Misbruik belastingen, sociale zekerheid en subsidies; Brief minister over de verschillen tussen de afhandeling van uitkeringsfraude en fiscale fraude
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 17050, nr. 198

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

17050 nr. 198

02-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen en antwoorden naar aanleiding van het algemeen
overleg d.d. 28 november 1995 over de voortgangsrapportage 1995 en misbruik
sofinummer voortgangsrapportage 1234567891011121314Misbruik Sofi-nummer 1516171819
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 17050Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
17 050Misbruik en oneigenlijk gebruik op het gebied van belastingen, sociale
zekerheid en subsidiesnr. 198BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 2 februari 1996Hierbij bied ik U, mede namens de staatssecretaris van Financiën
en de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de antwoorden
aan op vragen van de vaste commissies van Justitie, Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
Financiën en de Rijksuitgaven, gesteld tijdens het algemeen overleg d.d.
28 november 1995 (17 050, nr. 197).Tijdens het algemeen overleg heb ik tevens toegezegd verder in te gaan
op de verschillen tussen de afhandeling van uitkeringsfraude en fiscale
fraude. De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft
tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel boeten en maatregelen
in de sociale zekerheid eveneens de toezegging gedaan op deze verschillen
in te gaan.Voorop zij gesteld dat wij het belang van een evenwichtige aanpak van
beide vormen van fraude onderschrijven. Zoals bekend zijn thans in de richtlijnen
uitkeringsfraude en fiscale fraude verschillende drempelbedragen opgenomen
waarboven aangifte moet worden gedaan bij het Openbaar Ministerie. De aangiftegrens
voor uitkeringsfraude ligt thans bij f 6 000,–; alle zaken
boven die grens worden bij het OM aangegeven. Zaken boven de f 12 000,–
worden in ieder geval strafrechtelijk afgedaan. In de categorie zaken tussen
de f 6 000,– en f 12 000,– kunnen zaken worden
teruggestuurd naar de uitvoeringsorganen ter sanctionering, indien de capaciteit
van de rechterlijke organisatie niet voldoende is. Met behulp van prioriteitspunten
wordt in die categorie de «zwaarte» van de zaken bepaald, waarbij
de zwaarste zaken het eerst voor strafrechtelijke afdoening in aanmerking
komen. De aangiftegrens voor fiscale fraudezaken (particulieren) ligt op f 12 000,–.
Dat wil niet zeggen dat alle zaken met een fraudebedrag boven de f 12 000,–
ook strafrechtelijk worden afgedaan. Ook dit is afhankelijk van de capaciteit
van de rechterlijke organisatie. Via een systeem van prioriteitspunten wordt
ook hier de «zwaarte» van de zaken bepaald, waarbij de zwaarste
zaken het eerst voor strafrechtelijke afdoening in aanmerking komen (verwezen
zij in dit verband ook naar de beantwoording van vraag 13). Beide richtlijnen
zijn in 1993 ingrijpend gewijzigd. Voordien lagen de drempelbedragen
veel verder uit elkaar: op f 1200,– voor uitkeringsfraude en f 50 000,–
voor fiscale fraude. Er werd in de fiscale richtlijnen ook nog geen onderscheid
gemaakt tussen particulieren en ondernemingen. Het nader tot elkaar brengen
van beide drempelbedragen is een van de uitdrukkelijke bedoelingen geweest
bij de herziening van beide richtlijnen.Het huidige verschil tussen beide richtlijnen hangt onder meer samen met
het verschil in bevoegdheden die de uitvoeringsorganen in de sociale zekerheid
en de Belastingdienst hebben voor het administratiefrechtelijk afdoen van
zaken. De Belastingdienst heeft, op grond van de Algemene wet inzake rijksbelastingen,
immers de bevoegdheid om hoge administratieve boetes (tot 100% van de ontdoken
belasting) op te leggen. Met de inwerkingtreding van de Wet boeten en maatregelen
in de sociale zekerheid worden beide sanctiestelsels in hoge mate geharmoniseerd.
De uitvoeringsorganen in de sociale zekerheid moeten en kunnen dan in veel
meer gevallen dan nu de zaak administratiefrechtelijk – door het opleggen
van een boete – afdoen. Wat de effecten daarvan zullen zijn ten aanzien
van aantallen zaken waarbij aangifte wordt gedaan bij het Openbaar Ministerie
moet uiteraard worden afgewacht. De stellige verwachting is dat de stroom
uitkeringsfraude-zaken afneemt. Een nadere herziening van het vervolgingstraject
zal mede daarvan afhangen.Momenteel worden beide richtlijnen geëvalueerd. De evaluatierapporten
worden in het voorjaar verwacht. Op basis van de uitkomsten van beide evaluaties
zal bezien worden in hoeverre de richtlijnen dienen te worden aangepast. Hierbij
zal ook rekening gehouden worden met het feit dat de sanctioneringsbevoegdheden
van de uitvoeringsorganen in de sociale zekerheid worden gewijzigd. Zoals
toegezegd tijdens het algemeen overleg, zal de Tweede Kamer zo spoedig mogelijk
worden geïnformeerd over de uitkomsten van beide evaluaties en de besluitvorming
over een herziening.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager Vragen en antwoorden naar aanleiding van het algemeen
overleg d.d. 28 november 1995 over de voortgangsrapportage 1995 en misbruik
sofinummer voortgangsrapportage 1Hebben de handbavingsplannen van de SVB in Marokko en Turkije een
eenmalig karakter of krijgen die een vervolg?Gelet op het aantal gerechtigden en het daarmee gepaard gaande financiële
risico nemen Turkije en Marokko een belangrijke plaats in in de groep van
verdragslanden waar bestaande procedures tekortkomingen vertonen ten aanzien
van de verificatie en controle van verstrekte gegevens. Mede gezien de lokale
omstandigheden zoals een afwijkende en gedeeltelijk afwezige administratieve
infrastructuur, zijn specifieke handhavingsmaatregelen noodzakelijk. Deze
zijn vastgelegd in afzonderlijke handhavingsplannen, die voor een langere
periode gelden en derhalve niet eenmalig van karakter zijn. De resultaten
van de diverse activiteiten kunnen wel leiden tot bijstelling of aanvulling
van de plannen. 2Wordt het onderzoek van de SVB naar fraude met kinderbijslag, zoals
dat onlangs is gehouden in de regio Den Haag, ook gehouden in andere regio's
en zo, ja wat is de stand van zaken?Het onderzoek van de SVB in de regio Den Haag is uitgebreid naar de rest
van het land. Het onderzoek heeft een tweeledig karakter. In de eerste plaats
vindt een matching plaats met de inschrijving in de Gemeentelijke Basisadministratie
(GBA). Gezien de aansluiting van alle SVB-kantoren op de GBA, is dit deel
van het onderzoek voor de andere regio's gerealiseerd. De tweede stap in het
onderzoek houdt in dat alle verzekerden, waarvan het gezin in het buitenland
woont, zich persoonlijk dienen te melden bij het betreffende districtskantoor.
De SVB heeft deze laatste stap zodanig ingevuld dat de verzekerden zich elk
kwartaal persoonlijk moeten melden en legitimeren. Dit is inmiddels in het
gehele land tot procedure verheven. De eerste resultaten zullen in de tweede
helft van dit jaar beschikbaar komen. 3Is de SVB op handhavingsterrein nog actief in andere landen dan genoemd
in de voortgangsrapportage ?Ja, het internationale handhavingsbeleid van de SVB richt zich in beginsel
op alle landen waarmee de SVB een relatie heeft. Hierbij gaat het niet alleen
om aanvragen en toekenningen door of ten behoeve van personen die in het buitenland
wonen of verblijven, maar ook om gegevens in het buitenland ten behoeve van
personen die in Nederland wonen. De in de voortgangsrapportage genoemde landen
zijn dan ook als voorbeeld bedoeld. Daarbij kan worden aangetekend dat de
aard en intensiteit van de handhavingsactiviteiten per land kan variëren.
Het zal bovendien niet altijd nodig zijn om in elk land hetzelfde onderzoek
te verrichten. De bevindingen van een onderzoek kunnen ook ten behoeve van
de handhaving in andere vergelijkbare – landen worden gebruikt. Zo geeft
het door de SVB uitgevoerde onderzoek naar de handhaving van de Algemene kinderbijslagwet
in Pakistan een beeld van de problemen die de SVB ondervindt in een aantal
niet-verdragslanden. De resultaten van het onderzoek dat de SVB in 1995 heeft
gehouden zijn als bijlage bij deze brief gevoegd.1
Uit dit onderzoek blijkt dat in veel gevallen het recht op kinderbijslag niet
kan worden vastgesteld. De SVB heeft als uitvoeringsorganisatie
onvoldoende mogelijkheden de gegevens van kinderen en huishoudens in Pakistan
op hun juistheid te beoordelen en op basis daarvan het recht op kinderbijslag
vast te stellen. Het kabinet heeft reeds eerder aangekondigd scherpere eisen
te stellen voor uitkeringen aan – of ten behoeve van – personen
in het buitenland. Dit houdt onder meer in dat de handhavingsactiviteiten
die in Nederland worden verricht en die waarborgen dat een uitkering alleen
dan wordt verstrekt als daar ook daadwerkelijk recht op bestaat, telkens op
gelijkwaardige wijze invulling moeten krijgen voor de in het buitenland wonende
gerechtigden. De resultaten van het SVB- onderzoek in Pakistan benadrukken
de noodzaak om de grensoverschrijdende handhaafbaarheid te bevorderen. Het
kabinet zal de Kamer dan ook in de loop van 1996 uitgebreider informeren over
zijn zienswijze op de grensoverschrijdende handhaafbaarheid. 4In het kader van de herkeuring van WAO'ers zijn speciale acties gehouden
in bet buitenland, o.m. in Marokko; krijgen die een vervolg?De herkeuring van WAO-ers in het buitenland vindt onder hetzelfde regime
plaats als die van WAO-ers in Nederland. Dit betekent onder meer dat er periodiek
herkeuringen plaatsvinden. De genoemde acties hebben dus geen eenmalig karakter. 5Normering opsporingsfunctie: is een dichtheid van 1: 15 000
bij de sociale verzekeringen voldoende in relatie tot de dichtheid die bij
de bijstand (1:700) geldt?De belangrijkste reden voor het verschil in normering van de opsporingsfunctie
vloeit voort uit het feit dat de Algemene Bijstandswet vanwege de meest vergaande
middelentoets (zowel het eigen inkomen en vermogen als dat van de partner
wordt meegenomen) meer fraudegevoelige elementen kent dan de sociale verzekeringen.
Dat is de belangrijkste reden voor het verschil in normering van de opsporingsfunctie.
Daarbij komt nog dat bij een aantal bedrijfsverenigingen een deel van de handhavingsactiviteiten
niet door opsporingsfunctionarissen wordt verricht maar door controleurs zonder
opsporingsbevoegdheid. Bovendien ontvangen de bedrijfsverenigingen de rapporten
van een groot aantal controles van de Belastingdienst. Overigens zal in het
voorjaar van 1996 in overleg met het Tica en de SVB gekeken worden in hoeverre
de normering van 1: 15 000 aangepast dient te worden. 6Wat is de oorzaak van het feit dat gemeenten voor wat betreft de
bijstand in 6% van de gevallen sancties opleggen terwijl bedrijfsverenigingen
voor wat betreft de uitkeringsgerechtigden dat in 0,2% van de gevallen dat
doen?Opgemerkt wordt dat de genoemde percentages betrekking hebben op het aantal
geconstateerde fraudegevallen in relatie tot het aantal uitkeringen in 1993.
Deze percentages hebben dus geen betrekking op het aantal sancties dat de
gemeenten en de bedrijfsverenigingen opleggen wanneer verplichtingen, die
in de verschillende wetten aan de uitkeringsgerechtigden worden opgelegd,
niet worden nagekomen (zoals het voorkomen van verwijtbare werkloosheid, nalaten
passende arbeid te aanvaarden, controlevoorschriften etc.) Wat betreft het
aantal geconstateerde fraudegevallen bestaat inderdaad een duidelijk verschil
tussen de bedrijfsverenigingen en de gemeenten. Dit verschil wordt, zoals
bij het antwoord op de vorige vraag reeds werd aangegeven, grotendeels verklaard
door het karakter van de verschillende regelingen. In tegenstelling
tot de (meeste) sociale verzekeringen zijn bij de toepassing van de Abw o.a.
ook de leefvorm, eventueel inkomen en vermogen van de partner alsmede eigen
vermogen relevant. De bijstand kent dus meer fraudegevoelige elementen dan
de sociale verzekeringen. 7Hoe is de stand van zaken met betrekking tot de gegevensuitwisseling
tussen GSD-en en de informatiebeheergroep? Is deze geautomatiseerd of niet?De gegevensuitwisseling tussen de GSD-en en de Informatie Beheer Groep
is nog niet geautomatiseerd. Mede met het oog op de verificatieverplichting
van gemeenten heeft het ministerie van SZW besloten de mogelijkheden te onderzoeken
voor het instellen van een Inlichtingenbureau (IB). Dit IB zou de verificatietaak
van gemeenten moeten overnemen en de diverse instanties moeten bevragen. De
resultaten hiervan zouden weer naar de desbetreffende gemeenten moeten worden
gezonden, waarna op gemeentelijk niveau een uitspraak kan worden gedaan over
recht op en hoogte van een uitkering. Alvorens een IB kan worden opgericht,
zal een aantal vragen moeten worden beantwoord. Dit betreft zowel vragen van
juridische en wetstechnische aard als vragen over de kosten voor inrichting
en uitvoering van het IB, de verdeelsleutel tussen Rijk en gemeenten en de
wijze van exploitatie. In het eerste kwartaal van 1996 wordt een projectstudie
ten behoeve van het opstellen van een plan van aanpak uitgevoerd. De verdere
ontwikkeling van het gegevensverkeer tussen GSD-en en de Informatie Beheer
Groep wordt meegenomen met de ontwikkeling van een Inlichtingenbureau. 8Hoe staat bet met de gegevensuitwisseling tussen bedrijfsverenigingen
en gsd-en?Tussen gemeenten en bedrijfsverenigingen worden onderling – in veel
gevallen ongestructureerd – gegevens op cliënt-niveau uitgewisseld.
Dit vindt vooral plaats als de door de cliënt overgelegde gegevens en
bewijsstukken hiertoe aanleiding geven. Het eerder genoemde Inlichtingenbureau
zal als eerste taak het bevragen van de uitvoeringsinstellingen van de bedrijfsverenigingen
krijgen. De uitvoering hiervan zal in 1996 vorm krijgen. 9Wordt de datum van 1 januari 1996 voor invoering van het sofinummer
bij het ABP gehaald?Ja. In het kader van de uitvoering sociale zekerheid voor overheidspersoneel
kan de Stichting uitvoeringsinstelling sociale zekerheid voor overheid en
onderwijs (USZO), als rechtsopvolger van het ABP op dit vlak per 1-1-96 gebruik
maken van het Sofi-nummer. 10Zijn kleine gemeenten ook in staat om een eigen handhavingsbeleid
te voeren?Ja, de nieuwe bijstandswet bepaalt dat de gemeenten hun beleid ten aanzien
van de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik vastleggen in een uitvoeringsbeleidsplan
en -verslag. Om zicht te kunnen bieden op de onderwerpen die gemeenten bij
hun beleid moeten betrekken is op verschillende manieren informatie verstrekt
aan gemeenten. De VNG heeft in mei van 1995 de handreiking «Rechtmatigheid
van de uitvoering» uitgebracht waarmee zij aangeeft wat
volgens de wettelijke vereisten van gemeenten verwacht wordt.Het ministerie van SZW heeft op 4 juli 1995 een informatieve circulaire
aan de gemeenten gezonden waarin uitgangspunten van M&O-beleid zijn vermeld.
Deze circulaire is daarmee tevens een overzicht van M&O-onderwerpen waaraan
accountant en rijksconsulent aandacht besteden. De aandacht die aan deze elementen
moet worden besteed is voor alle gemeenten gelijk ongeacht de grootte daarvan.
De hier behandelde elementen van M&O-beleid zijn voor elke gemeente relevant.
Op basis van opgebouwde ervaringen is het waarschijnlijk dat gemeenten het
gemeentelijk M&O-beleidsplan geleidelijk aan verder uitbouwen en kiezen
voor een uitgebreider plan. 11Is het voornemen om af te zien van het aanpassen van de beslagvrije
voet achterhaald? In dit verband wordt gewezen op de motie van de PvdA en
D66 dat de Beslagwet voor 1-1-96 wordt geëvalueerd.Tijdens de Kamerbehandeling van het Wetsvoorstel schuldsanering natuurlijke
personen is gesproken over de hoogte van de beslagvrije voet. Dit wetsvoorstel
voorziet in een wettelijke schuldsanering met een looptijd van maximaal 5
jaar, waarbij de schuldenaar voor het eigen levensonderhoud beschikt over
een inkomen van minimaal de beslagvrije voet van 90% van het sociaal minimum.
Discussiepunt in de Tweede Kamer was of het wel mogelijk is om gedurende een
geruime tijd (drie tot vijf jaar) te leven van dit inkomen. Naar aanleiding
van de motie Noorman-Den Uyl/Dittrich heeft de Minister van Justitie toegezegd
om voor 1 januari 1996 de beslagwetgeving op dit punt te laten evalueren.
Dit onderzoek is in oktober van start gegaan. Dit impliceert een lichte vertraging
t.o.v. de oorspronkelijk geplande datum. 12Wat is de stand van zaken m.b.t. de plannen om de dwanginvordering
van de bedrijfsverenigingen, de SVB en gemeenten door de Belastingdienst over
te laten nemen?Het ambtelijk overleg inzake de wenselijkheid en de mogelijkheid om de
Belastingdienst in te schakelen bij de dwanginvordering voor de uitvoeringsorganen
sociale verzekeringen en de gemeentelijke sociale diensten is nagenoeg afgerond.
Een ambtelijk rapport waarin nader op de resultaten van het overleg tussen
de ministeries van SZW, Financiën, de uitvoeringsorganen (GAK, Detam,
TICA en SVB) en de gemeenten (VNG en DIVOSA) wordt ingegaan is in voorbereiding. 13Hoeveel particulieren die fiscaal hebben gefraudeerd komen voor de
rechter?De Belastingdienst legt een groot aantal bestuurlijke boeten op. Deze
aantallen zijn te vinden in het Jaarverslag van de Belastingdienst. In 1994
zijn in de sfeer van de inkomstenbelasting ongeveer 9 000 boeten opgelegd
aan particulieren en circa 7 500 boeten aan ondernemers. Het gaat hierbij
om zogenaamde vergrijpboeten, opgelegd aan belastingplichtigen aan wier opzet
of grove schuld het is te wijten dat te weinig belasting is geheven. Niet
bekend is hoeveel particulieren de opgelegde boeten hebben aangevochten bij
de fiscale rechter. Derhalve is ook niet bekend in hoeveel zaken de fiscale
rechter een oordeel heeft geveld over de boete (en daarmee over het laakbaar
gedrag van de belastingplichtige). De ernstigste fiscale fraudezaken worden
strafrechtelijk vervolgd. De Belastingdienst en het OM zijn in een convenant
overeengekomen dat in 1995 in totaal 450 fiscale en douanefraudezaken
strafrechtelijk worden vervolgd. Een zelfde afspraak is gemaakt voor 1996.
Het gaat hierbij in het algemeen om zaken in de ondernemerssfeer. Bij een
fiscale fraudezaak gaat het vaak om meerdere verdachten. In totaal worden
dan ook ongeveer 1 000 personen vervolgd wegens belastingfraude. 14Zijn de uitspraken over fiscale boeten openbaar? Zo ja, hoe is dat
dan geregeld?Uit artikel 11a, derde lid, van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken
(WARB), volgt dat de mondelinge behandeling voor de fiscale rechter (het gerechtshof)
openbaar is, voor zover het de administratieve boete betreft. Uit artikel
17 van de WARB volgt dat het gerechtshof in het openbaar mededeling doet van
zijn uitspraak. Overigens is de openbare behandeling en uitspraak inzake fiscale
boeten een uitvloeisel van artikel 6 van het Europees verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 14 van
het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en de
daarop gebaseerde jurisprudentie van de Hoge Raad. In deze verdragen staan
de rechten van de burger centraal: de burger heeft recht op een eerlijke en
openbare behandeling indien het gaat om rechtsgedingen die strekken tot het
bepalen van de gegrondheid van een ingestelde strafvervolging. De Hoge Raad
heeft geoordeeld dat het opleggen van een administratieve boete voor de toepassing
van deze verdragen gelijk is te stellen met het instellen van een strafvervolging.
Gelet op dit strafkarakter dient volgens de Hoge Raad een uitspraak over een
administratieve boete in het openbaar plaats te vinden. Overigens worden de
uitspraken in deze zaken net als bij andere strafzaken bij publikatie daarvan
in bij voorbeeld jurisprudentietijdschriften, met het oog op de privacy van
de betrokkenen, geanonimiseerd weergegeven. Misbruik Sofi-nummer 15Kan een indicatie worden gegeven van de omvang van het misbruik met
bet Sofi-nummer?In de eerste plaats moet worden vastgesteld dat het gebruik van het Sofi-nummer
nog steeds toeneemt. Niet alleen de Belastingdienst, doch ook bedrijfsverenigingen,
de sociale verzekeringsbank en de gemeentelijke sociale diensten maken gebruik
van het Sofi-nummer. Ook in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
(GBA) en bij de toekenning van studiefinanciering en individuele huursubsidie
wordt het Sofi-nummer aangewend. Gezien het aantal personen met een Sofi-nummer
en het groeiend aantal instanties dat dit nummer in de administratie heeft
opgenomen zijn fouten niet uit te sluiten. Fouten kunnen veroorzaakt worden
door administratieve fouten bij de registratie. Als dergelijke onjuistheden
worden ontdekt vindt vanzelfsprekend correctie plaats.Daarnaast is ook misbruik niet uit te sluiten. Gelet op de aard en de
omvang van het toenemend gebruik zal het om een relatief zeer gering aantal
gaan.In dit verband wordt verwezen naar de brief van de staatssecretaris van
Financiën van 24 maart 1995 (TK 17 050, nr 192) , waarin uitgebreid
is ingegaan op vormen van misbruik van het Sofi-nummer en de maatregelen die
genomen zijn om dit misbruik tegen te gaan. Het is evenwel niet mogelijk om
een verantwoorde schatting van het misbruik te geven. 16Wordt de introductie van een chipcard overwogen ter verificatie van
de verblijfsstatus?Een chipcard kan als mogelijkheid ter verificatie van de verblijfsstatus
worden aangemerkt. Er wordt op dit moment nog niet overwogen om deze te introduceren. 17Mogen vvtv'ers nu wel of niet werken?Houders van een voorwaardelijke vergunning mogen in de eerste twee verblijfsjaren
uitsluitend kortdurend werk verrichten. De werkgever dient daarvoor in het
bezit te zijn van een tewerkstellingsvergunning. In het derde verblijfsjaar
hebben houders van een vvtv onbeperkt toegang tot de arbeidsmarkt. Er geldt
dan geen tewerkstellingsvergunningplicht voor de werkgevers. 18Gesteld wordt dat tot de realisatie van de koppeling VAS/GBA de GBA
gefaseerd zal worden gevuld met Sofi-nummers. Gedurende deze overgangsperiode,
waarin de verblijfstitel nog niet in de GBA is opgenomen, is gemeenten verzocht
passende maatregelen te treffen ter voorkoming van bet bekendmaken van Sofi-nummers
aan illegalen. Wat wordt onder passende maatregelen begrepen?De verblijfsrechtelijke status van een vreemdeling is geen criterium voor
inschrijving in de GBA. Slechts de verwachte verblijfsduur in Nederland speelt
een rol bij het al of niet inschrijven in een gemeentelijke basisadministratie.
Bijgevolg worden ook illegale vreemdelingen in de GBA opgenomen wanneer zij
aan het verblijfscriterium voldoen. In de GBA wordt thans geen melding gemaakt
van de verblijfstitel. Na de realisering van de koppeling tussen VAS en GBA
zal echter de verblijfsrechtelijke status worden opgenomen in de GBA. Bovendien
heeft artikel 111 van de Wet GBA – dat bij realisatie van de koppeling
VAS-GBA in werking zal treden – tot gevolg dat op (gewaarmerkte) afschriften
uit de GBA het ontbreken van een verblijfstitel zal worden vermeld. Aangezien
de koppeling VAS-GBA nog niet was geïmplementeerd ten tijde van de gefaseerde
vulling van de GBA met sofinummers, kon bij die vulling geen onderscheid worden
gemaakt tussen vreemdelingen met een verblijfstitel en illegale vreemdelingen.
Bovendien bleek het uitvoeringstechnisch niet mogelijk om tijdens deze vullingsoperatie
een ander relevant onderscheid te maken. Ook op de zogenoemde persoonslijst
van illegalen is dus een sofinummer geplaatst. De regering is van oordeeI
dat de verstrekking van sofinummers aan illegale vreemdelingen moet worden
voorkomen (zie de brief aan de Tweede kamer over misbruik van het sofinummer).
Vanuit dat perspectief heeft de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken aan
gemeenten gevraagd tot de realisatie van de koppeling VAS-GBA de sofinummers,
die zijn opgenomen op de persoonslijst van personen die geen EU-onderdaan
zijn, niet aan betrokkenen bekend te maken. Dat wil zeggen dat niet-EU-onderdanen
kennis kunnen nemen van de gegevens die over hen zijn opgenomen in de GBA,
maar dat het sofinummer daarbij niet bekend gemaakt wordt. Voordat dit verzoek
tot de gemeenten gericht werd, heeft overleg plaatsgevonden met de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten.De huidige planning van het Koppelingsbureau VAS-GBA is gericht op realisatie
van de volledige koppeling per 1 mei 1996. Zoals al aangegeven in bovenbedoelde
brief, zullen maatregelen aan de kant van de Belastingdienst na realisatie
van de koppeling VAS-GBA voorkomen dat sofinummers in de GBA-gegevensset van
vreemdelingen zonder verblijfstitel worden opgenomen. Vanuit de
GBA kunnen dan aan illegalen geen sofinummers worden bekend gemaakt. 19Wanneer zal het systeem van verstrekking van Sofi-nummers sluitend
zijn in die zin dat het bezit van een Sofi-nummer betekent dat iemand legaal
in Nederland verblijft?Er is sprake van een sluitend systeem voor de verstrekking van het Sofi-nummer
in die zin dat de Belastingdienst sinds november 1991 de kennisgeving met
het Sofi-nummer alleen aan vreemdelingen verstrekt die hiertoe gerechtigd
zijn volgens de Vreemdelingendienst. Indien de VAS/GBA- koppeling is afgerond,
wordt de procedure zelfs eenvoudiger: de Belastingdienst kan dan de verstrekking
baseren op de verblijfstitel in de GBA. Gelet evenwel op het feit dat de verblijfstitel
van een legaal verblijvende vreemdeling kan wijzigen, waardoor betrokkene
illegaal wordt en gelet op het feit dat nog illegaal verblijvende vreemdelingen
in het verleden een Sofi-nummer hebben ontvangen kan aan het feit dat iemand
in het bezit is van een Sofi-nummer nooit de conclusie worden verbonden dat
iemand legaal in Nederland verblijft. Dit is ook niet de bedoeling van het
Sofi-nummer. In de brief van 9 oktober 1995 zijn de mogelijkheden opgesomd
om de verblijfsstatus van een vreemdeling te verifiëren. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-17050-198.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl