Wijziging van de Wet voorzieningen gehandicapten in verband met de tweede evaluatie van die wet; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26435, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-05-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26435 nr. 6

12-05-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUD1. Algemeen2. Decentralisatie van de woningaanpassingen3. Wvg-indicatiestelling4. Afbakeningsproblematiek5. Cliëntenparticipatie6. Informatievoorziening7. Gevolgen voor de uitvoering8. Financiële aspecten9. Overige opmerkingen10. Artikelsgewijze opmerkingen Artikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel EArtikel 10bOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26435Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 435Wijziging van de Wet voorzieningen gehandicapten in verband met de tweede
evaluatie van die wetnr. 6VERSLAGVastgesteld 12 mei 1999De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt
als volgt verslag uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering
de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen tijdig zal hebben beantwoord, acht
de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel voldoende voorbereid. INHOUD1. Algemeen2. Decentralisatie van de woningaanpassingen3. Wvg-indicatiestelling4. Afbakeningsproblematiek5. Cliëntenparticipatie6. Informatievoorziening7. Gevolgen voor de uitvoering8. Financiële aspecten9. Overige opmerkingen10. Artikelsgewijze opmerkingen 1. AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel. Het is volgens deze leden terecht dat er op basis van
de uitkomsten van de tweede evaluatie van de Wet voorziening gehandicapten
voor een aantal knelpunten een oplossing in het verschiet ligt.Hoewel de budgetten voor de Wvg bij een steeds groter aantal gemeenten
tot forse knelpunten leiden, achten deze het niet nú het moment om
hierover uitvoerig van gedachten te wisselen. Wel vragen zij zich af of inmiddels
bekend is welk deel van de regeerakkoordgelden, bestemd voor Wvg/chronisch
zieken, de komende periode specifiek voor de Wvg beschikbaar komt. Zij hebben
het voornemen hierover op korte termijn met de regering van gedachten te wisselen. De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Naar aanleiding daarvan hebben zij enige vragen.De leden van de CDA-fractie hebben eveneens met belangstelling kennis
genomen van het wetsvoorstel en hebben eveneens enkele vragen.De leden van de fractie van D66 stellen vast dat het wetsvoorstel enkele
wijzigingen behelst, die kunnen worden gezien als een beperkte opstap tot
verbetering van de Wvg. Zij stellen vragen bij onderdelen van het wetsvoorstel.
Daarnaast en bovenal wensen zij in een breder kader en vooruitlopend op de
evaluatie in 2000 de gang van zaken in de praktijk van behandeling van Wvg-zaken
aan de orde te stellen, mede gegeven de vele klachten daarover van mensen
met een handicap, hun familieleden en van belangenorganisaties. Veel klachten
betreffen de te globale of de te minimale omschrijving van de «zorgplicht»
van gemeenten. Opname in de wet van het begrip «uitraasruimte»
wordt in dit verband gezien als een stap in de goede richting.De leden van de GroenLinks-fractie kunnen over het algemeen instemmen
met de wijzigingen in de Wvg zoals voorgesteld in het onderhavige wetsvoorstel
maar zij willen nog een aantal vragen stellen. De regering is overwegend positief
over de Wvg en de manier waarop gemeenten de Wvg hebben ingevuld. Er is een
groot aantal voorzieningen verstrekt aan ouderen en gehandicapten. Hoeveel
voorzieningen zijn er de laatste jaren precies verstrekt aan genoemde groepen
en welke voorzieningen?De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel.
De regering geeft aan overwegend positief te zijn over de wet en de manier
waarop de gemeenten de Wvg hebben ingevuld. Deze leden zijn helaas een geheel
andere mening toegedaan. Zij baseren zich mede op een recent verschenen rapport
van de Gehandicaptenraad. In dit rapport wordt de alarmklok geluid over de
uitvoering van de Wvg. Onder meer geeft de Gehandicaptenraad aan dat de manier
waarop veel gemeenten de Wvg uitkleden, leidt tot uitsluiting en isolement
van mensen met een functiebeperking. De oorspronkelijke doelstelling van de
Wvg is geheel verlaten. Als oorzaak wordt aangegeven het volstrekt onvoldoende
budget ter uitvoering van de Wvg. De leden vragen de regering een reactie
op de verontrustende berichten in dit rapport en verzoeken de regering het
positieve oordeel over de Wvg nader toe te lichten in het licht van dit rapport.De leden van de fracties van RPF en GPV hebben met belangstelling kennis
genomen van onderhavig wetsvoorstel. Ze herinneren de regering eraan dat met
de invoering van de Wvg de gemeenten de zorgplicht hebben gekregen om voor
gehandicapten zodanige voorzieningen te treffen dat ze zoveel mogelijk in
staat worden gesteld zelfstandig te wonen en aan het maatschappelijk leven
deel te nemen. Zij constateren echter dat de wijze waarop de zorgplicht wordt
ingevuld noodgedwongen veelal door de budgettaire ruimte wordt bepaald, waardoor
er tussen gemeenten aanzienlijke verschillen optreden. Niet de behoefte van
gehandicapten, maar de beschikbare budgettaire ruimte bepaalt het voorzieningenniveau.
Omdat de financiering van de Wvg via het Gemeentefonds plaatsvindt hebben
de gemeenten de mogelijkheid om hun voorzieningenbeleid neerwaarts bij te
stellen als de beschikbare middelen bij de vraag naar voorzieningen achterblijven.
Bij een aantal gemeenten is hierbij echter geen sprake van een volledig vrije
keuze. Steeds meer gemeenten zijn gedwongen de zorgplicht zo minimaal mogelijk
uit te voeren. Vindt de regering dit een gewenste ontwikkeling? Wat is nog
de waarde van gedecentraliseerd voorzieningenbeleid als gemeenten
genoodzaakt zijn de zorgplicht te beperken tot de door de Centrale Raad van
Beroep vastgestelde minimumeisen?Deze leden zijn van mening dat niet het kostenaspect, maar het gewenste
voorzieningenniveau richtinggevend behoort te zijn voor het gemeentelijk Wvg-beleid.
Deze leden herinneren de regering aan het door hen gevoerde pleidooi bij de
tweede evaluatie van de Wvg en bij de begrotingsbehandeling om aan gemeenten
meer middelen beschikbaar te stellen, zodat in elke gemeente een adequaat,
dat wil zeggen daadwerkelijk toegesneden op de lokale situatie, Wvg-beleid
kan worden uitgevoerd. In dit kader vragen ze de regering of zij niet beducht
is dat, mede als gevolg van de ledenbrief van de VNG d.d. 18 maart 1999, waarin
heel nadrukkelijk de gemeenten worden voorgehouden wat de ondergrens is van
de zorgplicht, het voorzieningenniveau verder wordt verlaagd en steeds minder
rekening wordt gehouden met de lokale situatie.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel en de daarbij behorende toelichting. De regering beoogt met
het voorstel uitwerking te geven aan de uitkomsten van de discussie over de
tweede evaluatie van de Wvg. Deze leden kunnen ermee instemmen dat de regering
wil overgaan tot aanpassing van de Wvg op een aantal punten. Veel van de voorgestelde
maatregelen zijn ook in hun ogen dringend gewenst. Zij vragen zich zelfs af
of de problematiek waarmee in de uitvoering van de Wvg gekampt wordt op allerhande
terrein niet al op dit moment een bredere aanpak vergt. Deze leden zijn van
mening dat het op bepaalde punten niet verstandig is te wachten op de uitkomsten
van de derde evaluatie van de Wvg in 2000. Zij zullen daar in het vervolg
van hun bijdrage nog nader op terug komen.Deze leden merken op dat zij bij de discussie over de voorliggende wijziging
van de Wvg graag zouden willen komen tot een nadere kwalitatieve omschrijving
van de gemeentelijke zorgplicht. In hun waarneming wordt de reikwijdte van
dit artikel te veel beheerst door het voor de uitvoering van de Wvg beschikbare
budget. Zij achten dat een onjuiste benadering. Daarom vragen zij de regering
nog eens helder aan te geven hoe zij de gemeentelijke zorgplicht definieert,
hoe en of daaraan in de praktijk voldoende invulling kan worden gegeven en
welke relatie er bestaat met het voor de Wvg beschikbare budget.Uit de tweede evaluatie van de Wvg is duidelijk naar voren gekomen, dat
de op dat moment beschikbare budgetten voor gemeenten zouden moeten worden
herverdeeld. Inmiddels is de nieuwe verdeelsleutel van kracht geworden. Niettemin
bereiken deze leden tal van signalen, dat gemeenten met aanzienlijke tekorten
op het Wvg-budget te maken (blijven) hebben. Bij gelegenheid van de behandeling
van het voorliggende wetsvoorstel willen zij hun zorgen daarover nog eens
onder de aandacht van de regering brengen. De aan het woord zijnde leden vragen
of een wijziging c.q. verruiming in de bevoegdheden van gemeentebesturen ten
aanzien van de uitvoerig van de Wvg wel zinvol is, zonder nadrukkelijk de
budgettaire kaders bij deze discussie te betrekken. Ook moet naar hun mening
de oorzaak van het toenemende budgettaire beslag dat met de uitvoering van
de Wvg gemoeid is helder in kaart worden gebracht. Zo wijzen deze leden op
de gevolgen van vergrijzing en extramuralisering voor het Wvg-budget. Graag
zien zij over deze onderwerpen een uitgebreide beschouwing van de regering
tegemoet. Zij verwijzen op deze plaats naar een brief van Gedeputeerde Staten
van Overijssel d.d. 16 april 1999, waarin de problematiek van gemeenten ter
zake van het Wvg-budget klemmend onder de aandacht wordt gebracht. Deze leden
gaan er vanuit dat bedoelde brief exemplarisch is voor het landelijke beeld.
Zij vragen de regering in haar beantwoording aandacht te besteden aan deze
brief. Welke conclusies trekt de regering uit het beeld, dat uit de cijfers
voor betrokken gemeenten naar voren komt? Acht de regering de temporisering
van de in het regeerakkoord afgesproken intensiveringen nog steeds
voldoende om gemeentebesturen genoeg armslag te bieden bij het vervullen van
hun zorgverplichting in het kader van de Wvg? Deelt de regering de zorg van
de aan het woord zijnde leden dat, gelet op de tekorten waarmee gemeentebesturen
te maken hebben, het voorzieningenniveau van de Wvg in negatieve zin beïnvloed
zal worden? Zo neen, op basis waarvan komt de regering dan tot de slotsom
dat gemeenten hun verplichtingen in het kader van de Wvg binnen het huidige
financiële kader voldoende kunnen waarmaken? Is de regering van oordeel
dat gemeenten in zijn algemeenheid een te ruime interpretatie geven aan de
op de Wvg gebaseerde zorgplicht?De leden van de SGP-fractie wijzen er voorts op, dat uit de tweede evaluatie
van de Wvg ook duidelijk is gebleken, dat de toegankelijkheid van voorzieningen
ten behoeve van gehandicapten nog de nodige aandacht behoeft. Geconcludeerd
werd, dat in een aantal gemeenten niet alleen Wvg-voorzieningen bij één
loket kunnen worden aangevraagd, maar dat ook andere voorzieningen daarbij
geïntegreerd zijn. De regering wil bevorderen dat ook op andere plaatsen
deze «één-loket-benadering» ingang vindt. Deze leden
hebben bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid voor dit jaar ook aandacht voor deze kwestie gevraagd
(Handelingen TK, 1998–1999, nr. 35, p. 2591, lk-mk). Op deze plaats
willen deze leden de regering herinneren aan haar antwoord op hun vraagstelling.
Bij de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel zou nader worden ingegaan
op de «één-loket-benadering» (Handelingen TK, 1998–1999,
nr. 36, p. 2663, rk). Tegen deze achtergrond vragen deze leden de regering
nader in te willen gaan op de «één-loket-benadering»
bij voorzieningen ten behoeve van gehandicapten. Welke acties heeft de regering
reeds ondernomen om de «één-loket-benadering» voor
alle gehandicaptenvoorzieningen brede(r) ingang te doen vinden? Is er al overleg
geweest met VNG en de Zorgverzekeraars Nederland, conform het voornemen uit
de tweede evaluatie (TK 1997–1998, 25 847, nr. 1, p. 10)? Zo ja,
wat heeft dat overleg tot nu toe opgeleverd? Kan de regering aangeven welk
traject er voor de komende tijd is uitgezet om de «één-loket-gedachte»
op dit punt verder te stimuleren? Is de regering bereid een nieuw overzicht
te geven van de stand van zaken in de diverse gemeenten waar reeds tot een
dergelijke benadering is overgegaan? Wil de regering de Kamer regelmatig over
dit onderwerp blijven informeren? 2. Decentralisatie van de woningaanpassingenDe leden van de fractie van de PvdA zijn verheugd dat de zogenaamde dure
woningaanpassingen voortaan onder het regime van de gemeentelijke verantwoordelijkheid
zullen vallen, iets waar zij in het verleden ook steeds op hebben aangedrongen.
Met name het gegeven dat hiermee ook de eigen bijdrage regeling in overeenstemming
wordt gebracht met de woningaanpassingen beneden de f 45 000,–,
en wel met terugwerkende kracht tot 1 april '96, kunnen zij waarderen. Zij
hebben hier nog wel enige vragen over.Hoe hoog zijn de extra kosten die met deze regeling van terugwerkende
kracht zijn gemoeid? Kan een overzicht worden verstrekt van het aantal zogenaamde
dure woningaanpassingen dat sinds de inwerkingtreding van de Wvg heeft plaatsgevonden
en welke bedragen hiervoor zijn toegekend?De eigen bijdrage in de regeling Ziekenfondsraad subsidiëring woningaanpassingen
gehandicapten is met terugwerkende kracht tot 1 april 1996 in overeenstemming
gebracht met die ingevolge de Wvg. De extra kosten die hiermee gemoeid zijn,
worden uit de begroting Sociale Zaken en Werkgelegenheid gefinancierd.
De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan aangeven hoe hoog deze
kosten zijn.Een grote verandering in deze wetswijziging betreft woningaanpassingen
waarvan de kosten gelijk zijn of meer bedragen dan 45 000 gulden. Nu
de gemeentelijke bijdrage voor de aanpassingen voor bovengenoemde woningen
22 000 gulden zal bedragen, zullen de gemeenten hiervoor gecompenseerd
worden middels een storting in het Gemeentefonds. Het is de leden van de VVD-fractie
niet geheel duidelijk of dit een structurele storting betreft en wanneer er
een aanvang zal worden genomen met de stortingen in het Gemeentefonds. Tevens
zouden deze leden van de regering willen vernemen of de hoogte van het compensatiebedrag
wordt aangepast wanneer blijkt dat de kosten bijvoorbeeld in een bepaalde
periode sterk stijgen.In de regeling bij of krachtens algemene maatregel van bestuur zal een
specifieke vergoedingsgrondslag worden opgenomen om cumulatie van dure woningaanpassingen
voor gemeenten met minder dan 25 000 inwoners op te vangen. Kan de regering
deze leden informeren over hoe deze vergoedingsgrondslag vorm gegeven zal
worden in de algemene maatregel van bestuur?De leden van de CDA-fractie kunnen in hoofdzaak instemmen met de kern
van de voorgestelde wetswijziging, namelijk het onderbrengen van de zorg voor
woningaanpassingen van f 45 000,– of meer bij de gemeentebesturen.
Hierdoor krijgen de gemeenten de zorgplicht voor alle woning-aanpassingen,
hetgeen ten goede komt aan de «één-loket-gedachte»
voor dezelfde voorzieningen. Deze leden vragen hoe deze wetswijziging in relatie
zal staan tot de zeer lange wachttijden van soms wel anderhalf jaar, die er
nu bestaan voor woningaanpassingen in het algemeen. Denkt de regering dat
de wachttijden zullen afnemen en kan zij dat toelichten? Verder vragen de
leden zich af welke meerwaarde deze wetswijziging heeft, zolang in de meeste
gemeentelijke verordeningen het primaat bij verhuizen ligt. In de praktijk
betekent dit toch dat er slechts zelden een dergelijke dure woningaanpassing
zal worden uitgevoerd?De leden van de D66-fractie herinneren zich dat zij destijds tegen de
invoering van de Wvg en de daarmee gepaard gaande decentralisatie hebben gestemd,
waarbij de te voorziene gevolgen (voor betrokkenen) van de korting op het
budget en de uitbreiding van de doelgroep vooral de aanleiding waren om niet
in te stemmen met het wetsvoorstel.Deze leden zien in de praktijk van de uitvoering van de Wvg datgene bevestigd
wat destijds werd gevreesd (dat de kwaliteit en kwantiteit van voorzieningen
voor gehandicapten zouden achteruitgaan of worden verminderd). Deze leden
vragen zich af of, gegeven de vragen over de uitvoering van de Wvg, de derde
evaluatie van de Wvg in het jaar 2000 niet gevolgd moet worden door enkele
evaluaties in latere jaren. Deze leden stellen vast dat het wetsvoorstel wijzigingen
bevat die onder meer betrekking hebben op woningaanpassingen, waarvan de kosten
gelijk zijn aan of meer bedragen dan f 45 000,– gulden. Zij
kunnen akkoord gaan met het voornemen om deze aanpassingen onder te brengen
bij de zorgplicht en beslissingsverantwoordelijkheid van gemeenten, waarmee
de besluiten over woningaanpassingen terechtkomen bij één overheid,
bij één loket.Deze leden vragen zich af hoe de afweging tussen verhuizen en aanpassing
van de woning in de praktijk zal gaan geschieden: zal het primaat worden gegeven
aan verhuizen? Welke maximale eigen bijdragen zullen worden gevraagd op basis
van welke inkomensgrenzen? In welke mate zal sprake zijn van «adequate
bejegening» (minister Melkert) bij keuzen, waarbij de wens en keuze
tot zelfstandig functioneren in de woon- en leefsituatie van de gehandicapte
mens in het gedrang kan komen door het beleid van de gemeente in het kader
van financiële omstandigheden? Moet de brief van de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 19 april jl. (26 435 nr. 9)
zo verstaan worden dat gemeenten, na toevoeging van extra financiële
middelen door het rijk, niet genoodzaakt zullen zijn primaat te geven aan
«verhuizen»? Kan de omschrijving van de zorgplicht van gemeenten
op het gebied van de woningaanpassing nader worden omschreven of bepaald?In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel wordt aangegeven dat
in de regeling bij of krachtens algemene maatregel van bestuur een specifieke
vergoedingsgrondslag zal worden opgenomen om cumulatie van dure woningaanpassingen
voor gemeenten met minder dan 25 000 inwoners op te vangen. De leden
van de GroenLinks-fractie vragen de regering nader aan te geven hoe de inhoud
van deze specifieke vergoedingsregeling luidt.De leden van de SP-fractie stemmen in met het overhevelen van de woningaanpassingen
waarvan de kosten gelijk zijn aan of meer bedragen dan f 45 000,–
naar de Wvg. Wel hebben zij grote bedenkingen bij de financiering van deze
woningaanpassingen. Deze leden begrijpen dat de gemeenten voor de eigen bijdrage
van f 22 000,– worden gecompenseerd middels een storting in
het gemeentefonds en dat de meerkosten kunnen worden gedeclareerd bij het
Rijk. Zij hebben hierover een tweetal vragen. In de eerste plaats vragen zij
zich af of in verband hiermee het budget in het Gemeentefonds zodanig zal
worden uitgebreid dat gemeenten een volledige compensatie van het betreffende
bedrag zullen krijgen. Dit is voor deze leden onduidelijk gezien een latere
opmerking van de regering dat bij de derde evaluatie van de Wvg deze financiering
nader zal worden bezien. Indien dit betekent dat gemeenten bij woningaanpassingen
van of boven de f 45 000,– te weinig gecompenseerd zullen
krijgen, dan vinden de leden dit ongewenst en zijn zij van mening dat de financiering
reeds nù moet worden aanpast. In de tweede plaats vragen zij zich af
of de totale meerkosten zullen worden vergoed door het Rijk. Kan de regering
aangeven wat de inhoud van de algemene maatregel van bestuur zal zijn?De leden van de fracties van RPF en GPV kunnen zich vinden in het voorstel
om de verantwoordelijkheid voor alle woningaanpassingen bij de gemeenten neer
te leggen. Wel leven er bij hen enkele vragen over de reikwijdte en de vormgeving.
Ze begrijpen dat voor de woningaanpassingen in principe een bovengrens blijft
bestaan van f 100 000,–. Waarom eigenlijk? Hoe vaak komt het
in de huidige situatie voor dat een aanvraag voor een woningaanpassing wordt
ingediend waarmee een hoger bedrag dan een ton is gemoeid? In de wettekst
lezen de genoemde leden dat zo'n dure woonvoorziening alleen wordt verleend,
als weigering zou leiden tot onbillijkheden van overwegende aard. Wanneer
is hier sprake van? Biedt de advisering door het RIO niet voldoende zekerheid
dat de aanpassing ook daadwerkelijk nodig is? Deze leden lezen in de toelichting
dat gemeenten een gedeelte van de dure woningaanpassingen zelf moeten bekostigen,
waarvoor ze een compensatie zullen ontvangen middels een storting in het Gemeentefonds.
Op basis van welke criteria wordt (vooraf) bepaald hoe groot het bedrag is
dat de onderscheiden gemeenten hiervoor kunnen verwachten? Kan de regering
de verzekering geven dat de omvang van de compensatie gelijke tred houdt met
de jaarlijkse groei van de dure woningaanpassingen?Deze leden staan sympathiek tegenover het voorstel om kleine gemeenten
bij cumulatie van dure woningaanpassingen tegemoet te komen. Maar betekent
dit dat grotere gemeenten met een meer dan gemiddeld aantal aanvragen voor
dure woningaanpassingen op geen enkele compensatie kunnen rekenen? Kan de
regering garanderen dat door deze voorstellen niet opnieuw zgn. «nadeelgemeenten»
ontstaan? Zo nee, kunnen deze gemeenten dan evenals de kleine gemeenten hiervoor
een extra compensatie verwachten? Tevens vragen genoemde leden
waarom kleinere gemeenten die met relatief veel goedkopere woningaanpassingen
te maken hebben en daardoor, evenals bij een cumulatie van dure woningaanpassingen,
geconfronteerd worden met budgettaire risico's geen aanspraak kunnen maken
op een specifieke vergoedingsgrondslag.De leden van de SGP-fractie kunnen akkoord gaan met de voorgestelde verruiming
van de Wvg op het punt van de gemeentelijke verantwoordelijkheid ten aanzien
van woningaanpassingen boven f 45 000,–. Zij achten het een
voordeel, dat de verantwoordelijkheid van woningaanpassingen bij een bevoegd
gezag terecht komt. Verschillen die er bestonden in de hoogte van bijvoorbeeld
de eigen bijdrage bij aanpassingen beneden en boven f 45 000,–
komen hiermee tegelijk te vervallen. De situatie dat van iemand die een woningaanpassing
boven f 45 000,– moet laten uitvoeren een lagere eigen bijdrage
wordt verlangd dan van iemand die een woningaanpassing moet laten plegen beneden
f 45 000,–, behoort in de ogen van deze leden met de voorgestelde
wetswijziging tot het verleden. Dat brengt de aan het woord zijnde leden nog
wel tot de volgende vraag. Op 26 november 1998 heeft de Ziekenfondsraad besloten
om haar besluit van 25 juni 1998 om de eigen bijdrage in de subsidie ten behoeve
van woningaanpassing te maximeren tot f 1000,– terugwerkende kracht
toe te kennen tot 1 april 1996 (Stcrt. 13 januari 1999). Diegenen die in aanmerking
willen komen voor deze regering hebben tot 1 april 1999 de gelegenheid gehad
om hiervan mededeling te doen. Kan de regering aangeven hoevelen van deze
regeling gebruik hebben gemaakt en hoevelen daarvan gebruik hadden kunnen
maken? Kan daarbij tevens worden aangegeven welk bedrag met deze reparatie
met terugwerkende kracht gemoeid is? Is op een andere wijze dan via de Staatscourant
melding gemaakt van deze regeling? Is de tijdsspanne tussen het tijdstip van
publikatie van de regeling en het tijdstip waarop betrokkenen zich konden
aanmelden niet erg kort geweest? Ware het niet beter geweest om betrokkenen
automatisch in aanmerking te laten komen voor deze regeling? De aan het woord
zijnde leden stellen naar aanleiding van de doorlooptijden voor eigen woningaanpassingen
nog een enkele vraag. De doorlooptijd was reeds als punt van aandacht genoteerd
in de tweede evaluatie van de Wvg. Daar is de doorlooptijd van de woningaanpassingen
boven f 45 000,– ten gevolge van de decentralisatie zelfs
als afzonderlijk aandachtspunt voor de derde evaluatie van de Wvg opgevoerd.
Deze leden gaan ervan uit dat de decentralisatie van de aanpassingen van deze
categorie ook van invloed kan zijn op de doorlooptijd van woningaanpassingen
die nu al onder het Wvg-regime vallen. Kan de regering daarover op dit moment
nog nadere mededelingen doen? Is zij van oordeel dat de decentralisatie een
positief effect heeft op de doorlooptijd en kan dit nader worden geconcretiseerd?
Is reeds een instrumentarium ontwikkeld om een positieve impuls te geven aan
de doorlooptijd van de aanpassingen onder het huidige Wvg-regime? Zo ja, is
daarin reeds vooruitlopend op de voorliggende wetswijziging rekening gehouden
met de nieuwe categorie aanpassingen die onder de Wvg gebracht worden? Wat
is op dit moment de gemiddelde doorlooptijd van een woningaanpassing, zowel
voor de aanpassingen beneden als die boven f 45 000,–? 3. Wvg-indicatiestellingNu het in de bedoeling ligt om de Regionale Indicatie Organen (RIO's)
te belasten met de indicatiestelling willen de leden van de fractie van de
PvdA weten of deze RIO's hiervoor voldoende zijn toegerust. En hoe is gewaarborgd
dat er, landelijk gezien, een uniforme systematiek tot stand komt, met andere
woorden, dat de afweging tussen intra- en extramurale zorgbehoefte met betrekking
tot de beslissing om al dan niet tot woningaanpassing over te
gaan niet tot te veel diversiteit in den lande zal gaan leiden? Kan worden
toegelicht welke aspecten bij deze afweging een rol dienen te spelen zodat
mede voorkomen kan worden dat tussen RIO's en gemeenten verschillen van inzicht
ontstaan? Is er inmiddels meer duidelijkheid te geven over de wijze waarop
kleinere gemeenten (< 25 000 inwoners) een specifieke vergoeding voor
dure woningaanpassingen zullen ontvangen? Waarop is overigens het criterium
van 25 000 inwoners gebaseerd?Deze leden onderschrijven de wenselijkheid om in een later stadium ook
de overige Wvg-indicatiestelling bij de RIO's onder te brengen. Zij vragen
naar de ervaringen van de RIO's in de gemeenten die reeds voor álle
Wvg-voorzieningen indiceren. Levert een en ander in de praktijk tot nu toe
knelpunten op? Zijn er voldoende waarborgen voor een objectieve indicatiestelling
gezien het feit dat de gemeentelijke budgetten nogal onder druk staan? En
welke termijn staat de regering voor ogen waarop dit z'n beslag kan krijgen?Tevens komt in het voorstel van wijziging van de Wvg de indicatiestelling
aan de orde. Het voorstel bij deze wetswijziging is om de indicatiestelling
van woningaanpassingen onder te brengen bij de RIO's (regionale indicatieorganen).
Reden hiervoor is de doelmatigheid en doeltreffendheid bij de uitvoering van
de Wvg te vergroten. De leden van de VVD-fractie willen graag weten of er
extra middelen aan het Gemeentefonds worden toegevoegd ten behoeve van de
RIO's nu hun taken worden uitgebreid. Wanneer dit inderdaad het geval is,
vanuit welke begroting worden de extra kosten van de RIO's bekostigd? Deze
leden zouden graag zien dat de regering zich inspant om geen expertise verloren
te laten gaan met het gebruik van de RIO's ten behoeve van de indicatiestelling.
Hoe denkt de regering dit te bewerkstelligen?De leden van de CDA-fractie hebben aarzeling bij de verplichting voor
de gemeenten om advies in te winnen bij de Regionale Indicatieorganen. Deze
leden achten het positief als één orgaan integraal en onafhankelijk
indiceert voor alle met de beperking samenhangende problemen. Deze leden hopen
dat hierdoor ook enige uniformiteit in het Wvg-beleid van verschillende gemeenten
wordt aangebracht. Dit neemt niet weg dat er bij deze leden bezorgdheid is
over signalen van toenemende bureaucratie bij de RIO's. Zij vragen of de RIO's
voldoende hebben, in financiële en organisatorische zin. Als de capaciteit
achterblijft, zullen de wachtlijsten voor de gevraagde voorziening verder
toenemen. Hoe realistisch is het om de Wvg-indicatie onder te brengen bij
de RIO's in het licht van het feit dat het huidige takenpakket al tot problemen
leidt? Op welke termijn wil de regering ook de overige Wvg-indicatiestelling
bij de RIO's onderbrengen?Het is deze leden onduidelijk hoe groot de meerkosten van de indicering
bij de RIO's zullen zijn, en of deze ook worden vergoed door verstrekkingen
aan de gemeenten vanuit het Rijk. Zij willen voorts graag van de regering
vernemen of het RIO ook bouwkundige deskundigheid heeft, opdat wordt voorkomen
dat er voor de cliënt een extra procesgang bij komt. Tenslotte missen
deze leden een termijn waarbinnen de indicering rond moet zijn. Kan hierin
alsnog worden voorzien?De leden van de D66-fractie stemmen in met verbreding van de zorgindicatiestelling
met de Wvg-indicatiestelling die wordt neergelegd bij RIO's, gericht op een
meer integrale, objectieve en onafhankelijke indicatiestelling voor zorgvoorzieningen.
Ook deze leden vragen zich af of de RIO's voldoende zijn toegerust op korte
termijn om op adequate wijze op te treden in hun adviesrelatie gemeenten.
Zij vragen hoe onafhankelijk en hoe op dit specifieke gebied deskundig deze
organen kunnen functioneren. De leden van de GroenLinks-fractie willen weten of de Regionale Indicatie
Organen (RIO's) op dit moment in alle regio's al naar tevredenheid functioneren.
Zo ja, waarop is deze tevredenheid precies gebaseerd?In een gezamenlijke aanpak zijn de ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en Volksgezondheid Welzijn en Sport, samen met de VNG een stimuleringstraject
gestart om de verbreding van de zorgindicatiestelling met de Wvg-indicatiestelling
vanuit de uitvoeringspraktijk inhoud te geven. De leden van de GroenLinks-fractie
willen weten wat de stand van zaken in deze uitvoeringspraktijk is. Kan de
regering de inhoud van dit stimuleringstraject eens nader toelichten en concretiseren?De leden van de SP-fractie zijn een voorstander van een integrale en onafhankelijke
indicatiestelling. Dit bevordert naar hun mening een uniform beleid met betrekking
tot de duurdere woningaanpassingen. Wel vragen zij zich af op grond van welke
criteria de Regionale Indicatie Organen hun advies aan de gemeentebesturen
zullen geven. Graag zien zij een nadere toelichting van de regering op dit
punt.Deze leden lezen in de toelichting het voornemen van de regering ook de
overige Wvg-indicatiestelling op termijn bij de RIO's onder te brengen. Komt
dit voornemen, zo vragen de leden zich af, voort uit het feit dat sinds de
decentralisatie van de verstrekking van voorzieningen aan gehandicapten er
sprake is van grote gemeentelijke verschillen? Is het nu zo dat de regering
deze verschillen inmiddels niet langer gerechtvaardigd vindt en de ongewenste
effecten van de decentralisatie op deze wijze tracht te verhelpen? Zij verzoeken
de regering een toelichting te geven op dit onderdeel van het wetsvoorstel.De leden van de fracties van RPF en GPV lezen dat, voordat een dure woningaanpassing
wordt toegekend, eerst advies moet worden ingewonnen bij het Regionale Indicatie
Orgaan. Op zich vinden genoemde leden het een goede zaak dat deze indicering
op een onafhankelijk wijze zal plaatsvinden. Maar zij betwijfelen of alle
gemeenten al over een RIO beschikken en indien dat het geval is of de RIO's
in alle gevallen voldoende zijn geëquipeerd voor het beoordelen van Wvg-aanvragen.
Kan de regering hierover meer informatie verstrekken, waarbij ook wordt ingegaan
op de afstemming tussen gemeenten indien een RIO voor meerdere gemeenten de
indicatie vervult? En op basis van welke criteria vindt indicering plaats?
Is het bijvoorbeeld mogelijk dat een advies negatief uitvalt, enkel vanwege
het feit dat een gehandicapte die wil verhuizen naar een aangepaste woning
in bijvoorbeeld een andere regio al een aangepaste woning bewoont? Welke ruimte
bestaat er voor het gemeentebestuur om van het advies af te wijken?De leden van de SGP-fractie stellen naar aanleiding van de wijziging in
de indicatiestelling nog het volgende. De regering acht verbreding van de
zorgindicatiestelling met de Wvg-indicatie wenselijk. Op termijn wil zij niet
alleen de Wvg-indicatie voor dure woningaanpassingen bij de RIO's onderbrengen,
maar ook de overige Wvg-indicatiestelling. Kan worden aangegeven welke activiteiten
in dit verband met de in de toelichting genoemde partijen worden ondernomen?
Deze leden hechten eraan dat in een meer integraal indicatie-orgaan de verschillende
expertises wel goed tot hun recht kunnen komen. Is in dat licht bezien de
overgang van dure woningaanpassingen van Wvg-indicatie naar de RIO's een verbetering?
Beschikken de RIO's over voldoende specifieke kennis om dergelijke aanvragen
op een juiste manier te kunnen beoordelen? Wordt er in de benoeming van de
leden van een RIO rekening gehouden met de verschillende disciplines die bij
de zorgindicatiestelling aan de orde zijn? Zal aanpassing van de samenstelling
van de RIO's na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel nog aan de orde zijn?
Hoe wordt bovendien een zekere mate van uniformiteit in de beoordeling
door de RIO's van gecompliceerde aanvragen tot woningaanpassing nagestreefd? 4. AfbakeningsproblematiekDe leden van de fractie van de PvdA vragen of met een oplossing voor de
knelpunten ten aanzien van «uitraasruimte» en tweede rolstoel
de afbakeningsproblematiek afdoende is geregeld. In hun ogen zijn er zaken
die vanuit het oogpunt van noodzakelijke zorg eerder onder AWBZ-financiering
dienen te vallen en dus niet ten laste van het Wvg-budget zouden moeten komen.
Zo leiden bijvoorbeeld vergoedingen aangaande het werkvervoer in verband met
de WSW nog steeds tot problemen. Kan hierop een toelichting worden gegeven?Eenzelfde afbakenings«knelpunt» is naar de mening van deze
leden gelegen in het bovenregionaal vervoer van verstandelijk gehandicapten
die in een AWBZ-instelling verblijven. Gezien de uitspraken van de Centrale
Raad van Beroep die ertoe leiden dat de zorgplicht zich voor deze doelgroep
niet in hoofdzaak beperkt tot de directe woon- en leefomgeving is de vraag
aan de orde of deze uitgaven niet eerder vanuit het AWBZ-budget dan vanuit
het Wvg-budget zouden moeten worden gefinancierd. Zal deze problematiek ook
worden meegenomen in de gezamenlijke studie naar de effecten van de ontwikkelingen
in het zorgstelsel en de relatie tussen het gemeentelijk domein en het AWBZ-domein?
Op welke termijn is hierover meer duidelijkheid te verwachten?De leden van de CDA-fractie stemmen in met het onderbrengen van de zogenaamde
«uitraasruimten» onder de bepalingen van de Wvg. De regering meent
in de memorie van toelichting dat de «uitraasruimte» alleen dienstig
mag zijn aan de belangen van de psychisch gehandicapte en niet aan het wegnemen
van de hinder van anderen. Deze leden zijn van mening dat de scheiding van
belangen, die de regering aangeeft, niet zo strikt te maken is. En zij wijzen
er op dat de definiëring, zoals die in het voorstel tot wijziging van
de Wvg wordt gegeven, kan leiden tot ongewenst strenge indicering. Graag krijgen
zij hierop een toelichting. Kan de regering verder aangeven hoe het gesteld
is met de verstrekkingen van de tweede rolstoel (buitenrolstoel) voor bewoners
van AWBZ-instellingen?De fractie van D66 steunt het opnemen van het begrip «uitraasruimte»
in de wet waarbij geen sprake is van een ergonomische belemmering, in ruime
zin te interpreteren.Daarbij vragen deze leden zich af of per se een relatie moet worden gelegd
met de reikwijdte van de indicatie voor een opname in een inrichting als bedoeld
in artikel 8 AWBZ: zou een medisch advies inzake de mate en ernst van de gedragsproblematiek
niet voldoende zijn?Eén van de knelpunten, die wordt veroorzaakt door de afbakening
tussen de AWBZ en de Wvg is de tweede rolstoel (buitenrolstoel) voor bewoners
van AWBZ-instellingen. Uit de memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel
blijkt dat dit knelpunt zal worden opgelost in het kader van de AWBZ. De leden
van de GroenLinks-fractie willen weten wat de stand van zaken inzake de tweede
rolstoel is. Vormt dit nog steeds een knelpunt? Kan de regering dit nader
toelichten door middel van cijfers of onderzoeksgegevens?De leden van de SGP-fractie kunnen zich vinden in het opnemen van de zogenaamde
«uitraasruimten» in het Wvg-pakket. Wel vragen deze leden of het
noodzakelijk is dat er sprake is van een indicatie voor de opname in een inrichting,
zoals bedoeld in artikel 8 AWBZ, om in aanmerking te komen voor
een vergoeding voor een «uitraasruimte». Moet niet gekeken worden
naar de mate en ernst van het ontremde gedrag? Erkent de regering dat het
creëren van een «uitraasruimte» ook geboden kan zijn indien
er geen sprake is van een indicatie voor opname in een inrichting?De leden van de SGP-fractie geven aan het in ieder geval van belang te
vinden dat er een werkbare oplossing tot stand is gekomen in de problematiek
hieromtrent inzake de afbakening tussen AWBZ en Wvg. Deze leden stellen evenwel
vast dat er op meerdere terreinen sprake is van problemen in de afbakening
tussen Wvg en andere regelingen. Zij vragen de regering dan ook een bredere
inventarisatie te maken van meerdere voorzieningen, waarbij niet op voorhand
duidelijk is of de Wvg of een andere regeling van toepassing moet worden verklaard.
Kan de regering een dergelijke inventarisatie uitvoeren? Kan daarbij worden
aangegeven op welke wijze die afbakeningsproblemen tot een oplossing zullen
worden gebracht? 5. CliëntenparticipatieDe leden van de fractie van de PvdA onderschrijven de wenselijkheid van
wettelijke verankering van cliëntenparticipatie op gemeentelijk niveau.
Gemeenten worden nu verplicht om via een verordening aan te geven hoe zij
de inspraak van cliënten wensen vorm te geven. Moet worden aangenomen
dat gemeenten, gezien het feit dat ze hiervoor niet extra worden gecompenseerd,
deze vorm van participatie uit de «reguliere» Wvg-middelen dienen
te bekostigen? Op welke wijze is gegarandeerd dat cliënten gebruik kunnen
maken van rechtsmiddelen wanneer hun adviezen niet of onvoldoende worden opgevolgd?De leden van de D66-fractie zijn het zeer eens met de regering dat het
belang van cliëntenparticipatie moet worden erkend en dat daartoe regelen
moeten worden opgenomen in de wet. Deze leden stellen vast dat het wetsvoorstel
op dit onderdeel te mager is en achterblijft bij de regeling van Medezeggenschap
van Cliëntenraden Zorginstellingen (WMCZ). Zij veronderstellen dat het
de bedoeling van de regering is dat cliënten en gebruikers met betrekking
tot gehandicaptenbeleid in de toekomst op een breder terrein belangen moeten
kunnen behartigen op het gehele integrale gemeentelijke gehandicaptenbeleid.Zij vragen zich af of daarvoor nu al aanwijzingen en/of aanscherpingen
moeten worden gegeven met het oog op een onafhankelijke inbreng en of specifieke
financiële middelen daartoe nodig zijn.De leden van de fracties van RPF en GPV vinden het van belang dat bij
de vormgeving van het Wvg-beleid ook de doelgroep betrokken wordt. Een wettelijke
verankering van de vormgeving van cliëntenparticipatie kan daarom op
hun sympathie rekenen. Wel vinden genoemde leden het van belang dat de leden
van de cliëntenraad ook daadwerkelijk een achterban vertegenwoordigen.
Wat vindt de regering van het idee om de voorgestelde regeling in die zin
aan te vullen?Tevens vragen deze leden of er is voorzien in financiële middelen
om deze cliëntenraden te laten functioneren. Kan de regering garanderen
dat deze middelen niet ten koste zullen gaan van het huidige Wvg-budget? 6. InformatievoorzieningDe leden van de fractie van de PvdA vragen ten aanzien van het punt Informatievoorziening
in hoeverre het voorgestelde artikel 10b, lid 2 in overeenstemming is met
het «bestuursakkoord-nieuwe-stijl». Hantering van een checklist
om te bepalen of een monitor zinvol is, en afspraken over wie
de kosten betaalt zijn hier een onderdeel van. Kan hierop een toelichting
worden gegeven?De regering acht jaarlijks specifieke informatie met betrekking tot de
declaratieregeling voor woningaanpassingen van 45 000 gulden en meer
noodzakelijk. De gemeenten zullen hiertoe de nodige informatie moeten aanleveren.
De leden van de VVD-fractie vragen zich in dit kader af welke specifieke informatie
precies wordt bedoeld en of deze informatie niet uit de meer reguliere informatie
van de gemeenten aan het ministerie te halen is. Bovendien vragen deze leden
zich af of de noodzakelijk geachte specifieke informatieverstrekking niet
een te grote administratieve last op de gemeenten zal leggen. 7. Gevolgen voor de uitvoeringTen aanzien van de wettelijke basis van de Tijdelijke bijdrageregeling
AWBZ-gemeenten die volgens de memorie van toelichting geen gevolgen heeft
voor de uitvoering hebben de leden van de fractie van de PvdA nog enige vragen.
Met welk percentage van bewoners van een instelling voor mensen met een verstandelijke
handicap die gebruik maken van de regeling vervoersvoorzieningen wordt rekening
gehouden? Nu het lijkt dat de schattingen over het gebruik door deze bewoners
van AWBZ-instellingen fors hoger uitvallen dan de eerder geraamde 25%, vragen
deze leden zich af of hiermee het budget van 41 miljoen gulden toereikend
is om deze zorgplicht waar te maken. 8. Financiële aspectenHet aantal eigen betalingen van 22 000 gulden voor kleinere gemeenten
moet gemaximeerd worden. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt
de voorziening ten aanzien van kleinere gemeenten uitgewerkt. Mede gezien
in het licht van de constatering in de memorie van toelichting dat de uitgaven
voor woningaanpassingen van meer dan 45 000 gulden per gemeente sterk
uiteenlopen en dat deze verschillen onvoldoende verklaard kunnen worden, vragen
de leden van de VVD-fractie zich af in hoeveel gevallen het volgens de regering
nodig zal zijn om deze voorziening ten behoeve van kleine gemeenten toe te
passen en welke financiële consequenties dit heeft. Kan derhalve inzicht
worden gegeven in de inhoud van de algemene maatregel van bestuur? Hoe verhoudt
een en ander zich tot de berichten dat er tekorten in het Wvg-budget zijn?De leden van de CDA-fractie vragen de regering nader aan te geven hoe
hij tot de voorgestelde financieringssystematiek is gekomen. Kan de regering
aangeven waarom gekozen is voor het bedrag van f 22 000,–
dat gemeenten zelf moeten financieren? Deze leden gaan er overigens van uit
dat de toevoeging aan het gemeentefonds voor die financiering de jaarlijkse
volumegroei van de dure woningaanpassingen volgt. Verder blijken de uitgaven
voor woningaanpassingen per gemeente sterk uiteen te lopen, en deze verschillen
kunnen volgens de regering tot op heden onvoldoende verklaard worden. Deze
leden stellen het op prijs als de regering deze stelling nader wil toelichten.
Zij tekenen verder aan dat in het voorstel tot wijziging van de wet niet geheel
duidelijk wordt hoe het Rijk precies omgaat met de declaratie door gemeenten
van de kosten van de woningaanpassingen. Kan het voorkomen dat de gemeente
een positief advies van het RIO krijgt, maar dat het Rijk besluit dat de woningaanpassing
niet declarabel is? En hoe gaat de regering vorm geven aan de subsidiëring
van deze woningaanpassingen totdat de wet in werking treedt? Is daarvoor voldoende
geld beschikbaar? De uitgaven voor woningaanpassingen, waarvan de kosten gelijk zijn aan
of meer bedragen dan 45 000 blijken per gemeente sterk uiteen te lopen.
Deze verschillen kunnen volgens de memorie van toelichting tot op heden onvoldoende
worden verklaard. De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering
kan aangeven waarom de verschillen tot op heden onvoldoende kunnen worden
verklaard? Welke oorzaken liggen hieraan ten grondslag? Welke stappen is de
regering voornemens te gaan nemen om de verschillen in de toekomst wel te
kunnen verklaren? Is meer onderzoek in dezen niet gewenst? Is de regering
van plan om eerder met een adequate verdeelmaatstaf te komen, dan pas bij
de derde Wvg- evaluatie? Zo nee, waarom niet? In de toelichting bij de financiële
aspecten van deze wijziging staat vermeld dat het Rijk in overleg met de VNG
zal bepalen wat de extra uitvoeringskosten van de gemeenten als gevolg van
de taakintensivering zijn, en op welke wijze deze eventuele extra kosten worden
gecompenseerd. De VNG geeft in haar reactie op deze wijziging aan dat voor
een steeds groter aantal gemeenten de middelen die zij op dit moment uit het
Gemeentefonds ontvangen niet toereikend zijn om aan het groeiende beroep op
de Wvg te kunnen voldoen. Dus naast de extra middelen die gemeenten nodig
zullen hebben om aan de taakintensivering te voldoen, heeft een steeds groter
aantal gemeenten meer middelen nodig om aan het groeiende beroep op de Wvg
te kunnen voldoen. Is de regering het eens met deze stellingname en zo nee,
waarom niet? Zo ja, bent u voornemens om die gemeenten die te maken hebben
met een groeiend beroep op de Wvg hierin tegemoet te komen, eerder dan bij
de derde evaluatie van de Wvg?De leden van de SP-fractie maken zich grote zorgen over de financiële
middelen, of beter gezegd het gebrek daaraan, ter uitvoering van de Wvg. De
berichten van de VNG over de structurele tekorten bij gemeenten zijn alarmerend
en de gevolgen die deze tekorten hebben voor gehandicapten zijn naar de mening
van de leden onaanvaardbaar. De leden zijn het er dan ook in het geheel niet
mee eens om, zoals zij hebben begrepen, de toereikendheid van het Wvg-budget
te trekken op basis van de derde meting van de landelijke Wvg-evaluatie in
2000. Zij vinden dat er op dit moment voldoende bekend is over de Wvg en dat
de berichten zò verontrustend zijn dat er nù extra gelden ter
beschikking moeten worden gesteld. Zij begrijpen niet waarom de regering wil
wachten op de derde evaluatie. De brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid van 19 april jongstleden (26 435 nr. 9), waarin hij
ingaat op de herverdeling van gelden over de verschillende gemeenten vinden
de leden niet toereikend. Deze brief gaat immers niet inhoudelijk in op de
problemen die gemeenten op dit moment ondervinden bij de uitvoering van de
wet. Het lijkt er daarentegen sterk op dat de regering de problemen wegwuift
dan wel deze eenzijdig op het bordje legt van de gemeenten. De mensen die
afhankelijk zijn van de voorzieningen en slechts met behulp van deze voorzieningen
kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven betalen hiervoor de rekening.
Herinnert de regering zich dat uit de laatste Armoedemonitor blijkt dat 25%
van alle gehandicapten en chronisch zieken te kampen heeft met armoede? Wat
vindt de regering van de situatie dat de minimale zorg op dit moment de norm
wordt in de Wvg? Acht de regering deze verschraling aanvaardbaar en in overeenstemming
met het oorspronkelijke doel van de Wvg? Deze leden vragen de regering daarom
een gedegen reactie te geven op de aan haar gerichte brief van de VNG d.d.
24 maart jongstleden waar wordt ingegaan op de financiële problemen van
de gemeenten.De leden van de fracties van RPF en GPV vinden de toelichting enigszins
onduidelijk op het punt wanneer de kosten van woningaanpassingen bij SZW kunnen
worden gedeclareerd. Geldt dit voor alle woningaanpassingen duurder dan f 22 000,–
of geldt dit alleen voor woningaanpassingen waarvan de kosten
meer bedragen dan f 45 000,–? Ze hebben de indruk dat dit
laatste het geval is. Als deze indruk juist is, dan is het, naar de mening
van genoemde leden, voor gemeenten niet aantrekkelijk om een woningaanpassing
toe te staan voor een bedrag tussen f 22 000,– en f 45 000,–.
Hoe taxeert de regering de mogelijke consequentie dat gemeenten hierdoor terughoudend
zullen zijn om woonaanpassingen toe te kennen voor een bedrag tussen f 22 000,–
en f 45 000,–? Deze leden begrijpen uit de toelichting dat
alleen voor woningaanpassingen duurder dan f 45 000,– een
indicatiestelling plaatsvindt. Hangt dat samen met het feit dat bij toewijzing
een gemeente het volledige bedrag, uitgezonderd de gemeentelijke bijdrage
van f 22 000,– , kan declareren bij het Rijk? Betekent dit
dat de drempel voor een dure woningaanpassing wordt verhoogd? Heeft een gemeente
ook de ruimte om voor goedkopere aanpassingen zich te laten adviseren door
het RIO?Deze leden begrijpen uit het Nader Rapport dat er met betrekking tot de
financiering van de woningaanpassingen niet is gekozen voor een storting in
het gemeentefonds, omdat er nog geen adequate verdeelmaatstaf bestaat. Wat
is erop tegen om de voorgestelde declaratiesystematiek te handhaven? Wordt
daarmee niet veel meer recht gedaan aan het verschil in aanvragen tussen gemeenten
dan ooit op basis van een verdeelmaatstaf kan worden bereikt? 9. Overige opmerkingenDe leden van de VVD-fractie hebben kennis genomen van een onderzoek dat
bureau Inter/View in opdracht van de Vereniging van Spierziekten Nederland
(VSN) heeft uitgevoerd. Uit dit onderzoek naar de ervaringen van (over het
algemeen ernstig) gehandicapte gebruikers met de Wvg komt naar voren dat de
gemiddelde wachttijden voor rolstoelen in 1997 ten opzichte van 1995 zijn
toegenomen van 16 tot ruim 20 weken. Van de mensen uit het onderzoek die een
vervoersvoorziening aanvroegen heeft 24% nog geen uitsluitsel gehad. De wachttijd
bedraagt in dit geval gemiddeld 34 weken. Bovendien blijkt dat 41% van de
Wvg-gerechtigden ongunstig oordeelt over de deskundigheid van de gemeente.
Deze leden willen graag van de regering weten of zij kennis heeft genomen
van dit onderzoek en zo ja, of de regering kan aangeven wat zij aan de genoemde
problemen denkt te gaan doen.Voorts willen deze leden opmerken dat zij van mening zijn dat een efficiënte
uitvoering van de Wvg niet ten koste mag gaan van de kwaliteit.De Wvg-cliënten zijn voor het overgrote deel tevreden over de Wvg-
voorzieningen. Uit de schriftelijke reactie van de VSN blijkt dat de gevoelens
van cliënten toch niet zo positief zijn als in de memorie van toelichting
staat vermeld. Uit onderzoek door bureau Inter/View in 1997 verricht blijkt
bijvoorbeeld dat de wachttijd voor rolstoelen is toegenomen van 16 tot 20
weken en dat in 25% van de cases de wachttijd al meer dan 34 weken was. Verder
heeft 41% van de gerechtigden klachten over de deskundigheid van de gemeenten/uitvoerders.
De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering dit onderzoek kent.
Wat vindt de regering van deze resultaten? Is de regering na het lezen van
deze onderzoeksresultaten nog steeds de mening toegedaan dat de gevoelens
van cliënten voor het overgrote deel positief zijn over de Wvg-voorzieningen?De leden van de SGP-fractie zouden zich graag opmerkingen veroorloven
over de vervoersvoorzieningen binnen de Wvg. Ook dit onderdeel van de Wvg
is bij de tweede evaluatie van deze wet uitvoerig aan de orde geweest. Deze
leden constateren op deze plaats dat hun zorgen op dit punt intussen
nog allerminst zijn weggenomen. In het kader van het overleg met de regering
oven bovenregionaal vervoer hopen de aan het woord zijnde leden hierop dan
ook nog nader terug te komen. 10. Artikelsgewijze opmerkingen Artikel I, onderdeel AMet betrekking tot de «uitraasruimte» wordt gesteld dat «het
ontremde gedrag ernstig dient te zijn, waarvan sprake zal zijn als dit gedrag
is te rangschikken binnen de reikwijdte van de indicatie voor een opname in
een inrichting als bedoeld in artikel 8 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten».
De leden van de PvdA-fractie achten dit een nogal «zwaar» criterium
dat overigens ook onvoldoende recht doet aan de ontwikkelingen inzake de flexibilisering
van de AWBZ. Wat is de reden dat niet zou kunnen worden volstaan met een medisch
advies inzake de vraag om woningaanpassing zoals tot nu toe gebruikelijk is
bij de overige woningaanpassingen? Artikel I, onderdeel EDe leden van de CDA-fractie vragen zich af in hoeverre de bepaling over
de maximering van de kosten alleen voor gemeenten met minder dan 25 000
inwoners moet gelden. Het komt de leden voor dat het goed is om ook andere
criteria, zoals het aandeel ouderen en mensen met een handicap bij de maximering
te betrekken. Artikel 10bDe leden van de CDA-fractie vragen zich af in hoeverre het in 10 b bepaalde
in overeenstemming is met eerder gemaakte afspraken met gemeenten over informatieverstrekking
in convenanten of akkoorden.In artikel 10 b wordt voorgesteld om het gemeentebestuur desgevraagd kosteloos
aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid gegevens te laten verstrekken.
Volgens de VNG strookt dit niet met de inhoud van het bestuursakkoord nieuwe
stijl tussen Rijk en gemeenten. Op grond van dat akkoord ligt het niet voor
de hand dat gemeenten kosteloos gegevens moeten verstrekken over de Wvg aan
het ministerie. De leden van de GroenLinks-fractie willen weten waarom de
regering er in deze wet voor gekozen heeft om gemeenten kosteloos gegevens
te laten verstrekken. Is de regering voornemens om dit artikel in de wet alsnog
te veranderen? Zo nee, waarom niet?De leden van de SGP-fractie vragen naar aanleiding van het voorgestelde
artikel 10b of de redactie van de wettekst niet te onbepaald is. In de toelichting
wordt het belang van dit artikel vooral in verband gebracht met de declaratieregeling
van artikel 10a. In de wettekst strekt de kosteloze informatieverschaffing
door gemeenten aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zich uit
tot alle onderdelen van de Wvg. De aan het woord zijnde leden kunnen niet
geheel overzien welke lasten deze bepaling voor gemeenten met zich meebrengt.
Kunnen hierover nadere gegevens worden overgelegd of verwachtingen worden
uitgesproken? Hoe verhoudt zich de bepaling van artikel 10b overigens met
de afspraken die in het bestuursakkoord gemaakt zijn tussen het Rijk en gemeenten
om op basis van onderling overleg te komen tot het bepalen van het nut en
denoodzaak van het verzamelen van bepaalde gegevens en op grond daarvan
te komen tot een zekere kostenvergoeding?De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier voor dit verslag,Jonker XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Rosenmöller (GL), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD),
Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Visser-van Doorn
(CDA), De Wit (SP), Harrewijn (GL), Balkenende (CDA), Smits (PvdA), Verburg
(CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü (VVD), Van der Staaij
(SGP), Santi (PvdA) en Wilders (VVD).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Hamer (PvdA), Van Gent (GL), Van der Hoek (PvdA), Dankers (CDA), Kortram
(PvdA), Blok (VVD), Hofstra (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66),
Klein Molekamp (VVD), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Vendrik (GL), Mosterd
(CDA), Schoenmakers (PvdA), Eisses-Timmerman (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel
(PvdA), Weekers (VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA) en De Vries (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26435-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl