Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2002; Brief minister over de problematiek van de studentenhuisvesting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28000-XI, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-06-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28000-XI nr. 54

04-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Schets van de recente ontwikkelingenVerstedelijkingsrondeActualisatie door Laagland'adviesRecente cijfers3. Mogelijke korte termijn oplossingen op basis van onderzoek
Laagland'adviesTijdelijke verhuurStimulering van inwoningOverige ideeën4. Voorstellen pilot UtrechtProces totstandkomingAanbevelingen die betrekking hebben op de lokale partijenReactieVoorstellen die betrekking hebben op het rijk5. Beleidsmatige reactie6. Implementatie trajectOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28000-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 000 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 2002nr. 54BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 4 juni 20021. InleidingIn het Algemeen Overleg over het onderwerp studentenhuisvestiging, op
13 september 2001 (kamerstuk 28 000 XI-3), heb ik uw Kamer de toezegging
gedaan voor de zomer te rapporteren over de uitkomsten van de «pilot
Utrecht», een landelijke inventarisatie van de korte termijn oplossingen,
de actuele ontwikkelingen en de ideeën die in dit Algemeen Overleg naar
voren zijn gebracht.Met deze brief bied ik u het rapport «Studeren op kamers in Utrecht»1 aan. Dit rapport is opgesteld door een breed samengestelde
werkgroep «Pilot Utrecht».Tevens bied ik u hierbij de rapportage met betrekking tot de landelijke
inventarisatie van korte termijn oplossingen aan. In dit onderzoek, uitgevoerd
door bureau Laagland'advies, is ook een actualisatie gegeven van de meest
recente ontwikkelingen in de vraag naar- en het aanbod van studentenhuisvesting
in de 18 grotere studentensteden (Amsterdam, Arnhem, Breda, Delft, Den Haag,
Eindhoven, Enschede, Groningen, Haarlem, Leeuwarden, Leiden, Maastricht, Nijmegen,
Rotterdam, Tilburg, Utrecht, Wageningen en Zwolle).Ik geef hierna achtereenvolgens een schets van de recente ontwikkelingen,
de mogelijkheden van korte termijn oplossingen, de voorstellen en conclusies
op basis van de «pilot Utrecht» en mijn standpunt in het licht
van deze rapporten.2. Schets van de recente ontwikkelingenUit onderzoek van Laagland'advies in 2000 bleek dat er in een aantal steden
niet alleen sprake is van tijdelijke tekorten, maar ook sprake is van meer
structureel optredende tekorten in het aanbod van onzelfstandige woonruimte.
Als oorzaak kwam onder meer naar voren dat studenten na het afstuderen,
niet doorstromen naar zelfstandige woonruimte. Het geschetste beeld van de
tijdelijke en structurele tekorten en de specifieke oorzaken die daarvoor
aanwijsbaar zijn, zijn voor mij reden om de vinger aan de pols te houden wat
betreft de ontwikkelingen.VerstedelijkingsrondeTijdens de tweede ronde gesprekken over de verstedelijking tot 2010 heb
ik de betreffende gemeenten (behalve Wageningen zaten alle gemeenten bij de
gesprekken) op het onderwerp studentenhuisvesting aangesproken. In aanpak
blijken er duidelijke verschillen tussen de verschillende studentensteden
te bestaan, ook omdat het probleem in de ogen van de bestuurders niet overal
even urgent is, zoals bijvoorbeeld in Groningen en Maastricht. In lang niet
alle studentensteden waar sprake is huisvestingsproblemen voor studenten wordt
echter actief aan een oplossing gewerkt. De ene gemeente gaat het vraagstuk
al te lijf, terwijl de andere de problematiek nog niet eens goed in kaart
heeft gebracht. De corporaties spelen soms een hoofdrol, zoals in Maastricht
waar 1200 eenheden worden gerealiseerd, maar zijn vaak terughoudend of moeten
soms nog betrokken worden. Met het ROA is daarom afgesproken dat VROM de corporaties
in de regio desgevraagd op hun verantwoordelijkheid aan zal spreken. In de
intentie-afspraken met de regio's Groningen, Leiden, Limburg, ROA, Twente
en SRE zijn afspraken inzake studentenhuisvesting opgenomen gericht op het
inlopen van tekorten.Actualisatie door Laagland'adviesAangezien niet alleen de omvang van de problematiek van belang is, maar
ook het monitoren van de ontwikkelingen daarin, is het bureau Laagland'advies
ook voor het lopende studiejaar 2001/2002 verzocht deze ontwikkelingen in
kaart te brengen. Het onderzoeksrapport treft u als bijlage bij deze brief
aan.Als indicatie voor de ontwikkeling van de tekorten is gekeken naar de
ontwikkeling van de wachttijden. Hoewel het hier geen harde getallen betreft,
geeft de ontwikkeling van de wachttijd toch een indicatie van de richting
van de ontwikkeling van de tekorten.De druk op de kamermarkt, in termen van wachttijden, blijkt in het afgelopen
jaar in veel van de onderzochte steden te zijn toegenomen. De sterkste groei
is waargenomen in Eindhoven, Tilburg en Leeuwarden, maar ook in Leiden, Groningen
en Zwolle is een duidelijke toename zichtbaar.Over het algemeen is er sprake van oplopende tekorten, met name in die
steden waar voorheen de problemen nog beperkt waren. Alleen in de steden waar
nauwelijks of geen wachttijd bestaat (Wageningen en Maastricht) en de steden
waar al zeer lange wachttijden bestonden (Amsterdam en Utrecht) is sprake
van een stabilisatie van de problematiek, dat wil zeggen dat de wachttijd
niet verder is toegenomen.Hoewel dit landelijk niet het geval is, blijkt in een aantal steden wel
sprake te zijn van een toenemend aantal studenten, hetgeen voor een deel de
oplopende wachttijden verklaart. Uit de interviews blijkt verder dat aan de
vraagzijde, naast deze lokale groei, de toenemende druk vooral door de toename
van buitenlandse studenten wordt veroorzaakt.Recente cijfersUit cijfers van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
blijkt dat het aantal studenten de komende jaren nog verder zal toenemen met
circa 75 000 studenten in de periode 2000–2010 (referentieraming
2001). Het betreft hier een geschatte toename van 60 000 studenten in
het Hoger Beroeps Onderwijs (HBO) en 15 000 studenten in
het Wetenschappelijk Onderwijs (WO). Het is daarom niet de verwachting dat
de druk op de kamermarkt zal afnemen. Om te voorkomen dat de spanning nog
verder op zal lopen, zal het aanbod gelijke tred moeten houden met de ontwikkeling
aan de vraagkant.3. Mogelijke korte termijn oplossingen op basis van onderzoek
Laagland'adviesAansluitend op de analyse van de actuele ontwikkelingen is bureau Laagland'advies
gevraagd een landelijke inventarisatie van de oplossingsmogelijkheden op korte
termijn uit te voeren. Hierbij is voor de relevante steden geanalyseerd wat
er op korte termijn al dan niet als tijdelijke oplossing voor de kamernood
door gemeente en/of corporaties kan worden ingezet. In de eerder genoemde
18 studentensteden is op basis van telefonische interviews de situatie in
kaart gebracht. Het gaat bij de inventarisatie om zowel informatie over de
kwantiteit, de kwaliteit, de haalbaarheid en de eventuele knelpunten die een
drempel vormen voor uitvoering van deze oplossingen. Ook de uitkomsten van
deze inventarisatie treft u aan in het bijgevoegde rapport.Tijdelijke verhuurDe tijdelijke verhuur van sloop- en herstructureringspanden blijkt een
oplossingsrichting die in veel van de onderzochte studentensteden voorkomt.
Het gaat dan zowel om grote bedrijfspanden, bejaardentehuizen, onderwijspanden,
als om wooncomplexen in herstructureringsgebieden. In de meeste gevallen blijven
de panden in bezit van de oorspronkelijke eigenaar (corporaties, gemeente,
maar ook beleggers en projectontwikkelaars) maar wordt het beheer uitbesteed
aan een organisatie voor studentenhuisvesting. Aan de herbestemming van oude
gebouwen die hun oorspronkelijke functie verloren hebben, maar ook aan de
tijdelijke inzet van herstructureringscomplexen is een aantal (lokale) knelpunten
verbonden:• er is een gebrek aan inzicht bij gemeenten en onderwijsinstellingen
welke panden zich lenen voor tijdelijke verhuur;• de financiering van voorzieningen om het gebouw geschikt en veilig
te maken voor bewoning door studenten;• het arbeidsintensieve beheer voor de verhuurder mede als gevolg
van de mutatiegraad;• op grond van de Leegstandswet is voor tijdelijke verhuur een sloopvergunning
vereist en is de periode beperkt tot de duur van twee jaar met maximaal één
jaar verlenging.Oplossingen voor deze knelpunten worden in de praktijk door de onderzochte
gemeenten gezocht in:• het instellen van een centrale coördinatie voor tijdelijke
verhuur door de gemeente;• financiële bijdragen van de gemeente;• verhuur (gemeubileerd) aan buitenlandse studenten, van wie het
zeker is dat zij na verloop van tijd weer vertrekken;• verhuur op basis van ingebruikname contracten waarbij de verhuurder
afziet van huurinkomsten en alleen een onkostenvergoeding wordt gevraagd;• garantie geven voor vervangende woonruimte na afloop van het huurcontract.Zowel de gesignaleerde knelpunten, maar ook de oplossingsrichtingen komen
voor een belangrijk deel overeen met datgene wat ook uit de pilot Utrecht
naar voren is gekomen (zie paragraaf 4).Stimulering van inwoningVoor de «hospitamarkt» is de belangstelling bij studenten
en het aanbod van particulieren volgens de meeste deskundigen niet groot.
Kamers voor inwoning vinden vooral aftrek in de piekperiode. In de loop van
het jaar komen deze meestal weer vrij. Sommige gemeenten, corporaties en lokale
kamerbureaus zijn actief om deze kamermarkt bij particulieren (huurders en
eigenaarbewoners) op peil te houden of nieuw leven in te blazen. Het stimuleren
van deze vorm van studentenhuisvesting is volgens het onderzoek een snelle,
goedkope en eenvoudig te realiseren korte termijn oplossing. Niet alleen de
lokale kamerbureau's maar ook de initiatieven voor (kosteloze) landelijke
bemiddeling – bijvoorbeeld door Kamernet.nl – biedt mogelijkheden.De knelpunten als onbekendheid met de rechten en plichten bij het onderverhuren
en de fiscale regelgeving kunnen volgens de lokaal betrokkenen worden verminderd
door een intensivering van de voorlichting hierover. Verwacht wordt dat het
wegnemen van de zorg over de bemiddeling door bijvoorbeeld een «kamerwinkel»
positief effect zal hebben.Overige ideeënUit de inventarisatie is gebleken dat er in de onderzochte studentensteden
volop wordt gezocht naar bruikbare oplossingen. In veel gevallen waren er
wel ideeën en plannen maar bleken deze oplossingen bij beoordeling op
kansen, aanwezige knelpunten, de «termijn waarop» en de haalbaarheid,
nog onvoldoende ontwikkeld om elders te worden ingezet.Bij ideeën over prefab woningen, portocabins en woonboten blijken
de grenzen van de financiële haalbaarheid al snel bereikt.Ook ideeën over participatie van ouders in de studentenhuisvesting
(medefinanciering, koopappartementen) komen voor, maar zijn nog onvoldoende
concreet. De betaalbaarheid, geschikte locaties en «ouderafhankelijkheid»
van studenten, zijn de belangrijkste knelpunten.4. Voorstellen pilot UtrechtProces totstandkomingOp 12 september 2001 heb ik met Kences (het samenwerkingsverband van zeven
studentenhuisvesters) en de Landelijke Studenten Vakbond (hierna: LSVb) afspraken
gemaakt over het opstarten van een Pilot studentenhuisvesting voor de gemeente
Utrecht. Doel van deze pilot was het zoeken naar diverse oplossingsrichtingen
voor het wegwerken van de tekorten op de kamermarkt.Ten behoeve van deze pilot is een breed samengestelde werkgroep in het
leven geroepen. In deze werkgroep waren de gemeente Utrecht, de hogere onderwijsinstellingen,
de Stichting Sociale Huisvesting Utrecht, de (lokale)studentenvakbond, Vastgoed
Belang (belangenorganisatie van particuliere verhuurders) en Kences vertegenwoordigd.
Ook VROM is nauw betrokken geweest bij de werkzaamheden van de werkgroep,
maar heeft z'n inbreng gericht op de procesmatige kant.De werkgroep «Pilot Utrecht» heeft in een beperkte tijd de
problematiek van de studentenhuisvesting uitgebreid beschreven en geanalyseerd.
Uniek is daarbij de samenwerking van alle deelnemende partijen. In een aantal
brainstormsessies is een inventarisatie gemaakt, waarbij op basis van de Utrechtse
problematiek een breed scala van mogelijke oplossingen en knelpunten naar
voren is gebracht. Deze komen overigens voor een deel overeen met ideeën
die in het Algemeen Overleg van 13 september door uw Kamer zijn geopperd.De eerste uitkomsten van de pilot zijn in een werkconferentie over dit
onderwerp inhoudelijk getoetst aan een brede groep van circa 90 landelijke
en lokale betrokkenen. De discussie die op deze werkconferentie heeft plaatsgevonden
is in het rapport verwerkt.De definitieve uitkomsten van de pilot zijn vastgelegd in het rapport
«Studeren op kamers», waarin is aangegeven welke oplossingen en
oplossingsrichtingen mogelijk zijn en welke belemmeringen (wettelijke, financiële)
daarvoor moeten worden opgelost. Ook is daarbij aangegeven van welke partij
actie mag worden verwacht. Het uiteindelijk doel van deze pilot was dat de
resultaten naderhand kunnen worden gebruikt voor de aanpak in andere steden.
De onderstaande aanbevelingen van de werkgroep zijn daarom als algemene aanbevelingen
geformuleerd.Het is van belang te constateren dat wordt onderkend dat het oplossen
van de problematiek van de studentenhuisvesting voor een belangrijk deel een
lokale aangelegenheid is. De werkgroep komt tot de conclusie dat alle partijen
moeten samenwerken en hun verantwoordelijkheid zullen moeten nemen. Niet alleen
van het rijk, maar ook van de andere partijen (gemeente, onderwijsinstellingen,
corporaties, particuliere verhuurders en tot slot ook de studenten) wordt
de nodige inspanning verwacht. De werkgroep doet daartoe de volgende aanbevelingen.Aanbevelingen die betrekking hebben op de lokale partijen• GemeentenVan de gemeente wordt verwacht dat zij locaties voor studentencomplexen
in beeld brengt, reserveert en een deel van het financiële tekort in
de nieuwbouw voor haar rekening neemt. De gemeentelijke regeling inzake de
omzettingsheffing (bij overgang naar kamergewijze verhuur) moet worden afgeschaft
om de particuliere kamermarkt te stimuleren. De gemeente Utrecht heeft deze
maatregel inmiddels doorgevoerd. Daarnaast wordt voorgesteld particuliere
verhuurders met ondersteuning van de gemeente te certificeren als middel om
de kwaliteit op de particuliere kamermarkt te borgen. Ook zal de gemeente
haar voorkeursrecht bij aankopen van Rijksgebouwen voor studentenhuisvesting
moeten benutten.• OnderwijsinstellingenVan de onderwijsinstellingen wordt verwacht dat zij gebouwen en grond
voor ontwikkeling van studentenhuisvesting leveren en zelf een deel van het
financiële tekort in de nieuwbouw voor hun rekening nemen.• Stichting Studenten Huisvesting (SSH) en andere corporatiesVan de SSH wordt verwacht dat zij nieuwe studentencomplexen ontwikkelt,
die onder de heersende condities alleen met forse onrendabele investeringen
te realiseren zijn. De SSH zal borg moeten staan voor het grootste deel van
de tekorten, vanuit haar vermogen of met steun van collega-corporaties. Ook
het herontwikkelen en beheren van slooppanden voor tijdelijk gebruik door
studenten is een taak van de SSH's. Voor de minder gespecialiseerde verhuurders
neemt de SSH, indien gewenst, werk uit handen door bemiddeling, beheer en
incasso op zich te nemen.• Particuliere verhuurdersVan de belangenorganisatie van particuliere verhuurders wordt verwacht
dat zij de mogelijkheden van particuliere nieuwbouw voor studenten onderzoekt
en dat zij een certificering van verhuurders invoert om de kwaliteit van de
particuliere kamerverhuur te borgen en onderzoeken. Ook wordt van de belangenorganisatie
gevraagd om de vraag naar ondersteuning bij het beheer van woningen in beeld
te brengen en daar instrumenten voor te ontwikkelen.• StudentenVan studenten wordt verwacht dat zij zich aan het begin van hun studie
inschrijven voor een zelfstandige woning (als vervolghuisvesting op kamerbewoning
na de studie).De Utrechtse proef met een «3-in-1-inschrijving» zou structureel
moeten worden ingevoerd. Daarbij wordt met één handeling inschrijving
bij de Stichting Jongeren Huisvesting Utrecht (SJHU) (voor de particuliere
kamerhuur), de Stichting Sociale Huisvesting Utrecht (SSHU) en WoningNet (voor
reguliere huisvesting) geregeld.ReactieReeds eerder heb ik er op gewezen dat de primaire verantwoordelijkheid
voor de oplossing van het probleem bij gemeentebesturen, corporaties en universiteiten
ligt. De rijksoverheid zal daarbij moeten aanjagen en is verantwoordelijk
om eventuele knelpunten in wet- en regelgeving weg te nemen. De verdeling
zoals die door de werkgroep wordt voorgestaan is daarmee in lijn.Ik wil hierbij sterk benadrukken dat de pilot Utrecht navolging verdient
in andere gemeenten. Ook elders moeten de partijen om tafel gaan zitten om
gezamenlijk de praktische mogelijkheden op te pakken. Samenwerking tussen
de partijen is daarbij een absolute voorwaarde om het kamertekort succesvol
aan te pakken. Een brede(re) toepassing van certificering van kamerverhuurders
door gemeenten en verhuurders acht ik van belang.Voorstellen die betrekking hebben op het rijkBij de uitvoerbaarheid van de voorstellen die door de werkgroep naar voren
zijn gebracht doet zich een aantal knelpunten voor die niet op lokaal niveau
zijn op te lossen maar liggen op het terrein van de landelijke wet- en regelgeving.
Het rijk wordt hier door de werkgroep op aangesproken. In een aantal voorstellen
wordt aangegeven wat van het rijk op het terrein van wet- en regelgeving wordt
verwacht. Deze zijn achtereenvolgens:• Mogelijk maken van tijdelijk huurcontractenEen van de voorstellen waar de werkgroep het Rijk op aanspreekt betreft
het creëren van mogelijkheden voor tijdelijke verhuur. In de praktijk,
zo constateert de werkgroep, zijn er onvoldoende wettelijke mogelijkheden
voor tijdelijke huurcontracten. Door de werkgroep wordt daarbij onderscheid
gemaakt tussen:• tijdelijke huurcontracten voor woonruimte gekoppeld aan kenmerken
van het subject (het student zijn) om doorstroming te bevorderen. Dit als
mogelijke oplossing voor de gebrekkige doorstroming (het «blijven hangen»
van ex-studenten). De werkgroep bepleit de ontwikkeling van het zogenaamde
«Campus huurcontract», waarbij de huur kan worden opgezegd indien
de studie wordt beëindigd.• tijdelijke huurcontracten gekoppeld aan het object (bijvoorbeeld
het tijdelijk beschikbare herstructureringspand) om tijdelijke verhuur van
bijvoorbeeld herstructureringscomplexen mogelijk te maken. De werkgroep bepleit
hier de ontwikkeling van een zogenaamd «herstructureringscontract»,
inzetbaar voor tijdelijk beschikbare woonruimte. De bestaande mogelijkheden
op grond van de Leegstandswet zouden volgens de werkgroep te weinig armslag
bieden of te omslachtig zijn voor de tijdelijke verhuur. In veel gevallen
is een exacte renovatie- of sloopdatum nog niet bekend, is er nog geen sloopbesluit
genomen en/of is er geen sprake van leegstand volgens de definitie van de
Leegstandswet.• Herinvoering van huursubsidie voor onzelfstandige eenhedenIn de voorstellen van de werkgroep wordt gepleit voor herinvoering van huursubsidie voor onzelfstandige eenheden. Door het ontbreken van de
mogelijkheid van huursubsidie, zo wordt gesteld, wordt er sinds 1997 niet
of nauwelijks gebouwd in het onzelfstandige segment. De onrendabele top zou
te hoog worden, gegeven een betaalbaar huurniveau voor studenten. Het opnieuw
mogelijk maken van huursubsidie voor onzelfstandige eenheden van specifieke
en gelabelde complexen is daarom volgens de werkgroep gewenst.• Mogelijk maken alternatieve vormen voor collegiale financieringNieuwbouw zal volgens de werkgroep een belangrijke bijdrage moeten leveren
aan het oplossen van de tekorten. Geschikte locaties en de kosten vormen daarbij
de belangrijkste knelpunten. Voor de financiering van hoge kosten wordt door
de werkgroep gedacht aan de matching van middelen door collega corporaties
deel te laten nemen in investeringsprojecten via de constructie van een Commanditaire
Vennootschap. Dit als een vorm van collegiale financiering, waarbij de SSH
de beherende vennoot is en de «geldschietende» corporaties de
stille vennoten.• Overige puntenDe hierboven beschreven voorstellen van de werkgroep zijn ook in het Algemeen
Overleg op 13 september onderwerp van gesprek geweest. In dit Algemeen Overleg
is ook aandacht gevraagd voor wonen boven winkels, als mogelijke oplossing
om het aanbod van woonruimte voor studenten te vergroten. Ook in de «pilot
Utrecht» is het benutten van woonruimte boven winkels in de binnenstad
aan de orde geweest als één van de mogelijkheden om het aantal
particuliere kamers te doen toenemen. Deze mogelijkheid wordt in de gemeente
Utrecht al vrij lang onderzocht, maar er zijn nog weinig resultaten geboekt.
Dit is mede te verklaren uit het feit dat er vaak dure bouwtechnische maatregelen
moeten worden getroffen. Het beleid met betrekking tot het wonen boven winkels
wordt de komende tijd in Utrecht wel doorgezet.5. Beleidsmatige reactie• Koppeling tijdelijk huurcontract aan subject «het Campus
huurcontract»Het zogenaamde «Campus huurcontact», een tijdelijk huurcontract
voor woonruimte gekoppeld aan kenmerken van het subject (het student zijn)
zou een mogelijke oplossing zijn voor de gebrekkige doorstroming (het «blijven
hangen» van ex-studenten). Met name waar het complexen op universiteitsterreinen
betreft of complexen die mede met financiële steun van de onderwijsinstelling
tot stand zijn gekomen, is het te verdedigen dat deze complexen beschikbaar
blijven voor studenten. Studenten die klaar zijn met de studie kunnen een
eigen weg vinden op de woningmarkt en verkeren niet in een andere positie
dan andere starters op de woningmarkt. De verantwoordelijkheid voor vervolghuisvesting
mag dan ook niet alleen bij de verhuurder worden gelegd.Ik acht het in beginsel goed mogelijk om in navolging van artikel 7:274
lid 3 onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW) betreffende ouderen en gehandicapten,
zoals voorgesteld bij wetsvoorstel 26 089, te bepalen dat onder «dringend
eigen gebruik» is begrepen het verstrekken van woonruimte aan een student,
wanneer die woonruimte «gelabeld» is als studenthuisvesting. Heeft
de student zijn studie beëindigd, dan zou hem de huur kunnen worden opgezegd
wegens dringend eigen gebruik. Anders dan in artikel 7:274 lid 1 onder c BW
voor toewijzing van de vordering tot beëindiging, acht ik het in dat
geval niet nodig dat dan ook blijkt dat de huurder passende vervangende woonruimte
kan krijgen.Het labelen van complexen zal zorgvuldig moeten geschieden door deze aan
te wijzen op basis van de volgende criteria:• het betreft wooneenheden die in bezit zijn van een toegelaten instelling
(corporatie);• het betreft eenheden die op het universiteitsterrein gelegen zijn
dan wel met financiële middelen van de onderwijsinstelling tot stand
zijn gekomen;• het betreft eenheden die uitsluitend door een student betrokken
mogen worden (huurder die is ingeschreven bij een HBO of WO instelling).Ik merk hierbij wel op dat bij het creëren van dergelijke vormen
van tijdelijke huurcontracten met het huurrecht niet lichtzinnig omgesprongen
mag worden en dat met de belangen van huurders zorgvuldig moet worden omgegaan.Ik zal, met inachtneming van de verschillende belangen, met het ministerie
van Justitie de hier genoemde maatregel in procedure brengen.• Koppeling tijdelijk huurcontract aan het object (herstructureringHet Burgerlijk Wetboek biedt de mogelijkheid om tijdelijke huurcontracten
af te sluiten in geval het gaat om gebruik van woonruimte dat naar zijn aard
van korte duur is of in geval het slooppanden betreft die aan de gemeente
toebehoren. Op grond van de artikelen 15 en 16 van de Leegstandwet kan een
vergunning door Burgemeester en Wethouders worden afgegeven zodat de leegstaande
ruimte tijdelijk kan worden verhuurd. De vergunning kan voor maximaal drie
jaar worden afgegeven. In de praktijk blijken de mogelijkheden van de Leegstandwet
soms te beperkt te zijn en is meer armslag nodig om een object tijdelijk te
verhuren. Sloop en nieuwbouw bij herstructureringsprojecten nemen vaak meer
tijd in beslag dan de in de Leegstandswet opgenomen periode van maximaal 3
jaar.Uit de landelijke inventarisatie van korte termijn oplossingen blijkt
het belang van dergelijke vormen van verhuur voor de opvang van de tekorten.
Het bieden van de mogelijkheid om de huidige periode van 3 jaar met 2 jaar
te verlengen zou wat dat betreft een verbetering betekenen.Ook wat betreft deze mogelijkheid zal ik, met inachtneming van de verschillende
belangen, met het ministerie van Justitie een voorstel in procedure brengen.• Herinvoering huursubsidie voor onzelfstandige eenhedenAlvorens op de wenselijkheid en haalbaarheid van dit voorstel in te gaan
wil ik er op wijzen dat de inspanning die het rijk bereid zou zijn te leveren
afgezet moet worden tegen de huidige situatie op dit specifieke onderdeel
van de woningmarkt. Het voorstel tot herinvoering van huursubsidie voor onzelfstandige
wooneenheden kan niet los worden gezien van de problematiek om de exploitatie
van deze woonvorm rond te krijgen. Dat de sector als geheel hiervoor een verantwoordelijkheid
heeft, is een standpunt dat ik al eerder in uw Kamer heb aangegeven. Terecht
komt de werkgroep dan ook met voorstellen om bepaalde vormen van collegiale
financiering mogelijk te maken.Een uitbreiding van de huursubsidie voor onzelfstandige woonruimte ten
behoeve van studenten heb ik zorgvuldig tegen het licht gehouden. Ik ben tot
de conclusie gekomen dat (her)invoering van huursubsidie voor studentencomplexen
niet wenselijk is. De belangrijkste argumenten tegen de voorgestelde herinvoering
van huursubsidie voor onzelfstandige studenteneenheden zijn:• In het rapport van de werkgroep «Studeren op kamers in Utrecht»
wordt verondersteld dat alleen met huursubsidie nieuwbouw van onzelfstandige
studenteneenheden mogelijk is. In dat geval vormen de huursubsidie
en de investeringsdiscussie twee zijden van dezelfde medaille. Bij invoering
van huursubsidie lijkt het waarschijnlijk dat elke student als huurder van
een onzelfstandige studenteneenheid de volledige huur boven de minimumnormhuur
vergoed zou krijgen. Het pleidooi van de werkgroep lijkt dan ook meer ingegeven
vanuit exploitatieoverwegingen dan vanuit betaalbaarheidsoverwegingen. De
voorgestelde huursubsidie heeft daardoor veel weg van een verkapte objectsubsidie
om de bouw van onzelfstandige eenheden te stimuleren (wegsubsidiëren
van de onrendabele top).• Er wordt door verhuurders naar voren gebracht dat momenteel nieuwbouw
van studentenhuisvesting alleen nog plaatsvindt in de vorm van zelfstandige
eenheden, omdat hiervoor wel huursubsidie mogelijk is. Gelet op de toekomstwaarde
van deze zelfstandige eenheden acht ik dit niet per definitie een ongewenste
ontwikkeling. Zelfstandige eenheden passen beter in de tendens naar meer kwaliteit
en privacy, hebben een grotere toekomstwaarde en zijn ook goed te gebruiken
voor andere groepen huurders.• Ik acht het breed openstellen van alle vormen van onzelfstandige
woonruimten voor huursubsidie ongewenst, onder meer vanwege de ondoorzichtigheid
van de markt voor kamerverhuur en de kwaliteit van de woonruimten. Dit nog
afgezien van de budgettaire consequenties van een dergelijke maatregel, als
ook de toename van de administratieve lasten (grote verhuisgeneigdheid doelgroep,
moeilijke controleerbaarheid van huurprijzen, inkomens, bewoningssituatie
etc.). Bovendien acht ik de rechtsongelijkheid ten opzichte van andere groepen
huurders respectievelijk andere categorieën verhuurders van onzelfstandige
woonruimten en de daaruit voortvloeiende precedentwerking echter groot. Een
vergelijking met de wel voor huursubsidie in aanmerking komende complexen
voor begeleid wonen gaat hierbij mank.• In het rapport van de werkgroep wordt verondersteld dat met huursubsidie
voor onzelfstandige eenheden twee maal zoveel onzelfstandige woningen kunnen
worden gerealiseerd als zelfstandige woningen en dat daarmee het beslag op
de huursubsidie zal afnemen. Hierbij wordt uitgegaan van een 1 op 1 substitutie.
Het is echter nog zeer de vraag of een dergelijke substitutie zich volledig
zou voordoen.Gelet op deze argumenten ben ik dan ook van mening dat herinvoering van
huursubsidie van onzelfstandige eenheden ten behoeve van studentenhuisvesting
geen gewenste ontwikkeling is.Ik kom dan ook tot de conclusie dat voor de oplossing van dit exploitatieprobleem,
dat breder is dan enkel de studentenhuisvesting, in eerste instantie gekeken
moet worden naar vormen van collegiale financiering binnen de sociale sector
zelf, die als totaal over voldoende financiële middelen beschikt.• Collegiale financieringDat voor het oplossen van de tekorten aan studentenhuisvesting ook van
andere corporaties het nodige verwacht mag worden heb ik reeds aangegeven.
Initiatieven om collegiale financiering meer handen en voeten te geven juich
ik dan ook toe. Het voorstel uit de pilot Utrecht inzake deelnames in de vorm
van een Commanditaire Vennootschap als nieuw model voor collegiale financiering
is zo'n initiatief. Mijn voornemen is daarom om, overeenkomstig het voorstel
van de werkgroep, de mogelijkheden voor deze vorm van collegiale financiering
nader uit te werken.Ik vind, los hiervan, dat corporaties de voorliggende opgaven actief moeten
oppakken. Ik zal daarom, gegeven de opgaven in de verschillende gemeenten,
het gesprek aangaan met betrokken corporaties om te komen tot concrete afspraken
over collegiale financiering, zodat tekorten zo snel mogelijk kunnen worden
weggewerkt. Tegelijkertijd zal ik een klemmend appèl op de regierol
van de betrokken gemeenten blijven doen. Om partijen op hun prestaties te kunnen aanspreken, zal ik de voortgang
in de realisatie van studenteneenheden jaarlijks monitoren.6. Implementatie trajectIk heb in paragraaf 5 mijn voornemens uiteengezet. Het is mijn streven
om deze voornemens zo spoedig mogelijk in ontwerp-regelgeving te vertalen.
De concrete uitwerking en invulling zal plaats vinden in overleg met de betrokken
organisaties van gemeenten, instellingen, verhuurders en huurders.Voorts zal ik de ontwikkelingen in vraag en aanbod van de studentenhuisvesting
(en starters op de woningmarkt) nauwgezet volgen, en waar nodig, partijen
aanspreken op hun verantwoordelijkheden.Ik hoop u hier mee voldoende te hebben geïnformeerd.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. RemkesXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28000-XI-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl