Goedkeuring Overeenkomst Dublin (15-6-90) betr. vaststelling van staat verantwoordelijk voor asielverzoek in EG ingediend; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23659, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23659 nr. 10

29-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDING1. Algemeen2. De Dublin-overeenkomst in relatie tot het Verdrag betreffende
de Europese Unie3. Democratische controle Het instemmingsrecht van het Nederlandse parlementHet Europese Parlement4. De rol van het Hof van Justitie5. Openbaarheid van besluitvorming6. Enkele verdragsbepalingen Artikel 3Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23659Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 659Goedkeuring van de op 15 juni 1990 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst
betreffende de vaststelling van de Staat die verantwoor- delijk is voor de
behandeling van een asielverzoek dat bij een van de Lid-Staten van de Europese
Gemeenschappen wordt ingediendnr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 29 november 1995 INLEIDINGWij hebben kennis genomen van het nader verslag van de vaste commissie
voor Justitie, in het bijzonder van de motieven die aan de nadere vragen ten
grondslag liggen. Alvorens op de nadere vragen in te gaan, merken wij het
volgende op. Welk belang wij hechten aan een algemene discussie over parlementaire
en justitiële controle op aangelegenheden van justitie, politie en asiel
in het kader van de Europese samenwerking moge blijken uit de brief van de
Ministers van Buitenlandse Zaken, van Binnenlandse Zaken, van Justitie en
van de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken van 18 mei 1995, hierna te
noemen de JBZ-nota (Kamerstukken II 1994/95, 24 167, nr. 1). Wij hechten
eraan met het parlement deze algemene discussie mede te voeren in het kader
van de voorbereiding van de Intergouvernementele Conferentie. Wij zouden het
echter betreuren indien de verdere behandeling van dit wetsvoorstel daaraan
wordt gekoppeld.Alvorens tot de beantwoording van de vragen over te gaan merken wij op
dat met het oog op de leesbaarheid, ook in samenhang met wetsvoorstel 24 046,
de op 15 juni 1990 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst betreffende de
vaststelling van de Staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van
een asielverzoek dat bij een van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen
wordt ingediend (Trb. 1991, 129) zal worden aangeduid als de Dublin-overeenkomst. 1. AlgemeenOp de vraag van de leden van de fractie van de PvdA of de regering verwacht
dat het vrije verkeer van personen door het onderhavige verdrag daadwerkelijk
dichterbij zal worden gebracht, kunnen wij slechts herhalen hetgeen wij in
de nota naar aanleiding van het verslag terzake hebben gesteld, namelijk dat
wij de aanvaarding en inwerkingtreding van de Dublin-overeenkomst zien als
een aanzet tot de verwezenlijking van het vrije personenverkeer. Gevraagd
naar de wijze waarop de regering het vrije personenverkeer nastreeft, ook
na de inwerkingtreding van de Dublin-overeenkomst, verwijzen wij hier naar
de gedachten die terzake zijn uiteengezet in de eerdergenoemde
JBZ-nota, waarop in het kader van hierna volgende vragen nader zal worden
ingegaan.Naar aanleiding van de herhaalde vraag van de leden van de CDA-fractie
naar de stand van zaken rond de goedkeuring van de Dublin-overeenkomst merken
wij op, dat in de nota naar aanleiding van het verslag, onder 5 («De
rol van het Hof van Justitie van de EG»), werd vermeld dat negen van
de twaalf ondertekenende lidstaten de Dublin-overeenkomst hadden bekrachtigd.
Inmiddels is dat aantal gestegen tot tien en resteren nog Ierland en het Koninkrijk.
Ter completering van het beeld verwijzen wij ook nog naar hetgeen omtrent
de toetreding van de nieuwe lid-staten is opgemerkt op blz. 1 van de nota
naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II, 1994/1995, 23 569,
nr. 7).De leden van de fractie van het CDA vroegen voorts of het Wittem-overleg
aanwijsbare resultaten heeft opgeleverd, die tevens kunnen dienen voor toekomstig
overleg tussen de lidstaten van de EU.Het Wittem-overleg heeft ertoe geleid dat tussen de bevoegde uitvoerende
diensten een goede, op praktische oplossingen gerichte samenwerking tot stand
is gekomen op verschillende gebieden. De belangrijkste resultaten van deze
samenwerking zijn gelegen in soepele regimes voor de toepassing van reeds
bestaande overnameregelingen en voor de overdracht van asielzoekers op basis
van de asielbepalingen van de Uitvoeringsovereenkomst van Schengen. Daarnaast
zijn al enkele gezamenlijke acties uitgevoerd, gericht op het verwijderen
van illegale vreemdelingen. De «Wittem-landen» hebben deze vormen
van samenwerking reeds in het Schengenkader ingebracht, waar samenwerking
door uitvoeringsinstanties van steeds groter belang wordt nu de Uitvoeringsovereenkomst
op 26 maart 1995 in werking is gesteld. Nederland zal zich sterk maken voor
uitbreiding van deze praktische samenwerking tot de EU-lidstaten bij de toepassing
van de Dublin-overeenkomst, na de inwerkingtreding ervan.De leden van de CDA-fractie suggereerden als mogelijke oplossing voor
de controverse rond het ontwerp-verdrag inzake de overschrijding van de buitengrenzen
de uitsluiting van Gribaltar van de territoriale reikwijdte van het verdrag.
Wij stemmen met deze leden in dat een dergelijke oplossing voor de hand ligt.
Echter, toen zulks in 1991 onder Luxemburgs voorzitterschap werd voorgesteld,
achtte Spanje deze oplossing volstrekt onaanvaardbaar. Dit standpunt werd
tijdens het Nederlands voorzitterschap krachtig door Spanje herhaald en sedertdien
is niet gebleken van enige wijziging daarin.Gevraagd door deze leden naar onze visie op de toekomst van het ontwerp-buitengrensverdrag
antwoordden wij reeds in de nota naar aanleiding van het verslag, dat de tekst
wordt aangepast aan de ontwikkelingen sinds 1991, toen de onderhandelingen
weliswaar werden afgerond maar geen ondertekening plaatsvond wegens het geschil
over Gribaltar. Deze ontwikkelingen betreffen de inwerkingtreding van het
op 7 februari 1992 tot stand gekomen Verdrag betreffende de Europese Unie,
hierna te noemen het EU-verdrag (Trb. 1992, 74) en het op 2 mei 1992 tot stand
gekomen Verdrag inzake de Europese Economische Ruimte (Trb. 1992, 132). De
besprekingen over deze technische kwesties vorderen. De toekenning van een
bevoegdheid aan het Hof van Justitie is echter controversieel en ten aanzien
van het bilaterale geschil met betrekking tot Gribaltar is niet gebleken dat
een oplossing in het verschiet ligt. Wat betreft het inhoudelijke verband merken wij nog op, dat het Buitengrensverdrag
ziet op de gemeenschappelijke controle aan de buitengrenzen van het gebied
dat wordt gevormd door de lid-staten van de Europese Unie. Als zodanig is
de inwerkingtreding van het Buitengrensverdrag niet noodzakelijk
voor de inwerkingtreding van de Dublin-overeenkomst. 2. De Dublin-overeenkomst in relatie tot het Verdrag betreffende
de Europese UnieDe leden van de fractie van D66 vroegen, onder verwijzing naar uiteenzettingen
in de JBZ-nota, een reactie op de conclusie van deze leden dat de Dublin-overeenkomst
onder de Unie kan worden gebracht.De in de JBZ-nota geformuleerde stellingname kan in dit verband als volgt
worden samengevat. Tijdens de IGC zou besloten moeten worden het materiële
Schengen-acquis in te passen in het Unie-kader, meer in het bijzonder in de
JBZ-pijler. Ten aanzien van de besluitvormingsmechanismen van die pijler worden
in de nota daarenboven een aantal voorstellen tot verbetering geformuleerd,
onder meer met betrekking tot de rol van de Commissie en het Europees Parlement
en voorts wordt een structurele rol voor het EG-Hof van Justitie bepleit.
Ten slotte zou overwogen kunnen worden het visum- en asielbeleid onder de
werking van artikel 100 C EG-verdrag te brengen. De conclusie van deze leden
dat ook de Dublin-overeenkomst in het Uniekader zou kunnen worden gebracht,
is derhalve onjuist. Zij vloeit rechtstreeks voort uit de door de regering
ontwikkelde gedachtengang, omdat immers de overeenkomst na haar inwerkingtreding
de desbetreffende bepalingen van de Uitvoeringsovereenkomst van Schengen zal
vervangen.Deze leden wezen er op dat in de JBZ-nota wordt voorbijgegaan aan de voorgestane
incorporatie van de Dublin-overeenkomst in de Uitvoeringsovereenkomst van
Schengen. De reden hiervoor is eenvoudig, namelijk dat ten tijde van het schrijven
van die nota en ook thans die incorporatie nog geen feit is. Heeft deze ten
tijde van de IGC reeds plaatsgevonden dan zou zulks ons inziens geen beletsel
vormen voor de uitvoering van de in de JBZ-nota ontwikkelde gedachte.Voorzover deze leden met het onder de werking van de derde pijler van
het EU-verdrag brengen van de Dublin-overeenkomst beogen de invloed van het
Europees Parlement te vergroten, achten wij het zinvol erop te wijzen dat
de rol van het Europees Parlement gelet op het bepaalde in het huidige artikel
K.6 van het EU-verdrag toch zeer beperkt moet worden genoemd, hetgeen ook
reden is voor de in de JBZ-nota vermelde voorstellen voor verbetering van
die rol.Uit de opmerking van deze leden aangaande de noodzaak van het sluiten
van protocollen om nieuwe lidstaten van de EU aan de Dublin-overeenkomst te
binden, leiden wij af dat er sprake is van een misverstand. Immers, uit het
bepaalde in artikel 22 van de Dublin-overeenkomst blijkt dat toetreding geschiedt
door een eenzijdige rechtshandeling van de toetredende staat, namelijk het
deponeren van de akte van toetreding bij de depositaris.De met klem gestelde vraag van de leden van de fractie van D66 te bevorderen
dat de Dublin-overeenkomst onder de werking van het EU-verdrag wordt gebracht,
begrijpen wij als een pleidooi voor het separaat tot stand brengen van een
geheel nieuw verdrag op basis van artikel K.3, aangevuld met bepalingen inzake
de bevoegdheid van het Hof als bedoeld in artikel K.3, tweede lid, onder c,
laatste alinea. Hoezeer wij ook begrip hebben voor aan de wens van deze leden
ten grondslag liggende overwegingen, de politieke realiteit gebiedt ons deze
wens onder de huidige omstandigheden onuitvoerbaar te achten. Gelet op de
betekenis die aan de Dublin-overeenkomst wordt gehecht, een tastbaar bewijs
van de samenwerking op het terrein van het asiel, zullen onze partners een
dergelijk voorstel slechts opvatten als een opzettelijke obstructie
van de Dublin-overeenkomst. Daarentegen zal het Koninkrijk met de aanvaarding
van de Dublin-overeenkomst worden gezien als medestander van het gezamenlijk
streven. Vanuit die positie zullen de hierbovenbedoelde Nederlandse voorstellen
voor de IGC, meer kans van slagen hebben. 3. Democratische controle Het instemmingsrecht van het Nederlandse parlementDe positieve ontvangst van de nota van wijziging door de leden van de
fracties van PvdA, D66, CDA en GPV stemt ons tot vreugde. Wij hechten er evenwel
aan de leden van de CDA-fractie erop te wijzen dat uit de memorie van toelichting
moge blijken dat het voor ons van meet af aan heeft vast gestaan dat het parlement
ook ten aanzien van dit verdrag het instemmingsrecht diende te kunnen uitoefenen.
Mede door de bijdragen van de leden van alle fracties in het verslag bleek
bij nadere beschouwing de oorspronkelijk gekozen constructie minder deugdelijk,
hetgeen leidde tot de bedoelde nota van wijziging.De bezwaren van de leden van de D66-fractie tegen de besluitvormingsprocedure
binnen het Uitvoerend Comité begrijpen wij niet goed. Mede naar aanleiding
van een vraag van de leden van de fractie van de PvdA en de opmerking van
de fractie van het GPV terzake, merken wij het volgende op. Juist is, dat
het Comité van artikel 18 niet hetzelfde is als de JBZ-Raad. In de
nota naar aanleiding van het verslag vermeldden wij het volgende. De regering
geeft er de voorkeur aan dat de bevoegdheden van het Comité als bedoeld
in artikel 18 van het verdrag worden uitgeoefend door de Raad. De meeste andere
lidstaten zien het Comité als een zelfstandig verdragsorgaan, bestaande
uit de Ministers die naar nationaal recht verantwoordelijk zijn op het terrein
van asiel. Indien de Nederlandse voorkeur zou worden overgenomen door de andere
lidstaten zal het Comité, bestaande uit de leden van de Raad, bij zijn
besluitvorming de regels van het reglement van orde voor de Raad volgen. Indien
wordt besloten dat het Comité een zelfstandig verdragsorgaan is, dan
zal het zijn eigen reglement van orde moeten opstellen. Welke voorkeur ook
zal worden gevolgd (sedert maart werd deze kwestie niet besproken), vast staat
dat een en ander geen gevolgen heeft voor de stemverhoudingen, aangezien de
Dublin-overeenkomst in artikel 18 bepaalt dat besluiten met eenparigheid van
stemmen moeten worden genomen. Het Europese ParlementGevraagd door de leden van de fractie van de PvdA naar het verbeteren
van de positie van het Europees Parlement ook op het terrein van de Dublin-overeenkomst
wijzen wij er op dat de bevoegdheden van het Europees Parlement ingevolge
artikel K.6 zeer beperkt zijn. Voor onze visie op de versterking van de rol
van het Europees Parlement op de derde pijler-samenwerking verwijzen wij naar
de hierboven aangehaalde JBZ-nota. 4. De rol van het Hof van JustitieMet hun vragen en talrijke suggesties inzake de bevoegdheidstoekenning
van het Hof van Justitie van de EG hebben de leden van de fracties van PvdA,
D66, CDA en GPV nog eens onderstreept welk belang zij toekennen aan deze kwestie.
Tussen regering en parlement bestaat terzake ook geen verschil van inzicht.
Wij kunnen berichten dat wij de overige lidstaten hebben geïnformeerd
over het gewicht dat in Nederland wordt toegekend aan een adequate bevoegdheid
voor het Hof van Justitie en dat inmiddels ook reeds een voorstel
voor een protocol is ingediend. Dat voorstel bevat een regeling, houdende
de instemming van alle lidstaten met de bevoegdheidsverlening aan het Hof
en een uitwerking van die bevoegdheid.Zowel de interstatelijke geschillenbeslechting als de prejudiciële
beslissing is opgenomen. Ook ten aanzien van de uitwerking van de bevoegdheden
gaat het voorstel uit van gelding voor alle lidstaten.In antwoord op het gestelde door de fractie van het GPV merken wij op,
dat wij aan het intergouvernementele karakter van de JBZ-samenwerking niet
de consequentie zouden willen verbinden dat de interstatelijke geschillenbeslechting
zou moeten worden uitgesloten. Wij erkennen dat bij de algemene aanvaardbaarheid
van het voorstel vraagtekens kunnen worden geplaatst. Daarvoor is de discussie
in EU-verband inzake het Europol-verdrag te recent. Wij streven evenmin naar
een gevecht tegen windmolens. Tegelijkertijd echter achten wij met de leden
van de PvdA- en D66-fractie een voorstel voor een facultatief protocol, in
welke variant dan ook, ernstig afbreuk doen aan de – ook door deze leden –
zozeer nagestreefde doelstelling: een uniforme uitleg van de bepalingen van
de Dublin-overeenkomst. Dat doel is de rechtvaardiging van de Nederlandse
wensen inzake het Hof en wij zullen ons inzetten dat te bereiken. Uit het
verloop van de ongetwijfeld taaie onderhandelingen zal die bereikbaarheid
moeten blijken.In het licht van het voorgaande merken wij op, dat de gedachte van de
leden van de PvdA-fractie om de inwerkingtreding van het verdrag tegen te
houden, totdat een protocol inzake het Hof is gesloten aantrekkelijk moge
lijken. Echter, gelet op het feit dat onze wens tot bevoegdverklaring van
het Hof het gevolg is van wijziging van onze inzichten en niet van objectieve
omstandigheden die inwerkingtreding van het verdrag niet langer zouden rechtvaardigen,
mag verwacht worden dat onze partners een dergelijke handelwijze onredelijk
en onfatsoenlijk zullen achten en dienovereenkomstig zullen reageren. Voor
de goede orde voegen wij hieraan toe dat een vergelijking met de positie die
Nederland in de onderhandelingen over het Europol-verdrag, een artikel K.3-verdrag,
heeft gekozen, mank gaat. Bij het Europol-dossier heeft Nederland immers reeds
tijdens de onderhandelingen en bij de ondertekening zelf zijn wensen inzake
het Hof, alsmede de consequenties die het daaraan met betrekking tot zijn
medewerking aan de inwerkingtreding van dat verdrag wil verbinden, aan de
partners duidelijk gemaakt. Wij verwijzen naar de brief van de Staatssecretaris
van Buitenlandse Zaken van 20 juli 1995 terzake. Met betrekking tot de Dublin-overeenkomst
legt Nederland zijn wensen echter pas nu, 5 jaren na de ondertekening, op
tafel.Ten slotte merken wij nog naar aanleiding van twee meer specifieke vragen
van de leden van de fractie van D66 het volgende op.Waar deze leden spreken over overname van de Dublin-overeenkomst in het
EG-verdrag gaan wij er van uit dat zij daarmee bedoelen dat de materie onder
de werking van artikel 100 C EG-verdrag wordt gebracht. Zou zulks geschieden,
dan zou een bevoegdheid van het Hof van Justitie van de EG automatisch gegeven
zijn krachtens het EG-verdrag, en zou het bepaalde in artikel K.3, tweede
lid, onder c, derde alinea, van het EU-verdrag niet meer relevant zijn.Het pleidooi van deze leden voor het bevoegd maken van het Hof van Justitie
ingevolge artikel K.3, tweede lid, onder c, van het EU-verdrag begrijpen wij
als een pleidooi voor het tot stand brengen van een nieuw verdrag op basis
van artikel K.3, aangevuld met bepalingen inzake de bevoegdheid van het Hof
als bedoeld in artikel K.3, tweede lid, onder c, laatste alinea, waarop wij
hierboven reeds in zijn gegaan. 5. Openbaarheid van besluitvormingDe vraag van de leden van de PvdA-fractie inzake de uitoefening van de
bevoegdheden van het Comité van artikel 18 van de Dublin-overeenkomst
en de opmerking terzake van de leden van de GPV-fractie werd betrokken bij
het antwoord op een soortgelijke vraag van de leden van de D66-fractie. Wij
verwijzen naar het gestelde in paragraaf 3 (instemmingsrecht) van deze nota.Gevraagd door de leden van de fractie van het CDA, zeggen wij graag toe
het parlement op de hoogte te houden van de afronding van de besprekingen
rond het Comité als bedoeld in artikel 18 van de Dublin-overeenkomst
en, voor zover aan de orde, diens reglement van orde. 6. Enkele verdragsbepalingen Artikel 3De leden van de CDA-fractie zijn de opvatting toegedaan dat tevens in
EU-verband afstemming plaats dient te vinden inzake de vaststelling van de
veilige derde landen en de veilige landen van herkomst en vroegen of wij deze
opvatting delen en een dergelijke afstemming mogelijk achten, mede in het
kader van de Dublin-overeenkomst.Zoals wij hierboven en in de nota naar aanleiding van het verslag uiteen
zetten, wordt onder de derde pijler van het EU-verdrag getracht de samenwerking
op het asielterrein te intensiveren. Tot een gemeenschappelijk asielbeleid
behoort ook afstemming met betrekking tot de beoordeling van de situatie in
landen van herkomst en, indien op dit punt een gemeenschappelijk beleid door
de lidstaten zal worden gevoerd, de beoordeling van veilige derde landen.
Het veilige derde landen-beleid wordt thans echter uitsluitend nationaal (Duitsland
en Nederland) gevoerd. De samenwerking in het kader van de EU richt zich momenteel
op de onderlinge afstemming van de beoordeling van de situatie in landen van
herkomst. Deze afstemming wordt vormgegeven door het opstellen van gemeenschappelijke
landenrapporten in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
en een bespreking daarvan in het kader van het Centrum voor Informatie, Beraad
en Gegevensuitwisseling inzake Asiel (CIBGA).Wij zijn van oordeel dat hiermee alle vragen zijn beantwoord.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Buitenlandse Zaken a.i.,W. KokDe Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23659-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl