Pensioenwet; Brief van de Staatssecretaris van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30413, nr. 103

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30413 nr. 103

19-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHuidige wet- en regelgevingBezwaren tegen gevraagde aanpassing fiscale regelgevingHet in de Pensioenwet gemaakte onderscheidUitbreiding tot tien jaar voor alle ex-werknemersOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30413Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 413Regels betreffende pensioenen (Pensioenwet)28 294Hoofdlijnen voor een nieuwe Pensioenwetnr. 103BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 november 2007In het Algemene Overleg van 27 september jl. van de Vaste Commissie
voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de Vaste Commissie voor Financiën
met de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Kamerstuk 30 413/28 294,
nr. 102) is onder andere de brief van 7 september jl. inzake de
pensioenopbouw van zelfstandigen1 aan de orde
geweest. Zoals bij dat overleg door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
is toegezegd, en in het wetgevingsoverleg Belastingplan 2008 door mij bevestigd,
ontvangt u hierbij, mede namens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
een nadere toelichting op het besluit om de fiscale regelgeving met betrekking
tot vrijwillige voorzetting niet aan te passen. De fiscale regeling houdt
in dat alle belastingplichtigen die een dienstbetrekking beëindigen in
beginsel gedurende een periode van ten hoogste drie jaar fiscaal gefacilieerd
de pensioenopbouw in de tweede pijler kunnen voortzetten. Op basis van de
Pensioenwet kunnen zogenoemde IB-ondernemers na het beëindigen van een
dienstbetrekking gedurende een periode van tien jaar de pensioenopbouw in
de tweede pijler voortzetten. In de hiervoor genoemde brief is aangegeven,
dat deze specifieke uitbreiding niet wordt opgenomen in de fiscale regelgeving.Zoals toegezegd, wordt in deze brief tevens ingegaan op de mogelijkheid
om – zowel in fiscale wet- en regelgeving als in de Pensioenwet –
de verruiming tot tien jaar voor alle ex-werknemers te laten gelden.Huidige wet- en regelgevingOp grond van de huidige fiscale regelgeving kan na het beëindigen
van een dienstbetrekking de pensioenopbouw in de tweede pijler, onder door
de minister van Financiën te stellen voorwaarden en afgezien van de situatie
waarin na onvrijwillig ontslag loongerelateerde uitkeringen worden ontvangen,
gedurende een periode van ten hoogste drie jaar fiscaal gefacilieerd worden
voortgezet.2In het voorstel van wet houdende regels betreffende pensioenen (Pensioenwet)
was voorgesteld om in de Pensioenwet (conform de fiscale regeling)
vast te leggen dat een pensioenuitvoerder voor een gewezen werknemer de pensioenregeling
voor de genoemde periode van drie jaar mag voortzetten. Als gevolg van het
amendement van de leden Bibi de Vries en Vendrik is de in de Pensioenwet op
te nemen bepaling echter zodanig aangepast, dat (alleen) voor de voortzetting
van de pensioenregeling van (alleen) zogenoemde IB-ondernemers een termijn
van tien jaar geldt in plaats van drie jaar.1
Deze bepaling is inmiddels op die wijze in werking getreden.2De Pensioenwet biedt derhalve nu meer ruimte voor (voortzetting van de)
pensioenopbouw in de tweede pijler dan op grond van de fiscale wet- en regelgeving
voor fiscale faciliëring in aanmerking komt. Anders dan tijdens het genoemde
algemeen overleg door sommige leden leek te worden verondersteld, is dat echter
niet bijzonder. Het fiscale kader (het zogenoemde Witteveenkader) stelt begrenzingen
aan de fiscaal gefacilieerde pensioenopbouw. Er gelden onder meer begrenzingen
voor de maximale opbouw per dienstjaar, voor de als dienstjaar in aanmerking
te nemen perioden en voor het als pensioengevend loon in aanmerking te nemen
loon. Die begrenzingen zijn – bewust – niet opgenomen in de Pensioenwet.
Met het opnemen van die begrenzingen in de Pensioenwet zou immers de mogelijkheid
worden weggenomen om de uitvoering van het (fiscaal bezien) bovenmatige deel
van de opbouw zonder fiscale faciliëring door de pensioenuitvoerder te
laten voortzetten en zou de fiscale wetgeving bepalen welke pensioenovereenkomsten
wel of niet zijn toegestaan. Dat zou in strijd zijn met het uitgangspunt dat
pensioen een arbeidsvoorwaarde is, waarvan de hoogte in beginsel wordt bepaald
door de sociale partners. Alleen de fiscale behandeling wordt – net
als bij andere arbeidsvoorwaarden – bepaald door de fiscale wet- en
regelgeving.Bezwaren tegen gevraagde aanpassing fiscale regelgevingHoewel – zoals uit het voorgaande volgt – het geen vanzelfsprekendheid
is dat hetgeen op grond van de Pensioenwet is toegestaan, ook fiscaal gefacilieerd
zou moeten worden, is mede gelet op de bij het hiervoor genoemde amendement
opgenomen toelichting bezien of ook de fiscale wet- en regelgeving op dezelfde
wijze zou kunnen worden verruimd. Aan een dergelijke verruiming zijn echter
verschillende bezwaren verbonden, waardoor deze naar mijn oordeel tot een
onwenselijk resultaat zou leiden.Belangrijkste bezwaar is dat een dergelijke verruiming (voor één
specifieke groep ex-werknemers) onverenigbaar zou zijn met het uitgangspunt
van gelijke behandeling. Pensioenopbouw in de tweede pijler geldt op dit moment
in beginsel uitsluitend voor werknemers. Voor een aantal situaties waarin
geen sprake meer is van werknemerschap, maar nog wel kan worden gesteld dat
de relatie met het werknemerschap nog niet helemaal is verwaterd, is een specifieke
regeling getroffen. Die regeling geldt in de eerste plaats – zonder
tijdslimiet – voor ex-werknemers die na onvrijwillig ontslag een loongerelateerde
uitkering ontvangen en in de tweede plaats voor ex-werknemers die gedurende
een zekere overgangsperiode (van drie jaar) na het beëindigen van de
dienstbetrekking de pensioenopbouw willen voortzetten. Er is geen rechtvaardiging
om juist de subgroep ex-werknemers waarvan kan worden gezegd dat de afstand
tot het werknemerschap het grootst is (de IB-ondernemers), een andere en langere
periode van voortzetting van de pensioenopbouw (op basis van het oude loon)
toe te staan dan de andere subgroepen ex-werknemers (zoals genieters van resultaat
uit overige werkzaamheden, werknemers die in dienst treden bij een werkgever
zonder (of met een slechtere) pensioenregeling en directeur-grootaandeelhouders3 ). Volledigheidshalve wordt hierbij opgemerkt dat de groep die in het spraakgebruik
als ZZP-ers wordt aangeduid, deels bestaat uit IB-ondernemers, maar ook deels
uit genieters van resultaat uit overige werkzaamheden. De scheidslijn tussen
deze twee groepen is tamelijk dun en leidt nog steeds tot veel jurisprudentie.
Indien bij de vrijwillige voortzetting van de pensioenopbouw een verschillende
fiscale behandeling zou gelden voor deze beide groepen, zullen de pensioenuitvoerder
en de werkgever bij iedere premiebetaling vooraf moeten beoordelen in hoeverre
zij nog te maken hebben met een IB-ondernemer dan wel (bijvoorbeeld) met een
genieter van resultaat uit overige werkzaamheden, hetgeen in de praktijk voor
hen in het algemeen niet mogelijk zal zijn. Een onjuiste beoordeling op dit
punt zou dan echter tot gevolg hebben dat de gehele pensioenaanspraak –
ook hetgeen in het verleden is opgebouwd – wordt belast.Ook het onderscheid dat zou ontstaan tussen enerzijds zelfstandigen die
voorheen als werknemer deelnamen en die wel de mogelijkheid zouden krijgen
om tien jaar fiscaal gefacilieerd vrijwillig voort te zetten op basis van
het voormalige loon en anderzijds zelfstandigen zonder voorafgaande deelname
aan de pensioenregeling, die niet fiscaal gefacilieerd vrijwillig kunnen voortzetten,
is niet goed uit te leggen. Anders dan bij een termijn van drie jaar kan bij
een termijn van tien jaar niet worden gesteld dat sprake is van een overgangsperiode;
er kan niet in redelijkheid worden gesteld dat er gedurende een periode van
tien jaar nog een zodanige band met het werknemerschap aanwezig is, dat dit
het onderscheid rechtvaardigt.Ten slotte zouden aan de gevraagde verruiming budgettaire consequenties
zijn verbonden. Hoewel dat uiteraard geen onoverkomelijk bezwaar is ingeval
de maatregel tot een wenselijk resultaat leidt én een hogere prioriteit
heeft dan andere wenselijke maatregelen dan wel – ingeval van een amendement
of een motie – is voorzien van een deugdelijke dekkingsmaatregel, zijn
ook die budgettaire consequenties in dit geval – nu niet aan die voorwaarden
is voldaan – een argument om niet tot de gevraagde aanpassing over te
gaan.Het in de Pensioenwet gemaakte onderscheidTijdens de plenaire behandeling van het hiervoor genoemde amendement van
de leden Bibi de Vries en Vendrik is naar ik heb begrepen niet ingegaan op
de verhouding tussen de inhoud van dat amendement en het beginsel van gelijke
behandeling. Hetgeen hiervoor is opgemerkt geldt – afgezien van de fiscale
gevolgen bij een onjuiste beoordeling en afgezien van de budgettaire consequenties –
naar mijn oordeel echter evenzeer bij de Pensioenwet, met name ten aanzien
van het onderscheid tussen verschillende categorieën ex-werknemers. In
de praktijk zal dit vermoedelijk echter geen gevolgen hebben, omdat het belang
van een ex-werknemer om de mogelijkheid van vrijwillige voortzetting –
zonder fiscale faciliëring – af te dwingen, in het algemeen niet
zo groot is.Uitbreiding tot tien jaar voor alle ex-werknemersDe bovengenoemde ongelijke behandeling tussen de beide groepen ex-werknemers
zou uiteraard niet aan de orde zijn, indien de mogelijkheid van vrijwillige
voortzetting – zowel in fiscale wet- en regelgeving als in de Pensioenwet –
voor alle ex-werknemers zou gelden en niet alleen voor degenen die na de periode
van werknemerschap IB-ondernemer worden. Ook aan die variant zijn echter een
aantal bezwaren verbonden. In de eerste plaats geldt dan nog steeds het bezwaar dat onderscheid wordt
gemaakt tussen enerzijds personen die – ook al is het maar een hele
korte periode – werknemer zijn geweest en anderzijds voor het overige
vergelijkbare personen die geen werknemer zijn geweest. Anders dan bij een
termijn van drie jaar kan bij een termijn van tien jaar niet worden gesteld
dat sprake is van een redelijke overgangsperiode waarin nog steeds een zodanige
band met het werknemerschap aanwezig is, dat dit het onderscheid rechtvaardigt.In de tweede plaats blijft het bezwaar van de aan deze uitbreiding verbonden
budgettaire consequenties (indicatief € 25 mln) van toepassing.
Daarnaast zou de uitbreiding tot een verhoging van de uitvoeringslasten leiden.
Een dergelijke uitbreiding zou immers betekenen dat gedurende een veel langere
periode moet worden gecontroleerd of aan de voorwaarden is voldaan (zoals
de voorwaarde dat geen cumulatie mag plaatsvinden met andere oudedagsvoorzieningen).Gelet op de in deze brief toegelichte bezwaren, acht ik het onwenselijk
om op het punt van de vrijwillige voorzetting van de pensioenopbouw tot een
aanpassing van de fiscale regelgeving over te gaan.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 413, nr. 100.XNoot2Artikel 10a, eerste lid, onderdeel c, van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting
1965.XNoot1Kamerstukken II 30 413, 2006/07, nr. 75.XNoot2Artikel 54 Pensioenwet.XNoot3Een werknemer die niet als IB-ondernemer aan de slag gaat, maar als directeur-grootaandeelhouder,
kan als gevolg van het feit dat hij juridisch gezien werknemer blijft, weliswaar
pensioen blijven opbouwen in de tweede pijler, maar mag daarbij niet tien
jaar lang uitgaan van het als (gewone) werknemer laatstgenoten (veelal aanzienlijk
hogere) loon. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30413-103.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl