Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2010; Brief regering; Tweede voortgangsbericht aanpak kinderpornografie 2009
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139369
 2009-2010
 
 32 123 VI
 Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2010
 
 
 
 
 Nr. 
 79
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 21 december 2009
 
 Met deze brief informeer ik u over de voortgang in de aanpak van kinderpornografie.
 Taakuitbreiding Nationaal Rapporteur Mensenhandel
 In mijn brief van 19 november 2009 aan uw Kamer over de zevende rapportage
Nationaal Rapporteur Mensenhandel heb ik melding gemaakt van de taakuitbreiding
van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel met het onderwerp kinderpornografie. De afgelopen tijd is niet alleen door uw Kamer maar
ook door onder andere ECPAT en het Meldpunt Kinderporno
op het Internet, gewezen op een wenselijke rol van een Nationaal Rapporteur
op het gebied van de bestrijding van kinderpornografie. Gelet op de ernst
van het probleem van kinderpornografie, de urgentie waarmee dit probleem moet
worden aangepakt en de raakvlakken die kinderpornografie heeft met mensenhandel,
heb ik in overleg met de Nationaal Rapporteur Mensenhandel besloten haar taak
uit te breiden met het onderwerp kinderpornografie. Dit sluit tevens aan bij
internationale instrumenten, waarin het gemeenschappelijke karakter bij de
aanpak van kinderpornografie en mensenhandel naar voren komt. Vanaf 1 oktober 2009 is de Nationaal Rapporteur Mensenhandel
belast met het rapporteren over de kenmerken, de omvang, de aanpak en de bestrijding
van kinderpornografie. Hiertoe heb ik de «Regeling instelling Nationaal
Rapporteur Mensenhandel» aangepast. De nieuwe Regeling is op 9 december
2009 gepubliceerd in de Staatscourant.
 Taskforce kinderpornografie en kindersekstoerisme
 Op 6 november 2009 heb ik de Taskforce kinderpornografie en kindersekstoerisme
geïnstalleerd. Deze Taskforce zal vanaf 2010 de initiatieven die
genomen zijn ter bestrijding van kinderpornografie en kindersekstoerisme monitoren
en tot sprekende resultaten laten komen. Nog niet opgepakte knelpunten worden
op dit moment geïnventariseerd en oplossingen daarvoor worden door de
Taskforce aangedragen. De Taskforce zal een voortvarende landelijke
invoering van de gevalideerde en succesvol gebleken resultaten van de nieuwe
aanpak van kinderpornografie, door politie en Openbaar Ministerie, stimuleren
en daarin een aanjaagfunctie vervullen. 
 Preventie
 Filteren en blokkeren van kinderpornografie op het internet
 Vorig jaar heb ik samen met de grootste Internet Service Providers (ISP’s)
afspraken gemaakt over het filteren en blokkeren van kinderpornografie op
het internet. Afgesproken is dat zij de technische mogelijkheden tot het filteren
en blokkeren van kinderpornografie op het internet verder zullen uitbreiden
en verfijnen. Bij de oprichting van het Platform internet en veiligheid heb ik gemeld dat er overeenstemming is tussen de ISP’s,
het particuliere Meldpunt Kinderporno op het Internet en de overheid over
het uitbreiden van de taken van het Meldpunt met het produceren van een blacklist.
Deze blacklist zal door de ISP’s worden gebruikt om te filteren en blokkeren.
Inmiddels wordt door het Meldpunt gewerkt aan de inrichting hiervan. De verwachting
is dat de eerste blacklist in het eerste kwartaal van 2010 kan worden gemaakt.
Er is een afspraak gemaakt tussen de overheid, de ISP’s, de Stichting
Internet Domeinregistratie Nederland en het Meldpunt over de benodigde financiering
van deze nieuwe activiteit van het Meldpunt voor de komende twee jaar. Binnen
deze periode zal tevens een evaluatie worden verricht naar de ervaringen met
het filteren en blokkeren en zullen de resultaten in beeld worden gebracht.
 Samenwerking met financiële instellingen
 Vanuit de Europese Commissie is in het afgelopen voorjaar volledige steun
gegeven aan het initiatief van het Verenigd Koninkrijk en Italië om een
European Financial Coalition (EFC) op te richten. In politiek opzicht is deze
steun vergroot door het aannemen van raadsconclusies ter zake op 13 oktober
2009 door de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ-Raad).
Nederland heeft deze raadsconclusies actief gesteund, door onder andere een
amendement in te brengen terzake het mede onder de aandacht van de EFC brengen
van nieuwe betaalwijzen op het internet (bijvoorbeeld prepaid cards en Lindendollars).
Inmiddels draagt Nederland ook materieel bij aan de EFC door de deelname van
Nederlandse beleids- en politieambtenaren aan de werkgroep «Law Enforcement».
Tot september 2010 worden in deze werkgroep good practices verzameld en ontwikkeld.
Vanaf september 2010 wil de EFC volledig operationeel zijn in de zin dat dan
slachtoffers worden geholpen, daders worden vervolgd, het circuleren van afbeeldingen
op het internet wordt verminderd en er van veel concrete samenwerking tussen
stakeholders sprake is.
 Ter voorbereiding van de Nederlandse inbreng in de werkgroep worden de
contacten met de politie en met de financiële instellingen in Nederland
geïntensiveerd. Daarnaast zal in de periode tot september 2010 worden
bezien of, en zo ja hoe, buitenlandse good practices in Nederland kunnen worden
geïmplementeerd. Bovendien zal worden bepaald op welke manier Nederland
concreet kan bijdragen aan het operationeel worden van de EFC en hoe dit zal
bijdragen aan de bestrijding van kinderpornografie in Nederland.
 Strafrechtelijke aanpak en handhaving
 De voortgang van het verbeterprogramma aanpak kinderpornografie
algemeen.
 Van de drie hoofdlijnen van het verbeterprogramma aanpak kinderpornografie, te weten «focus, «zaken» en «verbeteren»,
heeft het terugdringen van de werkvoorraad kinderpornografie op dit moment
de hoogste prioriteit. Ten aanzien daarvan zijn in de Board Opsporing van
de Raad van Korpschefs van 16 september 2009 twee besluiten genomen die
betrekking hebben op enerzijds de inzet van tijdelijke recherchecapaciteit
en anderzijds de uitbreiding van digitale expertise en capaciteit. Naast de
aanpak van de werkvoorraad kinderpornozaken, is ook voortgang geboekt op andere
punten van het verbeterprogramma. Zo is de eerste korpsmonitor kinderpornografie
inmiddels gereed en wordt nieuwe software getest waarmee de in beslag genomen
data van verdachten geautomatiseerd verwerkt kunnen worden (Project Video
Finger Printing). 
 Capaciteit kinderpornorechercheurs en digitale rechercheurs
 Tijdelijke uitbreiding digitale recherchecapaciteit
 De Board Opsporing van de Raad van Korpschefs heeft op 16 september
2009 ingestemd met het voorstel van het Programma Aanpak Cybercrime (PAC)
voor tijdelijke versterking van de digitale recherchecapaciteit op bovenregionaal
niveau met (de financiële equivalent) van 7 fte specifiek voor de aanpak
van kinderpornografie. Uitvoering van het geheel wordt projectmatig, in vier
fasen, opgepakt met een landelijke projectleider vanuit de BR organisatie
die de totale inzet van de tijdelijke capaciteit coördineert. Het project
zal onder verantwoordelijkheid van het landelijk Programma Verbeteren Aanpak
Kinderpornografie (PVAKP) van de politie lopen en heeft een doorlooptijd van
15 maanden, startend op 1 januari 2010 en eindigend op 1 april
2011.
 De inzet van Bovenregionale Rechercheteams (BR’s)
 Door het PVAKP is samen met het productteam kinderpornografie van het
KLPD, het Openbaar Ministerie, BRO en BR-NON, een plan van aanpak werkvoorraad
kinderporno opgesteld, welk plan inmiddels ook is goedgekeurd door het College
van procureurs-generaal, BRO en de Board Opsporing van de Raad van Korpschefs.
Dit plan sluit aan bij de eerdere start van de samenwerking in Noord Oost
Nederland en voorziet in een uitbreiding van die samenwerking naar de overige
werkgebieden van de bovenregionale recherche. Het plan bevat de tijdelijke
inzet van BR-capaciteit voor een periode van twee jaar. De BR-capaciteit wordt
ingezet om met ondersteuning van de regionale kinderpornospecialisten de werkvoorraad
kinderpornografie aan te pakken. Afhankelijk van de zwaarte van deze zaken
en de totale regionale zedenwerkvoorraad worden ook andere zedenspecialisten
ingezet (voor in ieder geval verhoren van getuigen slachtoffers en verdachten).
 Na afloop van de looptijd van twee jaar zal op basis van een evaluatie
over eventuele voortzetting van de inzet van BR-capaciteit en over de wenselijkheid
van permanente bovenregionale clustering van kinderpornocapaciteit besloten
worden.
 Opleiding voor gekwalificeerde selecteurs van kinderpornografie
 In aanvulling op de voorgaande maatregelen ten behoeve van extra capaciteit
voor kinderpornozaken, is een werkgroep ingesteld ten behoeve van de ontwikkeling
van een opleiding voor recherche in zedenzaken, met als speciaal aandachtsgebied
de aanpak van kinderpornografie. Deelnemende partijen zijn het Openbaar Ministerie,
de Politieacademie, het KLPD en het PVAKP. De opleiding leidt op tot beoordelaar
van kinderpornografisch materiaal ter ondersteuning en ontlasting van de zedenrecherche.
Deze opleiding zal afzonderlijk naast de zedenopleiding gevolgd kunnen worden.
De inhoud van de opleiding betreft onder meer het selecteren conform de landelijk
vastgestelde norm (Aanwijzing Kinderpornografie), digitale kennis, kennis
van relevante software en een praktijkstage.
 Werkvoorraad kinderpornozaken
 In de voortgangsbrief over de aanpak kinderpornografie van 4 juni
2009 heb ik u geïnformeerd over de totale
werkvoorraad kinderpornozaken op het meetmoment 31 maart 2009, te weten
690 zaken waarvan 48 zaken in behandeling bij het KLPD en 642 zaken in behandeling
bij de regiokorpsen. Van het PVAKP heb ik een opgave van de totale werkvoorraad
met als laatste meetmoment 30 september 2009 ontvangen. Hieruit blijkt
dat op dat moment de totale werkvoorraad 879 zaken omvat, waarvan 215 zaken
in behandeling bij het KLPD en 664 zaken in behandeling bij de regiokorpsen
zijn. De fluctuatie van de werkvoorraad, met thans een toename ten opzichte
van het voorgaande meetmoment, wordt vooral veroorzaakt door het niet te beïnvloeden
aanbod aan zaken op grond van rechtshulpverzoeken uit het buitenland.
 
 Het aantal onderzoeken dat op jaarbasis bij de politie Nederland binnenkomt,
ligt gemiddeld tussen de 800 en 1000. Met de huidige sterkte en de huidige
inrichting is het volgens de politie zelf mogelijk om jaarlijks 700 onderzoeken,
met als opsporingsfocus het bezit van kinderpornografisch materiaal, te behandelen.
Dit betekent dat er per jaar 100 tot 300 zaken blijven liggen. De realisatie
van tijdelijke extra digitale capaciteit en de tijdelijke inzet van bovenregionale
rechercheteams zal de politie in staat stellen om meer onderzoeken op jaarbasis
te behandelen.
 Korpsmonitor kinderpornografie
 De eerste korpsmonitor kinderpornografie, opgesteld door het PVAKP, is
gereed en treft u als bijlage aan bij deze voortgangsbrief. Het betreft een nulmeting die tot doel heeft de stand van zaken tot
en met 2008 weer te geven. Deze monitor is op 4 november 2009 vastgesteld
door de Board Opsporing van de Raad van Korpschefs. Naast de start van de
inzet van bovenregionale rechercheteams hebben een aantal korpsen de afdelingen
die belast zijn met de bestrijding van kinderpornografie samengevoegd. Ik
ben met de politie van mening dat dit een wenselijke ontwikkeling is. Daarnaast
blijkt het zeer effectief te zijn om digitaal rechercheurs structureel deel
uit te laten maken van een zedenafdeling. Samenwerking met instanties zoals
de RIAGG, GGD, maatschappelijk werk en reclassering, blijkt voor zowel het
onmiddellijke opsporingsresultaat als de versterking van de aanpak in algemene
zin vruchten af te werpen.
 
 Uit de monitor komt ook naar voren dat ondanks de met energie en voortvarendheid
ingezette verbetering, er nog steeds onderwerpen zijn die verbetering behoeven.
Onder andere de organisatie van de aanpak, de landelijke aansturing en de
aansluiting met de financiële opsporing. Deze zaken zijn grotendeels
reeds als aanbeveling opgenomen in het landelijke verbeterprogramma kinderpornografie
en aan de verbetering van die zaken wordt al gewerkt. Daarmee bevestigt de
monitor dat het verbeterprogramma de aandacht op de juiste knelpunten heeft
gevestigd. Overigens is het verbeterprogramma aanpak kinderpornografie pas,
na goedkeuring door de Board Opsporing van Raad van Korpschefs, in december
2008 daadwerkelijk van start gegaan. De effecten van het verbeterprogramma
zullen daarom pas in de volgende korpsmonitor zichtbaar worden.
 Digitale ontwikkelingen
 De in juni 2009 gestarte pilot «videofingerprinting» vordert
goed. Het gaat om een nieuwe unieke toepassing met het doel in beslag genomen
bewegend materiaal versneld te herkennen en te kwalificeren, waardoor de zedenrechercheurs
in hun werkdruk, zowel in werkomvang als in psychische belasting,
kunnen worden ontlast. Verder zal op korte termijn een pilot worden gestart
waarbij vier locaties, waar aan de bestrijding van kinderpornografie wordt
gewerkt, door een netwerk met elkaar verbonden zullen worden. Dit in het kader
van het ontwikkelen van een landelijk beveiligd netwerk tussen alle regio’s.
Begin augustus 2009 is een eerste concrete stap gezet in het opbouwen van
de nieuwe Landelijke Database Kinderporno. Deze landelijke database zal de
bestaande 4 databases van de politie vervangen.
 Onderzoek
 Op aanvraag van het PVAKP heeft Politie & Wetenschap een verkennende
studie laten verrichten naar de downloaders van kinderpornografie. Tijdens
het Algemeen Overleg met uw Kamer op 9 september 2009 heb ik u medegedeeld
dat ik u in deze voortgangsbrief zou informeren over de resultaten van dit
onderzoek. Het onderzoek, dat inmiddels gereed is, wordt mij op korte termijn
door de politie aangeboden. In de eerstvolgende voortgangsbrief aanpak kinderpornografie
wordt u over de resultaten van dit onderzoek geïnformeerd.
 Internationaal
 Kindersekstoerisme
 Overeenkomstig de mededeling hierover in mijn voorgaande voortgangsbrief
over de aanpak kinderpornografie van 4 juni 2009 is een interdepartementale projectgroep kindersekstoerisme opgericht.
Voor de verkenning naar de mogelijkheden ter intensivering van de aanpak van
kindersekstoerisme, heeft de projectgroep Thailand als aandachtsgebied gekozen.
De projectgroep brengt in kaart welke mogelijkheden er zijn om gericht bij
te dragen aan de intensivering van de aanpak van kindersekstoerisme, waarbij
mogelijke Nederlandse verdachten primair als uitgangspunt worden genomen.
Daarnaast brengt de projectgroep de huidige nationale structuren voor meldingen
over kindersekstoerisme binnen de politie en het KLPD in kaart.
 
 Verder heeft onlangs een gesprek met de ANVR, de overkoepelde brancheorganisatie
van de reisindustrie, plaatsgevonden over het tot stand brengen van nauwere
samenwerking tussen de overheid en de reisindustrie. De ANVR heeft zich bereid
getoond om binnen hun mogelijkheden samen te werken aan de bestrijding van
kindersekstoerisme en hun leden te stimuleren om dit eveneens te doen. De
afspraken met de ANVR zullen vastgelegd worden in een intentieverklaring,
waarmee de samenwerking met de ANVR ook een officieel karakter krijgt. De
gezamenlijke ondertekening van deze verklaring staat gepland voor januari
2010.
 
 Daarnaast is momenteel een bewustwordingscampagne in voorbereiding waarmee
enerzijds (potentiële) reizigers voorgelicht zullen worden over kindersekstoerisme
en anderzijds actief zullen worden opgeroepen om melding te maken van kindersekstoerisme.
Deze campagne wordt door het ministerie van Justitie, de Koninklijke Marechaussee,
de politie en Meld Misdaad Anoniem samen georganiseerd en gaat in januari
2010 op Schiphol en op de vakantiebeurs in Utrecht van start.
 
 Het Meldpunt Kinderpornografie op het Internet heeft zich bereid verklaard
om een meldingsmogelijkheid via hun site voor de aanpak van kindersekstoerisme
te creëren. Inmiddels is daartoe ook een apart meldingsformulier ontwikkeld.
Besloten is om deze meldmogelijkheid als de officiële kindersekstoerisme
hotline te laten fungeren. Het formulier zal daarom via een apart webadres,
te weten www.meldkindersekstoerisme.nl bereikbaar zijn. Deze hotline
zal eveneens in januari 2010 in werking treden en in de voornoemde campagne,
naast de mogelijkheid om telefonisch te melden bij Meld Misdaad Anoniem, gebruikt
worden.
 Overige onderwerpen
 Aanwijzing kinderpornografie
 Het Openbaar Ministerie werkt momenteel aan een nieuwe Aanwijzing kinderpornografie,
waarin onder andere ingegaan zal worden op de wijzigingen van de strafwetgeving
die tot stand zijn gebracht naar aanleiding van de goedkeuring en uitvoering
van het Verdrag van de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen
tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik (Verdrag van Lanzarote) en
de verhoging van de strafmaat in artikel 240b, tweede lid, Wetboek van Strafrecht
van zes naar acht jaar (Wet van 12 juni 2009, Stb. 2009, 245). Bij deze
aanwijzing zal tevens de motie van het lid van der Staaij (SGP) over het daadwerkelijk
handhaven van de zedenlijkheidswetgeving voor 16- en 17-jarigen betrokken worden. Deze aanwijzing zal in 2010 gereed zijn.
 Analyse kinderpornozaken
 Uit onderzoek naar de werking van de kinderpornografierichtlijn blijkt
dat in 43% van de kinderpornografiezaken door het OM een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf is geëist. In totaal zijn 116 zaken, die in de periode
van 1 mei 2007 tot en met 31 december 2008 bij het Openbaar Ministerie
zijn binnengekomen, onderzocht. Dit betroffen zaken waarin de tenlastelegging
artikel 240b Wetboek van Strafrecht omvatte. Het onderzoek toont een stijgende
lijn in de toepassing van de richtlijn. Verder blijkt dat opgestarte hulpverleningstrajecten
van verdachten van invloed zijn op de hoogte van gevorderde en opgelegde straffen.
Binnen het Openbaar Ministerie wordt de sturing op de uitvoering van de richtlijn
gecontinueerd.
 Motie Gerkens/Arib over de vergewisplicht
 Tijdens het Algemeen Overleg van 9 september 2009 heb ik met uw Kamer
gesproken over de in de motie Gerkens/Arib tot
uitdrukking gebrachte wens van uw Kamer om te komen tot een zogenoemde vergewisplicht
voor exploitanten van websites waarop pornografie wordt aangeboden. Daarbij
bleek dat deze leden niet overtuigd waren van de argumenten die tegen een
dergelijke vergewisplicht pleiten. Het gaat hierbij om de vraag of een dergelijke
plicht nodig is gelet op de brede beschermingsomvang van de strafbaarstelling
van kinderpornografie in artikel 240b van het Wetboek van Strafrecht. Voorts
zijn er twijfels over de proportionaliteit van de invoering van een zo vergaande
verplichting evenals de uitvoerbaarheid ervan door exploitanten en producenten
van websites. Verschillende Kamerleden hebben erop gewezen dat onder andere
in de Verenigde Staten een systeem met een vergewisplicht bestaat en dat verschillende
Nederlandse exploitanten van pornosites de Kamerleden hebben laten weten het
voorstel voor een vergewisplicht te steunen. Uit de gevoerde discussie begrijp
ik dat deze Kamerleden menen met deze maatregel een bewijsprobleem aan te
pakken en dat zij beogen de rechterlijke macht hiermee te ontlasten. In hun
ogen zou deze maatregel het vergemakkelijken om de makers en vooral de commerciële
verspreiders van kinderpornografie te vervolgen. Een vervolging die nu in
bepaalde gevallen mogelijk achterwege zou blijven vanwege de moeilijkheid
om te bepalen of de afgebeelde persoon minderjarig is.
 Zoals toegezegd tijdens het Algemeen Overleg heb ik het College van procureurs-generaal
gevraagd mij over dit onderwerp te adviseren. Het College is van
mening dat een vergewisplicht nodig noch wenselijk is. In de eerste plaats
met een beroep op de jurisprudentie van de Hoge Raad (HR 7 december 2004,
LJN AQ8936 en HR 18 november 2008, LJN BF0170). Uit de desbetreffende
jurisprudentie blijkt dat, nadat is vastgesteld dat een «model»
minderjarig lijkt te zijn, er geen ruimte meer is voor tegenbewijs. In de
twee aangehaalde arresten heeft de Hoge Raad bevestigd dat het er niet om
gaat of de afgebeelde persoon feitelijk onder de 18 is, maar dat het erom
gaat of de persoon er jonger dan 18 uitziet. In het arrest van 2008 ging het
er overigens om dat in de eerdere feitelijke behandeling bij het gerechtshof
door de verdediging was aangeboden tegenbewijs te leveren dat eruit bestaat
dat de verdachte kinderpornografische afbeeldingen had gedownload van een
Amerikaanse site die op grond van de United States Code, Titel 18, Section
2257, verplicht is bewijs aan te leveren van de leeftijd van modellen. Het
gerechtshof had dit verweer verworpen en motiveerde dit met de wetsgeschiedenis
en de jurisprudentie. Het hiertegen ingestelde middel kon volgens de Hoge
Raad niet tot cassatie leiden, omdat voor tegenbewijs geen plaats is omdat
de afgebeelde persoon jonger oogt dan 18 jaar.
 In de tweede plaats is het College van mening dat de opsporing en vervolging
van kinderpornografie bemoeilijkt zal worden als een registratiesysteem wordt
ingevoerd. Het beeldmateriaal waar het om gaat, is vaak afkomstig uit een
dubieuze bron en er kan vaak met reden worden getwijfeld aan de juistheid
van de bewering dat het desbetreffende «model» meerderjarig is.
Juist in de landen waar deze afbeeldingen veelal worden gemaakt, is een vals
identiteitsbewijs eenvoudig te krijgen en achteraf is dit vaak niet meer aan
te tonen. Een vervolging, ook al rechtvaardigt de desbetreffende afbeelding
dit, zou dan niet meer mogelijk zijn. De beoordeling door het College brengt
mij tot de conclusie dat ook zonder de wettelijke invoering van een vergewisplicht
op doelmatige wijze kan worden voldaan aan de oogmerken van de motie. Ik ben –
in het licht van de discussie met uw Kamer – voornemens om te bevorderen
dat in de reeds genoemde nieuwe Aanwijzing kinderpornografie de door de wetgever
beoogde brede beschermingsomvang van de strafbaarstelling van kinderpornografie
met meer nadruk onder de aandacht van de rechtspraktijk worden gebracht.
 Artikel 273f Wetboek van Strafrecht en erotische afbeeldingen
 Het lid Gerkens (SP) heeft tijdens het Algemeen Overleg van 9 september
2009 gevraagd naar de mogelijkheden om op grond van artikel 273f Sr op te
treden tegen de exploitatie van kinderen voor de vervaardiging van erotisch
getinte afbeeldingen, die niet onder de strafbaarstelling van kinderpornografie
kunnen worden gebracht. In reactie op deze vraag breng ik graag naar voren
dat wanneer een kind wordt verplicht of gedwongen om zich beschikbaar te stellen
voor het verrichten van arbeid of diensten onder omstandigheden sprake zijn
kan van uitbuiting, strafbaar gesteld in artikel 273f Sr inzake mensenhandel.
Uitbuiting in algemene zin is strafbaar gesteld in artikel 273f, eerste lid,
onderdeel 4°, Sr. Dat stelt strafbaar degene die met ongeoorloofde middelen
als dwang of geweld, misbruik van een kwetsbare positie, een persoon, waaronder
een kind, dwingt of beweegt tot het verrichten van arbeid of diensten. Ten
slotte kan degene die opzettelijk profiteert van de uitbuiting van een ander,
waaronder een kind, onder omstandigheden strafbaar zijn op grond van artikel
273f, eerste lid, onderdeel 6°, Sr. Het hangt van de specifieke omstandigheden
af of aan de vereisten voor strafbaarheid is voldaan. Uiteindelijk is dit
ter beoordeling aan de strafrechter. Overigens zij opgemerkt dat – zoals
het lid Gerkens ook zelf al naar voren bracht – de vervaardiging van
de desbetreffende afbeeldingen in het algemeen buiten Nederland plaatsvindt.
 Ongevraagd toesturen van naaktfoto’s op netwerksites
 In antwoord op de vraag van het lid Gerkens (SP) tijdens het Algemeen
Overleg van 9 september 2009 naar de strafbaarheid van het ongevraagd
sturen van naaktfoto’s naar een ander op netwerksites, kan ik uw Kamer
berichten dat artikel 240 Sr de grondslag biedt om strafrechtelijk tegen deze
gedraging op te treden.
 Ik acht het niet nodig om de bekendheid van de strafbaarheid van dergelijke
handelingen actief te bevorderen aangezien netwerksites, zoals Hyves, zelf
ook wijzen op de mogelijkheden om misbruik op de netwerksites te melden.
 
 De minister van Justitie
 E. M. H. Hirsch Ballin
 
 
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 28 638, nr. 46.
 
 
 End Child Prostitution, Child Pornography and Trafficking of Children
for Sexual Purposes.
 
 
 Zie bijvoorbeeld de preambule van het «Verdrag van de Raad van Europa
inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik «(Verdrag
van Lanzarote)».
 
 
 Regeling van 28 oktober 2009, nr. 5627003/09, Stc. 9 december
2009, nr. 18798.
 
 
 Dit platform is op 8 december 2009 te Den Haag opgericht door de
minister van Justitie, de staatssecretaris van Economische Zaken en een aantal
marktpartijen. Zie hiervoor www.ecp.nl (Kick-off-platform-internetveiligheid-intensievere-samenwerking-overheid-en-marktpartijen-voor-veilig).
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 700 VI, nr. 130.
 
 
 Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 700 VI, nr. 130.
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 31 200 VI, nr. 24.
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 28 684, nr. 143.