Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris over gedwongen terugkeer van Iraanse asielzoekers
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 263

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

19637 nr. 263

18-06-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHet beleid in 1996Statistische gegevensConclusies van het ambtsberichtDe positie van vrouwen in IranDienstweigering en desertieBeleid andere EU-landenUNHCR-standpunt over IranConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 263BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 18 juni 1997De Minister van Buitenlandse Zaken heeft op 13 juni jl. een ambtsbericht
uitgebracht over de situatie in lran. In deze brief informeer ik
u over de consequenties die het kabinet aan de inhoud van het ambtsbericht
verbindt. Het ambtsbericht zend ik als bijlage mee.1Het beleid in 1996Op 24 mei 1996 heb ik uw Kamer gemeld dat ik het beleid, zoals neergelegd
in mijn brief van 25 januari 1995, op hoofdlijnen voortzet. In het algemeen
overleg van 20 juni 1996 met de vaste commissies van uw Kamer voor Justitie
en voor Buitenlandse Zaken hebben minister Van Mierlo, staatssecretaris Patijn
en ik met uw Kamer gesproken over de conclusies van de regering over de situatie
in Iran en de gevolgen voor toelating en terugkeer. Er is ingestemd met de
conclusie van de regering dat het algemene beleid, zoals dat geldt voor de
beoordeling van aanvragen om toelating als vluchteling of een vergunning tot
verblijf om klemmende redenen van humanitaire aard, nog immer voldoende mogelijkheid
biedt om specifieke risico's voor individuele Iraanse asielzoekers zorgvuldig
af te wegen. Statistische gegevensIn 1995 bedroeg de instroom van Iraanse asielzoekers in totaal 2 698,
9,2% van het totaal aantal asielzoekers in dit jaar. In 1996 liep dit aantal
terug tot 1 521, 6,7% van het totaal aantal asielzoekers. Tot 1 mei jl.
hebben in totaal 340 Iraniërs asiel aangevraagd, 3.9% van het totaal
aantal asielzoekers over deze periode.In 1995 zijn in totaal 6 532 beslissingen genomen op asielaanvragen
van Iraniërs, waarvan 5% A-statussen en 16% verblijfsvergunningen. In
1996 zijn in totaal 10 196 beslissingen genomen op asielaanvragen van
Iraniërs, waarvan 7% A-statussen en 7% verblijfsvergunningen. In 1995 zijn 66 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers gedwongen teruggekeerd
naar Iran. Daarnaast zijn 150 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers onder
toezicht vertrokken. Ten slotte is in 1995 van 570 uitgeprocedeerde Iraanse
asielzoekers het adres gecontroleerd. Uit dergelijke controles blijkt dat
betrokken personen niet meer aanwezig zijn op het laatst bekende adres. In
1996 zijn 142 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers gedwongen teruggekeerd
naar Iran.Daarnaast zijn 201 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers onder toezicht
vertrokken. Tevens is in 1996 van 768 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers
het adres gecontroleerd met als resultaat dat betrokken personen niet meer
aanwezig waren op het laatst bekende adres. Ten slotte is in dit verband nog
vermeldingswaard dat in 1996 121 uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers
naar Teheran vrijwillig zijn teruggekeerd via de IOM. Conclusies van het ambtsberichtDe Minister van Buitenlandse Zaken trekt in het ambtsbericht zowel een
aantal conclusies over de algemene mensenrechtensituatie, de behandeling van
vrouwen, het rechtssysteem en de categorieën personen die in de negatieve
belangstelling van de Iraanse autoriteiten kunnen staan, als een conclusie
over de terugkeermogelijkheden van uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers.De mensenrechtensituatie in Iran geeft nog steeds aanleiding tot bezorgdheid.Het Iraanse regime ondervindt geen wezenlijke bedreiging van zijn positie
en de laatste jaren is er sprake van een langzame, doch beperkte democratisering
van het systeem, in de zin dat het parlement een steeds meer uitgesproken
rol vervult, binnen de marges die het regime toestaat. De situatie van Iran
heeft zich ten opzichte van de beginjaren van de islamitische revolutie gestabiliseerd.
Het regime heeft zijn positie geconsolideerd; de repressie is in het algemeen
afgenomen, concludeert de Minister van Buitenlandse Zaken.Nog steeds echter zijn er situaties en bepaalde omstandigheden aan te
geven waarin Iraniërs persoonlijk voor vervolging (in de zin van het
Vluchtelingenverdrag van Genève) of een onmenselijke behandeling (in
de zin van artikel 3 EVRM) hebben te vrezen. Zo is onverminderd sprake van
een politiek van repressie jegens personen die als contra-revolutionair worden
aangemerkt, staan onafhankelijke schrijvers en journalisten die verdacht worden
van gebrek aan loyaliteit aan het regime in toenemende mate onder druk en
lijkt de repressie van religieuze minderheden, in het bijzonder van hen die
bekeringsactiviteiten ontplooien, eerder toe- dan af te nemen. Ook de situatie
van leden van de Baha'i-geloofsgemeenschap is zorgelijk te noemen. Indien
deze omstandigheden zich voordoen zal hiermee vanzelfsprekend rekening worden
gehouden.Het aanvragen van politiek asiel in een ander land wordt door de Iraanse
overheid niet als een politieke daad gezien en is op zichzelf niet strafbaar.
Geen van de uitgewezen Iraniërs heeft na terugkomst problemen ondervonden
van de zijde van de autoriteiten wegens zijn/haar verblijf in Nederland en
het indienen van een asielverzoek. Gelet op de algemene situatie in Iran kan
terugzending van Iraanse asielzoekers die niet op dergelijke gronden als vluchteling
dan wel om humanitaire redenen voor toelating in aanmerking komen, niet op
voorhand onverantwoord worden geacht. Vanzelfsprekend blijft daarbij iedere
aanvraag om toelating individueel beoordeeld worden.Wel zal de Minister van Buitenlandse Zaken de ontwikkelingen in Iran zeer
nauwlettend volgen. Mocht daartoe aanleiding zijn dan zal het kabinet het
beleid inzake Iran opnieuw overwegen. De positie van vrouwen in IranOp mijn uitdrukkelijk verzoek heeft de Minister van Buitenlandse Zaken
in dit ambstbericht speciaal aandacht besteed aan de positie van de vrouw
in Iran. Op basis van deze informatie zullen de asielverzoeken van vrouwen
die genderspecifieke problemen als motief aanvoeren, uiteraard zorgvuldig
worden beoordeeld. Zoals gebruikelijk zal iedere aanvraag individueel beoordeeld
worden. Ik teken er echter bij aan dat naar mijn oordeel op grond van de informatie
van de Minister van Buitenlandse Zaken geconcludeerd kan worden dat genderspecifieke
problemen, zoals het overtreden van kledingvoorschriften en de beperkingen
op de arbeidsmarkt voor vrouwen, in het algemeen geen aanleiding vormen voor
toelating tot Nederland. Dienstweigering en desertieNaar aanleiding van het rapport van de heer Copithorne van maart 1996
zijn er in het algemeen overleg van 20 juni 1996 opmerkingen gemaakt over
de gevolgen van dienstweigering en desertie. Ik heb vervolgens, zorgvuldigheidshalve,
een uitzondering gemaakt voor wat betreft de terugkeer van deze categorie
personen.De informatie uit het rapport van de heer Copithorne van maart 1996 zag
op de herziene islamitische strafwet. Uit de informatie is gebleken dat in
de herziene Islamistische strafwet géén strafbepaling is opgenomen
over dienstweigering en desertie. Bij de artikelen die het in gevaar brengen
van de veiligheid van de Islamitische republiek van Iran betreffen, wordt
wel het aanzetten tot desertie genoemd, maar niet dienstweigering en desertie
als zodanig. De Minister van Buitenlandse Zaken handhaaft, mede daarom, zijn
eerdere conclusie met betrekking tot dienstweigeraars en deserteurs, ook uit
de oorlog Iran–Irak, dat zij in de praktijk geen (asielrechtelijke)
problemen ondervinden van de zijde van de Iraanse autoriteiten. Ik volg dit
advies op en zal daarom in het algemeen niet langer een uitzondering maken
voor Iraanse dienstweigeraars en deserteurs. Wel zal ook hier iedere aanvraag
zorgvuldig en naar individuele omstandigheden worden beoordeeld. Beleid andere EU-landenUit contacten binnen de Europese Unie is gebleken dat ook voor andere
Europese landen het enkele bezit van illegaal materiaal als videotapes, alcoholische
dranken of satellietschotels veelal geen aanleiding vormt een vluchtelingenstatus
toe te kennen. Dit ondersteunt het gestelde in het ambtsbericht van de Minister
van Buitenlandse Zaken over dit asielmotief, in vervolg op hetgeen hierover
gemeld is in het onderliggende ambtsbericht van 1 mei 1996. De Minister van
Buitenlandse Zaken stelt dat het enkel in bezit hebben dan wel verspreiden
van verboden materiaal, waaronder satellietschotels, speeches op tapes of
video, literatuur die beledigend wordt geacht voor de Islam zoals de Duivelsverzen
van Salman Rushdie, oud beeld- en geluidmateriaal van de Shah e.d. in de praktijk
hooguit tot het opleggen van een geldboete leidt. Bezit van verboden literatuur
en van monarchistisch materiaal wordt door de autoriteiten niet als een bedreiging
gezien; anders is het voor personen die worden aangetroffen met materiaal
van de MKO (Mujaheddin-e-Khalq). De Minister van Buitenlandse Zaken maakt
hier onderscheid tussen de aard en herkomst van het verboden materiaal, waarmee
ik rekening zal houden in de beoordeling van de asielaanvragen. De meeste Lid-Staten van de Europese Unie zien geen belemmeringen uitgeprocedeerde
Iraanse asielzoekers terug te sturen naar Iran. Het gaat hier in ieder geval
om Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland, Denemarken, Spanje, Finland,
Zweden en het Verenigd Koninkrijk. De Minister van Buitenlandse Zaken meldt
in zijn ambtsbericht dat in een aantal landen navraag is gedaan over de uitvoering
van het beleid op dit punt. Duitsland, Zweden en Denemarken hebben in 1995,
net als Nederland tientallen Iraniërs teruggestuurd naar Iran. Canada
heeft Iraniërs uitgezet die zich schuldig hebben gemaakt aan het plegen
van strafbare feiten. Het Verenigd Koninkrijk heeft in 1996 80 uitgeprocedeerde
Iraniërs teruggestuurd en 15 naar derde landen uitgezet. Oostenrijk heeft
38 uitgeprocedeerde Iraniërs teruggestuurd, Duitsland 67 en Zweden 198.
België heeft in 1996 vier uitgeprocedeerde Iraanse asielzoekers teruggestuurd. UNHCR-standpunt over IranIn internationaal overleg is naar voren gekomen dat de UNHCR in beginsel
geen bezwaar heeft tegen de gedwongen terugkeer van uitgeprocedeerde Iraanse
asielzoekers, mits het asielverzoek zorgvuldig is onderzocht en alle individuele
feiten en omstandigheden gewogen zijn. ConclusieNaar aanleiding van de bevindingen van de Minister van Buitenlandse Zaken
heeft het kabinet de conclusie getrokken dat ik mijn beleid inzake Iran, zoals
uitgevoerd sinds januari 1995, dien voort te zetten. Allereerst heeft de Minister
van Buitenlandse Zaken mij heldere informatie verschaft over de vraag welke
personen specifieke risico's lopen. Met die risico's wordt uiteraard rekening
gehouden. Tevens ziet de Minister van Buitenlandse Zaken geen aanleiding gedwongen
terugkeer achterwege te laten. Gelet op deze informatie en mede gelet op het
standpunt van UNHCR en het beleid inzake Iran in de andere Europese landen,
heb ik besloten het huidige beleid, van kracht sinds januari 1995, voort te
zetten, met dien verstande dat dit beleid ook van toepassing wordt op dienstweigeraars
en deserteurs. Ik benadruk dat bij de beoordeling van de eventuele aanspraak
op een vergunning tot verblijf de vraag aan de orde komt of, gelet op de mensenrechtensituatie
in Iran, de betrokken asielzoeker een bijzonder risico loopt. Iraanse asielzoekers,
die na een zorgvuldige beoordeling van het asielverzoek niet in aanmerking
komen voor een vluchtelingenstatus of een vergunning tot verblijf op humanitaire
gronden, kunnen derhalve in beginsel worden teruggestuurd naar Iran.De beoordeling van de asielverzoeken van Iraanse asielzoekers zal met
ingang van heden geschieden op basis van het bijgesloten ambtsbericht van
de Minister van Buitenlandse Zaken en deze brief. De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-263.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl