Wijziging van onder meer de WEB inzake deregulering en administratieve lastenverlichting (DAL); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30853, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

17-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30853 nr. 7

11-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Algemeen deel3. Afschaffen Onderwijs- en Examenregeling (OER)4. Afschaffen aanvraag licenties CREBO5. Afschaffing handtekening kenniscentrum op praktijkovereenkomst6. Vereenvoudiging erkenning leerbedrijvenDe leden van de SP-fractie kunnen zich vinden in het voornemen
om de administratieve lasten bij de leerbedrijven terug te dringen. De verminderde
controle op leerbedrijven moet naar hun oordeel niet leiden tot verminderde
kwaliteit of slechtere omstandigheden van de student. Zij vragen wat de plannen
van de regering zijn om deze problemen te voorkomen.7. Zorgplichten8. Administratieve lastenII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 4.1.5 (Commissie van beroep) Artikel 7.5.1 (Commissie
van beroep voor de examens) Artikel 9.1.7 (Bestuursreglement)Artikel 12.3.9. (WEB)Artikel 2.2.1 (vijfde lid)Artikel 4.1.1Artikel 4.1.2Artikel 6.1.3Artikel 7.2.9Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30853Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 853Wijziging van onder meer de Wet educatie en beroepsonderwijs inzake
deregulering en administratieve lastenverlichting (DAL)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 december 2007I. ALGEMEEN1. InleidingDe regering dankt de leden van de fracties van de fracties van CDA, PvdA,
SP, VVD en SGP voor hun opbouwende bijdrage aan de voorbereiding van het voorliggende
wetsvoorstel. Deze nota naar aanleiding van het verslag wordt mede ondertekend
namens de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.De leden van de alle fracties hebben met belangstelling
kennisgenomen van het wetsvoorstel.De leden van de CDA-fractie merken op dat deregulering
en administratieve lastenverlichting een belangrijke opdracht is voor deze
regering en dat ook onderwijsinstellingen geconfronteerd worden met gedetailleerde
regelgeving die niet altijd meer een adequaat antwoord is op wenselijke aansturing.De leden van de fractie van de PvdA delen mee dat zij
eraan hechten dat de administratieve lasten in het beroepsonderwijs worden
verminderd. Wel hebben zij nog enige vragen over elementen die in het wetsvoorstel
zijn opgenomen en elementen die daarin ontbreken.De leden van de SP-fractie zien het wetsvoorstel als
een hulpmiddel in het terugdringen van de bureaucratie waarvan diverse instellingen
op dit moment last hebben.De leden van de fractie van de VVD achten het ook van
groot belang dat de administratieve lasten in het onderwijs worden verminderd.
Zij stemmen in met de strekking van het wetsvoorstel dat instellingen meer
vrijheid en verantwoordelijkheid wil bieden, maar hebben ook enkele zorgen.De leden van de SGP-fractie steunen graag de initiatieven
om overbodige regelgeving te schrappen en andere regels te vervangen door
eenvoudiger procedures. Zij hopen dat de daardoor vrijkomende capaciteit voortaan
zal worden ingezet ten dienste van het primaire onderwijsproces.Naar aanleiding van dit laatste merkt de regering op, dat instellingen
na inwerkingtreding van het wetsvoorstel minder administratieve verplichtingen
hebben die voortkomen uit wet- en regelgeving. Dit betekent ook dat minder
tijd en geld gemoeid is met deze administratieve verplichtingen en dat er
binnen de huidige budgetten meer ruimte ontstaat om de middelen op andere
wijze in te zetten. Daarbij zijn de instellingen vrij om te bepalen hoe zij
de vrijgevallen middelen inzetten ten behoeve van het onderwijs.2. Algemeen deelDe leden van de CDA-fractie vragen of de introductie
van zorgplichten voldoende sturingsmogelijkheden biedt om processen op een
juiste manier te doen verlopen. Zij vragen zich af of een algemene formulering,
zonder inhoudelijke criteria, voldoende garantie biedt voor de kwaliteit van
de invulling van de zorgplicht.Door het opleggen van een zorgplicht wordt beoogd dat degene aan wie,
of de instelling waaraan die plicht wordt opgelegd, een bepaald doel nastreeft
of een bepaald resultaat bereikt zonder dat gestuurd wordt op het proces.
De resultaten tellen. Zorgplichten kunnen worden opgelegd als de verwachting
is dat dit per saldo méér resultaat (of tenminste eenzelfde
resultaat tegen lagere kosten) oplevert. Het hangt af van het te bereiken
doel of de keuze voor een zorgplicht het beste alternatief is. De regering
is van mening dat dit voor de zorgplichten die in dit wetsvoorstel worden
geïntroduceerd, het geval is.In dit wetsvoorstel gaat het om de volgende zorgplichten: de zorgplicht
voor het (uitsluitend) aanbieden van beroepsopleidingen met arbeidsmarktperspectief
(artikel 6.1.3) en de zorgplichten voor een goede organisatie en kwaliteit
van het onderwijsprogramma en de examinering en het verschaffen van informatie
daarover aan de deelnemers (artikelen 7.4.8 en 7.4.9). De met deze zorgplichten
beoogde doelen zijn als zodanig niet nieuw: ook nu al behoort een instelling
zich ervan te vergewissen dat opleidingen hun leerlingen perspectief op de
arbeidsmarkt bieden en hoort de instelling voor haar deelnemers een goed onderwijsprogramma
te bieden en de deelnemers daarover ordentelijk te informeren.Met de introductie van de zorgplicht met betrekking tot het arbeidsmarktperspectief
van opleidingen wordt beoogd dat instellingen zich meer bewust worden van
het belang van de arbeidsmarktvraag voor het al dan niet aanbieden van een
bepaalde opleiding. De afweging om een opleiding aan te bieden moet door de
onderwijsinstelling gemaakt worden en met de zorgplicht wordt het arbeidsmarktperspectief
nadrukkelijker een afwegingspunt. Door de explicitering van de zorgplicht
als voorwaarde voor bekostiging wordt ook duidelijk dat de instelling gehouden
is om zich over gemaakte keuzes te verantwoorden en dat de inspectie daar
ook op zal toezien. Daarmee ontstaat een betere garantie voor de kwaliteit
van het handelen van de instelling in dit opzicht dan er voorheen was.De zorgplichten met betrekking tot het onderwijsprogramma en de examinering
vervangen de voorschriften met betrekking tot de Onderwijs- en Examenregeling
(OER). Zij worden ingevoerd om ruimte te geven aan instellingen in de BVE-sector
om het proces naar eigen inzicht en naar dat van de deelnemer
in te richten. Zoals in de Memorie van Toelichting is aangegeven, functioneerde
de OER in veel gevallen niet optimaal – zélfs als de OER op zichzelf
aan alle wettelijke eisen voldeed, bleef het in teveel gevallen een papieren
document, dat door degenen voor wie het bedoeld was – de deelnemers –
niet werd begrepen. Het belang dat de voorschriften van de OER beoogden te
dienen, werd dus onvoldoende bereikt. De verplichting om voor elke opleiding
een OER te hebben wordt nu vervangen door de plicht zorg te dragen voor een
goede organisatie van onderwijs en examens en de plicht, deelnemers daarover
behoorlijk te informeren. Hoe dat gebeurt is aan de instelling, die nadrukkelijk
de behoeften van de deelnemers daarbij zal moeten betrekken. Niet het feit
of een OER voldoet aan de wettelijke voorschriften, maar of het onderwijsaanbod
goed is georganiseerd en of de informatie voldoet is straks bepalend voor
het oordeel over de kwaliteit van een instelling.Voor het antwoord op de vraag of de formulering van de zorgplichten voldoende
garantie biedt voor de kwaliteit van de invulling van die plichten, is ook
het oordeel van de belangrijkste toezichthouder, de onderwijsinspectie, van
belang. De inspectie ondersteunt de introductie van zorgplichten in de Wet
educatie en beroepsonderwijs (WEB). Het vergt wel een andere manier van kijken
door de toezichthouder. Uitgangspunt is dat de instellingen niet beperkt worden
in de wijze waarop zij de zorgplicht invullen door beoordelingscriteria die
achteraf gesteld worden. Het toetsingskader van de inspectie moet dus óók
de nodige ruimte geven aan de instelling (zie ook het antwoord dat in paragraaf 3
wordt gegeven op vragen van de leden van de CDA-fractie).In de beantwoording van de vragen wordt dieper ingegaan op de zorgplichten.
In paragraaf 1.7 van de memorie van toelichting is verder aangegeven
hoe de handhaving wordt verzekerd.Naar het oordeel van de leden van CDA-fractie blijft
onderbelicht, hoe de onderwijsinstellingen verantwoording afleggen over hun
toegenomen verantwoordelijkheden.Het ministerie van OCW voert momenteel overleg met de instellingen over
de wijze waarop deze verantwoording kunnen afleggen. In dat kader is het «Geïntegreerd
Jaardocument» in ontwikkeling. De inspectie zal in het toetsingskader
aangeven hoe wordt gecontroleerd dat voldoende verantwoording is afgelegd.Deze leden vragen, hoe het invoeren van de zorgplicht
zich verhoudt met het in stand houden van de kwaliteit van het onderwijs,
het toezicht daarop en de nadruk die de leden van deze fractie willen leggen
op een deugdelijk bestuur («good governance»).Omdat zorgplichten maatwerk mogelijk maken, bieden zij zoals hiervoor
al is opgemerkt juist de ruimte voor het realiseren van een betere kwaliteit
van het onderwijs en het toezicht daarop.Het «goed bestuur» gaat uit van vertrouwen in de sector: afspraken
maken over te behalen doelstellingen en daarbij ruimte geven in de wijze waarop
instellingen hun doelen behalen. De zorgplichten passen daarom goed binnen
de filosofie van goed bestuur. Een zorgplicht is een praktisch instrument
dat invulling geeft aan goed bestuur.De leden van de CDA-fractie informeren voorts naar
de verschillen met het voorstel voor de Wet op het hoger onderwijs en onderzoek
(WHOO) die blijkens paragraaf 1.7 van de memorie van toelichting een
rol spelen bij het al dan niet introduceren van een zorgplicht.Het voorliggende wetsvoorstel past de WEB op enkele onderdelen aan. De
WHOO bevatte een voorstel voor een geheel nieuwe wet voor het hoger onderwijs
die geheel was opgesteld vanuit het gedachtengoed van Bruikbare rechtsorde.
Omdat de WHOO inmiddels is ingetrokken, is het naar mijn mening niet opportuun
hier verder op in te gaan.De leden van de PvdA-fractie merken op dat er nog altijd
sprake is van meer bureaucratie rond het beroepsonderwijs dan zinvol is. Zij
vragen of de regering kan benoemen op welke punten er voor de mbo-instellingen
nog nadere dereguleringswinst valt te boeken en per punt kan toelichten waarom
zij deze punten niet in het onderhavige wetsvoorstel regelt.Dit wetsvoorstel is een belangrijke stap in het verminderen van de administratieve
lasten van het BVE-veld. Met dit wetsvoorstel is in de regelgeving datgene
gereduceerd wat op dit moment mogelijk is. Echter, het verminderen van administratieve
lasten eindigt hier niet mee, het denken op dit punt staat immers niet stil.
De aanpak van de regeldruk wordt deze kabinetsperiode gecontinueerd. Zo wordt
gestreefd naar de introductie van een «Geïntegreerd Jaardocument»
en wordt gewerkt aan geïntegreerd toezicht.De leden van de SGP-fractie wijzen op het gevaar dat
administratieve lasten zich slechts zouden verplaatsen, nu de instellingen
op grond van zorgplichten meer intern moeten gaan regelen. Zij verzoeken de
regering hier nader op in te gaan. Hoe kan worden voorkomen dat de beoogde
verlichting daadwerkelijk ten goede komt aan de praktijk van het onderwijs,
zo vragen zij.Ik onderken het gevaar van de verschuiving van bureaucratie. Om onderwijsinstellingen
zelf inzicht te geven in de mate waarin zij tijd en geld besteden aan administratieve
lasten, ontwikkelen de besturenorganisaties c.q. brancheorganisaties van het
primair tot en met het hoger onderwijs, op verzoek van het ministerie, de
zogenaamde bureaucratiebenchmark. Hiermee wordt per onderwijsinstelling inzichtelijk
gemaakt hoe de omvang van de bureaucratie, afgezet tegen de kwaliteit van
het onderwijs, zich verhoudt tot deze aspecten bij vergelijkbare instellingen
binnen de sector. Daarnaast bevordert de benchmark het leerproces van de instellingen.3. Afschaffen Onderwijs- en Examenregeling (OER)Naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie wordt
een zwaar beroep gedaan op een deelnemersstatuut, waarvoor op dit moment nog
slechts een wetsvoorstel in voorbereiding is. Daardoor wordt het onduidelijk
hoe de positie van de deelnemers wordt gewaarborgd. Hoe beoordeelt de regering
dit, zo vragen zij. Tevens vragen deze leden hoe door de regering wordt gewaarborgd
dat de voorgestelde wijziging niet leidt tot een complex gedetailleerd en
ongebruikt instrument.In het onderhavige wetsvoorstel wordt de OER vervangen door een zorgplicht
voor een goede organisatie en kwaliteit van het onderwijsprogramma en de examens
en voor het volledig en tijdig informeren van de deelnemers. Voorts wordt
daarin een deelnemersstatuut verplicht gesteld (in de praktijk werken de instellingen
in de bve-sector daar al mee). Naar het oordeel van de regering worden met
het voorgaande niet alleen de administratieve lasten voor de instelling verminderd,
maar wordt daardoor ook de positie van de deelnemer versterkt ten opzichte
van de huidige situatie. Een belangrijk aspect van de OER is altijd geweest om deelnemers te informeren
over het onderwijsprogramma en de examens. Het blijkt dat de OER zo complex
en gedetailleerd is, dat deelnemers er weinig tot geen gebruik van maken.
Daarnaast ervaren de instellingen de bepalingen in de WEB met betrekking tot
de OER als gedetailleerde voorschriften. Dit doet geen recht meer aan de eigen
verantwoordelijkheid van de instelling.In het wetsvoorstel wordt aangegeven dat de instelling zorg draagt voor
een goede organisatie en kwaliteit van het onderwijsprogramma en de examens
en dat de instelling haar deelnemers volledig en tijdig moet informeren. De
zorg voor de goede organisatie van het onderwijsprogramma en de examens is
in zichzelf geen nieuwe verplichting. Ook binnen het huidige wettelijk systeem
moeten de instellingen daarvoor zorgen – zij zouden dat zelfs moeten
doen, al was dat niet expliciet voorgeschreven. Zie niet alleen het huidige
artikel 7.4.8 (de regeling van de OER), maar ook bijvoorbeeld artikel 7.2.7,
waarin ook nu al een zorgplicht is opgenomen ten aanzien van de inrichting
van de opleidingen, en de artikelen over kwaliteitszorg en over de mogelijkheid
om licenties in te trekken als opleidingen van onvoldoende kwaliteit zijn.
De manier waarop de toezichthouder de kwaliteit van onderwijs en examens beoordeelt,
verandert daardoor niet. Wat verandert is de manier waarop instellingen over
onderwijsprogramma en examen kunnen communiceren met hun deelnemers, en die
verandering brengt ook weer met zich mee dat de inspectie daar op een andere
manier naar kijkt. Het wetsvoorstel definieert niet nader wat volledig en
tijdig informeren inhoudt. Ook de inspectie doet dit niet door middel van
beoordelingscriteria achteraf. Op deze manier wordt maximale ruimte aan de
instellingen geboden.Doorslaggevend voor het antwoord op de vraag wanneer een deelnemer tijdig
en volledig is geïnformeerd is mijns inziens het oordeel van de deelnemer
daarover. Het toezicht zou dan kunnen plaatsvinden vanuit het volgende kader:1. De instelling moet kunnen aantonen dat aan de zorgplicht is voldaan
en zich daarover (in het kader van de horizontale verantwoording) verantwoorden.2. De toezichthouder zal bij een onderzoek naar de kwaliteit van het onderwijs
van de instellingen vragen de informatiematerialen te overhandigen waarmee
zij hun deelnemers informeren (waaronder het deelnemersstatuut en de onderwijsovereenkomst).
Op deze manier kan de inspectie nagaan in hoeverre de instelling daadwerkelijk
voor informatiemateriaal heeft gezorgd.3. De toezichthouder zal de deelnemers bevragen op hun oordeel over de
volledigheid en tijdigheid van de informatie van hun onderwijsinstelling.
Hierdoor laat hij het oordeel over aan die groep waarvoor die informatie primair
bedoeld is.4. Vervolgens brengt de toezichthouder het oordeel van de deelnemers in
verband met het informatiemateriaal van de instelling. Op deze manier wordt
getoetst of het informatiemateriaal de beoogde functie goed vervult.De instellingen krijgen dus de ruimte om op eigen wijze informatie aan
de deelnemers te verstrekken. Laatstgenoemden zullen beoordelen in hoeverre
ze de informatie toereikend en tijdig vinden. Dit heeft ook betrekking op
het deelnemersstatuut. Het kan instellingen helpen dat JOB en de MBO Raad
een modelstatuut hebben opgesteld. Instellingen mogen hiervan gebruik maken,
maar zijn hiertoe niet verplicht.De bepalingen voor de onderwijsovereenkomst in de WEB blijven bestaan.
Ook deze overeenkomst bevat voor de deelnemer relevante informatie. De leden van de PvdA-fractie vragen of het instemmingsrecht
van de deelnemersraad op het deelnemersstatuut niet moet worden opgenomen
in de wet.In het voorstel van wet tot wijziging van de Wet educatie en beroepsonderwijs
en de Wet op de ondernemingsraden in verband met de medezeggenschap van personeel
en deelnemers in de educatie en het beroepsonderwijs (medezeggenschap educatie
en beroepsonderwijs) dat op 8 november 2007 bij de Tweede Kamer is ingediend,
wordt een instemmingsrecht van de deelnemersraad op het deelnemersstatuut
aan de WEB toegevoegd (wetsvoorstel medezeggenschap educatie en beroepsonderwijs;
Kamerstukken II 2007/08, 31 266).De leden van de SP-fractie vragen hoe studenten en
docenten tijdig op de hoogte worden gesteld van wat van ze verwacht wordt
en hoe groot de verschillen in informatievoorziening tussen instellingen kunnen
worden.De instelling moet in elk geval beschikken over een deelnemersstatuut
waarin de rechten en plichten van de deelnemers zijn opgenomen. Verder moet
het bevoegd gezag de deelnemers volledig en tijdig informeren. De wijze waarop
dit gebeurt, is vormvrij.De zorgplicht voor onderwijsprogramma en examens en informatie daarover
is met name opgenomen met het oog op de deelnemer en niet zozeer met het oog
op het regelen van het onderlinge verkeer tussen docenten en de instelling.
Daarom zal de inspectie primair de deelnemers bevragen op hun oordeel over
de uitvoering van de zorgplicht.De zorgplicht geeft ruimte aan instellingen in de manier waarop zij hun
deelnemers van informatie voorzien over onderwijsprogramma en examens. In
die zin kunnen er in de wijze waarop deelnemers worden geïnformeerd,
verschillen ontstaan. De toezichthouders kunnen via de deelnemer toezicht
houden op de kwaliteit.De leden van de SP-fractie willen ook weten of er nog
kaders bestaan waaraan de naleving van de zorgplicht voor het onderwijsprogramma
en examens moet voldoen en in hoeverre deze kaders vergelijkbaar zullen zijn
met de OER.Er zijn geen nadere kaders voor de naleving van deze zorgplicht, anders
dan datgene wat de wet hierover bepaalt en de toelichting daarop, gegeven
in memorie van toelichting en bij de parlementaire behandeling. Zoals hierboven
op een vraag van de leden van de CDA-fractie is aangegeven, is de plicht om
te zorgen voor een goed onderwijsprogramma en een goede regeling van de examens
op zichzelf natuurlijk niet nieuw. Wat verandert is de manier waarop instellingen
over onderwijsprogramma en examen kunnen communiceren met hun deelnemers,
en die verandering brengt ook weer met zich mee dat de inspectie daar op een
andere manier naar kijkt. De werkwijze van de inspectie zal worden vastgelegd
in het toezichtskader zoals dat op grond van de Wet op het onderwijstoezicht
wordt vastgesteld. Zie verder het antwoord dat hiervoor is gegeven op vragen
van de leden van de CDA-fractie over het vervallen van de OER.De leden van de VVD-fractie delen de opvatting van
de regering dat de OER te gedetailleerd was beschreven. Overgaan op een zorgplicht
zonder enige richtlijn om de rechten en plichten van de deelnemers vast te
leggen is echter naar hun mening het andere uiterste. Zij vragen hoe de rechten
en plichten voor de deelnemer worden gegarandeerd en op basis van welk kader
de inspectie controleert of aan de zorgplicht wordt voldaan.Ook hierop is reeds ingegaan in het antwoord op de vragen van de leden
van de CDA-fractie over het vervallen van de OER. Voor de goede orde wordt
opgemerkt dat de zorgplicht die de OER vervangt niet alleen betrekking heeft
op het vastleggen van de rechten en plichten van deelnemers, maar ook op een
goede organisatie en kwaliteit van het onderwijsprogramma en de examens en
het volledig en tijdig informeren van de deelnemers.De leden van de SGP-fractie merken op dat nog niet
duidelijk is op welke wijze de inspectie de zorgplicht van de instellingen
ten aanzien van het onderwijsprogramma zal toetsen. Zij gaan er van uit dat
er sprake zal blijven van een adequate en transparante verantwoording hierover.
Hiervoor zal naar hun oordeel ook informatie moeten worden verstrekt. Zij
vragen of de regering nader kan aangeven wat de te verwachten lastenverlichting
is ten gevolge van het afschaffen van de onderwijs- en examenregelingen, ook
in het licht van de nog vorm te geven alternatieve verantwoordingsprocedure.Voor de berekening van de lastenvermindering door de afschaffing van de
OER is gebruik gemaakt van het voorgeschreven standaardkostenmodel, gebaseerd
op de nulmeting administratieve lasten. Hierover is in juni 2005 een brief
gestuurd naar uw Kamer (Kamerstukken II, vergaderjaar 2004–2005, 29 546,
nr. 6). De uitkomst van de berekening is dat afschaffing voor de instellingen
een lastenvermindering oplevert van 7,2 miljoen euro.De berekening is gebaseerd op het wegvallen van de wettelijke verplichting
van het jaarlijks vernieuwen en aanpassen van de OER en de controle door de
staf hierop. In plaats hiervan zijn de zorgplicht en het deelnemersstatuut
geïntroduceerd. De zorgplicht kent geen wettelijk voorgeschreven vormvoorschrift
en geen informatieverplichting en daarom vloeien er geen nieuwe administratieve
lasten uit voort. Het deelnemersstatuut wordt reeds door de instellingen opgesteld.
Desalniettemin kan ervan uit worden gegaan dat instellingen werk moeten verrichten
om de zorgplicht goed in te vullen en het deelnemersstatuut op te stellen.
Dat zijn echter geen administratieve lasten zoals gedefinieerd in het standaardkostenmodel.4. Afschaffen aanvraag licenties CREBODe leden van de CDA-fractie onderschrijven het uitgangspunt
dat instellingen in principe alle opleidingen moeten kunnen geven die in het
Centraal register beroepsopleidingen (CREBO) geregistreerd zijn. Zij wijzen
erop, dat zo geen enkele sturing vooraf meer mogelijk is ter voorkoming van
overdreven concurrentie of een wildgroei aan opleidingen met een beperkt arbeidsmarktperspectief.
Zij vragen of de regering deze analyse deelt en op welke wijze dit binnen
de zorgplicht wordt voorkomen. De leden van de SP-fractie vragen in dit verband,
in hoeverre instellingen vrij zijn nieuwe opleidingen aan te bieden omdat
er een markt voor is. Een grote vraag naar een opleiding betekent naar hun
mening niet altijd dat er een grote arbeidsmarkt is. Deze leden zijn daarom
erg te spreken over de zorgplicht voor instellingen om opleidingen aan te
bieden met een arbeidsmarktperspectief.Het verleden leert dat de overheid niet in staat is om aan de voorkant
nauwkeurig te sturen op het aanbod van opleidingen en het aantal deelnemers
daarbinnen. Verder deel ik niet de angst van de leden van de CDA-fractie dat
er sprake zal zijn van overdreven concurrentie of een wildgroei aan opleidingen
met een beperkt arbeidsmarktperspectief. Er zijn drie mechanismen die de wildgroei of uniformiteit van mbo-opleidingen
voorkomen:1. De kwalificatiestructuur vormt de eerste regulering van het opleidingenaanbod
in het mbo. Instellingen kunnen immers geen andere opleidingen aanbieden dan
die in de kwalificatiestructuur zijn opgenomen. De kwalificatiestructuur komt
tot stand na intensief overleg tussen onderwijs en bedrijfsleven en na nauwkeurige
analyse van de kwalitatieve en kwantitatieve vraag op de arbeidsmarkt. Gedurende
de experimenteerperiode waarin het competentiegericht beroepsonderwijs wordt
ontwikkeld, wordt door het Coördinatiepunt, dat door het COLO is ingesteld,
aan de hand van een toetsingskader getoetst of de kwalificatiedossiers een
duurzame en flexibele inzet van gediplomeerden bewerkstelligen.2. In de tweede plaats is in het mbo de beroepspraktijkvorming cruciaal.
Er kan geen diploma worden uitgereikt als deelnemers niet voldoen aan de eis
dat er beroepspraktijkvorming is gevolgd. De beschikbaarheid van de bpv-plaatsen
is dus van invloed op het feitelijke aanbod aan opleidingen. Instellingen
beginnen immers niet vaak een opleiding waarbinnen de deelnemers geen bpv-plaats
kunnen vinden. De beschikbaarheid van de bpv-plaatsen is in veel gevallen
dan ook een indicator van het toekomstig arbeidsmarktperspectief.3. Naast de kwalificatiestructuur en de regulerende werking van de bpv,
komt er nu een derde instrument bij: de zorgplicht met betrekking tot het
arbeidsmarktperspectief. Een onderwijsinstelling zorgt ervoor dat een opleiding
alleen wordt aangeboden als er voldoende arbeidsmarktperspectief is voor de
afgestudeerden. De beoordeling van de naleving van deze plicht door de inspectie
zal plaatsvinden vanuit hetzelfde uitgangspunt als waarmee gekeken wordt naar
de naleving van de zorgplicht over volledige en tijdige informatie van de
deelnemer: wat vindt de meest belanghebbende partij ervan. Als het gaat om
het arbeidsmarktperspectief is primair het oordeel van het bedrijfsleven en
dat van de (afgestudeerde) deelnemer relevant. Het toezicht zou dan kunnen
plaatsvinden vanuit het volgende kader:a. De instelling moet kunnen aantonen dat aan de zorgplicht is voldaan
en zich daarover (in het kader van de horizontale verantwoording) verantwoorden.b. De toezichthouder zal bij een onderzoek naar de kwaliteit van het onderwijs
het het bedrijfsleven en de deelnemers bevragen op hun oordeel over het arbeidsmarktperspectief
van een opleiding;c. Daarnaast vraagt de inspectie de instellingen om bewijs van afstemming
met het bedrijfsleven;d. Vervolgens brengt de inspectie het oordeel van het bedrijfsleven en
de deelnemers in verband met de wijze waarop de onderwijsinstelling de afstemming
met het bedrijfsleven heeft georganiseerd.  Ook de werkwijze van de inspectie op dit punt zal worden vastgelegd
in het toetsingskader.Als het arbeidsmarktperspectief niet of niet meer aanwezig is, kan de
minister de rechten met betrekking tot de desbetreffende opleiding ontnemen
(artikel 6.1.4, derde lid, onder c, van de WEB). Door deze sturingsmogelijkheid
achteraf kan de minister dus wel degelijk een wildgroei aan opleidingen met
een beperkt arbeidsmarktperspectief voorkomen.De zorgplicht met betrekking tot het arbeidsmarktperspectief is de waarborg
voor 1 van de «4 M’s» die een instelling bij de besluitvorming
over het starten en beëindigen van opleidingen moet betrekken (middelen,
mensen, methoden en markt). Of er een markt is voor een opleiding moet immers
vooral worden beoordeeld aan de hand van de arbeidsmarktvraag naar afgestudeerde
deelnemers. De andere 3 M’s (middelen, mensen en methoden)
zijn ook van belang voor het voorkomen van wildgroei, maar zijn vooral een
kwestie van de interne bedrijfsvoering van een instelling.5. Afschaffing handtekening kenniscentrum op praktijkovereenkomstDe leden van de CDA-fractie kunnen zich geheel vinden
in het voornemen om de handtekening van de kenniscentra op de praktijkovereenkomst
af te schaffen.De leden van de VVD-fractie vragen op welke wijze deze
maatregel leidt tot een door de instellingen gevoelde vermindering van de
lasten.De lasten in de huidige situatie voor de onderwijsinstellingen komt vooral
naar voren in de administratieve procedure van het sturen van papieren bpv-overeenkomsten
naar de kenniscentra met een verzoek tot ondertekening, en het «bijhouden»
van de retournering ervan.Als de handtekening van het kenniscentrum wordt afgeschaft, dient het
kenniscentrum op een andere manier op de hoogte te worden gesteld van de bezetting
van praktijkplaatsen. Dit kan doordat de IBG de kenniscentra gegevens over
leerbedrijven uit het Basisregister onderwijs (Bron) levert. Bij de invoering
van Bron is al geregeld dat gegevens over beroepspraktijkvorming een onderdeel
van de gegevensset zijn (artikel 2.5.5a, tweede lid, onder i, van de WEB).
De instelling levert deze gegevens dus al. Door een bestaande wijze van informatieuitwisseling te benutten, is het mogelijk om tot reductie van administratieve
lasten te komen. Overigens moet nog worden voorzien in een wettelijke grondslag
om de gegevens uit Bron aan de kenniscentra te kunnen verschaffen. Daartoe
dient onderdeel D van bijgaande nota van wijziging op het onderhavige wetsvoorstel.6. Vereenvoudiging erkenning leerbedrijvenTen aanzien van de vereenvoudiging van de erkenning
van leerbedrijven merken de leden van de CDA-fractie op dat het ministerie
van mening is dat met de voorgestelde regeling meer op het «wat»
dan op het «hoe» gestuurd kan worden. Toch stellen de genoemde
leden de vraag of het niet van belang is kennis te hebben van het «hoe»
om daarmee de kwaliteit van het «wat» te kunnen beoordelen. Immers,
als de audits op een ondeugdelijke wijze worden verricht, zal de uitkomst
niet valide zijn.De vereenvoudiging van de erkenning van de leerbedrijven betekent dat
de formele erkenning door kenniscentra sneller, lichter en meer gestandaardiseerd
gebeurt. Tegelijkertijd leggen de kenniscentra meer nadruk op de tussentijdse
ondersteuning van de leerbedrijven. Er gaat dus minder tijd en geld zitten
in de formele erkenningsprocedures voor de kenniscentra en de leerbedrijven,
en meer tijd in het op maat ondersteunen van het leerbedrijf. Daarmee komt
naar mijn mening de nadruk te liggen op het bevorderen van de kwaliteit van
de leerbedrijven.Deze leden vragen hoe er op wordt toegezien dat de
audits op een adequate wijze worden uitgevoerd.Sinds 2006 houdt de onderwijsinspectie ook toezicht op de kenniscentra.
De inspectie houdt daarbij ook toezicht op de kwaliteitszorg rondom de erkenning.
Het toezichtskader is inmiddels getest bij twee kenniscentra. Het resultaat
hiervan is positief.Daarnaast bewaakt COLO zelf de gezamenlijke kwaliteit van de kenniscentra
door het bevorderen van onderlinge informatie-uitwisseling, door het
verbeteren van de kwaliteit van de erkenning en door het uniformeren van de
erkenningscriteria en -regels.De leden van de PvdA-fractie vinden dat het beroepsonderwijs
in belangrijke mate gediend is met goede beroepspraktijkvormingsplaatsen.
Het vinden van deze stageplaatsen is echter te vaak een probleem en dit heeft
tevens te maken met de administratieve lasten die dit met zich meebrengt.
Dit probleem speelt niet alleen bij de onderwijsinstellingen maar ook bij
de ondernemingen die een hele papierwinkel voor lief moeten nemen voor de
erkenning als leerbedrijf. De leden juichen toe dat de erkenning van leerbedrijven
nu wordt vereenvoudigd. Zij vragen echter waarom de onderwijsinstellingen
mede afhankelijk blijven van de kenniscentra beroepsonderwijs bedrijfsleven
(KBB’s) voor de werving en selectie van beroepspraktijkvormingsplaatsen.Ik ben mij ervan bewust dat zaken niet altijd goed gaan rondom de stages
in het mbo. In dit wetsvoorstel heb ik in het bijzonder de verantwoordelijkheid
van de onderwijsinstellingen verduidelijkt. De instelling is immers verantwoordelijk
voor de hele opleiding van de deelnemer, met inbegrip van de beroepspraktijkvorming.
Dat staat los van de verdere verkenning van de taakverdeling tussen instellingen
en KBB’s. Ik wil de komende tijd met genoemde partijen in gesprek gaan
over hoe de verantwoordelijkheidsverdeling rondom de stages in het mbo vanaf 2010
eruit zou moeten zien. Daarbij betrek ik ook het onderzoek van de Algemene
Rekenkamer naar de beroepspraktijkvorming, dat naar verwachting begin 2008
zal worden opgeleverd.Hoe denken het Colo en de JOB over de betrokkenheid
van de KBB’s bij de werving en selectie van beroepspraktijkvormingsplaatsen,
zo vragen deze leden.COLO heeft het volgende aangegeven: vanuit de oorsprong en de traditie
van het leerlingwezen, waarin het bedrijfsleven zich vanuit zijn eigen belangen
in hoge mate mede verantwoordelijk voelde voor de zorg voor een goede opleiding
van (toekomstige) werknemers, wordt het zinvol geacht om de kenniscentra een
rol te blijven geven in de bevordering van de kwaliteit van de praktijkcomponent
van de opleiding. De kenniscentra zijn zodanig ingericht dat zij een volwaardige
partner zijn om de belangen van het bedrijfsleven te behartigen en de ontwikkelingen
op de arbeidsmarkt te volgen.JOB geeft aan dat, als de verantwoordelijkheid voor de werving en selectie
van beroepspraktijkvormingsplaatsen en stageplaatsen geheel bij de onderwijsinstellingen
wordt neergelegd, de verantwoordelijkheid voor het vinden van een stageplaats
in de praktijk nog vaker zal worden doorgeschoven naar de deelnemer. Verder
is het voor onderwijsinstellingen bijna ondoenlijk om schommelingen op de
arbeidsmarkt in de gaten te houden. Daarin is een belangrijke rol weggelegd
voor de kenniscentra. Daarnaast ziet de JOB onder meer het waarborgen van
de kwaliteit van stageplaatsen en het bieden van ondersteuning aan praktijkbegeleiders
als belangrijke taak van de kenniscentra. Een gedeelde verantwoordelijkheid
tussen onderwijsinstellingen en kenniscentra voor de werving en selectie van
stageplaatsen is, volgens de JOB, dus noodzakelijk om deelnemers voldoende
en goede stageplekken te kunnen bieden. De leden van de SP-fractie kunnen zich vinden in het voornemen
om de administratieve lasten bij de leerbedrijven terug te dringen. De verminderde
controle op leerbedrijven moet naar hun oordeel niet leiden tot verminderde
kwaliteit of slechtere omstandigheden van de student. Zij vragen wat de plannen
van de regering zijn om deze problemen te voorkomen.Voor een antwoord op deze vraag verwijs ik naar het antwoord dat ik eerder
in deze paragraaf heb gegeven op vragen over dit onderwerp van de leden van
de CDA-fractie.De leden van de VVD-fractie lezen dat de erkenning
van de leerbedrijven wordt vereenvoudigd. Ook hiervoor geldt dat dit op zich
een positief voorstel is, maar de borging van kwaliteit onder druk lijkt te
staan. Er wordt een afspraak gemaakt dat de kwaliteit op peil moet zijn, maar
het is onduidelijk hoe dat wordt getoetst. Het staat de instellingen volledig
vrij hoe en hoe vaak de audits worden uitgevoerd. Hoe wordt de kwaliteit hiervan
gegarandeerd, zo vragen zij.Zoals ik eerder in deze paragraaf naar aanleiding van een vraag van de
leden van de CDA-fractie over dit onderwerp al heb aangegeven, houdt de onderwijsinspectie
toezicht op de kwaliteitszorg rondom de erkenning en bewaakt het Colo de gezamenlijke
kwaliteit van de kenniscentra.7. ZorgplichtenDe leden van de CDA-fractie vragen hoe het toezicht
op de zorgplicht zal plaatsvinden. In het het bijzonder willen zij weten op
welke wijze wordt gecontroleerd dat de aangeboden beroepsopleidingen voldoende
arbeidsmarktpersectief bieden en welke criteria daarbij worden gehanteerd.
Voorts vragen zij wanneer opleidingen voldoende arbeidsmarktperspectief hebben
en welke maatregelen er voor de overheid zijn om in te grijpen als er onvoldoende
arbeidsmarktperspectief wordt geboden.Afhankelijk van het doel van de zorgplicht, wordt bepaald hoe en door
welke instantie wordt toegezien op de kwaliteit van de uitvoering van de zorgplicht.
In het geval van de zorgplicht voor het arbeidsmarktperspectief zal de onderwijsinspectie
toezicht houden. Zoals al is opgemerkt in de antwoorden die in de paragrafen
2 en 4 van deze nota naar aanleiding van het verslag zijn gegeven op eerdere
vragen van deze leden, is overleg gaande over de veranderingen in het toezicht
en zal de werkwijze van de inspectie worden vastgelegd in het toezichtskader.
Een belangrijk gegeven voor de inspectie zal zijn het oordeel van bedrijfsleven
en van deelnemers, de primaire belanghebbenden.Als er onvoldoende arbeidsmarktperspectief wordt geboden, kan de minister
op grond van het nieuwe artikel 6.1.4, eerste lid, onderdeel c, de rechten
ten aanzien van de opleiding gedurende twee jaar ontnemen.De leden van de CDA-fractie vragen voorts welke criteria
er voor het deelnemersstatuut zullen gelden en of er waarborgen voor de vormgeving
van het deelnemersstatuut zijn.Hierop is al ingegaan in het antwoord dat in paragraaf 3 van deze
nota naar aanleiding van het verslag is gegeven op vragen van de leden van
deze fractie. Daarin is onder meer aangegeven dat de JOB en de MBO Raad een
modelstatuut hebben opgesteld.Deze leden willen ook weten, op welke wijze de afhandeling
van klachten (bijvoorbeeld over de examens) wordt gewaarborgd.Specifiek voor examens geldt dat iedere instelling moet zijn aangesloten
bij een commissie van beroep voor de examens. Meer in het algemeen geldt dat
deelnemers op hun eigen school terechtkunnen met klachten. In eerste instantie
bij de docent en anders bij het management. Als daarna de deelnemer nog steeds
met zijn klacht zit, kan hij een klachtenprocedure starten bij de klachtencommissie
van de instelling. Als hij zich niet (voldoende) gehoord voelt, kan de deelnemer
zijn klacht ook inbrengen bij de medezeggenschapsraad c.q. de deelnemersraad.Het voorkomen van klachten en de afhandeling daarvan door instellingen
zijn ook onderwerp van inspectietoezicht.De leden van de CDA-fractie zijn verder van mening
dat in het deelnemersstatuut minstens geregeld dient te worden dat het door
de instelling op te stellen examenreglement ter goedkeuring wordt voorgelegd
aan de deelnemersraad of studentenraad.Voor de instemmings- en adviesbevoegdheden van de deelnemersraad verwijs
ik naar voornoemd wetsvoorstel medezeggenschap educatie en beroepsonderwijs.
In dat wetsvoorstel wordt onder andere bepaald dat de deelnemersraad een instemmingsbevoegdheid
heeft ten aanzien van de wijze waarop informatie wordt gegeven over de inhoud,
planning en organisatie van het onderwijs en de examens (zie het voorgestelde
artikel 8a.2.2, derde lid onder e, WEB.Ten slotte vragen deze leden zich af welke criteria
de regering zal hanteren, wanneer de kwaliteit van een opleiding onvoldoende
blijkt te zijn, om op basis daarvan te besluiten om een instelling de rechten
ten aanzien van een opleiding te ontnemen.De WEB geeft aan dat de rechten ten aanzien van een opleiding bij een
instelling ontnomen kunnen worden wanneer de regelgeving niet wordt nageleefd
of wanneer een opleiding gedurende langer dan een jaar van onvoldoende kwaliteit
is. De minister baseert zich bij het nemen van deze maatregel op het advies
van de inspectie.De leden van de VVD-fractie vinden de zorgplicht alleen
opleidingen aan te bieden met een gunstig arbeidsmarktperspectief zeer belangrijk
voor het middelbaar beroepsonderwijsDe regering heeft de mogelijkheid de rechten met betrekking tot de opleidingen
te ontnemen wanneer de opleiding onvoldoende voorziet in een behoefte van
de arbeidsmarkt. In het wetsvoorstel wordt niet aangegeven hoe en door wie
dit wordt getoetst, zo merken deze leden op. Naar hun mening is voornoemde
zorgplicht te onduidelijk beschreven om te kunnen nagaan welke rechten eraan
ontleend kunnen worden. Zij vragen de regering een reactie hierop te geven.Hierop is reeds uitgebreid ingegaan in het antwoord dat in paragraaf 4
is gegeven op een vraag van de leden van de CDA-fractie.Deze leden vragen voorts in hoeverre en op welke wijze
docenten en deelnemers aanspraak kunnen maken op rechten uit de informatie
die de instelling openbaar maakt.De rechten van de deelnemers zijn opgenomen in de onderwijsovereenkomst
en het deelnemersstatuut. Deze rechten zijn via de rechter afdwingbaar. De
onderwijsovereenkomst moet onder andere bepalingen bevatten over de inhoud
en de inrichting van het onderwijs en de examenvoorzieningen. In de huidige
situatie wordt daarvoor vaak verwezen naar de OER. In de nieuwe situatie kan
worden verwezen naar de informatiebronnen die in de plaats komen
van de OER (als de onderwijsovereenkomst zelf de desbetreffende informatie
niet bevat). Deze informatiebronnen vullen de onderwijsovereenkomst aan en
de deelnemer kan er rechten aan ontlenen. Voor docenten zijn de rechten opgenomen
in de arbeidsovereenkomst en de documenten waarnaar in die overeenkomst wordt
verwezen. Ook zonder een expliciete verwijzing in de overeenkomst is openbare
informatie tot op zekere hoogte«afdwingbaar», omdat daardoor verwachtingen
worden gewekt die in principe moeten worden nagekomen.Tot slot hebben deze leden een vraag over de beoordeling
van de praktijkplaatsen, die slechts eenmaal in de vier jaar plaatsvindt.
Is de instelling verplicht de praktijkplaats ook tussentijds te beoordelen
als er klachten zijn, zo vragen zij.De kenniscentra zijn niet verplicht de praktijkplaats tussentijds te beoordelen.
Echter, indien zij aanleiding zien om een leerbedrijf tussentijds te beoordelen,
bijvoorbeeld vanwege klachten, dan mogen zij dit doen.Zie ook het antwoord dat in paragraaf 6 van deze nota naar aanleiding
van het verslag is gegeven op een vraag van de leden van de CDA-fractie en
de toelichting op artikel 7.2.10 in de memorie van toelichting: «Bepaald
is dat de kenniscentra een kwaliteitszorgsysteem voor de beroepspraktijkvorming
inrichten. Beoogd wordt om hiermee te werken aan voortdurende kwaliteitsverbetering
van leerbedrijven. De daadwerkelijke beoordeling van leerbedrijven zal voortaan
in principe nog slechts eenmaal per vier jaar plaatsvinden. Dit is voor de
leerbedrijven een enorme vermindering van administratieve lasten, omdat zij
nu gemiddeld eens per jaar worden beoordeeld. Natuurlijk kan een kenniscentrum
indien daartoe aanleiding is ook tussentijds controleren. Dit kan zich voordoen
als bij een beoordeling twijfel bestaat of geconstateerde problemen zullen
worden verholpen, als er klachten zijn of als zich ernstige incidenten voordoen.De leden van de SGP-fractie vragen of er helderheid
is over de criteria die de inspectie moet hanteren om te bepalen of de zorgplichten
door de instellingen al of niet worden nagekomen. De aan het woord zijnde
leden achten dit van grote betekenis voor het goed functioneren van zorgplichten.Met de onderwijsinspectie wordt overleg gevoerd om het toezichtskader
voor de verschillende zorgplichten zoals die geformuleerd zijn in dit wetsvoorstel
nader uit te werken. Zie verder het antwoord dat in paragraaf 2 van deze
nota naar aanleiding van het verslag is gegeven op een vraag van de leden
van de CDA-fractie.8. Administratieve lastenDe leden van de PvdA-fractie lezen dat de regering
in de Bve-sector een forse reductie van de administratieve lasten realiseert
van maar liefst 39%. Zij vragen om een nadere toelichting hierop. In
dit verband wijzen zij erop dat de inspectie en de Auditdienst stellen dat
ook na het afschaffen van de OER de onderwijsprogrammering moet worden gecontroleerd
aan de hand van een document dat vergelijkbaar is met de OER en dat na het
afschaffen van de handtekening van de kenniscentra onder de praktijkovereenkomsten
de uitwisselingssystematiek geschiedt op basis van de gegevens van het Bron.Het vorige kabinet heeft ingezet op een reductie van de administratieve
lasten in de bve-sector van 39% voor bve-instellingen. Deze berekeningen
gaan uit van het voorgeschreven standaardkostenmodel en zijn gebaseerd op de nulmeting administratieve lasten. Hierover is in juni 2005 een
brief naar uw Kamer gestuurd. Hierin kunt u lezen dat een gedeelte van de
reductie van 39% met het wetsvoorstel DAL wordt geregeld. Het gaat
daarbij om de onderstaande besparingen.Op de lastenvermindering van de afschaffing van de OER ben ik al ingegaan
met het beantwoorden van de vraag van de SGP-fractie in paragraaf 3.De voorstellen met betrekking tot het CREBO leiden ertoe dat instellingen
geen aanvraag en onderbouwing van opleidingen/ nieuwe kwalificaties bij het
CREBO moeten indienen. Dit leidt tot een vermindering van de administratieve
lasten van instellingen met jaarlijks 0.5 miljoen euro.Het afschaffen van de vierde handtekening van de kenniscentra op de praktijkovereenkomst
leidt tot een besparing van administratieve lasten voor onderwijsinstellingen
en kenniscentra. De besparing voor de onderwijsinstellingen is voorlopig geschat
op structureel 1.2 miljoen euro, omdat zij nu geen handelingen meer hoeven
te verrichten ter verkrijging van de handtekening van de kenniscentra. De
vermindering van de administratieve lasten bij de kenniscentra is niet meegenomen
in de berekeningen van de lastenverminderingen, omdat technisch gezien de
kenniscentra niet onder de categorieën instellingen, bedrijven of burgers
vallen. Desondanks kan in alle redelijkheid worden aangenomen dat het afschaffen
van de vierde handtekening leidt tot een substantiële vermindering van
de administratieve lasten bij de kenniscentra. Administratieve handelingen
zoals het ondertekenen van de overeenkomsten en het verzenden ervan hoeven
nu niet meer te worden verricht. Tevens verwijs ik u naar mijn antwoord op
de vraag van de VVD-fractie in paragraaf 5.De vereenvoudiging van de erkenning van leerbedrijven, door erkenning
eenmaal per vier jaar, leidt voor deze bedrijven tot een vermindering van
de administratieve lasten met structureel 2.9 miljoen euro. Daarnaast zijn
met COLO afspraken gemaakt over het vereenvoudigen van de erkenning. Deze
afspraken leiden tot een lastenvermindering van 1.7 miljoen euro. Echter deze
afspraken zijn niet in de wet vastgelegd en kunnen derhalve niet als administratieve
lastenvermindering worden doorberekend.De leden van de SP-fractie zijn blij met de lastenverlichting
voor de bve-sector en het geld dat hiermee vrijkomt voor de bve-sector. Zij
willen graag weten hoe de regering verwacht dat dit geld wordt uitgegeven
door de sector.Zoals hiervoor naar aanleiding van de leden van de SGP-fractie reeds is
opgemerkt, zijn instellingen en bedrijven vrij om te bepalen hoe zij de vrijgekomen
middelen inzetten.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 4.1.5 (Commissie van beroep) Artikel 7.5.1 (Commissie
van beroep voor de examens) Artikel 9.1.7 (Bestuursreglement)De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering
ook overwogen heeft om in dit wetsvoorstel vereenvoudigingen aan te brengen
in bovengenoemde artikelen. Zij willen dan graag weten op grond van welke
overwegingen de regering daarvan dan heeft afgezien.Het oogmerk van het onderhavige wetsvoorstel is te komen tot deregulering
en administratieve lastenverlichting. Minder regels en minder administratieve
lasten. Zoals in paragraaf 2 is gemeld in het antwoord op een vraag van
de leden van de PvdA-fractie is met het huidige wetsvoorstel echter niet het
eindpunt van de mogelijkheden bereikt: het denken hierover gaat verder. Steeds
moeten tegen elkaar worden afgewogen het doel van een regel, de daarbij behorende
lasten en de mogelijkheden om op alternatieve wijze het doel van de regel
te bereiken. De genoemde wetsartikelen zijn van verschillende aard. Artikel
4.1.5 betreft de beroepsmogelijkheid van het personeel bij een commissie van
beroep. Het komt (traditiegetrouw) voor in alle onderwijswetten. Op grond
van dit artikel heeft onderwijspersoneel op eenvoudige wijze een rechtsingang.
Schrappen van dit artikel 4.1.5 is wat mij betreft dus niet aan de orde. Vereenvoudiging
van artikel 4.1.5 zelf acht ik niet goed mogelijk: het bevat alleen het voorschrift
dát elke bijzondere instelling bij een commissie van beroep moet zijn
aangesloten en omschrijft in welke gevallen door een personeelslid beroep
kan worden aangetekend. In artikel 4.1.6 worden onder meer regels gegeven
omtrent de samenstelling van de commissie van beroep. Het zijn de voor dit
type commissie gebruikelijke regels. Ik ben van mening dat dit artikel geen
overbodige of nodeloos ingewikkelde regels bevat, noch regels die voor de
instelling meer lasten veroorzaken dan het geval zou zijn wanneer de instelling
(of de instellingen gezamenlijk) zelf dit type regels zou opstellen. Ik meen
ook niet dat vereenvoudiging van deze artikelen tot een beter resultaat zou
leiden. Ik acht vereenvoudiging dan ook niet erg noodzakelijk. Het tweede
artikel dat wordt genoemd (artikel 7.5.1) is een belangrijke schakel in de
rechtsbescherming van de deelnemers. Tornen aan dit artikel zou lijnrecht
staan tegenover mijn beleid om de positie van deelnemers te versterken. Ook
hier geldt dat vereenvoudiging naar mijn mening niets oplevert.Wat het derde genoemde artikel betreft (artikel 9.1.7) merk ik op dat
in het voorstel tot wijziging van de WEB inzake colleges van bestuur en raden
van toezicht (Kamerstukken II 2005/06, 30 599) een voorstel voor dit
artikel is gedaan.Artikel 12.3.9. (WEB)De leden van de PvdA-fractie constateren dat dit artikel
betrekking heeft op voortzetting van de bekostiging van deeltijds beroepsopleidingen
verbonden aan hogescholen Haarlem en Tilburg. Is het nog zinvol om dit artikel
nog in deze vorm te handhaven nu de voormalige hogeschool Tilburg (nu FONTYS)
geen deeltijd mbo-opleidingen meer uitvoert en de hogeschool Haarlem een aantal
deeltijd mbo-opleidingen heeft ondergebracht bij andere hogescholen heeft
ondergebracht?Het is juist dat Fontys deze opleidingen inmiddels niet meer uitvoert
en dat de Hogeschool Haarlem zijn opleidingen gedeeltelijk heeft overgedragen
aan andere hbo-instellingen. Artikel 12.3.9 betreft echter de opleidingen
die een voorzetting vormen van de opleidingen zoals die verbonden waren aan
genoemde instellingen; daaronder vallen ook de opleidingen die verbonden zijn
aan de rechtsopvolgers van deze instellingen. Naar mijn mening behoeft artikel
12.3.9 dus geen wijziging.Artikel 2.2.1 (vijfde lid)De leden van de PvdA-fractie vragen of deze wijziging
van de WEB wel leidt tot de beoogde vermindering van de administratieve lasten
zolang de accountantscontrole nog zo uitvoerig en gedetailleerd is en het
controleprotocol ook vele verwijzingen bevat naar wet- en regelgeving waarmee
het mbo te maken heeft, die buiten het eigenlijke onderwijsterrein vallen.Zoals is aangegeven in het antwoord op vragen van de leden van de CDA-fractie
in paragraaf 2 is in het bijzonder de verantwoording via de jaarverslaglegging
(het Geïntegreerd Jaardocument) en daarmee samenhangend, het controleprotocol
onderwerp van nadere verkenning met het veld.Artikel 4.1.1Kan de regering nader toelichten wat de achtergrond
ervan is dat zij het noodzakelijk acht dat in dit artikel wordt voorgeschreven
dat het bevoegd gezag jaarlijks het personeelsformatiebeleid vaststelt. Acht
de regering het risico reëel dat een bevoegd gezag dit zonder een wettelijke
bepaling zou nalaten, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De regering weet niet of zonder wettelijke bepaling jaarlijks het personeelsformatiebeleid
zou worden vastgesteld, maar wil in ieder geval zeker stellen dat dit gebeurt.
Een dergelijk formeel stuk is immers van belang voor het personeel van de
instelling dat daarop dan via de medezeggenschap invloed kan uitoefenen.Artikel 4.1.2In artikel 4.1.2 bepaalt het tweede lid dat het bevoegd
gezag over de rechtspositie van het personeel moet overleggen met vakorganisaties
van overheids- en onderwijspersoneel. De leden van de PvdA-fractie vragen
of de regering kan toelichten welk verschil er bestaat met de marktsector,
dat in dit geval rechtvaardigt dat wel wordt voorgeschreven met welke vakorganisaties
moet worden overlegd.Het voorgestelde artikel 4.1.2, tweede lid, geeft door de formulering «de
vakorganisaties van overheids- en onderwijspersoneel die daarvoor in aanmerking
komen» juist maximale vrijheid bij de keuze van de overlegpartners.Artikel 6.1.3De leden van de PvdA-fractie constateren dat dit artikel
betrekking heeft op de zorgplicht voor het arbeidsmarktperspectief voor de
mbo’ers. Nu kregen de mbo-instellingen enkele jaren geleden vrijheid
voor het inrichten van het opleidingsaanbod. Heeft de regering aanwijzingen
dat er een of andere vorm van wildgroei van opleidingen dreigt en het arbeidsmarktperspectief
via een wettelijke zorgplicht moet worden gewaarborgd zoals in dit wetsartikel
gebeurt? Welke aanwijzingen betreft het dan, zo vragen deze leden.Er zijn geen aanwijzingen die duiden op wildgroei, maar met de voorgestelde
introductie van de zorgplicht wordt geformaliseerd datgene wat in de praktijk
al enige jaren zo verliep, maar feitelijk niet helemaal spoorde met de huidige
wetsartikelen.Artikel 7.2.9De onderwijsinstelling wordt eindverantwoordelijk voor
het vinden van een stage. Sommige groepen jongeren kunnen maar moeilijk aan
een stageplek komen, te denken valt aan allochtone of gehandicapte jongeren.
De leden van de SP-fractie vragen of de regering bereid is te praten met de
verschillende sectoren over het verplicht aannemen van stagiaires.Ik kan niet treden in de vrijheid van bedrijven om al dan niet stagiaires
aan te nemen. Wel kan ik de problemen rondom stages onder de aandacht brengen bij werkgevers, onderwijsinstellingen en kenniscentra. In
de Participatietop heb ik met de sociale partners afspraken gemaakt over het
beschikbaar stellen van stageplaatsen. Ook heb ik extra middelen beschikbaar
gesteld voor stageplaatsen voor moeilijk plaatsbare jongeren via de stagebox.De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,J. M. van Bijsterveldt-Vliegenthart 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30853-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl