Wetenschapsbudget 2004; Brief minister over KNAW-advies 'Hoe groot kan klein zijn'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29338, nr. 33

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29338 nr. 33

21-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamReactie op het advies «Hoe groot kan klein zijn»
van de Werkgroep gevolgen nanotechnologie van de Koninklijke Nederlandse Akademie
van WetenschappenAanleidingInhoud van het rapportAanbevelingenReactie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29338Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 338Wetenschapsbudget 2004nr. 33BRIEF VAN DE MINISTER VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 maart 2005Op verzoek van de leden van de Vaste Commissie voor Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap (brief van 10 februari 2005 met kenmerk M-05-05) zend ik
u hierbij mijn inhoudelijke reactie op de notitie van de werkgroep gevolgen
nanotechnologie van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,M. J. A. van der Hoeven Reactie op het advies «Hoe groot kan klein zijn»
van de Werkgroep gevolgen nanotechnologie van de Koninklijke Nederlandse Akademie
van WetenschappenAanleidingDe Nederlandse overheid en de publieke kennisinfrastructuur zetten steeds
meer middelen in voor onderzoek op het gebied van nanotechnologie. Daarmee
volgt ons land de internationale ontwikkelingen. Tegelijk ontstaat met name
in de Angelsaksische landen bezorgdheid over mogelijke gevaren van nanotechnologie.
In Groot Brittanië heeft de overheid daarom de Royal Society en de Royal
Academy of Engineering verzocht de ethische en maatschappelijke implicaties
van nanotechnologie te bezien. Dit rapport is in juli 2004 verschenen.In augustus 2003 is aan de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
gevraagd een rapport op te stellen over de mogelijke gevaren en problemen
van nanotechnologie, en het realiteitsgehalte hiervan. Dit rapport werd in
augustus vorig jaar gepubliceerd en is op 23 december 2004 met een korte
reactie aan de Tweede Kamer aangeboden (Kamerstuk 29 338, nr. 27).Inhoud van het rapportHet rapport komt er in grote lijnen op neer dat door toepassing van nanotechnologie
nieuwe typen deeltjes met afmetingen op nanoschaal ontstaan. In tegenstelling
tot de oorspronkelijke deeltjes waarvan deze nanodeeltjes een afgeleide zijn,
en die geen gezondheidseffecten hebben, kunnen zij door hun kleinere omvang
en door afwijkende oppervlakte-eigenschappen leiden tot schadelijke effecten
voor de gezondheid van mens en milieu. Bijvoorbeeld bij blootstelling tijdens
de productie, verdere bewerking en toepassing. De opstellers van het rapport
achten aanvullende, op Europees en internationaal niveau afgestemde regelgeving
nodig. Voor de onderbouwing van de regelgeving is meer onderzoek nodig naar
mogelijke toxische eigenschappen van nanodeeltjes en hun kinetiek in organismen
en in het milieu.Het rapport gaat ook in op de mogelijkheid van het ontstaan van zogenaamde
nanobots, bekend geworden door het boek van Eric Drexler. Volgens de opstellers
kan veilig gesteld worden dat het door menselijk ingrijpen vervaardigen van
miljarden en miljarden zelfreplicerende nanobots hoogst onwaarschijnlijk is.
Zij wijzen erop dat Drexler zijn ideeën hierover inmiddels heeft moeten
bijstellen.Wat de ethische aspecten van nanotechnologie betreft wijzen de opstellers
erop dat de nanowetenschap ten dele een voortzetting betreft van gangbare
wetenschap op de terreinen chemie, fysica en biologie, en dat de technologie
niet wezenlijk verschilt van bestaande technologie. Er is echter ook sprake
van nieuwe ontwikkelingen die aanleiding geven tot productie van nieuwe typen
deeltjes en nieuwe typen producten. Vanwege de mogelijke effecten op de samenleving
wijzen de opstellers in dit verband op de wetenschapsethische plicht de maatschappij
tijdig en realistisch te informeren over de mogelijkheden en te verwachten
maatschappelijke consequenties op langere termijn. Nanowetenschap en nanotechnologie
zouden uit ethisch oogpunt onderworpen moeten zijn aan het voorzorgsprincipe
en het proportionaliteitsbeginsel. Het voorzorgsprincipe houdt in dat nieuwe
technologieën niet mogen worden toegepast als ze risico's voor het milieu
of de gezondheid lijken op te leveren, zelfs indien wetenschappelijk onderzoek
die risico's niet onomstotelijk heeft vastgesteld. Het proportionaliteitsbeginsel
vereist dat iedere gekozen maatregel zowel noodzakelijk als passend is ten
aanzien van de gestelde doelen. Dat betekent dus dat bij de analyse
van mogelijke risico's zowel naar de kosten wordt gekeken als naar de baten.Vanwege de mogelijke toxische effecten wordt door sommigen gepleit voor
een moratorium op nanowetenschap en nanotechnologie. Volgens de opstellers
kan een dergelijk moratorium niet worden gebaseerd op een afweging van baten
en risico's en staat het niet in verhouding tot de mogelijke gevaren van nanodeeltjes.
Een moratorium gaat volgens de opstellers voorbij aan het grote belang van
zowel het nanowetenschappelijk onderzoek, als de ontwikkeling van nanotechnologie
voor een breed scala van maatschappelijke toepassingen. Een genuanceerde visie
op nanowetenschap en -technologie is dus nodig. In die visie kunnen nanowetenschap
en -technologie zich verder ontwikkelen, onder voorwaarde dat onderzoekers
en producenten zich inzetten voor een nauwgezette en transparante vorm van
zelfregulering.AanbevelingenDe werkgroep komt op basis van haar bevindingen en conclusies tot de volgende
aanbevelingen aan de overheid:1. Blijvende politieke steun voor nanotechnologie en nanowetenschap en
gerichte stimulering van fundamenteel wetenschappelijke ontwikkelingen.2. Bevorderen dat nanowetenschappelijk onderzoek kan (blijven) plaatsvinden.
Daartoe dienen onderzoeksinstellingen te zorgen voor veiligheidsmaatregelen
en dienen onderzoeksvoornemens te worden getoetst op mogelijke gevolgen voor
gezondheid en milieu. De overheid dient nieuwe regelgeving te ontwikkelen,
binnen bestaande kaders.3. Bevorderen van onderzoek naar mogelijke toxiciteit van nanodeeltjes.
Voorzover dit onderzoek nadere regelgeving wenselijk maakt, dient deze Europees
te worden afgestemd.4. Publieksvoorlichting over nanowetenschap en technologie. Ook moet het
publiek worden betrokken bij discussies over de toekomst van wetenschappelijk
onderzoek, over het nut en de risico's en over de toepassing van resultaten.ReactieIk heb met belangstelling kennisgenomen van het advies van de Werkgroep
gevolgen nanotechnologie». Zoals de werkgroep al aangeeft, legt de overheid
een belangrijke prioriteit bij nanowetenschap en -technologie. In het Wetenschapsbudget
2004 heb ik nanotechnologie een nationale prioriteit genoemd en aangegeven
dat de meestbelovende onderzoeksrichtingen worden gedefinieerd en prioriteit
krijgen, bovenal door versterking van de beste onderzoeksgroepen op deze terreinen,
met aandacht voor de dwarsverbanden tussen de terreinen. Aan deze lijn houd
ik vast.De werkgroep concludeert dat het grootste potentiële gevaar van nanotechnologie
schuilt in het onbeheerste gebruik van nanodeeltjes en de ongecontroleerde
verspreiding van nanodeeltjes die niet in het milieu afbreekbaar zijn, of
waarvan de afbraakproducten toxisch zijn. Ik ben het eens met de werkgroep
dat de overheid ervoor moet zorgen dat nanowetenschappelijk kan (blijven)
plaatsvinden en dat de onderzoeksinstellingen zorg moeten dragen voor adequate
veiligheidsmaatregelen, analoog aan die voor de omgang met chemische stoffen.
Ook onderschrijf ik dat onderzoeksvoornemens zorgvuldig dienen te worden getoetst
op mogelijke effecten voor gezondheid en milieu. Ik zal de wetenschappelijke instellingen daartoe oproepen door middel van een actieve verspreiding
van het rapport van de werkgroep. Op de ontwikkeling van regelgeving kom ik
verderop terug.Ik onderschrijf de conclusie van de werkgroep dat een moratorium voor
nanowetenschap en nanotechnologie uit oogpunt van proportionaliteit ongewenst
is. Een moratorium zou een ontoelaatbare inperking inhouden voor de Nederlandse
wetenschapsbeoefening en de kennisopbouw voor maatschappelijke toepassingen.Ik ben het met de werkgroep eens dat de gezondheidsrisico's van de beoefening
van nanowetenschap en toepassing van nanotechnologie kunnen worden beheerst
binnen de kaders van bestaande regelgeving zoals de Arbo, waren-, milieu-
en geneesmiddelenwetgeving. Ook onderschrijf ik dat voor een goede regelgeving
met betrekking tot de maatschappelijke introductie van nieuwe nanodeeltjes
aanvullende regelgeving in de vorm van AMVB's nodig is. Bij de aanbieding
van het rapport aan de Tweede Kamer heb ik al aangegeven hierover in overleg
te zullen gaan met mijn collega ministers van de betrokken departementen.
Zoals de werkgroep aangeeft is voor aanvullende regelgeving verder onderzoek
nodig en zullen wellicht nieuwe toxiciteitsmodellen moeten worden ontwikkeld.
Ook hierover wil ik nader overleg voeren met de betrokken ministers. Bij de
ontwikkeling van nieuwe regelgeving zal, zoals aanbevolen door de werkgroep,
worden uitgegaan van het voorzorgsprincipe en het proportionaliteitsbeginsel.Ik ben het met de werkgroep eens dat voor onrust zoals die is gesignaleerd
bij biotechnologie en genetische modificatie geen reële grond aanwezig
is. Publieksvoorlichting moet zorgen voor voldoende adequate en betrouwbare
informatie. Mijn visie op wetenschaps- en techniekcommunicatie (zie Kamerstuk
26 658 nr. 22) is dat kennisinstellingen primair verantwoordelijk zijn
om over wetenschap en techniek te communiceren met een breed publiek en te
zorgen voor public accountability. In de nieuwe wetgeving voor het hoger onderwijs
wordt wetenschapscommunicatie als wettelijke taak verankerd en ook bij instellingen
die niet onder de wet op het hoger onderwijs vallen vindt wettelijke vastlegging
plaats. Wat in het algemeen geldt voor wetenschaps- en techniekcommunicatie,
geldt ook voor de communicatie over mogelijke risico's, in dit geval die van
nanotechnologie. Bij de verspreiding van het rapport bij universiteiten en
kennisinstellingen zal ik de instellingen nadrukkelijk wijzen op hun verantwoordelijkheid
in dezen. Voorts wijs ik in dit verband op de activiteiten van het Rathenau
Instituut dat met publicaties en bijeenkomsten een belangrijke bijdrage levert
aan het verhelderen van concepten en het zichtbaar maken van de mogelijkheden
van nanotechnologie en de mogelijke gevaren ervan. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29338-33.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl