Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2006; Brief minister met standpunt over 'Staat van de Gezondheidszorg 2005'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-XVI, nr. 107

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-XVI nr. 107

16-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKern van het rapportKern van mijn reactieInhoud van het rapportReactie VWSDe openbare gezondheidszorg in Nederland is verbeterd,
maar nog onvoldoende voorbereid op dreigende gezondheidsproblemenDe lokale aanpak van overgewicht is niet effectiefNederland is nog onvoldoende voorbereid op epidemieën
met grote gevolgen voor de volksgezondheidEr is weinig verbetering in de zorg voor kinderen met
psychosociale problemenEr is alertheid geboden op een mogelijke toename van onverzekerdenEr is kwaliteitsverbetering van het lokale gezondheidsbeleid
nodigSlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2006nr. 107BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 december 2005Op 2 november heb ik u het rapport «Staat van de Gezondheidszorg
2005; Openbare gezondheidszorg» van de Inspectie voor de Gezondheidszorg
(IGZ) aangeboden (kamerstuk 30 300 XVI, nr. 26). In dat rapport schetst
de IGZ een duidelijk beeld van de situatie en het belang van de openbare gezondheidszorg
bij de aanpak van volksgezondheidsproblemen. In deze brief geef ik u mede
namens de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) mijn
standpunt op de resultaten en conclusies van de IGZ.Kern van het rapportDe IGZ concludeert dat de openbare gezondheidszorg en de kwaliteit van
de gemeentelijke gezondheidsdiensten (GGD’en) de afgelopen 10 jaar merkbaar
verbeterd zijn. Het rapport richt zich vooral op de inzet van gemeenten, hun
GGD’en en de thuiszorgorganisaties die jeugdgezondheidszorg verzorgen.
Gemeenten hebben het gezondheidsbeleid hoger op de agenda gezet en gekregen.
De IGZ concludeert echter ook dat de openbare gezondheidszorg op dit moment
nog onvoldoende is toegerust om opkomende gezondheidsproblemen, zoals overgewicht,
adequaat aan te pakken. Tegelijkertijd merkt de IGZ op dat de huidige structuur
van de openbare gezondheidszorg een goede basis vormt om noodzakelijke verbeteringen
door te voeren.Kern van mijn reactieIk ben verheugd met de verbeteringen die de IGZ constateert op dit terrein.
Daarin zie ik een belangrijke ondersteuning van het beleid dat de betrokken
partijen samen met VWS de laatste jaren heeft ingezet. Tot mijn genoegen blijkt
uit het rapport dat de wijziging van de Wet collectieve preventie volksgezondheid
(Wcpv)1 in 2003 zijn vruchten afwerpt. Op basis
daarvan heb ik in datzelfde jaar de eerste landelijke preventienota2 uitgebracht.Ik hecht groot belang aan de conclusies en aanbevelingen van de IGZ. De
uitvoering van de openbare gezondheidszorg is voor een groot deel neergelegd
bij gemeenten. Verbeteringen op dit terrein zijn dan ook een gedeelde verantwoordelijkheid
van gemeenten, GGD’en en rijksoverheid. Ik ben van plan in overleg met
de partijen de uitvoering van de openbare gezondheidszorg als volgt te versterken:– Aanpak gezondheidsproblemen: uitvoering
op lokaal niveau (gemeenten) stimuleren en landelijke regie versterken op
het terrein van gezondheidsbevordering;– Voorbereiding op epidemieën:
landelijke draaiboeken implementeren en ministeriële verantwoordelijkheden
en bevoegdheden bij uitbraken van bepaalde infectieziekten naast de gemeentelijke
uitvoeringsverantwoordelijkheid beter wettelijk verankeren;– Zorg voor kinderen met psychosociale problemen: uniforme gegevensverzameling op lokaal niveau stimuleren, protocollen
ontwikkelen om (psychosociale) problemen vroegtijdig te signaleren en interventies
toe te passen.Inhoud van het rapportHet rapport betreft een onderzoek van de IGZ naar de bestuurlijke betrokkenheid
bij en de kwaliteit van de openbare gezondheidszorg in Nederland. Centraal
staat de vraag: «Is de openbare gezondheidszorg voldoende op zijn taak
berekend om huidige en opkomende volksgezondheidsproblemen adequaat aan te
pakken?» Om deze vraag te beantwoorden is onderzoek uitgevoerd naar
het gemeentelijke gezondheidsbeleid, de kwaliteit van GGD’en en de thuiszorgorganisaties
die jeugdgezondheidszorg uitvoeren, de voorbereiding op epidemieën en
de zorg voor onverzekerden en mensen zonder huisarts in relatie tot de vangnetfunctie
van gemeenten.De IGZ constateert in dit rapport dat gemeenten een flinke stap voorwaarts
gemaakt hebben op het terrein van lokaal gezondheidsbeleid. Een grote meerderheid
van gemeenten heeft inmiddels een lokale beleidsnota gezondheidsbeleid opgesteld.
Er zijn mede dankzij deze nota’s nauwere banden ontstaan tussen gemeenten
en hun GGD’en om meer inhoud te geven aan het gezondheidsbeleid. GGD’en
leveren informatie aan voor de nota en worden vaker gevraagd voor beleidsadvies.
De IGZ geeft echter ook aan dat de openbare gezondheidszorg op een aantal
belangrijke punten nog verder verbeterd moet worden om de huidige volksgezondheidsproblemen
aan te kunnen pakken. Ze benoemt daarbij vier problemen die meer aandacht
verdienen: toename van het aantal mensen met overgewicht, een toenemend risico
op grootschalige epidemieën, psychosociale problemen bij de jeugd en
de vangnetfunctie voor onverzekerden zonder verblijfsvergunning.Reactie VWSZoals aangegeven ben ik verheugd over de verbeteringen die de IGZ constateert
in de openbare gezondheidszorg. De IGZ merkt daarbij op dat de landelijke
preventienota en het bundelen van expertise bij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid
en Milieu (RIVM) daaraan in belangrijke mate heeft bijgedragen. Ik ben het
echter met de IGZ eens dat er op onderdelen nog een aanzienlijke verbetering
mogelijk is. Daarbij spreekt de IGZ terecht meerdere partijen in het speelveld
aan. Hieronder ga ik in op de specifieke thema’s die de IGZ beschrijft
en de wijze waarop VWS in samenspraak met de andere betrokken partijen hiermee
om zal gaan.De openbare gezondheidszorg in Nederland is verbeterd,
maar nog onvoldoende voorbereid op dreigende gezondheidsproblemenDe IGZ constateert dat de bestuurlijke betrokkenheid van gemeenten sterk
verbeterd is. Gemeenten hebben echter te weinig zicht in de omvang en gezondheidssituatie
van de lokale bevolking. Verder zetten ze hun gezondheidsbeleid nog onvoldoende
om in gerichte acties. Gemeenten kunnen veel meer gebruik maken van hun eigen
instrumenten en van de expertise van landelijke instituten en GGD’en.
Vooral op het terrein van de gedragsgerichte gezondheidsbevordering via GGD’en
is nog een belangrijke verbetering mogelijk en nodig.Ik ben het met de IGZ eens dat het verzamelen van lokale gegevens over
de gezondheidssituatie van de lokale bevolking van groot belang is voor gemeenten
om goed gemeentelijk gezondheidsbeleid te kunnen voeren. Inmiddels zijn met
steun van VWS de monitors volksgezondheid en jeugdgezondheid ontwikkeld. Ik
verwacht dat gemeenten deze monitors vanaf nu volop gaan gebruiken. Daarmee
kunnen zij gegevens op uniforme wijze (laten) verzamelen, onderling vergelijken
en tevens de beschikking krijgen over het landelijke beeld op basis van de
lokale gegevens. De GGD’en werken op hun beurt hard om hun aanbod van
effectieve interventies op het terrein van gezondheidsbevordering verder te
verbeteren, ondermeer door het opstellen van een kernaanbod gezondheidsbevordering
van getoetste interventies.Vanuit de rijksoverheid zijn meerdere initiatieven gestimuleerd om de
lokale aanpak te ondersteunen, zoals het versterken van de functie van gezondheidsbevordering,
het in kaart laten brengen van beschikbare interventies via de QUI-database1, de Buurt Onderwijs en Sport-regeling, het convenant
Lokaal Gezond dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG), GGD Nederland
en het NIGZ in januari 2005 hebben ondertekend, en het ondersteunen van de
31 grootste gemeenten (G31) bij hun gezondheidsbeleid in het kader van het
convenant Grote Steden. Ook van deze initiatieven kunnen gemeenten volop gebruik
maken. Ik realiseer mij echter ook dat het landelijke aanbod op dit terrein
nog teveel versnipperd is. Daarom zal ik het volgende in gang zetten om op
lokaal niveau tot een meer effectieve aanpak te komen:• Zorg (doen) dragen voor een meer adequate kennisinfrastructuur
voor gezond leven:a) betere onderlinge samenwerking tussen de gezondheidsbevorderende instituten
(GBI’s);b) betere afstemming tussen de GBI’s en ZonMW, Rijksinstituut voor
Volksgezondheid en Milieu (RIVM), de VNG en GGD Nederland in het Kennisnetwerk
Preventie dat in het voorjaar 2005 is opgericht;c) oprichten van een centrum gezondheidsbevordering bij het RIVM;• Bevorderen van lokale implementatie van landelijk beschikbare en
effectief gebleken leefstijlinterventies;• Stimuleren van landelijke programmatische invoering van preventieprojecten,
die op lokaal niveau uitgetest en effectief gebleken zijn;• Aangeven in de volgende landelijke preventienota (najaar 2006)
wat er lokaal kan en zou moeten gebeuren aan gezondheidsbevordering om de
beleidsspeerpunten (waaronder in ieder geval overgewicht) ook daadwerkelijk
in te voeren. Dit zal bezien worden bij de op handen zijnde wijziging van
de Wcpv;• Taken en verantwoordelijkheden van gemeenten en rijk op het gebied
van gezondheidsbevordering steviger neerzetten.De lokale aanpak van overgewicht is niet effectiefDe IGZ constateert dat de aanpak van overgewicht in gemeenten niet effectief is. Gemeenten zetten de instrumenten die zij daartoe hebben
onvoldoende in en maken onvoldoende gebruik van de mogelijkheden die de jeugdgezondheidszorg
0–19 op dit terrein heeft. In aanvulling op bovenstaande zal ik in combinatie
met het actieplan convenant overgewicht, dat samen met betrokken maatschappelijke
organisaties en belanghebbende marktpartijen wordt uitgevoerd, afspraken maken
met gemeenten en GGD’en over hun aanpak van de overgewichtproblematiek.
Dergelijke samenwerkings- en uitvoeringsafspraken kunnen onderdeel uitmaken
van de landelijke preventienota. Daarnaast meld ik u dat in het actieplan
van het Convenant Overgewicht het project SchoolGruiten (twee keer per week
gratis verstrekken van een portie groente of fruit bij leerlingen op de basisschool)
is opgenomen. Uit het proefproject is gebleken dat dit een effectieve interventie
is om het groente- en fruitgebruik onder deze kinderen te verhogen. De intentie
is nu om het project eerst door de zogenaamde «gruitgemeentes»
en andere partijen lokaal over te laten nemen om uiteindelijk landelijk te
implementeren. Samen met de convenantpartners wordt het realiseren van het
vervolg van het project besproken. De gemeentes worden hierbij aangesproken
op hun verantwoordelijkheid.Nederland is nog onvoldoende voorbereid op epidemieën
met grote gevolgen voor de volksgezondheidDe IGZ constateert dat een sterkere centrale aansturing nodig is bij een
uitbraak van infectieziekten, onder meer door het gebruik van landelijke draaiboeken.
De IGZ merkt op dat VWS daartoe inmiddels de benodigde maatregelen heeft genomen,
maar dat op een aantal punten verdere verbetering noodzakelijk is. Ook stelt
de IGZ dat verdere schaalvergroting van GGD’en met een bovenregionale
specialisatie onvermijdelijk is. Deze bovenregionale samenwerking voor bovenregionale
functies draag ik uit. Recent is dit op het terrein van de aanvullende curatieve
zorg voor sexueel overdraagbare aandoeningen vorm gegeven1. De IGZ ondersteunt het streven van de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties en mijzelf om te komen tot territoriale congruentie
met de veiligheidsregio’s met het oog op een goed georganiseerd systeem
van rampenbestrijding. In dat licht heb ik de VNG een subsidie verstrekt om
deze territoriale congruentie te bevorderen en te komen tot vergaande samenwerking
op het terrein van de openbare gezondheidszorg. Ook heb ik GGD Nederland gevraagd
om in overleg met het RIVM een plan van aanpak op te stellen om tot de gewenste
bovenregionale samenwerking op het gebied van de infectieziektebestrijding
te komen, op basis waarvan ik GGD Nederland subsidie kan verlenen. Het RIVM
en GGD Nederland zullen in de jaren 2006 en 2007 afspraken maken over de regionale
samenwerking, het gebruik van landelijke draaiboeken en het oefenen op grootschalige
infectieziektebestrijding.Ik ben het met de IGZ eens dat meer mogelijkheden tot opschaling en een
helderder wettelijke omschrijving van ministeriële taken en bevoegdheden
nodig is bij mogelijke uitbraken van bepaalde infectieziekten. Daarom tref
ik voorbereidingen om de daartoe noodzakelijke wijzigingen in wetof regelgeving
op dit terrein door te voeren. De signalen en aanbevelingen van de IGZ zal
ik daarbij betrekken.Er is weinig verbetering in de zorg voor kinderen met
psychosociale problemenDe IGZ constateert op basis van haar onderzoek dat de jeugdgezondheidszorg
0–19 jaar te weinig bijdraagt aan de zorg voor kinderen met psychosociale
problemen. De IGZ benoemt als specifiek knelpunt dat de continuïteit
van de zorg vooral bij kinderen met problemen onvoldoende gewaarborgd is.
De jeugdgezondheidszorg is hierbij één van de, overigens
wel belangrijke, spelers in het lokaal preventief jeugdbeleid. Verder merkt
de IGZ op dat GGD’en hierover te weinig gegevens verzamelen en dat de
kwaliteit van de zorgverlening op dit punt onvoldoende is. Ik neem deze signalen
van de IGZ uiterst serieus.De IGZ constateert terecht dat de coördinatie van zorg bij kinderen
met problemen van groot belang is. Ook binnen de operatie JONG – een
samenwerkingsverband tussen de ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
(OCW), Justitie, Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW), Binnenlandse Zaken
en Koninkrijkrelaties (BZK) en VWS – krijgt dit knelpunt veel aandacht.
Zo wordt ondermeer in het kader van de Jong-thema’s vroegsignalering
en zorg in en om het onderwijs gewerkt aan een oplossing. De operatie Jong
moet tevens meer inzicht geven in de rol die de jeugdgezondheidszorg kan spelen
in het lokale jeugdbeleid bij het volgen en signaleren van (risico)kinderen.
Met de verwijsindex en met het elektronisch kinddossier dat de jeugdgezondheidszorg
in 2007 invoert, heeft de jeugdgezondheidszorg hiervoor binnenkort een effectief
instrument beschikbaar1.Voor de kwaliteit van zorgverlening op dit terrein wijs ik op het rapport
van de zogenaamde Inventgroep2. Daarin is in kaart
gebracht welke effectief bewezen instrumenten voor het signaleren van risico’s
bij kinderen en eventuele bijbehorende interventies er zijn. In het voorjaar
van 2006 zal ik in een brief aangeven hoe ik uitvoering ga geven aan de aanbevelingen
uit het rapport van de Inventgroep. Binnen het ZonMW-programma jeugd, waarvoor
op dit moment een programmeringsstudie wordt uitgevoerd, kunnen interventies
gevalideerd en ontwikkeld worden. Ik heb de afgelopen jaren bijgedragen aan
de ontwikkeling van de monitor jeugdgezondheid, die GGD Nederland, het RIVM
en TNO gezamenlijk hebben ontwikkeld. In deze monitor worden gegevens over
jeugdgezondheidszorg bij kinderen opgenomen, inclusief psychosociale problemen.
In 2007 komt op basis van deze gegevens ook een landelijk beeld beschikbaar.
Deze gegevens worden verder gebruikt voor de landelijke jeugdmonitor, die
een beeld van de jeugd geeft aan de hand van de aandachtsvelden gezondheid
en welzijn, criminaliteit en veiligheid, arbeid en onderwijs.Het baart mij zorgen dat volgens de IGZ de integrale jeugdgezondheidszorg
0–19 onvoldoende tot stand komt en dat de jeugdgezondheidszorg onvoldoende
invulling geeft aan de uitvoering van het basistakenpakket. De gemeenten zijn
hiervoor verantwoordelijk op grond van de Wcpv. Ik wil hier echter bij opmerken
dat de situatie die de IGZ beschrijft betrekking heeft op de jaren 2003/2004.
Dit is kort na de inwerkingtreding van het Besluit jeugdgezondheidszorg in
2002 dat de basis vormt voor het integraal aanbieden van het basistakenpakket
jeugdgezondheidszorg. Het integratieproces is nog volop in ontwikkeling. Ik
verwacht dat de evaluatie van de jeugdgezondheidszorg, die in 2006 plaatsvindt,
verbetering laat zien. Ik zal de signalen van de IGZ hierbij meenemen. Centrale
vragen in de evaluatie zijn: 1. Wat heeft de gewijzigde Wcpv de kinderen in
Nederland tussen 0 en 19 jaar voor verbeteringen gebracht. en 2. Is het bestuurlijke
arrangement adequaat. De situatie wordt in beeld gebracht vanuit de invalshoeken
inhoud/kwaliteit/beleid en bestuurlijk/financieel. Om de kwaliteit van de
uitvoering van het basistakenpakket verder te verbeteren heb ik het RIVM gevraagd
vanaf januari 2006 het centrum Jeugdgezondheid vorm te geven. Dit centrum
zal ondermeer professionals ondersteunen bij de implementatie van het basistakenpakket.
De activiteiten van het Platform Jeugdgezondheidszorg worden in dit centrum
opgenomen.Er is alertheid geboden op een mogelijke toename van onverzekerdenDe IGZ maakt zich zorgen over het aantal onverzekerden in de toekomst.
Daarbij moet onderscheid gemaakt worden tussen onverzekerden zonder verblijfsvergunning
en onverzekerden met een verblijfsvergunning. De eerste groep onverzekerden
zonder verblijfsvergunning heeft recht op medische zorg indien er sprake is
van «medisch noodzakelijke zorg». De Stichting Koppeling en de
begrotingspost dubieuze debiteuren van ziekenhuizen maken de financiering
van deze zorg mogelijk. De IGZ stelt dat dit systeem steeds meer onder druk
komt te staan vanwege het vreemdelingenbeleid. Asielzoekers die na een afwijzing
een tweede procedure zijn begonnen zijn niet illegaal, maar sinds de invoering
van de nieuwe Vreemdelingenwet wel onverzekerd. Ik verwacht begin volgend
jaar de resultaten van een onderzoek naar de mogelijke effecten van de invoering
van de nieuwe Zorgverzekeringswet op de financiering van de medisch noodzakelijke
zorg voor onverzekerde vreemdelingen en de rol van de Stichting Koppeling
daarbij. Bij onverzekerden met verblijfsvergunning gaat het vooral om personen
die niet op naam van een huisarts bij de zorgverzekeraar staan ingeschreven.
De IGZ constateert dat deze groep relatief beperkt is en dat er nauwelijks
negatieve gezondheidseffecten zijn voor mensen zonder vaste huisarts. Voor
de omvang van deze groep onverzekerden verwijs ik u naar mijn reactie in het
debat in de Eerste Kamer (Handelingen Eerste Kamer, vergaderjaar 2005–2006,
30 124, nr. 1). Daarbij heb ik aangegeven eind van dit jaar met een reactie
te komen op deze kwestie.Zoals eerder aangegeven is het de verantwoordelijkheid van gemeenten om
onder andere via epidemiologisch onderzoek inzicht te verwerven in de gezondheidssituatie
van de lokale bevolking, waaronder ook kwetsbare populaties als dak- en thuislozen
en verslaafde psychiatrische patiënten. De zorg voor kwetsbare zorgmijders
blijft onder de Kwaliteitswet zorginstellingen vallen, ongeacht het wettelijk
kader waaronder deze zorg valt. Op dit moment stelt de Stichting Harmonisatie
Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector (HKZ) samen met de veldpartijen een
certificatieschema op voor de openbare geestelijke gezondheidszorg. Er is kwaliteitsverbetering van het lokale gezondheidsbeleid
nodigDe IGZ vraagt aandacht voor versterking van de kwaliteit van het lokaal
gezondheidsbeleid. Daarnaast vindt de IGZ dat de professionele standaarden
binnen de gezondheidsbevordering en de openbare geestelijke gezondheidszorg
verder ontwikkeld moeten worden. Ik ben met de IGZ van mening dat gemeenten,
hun GGD’en en thuiszorginstellingen meer aandacht moeten hebben voor
het kwaliteitsbeleid binnen de instellingen. Zij moeten toe naar een goed
functionerend kwaliteitssysteem, ondermeer via certificering. ZonMw voert
op mijn verzoek samen met de VNG, GGD-NL en Z-Org het programma Beter Voorkómen
uit in de periode 2005 tot medio 2008. Dit programma is erop gericht een aantal
instrumenten – zoals HKZ-certificatieschema’s, benchmarks en prestatie-indicatoren –
te ontwikkelen en de certificering en toepassing van bestaande goede praktijken
te bevorderen. De instrumenten zijn gericht op het ondersteunen van instellingen
en gemeenten bij het voeren van een integraal kwaliteitsbeleid en een goed
opdrachtgeverschap voor de basistaken collectieve preventie. In het kader
van dat programma zijn ook afspraken gemaakt wanneer hoeveel instellingen
gecertificeerd zijn op basis van de ontwikkelde certificatieschema’s.SlotMijn beleid blijft gericht op het verder versterken en verbeteren van
de openbare gezondheidszorg in Nederland. Ik zie de conclusie van de IGZ als
een steun in de rug voor het beleid dat hierop is ingezet: landelijke regie
waar nodig (infectieziektebestrijding en jeugdgezondheidszorg) met een belangrijke
uitvoeringstaak in medebewind door gemeenten en gemeentelijke beleidsvrijheid
(lokaal gezondheidsbeleid) op andere onderdelen van de openbare gezondheidszorg.
Daarbij legt de IGZ terecht de vinger op een aantal verbeterpunten.Met de inzet van alle betrokken partijen – landelijke en lokale
overheid, zorgaanbieders, verzekeraars, gezondheidsbevorderende instituten
en kennisinstituten – moeten we in staat zijn de huidige volksgezondheidsproblemen
in de toekomst beter aan te pakken. Ik ben voornemens de volgende landelijke
preventienota in het najaar van 2006 uit te brengen. Daarbij zal ik ingaan
op de wijze waarop we dit gezamenlijk kunnen en moeten doen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstXNoot1Belangrijkste wijzigingen in deze wet, die op 1 januari 2003 in werking
is getreden: herformuleren van enkele gemeentelijke taken; opdracht aan gemeenten
elke 4 jaar een nota gezondheidsbeleid op te stellen; plicht voor het Rijk
elke 4 jaar een Rijksnota uit te brengen; invoeren basistakenpakket jeugdgezondheidszorg
0–19 jarigen en de mogelijkheid deze taken door instellingen voor zorg
aan ouder en kind te laten uitvoeren.XNoot2Kabinetsnota «Langer Gezond Leven: Ook een kwestie van gezond gedrag»,
22 894, nr. 20 van 31 oktober 2003.XNoot1www.quidatabank.nlXNoot1Subsidieregeling «publieke gezondheid» gepubliceerd in staatscourant
van 19 september 2005 en brief van 24 oktober 2005 aan de TK over «aanvullende
curatieve soa-bestrijding».XNoot1Brief aan TK van 5 december 2005 over elektronisch kinddossier en
verwijsindex (kamerstuk 29 284, nr. 16).XNoot2Rapport van Inventgroep «Helpen bij opgroeien en opvoeden: eerder,
sneller en beter» van september 2005. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-XVI-107.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl