Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Verslag algemeen overleg op 23 juni 1999 over de aanpassing van het poortwachtersmodel WAO (kamerstuk 22187, nr. 89)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 94

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

22187 nr. 94

07-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheidnr. 94VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 juli 1999De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 23 juni 1999 overleg gevoerd met staatssecretaris Hoogervorst
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de aanpassing van het poortwachtersmodel
WAO (22 187, nr. 89).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Smits (PvdA) constateerde dat breed is erkend dat de
instroom in de WAO (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering) licht stijgt,
mede als gevolg van een gebrekkige samenwerking tussen werkgevers, werknemers,
Arbo-diensten, verzekeraars en uitvoeringsinstellingen (UVI's) in het eerste
jaar van de Ziektewet. De sancties tegen passieve of tegenwerkende werkgevers
blijken niet effectief, zodat ook de poortwachtersfunctie niet effectief is.In de brief van de staatssecretaris wordt voorgesteld, deze functie te
verbeteren door de plicht voor werkgevers om een reïntegratieplan in
te dienen voor werknemers die langer dan dertien weken ziek zijn te laten
vervallen. Deze plannen worden in de praktijk immers slechts ingediend om
te voorkomen dat de betrokken uitvoeringsinstelling, die geen inhoudelijk
oordeel velt, een boete oplegt. Na een jaar kan de UVI tot de conclusie komen
dat de werknemer onterecht niet is gereïntegreerd door de eigen werkgever
en kan de schade op de werkgever worden verhaald. Deze sanctie werkt echter
niet, omdat moeilijk bewijsbaar blijkt dat een werkgever zich niet heeft ingespannen.Mevrouw Smits verwelkomde het voorstel om deze procedure te schrappen.
De nieuwe verplichte melding voor de werkgever bij elke werknemer die zes
weken ziek is, wordt gevolgd door een brief van de UVI waarin wordt voorgerekend
wat de kosten zijn indien een werknemer in de WAO verdwijnt. Als de werkgever
aannemelijk kan maken dat de werknemer niet in eigen bedrijf terug kan keren,
volgt tevens een aanbod voor een gratis reïntegratieadvies. Een werkgever
die hiervan afziet, staat juridisch zwak als de UVI na een jaar stelt dat
de werknemer gereïntegreerd had kunnen worden.De nieuwe procedure is echter nog niet goed genoeg. Er zijn jaarlijks
600 000 werknemers langer dan zes jaar ziek. Daarvan zijn 300 000 werknemers nog ziek na dertien weken. Na een jaar wordt er voor 80 000
zieken een WAO-aanvraag ingediend. Dat is 13% van degenen die ziek zijn gemeld.
Het streven om zo snel mogelijk begeleiding en reïntegratie op gang te
brengen wordt onderschreven. De UVI's kunnen juist in het eerste ziektejaar
een waardevolle bijdrage leveren. De nieuw voorgestelde procedure leidt echter
tot een enorme papierwinkel, alleen om het genoemde percentage te vangen.Mevrouw Smits stipte aan dat wellicht een aantal groepen van de procedure
uit te sluiten is. Zijn er naast de groep van vrouwen met zwangerschapsverlof
nog meer doelgroepen uit te sluiten? Kan daarnaast niet afgeweken worden van
de verplichte melding na zes weken, zodat de melding uiterlijk na dertien
weken kan plaatsvinden? Wat is hierbij de beleidsvrijheid van de UVI's?Het is goed dat de uitvoeringsinstelling een positie krijgt in het eerste
Ziektewetjaar. Die heeft er immers belang bij, niet pas na een jaar bij de
zaak betrokken te worden. De UVI's krijgen bovendien de gelegenheid om de
werkgever een aanbod te doen voor een gratis reïntegratieadvies. Waarvan
kan een UVI eigenlijk al dit extra werk betalen? Wat als alle werkgevers hierop
enthousiast reageren?Mevrouw Smits stelde vast dat een werkgever na een jaar het gevaar loopt
van een sanctie als die, ondanks waarschuwingen en een aanbod van hulp van
de uitvoeringsinstelling, niets doet. Van een dergelijke, late sanctie is
echter alleen sprake als de werknemer de WAO ingaat. Als een werknemer onder
de WW (Werkloosheidswet) valt, omdat die ongeschikt is voor het eigen werk
maar niet voor andere arbeid, voelt de werkgever niet de pijn van een sanctie
of een verhoogde Pemba-premie (Premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen).
Wat zijn de ideeën van de staatssecretaris voor een effectieve sanctie
inzake de WW? Er is bovendien geen garantie dat de UVI's straks het sanctiebeleid
inzake de WAO enthousiast en voortvarend ter hand zullen nemen, ook als de
bewijslast wat gemakkelijker is. Hoe wordt overigens bewezen dat een werkgever
een gratis advies had moeten aanvragen?Er worden nog onvoldoende problemen uit het eerste ziektejaar opgelost.
De werkgever is financieel verantwoordelijk gesteld voor preventie en reïntegratie
rondom zieke werknemers. De werkgevers laten zich daarbij bijstaan door een
Arbo-dienst. Dankzij de toegenomen inspanningen van de werkgevers zijn de
verzuimcijfers in veel sectoren laag. Van de als gevolg hiervan lagere lasten,
een gemiddeld lagere premielast, profiteren zij dan ook rechtstreeks. Voelen
echter ook de kleine bedrijven voldoende van hun verzuiminspanningen?Mevrouw Smits merkte op dat ook in het nieuw voorgestelde model een probleem
bestaat als de werkgevers niets of te weinig doen, of als zij te zuinige contracten
sluiten met de Arbo-diensten. Ook blijft het gevaar aanwezig dat men het overzicht
verliest over de situatie, aangezien bij trajecten voor werkhervatting niet
alleen de huisarts of de fysiotherapeut, maar ook de bedrijfsarts, de Arbo-diensten,
de verzekeringsgeneeskundigen en arbeidsdeskundigen betrokken kunnen zijn.
Een CTSV-onderzoek (College van toezicht sociale verzekeringen) naar werkhervatting
na «lage rugklachten» wijst uit dat betrokkenen weinig overleg
voeren met elkaar. Het is daarom van belang dat de UVI's hun diensten in een
vroegtijdig stadium kunnen aanbieden. Wat gebeurt er echter als dit aanbod
wordt genegeerd?Een oplossing bij dit alles kan gevonden worden in een versterking van
de positie van de werknemer. Die heeft een groot belang bij een goede, preventie
aanpak en bij reïntegratie, maar staat uiteindelijk machteloos als werkgever,
Arbo-dienst en UVI achterblijven bij de verwachte inspanningen. Het moet daarom
overwogen worden om de eerdergenoemde UVI-brief over kosten en reïntegratieadvies
tevens aan de werknemer te sturen. Het aanbod tot reïntegratie wordt
zo ook rechtstreeks aan de werknemer gericht. Dit kan vooral uitkomst bieden
als het contact in de praktijk, wat vaak voorkomt, tussen werkgever
en Arbo-dienst niet goed op gang komt.In april dit jaar is uit een rapportage van de Helpdesk gezondheid werk
en verzekeringen gebleken dat 31% van de bellers zegt de benodigde werkplekaanpassingen
niet van hun werkgever krijgen. Een werknemer kan in dit geval proberen om
de impasse te doorbreken. Dit houdt tevens in dat die moet kunnen beschikken
over bijstand van een arbeidsdeskundige, om specifieke kennis over aanpassing
van functies aan beperkingen op te doen. Uiteindelijk moet in dit geval de
werknemer het recht krijgen met de UVI te onderhandelen over het toekennen
van de benodigde aanpassingen. De kosten hiervan kunnen door de UVI namens
de werknemer op de werkgever worden verhaald. Het is passend om een werknemer
het recht te geven om advies in te winnen en het recht te geven tot actieve
ondersteuning.De heer Wilders (VVD) deelde de stelling dat het huidige poortwachtersmodel
niet functioneert. Ook in de geluiden uit het veld, de augustusrapportage
uit 1998 van het CTSV en in het plan van aanpak inzake de WAO van het kabinet
wordt de effectiviteit van een en ander in twijfel getrokken. In de brief
van de staatssecretaris is uitgewerkt wat in een eerder overleg over het genoemde
plan van aanpak, op 4 maart 1999, is besproken. Een meer gedetailleerde parlementaire
behandeling daarvan zal plaatsvinden als het benodigde wetsvoorstel aan de
Kamer wordt voorgelegd.Het streven van de staatssecretaris om de begeleiding van zieke werknemers
vroeg in het eerste ziektejaar te verbeteren met het oog op een snelle reïntegratie
wordt toegejuicht. Dat geldt ook voor het voornemen, zo veel mogelijk inefficiënte
en ineffectieve papieren rompslomp te elimineren. Het is dus winst dat de
weinig functioneel gebleken bureaucratische reïntegratieplannen zullen
verdwijnen.De heer Wilders stelde een aantal voorwaarden aan het nieuwe, op 1 januari
2000 in werking tredende, poortwachtersmodel. De ene bureaucratie moet niet
worden vervangen door de andere. De verantwoordelijkheidsverdeling moet in
tact blijven. Er mag geen onnodige substitutie van verantwoordelijkheden en
reïntegratieactiviteiten plaatsvinden. Tevens dient zo veel mogelijk
expertise bij het reïntegratieproces te worden betrokken. Deze criteria
dienen voor de VVD-fractie als leidraad bij de beoordeling van het nieuwe
proces rond de reïntegratie in het eerste ziektejaar.De huidige ziekmelding aan de UVI na dertien weken ziekte is te laat,
zeker gezien de verminderde kans op reïntegratie. Het is dan ook een
goed idee, de verplichte ziekmelding aan de UVI te vervroegen. Het moment
moet dan ergens tussen de zes en de dertien weken komen te liggen. Wat is
de onderbouwing van het voorstel van de staatssecretaris van een ziektemelding
na zes weken? Is bovendien inzichtelijk te maken hoeveel ziekmeldingen en
werkhervattingen plaatsvinden na zes respectievelijk dertien weken? Kunnen
de UVI's hiermee overweg?De heer Wilders merkte op dat volgens het nieuwe voorstel de UVI's na
het moment van ziekmelding verplicht worden om actie te ondernemen. De werkgever
zal via een brief worden gewezen op de kosten van ziekte, de reïntegratieverplichtingen
en de mogelijkheid tot verhaal van loon. Dit uitstekende idee kan het benodigde
inzicht van werkgevers vergroten. Volgens de staatssecretaris is het verstandig,
de UVI's zelf te laten bepalen welke werkgever wel of niet goed op de hoogte
is van een en ander. Een te grote beleidsruimte voor de UVI op dit terrein
lijkt echter niet goed. Welke garanties bestaan er op dit punt? Hoe beoordeelt
een uitvoeringsinstelling dit? Hoe komt men aan de benodigde informatie? Is
het niet zo dat sommige UVI's in het verleden niet al te veel inhoud hebben
gegeven aan hun verantwoordelijkheid inzake reïntegratie, ook in het
tweede spoor? De UVI's worden verplicht om een gratis reïntegratieadvies aan een
werkgever te verstrekken als er geen mogelijkheden zijn voor werkhervatting
bij het eigen bedrijf. Hierbij is een deugdelijke argumentatie door de Arbo-dienst
van groot belang. De eisen hieraan moeten hoog zijn en de toets hierop streng.
Hoe wil de staatssecretaris hierop toezien? Ook moet voorkomen worden dat
de publieke UVI de reïntegratietaken van de werkgever en zijn private
Arbo-dienst overneemt als dat niet noodzakelijk is. De werkgevers en Arbo-diensten
mogen niet achteroverleunen en de rekening bij het collectief neerleggen.De heer Wilders gaf aan dat de werkgever aangespoord moet worden om een
reïntegratieadvies aan de UVI te vragen indien hij en zijn Arbo-dienst
geen mogelijkheid tot hervatting van het werk binnen het bedrijf zien. Daarbij
moet men overigens eveneens bedachtzaam zijn op het onnodig aanvragen van
advies. Indien achteraf blijkt dat bij instroming van een werknemer in de
WAO advies gevraagd had moeten worden, kan een sanctie worden opgelegd. Deze
mogelijkheid tot het verhalen van loon op de werkgever bestaat reeds, maar
zal worden verbeterd.Indien blijkt dat reïntegratie bij de eigen werkgever niet mogelijk
is, zal de UVI de reïntegratietaken overnemen. Hier moet een balans worden
gevonden in de praktijk, mede met het oog op de verantwoordelijkheidsverdeling.
Het is immers zowel onwenselijk dat een werkgever de reïntegratieactiviteiten
te gemakkelijk afschuift op het collectief als dat een UVI ten onrechte teveel
werk naar zich toe trekt. Als reïntegratie bij de eigen werkgever mogelijk
is, is er toch geen rol voor de uitvoeringsinstelling? Is de opstelling van
een UVI bovendien niet afhankelijk van het financiële plaatje? Op welke
wijze, met bestaande of additionele middelen, worden de extra taken van de
uitvoeringsinstellingen gefinancierd?De heer Wilders stemde in met het voorstel om de werknemer de mogelijkheid
te geven, bij de UVI aan de bel te trekken als zijn werkgever en Arbo-dienst
geen reïntegratieactiviteiten ondernemen en hij bij een andere werkgever
aan de slag wil. Het echter de vraag of dat moet gebeuren via het door mevrouw
Smits voorgestelde verzenden van een extra brief van de UVI aan de werknemer.
Bovendien moet gesteld worden dat dit pad ook gevolgd kan worden in geval
een uitvoeringsinstelling tot het oordeel komt dat reïntegratie op het
eigen werk mogelijk is. Heeft de staatssecretaris daarnaast enig idee hoe
vaak werknemers in de huidige systematiek oplopen tot onwillige werkgevers
en Arbo-diensten bij reïntegratieactiviteiten?Ook moet geconcludeerd worden dat de staatssecretaris, anders dan de brief
zegt, niet tegemoet is gekomen aan de motie op stuk nr. 81 van mevrouw Smits
en mevrouw Schimmel. in deze motie, waar de VVD-fractie tegen heeft gestemd,
wordt immers gepleit voor een wettelijk recht op reïntegratie in het
Burgerlijk Wetboek.Meer in het algemeen kan het geen kwaad als naast alle plichten en sancties
voor werkgevers ook werknemers een financiële of arbeidsvoorwaardelijke
incentive zouden kennen om niet snel uit te vallen of om juist snel te herstellen.
Dat kan door bij ziekte niet het volledige loon uit te betalen, wat nu nog
het geval is bij 87% van de werkgevers voor 92% van de werknemers. Daarbij
kan gekozen worden voor het wettelijk vigerende minimum van 70% van het loon.
Dat in kringen van werkgevers hierover nagedacht wordt, is dan ook een prima
ontwikkeling in de richting van een meer fair evenwicht bij de verschillende
prikkels.De heer Wilders mistte in de brief van de staatssecretaris de rol van
de verzekeraars en het gebruik van de expertise die daar bestaat op het gebied
van reïntegratie. Dat hieraan geen aandacht is besteed, is teleurstellend,
zeker gezien de concrete toezeggingen van de staatssecretaris tijdens het
algemeen overleg van 4 maart 1999. Wil hij alsnog serieus op de rol van de
verzekeraars ingaan?Uit de laatste rapportage van het SZW-werkgeverspanel blijkt dat inmiddels
80% van de bedrijven op enigerlei wijze verzekerd is tegen loondoorbetaling
bij ziekte. Onlangs is bovendien door de staatssecretaris bevestigd dat marktwerking
leidt tot premiedaling en dus tot lastenverlichting. Welke mogelijkheden ziet
hij om de rol van de expertise van verzekeraars inzake reïntegratie te
vergroten? Er kan immers gesteld worden dat het financiële belang van
de verzekeraars parallel loopt met het algemene belang: minder verzuim, snelle
reïntegratie en een lage instroom in de WAO.In een brief van het Verbond van verzekeraars aan de staatssecretaris
wordt gepleit voor rechtstreekse melding van de UVI aan de verzekeraar als
de eerste termijn van ziekte is overschreden. De verzekeraars geven aan dan
hun ondersteuning aan te kunnen bieden bij het reïntegratieadvies aan
de werkgever. Blijkbaar is dit nog geen ingevoerde praktijk. Liggen hier misschien
problemen inzake de privacy? Wat is de reactie van de staatssecretaris op
deze interessante brief?De heer Wilders stelde vast dat de discussie over de vorm van het poortwachtersmodel
niet mag verbloemen dat het uiteindelijk gaat om het concrete resultaat. Een
snelle en effectieve reïntegratie van zieke werknemers komt alleen tot
stand als de verschillende bureaucratieën elkaar niet voor de voeten
lopen. Er moet dan ook sprake zijn van een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
en een goede samenwerking.Mevrouw Schimmel (D66) vroeg zich af of de nieuwe procedure
bij het poortwachtersmodel-WAO de verwachte resultaten zal opleveren. Bijeenkomsten
van arbeidsdeskundigen, Arbo-diensten, uitvoeringsinstellingen en verzekeringsartsen
maken immers keer op keer duidelijk dat geregeld persoonlijk contact met de
zieke werknemer in kwestie in het eerste jaar van het grootste belang is.
Het nieuwe model oogt goed, maar lijkt echter slechts een papieren rompslomp
met zich te brengen. Er moet dan ook geld uit de fondsen vrijgemaakt worden
om in het eerste jaar contactpunten op te zetten waar de diverse organisaties
elkaar ontmoeten. Kan de aanbeveling van het Kloosteroverleg om tussen de
verschillende organisaties een convenant af te sluiten, gericht op preventie
en reïntegratie in het eerste Ziektewetjaar, hier geen uitkomst bieden?
Het gaat dan vooral om het persoonlijk begeleiden van een zieke werknemer
die naar alle waarschijnlijkheid niet op de oude werkplek kan terugkeren.Het is overigens opvallend dat een staatssecretaris van VVD-huize veel
zaken onder de publieke verantwoordelijkheid brengt. De UVI, straks het CWI
(Centrum voor werk en inkomen), moet een brief over kosten en reïntegratie
versturen en beoordelen of een werknemer terug kan keren. Raakt dit niet aan
de taken van de, daarvoor ingestelde, Arbo-dienst? Moet niet juist die de
werkgever wijzen op de kosten in het kader van de WUBLZ (Wet uitbreiding loondoorbetalingsverplichting
bij ziekte) en Pemba? Moet niet juist de Arbo-dienst een reïntegratieadvies
opstellen? Ook hiervoor moet overigens geld uit de fondsen beschikbaar worden
gesteld. De UVI komt pas in beeld als, zoals voorgesteld door D66, in het
eerste Ziektewetjaar met de Arbo-dienst overlegd wordt over de ontstane situatie.
Een en ander moet gericht worden op de persoon en niet verzanden in het heen
en weer schuiven van papier. Wat vindt de staatssecretaris eigenlijk van een
directe melding van de UVI aan de verzekeraar? Hoe staat het daarbij met waarborging
van de privacy?Mevrouw Schimmel legde uit dat het Breed platform verzekerden en werk
stelt dat met het vervallen van het reïntegratieplan voor de werknemer
een instrument wegvalt om zijn rechten waar te maken. Het wordt veelal gezien
als een laatste strohalm op de glijbaan naar de WAO. Er is nu duidelijk geen
sprake van een ideale situatie. De brief vormt dan ook een betreurenswaardige
verzwakking van de positie van de werknemer. Er is door de staatssecretaris
geen uitvoering gegeven aan de motie-Smits/Schimmel, om de plicht van een
werkgever tot het aanbieden van passende arbeid in het Burgerlijk Wetboek
te regelen. Uit de jurisprudentie valt overigens op te maken dat
er al een soort van plicht bestaat in de praktijk. De motie vraagt daarnaast,
het recht op reïntegratie in de WAO te regelen. Alleen dan kan een zieke
of arbeidsongeschikte werknemer zijn eigen rechten waarmaken. In de motie
op stuk nr. 82 is overigens gevraagd om in het voorjaarsoverleg afspraken
te maken over de streefcijfers. Ook daarvan lijkt, gezien de verslagen, geen
sprake te zijn.De heer Harrewijn (GroenLinks) deelde de kritiek van de staatssecretaris
en anderen op de huidige bureaucratie, die een onwerkbare weg is gebleken.
Het is dan ook teleurstellend, te moeten constateren dat een aantal onderliggende
mechanisme niet naar behoren werken.De te zuinige contracten tussen werkgevers en Arbo-diensten blijven immers
een probleem op het punt van de reïntegratieplannen, vooral waar het
kleine ondernemingen betreft. Bij kleine werkgevers, zeker die welke krap
bij kas zijn, is dan ook te zien dat men erop gokt dat uiteindelijk geen reïntegratieplan
nodig is. Moet, ondanks de voorgestelde wijziging, niet tevens nagedacht worden
over het probleem van de Arbo-contracten? Denkt de staatssecretaris dat de
partijen vanzelf betere contracten zullen gaan afsluiten als men de kosten
meer gaat voelen? Is het lonend voor de verzekeraars om kleine werkgevers
tot andere contracten te bewegen? Moet er geen aparte behandeling voor het
midden- en kleinbedrijf komen in plaats van de generieke aanpak? Is het dragen
van een eigen risico gedurende het hele eerste ziektejaar wel verantwoord?
De staatssecretaris moet so wie so overgaan tot een aanpak die differentieert
tussen verschillende bedrijven.De heer Harrewijn merkte op dat de voorgestelde wijzigingen geënt
zijn op de huidige situatie en niet gericht zijn op de SUWI-nota (Structuur
uitvoering werk en inkomen) en de toekomst van de CWI's. Het probleem van
de werknemer met een onwillige werkgever blijft echter ook in de nieuwe structuur
bestaan. De UVI wordt weliswaar gekozen door werkgever en een vertegenwoordiging
van werknemers, de bipartiete opdrachtgever, maar uiteindelijk is er sprake
van een contract tussen de uitvoeringsinstelling en het bedrijf waarmee een
conflict bestaat. Er is dus een duidelijk belang voor een UVI om niet tegen
de onwillige werkgever in te gaan. Op dit punt is er behoefte aan een verandering,
opdat een individuele werknemer zich vrij voelt en veilig weet om zaken aan
te kaarten. Hiertoe is het nodig dat een werknemer niet alleen na een jaar,
maar reeds eerder bij het CWI kan aankloppen om aan te geven dat er sprake
is van onheuse bejegening. Een ander probleem dat met de huidige werkwijze
niet wordt opgelost, is de positie van mensen met jaarcontracten en dergelijke.
De neiging van werkgevers om een contract te laten verlopen in plaats van
zich te richten op reïntegratie blijft de aandacht verdienen.Het voorstel om een onderscheid te maken tussen intern en extern reïntegreren
valt in goede aarde. De Arbo-dienst is er voor het interne en de UVI is er
voor het externe werk. Hier moet de spanning bij de taakverdeling weggenomen
worden. Kan de externe reïntegratie, nu via de UVI of direct, in de toekomst
niet veel beter in het CWI worden gelokaliseerd? Daar komen toch ook de vacatures
binnen?De heer Harrewijn vond dat goed onderzocht moet worden of de melding na
zes weken ziekte niet leidt tot onnodige briefwisseling en administratie.
Zo zijn er de nodige situaties te bedenken waarbij vooraf bekend is dat de
ziekte zich binnen een bepaalde periode oplost. Tevens kan een praktische
manier van melding, waarbij bepaalde categorieën of individuen direct
uitgezonderd worden, behulpzaam zijn.Het is belangrijk te weten dat het UVI-advies inzake reïntegratie
gratis is. Met name voor kleinere werkgevers is immers vooral een wat uitvoeriger
reïntegratieplan een drempel. Op dit punt moet dan ook door de overheid
financiering worden gezocht. Uit welke middelen wil de staatssecretaris een
en ander financieren? De heer Harrewijn vond dat werknemers het recht hebben, geïnformeerd
te worden over de eigen situatie. Men moet het recht hebben, naar een CWI
te kunnen gaan. Vooral het recht om gehoord te worden is daarbij van belang.
Mensen moeten over de eigen werkplek of de mogelijkheden elders mee kunnen
praten, ook als er sprake is van een welwillende werkgever. De Kamer moet
overigens niet alles tot in detail willen regelen. Er moet ruimte zijn voor
sectoren of bedrijven waar afspraken zijn gemaakt tussen de verzekeraars,
de Arbo-diensten en de UVI over contactmomenten. Het gaat erom de praktijk
op maat te krijgen. Dit kan beteken dat sectoren ontheven moeten worden van
allerlei papieren verplichtingen als er een goede afspraak is gemaakt. Daarbij
moet men vooral uitgenodigd worden om expertisecentra in te brengen bij dergelijke
convenanten.In de discussie rond de rechten van werknemer moet opgepast worden voor
het leggen van een onterechte, foute druk op zieke mensen. Het door druk van
een werkgever onterecht en te vroeg hervatten van het werk schaadt immers
de gezondheid. Ook het inzetten van financiële prikkels, zoals voorgesteld
door de heer Wilders, kan gevaarlijk zijn. Het verliezen van 10% of 20%
van het inkomen kan mensen verleiden tot het maken van foute of te vroege
keuzes. Meer in het algemeen is het in financiële zin straffen van mensen
ongewenst, omdat er geen systeem bestaat waarin de goeden en slechten van
elkaar kunnen worden gescheiden. De heer Harrewijn toonde zich geen voorstander
van de zogenaamde «prikkeltheorie», zeker in het geval van een
kleine onderneming. In die situaties worden de werkgevers te sterk geprikkeld. Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA) deelde in zijn algemeenheid
de in de brief van de staatssecretaris gegeven kritiek op de bureaucratie.
Lang niet altijd is immers bij de genomen papieren maatregelen het wederzijds
belang bij reïntegratie in beeld. De nieuwe voorgestelde methode moet
deze papierwinkel afschaffen. De vraag is echter of geen nieuwe papieren systematiek
in de maak is. De staatssecretaris denkt met de nieuwe maatregelen het aantal
WAO-claims te verminderen. Kan dat met het simpelweg versturen van brieven
aan werkgevers over de kosten en zijn verplichtingen in het geval van zieke
werknemers? Leidt dit volgens de staatssecretaris daadwerkelijk tot het vergroten
van de reïntegratie-inspanningen? Wat is hierbij de onderbouwing? Het
is overigens goed om zo snel mogelijk in het eerste Ziektewetjaar in actie
te komen. De termijn van zes weken kan daarbij wellicht uitkomst bieden. Al
eerder, na de constatering dat de melding na dertien weken niet veel voorstelt,
is het idee geopperd dat hierbij ook persoonlijk contact nodig is. Wat is
hierover de mening van de staatssecretaris?Tijdens het algemeen overleg van 4 maart 1999 is betoogd dat het verlengen
van de loondoorbetalingsverplichting inzake de Ziektewet naar twee jaar, met
gelijktijdige, gedeeltelijk herinvoering van de Ziektewet na een halfjaar,
wellicht uitkomst kan bieden bij de kleinere bedrijven. Dit had de warme instemming
van mevrouw Bijleveld, zeker als er een verplicht herstelplan na dertien weken
komt, met verplichtingen voor werkgever en werknemer, vastgelegd in het arbeidsrecht.
Vormt dit geen alternatief?Mevrouw Bijleveld-Schouten riep een advies van de SER (Sociaal-economische
raad) in herinnering om flexibel om te gaan met de Ziektewet. Sommige ziektebeelden
worden immers niet opgelost binnen dat ene jaar van de Ziektewet. In de brief
van de staatssecretaris staat dat in sommige gevallen de UVI van oordeel kan
zijn dat er voldoende reïntegratiemogelijkheden bestaan binnen een bedrijf.
Deze situatie treedt volgens een voetnoot bij deze brief ook op als de UVI
constateert dat binnen de wachttijd geen terugkeer naar de eigen werkgever
te verwachten is, maar volledig herstel op termijn toch aannemelijk is. Vraagt
ook dit niet om een meer flexibele omgang met de Ziektewet? Door mevrouw Smits is een voorstel gedaan om de positie van de werknemer
te versterken. Ook die oplossing behelst het nodige papierwerk. Is er nu werkelijk
nog meer bureaucratie in deze zin nodig? Is het niet beter om in dit verband
de verplichtingen te benadrukken inzake het herstelplan? Wat is de meerwaarde
van dit alles in het licht van het voorstel van de staatssecretaris?Mevrouw Bijleveld-Schouten constateerde dat de motie op stuk nr. 81 van
mevrouw Smits en mevrouw Schimmel niet is uitgevoerd. Kan de staatssecretaris
ingaan op de vraag of een wettelijk recht op reïntegratie, zoals bedoeld
in de motie, überhaupt mogelijk is?Een recente reportage van het televisieprogramma Zembla bracht aan het
licht dat werkgevers in het onderwijs hun verantwoordelijkheid niet nemen,
met een hoge instroom in de WAO als gevolg. Daarnaast bleek dat UVI's bij
de claimbeoordeling niet toetsen. Ook zijn de goed werkende reïntegratieteams
bij het USZO (Uitvoeringsinstelling sociale zekerheid voor overheid en onderwijs)
gedwongen afgeschaft toen deze organisatie de WAO ging uitvoeren. Kan de staatssecretaris
aan de hand van deze casus aangeven hoe het nieuw voorgestelde systeem verbetering
kan brengen?Mevrouw Bijleveld stelde vast dat de inspanningen van werkgever en werknemer,
in samenwerking met de Arbo-dienst, gericht moeten zijn op reïntegratie.
Voor een resultaat op dit vlak is het van groot belang dat de neuzen dezelfde
kant op staan. De vraag blijft of dat met het nieuwe systeem bereikt zal worden.De heer Van Dijke (RPF) die mede namens het GPV sprak, merkte
op dat de brief van de staatssecretaris duidelijk maakt dat de sterk verhoogde
WAO-instroom mede veroorzaakt is door de van de feitelijke reïntegratie
afleidende bureaucratische rompslomp. Toch moet niet uit het oog verloren
worden dat hier meer factoren in het spel zijn. Het gaat om de mentaliteit
van werkgevers en ook om de financiële mogelijkheden van, met name, de
kleine werkgevers. Een ander punt zijn de vaak minimale contracten tussen
werkgevers en Arbo-diensten.Bij behandeling van de WUBLZ leefden bij de heer Van Dijke hoge verwachtingen
over de daarin voorgestelde reïntegratieplannen. Na enige aarzeling kan
echter vastgesteld worden dat de door de staatssecretaris voorgestelde afwijkende
route overtuigt, zeker waar het gaat om het eerder inzetten van reïntegratiemogelijkheden.
Is het overigens juist dat de mogelijkheden daartoe reeds bestaan?De heer Van Dijke stelde vast dat de brief van de staatssecretaris duidelijk
maakt dat niet wordt uitgesloten dat het alternatieve poortwachtersmodel wordt
aangevuld met financiële prikkels om werkgevers tot reïntegratie-inspanningen
aan te zetten. Aan welke prikkels denkt de staatssecretaris hierbij? Wanneer
komt hierover duidelijkheid? Wat vindt de staatssecretaris van de suggestie,
een bonus te geven in het geval een werkgever kans ziet om een werknemer die
langer dan dertien weken ziek is, te reïntegreren?Het LISV (Landelijk instituut sociale verzekeringen) is door de staatssecretaris
gevraagd om een concrete uitwerking te geven van het tijdstip van ziekmelding,
te weten zes weken na aanvang van de eerste ziektedag. Wat is de onderbouwing
van die termijn van zes weken? Wanneer wordt het LISV-advies verwacht? Heeft
dat advies betrekking op uitvoeringstechnische zaken? Wat is de reactie van
de minister op de suggestie van het Verbond van verzekeraars om uniforme criteria
aan te leggen voor het verzenden van de zeswekenbrief?De heer Van Dijke stipte aan dat de mogelijkheid is geschapen voor de
werknemer om contact op te nemen met de uitvoeringsinstelling als een werkgever
hem onheus bejegent. Geldt deze mogelijkheid voor alle werknemers? Hoe worden
zij op deze mogelijkheid gewezen? Krijgt iedereen die zich ziek meldt te horen
zich ook zelfstandig aan te kunnen melden? Aan de hand van welke
criteria beoordeelt het LISV (en later het Landelijk instituut werk en inkomen)
overigens een dergelijk verzoek? Kan een werknemer zijn onwelwillige werkgever
niet «plagen» door gebruik te maken van deze mogelijkheid? Kan
de staatssecretaris aangeven of hiermee uitwerking is gegeven aan de motie
op stuk nr. 81 van mevrouw Smits en mevrouw Schimmel?In het nieuwe model komen sancties voor de werkgever pas aan het einde
van het eerste Ziektewetjaar in beeld. Is het niet laat om pas na een jaar
aan de bel te trekken? Volgens het Verbond van Verzekeraars is het bovendien
niet eenvoudig, achteraf aan te tonen dat contact met de UVI gezocht had moeten
worden. Moet niet eerder een moment worden ingebouwd om eventuele nalatigheid
vast te stellen?De heer Van Dijke merkte op dat de staatssecretaris op korte termijn gaat
werken aan de vertaling van de voorgestelde werkwijze in wetgeving. Een en
ander moet per 1 januari 2000 in werking treden. In de brief wordt echter
gespeculeerd over de mogelijkheid om vooruitlopend op de wetswijziging een
betere werkwijze binnen de kaders van de huidige regelgeving te organiseren.
Wat wordt hiermee bedoeld? Hier is toch geen vorm van anticipatie aan de orde? Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris hoorde Kamerbrede instemming met het voorstel,
de zinloze en energieverslindende papierwinkel rond de voorlopige en definitieve
reïntegratieplannen af te schaffen. Daarnaast is duidelijk dat nog niet
iedereen overtuigd is van het geboden alternatief, waarover overigens nog
behoorlijk wat advisering nodig is.De voorstellen zijn erop gericht om de gang van zaken in het eerste ziektejaar
te verbeteren. Rond dit punt zijn reeds de nodige ontwikkelingen op gang gekomen.
Er bestaat een snel groeiende markt rond het verzuim in het eerste Ziektejaar.
De verzuimpolissen die werkgevers afsluiten bij verzekeraars belopen ruim
1,5 mld. De contracten van werkgevers met private Arbo-diensten beslaan ruim
1 mld. Daarnaast is er via de wet Pemba sprake van groeiende prikkels. Al
met al is een explosieve groei van het aantal bedrijven te zien dat zich in
het eerste ziektejaar richt op reïntegratie. Tevens zijn de verzekeraars
hard bezig, de werkgevers aan te zetten om betere contracten af te sluiten
met Arbo-diensten om het verzuim terug te brengen. De prikkels die de overheid
in de markt heeft gelegd, leiden dus tot ontwikkelingen in de goede richting.De staatssecretaris gaf aan dat de verzekeraars reeds een belangrijke,
duidelijke en positieve rol spelen in het eerste ziektejaar. Zij geven ook
aan betere samenwerking met de werkgevers en de Arbo-diensten voor te staan.
Daarbij moet men niet al te afhankelijk zijn van wat de overheid hen daarbij
aanbiedt. Hier ligt geen primaire faciliërende rol voor het Rijk. Wel
kan wellicht de aangekondigde prestatievergelijking tussen sectoren inzake
ziekteverzuim en reïntegratie, macro-informatie opleveren die ook voor
verzekeraars van belang is bij de risicobepaling.Het Verbond van verzekeraars en de BOA (Brancheorganisatie Arbo-diensten)
zijn bezig, afspraken te maken over gegevensuitwisseling. Hierover is ook
contact gezocht met de registratiekamer, omdat een en ander aan de privacywaarborgen
moet voldoen. Het Verbond van verzekeraars heeft de staatssecretaris en de
Kamer per brief het verzoek voorgelegd, automatisch te worden ingelicht over
de zeswekenmelding. Dat nu lijkt niet direct mogelijk. In geval van een medisch
dossier zal er, gelet op de privacy, toestemming van de werknemer zelf aan
te pas moeten komen. Het moment van contact met de verzekeraar kan wellicht
beter totstandkomen bij het aanvragen van een reïntegratieadvies, als
zowel werkgever als Arbo-dienst van mening zijn dat er iets mis is. Het feitelijk
uitwisselen van gegevens zal dan individueel en volgens de regels van
de privacywetgeving moeten verlopen. Naar men mag aannemen zal de registratiekamer
de wettelijke verplichtingen nauwlettend in het oog houden. Bij eventuele
specifieke afspraken op dit vlak zal de Kamer overigens op de hoogte worden
gebracht.De staatssecretaris zag geen specifieke problemen op dit punt voor de
kleinere en kleine bedrijven. Met name in de sfeer van mantelcontracten voor
groepen van bedrijven kan en wordt reeds het nodige geregeld. Daarmee is niet
gezegd dat ieder individueel klein bedrijf wordt bereikt. Hier ligt echter
ook een belangrijke rol voor de brancheorganisaties. Het is immers van belang
om bij de Arbo-dienstverlening op een zekere schaalgrootte diensten aan te
bieden.Het nieuwe voorstel moet de huidige bureaucratische papierstroom rond
de reïntegratieplannen vervangen door een meer inhoudelijk stelsel met
een betere opbrengst. Er zijn echter reeds geluiden te horen dat ook het nieuwe
systeem wellicht te bureaucratisch is. Is, bijvoorbeeld, de ziekmelding na
zes weken niet te vroeg en te massaal? Juist over het uitvoeringstechnische
aspect is advies aangevraagd bij het LISV, dat hopelijk over enkele weken
binnen is. Het LISV zal daarbij goed onderzoeken welke volumina dit met zich
brengt. Er moet overigens so wie so een ziekmelding komen aan de UVI, zodat
men weet wanneer een keuring aan de orde is. Wellicht is de periode van zes
weken een tikkeltje aan de vroege kant, gelet op de dan grote aantallen zieke
werknemers, en moet gekozen worden voor een moment tussen de zes en de dertien
weken. Het moment van ziek melden, met een maximum van dertien weken, overlaten
aan de werkgevers of de UVI's creëert teveel onduidelijkheid en is daarom
niet aan te bevelen.Het is evident dat bij een ziekmelding na zes weken bepaalde groepen,
bijvoorbeeld zwangere werknemers, uitgezonderd kunnen worden met het oog op
een efficiënte praktijk en het vermijden van onnodige ziekmelding. Ook
voor de grote bedrijven met meer dan 100 werknemers, waar in totaal 60% van
de werknemers werken, moet een zinvolle oplossing worden gevonden. Hierbij
moet een evenwicht worden gevonden middels duidelijke regels, waarop overigens
ook de verzekeraars hun inspanningen richten. Meer in het algemeen kan gezegd
worden dat het door alle partijen gewilde inhoudelijke overleg, ten tijde
van het reïntegratieadvies, zinvol kan plaatsvinden voor meerdere tienduizenden
gevallen per jaar.De staatssecretaris stond open voor suggesties op dit vlak. Zo kan overwogen
worden om uit te gaan van een termijn van zes weken, maar deze te laten vervallen
als een sector tussen bedrijf, UVI en Arbo-dienst specifieke afspraken heeft
gemaakt die logisch aansluiten bij de te nemen acties. Het creëren van
teveel mogelijkheden tot maatwerk kan de praktijk echter frustreren. De Kamer
lijkt bovendien te kunnen leven met een termijn van zes weken.Na de ziekmelding is de volgende stap het aanbieden van een gratis reïntegratieadvies
van de UVI aan de werkgever. Het is aan het LISV om een aantal minimale kwaliteitseisen
te stellen aan de aanvraag van de Arbo-dienst voor een reïntegratieadvies.
Hierbij moet voorkomen worden dat het door een te strakke reglementatie verwordt
tot een vragenlijstje. Het moet gaan om het duidelijk en inhoudelijk verwoorden
van een ziektebeeld. Het daaropvolgende reïntegratieadvies is nadrukkelijk
geen papierwinkel. De UVI zal bij de werkgever langskomen en zich ook via
contact met de betrokken werknemer, de werkgever en de Arbo-dienst op de hoogte
stellen van de situatie ter plekke.De angst voor een nieuwe papierwinkel en een papieren tijger is dus niet
gegrond. Het gaat om inhoudelijke actie, gericht op reïntegratie, al
is het effect van een en ander vooralsnog onduidelijk. Daarbij moet overwogen
worden dat door de UVI bij zo'n 50 000 verzoeken tot reïntegratie
een zinvol gesprek kan plaatsvinden.Dit laat de bestaande verantwoordelijkheidsverdeling tussen Arbo-diensten
en uitvoeringsinstellingen onverlet. De UVI neemt de zaak slechts over als
iedereen het erover eens is dat plaatsing bij het eigen bedrijf niet mogelijk
is en het tweede traject zich aandient. Bij verschil van mening op dit punt
ligt het laatste woord bij de UVI.De staatssecretaris maakte duidelijk dat de UVI's de reïntegratieactiviteiten
niet als een aparte referentiedienst vergoed krijgen door het LISV. Deze «desincentive»
voor de UVI is vreemd, omdat het LISV een wettelijke taak heeft om reïntegratie
te bevorderen. Hierin moet dus verandering worden gebracht. Met het huidige
volumineuze bureaucratische traject van de reïntegratieplannen is een
bedrag van 95 mln. gemoeid. Bij afschaffing hiervan komt dit geld vrij. In
eerste instantie is de overweging dat met deze fondsen de nieuwe activiteiten
betaald moeten kunnen worden. In hoeverre dit mogelijk is, ligt ter advisering
voor bij het LISV. Deze budgettair neutrale stroomlijnoperatie zal als gevolg
van de keuze voor inhoudelijk maatwerk echter hopelijk volume-effecten genereren
en dus ook enig geld opleveren. De mogelijke winst hierbij zal voorzichtig
en conservatief worden ingeschat. Bij veel aanvragen van reïntegratieadviezen
en daaropvolgend veel geslaagde reïntegraties mag echter enig volume-effect
worden verwacht. Een deel van deze gelden kan vervolgens wellicht gebruikt
worden om het systeem uit te bouwen.De sancties in het stelsel moeten gezien worden als een ultimum remedium.
Voor het welslagen van het reïntegratietraject in het eerste ziektejaar
zijn immers vooral de prikkels van het systeem van belang. De bonus die een
werkgever ontvangt als een werknemer weer aan het werk gaat, is dat er een
arbeidsprestatie staat tegenover de loondoorbetaling. Als de reïntegratie
mislukt, wordt de werkgever de rekening gepresenteerd in de vorm van een gedifferentieerde
Pemba-premie. Aan het einde van het eerste jaar kan de reeds bekende sanctie
van verhaal op het loon worden ingesteld indien blijkt dat een werkgever onvoldoende
inspanningen heeft verricht om een werknemer aan het werk te krijgen.Deze sanctie wordt tot nu toe vrijwel niet toegepast, omdat een en ander
moeilijk is aan te tonen. De huidige papierwinkel, het dertiende weeks reïntegratieplan
en het achtste maands definitieve reïntegratieplan, beschermt de werkgever
daarbij. De nu geschapen vrijheid voor de werkgever om een advies aan te vragen,
maakt dat bij een rechtszaak tussen UVI en werkgever de positie van een ondernemer
moeilijk wordt bij het nalaten van een dergelijke adviesaanvraag. Van een
automatisme is hierbij overigens geen sprake. Daarnaast moet duidelijk zijn
dat indien een werknemer geheel de WW instroomt, en dus niet arbeidsongeschikt
is, er op grond van artikel 52j van de WW een loonverhaalmogelijkheid is.
Tevens wordt onderzocht of het mogelijk is om als een werknemer deels in de
WW en deels in de WAO terechtkomt, een technisch verschrikkelijk ingewikkelde
casus, het WW-deel te laten doorwerken in de Pemba.De staatssecretaris onderstreepte dat het idee van meer evenwicht in de
prikkels en het benadrukken van de mogelijkheid om bij ziekte minder loon
door te betalen vooral thuishoort in het overleg tussen de sociale partners.
Het zou echter goed zijn als werkgevers en werknemers over de eigen schaduw
heen kunnen springen. Een goed voorbeeld van een uitruil zou een CAO-regeling
zijn waarbij de werknemers iets inleveren inzake de loondoorbetaling in ruil
voor betere contracten met Arbo-diensten.In verband met de door de Kamer aangenomen motie op stuk nr. 81 van mevrouw
Smits en mevrouw Schimmel over een recht op reïntegratie, is reeds eerder
aangegeven dat enerzijds in de diverse wetsteksten vrij duidelijke rechten
voor de werknemer zijn vastgelegd en dat anderzijds de gedachte achter de
motie ter advisering is voorgelegd aan de Stichting van de arbeid. Een artikel
in SMA (Sociaal maandblad arbeid) van professor Noordam maakt overigens duidelijk
dat een recht op reïntegratie niet afdwingbaar is. Het is daarom wellicht
beter, te spreken van de positie van de cliënt ten opzichte van de uitvoeringsinstelling
inzake informatieverstrekking en begeleiding. De staatssecretaris zegde toe
deze kwestie nauwkeurig te zullen bestuderen na ontvangst van
het advies van de Stichting van de arbeid. Daarbij kan men denken in de richting
van een uniforme regeling inzake «case-management». Een en ander
heeft bovendien te maken met de contracten tussen de uitvoeringsinstelling
en de cliënt.Alhoewel er oog is voor het probleem, zal het fundamenteel vaststellen
van de rechten van de cliënt niet meegenomen kunnen worden in de huidige
vormgeving van het poortwachtersmodel. Waar mogelijk zullen die echter zorgvuldig
worden vastgelegd binnen het voorgestelde model. Meer in het algemeen kan
gesteld worden dat met het afschaffen van het huidige reïntegratieplan
de positie van de cliënt wordt geschaad. De werkgever is overigens verantwoordelijk
voor het inlichten van zijn werknemers. Een notitie over een en ander zal
de Kamer zo spoedig mogelijk bereiken.De staatssecretaris gaf aan in het voorjaarsoverleg een door beide partijen
omhelst voorstel te hebben gedaan over een sectorprestatievergelijkend onderzoek
inzake ziekteverzuim, preventie, reïntegratie en instroom WAO. Het uiteindelijke
doel is het distilleren van «best practices». Daarbij worden tevens
sectoren en bedrijven die het slecht doen flink achter de broek gezeten. Dit
kan een heilzame werking hebben.De recente uitzending van het televisieprogramma Zembla maakte duidelijk
dat het op alle fronten nog mankeert. Op al deze punten heeft de staatssecretaris
dan ook beleid lopen. Wel is het onaangenaam te moeten constateren dat de
keuringspraktijk niet bestand is tegen de gezamenlijke wil van werkgevers
en werknemers om de WAO als oplossing te zoeken. Dat houdt in dat in dit geval
goed opgeleide onderwijzers, overigens redelijk gezond van lijf en leden,
op grote schaal op medische gronden volledig worden afgekeurd. Het CTSV is
dan ook op het hart gebonden, zo snel mogelijk onderzoek te doen naar naleving
van de keuringsrichtlijn. Nadere gedachtewisselingMevrouw Smits (PvdA) was blij met de toezegging dat er specifiek
onderzoek zal komen naar de positie van de werknemers en de rechten op hulp,
op begeleiding en dus op reïntegratie. Bij verdere uitwerking van het
wetsvoorstel is het nodig om de werknemer een actieve rol te geven. De werknemer
moet gelijktijdig met de werkgever de UVI-brief krijgen. De werknemer moet
het recht gegeven worden op het aanvragen van een gratis reïntegratieadvies
en op het aanvragen van gratis voorzieningen, juist als de werkgever medewerking
weigert.De heer Wilders (VVD) toonde zich verheugd over de stelling
van de staatssecretaris over de duidelijke, belangrijk en positieve rol van
de verzekeraars. Daarbij moet onderlinge informatie-uitwisseling, mits toegestaan
door de Registratiekamer, mogelijk worden gemaakt.Het is goed begrepen dat de UVI niet teveel beleidsvrijheid krijgt bij
het versturen van de brief. Daarnaast is het prima dat, nu het LISV dat niet
blijkt te hebben geregeld, er middelen gaan komen voor het reïntegratieadvies.
De suggestie van de staatssecretaris dat tussen sociale partners een uitruil
kan plaatsvinden tussen loondoorbetaling en betere contracten met Arbo-diensten
valt in goede aarde. Er zouden méér arbeidsvoorwaardelijke prikkels
voor werknemers moeten komen.Mevrouw Schimmel (D66) vond het belangrijk om bij de termijn
van zes weken de gedachten van zowel het LISV als de Arbo-diensten af te wachten.
Daarbij moet het mogelijk zijn, enige flexibiliteit te betrachten. Het streven
om de procedure minder ingewikkeld en sneller te doen verlopen wordt gesteund.
Dat is immers in het belang van zowel werkgever als werknemer. Het is ontzettend belangrijk dat het reïntegratieadvies, zoals is
voorgesteld, vooral een persoonlijk gericht reïntegratieoverleg tussen
werkgever, Arbo-dienst en UVI inhoudt. Het is ook goed dat de positie van
de werknemer verder wordt uitgewerkt. Het nu voorgestelde poortwachtersmodel
moet zo snel mogelijk in werking treden. Het vaststellen van de rechten van
de werknemer moet echter niet te lang uitblijven.De heer Harrewijn (GroenLinks) merkte op de vrijheid van de
sociale partners inzake het overleg te respecteren. De door de staatssecretaris
voorgestelde ruil, loondoorbetaling tegen betere Arbo-contracten, is echter
geen goed voorbeeld. Het afsluiten van een afdoende contract met een Arbo-dienst
is immers een verplichting die hoort bij goed werkgeverschap.Geconstateerd kan worden dat de rechten van de werknemer zoveel mogelijk
worden meegenomen in het poortwachtersmodel. Dat houdt toch in dat de werknemers
in ieder geval het reïntegratieadvies krijgen? Wat is de positie van
mensen met een tijdelijk contract in dit geheel? Ligt hier voor de werkgever
bij uitblijven van actie een sanctie te wachten? Kan de staatssecretaris zijn
gedachten over de situatie bij het midden- en kleinbedrijf breder onderbouwen?
Wat betekent straks de SUWI voor een en ander? Wanneer brengt de staatssecretaris
hierin duidelijkheid?Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA) vond dat de inspanningen gericht
moeten zijn op zo weinig mogelijk bureaucratie en zo veel mogelijk reïntegratie.
Dit houdt verplichtende elementen in voor zowel werkgever als werknemer.De heer Van Dijke (RPF) waardeerde de inspanningen van de staatssecretaris
om de betrokkenheid van de werknemer bij de reïntegratie, oftewel het
recht op reïntegratie, verder vorm te geven.Kan de staatssecretaris tevens aangeven of er sprake zal zijn van anticipatie
in regelgeving? Dit is immers in strijd met de gemaakte afspraken.De staatssecretaris gaf aan in zijn algemeenheid niet enthousiast
te zijn over anticiperende wetgeving. In de brief is gepoogd duidelijk te
maken dat afspraken tussen de betrokken partijen over goede samenwerking binnen
de regels van de wet toegestaan en wellicht gestimuleerd worden. Er is dan
sprake van anticiperen binnen de wet.Het LISV ontvangt overigens wel degelijk geld voor reïntegratieactiviteiten,
al gaat het niet om een aparte referentiedienst. Vandaar dat er hier en daar
verdringing kan optreden. Een zieke werknemer met een tijdelijk contract komt achtereenvolgens terecht
in de Ziektewet en in de vangnet-Ziektewet. Uiteindelijk neemt de UVI de taak
van de reïntegratie over. Ook in het eerste spoor worden deze werknemers
dus niet uit het oog verloren. De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,Van Dijk XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl (PvdA),
Bijleveld-Schouten (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD),
Essers (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Visser-van
Doorn (CDA), De Wit (SP), Harrewijn (GroenLinks), Balkenende (CDA), Smits
(PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü
(VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA) en Wilders (VVD).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA),
Giskes (D66), Hamer (PvdA), Van Gent (GroenLinks), Van der Hoek (PvdA), Dankers
(CDA), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Hofstra (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van
Vliet (D66), Klein Molekamp (VVD), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Vendrik
(GroenLinks), Mosterd (CDA), Schoenmakers (PvdA), Eisses-Timmerman (CDA),
Wagenaar (PvdA), Middel (PvdA), Weekers (VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA)
en De Vries (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-94.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl