Maatschappelijke opvang; Brief staatssecretaris over uitvoering kabinetsstandpunt IBO maatschappelijke opvang/vrouwenopvang en Plan Verloedering en Overlast
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29325, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-02-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29325 nr. 12

21-02-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding en samenvattingFinanciële middelenTabel 1. Financiering van de maatschappelijke opvang
en vrouwenopvang in 2006 in € mln§ 1 Plan van aanpak maatschappelijke opvang
Rijk & G4Tabel 1. Overzicht hoofddoelstellingen en bijhorende
indicatoren§ 2. Uitvoering kabinetsstandpunt IBO maatschappelijke
opvang/vrouwenopvang§ 2.1 Verbeteren van de doorstroom in opvangvoorzieningenNieuwe en meer huisvestingsvormen voor doelgroep maatschappelijke
opvangAWBZ-gefinancierde voorzieningen voor doelgroep uitgebreidProblematiek onverzekerden lijkt ongewijzigdAanpak schuldenproblematiek verbeteren§ 2.2 Vermindering van de overlastRegierol gemeenten op het terrein van de OGGz is versterktMogelijkheden Wet Bopz te gebruiken voor doelgroep maatschappelijke
opvang verbeterd§ 2.3 Versterken van de vrouwenopvangReactie op «Maat en baat van de vrouwenopvang»§ 2.4 Verbeteren van de aanpak van huiselijk
geweld§ 2.5 Verbeteren van de informatievoorziening
over en van de maatschappelijke opvang§ 2.6 Overige ontwikkelingenReïntegratie ex-gedetineerdenZwerfjongerenVerdeelsleutel maatschappelijke opvangBrandveiligheidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29325, nr. 12 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29325Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 325Maatschappelijk Opvangnr. 12BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 februari 2007Inleiding en samenvattingIn het standpunt op het IBO-rapport over de maatschappelijke opvang heeft
het kabinet zijn visie op de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang neergelegd.1 Het kabinet wil bereiken dat niemand tegen zijn wil op
straat verblijft en dat er goede opvang is voor vrouwen die door crisissituaties
vanwege huiselijk geweld niet thuis kunnen blijven. Daarvoor is het nodig
dat mensen na hun verblijf in een opvangvoorziening de woon- en zorgvoorzieningen
krijgen die hen in staat stellen binnen hun mogelijkheden volwaardig aan de
samenleving deel te nemen. Dit vraagt een samenhangend lokaal beleid op het
gebied van maatschappelijke ondersteuning, wonen en welzijn èn aanpalende
terreinen. Met de invoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)
heeft het kabinet de mogelijkheid van de gemeenten om dit beleid te voeren,
versterkt. Het Plan van aanpak Maatschappelijke Opvang Rijk& G4 (verder
het Plan genoemd) geeft aan dat beleid een extra impuls. Het voorziet centrumgemeenten
en instellingen, binnen de bestaande wettelijke kaders, van nieuwe instrumenten.
Die moeten het mogelijk maken dat voor de doelgroep van het Plan (voor de
G4, 21 800 mensen in een kwetsbare situatie) een individueel trajectplan
wordt opgesteld waarin persoonlijke doelen zijn opgenomen op de terreinen
wonen, inkomen, zorg en dagbesteding. Het uiteindelijke doel is dakloosheid
sterk te verminderen.Ik heb de Tweede Kamer toegezegd jaarlijks te rapporteren over de uitvoering
van het Plan.2 Daarom is deze brief niet alleen
de derde rapportage over de uitvoering van het kabinetsstandpunt op het bovengenoemde
IBO-rapport en van het Plan Verloedering en Overlast.3 In het vervolg gaan deze rapportages ook over de voortgang van het
Plan. Ik stuur deze rapportage mede namens de ministers van BZK, Justitie
en VROM, de ministers voor BVK en IJPR, en de staatssecretaris van SZW.Bijgevoegd bij deze rapportage ontvangt u het rapport «Maat en baat
van de vrouwenopvang».1 Paragraaf 2.3
bevat mijn reactie op het rapport waarom de Tweede Kamer heeft verzocht.2De rapportage spitst zich toe op de speerpunten uit het kabinetsbeleid
voor de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang:• Integrale en persoonsgerichte aanpak (Plan-doelstelling);• Betere doorstroom in de opvangvoorzieningen: mensen blijven niet
langer dan nodig is in de maatschappelijke opvang;• Vermindering van de overlast: overlastgevende dak- en thuislozen
worden eerder en effectiever geholpen, waardoor hun overlastgevend gedrag
vermindert;• Beschikbare capaciteit van de vrouwenopvang wordt uitgebreid;• Huiselijk geweld wordt beter aangepakt, en Informatie over de maatschappelijke
opvang wordt beter.De belangrijkste resultaten in 2006:Plan van aanpak• Drie van de vier grote steden werken met een Centrale Toegang.• De zorgverlening aan de doelgroep is met € 15 mln. (AWBZ)
uitgebreid. Hierover hebben steden met zorgkantoren afspraken gemaakt.• Er komt een voorziening Duurzaam verblijf voor personen die lijden
aan langdurige drugsverslaving en ernstige psychiatrische stoornissen, al
dan niet in combinatie met lichamelijke verwaarlozing.• De G4 hebben meer geïnvesteerd in trajecten schuldhulpverlening.Verbeteren van de doorstroom in de maatschappelijke
opvang• In 2006 is € 1 mln. toegevoegd aan de specifieke uitkering
maatschappelijke opvang.• Op lokaal niveau ontwikkelen vooral corporaties steeds meer initiatieven
voor geschikte huisvesting voor de doelgroep van de maatschappelijke opvang.
Door 20 pilots te ondersteunen, zijn nieuwe huisvestingsvormen gecreëerd.• Dankzij de modernisering van de AWBZ is de toegang tot de AWBZ
voor cliënten uit de maatschappelijke opvang sterk verbeterd. Instellingen
voor maatschappelijke opvang en vrouwenopvang hebben voor bijna € 110
mln. productieafspraken gemaakt met zorgkantoren.• Intentieverklaring tussen verschillende partijen om de samenwerking
ter voorkoming van problematische schulden te verbeteren.• De samenwerking tussen Justitie en de G4 krijgt in de praktijk
steeds meer vorm en inhoud conform de modelprocedure «Aansluiting nazorg
bij ontslag uit detentie». Zo zijn alle 183 medewerkers maatschappelijke
dienstverlening (MMD-ers) inmiddels aangesteld binnen de penitentiaire inrichtingen
en hebben 240 gemeenten, waaronder de G4 een coördinatiepunt ingericht.Verbeteren van de aanpak van verloedering en overlast• Door de overheveling per 1 januari 2007 van AWBZ-middelen
(€ 60,6 mln.) voor OGGz-activiteiten naar de Wmo zijn centrumgemeenten
beter in staat de toeleiding tot zorg van zorgmijders te regelen.• De mogelijkheden om de wet Bopz te gebruiken voor de doelgroep
van de maatschappelijke opvang zijn verbeterd.Versterken (van de capaciteit) van de vrouwenopvang• In 2006 is € 1 mln. toegevoegd aan de specifieke uitkering
vrouwenopvang.• Het landelijk dekkend netwerk van noodplaatsen voor 110 mensen
is gerealiseerd.Verbeteren van de aanpak van huiselijk geweld• Alle 35 centrumgemeenten vrouwenopvang beschikken over een advies-
en steunpunt huiselijk geweld (ASHG).• De wet Tijdelijk Huisverbod is bij de Tweede Kamer ingediend. Voor
de hulpverlening heeft het kabinet vanaf 2008 € 2,6 mln. extra
beschikbaar gesteld. Verbeteren van de informatievoorziening• Er is een pilot gestart om in de tweede helft van 2007 tot uitvoering
van de registratieregeling maatschappelijke opvang en vrouwenopvang te komen.• ZonMw is de aanbesteding gestart van het kennisprogramma maatschappelijke
opvang en vrouwenopvang.Financiële middelenIn de periode 2000–2006 is het budget voor de specifieke uitkeringen
maatschappelijke opvang/verslavingsbeleid en vrouwenopvang gestegen van € 173
mln. naar € 234 mln. Vanaf 2007 komt daar nog het budget voor
OGGz bij: € 60,6 mln.Tabel 1. Financiering van de maatschappelijke opvang
en vrouwenopvang in 2006 in € mlnSpecifieke uitkering maatschappelijke opvang/verslavingsbeleid182 Specifieke uitkering vrouwenopvang50 Stimuleringsregeling advies- en meldpunten huiselijk geweld3 AWBZ-financiering maatschappelijke opvang, vrouwenopvang en zwerfjongeren109 Gemeentelijke bijdragenonbekend1Eigen betalingen cliënten301 Er is geen totaalbedrag van alle centrumgemeenten bekend.
Eén van de afspraken uit het Plan is dat de G4 zijn uitgavenniveau
voor de doelgroep tenminste op € 136 mln. zal handhaven.§ 1 Plan van aanpak maatschappelijke opvang
Rijk & G4Het Plan is gericht op 21 800 mensen in de vier grote steden die
leven in een kwetsbare situatie. Deze groep bestaat uit 10 000 feitelijk
en residentieel daklozen en een groep van 11 800 personen die nog niet
in beeld zijn bij de zorg- en hulpverlening, maar wel behoren tot de groep
sociaal kwetsbaren.1 Het Plan richt zich de eerste
jaren vooral op de verbetering van de situatie van de eerste groep, maar tegelijkertijd
wordt een start gemaakt met de preventie van dakloosheid bij sociaal kwetsbaren.
Het doel van het plan is de situatie van deze mensen te verbeteren en tegelijkertijd
te zorgen dat de overlast die deze mensen door hun verloederde staat veroorzaken,
vermindert. Dit doel is geconcretiseerd in vijf hoofddoelstellingen waaraan
meetbare indicatoren zijn verbonden.Tabel 1. Overzicht hoofddoelstellingen en bijhorende
indicatorenDe vijf hoofddoelstellingenIndicatoren 1. Dakloosheid ten gevolge van huisuitzetting
komt (vrijwel) niet meer voor. Het aantal huisuitzettingen is in 2008 gedaald
tot minder dan 30% van het aantal in 2005.a. Aantal huisuitzettingen bij woningcorpo- raties
in verhouding tot het aantal corporatiewoningen in de gemeente. b. Aantal
uithuisgezette personen dat zich meldt bij de Maatschappelijke Opvang binnen
een maand na huisuitzetting en in die periode dakloos was. 2. Dakloosheid ten gevolge van detentie
komt (vrijwel) niet meer voor. Aantal
ex-gedetineerde mensen dat zich na ontslag uit detentie bij de maatschappelijke
opvang meldt en dan minstens een maand dakloos is.3. Dakloosheid ten gevolge van uitval
uit zorginstellingen komt (vrijwel) niet meer voor.Aantal mensen dat zich na ontslag uit een zorginstelling bij
de maatschappelijke opvang meldt en dan minstens een maand dakloos is. 4. De huidige 10 000 dak- en
thuislozen en de dak- en thuislozen die er vanaf nu nog bij komen, zijn voorzien
van inkomen, van structurele vormen van woonvoorzieningen passend bij de betrokken
individuen, van niet-vrijblijvende evidence based zorgtrajecten (...) en,
voor zover mogelijk, van vormen van werk die haalbaar zijn.a. Aantal dak- en thuislozen met een intake en
een individueel trajectplan. b. Aantal dak- en thuislozen in eindfase
van traject dat voor zover mogelijk is voorzien van: – stabiele
huisvesting – geregeld inkomen – zorgverzekering – stabiel
contact met hulpverlening – vorm van (stabiele) dagbesteding of
werk 5. Bij een groot deel van de doelgroep is het
overlastgevende gedrag verminderd (tot max. 75% van het huidige niveau
in 7 jaar). Aantal strafbare feiten en aantal
meldingen overlast door doelgroep.Het Plan van aanpak berust op twee pijlers:• Een persoonsgerichte benadering met behulp van individuele trajectplannen
en aan personen gekoppelde cliëntmanagers. Deze persoonsgerichte benadering
zal zich tot 1 januari 2013 uitstrekken over de 21 800 sociaal kwetsbaren
in de vier grote steden.• Een 100% sluitende samenwerking tussen alle betrokken partijen
en instellingen. Deze sluitende samenwerking wordt vormgegeven op bestuurlijk
en uitvoerend niveau.In alle vier de steden heeft na de gemeenteraadsverkiezingen in maart
2006 het Plan een duidelijke plaats gekregen in het collegeprogramma. Iedere
stad heeft een coördinerend wethouder die verantwoordelijk is voor de
uitvoering van het Plan in de stad.De steden zijn in 2006 hard aan de slag gegaan met de vertaling van het
Plan naar de lokale situatie. Belangrijke inhoudelijke onderdelen van het
plan zijn operationeel zoals de Centrale Toegang in drie van de steden.Eén loket voor de aanmelding en intakeElke stad krijgt één loket voor de aanmelding en intake
van de cliënt. In Den Haag worden daarvoor de loketten van de Centrale
Toegang Maatschappelijke Opvang (CTMO) en de Dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheidsprojecten
(dienst SZW) gebundeld en gezamenlijk gehuisvest. Dit loket zal functioneren
als frontoffice van het Centraal Coördinatiepunt en de dienst SZW. Dit
Centraal Coördinatiepunt voert taken uit op het gebied van intake, indicatiestelling,
zorgtoewijzing, registratie en monitoring. Het loket is het beginpunt van
de keten. Mensen kunnen hier terecht met vragen over zowel onderdak als uitkeringen.Bron: Hou-vast Bulletin, uitgave in het kader van het Programma Sociaal
Kwetsbaren van de Haagse gemeentelijke dienst Onderwijs, Cultuur en Welzijn.De belangrijkste winst voor de steden zelf is dat zij kunnen bepalen welke
AWBZ-gefinancierde voorzieningen er komen voor de doelgroep van het plan.
Den Haag heeft dit al vastgelegd in een bestuurlijk akkoord met het zorgkantoor.1 De andere steden volgen in 2007.Van de beschikbare AWBZ-contracteerruimte voor 2006 hebben de steden bijna
de helft gerealiseerd. Dat betekent dat voor € 15 mln. nieuwe voorzieningen
gecontracteerd zijn. Voorbeelden daarvan zijn uitbreiding van 291 plaatsen
beschermd wonen en 230 plaatsen begeleid (zelfstandig) wonen in Rotterdam.
Den Haag zet in op 152 plaatsen beschermd wonen en 226 plaatsen begeleid (zelfstandig)
wonen.Extra gemeentelijke investeringen zijn er geweest op het terrein van de
schuldhulpverlening. In Den Haag komt er bijvoorbeeld extra capaciteit bij
de Gemeentelijke Kredietbank om mensen met niet-regelbare schulden stabilisatietrajecten
aan te bieden. Hiervoor komen 170 cliënten van de instellingen voor maatschappelijke
opvang en verslavingszorg in aanmerking. Rotterdam heeft bij de
Kredietbank Rotterdam een specifiek team ingericht voor de doelgroep van het
Plan.In alle vier de steden blijkt het Plan een versterking van het al in gang
gezette beleid. Met het Plan kan het beleid echter sneller en met grotere
ambitie worden uitgevoerd.Ik heb alle overige centrumgemeenten uitgenodigd om ook een Plan op te
gaan stellen. Samen met de VNG ondersteun ik de gemeenten in de voorbereiding
daarvan. Ik streef ernaar dat uiterlijk op 1 april 2008 alle centrumgemeenten
een dergelijk plan hebben. Voor deze gemeenten gelden in beginsel dezelfde
financiële uitgangspunten als voor de G4.§ 2. Uitvoering kabinetsstandpunt IBO maatschappelijke
opvang/vrouwenopvang§ 2.1 Verbeteren van de doorstroom in opvangvoorzieningenHet kabinet wil dat mensen niet langer dan nodig is in een opvangvoorziening
verblijven. Voor het merendeel van de cliënten van een opvangvoorziening
geldt dat zij niet (meer) een doorsneebestaan in een zelfstandige woning kunnen
hebben. Zij zijn aangewezen op specifieke huisvestingsvormen, waar nodig voorzien
van ondersteuning en verzorging. Hieronder staan de acties beschreven die
het kabinet in het afgelopen jaar in gang gezet heeft om deze voorzieningen
te realiseren inclusief acties met betrekking tot de aanpak van de problematiek
van onverzekerd zijn voor ziektekosten en van schulden.Nieuwe en meer huisvestingsvormen voor doelgroep maatschappelijke
opvangIn de periode 2004–2006 heb ik het samenwerkingsprogramma «Geef
opvang de ruimte» van Aedes, de Federatie Opvang en de Stuurgroep Experimenten
Volkshuisvesting (SEV) gesubsidieerd. Deze initiatiefnemers wilden een sterke
impuls geven aan het zoeken naar geschikte huisvestingsvormen voor de doelgroep
van de maatschappelijke opvang. Dat is gebeurd door het bevorderen en ondersteunen
van regionale en lokale initiatieven die gericht zijn op het adequaat onderbrengen
van mensen vanuit de maatschappelijke opvang. Dat is allereerst een zaak van
lokale partijen. Het project heeft een aanjaagfunctie. In totaal is ondersteuning
verleend aan een twintigtal lokale pilots. Er zijn daarmee nieuwe huisvestingsvormen
gecreëerd en (formele) samenwerkingsafspraken tussen lokale partijen
tot stand gebracht. Het project heeft bijgedragen aan het versterken van de
(natuurlijke) relatie tussen corporaties en opvang en heeft mede een rol vervuld
in het agenderen van zaken rondom opvang en wonen op de politieke agenda,
zowel nationaal als lokaal. Het project is op 14 december 2006 afgesloten
met een landelijk congres. Voor meer informatie verwijs ik naar www.geefopvangderuimte.nl.Corporaties hebben, op grond van het Besluit Beheer Sociale Huursector
(BBSH), de taak kwetsbare groepen als dak- en thuislozen te huisvesten. Uit
onderzoek blijkt dat corporaties actief zijn op dit terrein.1 Ik wil twee voorbeelden noemen waaruit de betrokkenheid en verantwoordelijkheid
die in de corporatiewereld leeft, om dak- en thuislozen onderdak te bieden,
blijkt.Het eerste is het systeem van passende woningtoewijzing voor cliënten
uit de GGZ, verslavings- en jeugdzorg en maatschappelijke opvang dat in Utrecht
sinds 1 januari 2006 bestaat. Het betreft allemaal mensen die langdurig
zorg en begeleiding nodig blijven houden bij het wonen. Nieuw in dit systeem
is dat er sprake is van maatwerk en dat het in vrijwel alle gevallen gaat
om een combinatie van zorg c.q. begeleiding en huisvesting. Onderdeel
van het nieuwe werken is ook het zogenoemde«omklapcontract»: de
instelling huurt een woning voor een cliënt, totdat deze in staat is
echt zelfstandig te wonen.Het tweede voorbeeld is het Meldpunt Daklozen, waar (zorg)organisaties,
hulpverleners en gemeenten terecht kunnen met huisvestingsproblemen van daklozen.
Dit meldpunt is een initiatief van een 17-tal corporaties, met een behoorlijke
dekking over Nederland.Om te voorkomen dat elke gemeente het wiel opnieuw moet uitvinden, is
het delen van kennis over succesvolle projecten en werkwijzen van belang.
Samen met de minister van VROM heb ik daarom een prijsvraag uitgeschreven,
de Zilveren Woonladder, voor het beste initiatief in het souterrain van de
woningmarkt. Het thema van deze prijsvraag in 2006 was «draagvlak van
omwonenden».De Zilveren Woonladder voor het Leidse project Nieuwe
EnergieEen oude fabriekshal in de binnenstad van Leiden wordt omgebouwd tot een
gecombineerde locatie voor zorg en opvang en bedrijfsruimtes met publieke
functies. Voor dak- en thuislozen komt er een slaaphuis en een uitgebreide
dagopvang. Nieuwe Energie is een gezamenlijk project van woonstichting Portaal
Leiden, de gemeente Leiden en de zorginstellingen De Binnenvest en Parnassia.De Zilveren Woonladder is een aanmoedigingsprijs van de ministeries van
VROM en VWS om meer initiatieven voor een goede opvang van dak- en thuislozen
te realiseren. Voor 2006 was het thema van de Zilveren Woonladder: Hoe realiseer
je draagvlak bij omwonenden? Volgens de jury is Nieuwe Energie een project
met lef. De woningcorporatie laat zien dat ze zelf gelooft in «welcome
in my backyard» door haar eigen kantoor in hetzelfde pand te plaatsen.
De andere functies worden daarnaast ook benut als leer-werk- en terugleidingstrajecten
voor de daklozen. De jury heeft veel waardering voor deze tweezijdige integratie.
Ook sluit deze gedachte goed aan op de doelstellingen van de Wmo, zoals participatie
en integraal beleid.Het is vaak niet eenvoudig om draagvlak te krijgen bij omwonenden van
locaties waar dak- en thuislozenopvang wordt gepland. Veel mensen ervaren
dak- en thuislozen als storend of zelfs bedreigend. Het is zaak om omwonenden
goed te informeren en te betrekken bij dit soort plannen. De wijze waarop
draagvlak wordt gecreëerd is bovendien uniek. Er wordt veel energie gestoken
in het verkrijgen van draagvlak: via een convenant, via afspraken over leefbaarheid/veiligheid,
verbetering van de huidige buurtsituatie en een nulmeting voorafgaand aan
de realisatie van het nieuwe pand.Naast de instrumenten die in het Plan zijn opgenomen, maakt de SEV in
opdracht van VROM een aantal instrumenten die gemeenten kunnen gebruiken om
een sluitend systeem voor de huisvesting in de onderste sporten van de woonladder
te maken. Zo is de handleiding «Rare huizen voor rare leefwijzen»
recent ontwikkeld en wordt er momenteel in acht gemeenten geëxperimenteerd
met huisvesting van overlastgevenden en moeilijk plaatsbaren. Een vervolgpublicatie,
op basis van de eerste ervaringen uit deze experimenten, volgt volgend jaar.
Ook is er eind 2006 een handreiking verschenen voor de inventarisatie en invulling
van de regionale woonladder, met als voorbeeld de regio Delft.Op verzoek van de Tweede Kamer heeft het ministerie van VROM overleg gehad
met de VNG en de G4 over de suggestie om dak en thuislozen te spreiden over
het land door randgemeenten te stimuleren meer te doen voor deze doelgroep.1 De G4 heeft in dat gesprek aangegeven dat het lastig
is om de opvang van dak- en thuislozen te spreiden. In de praktijk werkt het
juist andersom: mensen die elders dakloos zijn geraakt, trekken naar de grote
stad. De mogelijkheden om een anoniem bestaan te leiden zijn daar groter.
Leidend moet zijn wat mensen zelf willen. In praktijk zullen opvangvoorzieningen
voor dak- en thuislozen dus vaak in grote steden liggen. Wanneer het gaat
om uitstroom naar meer permanente woonvoorzieningen met begeleiding
en/of zorg, zou er wel een rol kunnen zijn voor de randgemeenten. Met de doorvertaling
van het Plan naar een«stedelijk kompas» voor de overige 39 centrumgemeenten
mag verwacht worden dat preventieve maatregelen in de overige centrumgemeenten
de stroom van dak- en thuislozen naar de G4 zullen inperken.AWBZ-gefinancierde voorzieningen voor doelgroep uitgebreidInstellingen voor maatschappelijke opvang, vrouwenopvang en zwerfjongeren
hebben in 2006 voor ruim € 90 mln. productieafspraken gemaakt. Daarnaast
wordt er € 18,5 mln. besteed aan GGZ-instellingen en GGZ-activiteiten
voor cliënten in de maatschappelijke opvang.1
Van de ruim€ 90 mln. gecontracteerde ruimte is naar schatting circa € 40
mln. gecontracteerd ten behoeve van cliënten met de grondslag psychosociaal
probleem. In de Voortgangsrapportage 2005 heb ik gemeld dat ik mijn voornemen
om de grondslag psychosociaal probleem te schrappen, had aangehouden. Dit
kabinet zal hierover geen besluit meer nemen.Problematiek onverzekerden lijkt ongewijzigdSinds 1990 is 15 tot 45 procent van de daklozen niet verzekerd. Naarmate
de onderzochte subdoelgroep meer op straat georiënteerd is, is het percentage
hoger. Het Trimbos-instituut heeft van mij de opdracht gekregen na te gaan
of de onverzekerdheid onder dak- en thuislozen in de G4 is toe- of afgenomen
sinds de invoering van de nieuwe Zorgverzekeringswet (Zvw). Dat is niet gebleken.
Alle voor het onderzoek geïnterviewde sleutelpersonen zijn het erover
eens dat er door de invoering van de nieuwe wet strikt genomen per 1 januari
2006 geen nieuwe onverzekerde daklozen bij zijn gekomen. De daklozen die al
verzekerd waren zijn dat gebleven.2 Ik zal –
gegeven het substantiële aantal onverzekerde daklozen – dit blijven
monitoren. Overigens verwacht ik van de uitbreiding van het Plan (zie§ 1)
dat het aantal onverzekerde daklozen sterk zal dalen. Indien nu onverzekerde
daklozen zich wel laten verzekeren, worden zij net als ieder ander geconfronteerd
met het feit dat een verzekeringsplichtige dan een boete krijgt opgelegd.
Echter de Zvw-boete-artikelen en de CVZ-beleidsregels zijn in zichzelf al
voldoende soepel om mensen die niet verwijtbaar onverzekerd zijn of die op
grond van bijzondere omstandigheden voor een verlaging van de boete in aanmerking
komen, geen boete op te leggen. Er is daarom net zo min als een jaar geleden
aanleiding voor een generaal pardon of een Waarborgfonds voor onverzekerde
daklozen.Aanpak schuldenproblematiek verbeterenDe doelgroep van de maatschappelijke opvang kampt vaak met schulden. Het
kabinet probeert langs verschillende wegen het gemeentelijke beleid voor de
schuldhulpverlening te ondersteunen. Schulden ontstaan meestal door een combinatie
van factoren en daardoor zijn verschillende organisaties betrokken bij de
hulpverlening.Omdat er verschillende signalen waren over onvoldoende samenwerking tussen
betrokken instanties, hebben op uitnodiging van de staatssecretaris van SZW
in juni en december 2006 twee bestuurlijke conferenties plaatsgevonden. Tijdens
de laatste conferentie van is een voor de doelgroep maatschappelijke opvang
relevante intentieverklaring ondertekend voor de samenwerking ter voorkoming
van problematische schulden. Bij de ondertekening waren verschillende brancheorganisaties,
zoals Aedes, EnergieNed en Zorgverzekeraars Nederland betrokken.Erbij horen, De Groningse aanpak voor cliënten
met meervoudige problematiekVoor veel mensen die een beroep doen op schuldhulpverlening is sprake
van een meervoudige problematiek. Een effectieve aanpak is alleen mogelijk
als er door één organisatie de regie per klant wordt gevoerd.
Als uitvloeisel van het project «Erbij horen» heeft de gemeente
Groningen een aanpak ontwikkeld die loopt via een individueel zorgplan.Uitgangspunt is dat de regie op de cliënt ligt bij de organisatie
die gezien de ernst van de problematiek het meest met de cliënt te maken
heeft. De regievoerende instelling krijgt van de gemeente de opdracht een
individueel herstel- en zorgplan te maken. De aanpak van problematische schulden
kan hier ook deel van uitmaken. Dit wordt concreet vastgelegd in een overeenkomst
tot preventief budgetbeheer. Deze overeenkomst wordt gesloten tussen de cliënt,
de regievoerende instelling en de organisatie voor schuldhulpverlening.In dit verband is ook het convenant dat het Centraal Justitieel Incassobureau
(CJIB) en de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) willen sluiten
van belang. Zij beogen daarmee mensen in een problematische schuldsituatie
(eventueel door vorderingen van het CJIB) in staat te stellen via een minnelijke
regeling, door het treffen van schuldregelingen een oplossing te bereiken.
Als een dergelijke regeling is getroffen, neemt het CJIB geen incassomaatregelen
meer. Na afloop van de schuldregeling wordt de restantvordering geïnd.§ 2.2 Vermindering van de overlastIn de nota Verloedering en Overlast heeft het kabinet vastgesteld dat
door een goede hulpverlening aan mensen die de zorg mijden, hun verkommering
en verloedering en daarmee ook de overlast bestreden kan worden.1 Daarom heeft het kabinet de positie van gemeenten versterkt om de
toeleiding tot zorg van zorgmijders beter te kunnen regelen. Daarnaast zijn
de mogelijkheden de Wet Bopz voor de doelgroep van de maatschappelijke opvang
te kunnen gebruiken versterkt.Regierol gemeenten op het terrein van de OGGz is versterktPer 1 januari 2007 maakt de OGGz onderdeel uit van de Wmo. Dit biedt
gemeenten de mogelijkheid om in het kader van de Wmo een samenhangend beleid
met de maatschappelijke opvang, vrouwenopvang en verslavingsbeleid te ontwikkelen.In de nota Verloedering en Overlast was geconstateerd dat gemeenten de
zeggenschap missen over het aanbod van GGZ-instellingen. Om gemeenten die
invloed te geven, heeft het kabinet besloten de middelen voor OGGz-activiteiten
over te hevelen van de AWBZ naar de specifieke uitkering maatschappelijke
opvang en verslavingsbeleid.De centrumgemeenten krijgen daarom sinds 1 januari 2007 € 60.6
mln. voor de financiering van die activiteiten die ten dienste staan van de
toeleidingsfunctie naar de zorg, te weten het signaleren, opsporen, contact
leggen én contact houden (bijvoorbeeld door middel van spreekuren),
het toeleiden zelf én de ongevraagde nazorg (volgen van cliënten
om terugval te voorkomen). De gemeenten kunnen zelf beslissen hoe zij deze
middelen willen inzetten. In 2006 is gewerkt aan de randvoorwaarden die nodig
zijn om een goede overheveling tot stand te brengen. Het gaat dan om aspecten
als kwaliteit, continuïteit en behoud van de samenhang van het aanbod.
Er is een handreiking OGGz in het kader van de Wmo gekomen. Om bij de besteding
van de middelen afbakeningsproblemen tussen Wmo en AWBZ te voorkomen, hebben
daarnaast alle centrumgemeenten een publicatie ontvangen die hen met behulp
van concrete voorbeelden uit de praktijk kan ondersteunen.2In dit verband verwijs ik ook naar het normendocument over taken en verantwoordelijkheden
dat GGZ Nederland heeft uitgebracht over de bemoeizorg.1 Hiermee heeft de sector bij willen dragen aan het versterken van de
lokale samenwerking bij de uitvoering van bemoeizorg en OGGz.In 2007 zal ik in overleg met betrokken partijen nagaan hoe – in
relatie tot de Wmo, het Plan en andere trajecten (bijvoorbeeld bij de Inspectie
voor de Gezondheidszorg) – de ontwikkelingen op het gebied van de OGGz
het beste kunnen worden gevolgd.Mogelijkheden Wet Bopz te gebruiken voor doelgroep maatschappelijke
opvang verbeterdTijdens een invitational conference op 20 november 2006 in Rotterdam
is overeenstemming bereikt over de richtlijn «Verslaving en de wet Bopz».2 Deze richtlijn beoogt primair eenheid van taal en een
eenduidig vakinhoudelijk referentiekader te ontwikkelen voor de beoordeling
van verslaafden in verband met de rechterlijke machtiging. Dat verslaving
kan leiden tot toepassing van de wet Bopz heeft de Hoge Raad bevestigd.3Tijdens bovengenoemde conferentie hebben verder de verantwoordelijke wethouders
van Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht afgesproken dat er een pilot «Toezicht
op nazorg» start. Dit komt tegemoet aan een al langer levende wens om
te voorkomen dat iemand na het ontslag uit het psychiatrische ziekenhuis aan
zijn lot wordt overgelaten. Er zouden daarom voorwaarden aan het ontslag gesteld
moeten kunnen worden.Op 15 februari 2007 heeft de Tweede Kamer het wetsvoorstel tot wijziging
van de Wet Bopz (voorwaardelijke machtiging en dwangbehandeling) aangenomen.4 Met dit wetsvoorstel worden de mogelijkheden voor de
toepassing van voorwaardelijke machtiging en dwangbehandeling vergroot. Het
wetsvoorstel zal op korte termijn voor behandeling naar de Eerste Kamer worden
gestuurd. Ten slotte is met ingang van 1 januari 2006 de observatiemachtiging
ingevoerd. De observatiemachtiging is bedoeld voor mensen die zorg weigeren,
ook wel «zorgmijders» genoemd. Door hun stoornis kunnen zorgmijders
verkommeren en verloederen en kan overlast en hinder ook weer ontstaan. Hoewel
de doelgroep van de maatschappelijke opvang breder is, kan goede zorg aan
zorgmijders bijdragen aan vermindering van een deel van de overlast en hinder.§ 2.3 Versterken van de vrouwenopvangMijn doelstellingen voor de vrouwenopvang zijn het vergroten en verbeteren
van de capaciteit (veiligheid en kwaliteit). Om de capaciteit uit te breiden,
heb ik vanaf 2004 de specifieke uitkering vrouwenopvang met een bedrag
oplopend tot € 4 miljoen in 2007 opgehoogd. Hierover heb ik prestatieafspraken
gemaakt met gemeenten in het kader van het Grote Steden Beleid. De middelen
worden gebruikt voor de uitbreiding van opvangcapaciteit, maar ook voor het
uitbreiden van ambulante trajecten, waardoor opvangcapaciteit sneller beschikbaar
komt en meer vrouwen kunnen worden opgevangen.Om de toegang tot de vrouwenopvang te vergroten en de veiligheid te verbeteren
voert de Federatie Opvang het project Drempels Weg uit. Het heeft geleid tot
het volgende:• Een landelijk dekkend netwerk van noodplaatsen, waar vrouwen in
crisis direct voor een paar nachten terecht kunnen. Het gaat in totaal om
ongeveer 45 units voor ongeveer 110 personen.• Er is een risicoscreeningsinstrument ontwikkeld, waarmee een inschatting
gemaakt kan worden van de mate van dreiging die een vrouw ondervindt, waaronder
de dreiging van eergerelateerd geweld. Het instrument wordt geïmplementeerd
en waar nodig bijgesteld.• Meldpunt open plaatsen, waar de vrouwenopvanginstellingen de open plaatsen kunnen aangeven, zodat vrouwen snel geplaatst kunnen worden.Reactie op «Maat en baat van de vrouwenopvang»Het door mij gefinancierde onderzoek «Maat en baat van de vrouwenopvang»
laat zien dat er een professionaliseringsslag nodig is in de vrouwenopvang.
Ik heb veel waardering voor het feit dat de sector vrouwenopvang uitgebreid
in de keuken heeft laten kijken. De uitkomsten zijn in het onderstaande kader
opgenomen.De groep vrouwen in de vrouwenopvang• De groep vrouwen in de vrouwenopvang is zeer kwetsbaar en
divers: zeer laag opgeleid, 54% van allochtone afkomst (waarvan 44%
1e generatie), schulden, ernstige psychische problematiek (61% matige
tot zware depressie, 84% posttraumatische stress stoornis) en 50%
heeft bijstandsuitkering.Aansluiting tussen vraag en aanbod• In het buitenland geboren vrouwen krijgen substantieel minder
hulp dan zijzelf nodig vinden, in Nederland geboren vrouwen krijgen meer hulp
dan zij wensen.• Hiaten in het aanbod op het gebied van praktische hulp bij
huisvesting, inkomen en dagbesteding, sociale contacten en psychologische
hulp bij traumaverwerking en het versterken van de weerbaarheid.• De crisisopvang (de eerste drie weken) komt minder tegemoet
aan de vragen van vrouwen dan de vervolgopvang.Welke factoren spelen hierbij een rol? Waarom is er
geen aansluiting?• Voorafgaande komt doordat de uitgangspunten van de vrouwenopvang
niet meer passen bij de huidige groep bereikte vrouwen: communicatie is een
probleem, omdat een deel van de vrouwen niet goed Nederlands spreekt.• Methodische principes van zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid
en motivatie-eisen passen niet meer bij de huidige groep vrouwen.• Ook is er een lage graad van structurering van het hulpverleningsproces.
Er wordt betrekkelijk weinig met begeleidingsplannen gewerkt (40% in
de crisisopvang, 70% in de vervolgopvang) en evaluatie en bijstelling
van het hulpverleningsproces komt weinig voor.• De samenwerking met externen is niet intensief, terwijl voor
veel domeinen (bijvoorbeeld huisvesting, schuldhulpverlening, GGZ-problematiek)
anderen nodig zijn. Dat ligt voor een deel aan de vrouwenopvang die intern
gericht is, maar ook aan de soms moeizame toegang tot andere professionals
en voorzieningen.• Voor de vrouwenopvang is vaak niet duidelijk wat de taken
en verantwoordelijkheden van de vrouwenopvang zijn en wat die van andere partijen
in de keten.Bedrijfsprocessen en voorwaarden• De scheiding tussen crisisopvang en vervolgopvang levert voor
vrouwen veel onzekerheid en weinig continuïteit op.• In de vrouwenopvang wonen vrouwen in leefgroepen. Dat levert
herkenning en steun op, maar ook zeer veel irritatie en stress. Veel vrouwen
en kinderen in een beperkte ruimte met forse problemen.Het onderzoek volgde op een onderzoek naar de instroom. Dat onderzoek
vormde de basis voor het hierboven beschreven project «Drempels Weg»
waarvan standaardisering van de intake een onderdeel is.De uitkomsten van «Maat en baat van de vrouwenopvang» laten
zien dat hier een stevige opgave ligt voor de toekomst. Ik ga daarom in gesprek
met de sector, de centrumgemeenten en andere betrokkenen om te komen tot een
plan van aanpak om de kwaliteit van de vrouwenopvang te verbeteren. Hierin
zullen alle lopende trajecten, zoals het project «Drempels weg»
worden meegenomen. Daarnaast vormt het onderzoek de basis voor het onderdeel
vrouwenopvang van het kennisprogramma. (zie verder paragraaf § 2.5).
Een follow-up onderzoek, waarin is onderzocht hoe het met de vrouwen een jaar
na verblijf in de vrouwenopvang gaat, komt binnenkort uit. Dit
zal ook in het plan van aanpak worden meegenomen. Over de voortgang daarvan
zal ik u nader berichten.§ 2.4 Verbeteren van de aanpak van huiselijk
geweldIn 2004 heb ik de stimuleringsregeling voor ASHG’s ingesteld. In
alle 35 centrumgemeenten voor de vrouwenopvang is inmiddels een ASHG aan het
werk. Uit een rapportage die ik heb laten opstellen blijkt dat de invulling
van de ASHG’s zeer divers is, aansluitend bij de lokale situatie. Zo
zijn er ASHG’s ondergebracht bij het Algemeen Maatschappelijke Werk
(AMW), de vrouwenopvang of bij de GGD. Ook zijn er ASHG’s zelfstandig.
Sommige ASHG’s richten zich op specifieke doelgroepen als ouderen, allochtonen
of kinderen als getuige. Zo is er bijvoorbeeld een ASHG in een grote stad
dat een bereik heeft dat een afspiegeling vormt van de bevolking die in het
werkgebied woont, met veel allochtone burgers. Via een ondersteuningsprogramma
voor ASHG’s bij Movisie, betaald door VWS, worden ASHG’s geholpen
bij de ontwikkeling. De € 3 mln. die ik jaarlijks ter beschikking
stel, is structureel. Dat houdt in dat deze middelen na de stimuleringsperiode
worden toegevoegd aan de doeluitkering vrouwenopvang, danwel, wanneer deze
doeluitkering daaraan is toegevoegd aan de Brede doeluitkering Sociaal, Integratie
en Veiligheid (BDU-SIV). Omdat hierover veel vragen leven bij gemeenten is
op de website www.huiselijkgeweld.nl uitgelegd hoe de financiering na 2007
zal lopen.In het kader van het interdepartementale programma huiselijk geweld hebben
de ministers van Justitie en BZK en ik besloten dat er in april/mei 2007 een
landelijke publiekscampagne tegen huiselijk geweld komt. Via deze campagne
wil de overheid slachtoffers, daders én omstanders aansporen om hulp
te vragen om het huiselijk geweld te stoppen. De hulpvragen zullen terecht
komen bij bovengenoemde ASHG’s.Op 5 augustus 2006 heeft de minister van Justitie het wetsvoorstel
Tijdelijk huisverbod bij huiselijk geweld bij de Tweede Kamer ingediend. Het
streven is dat de wet eind 2007 in werking treedt. In drie pilots (Amsterdam,
Venlo en Groningen) wordt het huisverbod uitgetest.Omdat de wet nog niet van kracht is, zal de pleger van het huiselijk geweld
niet gedwongen kunnen worden zijn of haar huis te verlaten. Wel zal geprobeerd
worden hem of haar van het nut hiervan te overtuigen. Voor de hulpverlening
heeft het kabinet vanaf 2008 € 2.6 mln. extra beschikbaar gesteld.§ 2.5 Verbeteren van de informatievoorziening
over en van de maatschappelijke opvangDe registratieregeling maatschappelijke opvang en vrouwenopvang blijft
onder de Wmo van kracht. De regeling is opgenomen in de Wmo-regeling.1 De regeling wordt op dit moment echter nog niet volledig
toegepast. Instellingen verstrekken de gegevens aan de gemeente, maar dit
gebeurt nog niet via de daarvoor aangewezen instelling Prismant. Ik heb daarom
Prismant opdracht gegeven een pilot te starten om alle knelpunten in de uitvoering
boven tafel te krijgen, die vervolgens op te lossen en uiteindelijk tot een
landelijke eenduidig registratiesysteem te komen. Aan de pilot nemen zowel
gemeenten als instellingen deel. In de stuurgroep van de pilot zijn ook de
VNG en de Federatie Opvang vertegenwoordigd. In juni 2007 vindt de evaluatie
plaats. Ik heb daarom goede hoop de tweede helft van 2007 tot uitvoering van
de regeling over te kunnen gaan.ZonMw heeft de regie over de aanbesteding van het kennisprogramma maatschappelijke
opvang gekregen. Dit programma is bedoeld om een kwaliteitsimpuls
te geven aan de sector. Ook moet het programma een betere onderbouwing van
het beleid bevorderen. Het kent twee speerpunten:• het ontwikkelen van cliëntprofielen en het effectiever maken
van het in een doorstroomtraject brengen van cliënten in de daklozenopvang• het ontwikkelen van cliëntprofielen en het verbeteren van
de afstemming tussen vraag en aanbod in de vrouwenopvang.Het ontwikkelen van cliëntprofielen zie ik als een eerste stap in
het totale traject van het kennisprogramma, dat loopt tot 2010. Ik heb met
Zon Mw afgesproken dat de verdere uitwerking aansluit bij de ontwikkelingen
zowel in het veld, als bij gemeenten als bij de rijksoverheid. Daarnaast hecht
ik er aan dat Zon Mw een relatie legt met het Kenniscentrum Movisie dat op
1 januari 2007 van start is gegaan. Dit centrum heeft tot taak om ten
behoeve van het veld kennis te verzamelen, te valideren, te verrijken en te
verspreiden.De Federatie Opvang heb ik gesubsidieerd om te komen tot een certificeringsschema.
Hierdoor kunnen opvanginstellingen zichtbaar maken dat zij intern de zaken
goed op orde hebben, dat de cliënt altijd centraal staat en dat de organisatie
voortdurend en systematisch werkt aan verbetering van het aanbod. Op dit moment
is het certificeringschema in de goedkeuringsfase. Het Centraal College van
de stichting Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector (HKZ) stelt
het schema vast. Uiterlijk in maart 2007 zal het definitieve schema verschijnen
waarop gecertificeerd kan worden. In de tweede helft van 2007 zullen instellingen
in de gelegenheid zijn een HKZ-certificaat aan te vragen.Het door mij gesubsidieerde project van de VNG om te komen tot een kostprijsmodel
voor de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang is afgerond. Het is nu aan
de centrumgemeenten om het model in te voeren.§ 2.6 Overige ontwikkelingenReïntegratie ex-gedetineerdenVeel cliënten uit de dak- en thuislozenopvang hebben een detentieverleden.
De minister van Justitie is verantwoordelijk voor een naadloze overdracht
vanuit het gevangeniswezen naar de gemeenten. Gemeenten zijn primair verantwoordelijk
voor het aanbieden van woonruimte aan ex-gedetineerden wanneer zij als vrij
burger beroep doen op gemeentelijke (onderdak)voorzieningen. De minister van
Justitie heeft binnen de penitentiaire inrichtingen alle 183 fte medewerkers
maatschappelijke dienstverlening (MMD) aangesteld. Zij zijn verantwoordelijk
voor een systematische screening van de gedetineerden op de primaire aandachtsgebieden
(identiteitsbewijs, huisvesting, zorg en inkomen). De gemeenten worden ruim
voor einde van de detentie door de MMD geïnformeerd over de ontslagdatum
van de gedetineerde en over de voorbereidende activiteiten die tijdens de
detentie hebben plaatsgevonden.De samenwerking tussen Justitie en de G4 zoals die in de modelprocedure «Aansluiting
nazorg bij ontslag uit detentie» uit het Plan wordt voorgestaan, krijgt
in de praktijk steeds meer vorm en inhoud. De G4 en 236 andere gemeenten hebben
een coördinatiepunt ingericht. In nauwe samenwerking tussen de MMD-ers
en de contactpersonen van de G4 wordt de modelprocedure momenteel in praktijk
gebracht. Ten behoeve van de modelprocedure Aansluiting nazorg (opgenomen
in het Plan) hebben Justitie en de G4 een domicilieregeling opgesteld waarin
is afgesproken dat niemand tussen wal en schip mag vallen.ZwerfjongerenDe groep zwerfjongeren valt onder de verantwoordelijkheid van de jeugdzorg
en de maatschappelijke opvang. Ze mogen niet tussen wal en schip belanden.
Ik ben verantwoordelijk voor het instandhouden van het systeem op basis waarvan
provincies en gemeenten opvang en hulpverlening kunnen organiseren om dat
te voorkomen. Daartoe heb ik het volgende gedaan:• Via verschillende kanalen deze groep onder de aandacht gebracht
bij provincies en gemeenten.• Een handreiking wordt gemaakt om gemeenten te ondersteunen om een
integraal beleid te ontwikkelen.• Provincies zijn verplicht om in hun beleidskaders jeugdzorg aandacht
te besteden aan de afstemming met gemeenten en expliciet aan zwerfjongeren.Daarnaast vallen zwerfjongeren onder de doelgroep van het Plan. Dat heeft
in Amsterdam in 2006 al geleid tot 25 woonplekken voor tienermoeders en 24
plaatsen begeleid wonen extra. In 2007 volgt een verdere uitbreiding. Bij
de verdere uitwerking bij de G4 en de doorvertaling naar de andere centrumgemeenten
zal ik erop toezien dat zwerfjongeren opgenomen worden in de persoongerichte
aanpak.Kamers met kansen en Take off: jongeren aan het werk(Te) veel jongeren (jongvolwassenen van 18–25 jaar) hebben problemen
met hun huisvestingssituatie, verlaten zonder startkwalificatie voortijdig
school, hebben weinig arbeidsperspectief en dreigen zo de aansluiting met
de samenleving te verliezen. Twee initiatieven bieden maatoplossingen: Kamers
met Kansen en Take Off. Kamers met Kansen biedt tijdelijke huisvesting voor
jongeren met een arrangement: wonen-leren – werken en begeleiding. Kamers
met Kansen is een alliantie van o.a. woningcorporaties, welzijnsinstellingen,
onderwijs en bedrijfsleven.Take Off is een recent gestart project waarbij corporaties niet alleen
huisvesting bieden, maar ook optreden als werkgever c.q. werkbegeleider. Take
Off is een samenwerking tussen Geef opvang de ruimte en Stichting Zwerfjongeren
Nederland.Verdeelsleutel maatschappelijke opvangOnderdeel van het beleidskader GSB III («Samenwerken aan een sterke
stad») is dat er een onderzoek zou komen naar de verdeelsleutel maatschappelijke
opvang. De uitvoering van deze afspraak uit 2004 is moeizaam gebleken. Een
advies van de Raad van de Financiële Verhoudingen in 2005 bood geen oplossing.
Uiteindelijk heb ik, mede namens de minister voor BVK, op 8 juni 2006
met de centrumgemeenten afspraken kunnen maken over een onderzoek om te komen
tot een gerechtvaardigde verdeling. Afgesproken is dat er voor 1 mei
2007 een besluit genomen wordt over een verandering en dat een verandering
niet eerder dan 2008 in werking zal treden. In de loop van volgende maand
wordt het onderzoek afgerond op grond waarvan bezien zal worden of er mogelijkheden
zijn te komen tot een andere verdeelsleutel. Na overleg met de betrokken gemeenten
zal ik een besluit nemen.BrandveiligheidTijdens het debat van de minister van Justitie met de Tweede Kamer over
het rapport over de Schipholbrand is vastgesteld dat acties voor verbetering
van de brandveiligheid ook aan de orde moeten komen bij zorginstellingen.
Naar aanleiding daarvan heb ik de circulaire hierover aan de voorzitters van
Raden van Toezicht van zorginstellingen ook onder de aandacht gebracht van
de centrumgemeenten.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpXNoot1Kamerstukken II, 29 235, nrs. 1–2.XNoot2Kamerstukken II, 29 235, nr. 11.XNoot3Kamerstukken II, 29 235, nr. 3.XNoot1Maat en baat van de vrouwenopvang, Onderzoek naar vraag en aanbod, J.
Wolf, I. Jonker, S. Nicolas, V. Meertens en S. te Pas, 2006.XNoot2Brief van de vaste commissie voor VWS aan de staatssecretaris van VWS
(kenmerk 07-VWS-B-006).XNoot1De in deze rapportage gebruikte begrippen worden op dezelfde wijze gehanteerd
als in het Plan. Tenzij hiervan afgeweken wordt, worden er daarom geen definities
genoemd.XNoot1Samenwerking Gemeente en Zorgkantoor ten behoeve van het plan van aanpak «Den
Haag onder dak», december 2006.XNoot1Zie bijvoorbeeld Onderkant van de woningmarkt, Prestaties van corporaties
voor bijzondere doelgroepen, RIGO Research en Advies BV, 2006.XNoot1Handelingen Tweede Kamer, 2005–2006, nr. 22, pag. 1427–1478.XNoot1Onderzoek naar AWBZ bestedingen in de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang
en met name het deel in relatie tot de grondslag psychosociaal, HHM, november
2006.XNoot2Dakloos en onverzekerd in de grote stad, Trimbos Instituut (niet gepubliceerd
onderzoek in kader van Monitor Maatschappelijke Opvang).XNoot1Kamerstukken II, 29 235, nr. 5.XNoot2Handreiking OGGz in de Wmo, november 2006 en Handreiking besteding OGGz
middelen voor toeleiding, november 2006.XNoot1Uitvoering van bemoeizorg; Taken en verantwoordelijkheden van de geestelijke
gezondheidszorg; GGZ Nederland, juli 2006.XNoot2Verslaving en de Wet Bopz, Rotterdamse Richtlijn voor de beoordeling van
verslaafden in verband met de rechterlijke machtiging.XNoot3Hoge Raad, 23 september 2005, nr, R05/076, LJN AU0372.XNoot4Kamerstukken II, 30 492, nr. 7.XNoot1Staatscourant 22 december 2006, nr. 250/ pag. 45. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29325-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl