Miljoenennota; Brief minister over een nadere verduidelijking van het beleid ten aanzien van het reële uitgavenkader en de regels budgetdiscipline
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23900, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23900 nr. 21

02-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Het reële uitgavenkader en de regels budgetdiscipline3. Stroomlijning van het begrotingsproces4. ResumerendOndertekeningBIJLAGE 11. Inleiding2. Definitie van het beleidsrelevante financieringstekortTabel 1 Aansluiting feitelijk FT MN 1995 en beleidsrelevant
FT Toelichting: Regel I:Regel IIa:Regel IIb:Regel IIc:Regel IId:Regel IIe:Regel IIf:Regel IIg:Regel IIh:Regel IIi:Regel III:3. De eindejaarsmarge en enkele specifieke beheersregels4. Aansluiting met definitie conform regereerakkoordTabel 2 Aansluiting genormeerd FT MN 1995 en beleidsrelevant
FT 5. Herdefiniëring tekortplafond
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23900Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 23900, nr. 21 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 900Nota over de toestand van 's Rijks Financiënnr. 21BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 maart 1995 1. InleidingHet kabinet heeft in de Miljoenennota 1995 een reëel uitgavenkader
voor de rijksbegroting en de sociale fondsen vastgelegd. Daarin zijn de voor
deze kabinetsperiode afgesproken uitgavenbesparingen en beleidsprioriteiten
verwerkt. Door toepassing van de regels budgetdiscipline dient gedurende de
kabinetsperiode aan dit uitgavenkader de hand te worden gehouden.Tijdens de Algemene Financiële Beschouwingen op 11 en 13 oktober
1994 heeft de Tweede Kamer gevraagd om een nadere verduidelijking van
het beleid ten aanzien van het reële uitgavenkader en de regels budgetdiscipline. Ik heb toegezegd een brief te zullen sturen. De onderhavige brief dient
ter inlossing van deze toezegging. 2. Het reële uitgavenkader en de regels budgetdisciplineIn de Miljoenennota 1995 is aangegeven dat tijdens deze kabinetsperiode
het reële uitgavenkader de kern van het begrotingsbeleid vormt. Gegeven
de in het regeerakkoord opgenomen doelstellingen terzake zal het financieringstekort
het in de Miljoenennota 1995 jaarlijks aangegeven plafond niet mogen overschrijden.
Daarnaast is van belang de reservering van circa 9 miljard voor lastenverlichtende
maatregelen (micro-lastenontwikkeling).Het uitgavenkader wordt gehandhaafd door toepassing van de regels budgetdiscipline.
Deze regels bieden een kader voor de beoordeling van de diverse mutaties die
zich bij de uitgaven en niet-belastingontvangsten kunnen voordoen. Ze hebben
hun nut bewezen; de uitgavenbeheersing is, mede door deze regels, de afgelopen
jaren verbeterd.Uitgavenmutaties met een volume-karakter zullen derhalve op dezelfde wijze
als in het verleden volgens de regels budgetdiscipline worden getoetst.
Voor mutaties met een nominaal karakter geldt echter wel een andere behandeling
dan in het verleden. Dit vloeit voort uit het feit dat voorheen de budgettaire
normering van de nominale component rechtstreeks volgde uit de normering van
het financieringstekort en de collectieve-lastendruk, terwijl thans het reële
uitgavenkader centraal staat. Dit reële uitgavenkader is bepaald door
de uitgaven in lopende prijzen (conform de door het CPB geraamde loon- en
prijsontwikkeling in het behoedzame scenario) te defleren met de prijsstijging
van het BBP (eveneens conform de CPB-ramingen).Handhaving van het reële uitgavenkader betekent aldus dat het in
guldens uitgedrukte toegestane uitgavenplafond (dus: inclusief prijsstijging,
stijging van salarissen en sociale uitkeringen) van de rijksbegroting en de
sociale fondsen wordt aangepast voor afwijkingen in de algemene nominale ontwikkeling
(gemeten aan de deflator van het BBP) ten opzichte van de prognoses van het
regeerakkoord. De feitelijke optredende nominale mutaties (loonbijstellingen,
prijsbijstelling, aanpassingen uitkeringen etc.) dienen in dit voor de algemene
nominale ontwikkeling aangepaste uitgavenplafond te worden ingepast in overeenstemming
met het Regeerakkoord.Voor een goed begrip zij opgemerkt dat het louter om afwijkingen ten opzichte
van de ramingen voor de betreffende factoren in de begroting 1995 en de bijbehorende
meerjarencijfers gaat. Het in de Miljoenennota 1995 vermelde reële uitgavenkader
is tot stand gekomen door de in lopende lonen en prijzen geraamde meerjarencijfers
te defleren met de door het CPB geraamde meerjarige ontwikkeling van de deflator
van het BBP.Deze handelwijze geldt niet alleen voor de rijksbegroting en de sociale
fondsen als geheel, maar ook voor de drie budgetdisciplinesectoren (de rijksbegroting
in enge zin, de sociale zekerheid en de zorgsector)1
elk afzonderlijk. Voor elk van deze budgetdisciplinesectoren is in de Miljoenennota
1995 immers een reëel uitgavenkader vastgelegd. Het vergt een ministerraadsbesluit
om onderlinge compensatie tussen de drie sectoren toe te staan.De regels budgetdiscipline zijn erop gericht dat de uitgaven zich in alle
jaren begeven binnen het afgesproken kader. Het kabinet acht het daarnaast
zinvol in de systematiek van uitgavenbeheersing enkele voorzieningen in te
bouwen, die een bijdrage leveren aan de kwaliteit van de beoogde maatregelen
en, mede daardoor, de structurele beheersing van de overheidsfinanciën
ten goede komen.Zo wordt de maximale omvang van de eindejaarsmarge verruimd van 0,25%
naar 1%.2 In het verleden is besloten om een voorzichtig
begin te maken met de eindejaarsmarge en na een aantal jaren te bekijken of
een verhoging zinvol danwel noodzakelijk is. Ervaringen laten zien dat de
huidige eindejaarsmarge soms te beperkt is. Bovendien gaat het om louter incidentele
mutaties in de uitgavensfeer die een directe tegenpost hebben in het volgende
jaar. Structurele gevaren voor de uitgavenbeheersing of de staatsschuld zijn
er derhalve niet.Voorts acht het kabinet het mogelijk dat in bepaalde situaties, in afwijking
van het algemene uitgangspunt dat compenserende maatregelen in de tijd aansluiten
bij de omvang van de problematiek, de fasering van de compensatie-maatregelen
in de tijd per saldo achterloopt op de fasering van de problematiek. Daarvan
kan alleen sprake zijn, indien een parallelle fasering van compensatie-maatregelen
en problematiek redelijkerwijs niet mogelijk is en alle mogelijkheden voor
een regulier en doelmatig kasbeheer zijn uitgeput. Voorts zal
voor een dergelijke compensatie over de jaren heen «intertemporele compensatie»
een termijn worden gehanteerd. Het kabinet kiest voor deze termijn in beginsel
de duur van deze kabinetsperiode. Op die wijze kan worden voorkomen dat er
onnodig op de korte termijn gerichte maatregelen worden genomen.1Wat betreft het Fonds Economische Structuurversterking (FES) wordt de
beleidslijn gevolgd dat, zolang van een positief saldo in het FES sprake is,
de FES-uitgaven en ontvangsten buiten de reële uitgavenlijn vallen, en
de mutatie in het FES-saldo buiten het genormeerde financieringstekort. De
argumenten hiervoor zijn dat er uiteindelijk niet meer kan worden uitgegeven
dan er in het Fonds aan middelen binnenstroomt, in combinatie met het gegeven
dat er zich tussen uitgaven en ontvangsten intertemporele verschillen kunnen
voordoen. Gegeven de omvang van de diverse inkomstenstromen en de onzekerheid
omtrent het tijdstip van ontvangst, kan het FES-saldo schommelingen vertonen,
zowel positieve als negatieve. Deze beleidslijn voorkomt dat dergelijke schommelingen
de stabiliteit en inzichtelijkheid van het budgettaire beleid doorkruisen.Mutaties in het saldo van de derdenrekening zijn niet goed door de centrale
overheid te beheersen en hebben over de jaren bezien per saldo géén
effect op het financieringstekort en de staatsschuld. Een voorbeeld hiervan
is de rekening-courantverhouding met de EU. Het rekening houden met de mutaties
in het saldo van de derdenrekening zou een stabiel begrotingsbeleid belemmeren.
Daarom zullen mutaties in het saldo van de derdenrekening géén
invloed hebben op de reële uitgavenlijn en het beleidsrelevante financieringstekort
(zie bijlage 1).In de Miljoenennota 1995 is een financieringstekort exclusief incidentele
factoren gedefinieerd. Het reële uitgavenkader is eveneens zodanig gedefinieerd,
dat incidentele factoren zoals de opbrengsten van de verkoop van staatsdeelnemingen,
kasverschuivingen en agio en disagio daarbuiten vallen. Voor de consistentie
van het budgettaire beleid is het nodig, dat de definitie van beide variabelen
goed op elkaar wordt afgestemd. Het voor incidentele factoren gecorrigeerde
en met het reële uitgavenkader afgestemde financieringstekort zal in
het vervolg worden aangeduid als het beleidsrelevante financieringstekort.
In bijlage 1 wordt de definitie van dit tekort exact beschreven. Ook het Centraal
Planbureau zal in de toekomst deze tekortdefinitie hanteren met één
uitzondering: het Centraal Planbureau blijft de studieleningen meetellen bij
het financieringstekort. Zoals aangegeven, dient ter wille van de consistentie
het tekortplafond ook in termen van het beleidsrelevante tekort te luiden.
Dat betekent dat de plafondwaarden uit het regeerakkoord (1995 en 1996 3,3%
BBP, 1997 3,1% BBP en 1998 2,9% BBP) technisch moeten worden geherformuleerd
in termen van het beleidsrelevante financieringstekort. Uit bijlage 1 blijkt
dat de plafondwaarden voor het beleidsrelevante tekort dan zijn: 4,3% BBP
in 1995, 3,4% BBP in 1996, 3,1% BBP in 1997 en 2,9% BBP in 1998. Naast dit
beleidsrelevante tekort zullen ook het feitelijke financieringstekort en het
EMU-tekort steeds worden gepresenteerd. 3. Stroomlijning van het begrotingsprocesHet kabinet heeft in de Miljoenennota 1995 aangegeven te streven naar
een grotere bestendigheid van de budgettaire besluitvorming. Het koersen op
een op behoedzame economische en budgettaire uitgangspunten gebaseerd reëel
uitgavenkader, levert daar, aangevuld met de in vorige paragraaf beschreven
voorzieningen (verruiming eindejaarsmarge, mogelijkheden voor compensatie
over de jaren heen, behandeling FES-saldo en derdenrekening en definiëring
beleidsrelevante tekort) reeds een belangrijke bijdrage aan. Het
kabinet heeft in de Miljoenennota tevens aangegeven dat de lange-termijnoriëntatie
en de stabiliteit van het beleid ermee zijn gediend, indien er jaarlijks een
hoofdmoment is van budgettaire afweging en besluitvorming en niet iedere wijziging
in macro-economische prognoses gedurende het proces van voorbereiding en uitvoering
van de begroting leidt tot beleidsaanpassingen.Krachtens de Grondwet wordt op de derde dinsdag van september (Prinsjesdag)
de door de regering opgestelde begroting aangeboden aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal. Daaraan vooraf gaat een begrotingsvoorbereiding door de regering
en op de departementen. De collectieve uitgaven worden beïnvloed door
diverse macro-economische factoren zoals bijvoorbeeld de rentevoet, de ontwikkeling
van lonen en prijzen, de werkgelegenheidsontwikkeling, het migratiesaldo en
de economische groei (invloed op OS-budget en EU-afdrachten). Het zo dicht
mogelijk aansluiten van de besluitvorming over de collectieve uitgaven bij
de meest recente macro-economische inzichten pleit voor een tijdstip van besluitvorming
zo dicht mogelijk bij Prinsjesdag. Het staat tegenover dat naarmate die besluitvorming
later plaatsvindt, er minder tijd is voor een goede prioriteitenafweging en
een zorgvuldige uitwerking. Het zorgvuldigheidsaspect vereist juist een vroeg
moment van besluitvorming.Het natuurlijke moment ligt in het voorjaar wanneer tegelijkertijd de
begrotingsvoorbereiding en de begrotingsuitvoering aan de orde kunnen komen.
De besluitvorming op hoofdlijnen over de begrotingsvoorbereiding (Kaderbrief)
heeft louter een intern karakter, over de begrotingsuitvoering wordt aan de
Staten-Generaal gerapporteerd door middel van de Voorjaarsnota.Teneinde te vermijden dat latere macro-economische ontwikkelingen en prognoses
nopen tot het heropenen van de begrotingsafweging op hoofdlijnen, dient bij
de besluitvorming over de begrotingsvoorbereiding een zekere veiligheidsmarge
in acht te worden genomen bij de raming van de uitgaven. Hierbij speelt ook
een rol dat in het voorjaar de realisatiegegevens over het afgelopen jaar
ten aanzien van de sectoren zorg en sociale zekerheid nog lacunes vertonen. Mochten er desondanks eventuele macro-tegenvallers aan de uitgavenkant
later in de zomer optreden, die ondanks de gehanteerde marge tot een beperkte
overschrijding van het reële uitgavenkader leiden, dan wordt ter compensatie
van deze tegenvallers een taakstelling op een apart zichtbare aanvullende
post geparkeerd. Deze compensatie-problematiek zal dan worden betrokken bij
het volgende centrale besluitvormingsmoment over het uitgavenkader, i.c. het
volgende voorjaar. Bij optredende verslechteringen van grotere omvang zal
het noodzakelijk zijn de besluitvorming opnieuw te hernemen.De besluitvorming over de ontvangstenkant van de begroting (belastingtarieven
en premie-percentages) en de definitieve vaststelling van de begroting zal
in augustus op basis van de actuele macro-economische prognoses plaatsvinden.
Bij de premievaststelling moeten de wettelijke vereisten met betrekking tot
de procedure in acht worden genomen. Bezien wordt of die procedures zodanig
kunnen worden aangepast dat voortaan in augustus een definitieve vaststelling
kan plaatsvinden. 4. ResumerendIn de Miljoenennota 1995 zijn de hoofdlijnen voor het begrotingsbeleid
in deze kabinetsperiode aangegeven. Een centraal element van het begrotingsbeleid
wordt gevormd door handhaving van het reële uitgavenkader.In deze brief is aangegeven op welke wijze dat met behulp van de regels
budgetdiscipline kan worden vormgegeven. Voorts is aangegeven hoe door het
inbouwen van bepaalde voorzieningen in de regels budgetdiscipline en het verbeteren
van de bestuurlijke vormgeving van het begrotingsproces een bijdrage kan worden
geleverd aan de kwaliteit van de maatregelen en de lange-termijnoriëntatie
van het beleid.De Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGE 1HET BELEIDSRELEVANTE FINANCIERINGSTEKORT1. InleidingIn een meer bestendig begrotingsbeleid draagt het financieringstekort
het karakter van een plafond. Dat impliceert dat het actuele tekort zal worden
getoetst aan een plafondwaarde. Consistentie van het begrotingsbeleid vereist
dat de definitie van het actuele tekort en de plafondwaarde wat betreft de
ervan deel uitmakende uitgaven en niet-belastingontvangsten zoveel mogelijk
overeenstemmen met de definitie van het reële uitgavenkader. Bij de definitie
van het reële uitgavenkader worden zaken als de aan- en verkoop van staatsdeelnemingen,
kasverschuivingen etcetera in beginsel als niet-relevant aangemerkt. Het aan
de plafondwaarde te toetsen tekort zal in het vervolg worden aangeduid als het beleidsrelevante tekort. Ook het Centraal Planbureau zal in de toekomst
deze tekortdefinitie hanteren met één uitzondering: het Centraal
Planbureau blijft de studieleningen meetellen bij het financieringstekort. 2. Definitie van het beleidsrelevante financieringstekortIn tabel 1 wordt de definitie van het beleidsrelevante tekort gegeven,
uitgaande van het feitelijke financieringstekort op basis van de stand Miljoenennota
1995. Tabel 1 Aansluiting feitelijk FT MN 1995 en beleidsrelevant
FT  19941995199619971998I. Feitelijk fin.tekort MN 19952 76528 91922 61821 51021 888      II. Correcties:      a. VAW/Balansverkorting VROM12 713– 9 047000b. Debudgetteringen949643620619619c. Studieleningen– 324– 570– 786– 928– 1 044d. Agio en disagio2510000 e.
FES-saldo– 590– 954– 1 075– 1 118– 1 113f. Aan- en verkoop staatsbezit– 6 852– 2 675–49700g. Kasverschuivingen– 2 890– 2 395000h. Versnelde belastinginning0625000i. Derdenrekening3813353216       III.
Beleidsrelevant fin.tekort25 54324 70021 90920 11420 866Idem, in % BBP4,3%3,9%3,4%3,0%2,9%Toelichting: Regel I:Deze regel bevat het feitelijke financieringstekort conform de stand Miljoenennota
1995. Regel IIa:Het saldo uit hoofde van de balansverkorting volkshuisvesting in 1995
moet in samenhang worden bezien met de ontvangsten in 1993 en 1994 uit de
vervroegde aflossingen van woningwetleningen, die als niet-relevant
voor het genormeerde financieringstekort zijn verwerkt. Het in 1995 nog uitstaande
en door sociale verhuurders ineens af te lossen bedrag aan woningwetleningen
is door de vervroegde aflossing in 1993 en 1994 verlaagd. Het saldo uit hoofde
van de balansverkorting volkshuisvesting wordt derhalve als niet-relevant
voor het beleidsrelevante tekort aangemerkt. Regel IIb:De debudgetteringsregel wordt sinds de Miljoenennota 1983 gehanteerd.
Deze regel dient ter voorkoming van het louter vanwege optische begrotingsoverwegingen
omzetten van begrotingsuitgaven in financiering van (investerings- of kredietverlenings)activiteiten
door derden, waarbij de overheid op de een of andere manier de financiering
garandeert. Dergelijke uitgaven staan dan niet direct op de begroting, maar
zijn wel in hoge mate vergelijkbaar met «normale» overheidsuitgaven. Regel IIc:De uitgaven en ontvangsten in verband met studieleningen maken géén
onderdeel uit van het reële uitgavenkader uit het regeerakkoord. Derhalve
kunnen de studieleningen ook geen onderdeel uitmaken van het beleidsrelevante
financieringstekort. Regel IId:Begin 1994 is besloten tot het niet-relevant verklaren van het agio/disagio
op de heruitgifte van de 30-jarige staatslening. Deze beleidslijn wordt voortaan
voor alle optredende agio en disagio gevolgd. Eventuele bijbetaalde rente
wordt als relevante uitgavenpost beschouwd. Regel IIe:Wat betreft het FES wordt de beleidslijn gevolgd dat, zolang van een positief
saldo in het FES sprake is1, de FES-uitgaven en
ontvangsten buiten de reële uitgavenlijn vallen, en de mutatie in het
FES-saldo buiten het beleidsrelevante financieringstekort. De argumenten hiervoor
zijn dat er uiteindelijk niet meer kan worden uitgegeven dan er in het Fonds
aan middelen binnenstroomt, in combinatie met het gegeven dat er zich tussen
uitgaven en ontvangsten intertemporele verschillen voordoen. Gegeven de omvang
van de diverse inkomstenstromen en de onzekerheid omtrent het tijdstip van
ontvangst, kan het FES-saldo stevige schommelingen vertonen, zowel positieve
als negatieve. De hierboven beschreven beleidslijn voorkomt dat deze schommelingen
het budgettaire beleid doorkruisen. Regel IIf:Onder de aan- en verkoop van staatsbezit wordt verstaan de aan- en verkoop
van staatsdeelnemingen en vergelijkbare transacties. Bij vergelijkbare transacties
kan bij voorbeeld worden gedacht aan de verkoop van schoolgebouwen. Regel IIg:Het begrotingsbeleid is erop gericht dat er géén kasverschuivingen
zullen plaatsvinden, die bedrijfseconomisch of beleidsinhoudelijk géén
ratio hebben. Regulier en doelmatig kasbeheer kan uiteraard wel plaatsvinden.
Dit bekent dat kasverschuivingen, die bedrijfseconomisch of beleidsinhoudelijk
géén ratio hebben, als voor het beleidsrelevante financieringstekort
niet-relevante mutaties worden aangemerkt. (Hieronder wordt overigens de kans
geminimaliseerd dat ze ooit plaatsvinden). Voor kasverschuivingen, die bedrijfseconomisch/beleidsinhoudelijk
wel een ratio hebben, geldt dat deze als niet-relevant voor het beleidsrelevante
tekort zullen worden aangemerkt, indien ze vanwege een substantiële omvang
het budgettaire beeld vertekenen. Regel IIh:Versnelling van belastinginning kan het gevolg zijn van een verbetering
van het inningsproces («procesmatige versnelling») maar kan ook
het gevolg zijn van expliciete maatregelen zoals concrete aanpassingen van
de wet of een algemene maatregel van bestuur. De budgettaire gevolgen van
verbetering van het «normale» inningsproces maken onderdeel uit
van de belastingraming. Budgettaire effecten als gevolg van expliciete maatregelen
worden in het kader van het beleidsrelevante tekort echter als niet-relevant
ontvangsten aangemerkt. Wat betreft de nabetalingen van sociale fondsen aan
het Rijk of andersom geldt dat de budgettaire gevolgen als niet-relevante
ontvangst voor het beleidsrelevante financieringstekort zullen worden aangemerkt. Regel IIi:Mutaties in het saldo van de derdenrekening zijn niet goed door de centrale
overheid te reguleren en hebben over de jaren heen bezien per saldo géén
effect op het financieringstekort en de staatsschuld. Het rekening houden
met de (soms niet onaanzienlijke) mutaties in het saldo van de derdenrekening
zou een bestendig begrotingsbeleid belemmeren. Daarom zullen mutaties in het
saldo van de derdenrekening buiten het beleidsrelevante tekort worden geplaatst. Regel III:Deze regel bevat het beleidsrelevante financieringstekort. 3. De eindejaarsmarge en enkele specifieke beheersregelsIn deze paragraaf wordt ingegaan op de eindejaarsmarge en enkele specifieke
beheersregels (te weten de bandbreedtesystematiek OS, de Rijksgebouwendienst
en het saldo Infrastructuurfonds).In paragraaf 3.4 van de brief wordt aangegeven dat de eindejaarsmarge
wordt vergroot van 0,25% naar 1,0% van het (gecorrigeerde) begrotingstotaal.
Dat betekent dat de mogelijkheid wordt gecreëerd dat een zekere hoeveelheid
kasgeld over de jaargrenzen heen wordt verplaatst. Vlak na het einde van jaar
t wordt duidelijk of en in hoeverre departementen van de eindejaarsmarge gebruik
hebben gemaakt. De (spiegelbeeldige) gevolgen daarvan voor het volgende jaar
(jaar t+1) zullen dan bij Voorjaarsnota worden verwerkt. Uit ramingstechnisch
oogpunt is het echter ook verstandig rekening te houden met het gebruik van
een eindejaarsmarge aan het einde van jaar t+1 (met eveneens spiegelbeeldige
gevolgen voor jaar t+2). Hetzelfde geldt voor de daaropvolgende jaren. Het
kabinet zal daarom de veronderstelling hanteren dat het gebruik van de eindejaarsmarge
van de jaren t+1 en volgende evengroot zal zijn als het (gebleken) gebruik
van de eindejaarsmarge in jaar t. Dit analoog aan de in het verleden gehanteerde
hypothese bij de «overloop ex artikel 12 van de CW 1976» (ingaande
overloop = uitgaande overloop). Deze ramingstechnische veronderstelling zal
worden geëffectueerd via een aanvullende postconstructie. Het hanteren
van deze veronderstelling heeft tevens het voordeel dat de budgettaire effecten
van het aanwenden van een eindejaarsmarge op zichzelf géén
spanning oproepen met de toetsing aan het reële uitgavenkader.Naast de algemene eindejaarsmarge zijn er specifieke afspraken voor de
RGD, het Infrastructuurfonds en Ontwikkelingssamenwerking. Bij de RGD wordt
een eindejaarsmarge gehanteerd met maxima voor onderuitputting (70 miljoen)
en overschrijdingen (35 miljoen). Wat betreft het Infrastructuurfonds geldt
de regel dat een aan het einde van het jaar ontstaan saldo mag worden meegenomen
naar het volgende jaar. Wat betreft de OS-bandbreedtesystematiek geldt dat
een onderuitputting tot maximaal 300 miljoen mag worden meegenomen naar de
volgende jaren (sleutel: 50%, 25%, 25%). Voor een overschrijding geldt een
maximum van 100 miljoen (sleutel eveneens: 50%, 25%, 25%). Ook bij deze onderdelen
zal dezelfde ramingstechnische veronderstelling worden gehanteerd als bij
de algemene eindejaarsmarge. 4. Aansluiting met definitie conform regereerakkoordIn tabel 2 wordt een aansluiting gegeven tussen het financieringstekort
conform definitie regeerakkoord (stand Miljoenennota 1995; regel I) en het
beleidsrelevante financieringstekort (eveneens stand Miljoenennota 1995; regel
III). Tabel 2 Aansluiting genormeerd FT MN 1995 en beleidsrelevant
FT  19941995199619971998I. Financieringstekort cf. def.RA18 16118 64221 44820 19320 501idem in % BBP3,05%2,98%3,33%3,03%2,94%      II. Aanpassingen      a. Agio en disagio– 1570000b. Elimineren correctieregel besluitvorming VJN 1993– 2 240350– 70– 111– 151c. Aan- en verkoop staatsbezit6 8522 67549700d. Kasverschuivingen2 8902 395000e. Versnelde belastinginning0625000f. Derdenrekening3813353216       III.
Beleidsrelevant fin.tekort25 54324 70021 90920 11420 366idem in % BBP4,28%3,94%3,41%3,01%2,92%5. Herdefiniëring tekortplafondIn tabel 1 is de definitie van het beleidsrelevante financieringstekort
gegeven. Daarbij zijn de cijfers gebaseerd op de stand Miljoenennota 1995.
Het actuele beleidsrelevante financieringstekort dient jaarlijks te worden
getoetst aan het tekortplafond. Terwille van de noodzakelijke consistentie
dient dit tekortplafond dan ook in termen van het beleidsrelevante tekort
te zijn gedefinieerd. Het regeerakkoord bevat plafondwaarden die zijn uitgedrukt
in termen van het financieringstekort conform definitie regeerakkoord. Om
de tekortplafonds in termen van het beleidsrelevante financieringstekort vast
te leggen, dienen de plafondwaarden uit het regeerakkoord (1995 en 1996 3,3%
BBP, 1997 3,1% BBP en 1998 2,9% BBP) te worden opgehoogd met de regels IIa
t/m IIf uit tabel 2. Daarmee bedragen de plafondwaarden voor het tekort 4,3%
BBP in 1995, 3,4% BBP in 1996, 3,1% BBP in 1997 en 2,9% BBP in 1998. XNoot1De ijklijn voor de zorgsector zal nog worden bezien, mede in verband met
de uitkomsten van de Taskforce Volumebeheersing en Kostenbeperking. Overigens
zullen de in de Miljoenennota 1995 vermelde reële uitgaven- kaders op
een aantal punten van technische aard worden aangepast. Deze aanpassingen
zullen in de Voorjaarsnota 1995 worden gepresenteerd.XNoot2Voorts is er in aanvulling op de algemene eindejaarsmarge sprake van een
aantal meer specifieke afspraken. Bij OS wordt de bandbreedtesystematiek toegepast.
Bij de RGD wordt een afzonderlijke eindejaarsmarge gehanteerd. Wat betreft
het Infrastructuur- fonds geldt dat een aan het einde van het jaar ontstaan
saldo geheel mag worden doorge- schoven naar het volgende jaar. Voor agentschappen
geldt overigens dat deze een reserveringsfaciliteit «sparen voor later»
kennen voor de apparaatsuitgaven.XNoot1Situaties waarbij de compensatie-maatregelen in de tijd per saldo vóórlopen
op de problematiek zijn uiteraard niet bezwaarlijk.XNoot1Deze situatie was ten tijde van de Miljoenennota 1995 nog niet bereikt,
doch wordt door het kabinet nagestreefd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23900-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl