Wijziging van de Drank- en Horecawet in verband met de introductie van de bestuurlijke boete; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29299, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29299 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingHistorie van dit wetsvoorstelHarmonisatie en voorgenomen wetgevingRechtsbeschermingBudgettaire consequenties en gevolgen voor de belasting
van de rechterlijke machtBedrijfseffectentoets en administratieve lastenMaatschappelijke consultatieArtikelsgewijsArtikel IArtikel 1BArtikel 31CArtikel 44aArtikel 44bArtikel 44cArtikel 44dArtikel 44eArtikel 44fArtikel 44gArtikel 44hArtikel 44iArtikelen II en IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29299Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 299Wijziging van de Drank- en Horecawet in verband met de introductie van
de bestuurlijke boetenr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenInleidingDe Drank- en Horecawet (DHW) bevat al vanouds regels gericht op verantwoorde
distributie van alcoholhoudende dranken, zowel in het belang van preventie
van alcoholproblematiek en van sociale hygiëne als in het belang van
openbare orde en veiligheid.Naar het oordeel van de regering dwingt een aantal maatschappelijke ontwikkelingen
tot een effectievere handhaving van de regels van de DHW. Daartoe wordt in
dit wetsvoorstel de bestuurlijke boete in de DHW geïntroduceerd voor
overtredingen die geen direct gevaar opleveren voor de gezondheid en de veiligheid.
Na inwerkingtreding van deze wetswijziging kan een aanzienlijk deel van de
verbodsbepalingen waarvan de strafrechtelijke sanctionering is geregeld in
de Wet op de economische delicten (WED) of die kunnen leiden tot intrekking
van de vergunning door de gemeente, worden afgedaan met een door de Minister
van VWS op te leggen bestuurlijke boete.Het in dit wetsvoorstel gekozen systeem van de bestuurlijke boete is eerder
ook opgenomen in de Warenwet en de Tabakswet. De bestuurlijke boetes worden
opgelegd volgens een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen bijlage.
Die bijlage bevat een «tarievenlijst», waarin het boetebedrag
per omschreven overtreding vermeld staat. In bijzondere omstandigheden kan
een lagere boete worden opgelegd. Omdat intrekking van de vergunning en strafrechtelijke
handhaving onder bepaalde voorwaarden mogelijk blijven, zijn in het wetsvoorstel
voorzieningen getroffen om cumulatie van sancties te voorkomen.Historie van dit wetsvoorstelOp 7 april 1998 zond de Minister van VWS de Tweede Kamer, mede namens
de Minister van Binnenlandse Zaken, alsmede de Minister en Staatssecretaris
van Justitie, het «Handhavingsplan consumentenleeftijdsgrenzen alcohol,
tabak en kansspelautomaten» (Kamerstukken II, 1997–1998, 25 984,
nr. 1). Dat plan gaf een opsomming van achttien maatregelen en voornemens
om de handhaving op deze terreinen op een behoorlijk niveau te brengen. Een
van de voornemens was een onderzoek naar de introductie van de
bestuurlijke boete in de DHW. Dit onderzoek vond in de zomer van 1998 plaats;
het werd door het toenmalige kabinet geaccordeerd en overgenomen.In het kader van de schriftelijke voorbereiding en de openbare behandeling
van het laatste DHW-wijzigingsvoorstel in 1998 en 1999 werd de nu voorgestelde
wijziging desgevraagd door de toenmalige Minister van VWS aan de Tweede Kamer
toegezegd (Kamerstukken II, 1998–1999, 25 969, nr. 6 en Handelingen
II, 1999–2000, 28 en 29 september 1999). In 2000 werd deze toezegging
bevestigd in de Alcoholnota; nota over de intensivering van het beleid tegen
alcoholmisbruik (2001–2003) (Kamerstukken II, 2000–2001, 27 565,
nrs. 1–2).In het strategische akkoord «Werken aan vertrouwen, een kwestie
van aanpakken» van 3 juli 2002 (Kamerstukken II, 2001–2002,
28 375, nr. 5) wordt in het kader van de versterking van de doelmatigheid
en doeltreffendheid van de politie en de rechtshandhaving gekozen voor een
optimaal gebruik van de bestuurlijke boete. In het hoofdlijnenakkoord «Meedoen,
meer werk, minder regels» van 16 mei 2003, wordt opnieuw gesteld
dat de rechterlijke macht in haar algemeenheid ontlast moet worden van minder
zware zaken, onder meer door bestuurlijke handhaving.De belangrijkste overweging om het instrument van de bestuurlijke boete
te introduceren is dat de overheid voor overtredingen van de DHW die geen
direct gevaar opleveren voor de gezondheid en de veiligheid wenst te beschikken
over een aanvullend punitief sanctiemiddel dat snel en slagvaardig kan worden
toegepast in de bestuursrechtelijke handhavingspraktijk.Op dit moment wijst de DHW alleen de Voedsel en Waren Autoriteit, onderdeel
Keuringsdienst van Waren (VWA/KvW), aan als toezichthouder. Deze dienst is
sinds begin 2002 uitgebreid met circa 55 extra formatieplaatsen om het toezicht
op de naleving van de DHW te intensiveren. Met deze uitbreiding van het bestuurlijk
toezicht heeft het kabinet aangegeven belang te hechten aan betere naleving
van de DHW. Er is bij de VWA/KvW nu dus meer handhavingscapaciteit dan voorheen,
maar de Minister van VWS beschikt niet over eigen sanctiemiddelen. Na introductie
van de bestuurlijke boete zal dat wel het geval zijn, zodat de handhaving
van de DHW dan sneller en effectiever zal kunnen geschieden.Een andere overweging om de bestuurlijke boete te introduceren is dat
het strafrecht soms een te zwaar middel is voor de begane overtredingen. Het
is bij overtredingen die geen direct gevaar opleveren voor de gezondheid en
de veiligheid, die bovendien goed langs bestuurlijke weg kunnen worden afgedaan,
niet nodig een beroep te doen op de schaarse capaciteit bij het openbaar ministerie.Een derde overweging om te kiezen voor introductie van bestuurlijke boete
is dat de strafrechtelijke handhavingspraktijk laat zien dat er veel tijd
verstrijkt tussen het moment van constatering van de overtreding en het moment
van de afdoening door een vonnis van de economische politierechter. Van een
lik-op-stuk beleid, waarbij de overtreder direct wordt geconfronteerd met
de voor hem onaangename gevolgen van de overtreding – wat bijdraagt
aan de bewustwording van normovertredend gedrag – komt zo weinig terecht.
Na introductie van de bestuurlijke boete zal de afdoening van een aanzienlijk
aantal overtredingen veel sneller kunnen geschieden.De overtredingen die in dit wetsvoorstel bestuurlijk beboetbaar gesteld
worden, zijn getoetst aan het afwegingskader Handhaven op Niveau (Kamerstukken
II, 1999–2000, 26 800 VI, nr. 67, paragraaf 6.2). Deze toetsing
vond plaats op drie dimensies: de aard van de te handhaven normen, de handhavingspraktijk
en het handhavingsbeleid. Voor wat betreft de aard van de met behulp van bestuurlijke boeten te
handhaven normen: conform de eisen van het afwegingskader is gekozen voor
overtredingen die duidelijk omschreven zijn en die «een geringe normatieve
lading» hebben. De term «geringe normatieve lading» is op
dezelfde wijze geoperationaliseerd als in de Warenwet. Het gaat om normen
waarvan de overtreding normaal gesproken «geen direct gevaar oplevert
voor de gezondheid of veiligheid van de mens». Het zijn meestal normen
die wel van groot belang zijn voor de preventie van alcoholproblematiek, zoals
bijvoorbeeld het verbod op verstrekking van alcoholhoudende drank aan jongeren
onder de 16 jaar.Voor wat betreft de handhavingspraktijk: de nu gekozen overtredingen lenen
zich voor handhaving met vaste tarieven. Verder kan aangenomen worden dat
het merendeel der overtredingen niet door criminele organisaties wordt gepleegd.
Ook zijn geen zware dwangmiddelen nodig om de identiteit van de dader vast
te stellen.Bij de vaststelling van de boetebedragen, die na de parlementaire behandeling
van onderhavige wetswijziging zal plaatsvinden bij algemene maatregel van
bestuur, zal gezorgd worden voor een goede aansluiting tussen de bestuurlijke
tarieven en de WED-tarieven. In deze algemene maatregel van bestuur zal worden
opgenomen dat de hoogte van de op te leggen boete mede zal afhangen van recidive.
Dit leidt er toe dat de VWA/KvW een documentatiesysteem zal opzetten. Het
gaat hier echter om een registratiesysteem dat niet door derden kan en hoeft
te worden geraadpleegd. Zo'n documentatie past binnen het afwegingskader Handhaven
op Niveau.Voor wat betreft het handhavingsbeleid: de VWA/KvW beschikt over voldoende
deskundigheid om adequaat te kunnen handhaven. Haar benadering is veeleer
preventief- en herstelgericht dan repressiegericht. Verder is gevaar voor
misbruik van een monopoliepositie bij de sanctietoepassing niet aan de orde.De informatievoorziening tussen de VWA/KvW, het openbaar ministerie en
de lokale overheden verloopt al sinds jaren bevredigend. Zo worden de gemeenten
als zij daar prijs op stellen op de hoogte gesteld van alle door de VWA/KvW
genomen maatregelen op hun grondgebied. Gemeenten zijn reeds verplicht (artikel
28, tweede lid) om alle beschikkingen tot verlening, wijziging of intrekking
van de vergunning aan de VWA/KvW te zenden.De toetsing aan het afwegingskader leidt ertoe voor de volgende bepalingen
van de DHW het instrument van de bestuurlijke boete te introduceren: 2, 3,
9, tweede lid, 12 tot en met 20, vierde lid, 20, zesde lid, 22, 24, 25 en
29, tweede lid.De VWA/KvW heeft in het kader van de Warenwet ruime ervaring met de toepassing
van de bestuurlijke boete in de handhavingspraktijk. Bij de VWA/KvW functioneert
thans al een Bureau Bestuurlijke Boetes. Dit zal ook in het kader van de DHW
worden ingezet.Alert reageren op klachten van burgers en organisaties is voor de naleving
en handhaving van de DHW zeker ook van belang. Hiertoe zal extra communicatie
worden ingezet. Ook zal het telefonisch meld- en informatiepunt van de VWA/KvW
zoveel mogelijk worden ingezet. Internet zal in dit verband wellicht ook een
rol kunnen gaan spelen. Aldus zal de burger eenvoudig informatie over de DHW
kunnen inwinnen en zich gemakkelijk tot de controlerende instantie kunnen
wenden Verder zullen de betrokken partijen bij de inwerkingtreding van dit
wetsvoorstel op passende wijze op de hoogte worden gesteld.Harmonisatie en voorgenomen wetgevingDe hier voorgestelde figuur van de bestuurlijke boete is eerder al in
diverse andere wetten geïncorporeerd. Op het beleidsterrein van het ministerie van VWS zijn dat onder meer de Warenwet en de Tabakswet.
De inwerkingtreding van de onderhavige wetswijziging zal derhalve leiden tot
harmonisatie van de toezichtspraktijk van de VWA/KvW.Wanneer in de toekomst de bestuurlijke boete geregeld wordt in de vierde
tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dan zal de DHW vanzelfsprekend
daaraan aangepast worden.Naar verwachting zal op afzienbare termijn opnieuw een voorstel tot wijziging
van de DHW worden ingediend. Dat voorstel vloeit voort uit de Alcoholnota
en het Notaoverleg daarover en uit het MDW-traject Openbare Inrichtingen.
In dit wetsvoorstel zal het met name gaan om de introductie van tijdelijke
sluitingen, uitbreiding van de gemeentelijke bevoegdheid tot het stellen van
vergunningvoorwaarden, aanwijzing van de burgemeester als bevoegd gezag in
plaats van het College van Burgemeester en Wethouders, regeling van gecoördineerde
vergunningverlening en schrappen van de regelgeving over paracommercialisme.
Ook zal in dit wetsvoorstel bestuursrechtelijk toezicht door bij besluit van
de burgemeester aangewezen ambtenaren worden geïntroduceerd. Er zijn
immers normen die beter kunnen worden gehandhaafd door lokale toezichthouders.
Dan zal bovendien bezien worden in hoeverre deze nieuwe toezichthouders dienen
te beschikken over het instrument van de bestuurlijke boete.In samenhang met dit tweede wijzigingsvoorstel zullen het ministerie van
VWS en de VWA/KvW, met de ministeries van Justitie en van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, het openbaar
ministerie en de politie afspraken maken over de inspanningen van de diverse
handhavingsinstanties.RechtsbeschermingConform het kabinetsbeleid inzake de bestuurlijke boete is in het wetsvoorstel
een aantal voorzieningen en waarborgen opgenomen. Deze houden onder meer verband
met eisen die voortvloeien uit artikel 6 van het Europese Verdrag voor de
rechten van de mens (EVRM).Het gaat hier om het zwijgrecht en de taalfaciliteiten voor degenen die
de Nederlandse taal onvoldoende beheersen.Zoals bekend, is de op te leggen boete een beschikking in de zin van de
Algemene wet bestuursrecht (Awb). Op een dergelijke beschikking zijn derhalve
de bepalingen van de Awb van toepassing, onder meer die betreffende de voorbereiding
van het geven van een beschikking als ook die over het indienen van bezwaar.Een bezwaarschrift tegen de boetebeschikking dient te worden ingediend
bij de Minister van VWS. Op basis van ervaringen met de bestuurlijke boete
van de Warenwet is de verwachting gerechtvaardigd dat het aantal bezwaarschriften
beperkt zal blijven. Een reducerende factor is namelijk dat in de bijlage
de hoogte van de boete per geconstateerde overtreding is vastgesteld. Daarmee
is in elk geval de hoogte van de boete niet erg «vatbaar» voor
bezwaarschriften.Met het oog op de gewenste harmonisatie van regelingen op het terrein
van de bestuurlijke boete is voorzien in zowel de (primaire) hoorplicht van
de belanghebbende, als in de schorsende werking van het bezwaar- en beroepschrift,
net als in de Warenwet en in de Tabakswet.Artikel 6 van het EVRM brengt met zich dat met betrekking tot bestuursrechtelijke
handhaving over de gehele linie toegang tot de rechter dient te zijn verzekerd.
Tevens dient ten aanzien van besluiten met een punitief element te zijn voorzien
in een rechterlijke toetsing in eerste en tweede instantie. Voor de rechtsbescherming
tegen de oplegging van de bestuurlijke boete in het kader van
de DHW is, anders dan in de Warenwet en de Tabakswet, niet gekozen voor een
rechtsgang in twee instanties bestaande uit beroep in eerste aanleg bij de
rechtbank te Rotterdam en hoger beroep bij het College van Beroep voor het
bedrijfsleven. Voor de DHW geldt namelijk reeds de normale bestuursrechtelijke
rechtsgang conform de Awb, dus een bezwaarschriftenprocedure bij de Minister
van VWS en beroep op de administratieve rechter. Er is geen aanleiding om
daar voor de bestuurlijke boete een uitzondering op te maken, hetgeen bovendien
tot de ongewenste situatie zou leiden dat er twee afzonderlijke bestuursrechtelijke
rechtsgangen voor één wet bestaan.Budgettaire consequenties en gevolgen voor de belasting
van de rechterlijke machtHet Bureau Bestuurlijke Boetes van de VWA/KvW zal de bestuurlijke boete
namens de Minister van VWS opleggen. Bij de boetebeschikking zal een acceptgirokaart
worden gevoegd. De incasso levert ontvangsten op die gestort worden op de
rekening van het ministerie van VWS. Daar tegenover staan uitgaven, zoals
de exploitatiekosten van het Bureau Bestuurlijke Boetes, de incassokosten,
de kosten van afhandeling van de bezwaar- en beroepsprocedures door het ministerie
van VWS en de kosten van handhavingscommunicatie. De verwachting is dat het
wetsvoorstel, in combinatie met de intensievere handhaving door de VWA/KvW,
zal leiden tot voldoende opbrengsten om de extra handhavingskosten te kunnen
financieren, evenals dat het geval was na de introductie van de bestuurlijke
boete in de Warenwet.In de belasting van de rechterlijke macht zal een beperkte verschuiving
plaatsvinden. Er zal met name een verschuiving van het strafrecht naar het
bestuursrecht plaatsvinden. Het aantal aan te brengen zaken bij met name het
openbaar ministerie zal verminderen (en in het verlengde daarvan ook de strafrechter),
terwijl de werklast van de bestuursrechter enigszins zal toenemen. Daarbij
dient te worden bedacht, dat aan het beroep op de bestuursrechter een bezwaarschriftprocedure
bij de Minister van VWS voorafgaat. De ervaring leert, dat van deze bezwaarschriftprocedure
een zeefwerking uit gaat, die het beroep op de rechter beperkt. De mate van
deze zeefwerking voor de DHW is echter van velerlei factoren afhankelijk en
daarom moeilijk te schatten. De ontwikkeling van het aantal DHW-zaken en de
belasting die dat in de praktijk meebrengt, zal daarom drie jaar na inwerkingtreding
van de onderhavige wetswijziging worden geëvalueerd. Bedrijfseffectentoets en administratieve lastenVoor bedrijven en andere alcoholverkooppunten die de DHW spontaan goed
naleven – en dus géén overtredingen van de DHW-bepalingen
begaan – zullen er geen negatieve bedrijfseffecten optreden. Er worden
in dit wetsvoorstel immers geen nieuwe normen gesteld, maar een aanvullend
sanctioneringssysteem geïntroduceerd.Het wetsvoorstel is voorgelegd aan het Adviescollege Toetsing Administratieve
Lasten. Dit College heeft vervolgens besloten dit wetsvoorstel niet te selecteren
voor een toets op de administratieve lasten. Van administratieve lasten voor
de normadressaten is immers geen sprake.Maatschappelijke consultatieDit wetsvoorstel is ter consultatie voorgelegd aan alle op dit terrein
betrokken maatschappelijke organisaties en belanghebbende marktpartijen, vertegenwoordigd
in het Regulier Overleg Alcoholbeleid, en aan het Korpsbeheerdersberaad. Zeven
organisaties hebben vervolgens hun zienswijze kenbaar gemaakt. Dit heeft geleid
tot drie aanpassingen van het wetsvoorstel (artikel 44a, derde
lid, artikel 44h, eerste lid, en artikel 44i, tiende lid) en op enkele plaatsen
verduidelijking van de memorie van toelichting.ArtikelsgewijsArtikel IAArtikel 1Aan het eerste lid van artikel 1 DHW worden drie definitiebepalingen toegevoegd
in verband met de introductie van de bestuurlijke boete. Het begrip «overtreding»
bestaat uit twee componenten. Enerzijds moet het gaan om een handeling welke
strijd oplevert met het bepaalde bij of krachtens de in de definitiebepaling
genoemde artikelen van de DHW. Anderzijds moet het tevens gaan om een handeling
die omschreven is in de bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen
bijlage. Aan beide eisen moet zijn voldaan.Het begrip «handeling» moet ruim worden opgevat. Het omvat
mede een nalaten.BArtikel 31Met de hier voorgestelde wijziging van het tweede lid, onderdeel b, van
artikel 31 worden twee wetstechnische onvolkomenheden hersteld. Verder wordt
aan onderdeel c toegevoegd het niet naleven van het gebod om de taptijden
aan te geven. Daarmee wordt de sanctie op het niet naleven van dit gebod gelijk
getrokken met de sanctie op het niet naleven van het gebod bij elk verstrekkingspunt
de leeftijdensgrenzen aan te geven. CArtikel 44aDe bevoegdheid tot oplegging van een bestuurlijke boete wordt toegekend
aan de Minister van VWS. Deze mandateert die bevoegdheid aan het hoofd van
het Bureau Bestuurlijke Boetes van de VWA/KvW. Deze dienst is van oudsher
al belast met het toezicht op de naleving van de DHW. Het Bureau Bestuurlijke
Boetes binnen de VWA/KvW is organisatorisch gescheiden van de dienstonderdelen
die overtredingen constateren.De boete wordt opgelegd aan de overtreder. Dit kan zowel een natuurlijk
persoon zijn als een rechtspersoon. In het geval dat de overtreding wordt
begaan door een natuurlijk persoon die als ondergeschikte zijn taak vervult
in dienst van een ander natuurlijk persoon, wordt de boete opgelegd aan degene
in wiens opdracht de ondergeschikte handelt. In geval de ondergeschikte zijn
taak vervult in dienst van een rechtspersoon, wordt de boete opgelegd aan
de rechtspersoon.In de bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen bijlage wordt
ingevolge het tweede lid per overtreding de daarop gestelde bestuurlijke boete
vermeld.De hoogte van de boete zal verschillen naar gelang de overtreding, of
er sprake is van recidive én het tijdvak waarbinnen de recidive plaatsvindt.
Verder zal onderscheid worden gemaakt naar de grootte van de onderneming. Het tweede lid bepaalt dat een boete maximaal € 100 000
kan bedragen. Zo'n maximale boete kan alleen worden opgelegd als het gaat
om een relatief zware overtreding en als er sprake is van een recidivist,
die een aanzienlijk aantal werknemers in dienst heeft, m.a.w. een grote ondernemer.
Dit maximumbedrag van € 100 000 wordt als redelijk gezien,
in aanmerking genomen dat het gaat om overtredingen die gesteld zijn ter preventie
van alcoholproblemen.Ingevolge het derde lid heeft de Minister van VWS, in afwijking van het
eerste lid, in twee situaties geen keuzevrijheid om in plaats van strafrechtelijke
afdoening een bestuurlijke boete op te leggen. Vanzelfsprekend geldt de verplichte
strafrechtelijk afdoening alleen voor DHW-overtredingen die in de WED genoemd
worden.De wet schrijft strafrechtelijke afdoening voor als er sprake is van een
overtreding die een direct gevaar oplevert voor de gezondheid of veiligheid
van de mens. Het gaat hier om overtreding van een bepaling die normaal gesproken
wordt afgedaan met een bestuurlijke boete, maar die in een specifiek geval
wél een direct gevaar oplevert. Met «direct gevaar» wordt
bedoeld elke blootstelling van de mens aan een reële kans op letsel.
Het is wellicht goed hier een voorbeeld te noemen. Overtreding van artikel
19, eerste lid, (illegaal sterke drank afleveren bij particulieren) wordt
meestal afgedaan met een bestuurlijke boete. Wordt de sterke drank echter
afgeleverd bij een tehuis voor alcoholverslaafden, dan is er sprake van een
reëel direct gevaar voor de gezondheid van de bewoners van dat tehuis
en is strafrechtelijke afdoening de aangewezen weg.Verder is strafrechtelijke afdoening voorgeschreven als het met de overtreding
behaalde economische voordeel aanmerkelijk groter is dan de voor die overtreding
voorgeschreven boete. De keuze om dit soort overtredingen altijd strafrechtelijk
te handhaven, wordt ingegeven door de wens om een adequaat antwoord te kunnen
geven aan overtreders die min of meer berekenen of een bepaalde overtreding
loont. Bepaalde overtredingen zullen immers, zelfs na betaling van een bestuurlijke
boete, voor bepaalde personen profijtelijk blijven. Deze overtredingen hebben
dus gemeen dat voorschriften bewust worden overtreden om er na betaling van
een geldboete toch nog geld aan over te houden. Bij strafrechtelijk vonnis
kan het behaalde economisch voordeel ontnomen worden en kan het bedrijf worden
stilgelegd. Door voor dergelijke overtredingen strafrechtelijke handhaving
voor te schrijven, kan adequaat worden gereageerd op het afkeurenswaardige
gedrag van de overtreder.In uitzonderlijke situaties heeft de Minister van VWS op grond van het
vierde lid de bevoegdheid naar beneden af te wijken van de in de bijlage vermelde
boetebedragen. Een dergelijk geval kan zich bijvoorbeeld voordoen, als de
omzet van de ondernemer in verhouding tot de hoogte van de boete zeer gering
is, doordat hij slechts een zeer klein gedeelte van het jaar actief is.Overigens is het zo dat Onze Minister als boeteopleggend orgaan binnen
redelijke grenzen mag uitgaan van een objectief vermoeden van schuld, mits
de betrokkene de gelegenheid krijgt aannemelijk te maken dat hem van de overtreding
geen verwijt kan worden gemaakt (EHRM 7-10-1988, NJ 1991, 351).Binnen het hier gekozen systeem van bestuursrechtelijke handhaving is
het van belang dat de beslissing omtrent sanctionering zo objectief en onbevooroordeeld
mogelijk plaatsvindt.In dat licht bezien is het wenselijk om te voorkomen dat de werkzaamheden
die na het opstellen van het rapport moeten worden verricht – met name
het horen van belanghebbenden en het concipiëren van de beschikking –
door dezelfde functionarissen binnen de VWA/KvW worden verricht als die eerder
bij het feitenonderzoek waren betrokken. Het verdient de voorkeur
een dergelijke scheiding in de wet te verankeren. Het vijfde lid strekt daartoe.In concreto komt deze scheiding er op neer dat de VWA/KvW-controleurs
de rapportage voor hun rekening nemen, terwijl de medewerkers van het Bureau
Bestuurlijke Boetes van de VWA/KvW met het horen en concipiëren van de
beschikkingen zijn belast.Eventuele bezwaarschriften zullen worden behandeld door ambtenaren van
het ministerie van VWS. Zoals in het algemeen deel al uiteengezet is, blijft
strafrechtelijke handhaving mogelijk. Ook de in artikel 32, tweede lid, aan
burgemeester en wethouders toegekende bevoegdheid de vergunning in te trekken
blijft bestaan. Daarom zijn voorzieningen nodig om cumulatie van sancties
te voorkomen. Het zesde lid bevat deze. De bevoegdheid tot het opleggen van
een boete vervalt indien ter zake van hetzelfde feit in het kader van een
strafvervolging het onderzoek ter terechtzitting is gestart. De bevoegdheid
vervalt ook als burgemeester en wethouders naar aanleiding of mede naar aanleiding
van hetzelfde feit aan de vergunninghouder hebben laten weten voornemens te
zijn de vergunning in te trekken.Voor wat betreft de strafvervolging is een
spiegelbeeldige bepaling te vinden in het zevende lid.Artikel 44bDe boetebedragen per omschreven overtreding zullen van tijd tot tijd bijgesteld
moeten worden, bijvoorbeeld als gevolg van wijziging van de wettelijke voorschriften.
Tevens kan dit het gevolg zijn van de wens om in verband met het gestegen
of gedaalde prijsindexniveau de hoogte van de boetes aan te passen. Aanpassing
van de boetes kan ook voortvloeien uit de wens om aan de hand van praktijkervaringen
ten aanzien van bepaalde overtredingen zwaardere of juist lichtere boetes
op te leggen. Een en ander maakt dat wijziging van de boetes op een meer pragmatische
wijze moet kunnen geschieden dan door middel van wetswijziging. Derhalve voorziet
dit artikel in de mogelijkheid om de bijlage met de hoogte van de boete per
type overtreding vast te stellen en te wijzigen. In het tweede lid is in een
voorhangprocedure voorzien. Zo wordt zowel tegemoet gekomen aan de eis van
rechtszekerheid als aan die van flexibiliteit van regelgeving.Daar de hoogte van de boete een samenhang vertoont met de transactiebedragen
zoals die door het openbaar ministerie gehanteerd worden in schikkingsvoorstellen,
is ervoor gekozen de Minister van Justitie te betrekken bij de voordracht
van de algemene maatregel van bestuur.Artikel 44cIn deze bepaling wordt het zwijgrecht geregeld van degene van wie kan
worden aangenomen dat hij de overtreding heeft begaan. Op grond van artikel
5:20 Awb is een ieder immers in beginsel gehouden desgevraagd alle medewerking
te verlenen aan de toezichthoudende ambtenaren die deze redelijkerwijs nodig
hebben voor de vervulling van hun taak.Op grond van internationale verdragen ter zake, kan degene die in staat
van beschuldiging («charged with a criminal offence») wordt gesteld
niet gedwongen worden tegen zichzelf te getuigen of een bekentenis af te leggen.
Hem komt derhalve een zwijgrecht toe wanneer hem in het kader van het onderzoek
mondelinge vragen worden gesteld.Het moment waarop men in staat van beschuldiging wordt gesteld, bepaalt
het moment waarop het zwijgrecht ontstaat. In de bepaling wordt, in overeenstemming
met de rechtspraak van de Hoge Raad, voor dit moment verwezen naar de handeling
van de overheid waaraan betrokkene in redelijkheid de conclusie kan verbinden
dat hem wegens een overtreding een boete zal worden opgelegd. Zo'n handeling is in elk geval de mededeling van de toezichthoudende ambtenaren
dat hij jegens betrokkene een rapport zal opmaken betreffende de door hem
geconstateerde overtreding. Vanaf het moment dat die mededeling is gedaan,
ontstaat voor betrokkene het zwijgrecht ter zake van de overtreding waarvan
wordt vermoed dat hij die heeft begaan.In de tweede volzin is de zogenoemde cautieplicht geregeld. Ingevolge
deze bepaling is de ambtenaar die in het kader van het onderzoek mondeling
vragen stelt die betrokkene gelet op zijn hiervoor uiteengezette zwijgrecht
niet behoeft te beantwoorden, gehouden om betrokkene nadrukkelijk te wijzen
op het hem toekomende recht om te zwijgen en de vragen niet te beantwoorden.Artikel 44dAfdeling 4.1.2 van de Awb geeft voorschriften voor de voorbereiding van
een beschikking. Uit deze bepalingen vloeit voort dat betrokkenen gehoord
moeten worden alvorens een beschikking wordt gegeven.In bepaalde gevallen kan het horen echter achterwege worden gelaten. Het
kabinet meent dat bij boetebeschikkingen in het kader van de onderhavige wet
om redenen van zorgvuldigheid in beginsel voorzien dient te worden in een
hoorplicht voordat de boete wordt opgelegd. Het gaat immers om punitieve sancties.Aldus de hoofdregel vervat in het eerste en tweede lid. Deze hoofdregel
kan evenwel uitzondering lijden wanneer bij eerdere contacten met de belanghebbende
de facto volledig is voldaan aan de hoorplicht (artikel 4:11, onderdeel b,
van de Awb). In de praktijk van de handhaving van de Warenwet doet deze situatie
zich zelden voor. Verwacht wordt dat hetzelfde het geval zal zijn bij de handhaving
van de DHW.Op grond van artikel 6, derde lid, onder e, EVRM heeft een ieder tegen
wie vervolging is ingesteld het recht zich kosteloos te doen bijstaan door
een tolk, indien hij de taal die ter terechtzitting wordt gebezigd onvoldoende
beheerst. Hoewel dit recht zich strikt genomen niet uitstrekt tot de bestuurlijke
fase van de voorbereiding van een boetebeschikking is het niet onredelijk
dit recht ook reeds in die fase toe te kennen. Dit is geschied in het derde
lid. In de praktijk van de handhaving van de Warenwet blijkt overigens zelden
behoefte te bestaan aan deze voorziening.Artikel 44eHet rapport van de toezichthoudende ambtenaar vormt de grondslag van de
door de Minister van VWS vast te stellen boetebeschikking.Artikel 6, derde lid, onderdeel a, van het EVRM bepaalt dat degene tegen
wie «vervolging» is ingesteld, onverwijld in een taal die hij
verstaat in bijzonderheden op de hoogte moet worden gesteld van de aard en
de reden van de tegen hem ingebrachte beschuldiging. In de context van dit
wetsvoorstel fungeert de toezending van het rapport als het equivalent van
de «criminal charge». Daarom moet de essentie van het rapport
desgevraagd zo veel mogelijk aan betrokkene worden medegedeeld in een voor
hem begrijpelijke taal.Artikel 44fDoordat uitdrukkelijk is vastgelegd dat de oplegging van de sanctie bij
beschikking geschiedt, wordt buiten twijfel gesteld dat de regels van de Awb
ter zake van de beschikking van toepassing zijn. Uit de Awb (artikel 3:45)
volgt onder meer de verplichting te vermelden dat tegen de beschikking binnen
zes weken bezwaar kan worden gemaakt bij de Minister van VWS. Artikel 44gDe beschikking zal niet ten uitvoer worden gelegd dan nadat de beroepstermijn
is verstreken, dan wel op een ingediend beroep is beslist. Het bezwaar dat
daaraan zou kunnen kleven, namelijk dat men bezwaar en beroep aantekent uitsluitend
en alleen om betalingsuitstel te verkrijgen, wordt beperkt door de voorziening
opgenomen in artikel 44i, tweede lid. De schorsende werking van bezwaar en
beroep sluit aan bij de regeling in de Warenwet en de Tabakswet.Artikel 44hDit artikel bepaalt dat de bevoegdheid tot het opleggen van een boete
vervalt twee jaar nadat de overtreding is begaan. Omwille van de rechtszekerheid
behoort de periode waarover de bevoegdheid tot oplegging van een boete bestaat,
duidelijk te worden begrensd. In het tweede lid is vastgelegd, dat de termijn
van twee jaar betrekking heeft op het tijdvak tussen de overtreding en de
boetebeschikking van Onze Minister. De tijd die nodig is voor de afwikkeling
van een eventuele bezwaar- of beroepsprocedure en voor de tenuitvoerlegging
van de boetebeschikking wordt buiten beschouwing gelaten bij de beantwoording
van de vraag of de boetebevoegdheid in een concreet geval is komen te vervallen.Artikel 44iOm te voorkomen dat bezwaar wordt gemaakt of beroep wordt ingesteld louter
om uitstel van betaling en daarmee rentevoordeel te verkrijgen, is in het
tweede lid bepaald dat de boete wordt vermeerderd met de wettelijke rente,
te rekenen vanaf de dag waarop sedert de bekendmaking van de beschikking zes
weken zijn verstreken. De termijn van zes weken is gelijk aan de bezwaartermijn.
Zolang de overtreder nog kan overwegen of hij een rechtsmiddel zal aanwenden,
is dus geen wettelijke rente verschuldigd.Artikelen II en IIIIn deze artikelen wordt een omissie in de Aanpassingswet modernisering
rechterlijke organisatie met betrekking tot de Tabakswet en de Warenwet hersteld.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29299-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl