Wijziging Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens ivm aanpassing aan eisen basisregistraties; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30514, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30514 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEEN1. Algemeen1.1. De basisregistraties1.2. De in te vullen eisen2. Het verplichte gebruik2.1. Algemeen2.2. De verplichte aansluiting op de basisregistratie
GBA2.3. Het verplichte gebruik van de authentieke gegevens
in de GBA2.3.1. Authentieke gegevens2.3.2. Verplicht gebruik2.4. De verbetering van de positie van ingeschrevenen3. De verplichte terugmelding3.1. Stringent regime van kwaliteitsborging3.2 De uitbreiding van de terugmeldingsplicht3.3. De samenhang met het verplichte gebruik3.4. De samenhang met de verplichtingen van de ingeschrevenen4. De samenhang met andere registraties4.1. De samenhang met andere basisregistraties4.2. De verhouding tot de bronregisters5. De lasten, de handhaving en de invoering5.1. De bestuurlijke lasten5.2. De lasten voor burgers en bedrijven5.3. De handhaving5.4. De invoering6. De ingewonnen adviezenII ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel AOnderdeel B (artikelen 3a, 3b en 3c)Onderdeel C (artikel 62)Onderdeel D (artikel 96, eerste lid)Onderdeel E (artikel 107)Onderdeel F (artikel 146b)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30514Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 91 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 514Wijziging van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
in verband met de aanpassing aan de eisen die gelden voor basisregistratiesnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI ALGEMEEN1. Algemeen1.1. De basisregistratiesOnderhavig wetsvoorstel strekt tot aanpassing van de Wet gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens (verder: de wet) in verband met de eisen
die aan de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (verder: de GBA)
als een basisregistratie worden gesteld.Een basisregistratie fungeert voor bestuursorganen als een unieke bron
van essentiële en betrouwbare gegevens. Deze zogenoemde authentieke gegevens
dienen bestuursorganen te gebruiken in het bestuurlijke verkeer met burgers
en bedrijven, die deze gegevens daardoor niet nogmaals aan hen hoeven te verstrekken
(het beginsel van de zogenoemde eenmalige gegevensverstrekking). Niet alleen
worden de administratieve lasten minder door meervoudig gebruik binnen de
overheid van al beschikbare informatie. Een dergelijk meervoudig gebruik leidt
voorts tot kostenbesparingen en efficiencywinsten voor de publieke sector
en derhalve tot minder bestuurlijke lasten. Doordat bestuursorganen over dezelfde
objecten dezelfde, betrouwbare, algemene gegevens gebruiken, zal tevens de
kwaliteit van de informatiehuishouding van de overheid en andere organisaties
met wettelijke taken toenemen. Zulks zal zich vertalen in betere dienstverlening,
in beter beleid en toezicht en in betere handhaving. Ten slotte draagt eenheid
in registratie bij aan rechtszekerheid voor burger, bedrijf en bestuur.De uitgangspunten en de doelstellingen van basisregistraties worden breed
gedragen.1 Met het oog op de wens van het kabinet
en de Tweede Kamer om spoed te betrachten bij de invoering van basisregistraties,
is gekozen voor een aanpak, waarbij de wettelijke verankering en de realisatie
gefaseerd en per afzonderlijke basisregistratie geschiedt.2 De komende jaren worden voorshands negen administraties ontwikkeld
tot basisregistraties. Zij vormen de primaire registratie van belangrijke
objecten binnen de openbare sector. Het betreft, naast de GBA voor personen,
het basisregister van ondernemingen en andere organisaties, de basis gebouwen
registratie, het basisregister adressen, de basisregistratie kadaster, de
basisregistratie geografie, de polisadministratie van de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid voor arbeids- en uitkeringsverhoudingen, het kentekenregister
van de Dienst Wegverkeer en de registratie van inkomens bij de Belastingdienst.1De ontwikkeling en de invoering van de basisregistratie GBA geschiedt
niet alleen binnen het in ontwikkeling zijnde landelijk stelsel van basisregistraties,
maar ook binnen de «Modernisering GBA».2
In dit programma onder gezamenlijke verantwoordelijkheid van Rijk en gemeenten
wordt er mede voor gezorgd dat de GBA in de pas blijft lopen met recente technologische
ontwikkelingen en moderne informatiebehoeften. Inmiddels is een beperkte set
van gegevens in de GBA 24 uur per dag en zeven dagen per week rechtstreeks
raadpleegbaar voor gebruikers door middel van de landelijk raadpleegbare deelverzameling
GBA.3 De komende jaren zullen alle gegevens in
de GBA voor alle daartoe geautoriseerde gebruikers op deze wijze beschikbaar
komen door middel van de verstrekkingsvoorziening.41.2. De in te vullen eisenDe GBA is aangewezen als de basisregistratie van algemene persoonsgegevens
voor de organen van de overheid en semi-overheid die deze gegevens nodig hebben
bij de vervulling van hun publiekrechtelijke taken. De GBA is voor dat doel
15 jaar geleden opgezet en ontwikkeld (artikel 3). Sinds 1994 worden onder
verantwoordelijkheid van de betreffende colleges van burgemeester en wethouders
door iedere gemeente over de eigen ingeschrevenen persoonsgegevens bijgehouden
in en verstrekt uit een geautomatiseerd bestand (artikel 2). Door middel van
een landelijk netwerk (artikel 4) worden uit deze afzonderlijke bestanden
op geautomatiseerde wijze gegevens verstrekt aan afnemers van buiten de gemeenten
die daartoe door de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
geautoriseerd zijn (artikel 91). Vele overheidsorganisaties, waaronder diverse
onderdelen van politie en justitie, de Belastingdienst, het Kadaster, de Informatie
Beheer Groep, de Kamers van Koophandel, de Sociale Verzekeringsbank, de Centra
voor Werk en Inkomen, het UWV en de Dienst Wegverkeer, zijn op dat netwerk
aangesloten, alsmede vele organisaties van buiten de overheid (derden), zoals
pensioenfondsen en -verzekeraars en onderwijs- en zorginstellingen. Inmiddels
zijn er ruim 600 autorisaties voor dit netwerk, waarbinnen jaarlijks meer
dan 90 miljoen berichten worden uitgewisseld. De in de GBA bijgehouden algemene
gegevens betreffen gegevens over bijvoorbeeld de burgerlijke staat, curatele,
gezag, nationaliteit en verblijfsrecht. Daarnaast worden in de GBA de zogenoemde
bijzondere gegevens in verband met de uitvoering van de Paspoortwet en de
Kieswet en de zogenoemde administratieve gegevens bijgehouden (artikel 34).Hoewel, zoals uit het bovenstaande blijkt, de GBA reeds grotendeels functioneert
als de basisadministratie van algemene persoonsgegevens voor de publieke sector,
is er reden tot nadere voorzieningen in verband met de eisen die aan de GBA
als een basisregistratie worden gesteld.Een «basisregistratie» is «een kwalitatief hoogwaardig
en met expliciete garanties voor de borging van die kwaliteit omkleed bestand
van, gezien het geheel van wettelijke taken, vitale en/of veelvuldig en om
uiteenlopende redenen benodigde gegevens over personen, instellingen, zaken,
verrichtingen of gebeurtenissen, dat bij wet als de enig officieel erkende
registratie voor de desbetreffende gegevens is aangemerkt en dat in het gehele
land verplicht wordt gebruikt door alle overheidsinstanties, alsook zo mogelijk
private organisaties, tenzij het gebruik om zwaarwegende redenen
als privacybescherming expliciet is uitgesloten». Uit deze definitie
vloeien de kenmerken van een basisregistratie voort. Deze kenmerken zijn in
de vorm van eisen door het kabinet vastgesteld en dienen als uitgangspunt
voor alle basisregistraties.1Het wetsvoorstel is opgezet aan de hand van de eisen die gelden voor een
basisregistratie, waaraan de GBA nog niet voldoet. Door de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties respectievelijk de Minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties is eerder aan de Tweede Kamer aangegeven
dat het daarbij gaat om:– nadere invulling van het verplichte gebruik van de GBA en van
de als authentiek aan te wijzen algemene gegevens door alle afnemers en– nadere vormgeving van de systematiek van de verplichte terugmelding
van gerede twijfel over de juistheid van de gegevens in de GBA door alle afnemers
en– het kunnen functioneren van de GBA binnen een stelsel van basisregistraties.2Er is voor gekozen de gevestigde benaming gemeentelijke basis«administratie»,
mede met het oog op de gevestigde afkorting GBA, niet te wijzigen in de benaming
gemeentelijke basis«registratie». Beide benamingen drukken immers
hetzelfde uit. Volstaan wordt met de vermelding in het opschrift en in de
considerans dat het wetsvoorstel ziet op de aanpassingen aan de eisen die
gelden voor basisregistraties.Verder is dit voorstel van wet, gegeven de systematiek van de wet, uitsluitend
van toepassing op «bestuursorganen», die in de wet «afnemers»
worden genoemd (artikel 1). Naar aanleiding van dit wetsvoorstel, de andere
wetsvoorstellen voor basisregistraties waarop de Raad van State reeds advies
heeft uitgebracht (wet basisregistraties kadaster en topografie en Handelsregisterwet)
en het voorstel van Wet algemene bepalingen burgerservicenummer3, is een onderzoek gestart naar de werkingssfeer van de wet en een
mogelijke uitbreiding daarvan tot de organen, personen en colleges genoemd
in artikel 1:1, tweede lid, Algemene wet bestuursrecht (Awb). Eventuele aanpassingen
in de Wet GBA die hieruit kunnen voortvloeien, zoals een mogelijk uitbreiding
van de werkingssfeer van de wet, zullen naar verwachting zijn doorgevoerd
vóór het moment waarop de voorschriften van dit wetsvoorstel
uiterlijk op de afnemers van de GBA van toepassing worden verklaard, zijnde
1 januari 2010 (paragraaf 5.4).2. Het verplichte gebruik2.1. AlgemeenOnderdeel van de definitie van een basisregistratie is, zoals in de vorige
paragraaf weergegeven, dat het bestand bij wet als de enig officieel erkende
registratie is aangemerkt voor bepaalde, gezien het geheel van wettelijke
taken, vitale en/of veelvuldig en om uiteenlopende redenen benodigde gegevens
en dat het bestand in het gehele land verplicht wordt gebruikt door alle overheidsinstanties.
Hieruit volgen als specifieke eisen, die door het kabinet aan basisregistraties
zijn gesteld, dat:1. de basisregistratie verplicht wordt gebruikt door de overheid en2. de als authentiek aangewezen gegevens in de werkprocessen van bestuursorganen
gebruikt kunnen worden, zodat deze gegevens niet meer telkens worden opgevraagd
bij burgers of bedrijven, en3. wanneer een burger of bedrijf constateert dat gegevens onjuist zijn
opgenomen, deze zich bij de basisregistratie dient te vervoegen om het betreffende
gegeven te laten wijzigen.4Deze eisen worden voor de GBA als volgt uitgewerkt. 1. Artikel 96 van het wetsvoorstel breidt de verplichting aan te sluiten
op de basisregistratie uit tot de categorie binnengemeentelijke afnemers (paragraaf 2.2),
in aanvulling op het huidige artikel 94 dat geldt voor de categorie buitengemeentelijke
afnemers.2. Artikel 3b regelt het verplichte gebruik van het deel van de algemene
gegevens in de GBA die krachtens artikel 3a als authentiek worden aangewezen
(paragraaf 2.3). Artikel 3c regelt het recht van de ingeschrevene om
zich ten opzichte van de afnemers te beroepen op eenmalige gegevensverstrekking
waar het de authentieke gegevens betreft (paragraaf 2.4).3. De verplichtingen (en de rechten) die de ingeschrevene heeft om te
verzoeken om wijziging van zijn gegevens in de GBA, vormen geen onderdeel
van dit wetsvoorstel, omdat deze reeds afdoende zijn geregeld in de artikelen
65 tot en met 83 van de wet. De mededelingsverplichtingen van de ingeschrevene
staan wel in verband met de uitbreiding van de terugmeldingsplicht tot alle
afnemers in artikel 62 van het wetsvoorstel (paragraaf 3.2). De uitbreiding
van de terugmeldingsplicht in dit wetsvoorstel is een belangrijk instrument
om ervoor te zorgen dat ten aanzien van de authentieke gegevens in de GBA
voldaan wordt aan de hoge norm van betrouwbaarheid die nodig is voor een verplicht,
meervoudig gebruik van deze gegevens binnen de overheid en semi-overheid.
De maatregelen die reeds bestaan om de kwaliteit van de GBA te bewaken en
te bevorderen worden in paragraaf 3.1 beschreven. 2.2. De verplichte aansluiting op de basisregistratie
GBADe plicht voor afnemers om de GBA te benutten bij de uitvoering van publiekrechtelijke
taken, was al impliciet neergelegd in artikel 3, eerste lid. Met de formulering
dat de basisadministratie tot doel heeft de afnemers te «voorzien»
van de voor hun taakvervulling noodzakelijke algemene gegevens, wordt de tweezijdigheid
van de functie van de GBA voor die instanties vastgelegd. Enerzijds moet de
GBA beschikbaar zijn voor de afnemers. Anderzijds dienen de afnemers de voor
hen relevante algemene persoonsgegevens in beginsel te ontlenen aan de GBA.1Voor buitengemeentelijke afnemers die voor de vervulling van publiekrechtelijke
taken op systematische wijze – in de betekenis van stelselmatig of op
grote schaal – persoonsgegevens nodig hebben, legt artikel 94 daarnaast
expliciet de verplichting vast om op de GBA aan te sluiten. Dit artikel werd
aan het oorspronkelijke wetsvoorstel toegevoegd om de functie van de GBA als
bron van persoonsgegevens te versterken.2 Bij
de wijzigingen van enige wetten in het kader van de «koppeling overheidsprestaties»
(paragraaf 3.1) is voorts de oorspronkelijk in het tweede lid van artikel
94 opgenomen uitzondering «indien een gewichtig belang van het bestuursorgaan
zich daartegen verzet», vervallen. Die wijziging bracht tot uitdrukking
dat de beantwoording van de vraag of van de GBA gebruik moet worden gemaakt
niet in de eerste plaats afhangt van de door de instelling zelf gevoelde noodzaak,
uitgedrukt in de woorden «gewichtig belang», maar van het geobjectiveerde
criterium dat zulks noodzakelijk is in verband met de uitvoering van de taak
van de afnemer.3Het binnengemeentelijke gebruik van de GBA als de basisregistratie van
algemene persoonsgegevens voor afnemers is niet expliciet verankerd in de
wet. Het wordt overgelaten aan de gemeenten zelf om dit bij of krachtens verordeningen
te regelen (artikel 96). Gebleken is dat de GBA binnen gemeenten niet in voldoende
mate functioneert als de basisregistratie van algemene persoonsgegevens conform
de doelstelling, alhoewel sommige gemeenten dit al wel of in beperktere mate
hebben gerealiseerd. Overleg met de gemeenten over de lijnen waarlangs bereikt
kan worden dat de GBA wordt aangemerkt als de basisregistratie
van persoonsgegevens voor de binnengemeentelijke informatiehuishouding, heeft
tot de conclusie geleid dat een wettelijke verankering daarvoor de beste basis
biedt. Daarbij wordt de precieze invulling van de binnengemeentelijke gegevensverstrekking
nog steeds aan de gemeenten zelf overgelaten en zal een redelijke overgangstermijn
in acht worden genomen om de gemeenten in staat te stellen feitelijk aan de
doelstelling invulling te geven.1Het wetsvoorstel regelt in artikel 96 de verplichte binnengemeentelijke
gegevensverstrekking uit de GBA op de wijze die is besproken met de gemeenten.
Gemeenten worden expliciet bij wet verplicht bij of krachtens verordening
in elk geval te voorzien in een regeling voor de verstrekking van de gegevens
aan alle binnengemeentelijke afnemers die persoonsgegevens nodig hebben bij
de vervulling van hun publiekrechtelijke taken. Op grond van de artikelen
88 en 89 krijgen deze afnemers de benodigde persoonsgegevens vervolgens verstrekt.De precieze invulling van de binnengemeentelijke gegevensverstrekking
wordt aan de gemeenten overgelaten. Met de regeling in artikel 96 wordt benadrukt,
zoals tevens is vastgelegd in artikel 2, dat het informatiebeheer met betrekking
tot de afzonderlijke basisadministraties decentraal berust. Gemeenten zijn
vrij in de technische en organisatorische inpassing van hun systeem met betrekking
tot de GBA in de totale gemeentelijke informatiehuishouding. Het college van
burgemeester en wethouders zal de nodige voorzieningen en maatregelen moeten
treffen om de GBA daadwerkelijk de functie van «basis»registratie
voor de afnemers binnen de gemeente te laten hebben. Enerzijds dient de GBA
beschikbaar te zijn voor alle binnengemeentelijke afnemers die persoonsgegevens
nodig hebben bij de uitvoering van hun taken. Anderzijds dienen al deze organen
de voor hen relevante persoonsgegevens in beginsel te ontlenen aan de GBA.De verplichting zorg te dragen voor een verbinding tussen de basisregistratie
en alle daarvoor in aanmerking komende binnengemeentelijke afnemers betekent
niet dat altijd direct het geautomatiseerde bestand van de GBA moet worden
geraadpleegd. Door gemeenten kan tevens indirect gebruik worden gemaakt van
dit bestand door middel van overkoepelende verzamelingen, waarin meerdere
bestanden worden verbonden of bijeen gebracht. Gelet op de doelstellingen
van de basisregistraties in het algemeen en de modernisering van de GBA in
het bijzonder (paragraaf 1.1), is voorwaarde voor een dergelijke indirecte
raadpleging van de GBA dat vaststaat en geregeld is dat de gegevens op het
moment van raadpleging van de overkoepelende verzameling identiek zijn aan
de GBA-gegevens. Voor zover dit niet is gegarandeerd, zullen gemeenten de
noodzakelijk voorzieningen moeten treffen. Gelet op de noodzakelijke bescherming
van de persoonlijke levenssfeer van burgers, zal ook gegarandeerd moeten zijn
dat de indirecte raadpleging via overkoepelende verzamelingen hetzelfde niveau
van beveiliging en privacybescherming kent als de directe raadpleging van
de GBA. Voor zover dit nog niet het geval is, zullen gemeenten ook op dit
punt de nodige maatregelen moeten treffen.Verder wordt een redelijke overgangstermijn ingevoerd om de gemeenten
in staat te stellen feitelijk invulling te geven aan de doelstelling dat de
GBA functioneert als de basisregistratie van persoonsgegevens voor de binnengemeentelijke
informatiehuishouding. Een overstap op gegevensverstrekking uit de GBA kan
immers ook voor binnengemeentelijke afnemers een technisch, administratief
en organisatorisch complex en tijdrovend proces zijn. Krachtens het nieuwe
artikel 146b, derde lid, van het wetsvoorstel geldt de expliciete
verplichting op grond van artikel 96, eerste lid, tweede volzin, van het wetsvoorstel
uiterlijk vanaf 1 januari 2010. Voorzover er in een specifiek geval
zwaarwegende argumenten aanwezig zijn die afwijking van het verplichte gebruik
van de GBA voor een binnengemeentelijke afnemer of een categorie van binnengemeentelijke
afnemers kunnen rechtvaardigen, zal ten behoeve van dat geval een specifieke
voorziening in de desbetreffende sectorale wet kunnen worden getroffen. Dit
is niet anders dan nu al het geval is.2.3. Het verplichte gebruik van de authentieke gegevens
in de GBA2.3.1. Authentieke gegevensHet begrip «authentiek gegeven» is in het wetsvoorstel door
middel van een toevoeging van de omschrijving van dit begrip in artikel 1
beschreven. De inhoud van dit begrip volgt uit de artikelen 3a en 3b, eerste
lid. Daarin wordt bepaald dat het gaat om gegevens, die bij algemene maatregel
van bestuur worden aangewezen en die door bestuursorganen (afnemers) bij de
vervulling van hun publiekrechtelijke taken dienen te worden gebruiken. Impliciet
ligt in deze artikelen tevens besloten dat het gaat om gegevens die zich lenen
voor een dergelijk overheidsbreed verplicht gebruik. Overheidsbreed brengt
mee dat de gegevens voor vele instanties nodig zullen zijn en het verplichte
gebruik impliceert dat de kwaliteit van de gegevens daartoe goed genoeg zal
dienen te zijn.Het wetsvoorstel gaat daarmee uit van het begrip authentieke gegevens,
zoals dat binnen het programma Stroomlijning Basisgegevens is gedefinieerd.
Authentieke gegevens zijn, gezien het geheel van wettelijke taken, voor alle
overheidsinstanties vitaal of veelvuldig en om uiteenlopende redenen nodig,
kwalitatief hoogwaardig en als zodanig bij of krachtens de wet aangewezen.1 Met de kwalificatie authentiek wordt in dit wetsvoorstel
derhalve tot uitdrukking gebracht dat het gegeven, in samenhang met andere
gegevens, door vele afnemers in allerlei processen wordt gebruikt en dat het
gegeven dusdanig betrouwbaar is dat het zich leent voor een dergelijk, veelal
geautomatiseerd, gebruik. Overigens dient het begrip authentieke gegevens,
dat in dit wetsvoorstel wordt gebezigd, niet verward te worden met het begrip
authentieke akten, die in het Burgerlijk Wetboek als zodanig zijn aangewezen.
Het gaat daarbij met name om notariële akten en akten van de burgerlijke
stand, die vanwege hun authentiek karakter een bijzondere bewijskracht hebben.
Paragraaf 4.2 gaat nader in op de mate van zekerheid en dus de bewijskracht
die aan authentieke gegevens in de GBA kan worden toegekend in relatie tot
de brondocumenten waaraan deze gegevens zijn ontleend.De GBA bevat een groot aantal gegevens. Slechts een deel daarvan zal ingevolge
artikel 3a van het wetsvoorstel bij algemene maatregel van bestuur in het
besluit GBA worden aangewezen als authentiek. Daarvoor komen voorshands uitsluitend
de algemene gegevens bedoeld in het eerste lid van artikel 34 en Bijlage I
in aanmerking, waarvan vastgesteld is dat deze voldoende vitaal of benodigd
en van voldoende kwaliteit zijn en zullen blijven om als authentiek te kunnen
worden gekwalificeerd. «Voorshands», omdat denkbaar is dat stapsgewijs
gegevens toegevoegd worden aan de groep van authentieke gegevens naarmate
vast is komen te staan dat ze daartoe voldoende betrouwbaar zijn geworden
en bij of krachtens de wet ten aanzien van deze gegevens voldoende voorzieningen
zijn getroffen om deze betrouwbaarheid te bewaken en te bevorderen (in paragraaf 3.1
wordt nader stilgestaan bij de betrouwbaarheid van de gegevens in de GBA). Voorzien is dat de volgende algemene gegevens van de ingeschrevene in
aanmerking komen voor de aanwijzing als authentiek:– de gegevens over de burgerlijke staat:– de naam, de geboortedatum, de geboorteplaats en het geslacht van
de ingeschrevene,– de naam en de geboortedatum van de echtgenoot dan wel geregistreerd
partner,– de datum huwelijkssluiting of de datum aangaan geregistreerd partnerschap
en– de datum ontbinding dan wel nietigverklaring huwelijk of geregistreerd
partnerschap,– de naam en de geboortedatum van de kinderen,– de naam en de geboortedatum van de ouders,– de overlijdensdatum van de ingeschrevene,– de gegevens over de nationaliteit en over het verblijfsrecht van
de vreemdeling,– de gegevens over de gemeente van inschrijving en het adres in
die gemeente alsmede over het verblijf in Nederland en– de gegevens over het gebruik door de ingeschrevene van de geslachtsnaam
van de echtgenoot, de geregistreerde partner, de eerdere echtgenoot of de
eerdere geregistreerde partner.2.3.2. Verplicht gebruikDe regeling van het verplichte gebruik van authentieke gegevens moet ertoe
leiden dat de in de GBA bijgehouden, essentiële persoonsgegevens binnen
de publieke sector zoveel als mogelijk worden gebruikt. Deze doelstelling
komt tot uitdrukking in het eerste lid van artikel 3b. Afnemers die bij de
vervulling van hun publiekrechtelijke taken informatie over ingeschrevenen
nodig hebben, zijn verplicht de authentieke gegevens in de GBA bij hun taakvervulling
te gebruiken.Doordat de afnemers de in de GBA als authentiek aangewezen gegevens in
beginsel dienen te gebruiken bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken,
mogen ze er in het bestuurlijke verkeer met de ingeschrevene in beginsel vanuit
gaan dat deze set van gegevens juist is. Bestaat echter in een concreet geval
gerede twijfel aan de juistheid van een of meer authentieke gegevens dan staat
het de afnemer vrij andere gegevens te gebruiken of mede te gebruiken. In
algemene zin volgt dit uit de voorschriften van de Wet bescherming persoonsgegevens,
met name artikel 11, en van de Algemene wet bestuursrecht, met name artikel
3:2 annex artikel 3:1. Voor het gebruik van de authentieke gegevens in de
GBA is dienaangaande in het tweede lid, onder a en b, van artikel 3b een specifieke
regeling getroffen.Authentieke gegevens hoeven niet te worden gebruikt, indien gerede twijfel
over de juistheid aanwezig is. Dit is het geval, indien:a. door de houder van de GBA bij het gegeven een aantekening is geplaatst
als bedoeld in artikel 54; een dergelijke aantekening houdt in dat een gegeven
onjuist is of in strijd is met de Nederlandse openbare orde of dat ten aanzien
van het gegeven een onderzoek plaatsvindt naar mogelijke onjuistheid of strijdigheid
dan wel dat de bijhouding van de gegevens vanwege het overlijden of het vertrek
uit Nederland van de ingeschrevene is opgeschort (artikel 53);b. de afnemer zelf zodanige twijfels heeft gekregen over de juistheid
van een gegeven dat een terugmelding ingevolge artikel 62 van het wetsvoorstel
aan de orde is, bijvoorbeeld op basis van een onderzoek of controle in het
kader van de taakvervulling; naar aanleiding van een dergelijke terugmelding
van een afnemer dient de houder van de GBA vervolgens zo spoedig te onderzoeken
of het authentieke gegeven dient te worden aangepast. Paragraaf 3.3
gaat nader in op de samenhang tussen het verplichte gebruik en de verplichte
terugmelding.In gevallen waarin een authentiek gegeven in de GBA in onderzoek is genomen,
kan de afnemer een door een ingeschrevene verzochte handeling uitstellen,
totdat het onderzoek binnen de GBA is afgerond en mogelijk het gegeven in
de GBA is aangepast, in gevallen waarin zekerheid over het gegeven van belang
is voor de handeling. Is een dergelijk uitstel niet of niet langer mogelijk
dan wel onevenredig nadelig voor de ingeschrevene, dan dient de afnemer op
basis van de gegevens die op dat moment beschikbaar zijn een besluit te nemen
of andere handeling te verrichten (artikel 3:2 Awb). Paragraaf 3.4 behandelt
de samenhang tussen de terugmeldingsplicht en de wettelijke mededelingsplichten
van de ingeschrevene, waaronder de situatie dat de ingeschrevene bij de afnemer
van de GBA afwijkende gegevens opgeeft. Tevens is verplicht gebruik van authentieke
gegevens niet aan de orde voor zover het gaat om gegevens op zogenaamde opgeschorte
persoonslijsten op grond van artikel 53. Deze persoonslijsten, die betrekking
hebben op geëmigreerden en overledenen, worden niet meer bijgewerkt.
De gegevens op deze persoonslijsten zijn om die reden onvoldoende betrouwbaar
om verplicht te worden gebruikt. Bij gegevens op opgeschorte persoonslijsten
staat eveneens een aantekening als bedoeld in artikel 54, en dus vallen deze
gegevens onder de uitzondering in artikel 3b, tweede lid, onder a, van het
wetsvoorstel.Voorzover er in het algemeen voor bepaalde gevallen zwaarwegende argumenten
aanwezig zijn die voor een afnemer of een categorie van afnemers nopen tot
afwijking van de hoofdregel van het eerste lid van artikel 3b van het verplichte
gebruik van de authentieke gegevens in de GBA, zal volgens het tweede lid,
onder c, van artikel 3b ten behoeve van dergelijke gevallen een afwijkende
voorziening bij wettelijk voorschrift kunnen worden getroffen.1 Hierbij kan met name worden gedacht aan regelingen op het terrein
van controle, onderzoek en handhaving en van de opsporing en vervolging van
strafbare feiten, alsmede de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen.
Authentieke gegevens behoeven evenmin te worden gebruikt, indien uit een verdrag
of bindend besluit van de Europese Unie anders voortvloeit.Ook in specifieke gevallen kan een goede taakvervulling door een afnemer
worden belet door authentieke gegevens in de GBA te gebruiken of uitsluitend
te gebruiken. Volgens de uitzondering neergelegd in het tweede lid, onder
d, van artikel 3b staat het de afnemer dan vrij andere gegevens te gebruiken
of mede te gebruiken, die derhalve afkomstig zijn uit andere bronnen, zoals
de ingeschrevene zelf. In dergelijke gevallen behoeft er geen sprake te zijn
van een situatie waarin bij het gegeven een aantekening is geplaatst (sub
a), de afnemer wegens gerede twijfel over de juistheid van het gegeven een
terugmelding heeft gedaan (sub b) of van een afwijkend wettelijk voorschrift
(sub c). De uitzonderingssituaties waarop het tweede lid, onder d, van artikel
3b ziet, betreffen specifieke gevallen waarin het zonder meer moeten gebruiken
van de authentieke gegevens in de GBA op gespannen voet staat met een goede
vervulling van een of meer taken door de afnemer. De beantwoording van de
vraag of er een bijzondere situatie aanwezig is die belet dat de authentieke
gegevens in de GBA moeten worden gebruikt, hangt daarmee niet af van de door
de instelling zelf gevoelde noodzaak, maar van het geobjectiveerde criterium
dat zulks voortvloeit uit een behoorlijke taakuitoefening door de afnemer.Voor wat betreft de mogelijke situaties waarin een goede taakvervulling
de onverkorte toepassing van het eerste lid van artikel 3b belet, gaat het
in de eerste plaats om gevallen waarin de aard van de handeling
zich tegen het verplicht gebruik van uitsluitend authentieke gegevens in de
GBA verzet. Genoemd wordt de situatie waarin nadere gegevens van de ingeschrevene
zelf of uit andere bronnen nodig zijn voor een deugdelijke identiteitsvaststelling
(artikel 3c en paragraaf 2.4). Ook in het kader van fraudebestrijding
en fraudepreventie kan het naar de aard van de taak zeer wel nodig zijn dat
de afnemer andere bronnen dan de GBA, waaronder de ingeschrevene zelf of de
bronregisters van de GBA, raadpleegt en gebruikt. Meer in het algemeen kan
het bij handelingen op het gebied van onderzoek, controle en handhaving en
op het terrein van de opsporing en vervolging van strafbare feiten, alsmede
de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen onmogelijk of onwenselijk
zijn uitsluitend te vertrouwen op de authentieke gegevens in de GBA. Eveneens
kan het onmogelijk of onwenselijk zijn handelingen afhankelijk te stellen
van de authentieke gegevens in de GBA in gevallen van spoed. Genoemd wordt
het optreden van dreiging of het zich voordoen van een daadwerkelijke calamiteit,
zoals een oproerige beweging, wanordelijkheden, verstoring van de openbare
orde, rampen en zware ongevallen.Voorts kan in bijzondere gevallen het zonder meer gebruiken van de gegevens
in de GBA op gespannen voet komen te staan met een goede taakvervulling, gelet
op de wijze waarop gegevens bijgehouden moeten worden in de GBA. Bijvoorbeeld
bij adreswijzigingen worden de gegevens betreffende het adres op basis van
de wet ontleend aan de aangifte van een ingezetene dan wel aan ambtshalve
besluiten van het college van burgemeester en wethouders; als datum wordt
dan opgenomen de dag van aangifte dan wel de dag waarop aan de betrokkene
schriftelijk mededeling is gedaan van het voornemen tot ambtshalve opneming
van de adreswijziging (artikel 46). Deze wettelijke voorschriften voor de
bijhouding kunnen meebrengen dat de datum van adreswijziging in de GBA afwijkt
van de feitelijke verhuisdatum van een ingeschrevene zonder dat er sprake
is van een situatie dat een of meer gegevens in de GBA onjuist zijn. De uitzondering
onder d van het tweede lid van artikel 3b biedt de afnemer de mogelijkheid
ervoor te kiezen uit te gaan van een door hem geconstateerde feitelijke verhuisdatum
in het belang van een goede vervulling van zijn taken. Hiertoe zou een afnemer
kunnen overgaan in situaties dat een ingeschrevene van de latere datum van
adreswijziging in de GBA in redelijkheid geen verwijt kan worden gemaakt dan
wel dat een ingeschrevene verzuimd heeft tijdig aangifte te doen van adreswijziging
en de afnemer goede gronden heeft een besluit of een handeling te baseren
op een door hem geconstateerde verhuisdatum.2.4. De verbetering van de positie van ingeschrevenenDe GBA neemt ten opzichte van andere basisregistraties een bijzondere
positie in doordat deze registratie opgezet en ontwikkeld is om persoonsgegevens
vast te leggen. Dit wetsvoorstel strekt er geenszins toe op enigerlei wijze
wijziging aan te brengen in het huidige regime van de wet ter bescherming
van de persoonlijke levenssfeer van ingeschrevenen. Er verandert niets in
de normstelling dat afnemers uitsluitend gegevens uit de GBA verstrekt kunnen
krijgen, indien vastgesteld is dat deze gegevens noodzakelijk zijn voor de
vervulling van publiekrechtelijke taken (artikel 88). Bij de beoordeling of
een dergelijke noodzaak aanwezig is, is niet van belang of een gegeven in
de GBA al dan niet als authentiek is aangewezen. Is vastgesteld dat aan een
afnemer gegevens uit de GBA verstrekt mogen worden, dan geldt evenwel het
bijzondere regime van verplicht gebruik van artikel 3b voor de authentieke
gegevens.Dit bijzondere regime van het verplichte gebruik van de authentieke gegevens
in het bestuurlijke verkeer met ingeschrevenen strekt bovendien ter bevordering
van de rechtmatige verwerking van persoonsgegevens door de afnemers, zoals
neergelegd in artikel 11, tweede lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens.
Dit schrijft voor dat bestuursorganen ervoor dienen te zorgen dat juiste en
nauwkeurige persoonsgegevens worden verwerkt. Van de authentieke gegevens
is immers vastgesteld dat ze in algemene zin voldoende betrouwbaar zijn om
te worden gebruikt bij het verrichten van bestuurshandelingen, voor zover
deze zich naar h§un aard daartegen niet verzetten. Alleen in geval van
gerede twijfel over de kwaliteit, van bijzondere voorschriften of van bijzondere
beletsels in verband met een goede taakvervulling kunnen andere gegevens worden
gebruikt. De verwachting is gerechtvaardigd dat het voorgaande meebrengt dat
de kwaliteit van de persoonsgegevens die binnen de openbare sector worden
verwerkt, wordt verhoogd, mede gelet op de verplichting tot terugmelding die
is verbonden aan het gebruik van andere gegevens in de gevallen waarin gerede
twijfel bestaat over de kwaliteit van de authentieke gegevens (hoofdstuk 3).
Verder wordt de rechtszekerheid voor ingeschrevenen bevorderd. Door het verplichte
gebruik binnen de openbare sector is hen bekend welke algemene persoonsgegevens
in het bestuurlijke verkeer gehanteerd zullen worden. Ten slotte beoogt de
regeling van artikel 3b de administratieve lasten voor ingeschrevenen weg
te nemen, die voortvloeien uit het telkens opnieuw verschaffen van algemene
persoonsgegevens, die reeds in de GBA worden bijgehouden, aan allerlei instanties
van de overheid en semi-overheid (paragraaf 5.2).Om het streven naar de zogenoemde eenmalige gegevensverstrekking, dat
basisregistraties beogen te verwezenlijken (paragraaf 1.1), zoveel mogelijk
af te kunnen dwingen, wordt in artikel 3c van het wetsvoorstel aan de ingeschrevenen
de mogelijkheid geboden zich te beroepen op het feit dat authentieke gegevens
uit de GBA gebruikt moeten worden op het moment dat door de afnemers ten onrechte
naar daarin opgenomen algemene gegevens wordt gevraagd. Een dergelijke recht
op eenmalige gegevensverstrekking is tevens neergelegd in het wetsvoorstel
voor de basisregistraties kadaster en topografie. De Tweede Kamer heeft op
invoering daarvan aangedrongen.1Een beroep op eenmalige verstrekking van authentieke gegevens door de
ingeschrevene is aan de orde op het moment dat de afnemer ingevolge artikel
3b van het wetsvoorstel verplicht is de authentieke gegevens te gebruiken.
Dit betekent dat de ingeschrevene zich niet kan beroepen op de eenmalige gegevensverstrekking,
indien:– bij het gegeven een aantekening is geplaatst als bedoeld in artikel
54 omtrent bijvoorbeeld een onderzoek naar de juistheid van het gegeven;– de afnemer vanwege gerede twijfel aan de juistheid van het gegeven
een terugmelding als bedoeld in artikel 62 doet;– bij wettelijk voorschrift een andere regeling is getroffen over
het verplichte gebruik van het gegeven;– een goede vervulling van de taak van de afnemer het verplichte
gebruik van het gegeven belet.Daarnaast is ingevolge artikel 3c van het wetsvoorstel een beroep op eenmalige
verstrekking van authentieke gegevens door de ingeschrevene niet aan de orde
op het moment dat de afnemer de ingeschrevene om informatie verzoekt in het
kader van een deugdelijke vaststelling van de identiteit van betrokkene. Binnen
dat kader kan een afnemer aan een ingeschrevene de benodigde gegevens ter
identificatie of verificatie vragen, ook al zijn dergelijke gegevens vastgelegd
in de GBA. Binnen een dergelijk kader kan dan voor de afnemer tevens de plicht
ontbreken tot gebruik van de authentieke gegevens in de GBA krachtens artikel
3b van het wetsvoorstel, zodat deze eveneens andere bronnen van gegevens kan gebruiken, indien dit nodig is voor een deugdelijke identiteitsvaststelling
(paragraaf 2.3.2). In het bijzonder kan hierbij gedacht worden aan gevallen
waarin bij de afnemer of binnen de overheid gerede twijfel bestaat over of
een onderzoek plaatsvindt naar iemands identiteit. Pas nadat de afnemer zich
ervan heeft vergewist dat de gegevens in de GBA corresponderen met betrokkene,
is deze gehouden tevens de andere authentieke gegevens in de GBA te gebruiken
voor de vervulling van de publiekrechtelijke taak. Eventueel kan de afnemer
zonodig een door de ingeschrevene verzochte handeling uitstellen, totdat de
identiteit deugdelijk is komen vast te staan. Ontstaat op basis van het eigen
onderzoek bij de afnemer gerede twijfel over de gegevens in de GBA omtrent
betrokkene, dan is er volgens artikel 3b geen plicht tot gebruik van de authentieke
gegevens. Wel is de afnemer in een dergelijk geval gehouden tot terugmelding
conform artikel 62 van het wetsvoorstel.Vanzelfsprekend kan een ingeschrevene zich evenmin ten opzichte van een
college van burgemeester en wethouders beroepen op het recht op eenmalige
gegevensverstrekking krachtens artikel 3c, indien aan de ingeschrevene informatie
wordt verzocht in het kader van de bijhouding van de GBA. Zulks volgt reeds
uit de artikelen van Hoofdstuk 2, afdeling 3, van de wet, die betrekking hebben
op de verplichtingen van de burger in het kader van de bijhouding van de GBA.3. De verplichte terugmelding3.1. Stringent regime van kwaliteitsborgingOnderdeel van de definitie van een basisregistratie is, zoals in de paragraaf 1.2.
weergegeven, dat het gaat om een kwalitatief hoogwaardig en met expliciete
garanties voor de borging van die kwaliteit omkleed bestand. Dit van basisregistraties
geëiste stringente regime van kwaliteitsborging vloeit als vanzelfsprekend
voort uit het feit dat alle bestuursorganen in beginsel de in basisregistraties
als authentiek aangewezen gegevens dienen te gebruiken bij de uitvoering van
publiekrechtelijke taken. Ze mogen er dan ook vanuit gaan dat de in de basisregistratie
opgenomen authentieke gegevens daartoe voldoende betrouwbaar zijn. Bij het
van basisregistraties geëiste stringente regime van kwaliteitsborging
gaat het er daarbij niet om dat gegarandeerd dient te worden dat authentieke
gegevens altijd foutloos zijn of nimmer behoeven te worden betwijfeld en onderzocht
door bestuursorganen. Het gaat erom dat er voldoende kwaliteitsborgingprocedures
voor de basisregistratie zijn, die inzichtelijk zijn gemaakt voor de afnemers
en die resulteren in een voldoende niveau van kwaliteit van de gegevens in
de basisregistratie. Slechts dan kan worden voorgeschreven dat de authentieke
gegevens in de GBA binnen de overheid meervoudig worden gebruikt.1Van de gegevens in de GBA kan in zijn algemeenheid worden vastgesteld
dat bij of krachtens de wet de benodigde voorzieningen getroffen zijn die
ervoor zorgen dat wordt voldaan aan strenge eisen van betrouwbaarheid en duidelijkheid.
Dit wordt in hoge mate bepaald door de regeling omtrent de bronnen waaraan
de gegevens ontleend mogen worden. Hoofdregel in verband hiermee is dat gegevens
worden ontleend aan schriftelijke bronnen, waarbij vastgelegd wordt van welk
brondocument een gegeven afkomstig is. Voor feiten die zich in Nederland hebben
voorgedaan, betreft het de akten van de burgerlijke stand, registers van de
gerechten en van de departementen van Justitie, gerechtelijke uitspraken en
schriftelijke aangiften van betrokkenen. Voor feiten die zich niet hier ten
lande hebben voorgedaan, betreft het in het buitenland opgemaakte akten van
de burgerlijke stand en, in andere gevallen, geschriften die ter zake de meeste
zekerheid geven (artikelen 36 tot en met 54). Teneinde de actualiteit
van de gegevens zoveel mogelijk te verzekeren, rusten op de ambtenaren van
de burgerlijke stand, griffiers van de gerechten, bepaalde departementen van
Justitie, zekere andere departementen en de colleges van burgemeester en wethouders
duidelijk omschreven verplichtingen spoedig melding te doen van feiten die
van belang zijn voor de bijhouding van de GBA (artikelen 55 tot en met 64).
Voorts gelden voor de burger precies uitgewerkte verplichtingen om snel opgave
te doen van gegevens die van belang zijn voor de bijhouding van de GBA (artikelen
65 tot en met 77), waarbij het niet nakomen strafbaar is gesteld (artikel
110), en heeft de burger – zo weinig mogelijk beknopte – rechten
op inzage in en verbetering van de gegevens (artikelen 78 tot en met 86).
Ten slotte hebben de colleges van burgemeester en wethouders de mogelijkheid
en de verantwoordelijkheid ambtshalve gegevens op te nemen, bijvoorbeeld in
gevallen waarin de burger nalatig blijft of een onjuiste opgave heeft gedaan.Daarnaast zijn bij of krachtens de wet, waaronder tevens de precieze systeembeschrijving
is begrepen, diverse andere maatregelen vastgelegd om de betrouwbare bijhouding
van de gegevens te bewaken en te bevorderen. De colleges van burgemeester
en wethouders vervullen hun taak met inachtneming van deze wettelijke regels
betreffende het beheer van de GBA, meer bepaald de regels omtrent de technische
en administratieve inrichting en werking en de beveiliging daarvan (artikelen
6–22).Alle gemeenten worden driejaarlijks door een door de Minister aangewezen,
geaccrediteerd bedrijf gecontroleerd op de uitvoering van deze wettelijke
voorschriften en op de juistheid van de in de GBA opgenomen gegevens (artikel
120a). Deze zogenoemde audit bestaat uit drie delen. In het inhoudelijke deel
wordt een administratieve controle uitgevoerd op de inhoudelijke juistheid
van de opgenomen gegevens. In het procesmatige deel worden de processen rondom
de opslag van gegevens getoetst en in het privacydeel de privacytechnische
voorzieningen. De resultaten van audit worden opgenomen in een rapportage.
Gemeenten die niet direct slagen, krijgen de gelegenheid afdoende maatregelen
te treffen omtrent het beheer van de GBA en worden binnen een jaar wederom
gecontroleerd. De Minister bevordert en bewaakt de kwaliteit van de (her)audit
(artikelen 53a tot en met 53d van het Besluit GBA en de regeling periodieke
audit GBA van 26 juni 2002).1 Het college
van burgemeester en wethouders van iedere gemeente zendt aan de Minister een
afschrift van de rapportages en maakt deze openbaar. Jaarlijks zendt de Minister
een uittreksel van deze afschriften aan het College Bescherming Persoonsgegevens.De eisen die worden gesteld in de audit, onder meer ten aanzien van de
kwaliteit van de bijgehouden gegevens, liggen hoog. Alleen gemeenten die geen
of zeer weinig fouten hebben, slagen. Voor de eerste maal heeft de Minister
voor Grote Steden en Integratiebeleid bij brief van 27 juni 2001 de evaluatie
van de GBA-audit aan de Tweede Kamer toegezonden. Destijds is gebleken dat
alle gemeenten, waarvan de resultaten reeds bekend waren, direct of na een
heraudit, geslaagd waren op één na.2
Recentelijk heeft de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
bij brief van 25 november 2005 de Tweede Kamer nader geïnformeerd
over het slagingspercentage van gemeenten voor de GBA-audit. Gebleken is dat
het percentage gemeenten dat slaagt voor het inhoudelijke deel, waarin wordt
gecontroleerd of de gegevens volledig correct zijn opgenomen in de GBA, ligt
op ruim 90%.3Voorts zijn aan de zijde van de afnemers van de GBA de nodige wettelijke
voorzieningen getroffen om de kwaliteit van de bijgehouden gegevens te bewaken
en te bevorderen. Naast de terugmeldplicht, waarop in paragraaf 3.2 wordt
ingegaan, gaat het om de zogenoemde «wet koppeling overheidsprestaties»
van 13 december 2000, waarbij enige wetten op het terrein van de sociale
zekerheid, volksverzekering, rechtsbijstand en studiefinanciering zijn gewijzigd
om de aanspraak van ingeschrevenen ten opzichte van afnemers op verstrekkingen,
voorzieningen en uitkeringen afhankelijk te maken van het in de GBA opgenomen
gegeven betreffende het adres van een ingeschrevene.1 Hieraan ging vooraf de regeling om de inschrijving in de GBA te koppelen
aan de individuele huursubsidie (artikel 9 van de Huursubsidiewet).2 De koppeling is later eveneens neergelegd in de Wet
op de huurtoeslag.3 De grondgedachte achter deze
koppeling is eenvoudig: als een juiste inschrijving in de GBA een voorwaarde
wordt voor het verkrijgen van voorzieningen zoals uitkeringen of subsidies,
krijgt de ingeschrevene meer belang bij een tijdige en juiste inschrijving
en zal de betrouwbaarheid van de gegevens in de GBA toenemen.4 Uit de evaluatie is gebleken dat deze wetgeving inderdaad een bijdrage
heeft geleverd aan verhoging van de kwaliteit van de adresgegevens die binnen
de overheid worden gebruikt.5 Overigens was reeds
in eerdere onderzoeken vastgesteld dat het adresgegeven in de GBA in zijn
algemeenheid betrouwbaar is. In onderzoeken in opdracht van de Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties rondom de gemeenteraadsverkiezingen
in 1998 en 2002 is gebleken dat in de onderzochte gemeenten meer dan 97%
van de adressen juist is.6 Geconcludeerd kan
dan ook worden dat bovengenoemde wettelijke voorzieningen ertoe hebben geleid
dat de GBA uitgegroeid is tot een kwalitatief hoogwaardig gegevensbestand
dat voor de overheid reeds grotendeels functioneert als een basisregistratie
van persoonsgegevens (paragraaf 1.2).3.2 De uitbreiding van de terugmeldingsplichtEén van de verplicht vorm te geven procedures binnen het van basisregistraties
geëiste wettelijke regime van kwaliteitsborging, is een wettelijke regeling
van een procedure van terugmelding. Deze houdt in dat, indien de afnemers
twijfelen aan de juistheid van een gegeven in de basisregistratie zij de plicht
hebben dit te melden aan de houder van de basisregistratie. De houder heeft
vervolgens de plicht zulke meldingen adequaat te onderzoeken en zonodig de
gegevens te corrigeren. Aldus werken de afnemers van de basisregistraties
mee aan de bevordering van de kwaliteit van de gegevens in de basisregistraties,
die immers ook voor hen worden bijgehouden.7Er bestaat reeds een terugmeldingsprocedure voor de GBA. Deze is geregeld
in artikel 62 van de wet, de artikelen 62 en 63 van het Besluit GBA en artikel
31 van de Regeling GBA en kan nader worden ingericht bij of krachtens gemeentelijke
verordening voor binnengemeentelijke afnemers. Binnen deze regeling kunnen
alle afnemers die constateren dat bepaalde gegevens in de GBA vermoedelijk
niet of niet meer juist zijn, dit aan de GBA melden. In een dergelijk geval
zijn sommige afnemers hiertoe verplicht. Bij ministeriële regeling in
artikel 31, eerste lid, van de Regeling GBA zijn drie buitengemeentelijke
afnemers aangewezen om mededeling te doen van afwijkingen tussen gegevens
uit een basisadministratie en uit andere bronnen. Het betreft de Belastingdienst,
de provinciale entadministraties en de Sociale Verzekeringsbank. Daarnaast
kunnen colleges van burgemeester en wethouders binnengemeentelijke afnemers
bij of krachtens verordening verplicht hebben tot terugmelding.Met het oog op de eisen die voor een terugmeldingsprocedure aan basisregistraties
worden gesteld, dient de bestaande wettelijke terugmeldingsplicht te worden
uitgebreid tot alle afnemers voor zover het authentieke gegevens betreft.
De voorgestelde regeling van artikel 62 van het wetsvoorstel voorziet hierin.
Tevens verplicht dit artikel de colleges van burgemeester en wethouders, zoals
thans geregeld is in artikel 63 van Besluit GBA, na ontvangst
van een terugmelding de afnemer in kennis te stellen van het resultaat van
de terugmelding. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere
regels gesteld omtrent de gevallen waarin en de wijze waarop de terugmelding
wordt gedaan, alsmede omtrent de kennisgeving van een college van burgemeester
en wethouders naar aanleiding van de terugmelding. Tevens kan een college
van burgemeester en wethouders nadere regels stellen ten aanzien van de terugmelding
door en kennisgeving aan binnengemeentelijke afnemers.Artikel 54 van de wet schrijft voor dat bij een gegeven dat door de verantwoordelijke
voor de GBA naar aanleiding van een terugmelding in onderzoek is gesteld,
de aantekening in onderzoek wordt geplaatst. De afnemers van de GBA die daartoe
geautoriseerd zijn worden via het netwerk als bedoeld in artikel 4 spontaan
van het plaatsen van een dergelijke aantekening op de hoogte gebracht. Daarbij
wordt de datum van ingang en de reden van het onderzoek vermeld. Tevens wordt
deze gegevens automatisch verstrekt aan afnemers die op ad hoc basis in onderzoek
gestelde gegevens opvragen. Wordt een gegeven naar aanleiding van een onderzoek
verbeterd, aangevuld of verwijderd dan worden aan de afnemers die daartoe
geautoriseerd zijn via het netwerk spontaan de beëindiging van het onderzoek
en de gemuteerde gegevens gemeld.3.3. De samenhang met het verplichte gebruikDe brede plicht van alle afnemers tot terugmelding op authentieke gegevens
in de GBA hangt nauw samen met de brede plicht van alle afnemers tot gebruik
van authentieke gegevens in de GBA bij het bestuurlijk handelen. Het verplichte
overheidsbrede gebruik van in basisregistraties opgenomen authentieke gegevens
vereist strikte borging van de juistheid van die gegevens en van goede procedures
voor signalering en correctie van onjuistheden. Anderzijds draagt dit verplichte
overheidsbrede gebruik sterke waarborgen in zich dat de kwaliteit van de gegevens
beter is dan iedere afzonderlijke afnemer voor zichzelf zou kunnen realiseren.
Door het brede gebruik zullen meer signalen van mogelijke onjuistheden naar
boven gekomen, waardoor een goede zelfreinigende werking zal kunnen ontstaan,
mits de afnemers verplicht worden mogelijke onjuistheden terug te melden aan
de basisregistratie en de houder van deze registraties vervolgens verplicht
is dergelijke meldingen snel en adequaat af te handelen.1Deze samenhang tussen het verplichte gebruik en de verplichte terugmelding
heeft zijn weerslag gekregen in artikel 3b van het wetsvoorstel. Een authentiek
gegeven wordt verplicht gebruikt, tenzij bij het gegeven een aantekening is
geplaatst als bedoeld in artikel 54 of de afnemer ten aanzien van het authentieke
gegeven een mededeling als bedoeld in artikel 62, een terugmelding, doet,
welke vervolgens aanleiding is voor een onderzoek naar de juistheid van het
gegeven. Deze samenhang dient te worden benadrukt. Is er onvoldoende gerede
twijfel aan de juistheid van een authentiek gegeven om terugmelding door de
afnemer te kunnen rechtvaardigen, dan is er evenmin voldoende reden om een
authentiek gegeven niet te gebruiken bij het nemen van een besluit of bij
het verrichten van een andere handeling die zich daartegen niet verzet (behoudens
de uitzonderingen genoemd in het tweede lid , onder c en d, van artikel 3b).3.4. De samenhang met de verplichtingen van de ingeschrevenenDe terugmelding is van belang, maar nadrukkelijk slechts één
van de instrumenten om ervoor te zorgen dat gegronde signalen van mogelijke
onjuistheid worden onderzocht en zonodig worden verwerkt in de GBA. De
terugmelding functioneert naast de plichten van (de vertegenwoordigers van)
de ingeschrevenen en van diverse instanties om mededeling te doen van relevante
feiten in het kader van de bijhouding van de GBA. De ingeschrevene is op grond
van de wet (artikelen 65–77) of van andere wetten verplicht tot tijdige
en juiste aangifte van allerlei feiten aan het college van burgemeester en
wethouders of aan allerlei andere instanties, zoals de ambtenaren van de burgerlijke
stand, die vervolgens mededeling doen aan de GBA (artikelen 55–64).Daarmee bevindt de basis van de kwaliteit van de GBA zich bij de ingeschrevenen.
Een grondgedachte achter de decentrale administratie door gemeenten is dat
de registratie van algemene gegevens over personen zo dicht mogelijk bij de
bron, de persoon zelf, moet geschieden. In verband hiermee is een grondregel
dat registratie van algemene gegevens in de GBA alleen dan geschiedt, indien
deze gegevens afkomstig zijn van de aangifte van de ingeschrevene dan wel
de gegevens bekend kunnen zijn aan de ingeschrevene en deze met betrekking
tot de juistheid daarvan controle heeft kunnen uitoefenen. Van gegevens die
door andere instanties worden geleverd ten behoeve van de bijhouding van de
GBA, is de inhoud aan betrokkene (of zijn vertegenwoordigers) bekend. Verder
kan betrokkene op verschillende wijzen kennis nemen van de inhoud van zijn
of haar gegevens in de GBA en heeft betrokkene het recht verbetering te vragen
van in de GBA opgenomen gegevens (artikelen 78–86).1Binnen het stelsel van basisregistraties, waarin alle afnemers in het
bestuurlijke verkeer met de ingeschrevene met het oog op de betrouwbaarheid
van de gegevens in de GBA en in verband daarmee met het oog op de doelmatigheid
en rechtszekerheid, in beginsel de authentieke gegevens in de GBA dienen te
gebruiken, zullen de afnemers in beginsel geen opgave van de ingeschrevene
accepteren die afwijkt van de als authentiek aangewezen gegevens in de GBA.
Het ligt dan in de rede dat de ingeschrevene wordt verwezen naar het loket
van de gemeente en in de GBA zonodig nieuwe gegevens worden opgenomen, die
vervolgens binnen de openbare sector worden gebruikt. Zonodig kan de afnemer
een besluit opschorten of een andere handeling uitstellen teneinde de ingeschrevene
de gelegenheid te geven ervoor te zorgen dat nieuwe gegevens in de GBA worden
opgenomen. Dat dit daadwerkelijk gebeurt, is in het belang van de ingeschrevene,
aangezien alle afnemers bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken de
authentieke gegevens in de GBA gebruiken. Verondersteld mag worden dat de
ingeschrevene door dit belang zich in het algemeen gedwongen zal voelen zich
tijdig met de benodigde gegevens bij het juiste loket te vervoegen.Bij de toepassing van het bovenstaande uitgangspunt dient ervoor te worden
gewaakt dat de uitvoering voor ingeschrevenen en afnemers, gelet op de te
bereiken doelstellingen van basisregistraties, geen onredelijke belasting
en gevolgen met zich meebrengt. De voorschriften van de Algemene wet bestuursrecht
voor een zorgvuldig handelend bestuurorgaan, in het bijzonder die betreffende
een goede voorbereiding en de eigen onderzoeksplicht, alsmede de voorschriften
van de Wet bescherming persoonsgegevens, in het bijzonder artikel 36 en volgende,
kunnen met zich mee brengen dat de afnemer bij de uitvoering van publiekrechtelijke
taken op grond van een opgave van de ingeschrevene gebruik maakt van gegevens
die afwijken van de gegevens in de GBA. Dan is de afnemer wel uit hoofde van
het tweede lid, onder b, van artikel 3b van het wetsvoorstel verplicht is
tot een terugmelding aan de GBA (tenzij er sprake is van een bijzonder voorschrift
of van bijzondere beletsels in de zin van het tweede lid, onder c en d, van
artikel 3b). Zodanige afwijking van het algemene uitgangspunt kan aan de orde zijn
in een aantal gevallen:– In de eerste plaats kan de situatie zich aandienen dat opschorting
van een besluit of uitstel van een andere overheidshandeling, in afwachting
van een eventuele correctie van de gegevens in de GBA, voor de afnemer niet
mogelijk is of niet langer mogelijk is. Naarmate het onderzoek naar de juistheid
van de betreffende gegevens in de GBA langer duurt, zal de situatie zich eerder
aandienen dat de afnemer op basis van de gegevens die hem op dat moment ter
beschikking staan een besluit zal dienen te nemen of andere handeling zal
dienen te verrichten.– In de tweede plaats kan opschorting van een besluit of uitstel
van een andere overheidshandeling in het sommige gevallen geen goed middel
zijn, omdat de ingeschrevene belang heeft bij een ontijdige of onjuiste inschrijving
in de GBA. Heeft de afnemer aanwijzingen dat de ingeschrevene onvoldoende
belang heeft om zich bij de GBA te vervoegen voor een juiste en tijdige inschrijving
in de GBA, dan dient zo spoedig mogelijk overgegaan te worden tot terugmelding
aan de GBA.– In de derde plaats kan er sprake van zijn dat de belanghebbende
van de afwijking tussen de door belanghebbende verstrekte gegevens en de in
de GBA opgenomen gegevens redelijkerwijs geen verwijt kan worden gemaakt.
In het bijzonder betreft het de situatie dat de belanghebbende zelf niet in
staat is deze discrepantie op te heffen. Te denken valt hierbij aan de situatie
dat de partner van belanghebbende de samenleving heeft verbroken, maar zijn
of haar adres nog niet heeft gewijzigd in de GBA. Het betreft tevens de situatie
dat niet de belanghebbende maar de overheid zelf de eerst aangewezene is om
te zorgen voor correctie van de gegevens. Te denken valt hierbij aan de situatie
dat de verplichte mededelingen van bepaalde overheidsinstanties uit hoofde
van de artikelen 55 tot en met 61 en 63 van de wet de GBA niet of niet op
de juiste wijze hebben bereikt dan wel niet of niet op de juiste wijze zijn
opgenomen in de GBA.– In de vierde plaats kan terugmelding aan de orde zijn, indien
door de afnemer buiten de ingeschrevene om afwijkingen worden geconstateerd.
Het gaat dan om de situatie dat een bestuursorgaan in het kader van de uitvoering
van een publiekrechtelijke taak zelf bepaalde feiten ontdekt die leiden tot
gerede twijfel over de juistheid van een of meer gegevens in de GBA (paragraaf 2.3.2).4. De samenhang met andere registraties4.1. De samenhang met andere basisregistratiesDe verplichtingen van de wet en van het wetsvoorstel strekken zich tevens
uit tot andere basisregistraties, indien deze aangemerkt kunnen worden als
buitengemeentelijke afnemers waaraan volgens artikel 88 gegevens kunnen worden
verstrekt. Voor zover een dergelijke basisregistratie op systematische wijze
persoonsgegevens nodig heeft voor de vervulling van zijn taak, is deze verplicht
een verzoek in te dienen als bedoeld in artikel 91 (artikel 94). Voorts rust
uit hoofde van artikel 3b van het wetsvoorstel op de houders van dergelijke
basisregistraties de plicht authentieke gegevens in de GBA te gebruiken bij
relevante publiekrechtelijke handelingen, zoals de opname van gegevens in
de basisregistratie. Zo wordt bereikt dat in basisregistraties dezelfde gegevens
worden gebruikt. Tevens rust op grond van artikel 62, eerste lid, van het
wetsvoorstel op deze houders de plicht gerede twijfel over de juistheid van
authentieke gegevens in de GBA terug te melden aan de houder van de desbetreffende
GBA. Zo wordt bereikt dat andere basisregistraties mede bijdragen aan de bevordering
van de kwaliteit van de authentieke gegevens in de GBA. Daarbij wordt opgemerkt dat in het vijfde lid van artikel 62 van het wetsvoorstel
een regeling is getroffen voor de situatie dat een afnemer aan de GBA een
terugmelding doet die betrekking heeft een authentiek gegeven uit een andere
basisregistratie. De verantwoordelijke voor de betreffende GBA zendt een dergelijke
terugmelding door aan de verantwoordelijke voor de andere basisregistratie.
Voorzien is dat soortgelijke regelingen worden getroffen in de wetsvoorstellen
van de andere basisregistraties. In die andere wettelijke regelingen zullen
de houders van andere basisregistraties verplicht worden gesteld terugmeldingen
van gebruikers die betrekking hebben op authentieke gegevens in de GBA door
te zenden aan de verantwoordelijke voor de desbetreffende GBA. Aldus wordt
nagestreefd dat zoveel mogelijk signalen over mogelijke onjuistheden in de
authentieke gegevens de basisregistraties bereiken.Het Handelsregister, dat de basis vormt van het nog in te voeren basisregister
van ondernemingen en andere organisaties, en het Kadaster, krijgen reeds op
systematische wijze de voor de uitvoering van hun taak noodzakelijke gegevens
verstrekt via het netwerk op grond van een besluit van de Minister (artikelen
91 en 92). Hetzelfde geldt voor andere, belangrijke administraties van de
overheid, welke tevens ontwikkeld worden tot basisregistratie, zoals het Kentekenregister
van de Dienst Wegverkeer, de polisadministratie van de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en de registratie van inkomens bij de Belastingdienst
(paragraaf 1.1). Voor de in artikel 146b van het wetsvoorstel genoemde
termijn van 1 januari 2010 zal de plicht tot terugmelding van artikel
62 en de plicht tot het gebruik van de benodigde authentieke gegevens uit
de GBA van artikel 3b, van toepassing worden verklaard op deze administraties.
Anderzijds zullen de verantwoordelijken voor de GBA op termijn de in andere
basisregistraties als authentiek aangewezen gegevens verplicht dienen te gebruiken,
indien het gebruik van dergelijke gegevens nodig is in het kader van de bijhouding
van de GBA. Tevens zullen ze gerede twijfels over de juistheid van dergelijke
gegevens dienen terug te melden dan wel door te zenden aan die andere basisregistraties.In dit kader is een latere wijziging van de wet voorzien ten gevolge van
de invoering van de basis gebouwen registratie en het basisregister adressen,
die beide nog opgezet en ontwikkeld dienen te worden. Na inwerkingtreding
van de wet waarbij deze basisregistraties worden ingevoerd, zullen op termijn
de daarin opgenomen authentieke adresgegevens dienen te worden gebruikt door
alle bestuursorganen bij relevante publiekrechtelijke handelingen. Daaronder
zijn begrepen de colleges van burgemeester en wethouders in het kader van
de bijhouding van de GBA. Voor zover in de basis gebouwen registratie en het
basisregister adressen persoonsgegevens worden opgenomen, zullen de houders
daarvan op grond van dit wetsvoorstel verplicht zijn de als authentiek aangewezen
gegevens uit de GBA te gebruiken. Er worden reeds voorzieningen getroffen
om gegevensuitwisseling tussen de GBA enerzijds en de basis gebouwen registratie
en het basisregister adressen anderzijds en om wederzijdse terugmeldingen
mogelijk te maken.4.2. De verhouding tot de bronregistersDe algemene gegevens in de GBA worden ontleend aan gegevens uit andere
bronnen. Het betreft in Nederland opgemaakte akten van de Burgerlijke Stand,
notariële akten, consulaire akten of andere geschriften, buiten Nederland
opgemaakte akten of andere geschriften, rechterlijke beschikkingen of uitspraken,
schriftelijke verklaringen van ingeschrevenen onder ede of belofte, het curateleregister,
het gezagsregister, mededelingen over vreemdelingen van de Minister van Justitie
en schriftelijke aangiften van ingeschrevenen. Door middel van de administratieve
gegevens waarin is vastgelegd van welk brondocument een bepaald
gegeven afkomstig is, is de onderliggende bron kenbaar. De mate van zekerheid
en dus de bewijskracht die aan een gegeven in de GBA kan worden toegekend,
wordt hierdoor bepaald.Dit wetsvoorstel brengt op generlei wijze verandering aan in de huidige
wettelijke regimes, zoals die van het Burgerlijk Wetboek, omtrent de bewijskracht
van de gegevens die zijn neergelegd in genoemde bovengenoemde bronnen. Vanzelfsprekend
blijft de mate van zekerheid binnen en buiten rechte van een gegeven in de
GBA afhangen van het brondocument waaruit dit gegeven is afgeleid. Voorts
richten de voorschriften van het wetsvoorstel zich niet in de eerste plaats
tot afnemers die uit hoofde van hun taakvervulling gehouden zijn de brondocumenten
zelf te gebruiken of mede te raadplegen dan wel andere registers dan de GBA
te raadplegen.Bij een eventuele discrepantie tussen de gegevens in de GBA en de gegevens
in de bronregistraties, zullen binnen en buiten rechte de gegevens die opgenomen
zijn in de bronregistraties kunnen prevaleren, met name indien het gegevens
betreft die aan akten van de burgerlijke stand, notariële akten of gerechtelijke
uitspraken of beschikkingen worden ontleend. Daarbij geldt verder voor de
houders van de bronregisters, die leveranciers zijn van gegevens aan de GBA,
en die tegelijkertijd afnemer zijn van de GBA, uit de aard van de tussen de
GBA en de bronregisters bestaande verhouding, dat zij bij afwijking van de
gegevens in de GBA van de eigen gegevens, niet verplicht kunnen zijn tot het
gebruik van de GBA-gegevens. Tevens gelden voor de leveranciers van de gegevens
aan de GBA uit hoofde van de artikelen 55 tot en met 61 van de wet uitgewerkte
verplichtingen tot het doen van mededeling aan de GBA, die derogeren aan de
algemene terugmeldingsverplichting van artikel 62 van het wetsvoorstel.5. De lasten, de handhaving en de invoering5.1. De bestuurlijke lastenHet wetsvoorstel leidt niet tot een verhoging van de bestuurlijke lasten,
althans de extra inspanningen die dit wetsvoorstel op de kortere termijn van
bestuursorganen vergt, worden op de langere termijn gecompenseerd met extra
opbrengsten voor deze organen. Dit wordt hierna toegelicht.De extra inspanningen die het wetsvoorstel van bestuursorganen vergt,
liggen op het vlak van de terugmelding. Op termijn worden alle afnemers van
de GBA onder voorwaarden verplicht gerede twijfel over de juistheid van de
authentieke gegevens in de GBA mede te delen aan de verantwoordelijken voor
de bijhouding van de GBA. Die verantwoordelijken, de colleges van burgemeester
en wethouders, zijn vervolgens verplicht de meldingen spoedig te onderzoeken
en zonodig de gegevens in de GBA aan te passen. Deze extra inspanningen van
de afnemers van de GBA en van de gemeenten als houders van de GBA, die meer
terugmeldingen zullen moeten verwerken, zullen evenwel de kwaliteit van de
gegevens in de GBA bevorderen. Verbetering van de kwaliteit van de algemene
persoonsgegevens, die immers primair ten behoeve van de publieke sector worden
bijgehouden, zal leiden tot betere informatie van binnengemeentelijke en buitengemeentelijke
afnemers voor beleid, controle en handhaving. Dit zal voorts fouten binnen
de overheid en semi-overheid en fraude door burgers kunnen verminderen, alsmede
de dienstverlening kunnen verbeteren en andere kostenbesparingen en efficiencywinsten
kunnen opleveren voor binnengemeentelijke en buitengemeentelijke afnemers
(paragraaf 1.1). Gesteld kan tevens worden dat de regeling in het wetsvoorstel van het
verplichte gebruik van de GBA en van de daarin opgenomen authentieke gegevens
voor bestuursorganen niet zal leiden tot extra inspanningen of lasten. Aan
een deel van de bestuursorganen worden reeds gegevens uit de GBA verstrekt.
Bestuursorganen die deze gegevens nog niet ontvangen of in onvoldoende mate
bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken gebruiken, zullen vooral in
de aanloopfase inspanningen moeten doen en kosten hebben. Te denken valt vooral
aan wijzigingen in programmatuur en procedures. De verwachting is echter gerechtvaardigd
dat deze bestuursorganen de extra inspanningen en lasten zullen kunnen compenseren
met de opbrengsten die ontstaan uit het gebruik van de gegevens in de GBA.
Deze bestuursorganen hoeven persoonsgegevens niet meer zelf op te vragen bij
burgers of andere instanties. De persoonsinformatie op basis waarvan gewerkt
wordt, zal van betere kwaliteit zijn dan de kwaliteit van de informatie die
deze bestuursorganen voor zichzelf zouden kunnen realiseren, en fouten en
fraudegevallen zullen eerder aan het licht komen.Overigens geschiedt de ontwikkeling en de invoering van de basisregistratie
GBA niet zonder de benodigde ondersteuning van de binnen- en buitengemeentelijke
afnemers. In de eerste plaats wordt de implementatie in het kader van het
in ontwikkeling zijnde stelsel van basisregistraties mede voorbereid en begeleid
binnen het programma Stroomlijning Basisgegevens onder coördinatie van
de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. In de tweede plaats
wordt de implementatie van de basisregistratie GBA mede gerealiseerd in het
kader van de «Modernisering GBA» onder de gezamenlijke verantwoordelijkheid
van Rijk en gemeenten (paragraaf 1.1).5.2. De lasten voor burgers en bedrijvenDe vastlegging van bepaalde gegevens over burgers, bedrijven en andere
objecten in daartoe bestemde basisregistraties voor herhaald gebruik door
allerlei bestuursorganen bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken, heeft
onder meer als doel dat deze gegevens slechts eenmaal verstrekt behoeven te
worden door burgers en bedrijven. De basisregistraties worden derhalve mede
ingevoerd om de administratieve lasten voor burgers en bedrijven te verminderen
(paragraaf 1.1).De invoering van de basisregistratie GBA heeft geen voorzienbare gevolgen
voor de administratieve lasten voor bedrijven. Wel leidt de invoering van
de basisregistratie GBA tot een vermindering van de administratieve lasten
voor burgers. Onder administratieve lasten voor de burger worden verstaan
de kosten, in de zin van bestede tijd in uren en gemaakte kosten in geld,
om te voldoen aan een wettelijke plicht tot het leveren van informatie. Hierbij
gaat het om zowel het nakomen van verplichtingen als het uitoefenen van rechten.1De voorschriften van het wetsvoorstel die erop gericht zijn de administratieve
lasten voor burgers te reduceren, hebben betrekking op de informatieverplichtingen
die voortvloeien uit andere regelgeving van de overheid. Artikel 3b van het
wetsvoorstel gebiedt alle bestuursorganen, die algemene gegevens over ingeschrevenen
nodig hebben bij de uitvoering van hun taken, de authentieke gegevens uit
de GBA te gebruiken, behoudens uitzonderingen. Als pendant hiervan geeft artikel
3c de ingeschrevene het recht zich er ten opzichte van bestuurorganen op te
beroepen, dat authentieke gegevens uit de GBA moeten worden gebruikt op het
moment dat hem – in strijd met artikel 3b – naar reeds bekende
informatie wordt gevraagd, behoudens gevallen waarin de identiteit van een
persoon moet worden vastgesteld. In een periode tot 2010 zal met het ingevolge
artikel 146b geleidelijk van toepassing verklaren van deze voorschriften,
de wetgeving en de regelgeving die van toepassing is op een afnemer
of categorie afnemers en die in strijd is met deze voorschriften, in beginsel
worden aangepast. Het meervoudig gebruik binnen de overheid van reeds in de
GBA opgenomen authentieke gegevens en het recht op eenmalige gegevensverstrekking
door ingeschrevenen, zal leiden tot een belangrijke afname van het aantal
verzoeken aan ingeschrevenen om aan een (elektronische) balie en in (digitale)
formulieren zijn of haar algemene persoonsgegevens te verstrekken.Het wetsvoorstel is voor advies aangeboden aan het tijdelijke Adviescollege
Toetsing Administratieve Lasten (ACTAL), dat het wetsvoorstel niet geselecteerd
heeft voor toetsing (Hoofdstuk 6). De potentiële effecten van basisvoorzieningen
op het gebied van ICT, zoals de basisregistraties, op de administratieve lasten
voor de burgers zijn verder onderzocht in opdracht van de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties. Uit dit onderzoek is naar voren gekomen dat
bij maximale benutting van de GBA, in combinatie met het basisregister adressen,
op basis van het persoonsnummer de administratieve lasten voor de burgers
verminderen met 1 788 788 uren in een periode tot en met 2013. In
het eindrapport worden voorbeelden beschreven van gevallen waarin de basisvoorzieningen
lastenreductie opleveren, waarvan er hier enige worden genoemd.Bij de aanvraagprocedure in het kader van een bijstandsuitkering behoeven
zowel bij de eerste registratie en bij de latere intake bij het Centrum voor
Werk en Inkomen als bij de beoordeling van de aanvraag bij de gemeente de
algemene persoonsgegevens niet opnieuw te worden ingevuld, omdat op basis
van het persoonsnummer direct over de benodigde gegevens kan worden beschikt
door middel van raadpleging van de GBA. De verwerking van de aanvraag vindt
sneller plaats en levert minder irritaties op bij de burger, doordat niet
langer in verschillende fasen van de procedure dezelfde gegevens worden gevraagd.
Ook bij de aanmelding voor een studie bij de Informatie Beheer Groep zal de
burger kunnen volstaan met de opgave van het persoonsnummer. De benodigde
algemene persoonsgegevens worden vervolgens door de betreffende instantie
betrokken uit de GBA.1De invoering van het stelsel van basisregistraties in het algemeen en
van de GBA als basisregistraties in het bijzonder, kan bijzondere gevolgen
hebben voor individuele personen. Deze gevolgen zullen vooral kunnen optreden
indien personen onjuist ingeschreven staan in de GBA of een afnemer tot op
heden van de GBA afwijkende gegevens gebruikt. Gebruik van de in de GBA opgenomen
gegevens, zou dan kunnen leiden tot verandering of opschorting van een overheidsprestatie.
Een goede voorlichting van burgers is daarom van groot belang, zodat burgers
tijdig ervan op de hoogte worden gebracht dat ze zonodig dienen te verzoeken
om aanpassing van hun gegevens in de GBA. De Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties verzorgt, uit hoofde van zijn verantwoordelijkheden
voor zowel het stelsel van basisregistraties als de GBA, de voorlichting onder
de burgers. Voorts zullen de betrokken departementen en zelfstandige bestuursorganen
tijdig voordat de voorschriften van dit wetsvoorstel op hun terreinen van
toepassing worden verklaard, de benodigde specifieke voorlichting van de voor
hen relevante doelgroep ter hand nemen, voor zover de toepassing van de voorschriften
van dit wetsvoorstel leidt tot wijzigingen in verstrekkingen, voorzieningen
en uitkeringen.5.3. De handhavingHet wetsvoorstel bevat verplichtingen voor bestuursorganen in het kader
van de uitvoering van publiekrechtelijke taken. Daarbij wordt het binnengemeentelijk
gebruik van de GBA uitgebreid en worden alle afnemers in beginsel
verplicht de als authentiek aangewezen gegevens in de GBA te gebruiken. Daarnaast
worden bestuursorganen verplicht gerede twijfel over de kwaliteit van de authentieke
gegevens terug te melden aan de houders van de GBA. Voor bestuursorganen heeft
het evidente voordelen, zoals verwoord in de paragrafen 1.1. en 5.1, aan deze
verplichtingen te voldoen en door hen zal de regelgeving dan ook als nuttig
en wenselijk worden ervaren. Verder zijn de voorschriften duidelijk en relatief
eenvoudig en zal de invoering van de wettelijke verplichtingen gepaard gaan
met een goede voorlichting aan en de nodige ondersteuning van de afnemers.
Dit alles leidt ertoe dat geen uitgebreide handhaving op de voorschriften
hoeft plaats te vinden, welke bovendien zou inhouden dat het ene bestuursorgaan
het andere bestuursorgaan erop aanspreekt de wet na te leven, hetgeen slecht
past binnen de bestuurlijke verhoudingen. Daarnaast dwingt het recht van de
ingeschrevene op eenmalige gegevensverstrekking, dat door hem in het bestuurlijke
verkeer in voorkomende gevallen kan worden ingeroepen, de afnemers de verplichtingen
in dit wetsvoorstel na te leven.5.4. De invoeringHet wetsvoorstel zal zo spoedig mogelijk na de vaststelling daarvan in
werking treden. Evenwel vraagt dit wetsvoorstel om aanpassingen die enige
tijd vergen. Deze betreffen aanpassingen in de lagere regelgeving betreffende
de GBA en in de wetgeving en de regelgeving die van toepassing is op specifieke
afnemers of op categorieën van afnemers. Voorts betreffen deze aanpassingen
in geautomatiseerde systemen en werkprocessen van afnemers en van de afdelingen
binnen gemeenten die de GBA bijhouden. Concreet gaat het om de verplichtingen
voor alle afnemers om de authentieke gegevens uit de GBA te gebruiken en om
gerede twijfels aan de juistheid van die gegevens terug te melden aan de GBA.
Voor de afdelingen binnen gemeenten die de GBA bijhouden, gaat het om een
toename van het aantal binnengemeentelijke afnemers van de GBA en van het
aantal terugmeldingen. Gelet op de genoemde aanpassingen is onontbeerlijk
dat de afnemers van de GBA en de afdelingen binnen gemeenten die de GBA bijhouden,
gedegen worden voorgelicht en dat aan hen zonodig een gedegen opleidingsprogramma
wordt aangeboden.Met het oog op de benodigde aanpassingen en voorlichting is er in artikel
146b voor gekozen de wettelijke voorschriften bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur op een toenemend aantal afnemers of categorieën van afnemers
van toepassing te verklaren. Dit biedt voldoende mogelijkheid om de noodzakelijke
aanpassingen geleidelijk en verantwoord door te voeren, waarbij goed aangesloten
kan worden bij de specifieke omstandigheden en het investeringsritme van de
afnemer of de categorie afnemers. Op deze manier kan voldoende rekening gehouden
worden met bestuursorganen, binnen en buiten de gemeente, die op dit moment
nog geen toegang hebben tot de GBA of die de gegevens uit de GBA nog in onvoldoende
mate in hun werkprocessen gebruiken, alsmede met de invoering van andere basisregistraties
en met ontwikkelingen die in directe relatie staan met basisregistraties en
die eveneens de nodige aanpassingen van afnemers en gemeenten vergen, zoals
de invoering van het burgerservicenummer of de realisatie van elektronische
loketten.6. De ingewonnen adviezen1Over het wetsvoorstel is overleg gepleegd met het gebruikersoverleg GBA
conform artikel 23a, tweede lid, onder a. Tevens is over het wetsvoorstel advies gevraagd aan het College Bescherming
Persoonsgegevens. Het wetsvoorstel gaf dit college geen aanleiding voor het
maken van opmerkingen of aanmerkingen.Voorts is het wetsvoorstel voor advies aangeboden aan het tijdelijke Adviescollege
Toetsing Administratieve Lasten conform artikel 2 van het Besluit taakuitbreiding
ACTAL met administratieve lasten burgers van 4 februari 2005. Dit college
heeft het wetsvoorstel niet geselecteerd voor toetsing.Tot slot is aan de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken (NVvB) en de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) hun zienswijze op het wetsvoorstel
gevraagd. De reactie van de VNG, die is afgestemd met de NVvB, betreft in
de eerste plaats het laten vervallen van de hardheidsclausule inzake het adresgegeven
vanwege het komen te vervallen van artikel 107 van de wet. Dit is mede aanleiding
geweest voor het opnemen van de uitzondering in artikel 3b, tweede lid, sub
d. Voorts merkt de VNG op dat in de memorie van toelichting explicieter zou
moeten worden aangegeven dat de verdere ontwikkeling van de GBA als basisregistratie
plaats behoort te vinden binnen het kader van het in ontwikkeling zijnde stelsel
van basisregistraties. Hieraan is in de paragrafen 1.1 en 5.4 gevolg gegeven;
gewezen wordt voorts op Hoofdstuk 4. Tevens stelt de VNG dat het wetsvoorstel
de disbalans tussen enerzijds de plichten voor gemeenten in het kader van
de bijhouding van de GBA en anderzijds de plichten van de burger als het gaat
om het doorgeven van juiste en actuele adresgegevens, niet opheft. Gewezen
wordt op paragraaf 3.4, waarin uitgebreid wordt ingegaan op de verplichtingen
van de burger in relatie tot de terugmeldingsplicht van afnemers. De VNG doet
verder aanbevelingen betreffende de invoering van het wetsvoorstel. Daarbij
merkt de VNG op dat de gevolgen van de nieuwe verplichting voor alle afnemers
om in aangewezen gevallen tot terugmelding aan de GBA over te gaan, alsmede
de kwaliteit van die terugmeldingen, op een nader vast te stellen tijdstip
na invoering van het wetsvoorstel zouden moeten worden geëvalueerd, dat
naar aanleiding van de invoering van het wetsvoorstel er voor gemeenten een
gedegen opleidingsprogramma zal dienen te komen, dat gemeenten financieel
gecompenseerd zullen moeten worden, dat er een gedegen communicatie zal dienen
plaats te vinden en dat de NVvB bij de invoering betrokken zou moeten worden.
De genoemde aanbevelingen worden binnen het gezamenlijke programma Modernisering
GBA, in samenspraak derhalve met de NVvB en de VNG, ter hand genomen. Deze
aanbevelingen zijn tot slot verwerkt in de paragrafen 5.2 en 5.4.II ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel AAan artikel 1 wordt een definitie toegevoegd van het begrip «authentiek
gegeven». Op grond van artikel 3a worden de authentieke gegevens aangewezen.
In de artikelen 3b, 3c en 62 worden de gevolgen geregeld van de aanwijzing
van gegevens als authentiek.Onderdeel B (artikelen 3a, 3b en 3c)Artikel 3a noemt de categorieën gegevens,
die in aanmerking komen voor de regeling van het verplichte gebruik op grond
van artikel 3b, de zogenaamde «authentieke gegevens». Deze gegevens
worden aangewezen bij algemene maatregel van bestuur in het Besluit
GBA. Als authentieke gegevens zullen persoonsgegevens aangewezen worden die
nodig zijn voor de overheid, gelet op alle publiekrechtelijke taken. Alleen
die gegevens zullen worden aangewezen, waarvan gewaarborgd is dat die gegevens
zodanig accuraat, juist en volledig zijn, dat deze in de werkprocessen van
bestuursorganen kunnen worden gebruikt.In artikel 34 juncto bijlage 1 van de Wet worden de algemene gegevens,
bedoeld in artikel 3a, die kunnen worden aangewezen, nader uitgewerkt. In
het algemeen deel van deze toelichting (3.2.1) wordt nader ingegaan op de
gegevens die voorshands in aanmerking komen voor de aanwijzing als authentiek.
Deze gegevens worden pas daadwerkelijk bij algemene maatregel van bestuur
als authentiek aangewezen als vaststaat dat ze voldoende betrouwbaar zijn
om als zodanig te kunnen worden gekwalificeerd, alsmede dat bij of krachtens
de wet ten aanzien van deze gegevens voldoende voorzieningen zijn getroffen
om de betrouwbaarheid te bewaken en te bevorderen.Artikel 3b regelt het verplichte gebruik door
bestuursorganen van de authentieke gegevens. Bestuursorganen zijn verplicht
deze gegevens te gebruiken, tenzij sprake is van een in het tweede lid genoemde
uitzondering. Een bestuursorgaan mag deze gegevens gebruiken, en voldoet zo
in het algemeen – voor zover het het gebruik van deze gegevens betreft –
aan het zorgvuldigheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 3:2 van de Algemene
wet bestuursrecht. Onderzoek van authentieke gegevens is overigens niet verboden
en kan leiden tot een terugmelding op grond van artikel 62 indien er gerede
twijfel bestaat of de in het register opgenomen gegevens juist zijn.De eerste uitzondering in het tweede lid dat bij een gegeven een aantekening
is geplaatst als bedoeld in artikel 54, betekent dat de juistheid van het
gegeven aan twijfel onderhevig is, dat het gegeven over de burgerlijke staat
in strijd is met de Nederlandse openbare orde of dat het gegeven (mogelijk)
niet actueel is ten gevolge van de opschorting van de bijhouding van de persoonslijst
ingevolge artikel 53.De tweede uitzondering betreft de situatie dat een bestuursorgaan zelf
informatie heeft op grond waarvan gerede twijfel ontstaat over de juistheid
van een gegeven. In zo’n geval is de afnemer niet verplicht het gegeven
te gebruiken, mits er een mededeling wordt gedaan overeenkomstig artikel 62.De derde uitzondering heeft betrekking op de situatie dat uit een wettelijk
voorschrift anders voortvloeit. Op grond van zwaarwegende argumenten kan bij
wettelijk voorschrift een specifieke voorziening voor een afwijking van het
verplicht gebruik van de authentieke gegevens worden getroffen. Vanzelfsprekend
blijven de voorschriften van dit wetsvoorstel eveneens buiten toepassing,
voor zover uit regelgeving van de Europese Unie of uit een verdrag anders
voortvloeit.De vierde uitzondering betreft overige gevallen waarin een goede taakvervulling
van een afnemer belet een authentiek gegeven te gebruiken. Deze uitzondering
wordt nader toegelicht in paragraaf 2.3 van het algemeen deel van de
memorie van toelichting.Artikel 3c vloeit voort uit een belangrijk
beginsel: het eenmalig verstrekken van gegevens, op grond waarvan burgers
en bedrijven authentieke gegevens in de basisregistraties niet nogmaals behoeven
mee te delen aan bestuursorganen. Het verplichte gebruik van authentieke gegevens
brengt mee dat afnemers deze gegevens ontlenen aan de basisadministratie en
niet meer zelf bij de burger opvragen, hetgeen bijdraagt aan de vermindering
van administratieve lasten voor burgers. Beoogd wordt dat niet nodeloos gegevens
worden gevraagd aan burgers, door hen het recht te geven de verstrekking
van authentieke gegevens te weigeren.Uiteraard bestaat dit recht niet, indien een afnemer de identiteit van
een persoon dient vast te stellen. Ook als een afnemer uit hoofde van zijn
taakuitoefening onderzoek doet naar een persoon, goed of situatie en dientengevolge
naar de gegevens van een ingeschrevene, geldt dit recht niet, aangezien er
in een dergelijk geval op grond van het tweede lid van artikel 3b van het
wetsvoorstel geen verplichting bestaat tot het gebruik van de authentieke
gegevens. Verder kan een beroep op het recht op eenmalige gegevensverstrekking
geen afbreuk doen aan de noodzakelijke medewerking van ingeschrevenen in het
kader van de bijhouding van de GBA uit hoofde van de wet. Een beroep op dit
recht is dan ook vooral aan de orde op het moment dat de ingeschrevene verzocht
wordt aan een balie of in een formulier zijn algemene persoonsgegevens nogmaals
te verstrekken, terwijl daarvoor geen reden is uit hoofde van identiteitsvaststelling
of de taakuitoefening.De artikelen 3b en 3c wordt pas geleidelijk volledig ingevoerd. Zie het
nieuwe overgangsartikel 146b (onderdeel F).Onderdeel C (artikel 62)Op grond van het huidige artikel 62 worden de verplichtingen voor afnemers
geregeld, om de inlichtingen te verschaffen die van belang zijn voor de bijhouding
van de basisadministratie. Krachtens dit artikel zijn nu sommige afnemers
verplicht om (vermoedelijke) onjuistheden in de gegevens in de basisadministratie
te melden aan de verantwoordelijke voor de basisadministratie.Het nieuwe artikel 62 legt een dergelijke verplichting, voor zover het
gaat om authentieke gegevens, in meer directe bewoordingen op aan alle binnen-
en buitengemeentelijke afnemers. Nadere regels over de gevallen waarin en
de wijze waarop mededeling wordt gedaan, worden gesteld bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur. Bij algemene maatregel van bestuur worden eveneens
nadere regels gesteld omtrent de kennisgeving door het college aan de afnemer
naar aanleiding van de terugmelding. Deze regels zijn nu gesteld in artikel
63 van het Besluit GBA: De afnemer dient zo spoedig mogelijk in kennis te
worden gesteld of het gegeven is aangevuld, verbeterd of in onderzoek is gebleven.
Voor zover het gaat om andere dan authentieke gegevens blijft de bestaande
regeling gehandhaafd dat de buitengemeentelijke afnemers, die verplicht zijn
terugmeldingen te doen, worden aangewezen door Onze Minister. De grondslag
voor deze aanwijzing was tot nu toe opgenomen in artikel 62 van het Besluit
GBA, dat naar aanleiding van deze wijziging zal worden aangepast. Het college
van burgemeester en wethouders wijst – zoals ook nu het geval is –
de binnengemeentelijke afnemers aan die tevens mededeling doen met betrekking
tot andere dan authentieke gegevens en kan nadere regels stellen met betrekking
tot de terugmelding door en de kennisgeving aan binnengemeentelijke afnemers,
met inachtneming van de regels die bij algemene maatregel van bestuur zijn
gesteld omtrent de terugmelding en de kennisgeving.Indien een melding betrekking heeft op een gegeven, dat afkomstig is uit
een andere basisregistratie, en dat bij of krachtens een andere wet moet worden
overgenomen in de GBA, zal deze terugmelding ingevolge het nieuwe vijfde lid
worden doorgeleid naar de beheerder van de basisregistratie die verantwoordelijk
is voor dit gegeven. Het betreft hier derhalve authentieke gegevens uit andere
basisregistraties. De verplichting van dit artikel wordt pas geleidelijk volledig ingevoerd.
Zie het nieuwe overgangsartikel 146b (onderdeel F).In hoofdstuk 3 van de algemene toelichting wordt uitvoerig stilgestaan
bij de terugmelding, de samenhang met het verplichte gebruik en met de mededelingsplichten
van ingeschrevenen op basis van de wet.Onderdeel D (artikel 96, eerste lid)De toevoeging aan artikel 96, eerste lid, voorziet in de verplichting
van het college van burgemeester en wethouders om bij of krachtens gemeentelijke
verordening een regeling te treffen voor de verstrekking van gegevens aan
binnengemeentelijke afnemers die persoonsgegevens nodig hebben voor hun publiekrechtelijke
taakuitoefening. De verstrekking van de benodigde gegevens aan die gemeentelijke
diensten die persoonsgegevens nodig hebben bij het uitoefenen van hun publiekrechtelijke
taak, ligt in het verlengde van het verplichte gebruik van authentieke GBA-gegevens
van het nieuwe artikel 3b, dat voor zowel binnen- als buitengemeentelijke
afnemers zal gelden. Daarnaast heeft de toevoeging aan artikel 96, eerste
lid, echter ook betrekking op de niet-authentieke GBA-gegevens. De wijze waarop
de verstrekking geschiedt, is ter bepaling aan het gemeentebestuur in de gemeentelijke
verordening. De toegang tot gegevens kan onder meer worden gerealiseerd op
de wijzen genoemd in artikel 96. Op basis van het huidige voorschrift zijn
colleges van burgemeester en wethouders al verplicht de systematische verstrekking
van gegevens aan binnengemeentelijke afnemers, de toegang van die afnemers
tot de basisadministratie en het verband tussen de basisadministratie en andere
gegevensverzamelingen van de gemeente, te regelen.De toegang tot de GBA voor buitengemeentelijke afnemers die voor de uitvoering
van hun publiekrechtelijke taak nodig hebben dat aan hen op systematische
wijze gegevens worden verstrekt, is geregeld in artikel 94. Zij zijn verplicht
een verzoek in te dienen als bedoeld in artikel 91 tot aansluiting op het
netwerk.Ook voor de aanvulling op artikel 96, eerste lid, geldt dat deze verplichting
geleidelijk zal worden ingevoerd, zie het overgangsartikel 146b.Onderdeel E (artikel 107)Artikel 107 regelt een beperkte vorm van verplicht gebruik door bestuursorganen
van het adresgegeven op de persoonslijst. Het verplichte gebruik van daartoe
aangewezen gegevens wordt ingevolge dit wetsvoorstel geregeld in het nieuwe
artikel 3b. Artikel 107 kan daarom vervallen.Onderdeel F (artikel 146b)In hoofdstuk 4 van het algemeen deel van deze toelichting is uiteengezet
hoe het samenhangende stelsel van verplicht gebruik van authentieke gegevens
en het verplichte terugmelden van (mogelijke) fouten in de basisadministratie
geleidelijk wordt ingevoerd. De onderhavige bepaling legt de grondslag voor
deze geleidelijke invoering. In 2010 zal de invoering (in ieder geval) voltooid
moeten zijn. Ook met betrekking tot de aanvulling op artikel 96, eerste lid,
geldt dat gemeenten tot 1 januari 2010 de tijd hebben de gemeentelijke
verordening aan te passen.De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,A. Pechtold XNoot1Brief van de Ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van de Staatssecretaris
van Economische Zaken aan de Tweede Kamer van 3 maart 2003, Kamerstukken
II 2002/03, 26 387, nr. 18.XNoot2Brief van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
aan de Tweede Kamer van 30 augustus 2004, waarbij de wetgevingsnota basisregistraties
werd aangeboden, Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 20 en Kamerstukken
II 2004/05, 26 387 en 29 362, nr. 24.XNoot1Brief van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
aan de Tweede Kamer van 6 juli 2005 over het stelsel van basisregistraties,
Kamerstukken II 2004/05, 26 387 en 29 362, nr. 37, en van 13 januari
2006 over de modernisering van de overheid, Kamerstukken II 2005/06, 29 362,
nr. 72.XNoot2Brief van de Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid aan de Tweede
Kamer van 10 juli 2001, waarbij het advies «GBA in de toekomst»
van de tijdelijke Adviescommissie Modernisering GBA werd aangeboden, Kamerstukken
II 2000/01, 27 859, nr. 1, Brieven van de Minister voor Bestuurlijke
vernieuwing en Koninkrijksrelaties aan de Tweede Kamer van 8 juni 2004,
Kamerstukken II 2003/04, 27 859 en 29 362, nr. 3, en van 18 november
2005, Kamerstukken II 2005/06, 27 859, nr. 5.XNoot3Besluit landelijk raadpleegbare deelverzameling GBA, Stb. 2003, 225.XNoot4Wijziging van het Besluit gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
in verband met de invoering van de verstrekkingsvoorziening, Stb. 2005, 536.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 12–15.XNoot2Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 7–8
resp. Kamerstukken II 2003/04, 27 859 en 29 362, nr. 3, blz.
3–4.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 30 312, nr. 3.XNoot4Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 12–15.XNoot1Memorie van toelichting bij de Wet GBA, Kamerstukken II 1988/89, 21 123,
nr. 3, blz. 3–7.XNoot2Memorie van antwoord bij de Wet GBA, Kamerstukken II 1990/91, 21 123,
nr. 6, blz. 82–84.XNoot3Memorie van toelichting, Kamerstukken II 1999/00, 26 943, nr. 3,
blz. 12–13.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 7–8,
en Kamerstukken II 2003/04, 27 859 en 29 362, nr. 3, blz. 3–4.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 12.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 5 en 6.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 8 en Handelingen II 2003/04,
blz. 3539–3546 en 3628–3629.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 12–15.XNoot1Stb. 2002, 119.XNoot2Handelingen II 1999/00, nr. 49, blz. 3608, Handelingen II 2000/01,
nr. 97, blz. 6116 en AO d.d. 3 januari 2002, Kamerstukken II
2001/02, 27 859 en 26 387, nr. 2.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 27 859 en 30 300 VII, nr. 6.XNoot1Stb. 2001, 67.XNoot2Stb. 1997, 197.XNoot3Stb. 2005, 345.XNoot4Kamerstukken II 1999–2000, 26 943, nr. 3.XNoot5Kamerstukken II 2004/05, 30 185, nr. 1. Zie ook: «Het gebruik
van de Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens door uitvoerders
van de sociale zekerheidswetten, Een onderzoek in opdracht van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid», Leiden, september 2002.XNoot6Kamerstukken II 2005/06, 27 859 en 30 300 VII, nr. 6, blz. 2,
en «De Kwaliteit van het adresgegeven in de GBA», Den Haag, augustus
1998.XNoot7Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, blz. 12–15.XNoot1Kamerstukken II 2002–2003, 26 387, nr. 18, blz. 12–15.XNoot1Memorie van toelichting bij de Wet GBA, Kamerstukken II 1988/89, 21 123,
nr. 3, blz. 7.XNoot1Brieven van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
aan de Tweede Kamer van 1 december 2003, Kamerstukken II 2003/04, 29 362,
nr. 1, van 1 juni 2004, Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 17,
van 30 augustus 2004, Kamerstukken II 2003/04, 26 387 en 29 362,
nr. 20, en van 23 mei 2005, Kamerstukken II, 2004/05, 29 362,
nr. 35. XNoot1Potentiële effecten van ICT-basisvoorzieningen
op administratieve lasten voor burgers, Eindrapportage EIM, Zoetermeer,
juli 2005.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30514-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl