Wet Milieubeheer en Wet bodembescherming; aanvulling ivm nazorg van gesloten stortplaatsen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24321, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24321 nr. 5

16-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Nazorg3. Financiële aspecten4. Baggerspeciestortplaatsen5. Verwijdering van voorwerpen die in de bodem worden
achtergelaten6. Ten slotte7. ArtikelenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24321Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 321Aanvulling van de Wet Milieubeheer met een regeling ter waarborging
dat gesloten stortplaatsen geen of zo min mogelijk nadelige gevolgen voor
het milieu hebben, alsmede wijziging van de Wet Bodembeschermingnr. 5VERSLAGVastgesteld 16 november 1995De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen. 1. AlgemeenDe leden van de fractie van de Partij van de Arbeid nemen met belangstelling
kennis van het wetsvoorstel en de daarbij behorende memorie van toelichting.
Er is aanleiding om de milieuverantwoorde exploitatie van stortplaatsen niet
te beperken tot de periode van feitelijke exploitatie, inclusief een periode
van drie jaar daarna, maar zo spoedig mogelijk een sluitend stelsel van nazorg
bij een gesloten inrichting voor een langdurige periode op te zetten. De verantwoordelijkheid
en financiering terzake zijn nog niet geregeld in de Wet Milieubeheer. Onderhavig
wetsvoorstel beoogt deze regeling in de Wet Milieubeheer op te nemen en de
benodigde wijziging in de Wet Bodembescherming tot stand te brengen.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling maar ook met enige
zorg over de vormgeving kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel.Zij betreurden het dat het wetsvoorstel nog niet voorziet in een regeling
ter waarborging van de nazorg op voor 01-03-1995 gesloten stortplaatsen. Die
regeling zal aanmerkelijk lastiger zijn, zowel qua uitvoering als qua financiering.
Zij vragen wanneer de regering denkt met een regeling te komen en hoe in de
tussentijd met deze stortplaatsen zal worden omgegaan, in het bijzonder wanneer
zich een calamiteit voordoet en de eigenaar niet in staat is adekwaat te reageren.Waarom werkt het wetsvoorstel terug tot 1 maart 1995 (ontleend aan Stortbesluit)?
Is het gelet op de gevolgen niet logischer de ingangsdatum van het wetsvoorstel
als start te nemen, zeker voor bedrijfsgebonden stortplaatsen, vragen de leden
van de CDA-fractie?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij willen echter graag van de regering vernemen waarom de aanvullingen
van de Wet Milieubeheer en de aanvulling van de Wet Bodembescherming niet
afzonderlijk aan de Tweede Kamer zijn voorgelegd. Vooral art. 16a lijkt een
veel bredere strekking te hebben dan alleen stortplaatsen. Is deze zienswijze
juist? Heeft art. 16a alleen betrekking op een verwijderingsplicht voor toekomstige
vervuilingsbronnen of bestaat er ook een terugwerkende kracht? Hoe werkt dit
door op tanks die overeenkomstig de voorschriften op grond van de milieuregelgeving
inmiddels schoongemaakt zijn? Is dit artikel dan niet strijdig met het tot
nu toe door VROM voorgestelde beleid?Voorts willen de leden van de VVD-fractie graag van de regering vernemen
waarom met de indiening van het voorstel niet is gewacht op de resultaten
van de IPO-projectgroep over de implementatie van het onderhavige voorstel?
Zeker nu de resultaten op korte termijn zijn te verwachten.De leden van de VVD-fractie kunnen eerst een goed oordeel over dit wetsontwerp
geven als de regering meer inzicht heeft gegeven in de gevolgen van dit wetsontwerp
op de bestaande lokaties. In die zin zijn, naast de beantwoording van de regering
op de gestelde vragen, ook de resultaten van de projectgroep van het IPO die
ingaan op de implementatie van het wetsvoorstel voor de meningsvorming van
groot belang.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat de risico's van stortplaatsen
voor de bodem niet ophouden wanneer de stortactiviteiten zijn beëindigd.
Om het gewenste beschermingsniveau te kunnen handhaven dienen de in de vergunning
voorgeschreven bodembeschermende voorzieningen ook na het sluiten van de stortplaats
in stand te blijven. De leden van de fractie van D66 zijn daarom verheugd
dat het belangrijkste onderdeel van het wetsvoorstel een aanvulling van de
Wet Milieubeheer betreft met een regeling voor de nazorg van gesloten stortplaatsen.
Deze regeling biedt een waarborg dat gesloten stortplaatsen geen of zo min
mogelijk nadelige gevolgen hebben voor het milieu.Hoewel de leden van de fractie van D66 zich kunnen vinden in de strekking
van het wetsvoorstel, hebben zij toch nog een aantal vragen en opmerkingen
hierover.De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en de daarbij behorende toelichting. Deze leden achten een goede regeling
met betrekking tot de nazorg van gesloten stortplaatsen van groot belang.
De potentiële nadelige gevolgen voor het milieu ten gevolge van onvoldoende
aandacht voor gesloten stortplaatsen dienen ook naar de mening van deze leden
tot een minimum te worden gereduceerd. Zij zijn er vooralsnog niet van overtuigd
dat het voorliggende wetsvoorstel een wezenlijke bijdrage vormt aan en toevoeging
is op de bestaande regelgeving terzake.De leden van de GPV-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden zijn verheugd dat thans een regeling
wordt getroffen voor de organisatie en financiering van de nazorg voor stortplaatsen.
Bestudering van de wetstekst en de toelichting geeft ook deze leden aanleiding
tot het stellen van enige vragen. 2. NazorgDe leden van de fractie van de PvdA stellen vast dat er verschillende
partijen kunnen worden beschouwd als betrokken bij de nazorgproblematiek,
waaronder provincies, gemeenten en exploitanten. In het wetsvoorstel is sprake
van een concentratie van de verantwoordelijkheden bij de provincies, zowel
bestuurlijk als financieel. Gegeven de verantwoordelijkheid ten
aanzien van aanwijzing, vergunningverlening en toezicht van stortplaatsen,
ligt deze keuze weliswaar voor de hand maar roept wel de vraag op of de exploitant
geen enkele verantwoordelijkheid meer draagt. Indien de provincie de bevoegdheid
krijgt om een te beëindigen stortplaats aan een eindinspectie te onderwerpen
en toestemming te geven de exploitatie te beëindigen, hoe verhoudt zo'n
ontbindende operatie zich tot de risico-aansprakelijkheid tot twintig jaar
na sluiting van de stortplaats, conform artikel 6:176 van het BW? Kan worden
toegelicht hoe een en ander zich verhoudt tot de eigendom van stortplaatsen,
vroegen deze leden.Ten aanzien van de inhoud van de nazorg, kunnen de PvdA-leden zich vinden
in het hanteren van het ALARA-beginsel, zoals overigens vastgelegd in artikel
8.22 eerste lid van de Wet Milieubeheer. Het voorgestelde artikel 8.49 biedt
het kader voor een Algemene Maatregel van Bestuur inzake nazorg-maatregelen.
Deze leden wensen wel een toelichting op de passage «in relatie tot
bedrijfseconomische factoren» die in de memorie van toelichting wordt
gekoppeld aan het ALARA-beginsel. Op welk «bedrijf» wordt hier
gedoeld? Is het voorstelbaar dat vanwege «bedrijfseconomische factoren»
bepaalde noodzakelijke technische maatregelen niet worden getroffen? En hoe
wordt voorzien in de noodzaak om, uitgaande van het ALARA-beginsel, de voortschrijdende
stand der techniek ook te laten neerslaan in de nazorg-voorschriften met betrekking
tot een concrete inrichting, vragen de leden van de PvdA-fractie.Provincies kunnen volgens het voorstel de daadwerkelijke uitvoering van
de nazorg uitbesteden aan een rechtspersoon of instantie. De PvdA-fractieleden
willen weten of dergelijke rechtspersonen of instanties aan bepaalde, controleerbare
kwaliteiten moeten voldoen. Kan de uitvoering na verloop van tijd bij een
andere instantie terecht komen, en welke consequenties heeft een en ander
voor de aansprakelijkheid van de verschillende instanties?De leden van de CDA-fractie verzoeken nader te onderbouwen waarom de Wet
Milieubeheer geen mogelijkheden zou bieden om voor een langdurige periode
nazorg verplicht te stellen bij een gesloten inrichting.Ook een gesloten inrichting kan toch als zodanig vergunningplichtig blijven?
Via vergunningvoorwaarden kunnen dan tot in lengte van jaren nazorgverplichtingen
worden opgelegd, vragen deze leden.Daarnaast is op grond van de Wet Bodembescherming de eigenaar van de grond
(stortplaats) toch aan te spreken indien zich verontreiniging voordoet die
niet via de in het Burgerlijk wetboek geregelde risicoaansprakelijkheid te
verhalen is?Graag horen de leden van de CDA-fractie hoe de regering hier tegen aankijkt.Zij vragen vervolgens waarom de begripsomschrijvingen zijn ondergebracht
in art. 8.47 en niet zoals overigens in de Wet Milieubeheer in art. 1.1. De
voorgestelde schrapping van nazorg als onderdeel van doelmatige verwijdering
lijkt niet wijs. Immers doelmatige verwijdering wordt bij vergunningverlening
als toetsingscriterium gehanteerd.Het maakt dus uit of de nazorg dan inclusief is of niet.Het is, zo menen zij, denkbaar om die reden het afvoeren van bepaalde
afvalstoffen naar een stortplaats niet toe te staan. De leden van de CDA-fractie
verzoeken nader in te gaan op dit argument ter handhaving van de huidige begripsomschrijving.Hoewel de leden van de VVD-fractie met de regering van mening zijn dat
het van belang is dat de nazorg in de periode na het storten goed geregeld
is, vragen zij zich af of dit niet voldoende verzekerd is nu sinds 1 februari
1995 het Burgerlijk Wetboek aangevuld is met een regeling van risico-aansprakelijkheid
voor milieuschade als gevolg van bedrijfsmatige activiteiten. Daarbij is o.a.
geregeld dat voor de exploitant van een stortplaats een risico-aansprakelijkheid
geldt tot twintig jaar na sluiting van de stortplaats.Volgens de considerans dient het voorliggende wetsontwerp vooral een regeling
te treffen ter waarborging dat gesloten stortplaatsen geen of zo weinig mogelijk
nadelige gevolgen voor het milieu hebben.In de praktijk lijkt het echter vooral een regeling te betreffen ter financiering
van de nazorg.Deze leden vragen zich daarbij af of voldoende rekening wordt gehouden
met de kosten en heffingen ten behoeve van de nazorg bij de nieuw ontwikkelde
stortplaatsen die zijn geregeld door middel van specifieke nazorgbepalingen
bij de vergunningverlening.Bovendien vragen de leden van de VVD-fractie of deze regeling niet voldoende
is nu de verhaalbaarheid van de schade op de exploitant zeker wordt gesteld
door de opname van een nadere regeling in het Stortbesluit bodembescherming
met betrekking tot de dekking van zijn aansprakelijkheid.In hoeverre is hier sprake van doublures en strijdigheid van regelgeving?Kan de regering aangeven bij welke stortplaatsen reeds de nazorg is geregeld
door middel van de genoemde bepalingen in de vergunning en bij welke in gebruik
zijnde stortplaatsen dit nu niet geregeld is? Is hierin een verschil te meten
per provincie en zijn er de afgelopen vijf jaar nog stortplaatsen in gebruik
genomen waarbij de nazorg niet is geregeld?De leden van de VVD-fractie vragen zich, gezien het voorgaande af wat
de essentiële toevoeging is van dit wetsontwerp ten opzichte van de reeds
bestaande bepalingen?Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in een regeling voor de nazorg van
bestaande en nieuwe stortplaatsen, aldus de leden van de D66-fractie. Stortplaatsen
waar het storten van afvalstoffen echter vóór 1 maart 1995 is
beëindigd vallen niet onder dit wetsvoorstel. Teneinde een regeling hiervoor
te kunnen ontwerpen is eerst meer inzicht nodig in de aard en de omvang van
bodemverontreiniging op die stortplaatsen. De financieringsgrondslag voor
het instellen van het benodigde onderzoek ontbreekt echter nog. Uit doelmatigheidsoverwegingen
is in het wetsvoorstel geregeld dat de kosten van inventarisatie en onderzoek
uit het nazorgfonds worden bestreden. De leden van de fractie van D66 vragen
zich af hoe een dergelijke financiering van de kosten van inventarisatie en
onderzoek naar de bodemverontreiniging op stortplaatsen die vóór
1 maart 1995 zijn gesloten zich verhoudt tot het doel van het fonds, namelijk
financiering van de nazorg van gesloten stortplaatsen. Kan de regering aangeven
om welk bedrag het hier gaat en in hoeverre de onttrekking van gelden uit
het fonds voor inventarisatie en onderzoek ten koste zal gaan van de financiering
van de nazorg van bestaande, nieuwe en eventueel oude stortplaatsen?De leden van de SGP-fractie zijn nog niet overtuigd van de noodzaak van
de voorliggende regelgeving met betrekking tot nazorg van gesloten stortplaatsen.
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de bestaande regelgeving niet
toereikend is voor situaties, waarin sprake zal zijn van een langdurige periodenazorg.
Een en ander wordt naar de mening van de aan het woord zijnde leden niet met
zoveel argumenten aangetoond. Zo bepaalt artikel 8.16, onderdeel c, Wet Milieubeheer,
dat vergunningsvoorschriften gedurende een bij de vergunningverlening bepaalde
tijd van kracht kunnen blijven, ook nadat de vergunning haar gelding heeft
verloren. Deze bepaling bevat geen beperking in de tijd, waarvoor
de bedoelde voorschriften hun werking kunnen hebben. Zij verzoeken de regering
dan ook uitgebreid in te gaan op de mogelijkheden, die dit artikel biedt in
relatie tot de onderhavige materie. Onduidelijk is overigens ook wat precies
onder «langdurig» moet worden begrepen. Kan de regering daarvan
een indicatie geven, vragen de leden van de SGP-fractie.Tevens wijze deze leden op artikel 6:176 BW, waarin een risico-aansprakelijkheid
is geformuleerd ten aanzien van de exploitant van een stortplaats voor de
schade die ontstaat na de sluiting van de stortplaats. Ook aan de reikwijdte
en werkingssfeer van dit artikel – mede in relatie met artikel 8.16,
onderdeel c, Wet Milieubeheer – is naar de mening van de leden van de
SGP-fractie onvoldoende aandacht besteed. Gaarne zien zij de mogelijkheden
van de genoemde bepalingen in het licht van de onderhavige materie uiteengezet,
waarbij tevens duidelijkheid dient te worden gegeven over de toegevoegde waarde
van de voorgestelde bepalingen.De leden van de SGP-fractie stellen vragen naar aanleiding van de mededeling
van de regering in het Nader Rapport over de EG-richtlijn met betrekking tot
het storten van afvalstoffen, die binnenkort zal worden vastgesteld. Wat is
de verhouding van deze richtlijn met die van de Raad van de Europese Unie
met betrekking tot het storten van afvalstoffen (7745/94 ENV 155), waarvan
in de memorie van toelichting melding wordt gemaakt? Is bij de opstelling
van het wetsvoorstel ook rekening gehouden met de strekking van de binnenkort
vast te stellen richtlijn?De leden van de SGP-fractie hebben begrepen, dat het bevoegd gezag met
betrekking tot de nazorg hetzelfde te doen zijn als dat met betrekking tot
de vergunningverlening. De continuïteit in de behandeling van een bepaalde
inrichting in de exploitatie- en de nazorgfase is op die manier zo goed mogelijk
gewaarborgd. In dit licht vragen zij wie het bevoegd gezag is met betrekking
tot stortplaatsen, waarvoor de vergunningverlening nog geschiedde door het
college van B&W. Zijn in dat geval ook provinciale staten het bevoegd
gezag? Op welke wijze wordt de bedoelde continuïteit dan gewaarborgd?De leden van de GPV-fractie begrijpen uit de toelichting, dat de provincies
onder alle omstandigheden hun bestuurlijke en financiële eindverantwoordelijkheid
behouden voor de nazorg voor stortplaatsen. Dat komt onder meer tot uitdrukking
in de verplichting voor provincies toe te zien op de wijze waarop rechtspersonen,
instanties en bedrijven (ingeval het een bedrijfsgebonden stortplaats betreft)
de nazorg uitvoeren. Deze leden vragen op welke wijze provincies deze toezichtstaak
kunnen uitvoeren en of de daarvoor vereiste deskundigheid aanwezig is. 3. Financiële aspectenDe PvdA-fractieleden stellen zich met het kabinet op het standpunt dat
een omslagstelsel ter bestrijding van de nazorgkosten niet adequaat is. Dat
zou immers leiden tot een situatie waarin de nazorg van later te sluiten stortplaatsen
in gevaar komt. Een en ander noodzaakt om te kiezen voor een kapitaaldekkingsstelsel.
De leden van de PvdA-fractie nemen kennis van het voorstel om aan de provincies
de mogelijkheid te bieden voor niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen een vereveningssysteem
in te voeren. Daarmee kunnen de hogere kosten van een binnenkort te beëindigen
stortplaats worden verevend met de lagere kosten van een nog lang niet te
beëindigen stortplaats. In beginsel kunnen deze leden zich, vanuit een
oogpunt van rechtvaardigheid, vinden in dit voorstel. Wel roept het de vraag
op in hoeverre zo'n systeem, dat uitgaat van gelijke tarieven
voor afvalaanbieders binnen één provincie, kan leiden tot grote
tariefverschillen tússen provincies.Met instemming nemen de leden van de PvdA-fractie er kennis van dat het
onderzoek naar de verontreiniging op stortplaatsen die vóór
1 maart 1995 zijn gesloten, reeds gestart is. Zij kunnen er begrip voor opbrengen
dat uit doelmatigheidsoverwegingen wordt voorgesteld om de kosten van dit
onderzoek te dekken uit de nazorg-heffing. Aangezien deze heffing wettelijk
nog niet van kracht is, roept het wel de vraag op uit welke middelen het onderzoek
tot nu toe is gefinancierd. Tot welke conclusies leidt overigens de beleidsontwikkeling
ten aanzien van deze oude stortplaatsen, vragen deze leden.Is overwogen de provincies te verplichten tot een landelijk nazorgfonds,
waarin ook de middelen voor de nazorg van reeds gesloten niet-bedrijfsgebonden
stortplaatsen kunnen worden ondergebracht, vragen de leden van de fractie
van het CDA. Fondsvorming en verevening kunnen dan optimaal plaatsvinden.
Waarom is eigenlijk afgezien van een dergelijke constructie? De noodzaak om
de mogelijkheid te openen om te komen tot een Risicofonds kan daarmee dan
vervallen. Onduidelijk is overigens of het Risicofonds als bedoeld in art.15.48
een landelijk fonds zal zijn waar alle provincies bij zijn aangesloten. In
dat geval kan overwogen worden het aandeel in de heffing dat bestemd is voor
dat fonds te stellen op een voor alle provincies vast deel van de heffing.
De tekst van het Wetsvoorstel laat dat nu nog in het midden, stellen de leden
van de CDA-fractie.Waarom zijn bedrijfsgebonden gesloten stortplaatsen niet uitgezonderd
in het Wetsvoorstel als zij blijven behoren tot een milieuvergunningplichtige
inrichting. Dan kan immers de nazorg volwaardig via de milieuvergunning worden
geregeld. Denkbaar is ook nog dergelijke stortplaatsen in de gebruiksfase
van de heffing uit te zonderen, danwel de heffing, eventueel met inachtneming
van een kleine bijdrage voor provinciale bemoeiing, gelijk te stellen aan
de alsdan door de exploitant zelf uit te voeren nazorg. Zijn dergelijke varianten
overwogen en waarom zijn ze afgevallen, vragen de leden van de CDA-fractie.
Is het een provincie toegestaan in de provinciale verordening dergelijke varianten
op te nemen?Deze leden krijgen met de Nota naar aanleiding van het verslag graag inzicht
in de voorstellen die het IPO kennelijk in voorbereiding heeft op het punt
van uniformering van de implementatie door de provincies. Waarom is er vanaf
gezien in het Wetsvoorstel zelf, of in een algemene maatregel van bestuur,
tot uniformering van bepaling van de kosten van nazorg, de belastingverordening
en het reglement voor het Fonds nazorg? Het voordeel van een landelijk uniforme
aanpak is evident, aldus de leden van de CDA-fractie.Onduidelijk is of ingeval van bedrijfsgebonden stortplaatsen de middelen
die gestort worden beschikbaar blijven voor die stortplaatsen of dat deze
mede gaan dienen ter dekking van kosten die gemaakt moeten worden om nazorg
te plegen aan andere en aan niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen. Anders gezegd
blijft de relatie tussen het ooit via de heffing gestorte bedrag en de gesloten
stortplaats intact? Zal de nazorg alsdan vanwege de provincie plaatsvinden
of blijft de exploitant nog aanspreekbaar, ook na de in het Bw genoemde termijn?
Kan enige indicatie worden gegeven in de bedragen die vanuit het bedrijfsleven
zullen moeten worden gestort in het nazorgfonds? Om wat voor bedragen zal
het bijvoorbeeld naar schatting gaan bij Budel Zink b.v. (jarosietopslag)
en bij DSM Geleen (teer en chemicaliënopslag), vragen de leden van de
fractie van het CDA.Waarom worden de middelen die worden uitgegeven aan het inventariseren
van oude gesloten stortplaatsen niet voorgefinancierd en te zijner tijd
ten laste gebracht van de financiele regeling voor nazorg die alsdan getroffen
wordt voor deze categorie van stortplaatsen?De doelmatigheid van het ten laste van het met dit Wetsvoorstel in te
stellen Nazorgfonds ontgaat de leden van de CDA-fractie. Het is een onzuiver
element in het geheel.Bestaat al enig inzicht in het aantal oude gesloten stortplaatsen en de
mate waarin nazorg ten laste van een te treffen financiële regeling nodig
zal zijn?Onduidelijk is de passage in de memorie van toelichting over het verplicht
stellen van financiële zekerheid in de nazorgfase bij bedrijfsgebonden
stortplaatsen. Moet die zekerheid gesteld worden op het moment van sluiting?
Of al in de exploitatiefase voorafgaand aan de sluiting? Is een dergelijke
garantie te geven naast de betaalde heffing of wordt die daar dan weer mee
verrekend? En hoe verhoudt zich een dergelijke zekerheidsstelling tot het
Bw en de daarin genoemde 20-jaarstermijn?Kan aangegeven worden in hoeverre exploitanten van publieke stortplaatsen
in hun bedrijfsvoering al reserveringen hebben gepleegd voor nazorg van de
stortplaatsen en tot welke bedragen dat is? Deze bedragen vormen immers de
eerste storting in het Nazorgfonds. Zal in de tariefstelling rekening worden
gehouden met deze reserveringen, die zodanig kunnen zijn, dat de heffing zelfs
geheel achterwege kan blijven, vragen de leden van de CDA-fractie.Komt de behoefte aan een nadere regeling voort uit het willen voorkomen
van nadelige schade of zoals deze leden hiervoor hebben gesuggereerd uit de
wens tot regulering van kosten en heffingen ten behoeve van de nazorg, vragen
de leden van de VVD-fractie.Afhankelijk van het antwoord van de regering hierop dient het voorliggende
wetsontwerp gezien te worden als een correctie van een lacune in het verleden,
dan wel als beleidsinstrument voor de toekomstige ontwikkeling van nieuwe
stortlocaties.De opstelling van de hier aan het woord zijnde leden zal beoordeeld worden
tegen de achtergrond van dit antwoord.De provincies spelen bij dit wetsontwerp een centrale rol. Zij stellen
immers bij belastingverordening een heffing in ten behoeve van de kosten van
nazorg van de in de provincie gelegen stortplaatsen. Wat betekent dit voor
de nazorgcontracten die reeds zijn afgesloten en wat indien daar een andere
financiële regeling is overeengekomen, vragen de leden van de fractie
van de VVD.Een daarop gelijkende vraag van deze leden is hoe de voorgestelde wijziging
van artikel V zich verdraagt tot het rechtszekerheidsbeginsel? Is deze terugwerkende
publiekrechtelijke ingreep in het civiele contractenrecht wel in verhouding
tot de toegevoegde waarde van deze ingreep die een inbreuk op dit beginsel
inhoud?De provincies hebben de mogelijkheid een vereveningsvoorstel te ontwikkelen
per provincie of clustering van provincies. Dit is vooral van belang indien
bepaalde stortplaatsen nog slechts een korte levensduur hebben en geen nazorgvoorzieningen
zijn geregeld. Zou de regering per provincie kunnen beschrijven hoe de situatie
is, welke de sluitingsdata van de stortplaatsen zijn en welke reserveringen
reeds hebben plaatsgevonden.Betekent dit niet dat gebruikers van stortplaatsen die reeds voorzieningen
hebben getroffen nu dubbel moeten betalen, omdat andere (oudere) locaties
geen voorzieningen hebben getroffen?Vindt de regering dit billijk, vragen de leden van de VVD-fractie.En hebben alle provincies vereveningsmogelijkheden? Dit wetsvoorstel heeft betrekking op stortplaatsen waar het storten van
afvalstoffen na 1 maart 1995 zal worden beëindigd. Op welke gronden is
deze datum vastgesteld? Is het reëel dat gebruikers van de nieuwe stortplaatsen
meebetalen aan de nazorg van stortplaatsen welke voor 90% zijn volgestort
voor 1 maart 1995 en niet aan nazorg voor stortplaatsen welke voor 100% zijn
volgestort voor die periode? Welke zijn daarbij de beleidsmatige overwegingen
van de regering geweest?Heeft dit nog tot voortijdige sluiting van niet geheel volgestorte stortplaatsen
geleid en zo ja, welke?Volgens de memorie van toelichting zouden de storttarieven met f 10,–
per ton stijgen mede door de noodzakelijke inhaalslag ten behoeve van de reeds
in gebruik zijnde stortlocaties die onvoldoende voor de nazorg hebben gereserveerd.
Geldt dit bedrag voor Nederland gemiddeld of mag dit als een maximumbedrag
per provincie worden gezien?Op welke berekening is dit bedrag gebaseerd, zo willen de leden van VVD-fractie
van de regering graag vernemen, gezien het feit dat de situatie per provincie
een geheel verschillende kan zijn?Hebben provincies dit bedrag beïnvloed door al dan niet locaties
voortijdig te sluiten dan wel open te houden daar waar sluiting bedrijfseconomisch
rendabeler zou zijn geweest?In hoeverre beïnvloed het stortverbod van bedrijfsafval per 1-1-1996
de provincies de nazorg te financieren? Welke provincies komen hierdoor in
financiële moeilijkheden?In hoeverre zijn particuliere, gemeentelijke en provinciale eigenaren
van stortlocaties gevrijwaard van schadeclaims, omdat ze onvoldoende voor
de nazorg hadden gezorgd en nu gebruik kunnen maken van het provinciaal vereveningsfonds?Is het mogelijk om deze eigenaars volledig aansprakelijk te stellen voor
de nazorg en andere eigenaren van stortlocaties hier niet mee te belasten?Is inzicht te geven in aard en hoeveelheid van bedrijfsgebonden stortplaatsen,
vragen de leden van de VVD-fractie.Kan de provincie haar verplichtingen weer verhalen op de (voormalig) eigenaar
als de stortlocatie voor 1 maart 1995 van eigenaar is gewisseld?Volgens de memorie van toelichting zullen de bedrijfsgebonden stortplaatsen
niet meebetalen aan een provinciaal vereveningsfonds. Is dit wettelijk voldoende
geregeld?Zou het geen voorkeur verdienen om dit in art. 15.43 van de Wet Milieubeheer
op te nemen door toevoeging van «en bedrijfsgebonden stortplaatsen»,
zo vragen de leden van de VVD-fractie zich af.In de memorie van toelichting wordt ingegaan op de stortplaatsen die voor
1 maart 1995 zijn gesloten. Deze vallen nog buiten de onderhavige regeling
van nazorg. Betekent dit dat de regering voornemens is deze wet binnen dit
wettelijke kader te plaatsen?Volgens het voorgesteld art. 15.47 van de Wet Milieubeheer kunnen de bestaande
kosten van inventarisatie van plaatsen waar afvalstoffen zijn gestort en waar
stortingen voor 1 maart 1995 zijn beëindigd worden gefinancierd uit het
«nazorgfonds». Bij overig bodemonderzoek is de eigenaar verantwoordelijk.
Waarom is in dit geval een uitzondering gemaakt en hoe verhoudt zich dit tot
de Europese Richtlijn die bepaalt dat de vergunninghouder de financiële
middelen beschikbaar moet stellen voor onderhoud, toezicht en controle?Geldt dit overigens ook voor onderzoek bij bedrijfsgebonden stortplaatsen?
Zo nee, dan vragen de leden van de VVD-fractie zich af of dit voldoende wettelijk
geregeld is. Uit het voorgestelde in art. 15.47 lid 7 sub b kan haars inziens
worden afgeleid dat eigenaars van bedrijfsgebonden stortplaatsen een beroep
kunnen doen op dit nazorgfonds. Acht de regering dit wenselijk? In alle provincies is een eenmalige inventarisatie naar bodemverontreiniging
op stortplaatsen die vóór 1 maart 1995 zijn gesloten in gang
gezet, waarvan de resultaten pas na vier jaar bekend zullen zijn. De minister
schat de kosten hiervan op twaalf miljoen. De leden van de fractie van D66
vragen zich af op welke wijze deze kosten zullen worden gefinancieerd; indien
financiering ook uit het nazorgfonds zal plaatsvinden, zouden de leden van
de fractie van D66 nader omschreven willen hebben op welke gronden financiering
uit dit fonds mogelijk blijkt. Daarnaast hebben de leden van de fractie van
D66 vragen over concrete maatregelen die zullen worden genomen tijdens de
duur van de inventarisatie om de nazorg van betreffende stortplaatsen te garanderen,
aangezien deze stortplaatsen onder meer niet aan de in het Stortbesluit bodembescherming
voorgeschreven bodembeschermingsniveau behoeven te voldoen. Zal voor de betreffende
stortplaatsen tevens een overgangsregeling ten aanzien van de nazorg worden
ingesteld?In het onderhavige wetsvoorstel is er voor gekozen de bestuurlijke en
financiële eindverantwoordelijkheid voor de nazorg bij de provincie te
leggen. Overwogen is dat het in verband met het langdurige karakter van de
nazorg niet gewenst is de volledige verantwoordelijkheid voor de nazorg bij
de exploitant te leggen. De leden van de fractie van D66 zouden een duidelijker
inzicht willen krijgen in de financiële gevolgen voor met name provincies
ten behoeve van de nazorg.In de financiering van de nazorg van gesloten stortplaatsen wordt in het
wetsvoorstel voorzien door een door de provincie aan de exploitant van een
stortplaats op te leggen heffing. Het bedrag van de heffing wordt zodanig
vastgesteld dat uit de opbrengst van de heffing en de daarover verkregen rentebaten
en beleggingsopbrengsten de kosten kunnen worden bestreden, die naar verwachting
gemoeid zullen zijn met de nazorg voor de betrokken stortplaats. Toch kan
in afwijking van dit systeem voor niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen, waaronder
baggerspeciestortplaatsen, in de provincie een omslagsysteem worden gehanteerd
(toekomstig artikel 15.45, derde lid, Wet Milieubeheer). De leden van de fractie
van D66 vragen zich af of de minister zich kan vinden in het voorstel van
de Unie van Waterschappen om in het toekomstige artikel 15.45, derde lid,
Wet Milieubeheer een zodanige regeling te treffen voor baggerspeciestortplaatsen
waar waterschappen (mede)vergunninghouder zijn, dat de door de waterschappen
te betalen heffing op te storten baggerspecie niet wordt ingezet om nazorg
op openbare stortplaatsen mede te bekostigen.In de memorie van toelichting wordt gesteld dat een heffing van f 5
tot f 8 per ton in de meeste gevallen voldoende zal zijn om de kosten
van nazorg te financieren. De leden van de fractie van D66 zouden een nadere
onderbouwing van de genoemde bedragen willen, waarbij ook nog eens het voorstel
van de Raad van State kan worden betrokken om de heffingsmaatstaf meer concreet
belijnd in de wet op te nemen.De verwachting is dat bij een afnemende te storten hoeveelheid afval de
lastendruk voor de aanbieders van afval van f 72 miljoen in 1997 zal
dalen naar f 27 miljoen in 2005. Dit betekent tevens dat er sprake zal
zijn van een daling van de opbrengsten van de heffingen, die in het fonds
kunnen worden gestort. De leden van de fractie van D66 vragen zich echter
af of met de afnemende opbrengsten van heffingen die in het fonds kunnen worden
gestort, zowel de financiering van de nazorg als de dekking van de kosten
van risico-aansprakelijkheid nog volledig kan worden gegarandeerd in de periode
na 2000.In de memorie van toelichting staat gemeld dat indien de uitvoering van
de nazorg en de wijze van financieren niet of onvoldoende binnen de beleidsdoelstellingen
van de wet zijn gerealiseerd, vervolgens zal worden bekeken of
bijstelling van de regels wenselijk is. De leden van de fractie van D66 vragen
zich af of een evaluatie van de wet zal plaatsvinden en zoja, binnen welke
termijn de Tweede Kamer deze kan verwachten.De leden van de SGP-fractie hebben begrepen dat de voorgestelde maatregelen
niet van toepassing zijn op stortplaatsen die vóór 1 maart 1995
gesloten zijn. Zij nemen echter wel aan dat ook – en misschien wel juist –
voor deze categorie stortplaatsen voorzieningen dienen te worden getroffen,
ter beperking van de schadelijke gevolgen voor het milieu. Wat is de precieze
reden om deze categorie stortplaatsen buiten beschouwing te laten in het voorliggende
wetsvoorstel? Welke maatregelen staan de regering met betrekking tot deze
categorie dan voor ogen? Om hoeveel en welke stortplaatsen gaat het concreet?
Geeft het werken met meerdere regelingen die op hetzelfde resultaat gericht
zijn geen extra complicaties in de uitvoeringssfeer? Zijn hieraan ook geen
extra kosten verbonden? Hoe hoog worden de kosten van de sanering van deze
stortplaatsen overigens ingeschat? Hoe moeten deze kosten worden opgebracht,
zo vragen de deze leden.De leden van de SGP-fractie stellen vast, dat ten gevolge van de gekozen
systematiek onduidelijkheid kan bestaan over de hoogte van de storttarieven.
Deze worden via de voorgestelde heffing beïnvloed door de hoogte van
de kosten van de nazorg en zijn tevens afhankelijk van het aantal exploitanten
van stortplaatsen. Hoe groot deze variatie is, kan slechts worden beoordeeld,
indien inzicht bestaat in de geraamde kosten van de nazorg en het totale aantal
exploitanten nu en in de toekomst. Gaarne zien de leden op dit punt meer duidelijkheid.De leden van de SGP-fractie stellen vast dat met inwerkingtreding van
het voorliggende wetsvoorstel reeds afgesloten nazorgcontracten vervallen
van rechtswege. Met deze maatregel wordt een inbreuk gepleegd op bestaande
contracten. De aan het woord zijnde leden vragen de regering of de voorgestelde
maatregel zich wel verdraagt met het geldende Nederlandse contractenrecht.
Waarom is op deze principiële vraag niet met zoveel woorden ingegaan
in de memorie van toelichting?De leden van de GPV-fractie stellen vast dat de berekening van het bedrag
dat naar schatting gemoeid zal zijn met de bekostiging van de nazorg van een
stortplaats met de nodige onzekerheden is omgeven. Deze leden vragen welke
berekeningsfactoren reeds bekend zijn en in welke mate deze het kostenniveau
van de nazorg beïnvloeden. Wordt een bepaalde tijdsperiode gehanteerd
waarbinnen naar verwachting de nazorgwerkzaamheden kunnen worden beëindigd?De leden van de GPV-fractie oordelen in beginsel positief over het voorgestelde
vereveningsstelsel voor niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen. Deze leden vragen
hoe het aantal stortplaatsen dat binnen afzienbare tijd zal worden gesloten
zich verhoudt tot het aantal stortplaatsen dat langer geopend zal blijven.
Ook vragen deze leden de regering uiteen te zetten wat de consequenties kunnen
zijn van de stortverboden voor de financiering van de nazorg van stortplaatsen.
Voorts vragen deze leden of exploitanten die reeds, maar niet voldoende, middelen
hebben gereserveerd voor de nazorg van hun stortplaats, verplicht worden het
restant alsnog bij te dragen aan het nazorgfonds.De leden van de GPV-fractie vragen welke andere afvalstoffen dan baggerspecie,
in beginsel een hogere heffing zouden kunnen rechtvaardigen. Is bij provincies
bekend op welke stortplaatsen afvalstoffen worden gestort die naar hun aard
in de toekomst extra nazorgkosten kunnen opleveren, zo vragen deze leden. De leden van de GPV-fractie vragen welke overwegingen voor de regering
aanleiding zijn geweest de onderhavige wettelijke regeling ook voor bedrijfsgebonden
stortplaatsen te doen laten gelden. Welke argumenten wegen naar het oordeel
van de regering dermate zwaar, dat de verantwoordelijkheid voor de nazorg
voor bedrijfsgebonden stortplaatsen van de onderneming moet worden overgeheveld
naar de provincie? Kan door middel van vergunningvoorschriften niet worden
verzekerd dat bedrijven de nazorgverplichting nakomen en daarvoor toereikende
financiële middelen reserveren? Deze leden vragen of het niet in tegenspraak
is met het principe «de vervuiler betaald», dat exploitanten van
bedrijfsgebonden stortplaatsen middels de door hen betaalde heffingen bijdragen
aan de nazorg voor niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen. Voorts vragen deze
leden om hoeveel bedrijfsgebonden stortplaatsen het gaat en wat de aard van
het aldaar gestorte afval is.De leden van de GPV-fractie vragen of het mogelijk is, dat de provincies
besluiten één gezamenlijk fonds op te richten voor de nazorg
voor stortplaatsen. Zouden hiertegen overwegende bezwaren kunnen bestaan?Het kapitaal dat beschikbaar is voor de nazorg zou kunnen worden vergroot
door bijvoorbeeld beleggingsopbrengsten. De genoemde leden zien de voordelen
die aan een dergelijke kapitaalgroei zijn verbonden. Zij willen echter zeker
stellen dat het kapitaal van het fonds niet gebruikt kan worden voor risicovolle
beleggingen, waardoor het fondskapitaal in omvang belangrijk zou kunnen slinken.
Zijn waarborgen voorzien die dergelijke situaties moeten voorkomen, zo vragen
deze leden. Wie beheert de facto het fonds? Kan dat beheer worden overgedragen
aan bijvoorbeeld een bancaire instelling?Voorts vragen de leden van de GPV-fractie of alle kosten voor nazorg voor
een stortplaats zonder meer uit het fonds worden vergoed. Vindt een toets
plaats of andere nazorgwerkzaamheden tegen minder kosten hetzelfde milieurendement
zouden kunnen opleveren?De regering schrijft in de toelichting bij het wetsvoorstel, dat verhoging
van de heffing, vanwege uitputting van het nazorgfonds ten gevolge van zeer
hoge nazorgkosten, binnen redelijke grenzen moet blijven. Deze leden vragen
wat onder «redelijke grenzen» moet worden verstaan en of die grenzen
in percentages danwel vaste maximumbedragen kunnen worden beschreven. 4. BaggerspeciestortplaatsenIn het wetsvoorstel wordt een uitzondering gemaakt voor baggerspeciestortplaatsen
die worden geëxploiteerd door het Rijk. De PvdA-fractieleden beschouwen
met name de onvergelijkbaarheid van baggerspecie- en andere stortplaatsen,
inclusief de daaraan verbonden risico's, als motief voor genoemde uitzonderingsbepaling.
Maar in dat licht doet zich de vraag voor of een vergelijkbare uitzondering
gemaakt moet worden voor baggerspeciestortplaatsen waar anderen dan het rijk
vergunninghouder zijn. Kan de regering toelichten waarom is gekozen voor een
ontkennend antwoord op deze vraag?Moet uit de terzijdestelling van grootschalige baggerspeciestortplaatsen
van RWS worden opgemaakt, dat die in een eventuele verevening ook niet meedoen,
vragen de leden van de CDA-fractie. Geldt dat ook indien derden baggerspecie
in een dergelijke stortplaats brengen en leidt dat dan niet tot tariefverschillen
met speciedepots die door provincies, gemeenten en/of waterschappen worden
beheerd? Waarom zijn niet alle door overheden beheerde baggerspeciestortplaatsen
uitgezonderd, vragen deze leden. Zijn er baggerspeciestortplaatsen welke door andere dan onze Minister
van Verkeer en Waterstaat worden gedreven, vragen de leden van de VVD-fractie.
Vallen deze dan wel of niet onder deze wet? Uit art. 15.43 zou de indruk bestaan
dat deze wel onder de wet vallen, terwijl de memorie van toelichting deze
categorie integraal uitsluit. Dienen de teksten van Wet en memorie van toelichting
in deze niet eenduidig te zijn, zelfs indien op dit ogenblik alle baggerstortplaatsen
onder beheer staan van de Minister van Verkeer en Waterstaat? 5. Verwijdering van voorwerpen die in de bodem worden
achtergelaten14. De leden van de CDA-fractie vragen of de verwijderingsplicht ook kan
teruggrijpen op materialen die in de bodem zijn gebracht voor inwerkingtreding
van het Wetsvoorstel en de daarop te baseren regels. Kan bijvoorbeeld aan
eigenaren van ondergrondse tanks die nu al in de bodem zitten en niet behoren
tot een vergunningplichtige inrichting alsnog de plicht tot verwijdering worden
opgelegd ook als geen sanering op grond van de Wet Bodembescherming is voorzien? 6. Ten slotteTot slot willen de leden van de PvdA-fractie aandacht vragen voor de problematiek
van de nazorg van stortplaatsen in het buitenland, met name in ontwikkelingslanden.
Zo is bekend dat in Santos, de havenstad gelegen naast Sao Paulo in Brazilië,
een omvangrijk gevaar dreigt voor de volksgezondheid in omliggende woongebieden
als gevolg van een binnenkort te sluiten vuilstortplaats. Elke vorm van nazorg
is onvoorzien. De Gemeente Rotterdam heeft in overweging om expertise ter
beschikking te stellen aan Santos, om de nazorg professioneel te (helpen)
realiseren. Wil de regering in overweging nemen, zo vragen de PvdA-leden,
om van rijkswege deze vorm van samenwerking te ondersteunen, bijvoorbeeld
door te putten uit de middelen voor internationaal milieubeleid? Acht de regering
het voor mogelijk dat ook uit het in dit wetsvoorstel voorziene Nazorgfonds
aan een dergelijke vorm van samenwerking wordt bijgedragen, vragen de leden
van de PvdA-fractie? 7. ArtikelenWaarom is in art. 8.47.1.d afgeweken van de omschrijving die elders in
de Wet Milieubeheer wordt gebruikt te weten «afvalstoffen die in de
inrichting zijn ontstaan», vragen de leden van de CDA-fractie.Waarom, zo zouden deze leden graag van de regering vernemen, zijn de in
artikel 8.47 opgenomen begripsomschrijvingen niet opgenomen in artikel 1.1
van de Wet Milieubeheer? Voorts is het voor deze leden nog onduidelijk of
met afvalstoffen «die afkomstig zijn van binnen de inrichting waartoe
de stortplaats behoort» (art. 8.47 lid 1 sub d) iets anders wordt bedoeld
dan met de zinsnede die elders in de Wet Milieubeheer wordt gebruikt: «die
in de inrichting zijn ontstaan».De leden van de VVD-fractie zetten nog vraagtekens bij de uitvoerbaarheid.
In art. 8.49 lid 2 sub c is opgenomen dat de bodem onder de stortplaats regelmatig
moet worden onderzocht. In welke frequentie moet dit onderzoek plaatsvinden
wil dit in overeenstemming zijn met het in deze bepaling opgenomen criterium
«regelmatig»? Welke kosten brengt dit met zich mee en zijn de
conclusies uit dat onderzoek wel betrouwbaar? Deze betrouwbaarheid van het
onderzoek wordt door de leden van de VVD-fractie in twijfel getrokken door
de praktische onuitvoerbaarheid bij bestaande stortplaatsen waar gebruik gemaakt
zal moeten worden van peilbuizen dwars door de stort heen en vermenging van
stort met de te onderzoeken grond onder de stortplaats zal plaatsvinden.
De conclusies die uit dit onderzoek worden genomen kunnen onjuist zijn en
leiden tot onnodig dure herstelwerkzaamheden, aldus de leden van de VVD-fractie.Artikel 15.45 lid 3. De leden van de GPV-fractie vragen waarom in dit
artikellid geen uitzonderingsbepaling is opgenomen met als strekking, dat
het vereveningsstelsel niet kan worden toegepast terzake van heffingen die
opgelegd zijn aan waterschappen die (mede)vergunninghouder zijn van baggerspeciestortplaatsen.Artikel 15.44 lid 2. In dit artikellid is geregeld dat de heffing mede
kan dienen voor de afdracht van gelden aan het risicofonds. Provincies mogen
ook kiezen voor een andere vorm van risicospreiding. Hieruit leiden de leden
van de GPV-fractie af dat provincies niet verplicht zijn een deel van de heffing
te bestemmen voor een risicofonds danwel een andere risicoregeling. Deze leden
vragen of een verplichting voor provincies tot het treffen van een risicoregeling
en de daarbij behorende financiering in het wetsvoorstel wel kan worden gemist.
Immers, bij het ontbreken van een risicoregeling, kunnen grote schadegevallen
op een stortplaats leiden tot uitputting van het nazorgfonds en komt de financiering
van de nazorg voor niet-bedrijfsgebonden stortplaatsen in gevaar.De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,Hillen XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink
(CDA), ondervoorzitter, M.M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter,
Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Poppe
(SP), Gabor (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66),
Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M. Vos (GroenLinks) Dijksma (PvdA), Klein
Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O.P.G. Vos (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp (CDA), Oudkerk (PvdA), Jorritsma-van
Oosten (D66), Valk (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD), Hendriks (HDRK), vacature
(CD), Bijleveld-Schouten (CDA), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66),
Leerkes (U55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD), H.G.J. Kamp (VVD), Boers-Wijnberg (CDA),
Van 't Riet (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24321-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl