Wijziging Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (voorwaardelijke en observatiemachtiging); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27289, nr. 239b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-05-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27289 nr. 239b

23-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27289Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 289Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen
(voorwaardelijke machtiging en observatiemachtiging)nr. 239bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 23 mei 2002Wij zijn de leden van de verschillende fracties erkentelijk voor de door
hen in het voorlopig verslag van de vaste commissies voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en voor Justitie van 8 april 2002 gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen. Hieronder zullen wij op de gestelde vragen ingaan. Bij de beantwoording
van de vragen is in principe de indeling en de volgorde van het verslag gevolgd.
Daar waar door verschillende fracties met elkaar verband houdende vragen zijn
gesteld, zijn bij de beantwoording daarvan de vragen in onderlinge samenhang
bezien.De leden van de fractie van het CDA plaatsen terecht de opmerking dat
met de voorwaardelijke machtiging een einde kan worden gemaakt aan de paraplumachtiging.
Ontslag onder voorwaarden zal dan weer worden beperkt tot het oorspronkelijke
doel, namelijk een geleidelijke terugkeer in de samenleving na een gedwongen
opneming.De leden van de fractie van het CDA vragen of wij bereid zijn tot een
snelle uitvoering van de aangenomen motie van het lid Buijs (Kamerstukken
II 2001/02, 27 289, nr. 34) en tot een snelle reactie op de uitkomsten
van het verkommerden en verloederdenonderzoek. In aansluiting daarop vragen
de leden van de fractie van de PvdA of wij kunnen aangeven wat onze plannen
zijn om tot verbetering van de zorg en opvang voor deze groep te komen en
of onze reactie op de motie van het lid Buijs (Kamerstukken II 2001/02, 27 289,
nr. 39) zo moet worden geïnterpreteerd dat wij geruime tijd niets zullen
doen aan de problematiek van verkommering en verloedering.De leden van de fractie van D66 vragen in dit verband of wij met alternatieven
komen en op welke termijn deze kunnen worden verwacht. Ook vragen zij in hoeverre
de noodzaak voor alternatieve oplossingen komt te vervallen na aanvaarding
van het wetsvoorstel. In antwoord op deze vragen merken wij het volgende op.Wij zijn bereid tot een snelle uitvoering van de motie van het lid Buijs
en tot het formuleren van een reactie op het verkommerden en verloederdenonderzoek
op korte termijn. Dit moge ook blijken uit onze reactie op de motie van het
lid Buijs verwoord in de brief van 22 februari 2002 (Kamerstukken II 2001/02,
27 289, nr. 34), waarin wij hebben aangegeven binnen een termijn van
twee maanden na de afronding van het onderzoek – indien de resultaten
van het onderzoek daartoe aanleiding geven – te komen met
een plan van aanpak om de capaciteit van de gewenste hulpverlening voor verkommerden
en verloederden op het vereiste peil te krijgen. Het meerjarige onderzoek
zal binnen enkele maanden – naar verwachting deze zomer – zijn
afgerond, hetgeen betekent dat ook het plan van aanpak binnen afzienbare tijd
zal worden gepresenteerd. Afhankelijk van de resultaten van het onderzoek
zullen wij eventueel andere (beleids)maatregelen treffen. In antwoord op de
vraag van de leden van de fractie van D66 merken wij op dat met de aanvaarding
van het wetsvoorstel, inclusief de observatiemachtiging, niet de noodzaak
tot het formuleren van andere oplossingen voor de verkommerden en verloederdenproblematiek
komt te vervallen.In dit verband verdienen ook de maatregelen aandacht die inmiddels recent
door de rijksoverheid zijn getroffen voor de verbetering van de zorgverlening
voor deze groep.Vanaf dit jaar is de hoogte van de specifieke uitkeringen voor verslavingsbeleid
en maatschappelijke opvang en vrouwenopvang, die wordt toegekend aan 43 centrumgemeenten,
met 18 miljoen euro verhoogd. Op basis van de stimuleringsmaatregelen van
het Landelijk Platform Openbare Geestelijke Gezondheidszorg hebben een toenemend
aantal gemeenten oggz-beleid ontwikkeld en convenanten afgesloten met verschillende
betrokken organisaties om de zorg voor deze groep te intensiveren. In 2001
bleek dat bijna 200 samenwerkingsprojecten op het oggz-terrein uit die maatregelen
zijn uitgevoerd en bekostigd. Dit jaar zal door de Minister van VWS aan de
hand van de evaluatie van het landelijk afgesloten oggz-convenant en van de
activiteiten van het Landelijk Platform Openbare Geestelijke Gezondheidszorg
worden beoordeeld of er aanvullende maatregelen noodzakelijk zijn om gemeenten
verder te ondersteunen bij het ontwikkelen van dit beleid.De leden van de fractie van het CDA vragen naar de omvang van de adviesaanvrage
aan de Raad van de State.De adviesaanvrage aan de Raad was inderdaad, zoals de leden van deze fractie
ook veronderstelden, algemeen gesteld. In zijn advies heeft de Raad evenwel
aangegeven dat «gelet op het feit dat het hier gaat om een amendement
op een reeds ingediend wetsvoorstel en gelet op de beraadslagingen in de Tweede
Kamer der Staten-Generaal over het wetsvoorstel, de Raad zich zal beperken
tot de vraag of de strekking van het amendement zich verdraagt met de jurisprudentie
van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens met betrekking tot artikel
5 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden».Naar aanleiding van de observatiemachtiging vragen de leden van de fractie
van het CDA of wij de «ernstige ontrading» daarvan uiteindelijk
hebben ingeslikt omwille van de haalbaarheid van het wetsvoorstel? Hebben
wij ons niet al te gemakkelijk verscholen achter het amendement dat betrekking
heeft op de horizonbepaling (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 29)
en riskeren wij daarmee niet dat het op zich goede wetsvoorstel tot invoering
van de voorwaardelijke machtiging alsnog wordt afgeschoten vanwege de grote
bezwaren tegen de amendementen nrs. 29 en 31, zo vragen deze leden zich af?
De leden van de fractie van D66 vragen in dit verband waarom wij thans bereid
zijn de observatiemachtiging te verdedigen gezien de eerdere consequent aangevoerde
inhoudelijke bezwaren daartegen. De leden van de fracties van de SGP en ChristenUnie
vragen of wij de observatiemachtiging als experimenteerbepaling zien en of
wij onze zorginhoudelijke bezwaren tegen de observatiemachtiging handhaven.Vooropgesteld moet worden dat wij veel belang hechten aan de introductie
van de voorwaardelijke machtiging. In de jurisprudentie wordt reeds
geanticipeerd op de voorwaardelijke machtiging en ook in de praktijk bestaat
de behoefte aan een dergelijke machtiging die niet eerst tot opname behoeft
te leiden om de patiënt dwingend voorwaarden te kunnen opleggen omtrent
zijn behandeling.Naar onze mening is er geen sprake van verschuilen achter de horizonbepaling
van de observatiemachtiging gelet op de inhoudelijke bezwaren die wij consequent
tegen de observatiemachtiging hebben aangevoerd. Een belangrijke overweging
bij het laten vervallen van de kwalificatie «ernstig» bij onze
beoordeling van de observatiemachtiging is dat deze afhankelijk van de resultaten
van de evaluatie al dan niet wordt voortgezet. Daarmee krijgt het voorstel
van de observatiemachtiging de karakter van een experiment. In dit verband
verwijzen wij tevens naar onze opmerkingen in de Tweede Kamer dat wij de zorginhoudelijke
bezwaren handhaven tegen de observatiemachtiging, maar dat wij geen «keihard»
bewijs hebben dat wij gelijk hebben of dat de indieners van de observatiemachtiging
gelijk hebben dat de observatiemachtiging wel een bijdrage kan leveren (Handelingen
Tweede Kamer 6 februari 2002 TK, 473 366). Een ander argument betreft
de omstandigheid dat het experimenteren met vormen van vrijheidsbeneming,
waarvan bij de observatiemachtiging sprake is, alleen mogelijk is als daarvoor
een wettelijke grondslag aanwezig is. De tijdelijke bepalingen van de observatiemachtiging
voorzien daarin.De verdediging van de observatiemachtiging in de Eerste Kamer en de risico's
die daaraan kleven, waarop de leden van de CDA-fractie wijzen, moet dan ook
worden gezien in dit perspectief.In antwoord op de vragen van de leden van de CDA-fractie of nog wel sprake
is van zorgvuldige wetgeving nu de observatiemachtiging is vastgelegd in een
tijdelijke bepaling, die vervalt als de evaluatie een negatief resultaat heeft,
merken wij op dat naar onze mening zeer zeker nog gesproken kan worden van
zorgvuldige wetgeving ook al heeft de observatiemachtiging de vorm van een
tijdelijke bepaling. Tijdelijke regelingen of bepalingen in de Nederlandse
wetgeving komen regelmatig voor en worden niet aangemerkt als onzorgvuldig.
In dit verband zij, wellicht ten overvloede, nog opgemerkt dat voor personen
van wie het ernstige vermoeden bestaat dat een stoornis van de geestvermogens
een gevaar oplevert voor henzelf, niet zomaar een observatiemachtiging wordt
verleend. Net als voor de voorlopige en voorwaardelijke machtiging wordt deze
machtiging verleend door een rechter, die een onafhankelijk oordeel dient
te vormen van het voormelde vermoeden van een stoornis en dreiging van gevaar.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of het meer verantwoord was
naar een compromis te zoeken nu ook de motie Rouvoet is aanvaard en tevens
beide amendementen over de observatiemachtiging zijn aangenomen. Ligt het
mede in het licht van de motie Rouvoet niet meer voor de hand de inwerkingtreding
van beide amendementen aan te houden totdat duidelijkheid is verkregen omtrent
de uitkomsten van het onderzoek naar de zorgwekkende zorgmijders en wanneer
een en ander kan worden gerealiseerd? Ook de leden van de fracties van de
SGP en de ChristenUnie waren verbaasd over de aanneming van de motie Rouvoet
(Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 35) gevolgd door de aanvaarding
van het amendement over de observatiemachtiging (Kamerstukken II 2001/02,
27 289, nr. 31) en vroegen of op dit punt nog wel van consistente wetgeving
kan worden gesproken en hoe de regering een en ander in samenhang beschouwt.
Door de aanvaarding van de amendementen betreffende de observatiemachtiging
nrs. 29 en 31, zijn deze onderdeel gaan uitmaken van het wetsvoorstel. Het
zoeken naar een compromis is als gevolg daarvan niet meer aan de orde. Het
aanhouden van de inwerkingtreding van beide amendementen is naar onze mening
niet meer noodzakelijk omdat voor de inwerkingtreding van de voorwaardelijke
machtiging het verkommerden en verloederdenonderzoek zal zijn afgerond. De
verbazing van de leden van de fracties van de SGP en de ChristenUnie vinden
wij begrijpelijk. De motie Rouvoet (Kamerstukken II 2001/02, 27 289,
nr. 35) lijkt moeilijk te verenigen met het amendement nr. 31. Met het oog
daarop was door de indiener van de motie dan ook gevraagd de motie voor het
desbetreffende amendement in stemming te brengen. Hetgeen ook is geschied.
Blijkens de handelingen van de stemmingen (Handelingen Tweede Kamer 7 februari
2002 TK, 48 3493/4) is de motie aldaar aangenomen, maar heeft de PvdA-fractie
direct na de stemming de voorzitter laten weten geacht te willen worden tegen
te hebben gestemd. Hiervan is aantekening in de Handelingen geschied. De motie
lijkt dan ook onbedoeld te zijn aangenomen. Dit is dan ook de verklaring voor
de omstandigheid dat zowel motie nr. 35 als de amendementen nrs. 31 en 29
zijn aangenomen. De vraag in hoeverre hier sprake is van consistente wetgeving
kan dan ook buiten beschouwing blijven. In antwoord op de vraag hoe de regering
een en ander in samenhang beschouwt, verwijzen wij naar de brief van 22 februari
2002 (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 34) aan de Tweede Kamer.In deze brief, waarin nader wordt bericht omtrent de aangenomen moties
bij het onderhavige wetsvoorstel, is al aangegeven dat aan de motie Rouvoet
(nr. 35) geen gevolg zal worden gegeven gezien de omstandigheid dat de observatiemachtiging
onderdeel van het wetsvoorstel is geworden. De in de motie gevraagde inventarisatie
voorafgaand aan de invoering van de observatiemachtiging zal dan ook niet
plaatsvinden.Ook wat betreft de termijn waarop het onderzoek naar de verkommerden en
verloederdenproblematiek zal zijn afgerond en het plan van aanpak gepresenteerd
zal worden, schetst deze brief het tijdpad. Naar verwachting zal het verkommerden
en verloederdenonderzoek deze zomer zijn afgerond. De observatiemachtiging
zal, mede gelet op de nodige stappen die in verband met de uitvoering nog
moeten worden genomen, niet voor die tijd in werking zijn getreden.Ook vragen de leden van de CDA-fractie om de juiste uitleg van de amendementen
nrs. 29 en 31.Het amendement nr. 31 (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 31) voorziet
in een mogelijkheid om, binnen de reikwijdte en toepassing van de Wet Bopz,
voor personen op wie een ernstig vermoeden van stoornis en dreigend gevaar
voor zichzelf van toepassing is en die op korte termijn onderzoek en diagnostiek
behoeven, een observatie-opname te gelasten. Het zal met name gaan om personen
die al langer bekend zijn bij de hulpverlening, waarvan hulpverleners of behandelaars
aangeven dat het gedrag als gevolg van de vermoedelijke geestelijke stoornis
zodanig is, dat het de betrokkene gevaar doet veroorzaken voor zichzelf en
dat het noodzakelijk is om betrokkene op te nemen om na onderzoek een adequate
behandeling of begeleiding te kunnen realiseren. Beoogd wordt door middel
van een observatie-opname een kortdurende situatie te scheppen waarbinnen
de gronden welke kunnen leiden tot een voorlopige of voorwaardelijke machtiging
zorgvuldiger kunnen worden onderzocht en geformuleerd dan binnen een ambulante
situatie.Het begrip «ernstig vermoeden» in het eerste lid heeft niet
alleen betrekking op de stoornis, maar ook op het gevaar en het eventuele
causale verband daartussen. Verder dient bij de vordering ter verkrijging
van een observatiemachtiging een geneeskundige verklaring te worden gevoegd,
aan welke verklaring onderzoek van een niet bij de behandeling betrokken psychiater
ten grondslag moet liggen. In deze verklaring dienen de feiten en omstandigheden
te worden beschreven die leiden tot een aanvraag voor een observatiemachtiging.
De observatieperiode van ten hoogste drie weken is bestemd voor onderzoek.
Duidelijk moet worden of er sprake is van een geestesstoornis, van gevaar
voor de persoon zelf en van een causaal verband tussen beide.
Aan het begin van de observatieperiode kan de situatie dus zo zijn dat geen
zekerheid bestaat over elk van deze drie criteria. Overigens dient de termijn
van drie weken als een maximale termijn, die alleen zal worden toegepast in
een gecompliceerde situatie. Wanneer de diagnose is gesteld, dienen onverwijld
maatregelen te worden genomen, hetzij voor een vervolgmaatregel, hetzij voor
ontslag, hetzij voor (vrijwillige) hulpverlening. Dit hoeft dus geen drie
weken te duren. De twee weken die gesteld zijn voor het bewerkstelligen van
een vervolgmaatregel, zijn bedoeld om een zorgvuldige overgang naar een opvolgende
maatregel mogelijk te maken. Deze twee-weken-regeling houdt in dat betrokkene,
indien een opvolgende maatregel noodzakelijk wordt geacht, nog maximaal twee
weken gedwongen opgenomen blijft totdat de rechter beslist over de aansluitende
maatregel.Het amendement nr. 29 (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 29),
dat eveneens ziet op de observatiemachtiging, brengt een evaluatieverplichting
met zich mee en een horizonbepaling. Dit houdt feitelijk in dat twee jaar
na inwerkingtreding van de observatiemachtiging een verslag over de doeltreffendheid
en over de effecten van de observatiemachtiging aan de Staten-Generaal dient
te worden gezonden. Een jaar na het uitbrengen van voormeld verslag vervalt
de paragraaf in de Wet Bopz, waarin de observatiemachtiging is geregeld, tenzij
bij algemene maatregel van bestuur anders wordt bepaald. Zo kan er naar aanleiding
van de evaluatie besluitvorming plaatsvinden, die zal resulteren in hetzij
een continuering van de observatiemachtiging, al dan niet in aangepaste vorm
of, het vervallen ervan.De gedachte achter deze koppeling tussen een evaluatie en een horizonbepaling
is dat de observatiemachtiging een nieuwe maatregel is, waarvan de werking
in de praktijk nog moet blijken, zoals wij ook in het voorgaande reeds hebben
opgemerkt.In reactie op de opmerking van deze leden dat de introductie van de algemene
maatregel van bestuur zeker moet leiden tot een voorhangprocedure merken wij
op dat daarin op grond van artikel 72 van de Wet Bopz thans reeds is voorzien.
Voor een algemene maatregel van bestuur krachtens artikel 14 – en dus
ook voor de observatiemachtiging – dient een ontwerp eerst in de Staatscourant
bekend te worden gemaakt.Voorts wijzen de leden van de fractie van het CDA nog op het te verschijnen
evaluatierapport over de specifieke uitkeringen voor de maatschappelijke opvang,
het verslavingsbeleid en de vrouwenopvang. Zij vragen of het gezien de tijd
tot de mogelijkheden behoort dat dit evaluatierapport bij de discussie over
de observatiemachtiging kan worden betrokken.Dit evaluatierapport verschijnt naar verwachting in juni 2002 en zal dus
afhankelijk van dat tijdpad al dan niet in aanmerking kunnen worden genomen
bij het debat over de observatiemachtiging. Wij zien echter niet de meerwaarde
in van een eventuele gecombineerde behandeling van de observatiemachtiging
en de evaluatie naar de specifieke uitkeringen voor de maatschappelijke opvang,
het verslavingsbeleid en de vrouwenopvang omdat het gaat om verschillende
onderwerpen die onzes inziens geen aanleiding geven tot een gezamenlijke behandeling.Met betrekking tot de voorwaardelijke machtiging formuleren de leden van
de CDA-fractie nog enkele vragen. In relatie tot het verworpen amendement
over het minimum aantal contactmomenten vragen deze leden of met name de behandelaar
de eigen professionele verantwoordelijkheid op adequate wijze zou willen invullen?
Heeft het overleg met de beroepsgroepen intussen resultaat opgeleverd, zo
willen deze leden weten.Zoals wij ook tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer hebben aangegeven, mag van behandelaars worden verwachten dat
zij de patiënt met een voorwaardelijke machtiging zorgvuldig volgen en
begeleiden. Immers, zodra het gevaar niet meer buiten de instelling kan worden
afgewend, is de behandelaar verplicht de betrokkene op te nemen. Aan een dergelijke
verplichting kan de behandelaar alleen maar voldoen als hij regelmatig en
voldoende contact heeft met de patiënt. Wij onderschrijven de veronderstelling
van deze leden dat de behandelaars op adequate wijze invulling kunnen geven
hoe vaak zij contact willen onderhouden met de patiënt.Het overleg met de beroepsgroepen moet nog plaatsvinden.De leden van de CDA-fractie vragen tevens naar het gevolg van de aanvaarding
van het amendement over de patiëntenvertrouwenspersoon (pvp) (Kamerstukken
II 2001/02, 27 289, nr. 23) voor patiënten met een voorwaardelijke
machtiging. Deze leden vragen naar de wijze waarop de bijstand wordt ingevuld
en wat de (financiële) consequenties zijn. Dit amendement houdt in dat
deze patiënten op het moment dat een voorwaardelijke machtiging is verleend,
recht hebben op bijstand van een pvp.Het aanvaarde amendement over de pvp moet in onderlinge samenhang worden
bezien met het aanvaarde amendement over de opnemingsbevoegdheid voor de geneesheer-directeur
(Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 30).De dienstverlening aan voorwaardelijke machtigingspatiënten zal naar
verwachting op een soortgelijke wijze plaatsvinden als die thans plaatsvindt
bij gewone opgenomen patiënten. Net als bij de huidige regeling zal het
bestuur van het ziekenhuis, dat de betrokkene moet opnemen als daartoe de
noodzaak ontstaat, er zorg voor moeten dragen dat de voorwaardelijke machtigingspatiënt
een beroep kan doen op een pvp. Het ligt voor de hand dat dit dezelfde pvp
is die in dat ziekenhuis bijstand verleent aan opgenomen patiënten. In
het amendement over de pvp is eveneens opgenomen dat de behandelaar de betrokkene
zowel schriftelijk, als mondeling informeert over zijn rechten. Dit houdt
blijkens de toelichting op het amendement tevens in dat de persoon op de hoogte
wordt gesteld dat hij een beroep kan doen op een pvp. Wij verwachten dat door
de bijstand van de pvp de rechtspositie van de voorwaardelijke machtigingspatiënt
goed gewaarborgd wordt. De Stichting patiëntenvertrouwenspersoon Geestelijke
Gezondheidszorg heeft de Minister van VWS meerdere malen laten weten dat de
eerder toegekende uitbreiding van het budget aan de Stichting Patiëntenvertrouwenspersoon
Bopz toereikend is en dat deze uitbreiding derhalve geen extra financiële
middelen vergt.De leden van de CDA-fractie constateren voorts terecht dat er geen afzonderlijk
onderzoek komt naar de werking van de voorwaardelijke machtiging, maar dat
deze meegenomen zal worden in een volgende wettelijk verplichte evaluatie
van de Wet Bopz. Hierbij beantwoorden wij tevens de vraag die de leden van
de fractie van de VVD stellen, namelijk dat wij vanwege de omstandigheid dat
reeds voorzien is in periodieke evaluaties van de Wet Bopz, niet bereid zijn
tot een permanente aparte evaluatie van het wetsvoorstel. In aansluiting daarop
vragen de leden van de CDA-fractie hoe zij de evaluatie van de voorwaardelijke
machtiging zich moeten voorstellen, omdat een nulmeting daarbij toch medebepalend
is. De leden van de VVD-fractie vragen naar de toetsingscriteria die bij een
evaluatie gehanteerd zullen worden.In antwoord op deze vragen van de fracties van het CDA en de VVD merken
wij op dat het in de rede ligt dat de wijze waarop de voorwaardelijke machtiging
geëvalueerd zal worden, geschiedt op een zelfde wijze waarop gewone machtigingen
geëvalueerd worden. Onder meer zal onderzocht worden hoe de voorwaardelijke
machtiging in de praktijk wordt toegepast, of de voorwaardelijke machtiging
voldoet aan de doelstellingen en of sprake is van ongewenste neveneffecten.
Bij de inwerkingtreding van de voorwaardelijke machtiging zullen ook deze
rechterlijke machtigingen van meet af aan geregistreerd worden net als bij
gewone machtigingen het geval is. Op deze wijze wordt voorzien in gegevens
voor een nulmeting van de voorwaardelijke machtiging.Verder vragen de leden van de fractie van het CDA om nogmaals uiteen te
zetten waarom geen sprake behoeft te zijn van het ontbreken van toereikende
menskracht bij de behandeling en begeleiding van patiënten met een voorwaardelijke
machtiging. Tevens vragen deze leden op welke wijze vermeden kan worden dat
patiënten die geen thuisfront hebben, in een achterstandssituatie terecht
komen bij de afwending van het gevaar buiten een inrichting.De voorwaardelijke machtiging sluit aan bij de huidige ontwikkelingen
in de zorgverlening en behandeling van psychiatrische patiënten. De vermaatschappelijking
van de ggz en de extramuralisering van de zorg leveren een bijdrage aan het
in toenemende mate voorzien in ambulante zorgverlening in plaats van intramurale
behandeling. Patiënten die voor een voorwaardelijke machtiging in aanmerking
zullen komen, blijven dus ook nu veelal buiten de setting van een psychiatrische
instelling op basis van een paraplumachtiging of van voorwaardelijk ontslag.
Tegen deze achtergrond verwachten wij dan ook niet dat de menskracht ontoereikend
zal zijn voor de introductie van de voorwaardelijke machtiging.Voor het voorzien in de ambulante steunstructuur van de patiënt die
geen beroep kan doen op familieleden of andere naasten, zal de behandelaar
samen met de patiënt moeten nagaan tot welke personen of instanties de
betrokkene zich in het onderhavige geval zal moeten kunnen wenden. Hierbij
verwijzen wij tevens naar onze geplaatste opmerkingen in de Nota naar aanleiding
van het verslag (Kamerstukken II 200/01, 27 289, nr. 7 pag. 26). Indien
de behandelaar van mening is dat de ambulante steunstructuur ontbreekt of
niet zodanig georganiseerd kan worden dat het gevaar buiten de inrichting
kan worden afgewend, zal geen voorwaardelijke machtiging worden verleend.Tenslotte willen de leden van de fractie van het CDA weten of er binnen
de Europese Unie voorbeelden zijn van de werking van de voorwaardelijke machtiging
of van de observatiemachtiging. In aansluiting daarop vragen de leden van
de fractie van GroenLinks naar de ervaringen binnen of buiten Nederland met
de observatiemachtiging, eventueel op basis van experimenten.Momenteel werkt het Verenigd Koninkrijk aan de herziening van de Mental
Health Act uit 1983, waarbij de mogelijkheid wordt gecreëerd om net als
bij de voorwaardelijke machtiging, patiënten voorwaarden te kunnen opleggen
omtrent hun psychiatrische behandeling. Deze wijziging is momenteel nog in
voorbereiding.Wij zijn niet op de hoogte van ervaringen c.q. wettelijke regelingen omtrent
de observatiemachtiging in andere landen en evenmin van eventuele experimentele
vormen van observatie met psychiatrische patiënten hier te lande. Overigens
verdient hierbij vermelding dat dergelijke experimenten in Nederland juridisch
niet toelaatbaar zijn als toestemming van de patiënt ontbreekt.Voor de beantwoording van de vraag van de leden van de fractie van de
VVD naar de evaluatie verwijzen wij naar het antwoord op een soortgelijke
vraag van de leden van de fractie van het CDA.De leden van de fractie van de VVD vragen naar de categorie(ën) patiënten
die naar verwachting in aanmerking komen voor een observatiemachtiging, de
pathologie van deze personen en de mate van wilsbekwaamheid. Voorts vragen
deze leden of wij bereid zijn te overwegen om een vast panel van psychiaters
te formeren om willekeur bij de observatiemachtiging zo veel mogelijk
uit te sluiten en of wij daarover periodiek een rapport willen uitbrengen
aan de Staten-Generaal.De observatiemachtiging ziet niet op psychogeriatrische patiënten
en verstandelijk gehandicapten en is niet beperkt tot bepaalde categorieën
psychiatrische stoornissen. De aanwezigheid van een geestesstoornis behoeft
nog niet vast te staan, omdat een ernstig vermoeden van de aanwezigheid van
een geestesstoornis voldoende is. Over de pathologie of de mate van wilsonbekwaamheid
van de personen die voor een observatiemachtiging in aanmerking komen, kunnen
wij thans nog geen inzicht verschaffen. In de toelichting van het amendement
(Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 31) staat evenwel vermeld dat het
vooral gaat om personen zonder ziekte-inzicht.Het samenstellen van een vast panel van psychiaters vinden wij geen goede
optie vanuit praktische overwegingen. Ook bij andere machtigingen is geen
sprake van een geselecteerde groep psychiaters die geneeskundige verklaringen
uitschrijven. Daarbij komt dat de observatiemachtiging door de rechter wordt
verleend. De cassatiemogelijkheid bij de observatiemachtiging biedt bovendien
rechtswaarborgen tegen willekeur en bevordert de rechtseenheid. Voor het periodiek
uitbrengen van een rapport over de observatiemachtiging zien wij geen aanleiding
omdat de observatiemachtiging thans eerst voor een periode van twee jaar in
werking zal treden.De leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre de behandelaar, bedoeld
in artikel 14a, vijfde lid, zijnde de psychiater die verantwoordelijk is voor
de behandeling, ook daadwerkelijk de patiënt begeleidt en of slechts
deze behandelaar daadwerkelijke uitvoeringswerkzaamheden zal verrichten. Voorts
vragen zij of, wanneer het antwoord op de laatste vraag negatief is, of ook
anderen bij de hulpverlening en het toezicht betrokken worden en of deze dan
ook met naam en toenaam genoemd moeten worden in het behandelingsplan.Het antwoord op deze vraag luidt ontkennend. Alhoewel de eindverantwoordelijke
voor de behandeling altijd een psychiater moet zijn, kunnen onderdelen van
de behandeling – zoals begeleiding – ook heel goed door anderen
dan uitsluitend een psychiater worden verricht. Gedacht kan worden aan sociaal
psychiatrische verpleegkundigen. Hierbij verwijzen wij tevens naar de beantwoording
van vragen over de «behandelaar» in de nota naar aanleiding van
het verslag (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 7 pag. 10).Door de leden van de fractie van de PvdA wordt gevraagd naar de gevolgen
van de opschortende werking van de observatiemachtiging in verband met een
eventuele tussentijdse inbewaringstelling voor de duur van de observatiemachtiging.Uit de toelichting op het amendement nr. 31 kan worden afgeleid dat het
de bedoeling van de indieners van het amendement is geweest dat gedurende
de opschorting de looptijd van de observatiemachtiging voortduurt. Met andere
woorden ook in deze gevallen geldt dat de observatiemachtiging een geldigheidsduur
heeft van ten hoogste drie weken na de dag waarop de betrokkene in een psychiatrisch
ziekenhuis is opgenomen.De leden van de fractie van de PvdA vragen voorts wat de stand van zaken
is van de onderzoeksopzet voor de evaluatie van de observatiemachtiging en
wat de verdere tijdsplanning is voor de invoering van de wet. In aansluiting
op deze vraag over de evaluatie van de observatiemachtiging vragen de leden
van de fractie van GroenLinks naar de streefcijfers en wanneer sprake zou
zijn van «gehaalde doelen».In antwoord op deze vragen van de fracties van de PvdA en van GroenLinks
zij vermeld dat de onderzoeksopzet voor de evaluatie van de observatiemachtiging
thans nog in voorbereiding is. De voortzetting van de tijdelijke werking van
de observatiemachtiging is afhankelijk van de resultaten van de evaluatie
van de observatiemachtiging (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 29).
Naar onze mening moeten eerst de resultaten van de evaluatie van de observatiemachtiging
voorhanden zijn, voordat gesproken kan worden over «gehaalde doelen».
In dit verband zij ook verwezen naar de toelichting van amendement nr. 29,
waarin staat vermeld dat voorafgaande aan de besluitvorming over de voortzetting
van de observatiemachtiging een discussie zal plaatsvinden over de effecten
van deze machtiging. De tijdsplanning voor de invoering van het onderhavige
wetsvoorstel is afhankelijk van meerdere factoren. In de eerste plaats dient
als gevolg van de aanvaarde motie van het lid Hermann (Kamerstukken II 27 289,
nr. 36) voor de invoering van het wetsvoorstel de opzet voor de evaluatie
van de observatiemachtiging naar de Tweede Kamer worden gezonden. Daarnaast
heeft het wetsvoorstel tot gevolg dat een aantal algemene maatregelen van
bestuur van de Wet Bopz, onder meer het Besluit administratieve bepalingen
Bopz en het Besluit patiëntendossier Bopz, gewijzigd moeten worden voordat
de wet in werking kan treden. Wij hebben geen zicht op hoeveel tijd daarmee
exact gemoeid zal zijn. Gelet op de gemiddelde termijnen van dergelijke wetgevingsprocedures
bestaat de verwachting dat dit tenminste zes maanden in beslag zal nemen.Vervolgens vragen de leden van de fractie van de PvdA, in het licht van
het onderdeel van het wetsvoorstel dat ziet op de schrapping van het woord
»ernstig» bij het criterium voor de dwangbehandeling, in te willen
gaan op de vraag in hoeverre de criteria voor dwangopneming en dwangbehandeling
overeenstemmen en verschillen.Door de voorgestelde wijziging zal na invoering zowel bij de dwangopneming
als bij de dwangbehandeling het begrip «gevaar» worden gehanteerd.
In zoverre is er overeenstemming in het begrip. Toch blijven er verschillen.
Het begrip gevaar dient in beide gevallen gezien te worden in de context van
gehele omschrijving van het criterium voor gedwongen opneming en dwangbehandeling.
Bij de gedwongen opneming zal er sprake moeten zijn van een stoornis van de
geestvermogens waardoor betrokkene gevaar veroorzaakt. Dit kan zijn gevaar
voor zichzelf of voor anderen of voor de algemene veiligheid van personen
of goederen. Het zal hierbij moeten gaan om gevaar dat zich voordoet buiten
de muren van een instelling. De beoordeling van het gevaar zal door de rechter
steeds weer in individuele gevallen geschieden. In artikel 1, eerste lid,
onderdeel f van de wet is nader omschreven welke situaties onder het begrip
gevaar kunnen worden begrepen. Een rechtstreeks verband tussen het gevaar
in het kader van de gedwongen opneming en de toepassing van dwangbehandeling
is er niet. Het gevaar dat opneming noodzakelijk maakt, zal doorgaans in de
therapeutische omgeving van het ziekenhuis kunnen worden afgewend. Zo spoedig
mogelijk na aankomst in het ziekenhuis wordt in overleg met de patiënt
een behandelingsplan opgesteld dat er op gericht is de stoornis van de geestvermogens
zodanig te verbeteren dat het gevaar dat de reden was voor opneming wordt
opgeheven.De mogelijkheid tot toepassing van dwangbehandeling staat niet in direct
verband met het gevaar dat reden was voor de machtiging tot opneming, maar
ziet op de omstandigheid dat de patiënt na de opneming binnen het ziekenhuis
gevaar veroorzaakt voor zichzelf of voor anderen. Het buiten een ziekenhuis
veroorzaken van gevaar brengt niet noodzakelijkerwijs met zich mee dat er
ook na de opneming binnen het ziekenhuis sprake is van een dusdanig gevaar
dat slechts kan worden afgewend met dwangbehandeling. Dwangbehandeling is
alleen toegestaan voorzover dit strikt noodzakelijk is om het gevaar voortkomend
uit de stoornis voor de patiënt of anderen af te wenden. Of er binnen
het ziekenhuis sprake is van een dusdanig gevaar dat dwangbehandeling noodzakelijk
maakt, is in eerste instantie ter beoordeling van de behandelaar.De leden van deze fractie achten het wenselijk dat verheldering wordt
geboden over de inhoudelijke relatie tussen het dwangbehandelingscriterium
van artikel 38, vijfde lid, van de Wet Bopz en het dwangbehandelingscriterium
van de Wgbo zoals neergelegd in artikel 7:465, zesde lid, BW.Vooropgesteld moet worden dat de algemene regeling is te vinden in de
Wgbo en dat voorzover in de Wet Bopz niet is voorzien in een specifieke regeling
de Wgbo van toepassing is. Voor wat betreft de toepassing van dwangbehandeling
op een onvrijwillig opgenomen patiënt in het kader van de behandeling
van zijn stoornis van de geestvermogens voorziet de Wet Bopz in een specifieke
regeling. Dwangbehandeling bij een onvrijwillig opgenomen patiënt kan
worden toegepast voorzover dit strikt noodzakelijk is om (ernstig) gevaar
veroorzaakt door de patiënt voor zichzelf of voor anderen voortvloeiende
uit de stoornis van zijn geestvermogens af te wenden. De Wgbo voorziet in
een algemene regeling waarbij een behandeling van ingrijpende aard, waarvoor
een vertegenwoordiger toestemming heeft gegeven, ondanks verzet van de patiënt
toch kan worden uitgevoerd, indien zij kennelijk nodig is om ernstig nadeel
voor de patiënt te voorkomen. Indien beide bepalingen tegen elkaar worden
afgezet, kan worden opgemerkt dat de regeling in de Wet Bopz is beperkt tot
afwending van gevaar veroorzaakt door de stoornis van de geestvermogens. De
Wgbo spreekt over ernstig nadeel voor de patiënt in het algemeen. Op
een ander punt is de Wet Bopz ruimer, dwangbehandeling is ook mogelijk om
gevaar voor anderen dan de patiënt af te wenden.Voor het antwoord op de vragen van de fractie van de PvdA die betrekking
hebben op de verkommerden en verloederden verwijzen wij naar de beantwoording
van de vragen van de CDA-fractie.De leden van de fractie van de PvdA geven voorts aan een reactie te willen
vernemen op het rapport van de Rekenkamer over de opvang van zwerfjongeren.
Deelt de Minister de conclusie van dit rapport dat centrumgemeenten te weinig
beleid ontwikkelen en operationaliseren voor zwerfjongeren? Is de Minister
bereid de aanbeveling omtrent de regierol over te nemen? Op welke wijze zou
deze regierol gestalte moeten krijgen? Deelt de Minister de opvatting van
de Rekenkamer dat een goede registratie noodzakelijk is en dat gekeken moet
worden naar mogelijke belemmeringen in de huidige regelgeving, zo willen de
leden van deze fractie weten.De conclusies van de Algemene Rekenkamer bieden aanknopingspunten om het
beleid verder aan te scherpen, passend binnen de (bestuurlijke) verantwoordelijkheid.
Dit is toegelicht in de reactie van de Minister van op de aanbevelingen van
de Algemene Rekenkamer die is opgenomen in het rapport (hoofdstuk 9). Aansluitend
op de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer wordt onderzocht hoe het rijk
betrokken overheden kan ondersteunen bij het ontwikkelen van een integraal
beleid voor zwerfjongeren zodat een sluitende keten tot stand komt. Daarnaast
wil de Minister van VWS voor het einde van dit jaar een landelijk convenant
zwerfjongeren afsluiten met betrokken partijen. Een goede registratie is noodzakelijk
en daarom hebben de Staatssecretaris en de Minister van VWS het initiatief
genomen tot het opzetten van registratiesystemen in de maatschappelijke opvang,
de jeugdzorg en de geestelijke gezondheidszorg. Deze deels nieuwe, deels vernieuwde
systemen zullen in de toekomst meer beleidsinformatie over onder meer jongeren
opleveren. Het laten onderzoeken van belemmeringen in de huidige wetgeving,
te weten de Wet Bescherming persoonsgegevens zijn naar onze mening dan ook
niet noodzakelijk. Het overdragen van dossiers is op dit moment al mogelijk,
mits de jongere bereid is om in te stemmen met de overdracht van
zijn (hulpverlenings)geschiedenis. Op het moment dat de jongere hier niet
mee instemt, wordt deze beschermd door de Wet Bescherming persoonsgegevens.
Deze bescherming kunnen en willen wij niet doorkruisen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen waarom gekozen is voor de
verruiming van het gevaarscriterium «gevaar voor zichzelf» in
plaats van een beperkter criterium «ernstig gevaar voor zichzelf»?De verruiming van het gevaarscriterium is ingebracht door de leden van
verschillende fracties (Kamerstukken II 2001/02, 27 289, nr. 15). De
argumenten die daaraan ten grondslag liggen blijken uit de toelichting van
het amendement. Kort samengevat komen deze erop neer dat de mogelijkheden
om onder dwang te behandelen in sommige situaties te beperkt worden ervaren.
Tegen die achtergrond is gekozen voor enigszins ruimere gronden voor dwangbehandeling
in plaats van juist meer beperktere gronden.Ook de leden van de fractie van GroenLinks hebben een aantal vragen gesteld
over de observatiemachtiging. Allereerst merken wij op dat de vragen van deze
leden over de observatiemachtiging, die betrekking hebben op ervaringen met
een dergelijke machtiging, alsmede naar de streefcijfers van de gehaalde doelen
na de evaluatie van de observatiemachtiging, reeds beantwoord zijn. Hiervoor
verwijzen wij naar daarmee verband houdende vragen van de leden van de fracties
van het CDA respectievelijk van de PvdA.Verder formuleren de leden van de fractie van GroenLinks nog de volgende
vragen over de observatiemachtiging. Op welk deel van de evaluatie van de
Wet Bopz is de observatiemachtiging gebaseerd? Welke groepen met welke gedragingen
komen mogelijk in aanmerking voor de observatiemachtiging? Hoe groot schat
de Minister die groepen thans en in de toekomst? Ook de leden van de fractie
van D66 vragen naar de doelgroepen en de omvang daarvan. Welke maatschappelijke
factoren zijn mede van invloed op het problematische gedrag van de groep die
in aanmerking komt voor een observatiemachtiging en kunnen maatregelen betreffende
de leefomgeving van die personen een observatiemachtiging voorkomen, zo vragen
de leden van de fractie van GroenLinks. Tenslotte vragen deze leden wanneer
zij de resultaten van de tweede evaluatie van de Wet Bopz kunnen ontvangen.De observatiemachtiging is geen maatregel die zijn bestaansrecht ontleent
aan de resultaten van de eerste evaluatie van de Wet Bopz. Op initiatief van
de leden Van der Hoek (PvdA) en Passtoors (VVD) is de observatiemachtiging
onderdeel geworden van het wetsvoorstel voorwaardelijke machtiging, welk wetsvoorstel
wel voortkomt uit de eerste evaluatie van de Wet Bopz. Over de specifieke
kenmerken en gedragingen van de groepen die in aanmerking komen voor een observatiemachtiging,
alsmede over de omvang van deze groepen, kunnen we op dit moment geen gegevens
verschaffen. Evenmin kunnen we thans inzicht geven in de maatschappelijke
factoren die mede van invloed zijn op het gedrag van personen die in aanmerking
komen voor een observatiemachtiging of de preventieve maatregelen die getroffen
kunnen worden.De evaluatie van de observatiemachtiging zal voornamelijk duidelijkheid
moeten verschaffen over deze aspecten.Uit de voorwaarden van de observatiemachtiging volgt dat deze personen
niet aan een geestesstoornis behoeven te lijden, maar dat een ernstig vermoeden
van de aanwezigheid van een geestesstoornis voldoende is.In antwoord op de vraag van de leden van GroenLinks naar de afronding
van de tweede evaluatie van de Wet Bopz zij vermeld dat de tweede evaluatie
van de Wet Bopz inmiddels is voltooid. De resultaten daarvan zijn
bij brief van 5 april 2002 (kenmerk GVM/2270047) naar de Staten-Generaal gezonden.Voor het antwoord op de vragen van de leden van de fractie van D66 naar
de alternatieve oplossingen voor verkommerden en verloederden in relatie tot
het wetsvoorstel en de argumenten waarom wij bereid zijn de observatiemachtiging
thans in de Eerste Kamer te verdedigen, verwijzen wij naar de beantwoording
van de vragen van de leden van de fractie van het CDA. Voor het antwoord op
de vraag over de doelgroepen zij verwezen naar de beantwoording van een daarmee
verband houdende vraag van de leden van de fractie van GroenLinks.De leden van de D66-fractie vragen of het niet alsnog zaak is advies te
vragen over de wenselijkheid, uitvoerbaarheid en effectiviteit van de observatiemachtiging
nu de regering heeft aangegeven de behoefte te gevoelen omtrent een dergelijk
ingrijpende bevoegdheid een zorgvuldige en uitgebreide advisering te willen
ontvangen en de Raad van State zich bij zijn advisering beperkt heeft tot
de verenigbaarheid met het EVRM.Gezien de omstandigheid dat wij de observatiemachtiging met de daaraan
gekoppelde evaluatie en horizonbepaling in die vorm tot de onze hebben gemaakt,
impliceert dat, dat wij het nu niet meer zinvol achten advies aan de Raad
van State dan wel anderen, te vragen over de wenselijkheid, uitvoerbaarheid
en effectiviteit ervan.Vervolgens vragen de leden van de fractie van D66 of wij zicht hebben
op de opvattingen van de gemeenten en politiekorpsen die in de praktijk te
maken zullen krijgen met de observatiemachtiging en of zij daarvan soelaas
verwachten.Het antwoord op de eerste vraag luidt ontkennend. Aangezien bij de observatiemachtiging
niet de gebruikelijke adviesronde die in het reguliere traject van wetsvoorstellen
wordt afgelegd, is gevolgd, zijn ook die opvattingen van het veld niet bekend.
Overigens zullen deze organisaties wel worden betrokken bij het voorlichtingstraject
van deze wetswijziging.Voorts vragen deze leden of de kans niet bestaat dat bij het verlenen
van een observatiemachtiging in een aanzienlijk aantal gevallen de betrokkenen
slechts enkele weken «van de straat worden gehaald» zonder dat
van een verdere (effectieve) behandeling sprake zal zijn.Deze kans zal naar onze mening niet geheel kunnen worden uitgesloten.
Net als bij iedere opneming – al dan niet onder dwang – is het
ondergaan van een effectieve behandeling gedurende die opname, niet gegarandeerd.
Ook bij de observatiemachtiging hangt het van meerdere factoren af of de persoon
die met een observatiemachtiging wordt opgenomen in het vizier van de hulpverlening
blijft.In de eerste plaats gaat het er bij een observatiemachtiging niet alleen
om dat betrokkenen tot inkeer komen en vervolgens toch behandeling accepteren –
de leden van deze fractie verwijzen hiernaar in hun vraagstelling –
, maar ook om vast te stellen of sprake is van gevaar dat wordt veroorzaakt
door een geestesstoornis. Met andere woorden of aan de criteria voor een rechterlijke
machtiging wordt voldaan. Verder hangt het ook af van het hulpverleningsverleden
van de betrokkene en van zijn ontvankelijkheid voor hulpverlening of hij uiteindelijk
hulp zal accepteren. Ook de rol van de behandelaars kunnen medebepalend zijn
voor het effect van de observatiemachtiging.In antwoord op de vraag van de leden van de fractie van D66 in hoeverre
wij het reëel achten dat de observatieperiode inderdaad een situatie
zal scheppen waarbinnen de gronden zorgvuldiger onderzocht kunnen worden dan
binnen een ambulante setting, merken wij op dat tijdens de observatieperiode
beter zicht is op de (gezondheids)toestand van de persoon. Alleen
al vanwege de omstandigheid dat de betrokkene intramuraal in een instelling
verblijft. Dit betekent dat er meer tijd en mogelijkheden zijn voor de hulpverlening
om de persoon te beoordelen, dan in een ambulante setting. Overigens willen
wij hierbij benadrukken dat daaruit niet geconcludeerd moet worden dat onderzoek
in een ambulante setting niet zorgvuldig zou zijn.De leden van de fracties van de SGP en ChristenUnie merken het onderhavige
wetsvoorstel voorwaardelijke machtiging terecht aan als een resultaat van
de eerste evaluatie van de Wet Bopz. Daarnaast komen uit die evaluatie nog
een wet en twee andere wetsvoorstellen voort. Bij wet van 22 juni 2000 (Stb.
292) is de Wet Bopz gewijzigd op technische punten onder meer naar aanleiding
van de evaluatie.Het wetsvoorstel zelfbinding (Kamerstukken II 2001/02, 28 283, nr.
1 en 2) is onlangs bij de Tweede Kamer ingediend. Het wetsvoorstel tot herziening
van de klachtenregeling is in ambtelijke voorbereiding.De vragen die de leden van deze fracties stellen over de aanvaarding van
de observatiemachtiging in relatie tot de motie van Rouvoet (Kamerstukken
II 2001/02 27 289, nr. 29) en de beoordeling van dit instrument zijn
beantwoord bij de vragen die de fractie van het CDA heeft gesteld over dit
onderwerp. Volstaan wordt met verwijzing daarnaar.De leden van de fracties van de SGP en ChristenUnie vragen voorts welke
wetssystematische bezwaren wij hebben tegen het bij amendement in het wetsvoorstel
opgenomen artikel 14h, vijfde lid.In de systematiek van de Wet Bopz wordt ervan uitgegaan dat er geen machtigingen
gelijkertijd lopen. In zoverre wijkt het voorgestelde artikel 14h, vijfde
lid, dan ook af van de systematiek die is aangehouden bij andere machtigingen.Ook vragen de leden van de fracties van de SGP en ChristenUnie of de rechtsstatelijke
waarborgen ten aanzien van de observatiemachtiging in overeenstemming zijn
te oordelen met de rechtsstatelijke standaarden zoals deze in de overige onderdelen
van de Wet Bopz gelden.De procedure inzake de observatiemachtiging is in hoofdlijnen afgestemd
met de overige procedures uit de Wet Bopz, waarbij bijvoorbeeld kan worden
gedacht aan punten zoals de regeling van de rechtsbijstand en de inschakeling
van een onafhankelijk psychiater. Voor wat betreft de criteria voor gedwongen
opneming wijkt de observatiemachtiging wel deels af.Tenslotte merken wij op in antwoord op de vraag van de leden van de SGP-
en ChristenUnie-fracties, waarom in artikel 14a, vijfde lid, gesproken wordt
over «behandelingsplan» en »behandelplan», dat hier
sprake is van een verschrijving. Het behandelplan is hetzelfde als het behandelingsplan.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27289-239b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl