Wet handhaving consumentenbescherming; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30411, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30411 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBIJLAGE IOVERZICHT TOEZICHTHOUDERS EN DUALE HANDHAVINGSSTELSELBIJLAGE IIOVERZICHT PRIVAATRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENBIJLAGE IIIOVERZICHT VAN ZELFREGULERINGBIJLAGE IVOVERZICHT BESTUURSRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENBIJLAGE VOVERZICHT STRAFRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENBIJLAGE VIBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W10.05 0366/II met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30411Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 411Regels omtrent instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving
van de wetgeving inzake consumentenbescherming (Wet handhaving consumentenbescherming)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 20 oktober
2005 en het nader rapport d.d. 14 december 2005, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Economische Zaken. Het advies van de Raad van
State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 11 juli 2005, no.05 002574, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Economische Zaken, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende
regels omtrent instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de
wetgeving inzake consumentenbescherming (Wet handhaving consumentenbescherming),
met memorie van toelichting.Op 27 oktober 2004 hebben het Europees Parlement en de Raad van Ministers
een verordening vastgesteld betreffende de samenwerking tussen de nationale
instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake
consumentenbescherming (hierna: verordening 2006/2004)2. Deze verordening is met ingang van 29 december 2005 van toepassing,
met uitzonderingen van de hoofdstukken II en III, die vanaf 29 december
2006 van toepassing zijn.Het wetsvoorstel beoogt uitvoering te geven aan de uit verordening 2006/2004
voortvloeiende verplichtingen voor Nederland, onder meer door de instelling
van een consumentenautoriteit. Daarnaast beoogt het wetsvoorstel de huidige
problematiek van nationale inbreuken op consumentenrechten met een collectief
karakter op te lossen. Dergelijke inbreuken ontregelen de markt doordat zij
consumenten verhinderen een geïnformeerde en efficiënte keuze te
maken, en leiden tot concurrentievervalsing.Het wetsvoorstel voorziet in verbetering van de handhavingsmogelijkheden
van nationale en intracommunautaire inbreuken op het consumentenrecht met
een collectief karakter door:(a) introductie van de mogelijkheid voor de consumentenautoriteit of een
stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid en zetel in Nederland
die de belangen behartigt van consumenten, om een verzoekschriftprocedure
te starten bij het gerechtshof Den Haag (zie artikel 8.1), en(b) introductie van een stelsel van bestuursrechtelijke handhaving, waar
privaatrechtelijke handhaving tekort schiet.Het wetsvoorstel leidt niet tot wijzigingen in het
materiële consumentenrecht.De Raad onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar maakt opmerkingen
over de invoering van een duaal handhavingsstelsel, de status van de consumentenautoriteit,
de definities, de bestuursrechtelijke bevoegdheden tot handhaving, de afstemming
tussen de verschillende betrokken autoriteiten en instanties,
de wijze van delegatie en de territoriale werkingssfeer. Hij is van oordeel
dat in verband daarmee aanpassing van het wetsvoorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 11 juli
2005, nr. 05.002574, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 20 oktober 2005, nr. W10.05 0366/II, bied
ik U hierbij aan.1. De Consumentenautoriteit en het duale handhavingsstelselHet wetsvoorstel voorziet in de invoering van een duaal handhavingsstelsel,
waarbij het toezicht op de naleving van de consumentenwetgeving plaatsvindt
langs de bestuursrechtelijke weg. Handhaving van deze wetgeving daarentegen
vindt, afhankelijk van de aard van de regel, óf via het civiele recht, óf
via het bestuursrecht plaats. In de toelichting wordt hierover opgemerkt: «Een
dergelijke dualiteit is gelet op verordening 2006/2004 niet te voorkomen.
De verordening schrijft immers publieke toezichtsbevoegdheden voor, die in
het Nederlandse rechtsstelsel effectief alleen bestuursrechtelijk kunnen worden
ingevuld. Deze dualiteit zou alleen voorkomen kunnen worden door de te handhaven
privaatrechtelijke regels uit het BW een bestuursrechtelijke evenknie te geven –
kortom: de BW-regels te kopiëren in een bestuursrechtelijke wet. Deze
stap gaat – gelet op het karakter van de regels – het kabinet
te ver»1.De Raad onderschrijft de noodzaak tot invoering van een publiekrechtelijke
toezichthouder, omdat de in artikel 4, zesde lid, van verordening 2006/2004
genoemde onderzoeks- en handhavingsbevoegdheden dit vereisen2. Bezien dient te worden of gekozen moet worden voor aanwijzing van
een bestaande toezichthouder of een nieuw op te richten toezichthouder. Voor
wat de bestaande toezichthouders betreft concludeert de Raad dat deze vrijwel
alle op een specifiek (deel)terrein werkzaam zijn. Dit geldt in mindere mate
voor de NMa. Echter, gelet op de aard van de taken en werkzaamheden van de
NMa – welke primair zijn gericht op werkzame concurrentie en bescherming
van de mededinging en niet op eerlijke concurrentie en bescherming van de
consument – is onder de huidige omstandigheden aanwijzing van de NMa
als consumentenautoriteit minder wenselijk en ligt instelling van een nieuwe
toezichthouder voor de hand. De Raad adviseert de memorie van toelichting
terzake van het bovenstaande aan te vullen.Met betrekking tot de handhaving door de consumentenautoriteit, constateert
de Raad dat het nationale consumentenrecht gekenmerkt wordt door een veelal
privaatrechtelijk karakter en zelfregulering. Tegelijkertijd is, zoals eerder
is opgemerkt, publiekrechtelijk toezicht nodig. Tot slot wordt door de regering
kennelijk het uitgangspunt gehanteerd, dat op dit moment zoveel mogelijk wordt
aangesloten bij het huidige nationale systeem. De in dat verband gekozen oplossing,
te weten handhaving zowel via civiel recht als bestuursrecht, leidt evenwel
tot praktische uitvoeringsvragen en onduidelijkheid inzake bevoegdheidstoedeling.De Raad is van mening dat in de toelichting onvoldoende wordt ingegaan
op mogelijke alternatieven voor het beoogde duale handhavingsstelsel, zoals
een overwegend bestuursrechtelijk systeem van consumentenbescherming. De Raad
adviseert de toelichting aan te vullen met een uiteenzetting op dit punt.De Raad is voorts van mening dat op termijn toegewerkt dient te worden
naar een transparanter en coherenter systeem van handhaving3. In dat licht bezien adviseert de Raad dat het verslag voorzien in
het voorgestelde artikel 9.2 niet alleen de doeltreffendheid en doelmatigheid
van het functioneren van de consumentenautoriteit omvat, maar ook ingaat op
de werking van het duale handhavingsstelsel. Het voorgestelde artikel 9.2
bepaalt dat dit verslag binnen vier jaar na inwerkingtreding van de wet aan
de Staten-Generaal wordt verzonden. Gelet op het feit dat inwerkingtreding
van de wet per 29 december 2005 niet haalbaar lijkt en het verslag op
zijn vroegst eind 2009 wordt verstuurd, adviseert de Raad om het voorgestelde
artikel 9.2 in die zin aan te passen dat de evaluatie vier jaar na de inwerkingtreding
van verordening 2006/2004 (eind 2008) plaatsvindt. De datum van eind 2008
komt bovendien overeen met het tijdstip waarop het tweede verslag
aan de Europese Commissie moet worden uitgebracht1.1. Als gevolg van de opmerking van de Raad is paragraaf 1.3
van de toelichting zodanig aangepast dat duidelijk wordt waarom de instelling
van een nieuwe toezichthouder wenselijk is in plaats van het aanwijzen van
de NMa als ConsumentenAutoriteit.In paragraaf 5.1 van de memorie van toelichting is een aanvulling
opgenomen overeenkomstig het advies van de Raad om mogelijke alternatieven
voor het beoogde duale handhavingsstelsel toe te lichten. In paragraaf 5.1
is samengevat aangegeven dat als alternatief voor het duale handhavingsstelsel
in een overwegend bestuursrechtelijke stelsel in overweging is genomen. Het
voordeel van zo’n stelsel is dat het toezicht en de handhaving in één
hand zouden komen. Dit alternatief is echter niet gevolgd omdat het Nederlandse
stelsel van (handhaving van) consumentenbescherming overwegend privaatrechtelijk
is. Daarnaast is niet voor bestuursrechtelijke handhaving van privaatrechtelijke
bepalingen geopteerd, omdat dit de bestuursrechter voor de taak zou stellen
privaatrechtelijke begrippen en beginselen uit te leggen.Het advies van de Raad van State om artikel 9.2 aan te passen en de evaluatie
vier jaar na inwerkingtreding van de verordening (eind 2008) te laten plaatsvinden
is niet overgenomen. Deze termijn zou er op neer komen dat er al na ongeveer
1 à 2 jaar na inwerkingtreding van de wet geëvalueerd zou moeten
worden. Een dergelijke termijn wordt te kort geacht om een goed beeld te kunnen
hebben van het functioneren van de samenwerking van de onder het duale handhavingsstelsel
opererende toezichthouders en andere overheidsinstanties. De termijn om de
evaluatie vier jaar na inwerkingtreding van de wet te laten plaatsvinden is
gehandhaafd. Met een dergelijke termijn kan bovendien worden aangesloten bij
het tijdstip waarop het derde verslag aan de Europese Commissie moet worden
uitgebracht.2. De status van de consumentenautoriteitIn het wetsvoorstel is gekozen voor volledige ministeriële verantwoordelijkheid
van de Minister van Economische Zaken voor de activiteiten en beslissingen
van de consumentenautoriteit. Volgens artikel 2.1, eerste lid, van het wetsvoorstel
wijst de Minister van Economische Zaken een onder hem ressorterende ambtenaar
aan als consumentenautoriteit. Dit wordt als volgt toegelicht: «Er geldt
een volledige ministeriële bevoegdheid voor het doen en laten van de
consumentenautoriteit. Zoals gezegd is voor deze constructie gekozen om ervaring
op te doen met publiek toezicht op private consumentenregels. Al zijn de rechtsnormen
waarop de consumentenautoriteit toezicht gaat houden niet nieuw, een tamelijk
onbekende figuur in het Nederlandse rechtsbestel is het bestuursrechtelijk
toezicht op de privaatrechtelijke normen uit bijlage a bij dit wetsvoorstel.
Directe verzelfstandiging wordt daarom door de regering onwenselijk geacht.
Om de consumentenautoriteit tot volle wasdom te laten komen, zal de minister
(de staatssecretaris) zich terughoudend opstellen bij het geven van individuele
aanwijzingen aan de consumentenautoriteit.»2De Raad vraagt zich af waarom voor bovengenoemde formulering van artikel
2.1, eerste lid, van het wetsvoorstel is gekozen en geen aansluiting is gezocht
bij de Mededingingswet. Artikel 2, eerste lid, van de Mededingingswet bepaalde
oorspronkelijk: «Er is een Nederlandse mededingingsautoriteit, die ressorteert
onder Onze Minister». In de memorie van toelichting op de Mededingingswet
wordt aangegeven dat in de beginperiode de ministeriële verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van de mededingingswet ten volle in stand moet blijven.
Er wordt gekozen voor het intern op afstand plaatsen van de uitvoeringsinstantie3.De Raad adviseert toe te lichten waarom in het onderhavige wetsvoorstel
in afwijking van artikel 2, eerste lid (oud), van de Mededingingswet een andere
constructie, namelijk de onder de minister ressorterende ambtenaar, is gekozen
en zonodig artikel 2, eerste lid, van het wetsontwerp aan te passen.2. Naar aanleiding van de vraag van de Raad waarom voor de ConsumentenAutoriteit
een andere constructie is gekozen dan destijds voor de directeur-generaal
van de NMa bij de oprichting van de NMa, is deze keuze thans nader toegelicht
in paragraaf 4.2 van de memorie van toelichting. Samengevat is het argument hiervoor dat bij de oprichting van de NMa was voorzien dat
deze op korte termijn een zelfstandig bestuursorgaan zou worden. Zulks is
nog niet besloten voor de ConsumentenAutoriteit.3. DefinitiesHet wetsvoorstel is van toepassing op nationale en intracommunautaire
inbreuken op het Europese consumentenacquis met een collectief karakter. De
Raad plaatst de volgende opmerkingen bij de in het voorgestelde artikel 1.1
opgenomen definities van deze begrippen.a. Begrippen «wettelijke bepalingen» en «inbreuk»De definitie van het begrip «wettelijke bepalingen» in artikel
1.1, onderdeel m, van het wetsvoorstel, luidt: «de communautaire wetgeving
ter bescherming van de belangen van de consument bedoeld in de bijlage bij
deze wet, zoals geïmplementeerd in het Nederlands recht en het recht
van de lidstaten». Deze definitie stemt inhoudelijk nagenoeg overeen
met hetgeen is bepaald in artikel 3, onderdeel a, van verordening 2006/2004
ten aanzien van het begrip «consumentenacquis»: «de richtlijnen
zoals omgezet in het interne recht van de lidstaten en de in de bijlage genoemde
verordening».Het nationale consumentenrecht kan strengere regels bevatten dan wat in
het Europese consumentenacquis is vastgelegd. Daarom rijst de vraag of de
op te richten consumentenautoriteit bevoegd is om dergelijke verdergaande
normen toe te passen. De formulering van artikel 1.1, onderdeel m, van het
wetsvoorstel lijkt dit uit te sluiten, maar het is de vraag of dit de bedoeling
is.Voorts wordt het begrip «inbreuk» in onderdeel f gedefinieerd
als «elk handelen of nalaten dat in strijd is met een van de wettelijke
bepalingen, bedoeld in de bijlage bij deze wet, en dat schade toebrengt of
kan brengen aan de collectieve belangen van consumenten». Het is niet
duidelijk of met de in artikel 1.1, onderdeel f, opgenomen definitie van «inbreuk»
gedoeld wordt op een overtreding van het consumentenacquis zoals geïmplementeerd
in het nationale recht, of dat tevens wordt gedoeld op overtredingen van verdergaande
nationale normen.De Raad adviseert het voorgestelde artikel 1.1, onderdeel f, en onderdeel
m, en de toelichting te verduidelijken.b. Begrip «collectieve consumentenbelangen»Artikel 3, onderdeel k, van verordening 2006/2004 geeft een ruime definitie
van het begrip «collectieve consumentenbelangen»: «de belangen
van een aantal consumenten die door een inbreuk zijn of kunnen worden geschaad».
In het wetsvoorstel is geen definitie van dit begrip opgenomen. Deze keuze
wordt als volgt toegelicht: «In het wetsvoorstel is gekozen om –
in navolging van de Europese wetgever – geen strikte definitie van «collectieve
belangen» op te nemen. Los van het feit dat een dergelijke strikte definitie
zou kunnen botsen met de vagere Europese norm en dat dus de verplichtingen
die uit verordening 2006/2004 voortvloeien wellicht niet nagekomen zouden
kunnen worden, dienen toezichthouders (en rechters) primair te letten op de
onderliggende materiële norm waarop inbreuk wordt gemaakt. Beschermt
de onderliggende norm de individuele consument in zijn rechtsbetrekking tot
een bedrijf of strekt de norm (ook) tot een bredere bescherming? Heeft de
inbreuk op het consumentenrecht een bredere uitstraling dan naar een of meer
duidelijk te bepalen consumenten?»1 In de
toelichting is voorts een voorbeeld opgenomen over het collectieve karakter
van een inbreuk met betrekking tot het hanteren van een onredelijk bezwarend
beding in algemene voorwaarden.De invulling van het begrip «collectieve consumentenbelangen»
is van groot belang voor de reikwijdte en de effectiviteit van het onderhavige
wetsvoorstel. Het is de vraag of er, naast kwantitatieve criteria, eveneens
kwalitatieve criteria gelden bij de vaststelling of sprake is van een collectief
consumentenbelang. Mede met het oog op het belang van rechtszekerheid voor
de betrokken partijen, adviseert de Raad dan ook om, binnen het kader van
de definitie van de verordening, in de toelichting nader in te gaan op het
begrip «collectieve consumentenbelangen» en uiteen te zetten of
het de bedoeling is dat naast kwantitatieve aspecten ook kwalitatieve aspecten
relevant zijn.3. Als gevolg van het advies van de Raad over de begrippen «wettelijke
bepalingen» en «inbreuk» in artikel 1.1, onderdeel f en
onderdeel m, van het wetsvoorstel, is ter verduidelijking van de reikwijdte
van deze begrippen het begrip «wettelijke bepalingen»
toegelicht in de artikelsgewijze toelichting, en is de toelichting op onderdeel
f van artikel 1.1 aangevuld. De regering meent te kunnen volstaan met deze
verduidelijking in de toelichting. Een nadere precisering van de tekst zelf
van artikel 1.1, onderdeel f, en onderdeel m, is niet nodig omdat eventuele
verdergaande nationale normen die zijn toegestaan op grond van het consumentenacquis,
deel uitmaken van de in het nationale recht geïmplementeerde bepalingen.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad is paragraaf 3.1 van
de memorie van toelichting zodanig aangepast dat uiteen is gezet dat bij de
invulling van het begrip «collectieve consumentenbelangen» ook
kwalitatieve aspecten van belang zijn, zoals de strekking van de te handhaven
normen. Daarbij is relevant of deze normen er primair op gericht zijn de positie
van een consument, in zijn individuele relatie met een aanbieder van goederen,
te versterken. Ook is van belang of deze normen ertoe strekken een collectiviteit
van consumenten te beschermen tegen bepaalde gedragingen van een aanbieder
van goederen of diensten die hen op gelijksoortige wijze raakt.4. De bestuursrechtelijke bevoegdheden tot handhavingTen aanzien van de bepalingen genoemd in onderdeel b van de bijlage bij
het wetsvoorstel (de Colportagewet en de Prijzenwet), krijgt de consumentenautoriteit
een aantal bestuursrechtelijke handhavingsbevoegdheden. Voor deze bevoegdheden
is, net als voor het bestuursrechtelijke toezicht, aansluiting gezocht bij
de Algemene wet bestuursrecht, in het bijzonder het wetsvoorstel vierde tranche.
De Raad acht dit een voor de hand liggende constructie.In de toelichting bij het wetsvoorstel wordt voorts aangegeven dat op
het punt van de bestuursrechtelijke handhaving beoogd is aan te sluiten bij
het strafrechtelijke regime voor overtredingen van de Colportagewet en de
Prijzenwet1. De Raad geeft in overweging aan
te sluiten bij bestuursrechtelijke regimes ter zake van andere toezichthouders,
waar de maximumbedragen doorgaans aanmerkelijk hoger liggen dan de thans voorgestelde
maximumboete van € 11 250,– per overtreding2. Dergelijke hogere boetes hebben in de praktijk afschrikwekkende werking.
De Raad adviseert daarom de hoogte van de maximumboete te heroverwegen.4. Overeenkomstig het advies van de Raad is de maximumboete voor
overtreding van de Colportagewet en de Prijzenwet verhoogd om de afschrikkende
werking te vergroten. Hierbij is gekeken naar de andere bestuursrechtelijke
regimes waarnaar de Raad verwijst. Het blijkt dat de maximumbedragen voor
boetes sterk uiteenlopen. Zo is bij overtreding van artikel 4 van de Tabakswet
(televisiereclame voor tabak) de maximumboete € 4 500. Bij
overtreding van de Mediawet inzake televisiereclame bedraagt de maximumboete
voor de te handhaven bepalingen voor consumentenbescherming € 135 000.
Een eenduidige norm valt daarom moeilijk te geven. Gelet op de afschrikkende
werking van de hoogte van de maximumboete waarop de Raad doelt, is besloten
de maximumboete genoemd in artikel 2.15 te verhogen tot € 45 000
per overtreding. Deze hoogte sluit aan bij een geldboete van de vijfde categorie
uit het Wetboek van Strafrecht (zie artikel 23). De wettekst en de memorie
van toelichting is hierop aangepast.5. Afstemming tussen de verschillende betrokken autoriteiten en instantiesIn het wetsvoorstel worden het toezicht op de naleving en de handhaving
van consumentenwetgeving over verschillende toezichthouders verdeeld.Ten eerste wordt een «consumentenautoriteit» ingesteld, die
belast wordt met het toezicht op de naleving en de handhaving van nationale
en intracommunautaire inbreuken op de in de bijlage bij het wetsvoorstel,
onderdelen a en b, opgenomen consumentenwetgeving.Ten tweede wordt een aantal «bevoegde autoriteiten» aangewezen
die specifiek belast zijn met toezicht op de naleving en handhaving van de
in de bijlage bij het wetsvoorstel, onderdelen a en c-h opgenomen consumentenwetgeving,
ter voorkoming van intracommunautaire inbreuken. Deze autoriteiten beschikken
over dezelfde toezichts- en handhavingsbevoegdheden als de consumentenautoriteit.Ten derde wordt een aantal «andere overheidsinstanties» aangewezen
die belast zijn met toezicht op de naleving en handhaving van bepaalde consumentenwetgeving,
ter voorkoming van intracommunautaire inbreuken. Reden hiervoor is dat deze
autoriteiten reeds op grond van sectorspecifieke wetgeving bevoegd
zijn om op te treden tegen deze inbreuken. Om te voorkomen dat de expertise
die zij op dit punt hebben teniet wordt gedaan, wijst het wetsvoorstel hen
met voorrang aan als toezichthouder. Deze andere overheidsinstanties beschikken
enkel over de bij sectorspecifieke wetgeving aan hen toegekende bevoegdheden;
de«extra» bevoegdheden van verordening 2006/2004 liggen buiten
hun bereik.Ten vierde biedt het wetsvoorstel de mogelijkheid om bepaalde maatschappelijke
organisaties aan te wijzen als «instanties met een rechtmatig belang»
bij de beëindiging of het verbieden van intracommunautaire inbreuken.Het in het wetsvoorstel neergelegde systeem van verdeling van bevoegdheden
is complex en weinig transparant. De Raad beveelt aan een overzicht van de
bevoegde autoriteiten en instanties en de bijbehorende rechtsregimes als bijlage
bij de memorie van toelichting op te nemen. De bijlagen I-V bij dit advies
bieden hiervoor een proeve.Daarnaast adviseert de Raad om, in aansluiting op hetgeen is opgemerkt
onder punt 1 van dit advies, artikel 9.2 van het wetsvoorstel in die zin aan
te passen dat naast het geven van een verslag over de doeltreffendheid en
doelmatigheid van het functioneren van de consumentenautoriteit, ook de samenwerking
en coördinatie tussen de onder het duale handhavingsstelsel functionerende
toezichthouders en andere instanties worden geëvalueerd.5. Aan het advies van de Raad is grotendeels gevolg gegeven. In de
memorie van toelichting zijn twee bijlagen opgenomen, waarin een overzicht
is opgenomen van de toezichthouders met daarbij de regels die deze toezichthouders
handhaven en een overzicht van de privaatrechtelijke handhavingsmiddelen.
De proeve van de Raad heeft daarbij als uitgangspunt gediend. Bijlagen III,
IV en V, van de proeve, waarin een overzicht van zelfregulering, bestuursrechtelijke
handhavingsmiddelen en strafrechtelijke handhavingsmiddelen is opgenomen,
zijn niet overgenomen. Een dergelijk overzicht wordt niet nodig geacht, vanwege
de geringere meerwaarde en vanuit het oogpunt om het aantal bijlagen te beperken.Overeenkomstig het advies van de Raad van State is artikel 9.2 van het
wetsvoorstel aangepast, met dien verstande dat de evaluatietermijn van vier
jaar na inwerkingtreding van de wet is gehandhaafd. Een evaluatietermijn van
vier jaar na inwerkingtreding van de verordening, zoals de Raad voorstelde,
is niet overgenomen (zie ook de reactie bij punt 1).6. DelegatieHet voorgestelde artikel 4.1, tweede lid, bepaalt dat de Minister van
Economische Zaken bij ministeriële regeling de lijst met andere overheidsinstanties,
bevoegd tot handhaving van intracommunautaire inbreuken, kan uitbreiden. Ditzelfde
geldt op grond van het voorgestelde artikel 6.2 voor instanties die een rechtmatig
belang hebben bij beëindiging of het verbieden van intracommunautaire
inbreuken als bedoeld in verordening 2006/2004.De Raad benadrukt dat het gebruik van een ministeriële regeling beperkt
dient te worden tot voorschriften van administratieve aard, uitwerking van
de details van een regeling, voorschriften die dikwijls wijziging behoeven
en voorschriften waarvan te voorzien is dat zij mogelijk met grote spoed moeten
worden vastgesteld1. Daarvan is hier geen sprake.
Het verdient daarom de voorkeur om de aanwijzing van «andere overheidsinstanties»
en «instanties met een rechtmatig belang» te laten plaatsvinden
bij algemene maatregel van bestuur. De Raad adviseert het wetsvoorstel dienovereenkomstig
aan te passen.6. Artikel 4.1, tweede lid, en artikel 6.2 zijn overeenkomstig het
advies van de Raad van State aangepast.7. Territoriale werkingssfeerHet wetsvoorstel en de toelichting bieden geen duidelijkheid over de vraag
of de handhavingsregimes voor consumentenrecht ook van toepassing zijn op
de EER-landen en mogelijk Zwitserland. De Raad merkt op dat de aanhef van
verordening 2006/2004 melding maakt van «voor de EER relevante tekst».
De Raad adviseert de toelichting aan te vullen.7. De onderhavige wet voorziet in toepasselijkheid van de handhaving
van het consumentenrecht uit de gehele Europese Economische Ruimte. Om dit
te expliciteren is in artikel 1.1 het begrip «lidstaat»
gedefinieerd en is de memorie van toelichting, paragraaf 1.3, aangepast.
In de handhaving van het consumentenrecht van Zwitserland is niet voorzien.8. Redactionele kanttekeningenVoor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het advies
behorende bijlage VI.8. Het merendeel van de redactionele kanttekeningen van de Raad is
overgenomen. De suggestie om de artikelen 2.7, eerste lid, 2.10, tweede lid,
aan te passen, om mogelijke verwarring te voorkomen is niet overgenomen, omdat
de artikelen zodanig zijn geformuleerd dat deze verwarring niet kan ontstaan.
Het advies om artikel 3.2, eerste lid, aan te passen in die zin dat de bevoegdheden
worden toegewezen aan de bestuursleden van de Stichting Autoriteit Financiële
Markten, in plaats van aan de Stichting Autoriteit Financiële Markten
zelf, is niet overgenomen. Aangesloten is bij de formulering zoals die is
opgenomen in artikel 1, onderdeel cc, en artikel 63 van de Wet financiële
dienstverlening.Voorts is in hoofdstuk 10 van de memorie van toelichting een reactie gegeven
op het advies van de Raad voor de rechtspraak van 25 juli 2005 en is
paragraaf 9.2 van de memorie van toelichting aangevuld naar aanleiding
van de beantwoording van de Europese Commissie op gestelde vragen in verband
met de implementatie van verordening 2006/2004.Tevens is in artikel 4.2 en 5.1 de vermelding van het College bescherming
persoonsgegevens komen te vervallen. Ook paragraaf 7.5 van de memorie
van toelichting is geschrapt. In artikel 4.2 was het College bescherming persoonsgegevens
aangewezen als andere overheidsinstantie. Gebleken is dat er voor het College
bescherming persoonsgegevens geen rol is weggelegd als bevoegde autoriteit
in het kader van de Wet bescherming persoonsgegevens. Daarmee is ook de noodzaak
komen te vervallen om met het College bescherming persoonsgegevens een samenwerkingsprotocol
te kunnen afsluiten (artikel 5.1). Abusievelijk was aangenomen dat het College
bescherming persoonsgegevens een rol had bij het handhaven van artikel 10
van de richtlijn betreffende de bescherming van de consument bij op afstand
gesloten overeenkomsten.In artikel 3.2 is onder vernummering van de overige leden een nieuw tweede
lid ingevoegd en is artikel 8.1, eerste lid, aangevuld. Geconstateerd is dat
het wetsvoorstel een lacune bevatte met betrekking tot de privaatrechtelijke
handhavingsbevoegdheden van de Stichting Autoriteit Financiële Markten.
Deze lacune is in artikel 3.2, tweede lid, en artikel 8.1, eerste lid, hersteld.
Hiermee wordt aan de Stichting Autoriteit Financiële Markten de bevoegdheid
gegeven om een verzoekschriftprocedure te voeren. Wel geldt daarbij als beperking
dat het moet gaan om een intracommunautaire inbreuk op een van de wettelijke
bepalingen, bedoeld in onderdeel a van de bijlage en dat het niet mag gaan
om een overtreding van voorschriften gesteld bij of krachtens de Wet financiële
dienstverlening.In onderdeel f van de bijlage bij het wetsvoorstel is een kolomonderdeel
toegevoegd. Deze toevoeging houdt verband met de beantwoording door de Europese
Commissie op vragen die zijn gesteld in verband met de implementatie van verordening
2006/2004 (zie ook paragraaf 9.2 van het wetsvoorstel). De Europese Commissie
heeft aangegeven dat het Nederlandse systeem van zelfregulering, met betrekking
tot de richtlijn «TV zonder grenzen» (Richtlijn 97/36/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997) is toegestaan in het
licht van verordening 2006/2004. Wel zal altijd een bevoegde autoriteit met
publiekrechtelijke bevoegdheden aanwezig moeten zijn om desgevraagd door een
buitenlandse bevoegde instantie handhavend te kunnen optreden bij intracommunautaire
inbreuken. In dat verband is in het wetsvoorstel het Commissariaat voor de
Media aangewezen als bevoegde autoriteit door onderdeel f van de bijlage uit
te breiden. Ook is paragraaf 9.2 van de memorie van toelichting op dit
punt aangevuld.Ten slotte is gebruik gemaakt van deze gelegenheid om het wetsvoorstel
en de memorie van toelichting op enkele kleine redactionele punten aan te
passen. De spelling van de consumentenautoriteit is in de wet en de memorie
van toelichting aangepast (dit wordt ConsumentenAutoriteit). In de memorie
van toelichting is het «kabinet» vervangen door «regering»
en is de aanduiding van de Algemene wet bestuursrecht en het Burgerlijk Wetboek
afgekort. De «Inspectie voor de gezondheidszorg» is
in de toelichting vervangen door «Staatstoezicht op de Volksgezondheid»
en de «NMA (DTe)» is vervangen door de «NMA».De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Economische Zaken,C. E. G. van GennipBIJLAGE IOVERZICHT TOEZICHTHOUDERS EN DUALE HANDHAVINGSSTELSEL BESTUURSRECHTELIJK TOEZICHTBESTUURSRECHTELIJKE
REGELS -> BESTUURSRECHTELIJKE HANDHAVINGCIVIELE REGELS -> CIVIELRECHTELIJKE HANDHAVING BEVOEGDE AUTORITEIT O.G.V. VERORDENING 2006/2004,
ARTIKEL 4CONSUMENTENAUTORITEITo Colportage (Colportagewet)o Prijsaanduidingen (Prijzenwet)(Bijlage
onder b wetsvoorstel)o Pakketreizen (7:500–7:513
BW)o Algemene voorwaarden (6:231–6:248 BW)o Time share (7:48a-7:48g
BW)o Koop op afstand (7:46a-7:46j BW, 11.7–11.8 Tw)o Consumentenkoop
en garanties (7:5, 7:6a, 7:17–7:19, 7:21–7:23 en 7:25 BW)o Elektronische
handel (3:15d-3:15f, 6:196c en 6:227a-6:227c BW)1 o Misleidende
reclame (6:194a-6:196 BW) (Bijlage onder a wetsvoorstel) ANDERE BEVOEGDE AUTORITEITEN O.G.V. VERORDENING 2006/2004,
ARTIKEL 4AUTORITEIT FINANCIËLE MARKTENo Colportage (Colportagewet)MITS betrekking hebbend
op financiële diensten of activiteiten(Bijlage d wetsvoorstel) o Consumentenkrediet
(10, 31, en 35 Wet financiële dienstverlening)o Verkoop op afstand
van financiële diensten aan consumenten (31, 35, 40, 41 en 100 Wet financiële
diensten).(Bijlage onder c wetsvoorstel)o Pakketreizen
(7:500–7:513 BW)o Algemene voorwaarden (6:231–6:248 BW)o Time
share (7:48a-7:48g BW)o Koop op afstand (7:46a-7:46j BW)o Consumentenkoop
en garanties (7:5, 7:6a, 7:17–7:19, 7:21–7:23 en 7:25 BW)o Elektronische
handel (3:15d-3:15f, 6:196c en 6:227a-6:227c BW)1o Misleidende
reclame (6:194a-6:196 BW)MITS betrekking hebbend op financiële diensten
of activiteiten(Bijlage onder a wetsvoorstel)  INSPECTIE VOOR GEZONDHEIDSZORGo Geneesmiddelenreclame (79–93 Geneesmiddelenwet)(Bijlage
onder e wetsvoorstel)  INSPECTIE VERKEER EN
WATERSTAATo Verordening 261/2004 inzake compensatie
en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige
vertraging(Bijlage onder g wetsvoorstel)  VOEDSEL EN WARENAUTORITEITo Televisiereclame voor tabak (4 Tabakswet)(Bijlage
onder h wetsvoorstel)  COMMISSARIAAT VOOR DE
MEDIAo Televisiereclame (41a, 50, lid 8,
52a, 71f-71k Mediawet; 27–32 Mediabesluit) (Bijlage onder f wetsvoorstel) ANDERE OVERHEIDS-INSTANTIES O.G.V. VERORDENING 2006/2004,
ARTIKEL 4NMA (DTE)o Algemene voorwaarden (E-wet 1998 en Gaswet)o Informatieverplichtingen
en opzegging (E-wet 1998 en Gaswet)o Misleidende reclame (artikel 95m
E-wet 1998 en artikel 52b Gaswet)  OPTAo O.a. algemene voorwaarden (telecommunicatiewetgeving)  NEDERLANDSE ZORGAUTORITEITo O.a. misleidende reclame door zorgaanbieders
(Wetsvoorstel marktordening gezondheidszorg)  COLLEGE BESCHERMING PERSOONSGEGEVENSo Koop op afstand (artikel 41 Wet bescherming
persoonsgegevens) 1 Overtredingen van de artikelen 15d en 15e, eerste lid,
van Boek 3 van het BW zijn tevens strafbaar gesteld in de Wet op de Economische
delicten. Naast de consumentenautoriteit is in een dergelijk geval dus ook
de FIOD-ECD bevoegd tot handhaving.BIJLAGE IIOVERZICHT PRIVAATRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENInstantieSoort procedureConsumentenautoriteit– Verzoekschriftprocedure bij het gerechtshof
Den Haag (artikelen 2.5. en 8.1. wetsvoorstel)– Collectieve
actie (artikel 3:305b BW) – Massaschade-actie (artikel 2.6 wetsvoorstel)Consumentenorganisatie– Verzoekschriftprocedure bij het gerechtshof
Den Haag (artikel 8.1 wetsvoorstel)– Collectieve
actie (artikel 3:305b BW) – Massaschade-actie
(Wet collectieve afwikkeling massaschade)Consumenten– «Gewone»
procedure bij de civiele rechterBIJLAGE IIIOVERZICHT VAN ZELFREGULERINGMOGELIJKE INSTANTIES MET RECHTMATIG BELANG STICHTING RECLAME CODEo Televisiereclame
(Nederlandse Reclame Code) STICHTING GESCHILLENCOMMISSIES BIJLAGE IVOVERZICHT BESTUURSRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENInstantieSoort sanctieConsumentenautoriteit– Last onder dwangsom (artikel 2.9 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 2.9 wetsvoorstel)– Openbaarmaking (artikel 2.16
wetsvoorstel)Autoriteit financiële markten– Last onder dwangsom (artikel 3.2, lid 2 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 3.2, lid 2 wetsvoorstel) Inspectie voor de gezondheidszorg– Last onder dwangsom (artikel 3.4, lid 2 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 3.4, lid 2 wetsvoorstel) Inspectie Verkeer- en Waterstaat– Last onder dwangsom (artikel 3.8, lid 2 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 3.8, lid 2 wetsvoorstel) Voedsel en Warenautoriteit– Last onder dwangsom (artikel 3.10, lid 2 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 3.10, lid 2 wetsvoorstel) Commissariaat voor de Media– Last onder dwangsom (artikel 3.6, lid 2 wetsvoorstel)– Bestuurlijke
boete (artikel 3.6, lid 2 wetsvoorstel) NMa (DTe)– Last
onder dwangsom (Mw)– Bestuurlijke boete (Mw) OPTA– Last
onder dwangsom (Tw)– Bestuurlijke boete (Tw) Nederlandse Zorgautoriteit– Aanwijzing (Wetsvoorstel marktordening gezondheidszorg)– Bestuursdwang
(Wetsvoorstel marktordening gezondheidszorg)– Last onder dwangsom
(Wetsvoorstel marktordening gezondheidszorg)– Bestuurlijke boete
(Wetsvoorstel marktordening gezondheidszorg) College Bescherming Persoonsgegevens– Bestuursdwang (Wet bescherming persoonsgegevens)– Bestuurlijke
boete (Wet bescherming persoonsgegevens)BIJLAGE VOVERZICHT STRAFRECHTELIJKE HANDHAVINGSMIDDELENInstantieMateriële normSoort sanctieBelastingdienst/FIOD-ECD => OM– Elektronische handel (3:15d BW en 3:15e, lid 1 BW)– Zie de Wet economische delicten (o.a. geldboete)BIJLAGE VIBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W10.05 0366/II met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Vanuit het oogpunt van consequente verwijzing naar definities
zoals opgenomen in verordening 2006/2004, bij voorkeur in artikel 1.1, onderdelen
b en k, van het wetsvoorstel verwijzen naar de desbetreffende definities in
artikel 3 van de verordening in plaats van naar artikel 4.– In de te definiëren begrippen het onbepaalde lidwoord «een»
schrappen.– In artikel 2.7, eerste lid, wordt verwezen naar artikel 2.10,
tweede lid. Artikel 2.10 verwijst vervolgens weer naar een aantal andere artikelen,
waaronder artikel 2.4 (artikel 2.10, tweede lid). Deze artikelen zodanig aanpassen,
dat mogelijke verwarring wordt voorkomen1.– Artikel 4, achtste lid, van verordening 2006/2004 wordt volgens
de transponeringstabel onder meer geïmplementeerd in artikel 3.2 van
het wetsvoorstel. Daar het achtste lid van artikel 4 ziet op aanwijzing van
de bevoegde ambtenaren, dient artikel 3.2, eerste lid, te voorzien in het
toewijzen van bevoegdheden aan de bestuursleden van de Stichting Autoriteit
Financiële Markten (Stichting AFM) en haar medewerkers, in plaats van
aan de Stichting AFM zelf; dit tevens in lijn met de formulering van de overige
artikelen die zien op implementatie van artikel 4, achtste lid (de artikelen
2.4, 3.4, 3.6, 3.8 en 3.10).– De transponeringstabel zodanig aanpassen, dat artikel 12, vijfde
lid, in plaats van artikel 12, tweede lid, van de verordening is geïmplementeerd
in artikel 3.11 van het wetsvoorstel.– In artikel 8.5 wordt artikel 7, derde lid, van de Elektriciteitswet
1998 gewijzigd. In de oorspronkelijke tekst van artikel 7, derde lid, wordt
niet alleen naar de Gaswet, maar tevens naar de Mededingingswet verwezen.
De gewijzigde tekst in die zin aanpassen dat deze verwijzing in stand blijft.– In artikel 8.6, onderdeel B, van het wetsvoorstel in artikel 94,
derde lid, van Wet financiële dienstverlening «noodzakelijk»
vervangen door: nodig.– In artikel 8.8 «artikel 34 van de Gaswet» vervangen
door: artikel 35 van de Gaswet.– In paragraaf 3.2 van de toelichting een toelichting opnemen
bij onderdeel a van de bijlage bij het wetsvoorstel over misleidende reclame.– In paragraaf 4.2, tweede alinea, van de toelichting «bevoegdheid»
vervangen door: verantwoordelijkheid.– De transponeringstabel van verordening 2006/2004 als een aparte
paragraaf opnemen in het algemeen deel van de toelichting2.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2PbEU 2004, L 364/1. In juni 2004 heeft (afdeling I van) de Raad van State
een voorlichting uitgebracht over het voorstel van deze verordening, zie zaak
W03.04 0127.XNoot1Zie paragraaf 5.1, tweede alinea van de toelichting.XNoot2Zie bijvoorbeeld de in artikel 4, zesde lid, van verordening 2006/2004
genoemde bevoegdheid tot het vaststellen en beëindigen van intracommunautaire
inbreuken.XNoot3Zie in dit kader tevens de aanbevelingen van Actal van 24 juni 2005,
kenmerk RL/PS/2005/161.XNoot1Zie artikel 21, tweede lid, van verordening 2006/2004.XNoot2Zie paragraaf 4.2 van de toelichting, tweede alinea.XNoot3Kamerstukken II 1995/96, 24 707, nr. 3, blz. 49.XNoot1Zie paragraaf 3.1, tweede alinea, van de toelichting.XNoot1Zie paragraaf 5.4.2, tweede alinea, van de toelichting en de artikelsgewijze
toelichting bij artikel 2.15.XNoot2Zie onder meer de vergelijkbare bepalingen in de Geneesmiddelenwet en
de Mediawet waarnaar in de artikelsgewijze toelichting bij de artikelen 3.3 –
3.6 en de artikelen 3.9 – 3.10 van het wetsvoorstel wordt verwezen.XNoot1Zie tevens aanwijzing 26 van de Aanwijzingen voor de regelgeving.XNoot1Zie aanwijzing 78 van de Aanwijzingen voor de regelgeving.XNoot2Zie aanwijzing 344 van de Aanwijzingen voor de regelgeving. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30411-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl