menen dat,
gezien de doelstelling van voorliggend wetsontwerp, de taak van deze onafhankelijke
instelling eerder zou moeten worden uitgebreid. Zij vragen de regering de
verschillen tussen de functies van het NICAM en de Nederlandse Filmkeuring
nader aan te geven en uit te werken. In hoeverre en op welke wijze kan de
objectiviteit en onafhankelijkheid worden gewaarborgd van een instituut als
de NICAM, waarin de distributeurs van audiovisuele diensten zitting hebben?In artikel 3, eerste en tweede lid, van het Verdrag inzake de rechten
van het kind wordt gesteld dat «Bij alle maatregelen betreffende kinderen
(...), vormen de belangen van het kind de eerste overweging. De Staten die
partij zijn, verbinden zich ertoe het kind te verzekeren van de bescherming
en de zorg (...) en nemen hiertoe alle wettelijke en bestuurlijke maatregelen».
De leden van de SGP-fractie menen dat deze passage een inspanningsverplichting
inhouden voor de overheid. Zij vragen of de regering kan beargumenteren of
en in hoeverre zij van mening is dat door middel van het in voorliggend wetsvoorstel
gekozen systeem van zelfregulering deze inspanningsverplichting afdoende wordt
waargemaakt.De leden van de SGP-fractie menen dat het, gelet op de doelstelling van
het voorliggende wetsvoorstel, in de rede zou liggen om ook computerspelletjes
onder de reikwijdte van voorliggend wetsvoorstel op te nemen. In diverse wetenschappelijke
onderzoeken wordt immers gesignaleerd dat bepaalde spelletjes de agressiviteit
van kinderen opwekken. Deze leden vragen om welke reden de regering daarvan
heeft afgezien. Is de regering bereid, en zo ja op welke wijze, regels te
stellen teneinde de schadelijke invloed van bepaalde computerspelletjes tegen
te gaan?Volgens de leden van de SGP-fractie had het, gezien de doelstelling van
het voorliggende wetsvoorstel, eveneens in de rede gelegen om een wettelijk
kader te creëren voor de implementatie van de zogenoemde geweldchip voor
de televisie of filtertechnieken voor internet. Deze leden vragen naar de
huidige stand van zaken op dit punt. In hoeverre acht de regering het mogelijk
en wenselijk dat genoemde toepassingen op korte termijn wordt ingevoerd?De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel.Zij geven aan in te stemmen met het doel van het wetsvoorstel, te weten
een betere bescherming van jeugdigen tegen schadelijk audiovisueel beeldmateriaal.
Op dit punt zijn er momenteel te veel lacunes en is sprake van een gebrekkige
handhaving, zodat het hard nodig is enige lijn te brengen in de regelgeving
op dit punt. Vooral de mogelijkheid dat uitzendorganisaties en dergelijke
in veel gevallen zelf uitmaken of een programma al dan niet geschikt
is voor jeugdigen, leidt tot voortdurende onduidelijkheden en discussies.Uitgangspunt van het wetsvoorstel is, in lijn met de voorstellen die enige
jaren geleden werden gedaan, te komen tot zelfregulering. Daar waar op dit
moment nog sprake is van overheidsregulering wordt dat afgebouwd (de Nederlandse
Filmkeuring wordt opgeheven) of op afstand gezet (Commissariaat voor de Media).Een doeltreffende handhaving van de regelgeving op dit terrein is moeilijk.
Deze notie hadden de leden van de fracties van de RPF en het GPV ook al naar
voren gebracht in het voorbereidende algemeen overleg over dit onderwerp.
In een wettelijke regeling is bijzonder moeilijk aan te geven wat nog net
wel en wat nog net niet schadelijk te achten beeldmateriaal is, zelfs als
nog wordt afgezien van de bijzondere complicatie dat tegelijkertijd de vrijheid
van meningsuiting niet mag worden geschonden. Een doeltreffende handhaving
en een adequate bescherming van jeugdigen zijn gebaat bij toetsing van beeldmateriaal
vooraf, terwijl ingrijpen van overheidswege, wil geen sprake zijn van schending
van de vrijheid van meningsuiting, veelal zal moeten neerkomen op een actie
na vertoning van het beeldmateriaal. Het strafrecht komt pas in actie als
het delict al is gepleegd.Gelet op die omstandigheden kiest de staatssecretaris voor de route van
zelfregulering. De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen dat,
als voor die route wordt gekozen, het resultaat daarvan in elk geval een doeltreffende
toetsing vooraf moet zijn.. Overigens stellen zij in het vervolg van hun inbreng
nog enkele vragen over de mogelijkheid alsnog een instituut met een wettelijke
grondslag met de classificatie te belasten.In algemene zin geven zij te kennen dat, indien gekozen wordt voor zelfregulering
het classificatie-instituut dat de toetsing gaat uitvoeren, dan wel voldoende
gezag moet hebben, voldoende deskundigheid moet hebben, voldoende robuust
moet kunnen optreden, en voldoende moet zijn gedekt door eventuele overheidssanctionering
achteraf. Tegen deze achtergrond stellen deze leden een aantal vragen.De bedoeling is het vorig jaar opgerichte NICAM te belasten met de classificatie
van de aan te bieden beeldproducten. Dit NICAM zal tenminste een zelfde gezag
moeten hebben als de Filmkeuring op dit moment heeft ten aanzien van bioscoopfilms.
Van een dergelijk gezag kan alleen sprake zijn, indien uitspraken en oordelen
in de praktijk effect hebben. Op welke wijze is een en ander verzekerd? Verzekert
de staatssecretaris zich van een goede werking van het NICAM, voordat het
NICAM wordt erkend als classificatie-instituut? Wordt de Kamer geïnformeerd
over werkwijze en interne regelingen, alsmede mogelijke sancties die het NICAM
in de richting van de aangesloten organisaties kan treffen, voordat het onderhavige
wetsvoorstel kracht van wet krijgt? Op welke wijze wordt verzekerd dat binnen
het NICAM voldoende deskundigheid aanwezig is? Op welke wijze zal worden voorzien
in sancties ten aanzien van producten die niet ter classificatie worden aangeboden?De leden van de fracties van de RPF en het GPV geven ter overweging aan
de betrokken branches mee te geven in hun te treffen regels op te nemen dat
niet aangeboden producten automatisch worden geclassificeerd als niet geschikt
om aan jeugdigen te vertonen of aan te bieden.2. Verhouding zelfregulering en wetgevingDe regering stelt dat niet geheel kan worden volstaan met zelfregulering
maar dat ook dient te worden voorzien in een juridisch vangnet, zo constateren
de leden van de PvdA-fractie. Zo zal het aanbieden, verstrekken of vertonen
van schadelijke films en video's aan kinderen jonger dan 16 jaar strafbaar
worden, en de gevangenisstraf worden verhoogd tot een jaar. Met name van omroepen
die zich niet zullen aansluiten bij het beoogde onafhankelijke instituut,
het NICAM, zal moeten worden afgewacht hoe zij zich zullen «gedragen».
De leden van de PvdA-fractie stellen de navolgende vragen. Kan in dit verband
worden ingegaan op de positie van RTL 4 en RTL 5, en op de positie van de
afzonderlijke lokale en regionale omroepen? Hoewel bij deze laatste omroepen
tot nu toe weinig of niet in termen van «schadelijke» programma's
kan worden gesproken, is toch wel aan de orde of zij ook tot de NICAM zullen
toetreden. Hebben zij daartoe reeds pogingen ondernomen? En hoe hebben de
publieke omroepen gereageerd? Zullen zij deel gaan uitmaken van het NICAM?Het is voor individuele bedrijven niet verplicht om zich bij de branche-organisatie
aan te sluiten. De leden van de CDA-fractie betwijfelen of het systeem op
deze manier voldoende effectief zal worden en jeugdigen beter beschermt.Uit onderzoek van het Commissariaat voor de Media in 1997 is gebleken
dat het eigen oordeel van de (commerciële) omroepen veel minder streng
kan uitvallen dan beoordeling op basis van criteria door de Nederlandse Filmkeuring.
In hoeverre is dan te verwachten dat de branche-organisaties zelf duidelijke
regels opstellen en zich daaraan zullen houden, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie hebben tijdens het rondetafelgesprek op 26
januari 2000 met belangstelling kennis genomen van de standpunten van prof.
dr. Jo Groebel van het Europäisches Medien Institut o.a. met betrekking
tot zelfregulering. Kan de regering verduidelijken op welke wijze zelfregulering
in andere EU-landen gestalte heeft gekregen en hoe het daar functioneert?De leden van de fractie van GroenLinks willen graag weten waarom gekozen
is voor deze vorm van zelfregulering. De regering heeft wel overwogen om het
lidmaatschap van de branche-organisaties te verplichten en ook de navolging
van de regels, maar heeft hiervan afgezien omdat er dan een ZBO zou ontstaan.
Dat achten zij op zich geen afdoende inhoudelijke argumentatie. Want wat is
er mis met een ZBO? Het nu op te heffen instituut van de nederlandse Filmkeuring
is immers ook een ZBO? Kan Graag een meer uitvoerige toelichting worden gegeven?Daarbij zouden deze leden ook graag de vraag meegenomen zien hoe de regering
het feit beoordeelt dat bij zelfregulering een deel van de beoogden niet zal
zijn aangesloten bij een branche-organisatie. Dat vermindert toch de reikwijdte
van de voorgestane regulering? Is het niet zo dat het primaire belang van
de branches commercieel is, en de overheid beter in staat is om andere publieke
belangen te dienen? Nu wordt aanscherping van het strafrecht naast de zelfregulering
gebruikt als enige interventiemiddel. Het strafrecht is in de opvatting van
de leden van de fractie van GroenLinks geen beleidsinstrument maar een uiterste
middel bij excessen. Hoe ziet de regering dat? Is er toch niet een meer beleidsmatige
taak voor de overheid weggelegd bij deze kwestie?In het geval bij de voorziene evaluatie van zelfregulering via een instituut
blijkt dat het nagestreefde doel niet gehaald wordt, wat zijn dan nog de sturingsintrumenten
van de overheid om te zorgen dat het doel wel bereikt wordt? Kan een limitatief
antwoord worden gegeven?De leden van de SP-fractie vragen de regering of zij voldoende aanwijzingen
meent te hebben dat zelfregulering tot bevredigende resultaten leidt. Kan
zij dit toelichten? Zij zouden graag nu al in het wetsvoorstel een voorziening
zien opgenomen die ertoe strekt dat voor de gehele sector een wettelijke regeling
zal worden getroffen; dit als stok achter de deur. Ook de Raad van State heeft
geadviseerd dit in overweging te nemen.Deze leden zijn met de Raad van State van mening dat een gemeenschappelijk
belang voor de sector, gezien de trage ontwikkelingen van het NICAM, nog onvoldoende
aanwezig lijkt. Wat heeft het NICAM bereikt tussen 30 augustus
1999 en heden? Welke garantie kan gegeven worden dat de feitelijke invoering
van het classificatie- en productvoorlichtingssysteem daadwerkelijk kan draaien
op het moment dat de Wet op de filmvertoningen wordt ingetrokken. Zou het
niet beter zijn de gefaseerde invoering per medium af te wachten met als slotstuk
de Wet op de filmvertoningen? De leden van de SP-fractie vinden deze garantie
absoluut noodzakelijk.De regering meent in antwoord op het advies van de Raad van State dat
door het invoeren van een wettelijke verplichting als bedoeld invoering van
een vergunningstelsel moeilijk te vermijden zal zijn. Dit lijkt haar in strijd
met het grondwettelijk gewaarborgde recht van vrijheid van meningsuiting.
Gaat het hier niet ook om commerciële producten? De regering is voornemens
na twee jaar een onafhankelijke evaluatie uit te voeren. Indien de uitkomst
daartoe aanleiding geeft dat zal een stelsel met sterke overheidsbemoeienis
worden overwogen. Is dat dan niet in strijd met de vrijheid van meningsuiting?
Waarom dan niet direct een grondslag voor een AMvB hiertoe ingebouwd? Wat
te doen als bij de evaluatie blijkt dat een en ander niet zo goed is verlopen?
Is er dan een vangnet? Wie zal de evaluatie verrichten en waarop zal hij gericht
zijn? Wat zal de meetlat zijn en hoe hoog wordt deze afgesteld? Is de regering
bereid de inhoud van de meetlat vooraf en door een onafhankelijke instantie
te laten bepalen?Deze leden zijn het ook met de Raad van State eens dat zelfregulering
nog niet betekent dat men algemeen verbindende voorschriften geheel zou moeten
afwijzen. De regering heeft een wettelijke versterking van de zelfregulering
wel overwogen in de vorm van aansluitplicht en/of algemeen verbindende voorschriften,
maar afgewezen. Maar wat nu, zo vragen deze leden als bijvoorbeeld 10% van
de leden niet meedoet? Jongeren zullen de weg naar deze «kindvriendelijke»
aanbieders snel weten te vinden. De mate van effectiviteit van de zelfregulering
is afhankelijk van de deelname vanuit de sector zo stelt de regering zelf
ook vast. Heeft de regering vertrouwen in een hoge deelname en op grond waarvan?
Kan een overzicht gegeven worden van de deelname aan de gemaakte afspraken
tot nu toe?De leden van de SP-fractie vragen de regering waarom Internet pas op termijn
een plaats moet krijgen. Juist in deze branche is wildgroei en juist deze
branche wordt in snel toenemende mate bezocht door jeugdigen. Het lijkt deze
leden beter Internetproviders van meet af aan te betrekken bij de opzet en
de werking van NICAM. Ook het Commissariaat voor de media is deze mening toegedaan.
Welke instantie doet het overleg over classificatie en filtering over Internet?
In welke internationale kaders vindt overleg hierover plaats? Is het NICAM
hierin betrokken? Heeft de NFK hierover al de nodige expertise opgebouwd?
Zo ja, op welke manier denkt de regering hiervan gebruik te maken?De leden van de SP-fractie pleiten voor een sterkere rol van de overheid
bij het toezicht. Een aan de overheid gelieerd onafhankelijk instituut zou
naast onder meer toezicht en de ontwikkeling van een uniform classificatiesysteem
tevens de ontwikkelingen kunnen monitoren en de overheid gevraagd en ongevraagd
van advies voorzien. Deze leden zijn het met de Nederlandse Filmkeuring eens
dat mede gelet op de snelle ontwikkelingen die zich afspelen binnen de mediawereld
niet te voorzien valt in hoeverre we thans met dit wetsvoorstel deze toekomstige
ontwikkelingen geregeld hebben. Hoe denkt de regering hierover?De leden van de SP-fractie vragen voorts in hoeverre de landen van de
Europese Unie een sterkere overheidsbemoeienis hebben geregeld en hoe dat
spoort met eventuele preventieve censuur in de respectievelijke Grondwetten.
Kan de regering hier een uitgebreid overzicht van geven?Deze leden vragen de regering tevens hoe zij de onafhankelijkheid kan
waarborgen binnen een systeem van zelfregulering. Is het waar dat in een vorig jaar gehouden Europese conferentie in Saarbrücken waaraan
zo'n 300 mediadeskundigen deelnamen, een systeem van coregulering krachtig
werd benadrukt? Hoe denkt de regering hierover?De leden van de SGP-fractie constateren dat de regering, geheel in lijn
met de notitie «Niet voor alle leeftijden: audiovisuele media en de
bescherming voor jeugdigen» (Kamerstuk 25 266, nr. 1), er voor
kiest om de verantwoordelijkheid voor het classificeren van audiovisuele producten
met als criterium de mogelijke schadelijkheid voor vertoning aan jeugdigen,
te leggen bij de branche die het product in eerste instantie op de markt brengt.
Deze leden vrezen dat de eigen belangen van de producenten in de diverse audiovisuele
sectoren tot een verschillende normstelling zal leiden. Zij vragen de regering
nader te beargumenteren waarom is gekozen om het economisch belang en het
beschermingsbelang in één hand te leggen. Kan de regering aangeven
op welke wijze in het voorkomen van een dergelijke mogelijke, en naar de mening
van deze leden onwenselijke, verstrengeling van belangen is voorzien?De aan het woord zijnde leden trekken de constatering in de memorie van
toelichting (blz. 4) in twijfel, dat het voor audiovisuele bedrijven uit commercieel
oogpunt geen aanlokkelijk perspectief zou zijn zich niet of in geringe mate
aan de binnen de branche geldende normstelling te houden. Deze leden menen
dat dit een zeer wankele basis voor het voorgestelde systeem van zelfregulering
vormt. Zij wijzen in dit verband op het bestaan van bepaalde (sub-)groepen
in de samenleving, voor wie de audiovisuele producten van een laag allooi
juist aantrekkelijk zijn en voor de producenten ervan, die veelal niet bij
een branche-organisatie aangesloten zullen zijn, dan ook een mogelijk aantrekkelijk
marktsegment vormen. In hoeverre biedt het in voorliggend wetsvoorstel voorgestelde
systeem van zelfregulering in dit geval de mogelijkheid om de verspreiding
van schadelijk beeldmateriaal tegen te gaan?Mede in het licht van bovengenoemde redenen, zijn de leden van de SGP-fractie
van mening dat de overheid een duidelijk actievere en meer sturende rol dienen
te spelen bij de bescherming van jeugdigen tegen schadelijk beeldmateriaal,
dan in voorliggend wetsontwerp wordt voorgesteld. Deze leden constateren dat
er slechts voor wat betreft de omroepen sprake is van een overheidstaak via
het Commissariaat voor de Media, terwijl voor alle andere audiovisuele producten
geen toezichthoudende rol meer voor de overheid is weggelegd. Zij vragen de
regering te reageren op het pleidooi van de Nederlandse Filmkeuring voor een
aan de overheid gelieerd instituut waarbij enige toezicht, weliswaar op afstand,
door de overheid gehandhaafd blijft.3. Het mediawettelijk kaderHet commissariaat zal een beleid ontwikkelen gericht op het tegengaan
van geweldsbeelden die ernstige schade bij jeugdigen kunnen veroorzaken. Is
het begrip «ernstige schade» (eerste lid van artikel 52d) hier
voldoende hanteerbaar; met andere woorden, te onderscheiden van de «schade»
zoals deze in het tweede lid van artikel 52d wordt geformuleerd, zo vragen
de leden van de fractie van de PvdA.De leden van de SP-fractie stellen vast dat uit onderzoek van het Commissariaat
voor de Media in 1997 is gebleken dat het eigen oordeel van met name commerciële
omroepen veel minder streng kan uitvallen dan beoordeling op basis van de
criteria die de Nederlandse Filmkeuring hanteert. Dat betekent dus dat kinderen
straks nog meer dan nu geconfronteerd zullen worden met programma's van gewelddadige
inhoud. Moeten we juist niet de andere kant op, met het oog op bescherming
van jeugdigen, of laten we toe dat kijkcijfers het gaan winnen van de bescherming
van de jeugdigen? De leden van de SP-fractie menen te moeten vaststellen dat in de nieuwe
opzet classificatie en deelname vanuit de verschillende sectoren van de branche
en voorlichting naar het publiek overgelaten wordt aan de branche. Betekent
dit dat de overheid slechts achteraf, daar waar het mis is gegaan, kan optreden?
Hoe rijmt de regering dit met het belang van preventie en voorlichting?4. BedrijfseffectenDe leden van de fractie van de PvdA stellen de navolgende vragen.Kan een globlale schatting worden gemaakt van de omvang van de kosten
die bedrijven moeten maken nu ze structureel toezicht zullen gaan houden op
de uitvoering van de reglementen? Kan tevens worden aangegeven hoe hoog in
de afgelopen jaren de keuringskosten voor de bedrijven in de filmbranche waren
die gemaakt werden ten behoeve van de filmkeuring?Komt het voorgenomen bedrag van de subsidie van de rijksoverheid t.w.
f 1,2 mln. ten laste van de VWS-begroting? Welk bedrag was er tot nu
toe gemoeid met de kosten voor de Nederlandse Filmkeuring? Wat is het totale
bedrag nu beide organisaties over 2000 nog worden gesubsidieerd?De leden van de CDA-fractie zouden graag een financieel overzicht willen
ontvangen van de mogelijke bedrijfseffecten.De leden van de fractie van GroenLinks wensen graag meer informatie over
de gekozen systemen in de ons omringende landen (België, Duitsland en
het VK), temeer daar ook steeds meer sprake is van grensoverschrijdende effecten
zoals bij abonneetelevisie. Hoe is in deze landen precies de mix tussen zelfregulering
en overheidsregeling vorm gegeven, waarvan op blz. 7 gewag wordt gemaakt?De leden van de SP-fractie zouden graag een financieel overzicht hebben
van de 75% bedrijfskosten NICAM; de circa f 1,2 mln. per jaar. Is het
de bedoeling dat het NICAM zich op den duur zelf gaat bedruipen? Deze leden
vinden het merkwaardig dat de regering een systeem van zelfregulering ondersteunt,
het voor 75% financiert, er vervolgens inhoudelijk niets over te zeggen heeft,
er geen toezicht op houdt en geen verantwoording vraagt. Kan de regering hierop
uitvoerig reageren?ARTIKELSGEWIJSARTIKEL IArtikel 53De leden van de SP-fractie hebben begrepen dat het NICAM niet voornemens
is zelf te monitoren of , en op welke wijze, aangesloten omroepinstellingen
classificeren en aanduiden of zij zich aan de uitzendtijdstippen houden. Zij
zal alleen optreden bij klachten. Deze leden twijfelen er sterk aan of dat
voldoende bescherming zal bieden aan de jeugd. Liever zagen zij een actief
toezicht op naleving en wel zoveel mogelijk vooraf.De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van de opmerkingen van
het Commissariaat van de Media, dat terecht wijst op het belang van een zelfde
classificatiesysteem voor Commissariaat en NICAM. Komt dit er ook? Het Commissariaat
gaat er van uit dat uit het wetsvoorstel eenduidig voortvloeit dat omroepinstellingen
die zich niet bij de zelfregulering aansluiten uitsluitend beelden mogen uitzenden
die geschikt zijn bevonden voor alle leeftijden. Ziet zij dat goed? Zo ja,
hoe zit het met de criteria? Moet hier ook niet gesproken worden over schadelijkheid? De leden van de SP-fractie stellen vast dat de regering op advies van
de Raad van State het gebruik van tabak en alcohol, waarvan de schadelijke
invloed op jeugdigen het gevolg kan zijn, in de memorie van toelichting heeft
opgenomen. Heeft de regering ook overwogen dit in de wettekst op te nemen
en waarom heeft zij hier niet toe besloten?De leden van de SP-fractie stellen vast dat in dit artikel is opgenomen
dat het NICAM nadere regels stelt ten aanzien van de uitzendtijdstippen. Met
het Commissariaat voor de Media vragen deze leden of dit wel aan het NICAM
moet worden overgelaten. Volgens onderzoek van het Commissariaat doen zich
problemen ten aanzien van schadelijke beelden met name bij commerciële
omroepinstellingen voor tussen 17.00 uur en 20.00 uur en tussen 21.00 en 22.00
uur, waar het gaat om uitzending van films geschikt voor 16 jaar en ouder.
Deze commerciële instellingen zullen dan ook fors moeten ingrijpen in
hun programmering. Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat het uitzenden van trailers,
fragmenten en aankondigingen van films die geschikt worden geacht van personen
van 12 jaar onderscheidenlijk 16 jaar en ouder regelmatig reeds voor 20.00
uur onderscheidenlijk 22.00 uur worden uitgezonden. Ook de leeftijdsaanduiding
ontbreekt vaak. Erkent de regering ook dat door de toename van dagtelevisie,
die vaak uit herhalingen van avondprogrammering bestaat, het meer en meer
voorkomt dat overdag programmaonderdelen uitgezonden worden die niet geschikt
zijn voor personen jonger dan 12 jaar? Is de regering bereid, dit alles in
overweging nemende, zelf duidelijke regels te stellen ten aanzien van de uitzendtijdstippen?
Is zij tevens bereid de uitzendtijdstippen te herzien, bijvoorbeeld 21.00
uur of later (in Frankijk geldt 22.30 uur) voor 12-jarigen?In de toelichting wordt onder meer gesproken over een klachtenregeling.
Het is de leden van de fracties van de RPF en het GPV opgevallen dat in artikel
53 Mediawet, waar gesproken wordt over de voorwaarden waaronder een organisatie
als classificatie-instituut kan worden erkend, niet gesproken wordt over een
klachtenregeling. Wat is hiervan de reden? Zullen de voorschriften alsnog
een klachtenregeling als erkenningsvoorwaarde bevatten? Kan de Kamer nader
worden geinformeerd over de erkenningsvoorschriften?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen naar de werking
van de (mogelijke) klachtenprocedure. Zal een en ander vorm worden gegeven
conform de gang van zaken bij de Reclame Code Commissie (RCC)? Wordt ook voorzien
in de mogelijkheid van beroep, zoals ook daar het geval is. Wie zullen een
klacht kunnen indienen? Wat is het gevolg van een uitspraak waarin een klacht
gegrond is verklaard? Welk gewicht zal het oordeel van het NICAM hebben indien
in vervolg op een klacht bij het NICAM mogelijkerwijs een strafrechtelijke
vervolging op basis van artikel 240a. wordt ingesteld? Kan een uitspraak in
een klacht gevolgen hebben voor een actie door het Commissariaat in het kader
van het bestuurlijke toezicht dat deze dienst uitoefent, bijvoorbeeld een
boete?Het NICAM en de RCC opereren in feite op verwante terreinen. Het is mogelijk
(evenals dat nu al het geval kan zijn bij de Filmkeuring) dat zowel het NICAM
als de RCC om een oordeel wordt gevraagd over hetzelfde product. In hoeverre
stemmen deze instanties werkwijzen en beoordelingskaders op elkaar af?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen of het NICAM zich
ook zal gaan bezighouden met de classificatie van radioprogramma's, geluidsdragers
en drukwerk.Inzake de werkwijze van het NICAM vragen de leden van de fracties van
de RPF en het GPV verder of zal worden voorzien in één classificatiestelsel
voor het hele traject van bijvoorbeeld een film van bioscoop, via video naar
televisie, of zal worden rekening gehouden met het feit dat de aard van
het medium tv, gelet op de toegankelijkheid, een wezenlijk andere is dan de
bioscoop?Kan verder informatie worden verschaft over het beoordelingskader. Wordt
getoetst op basis van het criterium geschiktheid of schadelijkheid. De memorie
van toelichting is hierover niet duidelijk; de tekst van de mediawet lijkt
uit te gaan van geschiktheid.De staatssecretaris laat de regulering van moderne media als internet
vooralsnog liggen. De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben evenwel
begrepen dat het NICAM overweegt providers te bewegen zich eveneens bij het
NICAM aan te sluiten. Is dit bericht juist? Ontstaat er niet een groot gat
in het stelsel als media als Internet niet van de aanvang af, bij het NICAM
worden betrokken?In hoeverre zijn aanbieders van satelliettelevisie en dergelijke bij de
zelfregulering betrokken?Kabelmaatschappijen vormen de meest belangrijke distributeurs van tv-
en radioprogramma's. Uit de toelichting hebben de leden van de fracties van
de RPF en het GPV vooralsnog niet begrepen dat zij zich bij het NICAM hebben
aangesloten. Wat is daarvan de reden. Ligt het niet voor de hand dit alsnog
te doen? Wil de staatssecretaris haar invloed aanwenden om een en ander te
bevorderen?MediawetDe leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen vast dat het NICAM
voor wat betreft het bereik van de Mediawet wettelijke erkend kan worden.
Er is weliswaar geen verplichte aansluiting voor de verzorgers van de programma's,
maar de mediawet biedt wel de basis voor de erkenning van een classificatie-instituut.
Het wetsvoorstel voorziet niet in de erkenning van een classificatie-instituut
voor wat betreft de overige audiovisuele media. Deze leden vragen waarom daar
nu precies vanaf is gezien. Wat is het bezwaar om ook voor audiovisuele producten
die buiten het bereik van de Mediawet liggen een wettelijke basis te creëren
voor erkenning van een classificatie-instituut? Ontstaat er geen verwarring
nu het NICAM als het ware slechts voor een deel van haar activiteiten wettelijke
erkend is?Een van de argumenten die wordt gebruikt om af te zien van een verplichte
aansluiting bij een classificatie-instituut is dat moet worden voorkomen dat
een classificatie-instituut een ZBO wordt. Wat daar verder van zij –
een ZBO kan wellicht met meer gezag spreken, juist omdat het een overheidsorgaan
is – een wettelijke grondslag voor de erkenning van een instituut betekent
toch nog niet dat het erkende instituut een ZBO wordt. Ligt het om die reden
niet voor de hand om ook voor de classificatie van beeldmateriaal dat de mediawet
te buiten gaat, een wettelijke grondslag te creëren voor de erkenning
van een classificatie-instituut? Een dergelijke maatregel kan ook mogelijke
wildgroei voorkomen.De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen deze vraag mede
tegen de achtergrond dat het in principe mogelijk is dat op basis van zelfregulering
misschien wel meerdere classificatie-instituten in het leven worden geroepen.
De staatssecretaris heeft geen bevoegdheden om zo'n ontwikkeling tegen te
houden. Zo kan opnieuw versnippering ontstaan. Zullen ter zake niet de nodige
waarborgen moeten worden gecreëerd? Overigens laat ook het nieuw voorgestelde
artikel 53 Mediawet het ontstaan van meerdere classificatie-instituten nog
mogelijk? Acht de staatssecretaris het denkbaar dat tot de erkenning van meerdere
instituten zal worden overgegaan?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen overigens of de
staatssecretaris de instelling van een instituut met een wettelijke grondslag,
conform bijvoorbeeld de Filmkeuring, als zodanig verenigbaar acht met de keuze
voor zelfregulering, vooropgesteld dat de keuze om producten
ter keuring aan te bieden, een vrijwillige blijft. Het NICAM lijkt uit te
gaan van preventieve classificatie. Ook de Nederlandse Filmkeuring volgde
die route. Is een vorm van preventieve toetsing, mits de toetsing vrijwillig
is, zonder meer in overeenstemming met artikel 7 Grondwet, ongeacht of het
classificatie-instituut een wettelijke grondslag heeft of niet?Het op basis van artikel 53 erkende classificatie-instituut zal zich in
beginsel, zo begrijpen De leden van de fracties van de RPF en het GPV, bezighouden
met de classificatie van alle beeldschermproducten. Die instelling heeft onder
meer een taak in het kader van het voorgestelde artikel 52d, tweede lid, dat
regelt dat voor de jeugd schadelijke programma's slechts mogen worden uitgezonden
onder toezicht van en met inachtneming van de door het instituut uitgevaardigde
regels met betrekking tot onder meer uitzendtijden. Het eerste lid van artikel
52d regelt een verbod van het uitzenden van programmaonderdelen die de jeugd
ernstige schade kunnen toebrengen. Wie ziet nu toe op de naleving van die
bepaling? Deze leden begrijpen dat dat uiteindelijk het Commissariaat voor
de media is, zij het dat dit pas achteraf toezicht uitoefent. Bevordert deze
situatie mogelijke discussies en afstemmingsproblemen tussen het NICAM en
het commissariaat? Zal het NICAM in haar uitspraken rekening houden met uitspraken
van het Commissariaat en andersom? Wie is uiteindelijk volgend?Verder vragen zij of uit de criteria die op basis van artikel 53 worden
opgesteld genoegzaam blijkt wanneer sprake is van schade en wanneer sprake
is van ernstige schade.Ook is het deze leden niet duidelijk wie er op toeziet dat instellingen
die zendtijd hebben verkregen, doch niet zijn aangesloten bij een erkende
organisatie op basis van artikel 53, geen programma's uitzenden die schade
bevatten. Als dat opnieuw het Commissariaat is, kunnen dan ook vanuit dat
punt afstemmingsproblemen ontstaan? Zal het NICAM bijvoorbeeld klachten over
dergelijke programma's ontvankelijk verklaren?Door het voorgestelde nieuwe artikel 53 vervalt de wettelijke grondslag
met betrekking tot de regeling van uitzendtijdstippen van films. Die regeling
is op zichzelf onvoldoende, omdat die alleen betrekking heeft op films en
niet op andere programma's. Niettemin kan de vraag gesteld worden of deze
wettelijke grondslag inzake uitzendtijdstippen, als vangnet onder het stelsel
van zelfregulering, gemist kan worden. Graag ontvangen deze leden hierop een
nadere toelichting.ARTIKEL IIArtikel 240aDe leden van de VVD-fractie stellen de navolgende vragen.Welke maatregelen zijn mogelijk tegen een aanbieder die programmering
aanbiedt in strijd met artikel 240a Wetboek van Strafrecht, wanneer de aanbieder
zich doelbewust in een land met een zwakke juridische structuur heeft gevestigd?
Bij de beantwoording zien deze leden graag een onderscheid tegemoet tussen
de daadwerkelijke verzending (het opzetten van een Internetsite of het verzenden
van een TV-programma) en het faciliteren van de verspreiding (Internetprovider
of het aanbieden van uitzendfaciliteiten per satelliet of op een andere wijze).Voorts vragen zij of de regering de mening deelt dat tegen bovengenoemde
aanbieders afdoende juridische en/of technische bescherming mogelijk is.In de praktijk is gebleken dat handhaving van artikel 240a Wetboek van
Strafrecht moeilijk uitvoerbaar is. De leden van de CDA-fractie hebben hierover
de volgende vragen. Deelt de regering de mening dat het gewijzigde
artikel 240a Wetboek van Strafrecht wel te handhaven is? Op welke manier denkt
de regering voor een betere handhaving van de wet te kunnen zorgen?De leden van de SP-fractie stemmen in met de wijzigingen van artikel 240a.
Zij vragen wel hoe de handhaving van artikel 240a in de praktijk loopt en
of het gewijzigde artikel 240a te handhaven zal zijn. Graag vernemen zij van
de regering welke ervaring hiermee in het verleden is opgedaan.Volgens de toelichting vormt artikel 240a het wettelijke vangnet voor
de zelfregulering die wordt beoogd. Dit artikel is evenwel niet van toepassing
op de media, aldus de toelichting. De leden van de fracties van de RPF en
het GPV vragen of het niet gewenst is, ook onder de regelgeving op basis van
de mediawet een strafrechtelijk vangnet te hangen, bestaand uit een qua reikwijdte
verruimd artikel 240a.Deze leden vragen voorts of op enig moment relevant voor het rechterlijk
oordeel kan zijn de omstandigheid dat een product niet aan het NICAM ter classificatie
is aangeboden. Rust op de betrokken persoon of het betrokken bedrijf dan niet
tenminste het vermoeden van onzorgvuldig handelen en kan dat daarmee invloed
hebben op het bewezen achten van het telastegelegde?In het buitenland is de regelgeving, aldus de toelichting, veelal strenger
en worden ook financieel zwaardere eisen gesteld. De leden van de fracties
van de RPF en het GPV vragen om nadere informatie over de regelgeving in enkele
van de ons omringende landen? In hoeverre zijn daar zinnige maatregelen getroffen
die, zelfs met behoud van zelfregulering, eenvoudig in het Nederlandse stelsel
zouden kunnen worden opgenomen?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen welke garantie bestaat
dat, na het intrekken van de Wet op de filmvertoningen een over de volle breedte
werkend NICAM tot stand zal zijn gekomen.Als uit de evaluatie blijkt dat zelfregulering alsnog niet goed werkt,
welke route heeft de staatssecretaris dan voor ogen?ARTIKEL IIIDe leden van de PvdA-fractie willen weten hoe nu feitelijk de opgebouwde
expertise vanuit de Nederlandse Filmkeuring gebruikt gaat worden in het nieuwe
stelsel van zelfregulering. Zijn hier inmiddels afspraken over gemaakt?De leden van de CDA-fractie wensen antwoord op de volgende vragen.Kan de Nederlandse Filmkeuring de rol van «waakhond» over
het NICAM vervullen? Hoe ziet de regering de relatie tot het Commissariaat
voor de Media?De leden van de fractie van GroenLinks willen graag weten welke regeling
er getroffen is voor het personeel van de Nederlandse Filmkeuring. Bestaat
er een baangarantie bij het nieuwe instituut, vergelijkbaar met de garanties
voor het DOB-personeel bij de belastingdienst bij de fiscalisering van de
omroepbijdragen?Hoe wordt gegarandeerd dat de inhoudelijke kennis en de internationale
status van de Nederlandse Filmkeuring ook in het nieuwe instituut niet verloren
gaat?De leden van de SP-fractie vinden dat het wijzigingsvoorstel onvoldoende
garantie biedt voor een optimale bescherming van jeugdigen. Zij vrezen dat zelfregulering door de branche hiervoor onvoldoende garantie biedt.
Daarom zijn ze tegen de opheffing van de Nederlandse Filmkeuring.De leden van de SP-fractie stellen vast dat de regering in de memorie
van toelichting heeft opgenomen dat de opgebouwde expertise van de Nederlandse
Filmkeuring zoveel mogelijk wordt gebruikt in het nieuwe stelsel. Het NICAM
heeft hiermee ingestemd, en wil dit vorm geven door ex-leden van de Filmkeuring
een plaats te geven in de commissie die als klankbord moet fungeren, en mogelijk
ook in de klachtencommissie of de commissie van beroep. Vindt de regering
dit voldoende, en hoe ziet de Nederlandse Filmkeuring dit zelf? Ziet deze
laatste nog meer mogelijkheden om gebruik te maken van de opgedane expertise?De leden van de SP-fractie zien nog wel degelijk een belangrijke rol voor
de Nederlandse Filmkeuring weggelegd. Het sterke element van dit instituut
is, dat de bemensing zeer pluriform is samengesteld. Het instituut heeft hiermee
een breed draagvlak in de samenleving. Deze leden zijn van mening dat dit
instituut juist meer taken moet krijgen en dat de reikwijdte uitgebreid dient
te worden naar de andere branches.De leden van de SP-fractie willen tenslotte opmerken dat het stimuleren
van cultuur een beter medicijn is dan censuur. Voorzieningen voor de jeugd,
aandacht voor de sport maar ook het stimuleren en bekostigen van betere programma's
voor de jeugd. Heeft de overheid ook niet een verantwoordelijkheid om het
«recht op cultuur» voor kinderen en jongeren te waarborgen, volgens
het Verdrag inzake de rechten van het kind?De voorzitter van de commissie,EssersDe griffier van de commissie,TeunissenXNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Essers (VVD), voorzitter,
Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Oudkerk (PvdA), Lambrechts
(D66), Rijpstra (VVD), Rouvoet (RPF), Van Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Gortzak (PvdA), Hermann (GL),
Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant (SP), E. Meijer
(VVD), Van der Hoek (PvdA) en Blok (VVD).Plv. leden: Van 't Riet (D66), Rehwinkel (PvdA), Eurlings
(CDA), Apostolou (PvdA), Örgü (VVD), Van Gent (GroenLinks), Van
de Camp (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Ravestein (D66), Weekers (VVD), Schutte
(GPV), Schimmel (D66), Terpstra (VVD), Udo (VVD), Visser-van Doorn (CDA),
Belinfante (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Th.A.M. Meijer
(CDA), Duijkers (PvdA), Smits (PvdA), Marijnissen (SP), O.P.G. Vos (VVD),
Hamer (PvdA) en Cherribi (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26841-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl