Vaste vistuigen; Brief staatssecretaris met het beleidsbesluit vaste vistuigen ('Vast en zeker')
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28752, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28752 nr. 1

19-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Aanleiding1.1 Inleiding1.2 Probleemanalyse1.3 Toekomstige ontwikkelingen1.4 Aanpak2. De visserij met vaste vistuigen2.1 Introductie2.2 Ecologische effecten2.3 Beleidskaders2.4 Regelgeving2.5 Vergunningverlening• «Traditionele» vergunningen• «Tijdelijke» vergunningen• «Recreatieve» vergunningen3. Doelstellingen van het beleidDe visserij met vaste vistuigen wordt uitgevoerd door
beroepsmatige en recreatieve vissers. De uitvoering van de visserij is duurzaam
en in balans met de ecologische waarden van het kust-ecosysteem. De beroepsgroep
is in staat haar verantwoordelijkheid te nemen.4. Beleidsmaatregelen4.1 Onderscheid «tijdelijke» en «traditionele»
vergunning verdwijnt4.2 Inkomenstoets4.3 «Standaardvergunning» voor de vrije gronden4.4 Inschrijving vaartuig in het Visserijregister4.4.1 Aanvraag-procedure4.4.2 Vereisten vaartuig4.4.3 Uitzondering op inschrijving4.5 Uitgifte en verhuur vaste visvakken4.6 NB-wetvergunning4.7 Visplannen4.8 Staand want visserij4.9 Overdraagbaarheid«Standaardvergunning»«Traditionele» vergunningHuurovereenkomst vaste visvakken4.10 Markering en identificatie4.11 Ontbrekende kennis4.12 Recreatieve vergunningen5. ImplementatieVisvergunning vrije grondenVerhuring vaste visvakkenNB-wet vergunning
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28752Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 752Vaste vistuigennr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 december 2002Medio juli 2002 heeft mijn ambtsvoorganger het beleidsvoornemen vaste
vistuigen uitgebracht. Het doet mij genoegen u thans het beleidsbesluit vaste
vistuigen te kunnen aanbieden. Met de titel «Vast
en Zeker !» wordt de wens tot uitdrukking gebracht om de kleine
en ambachtelijke groep van vaste vistuigenvissers voor een langere periode
ruimte te bieden, dat zij de visserij op een duurzame en ecologisch verantwoorde
wijze kunnen uitoefenen.Het voornoemde beleidsvoornemen is ruim verspreid onder alle belanghebbenden.
Uiteindelijk zijn bijna 60 reacties ontvangen, die zijn getoetst aan de beleidsdoelstelling
(«duurzame visserij, zowel beroepsmatig als ecreatief,
in balans met de ecologische waarden van het kust-ecosysteem, waarbij de beroepsgroep
haar verantwoordelijkheid neemt») en de beleidsuitgangspunten
(eliminatie van ongebruikte vergunningen en faciliteren
van een goed georganiseerde sector met een regime van co-management en duurzaam
en verantwoord bestandbeheer).Op enkele onderdelen heeft dit geleid tot aanpassingen in het beleidsvoornemen,
met name met betrekking tot de duur (thans onbepaald),
meer ruimte voor geïntegreerde visserij door versoepeling van de inkomenstoets,
beperking van de aantallen vistuigen op de «standaardvergunning»,
separate vergunning voor de zegenvisserij, afbouwen van de visserij met staand
want en een bijstelling van de huurprijs voor de visvakken. De nadere invulling
en uitwerking van dit beleidsbesluit zullen in de komende periode in nauw
overleg met de sector plaatsvinden.Mede gelet op eventuele investeringen ten behoeve van de overdracht van
een zogenaamde «traditionele» vergunning zullen de vissers met
een «traditionele» vergunning hun oude rechten op de vrije gronden
kunnen blijven uitoefenen gedurende een overgangstermijn van maximaal vijf
jaar. Hierop aansluitend zal aan de hand van aanvullende gegevens tijdens een
tussentijds evaluatiemoment aan het eind van 2007 worden bezien of de in het
beleidsbesluit getroffen maatregelen de gewenste uitwerking hebben op het
aantal vergunningen, het bestandbeheer en de natuurbelangen.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,B. J. Odink Inhoudsopgave     1Aanleiding41.1Inleiding4 1.2Probleemanalyse51.3Toekomstige ontwikkelingen5 1.4Aanpak6   2De visserij met vaste vistuigen62.1Introductie6 2.2Ecologische effecten62.3Beleidskaders7 2.4Regelgeving82.5Vergunningverlening8    3Doelstellingen van het beleid9   4Beleidsmaatregelen104.1Onderscheid «tijdelijke»
en «traditionele» vergunning verdwijnt104.2Inkomenstoets11 4.3«Standaardvergunning»
voor de vrije gronden12 4.4 Inschrijving vaartuig
in het Visserijregister13 4.4.1Aanvraag-procedure134.4.2Vereisten vaartuig14 4.4.3Uitzondering op
inschrijving14 4.5Uitgifte en verhuur
vaste visvakken144.6NB-wetvergunning15 4.7Visplannen164.8Staand want visserij16 4.9Overdraagbaarheid16 4.10Markering en identificatie17 4.11 Ontbrekende kennis17 4.12Recreatieve vergunningen18   5Implementatie181. Aanleiding1.1 InleidingIn de Structuurnota Zee en Kustvisserij van 1993 zijn twee beleidsdoelen
opgenomen die specifiek betrekking hebben op de visserij met vaste vistuigen:• Verplichting van het gebruik van keerwant in de (schiet)fuiken.• Beperking van het aantal vergunningen en de grootte van de toegestane
vistuigen.De achtergrond van deze beleidsdoelen betreft de vermeende negatieve effecten
van de visserij met vaste vistuigen op lokale visbestanden en natuurwaarden
(de verdrinking van vogels en zeehonden in de fuiken en het belemmeren van
het herstel van migrerende vissoorten).Vanaf 1989 vond een explosieve toename plaats van het aantal vergunningaanvragen
voor de visserij met vaste vistuigen. De reden hiervoor lag in anticiperend
handelen teneinde in te kunnen spelen op een beleidsontwikkeling waarbij het
aantal vistuigen zou kunnen worden beperkt. Teneinde deze toename te stuiten
werd medio 1991 besloten nieuwe vergunningaanvragen niet meer te honoreren.
Het gebruik van keerwant in de fuiken is geïmplementeerd in 1994 (met een ontheffing voor de permanent onder water staande schietfuiken
in de Oosterschelde vanaf 1997). Aan de beperking van het aantal
vergunningen en de grootte van de per vergunning toegestane vistuigen is tot
op heden geen nadere invulling gegeven.Een belangrijke oorzaak voor het achterblijven van de beleidsontwikkeling
op het terrein van regulering van de visserij met vaste vistuigen is de beperkte
kennis over de daadwerkelijke invloed van deze visserij op natuurwaarden en
visbestanden in de kustwateren en zeegebied. Onder «kustwateren en zeegebied»
verstaat dit beleidsbesluit alle wateren die als zodanig zijn aangewezen in
het Besluit aanwijzing zeegebied en kustwateren. In concreto betreft dit de
Waddenzee inclusief het Nederlandse deel van de Eems/Dollard, de Maasmonding/Europoortgebied,
de Voordelta, de Oosterschelde, de Westerschelde en de haven van IJmuiden.Dit beleidsbesluit heeft als titel meegekregen «Vast en zeker».
Met deze titel wordt tot uitdrukking gebracht de wens van de Regering om de
kleine groep van vaste vistuigenvissers voor een langere periode ruimte te
bieden dat ze hun visserij op rendabele wijze kunnen uitoefenen. Het gaat
hier om een groep vissers die in vele gevallen al generaties lang de visserij
uitoefent in de Nederlandse kustwateren. De omstandigheden waaronder dit plaatsvond
zijn in de loop der jaren nogal gewijzigd. Slechte en goede vangsten wisselden
elkaar af in de tijd. Ook de natuurlijke omstandigheden zijn zeer gewijzigd.
Vissersverhalen over bruinvissen, zeehonden, vogels en natuurlijk grote hoeveelheden
vissen zijn opgetekend. Echter, de wereld van de vaste vistuigenvissers is
veranderd. Hun aantal neemt af, evenals de vangsten. Slechts in de Zeeuwse
delta is een opleving waar te nemen, dankzij het goede kreeftenbestand. De
wereld van de vaste vistuigvisserij te beoordelen uitsluitend op de economische
rentabiliteit is echter een misvatting. Het vaak kleinschalige karakter van
deze vorm van visserij past in de lokale cultuur. Deze vissers zijn onderdeel
van een cultuur die boven de visserijwereld uitgaat. Dit beleidsbesluit bevat
enkele ingrijpende maatregelen en de nadere uitwerking en invulling hiervan
zal in nauw overleg met de sector worden uitgewerkt. Dit besluit is er echter
primair op gericht deze vaak ambachtelijke visserij voor de Nederlandse kustwateren
ruimte te bieden: Vast en zeker!1.2 ProbleemanalyseDe aandacht voor de bescherming van de natuurwaarden in de kustwateren
is sterk toegenomen in de afgelopen jaren. Ecosysteem-effecten van bestaande
en van nieuwe gebruiksfuncties spelen een steeds belangrijkere rol in de afweging
of er sprake is van duurzaam gebruik. Dit geldt evenzeer voor een relatief
kleinschalige activiteit als de visserij met vaste vistuigen. Doordat er over
de visserij met vaste vistuigen weinig kennis is en de sturing op de daadwerkelijke
inzet van vistuigen grotendeels ontbreekt, kan de duurzaamheid moeilijk worden
vastgesteld. In het verleden zijn namelijk zeer veel vergunningen voor de
visserij met vaste vistuigen uitgegeven. Veel van die vergunningen worden
in de praktijk niet of nauwelijks gebruikt maar in potentie is een grote visserij-inspanning
mogelijk. Er zijn ook zeer veel verschillende soorten vergunningen afgegeven
in het verleden. Met dit beleidsbesluit wordt gestreefd naar meer uniformiteit
in de vergunningen.De beperkte kennis over de (ecologische) effecten van deze visserij is
aldus een punt van aandacht. Op basis van de beschikbare informatie die voorhanden
is, zijn er thans geen indicaties dat de effecten van de vaste vistuigen visserij
op de lokale visbestanden en op de natuurwaarden van dien aard zijn dat grootschalige
negatieve effecten te verwachten zijn.Binnen de beroepsgroep is sprake van een achteruitgang van de vangsten.
Hierdoor kunnen nog maar weinig bedrijven deze visserij voltijds beoefenen.
Vooral in de Waddenzee zijn nog maar weinig vitale bedrijven over. Mede door
de gezonde kreeftenstand in de Oosterschelde is die situatie in de Zeeuwse
wateren iets beter. Er is dus sprake van een marginale visserij die vooral
van regionaal belang is. Het grote aantal vergunningen in relatie tot de beperkte
opbrengst draagt niet bij aan een gezonde ontwikkeling van een professionele
beroepsmatige visserij.1.3 Toekomstige ontwikkelingenDe bescherming van de natuurwaarden van het kustecosysteem is een belangrijke
prioriteit in het rijksbeleid. Het ecologische belang van de kustzone als
opgroeigebied, overgangszone van zoet naar zout en als karakteristiek ecosysteem
wordt steeds groter. Voor de uitvoering van bepaalde landgerichte activiteiten
zoals energieopwekking, wonen of kustverdediging wordt de blik steeds vaker
zeewaarts gericht. Ook het belang van genoemde kustwateren voor de recreatie
(watersport, sportvisserij) zal toenemen.De visserij met vaste vistuigen dient dus blijvend haar activiteiten af
te stemmen op nieuwe en bestaande functies en op de nieuwe eisen die het kustecosysteem
stelt. De sector staat daarbij voor de uitdaging om het ecosysteem op een
duurzame wijze te exploiteren. De sector zal op dit punt zijn eigen verantwoordelijkheid
moeten nemen.De visserij met vaste vistuigen wordt bovendien geconfronteerd met de
gevolgen van een teruglopende aalstand. De aal is van oudsher een belangrijke
doelsoort voor deze visserij. Maatregelen die worden genomen in het kader
van het herstel van de aalstand zullen mogelijk ook van toepassing zijn op
de visserij met vaste vistuigen. Nadere invulling van deze maatregelen zal
plaatsvinden in het verband van het onlangs aan de Tweede Kamer aangeboden
Aalplan (brief Viss.02/2878 d.d. 15 april 2002). 1.4 AanpakDiverse bronnen zijn in de afgelopen jaren geraadpleegd om de beperkt
beschikbare informatie te verzamelen over de visserij met vaste vistuigen.
Op basis van die informatie is medio 2002 een beleidsvoornemen opgesteld.
Dit voornemen is naar een 20-tal betrokken instanties en belangengroepen gestuurd.
Daarnaast hebben ook alle vergunninghouders het beleidsvoornemen toegestuurd
gekregen.Dit heeft geresulteerd in bijna 60 schriftelijke reacties. Deze zijn getoetst
aan de beleidsdoelstelling en beleidsuitgangspunten. Op onderdelen heeft dit
geleid tot aanpassingen in het beleidsvoornemen. Belangrijke aanpassingen
betreffen de duur van het beleidsbesluit, meer ruimte voor geïntegreerde
visserij door een versoepeling van de inkomenstoets, beperking van de aantallen
vistuigen op de «standaardvergunning», separate vergunning voor
de zegenvisserij, afbouwen van de staand want visserij en bijstelling van
de huurprijs voor de visvakken.2. De visserij met vaste vistuigen2.1 IntroductieOnder «vaste vistuigen» wordt een groot aantal typen vistuig
verstaan. Het betreft onder meer de fuik, het staand want, de weer, de kreeftenkorf,
de zegen, het hoekwant, de ankerkuil, de totebel en het kuilnet. Deze visserij
heeft een statisch karakter, dat wil zeggen dat de tuigen in beginsel niet
worden voortbewogen. Het gaat met name om de visserij op ongequoteerde soorten.
De vangst bestaat uit aal, platvis, zeebaars, geep, harder, ansjovis, spiering
en kreeft (Zeeland).De visserij concentreert zich in de Waddenzee, de Zeeuwse wateren en de
Voordelta maar vindt in beginsel in alle kustwateren plaats. De visserij met
vaste vistuigen in de Waddenzee is door een sterk teruglopend bestand aan
aal en andere soorten zeer marginaal geweest in de afgelopen jaren. Door de
goede kreeftenstand in de Oosterschelde en de aanwezigheid van een gezonde
zeebaars- en harderpopulatie heeft de Zeeuwse visserij met vaste vistuigen
zich economisch veel sterker ontwikkeld.De visserij behoort plaats te vinden met een vaartuig dat staat ingeschreven
in het visserijregister. De logboekverplichting die daarbij hoort geldt sinds
2001 voor ca. 80 vaste vistuig vissers. Doordat de aanlandingen pas sinds
een jaar worden geregistreerd kan nog geen betrouwbaar beeld van de vangst
worden gegeven. Een eerste analyse van de vangstopgaven uit 2001 laat zien
dat vooral harder, zeebaars, kreeft en paling belangrijke soorten van deze
visserij zijn.2.2 Ecologische effectenOnderzoek naar de ecologische effecten van de diverse vistuigen is schaars.
Een inventarisatie door LNV van de visserij met vaste vistuigen concludeert
dat de visserij kleinschalig is en dat bij zorgvuldig gebruik van de vistuigen
de effecten op visstand en natuurwaarden beperkt zijn. Deze conclusie is grotendeels
gebaseerd op gegevens vanuit de visserij zelf.De behoefte aan een beleid van de visserij met vaste vistuigen komt vooral
voort uit de hoge potentiële visserijdruk die kan ontstaan als alle («traditionele» en «tijdelijke»)
vergunninghouders hun visrechten zouden uitoefenen. Bij de recente opbloei
van de kreeftenstand in de Oosterschelde doet dit fenomeen zich voor. Op de
vrije gronden – zijnde de visserijgronden buiten de vaste
visvakken – is in de Oosterschelde een zeer forse toename van het aantal
fuiken zichtbaar. Ook in andere gevallen is soms sprake van een snel toenemende
visserijdruk bij toenemende bestanden. Deze potentieel hoge visserijdruk kan
dus eveneens leiden tot een toename van de druk op het kust-ecosysteem.Het vistuig dat het meest ter discussie staat zijn de staande netten.
Bij onzorgvuldig gebruik van staande netten kunnen vogels in het want verstrikt
raken en verdrinken. Dit doet zich voor bij netten die tijdens laagwater op
de droogvallende platen overeind blijven staan. Daarnaast is er een geringe
kans dat zeezoogdieren zoals zeehonden en bruinvissen in de netten verstrikt
raken en verdrinken. De staande netten worden thans ook gebruikt voor de visserij
op kreeft in de diepere delen van de Oosterschelde. Probleem hierbij is dat
er beschadiging optreedt aan de kreeften die worden gevangen en de ondermaatse
kreeften of eidragende kreeften die dienen te worden teruggezet weinig kans
op overleving hebben. Het gebruik van staand want in de kustwateren dient
daarom te worden afgebouwd. Voor de belangrijke zeebaars- of hardervisserij
is het staand want overigens cruciaal. Bij de hardervisserij is de sterfte
van vogels en andere bijvangst door de manier van vissen vrijwel uitgesloten,
omdat de visser tijdens de visserij bij het net aanwezig is.2.3 BeleidskadersHet primaire beleidskader voor de visserij op vaste vistuigen wordt gevormd
door de Structuurnota Zee- en Kustvisserij 1993. Hierin wordt gesteld dat
wordt gestreefd naar een zodanig beheer van die visserij, dat de continuïteit
van de visbestanden en de visserij is gewaarborgd. Daarnaast wordt er naar
gestreefd dat visserijactiviteiten met vaste vistuigen niet of zo min mogelijk
conflicteren met natuurdoelstellingen.Voorts gelden voor de afzonderlijke gebieden specifieke beleidsnota's
zoals de Planologische Kern Beslissing Waddenzee (hierna:
PKB), het beleidsplan Oosterschelde en het integrale Beleidsplan
Voordelta.Voor de Waddenzee is in de PKB (1993) de volgende
hoofddoelstelling geformuleerd: «De duurzame bescherming en ontwikkeling
van de Waddenzee als natuurgebied» met als streefbeeld : «Binnen
de randvoorwaarden van de hoofddoelstelling zijn menselijke activiteiten met
een economische en/of recreatieve betekenis mogelijk». In de Verklaring
van Esbjerg is voorts toegezegd dat zal worden bekeken hoe er recht kan worden
gedaan aan kleinschalig, historisch medegebruik. Hierbij is wel als randvoorwaarde
opgenomen dat dit moet bijdragen aan het draagvlak voor natuurbeschermings-maatregelen
in het algemeen en in overeenstemming is met de natuurbeschermingsdoelen.In het Beleidsplan Oosterschelde is als hoofddoelstelling vastgelegd:
«Het behoud en zo mogelijk versterken van de aanwezige natuurlijke waarden
met inachtneming van de basisvoorwaarden voor een goed maatschappelijk functioneren
van het gebied, waaronder met name de visserij wordt begrepen».In het Beleidsplan Westerschelde is aangegeven dat handhaving, herstel
en ontwikkeling van natuurwaarden ondergeschikt zijn aan de economische scheepvaart-
en industriefunctie van de Westerschelde en het plan dient tevens te leiden
tot een goede uitgangssituatie voor de visserij en recreatiefuncties.In het Integraal Beleidsplan Voordelta wordt gestreefd naar een natuurlijke
ontwikkeling van het gebied, zonder absoluut primaat voor de natuurfunctie.
Voor het betreffende gebied is overigens wel een viertal zogenaamde «accent
natuurgebieden» aangewezen, waarvoor op grond van natuurbelangen beperkingen
kunnen worden opgenomen voor de visserij.Een groot deel van de visserij met vaste vistuigen vindt plaats in gebieden
die onder de Natuurbeschermingswet (hierna: NB-wet)
vallen, zoals de Waddenzee en de Oosterschelde. Voor deze vormen van visserij
is dan ook een vergunning op grond van de NB-wet nodig. De visserij wordt
ook in gebieden beoefend die zijn aangewezen als speciale beschermingszones
(SBZ) in het kader van de Vogel- en/of Habitatrichtlijn. Deze laatste gebieden
betreffen naast de reeds genoemde Waddenzee en Oosterschelde o.a. de Voordelta,
Westerschelde en Eems/Dollard. Voor al deze wateren moet bij de verstrekking
van de visserijvergunning ook een toetsing aan de Habitat- en Vogelrichtlijn
plaatsvinden.2.4 RegelgevingUitgangspunt voor het juridisch kader is artikel 3 van de Beschikking
visserij, visserijzone, zeegebied en kustwateren (Stcrt.
1977, 255). Dit artikel stelt dat het verboden is te vissen met vaste
vistuigen in het zeegebied en de kustwateren, wanneer de visser niet voorzien
is van een vergunning.Voorts eist het Besluit registratie vissersvaartuigen 1998 dat een ieder
die met een vaartuig bedrijfsmatig de visserij gaat uitoefenen zijn vaartuig
dient in te schrijven in het visserijregister. Thans is de vergunningverlening
voor de visserij met vaste vistuigen nog niet gekoppeld aan het hebben van
een geregistreerd vaartuig.2.5 VergunningverleningIn de beroepsmatige visserij met vaste vistuigen zijn twee typen publiekrechtelijke
vergunningen te onderscheiden:• «Traditionele» vergunningenDit betreft de vergunningen voor de visserij met vaste vistuigen, zoals
die zijn verleend in 1988. Deze traditionele vergunningen zijn overdraagbaar.
Per publiekrechtelijke vergunning mag met één of meerdere typen
vaste vistuigen worden gevist. In deze categorie zijn 108 vergunningen (aan
106 vergunninghouders) verleend. Een «traditionele» vergunninghouder
dient daarbij in het bezit te zijn van een privaatrechtelijke vergunning voor
de visserij op de vrije gronden. Daarnaast beschikken de meeste «traditionele»
vergunninghouders over de mogelijkheid om te vissen in visvakken. Visvakken
zijn visgebieden die voornamelijk langs de wal zijn gelegen. Visvakken zijn
gebieden die exclusief aan een vergunninghouder in gebruik zijn gegeven via
een privaatrechtelijke huurovereenkomst met de eigenaar van het water.• «Tijdelijke» vergunningenDit zijn vergunningen die voor de eerste maal vanaf medio 1989 zijn verleend
aan nieuwe aanvragers. In januari 2002 omvatte deze groep ca. 250 vergunningen
(verdeeld over ca. 200 vergunninghouders). Deze categorie bestaat deels uit
«slapende» vergunningen die in de praktijk niet of nauwelijks
worden gebruikt. De «tijdelijke» vergunningen zijn in tegenstelling
tot de «traditionele» vergunningen niet overdraagbaar, omdat hun
lot afhankelijk is gemaakt van het in dit beleidsbesluit te ontwikkelen beleid
voor vaste vistuigen. Deze «tijdelijke» vergunningen worden veelal
aangehouden in de verwachting dat de vergunninghouder deze op enig moment
toch «te gelde» kan maken. Het aantal «tijdelijke»
vergunninghouders dat daadwerkelijk gebruik maakt van de vergunning wordt
geschat op enkele tientallen. De totale groep «tijdelijke» vergunninghouders
vormt in potentie echter wel een aanzienlijk gebruik.«Tijdelijke»
vergunninghouders beschikken uitsluitend over een vergunning voor de visserij
op de vrije gronden. Er is een maximum gesteld aan het aantal vistuigen waarmee
mag worden gevist.Sinds 1991 worden geen nieuwe «traditionele» of «tijdelijke»
vergunningen meer uitgegeven voor de beroepsmatige visserij met vaste vistuigen.
Naast de beroepsmatige vergunningen worden eveneens vergunningen voor recreatief
gebruik (hierna: recreatieve vergunningen) uitgegeven.• «Recreatieve» vergunningenDe houders van deze vergunning vissen vanuit recreatief oogpunt. Het gaat
hierbij voornamelijk om het kleinschalig, historisch medegebruik. Met deze
publiekrechtelijke vergunning is de visserij met een zeer beperkt aantal vistuigen
toegestaan (in beginsel 2 schietfuiken of 30 meter
staand want of 30 meter hoekwant). Deze visserij wordt vooral
in de zomer uitgevoerd en is van geringe omvang. In totaal zijn zo'n 1500
recreatieve vergunningen uitgegeven (situatie in december
2002). Gelet op de frequentie en omvang van het feitelijk gebruik,
lijkt het effect op de natuurwaarden zeer beperkt.Sinds 1 november 2001 zijn aan het verkrijgen en het behouden van een
vergunning voor het vissen met vaste vistuigen kosten verbonden (Legesbesluit visserijdocumenten). Dit heeft tot op heden geleid tot
een beperkte reductie (circa 20) van het aantal
«tijdelijke» vergunningen.Het aantal «recreatieve» vergunningen daarentegen bedroeg
enkele jaren geleden nog circa 2000 stuks. Het is niet onaannemelijk dat deze
forse daling voor een groot deel wordt veroorzaakt door het legesbesluit.3. Doelstellingen van het beleidDit beleidsbesluit bevat het beleid ter zake van de visserij met vaste
vistuigen. Dit besluit vormt het beleidskader voor de komende jaren. Op basis
van de landelijke beleidsdoelstellingen voor de kustwateren en de ontwikkelingen
binnen het visserijbeleid is de volgende hoofddoelstelling voor het visserijbeleid
voor de vaste vistuigen geformuleerd:De visserij met vaste vistuigen wordt uitgevoerd door
beroepsmatige en recreatieve vissers. De uitvoering van de visserij is duurzaam
en in balans met de ecologische waarden van het kust-ecosysteem. De beroepsgroep
is in staat haar verantwoordelijkheid te nemen.Om deze beleidsdoelstelling te bereiken zet het nieuwe beleid in op:• registratie van de vangsten ten behoeve van evaluatie en eventuele
bijstelling van het beleid• reductie van de potentiële visserijdruk• vereenvoudigde regelgeving door de grote verscheidenheid aan typen
vergunningen (momenteel zijn er tientallen verschillende soorten vergunningen
in omloop) terug te brengen tot een standaardvergunning voor de vrije grond• toetsing aan de NB-wet en/of Vogel- en Habitatrichtlijn• stimuleren van een co-management regime vergelijkbaar met dat in
andere visserijsectoren.• impuls aan bestandsbeheer, o.a. door uitbreiding vaste visvakken • verkrijgen van inzicht over de ecologische gevolgen van de diverse
vormen van staand want visserij• volgen van de omvang en eventuele toename effecten van de recreatieve
visserij met vaste vistuigenHet nieuwe beleid zet in op een eliminatie van het aantal vergunningen
dat niet beroepsmatig wordt gebruikt. Het beleid is erop gericht om de vaste
vistuigen visserij over te laten aan een sector die bedrijfsmatig en professioneel
vist. De sector is dermate goed georganiseerd dat zij een volwaardig partner
kan zijn in het overleg met betrokken partijen (overheden,
andere visserijorganisaties, maatschappelijke organisaties etc.).
Een versterkte sector kan een regime van co-management en duurzaam en verantwoord
bestandsbeheer doorvoeren zodat de effecten op natuur en milieuwaarden beheersbaar
blijven.De beperking van het aantal vergunningen wordt gerealiseerd door een inkomenstoets
in te voeren voor wat betreft de «tijdelijke» vergunningen (paragraaf 4.2). De koppeling van de vergunning aan
een geregistreerd vaartuig in het visserijregister leidt tot een permanente
toets op de bedrijfsmatigheid van de visserij. Deze koppeling heeft twee belangrijke
effecten. Het eerste gevolg is dat vergunninghouders zonder een geregistreerd
vaartuig de visserij niet meer kunnen uitoefenen. Dit zal de facto betekenen
dat een fors aantal «slapende» vergunningen niet meer zal kunnen
worden gebruikt.Het tweede effect van een dergelijke koppeling tussen vaartuig en vergunning
is dat een verplichting om opgave te doen van de aangelande vangsten voor
alle vergunninghouders gaat gelden en er dus een beter inzicht in het belang
en de omvang van deze visserij komt.Hierboven werd reeds verwezen naar het gebrek aan concrete gegevens t.a.v.
de effecten op de natuur- en milieuwaarden in sommige kustwateren. Daarom
is het nodig om de visserij met vaste vistuigen in de kustwateren met belangrijke
natuurwaarden te volgen (paragraaf 4.11).
Men kan hierbij denken aan de visserij nabij in- en uittrekpunten bij zoet-zout
overgangen en de risico's van zowel de aanwezigheid van bepaalde vistuigen
voor migrerende zeehonden als de verdrinking van vogels. Mocht blijken dat
substantiële schade wordt aangericht aan de bedoelde natuurwaarden dan
zullen, in overleg met de sector en betrokken maatschappelijke organisaties,
maatregelen worden overwogen om deze effecten teniet te doen of te verminderen.4. Beleidsmaatregelen4.1 Onderscheid «tijdelijke» en «traditionele»
vergunning verdwijntPer 1 april 2003 komen alle «tijdelijke» vergunningen te vervallen.
Het beleidsbesluit Vaste Vistuigen is de start van een ontwikkeling die uiteindelijk
leidt tot opheffing van het onderscheid tussen de «traditionele»
en «tijdelijke» vergunningen. In de toekomst is voor de beroepsmatige
visserij met vaste vistuigen één type publiekrechtelijke vergunning
voorzien (paragraaf 4.3). Deze vergunning
is gekoppeld aan een geregistreerd vaartuig. In deze publiekrechtelijke «standaardvergunning»
voor de vrije gronden is vastgelegd met welke vistuigen de vergunninghouder
mag vissen.Voor de «traditionele» vergunningen zal een overgangstermijn
gelden van maximaal vijf jaar, waarin de betreffende vergunninghouders hun
oude rechten van de vergunning voor de vrije gronden, voor zover van toepassing,
kunnen blijven uitoefenen. Voor zover de «traditionele» vergunning
betrekking heeft op de visserij met staand want, zonder dat hiervoor een maximale lengte geldt, dan zal een maximale lengte gelden van 2500
meter staand want. Voor zover de visserij met een zegen is toegestaan zal
een maximale lengte gelden van 1500 meter.4.2 InkomenstoetsDe houders van een «tijdelijke» vergunning komen in aanmerking
voor een overdraagbare vergunning voor de regio waarvoor de «tijdelijke»
vergunning was verleend, indien zij voldoen aan de eis van een bedrijfsmatige
visserij. Hiervoor wordt een inkomenstoets doorgevoerd. Indien niet wordt
voldaan aan de inkomenstoets, dan komt de aanvrager niet langer in aanmerking
voor een vergunning. Houders van een overdraagbare «traditionele»
vergunning behoeven geen inkomenstoets te ondergaan.Aangezien de vaste vistuigenvisserij seizoensgebonden is, komen «tijdelijke»
vergunninghouders in aanmerking voor een overdraagbare vergunning voor de
vrije gronden als zij in de periode van 1997 tot en met 2001 ten minste twee jaar een inkomen hebben behaald uit de beroepsvisserij
van minimaal 50% van het minimum-inkomen voor zelfstandigen, bedoeld in de
Wet Inkomensvoorziening Oudere en gedeeltelijke Arbeidsongeschikte gewezen
Zelfstandigen (hierna: wet IOAZ). Minimaal 25
% van het minimuminkomen, voortvloeiende uit de wet IOAZ, dient te zijn verworven
uit de visserij met vaste vistuigen. De bewijslast hiervoor ligt bij de aanvrager.
Ter nadere onderbouwing van bovenstaande criteria zal gevraagd worden hiervoor
bescheiden over te leggen. In geval van twijfel zal zo nodig nader onderzoek
plaatsvinden.De inkomenstoets geldt per «tijdelijke» vergunning. Indien
de aanvrager beschikt over meerdere «tijdelijke» vergunningen,
dan zal de inkomenstoets worden opgehoogd, afhankelijk van het aantal «tijdelijke»
vergunningen (Voorbeeld: bij twee «tijdelijke»
vergunningen zullen de inkomens-eisen worden verdubbeld. Afhankelijk van het
aangetoonde inkomen komt de aanvrager dan in aanmerking voor één
of twee «standaardvergunningen»).Een vergunninghouder die met medeweten en toestemming van de directie
Visserij tijdelijk de visserij heeft laten uitoefenen door een derde, wordt
geacht doorlopend in het bezit van zijn vergunning te zijn geweest. Het door
de vervanger behaalde inkomen wordt in dit kader beschouwd als het inkomen
van de vergunninghouder. De vervanger bouwt hiermee geen recht op voor een
vergunning.De «traditionele» vergunninghouders zonder geregistreerd vaartuig
en de voorheen «tijdelijke» vergunninghouders die voldoen aan
de inkomenseis maar die geen geregistreerd vaartuig hebben, worden in de gelegenheid
gesteld om een vaartuig, dat aan bepaalde specificaties voldoet, te registreren.Die nieuwe vergunningen worden bij verlening dus gekoppeld aan een geregistreerd
vaartuig en per regio kan ten behoeve van dit vaartuig slecht één
overdraagbare vergunning worden verleend. Met andere woorden de afgifte van
meerdere zgn. «Oosterschelde-vergunningen» ten behoeve van één
specifiek geregistreerd vaartuig vindt niet plaats. Daarna zijn de nieuw uitgegeven
vergunningen overdraagbaar (paragraaf 4.9).
Aanvragen voor nieuwe vergunningen worden niet meer gehonoreerd. Nieuwkomers
kunnen een positie op de markt krijgen door een bestaande vergunning over
te nemen. 4.3 «Standaardvergunning» voor de vrije grondenVoor de visserij op de vrije gronden wordt in de publiekrechtelijke vergunning
per vistuig reeds aangegeven welke aantallen maximaal mogen worden ingezet.
Op deze manier wordt een te hoge visserijdruk op de vrije gronden voorkomen.
Er komen publiekrechtelijke vergunningen voor 3 regio's: de Voordelta/Westerschelde,
de Oosterschelde en de Waddenzee/Eems/Dollard. Onder Voordelta wordt in dit
verband verstaan het als kustwater (Stb. 1977, 666) aangewezen
Brouwershavensche Gat, Zeegat van Goeree en de Oosterschelde ten westen van
de stormvloedkering. De volgende vistuigen mogen worden ingezet door de vergunninghouder:Voordelta/Westerschelde en Oosterschelde• maximaal 180 fuiken/kubben• de ankerkuil• Waddenzee/Eems/Dollard• maximaal 180 fuiken/kubben• de ankerkuil• een weer (voorheen keerwant/botnetten)• 1000 haken hoekwantNaast de «standaardvergunning» kan een separate vergunning
voor de visserij met een zegen worden verleend. Naast «traditionele»
zegenvissers, voor zover van toepassing, zullen uitsluitend diegenen, die
met succes de inkomenstoets ondergaan én reeds de zegenvisserij mochten
uitoefenen op basis van de «tijdelijke» vergunning, in staat worden
gesteld om deze visserij te blijven uitoefenen. Met inachtneming van de richtlijnen
met betrekking tot het vaartuig wordt aan hen, naast de voornoemde «standaard-vergunning»,
ook een separate vergunning voor de visserij met een zegen (maximale lengte van 1 500 meter) verleend. Zowel de «standaardvergunning»
als de zegenvergunning zal voor wat betreft het vaartuig worden verleend ten
behoeve van één en hetzelfde registratienummer. Op grond van
de zogenaamde «bijboten-regeling» kan de zegenvisserij desgewenst
worden uitgeoefend met de bijboot (i.e. een klein vaartuig,
dat aan boord kan worden geplaatst van het geregistreerde vaartuig).Belangrijk is dat met de uitgifte van de nieuwe «standaardvergunningen»
geen toename van de visserijdruk in specifieke regio's, zoals de Oosterschelde,
plaats heeft. Derhalve komt iemand in de nieuwe situatie slechts in aanmerking
voor een vergunning in dezelfde regio als het kustwater, waarvoor de voorheen
«tijdelijke» vergunning was verleend. Hierbij uitgaande van de
voorwaarde van een geregistreerd vaartuig en voor de «tijdelijke»
vergunninghouder aan het voldoen aan de gestelde inkomenseis.Ten aanzien van de haven van IJmuiden en de Maasmonding/Europoortgebied
geldt een bijzondere situatie. Mede gelet op scheepvaart-technische overwegingen
is in overleg met de waterbeheerders overeengekomen dat de huidige visserij-intensiteit
in elk geval niet zal uitbreiden. De aantallen
en vistuigen op de vergunningen worden derhalve niet aangepast aan de «standaardvergunning».
De huidige «traditionele» vergunningen zullen blijven gehandhaafd
als zijnde overdraagbare vergunningen. De «tijdelijke» vergunningen
kunnen worden omgezet in een overdraagbare vergunning, mits wordt voldaan
aan de inkomenstoets. De betreffende vergunninghouders dienen overigens wel
te voldoen aan de eis dat de vergunning wordt gekoppeld aan een geregistreerd
vaartuig. Met betrekking tot de «standaardvergunning» in de regio Waddenzee/Eems/Dollard
wordt opgemerkt dat de visserij in de Eems uitsluitend wordt toegestaan, indien
betrokkene in aanmerking komt voor een zogenaamd toestemmingsbewijs in het
kader van het Eems Dollard-verdrag 1960 (Trb. 69).
Aangezien het overgrote deel van de Dollard in eigendom is van derden, zoals
de Stichting het Groninger Landschap, zal het vissen aldaar slechts zijn toegestaan
indien een privaatrechtelijke toestemming is verkregen van de betreffende
visrechthebbende(n).Indien de rechthebbende op een vergunning op 31 december 2003 nog steeds
niet de beschikking heeft over een geregistreerd vissersvaartuig, dan kan –
met inachtneming van het gestelde in paragraaf 4.4.3 – geen aanspraak
meer worden gemaakt op een «standaardvergunning». Het recht op
deze vergunning komt hiermee per 1 januari 2004 te vervallen.4.4 Inschrijving vaartuig in het VisserijregisterDe visserij, die op basis van de «vaste vistuigen-vergunning»
wordt uitgeoefend vindt plaats met behulp van een vaartuig dat wordt gebruikt
voor de bedrijfsmatige visserij. Gelet hierop dient de vergunning gekoppeld
te worden aan een vaartuig dat is geregistreerd in het visserijregister.De vissers met vaste vistuigen die in aanmerking komen voor een vergunning,
maar nog geen geregistreerd vaartuig hebben kunnen vanaf 1 januari 2003
met voorrang een vaartuig laten inschrijven in het visserijregister. Dit betreft
enerzijds de vergunninghouders, aan wie een «traditionele» vergunning
is verleend én niet beschikken over een ingeschreven vaartuig en anderzijds
de vergunninghouders, aan wie een «tijdelijke» vergunning is verleend,
voldoen aan de hiervoor vermelde inkomenstoets én niet beschikken over
een ingeschreven vaartuig.4.4.1 Aanvraag-procedureZodra is vastgesteld dat de voornoemde visser in aanmerking komt voor
een vergunning, zal aan hem een aanvraagformulier ten behoeve van de inschrijving
worden toegezonden. Dit aanvraagformulier dient correct en zo volledig mogelijk
ingevuld te worden en uiterlijk één
maand na toezending geretourneerd te worden aan de afdeling Regelingen Zeevisserij
van de directie Visserij.Bij dit aanvraagformulier dienen de volgende bewijsstukken meegezonden
te worden:Een bewijs van eigendom van het vaartuig;Een door de Inspectie Verkeer en Waterstaat, divisie Scheepvaart afgegeven
meetbrief;Een door de Inspectie Verkeer en Waterstaat, divisie Scheepvaart gewaarmerkt
afnameprotocol of een verklaring van de motorfabrikant inzake het motorvermogen
van het betreffende vaartuig.Zodra het verzoek tot inschrijving wordt gehonoreerd, zal de betreffende
vergunning voor de visserij met vaste vistuigen op de vrije gronden aan betrokkene
worden verleend. Dit betreft de afgifte van zowel een privaatrechtelijke als
een publiekrechtelijke vergunning voor de periode tot en met 31 december 2003.Voor zover de vereiste bijlagen niet tijdig kunnen worden meegezonden,
dient de aanvrager alvast het aanvraagformulier zo volledig mogelijk ingevuld
retour te zenden aan de directie Visserij, waarbij in elk geval een zo nauwkeurig
mogelijk schatting gedaan dient te worden van het motorvermogen en zo mogelijk
de tonnage. In afwachting van de vereiste bijlagen zal een voorlopig vaartuignummer worden toegekend, voorzien van
een asterisk (*). Teneinde de aanvrager in staat te stellen de visserij met
vaste vistuigen uit te oefenen, zal aan hem een voorlopige niet-overdraagbare
vergunning worden verleend, doch uiterlijk voor de periode tot en met 31 december
2003. Zodra de vereiste bijlagen zijn nagezonden kan de definitieve inschrijving
van het vaartuig plaatsvinden. Vanaf 1 januari 2004 zal uitsluitend nog
een vergunning worden verleend, indien het verzoek om inschrijving is gehonoreerd
en het vaartuig in het visserijregister is ingeschreven. Na definitieve inschrijving
van het vaartuig in het visserijregister is de vergunning overdraagbaar.4.4.2 Vereisten vaartuigAan de in te schrijven vaartuigen worden nadere eisen gesteld. Voor het
bepalen van deze eisen is aansluiting gezocht bij communautaire regelgeving
in het kader van het Meerjaren Oriëntatie Programma (hierna: MOP). Zo worden vaartuigen kleiner dan 12 meter gerekend
tot de «kleinschalige kustvisserij». Voorts blijkt uit de MOP-segmenten
4J.1 en 4J.5 – zijnde segmenten, waarin thans reeds vaartuigen voor
de kleinschalige kustvisserij zijn opgenomen – dat het gemiddelde motorvermogen
van de betreffende vaartuigen circa 25 kW bedraagt. Gelet hierop zal de maximale
lengte en het motor-vermogen van de in te schrijven vaartuigen worden vastgesteld
op respectievelijk 12 meter en 25 kW.4.4.3 Uitzondering op inschrijvingIn bijzondere gevallen kan in afwijking van de voorschriften een vergunning
worden verleend aan een ondernemer, die voor de visserij met vaste vistuigen
geen gebruik maakt van een vaartuig en derhalve niet over een geregistreerd
vaartuig beschikt of hoeft te beschikken. De vergunninghouder dient hiertoe
een schriftelijk gemotiveerd verzoek in te dienen bij de directeur Visserij,
waarin aannemelijk wordt gemaakt dat bij de uitoefening van de visserij met
enig vast vistuig op geen enkele wijze gebruik wordt gemaakt van enig vaartuig.Deze vergunninghouder zal wel worden verplicht zijn vangsten te registreren.4.5 Uitgifte en verhuur vaste visvakkenDe vaste visvakken zijn een belangrijk beheersinstrument voor het stimuleren
van een verantwoord en duurzaam beheer van de visbestanden. Daar waar mogelijk
worden meer visvakken verhuurd. Binnen een visvak mag de vergunninghouder
vissen met de vistuigen die worden vermeld in een nader op te stellen vrijstellingsregeling.
Deze regeling zal in de plaats komen voor de publiekrechtelijke vergunning,
geldend voor de betreffende visvakken.Voor de visvakken geldt dat de bovengenoemde vistuigen in beginsel mogen
worden ingezet zonder beperking in aantal. Veel vissers gebruiken sommige
vistuigen namelijk uitsluitend als de te bevissen soorten in voldoende mate
aanwezig zijn. De arbeidsintensieve werkwijze voorkomt overexploitatie. Aan
de vistuigen in kwestie kunnen vanuit natuuroverwegingen wel voorwaarden worden
gesteld, zoals een keerwant, ontsnappingsringen of panelen.De ruimte voor nieuwe visvakken langs de wal is in de Waddenzee beperkt.
In de Oosterschelde is meer ruimte voor uitbreiding. De uitgifte van vaste
visvakken zal in samenspraak met de sector worden vastgesteld in 2003 na publicatie
van het beleidsbesluit. Gestreefd zal worden om vanaf januari
2004 tot een dergelijke uitgifte over te gaan. Deze uitgifte vindt plaats
in afstemming met de ontwikkeling van het nieuwe beleid voor de sleepnetvisserij
in de kustwateren.Ten einde een vrije migratie van vis langs de kust te bevorderen en de
hinder voor de sportvisserij te beperken dienen maatregelen te worden genomen
met betrekking tot de afstand van vistuigen vanaf de grenslijnen van de visvakken.
Gezien de grote biodiversiteit van de kustwateren dienen bij deze maatregelen
de regionale situaties te worden betrokken. Hierbij dient te worden overwogen
dat bij bepaalde vistuigen de bepaling dat een zekere afstand vanaf de kant
moet worden betracht de efficiëntie van het vistuig ernstig kan aantasten.
Op grond van een specifieke belangenafweging zullen in dergelijke gevallen
voorwaarden worden geformuleerd.De visvakken worden tot op heden om niet aan de visser verhuurd. Dit is
een uitzonderingssituatie in het overheidsbeleid. Derhalve wordt vanaf 2003
aan nieuw te sluiten huurovereenkomsten een huurprijs, jaarlijks te indexeren,
gekoppeld. De jaarlijkse huurprijs wordt vastgesteld op 50 euro per visvak.4.6 NB-wetvergunningDe visserij met vaste vistuigen wordt deels in gebieden uitgevoerd die
zijn aangewezen in het kader van de Natuurbeschermingswet. In artikel 12,
eerste lid van de NB-wet is bepaald, dat het is verboden zonder vergunning
van de Minister of in strijd met bij zodanige vergunning gestelde voorwaarden
handelingen te verrichten, te doen verrichten of te gedogen, die schadelijk
zijn voor het natuurschoon of voor de natuurwetenschappelijke betekenis van
een beschermd natuurmonument of die een beschermd natuur-monument ontsieren.
Deze vergunningplicht geldt derhalve ook voor de visserij met vaste vistuigen.De verlening van vergunningen voor de visserij met vaste vistuigen op
grond van de NB-wet zal in 2003 worden geëffectueerd. Diegenen, die op
grond van dit beleidsbesluit in aanmerking komen voor een vaste vistuigenvergunning
en de visserij gaan uitoefenen in de Waddenzee en/of de Oosterschelde moeten
beschikken over een vergunning ingevolge de NB-wet. Een aanvraag hiertoe moet
worden ingediend bij de Directeur van de directie Noord (Waddenzee) en/of het College van Gedeputeerde Staten van de provincie
Zeeland (Oosterschelde). Uit een oogpunt van een snelle
behandeling verdient het de voorkeur dat dergelijke aanvragen gecombineerd
worden ingediend (Producentenorganisatie, belangenvereniging, e.d).
Bij het verlenen van een vergunning op basis van de dan best beschikbare informatie
zal worden beoordeeld of de visserij verenigbaar is met de natuurdoelstellingen
van het betreffende gebied.Een wetswijziging van de NB-wet 1998 strekkende tot implementatie van
de Habitat- en Vogelrichtlijn ligt thans voor bij de Tweede Kamer. Een belangrijk
onderdeel van dat voorstel is dat de beschermde natuurmonumenten hun status
als natuurmonument verliezen als ze als Speciale Beschermingszone in het kader
van de Vogel- en/of Habitatrichtlijn zijn aangewezen. Natuurwaarden die op
grond van de status als beschermd Natuurmonument zijn beschermd en niet vallen onder het beschermingsregime van de Habitat-
en/of Vogelrichtijn behouden daarbij overigens hun beschermde status. Het
wetsvoorstel voorziet er in dat de wettelijke vergunningverlener verantwoordelijk
zal zijn om de brede natuurtoets met inachtneming van artikel 6 van de Habitatrichtlijn
uit te voeren. Ook in dat geval zal bij het verlenen van een vergunning op
basis van de dan best beschikbare informatie worden beoordeeld
of de visserij verenigbaar is met de natuurdoelstellingen van het betreffende
gebied. Voor de recreatieve vergunningen wordt verwezen naar het aanwijzingsbesluit
Waddenzee II op grond van de NB-wet en is een aparte vergunning op grond van
de NB-wet niet vereist.4.7 VisplannenBij de realisatie van een professionele bedrijfsmatige visserij en een
goede afstemming met andere gebruiksfuncties hebben visplannen in andere sectoren
hun nut bewezen. Er bestaat binnen de diverse visserijsectoren een grote ervaring
met het werken met visplannen (IJsselmeer- en schelpdiervisserij). Het Productschap Vis en de PO-Wieringen hebben zich positief geuit
over de ontwikkeling van visplannen. Van overheidswege wordt hier positief
over geoordeeld, doch het initiatief is aan de visserijsector om te gaan werken
met visplannen.4.8 Staand want visserijDe ecologisch ongewenste effecten van de visserij met staand want die
uit de literatuur bekend zijn, betreffen vooral de bijvangst van vogels en
soms van zeezoogdieren als bruinvissen en zeehonden. Voor het bestaan van
dergelijke problemen in de Nederlandse kustwateren bestaan nauwelijks aanwijzingen
(met uitzondering van de bijvangst van vogels in staand want op de droogvallende
platen in de Waddenzee). De uitvoering van de kleinschalige visserij met vaste
vistuigen die zich niet richt op gequoteerde soorten kent bovengenoemde problemen
in veel mindere mate, doordat de netten anders van aard zijn (bijv. zeer lage
botnetten) of de manier van vissen anders is (bijv. hardervisserij).In de huidige concept PKB-Waddenzee, deel 3, is vastgelegd dat de staand
want visserij dient te worden afgebouwd met het oog op de terugdringing van
eventuele vogelsterfte. Uit de beantwoording van kamervragen over dit onderwerp
blijkt dat deze afbouw voorlopig alleen betrekking heeft op de staand wantvisserij
op de droogvallende platen (TK 2001–2002, 26 413,
nr. 22).In de Oosterschelde staat de staand want visserij vooral ter discussie,
omdat deze een duurzaam beheer van de kreeftenstand in de weg staat. Reeds
sinds 1989 worden geen nieuwe staand want vergunningen voor de Oosterschelde
meer afgegeven en staat het staand want ook niet op de recreatieve vergunning
voor de Oosterschelde vermeld.Uitgangspunt in dit beleidsbesluit is dat het gebruik van staand want
op de vrije gronden uitsluitend op basis van de «traditionele»
vergunning gedurende een overgangstermijn van maximaal vijf jaar wordt toegestaan,
echter zodanig dat het vistuig bij laag water op droogvallende platen niet overeind staat. Vanaf 31 december 2007 zal de
visserij met staand want niet langer worden toegestaan, tenzij de sector tot
genoegen van de Staat weet aan te tonen dat de visserij met staand want ecologisch
inpasbaar zal blijken te zijn. De staand want visserij op basis van een «tijdelijke»
vergunning komt per 1 april 2003 te vervallen.4.9 Overdraagbaarheid«Standaardvergunning»De «standaardvergunning» (paragraaf 4.3) voor de visserij met vaste vistuigen wordt overdraagbaar, doch
pas op het moment dat deze vergunning is verleend ten behoeve van een definitief
geregistreerd vissersvaartuig. Tot dit moment blijft zowel het
recht op een dergelijke vergunning– nadat aan de inkomenseis is voldaan –
als de voorlopige vergunning ten behoeve van een voorlopig ingeschreven vaartuig
niet-overdraagbaar.De separate zegenvergunning is overdraagbaar, doch dient altijd gekoppeld
te worden aan een «standaardvergunning». Overdracht van de zegenvergunning
door een «standaardvergunninghouder» is derhalve uitsluitend toegestaan
aan een andere «standaardvergunninghouder».«Traditionele» vergunningGedurende de overgangstermijn van vijf jaar is ook de «traditionele»
vergunning overdraagbaar, doch uitsluitend onder bepaalde voorwaarden. Bij
overdracht komt het recht op de «traditionele» vergunning te vervallen
en zal uitsluitend een «standaardvergunning» worden overgedragen.
Uitzondering hierop, voor zover van toepassing, vormt het staand want. Indien
het staand want onderdeel uitmaakt van de «traditionele» vergunning,
zal de overdracht betrekking hebben op zowel een «standaardvergunning»
als een separate staand wantvergunning. Ongeacht de lengte, zoals vermeld
in de «traditionele» vergunning, zal bij overdracht het staand
want worden beperkt tot maximaal 500 meter. Aan de «ontvanger»
zal bij overdracht derhalve zowel een «standaardvergunning» als
een separate vergunning voor de visserij met maximaal 500 meter staand want
worden verleend.Voor zover aan een ondernemer zowel een «standaardvergunning»
als een separate staand want-vergunning is verleend, dienen beide vergunningen
voor wat betreft het vaartuig verleend te worden ten behoeve van één
en hetzelfde registratienummer. Op grond van de zogenaamde «bijboten-regeling»
kan de visserij met staand want desgewenst worden uitgeoefend met de bijboot
(i.e. een klein vaartuig, dat aan boord kan worden geplaatst
van het geregistreerde vaartuig).Gedurende de overgangstermijn van vijf jaar is overdracht van een separate
staand wantvergunning, evenals bij de separate zegenvergunning, uitsluitend
mogelijk, indien de «ontvanger» de beschikking heeft c.q. krijgt
over een «standaardvergunning». Na 31 december 2007 zal de staand
wantvergunning in beginsel komen te vervallen.Huurovereenkomst vaste visvakkenHet recht om de visserij met vaste vistuigen uit te oefenen in de zogenaamde
vaste visvakken is overdraagbaar.4.10 Markering en identificatieUit informatie van de Algemene Inspectie Dienst (AID) en de Visserijkundig
Ambtenaren van de directie Visserij blijkt dat met name ten behoeve van controle
en handhaving een verbetering van de markering van de vistuigen noodzakelijk
is. Ook was er regelmatig spraakverwarring over de naamgeving van de vistuigen
vanwege regionale verschillen. De naamgeving wordt thans gelijkgeschakeld.
In 2003 zal in overleg met de sector een eenduidige markering worden opgesteld
als ook eventuele andere maatregelen, waarna de gemaakte afspraken in de vergunningvoorwaarden
vanaf 1 januari 2004 kunnen worden opgenomen.4.11 Ontbrekende kennisDe ontwikkeling van het nieuwe beleid voor de vaste vistuigen werd deels
gehinderd door het ontbreken van goede vangststatistieken. Ten einde dit te verbeteren is op beperkte schaal reeds gestart met de monitoring
van de vangstsamenstelling van de meest gebruikte vistuigen. De registratie
van de aanlandingen zal op termijn een extra informatiebron opleveren die
van nut zal zijn voor de evaluatie.Gedurende de overgangsperiode van vijf jaar zullen gegevens worden verzameld –
zoals de registratie van vangstgegevens – en zal tijdens een tussentijds
evaluatiemoment aan het eind van 2007 worden bezien of de in het beleidsbesluit
getroffen maatregelen de gewenste uitwerking hebben op het aantal vergunningen,
het beheer van de bestanden en de natuurbelangen. Onderzoek naar de invloed
van de visserij met vaste vistuigen op migrerende soorten in de overgang van
zoet naar zout (trekvissen) en land naar water
(zeehonden) valt deels reeds in lopende studies,
die door het Ministerie van Verkeer & Waterstaat worden uitgevoerd. Daarnaast
is inzicht in de aantallen verdrinkingsslachtoffers onder vogels ook een punt
van aandacht.4.12 Recreatieve vergunningenHet beleid met betrekking tot de uitgifte van vergunningen voor recreatief
gebruik blijft vooralsnog ongewijzigd. In het kader van het nieuwe beleid
zal in de periode 2003 – 2007 de omvang van het feitelijk gebruik van
de recreatieve visserij op de bestanden en ecologische waarden van de kustwateren
worden gevolgd. Op basis hiervan zal worden bezien of onderzoek naar de invloed
hiervan noodzakelijk is. 5. ImplementatieVisvergunning vrije grondenHet beleid voor de vaste vistuigen wordt vastgesteld voor een onbepaalde
periode. Vanaf 1 april 2003 worden de nieuwe vergunningen voor de visserij
met de vaste vistuigen verstrekt. Houders van een voorheen «tijdelijke»
vergunning, die in aanmerking denken te komen voor een overdraagbare «standaard-vergunning»
dienen uiterlijk 1 maart 2003 bescheiden over te leggen, waaruit blijkt dat
wordt voldaan aan de gestelde inkomenseisen. In geval van twijfel zal zo nodig
nader onderzoek plaatsvinden.Aanvragers die wel in aanmerking komen voor een vergunning, maar nog geen
geregistreerd vaartuig hebben krijgen tot uiterlijk 31 december 2003 de gelegenheid
een vaartuig te laten inschrijven. Een vergunning wordt echter uitsluitend
verleend, indien de vergunninghouder beschikt over een geregistreerd vaartuig
of voor hem een voorlopig vaartuignummer is gereserveerd op basis van zijn
voorlopige aanvraag tot inschrijving. Indien de rechthebbende op een vergunning
op 31 december 2003 nog immer niet beschikt over een ingeschreven vaartuig,
dan komt deze vergunning per 1 januari 2004 te vervallen.Na het advies van de «Werkgroep Markering Vistuigen» (paragraaf 4.9) in de loop van 2003 zal de vergunning
(«traditioneel» en «standaard»)
voor de visserij met vaste vistuigen met ingang van 1 januari 2004 worden
verleend voor een driejaarlijkse periode, derhalve tot en met 31
december 2006.De «standaardvergunningen» zullen vervolgens wederom worden
verleend voor een periode van drie jaar. De «traditionele» vergunningen
daarentegen zullen per 1 januari 2007 slechts worden verleend voor één jaar, aangezien voor zowel de «traditionele»
vergunning als staand wantvergunning een overgangstermijn geldt van vijf jaar,
derhalve tot en met 31 december 2007. Alle «traditionele»
vergunningen zullen met ingang van 1 januari 2008 worden omgezet in een «standaardvergunning».
Teneinde de geldigheidsduur gelijk te laten lopen met de overige«standaardvergunningen»
zal de looptijd van de «traditionele» vergunning per 1 januari
2008 twee jaar bedragen, derhalve tot en met 31 december 2009.Gedurende de overgangsperiode van vijf jaar worden gegevens verzameld –
zoals de registratie van vangstgegevens – en zal tijdens een tussentijds
evaluatiemoment aan het eind van 2007 worden bezien of de in het beleidsbesluit
getroffen maatregelen de gewenste uitwerking hebben op het aantal vergunningen,
het beheer van de bestanden en de natuurbelangen.Verhuring vaste visvakkenPer 1 april 2003 zal de verhuring (privaatrechtelijk) van de vaste visvakken voor de huidige huurders worden gecontinueerd.
Gedurende het eerste kwartaal van 2003 zullen hiertoe de huurovereenkomsten,
geldig voor een periode van drie jaar, worden aangeboden. Eveneens treedt
op die datum de vrijstellingsregeling (publiekrechtelijk) voor de visserij in de vaste visvakken in werking.In 2003 zal voorts worden overgegaan, voor zover mogelijk, tot vaststelling
van nieuwe visvakken in zowel de Waddenzee en de Oosterschelde. Het uitgiftebeleid
voor deze nieuwe visvakken zal in de loop van 2003 worden vastgesteld, teneinde
een uitgifte per 1 januari 2004 mogelijk te maken.NB-wet vergunningVanaf 2003 zal voor zowel de Waddenzee als de Oosterschelde de uitgifte
van vergunningen ingevolge de NB-wet ter hand worden genomen. Diegenen, aan
wie een «traditionele» c.q. dan wel een «standaardvergunning»
wordt verleend, dient hiertoe een – liefst gecombineerde – aanvraag
in te dienen bij respectievelijk de Directeur van de directie Noord te Groningen
(Waddenzee) en/of het College van Gedeputeerde
Staten van de provincie Zeeland te Middelburg (Oosterschelde). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28752-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl