Wijziging WvS en WSv i.v.m. herstel vormfouten bij vordering verlenging TBS of maatregel tot plaatsing in jeugdinrichting; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27258, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27258 nr. 4

31-10-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen1.1 Aanleiding1.2 Jurisprudentie penitentiaire kamer gerechtshof Arnhem1.3 De Erkalo-zaak1.4 Praktische mogelijkheden om termijnoverschrijding
te voorkomen1.5 Mogelijkheid van herstel van vormfouten1.6 Financiële gevolgen van het wetsvoorstelII ArtikelenArtikel IOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27258Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 258Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering
met het oog op het herstel van vormfouten bij vorderingen tot verlenging van
de terbeschikkingstelling of van de maatregel van plaatsing in een inrichting
voor jeugdigennr. 4VERSLAGVastgesteld 31 oktober 2000De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.I. Algemeen1.1 AanleidingDe leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel, dat beoogt om vormfouten bij vorderingen tot
verlenging van de terbeschikkingstelling of tot de maatregel van plaatsing
in een inrichting voor jeugdigen te herstellen. Deze leden zijn met de regering
van oordeel, dat moet worden voorkomen dat wegens procedurefouten ter beschikking
gestelden te vroeg vrijkomen, waardoor de veiligheid van de samenleving ernstig
in gevaar komt. In de afweging van de belangen van de ter beschikking gestelden
tegen die van de maatschappij prevaleren in voorkomende gevallen de belangen
van de samenleving.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Deze leden hebben er in zijn algemeenheid grote moeite mee
dat personen op basis van vormverzuimen op vrije voeten komen, terwijl zij
op inhoudelijke gronden in een penitentiaire inrichting of TBS(terbeschikkingstelling)-kliniek
thuishoren. Naast procedures bij het openbaar ministerie (OM) die vormverzuimen
voorkomen, achten zij wetgeving die de gevolgen van vormverzuimen beperkt
van groot belang.Gelukkig komen de vormverzuimen die in deze wet aan de orde zijn zelden
voor. Er is dus op zichzelf sprake van een goed werkend systeem. Desalniettemin
is de invloed van de weinige zaken waar het om gaat zo groot dat een wettelijke
regeling die ziet op het herstel van deze vormverzuimen op zijn plaats is.
Is het incident uit 1998 waar deze wet het uiteindelijke gevolg van is, nog
steeds het meest recente geval? De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. In het wetsvoorstel wordt een bepaling aan
het Wetboek van Strafvordering toegevoegd die moet voorkomen dat bij te laat
indienen van een verzoek tot verlenging van terbeschikkingstelling de officier
van justitie niet-ontvankelijk wordt verklaard en de ter beschikking gestelde
in vrijheid zal moeten worden gesteld.In het verleden is een dergelijke situatie enige malen voorgekomen. In
de memorie van toelichting staat dat dit laatstelijk gebeurde in de zomer
van 1998. De voorgestelde regeling ziet dus toe op in de praktijk zeer weinig
voorkomende gevallen. Deze leden willen weten of er sinds medio 1998 geen
sprake meer is geweest van soortgelijke gevallen.De leden van de GroenLinks-fractie hebben grote waardering voor het feit
dat de regering de mogelijkheden heeft onderzocht om termijnoverschrijding
in de hier bedoelde gevallen geen fatale gevolgen meer te laten hebben. Deze
leden onderschrijven de gedachte dat de samenleving zoveel mogelijk beschermd
dient te worden tegen ter beschikking gestelden die enkel door procedurefouten
vroeger dan wenselijk is, vrijkomen.De regering heeft allereerst gebruik gemaakt van de praktische mogelijkheden
om termijnoverschrijding te voorkomen. Inmiddels zijn alle bestaande TBS-dossiers
(terbeschikkingstelling) gecontroleerd en zouden zich bij goede naleving van
de afgesproken procedure geen problemen meer voor kunnen doen. Desalniettemin
is de regering met het voorstel gekomen om herstel van vormfouten mogelijk
te maken.Concrete aanleiding voor het onderhavige wijzigingsvoorstel was een incident
in 1998 waarbij door een onjuiste berekenwijze van het tijdstip waarop de
vordering van de verlenging van de terbeschikkingstelling uiterlijk moest
worden gedaan een ter beschikking gestelde ongewenst op vrije voeten dreigde
te komen. Uit het antwoord van de minister op de naar aanleiding van dit incident
gestelde kamervragen (Aanhangsel Handelingen II 1997/98, nr. 1746) blijkt
dat het desbetreffende incident met een sisser is afgelopen. Ten eerste werd
in dat geval de ter beschikking gestelde niet op vrije voeten gesteld omdat
het BOPZ-traject (bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen) kon
worden ingezet; ten tweede heeft de rechtbank ondanks de vormfout de officier
van justitie toch ontvankelijk verklaard, aangezien bijzondere omstandigheden
aan de niet-ontvankelijkheid in de weg stonden.Deze leden zijn dan ook van mening dat de soep niet zo heet wordt gegeten
als hij wordt opgediend. Uit de door de regering in de memorie van toelichting
besproken jurisprudentie blijkt dat de rechter bij de ontvankelijkheidsvraag
in alle gevallen het belang van de rechtsorde bij verlenging van de TBS heeft
afgewogen tegen het belang van de betrokken ter beschikking gestelde. Het
belang van de ter beschikking gestelde bestaat vooral hierin dat de ter beschikking
gestelde weet waar hij aan toe is. Het belang van de rechtsorde gaat blijkens
de jurisprudentie veel verder en kan zich ook uitstrekken tot bijzondere omstandigheden,
bijvoorbeeld de vraag of de betrokkene is uitbehandeld en of de kans op recidive
nog steeds aanwezig is. Aangenomen mag worden dat in de individuele gevallen
waarin de officier van justitie niet-ontvankelijk werd verklaard deze belangenafweging
eveneens heeft plaatsgevonden en dat daarbij het belang van de ter beschikking
gestelde van doorslaggevende betekenis is geweest.Daar komt bij dat de zorgvuldigheid waarmee met TBS-verlengingen wordt
omgegaan, geen schade mag oplopen door de relatief eenvoudige wijze waarop
vormfouten kunnen worden hersteld. Nogmaals, deze leden zijn doordrongen van
de noodzaak dat de samenleving beschermd wordt tegen ter beschikking gestelden
die op een onwenselijk tijdstip vrijkomen en daardoor een gevaar (kunnen)
vormen. Zij vragen echter of de bestaande voorzieningen daartoe niet toereikend
zijn. In hoeverre geeft de jurisprudentie met betrekking tot vormfouten
in dit soort gevallen reden voor de voorgestelde wijziging?De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij geven aan in algemene
zin de strekking van het wetsvoorstel te onderschrijven in zoverre dat er
toe strekt dat aan vormfouten minder snel fatale gevolgen kleven. Zij stellen
in verband hiermee het voorstel te zien in het verlengde van eerdere voorstellen
om aan vormfouten minder zware gevolgen toe te kennen, in die zin dat het
in meer gevallen mogelijk is geworden om nog tot herstel van vormfouten te
komen.Hoewel het stellen van termijnen en andere vormvoorschriften er niet voor
niets zijn, en in het bijzonder er voor dienen om een zorgvuldige procedure
te waarborgen, is het voorstelbaar dat het belang van het openbaar ministerie
(OM) om tot herstel van de vormfout te komen in concrete gevallen wordt afgewogen
tegen het belang van de verdachte, de ter beschikking gestelde of de gedetineerde
bij het strikt vasthouden aan de termijnen of andere voorschriften.Deze leden stellen ook het voorliggende wetsvoorstel tegen die achtergrond
te willen bekijken. Naar aanleiding daarvan stellen zij een aantal vragen.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
kennisgenomen. Deze leden onderschrijven de doelstelling van het wetsvoorstel
in zoverre het wil voorkomen dat ter beschikking gestelden onbedoeld en zonder
dat aan de gronden voor beëindiging is voldaan in vrijheid (moeten) worden
gesteld.De regering maakt in de memorie van toelichting melding van het feit dat
het voorstel aan een viertal instanties ter advisering is voorgelegd en dat
de drie eerstgenoemde zich in hoofdlijnen kunnen verenigen met het wetsvoorstel.
Verder wordt in de memorie slechts op één punt gerefereerd aan
de adviezen: het – zo mogelijk – horen van de ter beschikking
gestelde.Lezing van de uitgebrachte adviezen brengt deze leden tot enkele vragen
en opmerkingen. Allereerst merken zij op dat slechts één instantie,
het OM, zich vrijwel zonder nadere opmerkingen met het voorstel kon verenigen.
De Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA) vond, zoals in de memorie van toelichting
terecht vermeld, het wetsvoorstel overbodig en dus- zo verstaan deze leden
deze kwalificatie – ongewenst. Echter, ook de Centrale Raad voor Strafrechtstoepassing
(CRS) stelt ten principale de vraag of het noodzakelijk is tot wetswijziging
over te gaan. Is de conclusie van deze leden derhalve juist, zo vragen zij,
dat twee van de vier geraadpleegde instanties niet overtuigd zijn van de wenselijkheid
van het wetsvoorstel?Kennisneming van de integrale inhoud van de adviezen doet deze leden voorts
de vraag stellen of het ter advisering voorgelegde wetsvoorstel in belangrijke
mate, althans op onderdelen, andere inhoud en/of inrichting kende dan het
bij de Tweede Kamer ingediende wetsvoorstel. Zij stellen het op prijs een
bredere verantwoording te ontvangen waarom op diverse punten in de memorie
van toelichting niet is ingegaan op kritiek en suggesties van de kant van
de adviseurs. Bij wijze van voorbeeld noemen deze leden de suggestie van de
Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) dat het wenselijk is als het
ministerie per arrondissement (half)jaaroverzichten van aflopende terbeschikkingstellingen
zou verschaffen. Waarom is ook niet ingegaan op de suggestie van dezelfde
organisatie om de aanvang van de termijn voor het indienen van een vordering
tot verlenging te wijzigingen van twee in drie maanden voor het tijdstip waarop
de TBS door tijdsverloop zal eindigen? Dezelfde vraag stellen deze leden met
betrekking tot de suggestie om de rechtbank in plaats van uiterlijk twee maanden,
zoals thans geldt, drie maanden toe te staan om op de vordering
te beslissen. Als een laatste voorbeeld van hun vraagstelling noemen deze
leden de suggestie van de NVvR om te onderzoeken of het initiatief in de procedure
van – thans – artikel 509oa bij de ter beschikking gestelde kan
worden gelegd.Deze leden stellen bovenstaande vragen aan de orde vanuit de gedachte
dat vormfouten niet primair met wijziging van regelgeving tegemoet getreden
moeten worden.1.2 Jurisprudentie penitentiaire kamer gerechtshof ArnhemDe leden van de CDA-fractie merken op dat op grond van het nu voorliggende
wetsvoorstel een vordering tot verlenging van een terbeschikkingstelling niettemin
ontvankelijk zal kunnen zijn indien sprake is van bepaalde in de wet nader
omschreven bijzondere omstandigheden. Begrijpen deze leden het goed, dat deze
bijzondere omstandigheden zijn ontleend aan de bestaande jurisprudentie ter
zake? Is hier sprake van de codificatie van een reeds bestaande aan de hand
van de jurisprudentie gegroeide praktijk, of wordt met deze wet daadwerkelijk
een ruimere mogelijkheid geboden dan thans, om vormverzuimen te herstellen?1.3 De Erkalo-zaakDe leden van de VVD-fractie hebben de navolgende opmerking. Een vordering
als bedoeld in artikel 509o, eerste lid, Wetboek van Strafvordering, die later
dan één maand vóór het tijdstip waarop de terbeschikkingstelling
door tijdsverloop zal eindigen is ingediend, is niettemin ontvankelijk, indien
er bijzondere omstandigheden aanwezig zijn waardoor de veiligheid van anderen
dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen, ondanks het belang
van de ter beschikking gestelde, verlenging van de terbeschikkingstelling
eist. De termijn waarbinnen de vordering tot verlenging kan worden gedaan,
lijkt niet begrensd. Kan dit weer leiden tot procedures inzake schending van
artikel 5, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten
van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), zo vragen deze leden. Moet
de regering deze termijn toch niet nader wettelijk normeren, of is het vertrouwen
van de regering in een juiste belangenafweging door de rechter per individueel
geval steeds voldoende? Door dit laatste ontstaat jurisprudentie en komt langs
deze weg dan ook niet een normering tot stand die weliswaar niet de iure,
maar wel de facto op hetzelfde neerkomt, zo vragen deze leden.De tekst van het wetsvoorstel laat volgens de leden van de D66-fractie
de mogelijkheid open dat te laat ingediende vorderingen tot in het oneindige
kunnen worden hersteld. Waarom wordt er geen eindtermijn opgenomen waarna
herstel van termijnoverschrijding niet meer mogelijk is? Hoe verhoudt een
dergelijke niet begrensde termijn zich tot de uitspraak van het Europese Hof
voor de Rechten van de mens in de zaak Erkalo tegen Nederland?Zoals de Raad van State terecht heeft opgemerkt, is de termijn waarbinnen
de vordering tot verlenging ingevolge het voorgestelde tweede lid van artikel
509oa kan worden gedaan niet begrensd, hetgeen ook in de ogen van de leden
van de GroenLinks-fractie in strijd is met artikel 5 van het EVRM. De regering
heeft echter de aanbeveling van de Raad van State om in het voorgestelde artikel
op te nemen dat de vordering binnen een redelijke termijn moet zijn ingediend,
niet overgenomen. Zij is van mening dat niet gezegd kan worden dat de termijn
niet begrensd is. Deze leden betreuren dit ten zeerste en verzoeken nader
te motiveren waarom dit voorstel niet in strijd zou kunnen komen met het bepaalde
in artikel 5, eerste lid, EVRM. In de memorie van toelichting wordt uiteengezet dat het Europese Hof in
de Erkalo-zaak de vrijheidsontneming vanaf de datum van het einde van de TBS
door tijdsverloop tot aan de datum van de beslissing van de rechtbank Groningen
in strijd met artikel 5 van het EVRM achtte en dat dat gedeelte van de vrijheidsontneming
derhalve onrechtmatig was. In het voorgestelde artikel 509oa, lid 2, is getracht
in deze lacune te voorzien. Voorgesteld wordt de mogelijkheid van een vordering
tot voorlopige voortzetting van de terbeschikkingstelling, wanneer van het
verzuim als bedoeld in het eerste lid pas blijkt ná het tijdstip waarop
de TBS door tijdsverloop is geëindigd. De leden van de GroenLinks-fractie
vragen of de door het Europese Hof geconstateerde onrechtmatigheid niet blijft
bestaan tussen het moment waarop de TBS door tijdsverloop eindigt en het moment
waarop de vordering tot voorlopige voortzetting van de TBS door de officier
van justitie wordt ingediend. De regering wordt daarom gevraagd of de in het
tweede lid van het voorgestelde artikel 509oa regeling afdoende is om onrechtmatigheid
van de vrijheidsontneming (hoe kort ook) te voorkomen.In aansluiting daarop vragen deze leden welke gevolgen er in de zaak Erkalo
aan het onrechtmatigheidsoordeel van het Europese Hof verbonden zijn geweest.
Is de desbetreffende ter beschikking gestelde op vrije voeten gesteld? Zo
ja, levert dat een concreet gevaar op voor de samenleving? Zo nee, stond er
een geldelijke vergoeding tegenover? Of is op andere wijze recht gedaan aan
de onrechtmatigheid?1.4 Praktische mogelijkheden om termijnoverschrijding
te voorkomenDe leden van de CDA-fractie leiden uit de memorie van toelichting af dat
de belangrijkste risico's voor termijnoverschrijdingen zich voordoen indien
ter beschikking gestelden zich tijdens het verblijf in de TBS-inrichting aan
de tenuitvoerlegging van de maatregel hebben onttrokken. Deze leden vinden
het onwenselijk dat een ter beschikking gestelde op deze manier een voordeel
kan hebben bij het zich onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de maatregel.
Zou een herstel van een vormverzuim niet te allen tijde mogelijk moeten zijn,
indien de oorzaak van de termijnoverschrijding is terug te voeren op het zich
onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de maatregel door de ter beschikking
gestelde?De leden van de D66-fractie zijn van mening dat primair door het openbaar
ministerie alles in het werk moet worden gesteld om een termijnoverschrijding
te voorkomen, maar vinden wel dat onder omstandigheden het belang van de bescherming
van de maatschappij moet kunnen prevaleren boven het belang van de ter beschikking
gestelde en zodoende vormfouten moeten kunnen worden hersteld. Hoe wordt er
binnen het openbaar ministerie op toegezien dat de vordering tot verlenging
van de TBS op tijd wordt ingediend? Beperkt zich dit tot een tweede controle
van ter beschikking gestelden die ongeoorloofd afwezig zijn geweest? Werden
dergelijke extra controles ook reeds uitgevoerd tijdens de «incidenten»
die in de memorie van toelichting worden genoemd, waarbij de vordering tot
verlenging van de TBS niet op tijd werd ingediend door de officier van justitie?1.5 Mogelijkheid van herstel van vormfoutenDe leden van de D66-fractie vragen waarom het noodzakelijk is dat in gevallen
van termijnoverschrijding van de vordering een voorziening van de rechter-commissaris
wordt gevraagd. Hoe groot acht de regering de kans dat in de procedure bij
de rechter-commissaris wederom fouten worden gemaakt? Bestaat er dan nog een
mogelijkheid tot herstel?Voorts is het theoretisch mogelijk dat het openbaar ministerie op het
moment van vorderen niet altijd op de hoogte is dat de vordering te laat is ingediend en de rechter pas later vaststelt dat het OM te laat is geweest.
De rechter-commissaris is dan niet ingeschakeld. Welke consequenties heeft
dit voor de vordering?Voor rechtbanken lijkt het niet steeds voorspelbaar welke vorderingen
tot verlenging van TBS op een gegeven moment ingediend gaan worden. Dit kan
problemen opleveren met zittingsrooster, vooral in vakantieperiodes. Deze
leden vragen zich derhalve af of het wenselijk zou zijn om per arrondissement
(half)jaaroverzichten van aflopende terbeschikkingstellingen te verschaffen?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen of de consequentie
van het voorstel zoals het voorligt, niet kan zijn dat in allerlei gevallen
een vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling zal worden ingediend,
ook indien daartoe niet zozeer aanleiding is gelet op omstandigheden die tijdens
de terbeschikkingstelling al waren gebleken, maar gelet op bijvoorbeeld de
onrust die de vrijlating van een ter beschikking gestelde in de samenleving
wekt. Strikt genomen moet het echter gaan om een besluit dat gewoon doorgang
had kunnen vinden, indien de termijnoverschrijding zich niet had voorgedaan.
Op welke wijze kan worden gegarandeerd dat in deze gevallen een dergelijke
zuivere afweging plaatsvindt. Met andere woorden, kan worden verzekerd dat
het wetsvoorstel er niet aan in de weg staat dat de bedoeling van het instellen
van wettelijke termijnen overeind blijft, namelijk dat het OM zich er op gezette
tijden rekeningschap van geeft of het wenselijk is dat de termijn van de terbeschikkingstelling
wordt verlengd en dat hij zich er niet eerst rekeningschap geeft van deze
vraag op het moment dat de termijnen al zijn verlopen en de ter beschikking
gestelde al op vrije voeten is.De rechter-commissaris beslist binnen drie maal 24 uur na indiening van
de vordering, nadat – zo mogelijk – de betrokkene is gehoord.
Het is deze leden niet geheel duidelijk welk gewicht op de beslissing het
al dan niet horen kan hebben. Wat indien de TBS is verlengd, en betrokkene
kan in latere instantie alsnog worden gehoord?1.6 Financiële gevolgen van het wetsvoorstelIn de memorie van toelichting vermeldt de regering dat thans reeds gedwongen
plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis krachtens bepalingen op grond van
de Wet BOPZ als noodoplossing wordt gebruikt. De leden van de D66-fractie
vragen nu of door dit wetsvoorstel deze «omweg» zonder meer overbodig
zal worden.Het is de leden van de fracties van GPV en RPF opgevallen dat aan het
door de Nederlandse Orde van Advocaten aangedragen alternatief – gedwongen
plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis op grond van de wet BOPZ –
nauwelijks aandacht wordt geschonken in de toelichting. Wil de regering hier
alsnog op ingaan?Ook de leden van de SGP-fractie stellen een reactie op prijs op de redengeving
van de NOvA dat het wetsvoorstel overbodig is, namelijk dat voor het gesignaleerde
probleem reeds een oplossing bestaat in de vorm van een gedwongen plaatsing
in een psychiatrisch ziekenhuis krachtens bepalingen op grond van de Wet BOPZ.
Het advies vermeldt dat ook de minister van Justitie deze mogelijkheid onderkent.
In de memorie van toelichting komt deze oplossing echter niet (meer) ter sprake.Deze leden vragen naar aanleiding van hetzelfde advies ook een reactie
op de stelling dat het voorgestelde artikel geen soelaas biedt bij een noodzakelijke
vrijheidsbeneming na vrijspraak en ook niet indien geen vordering tot verlenging
van een maatregel wordt ingediend. II ArtikelenArtikel IIn het voorstel is de constructie gekozen dat de hoofdregel blijft dat
een termijnoverschrijding leidt tot niet-ontvankelijkheid. Zien de leden van
de CDA-fractie het goed, dat deze niet-ontvankelijkheid niet volgt uit de
wet, maar is ingevuld door de rechter? Is het wel zo voor de hand liggend
dat de hoofdregel is en blijft dat aan overschrijding van de termijn de sanctie
van niet ontvankelijkheid van het OM is gekoppeld, zo vragen deze leden.In het wetsvoorstel wordt als bijzondere omstandigheid waardoor het OM
toch ontvankelijk kan worden verklaard, genoemd dat de veiligheid van anderen
dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen, ondanks het belang
van de ter beschikking gestelde, verlenging van de terbeschikkingstelling
eist (artikel 509oa, eerste lid). Deze leden zouden gaarne een nadere toelichting
bij deze bijzondere voorwaarde ontvangen. Is het niet zo, dat het OM reeds
door verlenging van de TBS te vorderen, heeft aangegeven van oordeel te zijn
dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen
of goederen gevaar loopt bij vrijlating van de verdachte? Met andere woorden,
er is een gevaar voor de samenleving aanwezig dat zo ernstig wordt gevonden,
dat het OM verlenging van de TBS vordert. Dan is het toch onverantwoord om
een ter beschikking gestelde vervolgens toch vrij te laten enkel op de grond
dat de vordering te laat is ingediend? Gaarne ontvangen zij een reactie van
de regering. De leden van deze fractie verzoeken de regering zo mogelijk mee
te delen waar ongeveer de grens moet liggen waar het belang van de gedetineerde
de doorslag geeft boven de veiligheid van de samenleving.In aanvulling hierop vragen deze leden of, anders dan de regering doet,
niet uitgegaan zou moeten worden van de hoofdregel dat het OM in beginsel
ontvankelijk is bij een termijnoverschrijding, tenzij zich bijzondere omstandigheden
voordoen waardoor toch niet ontvankelijkheid moet volgen.De leden van de CDA-fractie vragen de regering aan te geven waarom in
artikel 509o, eerste lid, het woordje «niettemin» is opgenomen.
Dit woordje lijkt te verwijzen naar een hoofdregel in de wet, in casu artikel
509o. Die hoofdregel kent de wet echter niet. Het is de jurisprudentie die
op het overschrijden van de in artikel 509o Sv opgenomen termijn de sanctie
van niet ontvankelijkheid heeft gesteld.In het tweede lid van artikel 509oa wordt bepaald dat indien de officier
van justitie (OvJ) in verzuim is deze naast de vordering tot verlenging van
de TBS onverwijld een vordering tot voorlopige voortzetting van de TBS indient.
Volgens de memorie van toelichting komt het echter voor dat de OvJ weliswaar
tijdig een vordering indient, maar dat zich omstandigheden voordoen waardoor
de vordering niet tijdig behandeld wordt. De leden van de D66-fractie vragen
of het dan de bedoeling is dat de OvJ zodra van het verzuim is gebleken andermaal
een vordering tot verlenging indient? Zo ja, levert dit dan geen probleem
op dat eerst op de eerste vordering moet worden beslist voordat op de tweede
vordering kan worden beslist, analoog aan bijvoorbeeld de inhaal-dagvaarding?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen ten slotte of het
wetsvoorstel een zekere slordigheid in het hanteren van termijnen in de hand
kan werken, zeker nu het voorgestelde artikel 509oa de termijn waarbinnen
de vormfout moet worden hersteld, in het midden laat.De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,BregmanXNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), Van de Camp (CDA), Biesheuvel
(CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Rouvoet (RPF),
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
O. P. G. Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Weekers (VVD),
Wijn (CDA), Van der Staaij (SGP), Ross-van Dorp (CDA), Patijn (VVD), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Arib (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Schutte (GPV), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Passtoors (VVD),
Hoekema (D66), Van den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), De Vries
(VVD), Eurlings (CDA), Van Walsem (D66), Buijs (CDA), Rijpstra (VVD), Van
Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27258-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl