Evaluatie wet eigenrisicodragen Ziektewet; Brief minister met een verslag over de werking van de Wet eigenrisicodragen Ziektewet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30073, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30073 nr. 1

07-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSamenvatting verslagBeleidsconclusiesOndertekeningBIJLAGEHoofdlijnen Wet eigenrisicodragen ZWKwantitatieve informatieRondetafelgesprekken met betrokkenen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30073Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 073Evaluatie wet eigenrisicodragen Ziektewetnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 april 2005Met deze brief doe ik u, in overeenstemming met het wettelijk voorschrift,
een verslag toekomen over de werking van de Wet eigenrisicodragen Ziektewet
die op 1 maart 2003 in werking is getreden.Hieronder treft u een samenvatting van het verslag alsmede de beleidsconclusies
aan. De bijlage bevat een uitgebreider verslag.Samenvatting verslagDe Wet eigenrisicodragen Ziektewet biedt werkgevers de (keuze)mogelijkheid
om zelf het ziekterisico te dragen voor hun vangnetwerknemers.Uit kwantitatieve gegevens van het UWV blijkt dat er per 1 januari
2005 26 werkgevers eigenrisicodrager zijn. Het aantal eigenrisicodragers is
derhalve tot dusver beperkt.Tegen deze achtergrond heeft het Ministerie van SZW twee rondetafelgesprekken
met bedrijven gehouden om een beeld te krijgen van de ervaringen in de praktijk.Daaruit kwam naar voren dat bedrijven die (nog) geen eigenrisicodrager
zijn het eigenrisicodragen in zijn huidige vorm als te complex ervaren. Met
name hebben deze bedrijven behoefte aan meer transparantie in de benodigde
informatie, een helderder verantwoordelijkheidsverdeling met het UWV en een
vereenvoudiging van administratieve handelingen bij de uitvoering van het
eigenrisicodragen. Bedrijven, die wél eigenrisicodrager zijn geworden,
zijn inmiddels tevreden met de praktijk van het eigenrisicodragen. Wel ondervonden
deze bedrijven veel problemen om eigenrisicodrager te worden.BeleidsconclusiesUit het verslag kunnen de volgende beleidsconclusies worden getrokken.In de eerste plaats is het aantal eigenrisicodragers tot dusver beperkt.
Hiervoor zijn meerdere oorzaken aan te wijzen. Zoals opgemerkt, hebben bedrijven
die nog geen eigenrisicodrager zijn geworden gewezen op het te
complexe karakter van de huidige vormgeving: hieraan zijn nog teveel verplichtingen
en kosten verbonden. Bedrijven die zijn uitgetreden hebben voorts gewezen
op de aanloopproblemen die zij hebben ondervonden. Een andere oorzaak kan
zijn dat de uitvoering van de ZW niet de corebusiness van bedrijven is. Voorts
is een mogelijke verklaring dat alleen voor uitzendbedrijven met een laag
verzuimpercentage een aanzienlijk premievoordeel kan optreden bij de keuze
voor het eigenrisicodragen. Voor uitzendbedrijven met een gemiddeld ziekteverzuim
is dit directe premievoordeel er niet en kan pas op termijn een mogelijk lager
ziekteverzuim zich vertalen in minder kosten van verzuim. In de andere sectoren
is het premievoordeel door eigenrisicodragen zeer beperkt doordat de sectorale
ZW-premie-opslag veel geringer van omvang is.In de tweede plaats kan uit het beperkte aantal eigenrisicodragers thans
nog niet de conclusie worden getrokken dat de Wet eigenrisicodragen ZW zijn
doel ook op termijn niet zal bereiken. Deze conclusie acht ik thans voorbarig,
mede gelet op de beperkte periode waarin ervaring is opgedaan.In de derde plaats zijn in de rondetafelgesprekken suggesties gedaan om
tot verbetering van de regeling te komen. Ik ben bereid om met betrokken partijen
te bezien in hoeverre en op welke wijze de regeling kan worden verbeterd.
Dit is geen eenvoudige opgave, omdat bij de totstandkoming van de Wet eigenrisicodragen
ZW een aantal randvoorwaarden is gesteld, zoals het waarborgen van de rechten
van werknemers, het afdekken van financiële risico's ingeval van betalingsonwil
of -onmacht en het borgen van actieve verzuimbegeleiding. Uiteraard zullen
deze noties bij het te verrichten onderzoek worden betrokken.Vanwege het complexe
gehalte van de materie, het noodzakelijke overleg en de beleidsprioriteit
die wordt gegeven aan het WIA-complex zal dit onderzoek enige tijd vergen.
Mijn streven is erop gericht de uitkomsten van mijn bevindingen nog dit jaar
te rapporteren aan uw Kamer.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusBIJLAGEOp 1 maart 2003 is de Wet eigenrisicodragen ZW in werking getreden
(Stb. 2002, 584). Deze wet biedt werkgevers de (keuze)mogelijkheid om zelf
het ziekterisico te dragen voor hun vangnetwerknemers. Beoogd wordt om hierdoor
het belang van werkgevers bij een goed preventie- en verzuim- en reïntegratiebeleid
voor deze werknemers te vergroten.In de wet is een evaluatiebepaling opgenomen. Op grond van deze bepaling
dient de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid na twee jaar na inwerkingtreding
van de wet een verslag naar het parlement te zenden over de doeltreffendheid
en de effecten van deze wet in de praktijk.Met dit verslag wordt hierin voorzien. Begonnen wordt met een korte schets
van de regeling. Vervolgens wordt achtereenvolgens ingegaan op de beschikbare
kwantitatieve informatie en het beeld van de praktijk.Hoofdlijnen Wet eigenrisicodragen ZW1De functie en reikwijdte van de ZW is sinds de invoering van de Wet uitbreiding
loondoorbetalingsverplichting bij ziekte (WULBZ, 1996) beperkt tot vangnetwerknemers.Specifiek voor vangnetwerknemers is dat geen sprake meer is van een arbeidsrelatie
met de werkgever. Bij ziekte zijn zij daarom aangewezen op ziekengeld op grond
van de vangnetvoorziening-ZW en niet op loondoorbetaling door de werkgever.
In de praktijk gaat het vooral om uitzendkrachten, zieke werklozen en werknemers
met een tijdelijk contract van wie het dienstverband is beëindigd.2 Het ziekengeld wordt betaald en uitgevoerd door het UWV,
die ook verantwoordelijk is voor de verzuimbegeleiding en reïntegratie.
Werkgevers betalen hiervoor een sectorale ZW-opslag op de wachtgeldpremie.Mede op aandrang vanuit het bedrijfsleven is op 1 maart 2003 de Wet
eigenrisicodragen ZW ingevoerd. De wet biedt werkgevers de (keuze) mogelijkheid
om een goede preventie- en reïntegratiebegeleiding te voeren voor hun
vangnetwerknemers en hierop zelf de regie te voeren. Zij betalen dan zelf
het ziekengeld. Werkgevers hebben daardoor belang bij een goed preventie-
en reïntegratiebeleid. Zij kunnen allereerst zelf profiteren van eigen
inspanningen, gericht op een adequaat arbeidsomstandigheden- en verzuimbeleid;
hierdoor verlagen zij de kosten van ziekteverzuim. In de tweede plaats hebben
zij financieel belang bij reïntegratie van zieke vangnetwerknemers doordat
succesvolle reïntegratie-inspanningen instroom in de WAO en toerekening
van WAO-lasten via de Pembaprikkel voorkomt.De vormgeving van het eigenrisicodragen in de ZW is als volgt. De werkgever
die eigenrisicodrager is – en niet het UWV – voert de regie over
het verzuim- en reïntegratiebeleid. De eigenrisicodrager betaalt voor
eigen rekening ziekengeld aan zieke vangnetwerknemers. Hij betaalt geen premieopslag
meer voor de ZW.Om eigenrisicodrager te worden, moet aan twee voorwaarden worden voldaan.
Allereerst dient de werkgever een toereikende garantie van een bank of verzekeraar
te overleggen. In de tweede plaats dient de werkgever een afschrift van een
contract met een gecertificeerde arbodienst te overleggen aan het UWV. Met
deze voorwaarden worden financiële risico's en een professionele verzuimbegeleiding
geborgd.De werkgever heeft tweemaal per jaar de mogelijkheid te kiezen voor het
eigenrisicodragen, namelijk per 1 januari of per 1 juli. Daartoe
moet hij uiterlijk 13 weken eerder bij het UWV een schriftelijke aanvraag
indienen. Indien voldaan wordt aan de voorwaarden verleent het UWV schriftelijke
toestemming.De wederzijdse rechten en verplichtingen voor de werknemer blijven berusten
op de ZW. Dit brengt onder meer met zich mee dat, ingeval een beschikking
moet worden getroffen, de eigenrisicodrager het ZW-besluit voorbereidt (en
de aanspraak op ziekengeld beoordeelt), terwijl het UWV formeel verantwoordelijk
is voor het ZW-besluit.Het eigenrisicodragen is verder uitgewerkt in het Besluit werkzaamheden,
administratieve voorschriften en kosten eigenrisicodragen ZW.Kwantitatieve informatieUit kwantitatieve gegevens van het UWV blijkt dat er per 1 januari
2005 26 werkgevers eigenrisicodrager zijn. In 16 gevallen betrof het een werkgever
uit de uitzendsector. In de overige gevallen betrof het: 3 bedrijven in de
horeca, 2 in de zakelijke dienstverlening, 2 in het grootwinkelbedrijf, 1
in de groothandel, 1 in de sector banken en 1 in de sector verzekeringswezen/ziekenfondsen.Voorts komt uit de gegevens naar voren dat het tot dusver kleinere bedrijven1 zijn die eigenrisicodrager zijn geworden. Grotere bedrijven,
met name in de uitzendsector, hebben deze stap (nog) niet gezet.Conclusie is derhalve dat het aantal eigenrisicodragers tot dusver beperkt
is gebleven.Hierbij moet wel worden bedacht dat de verstreken periode relatief kort
is geweest. Werkgevers hebben in feite nog maar 4 keer de gelegenheid gehad
te opteren voor het eigenrisicodragen, namelijk per 1 juli 2003, per
1 januari 2004, per 1 juli 2004 en per 1 januari 2005.Rondetafelgesprekken met betrokkenenTegen de achtergrond van het beperkte aantal eigenrisicodragers in de
ZW heeft het Ministerie van SZW een aantal bedrijven benaderd voor een tweetal
rondetafelgesprekken. Doel daarvan was om een beeld te krijgen van de ervaringen
in de praktijk. Een eerste gesprek vond plaats met een aantal bedrijven die
eigenrisicodrager zijn geworden. In dit gesprek stonden de ervaringen met
het eigenrisicodragen centraal. Een tweede gesprek vond plaats met bedrijven
die wel interesse hebben getoond voor het eigenrisicodragen maar deze stap
niet of nog niet hebben gezet. In dit gesprek stonden mogelijke barrières
om eigenrisicodrager te worden voorop. Aan beide gesprekken werd ook deelgenomen
door vertegenwoordigers van het UWV en van de ABU.Beide gesprekken gaven inzicht in de praktijk tot dusver.De ervaringen van bedrijven die inmiddels eigenrisicodrager zijn, laten
zich als volgt samenvatten. Deze bedrijven geven aan dat zij veel moeite moesten
doen om eigenrisicodrager te worden. Dit kostte veel tijd en werk, en frustratie.
Banken hadden grote problemen met het afgeven van een bankgarantie; het kostte
bedrijven daardoor veel moeite om een bankgarantie te verkrijgen. Voorts was
de ondersteuning vanuit het UWV naar het oordeel van bedrijven minimaal. De
aanloopperiode was dus voor bedrijven complex.De uitgetreden bedrijven zijn nu, na een zekere aanlooptijd, tevreden
met de praktijk van het eigenrisicodragen. De aanwezige bedrijven die zijn
uitgetreden hadden al vóór het eigenrisicodragen een laag ziekteverzuim.
Dit lage ziekteverzuim wordt voor een belangrijk deel verklaard doordat zij
een specifiek werknemersbestand hebben (studenten of Poolse uitzendkrachten).
Door eigenrisicodrager te worden hebben deze bedrijven de kosten aanzienlijk
beperkt. Het eigenrisicodragen heeft er ook toe geleid dat bedrijven «bovenop»
de verzuimbegeleiding en reïntegratie van zieke werknemers zitten. Er
is op werkniveau goed contact met het UWV. Een enkel bedrijf heeft gebruik
gemaakt van de mogelijkheid om diensten bij het UWV in te kopen. Vanwege het
lage ziekteverzuim geven uitgetreden bedrijven overigens aan nog
niet veel complexe ZW-gevallen te hebben gehad, waarbij op grond van de wet
bemoeienis van het UWV noodzakelijk is.1De ervaringen van bedrijven die (nog) geen eigenrisicodrager zijn komen
op het volgende neer. Kernpunt is voor deze bedrijven dat het eigenrisicodragen
in zijn huidige vorm te complex is. Met name is behoefte aan meer transparantie
in de benodigde informatie, een helderder verantwoordelijkheidsverdeling met
het UWV en een vereenvoudiging van administratieve handelingen bij de uitvoering
van het eigenrisicodragen. Hierdoor bleek men veelal niet in staat om een
gedegen afweging over kosten en baten te maken van het eigenrisicodragen:
de mogelijke kosten waarvoor men geplaatst zou kunnen worden, vormen een te
onzekere factor.In de rondetafelgesprekken is aan bedrijven gevraagd suggesties te doen
om het huidige systeem van eigenrisicodragen te verbeteren. Hierbij zijn verschillende
suggesties gedaan. Deze suggesties die uiteraard verdere uitwerking behoeven,
hebben met name betrekking op:– het aanbrengen van een scherpere verantwoordelijkheidsverdeling
tussen het UWV en de eigenrisicodrager bij de vormgeving van het eigenrisicodragen;– vermindering van de administratieve lasten voor het eigenrisicodragen
en vereenvoudiging van de uitvoering van de ZW;– het openen van de mogelijkheid voor de eigenrisicodrager om een
pakket diensten van het UWV in te kopen (kan nu alleen op gevalsniveau);– verbetering van voorlichting en dienstverlening bij de implementatie
en uitvoering van beleid richting werkgevers.De algemene indruk van degenen die aanwezig waren bij de gesprekken, is
dat een substantiële aanpassing van het huidige systeem van eigenrisicodragen
in de ZW noodzakelijk is om eigenrisicodragen voor bedrijven aantrekkelijk
te maken.Nadere uitwerking en onderzoek is noodzakelijk om te bezien in hoeverre
deze suggesties en mogelijke andere alternatieven kunnen bijdragen aan verbetering
van dit instrument. XNoot1Het eigenrisicodragen ZW moet, hoewel het oogmerk hetzelfde is (eigen
regie, financiële prikkel), goed worden onderscheiden van het eigenrisicodragen
WAO/WIA. Dit hangt onder meer samen met de beperkte doelgroep, de beperktere
periode en de verschillende polisvoorwaarden.XNoot2Daarnaast kan, vanwege de wenselijkheid om risicoselectie door werkgevers
te voorkomen, ziekengeld worden toegekend aan bepaalde categorieën werknemers
die nog wel bij een werkgever in dienst zijn. Dit is het geval bij orgaandonatie,
bij ziekte in verband met zwangerschap of bevalling en bij heringetreden arbeidsgehandicapten.
Voor deze situaties is eigenrisicodragen wettelijk uitgesloten. Van deze categorieën
wordt verder geabstraheerd.XNoot1Kleinere bedrijven worden hier opgevat als bedrijven met een relatief
gering aantal vangnetwerknemers.XNoot1Het is opvallend dat het aantal ziekmeldingen dat bij het UWV bekend is
zeer beperkt is. Mogelijk zijn bedrijven hun verplichting ziektegevallen te
melden aan het UWV nog onvoldoende nagekomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30073-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl