Wijziging van de Wet assurantiebemiddelingsbedrijf teneinde het begunstigingsverbod te doen vervallen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25507, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25507 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN DEEL 1. Inleiding2. Inhoud en doelstelling van artikel 163. Argumenten voor afschaffing van het begunstigingsverbod4. BedrijfseffectenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel IArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25507Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 507Wijziging van de Wet assurantiebemiddelingsbedrijf teneinde het begunstigingsverbod
te doen vervallennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN DEEL 1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onderdeel b, van de Wet op de Raad van State)In het kader van het project
«Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit» (MDW) wordt
systematisch getoetst of bepaalde regelgeving nog aansluit bij gewijzigde
maatschappelijke patronen. Regels worden daarbij bezien op noodzaak, effectiviteit,
uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid. In MDW-kader is de Wet assurantiebemiddelingsbedrijf
(Wabb) onderwerp van onderzoek geweest voor wat betreft de wettelijke toetredingseisen
(vakbekwaamheidseisen en registerinschrijving) en het effect op de markt van
de beloningsregels. In het kader van dat onderzoek zijn met betrokkenen ook
hoorzittingen gehouden. De Tweede Kamer is over de kabinetsbesluitvorming
inzake het MDW-project Wabb geïnformeerd bij brief van 4 september 1996
(kamerstukken II 1995/96, 24 036, nr. 28).Het kabinet heeft op basis van het Rapport van de werkgroep in het kader
van het MDW-project Wabb besloten de wettelijke beloningsregels voor de assurantiebemiddeling
af te schaffen. Gezien de potentiële ingrijpende gevolgen op de verzekeringsmarkt
(zowel voor verzekeraars als voor tussenpersonen) is gekozen voor een gefaseerde
aanpak:– artikel 16 Wabb, dat het begunstigingsverbod regelt, zal op korte
termijn komen te vervallen. Hierdoor wordt het voor assurantietussenpersonen
onder meer mogelijk om retourprovisie toe te kennen. Beoogd is deze wetswijziging
met ingang van 1 januari 1998 in te laten ingaan.– de artikelen 13 Wabb en 15 Wabb, die de wijze van beloning van
de tussenpersoon bepalen, zullen op termijn vervallen. Het kabinet wil hiervoor
een overgangsperiode vastleggen van vier jaar na het vervallen van artikel
16. Dit impliceert als datum van inwerkingtreding 1 januari 2002.In oktober 1996 is een aanvang gemaakt met de evaluatie van de gehele
Wabb (ruim vijf jaar na inwerkingtreding van de wet in april 1991), zoals
toegezegd door de Minister van Financiën bij de mondelinge behandeling van de Wabb in de Tweede Kamer op 6 september 1990. In deze evaluatie
worden ook de consequenties en de nadere uitwerking van de MDW-kabinetsbesluiten
bezien, waarbij de genomen kabinetsbesluiten voor de evaluatie als zodanig
uiteraard een gegeven zijn. De werkzaamheden met betrekking tot de evaluatie
zijn daarom zoveel mogelijk parallel met de voorbereiding van een alle wijzigingen
van de Wabb omvattend wetsvoorstel ter hand genomen.Het streven was erop gericht om alle wetswijzigingen die voortvloeien
uit de MDW-rapportage en de evaluatie van de Wabb op te nemen in één
wetsvoorstel. Inmiddels is gebleken dat het op zorgvuldige wijze bezien van
de gevolgen van de MDW-besluitvorming voor de overige Wabb-artikelen en het
evalueren van de overige onderdelen van de wet (die niet in de MDW-rapportage
aan de orde kwamen), mede in het licht van de op de evaluatie-opzet ontvangen
reacties, meer tijd vergen.De ondergetekenden zijn van mening dat het van belang is dat artikel 16
reeds op de beoogde datum, te weten 1 januari 1998, komt te vervallen. Door
afsplitsing van dit wetsvoorstel van de overige wetswijzigingen die uit de
MDW-rapportage en de evaluatie van de Wabb voortvloeien, is het mogelijk de
feitelijke implementatie van de MDW-kabinetsbesluitvorming inzake de beloningsregels
conform de voornemens te laten verlopen. De bedrijfstak heeft bovendien baat
bij duidelijkheid op korte termijn omtrent de in het MDW-besluit aangekondigde
afschaffing van artikel 16.Derhalve wordt in het onderhavige wetsvoorstel het vervallen van het begunstigingsverbod
afzonderlijk voorgesteld.De overwegingen die bij de totstandkoming van de voorganger van de Wabb,
de Wet Assurantiebemiddeling (WAb), in 1952 ten grondslag lagen aan het instellen
van een verbod op retourprovisie zijn inmiddels achterhaald. Hierop zal uitgebreider
worden ingegaan in het vervolg van deze toelichting.Wachten met het afschaffen van het verbod op retourprovisie tot de evaluatie
is afgerond heeft tot gevolg dat de inwerkingtreding onnodig lang zou worden
uitgesteld, waardoor de concurrentiebeperkende werking van het artikel blijft
bestaan.Artikel 16 kan volledig los van de andere beloningsartikelen worden gezien:
afschaffing ervan heeft geen consequenties voor andere wetsartikelen en ook
in de evaluatie zijn geen elementen gebleken die een beletsel vormen voor
het afsplitsen van dit onderwerp van de overige MDW-besluitvorming en de evaluatiebevindingen,
die geregeld zullen worden in een uitgebreider wetsvoorstel. Het feit dat
het kabinetsbesluit inzake afschaffing van de beloningsartikelen ook al een
temporele splitsing kende is hiermee in lijn. Afschaffing van de artikelen
13 en 15, voor welke een aanzienlijk latere datum van inwerkingtreding is
voorzien, heeft daarentegen wel consequenties voor andere artikelen, met name
voor de artikelen 14, 17 en 18 Wabb. De artikelen 13 en 15 werken bovendien
door naar andere thema's uit de evaluatie.Alvorens de argumenten voor de afschaffing van het verbod op retourprovisie
in paragraaf 3 uiteen te zetten, wordt in paragraaf 2 kort de inhoud van het
artikel en de doelstellingen belicht. In paragraaf 4 wordt ingegaan op de
gevolgen van de afschaffing van artikel 16 voor het bedrijfsleven. 2. Inhoud en doelstelling van artikel 16Artikel 16, het begunstigingsverbod, verbiedt om terzake van het afsluiten
van een verzekering direct of indirect provisie, retourprovisie of enig ander
op geld waardeerbaar voordeel toe te kennen, af te staan of te beloven aan
anderen dan de tussenpersoon. Het verbod geldt niet alleen voor de tussenpersoon,
maar het bestrijkt de gehele verzekeringssector: de werkingssfeer strekt zich
ook uit tot de direct writers die zonder tussenpersonen werken en intermediair-verzekeraars
zelf. Overigens is het wel toegestaan cadeaus of op geld waardeerbare
voordelen aan te bieden aan àlle (potentiële) verzekeringnemers.
Een wettelijk begunstigingsverbod is voor het eerst geregeld in de WAb. Het
verbod is sindsdien materieel ongewijzigd gebleven.Het begunstigingsverbod beoogde de consument te beschermen tegen de «verlokking»
om een verzekering (met vaak langlopende financiële verplichtingen) aan
te gaan om redenen die niet in eerste instantie met (de noodzaak tot het afsluiten
van) de verzekering zelf te maken hadden. Het ging hierbij om het financiële
voordeel/cadeau dat de consument in het vooruitzicht zou kunnen worden gesteld
om hem te bewegen bij een bepaalde verzekeraar een bepaalde verzekering af
te sluiten. Dit verklaart waarom het verbod zich behalve tot het intermediair
en de intermediairverzekeraars, ook tot direct writers richtte.Daarnaast beoogde het begunstigingsverbod de handhaving van eerlijke concurrentieverhoudingen
tussen tussenpersonen. Vóór de totstandkoming van het verbod
in 1952 werd er namelijk veelvuldig door niet terzake kundige tussenpersonen
bemiddeld en achteraf een lage kwaliteit van dienstverlening geboden (waaronder
schadeafhandeling). De praktijk ontstond destijds dat bij bonafide tussenpersonen
om (gratis) advies werd gevraagd waarna de verzekering werd afgesloten bij
een ondeskundige tussenpersoon die retourprovisie kon geven. 3. Argumenten voor afschaffing van het begunstigingsverbodDe doelstellingen van het begunstigingsverbod gingen uit van het principe
dat zowel consumenten als assurantietussenpersonen bescherming behoeven. Een
dergelijk beschermende wetgeving is echter niet meer van deze tijd.Inmiddels is de situatie op de verzekeringsmarkt veranderd.Ten eerste is consumentenbescherming op dit punt niet langer noodzakelijk.Ondergetekenden zijn met de Consumentenbond van mening dat het argument
dat de consument beschermd zou moeten worden tegen verlokking tot het sluiten
van (vaak langjarige) contracten door middel van eenmalige cadeaus in deze
tijd met mondige consumenten niet meer voldoende gewicht in de schaal legt.
Consumenten laten zich niet meer zo gemakkelijk een product verkopen dat zij
niet per se nodig hebben, ook geen verzekeringen. De consument die zich gesteund
kan weten door wettelijke regels ten aanzien van misleidende reclame en algemene
voorwaarden, kan ten aanzien van cadeaus en retourprovisie thans als een volwaardige
en mondige tegenpartij worden beschouwd. De consument moet, mede gezien de
huidige mogelijkheden van informatievoorziening, in staat worden geacht de
dienst op zijn merites te kunnen beoordelen. Daarbij kunnen zowel het geboden
prijs-, kwaliteits-, en serviceniveau als het individueel voordeel in de vorm
retourprovisie of cadeaus een rol spelen. De geboden bescherming ex artikel
16 komt daarmee in de huidige tijd in een ander (paternalistisch) daglicht
te staan.Ten tweede is in dit verband relevant dat, na toetsing van de wet aan
de MDW-criteria, ook de Wet beperking cadeaustelsel is ingetrokken.1 De in die wet, welke qua doelstelling deels vergelijkbaar
mag worden geacht aan het begunstigingsverbod, geboden consumentenbescherming
en bescherming van ondernemers tegen concurrentievervalsing wordt ook niet
langer van deze tijd geacht.Ten derde heeft het begunstigingsverbod aanzienlijke negatieve effecten
waar het gaat om de marktwerking. Zo wordt de prijsconcurrentie tussen tussenpersonen
in ernstige mate belemmerd doordat zij verschillen in de eindprijzen slechts
door onderhandelingen met verzekeraars tot stand kunnen brengen en dit in
de praktijk weinig tot differentiatie leidt. Het verbod is daarmee een ernstige
mededingingsbeperking, daar een belangrijke prikkel in het economisch proces
de facto wordt uitgeschakeld. Een dergelijke overheidsinterventie
is uniek, geldt niet voor andere vormen van financiële dienstverlening
en staat haaks op het nieuwe mededingingsbeleid. De bredere werking van het
verbod, waardoor immers ook de verzekeraars zelf worden getroffen, maakt bovendien
dat niet alleen ten aanzien van de tussenpersonen, maar voor de gehele verzekeringsbranche
de commerciële instrumenten worden ingeperkt. De afschaffing van artikel
16 biedt ook tussenpersonen en verzekeraars de elders in het economisch verkeer
gebruikelijke mogelijkheid om het aanbieden van extra voordeel als marketinginstrument
in te zetten. Dit kan leiden tot een toename van de concurrentie, waarvan
de consument kan profiteren. Niet alleen door een direct financieel voordeel,
maar ook doordat tussenpersonen de mogelijkheid krijgen, en wellicht een sterke
prikkel zullen hebben, om meer inzicht te geven in de prijs/prestatieverhouding
van hun dienstverlening.Als vierde reden voor afschaffing van artikel 16 kan worden aangevoerd
dat sinds 1952 het gemiddelde vakbekwaamheidsniveau aanzienlijk is verhoogd
door afschaffing van het C- en D-register. Alle assurantietussenpersonen moeten
nu minimaal voldoen aan het B-niveau, hetgeen een behoorlijke vakkennis garandeert.
Het gevaar van oneerlijke concurrentie door niet terzake kundigen is hiermee
goeddeels verdwenen. Tenslotte heeft de Economische Controledienst (ECD) aangegeven dat de
handhaafbaarheid van het begunstigingsverbod uit de Wabb problemen oplevert,
waarbij de ECD opmerkte dat overtreding bewijsrechtelijk lastig ligt. In het
licht van maatschappelijke ontwikkelingen hebben overtredingen van het verbod
in vergelijking met het belang van het handhaven van andere wettelijke regels
een lage opsporings- en vervolgingsprioriteit. Bij het continueren van een
moeilijk te handhaven wettelijke consumentenbescherming kunnen op zijn minst
vraagtekens worden gezet.Zowel bij het MDW-project als in het kader van de evaluatie is door diverse
partijen gereageerd op de wenselijkheid artikel 16 af te schaffen. Het kabinet
wordt in de keuze om het artikel op korte termijn af te schaffen ten volle
gesteund door de Consumentenbond. De Verzekeringskamer heeft aangegeven het
consumentenbeschermingsargument dat (mede) aan het artikel ten grondslag ligt
nog steeds verdedigbaar te achten, maar tevens de belangen voor consumenten
van afschaffing te zien. Vanuit de bedrijfstak wordt echter zowel door het
Verbond van Verzekeraars als door organisaties van assurantietussenpersonen
gehecht aan handhaving van de huidige bepaling. Hierbij wordt o.m. gewezen
op het risico dat de consument bij verzekeringsproducten niet langer zal beslissen
op basis van kwaliteit maar op basis van cadeaus of de retourprovisie. Zoals
aangegeven achten ondergetekenden dit risico gelet op de mondiger geworden
consument gering, en wordt de prijs of een voordeel van een cadeau door de
consument ook bij andere producten in de aankoopbeslissing betrokken. De bedrijfstak
heeft voorts gewezen op het effect dat vergelijking op eindprijzen voor de
consument feitelijk onmogelijk wordt gemaakt. Het huidige wettelijke systeem
garandeert echter geenszins dat er nu wel zo'n eindprijsvergelijking mogelijk
is. Slechts de wijze van beloning wordt vastgelegd; de praktijk dat door verzekeraars
weinig onderscheid wordt gemaakt tussen assurantietussenpersonen, waardoor
de eindprijzen bij die tussenpersonen vrijwel uniform zijn, vloeit niet voort
uit de huidige regelgeving. Deze praktijk, waarbij de verzekeraars een belangrijke
bepalende factor zijn, werd wel door het wettelijk stelsel mogelijk gemaakt.Alles afwegend en bovenstaande argumenten in aanmerking nemende zijn ondergetekenden
dan ook van mening dat, conform de MDW-besluitvorming, artikel 16 dient te
worden afgeschaft. 4. BedrijfseffectenArtikel 16 heeft in de eerste plaats betrekking op alle verzekeraars die
in Nederland verzekeringen aanbieden en op alle tussenpersonen die bij de
afsluiting van een verzekering bemiddelen. Het gaat hierbij om circa 600 verzekeraars,
circa 10 500 assurantiekantoren en circa 12 000 assurantietussenpersonen
voor wie assurantiebemiddeling een nevenactiviteit is, zoals banken, reisbureaus
en rijwielhandelaren.De verwachting is dat deze groepen gebruik zullen maken van de mogelijkheden
om het commerciële instrument van een cadeau-actie in te zetten en van
de mogelijkheid om in te spelen op wensen van de klant inzake prijs–kwaliteitsverhouding.
De ondernemers worden in staat gesteld flexibeler te opereren. Hoeveel en
welke bedrijven na afschaffing van het verbod van deze mogelijkheden gebruik
zullen maken is, zeker gelet op de door organisaties uit de bedrijfstak geuite
wens het begunstigingsverbod niet af te schaffen, niet nader aan te geven. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel IZie Algemeen deel. Artikel IIAls gevolg van het vervallen van artikel 16, kan ook de strafbaarstelling
van overtreding van dit artikel, welke is opgenomen in artikel 1, onder 4°
van de Wet op de economische delicten, komen te vervallen. Artikel IIIZoals ook in het algemene deel van deze toelichting is aangegeven, is
het streven erop gericht om artikel 16 uiterlijk op 1 januari 1998 te doen
vervallen. Op het tijdstip van indienen van dit wetsvoorstel kon echter niet
worden voorzien of deze termijn haalbaar is. Daarom is gekozen voor inwerkingtreding
op een zo kort mogelijke termijn na bekendmaking in het Staatsblad. De Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers XNoot1Wet van 17 april 1997, Stb. 1997, 187. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25507-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl