Subsidieverlening Tankercleaning Rotterdam; Verslag algemeen overleg op 27 november 1997
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24791, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-01-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24791 nr. 9

18-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24791Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25605Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 791Subsidieverlening Tankercleaning Rotterdam25 605Milieuprogramma 1998–2001nr. 9VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 december 1997De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 27 november 1997 overleg gevoerd met minister
De Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over het meerjarenplan gevaarlijke afvalstoffen II(VROM-97-657) en de subsidieverlening Tankercleaning Rotterdam (VROM-97-931).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Feenstra (PvdA) toonde zich buitengewoon tevreden met
het feit dat de opstellers van het meerjarenplan, IPO en VROM, door het besluit
om in de toekomst te gaan werken met een integraal plan voor gevaarlijk en
niet-gevaarlijk afval, worden uitgebreid met een derde partner, de VNG. Hoe
staat het met de totstandkoming van een landelijke commissie op dit terrein?Nederland heeft een kwalitatief gezien buitengewoon goede afvalinfrastructuur,
waarop in het onderhavige plan toch weer verbeteringen zijn aangebracht, zoals
onder andere vereenvoudiging van het meldingssysteem en het op hoofdlijnen
harmoniseren van de PMV's. Anders dan de stichting Natuur en milieu was hij
gerustgesteld door de stijging van de hoeveelheid gemelde gevaarlijke afvalstoffen,
een stijging die hopelijk door zal gaan.Hij vond het belangrijk dat de grenzen pas opengaan voor nuttige toepassing
wanneer is voldaan aan de minimumstandaard en signaleerde dat daarmee de noodzaak
om te komen tot capaciteitsplanning vervalt. Is Nederland klaar voor de te
verwachten Europese markt van nuttige toepassingen van energieterugwinning?
Hij schatte in dat de risico's hiervan groter zullen zijn dan in de huidige
situatie.De heer Feenstra verwachtte dat Nederland in de huidige praktijk boven
de minimumstandaard zit. Als dat zo is, kan het buitenland prijstechnisch
interessanter worden, wat betekent dat meer afval over de grenzen weg zal
vloeien, wat kan leiden tot overcapaciteit, met alle nadelige gevolgen van
dien (pagina 11 van het meerjarenplan).Welk deel van de in het meerjarenplan genoemde preventie van 20% tot 2005
komt autonoom, en welk deel via actief beleid tot stand? Gelden daarbij taakstellende
doelstellingen per afvalstroom? Zou niet eerst moeten worden verwerkt
en dan finaal moeten worden afgerekend? Zijn er op dat punt vorderingen gemaakt?Is de verantwoordelijkheid die bij VROM komt te liggen om het toetsingskader
voor de export te gaan beoordelen met vier stappen in de praktijk handhaafbaar
en hanteerbaar? Hij verwees in dit verband naar de brief van Fujifilm hierover.Het stortverbod voor zeefzand vond hij een goede zaak. Komen er meer van
dergelijke aanpakken?Hoe kan het aantal op bladzijde 25 van het meerjarenplan weergegeven rode
balkjes in de komende jaren nauwelijks worden teruggeschoven?Hoewel de stijging van het aantal correcte meldingen van vrijgekomen gevaarlijk
afval geruststellend lijkt, vond hij dat een zorgelijke ontwikkeling, omdat
hieruit blijkt dat er een heel slechte startsituatie is geweest. Hoe ontwikkelt
zich dat in de praktijk? Waarom wordt er zo slecht correct gemeld?Wordt er qua voorkeursvolgorde straks onderscheid gemaakt tussen storten
met en zonder energieterugwinning? De vergunningverlening wordt vrij complex:
olie wordt een VROM-aangelegenheid, met uitzondering van verpakte afgewerkte
olie, die valt onder provinciale bevoegdheden. Is die verdeling niet erg ondoorzichtig
en fraudegevoelig?Bij geen belangrijk kwaliteitsverschil kan het gescheiden moeten houden
van de oliehoudende stromen en scheepsafvalstromen worden losgelaten. Wat
is een belangrijk kwaliteitsverschil? Wanneer zijn die kwaliteiten vergelijkbaar
met elkaar? In hoeverre kan de handhaving worden bewerkstelligd?Waarom daalt op termijn het percentage nuttige toepassingen bij de oliehoudende
afvalstoffen?Ten slotte vroeg de heer Feenstra de minister, in te gaan op de in de
brief van de VVAV genoemde krasse termen «beleidsmatige willekeur»
en «een beleidsmatig ongewenste situatie».Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) vroeg, wat Nederland te wachten
staat als de bewering van Fujifilm en VNO/NCW dat bij de totstandkoming van
het meerjarenplan de Europese richtlijn niet is gevolgd, klopt.Zij vond de wijziging dat een verwijdering niet wordt vergund als die
plaatsvindt op een wijze, laagwaardiger dan de minimumstandaard, een verbetering
ten opzichte van de vroegere situatie.Kan de minister ingaan op de vrees dat lagere kosten voor afvalverwerking
ertoe zullen leiden dat de prikkel voor de ontdoener om iets aan preventie
te doen, minder wordt? Hoe denkt zij over het gevaar van mengpraktijken, die
buitengewoon moeilijk controleerbaar zijn?Zij kon zich voorstellen dat de puntjes op de «i» worden gezet
op een aantal punten: het afval gescheiden bewaren bij de ontdoener, een grotere
verantwoordelijkheid van de ontdoener bij de verwerking, oprichting van een
landelijke opsporingsdienst voor gevaarlijk afval en een jaarlijks verslag
en een monitoringsrapportage. Hoe denkt de minister hierover?Zij kon zich niet voorstellen dat in 1995 824 kiloton gevaarlijk
Nederlands afval is be- en verwerkt, wat ten opzichte van 1993 een daling
van 7% is. Valt dit te verklaren uit de voortschrijdende ontwikkeling van
preventie en hergebruik?Waarom is in het meerjarenprogramma voor de meeste deelstromen aangenomen
dat al het vrijgekomen gevaarlijk afval wordt gemeld, zij het dat dat niet
voor 100% zeker is? Voor de jaren 2000 tot 2005 wordt hetzelfde gemeld. Als
dit zo is, waarom wordt dan geen goed systeem opgezet om het wel te controleren?Mevrouw Augusteijn vond dat er heel veel aandacht moet zijn voor nuttige
toepassing, al begreep zij dat daarover nog nader zal moeten worden gesproken.
Verder is voorkoming van dit afval ook van belang. Kan de minister ingaan
op de bewering van Ecogrind dat dit bedrijf een heel goede concurrent kan
zijn? Is het verschuiven van de beëindiging van het storten van onbehandeld
vliegas van 1 januari 1996 naar 1 januari 1998 wel haalbaar?Omdat bij de toetsing van de uitvoer van gevaarlijk afval ook moet worden
gekeken naar de totale emissies, dus naar de hele keten, moeten de emissienormen
hoog worden gesteld en gehouden. Zij vond het van belang dat in- en uitvoer
van gevaarlijk afval op milieuvriendelijke, maar ook op een veilige wijze,
bij voorkeur over water en rail, plaatsvindt. Wat is het commentaar van de
minister daarop?Waarom is niets gemeld over radioactief materiaal van ziekenhuizen dat
op dit moment wordt opgeslagen bij de COVRA?Zij constateerde dat Nederlands gevaarlijk afval onder andere naar Belgische
cementovens wordt geëxporteerd, zonder dat er onafhankelijke cijfers
over emissies beschikbaar zijn. Kan een en ander nog wel goed met elkaar worden
vergeleken?Zij was blij dat het systeem van indirecte financiering van oliehoudende
afvalstoffen uit de binnenvaart heeft geleid tot een aanzienlijke verhoging
van de afgifte, en een vermindering van het morsen en illegaal lozen. Heeft
het ontwikkelde milieuzorgsysteem daadwerkelijk tot afvalpreventie geleid?
Zij vond het nog steeds zorgelijk dat het beleid ten aanzien van de inzameling
van scheepsafvalstoffen versnipperd is in een aparte regeling voor zeevaart,
binnenvaart en visserij, terwijl ook de regelingen niet uniform zijn. Bovendien
is ook op dit punt de handhaving van wezenlijk belang.De heer Te Veldhuis (VVD) wilde weten, of naar aanleiding van
kritiek van de Commissie en de Britse regering aanpassingen van het eerste
ontwerp hebben plaatsgevonden en zo ja welke. Is het nieuwe ontwerp ook voorgelegd
aan de Commissie, gaat deze ermee akkoord of zijn er van die kant opmerkingen?
Zo ja, dan heeft de Nederlandse regering een probleem. Volgens hem leek het
erop dat er strijd is met een aantal punten uit de Europese richtlijn, met
name op het punt van de definiëring. In dit verband noemde hij de termen
«verwijderen», «hoogwaardigheid» en «toestemming
geven». Is dit waar en zo ja, waarom is dat dan gebeurd?Is het waar dat de lijst van gevaarlijke stoffen uit het meerjarenplan
afwijkt van de Europese lijst en zo ja, welke juridische gevolgen kan dat
dan nog hebben?Wordt de kritiek gedeeld dat nieuwe onnodige beperkingen worden opgeworpen
voor het nuttig gebruik van afvalstoffen, omdat Nederland vijf cumulatieve
criteria heeft ingesteld, die niet in overeenstemming zijn met de bestaande
Nederlandse jurisprudentie, terwijl zij de facto zullen leiden tot een beperking
op het nuttig gebruik? Zo ja, waarom dan deze beperking op nuttig gebruik?Kan op basis van dit plan nog wel effectief worden uitgewerkt, aangezien
het uitgangspunt van het tweede meerjarenplan dat vergunningverlening, toezicht,
handhaving en beleidsvorming bij de provincies liggen, per 1 januari 1999
wordt gewijzigd? Wat gebeurt er in de overgangsperiode? Wordt het niet allemaal
erg diffuus?Welke gevolgen kan het advies van de commissie-Hoogland hebben voor het
meerjarenplan? Moet dat binnenkort op bepaalde punten weer worden bijgesteld?Wat gaat op 1 januari 1998 gebeuren met het storten van onbehandeld AVI-vliegas?
Hij vond het raar dat dit per die datum niet meer mag, terwijl de normen voor
een nieuw proces nog niet bestaan.Bestaat het op bladzijde 50 van het meerjarenplan genoemde staatje van
afzonderlijke inzamelsystemen die zijn toegestaan uit voorbeelden, of is dat
een limitatieve staat? Als het laatste het geval is, waarom is er dan voor
wit- en bruingoed geen systeem opgenomen? Waarom is het bedrijf E-merk Nederland,
dat een speciaal terugleversysteem voor laboratoriumchemicaliën wil instellen,
niet opgenomen op de lijst? Moet, als er nieuwe initiatieven voor
verwerkingsmethoden zijn die beter zijn voor het milieu, eerst dit plan weer
worden aangepast, of is het flexibel genoeg?De heer Te Veldhuis vroeg of het wel verstandig is, gelet op de overdracht
van een aantal taken naar het Rijk en diverse internationale, grensoverschrijdende
aspecten, in het kader van de handhaving nog meer geld naar provincies te
sturen. Hoe gaat het kabinet om met handhaving in het algemeen, zeker als
dat grensoverschrijdend gebeurt?Hij had begrepen dat eenduidige criteria ontbreken voor het onderscheid
tussen afval- en brandstof (pagina 128). Daarom vroeg hij zich af, hoe daarmee
tot goede definities kan worden gekomen.Ten slotte vroeg hij, in hoeverre het meerjarenplan en het tweede convenant
verpakkingen inmiddels op elkaar zijn afgestemd.De heer Lansink (CDA) vroeg over de status van het meerjarenplan
of het IPO als zodanig bevoegd is om de afzonderlijke provincies te binden.
Verder wilde hij weten, wat de term «vaststelling» inhoudt. Wie
heeft wanneer het laatste woord wanneer verschillen van opvatting gaan ontstaan
tussen provincies onderling, of met het uiteindelijk bevoegd gezag? Welke
positie heeft de Kamer als het gaat om wijzigingen op het plan?Hij vroeg of in de uitspraak «vaststaat dat van de zijde van de
Nederlandse overheid geen restricties meer zullen gelden ten aanzien van de
in- en uitvoer van deze afvalstoffen, indien daarbij sprake is van in gelijke
mate nuttige toepassing» de woorden «in gelijke mate» letterlijk
moeten worden genomen. Of zit daarin een zekere interpretatieruimte?Over definitieve verwijdering had hij begrepen dat hiervan alleen sprake
is als het afval min of meer definitief wordt opgeborgen. Soms wordt via de
term «eindverwijdering» verbranding ook als definitief proces
beschouwd. Het luisterde volgens hem zeer nauw, welke begrippen daarbij worden
gekozen.Bij het eerste onder 1.9.1. genoemde gedachtestreepje ging het volgens
hem vooral om de kwalitatieve beoordeling, met name om de waarborg dat geen
milieubelasting optreedt, met uitzondering van de CO2-uitstoot
en de uitstoot van stoffen die bij verbranding van de aanvankelijke energiedragers
ook tot stand zouden zijn gekomen.Kan de in het tweede gedachtestreepje geschetste lijn worden volgehouden
als het onschadelijk maken van de schadelijke component discutabel blijkt
te zijn? Hoe kan dit worden vastgesteld?Waarom is de financiële continuïteitstoetsing niet langer verplicht,
wat is de zin van een AMvB financiële zekerstelling als die verplichting
is weggevallen en wat te doen met het aansprakelijkheidsregime voor alle partijen
die bij de be- en verwerking van gevaarlijke afvalstoffen zijn betrokken?
Wordt daarbij eventueel gekozen voor de toepassing van risicoaansprakelijkheid,
of wordt volstaan met schuldaansprakelijkheid? Hij nam aan dat het beginsel
van de zorgplicht van toepassing blijft.Hij had het idee, dat bij het vijfde gedachtestreepje sprake is van een
contradictie: minimum naast of tegenover hoogwaardig. Op welke wijze kan voorkomen
worden dat de goede bedoelingen in het tegendeel verkeren? Van ongecontroleerde
marktwerking hoeft geen sprake te zijn, omdat zeker bij ver- en bewerking
in eigen land via het vergunningstelsel, het daarbij behorende toetsingskader
en de ook te controleren milieuzorgsystemen het toezicht kan worden gewaarborgd.
Geldt dit ook voor de beoordeling en toetsing van de afvalstoffen die geëxporteerd
worden? Zijn de internationale randvoorwaarden, zoals genoemd in paragraaf
4.2, toereikend, ook waar het de handhaving betreft?Vervolgens duidde hij, onder verwijzing naar de brief van 22 oktober,
kort enkele punten aan in het advies van de stichting Natuur en milieu. In
dit verband noemde hij de scheiding van de gevaarlijke afvalstoffen bij de
ontdoener en de uitvoering van de preventietoets als voorwaarde voor goedkeuring
door het bevoegd gezag. Hoewel hij deze punten moeilijk uitvoerbaar
vond, leek het hem goed om die richting uit te gaan. Verder noemde hij de
beoordeling van de wijze van verwerking. Een andere suggestie van Natuur en
milieu was labeling van het afval, en de verantwoordelijkheid voor de ontdoener.
Ten slotte noemde hij de financiële borgstelling. Is de minister bereid,
de suggesties van Natuur en milieu in de beschouwingen te betrekken, ook als
dat zou moeten leiden tot bijstelling van het meerjarenplan? Heeft de minister
die vrijheid nog, ook ten opzichte van IPO en provincies? Hoe beoordeelt zij
het voorstel van het RIVM om dat instituut, eventueel samen met het RIZA,
te belasten met toetsing van aan de export te stellen eisen? Of is daarvoor
juist een van de overheid onafhankelijk orgaan noodzakelijk?Aan het pleidooi voor integrale vergunningverlening koppelde hij de vereenvoudiging
van de procedures, zonder de scherpe normstelling los te laten. Als sommige
drempels worden geslecht, ligt medewerking van het bedrijfsleven meer voor
de hand dan wanneer de bureaucratie de boventoon blijft voeren. Technische
uitvoerbaarheid en financiële haalbaarheid zijn acceptabele voorwaarden
die het bedrijfsleven mag stellen aan optimalisering van het regime voor be-
en verwerking van gevaarlijke afvalstoffen. Wanneer komt er een definitieve
stellingname over het rapport van de commissie-Hoogland? De zelfvoorziening
moet als kernpunt worden gehandhaafd bij de definitieve verwijdering van afvalstoffen.Hij rondde met vier hoofdconclusies af:– waardering voor het plan, maar aandacht voor status en positie
van het IPO als bindend orgaan, zonder dat het democratisch gecontroleerd
kan worden;– toepasbaarheid van het ladderconcept op gevaarlijke stoffen wanneer
schadelijke elementen kunnen worden uitgebannen;– instemming met de aangeduide koerswijzigingen als de zekerheid
kan worden gegeven dat ongecontroleerde marktwerking en belasting van het
milieu worden voorkomen;– opneming van een aantal voorstellen van Natuur en milieu.Mevrouw Vos (GroenLinks) vroeg, of gekeken is naar een meer
fijnmazige indeling van minimumstandaards per sector. Is gedacht aan het in
de loop van de tijd opvoeren van de eisen, waardoor de minimumstandaards ook
omhoog kunnen?Zij pleitte voor heldere, afdwingbare preventiedoelen, en voor het niet
al te veel overlaten daarvan aan marktpartijen.Zij zette vraagtekens bij het vanuit milieuhygiënisch opzicht verantwoord
zijn van de huidige tendens om gevaarlijk afval te exporteren, mits er energie
terug wordt gewonnen. Heeft het aspect van terugwinning van energie niet te
veel nadruk gekregen? Worden de risico's hiervan in het plan niet onderschat?Zij vroeg, waarom de minister export toe wil staan bij een gelijke mate
van hergebruik. Omdat er geen eisen aan emissies worden gesteld en transport
een probleem is, was het volgens haar nog maar de vraag of er zoveel verbeterd
wordt. Het is zelfs mogelijk dat voor een bepaalde techniek in Nederland geen
vergunning wordt verleend omdat deze niet voldoet aan de minimumstandaard,
terwijl uitvoer naar een installatie met dezelfde techniek wel moet worden
toegestaan, omdat de mate van nuttige toepassing even hoog of hoger is. Zij
zag hierbij een duidelijke spanning aanwezig tussen aan de ene kant de eisen
die worden gesteld aan emissies, en aan de andere kant de eisen die worden
gesteld aan hergebruik. De emissie-eisen zouden wel eens kunnen worden opgeofferd
aan het hergebruik, wat volgens haar geen goede richting was. Het gevaar was
volgens haar aanwezig dat naar aanleiding hiervan de vraag wordt gesteld,
waarom Nederland dan nog zulke hoge emissie-eisen moet stellen. Zij had zorgen over de controle van open grenzen. Is het tegen steeds
lagere kosten verwerken van afval een gelukkige koers? Het gaat hierbij immers
om gevaarlijk afval, waarvan het zeer belangrijk is dat het uiterst zorgvuldig
wordt verwerkt. Komt dat niet onder spanning te staan? Wordt hiermee de prikkel
tot preventie niet weggenomen?De emissie-eisen voor cementovens moesten volgens haar gelijk zijn aan
die in Nederland. Deze stap zou niet gezet mogen worden.Zij pleitte voor het gescheiden bewaren van afval bij de ontdoener. Er
zou een preventietoets moeten worden uitgevoerd bij de ontdoener, voordat
deze toestemming krijgt voor verwerking van het afval. Ook de manier van verwerken
zou per afvalstroom moeten worden beoordeeld door de overheid. Van groot belang
is dat wordt toegewerkt naar een systeem van een label met volledige chemische
samenstelling. De producenten- en ketenverantwoordelijkheid zou veel nauwer
geregeld moeten gaan worden. De ontdoener zou in de verwerkingsfase verantwoordelijk
moeten worden gesteld voor het afval. Ten slotte vroeg mevrouw Vos, wanneer
de minister met een nadere uitwerking komt van het idee voor een landelijke
opsporingsdienst voor het gevaarlijk afval. Kan daar een soort FIOD voor het
afval aan worden gekoppeld?De heer Van den Berg (SGP) waarschuwde ervoor, het dogma van
de marktwerking ook op het gebied van gevaarlijke afvalstoffen te laten prevaleren.
Juist dit terrein moet met de grootst mogelijke voorzichtigheid worden benaderd.
De overheid zal voortdurend de vinger aan de pols moeten houden.Wat betreft de figuur van een gezamenlijk plan benadrukte hij dat moet
worden opgepast voor diffuse verantwoordelijkheden, waarbij hij controle door
de Kamer onderstreepte. Hij nam aan dat de minister kan worden aangesproken
op het volledige plan, waarbij deze zich niet kan beroepen op wensen van de
provincies. Hij vroeg zich derhalve af of sprake is van een heldere situatie,
ook omdat een traject wordt ingegaan van een integraal plan voor afvalstoffen.
Hoe staat het met de wetgeving terzake? Denkt de minister aan een duidelijker
wettelijke status voor deze plannen en zo ja, hoe wordt daaraan gewerkt?In vergelijking met de vorige versie is een aantal belangrijke wijzigingen
verankerd, vooral in verband met internationale ontwikkelingen. Volgens hem
moest het kabinet zich goed realiseren dat strijdigheid met de Europese richtlijn
zal leiden tot grote juridische problemen. Kernbegrippen zullen eenduidig
moeten worden geformuleerd. Kortheidshalve sloot hij zich aan bij de gestelde
vragen over het begrip «verwijderen».Waarom vindt de minister het niet wenselijk om een vergunning voor export
van afval te verlenen, indien sprake is van laagwaardiger toepassingen, die
niettemin nuttig kunnen zijn?Hij vroeg, wat de minister vindt van een aantal zijns inziens waardevolle
suggesties van de stichting Natuur en milieu over het handhavingsaspect. Hij
pleitte voor gericht toezicht van overheidswege op de afvalstromen.Uit het overzicht bij de brief van de minister van 27 oktober 1997 bleek
dat minder dan 25% van de technisch beschikbare verwijderingscapaciteit wordt
benut. Volgens hem is daarbij bedrijfseconomisch gezien sprake van een forse
onderbezetting. Hij wilde weten, of de minister als bevoegd gezag inzicht
heeft in de rentabiliteit van de betrokken bedrijven. Over de capaciteitsregulering,
die wordt losgelaten als gevolg van algemeen beleid, vroeg hij of de overheid
niet de vinger aan de pols moet houden. Liggen er geen risico's in dit beleid
besloten?Ook de heer Van den Berg vroeg, wanneer het rapport van de commissie-Hoogland
aan de orde komt. Kan de minister inzicht geven in de afgifte van scheepsafvalstoffen?
Is een meer geïntegreerde benadering van de verschillende typen vaartuigen
niet van belang om meer inzicht te krijgen in een en ander? De heer Poppe (SP) verwees naar het IRT-rapport, waarin onder
andere staat dat de afvalverwerkingsbranche zo is georganiseerd en gestructureerd,
dat kan worden gesproken van een «gelegenheidsstructuur voor criminaliteit».
Hij vond het onbegrijpelijk dat de Nederlandse regering zonder slag of stoot
de EU volgt waar het gaat om het nuttig hergebruik van gevaarlijke afvalstoffen.
Hij was van mening dat gevaarlijke afvalstoffen niet over de grenzen gesleept
mogen worden, met name omdat er in Nederland veel te veel verwerkingscapaciteit
is. Verder is de eindverwerking in Nederland een nuttige toepassing. Export
naar andere landen zal een vlucht worden, zodat er criteria moeten komen.
Als gevaarlijk afval in Nederland milieuhygiënisch verantwoord en nuttig
kan worden verwerkt, moet dat ook hier gebeuren. Hij benadrukte dat zijn fractie
tegenstander is van de huidige ontwikkeling, waarbij nuttige afvalstoffen
de grenzen over mogen, waarna het niet meer is toegestaan om ze tegen te houden. Het antwoord van de ministerDe minister benadrukte dat het beleid op het belangrijke punt
van verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen (ongeveer 2 miljoen ton per
jaar) vanaf het begin op een nationale schaal is ontwikkeld, zodat provinciegrenzen
nooit een rol hebben gespeeld.Hierna ging zij in op de resultaten van het meerjarenplan gevaarlijke
afvalstoffen I. De uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen om deze in het buitenland
te storten, is vrijwel beëindigd. De laatste afvoer betreft kwikhoudend
afval, waarvoor een Nederlandse verwerkingsinrichting wordt gerealiseerd.
Het in Nederland storten van C2-afval is afgenomen en zal nog verder afnemen
door de inzet van immobilisatietechnieken. Voor het resterende C2-afval is
een aparte stortplaats op de Maasvlakte gebouwd. Door immobilisatie kan C2-afval
op C3-stortplaatsen worden gestort; hiervoor is in Nederland genoeg stortruimte.De minister gaf aan dat de hoeveelheid gevaarlijke afvalstoffen die door
verbranding vernietigd moet worden in de draaitrommelovens van de AVR zover
is afgenomen, dat de bouw van nieuwe ovens niet meer aan de orde is, en dat
een oude oven eerder kan worden gesloten, waarna er twee overblijven. Deze
ontwikkeling had volgens haar twee oorzaken. Ten eerste kan door de kwaliteitsverbetering
van de gewone AVI's een deel van het gevaarlijk afval verbrand worden tegen
veel lagere tarieven en ten tweede vindt de inzet van gevaarlijke afvalstoffen
in het productieproces als secundaire brandstoffen ter vervanging van primaire
brandstoffen steeds meer plaats. De nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen
door hergebruik is een zaak geworden waar de Europese schaal de maat der dingen
is geworden.Preventie van gevaarlijke afvalstoffen is en blijft een geval apart. Bij
preventie past een kanttekening: bewerking van niet-gevaarlijke afvalstoffen
om deze nuttig toepasbaar te maken, levert veelal gelijktijdig weer een zij
het kleine nieuwe hoeveelheid gevaarlijke afvalstoffen op. Dat neemt niet
weg dat mede als gevolg van het gevoerde afvalstoffen- en productenbeleid
in veel andere situaties door preventie het ontstaan van gevaarlijk afval
wel degelijk kan worden voorkomen. De minister zegde toe dat zij de Kamer
verderop in het proces van gegevens hierover zou voorzien.Als voorbeeld voor preventie noemde zij de invoering van de schroefasafdichting
waardoor de hoeveelheid in het water terechtkomend afval wordt verminderd.
Het gebruik van deze afdichting wordt daarom gestimuleerd via een regeling
van het ministerie.De minister gaf aan dat zij met een en ander duidelijk wil maken dat voor
gevaarlijke afvalstoffen inmiddels een situatie is bereikt, waarbij het meerjarenplan
niet de functie heeft, grote wijzigingen in de verwijdering in gang te zetten.
De structuur staat er, en deze werkt redelijk tot goed. Het plan
beoogt de bereikte situatie vast te leggen, en in de toekomst zeker te stellen.
Daarom is in het plan een groot aantal actieplannen opgenomen.Het meerjarenplan is het laatste meerjarenplan voor gevaarlijke afvalstoffen.
Het zal opgaan in het afvalbeheersplan; de planning is erop gericht, een eerste
ontwerp van dit integrale plan in 2000 het licht te doen zien. Zij onderstreepte
dat het wetsvoorstel met het standpunt van de commissie-Epema ter commentaar
bij de diverse overheden en de afvalsector ligt, en dat zij er nog steeds
van uitgaat dat de wet op 1 januari 2000 in werking zal treden. In deze wet
zal nader worden ingegaan op de kernbegrippen. Een nadere afstemming met de
Europese terminologie is noodzakelijk. Vragen over menging zullen worden meegenomen
door de commissie-Hoogland.De minister was ervan overtuigd dat het in- en uitvoerbeleid, zoals neergelegd
in het meerjarenplan, dat is getoetst aan de Europese regelgeving, volledig
in lijn is met de Europese regelgeving. De Europese Commissie heeft niet gereageerd
op het toegestuurde plan, zodat zij wordt geacht ermee akkoord te zijn gegaan.
Waar de Europese regelgeving niet eensluidend is, zijn in het meerjarenplan
interpretaties gemaakt, waarbij met name wordt gedoeld op de grens tussen
definitieve verwijdering en nuttige toepassing. Zij onderstreepte dat bij
in- en uitvoerbeleid onderscheid wordt gemaakt tussen nuttige toepassing en
definitieve verwijdering. Nuttige toepassing is het hergebruik van producten
en materiaal en inzet van afvalstoffen met als hoofdgebruik brandstof. Omdat
vanuit verschillende lidstaten kritiek werd geleverd op het Nederlandse inen
uitvoerbeleid, was bijstelling noodzakelijk. Er is bepaald geen sprake van
dat de Nederlandse regering zonder slag of staat akkoord is gegaan met het
Europese beleid.In het tweede meerjarenplan is als gevolg van een en ander opgenomen dat
uitvoer zal zijn toegestaan indien in het buitenland sprake is van een minimaal
gelijk niveau van nuttige toepassing. Bij de aanvragen voor de in- en uitvoer
van gevaarlijk afval kan bij toetsing van het percentage hergebruik een marge
worden gehanteerd van maximaal 20%, waarmee onder andere de provincie Zuid-Holland
niet gelukkig was. Deze marge zal alleen dan worden toegepast als het verschil
tussen het land van bestemming en Nederland niet eenduidig kan worden vastgesteld.
Hoewel de hoogte van de marge misschien enigszins arbitrair is, is op grond
van praktische ervaringen gebleken dat toetsing van aanvragen hierdoor mogelijk
is.De minister benadrukte dat de markt voor verwijdering van afvalstoffen
steeds meer de grootte van Europa begint aan te nemen. Het tegenhouden van
in- en uitvoer van afvalstoffen als dat op milieuhygiënisch verantwoorde
wijze kan geschieden, past daar niet meer in.De emissies bij nuttige toepassing in een andere lidstaat van de EU spelen
geen rol bij de toestemming voor de in- en uitvoer, omdat de Europese regelgeving
daarvoor geen ruimte biedt. Het bevoegd gezag ter plaatse is hiervoor verantwoordelijk.
Het binnenlandse gevolg van de vrije in- en uitvoer is dat de verwerkingscapaciteit
in Nederland voor nuttige toepassing niet alleen wordt bepaald door het Nederlandse
aanbod, maar tevens door de in- en uitvoer. Capaciteitssturing voor nuttige
toepassing in Nederland is daarmee niet langer noodzakelijk, en is dus komen
te vervallen. Om te voorkomen dat Nederlands afval naar het buitenland moet
worden gebracht omdat er in Nederland geen ruimte is voor verwerking, is een
acceptatieplicht voor Nederlandse bedrijven voor gevaarlijk afval uit Nederland
opgenomen in het meerjarenplan.De gevolgen voor de Nederlandse verwijderaars die zich bezighouden met
nuttige toepassing zijn nog niet helemaal te overzien. De minister verwachtte
echter geen leegloop door de meer open grenzen, welke verwachting is gebaseerd
op de ervaringen in de afgelopen maanden. Bovendien bestaat voor verontreinigde
grond al jaren overcapaciteit, wat ook niet tot problemen heeft geleid. De
vraag over de gevolgen voor de gebonden gebruiker speelt in dit
geval niet, omdat die niet bestaat bij gevaarlijk afval. Er is in dit geval
geen sprake van sanering van de AVI's en kosten voor gebonden gebruikers.
Voor definitieve verwijdering blijft capaciteitstoetsing aan de orde.De in de motie van de heer Poppe gevraagde voorstellen voor regulering
van de verwerkingscapaciteit van gevaarlijke afvalstoffen achtte de minister
niet mogelijk. Voor de definitieve verwijdering bestaat die regulering wel.
Het enige dat haar nog ter beschikking staat, is het opnemen van een acceptatieplicht
voor gevaarlijk afval voor bedrijven. De interne Europese markt heeft op het
punt van nuttige toepassing grotendeels zijn intrede gedaan, wat zij een goede
zaak vond.Zij benadrukte dat Nederland binnen de Europese Milieuraad altijd de problematiek
van de emissies, het Europees luchtverontreinigingsbeleid en de noodzaak van
strengere eisen aan AVI's en verbrandingsovens aan de orde stelt. In een voorbereidend
gesprek met haar Britse collega heeft de Nederlandse regering zoals gebruikelijk
haar wensen neergelegd, en wederom aangegeven dat het noodzakelijk is om de
richtlijnen voor het storten verder te preciseren en nadere eisen te stellen
aan grote stook- en afvalinstallaties, en betere richtlijnen voor de luchtverontreiniging
tot stand te brengen.Volgens de minister was het een absolute misvatting, te denken dat er
geen problemen meer zouden zijn bij bijvoorbeeld het illegaal vervoer van
afval als de grenzen worden gesloten. Het is juist een goede zaak, ook voor
het milieu, dat binnen Europa één streng afvalbeleid wordt bereikt.De gevolgen van de toenemende concurrentie voor de verwerking van gevaarlijk
afval kan Nederland aan. De minister juichte de afvalverwijdering met energieterugwinning
op zich toe, omdat daarmee de inzet van primaire brandstoffen en daarmee het
broeikaseffect worden verminderd. Een adequate verwijderingsstructuur kan
daaraan een bijdrage leveren.In het meerjarenplan is het bestaande beleid ten aanzien van de definitieve
verwijdering van gevaarlijk afval niet gewijzigd. Er is niets op tegen om
de grens open te stellen voor definitieve verwijdering op het moment dat dit
milieuhygiënisch verantwoord is. Er moet dan wel sprake zijn van een
gelijk voorzieningenniveau in de Nederland omringende landen en van sluitende
afspraken ten aanzien van de capaciteit; die zijn er nog niet. De praktische
uitwerking van het onderscheid tussen nuttige toepassing en definitieve verwijdering
is op EU-niveau nog niet gemaakt. Zolang dat zo is, zullen de lidstaten de
problemen op dit gebied zelf moeten oplossen. Daarom is in het meerjarenplan
een helder onderscheid gemaakt tussen het hoofdgebruik als brandstof, en het
verbranden als definitieve verwijdering. Er is gekozen voor het criterium
van de calorische inhoud van het verbrande afval. Is dat hoog genoeg, dan
is sprake van een nuttige toepassing. Het gaat feitelijk om de vraag, of voor
verbranding van afvalstoffen energie nodig is, of dat dit juist energie oplevert.
In het eerste geval wordt gesproken van definitieve verwijdering, en in het
andere geval van een nuttige toepassing. Ook Duitsland maakt overigens dit
onderscheid. Zij gaf aan dat het onderscheid tussen nuttige toepassing en
definitieve verwijdering van te verbranden afvalstoffen in de toekomst kan
worden gewijzigd als op EU-niveau hierover duidelijkheid wordt gecreëerd.De minister merkte op dat het in het algemeen niet nodig is dat gevaarlijke
afvalstoffen worden verwerkt in overheidsbedrijven. In verreweg de meeste
gevallen vindt verwerking plaats in private bedrijven, waarbij adequate handhaving
door de overheid uiteraard onmisbaar is. De overheid als uitvoerder is pas
als ultimum remedium aan de orde.Begin 1998 zal verder worden gesproken over de havenontvangstinstallaties,
als het rapport van de commissie-Hoogland en het rapport «Olievlek»
aan de orde komen.Voor de verwerking van afvalstoffen is meestal meer dan één
techniek beschikbaar. Als basis voor de vergunningverlening is
in het meerjarenplan als minimumstandaard vastgelegd, welke techniek uit milieuoverwegingen
moet worden gebruikt. Die minimumstandaard illustreert het totaalniveau aan
milieueffecten ten gevolge van de verwerking van de desbetreffende afvalstoffen.
Er kan vergunning worden verleend voor de verwerking met een andere techniek
als wordt aangetoond, dat die techniek leidt tot een lager totaalmilieueffect
dan dat van de minimumstandaard. Andere verwerkingstechnieken zijn dus mogelijk,
maar dat zal dan wel moeten worden aangetoond, bijvoorbeeld in een milieueffectrapportage.
De minister vond de minimumstandaard een dynamisch begrip, dat zich in de
tijd zal moeten verbeteren, een zaak die in Europees verband speelt. Een minimumstandaard
is niet per se de duurste standaard: als buitenlandse bedrijven door het hanteren
van lagere standaards goedkoper kunnen werken, is dat een reden om op Europees
niveau de acceptatie van minimumstandaards te stimuleren.Een adequate handhaving was volgens de minister onmisbaar. Zij kondigde
aan dat hierover nog naar aanleiding van de door haar opgestelde brief zal
worden gesproken. Over handhaving bij grensoverschrijdende transporten merkte
zij op dat in LCIM-kader projecten zijn gestart om handhavingsvoornemens te
verscherpen. Voor grensoverschrijdende transporten vindt handhaving plaats
door het Rijk, in samenwerking met douane en politie. 20% preventie is inclusief
het in het meerjarenplan geformuleerde beleid, dus deels autonoom, deels aanvullend.
Preventie blijft ook bij lagere kosten nog steeds lonend. Controle op preventie
kan niet rechtstreeks, maar wel door acceptatie van laagwaardige verwijdering.
Uit het meerjarenplan valt op te maken dat er een toename is van de hoeveelheid
te storten en te verbranden gevaarlijk afval. De op pagina 25 genoemde hoeveelheid
is de hoeveelheid te storten afval. Niet altijd kan worden voorkomen dat de
hoeveelheid gevaarlijk afval toeneemt. Zij merkte op dat als aan de hand van
de tabellen op pagina 166/167 de berekeningen worden gemaakt, wordt uitgekomen
op 55% en niet zoals abusievelijk is vermeld op 41%. Vrijwel alle gestorte
afvalstoffen zijn anorganisch van samenstelling. Energieterugwinning is daarbij
niet aan de orde.Ten slotte werd afgesproken dat de resterende vragen schriftelijk zullen
worden beantwoord. Naar aanleiding van die beantwoording zal worden bekeken
of het overleg zal worden voortgezet.De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De GierXNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van den Berg (SGP),
M. M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter, Van
Gijzel (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), A. de Jong (PvdA), Gabor
(CDA), ondervoorzitter, Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Poppe (SP),
Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF),
Crone (PvdA), M. B. Vos (GroenLinks), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66), Meijer (CDA), Visser-van Doorn (CDA) en
Luchtenveld (VVD).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), O. P. G. Vos (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Verspaget (PvdA), Jorritsma-van Oosten (D66), Dijksma (PvdA), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Witteveen-Hevinga (PvdA), Leers (CDA), Hendriks, Reitsma (CDA), Huys
(PvdA), Wessels (D66), Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Keur (VVD), H. G. J. Kamp (VVD),
Ten Hoopen (CDA), Van 't Riet (D66), Van de Camp (CDA), De Haan (CDA) en Blauw
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24791-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl