Kaderwet adviescolleges; Verslag naar aanleiding van het voorbereidend onderzoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24503, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24503 nr. 4

19-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De reikwijdte van het wetsvoorstel3. De inhoud van het wetsvoorstel4. De voorgestelde artikelen Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 25Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24503Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 503Algemene regels over de advisering in zaken van algemeen verbindende
voorschriften of te voeren beleid van het Rijk (Kaderwet adviescolleges)nr. 4VERSLAGVastgesteld 19 februari 1996De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer
van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud
dat de gestelde vragen door de regering tijdig beantwoord zullen zijn, acht
de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie kunnen zich achter het regeringsstandpunt
scharen dat een algemene wettelijke regeling voor de adviescolleges wenselijk
is. Het voorliggende wetsvoorstel vormt in hoofdlijnen een bruikbaar handvat
voor de harmonisatie van de regelgeving rond het nieuw te vormen adviesstelsel.Deze leden vragen of de besparing van wetgevende arbeid die gemoeid is
met de instelling van nieuwe adviescolleges, de drempel voor het instellen
van nieuwe adviescolleges niet al te zeer verlaagt. Dit, in combinatie met
een niet al te strak plan om groei van het aantal adviescolleges tegen te
gaan, zou wel eens kunnen leiden tot nieuwe en ongewenste «wildgroei».Ook vragen betreffende leden in hoeverre de regeling ten aanzien van adviescolleges
van regering en Staten-Generaal zich laat vergelijken met de reeds bestaande
regels over advisering aan het provincie en gemeentebestuur.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de ontwerp-Kaderwet adviescolleges. Zij waarderen de heldere toelichting.Weliswaar draagt het wetsvoorstel een sterk harmoniserend karakter voor
de adviescolleges die onder de Kaderwet vallen, maar de harmonisatie gaat
niet zover dat zij heeft geleid tot één regeling over advisering,
die zowel de algemene regels over advisering in de Kaderwet als de algemene
regels over advisering in de Algemene wet bestuursrecht omvat. De leden van
de CDA-fractie betreuren het naast elkaar bestaan van twee stellen algemene
regels over elkaar gedeeltelijk overlappende onderwerpen. De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel inzake de Kaderwet adviescolleges. Dit neemt niet weg, dat
deze leden op bepaalde onderdelen van het voorstel nog een aantal opmerkingen
en vragen hebben.Met belangstelling hebben de leden van de D66-fractie kennis genomen van
het voorstel voor een Kaderwet adviescolleges. Zij achten het van groot belang
dat een zo ingrijpende verandering van het adviesstelsel gepaard gaat met
een wettelijke inkadering van de contouren voor nieuw in te stellen adviesorganen.
Daarmee kan immers worden bereikt dat er een sanering komt van de vele regels
in regelingen per afzonderlijk adviescollege.Het nu voorliggende wetsvoorstel biedt daarvoor een goed vertrekpunt.
De leden van de D66-fractie willen bij een aantal onderdelen echter nog wel
enige bedenkingen naar voren brengen of kanttekeningen plaatsen.In het gehele traject van herziening van het adviesstelsel, is op grond
van de aanbevelingen in «Raad op maat» steeds gestreefd naar het
ontwikkelen van een helder, eenduidig stelsel van adviescolleges. Met het
voorliggende wetsvoorstel komt dat streven naar harmonisatie sterk tot uitdrukking.
Tot nu toe werd in de voortgangsrapportages op twee wijzen onderscheid gemaakt
tussen de verschillende colleges. Ten eerste gebeurde dit op basis van een
tijdscriterium, resulterend in permanente en tijdelijke colleges, waaronder
ad hoc colleges. Ten tweede op basis van het feit of advisering geschiedt
vanuit een breed strategisch perspectief, dan wel een technisch/specialistisch
perspectief. Kan de regering aangeven of de structuur zoals die wordt neergelegd
in de Kaderwet recht doet aan al deze verschillende typen colleges?De regering geeft in de memorie van toelichting aan dat aan de ene kant
de inzichtelijkheid van het nieuwe bestel voorop staat omdat zo rechtseenheid
en rechtszekerheid het meest gediend zijn. Aan de andere kant blijft de mogelijkheid
om van de Kaderwet af te wijken in de instellingswet van nieuwe colleges onverlet.
Zou het daarom niet wenselijk zijn alsnog te overwegen dat de Minister van
Binnenlandse Zaken de instellingswetten medeondertekent, om zo wildgroei in
regelgeving te voorkomen?Op zichzelf achten de leden van de D66 fractie het belangrijk dat een
Kaderwet adviescolleges zoveel mogelijk duidelijk maakt waar de nieuw in te
stellen adviescolleges in het nieuwe systeem aan moeten voldoen. Een aantal
regels wordt zeer zeker gegeven. De vraag is of er echter genoeg worden gegeven?
Wordt er niet toch nog teveel aan de onderscheiden instellingswetten overgelaten
en bergt dat niet het gevaar in zich dat er toch weer een grotere verscheidenheid
kan ontstaan dan beoogd?De leden van de D66-fractie zien bijvoorbeeld niet in waarom het wetsvoorstel
in artikel 7 niet ook enige duiding zou geven ten aanzien van de bij benadering
gewenste omvang van adviescolleges. Zonder nu in een rigide regelgeving te
vervallen moet het toch mogelijk zijn aan te geven aan welk aantal leden bij
benadering wordt gedacht. Niet voor niets wordt in het rapport Raad op Maat
aangedrongen op een beperkt aantal deskundigen? Uitzonderingen moeten natuurlijk
mogelijk zijn, mits goed gemotiveerd. Het nu voorliggende voorstel laat erg
veel in het vage en delegeert dit volledig aan de instellingswetten.Na het tot stand komen van de Kaderwet zullen nieuwe colleges worden in
gesteld door de meest betrokken bewindspersoon. In de vierde voortgangsrapportage
(23 725 nr. 14) en het daarop volgende algemene overleg met de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken van 18 januari jl. gaf de staatssecretaris
van Binnenlandse Zaken zijn bezorgdheid weer omtrent de vorderingen ten aanzien
van een breed strategisch college voor internationale zaken. Heeft de regering
inmiddels meer inzicht in de vorderingen op dat terrein? Het is volgens de
leden van deze fractie van uiterst belang dat op 1 januari 1997 als de Herzieningswet
adviesstelsel van kracht wordt, ook op het terrein van Buitenlandse Zaken,
Ontwikkelingssamenwerking en Defensie een goed geoutilleerd nieuw
adviesorgaan ingesteld is.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij achten het van groot belang dat het parlement
dit voorstel met de nodige voortvarendheid behandelt, gelet op het ambitieuze
tijdpad. Per 1 januari aanstaande moet het nieuwe adviesstelsel zijn ingericht,
waarvoor dit wetsvoorstel een algemeen kader biedt. De regering gaat ervan
uit dat met deze kaderwet toekomstige uitbreiding van het adviesstelsel of
«wildgroei» zal worden tegengegaan. De leden van de RPF-fractie
onderschrijven dit streven, maar zij vragen of het voorliggende wetsvoorstel
voldoende garanties biedt om die wildgroei inderdaad te voorkomen. Uiteraard
gaan deze leden ook akkoord met het voornemen de adviescolleges evenwichtig
samen te stellen. Over de uitwerking hiervan willen zij bij de betreffende
artikelen enkele vragen aan de regering voorleggen.De leden van de RPF-fractie merken op dat de regering het voorontwerp
ter advisering aan vijf adviesorganen heeft gezonden. Waarom zijn niet meer
organen bij deze adviesronde betrokken?Deze leden informeren voorts hoe het staat met de voorbereidingen van
de nieuwe adviescolleges. Liggen alle ministeries op schema en kan de vereiste
wetgeving naar verwachting tijdig worden afgerond?Ondanks het feit dat de leden van de SGP-fractie hun eerder geuite bezwaren
ten aanzien van de herziening van het adviesstelsel bijvoorbeeld wat betreft
de toekomstige positie van de Onderwijsraad handhaven, hebben zij met belangstelling
van het wetsvoorstel kennis genomen. Zij kunnen instemmen met het in de memorie
van toelichting neergelegde streven om toekomstige uitbreiding van het adviesstelsel
of «wildgroei» tegen te gaan. Zij vragen zich echter wel af of
het wetsvoorstel kan verhinderen dat buiten het bereik van het wetsvoorstel
adviserende instanties of personen ontstaan, ingesteld of aangetrokken worden.
Bovendien blijkt dat bij de instelling van een (vast) adviescollege bij formele
wet van de voorgestelde regeling kan worden afgeweken. Nu de ruimte voor afwijking
niet is begrensd, is de vraag of langs deze weg toch niet (een bepaalde mate
van) «wildgroei» kan optreden.De leden van de GPV-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel en de op het voorontwerp uitgebrachte adviezen.Het is deze leden opgevallen, dat in verschillende adviezen gewezen wordt
op de risico's die samenhangen met een te vergaande harmonisatie van de regels
aangaande de instelling van adviesraden en de wijze waarop de adviestaak moet
worden uitgevoerd. Deze leden doelen daarbij met name op het advies van de
voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR), die
aan het slot van zijn advies op het voorontwerp juist een tegenovergestelde
benadering bepleit als door de regering is gekozen. Het wetsvoorstel zou een
meer aanvullend karakter moeten hebben om te voorkomen dat de nieuw in te
stellen adviescolleges in een meerderheid van de gevallen aan de regels van
het voorstel van wet zullen (moeten) worden onttrokken. Omdat de regering
in de toelichting op het wetsvoorstel niet nader ingaat op de kritische kanttekeningen
dienaangaande vragen de leden van de GPV-fractie dit alsnog te doen. Deze
leden willen zich in die zin aansluiten bij de strekking van het advies, dat
niet zozeer de behoefte aan harmonisatie als wel de behoefte aan adequate
advisering voorop moet staan. Dit kan betekenen dat de mogelijkheid moet bestaan
van geharmoniseerde regels af te wijken als daarvoor in concreto goede argumenten
bestaan.De leden van de GPV-fractie menen dat een algemene regeling van de adviesfunctie
en de voorgenomen instelling van adviesraden voor de verschillende
beleidsclusters niet mag betekenen dat het nieuwe adviesstelsel niet in de
adviesbehoefte van de overheid zal kunnen voorzien. Deze leden vragen de regering
haar verwachtingen dienaangaande uiteen te zetten. Deze leden willen voorts
benadrukken dat zij nog niet toe zijn aan een definitieve keuze voor één
adviescollege per beleidscluster. Deze leden doelen dan met name op de in
hun ogen niet vanzelfsprekende opheffing c.q. opname van adviescolleges in
nieuwe in te stellen adviesraden als het gaat om de Onderwijsraad en de Kiesraad.
Ook willen zij niet uitsluiten, dat bij de behandeling van de instellingswetten
van de nieuwe adviesraden zal blijken dat in bepaalde gevallen uitzonderingen
op de regel van één adviescollege per beleidscluster nodig zullen
blijken te zijn. Die opvatting komt voort uit de twijfel van deze leden of
met de nieuwe inrichting van het adviesstelsel voldoende tegemoet kan worden
gekomen aan de behoefte van de overheid aan adviezen over zeer diverse en
vaak de departementale grenzen overschrijdende onderwerpen. De door deze leden
gesteunde kanalisatie en harmonisatie van het adviesstelsel mag aan die behoefte
niet in de weg staan. 2. De reikwijdte van het wetsvoorstelDe leden van de PvdA-fractie vragen op welke termijn meer duidelijkheid
verschaft zal kunnen worden over het al dan niet opnemen van de regeling in
de Algemene wet bestuursrecht?De rol die maatschappelijke organisaties zullen kunnen spelen in het nieuwe
adviesstelsel roept eveneens vragen op. De memorie van toelichting stelt dat
de overheid zich terdege rekenschap zal blijven geven «van hetgeen door
burgers en maatschappelijke instellingen en groeperingen naar voren worden
gebracht» (paragraaf 3.4). Hoe kan dit gegarandeerd worden?De memorie van toelichting merkt op dat het wetsvoorstel niet van toepassing
is op de advisering aan o.a. zelfstandige bestuursorganen. Aangezien het begrip
«zelfstandig bestuursorgaan» nogal onbepaald is en overigens niet
in de tekst van het wetsvoorstel is terug te vinden, vragen de leden van de
CDA-fractie een aantal voorbeelden van zelfstandige bestuursorganen die de
regering voor ogen heeft, bij voorkeur zelfstandige bestuursorganen die thans
voorzien zijn van een adviescollege.Het is de regering bekend dat de CDA-fractie niet de uitleg steunt dat
artikel 79 van de Grondwet niet ziet op permanente externe adviescolleges
die uitsluitend over beleidsuitvoering of (voorgenomen) beschikkingen adviseren.
Trekt de regering uit deze uitleg de conclusie dat zij vrij is zonder medewerking
van de Staten-Generaal deze colleges in te stellen?De leden van de CDA-fractie stellen de vraag, of het door de regering
gemaakte onderscheid tussen adviescolleges in de zin van de Kaderwet en adviescolleges
inzake beleidsuitvoering nog zinvol is. De regering wijst namelijk zelf in
de toelichting op artikel 1 van het wetsvoorstel erop dat met ingang van 1
januari 1999 adviescolleges ten behoeve van de beslissing op een bezwaarschrift
dat zich richt tegen algemeen verbindende voorschriften of beleidsregels,
onder de werking van de Kaderwet zullen vallen. Het ligt voor de hand dat
de bestaande bezwaarschriftencommissies, die adviseren over uitvoeringsbeslissingen,
zullen worden belast met de advisering inzake bezwaarschriften tegen algemeen
verbindende voorschriften of beleidsregels. Noopt dit vooruitzicht er niet
toe reeds thans adviescolleges inzake uitvoeringsbeslissingen onder de werking
van de Kaderwet te laten vallen?Terzijde merken de leden van de CDA-fractie op dat het verschijnsel van
de adviescolleges inzake bezwaarschriften met ingang van 1 januari 1999 de integratie van Kaderwet adviescolleges en Algemene wet bestuursrecht
nog dringender maakt.Het wetsvoorstel regelt slechts de door de rijksoverheid ingestelde en
in stand gehouden adviesorganen. Daarbij wordt een strikte scheiding tussen
advies en overleg in acht genomen. Op zich is dat ook overeenkomstig de uitkomsten
en aanbevelingen van het rapport Raad op Maat en de naar aanleiding daarvan
gedane kameruitspraken. De leden van de D66-fractie hechten eraan met de regering
te benadrukken dat dit niet betekent dat inspraak en overleg tot het verleden
behoren. Integendeel, dat zou een uitkomst zijn die hen geenszins voor ogen
staat. Zij verwachten juist dat door een scheiding van advies en overleg meer
helderheid in de besluitvorming zal ontstaan. Inspraak en overleg kunnen dan
ook beter tot hun recht komen. Te vaak was in het verleden sprake van een
ondoorzichtige vermenging van advies en overleg. Terecht heeft ook de voorzitter
van de WRR nog eens beklemtoond dat er behoefte blijft bestaan aan inspraak
en belangenafweging. Aan de regering wel de vraag op welke wijze de resterende
overleg- en inspraakgremia nu zullen worden gehergroepeerd en welke rol de
regering daarbij voor zich ziet weggelegd. In de toelichting wordt alle ruimte
gelaten, maar worden daardoor de inspraak- en belangenorganisaties niet te
zeer opgezadeld met een wellicht niet door henzelf gezochte herordening? Zijn
er verzoeken om enige steun?Geconstateerd wordt in de memorie van toelichting, paragraaf 3.1., dat
aan algemene regels over advisering aan zelfstandige bestuursorganen vooralsnog
geen behoefte bestaat. In gevallen waar het zbo's belast met uitvoeringshandelingen
betreft kunnen de leden van de D66-fractie zich dit zeer zeker voorstellen.
Advisering over uitvoering valt immers buiten de reikwijdte van deze wet.
Zij vragen echter of er niet ook zelfstandige bestuursorganen zijn met nog
zoveel ministeriële invloed dat de advisering daarop ook wel degelijk
van invloed kan zijn op de uitoefening van de ministeriële verantwoordelijkheid
en mitsdien ook aansluiting bij de voorliggende regels vergt?De SER en de WRR zullen als adviesorgaan blijven bestaan en worden aangepast
aan de Kaderwet adviescolleges. Op 19 januari jl. heeft de SER een advies
uitgebracht op verzoek van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Wanneer kan het kabinetsstandpunt tegemoet worden gezien? Van de WRR is nog
geen advies ontvangen ten aanzien van eventuele aanpassingen aan de Kaderwet.
Wanneer zal de Kamer bekend worden gemaakt met voorstellen tot aanpassing
van de WRR?De leden van de RPF-fractie constateren dat de regering de discussie over
de vraag of deze kaderregeling moet worden ondergebracht bij de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) op de lange baan heeft geschoven. Moet hieruit worden
afgeleid dat de regering geen standpunt terzake heeft of wordt deze discussie
vermeden met het oog op de datum, waarop het nieuwe adviesstelsel moet zijn
ingericht? Deze leden zijn benieuwd naar een reactie van de regering op het
verdeelde advies van de Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht
(d.d. 8 mei 1995).Het is de leden van de RPF-fractie niet duidelijk waarom colleges die
uitsluitend over beleidsuitvoering of (voorgenomen) beschikkingen adviseren
niet onder de reikwijdte van de wet vallen. Moet er voor dergelijke adviescolleges
niet ook een soort kaderregeling zijn?Het is niet de bedoeling de rijksoverheid te ontdoen van allerlei vormen
van externe advisering, beïnvloeding, inspraak en overleg. De leden van
de RPF-fractie vragen in dit kader of er enig inzicht bestaat in een eventuele
toename van externe advisering. Het is te verwachten dat zowel de regering
zelf als de nieuw in te richten adviescolleges daarop na de sanering van het
adviesstelsel in toenemende mate willen en moeten terugvallen.
In hoeverre zijn de budgettaire consequenties daarvan te overzien en verdisconteerd?De leden van de GPV-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het advies van de Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht over
de verhouding tussen de in de Kaderwet adviescolleges neergelegde regeling
en de Algemene wet bestuursrecht. Blijkens het wetsvoorstel heeft de regering
de tweede benadering van de Commissie overgenomen, hetgeen betekent dat de
regelgeving voor adviesorganen van het Rijk niet zal worden opgenomen in de
Algemene wet bestuursrecht. De leden van de GPV-fractie steunen de regering
in deze benadering. 3. De inhoud van het wetsvoorstelOm harmonisatie te waarborgen moet de mogelijkheid om van de regeling
af te wijken, beperkt blijven. De leden van de PvdA-fractie zouden graag toegelicht
zien wat een «duidelijke motivering» (paragraaf 4.1) behelst:
onder welke concrete omstandigheden/voorwaarden kan van de voorgestelde regeling
worden afgeweken?Voorts zetten deze leden vraagtekens bij de beslissing om over te laten
aan de «betrokken ministers» (paragraaf 4.3) in hoeverre adviescolleges
uit eigen beweging mogen adviseren. Zijn hiervoor geen nadere richtlijnen
te geven, los van de beoordeling die op basis van het werkprogramma zou moeten
worden gemaakt?Bij de instelling van een adviescollege bij formele wet kan worden afgeweken
van de voorgestelde regeling. Dit geldt niet voor tijdelijke adviescolleges
en colleges met een eenmalige adviesopdracht. Kan de regering nader motiveren
waarom afwijking van de voorgestelde regeling ten aanzien van vaste colleges
van advies mogelijk wordt gemaakt? Aan welke afwijkingen moet worden gedacht?,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een nadere verduidelijking
van het onderscheid tussen tijdelijke adviescolleges en colleges met een eenmalige
adviesopdracht.De laatst genoemde colleges zijn in zekere zin toch ook te kenmerken als
tijdelijke colleges? Waarom wordt het onderscheid niet beperkt tot vaste en
tijdelijke colleges van advies, zodat er twee soorten colleges zijn?Voorgesteld wordt adviescolleges de bevoegdheid te geven uiteigen beweging
te adviseren. De leden van de VVD-fractie vragen of niet moet worden gekozen
voor het stelsel dat adviescolleges verplicht zijn de regering te verzoeken
of over een bepaald onderwerp een advies mag worden uitgebracht.Zou dit geen betere rem op het uitbrengen van ongevraagde adviezen zijn?De betrokken minister houdt zeggenschap over de mate waarin van de bevoegdheid
tot uit eigen beweging adviseren gebruik wordt gemaakt. De leden van de D66-fractie
willen graag vernemen wat zij zich daarbij moeten voorstellen. Het moet natuurlijk
niet zo zijn dat een adviescollege niet aan de gevraagde adviezen toekomt
omdat het steeds ongevraagd adviseert. Aan de andere kant kan het echter ook
wel eens heel nuttig zijn als een adviescollege uit eigen beweging adviseert
over een naar het oordeel van de deskundigen belangrijk onderwerp. Hoe kan
nu worden bewerkstelligd dat ook de Kamer enige zeggenschap krijgt in de vraag
of al dan niet het werkprogramma moet worden bijgesteld in verband met ongevraagde
advisering?Diezelfde vraag moet echter ook worden gesteld ten aanzien van de gevraagde
advisering door regering of parlement. Zowel de minister als een
der Kamers van de Staten-Generaal kan verzoeken om een advies. Omdat colleges
gaan werken op basis van een werkprogramma is het van belang dat zowel de
minister als het adviescollege vroegtijdig op de hoogte zijn van de diverse
verzoeken. Een verzoek dat niet voorzienbaar was, komt zo echter gemakkelijk
op gespannen voet te staan met het werkprogramma. Is het werkprogramma voldoende
flexibel om aan dergelijke onvoorziene verzoeken tegemoet te kunnen komen?
In hoeverre kan het werkprogramma grond vormen om een verzoek niet te honoreren
en zijn er andere gronden denkbaar op basis waarvan niet, of pas later aan
een adviesverzoek zal worden voldaan? En wie bepaalt nu wat eerst aan bod
komt. Het werkprogramma biedt natuurlijk wel een aanzet, maar kan een minister
nu zonder mededeling aan de Staten-Generaal tussentijds accenten verleggen
en bepaalde adviesaanvragen in de tijd naar voren schuiven? Welke invloed
heeft het parlement daarop? Zou niet moeten worden geëist dat het parlement
in kennis wordt gesteld van wijzigingen in het werkprogramma, dan wel in de
aan te houden volgorde, c.q. prioriteitsstelling? 4. De voorgestelde artikelen Artikel 1Ook al is het begrip «adviescollege» in overeenstemming met
de grondwettelijke terminologie, waarom wordt in het wetsvoorstel niet het
in de Grondwet gehanteerde begrip «colleges van advies» gebruikt,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie. De leden van de VVD-fractie stellen
dezelfde vraag.De memorie van toelichting stelt dat welke minister advies vraagt, een
interne aangelegenheid van de regering is, die wordt beheerst door het Reglement
van orde voor de ministerraad. De leden van de CDA-fractie vragen of de instellingsbesluiten
van de ministeries niet in de eerste plaats bepalen welke minister iets aangaat?De leden van de GPV-fractie vragen of de regeling, dat de meest betrokken
minister de kosten voortkomend uit het functioneren van een adviesraad als
begrotingspost vermeldt, onverlet laat dat tussen de betrokken ministers afspraken
worden gemaakt over de versleuteling van de kosten die voortkomen uit een
gezamenlijke adviesaanvraag aan één of meerdere adviesorganen. Artikel 2Artikel 2 en artikel 11 behelzen een regeling ter voorkoming dat ambtenaren
die werkzaam zijn bij een ministerie of een daaronder ressorterende instelling,
dienst of bedrijf, en in hun normale werkzaamheden met dezelfde onderwerpen
bezig houden als het bedoelde adviescollege, geen zitting in dat college mogen
hebben, dan wel dat een dergelijk college niet wordt aangemerkt zijnde een
college onder de Kaderwet adviescolleges. De leden van de D66-fractie vragen
op welke ambtenaren nu precies wordt gedoeld (geldt dit ook voor ambtenaren
van decentrale overheden of andere publiekrechtelijke instellingen) en in
hoeverre kunnen ambtenaren die zich met aangrenzende onderwerpen bezig houden
wel in een college worden benoemd? Moet aan beide voorwaarden, (zijnde ambtenaar
en overlappende werkzaamheden) zijn voldaan voordat het voorgestelde wettelijke
verbod in werking treed, of is het vervullen van een der voorwaarden reeds
voldoende? Artikel 3In de memorie van toelichting wordt opgemerkt dat ten aanzien van de SER
«moet worden aangenomen» dat voor de toepassing van de voorgestelde
wet de verschillende bestuurlijke taken overwegen ten opzichte van de adviestaak.
De leden van de PvdA-fractie vragen of de uitzonderingspositie van de SER
(van hoofdstukken 3 en 5 en artikel 27) werkelijk gebaseerd is op een aanname?
Zij zouden gaarne een steviger onderbouwing ontvangen.De leden van de CDA-fractie vragen welke bestuursorganen waarvan de adviestaken
niet tot hun hoofdtaken moeten worden gerekend, de regering op het oog heeft?De leden van de D66-fractie vragen of kan worden bepaald of advisering
al dan niet een hoofdtaak is van een bepaald orgaan, zoals in artikel 3 is
omschreven? Met name omdat de verslaglegging ex artikel 27 en het vaststellen
van een werkprogramma zoals is omschreven in Hoofdstuk 5 niet verplicht is
voor een college waarvoor advisering geen hoofdtaak is. De leden van de fractie
van D66 vragen welke redenen er aan te grondslag liggen om voor deze colleges
de bepalingen in artikel 24 tot en met 27 te laten vervallen.Met betrekking tot artikel 3, vragen de leden van de SGP-fractie of, behoudens
de SER, voorbeelden te geven zijn van advisering door bestuursorganen waarvan
de adviestaken niet tot hun hoofdtaken moeten worden gerekend. Artikel 5De leden van de PvdA-fractie vragen of in de eerste zin van de vijfde
alinea op blz. 10 niet ten onrechte over «het tweede lid» en «het
derde lid» wordt gesproken? Zo nee, wat wordt dan precies met de zin
bedoeld?De termijn voor een tijdelijk adviescollege kan eenmaal voor ten hoogste
met twee jaar worden verlengd. Deze periode kan worden gebruikt om van het
tijdelijke college een vast college te maken en daarvoor een wettelijke regeling
te treffen. Ontstaat door het creëren van deze mogelijkhied niet de kans
dat er toch op enig moment sprake zal zijn van een wildgroei van adviesorganen,
terwijl we net bezig zijn een sober adviesstelsel te ontwikkelen? De leden
van de VVD-fractie vragen de regering daar nader op in te gaan. Het verbaast
deze leden dat de mogelijkheid die de tweede volzin van artikel 5 biedt ook
kan worden gebruikt om het tijdelijke college de gelegenheid te geven zijn
werkzaamheden af te ronden. Het tijdelijke college van advies moet zijn werkzaamheden
toch kunnen afronden in de periode die in het koninklijk besluit is genoemd?
Kortom, het moet toch mogelijk zijn binnen de in het besluit genoemde termijn
advies uit te brengen. Gaarne krijgen deze leden een nadere motivering.Over artikel 5 maken de leden van de D66-fractie allereerst een korte
tekstuele kanttekening: er wordt in dat artikel (maar ook op enkele andere
plaatsen in de wetstekst) gesproken over «vier jaar» respectievelijk
«twee jaar». In de spreektaal is dit gebruikelijk maar in de schrijftaal
behoort dit te zijn: «vier jaren» respectievelijk «twee
jaren».Om de betrokkenheid van de Staten-Generaal bij de instelling van tijdelijke
colleges te bevorderen bij koninklijk besluit, geeft artikel 5, tweede lid,
een zogenaamde voorhangprocedure. De leden van deze fractie willen de regering
vragen hoe de voorgestelde voorhangprocedure uit artikel 5, tweede lid, zich
kan verenigen met de conclusies van de Commissie-Vraagpunten,
waarin werd aangegeven dat voorhangprocedures in het algemeen de betrokkenheid
van de Kamer niet verhogen? Overigens rijst ook de vraag of eenzelfde betrokkenheid
van de Staten-Generaal van toepassing is indien na vier jaar wordt besloten
de bestaansduur van een tijdelijk college te verlengen. In dit kader lijkt
het ook van belang om de Aanwijzingen voor de regelgeving aan te passen zoals
in de memorie van toelichting in noot 12 wordt aangegeven. Vooral de motivering
van de wenselijkheid om een tijdelijk college in te stellen of in stand te
houden is hierbij van belang, omdat alleen een deugdelijke motivatie voorafgaand
aan de instelling van een college door de Staten-Generaal kan worden getoetst
op noodzakelijkheid.De leden van de RPF-fractie vragen of met het bepaalde in de artikelen
5, 15 en 18 geen «wildgroei» van het adviesstelsel in de hand
wordt gewerkt. Is niet te voorzien dat op korte termijn een onoverzichtelijk
en duur stelsel ontstaat, waarbij extra colleges (artikel 5), commissies (artikel
15), ambtenaren en externe adviseurs (artikel 18) zijn betrokken? Welke rem
is er op het doen van een beroep op deze artikelen?De leden van de GPV-fractie zijn er niet van overtuigd dat er behoefte
kan bestaan aan de mogelijkheid een tijdelijke adviescommissie bij koninklijk
besluit in te stellen. Het argument dat de regering daarvoor gebruikt, namelijk
de duur van het proces van formele wetgeving, legt naar de opvatting van deze
leden weinig gewicht in de schaal nu een dergelijke (formele) instellingswet
alleen de instelling van het college als zodanig, de omschrijving van de adviestaak
en het aantal leden betreft. Mede gelet op de duur waarvoor tijdelijke adviescolleges
kunnen worden ingesteld komt het deze leden voor dat ook voor tijdelijke adviescolleges
een formeel wettelijke procedure kan worden voorgeschreven. Daarmee kan naar
het oordeel van deze leden de voorhangprocedure in het tweede lid vervallen
en het primaat van de wetgever verder worden versterkt. Artikel 6Het is de leden van de VVD-fractie opgevallen dat ten aanzien van tijdelijk
colleges van advies sprake is van een voorhangprocedure. Waarom is daar ook
niet voor gekozen als het gaat om de colleges, genoemd in artikel 6? Gaarne
krijgen zij een nadere motivering. Voorts vragen deze leden wat precies moet
worden verstaan onder «voor de duur van de advisering» (lid 1).
Herbergt deze formulering niet het gevaar van «onbeperktheid»
in zich? Biedt het artikel de mogelijkheid dat de termijn voor de advisering
wordt verlengd? Gaarne krijgen deze leden een nadere verduidelijking.Zowel ten aanzien van de tijdelijke colleges als ten aanzien van de colleges
voor eenmalige advisering is de VVD-fractie van mening, dat uiterste soberheid
moet worden betracht. Voorkomen moet worden dat een groot aantal adviesorganen
wordt opgericht en er afbreuk wordt gedaan aan het sobere adviesstelsel.Ten aanzien van de regeling in artikel 6 over ad hoc colleges rijzen bij
de leden van de D66-fractie dezelfde vragen die zijn gesteld over tijdelijke
colleges. Daarnaast is gekozen om bij ad hoc colleges geen voorhangprocedure
te hanteren. Ook anderszins is hier niet in de betrokkenheid van de Staten-Generaal
voorzien. Kan de regering aangeven om welke redenen hiervan is afgezien? Artikel 7De leden van de PvdA-fractie verlangen een grondiger argumentatie voor
het ontbreken van een bepaling over de wijze waarop de voordracht van
de voorzitter en de andere leden tot stand komt. De gegeven argumenten achten
zij niet steekhoudend genoeg. De wijze waarop de voordracht tot stand komt
kan van belang zijn voor bijvoorbeeld de vertegenwoordiging van vrouwen en
minderheden in de adviescolleges. Artikel 9Artikel 9 bepaalt dat een adviescollege slechts gewone leden en een voorzitter
kent. De leden van de D66-fractie willen nogmaals onder de aandacht brengen
dat het in bepaalde gevallen goed denkbaar is dat specifieke kennis in een
bestaand college ontbreekt. Indien het mogelijk is dat een college bepaalde
leden tijdelijk kan inlenen, hoeft om die reden geen nieuw (tijdelijk of ad
hoc) college te worden in gesteld. De figuur van het inlenen van leden is
nu bijvoorbeeld gebruikelijk bij de WRR. Ook artikel 15 laat voor het inlenen
geen ruimte nu commissies «uit zijn midden» moeten worden ingesteld.
Ook artikel 18 heeft betrekking op het verkrijgen van de noodzakelijke kennis
en deskundigheid. Is er in het nu liggende wetsvoorstel ruimte voor het inlenen
van deskundigheid, of moet dat geschieden langs de weg van het ad hoc aantrekken
van externe deskundigen? Artikel 10De leden van de PvdA-fractie vragen waarom een maximum van drie termijnen
wordt aangehouden voor het lidmaatschap? Dit wordt niet toegelicht in de memorie
van toelichting. Graag opgaaf van redenen. Kunnen leden na het verstrijken
van de derde termijn na een korte onderbreking weer plaatsnemen in het adviescollege,
of zijn ze (wellicht ondanks een hoge mate van deskundigheid) voorgoed buitengesloten
van deelname?Een benoeming van de leden van een adviesorgaan bij koninklijk besluit
heeft de instemming van de leden van de D66-fractie. Deze leden vragen echter
wel waarom er niet voorzien wordt in een recht van aanbeveling van het adviesorgaan
zelf. Juist waar het een college van deskundigen betreft is er alle reden
dat ook de mening van dat college bij de benoeming een rol moet kunnen spelen.Met betrekking tot artikel 10, merken de leden van de SGP-fractie op dat
dit artikel geen functie toekent aan het adviescollege bij de totstandkoming
van de voordracht tot benoeming van de voorzitter en de andere leden. Hoewel
de regering met de Raad van State van mening is dat het zinvol kan zijn adviescolleges
te betrekken bij de vervulling van vacatures, is zij niettemin van mening
dat voor die betrokkenheid een algemene wettelijke regeling niet nodig is.
Zij ziet de dreiging van een onwenselijke vorm van coöptatie. Desondanks
acht de regering het mogelijk (ook wenselijk?) dat de betrokken minister afspraken
maakt over de rol die het adviescollege kan spelen bij de werving en selectie
van nieuwe leden.Deze leden vragen of het in het licht van het bovenstaande niet wenselijk
is dat in de wet de verplichting voor de minister wordt opgenomen dat hij
het adviescollege (op z'n minst) hoort over de vervulling van vacatures. Artikel 11Het eerste lid stelt dat bij de benoeming uitsluitend aandacht zal worden
geschonken aan de deskundigheid op het beleidsterrein waarvoor het adviescollege
is ingesteld. De leden van de PvdA-fractie menen dat ten onrechte geen melding
wordt gemaakt van «maatschappelijke en emancipatiedeskundigheid»
als criteria voor de benoeming. De staatssecretaris geeft in
zijn brief van 8 november 1995 aan dat aan deskundigheid ook invulling wordt
gegeven door «maatschappelijke kennis en ervaring.» Maatschappelijke
en emancipatiedeskundigheid dienen volgens deze leden meegenomen te worden
bij de benoeming; het ware te overwegen het wetsartikel hiertoe aan te passen.Het derde lid betreft de deelname van vrouwen en etnische/culturele minderheden
aan de adviescolleges. De leden van de PvdA-fractie vinden de formulering
van dit lid erg teleurstellend. Er wordt «gestreefd» naar evenredige
deelname; dat is wel erg voorzichtig geformuleerd. De staatssecretaris van
Binnenlandse Zaken sprak bij het algemeen overleg van 29 maart 1995 nog: «...
zolang de 50/50-verhouding nog niet is gehaald, zal () bij de benoeming van
nieuwe leden uitdrukkelijk de voorkeur worden gegeven aan vrouwen, met natuurlijk
geschiktheid als randvoorwaarde.» Met deze uitspraak plaatste hij zich
op een lijn met de opvatting van de PvdA-fractieleden. In de breed gedragen
motie-Van Heemst (4 april 1995) werd nog eens vastgelegd dat er in de Kaderwet
voorzieningen moeten worden opgenomen om een evenwichtige man/vrouw-verhouding
in de nieuwe adviescolleges te realiseren. In het voorontwerp van de Kaderwet
dat aan de Raad van State werd voorgelegd, was te lezen: «Indien minder
dan de helft van de leden uit vrouwen bestaat, wordt bij gelijke geschiktheid
van twee of meer voor het lidmaatschap geschikte kandidaten bij de benoeming
voorrang gegeven aan een vrouwelijke kandidaat.» Een soortgelijke bepaling
was opgenomen ten aanzien van etnische/culturele minderheden. In het voorliggende
wetsvoorstel is deze formulering, mede naar aanleiding van het advies van
de Raad van State, drastisch afgezwakt. De argumentatie hiervoor is niet al
te sterk. De Raad van State wijst op de uitspraak van het Europees Hof van
Justitie in de zaak Kalanke. Op grond van deze uitspraak, zo meent hij, verdient
het aanbeveling de formulering te wijzigen. De regering geeft ten antwoord
dat de uitspraak geen betrekking heeft op de samenstelling van de adviescolleges.
De reikwijdte beperkt zich namelijk tot het terrein van arbeid, en bij de
adviesraden is in de regel geen sprake van een arbeidsverhouding. Toch gaat
hij na deze volgens de leden terechte constatering over tot aanpassing van
het wetsvoorstel. De leden vinden deze stap gezien de argumentatie onverklaarbaar.
Bovendien werd vooruitgelopen op een brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid over het Kalanke-arrest; gepleit wordt dan ook voor handhaving
van de oorspronkelijke formulering van het wetsartikel.Verder achten de leden van de PvdA-fractie het gewenst, mede in het licht
van de motie-Van Heemst, dat de regering concrete aanbevelingen doet voor
het werven van geschikte vrouwen en allochtonen. Een verwijzing naar TOPLINK
zou hiervan onderdeel kunnen uitmaken, maar is niet voldoende.In het wetsartikel is geen bepaling opgenomen over de verenigbaarheid
van Tweede Kamerlidmaatschap met lidmaatschap van een adviescollege. In de
motie-Van Heemst (17 juni 1993) spreekt de Kamer uit dat «de leden van
het parlement geen zitting kunnen nemen in de nieuwe adviesorganen.»
De regering geeft aan de kwestie te willen betrekken bij het in voorbereiding
te nemen wetsvoorstel tot aanpassing van de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal
en Europees Parlement. De leden van de PvdA-fractie willen de regering dringend
verzoeken op korte termijn met een standpunt in deze te komen.De leden van de CDA-fractie vragen wat de regering verstaat onder «evenredige
deelneming» aan adviescolleges van vrouwen en personen behorende tot
etnische of culturele minderheidsgroepen? Evenredig waaraan? Aan hun aandeel
in de bevolking?Acht de regering een beleid waarbij in een open sollicitatieprocedure
voor het lidmaatschap van adviescolleges bij gelijke geschiktheid voorrang
wordt gegeven aan een vrouw of een persoon behorende tot een
etnische of culturele minderheidsgroep, in overeenstemming met het arrest
Kalanke-Bremen van het Hof van Justitie van de EG?Welke mogelijkheden ziet de regering om het aandeel van vrouwen in adviescolleges
te vergroten zonder in strijd te komen met de beperking voor voorrangsbeleid
die het Kalanke-arrest tot uitdrukking brengt?Leden van de colleges van advies zullen worden benoemd op grond van deskundigheid.
Zij zullen geen bijzondere belangen vertegenwoordigen. Hoe kan worden gewaarborgd
dat de nieuwe colleges politiek gezien niet eenzijdig worden samengesteld,
zo vragen de leden van de VVD-fractie. Deze leden zouden graag zien dat er
een extra criterium wordt gehanteerd, in die zin dat er sprake is van een
evenwichtige en evenredige spreiding van de leden over politieke en maatschappelijke
groeperingen. Kan de regering hier op reageren?Wanneer kan de Tweede Kamer het wetsvoorstel inzake de wijziging van de
Wet Incompatibliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement tegemoet zien?
De leden van de VVD-fractie merken hier alvast op, dat zij het in principe
onjuist achten dat een lid van de Staten-Generaal tevens lid is van een adviescollege.
Niet alleen controleert een lid van de Staten-Generaal de regering, die een
standpunt over het advies moet uitbrengen, maar kan ook advies aan de beide
Kamers worden uitgebracht. In dat laatste geval zou het lid van het adviescollege
zichzelf adviseren. Dat lijkt de VVD-fractie een onwenselijke situatie. Deze
leden verzoeken de regering, in ieder geval totdat een definitief besluit
daarover is genomen, geen leden van de Staten-Generaal tot lid te benoemen
van colleges van advies.Deze leden onderschrijven het streven naar een hogere participatie van
vrouwen en personen uit achterstandsgroepen. Zoals in alle gevallen moet de
kwaliteit van de betreffende personen altijd voorop staan, ongeacht om wie
het gaat. Maar deze leden vragen wel waarom expliciet in de wet zelf moet
worden opgenomen dat bij de samenstelling van de colleges wordt gestreefd
naar evenredige deelneming van vrouwen en personen behorende tot etnische
of culturele minderheidsgroepen. Of is dit het gevolg van de ervaringen met
de Wet Bevordering Evenredige Arbeidsdeelname Allochtonen? Naar de mening
van deze leden gaat het hier toch vooral om een uitvoeringszaak. Past dit
wel in een kaderwet? Een vergelijkbare wettelijke bepaling ontbreekt voor
benoemingen van ambtenaren, burgemeesters, commissarissen van de Koningin,
dijkgraven, wethouders, enz. Wordt voor dit soort functionarissen dan ook
een vergelijkbare wettelijke bepaling overwogen? Of wordt en kan worden volstaan
met het feit dat het toch algemeen overheidsbeleid is deze groeperingen evenredig
aan bod te laten komen.De leden van de D66-fractie achten het gewenst dat nu reeds duidelijk
wordt dat het kamerlidmaatschap en het lidmaatschap van een Hoog College van
Staat onverenigbaar zou moeten zijn met het lidmaatschap van een adviesorgaan
nieuwe stijl. Zeker nu de adviesorganen adviseren aan regering en Staten-Generaal
is een dergelijke incompatibiliteit naar hun oordeel onvermijdelijk. Zou het
niet mogelijk zijn om deze regel in dit wetsvoorstel (reeds) vast te leggen,
eventueel vooruitlopend op een wijziging van de Wet incompatibiliteiten leden
van de Staten-Generaal en het Europees Parlement?De nu gekozen formulering voor een evenredige deelname aan adviescolleges
van vrouwen en personen behorende tot minderheidsgroepen lijkt de leden van
de D66-fractie een verbetering en ook in overeenstemming met het advies van
de Raad van State. Verwacht de regering dat deze formulering ook houdbaar
is na het arrest Kalanke/Bremen van het Europese Hof?Hoe wordt overigens naar die meer evenwichtige verhoudingen toegewerkt?
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de bepaling in
het derde lid kan worden geschrapt indien de ondervertegenwoordiging van vrouwen
en achterstandsgroepen niet langer aan de orde is. Wanneer is hiervan sprake?
Kan de regering aangeven welk percentage van het totaal aantal leden van adviescolleges
vrouwelijk dan wel afkomstig uit een achterstandsgroep dient te zijn? Wordt
in het voorgestelde voorkeursbeleid ook rekening gehouden met de positie van
voorzitters?De leden van de D66-fractie verwachten dat een werving van kandidaten
langs de weg van een openbare procedure daarbij zeer bevorderlijk zal zijn.
Zij willen daar ook om andere redenen graag een lans voor breken. Zij menen
dat door een openbare procedure een ruimere kring van deskundigen kan worden
bereikt. Met belangstelling zien zij het antwoord van de regering tegemoet.De leden van de RPF-fractie hebben behoefte aan een nadere toelichting
op het eerste lid van artikel 11. Zij erkennen dat deskundigheid een zeer
belangrijk criterium is. Toch vragen zij of de regering het niet wenselijk
acht dat de colleges daarnaast een pluriforme samenstelling hebben. Indien
alle leden van een college uitgaan van dezelfde levensbeschouwing en maatschappijvisie,
is het denkbaar dat advisering over onderwerpen met een ethische lading (en
voor welk onderwerp geldt dat niet?) belangrijke opmerkingen achterwege blijven.
Zeker op beleidsterreinen als justitie, welzijn en onderwijs zou eenzijdige
advisering moeten worden voorkomen. Gaat de regering er niet ten onrechte
van uit dat advisering op grond van deskundigheid onder alle omstandigheden
objectief en waardevrij zou kunnen zijn? Daarmee zou artikel 19, zesde lid,
ook een dode letter worden. De leden van de RPF-fractie zouden daar zeer veel
moeite mee hebben en verzoeken de regering de tekst van artikel 11 op dit
punt nog eens kritisch tegen het licht te houden.In reactie op het advies van de Raad van State om de Wet Incompatibiliteiten
Staten-Generaal en Europees Parlement aan te vullen analoog aan de bepaling
in het tweede lid met betrekking tot ambtenaren stelt de regering dat deze
materie wordt meegenomen bij het in voorbereiding te nemen wetsvoorstel tot
aanpassing van bovengenoemde wet. Op welke termijn kan dit wetsvoorstel aan
de Kamer worden aangeboden en heeft de regering zijn standpunt reeds bepaald?
Streeft de regering er naar dat wordt voorkomen dat parlementsleden na 1 januari
1997 lid kunnen zijn van een adviescollege?In het derde lid van artikel 11 wordt voorgesteld bij de samenstelling
van adviescolleges te streven naar een evenredige deelneming aan die colleges
van onder andere vrouwen. De leden van de RPF-fractie vragen of hiermee recht
wordt gedaan aan het advies van de Raad van State op dit onderdeel. Wat moet
in dit kader concreet worden verstaan onder «evenredige deelneming»?
Zal het streven hiernaar niet kunnen leiden tot het verlenen van voorrang
aan de vrouwelijk kandidaten?Deze leden zijn niet overtuigd door de argumentatie van de regering betreffende
de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen op 17
oktober 1995 in de zaak C-450/93 (Kalanke), waarnaar de Raad van State verwijst.
Zij verzoeken de regering nader aan te geven waarom richtlijn nr. 76/207/EEG
niet van toepassing zou zijn op de leden van adviescolleges, die ambtenaren
zijn in de zin van de Ambtenarenwet. Daarnaast vragen zij naar de betekenis
van de opmerking dat sprake is van nevenfuncties van beperkte omvang. Is dat
relevant met het oog op de uitspraak van het Europese Hof van Justitie? Met betrekking tot het derde lid van artikel 11 stelt de memorie van toelichting
niet de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van 17 oktober 1995 in zaak C-450/93 (Kalanke) aan de orde. Dit gebeurt daarentegen
wel in het nader rapport naar aanleiding van het advies van de Raad van State.
De interpretatie die aldaar van de uitspraak van het Hof wordt
gegeven achten de leden van de SGP-fractie echter met zoveel onzekerheden
omgeven – zie ook de opmerking: «Over de betekenis van de onderhavige
prejudiciële beslissing is verschil van mening mogelijk.» –,
dat zij zich afvragen of de interpretatie de conclusie kan dragen dat de in
het wetsvoorstel neergelegde regeling van het voorkeursbeleid voor vrouwen
niet in strijd is met de uitspraak van het Hof c.q. de betreffende richtlijn.
Die conclusie is immers gebaseerd op de stelling dat leden van adviescolleges
«in de regel als zodanig» geen arbeidsverhouding hebben en dat
er geen sprake is van een gezagsverhouding. Is de houdbaarheid van de conclusie
niet (mede) afhankelijk van de eventueel te treffen rechtspositieregeling
op de voet van artikel 13, zulks temeer nu artikel 30 bepaalt dat leden van
adviescolleges ambtenaren zijn in de zin van de Ambtenarenwet.De leden van de GPV-fractie kunnen instemmen met het bepaalde in het tweede
lid. Deze leden willen echter benadrukken dat betrokkenheid van ambtenaren
bij de voorbereiding van een advies, afhankelijk van het onderwerp waarover
wordt geadviseerd, een meerwaarde van het uiteindelijke advies kan betekenen.
Deze leden stellen vast dat ambtenaren alleen bij de voorbereiding van een
advies kunnen worden betrokken indien het adviescollege die betrokkenheid
uitdrukkelijk wenst. Is dit door de regering uitdrukkelijk beoogd? Zo ja,
worden regering en beide kamers der Staten-Generaal daarmee niet te veel afhankelijk
van de beoordeling van adviescolleges aangaande de wenselijkheid ambtenaren
bij de voorbereidng van adviezen te betrekken? Kan een goede aansluiting van
de adviezen op de beleidspraktijk zo wel worden gegarandeerd, zo vragen deze
leden.De leden van de GPV-fractie vragen of de stelling van de regering, dat
het lidmaatschap van een adviescollege waarvan de adviestaak de hoofdzaak
is in de regel geen arbeidsverhouding met zich meebrengt, steun vindt in de
jurisprudentie. Deze leden kunnen instemmen met het bevorderen van de vertegenwoordiging
van vrouwen en etnische of culturele minderheidsgroepen in adviesraden. In
plaats van «evenredige vertegenwoordiging» willen deze leden liever
spreken van «evenwichtige vertegenwoordiging». De samenstelling
van adviescolleges moet naar de mening van de aan het woord zijnde leden niet
rekenkundig worden benaderd. Dit zou immers kunnen betekenen, dat een etnische
of culturele minderheid die 3% van de totale Nederlandse bevolking vertegenwoordigd
in een adviescollege met tien leden geen enkel lid zou kunnen leveren. Het
verdient daarom volgens deze leden de voorkeur de evenwichtige samenstelling
van de adviesraden niet enkel en alleen op de samenstelling van de afzonderlijke
adviesraden te beoordelen maar het gehele adviesstelsel in die beoordeling
te betrekken. Deze leden zijn voorts van opvatting, dat de bevordering van
een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en minderheidsgroepen onverlet
laat dat voor het benoemen van leden van adviescolleges tevens rekening wordt
gehouden met de spreiding naar politieke of godsdienstige overtuiging. Voor
bepaalde adviescolleges kan dit zelfs een voorwaarde voor een evenwichtige
samenstelling betekenen.Het is de leden van deze fractie niet duidelijk waarom het derde lid overbodig
wordt indien wordt vastgesteld dat de ondervertegenwoordi- ging van vrouwen
dan wel minderheden in adviescolleges is opgeheven. Immers, ten gevolge van
het in de wet voorgestelde roulatiesysteem kan zich een nieuwe situatie van
ondervertegenwoordiging voordoen. Artikel 12Het actus contrarius beginsel zou er volgens de leden van de D66-fractie
toe moeten leiden dat een benoeming bij koninklijk besluit alleen door een
ontslag bij koninklijk besluit gevolgd wordt. Deze leden kunnen zich echter wel voorstellen dat bij een ontslag op eigen verzoek de eenvoudiger
weg van ontslag bij ministeriële regeling wordt gekozen. Zij vragen echter
wel of dit gebruikelijk beleid is of is hier sprake van een uitzondering.
In dat laatste geval stellen zij een nadere motivering op prijs.Meer moeite hebben de leden van de D66-fractie echter met het bepaalde
in de tweede zin van artikel 12. Zij vragen of de gronden ongeschiktheid,
onbekwaamheid of andere zwaarwegende gronden in vele andere wettelijke regelingen,
bijvoorbeeld in het ontslagrecht, niet een specifieker betekenis hebben dan
in dit wetsvoorstel bedoeld? In dit voorstel worden ook het ontstaan van een
incompatibiliteit, dan wel het verrichten van een met de adviestaak onverenigbare
handeling eronder gebracht. Zou het niet gewenst zijn dat soort gronden zelfstandig
te noemen zoals ook elders, bijvoorbeeld in de Gemeentewet ten aanzien van
raadsleden, het geval is?De leden van de GPV-fractie vragen of niet wettelijk moet worden voorgeschreven
dat leden van adviescolleges verplicht zijn mededeling te doen aan de betrokken
minister van de nevenfuncties die zij vervullen dan wel gaan vervullen. Artikel 13De leden van de PvdA-fractie vragen hoever de regering wil gaan bij het
treffen van een specifieke regeling «voor het aantrekken van hoog gekwalificeerde
personen als lid van een adviescollege»? Op welke wijze en in welke
mate worden grenzen gesteld aan de personele kosten van de adviescolleges?Waarop doelt de regering met «vergoedingen aan leden van adviescolleges»,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Is het op basis van de desbetreffende
algemene maatregel van bestuur mogelijk dat het ene adviescollege bestaat
uit bijvoorbeeld 15 full-timers en het andere uit 15 leden die slechts een
vacatiegeld ontvangen? Kan zo niet een grote onevenwichtigheid tussen adviescolleges
ontstaan?De leden van de D66-fractie vragen wanneer de rechtspositieregeling voor
leden van de adviescolleges tegemoet kan worden gezien? Is het niet gewenst
dat deze bekend is voordat de leden van de adviescolleges daadwerkelijk worden
gevraagd, geworven en benoemd?De leden van de GPV-fractie vragen of het in beginsel mogelijk is dat
de vergoedingen van leden van adviesraden verschillen van de vergoedingen
die aan externe deskundigen kunnen worden versterkt. Zo ja, leidt dat niet
tot ongerechtvaardigde verschillen in beloning? Zouden verschillen tussen
de beloning van leden van een adviescollege en externe deskundigen er voorts
niet toe kunnen leiden dat deskundigen strategisch gedrag gaan vertonen in
die zin dat zij het externe adviseurschap verkiezen boven het lidmaatschap
van een adviescollege? Artikel 16Het is de leden van de D66-fractie niet duidelijk waarom de wettekst geen
gewag maakt van enig overleg tussen regering en adviescollege over de voornemens
van de regering met betrekking tot de adviesaanvragen.Kunnen ook andere ministers advies inwinnen van een adviesorgaan waarvoor
zij niet de eerstverantwoordelijke zijn of gaat een dergelijke adviesaanvrage
steeds via de ministerraad? De leden van de GPV-fractie merken op dat de nieuwe voor beide Kamers
van de Staten-Generaal gecreëerde bevoegdheid om advies te vragen kan
worden gefrustreerd door een beperkte personele en financiële capaciteit
van een adviescollege. Weliswaar kan in het werkprogramma worden aangegeven
wanneer adviesverzoeken kunnen worden verwacht maar deze leden vragen zich
af of de adviesbehoefte van de beide Kamers van de Staten-Generaal altijd
synchroon zal lopen met een inmiddels vastgesteld werkprogramma. Wie is uiteindelijk
verantwoordelijk voor de beslissing omtrent het al dan niet tijdig adviseren
indien adviesaanvragen vanuit de Staten-Generaal uitvoering van het werkprogramma
zouden frusteren? Artikel 17Het feit dat adviescolleges niet de bevoegdheid zouden krijgen uit eigen
beweging het parlement te adviseren, roept – ook ten aanzien van niet
uit eigen beweging uitgebracht advies – bij de leden van de PvdA-fractie
de vraag op in hoeverre de regering de Staten-Generaal informeert. Hoe zal
bijvoorbeeld worden omgegaan met ongevraagde adviezen die naar de mening van
het adviesorgaan zeker ook het parlement moeten bereiken?De nieuwe adviescolleges adviseren niet alleen de regering maar ook de
Staten-Generaal. De leden van de D66-fractie achten dat een belangrijk nieuw
gegeven. Zij vragen in dat verband echter waarom een adviescollege het besluit
tot het uitbrengen van een ongevraagd advies aan de regering alleen aan de
minister moet mededelen en niet aan de Staten-Generaal. Daartoe lijkt op het
eerste gezicht toch ook alle reden. Temeer daar een ongevraagd advies ook
inbreuk kan maken op het werkprogramma en dat raakt ook de Staten-Generaal.
Op het werkprogramma kunnen immers ook adviesaanvragen van het parlement voorkomen.De motivering waarom geen ongevraagd advies kan worden uitgebracht aan
het parlement is wel erg mager. Het parlement kan toch zelf wel beoordelen
of het zijn besluitvorming daardoor wil laten verstoren of doorkruisen?Bovendien is het heel goed denkbaar dat een adviescollege dit toch via
de omweg van de regering zal doen. Waarom die omweg? Artikel 18De leden van de CDA-fractie vinden de informatieverplichting van ministers
aan adviescolleges zwak geregeld. Om een ontwerp-adviesprogramma te kunnen
opstellen moet een college op de hoogte zijn van de belangrijkste beleidsvoornemens
van de regering voor het komende kalenderjaar. Genoemde leden zouden graag
een informatieverplichting in die zin opgenomen zien.In artikel 11, tweede lid, wordt bepaald dat geen ambtenaren worden benoemd
tot lid van een adviescollege, die adviseren over onderwerpen waarbij zij
in verband met hun werkzaamheden zijn betrokken. In artikel 18 wordt bepaald
dat een ambtenaar, deskundig op het terrein van het betreffende college als
adviseur aan de beraadslagingen van het college mag deelnemen. Wordt de ambtenaar
op deze manier toch niet een soort adviserend lid, zonder stemrecht? En is
dan toch geen sprake van een vermenging van verantwoordelijkheden? Heeft de
regering overwogen rijksambtenaren in het algemeen uit te sluiten van het
lidmaatschap van vaste colleges van advies van het Rijk?, zo vragen de leden
van de VVD-fractie. Zo nee, waarom niet?Alhoewel de vaststelling van de financiële middelen niet in het onderhavige
wetsvoorstel wordt geregeld vragen de leden van de GPV-fractie
nader in te gaan op het gedeelte van de toe te delen financiële middelen
dat naar de opvatting van de regering zou moeten worden gereserveerd voor
het inhuren van externe deskundigen. Het antwoord op die vraag vinden deze
leden van belang omdat daarmee een begrenzing plaatsvindt van de mogelijkheden
van een adviescollege tot het inschakelen van externe deskundigen. Welke besparingen
verwacht de regering overigens te kunnen realiseren door de vermindering van
het aantal en de omvang van de adviesraden? Artikel 19Gelet op een van de centrale uitgangspunten van het nieuwe adviestelsel:
in omvang beperkte adviesorganen met voldoende deskundigheid, zal een advies
aan gewicht winnen indien ook zo veel mogelijk leden van het adviescollege
zich kunnen uitspreken over de inhoud van dat advies. Zou het vereiste quorum
in het tweede lid om die reden niet hoger moeten worden vastgesteld, vragen
de leden van de GPV-fractie.Voorts vragen deze leden of het thans praktijk is dat de adviesraden in
commissies voorbereide adviezen slechts marginaal toetsen alvorens deze vast
te stellen. Artikel 20De leden van de GPV-fractie menen dat een onduidelijke situatie kan ontstaan
als tussen adviesorganen verschillen bestaan in de wijze waarop zij de openbaarheid
van hun vergaderingen hebben geregeld. Zij vragen wat zich verzet tegen een
algemene regeling op hoofdpunten in het voorstel van wet. Artikel 21De leden van de D66-fractie vragen waarom in artikel 21 wel geregeld is
dat een afschrift van een advies aan een van de Kamers der Staten-Generaal
aan de minister wordt gezonden en waarom wordt dat niet wederkerig geregeld
voor een advies aan de minister? Met andere woorden waarom krijgt het parlement
geen afschrift van een advies aan de minister? Waarom dit (tijdelijk) gebrek
aan openbaarheid? Artikel 22De leden van de CDA-fractie achten het wenselijk dat de wijze van besluitvorming
bij gezamenlijke advisering door adviescolleges enigermate geregeld wordt.
De duidelijkheid die artikel 19 biedt voor de wijze van besluitvorming, wordt
in artikel 22 node gemist.In een adviesverzoek kan een gezamenlijk advies van meerdere adviescolleges
worden gevraagd. De leden van de D66-fractie vragen waarom dit initiatief
niet ook van een of meerdere colleges zelf kan uitgaan? Of wordt het wel mogelijk
geacht maar spreekt dat naar het oordeel van de regering voor zich?Reeds in Raad op Maat is aangegeven dat het instellen van brede strategische
adviescolleges zou kunnen bijdragen aan het tegengaan van verkokering. De
leden van de D66-fractie vragen of artikel 22, dat voorziet in samenwerking
tussen verschillende colleges voldoende kan waarborgen dat adviesverzoeken
die betrekking hebben op meer dan één beleidsterrein ook daadwerkelijk
geïntegreerd zullen plaatsvinden?Alhoewel artikel 17 het mogelijk maakt dat adviesraden uit eigen beweging
een advies uitbrengen wordt die bevoegdheid niet gecreëerd voor twee
of meer adviesraden die uit eigen beweging besluiten gezamenlijk
een advies uit te brengen. Is dit uitdrukkelijk beoogd? De leden van de GPV-fractie
vragen voorts of artikel 19 onverkort van toepassing is indien twee of meer
adviescolleges op verzoek gezamenlijk advies uitbrengen. Voorts is de onderlinge
verhouding tussen de voorzitters van de betrokken adviescolleges in een dergelijke
situatie deze leden onduidelijk. Artikel 23Bij het tweede lid zouden de leden van de PvdA-fractie graag de toevoeging
«gemotiveerd» zien: «Indien de vaststelling van het standpunt
niet binnen de termijn, bedoeld in het eerste lid, plaatsvindt, stelt Onze
Minister de beide kamers der Staten Generaal hiervan gemotiveerd in kennis.»De leden van de CDA-fractie vragen waarom een advies over een algemene
maatregel van bestuur niet valt onder de verplichting dat de minister zijn
standpunt over het advies binnen drie maanden meedeelt aan de beide kamers
der Staten-Generaal?De leden van de D66-fractie voelen op het eerste gezicht wel iets voor
de suggestie van de Raad voor het binnenlands bestuur (RBB) om in de wet vast
te leggen dat adviezen van adviescolleges door het college zelf openbaar worden
gemaakt tenzij bij de adviesaanvraag is bepaald dat de aanvrager dit zal doen.
De aanvrager zou daartoe dan wettelijk verplicht kunnen worden. Waarom is
niet gesteld dat adviezen in ieder geval binnen vier weken aan de kamers worden
overgelegd, al dan niet voorzien van een regeringsstandpunt. Zij willen graag
dat de regering hier nader op ingaat.Zou het niet tevens wenselijk zijn om overeenkomstig de aanbeveling van
de RBB in de wet vast te leggen dat het uitbrengen van een regeringsstandpunt
gemotiveerd met ten hoogste drie maanden kan worden verdaagd? Nu blijft zo
in de lucht hangen wat er gebeurt als de regering niet in staat is binnen
drie maanden met een standpunt te komen.Met betrekking tot artikel 23, stellen de leden van de SGP-fractie de
vraag waarom de verplichting voor de regering om een standpunt te bepalen
niet geldt ten aanzien van adviezen over formele wetgeving of algemene maatregelen
van bestuur, indien besloten wordt het advies niet door wetgeving te laten
volgen of indien het advies concludeert tot het afzien van wetgeving.De leden van de GPV-fractie zijn van mening dat dit artikel op twee belangrijke
onderdelen tekort schiet. Ten eerste achten zij het niet goed mogelijk dat
een betrokken minister nalaat een reactie te geven op een advies dat een adviescollege
uit eigen beweging heeft opgesteld of te laat heeft uitgebracht. De termijn
van drie maanden zou volgens deze leden ook voor dergelijke adviezen moeten
gelden. Ten tweede achten deze leden het noodzakelijk dat de regering aangespoord
wordt met enige voortvarendheid een reactie op adviezen te geven. Het tweede
lid is naar de opvatting van deze leden dan ook te open en daarmee te vrijblijvend
geformuleerd. Artikel 25De rol van het werkprogramma is onduidelijk: het adviescollege «houdt
bij het vervullen van zijn taak rekening met het werkprogramma». De
leden van de PvdA-fractie vragen of het de adviescolleges volledig vrij staat
om te bepalen in hoeverre ze met het werkprogramma rekening houden? In dat
geval is het primaat van de politiek ver te zoeken en lijkt het
weinig zinvol het werkprogramma jaarlijks aan de Staten-Generaal voor te leggen.De minister wie het aangaat kan een adviesprogramma wijzigen. De leden
van de CDA-fractie nemen aan dat een minister daarbij de bevoegdheid van een
adviescollege om ongevraagd te adviseren in acht neemt. Zij vinden dat de
minister de kamers in kennis dient te stellen van een wijziging van het adviesprogramma.Ten aanzien van de vast te stellen werkprogramma's van de adviescolleges,
vragen de leden van de D66-fractie of de regeling wel voldoende flexibiliteit
in zich bergt. Indien een minister of de Kamer op korte termijn, dus nadat
het werkprogramma reeds is vastgesteld, behoefte heeft aan eenmalig advies
op een beleidsterrein dat in de taakomschrijving van een bestaand vast college
valt, is de kans groot dat ter omzeiling van een dergelijk werkprogramma-probleem,
een ad hoc college zal worden ingesteld. De leden van de fractie van D66 zijn
van mening dat een dergelijke rigiditeit van het werkprogramma niet tot gevolg
mag hebben dat er toch weer een hoeveelheid aan tijdelijke colleges zal ontstaan.Met betrekking tot het werkprogramma vragen de leden van de RPF-fractie
met de Raad van State of de beoordeling van de verdeling tussen gevraagde
en ongevraagde advisering wel uitsluitend bij de minister moet berusten, zoals
wordt voorgesteld in artikel 25, tweede en derde lid. Het werkprogramma heeft
volgens de regering niet het karakter van een algemeen bindend voorschrift.
Toch geldt voor de advisering uit eigen beweging dat die moet passen in het
werkprogramma. Welke ruimte hebben de colleges nu precies om een eigen beleid
terzake te voeren?Met betrekking tot artikel 25, tweede en derde lid (vaststelling en wijziging
van het werkprogramma) ondersteunen de leden van de SGP-fractie de suggestie
van de Raad van State om wat betreft het door het college geuite voornemen
om ongevraagd te adviseren, voor de minister de wettelijke verplichting op
te nemen om met het adviescollege overleg te plegen over de mogelijkheid van
inpassing van het voornemen in het vastgestelde werkprogramma en over een
eventueel met het oog daarop noodzakelijke wijziging van dat programma.Weliswaar is via het voorgestelde artikel 11 gepoogd de onafhankelijkheid
van de leden van het adviescollege te garanderen, maar deze leden menen dat
de onafhankelijkheid van het adviescollege als zodanig met name tot uitdrukking
kan komen in de mogelijkheid tot ongevraagde advisering. Vanuit dit perspectief
past volgens deze leden minder de formeel-wettelijke mogelijkheid dat de minister
eenzijdig de ruimte kan begrenzen die er zal zijn voor ongevraagde advisering
door het adviescollege. Daarom achten zij een wettelijk vastgelegde overlegverplichting
nodig.Artikel 25 geeft de kamers van de Staten-Generaal de mogelijkheid wijziging
van het werkprogramma van adviesraden te bepleiten. De leden van de GPV-fractie
vragen of door de Staten-generaal gewenste wijzigingen (kenbaar gemaakt bij
de begrotingsbehandeling) nog wel kunnen worden doorgevoerd in het werkprogramma
dat reeds op 1 september bij de betrokken minister is ingediend. Welke tijd
verstrijkt naar verwachting tussen indiening en vaststelling van het werkprogramma? Artikel 27De leden van de PvdA-fractie vragen of het jaarverslag en het evaluatieverslag
aan de Staten-Generaal worden toegezonden en in hoeverre de Staten-Generaal
bijvoorbeeld bij de beslissing over handhaving van het adviescollege is betrokken?Om tijdig te kunnen beoordelen of een tijdelijk college voor omzetting
in een permanent college, voor verlenging van de instellingsduur, dan wel
voor opheffing in aanmerking komt, moet worden beoordeeld aan de hand van
het evaluatieverslag. De leden van de D66-fractie vragen of de Minister van
Binnenlandse Zaken, die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van het adviesstelsel,
uitgaande van de bepalingen in artikel 27 kan verzekeren dat de evaluatieverslagen
kunnen worden beoordeeld vóórdat de termijn van vier jaar is
verstreken?De leden van de GPV-fractie vragen waarom het uitbrengen van een standpunt
door de betrokken minister over het evaluatieverslag van een adviescollege
niet, net als bij het uitbrengen van adviezen, is gebonden aan een termijn
van drie maanden? Artikel 28De leden van de CDA-fractie vragen of de informatieplicht van adviescolleges
aan ministers de onafhankelijkheid van adviescolleges niet in gevaar kan brengen.De leden van de D66-fractie begrijpen het toch goed als zij uit artikel
28 afleiden dat adviescolleges een minister meer informatie moeten verschaffen
dan waartoe zij ingevolge de Wet openbaarheid van bestuur jegens burgers zijn
gehouden? Maar hoe is het ten aanzien van het parlement geregeld? Ook tussen
adviescollege en parlement moet toch in voorkomende gevallen een bredere informatie
uitwisseling plaats kunnen vinden, desnoods onder geheimhouding? Artikel 29De Minister van Binnenlandse Zaken is belast met de coördinatie inzake
de ontwikkeling van het adviesstelsel en de samenhang tussen de adviestaken
van de afzonderlijke adviescolleges. Een belangrijke taak, zeker in een fase
waarin het nieuwe adviesstelsel tot wasdom moet komen. De leden van de D66-fractie
vragen welke instrumenten de minister heeft om deze taak inhoud te geven? Artikel 30In artikel 30 is bepaald dat leden van adviescolleges ambtenaar in de
zin van de Ambtenarenwet zullen zijn. Het is de leden van de VVD-fractie niet
duidelijk waarom daar voor is gekozen. Zij krijgen gaarne een nadere uitleg.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Brinkman (CDA), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou
(PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes
(VVD), Gabor (CDA), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Oedayraj Singh Varma
(GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman (PvdA),
De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden:
Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg
(PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Mulder-van Dam (CDA), Jeekel (D66), Van
Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Verhagen (CDA), Van
der Stoel (VVD), Mateman (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA), M. M. van der Burg (PvdA),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (U55+), Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24503-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl