Wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20022003-28627, nr. 134b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

20-02-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28627 nr. 134b

18-02-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28627Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 627Wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriersnr. 134bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 18 februari 2003De leden van verschillende fracties hebben op zeer korte termijn gereageerd
op het voorliggende voorstel van wet tot wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit
drugskoeriers. Ik ben hen daarvoor dankbaar.De leden van de CDA-fractie missen in de memorie van toelichting, als
ook in later gewisselde stukken, informatie over de vraag of – ook onafhankelijk
van uitbreiding van de reguliere cellencapaciteit – de andere maatregelen
die zijn gericht op het tégengaan van de komst van drugskoeriers voldoende
effect sorteren en kunnen sorteren om het beroep op het cellencapaciteit te
verminderen.Na mijn aantreden vorig jaar werd ik geconfronteerd met de ondanks de
getroffen maatregelen – immer voortdurende stroom van drugskoeriers
die via Schiphol drugs Nederland binnen smokkelen. Dit gegeven vormde voor
mij de aanleiding additionele maatregelen te treffen, waarbij de oriëntatie
op inbeslagneming van de drugs niet meer automatisch gekoppeld was aan insluiting
en (onmiddellijke) strafrechtelijke vervolging van de dader in Nederland.
Daarom heb ik nieuwe afspraken gemaakt met de Nederlandse Antillen en Aruba.
Zo is inmiddels een bodyscan geleverd aan de Nederlandse Antillen, die met
ingang van 11 februari jl. ook daadwerkelijk wordt gebruikt. Verder heb
ik besloten tot het met dagvaarding in persoon heenzenden van bolletjesslikkers
en koeriers met een aan slikkers overeenkomstige hoeveelheid drugs.Deze maatregelen leiden tot vermindering van de druk op de celcapaciteit.
Daarnaast wordt de druk om deze vorm van drugssmokkel tegen te gaan, opgevoerd
tot het punt waarop daadwerkelijke afname van het aantal aangehouden drugskoeriers
wordt geconstateerd. In de memorie van toelichting is kortheidshalve verwezen
naar de voortgangsrapportages die ten aanzien van het Plan van aanpak aan
de Tweede Kamer zijn verzonden. In deze rapportages is verslag gedaan van
de ontwikkelingen in de stroom van drugskoeriers. Nu de Tijdelijke wet alsmede
het voorliggende wetsvoorstel tot wijziging slechts onderdeel zijn van het
bredere beleid is daar in de memorie van toelichting niet nader op ingegaan.
Zowel in het schriftelijke als mondelinge debat van het onderhavige wetsvoorstel
in de Tweede Kamer alsmede in afzonderlijke Algemeen Overleggen is gesproken
over de effectiviteit van het beleid.In het kader van de kwestie van de cellencapaciteit vragen de leden van
de CDA-fractie in hoeverre de maatregelen die zijn voorzien in de nota «Naar
een veiliger samenleving» op het terrein van opsporing en vervolging
niet ook een zodanig beslag op het reguliere gevangeniswezen zullen leggen,
dat bij de komst van vergelijkbare aantallen drugskoeriers in 2006 en later
er nog steeds een cellentekort zal bestaan. Met het huidige beleid ten aanzien
van de drugskoeriers beoog ik een substantiële vermindering te bewerkstelligen
van de aantallen en van de druk op de sanctiecapaciteit die daarvan het gevolg
is. Het aantal in te sluiten drugskoeriers in 2006 en later is echter op dit
moment nog niet te voorzien.Naar mijn stellige overtuiging doe ik binnen de huidige mogelijkheden
reeds het uiterste om de capaciteitsnood in het gevangeniswezen te bestrijden.
Ten opzichte van de uitbreiding die in de begroting 2003 was voorzien is en
wordt extra capaciteit in gebruik genomen. Daarenboven heeft de besluitvorming
over de verdeling van de Veiligheidsenveloppe er toe geleid dat een aanzienlijk
bedrag vanaf 2004 beschikbaar komt voor de uitbreiding van de sanctiecapaciteit.
Op 16 oktober 2002 heb ik tegelijk met de nota «Naar een veiliger
samenleving» een brief aan de Tweede Kamer doen toekomen over de modernisering
van de sanctietoepassing, inclusief de geplande uitbreidingen, die ik hier
als bijlage toevoeg (Kamerstukken II 2002/03, 28 600 VI, nr. 8). De brief
bevat de uitwerking van de maatregelen uit het Veiligheidsprogramma op het
terrein van de sanctietoepassing: uitbreiding van de sanctiecapaciteit met
5000 plaatsen alsmede 1000 plaatsen voor de aanpak van veelplegers, beide
uiterlijk in 2008, inclusief maatregelen ter vraagvermindering zoals elektronische
detentie in plaats van korte vrijheidsstraffen, uitbreiding van de combinatie
taakstraf met elektronisch toezicht, verruiming van de toepassing van penitentiaire
programma's, en de invoering van de nieuwe regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling.Op basis van de nieuwe prognoses voor de behoefte aan sanctiecapaciteit,
die ik in mei 2003 aan de Tweede Kamer zal doen toekomen, zal worden bezien
of aanvullende uitbreidingen noodzakelijk en mogelijk zijn.In dit kader vragen de leden van de CDA-fractie naar een eerder aangekondigd
onderzoek van professor dr. E. Bomhoff over de methodiek waarmee het departement
de behoefte aan cellen prognostiseerde. Het rapport van prof. Bomhoff is door
mijn voorganger tegelijk met de uitkomsten van de WODC-prognoses van 2002
bij brief van 17 juni 2002 naar de Tweede Kamer gestuurd (Kamerstukken II
2001/02, 24 587, nr. 78). Prof. Bomhoff heeft de aanpak van het
departement als overwegend positief beoordeeld en de volgende aanbevelingen
gedaan:– De prognosemethodiek is grondig, gedegen en wetenschappelijk onderbouwd
en dient in grote lijnen te worden gehandhaafd.– De bruikbaarheid is echter vooral toegesneden op de lange termijn.
De methodiek is aan te vullen met meer kortetermijn-instrumenten zoals een
«early warning system» voor oplopende druk binnen de strafrechtsketen.
Hiertoe heeft Bomhoff tevens enkele technische aanbevelingen gedaan.– De inschatting van effecten van nieuw beleid, in aanvulling op
de beleidsneutrale WODC-prognoses, is weliswaar een lastige opgave maar het
departement dient er mee voort te gaan.– Men moet altijd rekening houden met forse onzekerheden ofwel een
flinke «bandbreedte» rond de voorspellingen.– Om met 95% zekerheid geen capaciteitsproblemen te krijgen, dient
de minister van Justitie te beschikken over de volgende middelen:– bij dreigende capaciteitsnood een stevige beïnvloeding van
de straftoemeting door de rechterlijke macht;– vérgaande substitutie-maatregelen;– meer gedetineerden op één cel; en/of– een capaciteitsmarge in het gevangeniswezen van 13,4% (deze marge
was tot aan 1998 6,8% en is thans 3,8%).De aanbevelingen van Bomhoff worden benut bij de verdere ontwikkeling
van het prognosemodel van mijn departement.Aan de prognoses voor de behoefte aan sanctiecapaciteit 2003 tot en met
2007, waarnaar de leden van de CDA-fractie tevens vragen, wordt thans gewerkt.
Deze zal ik zoals ieder jaar in mei aan de Tweede Kamer doen toekomen. Bij
brieven van 17 juni 2002 (Kamerstukken II 2001/02, 24 587, nr. 78)
en van 2 juli 2002 (Kamerstukken II 2001/02, 24 587, nr. 79)
is de Tweede Kamer geïnformeerd over de WODC-prognoses 2002–2006.
In mijn brief Modernisering sanctietoepassing, hiervoor reeds aangehaald,
heb ik aan de Tweede Kamer de prognoses genoemd, inclusief de geraamde effecten
van het Strategisch Akkoord respectievelijk het Veiligheidsprogramma. Ten
opzichte van de stand van de begroting 2002 luidden de prognoses voor 2006
van vorig jaar: een tekort van 5300 strafrechtelijke plaatsen in het gevangeniswezen;
een tekort van 500 plaatsen in de justitiële jeugdinrichtingen; een tekort
van 100 plaatsen in tbs-inrichtingen; en een tekort van 1800 plaatsen in de
vreemdelingenbewaring.De leden van de CDA-fractie stellen de vragen over de celcapaciteit omdat
zij enigszins bevreesd zijn opnieuw met een verlengingsvoorstel te worden
geconfronteerd. Zij vragen daarom of het of het niet wijzer is om op dát
moment af te zien het huidige vervolgingsbeleid, opdat in ieder geval voorkomen
wordt dat bij weigering van de Staten-Generaal om tot tweede verlenging van
de Tijdelijke wet over te gaan er grote aantallen voorlopige gehechten of
gestraften heengezonden zouden moeten worden. Dat het in casu weerbarstige
materie betreft, die met buitengewone middelen moet worden aangepakt, moge
inmiddels duidelijk zijn. Een tweede verlenging is evenwel niet aan de orde
omdat ik voornemens ben de voorzieningen zoals voorzien in de Tijdelijke wet
te integreren in het gewone gevangenisregime als een meer sobere vorm. Mocht
in de nabije toekomst toch blijken dat extra detentiecapaciteit voor drugskoeriers
noodzakelijk blijft, dan komt dit mitsdien aan de orde in de reguliere wetgevingstrajecten
die voortvloeien uit de brief Modernisering sanctietoepassing.Voor de leden van de CDA-fractie is naast de invalshoek van het vervolgingsbeleid
en de cellencapaciteit ook het penitentiaire beleid van belang. In dit verband
vragen de leden om nader commentaar op de conclusies en aanbevelingen uit
het eindrapport inzake de evaluatie van de Tijdelijke wet «Noodcapaciteit
en drugskoeriers in de praktijk» van ES&E d.d. 16 december
2002. In de begeleidende brief van 13 januari 2003 (kenmerk 5203707/02)
ben ik op de conclusies en aanbevelingen van het eindrapport ingegaan. Ik
beantwoord de vraag naar nader commentaar aan de hand van de vragen van de
leden van de fractie van de PvdA, die verwijzen naar de zorgen die onder andere
van de zijde van de werknemersorganisaties zijn geuit. De evaluatie beslaat
onderzoek uit de periode van 1 maart tot 1 oktober 2002, te weten
de opbouwfase van de noodvoorzieningen. Niet alleen gedurende het onderzoek
doch ook daarna zijn er veel verbeteringen aangebracht. De bouwkundige situatie
is sterk verbeterd. Er zijn sinds oktober 2002 ruim 700 plaatsen bijgekomen
van een kwalitatief zeer goed gehalte en er is meer recreatieruimte en sportaccommodatie
beschikbaar. Daar waar mogelijk is het dagprogramma verruimd en eveneens daar
waar mogelijk is het gesloten regime omgezet in een zogenaamd halfopen regime
waarin de bewegingsvrijheid van de gedetineerden zich uitstrekt over de afdeling
en er vrije toegang tot de recreatieruimte is. Het aantal van acht gedetineerden
in een verblijfsruimte is teruggebracht naar zes en het aantal van vier gedetineerden
in een verblijfsruimte is teruggebracht naar drie. Het aantal klachten is
sindsdien ook sterk afgenomen en er zijn minder klachten dan in het reguliere
gevangeniswezen. Overigens moet daarbij de kanttekening worden
geplaatst dat de wettelijke mogelijkheid tot klagen onder de Tijdelijke wet
ook beperkter is. De klachten betreffen momenteel het later dan verwacht afleveren
van bestelde goederen uit de winkel; de zwaarte van de opgelegde ordemaatregelen;
de kwaliteit van het eten en onvoldoende medische zorg (bijv. niet direct
voor een onderzoek naar het ziekenhuis kunnen, doch eerst een afspraak moeten
maken). Alle klachten worden behandeld door de beklagcommissie en van de behandelde
klachten wordt 95% ongegrond verklaard.Het overleg van Securicor met de werknemersorganisaties verloopt constructief.
Alle noodvoorzieningen zijn door de Arbeidsinspectie uitvoerig gecontroleerd
en de opleidingen van het personeel zijn ook in overleg met de vakorganisaties
en de Arbeidsinspecties uitgebreid. De Arbeidsinspectie heeft recent schriftelijk
laten weten dat de noodvoorzieningen aan de door hen gestelde eisen voldoen.
Desgevraagd geeft het personeel van Securicor (dat is vast personeel, er werkt
geen enkele uitzendkracht meer in de noodvoorzieningen) aan de situatie in
de noodvoorzieningen goed beheersbaar te vinden en zich veilig te voelen.
Ik kom derhalve tot de conclusie dat het rapport van ES&E een tijdopname
heeft gegeven, mede op grond waarvan inmiddels aanmerkelijke verbeteringen
zijn aangebracht. Ik acht het rapport dan ook geen onderbouwing van de constatering
van de Raad van State met betrekking tot de gebrekkige effectiviteit van de
maatregel. De Tijdelijke wet is uitvoerbaar.De leden van de fractie van de PvdA vragen mij waarom de toezegging van
mijn voorganger, dat de wet hooguit één keer voor een jaar zou
kunnen worden verlengd, niet wordt nagekomen. Zij vragen dit omdat deze toezegging
voor de meerderheid van de PvdA-fractie reden was om akkoord te gaan met de
noodwet. Aangezien het een toezegging van de toenmalige minister betreft heb
ik de handelingen van het debat met uw Kamer van 5 maart 2002 erop nageslagen.
Ik kan daar evenwel geen toezegging vinden dat de wet hooguit één
keer voor een jaar zou worden verlengd. In antwoord op de schriftelijke vragen
van de leden van de fractie van de PvdA is in de nota naar aanleiding van
het verslag aangegeven dat, wanneer de noodzaak van verlenging van de wet
zich zou voordoen dit door middel van een wetswijziging aanhangig zou worden
gemaakt (Kamerstukken I 2001/02, 28 201, 235b, blz. 8–9).
In de handelingen is dit onderwerp door mevrouw Tan in haar eerste termijn
aan de orde gesteld. De toenmalige minister heeft geantwoord: «Als het
succes dermate gering is dat wij genoodzaakt zijn om de werking van de wet
nog een keer te verlengen, dan zullen wij dit ook doen. Het is ook mogelijk
om een keer te verlengen. De verlenging zal echter dienen te geschieden bij
wet, waardoor de Kamer hier nog bij betrokken zal worden.» (Handelingen
I 2001/02, blz. 21–1100). In de tweede termijn heb ik dit onderwerp
niet terug zien keren. Zowel in de toelichting bij het thans voorliggende
wetsvoorstel als in de nota naar aanleiding van het verslag naar aanleiding
van vragen van de fracties van de D66, ChistenUnie en GroenLinks van de Tweede
Kamer ben ik ingegaan op de argumenten om te kiezen voor verlenging met twee
jaar in plaats van met één jaar. Kort samengevat gaat het erom
dat de straffen die zijn opgelegd langer zijn uitgevallen dan destijds voorzien
en dat de celcapaciteit derhalve ook langer nodig is om de veroordeelden hun
straf uit te kunnen laten zitten. Tevens is de capaciteitsnood in het reguliere
gevangeniswezen dermate gegroeid dat maatregelen daar nodig zijn. Voordat
deze maatregelen effect sorteren zullen de twee jaar nodig zijn voor de insluiting
van drugskoeriers.De leden van de PvdA-fractie vragen een reactie op het onderdeel van het
advies van de Raad van State dat uitmondde in het advies van geen verdere
verlenging dan tot 2005. Zij vragen mijn reactie toe te spitsen op het
effect van het uitblijven van de verwachte effecten in combinatie met het
oprekken van de termijn. In aanvulling op hetgeen hiervoor is aangegeven ten
aanzien van het effect van het gevoerde beleid het volgende. Ten gevolge van
de intensivering van de aanpak van de smokkel van drugs door drugskoeriers
zijn vele drugskoeriers aangehouden en veroordeeld. Door deze intensivering
is ook meer inzicht ontstaan in de omvang van het probleem. Een omvang die
ten tijde van de indiening van het wetsvoorstel voor de Tijdelijke wet noodcapaciteit
drugskoeriers begin 2002, niet voorzien kon worden. Een forse aanpak van deze
drugssmokkel blijft gerechtvaardigd doordat het een ernstige inbreuk vormt
op de Nederlandse rechtsorde (het betreft een strafbaar feit met een maximale
strafdreiging van 12 jaar) en mensen door de organisaties achter de drugskoeriers
ernstig worden misbruikt, met alle gezondheidsrisico's bovendien. Ook de integriteit
van de passagiersstromen op de luchthaven Schiphol komt door deze vorm van
smokkel ernstig onder druk te staan.Uiteraard is het thans een gegeven dat, zoals ook al in de toelichting
bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Tijdelijke wet is aangegeven, de
rechter hogere straffen oplegt dan waarmee aanvankelijk rekening was gehouden.
Hierdoor zitten veroordeelde drugskoeriers langer opgesloten en is een grotere
druk op de beschikbare detentiecapaciteit ontstaan dan voorzien. Kortom, de
rechtvaardiging voor een straffe aanpak van de drugssmokkel door drugskoeriers,
de weerbarstigheid van de materie en de hogere straffen staan in nauw verband
met de noodzaak tot het verlengen van de Tijdelijke wet. Ik hecht er overigens
aan op te merken dat aan het advies van de Raad van State de wet niet nader
te verlengen dan tot 8 maart 2005 gevolg is gegeven.In antwoord op de aan het voorgaande verbonden vraag van de leden van
de fractie van de PvdA, of de spanning met internationaalrechtelijke verplichtingen
niet een onaanvaardbaar niveau heeft bereikt, kan ik ontkennend antwoorden.
In diverse stukken zowel terzake van de parlementaire behandeling van de Tijdelijke
wet als de onderhavige wijziging daarvan is op de diverse toepasselijke internationale
verdragen (EVRM, BUPO-verdrag en het Verdrag inzake de rechten van het kind)
ingegaan. Ik trek nog steeds de conclusie dat de Tijdelijke wet alsmede de
wijziging daarvan niet in strijd is met verdragsrechtelijke verplichtingen.
In de nota naar aanleiding van het verslag bij het toenmalige wetsvoorstel
voor de Tijdelijke wet is uitvoerig ingegaan op de relatie tot de European
Prison Rules (Kamerstukken I 2001/02, 28 201, nr. 235b, blz. 11/12).
Niet altijd werd (ten volle) aan deze aanbevelingen voldaan. Hetgeen daar
werd gesteld geldt ook thans nog en kan als volgt worden aangevuld.– De European Prison Rules (artikel 43 en 70) geven aan dat er verlofregelingen
dienen te zijn. Deze worden in het onderhavige voorstel aan de Tijdelijke
wet toegevoegd voor incidentele gevallen (artikel I, onderdeel C). Voorts
kan door het beleid om gedetineerden met een bepaald strafrestant door te
plaatsen naar het reguliere gevangeniswezen waar ruimere verlofregelingen
bestaan, invulling worden gegeven aan deze aanbevelingen.– Voorts worden regels gesteld ten aanzien van de aanstelling van
het personeel (artikel 54 en 57 EPR). Het personeel is thans in dienst van
Securicor of DJI, uitzendkrachten werken niet meer in de noodvoorzieningen.– In de noodvoorziening in Heerhugowaard kan inmiddels worden deelgenomen
aan de arbeid (artikel 71 en 96 EPR).Dat de Tijdelijke wet niet in strijd is met internationaalrechtelijke
verplichtingen is bevestigd door de Rechtbank Den Haag in de uitspraak van
14 augustus 2002 (KG 02/953). Recent heeft de Rechtbank Haarlem (zitting
houdende te Utrecht) in een uitspraak van 22 januari 2003 na een bezoek
aan de noodvoorziening in Zeist geconcludeerd dat de detentieomstandigheden
aldaar geen aanleiding vormden om de duur van de op te leggen detentie te
verminderen (zaaknummer 15/001584–02).Ten slotte kan ik over dit onderwerp nog aangeven dat er sinds de inwerkingtreding
van de Tijdelijke wet het nodige is veranderd binnen de noodvoorzieningen.
Het eindrapport van ES&E geeft een opname van de situatie in de zomer
van 2002. Nadien zijn nog meer aanpassingen in het regime aangebracht zowel
ten gunste van de gedetineerden, de beheersbaarheid van de voorzieningen als
de veiligheid van het personeel. Ik gaf hiervoor een opsomming daarvan. Naar
mijn mening kan het onderhavige wetsvoorstel, nu dit naast de verlenging voorts
nog enkele verruimingen in het regime omvat, zeker de toets aan internationaalrechtelijke
verplichtingen doorstaan, ook wanneer de werkingsduur wordt verlengd.De leden van de fractie van de PvdA vragen voorts naar enkele concrete
aspecten ten aanzien van het regime die ook van de zijde van de werknemersorganisaties
aan de orde zijn gesteld. Deze vraag is reeds aan de orde gekomen bij de vraag
van de leden van de CDA-fractie over het eindrapport van ES&E. Op deze
plaats wordt hiernaar verwezen.De leden van de fractie van GroenLinks staan uiterst kritisch tegenover
het onderhavige wetsvoorstel. Zij geven aan dat deze wet indertijd voor de
duur van een jaar is aanvaard, vanuit de gedachte dat hetzij de afschrikwekkende
werking ervan zodanig zou zijn dat het aantal drugkoeriers zou afnemen, hetzij
de reguliere capaciteit zodanig zou zijn uitgebreid dat het speciale, sobere
detentieregime voor drugskoeriers zou kunnen worden afgeschaft. Zij vragen
of de regering alsnog een afname verwacht van het gevoerde beleid ten aanzien
van drugskoeriers. Op de verwachtingen van het beleid ten aanzien van drugskoeriers
is bij de beantwoording van gelijksoortige vragen van de fracties van het
CDA en de PvdA hiervoor ingegaan. Op deze plaats wordt volstaan met daarnaar
te verwijzen. Ik voeg daaraan toe dat het niet de bedoeling van de regering
is geweest dat de sobere detentieomstandigheden een zodanig afschrikwekkende
werking zouden hebben dat hierdoor zelfstandig een afname van het aantal drugskoeriers
werd verwacht. Ik wijs hiertoe op een opmerking van de toenmalige minister
in het debat met uw Kamer op 5 maart 2002 waarin hij aangeeft dat hij
het noodregime zo min mogelijk afschrikwekkend probeert te laten zijn en zoveel
mogelijk wil aansluiten bij de Penitentiaire beginselenwet (Handelingen I
2001/02, blz. 21–1100).De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de regering meer kan
zeggen over de uitbreiding van de reguliere capaciteit. Zij vragen in dat
verband of het de bedoeling is dat de noodvoorzieningen op enig moment zodanig
worden aangepast dat deze voldoen aan de normen van de Penitentiaire beginselenwet
en zo ja, wanneer daar uitzicht op is.Voor mijn inspanningen ter uitbreiding van de reguliere capaciteit verwijs
ik op deze plaats naar mijn antwoord terzake op de vragen van de leden van
de CDA-fractie.In het kader van Modernisering sanctietoepassing, waarop ik aldaar tevens
inging, streef ik onder meer naar een gedifferentieerde wijze van tenuitvoerlegging
van vrijheidsstraffen, toegesneden op de te onderscheiden categorieën
gedetineerden. Enerzijds valt te denken aan meer intensieve programma's voor
reïntegratie en recidivevermindering voor gedetineerden die daarvoor
in aanmerking komen, anderzijds aan meer sobere voorzieningen voor bijvoorbeeld
kortgestraften, een deel van de veelplegers en ook drugskoeriers. Met het
oog op het laatste heb ik onlangs een wetsvoorstel tot wijziging van de Penitentiaire
beginselenwet ter verruiming van de mogelijkheden voor meerpersoonscelgebruik
voor advies naar de Raad van State gezonden. Ook de Penitentiaire maatregel
zal worden aangepast om een grotere differentiatie te kunnen realiseren in
de duur van het dagprogramma en de omvang van het aanbod aan activiteiten.
Deze wijzigingen zullen in 2004 respectievelijk in de loop van 2003 in werking
kunnen treden. Een van de maatregelen zal als gevolg daarvan kunnen zijn het
breder in gebruik houden van het type capaciteit, zoals thans in gebruik voor
de opvang van drugskoeriers.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de regering kan toezeggen
dat er na de sluiting van enkele huidige noodvoorzieningen geen andere noodvoorzieningen
zullen bijkomen. Een deel van de huidige noodvoorzieningen is slechts tijdelijk
beschikbaar en zal binnen afzienbare termijn (juli 2004 en 1 april 2005)
sluiten. Gelet op de huidige stand van zaken ligt het niet in het voornemen
tussentijds nieuwe noodvoorzieningen in gebruik te nemen. Wel zal bezien worden
in hoeverre delen van de huidige noodcapaciteit kunnen worden verbouwd, zodat
zij aan de normen van de Penitentiaire beginselenwet (zoals die dan zal luiden)
voldoen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen voorts of de noodvoorzieningen
wel zijn bedoeld voor of voldoende zijn toegerust op het langere verblijf
van gedetineerden nu de straffen langer uitvallen dan destijds werd voorzien.
Zij menen dat een verblijf van zes maanden in de noodvoorzieningen al te lang
is, maar willen van de regering zo precies mogelijk onderbouwd horen waarom
de garantie niet is te geven dat drugskoeriers langer dan die zes maanden
in een noodvoorziening zullen worden gedetineerd. In het Plan van aanpak drugssmokkel
Schiphol werd uitgegaan van vrijheidsstraffen van zes maanden of meer. In
de Tijdelijke Wet is geen maximum verblijfsduur vastgelegd. In het wetsvoorstel
tot verlenging van de Tijdelijke wet wordt evenmin een termijn voor verblijf
in de noodvoorzieningen opgenomen. Bij overschrijding daarvan ontstaat dan
de (onwenselijke) kans op heenzendingen of schadevergoedingen.Bovendien is er op dit moment sprake van een groot capaciteitstekort bij
het reguliere gevangeniswezen. Om plaats te maken, c.q. wegens plaatsgebrek,
zijn dit jaar alweer circa 600 gedetineerden eerder naar huis gestuurd en
circa 500 arrestanten vanuit de politiebureaus met een beschikking strafonderbreking
naar huis gezonden, met het verzoek zich over drie maanden te melden. De beperking
van de verblijfsduur in de noodvoorzieningen wordt gerealiseerd via beleid.
Er is vanaf 16 september 2002 beleid vastgesteld inzake doorplaatsing
naar het reguliere gevangeniswezen. Gedetineerden met een strafrestant van
meer dan 90 dagen worden in beginsel (zodra er capaciteit beschikbaar is)
doorgeplaatst. Ten aanzien van het daadwerkelijke tijdstip van overplaatsing
zijn garanties evenwel niet te geven.Voorts is het zo dat met het realiseren van de nodige bouwkundige voorzieningen
de mogelijkheden tot een ruimer dagprogramma in de noodvoorzieningen toenemen.
Zo zullen medio 2003 in het detentiecentrum Zeist twee sporthallen worden
gerealiseerd en beschikt de noodvoorziening in Heerhugowaard op dit moment
zelfs al over de mogelijkheid tot deelneming aan arbeid.De leden van de SGP-fractie en de CU-fractie vragen welke feiten en omstandigheden
aanleiding gaven tot het besluit de Tijdelijke wet te verlengen, zoals dat
in een persbericht van 16 augustus 2002 – en derhalve minder dan
een half jaar na de inwerkingtreding van de Tijdelijke wet – werd aangegeven.
Zoals hiervoor reeds aangegeven heb ik mij kort na mijn aantreden als minister
laten informeren over de problematiek van de drugskoeriers. Naast het aanpassen
van het beleid op onderdelen heb ik toen besloten om de procedure tot verlenging
van de Tijdelijke wet in gang te zetten. Omdat de toestroom van drugskoeriers
nog geen afname vertoonde en de straffen hoger uitvielen dan voorzien realiseerde
ik mij dat de noodcapaciteit langer nodig zou zijn dan tot 8 maart 2003.
Omdat ik de diverse instanties die bij het proces van wetgeving betrokken
zijn meer tijd wilde geven voor de beoordeling van het wetsvoorstel
over de verlenging van de Tijdelijke wet dan hen voor de Tijdelijke wet zelf
was gegund, diende dit traject reeds in de zomer van 2002 in gang te worden
gezet. Ik vond het niet aangewezen een wetsvoorstel tot verlenging in hetzelfde
tempo als de Tijdelijke wet zelf het proces te laten doorlopen. Dat de mondelinge
behandeling van het wetsvoorstel door uw Kamer is gepland op 4 maart
a.s. (vier dagen voordat de wet door tijdsverloop zal eindigen) geeft wel
aan dat deze tijd nodig is geweest.Het Openbaar Ministerie heeft bij de presentatie van het laatste jaarverslag
de suggestie gedaan de drugskoeriers per kerende post terug te sturen. De
leden van de SGP-fractie en de CU-fractie vragen een reactie van de regering
op deze suggestie. In de vierde voortgangsrapportage Plan van aanpak drugssmokkel
Schiphol van 20 september 2002 (Kamerstukken II 2001/02, 28 192,
nr. 16) heb ik aangekondigd bolletjesslikkers en koeriers met een aan
slikkers overeenkomstige hoeveelheid drugs met een dagvaarding in persoon
heen te zenden. Buitenlandse drugskoeriers worden, indien overdracht van strafvervolging
niet tot de mogelijkheden behoort, daarbij direct uit Nederland verwijderd.
In zoverre is dit in overeenstemming met de suggestie van het openbaar ministerie.
Ten aanzien van drugskoeriers die niet tot deze categorie behoren ben ik van
mening dat, gelet op de grote hoeveelheden drugs die zij Nederland binnen
smokkelen, een adequate strafrechtelijke interventie moet volgen. Deze kan,
gezien ook mijn antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie en PvdA-fractie naar
de effecten van het beleid, niet bestaan uit het direct terug sturen van deze
drugskoeriers.Met betrekking tot de brief van 13 januari jl. waarbij het eindrapport
betreffende de evaluatie van de Tijdelijke wet is aangeboden, vragen de leden
van de SGP-fractie en de CU-fractie naar het lage percentage van 38 van wie
de woonplaats bekend is. Het evaluatieonderzoek naar de werking van de Tijdelijke
wet is verricht in de periode dat de noodvoorzieningen net in gebruik werden
genomen. Alle gegevens van de populatie waren toen nog niet verwerkt. Inmiddels
is dat wel het geval en is van bijna alle (ongeveer 90%) ingesloten drugskoeriers
het woonland bekend.De leden van de SGP-fractie en CU-fractie vragen ten slotte hoe het beleid
terzake van de overdracht van strafvervolging en dat ter zake van uitzetting
verloopt. Laat ik voorop stellen dat ongeveer 30% van de totaal op Schiphol
aangehouden drugskoeriers, bolletjesslikkers en koeriers met een aan slikkers
overeenkomstige hoeveelheid drugs betreft. De overige 70% komt derhalve in
zijn geheel niet in aanmerking voor heenzenden dan wel uitzetten. Meer dan
50% van de totaal op Schiphol aangehouden drugskoeriers heeft vervolgens de
Nederlandse nationaliteit, waarvan ongeveer 70% in Nederland woonachtig is.
De overige 30% is voornamelijk woonachtig op Curaçao. Ten aanzien van
de Nederlanders geldt dat alleen bolletjesslikkers en koeriers met een aan
slikkers overeenkomstige hoeveelheid drugs, die in Nederland vaste woon- of
verblijfplaats hebben en first offender zijn voor heenzending met dagvaarding
in aanmerking komen. Nederlandse drugskoeriers die in de andere landen van
het Koninkrijk woonachtig zijn, blijven thans nog allen ingesloten. Achtergrond
hiervan is dat zij niet kunnen worden verplicht naar «huis» terug
te keren. De buitenlandse bolletjesslikkers en koeriers met een aan slikkers
overeenkomstige hoeveelheid drugs, die first offender zijn, kunnen tot slot
uiteraard alleen worden uitgezet als uitzetting daadwerkelijk mogelijk is.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20022003-28627-134b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl