Wegenverkeerswet 1994; wijziging ivm invordering rijbewijzen en ontzegging rijbevoegdheid; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24112, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-03-1995

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24112 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inhoud van het wetsvoorstel 1.1. Wijziging van de regeling van de invordering en inhouding
van rijbewijzen1.2. Wijziging van de regeling van de bijkomende straf
van ontzegging van de rijbevoegdheid1.2.1. Partiële ontzegging van de rijbevoegdheid1.2.2. Tijdstip van ingang van de ontzegging van de rijbevoegdheid 1.2.3. Sanctie op het niet tijdig inleveren van het rijbewijs2. Gevolgen voor de politie en de rechterlijke machtARTIKEL I Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DARTIKEL IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 112Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 (wijziging van de regelingen
van de invordering en inhouding van rijbewijzen en de bijkomende straf van
ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. Inhoud van het wetsvoorstel 1.1. Wijziging van de regeling van de invordering en inhouding
van rijbewijzenTer verbetering van de bestrijding van ernstige snelheidsovertredingen
wordt voorgesteld de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994) aldus te wijzigen dat
ook bij ernstige snelheidsovertredingen altijd tot invordering van het rijbewijs
dient te worden overgegaan. Dit geschiedt door artikel 164 WVW 1994 aan te
vullen. Dit artikel geeft thans aan opsporingsambtenaren de bevoegdheid het
rijbewijs in te vorderen van personen tegen wie in verband met een verkeersovertreding
een proces-verbaal wordt opgemaakt. Wanneer het gaat om een ernstig alcoholdelict
is de opsporingambtenaar sinds de wetswijziging van 1 februari 1992 van de
oude Wegenverkeerswet gehouden tot invordering over te gaan. Het wetsvoorstel
houdt in dat er ook bij ernstige snelheidsovertedingen, dat zijn overtredingen
waarbij de maximumsnelheid met 50 km of meer wordt overschreden, een plicht
is tot invordering. Deze overtredingen vormen, net als ernstige alcoholovertredingen,
een dermate ernstige inbreuk op de verkeersveiligheid dat altijd tot invordering
moet worden overgegaan. De aanvulling is opgenomen in het tweede lid, onderdeel
c, van artikel 164.Ingevorderde rijbewijzen worden toegezonden aan de officier van justitie.
Deze kan onder de huidige regeling rijbewijzen inhouden indien bij een alcoholonderzoek
blijkt of bij het ontbreken van zo'n onderzoek een ernstig vermoeden bestaat
dat, het alcoholgehalte van de adem van de bestuurder hoger is dan 785 microgram
per liter uitgeademde lucht, dan wel als er op andere gronden aangenomen moet
worden dat het risico bestaat dat opnieuw een ernstig alcoholdelict of een
andere overtreding waardoor de veiligheid op de weg ernstig in gevaar wordt
gebracht, zal worden begaan.Voorgesteld wordt – overeenkomstig de regeling voor alcoholdelicten –
ook voor snelheidsovertedingen in de wet op te nemen dat zeer ernstige delicten
in elk geval een grond vormen waarop de officier van justitie bevoegd is tot
inhouding van het rijbewijs over te gaan. Hierbij gaat het om snelheidsovertredingen
waarbij de maximumsnelheid met 70 km of meer is overschreden. Een inhouding
door de officier van justitie is gerechtvaardigd indien de aard
van de overtreding zodanig is dat er gevaar bestaat voor recidive. Een herhaling
van verkeersonveilig gedrag dient te worden tegengegaan. In artikel 164a,
eerste lid, onder b, is vastgelegd dat van gevaar voor recidive in ieder geval
sprake is bij een overtreding van de maximumsnelheid met 70 km of meer.De ervaringen met de per 1 februari 1992 gewijzigde regeling van de invordering
van rijbewijzen, wijzen uit dat de invordering van het rijbewijs een effectief
middel is om op te treden tegen alcoholdelicten. Verwacht werd dat met deze
wijziging het aantal invorderingen zou toenemen van 1000 naar 15 000.
Thans bedraagt het aantal invorderingen zo'n 7000 per jaar. Dat betekent dat
in zeven maal zoveel gevallen waarin een ernstig alcoholdelict werd begaan,
direct een maatregel is getroffen waardoor het gevaar voor de verkeersveiligheid
onmiddellijk werd beëindigd. Wij verwachten dit effect zeker ook voor
ernstige snelheidsovertredingen.Dergelijke overtredingen worden naar schatting 16 000 maal per jaar
geconstateerd. Het tegengaan van dit gedrag stuit op grote problemen1. Dergelijk gedrag levert een onmiddellijk gevaar op voor
de verkeersveiligheid en behoeft daarom directe correctie. De invordering
en inhouding van het rijbewijs is daarvoor een zeer effectief middel, omdat
door de inname van het rijbewijs het rijden tijdelijk onmogelijk wordt gemaakt.
Het gaat om een middel waarbij direct opgetreden kan worden tegen zeer risicovol
verkeersgedrag. Van het directe optreden zal naar verwachting een sterke preventieve
werking uitgaan.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om artikel 164 te splitsen. Het
artikel is in vrijwel ongewijzigde vorm overgenomen uit de oude Wegenverkeerswet
en beslaat, mede door de verschillende wijzigingen die er in de loop van de
jaren in zijn aangebracht, negen – vaak omvangrijke – leden. Het
is daardoor niet goed leesbaar. Nu door het onderhavige wetsvoorstel de lengte
en complexiteit van het artikel nog eens toenemen is het gewenst het artikel
in verschillende artikelen op te splitsen en te herordenen. Inhoudelijk bevat
de aldus in artikel I, onderdeel A, van het wetsvoorstel herschreven wettekst,
uitsluitend de in deze toelichting beschreven wijzigingen. Deze zijn te vinden
in artikel 164, tweede lid, onderdeel c, en in artikel 164a, eerste lid, onderdeel
b. 1.2. Wijziging van de regeling van de bijkomende straf
van ontzegging van de rijbevoegdheidIn het wetsvoorstel zijn ook enkele verbeteringen opgenomen van de regeling
van de bijkomende straf van ontzegging van de rijbevoegdheid. Het betreft
verbeteringen die reeds waren voorzien in de WVW 1994, maar die in de Invoeringswet
Wegenverkeerswet 1994 ongedaan zijn gemaakt in verband met de mogelijke introductie
van een puntenstelsel. Voor een toelichting kan dan ook worden verwezen naar
de memorie van toelichting bij het voorstel WVW 1994 (kamerstukken 1990–1991,
22 030, nr. 3, blz. 49–51 en 149–151). Voor een goed begrip
en in aanvulling daarop vermelden wij het volgende.De artikelen 179 en 180 WVW 1994 regelen de bijkomende straf van ontzegging
van de rijbevoegdheid. Deze artikelen, zoals ze oorspronkelijk werden voorzien,
brachten wijzigingen met zich mee die ingrijpende gevolgen zouden hebben voor
de uitvoeringspraktijk van de ontzegging van de rijbevoegdheid. Omdat –
toen nog – op korte termijn na de inwerkingtreding van de WVW 1994 de
invoering van een puntenstelsel werd voorzien, zijn deze wijzigingen in de
Invoeringswet Wegenverkeerswet 1994 weer ongedaan gemaakt. Nu besloten is
af te zien van de invoering van een puntenstelsel, is het wenselijk alsnog
te voorzien in verbeteringen van de regeling van de ontzegging van de rijbevoegdheid, zoals deze oorspronkelijk in de WVW 1994 waren opgenomen. Dit gebeurt
in artikel I, onderdelen C en D, van het wetsvoorstel.In de oorspronkelijk voorgestelde artikelen 179 en 180 WVW 1994 werd de
regeling van de ontzegging van de rijbevoegdheid op drie onderdelen gewijzigd.
Ten eerste werd de mogelijkheid van een partiële ontzegging van de rijbevoegdheid
opgenomen, ten tweede werd de datum van ingang van een ontzegging van de rijbevoegdheid
anders geregeld en ten derde werd de plicht tot inlevering van het rijbewijs
anders geregeld. De twee laatst genoemde wijzigingen worden in het onderhavige
wetsvoorstel alsnog opgenomen. Op elk van de drie punten gaan wij hierna in. 1.2.1. Partiële ontzegging van de rijbevoegdheidIn artikel 179 zoals dit oorspronkelijk was voorzien, was de zogenaamde
partiële ontzegging van de rijbevoegdheid opgenomen. Deze houdt in dat
de ontzegging van de rijbevoegdheid kan worden beperkt tot een of meer categorieën
van motorrijtuigen en tot bepaalde dagen van de week. Dit werd voorgesteld
omdat destijds de wens bestond de wettelijke regeling van de ontzegging van
de rijbevoegdheid te verfijnen, ten einde bij de oplegging en tenuitvoerlegging
van de ontzegging van de rijbevoegdheid rekening te kunnen houden met persoonlijke
en maatschappelijke omstandigheden van de betrokkene. Bij nadere overweging
menen wij dat van een dergelijke verfijning moet worden afgezien. Bij de wens
een ontzegging van de rijbevoegdheid slechts gedeeltelijk toe te passen wordt
namelijk op twee gedachten gehinkt: enerzijds wordt gemeend dat de betrokkene
een dermate ernstig verkeersdelict heeft begaan dat hem de bevoegdheid tot
het besturen van een motorrijtuig moet worden ontnomen, anderzijds wordt met
de persoonlijke en maatschappelijke omstandigheden van de betrokkene rekening
gehouden door hem de bevoegdheid te laten behouden tot het besturen van een
motorrijtuig voor bepaalde dagen of categorieën motorrijtuigen. Op deze
wijze wordt de essentie aan de straf ontnomen. Wij achten de in de praktijk
wel gegroeide werkwijze om aan een geheel of gedeeltelijk voorwaardelijk op
te leggen ontzegging van de rijbevoegdheid voorwaarden te verbinden ongewenst.
Om deze reden zien wij af van een wettelijke regeling van de partiële
ontzegging van de rijbevoegdheid. 1.2.2. Tijdstip van ingang van de ontzegging van de rijbevoegdheid Wij stellen voor de regeling van het tijdstip van ingang van de ontzegging
van de rijbevoegdheid te wijzigen. Het huidige tweede lid van artikel 180
houdt in dat de ontzegging van de rijbevoegdheid ingaat zodra de rechterlijke
uitspraak voor wat de ontzegging van de rijbevoegdheid betreft voor tenuitvoerlegging
vatbaar is geworden. Deze regeling kent als groot nadeel dat over het tijdstip
waarop de rechterlijke uitspraak voor wat de ontzegging van de rijbevoegdheid
betreft voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden, gemakkelijk onduidelijkheid
kan bestaan. Dat tijdstip is immers afhankelijk van de vraag of de uitspraak
aan de veroordeelde bekend is of had kunnen zijn en van de vraag of tegen
de uitspraak een rechtsmiddel is ingesteld. Omdat de bijkomende straf van
(voorwaardelijke) ontzegging van de rijbevoegdheid een voortdurende verplichting
voor de veroordeelde inhoudt om iets na te laten of te doen is bijzondere
zorg vereist bij de bekendmaking van de straf aan de veroordeelde. Indien
niet ondubbelzinnig kan worden vastgesteld dat de veroordeelde van de ontzegging
op de hoogte was of had kunnen zijn, kunnen snel bewijsproblemen ontstaan.Daarom wordt voorgesteld het tijdstip waarop de ontzegging van de rijbevoegdheid
ingaat, afhankelijk te stellen van de uitreiking van een schrijven waarin
het tijdstip van ingang en de duur van de ontzegging, de verplichting
tot inlevering van het rijbewijs alsmede het gevolg van niet tijdige inlevering
worden meegedeeld.Dit heeft tevens het voordeel dat de betrokken ambtenaar van het openbaar
ministerie in de gelegenheid zal zijn het tijdstip waarop de ontzegging van
de rijbevoegdheid ingaat zo vast te stellen dat de ontzegging niet ingaat
op een moment dat dit de veroordeelde nog niet bekend kan zijn. Ook kan hij
rekening houden met de belangen van de veroordeelde, waardoor oneigenlijke
appellen en gratieverzoeken kunnen worden voorkomen. 1.2.3. Sanctie op het niet tijdig inleveren van het rijbewijsDe huidige WVW 1994 stelt in artikel 177, eerste lid, onder a, het niet
tijdig inleveren van het rijbewijs strafbaar. Zodoende wordt strafrechtelijke
sanctie op strafrechtelijke sanctie gestapeld. Het is echter doeltreffender
om overschrijding van de termijn waarbinnen het rijbewijs dient te worden
ingeleverd te sanctioneren op een wijze die de betrokkene direct treft in
zijn belang. Daarom wordt in artikel 180, zesde lid, een andere sanctie voorgesteld.
Deze houdt in dat de opgelegde ontzegging van de rijbevoegdheid van rechtswege
wordt verlengd met het aantal dagen dat is verstreken tussen het tijdstip
waarop het rijbewijs had moeten worden ingeleverd en het tijdstip waarop nadien
daadwerkelijk die inlevering heeft plaatsgevonden. Aldus heeft de veroordeelde
een direct belang bij het tijdig inleveren van zijn rijbewijs. 2. Gevolgen voor de politie en de rechterlijke machtHet wetsvoorstel behelst een aanscherping van de bestaande regeling die
inhoudt dat in geval van ernstige snelheidsovertredingen tot invordering van
het rijbewijs dient te worden overgegaan. Invordering is verplicht indien
de maximumsnelheid met vijftig kilometer of meer wordt overschreden. Dergelijke
ernstige snelheidsovertredingen worden naar schatting zo'n 16 000 maal
per jaar geconstateerd. Van deze constateringen zijn voor dit wetsvoorstel
alleen de overtredingen die geconstateerd worden door staandehouding relevant.
Alleen in dergelijke gevallen dient het rijbewijs te worden ingevorderd, zoals
blijkt uit de formulering van het slot van het voorgestelde onderdeel c van
het tweede lid van artikel 164. Rekening houdend met het streven het aantal
constateringen door staandehouding te verhogen – welk streven is neergelegd
in de Leidraad voor de verkeershandhaving, onderdeel van het beleidsplan «Strafrecht
met beleid» van het openbaar ministerie – dient er van te worden
uitgegaan dat 10 tot 25% van de ernstige snelheidsovertredingen door staandehouding
zal worden geconstateerd. Voor de politie brengt de plicht in deze gevallen
tot invordering van het rijbewijs over te gaan niet veel extra werk met zich
mee. De toeneming van de werklast voor het openbaar ministerie en de zittende
magistratuur is verwaarloosbaar klein.De wijzigingen die worden voorgesteld in de artikelen 179 en 180 brengen
eveneens geen of een geringe wijziging in de werklast met zich mee. ARTIKEL I Onderdeel ADit onderdeel behoeft na hetgeen hierboven onder punt 1.1 is opgemerkt
geen bijzondere toelichting meer. Onderdeel BDit betreft een wijziging van artikel 177, die inhoudt dat het niet tijdig
inleveren van het rijbewijs, na een ontzegging van de rijbevoegdheid, niet
meer strafbaar is. Zoals hierboven onder punt 1.2.3 is toegelicht, wordt in
artikel 180, zesde lid, een andere sanctie voorgesteld, die inhoudt dat de
opgelegde ontzegging van de rijbevoegdheid van rechtswege wordt verlengd met
het aantal dagen dat is verstreken tussen het tijdstip waarop het rijbewijs
had moeten worden ingeleverd en het tijdstip waarop het nadien daadwerkelijk
is ingeleverd. Onderdeel CDeze wijziging is van redactionele aard. Zowel het huidige artikel 179,
zesde lid, als het nu voorgestelde artikel 179, zesde lid, houdt in dat bij
het opleggen van de ontzegging van de rijbevoegdheid de tijd gedurende welke
het rijbewijs van de veroordeelde vóór het tijdstip waarop de
bijkomende straf ingaat, ingevorderd of ingehouden is geweest, op de duur
van die straf in mindering wordt gebracht. Onderdeel DDeze wijziging van artikel 180 behoeft naast de toelichting hierboven
onder punt 1.2.2 en 1.2.3 geen bijzondere toelichting meer. ARTIKEL IIArtikel II bepaalt dat de nieuwe regeling van de invordering en inhouding
van rijbewijzen bij ernstige snelheidsovertredingen niet van toepassing is
op snelheidsovertredingen die zijn begaan vóór de datum waarop
de wet in werking treedt. Vragen hierover zouden bijvoorbeeld kunnen rijzen
in een geval waarin – in verband met een snelheidsovertreding –
een invordering op grond van artikel 164, eerste lid, heeft plaatsgevonden
vóór het tijdstip van inwerkingtreding, terwijl de inhouding
op grond van artikel 164a, eerste lid, plaatsvindt ná dat tijdstip.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink XNoot1Over de problemen rond de handhaving van snelheidslimieten gaan twee studies
uit 1992 van het Verkeerskundig Studiecentrum VSC van de Rijksuniversiteit
Groningen: «Het effect van handhavingsactiviteiten op rijsnelheid op
autosnelwegen» de delen 1 en 2, verricht in opdracht van de Ministeries
van Verkeer en Waterstaat en van Justitie, en «De effectiviteit van
maatregelen ter beheersing van de rijsnelheid; Een overzicht». Daarop
is ingegaan in de Evaluatienota Rijsnelheden 1993 (kamerstukken II 1992–1993,
23 310, nr. 1, blz. 23 e.v.). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24112-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl