Aanleg en de aanpassing van hoofdinfrastructuur; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29385, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29385 nr. 15

20-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerToezeggingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29385Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 385Aanleg en de aanpassing van hoofdinfrastructuurnr. 15VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 december 2007De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 8 november 2007 overleg gevoerd met minister Eurlings van Verkeer
en Waterstaat over:– de brief van de minister van Verkeer en Waterstaat
d.d. 31 oktober 2007 houdende de opdrachtverlening aan de Commissie Private
Financiering van Infrastructuur en de Commissie Versnelling Besluitvorming
Infrastructurele Projecten (29 385, nr. 11).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer De Krom (VVD) constateert dat de instellingsbesluiten
van de commissie-Elverding en de commissie-Ruding al in de Staatscourant zijn
gepubliceerd en vraagt of de Kamer nog invloed kan uitoefenen op de onderzoeksopdrachten
voor deze commissies.De commissie-Elverding is ruim een jaar na de motie-Rutte/Verhagen (30 800,
nr. 22) ingesteld, maar het is een belangrijke commissie die de aanval
moet inzetten op het regelterrorisme dat Nederland gijzelt. De conclusies
die deze commissie trekt, moeten niet polderachtig zijn, maar dwars door alle
politieke partijen heen Nederland van het slot halen. De commissie moet niet
benoemen wat wel of niet haalbaar is, maar de mogelijkheden aangeven om een
doorbraak te forceren. Overigens moet de verkoop tijdens de verbouwing doorgaan:
worden in de tussentijd goede voorstellen gedaan, dan moet het kabinet daarmee
aan de slag en niet eerst de uitkomst van de commissie afwachten. Het is jammer
dat de ontkoppeling van de infrastructurele projecten en de directe toetsing
aan luchtkwaliteitsnormen, waarover de commissie-Elverding zich wel zal buigen,
voorlopig van tafel is. Dat is immers een essentieel onderdeel om Nederland
van het slot te halen.De overheid stelt bij projecten zoveel onderzoekseisen dat daar in de
praktijk niet meer aan te voldoen is, zoals bij de milieueffectrapportage
(MER) voor de Maasvlakte of bij de A4 bij Leiderdorp. De commissie-Elverding
zou deze onderzoekseisen en het aantal MER-plichtige projecten uitdrukkelijk
moeten bekijken. Overigens moet de Kamer zich deze vraag ook zelf
stellen. De commissie zal zich ook moeten buigen over de vraag wie tot de
kring van belanghebbenden behoort.De commissie-Ruding vloeit voort uit de motie-Rutte (31 070, nr. 7).
Waarom blijkt dit niet uit het instellingsbesluit? De aanbevelingen van de
commissie moeten passen binnen het kabinetsstandpunt Anders betalen voor mobiliteit.
Deze beperking van de opdracht is ongewenst. Dit kabinetsstandpunt is immers
nog niet bekend en ook niet zeker is, of het zal worden uitgevoerd. PPS-constructies
(publiek-private samenwerking) die geen directe link hebben met Anders betalen
voor mobiliteit worden zo doende uitgesloten. Het is belangrijk dat de minister
toezegt dat deze voorwaarde komt te vervallen of wordt genuanceerd.Mevrouw Vermeij (PvdA) steunt de instelling
van de commissie-Elverding en de commissie-Ruding. Het is nodig om slagvaardig
op te treden. De consensuscultuur en de hopeloos grote projectencomplexiteit
moeten worden bekeken zodat een weg uit de stroop wordt gevonden.Door het introduceren van de bestuurlijke lus kan de rechter een tussenuitspraak
doen bij geschillen rond infrastructurele projecten. Daarmee wordt onnodige
vertraging van een project voorkomen. De minister van Verkeer en Waterstaat
heeft hiertoe een wijziging van de Tracéwet aangekondigd. De minister
van VROM zal hiervoor de Wet op de ruimtelijke ordening (Wro) wijzigen en
de minister van Economische Zaken overweegt eenzelfde aanpassing met het oog
op de elektriciteitsinfrastructuur. Ook de commissie-Elverding zou zich over
de bestuurlijke lus moeten buigen. Een verkorting van termijnen wil mevrouw
Vermeij niet uitsluiten, maar de vertraging van projecten wordt niet zozeer
veroorzaakt door de processen of procedures, als wel door de consensuscultuur.
Ook dit aspect moet door de commissie onder de loep worden genomen. Overigens
is de medewetgever verantwoordelijk voor alle sectorale wetgeving, waarop
bezwaar en beroep mogelijk is. De rol van de politiek verdient daarom ook
een bespiegeling van de commissie.De consensuscultuur is niet zozeer een kwestie voor de commissie-Ruding,
maar toch is het de vraag of de ingenieurs op het ministerie van Verkeer en
Waterstaat wel echt willen. Liggen PPS-constructies niet per definitie lastig
binnen politieke en openbare besluitvorming? Omdat de begroting is gebaseerd
op het kasstelsel, de indexering en de rente afzonderlijk bij Financiën
worden geplaatst en de risico’s bij de aanvang van een project niet
allemaal worden meegewogen, lijkt een PPS-voorstel zich vaak ongunstig te
verhouden tot het voorstel van de overheid. Dit kan een belangrijke sleutel
zijn voor het succesvol maken van PPS, iets waarover de commissie-Ruding zich
moet buigen.Op het ministerie van Verkeer en Waterstaat lijkt de expertise om aanbestedingen,
contracten en technische aspecten van projecten te beoordelen, te ontbreken.
Heeft de overheid wel voldoende juridische kennis in huis om gunstige contracten
op de markt af te sluiten?De heer Koopmans (CDA) vindt het belachelijk
dat zo lang moet worden gewacht op het aanleggen van wegen, het realiseren
van wegverbredingen, spitsstroken of wat dan ook. Dergelijke projecten vergen
veel tijd om drie redenen. 1. Wethouders, gedeputeerden of bewindslieden hebben
slappe knieën bij het nemen van besluiten over infrastructuur. 2. Projecten
worden onvoldoende of niet tijdig gerealiseerd door een tekort aan geld. 3.
Rondom de projecten is een enorme juridisering ontstaan. Deze aspecten moeten
met de opdrachtverstrekking aan de beide commissies worden doorbroken.De vierde tranche van de wijziging van de Algemene Wet Bestuursrecht (AWB)
duurt al vijf jaar. Het is nodig dat goed over deze wijziging wordt nagedacht,
maar het is de vraag of dit zo ontzettend lang moet duren. Kan de minister
bevestigen dat de bestuurlijke lus eerder mogelijk wordt gemaakt door een
wijziging van de Tracéwet en de Wro? Deze wijziging hoeft
niet te wachten op de uitkomsten van de commissie-Elverding. Ook hoeven de
beide wetsvoorstellen niet op elkaar te wachten. Het kabinet moet aan de slag
met de sectorale wetten. Kranten berichten dat de verbreding van de A2 wordt
uitgesteld in verband met een prioriteitsstelling rondom luchtkwaliteit of
andere onderzoeken. Dat bevalt de heer Koopmans geenszins. De vraag hoe het
beste kan worden omgegaan met de enorme hoeveelheid onderzoeken moet een onderdeel
uitmaken van de taak van de commissie-Elverding. Deze commissie dient in het
voorjaar van 2008 te rapporteren. Kan hiervoor geen specifieke datum worden
vastgesteld?Het is noodzakelijk dat de kring van belanghebbenden een onderdeel is
van de taakopdracht van de commissie-Elverding. Het is niet goed dat besluiten
van rechters uiteindelijk zwaarder wegen dan besluiten van democratische organen
zoals de Kamer of de Raad van State. Aangezien een rechter steeds besluit
op grond van bestaande wet- en regelgeving, moeten deze laatste dus worden
aangepast. Ook daartoe zou deze commissie voorstellen moeten doen, zodat een
nieuw evenwicht wordt gevonden. In de AWB en de Tracéwet dienen een
relativiteitsvereiste en een causualiteitsvereiste te worden opgenomen opdat
alleen degenen die echt betrokken zijn bij een project, in de procedure een
rol kunnen spelen.Het is goed dat de commissie-Ruding de mogelijkheden voor PPS-constructies
bekijkt. De tientallen miljoenen euro’s die hieraan tot nu toe zijn
uitgegeven, hebben namelijk niets opgeleverd. Het ingewikkelde kasstelsel
dat het Rijk hanteert, maakt een juiste afweging van PPS vaak buitengewoon
lastig. Ook dit aspect dient door deze commissie te worden onderzocht.De heer Madlener (PVV) vindt het heel goed
dat de motie-Rutte/Verhagen (30 800, nr. 22) is aangenomen. Het
verzoek van de heer De Krom om de commissies als het ware een soort menukaart
te laten opstellen, onderschrijft hij.In de praktijk wordt bij infrastructurele projecten vaak misbruik gemaakt
van recht. Daardoor ontstaat veel vertraging in plaats van afstel. Vertragingstactieken
van tegenstanders van bijvoorbeeld wegen hebben niet zoveel meer met de rechtsbescherming
van het individu te maken. Het is mogelijk dat individuen bovenmatige schade
lijden door democratisch genomen besluiten, maar deze besluiten zijn ook veel
waard. In de praktijk hebben tegenstanders door de ingewikkelde procedures
te veel aanknopingspunten om vertraging te bewerkstelligen. Het recht lijkt
dan door te slaan naar de andere kant. De heer Madlener is het in dit opzicht
eens met de heer Koopmans.Door de steeds verdergaande Europese politieke unie is een soort nieuwe
bestuurslaag ontstaan, inclusief rechters en regels, maar in Nederland is
geen bestuurslaag verdwenen. De commissie dient aandacht te besteden aan deze
Europese component. Overigens verdient niet alleen het besluit tot een project
aandacht, maar het hele traject, tot en met de uitvoering. Verder is het goed
om de maatschappelijke kosten van files en dergelijke eens af te zetten tegen
de traagheid van de besluitvorming.De inspraakrondes duren te lang. Kortere periodes zijn beter voor de rechtszekerheid
van de burger. Ook daaraan moet aandacht worden besteed.Voor de heer Roemer (SP) is het van belang
dat de commissie-Elverding de oorzaken van de vertraging van projecten kritisch
onderzoekt. Wetgeving, bureaucratie, vormfouten, statistieken en mogelijkheden
van standaardisering van bijvoorbeeld verkeersmodellen dienen onderdelen van
dit onderzoek te zijn. De commissie dient verder te bekijken of een versimpeling
van de bezwaarprocedures mogelijk is zonder dat mensen afstand moeten doen
van hun rechten. Hoever moet bijvoorbeeld in een procedure worden teruggegaan
bij vormfouten? Cijfers die worden gebruikt als onderbouwing van voorstellen
moeten betrouwbaar zijn. Het moet niet nodig zijn om daarover
te steggelen. Daarom moet ook de rol van cijfers onder de loep worden genomen,
evenals het bundelen van procedures, waardoor veel tijdwinst wordt behaald
zonder het recht van de betrokkenen aan te tasten. Als de commissie haar aanbevelingen
staaft met concrete voorbeelden, kunnen deze beter worden getoetst.Het Rijk werkt bij infrastructurele projecten met voorfinanciering. Projecten
hoeven zo niet op de begroting te worden vermeld en er ontstaat ook geen begrotingstekort.
De overheid die aan zichzelf leent, is altijd goedkoper uit. Deze redenering
lijkt krom. De commissie-Ruding zou dit systeem eens moeten bekijken. Andere
vragen voor deze commissie zijn:– hoe kan een salamitactiek worden voorkomen waarbij de kosten-batenanalyse
uit het oog wordt verloren zoals dat is gebeurd bij de sociale woningbouw
bij de zuidas,– hoe kan optimaal gebruik worden gemaakt van DBFM (design, build,
financance, maintainance) en wat zijn daarvan de schaduwzijden en– hoe wordt de controle behouden op design and construct? Heeft
rijkswaterstaat voldoende kennis in huis om design and constructcontracten
te kunnen afsluiten? Het uitbesteden hiervan is gezien de risico’s niet
wenselijk.De heer Cramer (ChristenUnie) meent dat de
aanleg van infrastructuur sneller kan verlopen. De commissie-Elverding zou
de verschillende aanbestedingsvormen die bij een besluitvormingsproces aan
de orde zijn, nader moeten bezien. Door deelprojecten ontstaan vaak problemen.
Over de voorgestelde splitsing van het besluit tot aanleg en het besluit tot
ingebruikneming is de heer Cramer niet enthousiast, maar hierover wacht hij
de conclusie van de commissie af.Bij sommige projecten is het beter om meer alternatieven te onderzoeken.
Adviseert de commissie specifiek over projecten die een onderdeel van een
netwerk uitmaken, zoals bij de A4 Midden-Delfland, waar de verschillende oeververbindingen
meer in verband met elkaar bekeken hadden moeten worden? Door deze projecten
als losse projecten te beschouwen, ontstaat het risico van een salamitactiek.
De huidige MIT-systematiek ontbreekt in de opdracht aan de commissie-Elverding.
In hoeverre houdt de commissie hiermee rekening en wat is de relatie met de
mogelijke aanpassingen voor het MIRT (meerjarenprogramma infrastructuur, ruimte
en transport)? Bestuurlijke drukte kan wellicht worden verminderd door transparantere
afwegingsmechanismen bij de prioritering van projecten.De minister heeft toegezegd dat bij de PPS-constructies expliciet wordt
gekeken naar het spoor. Deze taak ontbreekt in de opdracht aan de commissie-Ruding.
Welke invloed heeft de interesse van de markt voor specifieke projecten op
de verdeling van de rijksmiddelen over andere projecten? Als de markt meer
interesse heeft voor wegen, zou het Rijk meer spoor moeten aanleggen.De heer Cramer uit zijn twijfels over het huidige kasstelsel. Hij refereert
aan de uitspraak van de redacteur van Het Financieele Dagblad dat een project
zoals de Afsluitdijk of de Deltawerken heden ten dage ondenkbaar is omdat
ambitieuze plannen die de MKBA (maatschappelijke kosten-batenanalyse) al overleven,
wel sneuvelen bij de milieurapportages of de bestuursrechter. Deze uitspraak
bevat de kern van het probleem.De heer Duyvendak (GroenLinks) bekruipt het
gevoel dat de bestuurlijke en politieke onmacht om de verkeersproblemen effectief
op te lossen wordt afgewenteld op de procedures en de mogelijkheid tot inspraak.
De meeste procedures in het kader van de Wet Luchtkwaliteit worden door bedrijven
gevoerd en dus niet door milieuorganisaties. Zij beroepen zich op wetten en
politieke besluiten. Een rechter toetst een nieuwe wet of een besluit tot
aanleg van een weg aan de bestaande wetten. Als dat niet meer gebeurt, wordt
het in de juridische wereld een chaos. De argumentatie van Milieudefensie
dat met een project de gezondheid van mensen in gevaar wordt gebracht is voltrekt
legitiem als met zo’n project de reeds vastgestelde normen inderdaad
worden overschreden.De commissie-Elverding zou moeten beschrijven wat het eventueel bekorten
of afschaffen van allerlei procedures betekent voor de politiek-bestuurlijke
cultuur in Nederland. De heer Duyvendak meent dat er hierdoor nieuwe regenten
zullen komen en dat het bestuur zich anders zal gaan gedragen tegenover een
burger die machtelozer is gemaakt. Ook zou de commissie moeten aangeven of
hierdoor kan worden verwacht dat burgers meer gaan demonstreren. Het is de
vraag of dat wenselijk is. Het beeld dat geen poging wordt ondernomen om rechten
van burgers af te pakken, betwist de heer Duyvendak. Hij verwijst hiervoor
naar procedures rondom Schiphol, waarin burgers al minder rechten hebben.De stelling dat tegenwoordig geen grote projecten meer gerealiseerd kunnen
worden, is niet juist. De laatste decennia is het snelwegennet bijna verdubbeld
en grote spoorprojecten zoals de HSL en de Betuwelijn zijn ook gerealiseerd.
Het meeste geld voor infrastructuur kan daaraan worden besteed.In de taakomschrijving van de commissies is onvoldoende oog voor de rol
van de politiek in de ontstane vertragingen. Zo is de A4 Midden-Delfland indertijd
niet doorgegaan omdat in plaats daarvan een politieke keuze werd gemaakt voor
een spoorverbreding bij Abcoude. Dat is een aspect waar de commissie-Elverding
op moet wijzen. Een ander punt waaraan de commissie aandacht moet besteden,
zijn de «fouten» die bij Verkeer en Waterstaat worden gemaakt.
Hiervoor verwijst de heer Duyvendak naar de fouten bij de A4 en de A74.Antwoord van de ministerDe minister bespeurt dat de urgentie om een
aantal zaken te veranderen Kamerbreed wordt gevoeld. Ook hij is van mening
dat de besluitvorming in Nederland te lang duurt. Er wordt te lang gepraat,
keuzes worden te lang uitgesteld of er wordt niet gekozen, maar niet kiezen
is ook een keuze. In feite is ervoor kiezen om niet te kiezen, de slechtste
keuze. Alle aspecten moeten gewogen worden, maar er is ook een moment om de
knoop door te hakken. De bestuurscultuur moet daarvoor veranderd worden. In
het Urgentieprogramma Randstad (UPR) heeft in de Randstad met de A6–A9
een eerste proeve plaatsgevonden met de nieuwe bestuurscultuur. Het is niet
meer te verkopen dat over een project zoals de A4 Midden-Delfland tientallen
jaren wordt gediscussieerd. Als deze zaak juridisch gezond genoeg is om niet
bij de Raad van State stuk te lopen, zal de minister ook hierin een besluit
nemen. Dan is tenminste een keuze gemaakt. Deze verandering in de bestuurscultuur
moet de komende jaren plaatsvinden. In het begin van een proces moet de politiek
beter beseffen welke keuze wordt gemaakt. Bij projecten wordt al een post
onvoorzien opgenomen waardoor een marge wordt ingebouwd, maar een project
waarbij voor een volstrekt nieuwe technologie wordt gekozen, heeft andere
risico’s dan een project waarin een reeds uitontwikkelde technologie
wordt toegepast. Vaak wordt uitgegaan van het mooiweerscenario, dat bij nieuwe
ontwikkelingen allerminst gegarandeerd is. Beter is het om rekening te houden
met het worst-casescenario zodat van tevoren kan worden afgewogen of een project
dat waard is.Een andere oorzaak voor vertraging is geldtekort. Geld ligt jarenlang
te wachten voordat het besteed kan worden, maar omdat het voor een bepaald
project is voorbestemd, kan het niet aan iets anders worden uitgegeven. De
afgelopen jaren is veel gesproken over PPS, maar in de praktijk is er nog
niet veel van terechtgekomen. De commissie-Ruding zal bekijken of er geen
concepten zijn waarin PPS wel meerwaarde heeft en tot versnelling van projecten
kan leiden. Daarbij kunnen verschillende mogelijkheden worden onderzocht:
een private kop op een publiek project, een gebied met privaat
geld ontwikkelen en daar bijvoorbeeld tol tegenover zetten, enz. Een systeem
dat elementen van private bekostiging in zich heeft, moet kunnen samengaan
met een keuze voor kilometerbeprijzing. Daarom is in de opdracht aan de commissie-Ruding
ook hiernaar verwezen. Bij de keuze voor een variabilisering van de kosten,
moet gesproken kunnen worden over het eerlijk herverdelen van al bestaande
lasten, maar ook over het door de gebruiker laten betalen van een stuk infrastructuur
dat grotendeels of geheel door private partijen is gefinancierd. Het is niet
reëel om van de commissie-Ruding te verwachten dat zij de ogen hiervoor
volstrekt sluit. Een oplossing in het kader van PPS kan niet buiten beschouwing
worden gelaten omdat deze eventueel onverenigbaar zou zijn met een kilometerheffing.
Wel kan worden bekeken in hoeverre beide verenigbaar zijn, maar er hoeft geen
sprake te zijn van een conditio sine qua non. Uiteraard is het de politiek
die bepaalt welke ijkpunten van belang zijn. De opdracht aan de commissie-Ruding
ziet de minister als de uitvoering van de motie-Rutte (31 070, nr. 7).Een derde oorzaak voor vertragingen zijn de nodeloze juridische procedures.
De regering is voor een evenwichtige afweging. Alle elementen moeten worden
meegewogen, maar als een en ander juridisch zo complex wordt dat de wetgeving
niet alleen een evenwichtige afweging garandeert, maar ook makkelijk kan worden
misbruikt alleen maar om de uitvoering van een project via juridische procedures
te vertragen, dan wordt het doel voorbijgeschoten. Juist dit aspect is nu
aan de orde. In andere landen van de Europese Unie doet zich dit probleem
niet voor. Het ligt dus niet aan Europese regelgeving. De Nederlandse wetgever
moet scherp blijven en zich afvragen of de wetgeving nog steeds is gericht
op een zorgvuldige belangenafweging of mogelijkheden biedt om juridisch door
te schieten.Met het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit wordt de ontkoppeling
van de infrastructurele projecten en de directe toetsing aan de normen voor
de luchtkwaliteit gedeeltelijk bereikt. Voordat überhaupt een ontkoppeling
kan plaatsvinden, moet wel op de korte termijn aan de normen worden voldaan.
De commissie-Elverding heeft in dezen een zorgvuldige opdracht gekregen. Zij
zal de ontkoppeling voor de periode vanaf 2015 onder de loep nemen.Zowel de commissie-Elverding als de commissie-Ruding is gevraagd om snel
resultaten te laten zien, maar de kwaliteit van het advies is belangrijker
dan het een of twee weken eerder uitbrengen van het rapport. Dat aan de hand
van het advies structurele keuzes kunnen worden gemaakt, is het allerbelangrijkste.Het is nodig om nadrukkelijk te bezien hoe de echte belanghebbenden bij
een infrastructureel project hun rechten op bezwaar en beroep kunnen houden,
terwijl degenen die aan de andere kant van het land wonen en dure advocaten
betalen om hun persoonlijke doelstellingen na te streven, buiten spel blijven.
De commissie-Elverding dient hierbij een zorgvuldige afweging te maken. De
minister verwijst hierbij naar de uitspraken van de minister-president bij
de algemene politieke beschouwingen. De motie-Rutte/Verhagen (30 800,
nr. 22) ziet hij als een ondersteuning van het regeringsbeleid. De vraag
of een milieubeweging als een direct belanghebbende kan worden betiteld moet
bijvoorbeeld ook worden voorgelegd aan de commissie. De minister wijst erop
dat de minister-president wel afstand heeft genomen van de bewoordingen in
het dictum van de motie-Rutte (31 070, nr. 7), met betrekking tot
het moment waarop het kabinet aan de Tweede Kamer zal rapporteren, juist om
de zorgvuldigheid in acht te nemen. De premier heeft onderstreept dat zaken
zoals causualiteit en relativiteit opnieuw onder de loep genomen moeten worden.
Het is niet mogelijk om een bepaalde organisatie uit te sluiten, maar wel
kan worden bekeken of een bepaalde categorie klagers kan worden afgebakend.
Een eerste proeve hiervan is het in debat brengen van de bestuurlijke lus
in de Tracéwet. Nog voor het eind van dit jaar kan de Kamer hierover
een voorstel tegemoet zien. Andere ministers maken op hun terrein
eenzelfde stap. De minister van Justitie zal in 2008 een wetsvoorstel doen
voor een wijziging van de AWB, waarin een algemene regeling van de bestuurlijke
lus is opgenomen. Hierop wordt niet gewacht met de wijziging van de Tracéwet.
De minister van VROM kiest bij de Wro voor eenzelfde benadering.Voor een vergelijking tussen voorstellen van de overheid en het bedrijfsleven
is de zogeheten public-private comparator ontwikkeld. Dit instrument zorgt
voor een adequate vergelijking en wordt nu al breed toegepast.Het principe «markt, tenzij», wordt op het ministerie van
Verkeer en Waterstaat al lang gehanteerd, alhoewel op sommige punten de regie
strakker moet zijn. Het is nodig om de kerncompetentie van rijkswaterstaat
te versterken en dat heeft ook een meerwaarde. Binnen rijkswaterstaat wordt
hier hard aan gewerkt. PPS is geen doel op zich, maar een middel, bijvoorbeeld
om versnelling te bereiken.Het is van belang dat wordt gewerkt aan de standaardisering van de verkeersmethode.
Wijziging van normregelgeving noopt echter steeds tot het doen van modellenonderzoek.
Deze problematiek en de design and constructcontracten zullen door de commissie-Elverding
worden bekeken. Het gaat wellicht wat ver om deze commissie ook de MIT-systematiek
te laten onderzoeken. Deze systematiek is al gestroomlijnd naar aanleiding
van eerdere analyses van met name de WRR. Het MIT, dat wordt omgezet in het
MIRT, krijgt wel een meer gebiedsgerichte benadering waarbij een synergie
wordt nagestreefd tussen ruimtelijke ordening en verkeer. Daarvan is een behoorlijke
meerwaarde te verwachten. De vraag hoe aanvullende financieringsstromen passen
in het MIRT kan wel door de commissie-Elverding worden bekeken.De situatie bij de A4 Leiderdorp kan effect hebben op andere projecten
in het land. Wat die effecten zijn, wordt momenteel onderzocht. Over termijnen
wordt daarbij nog niet gesproken. Dat een vertraging bij de A2 zal optreden
is zeker niet uitgesloten, maar een vertraging van jaren is overdreven. Het
ministerie zal er samen met de desbetreffende regio’s alles aan doen
om de processen zo mogelijk parallel te trekken om vertragingen zo beperkt
mogelijk te houden. Dat is ook met de provincie Limburg afgesproken. Vertragingen
in relatie met de luchtkwaliteit zullen niet bij alle projecten voorkomen
kunnen worden omdat rekening gehouden moet worden met de uitspraak van de
Raad van State.Toezegging– De minister zal voor het einde van het jaar een voorstel tot wijziging
van de Tracéwet naar de Kamer sturen voor het realiseren van de bestuurlijke
lus.De voorzitter van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat,Roland KortenhorstDe waarnemend griffier van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat,SneepXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Staaij (SGP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Mastwijk (CDA),
Duyvendak (GroenLinks), Roland Kortenhorst (CDA), voorzitter, Koopmans (CDA),
Gerkens (SP), Van der Ham (D66), Nicolaï (VVD), Haverkamp (CDA), De Krom
(VVD), Samsom (PvdA), Roefs (PvdA), Jansen (SP), Cramer (ChristenUnie), Roemer
(SP), Koppejan (CDA), Vermeij (PvdA), Madlener (PVV), Ten Broeke (VVD), ondervoorzitter,
Besselink (PvdA), Ouwehand (PvdD), Polderman (SP), Tang (PvdA) en De Rouwe
(CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Boekestijn (VVD), Bilder (CDA), Van Gent
(GroenLinks), Hessels (CDA), Jager (CDA), Van Bommel (SP), Koşer Kaya
(D66), Neppérus (VVD), Van Gennip (CDA), Aptroot (VVD), Dijsselbloem
(PvdA), Smeets (PvdA), Van Gijlswijk (SP), Anker (ChristenUnie), Van Leeuwen
(SP), Knops (CDA), Depla (PvdA), Agema (PVV), Verdonk (Verdonk), Jacobi (PvdA),
Thieme (PvdD), Lempens (SP), Waalkens (PvdA) en Van Heugten (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29385-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl