Wijziging Wet op de omzetbelasting 1968 i.v.m. invoering omzetbelastingregeling elektronische diensten (e-commerce); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20022003-28887, nr. 234b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

21-08-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28887 nr. 234b

19-08-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEENBepalingen inzake bezwaar en beroep worden geïntroduceerd
via wetsvoorstel in fiscaal pakket 20042. RECHTSBESCHERMING3. HANDHAVINGS- EN UITVOERINGSASPECTEN VAN DE REGELING4. OVERIGE ASPECTENOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28887Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 887Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de –
in beginsel tijdelijke – invoering van een omzetbelastingregeling voor
elektronische diensten (e-commerce)nr. 234bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 augustus 20031. ALGEMEENTot mijn genoegen hebben de leden van de fracties van het CDA, de VVD
en GroenLinks met belangstelling respectievelijk instemming kennisgenomen
van het voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968
in verband met de – in beginsel tijdelijke – invoering van een
omzetbelastingregeling voor elektronische diensten (e-commerce). Niettemin
hebben deze leden, alsmede de leden van D66- en PvdA-fractie, een aantal vragen
over het wetsvoorstel. Deze vragen zien met name op de mate van rechtsbescherming
die wordt geboden aan aanbieders van elektronische diensten uit derde-landen,
op de handhavings- en uitvoeringsaspecten van de nieuwe regeling, en op enkele
overige aspecten. Bij de beantwoording van deze vragen is deze onderverdeling
aangehouden.Bepalingen inzake bezwaar en beroep worden geïntroduceerd
via wetsvoorstel in fiscaal pakket 2004De door de verschillende fracties gemaakte opmerkingen over de rechtsbescherming
hebben, zoals hierna zal worden toegelicht, aanleiding geven om bepalingen
van bezwaar en beroep van overeenkomstige toepassing te verklaren op de elektronische
melding en de daarop betrekking hebbende betaling. Evenzeer is er aanleiding
om bezwaar en beroep mogelijk te maken in geval van weigering van een registratieaanvraag
of intrekking van een registratie. Daartoe zullen bepalingen worden opgenomen
in één van de wetsvoorstellen in het kader van het fiscaal pakket
2004 dat in september aan de Tweede Kamer zal worden aangeboden. Daarin zal
tevens worden voorgesteld om aan deze bepalingen van rechtsbescherming terugwerkende
kracht te verlenen tot de datum van inwerkingtreding van het voorliggende
wetsvoorstel. Voor deze weg is gekozen om vertraging in de behandeling van
dit wetsvoorstel te voorkomen, mede gelet op de in de Europese richtlijn inzake
e-commerce vermelde implementatiedatum. 2. RECHTSBESCHERMINGDe leden van de CDA-, VVD-, PvdA- en D66-fractie vragen waarom in het
voorstel geen formele bepalingen zijn opgenomen op het punt van bezwaar- en
beroepsmogelijkheden tegen de melding elektronische diensten voor aanbieders
uit derde-landen. Bij de vormgeving van de regeling heeft voorop gestaan dat
een formeel stelsel op het punt van het corrigeren van eerder gedane meldingen
en betalingen niet goed past in een zo eenvoudig mogelijke procedure voor
de afwikkeling van verschuldigde belasting door niet-EU-aanbieders van elektronische
diensten. De communautaire regeling strekt ertoe deze niet-EU-aanbieders op
zo eenvoudig mogelijke wijze en geheel digitaal hun verplichtingen en contacten
met de belastingdiensten te laten afwikkelen. Een formele bezwaar- en beroepsregeling,
waarbij bezwaar- en beroepschriften vooralsnog schriftelijk en ondertekend
moeten worden ingediend, sluit niet goed aan op een dergelijk systeem. Naar
nu kan worden voorzien zal daaraan in reguliere situaties ook geen behoefte
bestaan, omdat de Belastingdienst in de praktijk gemotiveerde verzoeken om
correctie van de elektronische melding en betaling in beginsel steeds zal
honoreren. Dit is ook verwoord in de nota naar aanleiding van het verslag
(Kamerstukken II 2002/03, 28 887, nr. 5, blz. 6) en sluit aan op de handelwijze
die de Belastingdienst in de praktijk volgt bij zogenoemde suppletieaangiften
voor andere BTW-plichtige ondernemers. Met het niet opnemen van bepalingen
over bezwaar en beroep tegen de eigen elektronische melding en de betaling
is dus geenszins beoogd de rechtsbescherming ondergeschikt te maken aan een
voor de Belastingdienst eenvoudiger regeling.Thans beschik ik niet over een compleet inzicht in de wijze waarop alle
lidstaten de rechtsbescherming op dit punt, bij het ontbreken van communautaire
bepalingen ter zake, hebben vormgegeven. In verschillende lidstaten zijn,
naar mij is gebleken, de algemene formele bepalingen op het punt van bezwaar
en beroep van toepassing. Er bestaat geen bezwaar om de bepalingen van bezwaar
en beroep in de Algemene wet inzake rijksbelastingen van overeenkomstige toepassing
te verklaren op de elektronische melding en de daarop betrekking hebbende
betaling.Om tegemoet te komen aan de wens die verschillende fracties in het voorlopig
verslag naar voren hebben gebracht, ben ik voornemens daartoe strekkende bepalingen
op te nemen in één van de wetsvoorstellen in het kader van het
fiscaal pakket 2004 dat in september aan de Tweede Kamer zal worden aangeboden.
Teneinde geen onduidelijkheid te laten bestaan over de procedure van rechtsbescherming
voor de periode tussen de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel en genoemd
wetsvoorstel zal worden voorgesteld aan de inwerkingtreding van bedoelde bepalingen
inzake bezwaar en beroep terugwerkende kracht te verlenen.Tevens vragen deze leden waarom geen bezwaar- en beroepsmogelijkheid wordt
geboden tegen de eventuele weigering door de inspecteur van een registratieaanvraag
door een niet-EU-aanbieder om gebruik te mogen maken van de bijzondere regeling.
Zij wijzen op de negatieve gevolgen van een dergelijke weigering. Als voorbeeld
van een afwijzing van een registratieaanvraag noemen zij de stellingname van
de inspecteur dat de betreffende leverancier reeds een vaste inrichting heeft
in een lidstaat van de Europese Unie. Indachtig de bepalingen in de Richtlijn
e-commerce staat de faciliteit van de bijzondere regeling van de voorgestelde
afdeling 7 in Hoofdstuk V van de Wet op de omzetbelasting 1968 zeer nadrukkelijk
alleen open voor niet in de Europese Unie wonende of gevestigde ondernemers
die elektronische diensten leveren aan niet-ondernemers. Ook mogen deze buitenlandse
ondernemers geen vaste inrichting hebben in de Europese Unie of daar anderszins
zijn geïdentificeerd voor omzetbelastingdoeleinden. Een aanvraag tot
gebruikmaking van deze bijzondere regeling en bijbehorende registratie
in Nederland zal dus niet worden gehonoreerd als door de Belastingdienst is
vastgesteld dat de niet-EU-aanbieder beschouwd dient te worden als een binnenlandse
ondernemer of reeds elders in de Europese Unie is gevestigd of is geïdentificeerd.
In geval de aanbieder als binnenlands ondernemer wordt beschouwd zal de betreffende
ondernemer worden uitgenodigd tot het doen van aangifte en zal hem een traditionele
BTW-aangifte worden uitgereikt. Indien de belanghebbende het niet eens is
met deze uitreiking en meent gebruik te mogen maken van de bijzondere regeling
van afdeling 7, kan hij ná het doen van de aan hem uitgereikte aangifte
op de gebruikelijke wijze bezwaar maken tegen zijn eigen aangifte. Als motivering
van het bezwaar kan dan bijvoorbeeld worden aangevoerd dat te veel Nederlandse
BTW is afgedragen wegens het ten onrechte onthouden van gebruikmaking van
de bijzondere regeling. Daarnaast kan de Belastingdienst een naheffingsaanslag
opleggen wegens gebleken onjuistheden, waartegen vervolgens bezwaar kan worden
gemaakt. Overeenkomstig de bestaande praktijk zal het bezwaar worden onderzocht
door de inspecteur en zal schriftelijk uitspraak worden gedaan op het bezwaarschrift.
Tegen deze uitspraak staat beroep open bij het Gerechtshof. Naar mijn mening
is in dit voorbeeld de thans geboden rechtsbescherming dus voldoende. Nu echter
een eventuele weigering door de inspecteur om gebruik te maken van de bijzondere
regeling ook op andere gronden kan berusten – bijvoorbeeld vanwege een
verschil van mening over het antwoord op de vraag of in casu sprake is van
elektronische diensten – ben ik voornemens om ook in geval van weigering
van een registratieaanvraag of intrekking van een registratie, bezwaar en
beroep mogelijk te maken. Hiertoe zullen eveneens strekkende bepalingen worden
opgenomen in één van de wetsvoorstellen in het kader van het
fiscaal pakket 2004.3. HANDHAVINGS- EN UITVOERINGSASPECTEN VAN DE REGELINGDe leden van de fracties van CDA, VVD en D66 spreken hun zorg uit met
betrekking tot de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van de regeling, met
name waar het gaat om het vaststellen van de status van de afnemer. Deze leden
wijzen erop dat een aanbieder zich van de status van een afnemer moet kunnen
vergewissen en daaraan een in rechte te beschermen vertrouwen moet kunnen
ontlenen. Zij vragen zich af hoe dit uitwerkt in situaties waarin een aanbieder
vele transacties met een geringe waarde verricht en ervoor kiest geen vragen
te stellen over de status van de afnemer en geen verificatie uit te voeren.Bij het uitvoeren van een transactie spelen er twee vragen met betrekking
tot de afnemer die van belang zijn voor de fiscale behandeling van de transactie.
De eerste vraag betreft de status van de afnemer: gaat het om een ondernemer
of een particulier? Indien kan worden vastgesteld dat de afnemer een ondernemer
is, zal de heffing naar die ondernemer worden verlegd. Het vaststellen van
de status van de afnemer is echter geen vereiste om te komen tot een correcte
fiscale behandeling van de transactie. De aanbieder kan er uit doelmatigheidsoverwegingen
voor kiezen het bepalen van de status achterwege te laten. Dit zou het geval
kunnen zijn bij producten met een geringe waarde die gelet op hun aard hoofdzakelijk
bestemd zijn voor consumptie door particulieren. Te denken valt bijvoorbeeld
aan het tegen betaling downloaden van muziek. De aanbieder mag in geval de
status van de afnemer niet is komen vast te staan de heffing van omzetbelasting
niet naar de afnemer verleggen. Indien de aanbieder de zakelijke status van
de afnemer wil verifiëren, zal de aanbieder moeten nagaan of het BTW-identificatienummer
van de afnemer correct is. Hoewel het inmiddels mogelijk is om deze verificatie online uit te voeren, kan de verificatie nog niet automatisch worden
uitgevoerd. Binnen de Europese Unie worden voorbereidingen getroffen voor
een systeem waarbij de verificatie automatisch – de leden van deze fracties
spreken hier van real time – kan worden uitgevoerd. Overigens zij erop
gewezen dat de aanbieder in bestendige handelsrelaties zijn zakelijke afnemers
kent, in welk geval een routinematige toetsing van het BTW-identificatienummer
niet altijd nodig zal zijn.De tweede vraag die met betrekking tot de afnemer van belang is, betreft
de woonplaats of plaats van vestiging van de afnemer. Zoals is aangegeven
in de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2002/03, 28 887,
nr. 5) zal de aanbieder bij de beantwoording van deze tweede vraag zich in
beginsel kunnen baseren op de door de afnemer verstrekte informatie, mits
deze informatie in overeenstemming is met andere gegevens van de afnemer die
de aanbieder ter beschikking staan. Na vaststelling van de woon- of vestigingsplaats
van de afnemer kan de heffing van omzetbelasting naar het juiste tarief plaatsvinden.Indien de aanbieder de fiscale afhandeling van de transactie uitsluitend
baseert op de door de afnemer verstrekte woon- of vestigingsplaatsgegevens,
zal de transactie zonder tussenkomst van derden kunnen worden uitgevoerd.
In die situatie staan de fiscale verplichtingen die uit de richtlijn voortvloeien
niet aan een ongestoorde en snelle afhandeling in de weg.De leden van deze fracties vragen zich voorts af of er naast het gebruik
van zoekmachines en het aanmelden van aanbieders door concurrenten ook andere
mogelijkheden zijn om aanbieders van elektronische diensten van buiten de
Europese Unie op te sporen. Deze leden vragen of ik de opsporings- en sanctiemogelijkheden
voldoende acht om te vertrouwen op een voldoende mate van handhaafbaarheid
van de regeling. Ook de leden van de fractie van GroenLinks stellen vragen
over de uitvoering van de regeling. Hoewel praktische ervaring met de regeling
nog ontbreekt, ga ik er vanuit dat de toepassing van de eerder genoemde instrumenten
voor het opsporen van niet-geregistreerde aanbieders zal resulteren in een
situatie waarin het grootste deel van de aanbieders aan zijn fiscale verplichtingen
zal voldoen. In dit verband dient ook te worden bedacht dat de Nederlandse
Belastingdienst niet alleen staat in deze taak. De belastingdiensten van de
lidstaten van de Europese Unie hebben een gezamenlijk belang bij een correcte
naleving van de richtlijn en zullen zich inspannen bij de opsporing van niet-geregistreerde
aanbieders. Het risico dat belangrijke aanbieders van elektronische diensten
binnen de Europese Unie zullen opereren zonder aan hun fiscale verplichtingen
te voldoen, acht ik beperkt. Hoewel een definitief oordeel over de regeling
pas na de evaluatie zal kunnen worden geveld, ga ik ervan uit dat de regeling
in voldoende mate handhaafbaar zal kunnen zijn.De leden van de fractie van GroenLinks vragen wat wordt bedoeld met het
monitoren van het Internet in kwantitatieve en kwalitatieve zin. Om een beeld
te krijgen van de elektronische diensten die via het Internet worden aangeboden
aan afnemers in Nederland, is het noodzakelijk om het Internet te monitoren.
Daarbij kan een onderzoek specifiek worden gericht op websites die producten
aanbieden aan de Nederlandse consument (monitoring in kwalitatieve zin) maar
het is in bepaalde gevallen ook mogelijk om onderzoek te doen naar bezoekfrequenties
om een indruk te krijgen van het mogelijke fiscale belang van een website
(monitoring in kwantitatieve zin). Hoewel dergelijke onderzoeken zich in beginsel
uitstrekken tot het gehele Internet, zullen zij geconcentreerd zijn op websites
die op Nederland zijn gericht. Het gaat daarbij om websites die gebruik maken
van een taal die de meeste Nederlanders begrijpen en waarmee vanuit Nederland
transacties kunnen worden verricht. Het is niet de bedoeling dat de Belastingdienst
in algemene zin onderzoek gaat doen naar wie er als afnemer optreedt.
Wel is het mogelijk dat de Belastingdienst controles uitvoert aan de kant
van de afnemer als dit een ondernemer is, en de heffing dus naar hem is verlegd.
Dergelijke controles zijn in lijn met de bestaande praktijk en zijn gericht
op handhaving en het bestrijden van fraude. Onder deze nieuw voorgestelde
wetgeving doen zich op het punt van de privacy geen bijzondere vraagstukken
voor.De infrastructuur voor registratie van niet-EU-aanbieders is gereed, zo
kan ik de leden van de fracties van CDA, VVD en D66 melden. Overeenkomstig
de aanvankelijk voorziene inwerkingtredingsdatum van het wetsvoorstel was
de infrastructuur voor registratie van niet-EU-aanbieders gereed en operationeel
op 1 juli jl. Sindsdien kunnen buitenlandse ondernemers zich melden en registreren
om vervolgens gebruik te maken van de bijzondere regeling. Omdat aanbieders
zich in iedere lidstaat kunnen laten registreren, zal slechts een klein gedeelte
van de registraties in Nederland plaatsvinden. Het aantal registraties in
Nederland zal naar verwachting beperkt blijven tot maximaal enige tientallen.
De Belastingdienst is op dit aantal berekend, zo kan ik deze leden verzekeren.
De Belastingdienst is ook klaar om alle registraties en meldingen naar de
andere lidstaten te versturen en de van die lidstaten ontvangen registraties
en meldingen te verwerken. Overigens merk ik op dat voor de periode die ligt
tussen 1 juli 2003 en de datum van inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel
inmiddels een besluit is gepubliceerd over de plaatsbepaling en fiscale behandeling
van elektronische diensten1. In dit besluit is
tevens vermeld dat niet-EU-aanbieders zich reeds (voorlopig) in Nederland
kunnen registeren. Hieraan zijn geen beperkingen gesteld. De registratie wordt
definitief na inwerkingtreding van het wetsvoorstel.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de Belastingdienst kan
rekenen op administratieve bijstand van bevoegde autoriteiten van landen buiten
de Europese Unie, zoals India, China of Japan, ingeval een aanbieder niet
ingaat op een verzoek om identificatie. Inwilliging van een verzoek om administratieve
bijstand zal in het merendeel van de gevallen een zaak zijn van de bevoegde
autoriteiten van het aangezochte land. In de relatie met een aantal niet-EU-landen
is er een verdragsbasis voor het verlenen van dergelijke bijstand. Het Verdrag
inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (WABB-verdrag)
biedt hiertoe de mogelijkheid, maar dit verdrag is slechts door een aantal
landen – waaronder overigens de Verenigde Staten van Amerika; naar verwachting
een belangrijke actor op dit terrein – geratificeerd. De door deze leden
genoemde landen zijn geen partij bij dit verdrag zodat op het verlenen van
administratieve bijstand door deze landen niet kan worden gerekend. Uit de
evaluatie van de regeling zal moeten blijken of zich op dit punt problemen
voordoen.4. OVERIGE ASPECTENDe leden van de fracties van CDA, VVD en D66 vragen waarom de aftrekbare
voorbelasting bij toepassing van de bijzondere regeling niet rechtstreeks
op de te betalen belasting in mindering kan worden gebracht, maar slechts
via een tijdrovende procedure kan worden geëffectueerd, waarvan het resultaat
volgens deze leden niet bij voorbaat zou vaststaan. In de Richtlijn e-commerce
wordt expliciet bepaald dat geen aftrek van voorbelasting plaatsvindt op de
melding elektronische diensten, maar dat de niet-EU-aanbieder overeenkomstig
de bepalingen van de Dertiende Richtlijn, net als andere derde-landen ondernemers,
afzonderlijk teruggaaf wordt verleend van de door hem voldane voorbelasting
in de lidstaat waar die belasting is betaald. Zoals ook is aangegeven in de
memorie van toelichting (Kamerstukken II 2002/03, 28 887, nr. 3, blz.
17) houdt dit met name verband met het feit dat in de lidstaten
van de Europese Unie tot dusverre nog steeds verschillende regimes voor de
aftrekbaarheid van voorbelasting gelden. Door de voorgestelde wijze van regulering
wordt voorkomen dat een belastingautoriteit in een lidstaat van registratie
de in de andere lidstaten vigerende wet- en regelgeving op het gebied van
de aftrek van voorbelasting moeten beheersen en toepassen, en ook moet controleren
of de teruggevraagde belasting ook daadwerkelijk is voldaan in andere lidstaten.
Ik onderken dat deze procedure weliswaar meer tijd vergt dan de aftrek van
voorbelasting op de periodieke melding elektronische diensten, maar dat het
resultaat van het verzoek om teruggaaf onder de bepalingen van de Dertiende
Richtlijn niet bij voorbaat zou vaststaan is naar mijn mening niet juist.
Daarbij kan opgemerkt worden dat de door niet-EU-aanbieders voldane voorbelasting
veelal beperkt zal zijn, nu zij gebruik kunnen maken van de bijzondere regeling
en zich daarmee dus BTW over vestigingskosten besparen omdat ze zich niet
feitelijk hoeven te vestigen in de Europese Unie.Tot besluit vragen de leden van de fracties van PvdA en GroenLinks naar
de wijze waarop de wet zal worden geëvalueerd. De basis voor de evaluatie
van de regeling is gelegen in artikel 5 van Richtlijn e-commerce waarin is
aangekondigd dat de Raad artikel 1 van die richtlijn vóór 30
juni 2006 opnieuw zal onderzoeken op basis van een verslag van de Commissie.
Dit verslag zal betrekking hebben op de ervaringen die de lidstaten hebben
opgedaan met de toepassing van artikel 1 van de richtlijn en met Verordening
nr. 792/2002. Omdat het gaat om een EU-brede evaluatie, zullen er tussen de
Commissie en de lidstaten afspraken moeten worden gemaakt over de inhoud van
de evaluatie. Bij de evaluatie zullen uiteraard de uitvoerbaarheid en de handhaafbaarheid
van de regeling aan de orde komen. De gedachte om bij de evaluatie ook aandacht
te besteden aan een kosten-batenanalyse van de wet – de leden van de
fractie van GroenLinks vragen hiernaar – lijkt op zich aantrekkelijk,
maar bedacht dient te worden dat de wet mede tot doel heeft een level playing
field te creëren voor de Europese aanbieders van elektronische diensten.
Het zal naar mijn mening bijzonder moeilijk zijn om de baten hiervan in beeld
te brengen, maar ik zal hieraan wel aandacht besteden.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn XNoot1Besluit van 21 juli 2003 nr. CPP2003/1788M (bijlage). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20022003-28887-234b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl