Vijfentwintig medicijnen tegen te grote macht van de farmaceutische industrie; Verslag algemeen overleg van 24 mei 2007 over geneesmiddelen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30482, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30482 nr. 6

20-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30482Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 29359Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 30502Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 482Vijfentwintig medicijnen tegen te grote macht van de farmaceutische
industrie29 359Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet30 502Oprichting Stichting Topinstituut Pharmanr. 6VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 juni
2007De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 24 mei 2007 overleg gevoerd met minister Klink van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over:– de brief van de minister van VWS d.d. 30 augustus
2006 inzake de evaluatie van het preferentiebeleid (30 300-XVI, nr. 70);– de brief van de minister van VWS d.d. 13 november
2006 inzake werkafspraken over geneesmiddelenreclame tussen de IGZ en de CGR
(30 482, nr. 5);– de brieven van de minister van VWS d.d. 19 december
2006 en 6 april 2007 inzake een concept voor de ministeriële regeling
voor de indeling van zelfzorggeneesmiddelen en de beantwoording van commissievragen
ter zake (29 359, nrs. 95 en 98);– de brief van de minister van VWS d.d. 19 februari
2007 inzake de voortgangsrapportage over het opstarten van het Topinstituut
Pharma (30 502, nr. 6);– de brief van de minister van VWS d.d. 30 maart
2007 inzake het manifest van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties
(NFK) over dure geneesmiddelen (24 124/29 477, nr. 126).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Gerven (SP) vraagt de mening van
de minister over het aanbieden van een gratis webcam door een farmaceutisch
bedrijf aan huisartsen die bereid zijn om deel te nemen aan een internetnascholing
over diabetes. Het Nederlands Huisartsengenootschap (NHG) beveelt zijn leden
aan, niet meer mee te doen aan nascholing, gesponsord door de farmaceutische
industrie. Is de minister in navolging van het NHG bereid, commerciële
artsenbezoekers uit te bannen en extra financiële steun te geven voor
onafhankelijke informatie? De werkafspraken tussen de stichting Code Geneesmiddelenreclame
(CGR) en de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) vormen een lichte verbetering,
maar de stichting CGR treedt niet actief op. Waarom toetst deze stichting
niet preventief bij alle bijeenkomsten of er geen reisjes naar het buitenland
in het vooruitzicht worden gesteld? Wat hebben de stichting CGR en de inspectie
in de afgelopen vijf maanden op dit vlak ondernomen? De heer Van
Gerven blijft pleiten voor actief toezicht van de inspectie in plaats van
zelfregulering. Zal de evaluatie nog voor het zomerreces aan de Kamer worden
voorgelegd? Hoe staat het met de onderzoeken van de inspectie naar de samenhang
tussen het voorschrijven van medicijnen in de eerste lijn en in de tweede
lijn, naar het voorschrijven van nieuwe, dure cholesterolverlagers, naar het
beïnvloeden van richtlijnen door de farmaceutische industrie en naar
seeding trials?De fractie van de SP is geen voorstander van het preferentiebeleid dat
zorgverzekeraars hanteren, zij ziet het voorschrijven van medicijnen als een
bevoegdheid van de arts. Dit beleid zou dan ook zeker niet moeten worden uitgebreid,
het verdient de voorkeur om adequaat voorschrijfgedrag van artsen te bevorderen.
Essentieel hierbij is het beteugelen van de geneesmiddelenreclame en van agressieve
marketing die tot het onnodig voorschrijven van geneesmiddelen leidt of het
voorschrijven van dure medicijnen als oogmerk heeft. Ook is de fractie geen
voorstander van het off-label voorschrijven van medicijnen. Neemt deze ontwikkeling
toe? Wordt ze gestimuleerd door reclame van de industrie? In hoeverre levert
dit risico’s op bij kinderen?In het begin van dit jaar heeft de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties
(NFK) opnieuw de noodklok geluid in verband met dure geneesmiddelen. Komt
het voor dat patiënten vanwege financiële tekorten zulke medicijnen
onthouden worden? Wat heeft het gesprek van de minister met de NFK hierover
opgeleverd? Leidt de 80%-vergoedingsregeling, die een steeds groter
beslag op het budget van ziekenhuizen legt, niet tot oneigenlijke afwegingen
in de spreekkamer die tot gevolg hebben dat kankerpatiënten niet de beste
medicijnen krijgen of dat het verstrekken van dure medicijnen ten koste gaat
van andere behandelingen in het ziekenhuis? De heer Van Gerven is met het
oog hierop een voorstander van 100% vergoeding van medicijnen. De prijzen
van medicijnen tegen kanker lijken geen grenzen te kennen, dure geneesmiddelen
vormen steeds meer een bom onder het budget. In België gaan stemmen op
die vinden dat de regering moet onderhandelen met de industrie over de prijzen;
is de minister hier ook toe bereid? En kan hij zorgen voor een beleidsregel
voor dure medicijnen in instellingen voor gehandicapten?De heer Van Gerven is geen voorstander van algemene verkoop van zelfzorggeneesmiddelen.
De nu voorgestelde regeling heeft tot veel discussie geleid omdat er verschillende
interpretaties van de criteria mogelijk zijn en omdat de criteria niet deugdelijk
lijken. Hij vraagt de minister, deze opnieuw te bekijken en daarbij als uitgangspunt
de veiligheid van de gebruiker en niet de brede verkrijgbaarheid van zulke
geneesmiddelen te nemen. Er zouden naar zijn mening allerlei geneesmiddelen
van de lijst geschrapt moeten worden vanwege hun bijwerkingen en het onoordeelkundige
gebruik ervan. Een bijzondere groep van ontstekingsremmers (NSAID’s)
wordt vooralsnog niet op de lijst geplaatst, maar zouden deze middelen niet
uitsluitend door apothekers moeten worden verstrekt, opdat de bijwerkingen
ervan kunnen worden bewaakt en geregistreerd? De heer Van Gerven vindt dat
een nieuwe lijst wederom eerst door de Kamer zou moeten worden beoordeeld.De Stichting Belangenbehartiging Openbare Apothekers (BOA) pleit voor
een gedegen onderzoek naar de gevolgen van het moeten bijbetalen voor medicijnen
door chronisch zieken. Is de minister bereid om het nieuwe model van het geneesmiddelenvergoedingssysteem
(GVS) pas in te voeren als daarbij blijkt dat er geen ongewenste neveneffecten
zullen optreden?Een groot deel van de projecten van het Topinstituut Pharma is gericht
op medicijnen die volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) prioriteit
verdienen. Hoe groot is dit deel? Welk percentage van de projecten is gericht
op de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen in de Derde Wereld? Wat is het
resultaat van het overleg met de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
over verdere initiatieven op het gebied van tropische ziekten? Zijn alle onderzoeksprotocollen
getoetst door de medisch-ethische toetsingscommissies en is het resultaat
hiervan openbaar? Alle kennis die hieruit voortvloeit, zou openbaar moeten
worden gemaakt om door de wetenschap gebruikt te kunnen worden, en niet pas
na twee jaar. Wat is het resultaat van het onderzoek van de minister hiernaar?
Kan de Kamer een overzicht krijgen van de afgewezen projecten?Het is mevrouw Ouwehand (PvdD) opgevallen
dat er in de voortgangsrapportage over het Topinstituut Pharma geen uitspraken
worden gedaan over de dierproeven die onvermijdelijk gepaard gaan met de werkzaamheden
van dit instituut. Er is sprake van de validatie van diermodellen bij de eerste
discipline waarop het instituut zich richt, maar er wordt met geen woord gerept
over de beperking van het aantal dierproeven die daarmee mogelijk is. Ook
lijkt er geen aandacht te zijn voor het ontwikkelen van alternatieven voor
dierproeven bij het instituut of bij de projecten die onder de hoede van Pharma
worden uitgevoerd. Mevrouw Ouwehand heeft wel de indruk dat het topinstituut
een lichtend voorbeeld van innovatie is, maar zij bespeurt weinig bereidheid
om daartoe ook bij te dragen op het gebied van het verminderen van het aantal
dierproeven en het verfijnen en vervangen daarvan. Zij verzoekt de minister
met klem, zowel het verminderen van het aantal dierproeven als het ontwikkelen
van alternatieven bij het Topinstituut Pharma meer prioriteit te laten geven
in alle disciplines, maar vooral in de eerste en de tweede. Heeft het instituut
beleid voor het gebruik van proefdieren of hanteert het gedragscodes?Is de minister bereid om reeds lopende onderzoeken die alternatieven voor
dierproeven zouden kunnen opleveren, binnen het instituut te faciliteren?
Kan hij er inzicht in verschaffen, hoeveel proefdieren er worden gebruikt,
voor welke onderzoeken proefdieren worden gebruikt en welke ethische afwegingen
er worden gemaakt? Onderwijsprogramma’s zijn bij uitstek geschikt om
studenten en onderzoekers voor te lichten en te stimuleren om creatieve oplossingen
te zoeken voor het vraagstuk van de dierproeven. In hoeverre wordt hieraan
in het opleidingsprogramma van Pharma aandacht besteed?Het is de vraag of voor bepaalde ziektecategorieën dierproeven gebruikt
zouden moeten worden, zoals alcoholverslaving en ziekten die verband houden
met nicotinegebruik. Is de minister bereid, hierover een open maatschappelijke
discussie aan te gaan?Bij de internationale conferentie over biotechnologie in Boston bleek
het welzijn van dieren nog weinig aandacht te krijgen in deze sector. Mevrouw
Ouwehand ziet voor het Topinstituut Pharma een uitgelezen kans om een voortrekkersrol
te vervullen op het vlak van innovatie en vermindering van het aantal dierproeven.Mevrouw Schermers (CDA) heeft geconstateerd
dat het preferentiebeleid zes maanden na de invoering ervan heeft geleid tot
een kostenbesparing zonder dat dit onaanvaardbare gevolgen voor patiënten
lijkt te hebben gehad. Zij vindt het echter niet gewenst dat het kan voorkomen
dat patiënten in een bepaald therapeutisch cluster voor elk beschikbaar
middel moeten bijbetalen. Hieraan dient dan ook bij de uitbreiding van het
preferentiebeleid aandacht te worden besteed.De indeling van zelfzorgmiddelen in de ministeriële regeling is gebaseerd
op het te verwachten risico bij zowel juist als onjuist gebruik. Mevrouw Schermers
vindt dit een goed uitgangspunt, de veiligheid van de gebruiker staat voor
haar fractie voorop. Verder vraagt zij om duidelijke grenzen voor de verschillende
categorieën; in elke categorie moet de wijze van verkoop passen bij het
risicoprofiel van de middelen. Zelfzorgmiddelen die uitsluitend in de apotheek
verkrijgbaar zijn, de UA-middelen, en de middelen die in de algemene verkoop
verkrijgbaar zijn, de AV-categorie, lijken duidelijk afgegrensd, al is de
sterkte van het middel en de hoeveelheid per verpakking medebepalend
voor de indeling. Alle andere middelen worden ingedeeld in de categorie UAD,
middelen die uitsluitend bij apotheek en drogist verkrijgbaar zijn, een soort
restcategorie met minder duidelijke grenzen. Mevrouw Schermers pleit voor
duidelijker criteria voor de indeling van zelfzorgmiddelen, om problemen te
voorkomen. Zij vraagt de minister, de Kamer inzicht te geven in deze criteria
en zij verwacht dat hij de Kamer zal inlichten bij grote verschuivingen in
de nu voorgestelde indeling.Belangrijk voor de patiëntveiligheid is dat er informatie en advies
wordt gegeven bij de zelfzorgmiddelen. De drogisterijsector heeft de opleiding
van het personeel voortvarend ter hand genomen en men is begonnen met certificering.
Mevrouw Schermers vindt dat er in een drogisterij die UAD-geneesmiddelen verkoopt,
altijd ten minste één persoon moet zijn die vragen over het
gebruik daarvan adequaat kan beantwoorden. Hoe wordt erop toegezien dat deze
informatie laagdrempelig verkrijgbaar is? De CDA-fractie betwijfelt dat het
voldoende zou zijn om voor informatie met een bord naar de drogist te verwijzen,
zij pleit voor een verplichting om deze geneesmiddelen weer uitsluitend van
achter de toonbank te verkopen, ook om meer zicht te verkrijgen op de aankoop
van grote hoeveelheden geneesmiddelen tegelijk en op de verkoop aan kinderen.
Mevrouw Schermers verwacht dat de veiligheid hierdoor aanmerkelijk zal toenemen
en zij kondigt aan, hierover zo nodig een motie te zullen indienen.Het blijkt moeilijk te zijn om mogelijke «onderbehandeling»
van kankerpatiënten in kaart te brengen en het is nog veel ingewikkelder
om er een beeld van te verkrijgen, in hoeverre andere dan financiële
factoren daarbij een rol spelen. Mevrouw Schermers vindt wel dat er een zo
goed mogelijk inzicht in de omvang van dit probleem moet worden verkregen,
waarbij het gaat om geneesmiddelen die in het protocol passen. Is de minister
bereid, de Kamer zo spoedig mogelijk te informeren over het resultaat van
het gesprek dat hij hierover met de NFK zal voeren, alsmede over het resultaat
van het onderzoek naar de ontwikkeling van de kosten van dure geneesmiddelen
in relatie tot het totale ziekenhuisbudget? De CDA-fractie heeft er waardering
voor dat de minister er blijkbaar alles aan doet om met het veld tot overeenstemming
te komen, ook over het opnemen van de bekostiging van dure geneesmiddelen
in diagnosebehandelingcombinaties (dbc’s).Mevrouw Schermers stelt zich op het standpunt dat beroepsbeoefenaren medicatie
op rationele gronden moeten voorschrijven en dat zij niet aan onaanvaardbare
reclame moeten worden blootgesteld om hen ertoe te bewegen, dit op andere
gronden te doen. Zij is dan ook blij met de werkafspraken tussen CGR en IGZ.
Zij vindt het wel belangrijk om de melding van een ernstig geval direct door
de IGZ te laten afhandelen.Ten slotte geeft mevrouw Schermers aan dat zij het goed vindt dat het
Topinstituut Pharma zich vooral richt op infectieziekten. Zij vindt wel dat
de forse investeringen in dit instituut waargemaakt moeten worden.Ook voor de heer Van der Veen (PvdA) is de
patiëntveiligheid het uitgangspunt bij de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen,
maar het gaat er wat hem betreft om, de patiëntveiligheid, de eigen verantwoordelijkheid
en de regelgeving in balans te brengen. De indeling in de ministeriële
regeling is na veel gesteggel tot stand gekomen; hij wil graag weten waarom
er een verschil is tussen de daarin aangegeven criteria en de criteria uit
het amendement-Buijs/Arib bij de behandeling van de herziening van de Geneesmiddelenwet.
En waarom is er een verschil tussen de Engelse lijst en de Nederlandse lijst
van AV-middelen?Verder is de heer Van der Veen het eens met de positie die de drogisten
hierbij hebben gekregen en hij constateert dat zij druk bezig zijn met het
op peil brengen van hun vakkennis op dit terrein, maar hij zou toch graag
enig toezicht op de verkoop van zelfzorgmedicijnen uit de schappen zien. De IGZ dient er nauwlettend op toe te zien dat de drogisten zich daadwerkelijk
houden aan de hierover gemaakte afspraken. Zo nodig zouden de bestuurlijke
boetes moeten kunnen worden verhoogd en wellicht zou de inspectie een drogist
die zich niet aan de informatieplicht houdt, ook moeten kunnen verbieden om
nog UAD-middelen te verkopen. En als de certificering mocht achterblijven,
dan zou er gedacht kunnen worden aan verplichte certificering. Is de minister
bereid om over twee jaar het resultaat van een evaluatie van de verkoop van
zelfzorggeneesmiddelen via de drogist aan de Kamer voor te leggen?De heer Van der Veen vraagt zich net als mevrouw Schermers af of niet
overwogen zou moeten worden, UAD-middelen en zeker NSAID’s alleen nog
van achter de toonbank te laten verkopen. Als mocht worden besloten om NSAID’s
in de UA-categorie onder te brengen, dan is het belangrijk om ze in ieder
geval in het registratiesysteem van de apotheek te laten opnemen.Bij het voordeel dat apothekers via kortingen en bonussen behalen, gaat
het om een bedrag van ruim 300 mln. De heer Van der Veen dringt erop aan,
dit geld per 1 juli «terug te halen» door de receptregelvergoeding
navenant te verlagen en voor volgend jaar een systeem te hanteren waarmee
kortingen en bonussen zo veel mogelijk teniet worden gedaan.Er zijn positieve signalen in verband met de werking van het preferentiebeleid,
maar de voorlichting door de verzekeraars kan zeker nog verbeterd worden en
de huisarts moet er absoluut bij betrokken worden, want de verzekeraar mag
niet degene zijn die medicijnen voorschrijft.De heer Van der Veen is het eens met het standpunt van de minister dat
er vooralsnog geen aanleiding is om de beleidsregel voor dure geneesmiddelen
aan te passen. Bij een besluit tot 100% vergoeding zou in ieder geval
heel kritisch moeten worden gevolgd, wat het effect daarvan is op het aantal
toegelaten geneesmiddelen en op de prijs van deze middelen.Ten slotte vraagt de heer Van der Veen in verband met het Topinstituut
Pharma nog hoe het eigendom geregeld is van de patenten en octrooien die uit
onderzoek voortvloeien, en wat er met de opbrengsten daarvan gebeurt. Klopt
het dat hier vooral niet-Nederlandse farmaceutische bedrijven bij betrokken
zijn? En past een cursus ondernemerschap en ondernemerszin in de uitgangspunten
van dit instituut? Is de minister het ermee eens dat Pharma meer zou kunnen
doen aan onderzoek naar «neglected diseases»?Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie)
vindt dat het voorschrijven van geneesmiddelen tot het domein van de medici
behoort en dat de politiek zich daar niet mee moet bemoeien, maar dat de politiek
wel kaders moet stellen voor de verstrekking van geneesmiddelen. Hierbij is
het van belang dat patiënten geneesmiddelen op een veilige manier gebruiken
en dat er gegevens worden uitgewisseld tussen arts en apotheker met het oog
op de veiligheid bij medicatie. Wat vindt de minister van het voorstel van
de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie (KNMP)
om dit te bewerkstelligen met een algemeen verbindend voorschrift?De fractie van de ChristenUnie stemt niet in met de criteria voor de indeling
van zelfzorgmiddelen die in de ministeriële regeling zijn opgenomen;
ze zijn vaag en de categorieën zijn onvoldoende afgebakend. Het College
ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) krijgt hierdoor veel ruimte bij het
beoordelen van de veiligheid van geneesmiddelen. Bovendien heeft mevrouw Wiegman
de indruk dat de uitgangspunten die het CBG hanteert, niet door de beroepsgroepen
van medici en apothekers worden onderschreven; die vinden dat er bij het hanteren
van de aangegeven criteria wel degelijk sprake is van een risico voor de patiënt.
Is de minister van plan om de regeling aan te passen of wil hij andere maatregelen
nemen om de situatie te verbeteren?Mevrouw Wiegman vindt dat kostenbeheersing een wel erg overheersende rol
speelt in het preferentiebeleid, zij vindt dat de kwaliteit van de zorg niet
ondergeschikt mag worden gemaakt aan de prijs daarvan en dat het uitgangspunt
zou moeten zijn, kostenbeheersing te bewerkstelligen door dure medicijnen
te vervangen door goedkopere, merkloze varianten met een vergelijkbare kwaliteit.
Als een preferent middel op grond van zorginhoudelijke overwegingen niet kan
worden toegepast, zou een patiënt zonder bijbetaling met een ander middel
behandeld moeten kunnen worden. De kostenbeheersingseffecten vallen tot nu
toe tegen en de minister gaat wel erg gemakkelijk voorbij aan de kritiek van
verschillende partijen op het preferentiebeleid. Wil hij hier alsnog op ingaan
en is hij voornemens om het preferentiebeleid uit te breiden?Is de minister het eens met de kritiek dat de bekostigingssystematiek
voor dure geneesmiddelen een negatief effect op de kwaliteit van de zorgverlening
heeft? Hij gaat hierover nog in gesprek met de NFK, maar zou het niet goed
zijn om hierbij ook de Nederlandse vereniging van ziekenhuizen (NVZ) te betrekken,
die stelt dat er geen partijen uit het veld bij de evaluatie betrokken zijn
en dat de toepassing van het substitutiecriterium geen recht doet aan medische
behandelingen? Mevrouw Wiegman voelt wel iets voor het advies van de NVZ om
de bekostiging zodanig te wijzigen dat dure geneesmiddelen voor 100%
worden vergoed terwijl de prikkels om de doelmatigheid, de transparantie en
de kwaliteit te verbeteren behouden blijven. Wat vindt de minister van de
concrete maatregelen die de NVZ oppert?Mevrouw Schippers (VVD) stelt dat je convenanten
niet eeuwig kan blijven afsluiten. Zij ziet een convenant als symptoombestrijding
en zij waarschuwt voor de perverse bijwerkingen die convenanten kunnen hebben.
Haar fractie meent dat er nu wel genoeg adviescommissies hun tanden stukgebeten
hebben op voorstellen voor een nieuw systeem en zij wil in samenhang met het
komende kabinetsstandpunt inzake het GVS gedegen nieuw beleid op dit vlak.Op 1 juli 2005 zijn vijf zorgverzekeraars die samen een marktaandeel
van 50% hebben, gezamenlijk een preferentiebeleid gaan voeren en op
1 januari 2006 hebben zich nog twee verzekeraars hierbij aangesloten.
Dient de NMa hierbij eigenlijk geen rol te spelen, in verband met het verbod
op kartelvorming? Verder vormt de laagsteprijsregel een belemmering voor prijsverlaging
en prijsconcurrentie, het is dus een regel met een pervers effect. Wat vindt
de minister van de suggestie uit het veld om het preferentiebeleid op de prijs
in plaats van op het middel te baseren?Hoe is het te rijmen dat er volgens de minister zelfs sprake zou zijn
van onderuitputting van het budget van ziekenhuizen, terwijl de NVZ telkens
weer waarschuwt voor grote financiële problemen in verband met dure geneesmiddelen?
De Stichting Farmaceutische Kengetallen (FSK) zou de kosten van geneesmiddelen
in kaart brengen en begin mei zou de eerste monitor dure geneesmiddelen bekend
worden gemaakt. Bij navraag blijkt dat deze pas in juli zal verschijnen, omdat
de respons van de ziekenhuizen onvoldoende was voor het trekken van representatieve
conclusies. Wat vindt de minister hiervan? Kan hij ook aangeven of er problemen
zijn met het verstrekken van dure geneesmiddelen aan gehandicapten die in
instellingen verblijven?In Nederland komen innovatieve geneesmiddelen door lange administratieve
procedures later beschikbaar dan in andere landen. Is hier naar aanleiding
van de motie-Schippers al iets aan gedaan? En zo ja, kan de minister aantonen
dat de maatregelen die hij genomen heeft, ook echt werken? Ook is er een motie-Schippers
waarin erop aangedrongen wordt dat een ziekenhuis bij een indicatie de gehele
behandeling verzorgt, dus inclusief zo nodig een duur geneesmiddel, of zo’n
behandeling überhaupt niet verzorgt. Wordt deze motie uitgevoerd? Wanneer
zullen de dure geneesmiddelen in dbc’s worden opgenomen, opdat dit probleem
een keer echt opgelost wordt? Vallen deze onder de 10%
die de minister per 1 januari 2008 wil vrijgeven?Wat is het standpunt van de minister als het gaat om de relatie tussen
huisarts en apotheker, ten aanzien van mogelijke belangenverstrengeling?Het aantal dierproeven kan goed worden teruggedrongen als het niet meer
verplicht is om onderzoek dat al in het buitenland is verricht, nogmaals te
doen met het oog op de toelating van nieuwe geneesmiddelen tot het ZVW-pakket.
Het is uit wetenschappelijk oogpunt helemaal niet nodig. Wat is de mening
van de minister hierover?Vindt de minister het een goede ontwikkeling dat farmaceuten geneesmiddelen
leveren en deze ook aan huis laten toedienen, inclusief de administratieve
logistiek? Worden hieraan voorwaarden gesteld, zoals het uitwisselen van informatie
met de huisarts of de specialist die de patiënt behandelt, of het bijhouden
van een medisch dossier?Er verschijnen nog steeds met enige regelmaat namaakmedicijnen op de markt.
Wat is de stand van zaken bij de bestrijding van deze vorm van criminaliteit?De VVD-fractie is nooit een voorstander geweest van een extra categorie
voor de verkoop van zelfzorgmiddelen. Zij gaat ervan uit dat een geneesmiddel
dat veilig genoeg is, geschikt is voor vrije verkoop, en dat een geneesmiddel
waarbij deskundigheid en informatie uit het elektronisch patiëntendossier
nodig is, via een apotheker verkocht dient te worden. Nu de Kamer anders beslist
heeft, legt zij zich hierbij voorlopig neer. Mevrouw Schippers vindt het logisch
dat er uit het veld verschillende signalen komen, want er staan grote belangen
op het spel, maar zij zit niet te wachten op nog meer regels en voorschriften
die in de praktijk weinig of geen effect zullen hebben. Zij steunt dan ook
niet het pleidooi van mevrouw Schermers om geneesmiddelen bij de drogist van
achter de toonbank te laten verkopen. Het CDA had dat haars inziens bij de
behandeling van de nieuwe Geneesmiddelenwet vorig jaar moeten regelen.Er zijn veel klachten over de administratieve lasten voor het Topinstituut
Pharma, een belangrijke drempel voor het welslagen van dit instituut. Mevrouw
Schippers vraagt om een overzicht van deze lasten en zij wil weten of al merkbaar
is dat het Topinstituut Pharma in Nederland als een katalysator voor innovatie
werkt.Ten slotte wil mevrouw Schippers nog weten of de invoering van het elektronisch
medicatiedossier volgens schema verloopt.Mevrouw Koşer Kaya (D66) stelt dat
haar fractie geen voorstander is van maatregelen die leiden tot beperking
van de verkrijgbaarheid van zelfzorgmedicijnen. Deze geneesmiddelen zijn nu
op bijna duizend locaties in Nederland zonder tussenkomst van een drogist
verkrijgbaar en er is vooralsnog geen enkele aanwijzing dat de veiligheid
van de consument, die uiteraard ook zij erg belangrijk vindt, op enig moment
in gevaar zou zijn gekomen. Beperkende maatregelen dienen gebaseerd te zijn
op feiten, niet op angsten. Waarop heeft het CBG zich gebaseerd bij het opstellen
van een lijst waarmee het aantal medicijnen in de vrije verkoop wordt beperkt
in plaats van vergroot? Mevrouw Koşer Kaya acht de consument zeer goed
in staat om op basis van goede voorlichting op de verpakking en in de bijsluiter
zelf af te wegen of hij meer informatie van apotheker of drogist nodig heeft.
Zij is het met mevrouw Schippers eens dat de categorie UAD overbodig is. In
dit verband baart het haar zorgen dat met de nieuwe voorstellen in sommige
gevallen op het platteland geen zelfzorggeneesmiddelen meer verkrijgbaar zouden
zijn.Waarom zijn er werkafspraken over geneesmiddelenreclame gemaakt terwijl
de formele evaluatie van het Reclamebesluit die voor 2007 was aangekondigd,
nog niet heeft plaatsgevonden? Beïnvloedt dit niet op voorhand de uitkomst
van deze evaluatie? Wanneer zal deze beschikbaar zijn?Hoe staat het met de afbakening van taken en bevoegdheden op het punt
van de voorschrijfbevoegdheid van specialistisch verpleegkundigen die in de
nieuwe Geneesmiddelenwet geregeld is? Welke maatregelen zijn er genomen voor
de scholing en de nascholing van deze categorie verpleegkundigen?Er is overeenstemming over dat de patiënt de beste zorg dient te
krijgen, ook als dit betekent dat hiervoor het duurste geneesmiddel nodig
is, maar ook mevrouw Koşer Kaya ziet een verband met het probleem van
het betaalbaar houden van de gezondheidszorg. Dit vergt een fundamenteel debat
aan de hand van de resultaten van de monitor dure geneesmiddelen.Waarom hebben de apothekers zich niet gehouden aan de afspraken uit het
convenant met onder andere de zorgverzekeraars en groothandels in geneesmiddelen?Ten slotte vraagt mevrouw Koşer Kaya aandacht voor het elektronisch
medicatiedossier, dat in haar ogen van belang van belang is bij het voorkomen
van sterfgevallen als gevolg van verkeerd medicijngebruik, waarbij het vooral
om UA-geneesmiddelen gaat.Volgens de heer Vendrik (GroenLinks) wekte
de vorige minister de indruk dat hij met zijn beleid inzake zelfzorgmedicijnen
vooral de vrije verkoop wilde stimuleren en dat de veiligheid daarbij niet
helemaal bovenaan stond. Bovendien gaf hij blijk van de sterke overtuiging
dat er met heel veel zelfzorgmedicijnen eigenlijk niets aan de hand is. De
heer Vendrik is van mening dat hierbij de feiten moeten spreken, maar die
zijn niet bekend en hij dringt er dan ook bij de minister op aan, te zorgen
voor een goed inzicht in de stand van zaken op dit vlak.De indeling die de minister in zijn regeling presenteert, komt erop neer
dat de medicijnen die niet in de categorieën UA en AV vallen, automatisch
in de categorie UAD terechtkomen, terwijl het amendement-Buijs/Arib eigenlijk
het omgekeerde als uitgangspunt had. Een van de criteria voor indeling in
de UA-categorie is de mogelijkheid van belangrijke interacties met andere
geneesmiddelen of van significante bijwerkingen bij het gebruik. De heer Vendrik
vraagt de minister, dit nader toe te lichten, opdat het CBG weet waar het
aan toe is. Verder kwam in het amendement het criterium «beïnvloeding
van het reactievermogen» voor; dit hield verband met de verkrijgbaarheid
van bepaalde medicijnen langs de snelweg. Waarom ontbreekt dit criterium in
de ministeriële regeling?De heer Vendrik vindt dat de indeling van geneesmiddelen moet worden overgelaten
aan de deskundigen van het CBG, op basis van precieze criteria die Kamer en
regering vaststellen. Zo moet de regeling worden uitgevoerd en het is daarbij
niet interessant of dit zal leiden een verschuiving in marktaandeel tussen
apotheek, drogist en andere verkooppunten.Verder voelt de heer Vendrik wel iets voor het standpunt van de heer Van
der Veen als het gaat om geneesmiddelen die uitsluitend via drogist of apotheek
verkocht zouden mogen worden omdat er informatie bij verstrekt behoort te
worden. Hij beseft echter dat dit in de praktijk niet altijd gebeurt, zodat
hij aan de minister vraagt, de vinger aan de pols te houden bij de zelfregulering
waarvan hij wil uitgaan.De heer Vendrik steunt de opmerkingen van mevrouw Schippers over het GVS.
Verder dringt hij er bij de minister op aan, met minister Koenders te bespreken
in hoeverre het Topinstituut Pharma zich zal gaan bezighouden met de toetsing
van geneesmiddelen die van belang zijn voor ontwikkelingslanden. Ook geeft
de heer Vendrik aan dat hij gevoelig is voor de oproep vanuit het veld om
dure geneesmiddelen voor 100% te vergoeden, maar hij wil wel graag
van de minister weten hoe dan de kosten van deze geneesmiddelen, met in sommige
gevallen extreme winstmarges, in de hand zouden kunnen worden gehouden.Het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) wil het vaccin tegen baarmoederhalskanker
dat nu beschikbaar is, niet in het GVS, maar in het Rijksvaccinatieprogramma
opgenomen zien. De heer Vendrik dringt bij de minister aan op grote spoed
bij een beslissing hierover.De heer Van der Vlies (SGP) ziet het als een
kernvraag in dit overleg of de conceptregeling voor zelfzorggeneesmiddelen
de wet gehoorzaamt. Hij vermoedt dat dit op enkele punten niet het geval is;
daarvoor zou een gezaghebbende argumentatie geleverd moeten worden. Ook de
heer Van der Vlies is het ermee eens dat de indeling van geneesmiddelen moet
worden overgelaten aan het CBG als college van deskundigen en dat dit geen
verantwoordelijkheid van de politiek is. Hij meent echter dat de minister
niet kan stellen dat in de wet alles aan het oordeel van het CBG wordt overgelaten,
want in het vijfde lid van artikel 58 wordt uitdrukkelijk bepaald dat de wetgever
daar nadere regels aan stelt. Er zijn dus duidelijke normen nodig om de beoordelingsruimte
voor het college te bepalen.De heer Van der Vlies vindt de criteria nog te vaag; in de uitleg van
de minister liggen de categorieën UAD en AV dicht bij elkaar, terwijl
dit toch niet de bedoeling is. Er zijn via een amendement-Van der Vlies niet
voor niets in de wet bepaalde kwaliteitscriteria gesteld aan de verkoop van
UAD-medicijnen door drogisten. Een van de criteria voor indeling in de UA-categorie
is dat voorlichting en begeleiding nodig is, maar deze eis geldt ook voor
indeling in de UAD-categorie. Wat is dan nog het verschil? Volgt de minister
hierbij niet het principe «ja, tenzij», terwijl het volgens de
wet «nee, tenzij» zou moeten zijn? De achtergrond van het amendement
was dat goede informatie en goed advies niet bij de kassa kan worden gegeven,
zodat geneesmiddelen in deze categorie van achter de toonbank verkocht zouden
moeten worden. Volgens artikel 2 van de ministeriële regeling is een
van de criteria voor indeling in de AV-categorie: «indien verpakking
en bijsluiter additioneel waarschuwen voor mogelijke risicovolle situaties».
Deze categorie was toch bestemd voor geneesmiddelen zonder risico’s
of met verwaarloosbare risico’s? En hoe zit het met de morning-afterpil?
Er is toch besproken dat die vanwege de mogelijke complicaties en de daarbij
noodzakelijke medische begeleiding alleen op recept verkrijgbaar zou zijn?Ten slotte sluit de heer Van der Vlies zich aan bij de vragen en opmerkingen
over het preferentiebeleid en de dure geneesmiddelen.Antwoord van de ministerMinister Klink geeft aan dat de nieuwe Geneesmiddelenwet
nog niet in werking is getreden in verband met de discussie over de zelfzorggeneesmiddelen
en de ministeriële regeling. De indeling in de ontwerpregeling die aan
de Kamer is voorgelegd, is tot stand gekomen op basis van een advies van het
CBG. Het CBG is de instantie die in de wet is aangewezen voor de indeling
van geneesmiddelen in een van de drie categorieën, op basis van de regeling
die Kamer en regering vaststellen. De wetgever heeft het CBG hierbij een zekere
vrijheid gegeven, omdat de deskundigheid bij dit college berust.Bij de indeling in drie categorieën vormt de categorie UAD een hoofdcategorie:
alle geneesmiddelen die niet uitsluitend op recept verkrijgbaar zijn, komen
automatisch in deze categorie terecht, tenzij ze voldoen aan de criteria voor
indeling in de categorie UA of de categorie AV. De minister is er stellig
van overtuigd dat de criteria voor de indeling in de categorie UA die in de
ministeriële regeling zijn aangegeven, volledig overeenkomen met de criteria
in de wet en dat ze helder, objectief en werkbaar zijn. Hetzelfde geldt voor
de criteria voor indeling in de AV-categorie. Het hoofdcriterium is volgens
de wet dat het CBG besluit tot het aanmerken van een geneesmiddel als AV-geneesmiddel
indien dit naar zijn oordeel uit een oogpunt van veilig gebruik verantwoord
is gelet op de werkzame stof, de dosering en de verpakkingsgrootte. Dit criterium
is in de ministeriële regeling op basis van het advies van het CBG nader
uitgewerkt in vijf cumulatieve voorwaarden. Het CBG zal, zodra
de ministeriële regeling is vastgesteld, beslissen dat op dit moment
bestaande zelfzorggeneesmiddelen in de categorie UAD zullen worden ingedeeld.
Daarnaast heeft het college een beperkte lijst van geneesmiddelen vastgesteld
die in een aangepaste dosering en verpakkingsgrootte algemeen verkrijgbaar
zullen zijn indien de fabrikant hierom verzoekt. Het CBG is hierbij niet over één
nacht ijs gegaan, het heeft consultatieronden gehouden met de betrokken partijen.
Sommige partijen, zoals Neprofarm en de supermarkten, vinden de AV-lijst veel
te kort; over wat er precies op de uiteindelijke lijst zal staan, is het laatste
woord nog niet gesproken. De lijst zal jaarlijks worden geëvalueerd en
zo nodig zal er een nieuwe indeling worden gemaakt.De inwerkingtreding van de nieuwe Geneesmiddelenwet hoeft niet te wachten
op het resultaat van een eventuele nadere afweging op dit vlak, want alle
bestaande zelfzorgmiddelen vallen in beginsel in de categorie UAD en er is
een zeer beperkte AV-lijst. Dit betekent dat het uitgangspunt niet geweest
is, ervoor te zorgen dat zelfzorggeneesmiddelen op zo veel mogelijk verkooppunten
verkrijgbaar zijn. Van de duizenden zelfzorggeneesmiddelen staan er immers
maar vijftig op de AV-lijst, en dan nog in een lage dosering en een kleine
verpakking. Dit aantal is aanmerkelijk lager dan bijvoorbeeld het aantal middelen
op de Engelse general sales list; de Engelse lijst is waarschijnlijk ook langer
omdat er in Engeland geen drogisterijen bestaan. De AV-lijst bevat ook geen
NSAID’s, een combinatie van pijnstillers en ontstekingsremmers. Bovendien
is het belangrijk om de Geneesmiddelenwet per 1 juli aanstaande in werking
te laten treden omdat hiermee twee richtlijnen van de Europese Unie worden
geïmplementeerd, waarmee Nederland al ruimschoots te laat is. De Europese
Commissie is inmiddels ook al met een inbreukprocedure tegen Nederland begonnen,
die kan eindigen met forse boetes.De minister is het gelet op het bovenstaande niet met de heer Van Gerven
eens dat de criteria voor de indeling van zelfzorggeneesmiddelen te vaag zouden
zijn. Het CBG heeft slechts enige beoordelingsruimte als het gaat om het criterium
onevenredig risico van schade, maar dit dient uiteraard tegen de achtergrond
van de wetstekst gelezen te worden, en in samenhang met de overige criteria,
die alle op veiligheid gericht zijn. 100% veiligheid proberen te bieden
zou betekenen dat er überhaupt geen zelfzorggeneesmiddelen in de categorie
AV terechtkomen.Het amendement-Buijs/Arib is bij de behandeling van de nieuwe Geneesmiddelenwet
door de indieners ingetrokken omdat het er volgens de regering toe zou leiden
dat nagenoeg alle zelfzorggeneesmiddelen door de drogist verkocht zouden kunnen
worden. Er is toen een compromis tot stand gekomen, neergelegd in een nota
van wijziging, die uiteindelijk door de Kamer aanvaard is. Dit hield in dat
er een ministeriële regeling ontworpen zou worden op basis van een advies
van het CBG. Zo is het ook gegaan, wat overigens niet wegneemt dat de minister
politiek verantwoordelijk is voor de inhoud van de regeling.Er kunnen bij het gebruik van geneesmiddelen interacties met andere geneesmiddelen
optreden, ook bij AV-geneesmiddelen, maar er wordt in de ministeriële
regeling niet voor niets gesproken van «belangrijke interacties».
Alle geneesmiddelen hebben bijwerkingen en er kan altijd sprake zijn van interactie,
maar niet in dezelfde mate. Zodra de veiligheid in het geding is, kan er geen
sprake zijn van algemene verkoop van een zelfzorggeneesmiddel. Dit is ter
beoordeling aan het CBG en de minister vindt dat de criteria hierbij voldoende
houvast bieden, maar hij sluit niet uit dat de praktijk zal leiden tot nadere
criteria, als een soort jurisprudentie. Mocht bijvoorbeeld blijken dat de
indeling van NSAID’s in de categorie UAD tot onverantwoord gebruik leidt,
dan zullen ze in de categorie UA worden ingedeeld, maar hierover beslist het
CBG.De minister is het ermee eens dat er vanzelf meer contact tussen consument
en drogist ontstaat als zelfzorggeneesmiddelen van achter de toonbank verkocht
worden, maar hier staat tegenover dat hij de consument wel degelijk
in staat acht, af te wegen of hij voor de aanschaf van een bepaald product
deskundig advies wil hebben. Het gaat hierbij om bekende geneesmiddelen waarvan
de consument zelf de toepasbaarheid kan vaststellen. Daarom is vijf jaar geleden
de verplichting om zelfzorggeneesmiddelen van achter de toonbank te verkopen
afgeschaft. Consumenten stellen het ook op prijs dat zij zelf een afweging
kunnen maken. Zelfzorggeneesmiddelen worden bovendien al jarenlang verkocht
in benzinestations en campingwinkels, en dat blijkt niet veel problemen op
te leveren. De minister is dan ook niet voornemens om de genoemde verplichting
opnieuw in te voeren, maar hij is wel bereid om in overleg met de sector te
bekijken in hoeverre men zelf zou kunnen overgaan tot van achter de toonbank
verkopen van zelfzorggeneesmiddelen, als dat volgens de sector zelf nodig
zou zijn.Vooralsnog stelt de minister zich op het standpunt dat certificering van
drogisten een zaak van de sector zelf is, maar zodra mocht blijken dat daar
helemaal niets van terechtkomt en dat de kwaliteit van de dienstverlening
door de drogist die in de ministeriële regeling verondersteld wordt,
niet op het gewenste niveau komt, is er voor hem aanleiding tot heroverweging
van zijn standpunt.De CGR is in 2002 aan het werk gegaan om een vorm van zelfregulering voor
de geneesmiddelenreclame op te zetten, wat geleid heeft tot een gedragscode.
De IGZ is verantwoordelijk voor de handhaving van het Reclamebesluit geneesmiddelen
en zij houdt toezicht op de CGR, onder andere door periodieke bezoeken, rapportages
en tussentijdse evaluaties, die worden voorgelegd aan de minister van VWS.
Op verzoek van de Kamer hebben CGR en IGZ in het najaar van 2006 een samenwerkingsovereenkomst
opgesteld. De eenheid bij de IGZ die zich bezighoudt met het toezicht op de
geneesmiddelenreclame, is enige tijd onderbezet geweest, maar ze is nu weer
op sterkte. Er is aan ZonMw, een instelling met een ruime ervaring met evaluaties
van de werking van wetten, gevraagd om te evalueren in hoeverre de doelstelling
van het reclamebesluit wordt gerealiseerd en de minister erover te adviseren
of het besluit onder andere in verband met de Europese reclamerichtlijn aangepast
dient te worden en of de zelfregulering wel kan worden voortgezet. De resultaten
zullen in 2008 bekend zijn.Inmiddels heeft de CGR de code voor geneesmiddelenreclame aangescherpt;
zij toetst nu wel preventief of er op bijeenkomsten aan artsen geen reisjes
naar het buitenland in het vooruitzicht worden gesteld. Dit toetst zij onder
andere aan de regels voor het gunstbetoon. Nu al is merkbaar dat er minder
congressen in het buitenland worden georganiseerd en de CGR richt zich nu
dan ook weer meer op de binnenlandse congressen. Bij het aanbieden van een
webcam om bijvoorbeeld internetconsulten te geven, is er sprake van gunstbetoon;
volgens de beleidsregels is het geven en ontvangen van geschenken slechts
toegestaan als deze een geringe waarde hebben – minder dan €50 –
en als ze van betekenis kunnen zijn voor de artsenijbereidkunst of de geneeskunst.
Maar het is aan de CGR om hierover te oordelen.De minister verwacht dat het niet mogelijk zal zijn om het werken met
artsenbezoekers uit te bannen, want dit is vastgelegd in Europese reclamerichtlijnen.
Hij ziet wel een positieve tendens om artsenbezoekers te ontvangen tijdens
farmacotherapeutisch overleg. Ook zijn er zorgverzekeraars die zelf artsenbezoekers
opleiden. De minister vindt het positief dat het NHG zich hierbij kritisch
opstelt; wellicht bevordert dit ook betere nascholing en in ieder geval wordt
de nascholing geaccrediteerd. Daarbij worden de regels van het reclamebesluit
in acht genomen.Het convenant over geneesmiddelen heeft geleid tot een verlaging van de
premie voor de ziektekostenverzekeringen met €140. De apothekers hebben
zich dus wel degelijk aan het convenant gehouden. Desalniettemin is de minister
het volstrekt met mevrouw Schippers eens dat er niet voortdurend convenanten
moeten worden gesloten, uitsluitend met het oog op het wegwerken
van uitwassen die het gevolg zijn van het systeem. Ook hij wil zo snel mogelijk
een stabiele situatie waarin het systeem zelf, de verhouding tussen verzekeraars
en apothekers, voldoende aangrijpingspunten biedt om de prijzen van medicijnen
in de hand te houden. Er is in het convenant ook al vooruitgelopen op een
dergelijke nieuwe systematiek, waarbij beoogd werd om die in 2008 in te voeren.
Overigens heeft de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) de hoogte van de kortingen
en bonussen en de praktijkkosten onderzocht. Deze zijn onlosmakelijk met elkaar
verbonden en in het convenant is dan ook afgesproken, deze in hun samenhang
te bezien. De minister wil een aanpassing van de tariefstructuur, maar het
gaat hem te ver om toe te zeggen dat de receptregel per 1 juli zal worden
aangepast, ook al omdat de cijfers over 2004 nog worden geëxtrapoleerd.
Hij is van plan om op dit alles nader in te gaan in het komende algemeen overleg
over het kostenbeheersingsbeleid, waarbij de Kamer zo snel mogelijk zal kunnen
beschikken over een integrale visie, zoals gevraagd door mevrouw Schippers.Bij landelijk werkende apotheken gaat het om de aflevering van bijzonder
dure geneesmiddelen bij relatief zeldzame aandoeningen, geneesmiddelen die
in de meeste gevallen via injecties worden toegediend. Het behoort veelal
tot de service van deze apotheken dat speciaal hiervoor getrainde en bevoegde
verpleegkundigen bij de patiënten langskomen voor het toedienen van het
geneesmiddel of de instructie daarvoor. De toediening valt niet onder de verantwoordelijkheid
van de fabrikant, die is verantwoordelijk voor de kwaliteit van het product.
De arts is verantwoordelijk voor het voorschrijven van het medicijn en de
apotheker voor de juiste aflevering van het middel.Het is aan de verzekeraars zelf om het preferentiebeleid eventueel uit
te breiden, uiteraard binnen het wettelijke kader. Inderdaad kan het voorkomen
dat er in een GVS-cluster na verloop van tijd geen geneesmiddel beschikbaar
is waarvoor niet hoeft te worden bijbetaald, bijvoorbeeld als de fabrikant
de prijs van de «vrijloper» verhoogt of dit product van de markt
haalt. Dit gebeurt overigens uiterst zelden. Op de totale omzet van geneesmiddelen
in Nederland wordt slechts 0,6% bijbetaald. Het preferentiebeleid heeft
op zichzelf geen invloed op dit aspect van het GVS.Ook de minister vindt dat de communicatie van de zorgverzekeraars met
voorschrijvers, apothekers en patiënten moet worden verbeterd. Er zijn
aanwijzingen dat het om aanloopproblemen ging, maar er zal hierop nauwlettend
moeten worden toegezien. Hij is het er overigens niet mee eens dat de zorgverzekeraars
met het preferentiebeleid op de stoel van de arts zouden gaan zitten, want
de arts heeft de vrijheid om medicijnen voor te schrijven en bij medische
noodzaak worden ook niet-preferente middelen vergoed. Verder heeft de NMa
geen bezwaar tegen het gezamenlijke preferentiebeleid van vijf zorgverzekeraars
gemaakt en zij heeft ook geen aanvullende uitspraak gedaan toen haar ter kennis
kwam dat zich daarbij nog twee verzekeraars aansloten.Er wordt op grond van de beleidsregel voor dure medicijnen 80%
van de inkoopkosten van zulke medicijnen toegevoegd aan het reguliere budget
van ziekenhuizen. Het doel hiervan is het faciliteren van het gebruik van
dure geneesmiddelen in ziekenhuizen, maar ziekenhuizen moeten 20% van
de kosten hiervan betalen uit het reguliere budget, wat een prikkel vormt
voor behandelaars in ziekenhuizen om zulke medicijnen alleen te gebruiken
als het echt noodzakelijk is. Voor 2006 is er 112 mln. aan het kader voor
ziekenhuizen toegevoegd en voor 2007 is er structureel een extra bedrag van
120 mln. beschikbaar gesteld. Inderdaad zijn er geen indicaties dat dit geld
ook daadwerkelijk besteed is. Ziekenhuizen moeten eerst inzicht geven in de
werkelijke kosten die zij gemaakt hebben voordat zij in aanmerking komen voor
extra geld. Het klopt dat de respons van de ziekenhuizen bij de monitor onvoldoende
was, maar er waren ook wat technische problemen. Er wordt nu alles aan gedaan
om de deelnamegraad te verhogen en naar verwachting zullen de eerste cijfers
in de loop van de zomer beschikbaar zijn. De minister wil daarop
wachten alvorensüberhaupt te overwegen of de beleidsregel aangepast zou
moeten worden. In het afgelopen jaar heeft noch VWS, noch de IGZ veel signalen
ontvangen dat er nu problemen zouden zijn, terwijl deze toch anoniem gemeld
kunnen worden. Er heeft inmiddels overleg met de NFK plaatsgevonden; ook deze
federatie erkent dat er nog weinig informatie over concrete gevallen beschikbaar
is. Onderbehandeling kan een financiële achtergrond hebben, maar er kan
ook sprake zijn van het niet naleven van de behandelrichtlijn. De minister
heeft dan ook in het overleg afgesproken dat hij zal bezien of via dossieronderzoek
na te gaan is in hoeverre patiënten daadwerkelijk de behandeling kunnen
krijgen die zij verdienen. Bovendien heeft hij zich bereid verklaard, een
oplossing te zoeken voor de specifieke problematiek van de geneesmiddelen
tegen kanker, bijvoorbeeld bij oncologie voor kinderen. Verdere aanpassing
van de beleidsregel is nu niet nodig, omdat dure geneesmiddelen uiteindelijk
geïntegreerd zullen worden in dbc’s. Ten slotte zegt de minister
op dit punt toe, zich ervan te zullen vergewissen of de huidige regeling voor
het gebruik van dure medicijnen in instellingen voor gehandicapten inderdaad
adequaat is, zoals uit onderzoek zou blijken. Hij zal hierop binnen twee weken
schriftelijk terugkomen.De minister vindt het nog te vroeg om definitief te bepalen of het Topinstituut
Pharma aan de verwachtingen voldoet. Dit is pas mogelijk als een voldoende
aantal projecten gedurende een redelijke tijd heeft kunnen draaien. Op dit
moment zijn vier projecten al van start gegaan, veel projecten bevinden zich
nog in de voorbereidingsfase.De verplichting om ten minste drie partijen bij de uitvoering van een
project te betrekken heeft in elk geval geleid tot veel partnerschappen die
niet spontaan zouden zijn ontstaan. Deze vormen van samenwerking bieden mogelijkheden,
krachten worden gebundeld om medicijnen te ontwikkelen die ook de WHO heeft
gekwalificeerd als van belang voor de volksgezondheid. Het onderzoeksprogramma
is gericht op een samenhangende agenda waarmee dit belang wordt gediend. Het
Topinstituut Pharma wil ook uitdrukkelijk aandacht besteden aan neglected
diseases, ziekten die voornamelijk in tropische landen voorkomen, waarvoor
zeker ook de minister voor Ontwikkelingssamenwerking belangstelling heeft.
Het onderzoeksinstituut blijkt ook aantrekkingskracht te hebben op een grote
groep onderzoekers uit binnen- en buitenland, wat van belang is voor de innovatie
van het hoger onderwijs. Er is ook een economisch belang: van de totale financiering
van Pharma is 37% afkomstig van het MKB, 63% van grote bedrijven.
Het MKB neemt wel deel in 48% van de projecten, terwijl het aandeel
van buitenlandse bedrijven zonder directe onderzoekspoot in Nederland slechts
17% is.De eigendom van patenten wordt bij de projecten van het Topinstituut Pharma
verdeeld volgens de sleutel 45% voor de academische partners, 45%
voor de industriële partners en 10% voor het instituut zelf. Dit
zal naar verwachting geen zelfstandige inkomstenbron van betekenis zijn, omdat
het om precompetitief onderzoek gaat. Het aandeel van 10% is vooral
bedoeld om de betrokkenheid van Topinstituut Pharma ook in de fase daarna
te verankeren.De minister zegt toe, de vragen over dierproeven schriftelijk te zullen
beantwoorden. Ook zal hij nog schriftelijk ingaan op de vragen over onderzoeksprotocollen,
de nog resterende vragen van de heer Van der Veen over het Topinstituut Pharma,
op het off-label voorschrijven van geneesmiddelen, het elektronisch medicatiedossier,
het probleem van namaakgeneesmiddelen, het beperken van de verstrengeling
van de financiële belangen van artsen en apothekers en de kwestie rondom
het vaccin tegen baarmoederhalskanker.Nadere gedachtewisselingDe heer Van Gerven (SP) vraagt nog om een
reactie op zijn suggestie om de prijzen van geneesmiddelen te beteugelen via
afspraken tussen overheid en fabrikanten. Hij vindt het concept van de ministeriële
regeling nog steeds niet evenwichtig.Mevrouw Schermers (CDA) vraagt de minister,
uit te leggen wat de meerwaarde van de UAD-categorie is als deze medicijnen
niet van achter de toonbank verkocht worden, zodat het mogelijk blijft dat
een kind er met de morning-afterpil vandoor gaat.De heer Van der Veen (PvdA) herinnert eraan
dat het amendement-Buijs/Arib indertijd alleen is ingetrokken omdat minister
Hoogervorst toegezegd had, onder andere de noodzaak van toezicht en voorlichting
als criterium in de ministeriële regeling te zullen opnemen bij de keuze
tussen AV en UAD. Dit is vervallen en bovendien vindt de minister het niet
nodig om UAD-middelen van achter de toonbank te verkopen. Ook heeft de minister
geen behoefte aan een evaluatie na twee jaar, zodat ook de heer Van der Veen
wil weten wat dan nog de meerwaarde van de UAD-categorie is.Ten slotte dringt hij er bij de minister op aan, bij Vektis navraag te
doen naar het bedrag van kortingen en bonussen en de Kamer zo snel mogelijk
te laten weten, hoe hij dit geld wil terughalen.Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie)
is het met de minister eens dat de ministeriële regeling op papier zou
moeten werken, maar zij vraagt zich wel af waarom er dan zoveel reacties uit
het veld komen waaruit de verwachting naar voren komt dat de regeling niet
zal werken.Mevrouw Schippers (VVD) ziet geen enkele belemmering
voor het in werking treden van de nieuwe Geneesmiddelenwet. De discussie hier
bevat volgens haar veel elementen die meer met marktordening dan met veiliger
geneesmiddelenverstrekking te maken hebben. Zij heeft zeker geen behoefte
aan nog meer beperkingen op dit vlak en zij ziet uit naar de integrale visie
die de minister heeft toegezegd.De heer Vendrik (GroenLinks) is het ermee
eens dat de politiek bij de ministeriële regeling de criteria moet vaststellen
en dat deskundigen deze moeten toepassen, maar hij vindt sommige criteria
niet duidelijk genoeg en hij is het met de heer Van der Veen eens dat de regeling
op een paar bijzondere onderdelen niet in de geest van de toezeggingen van
minister Hoogervorst is uitgewerkt. Hij vraagt de minister, hierop zo snel
mogelijk schriftelijk te reageren, opdat de wet op tijd van start kan gaan,
mét een goede ministeriële regeling.Ook voor de heer Van der Vlies (SGP) is het
nog steeds de vraag, hoe er bij de UAD-categorie verantwoorde zorg geboden
kan worden. Moet de cliënt zelf om informatie vragen of wordt deze in
ieder geval altijd aangeboden? Volgens de heer Van der Vlies volgt uit artikel
62 van de Geneesmiddelenwet dat de informatie moet worden aangeboden.Minister Klink herinnert eraan dat zijn ambtsvoorganger
aan de Kamer heeft laten weten dat hij gelet op de reacties uit het veld verplichte
informatievoorziening over zelfzorggeneesmiddelen bij de kassa te ver vond
gaan. In de toelichting op een gewijzigd amendement is aangegeven dat de winkelier
ervoor moet zorgen dat de klant expliciet wordt verwezen naar de persoon of
de locatie waar hij informatie kan verkrijgen. De minister is het met zijn
voorganger eens en hij onderstreept dat dit niet afwijkt van de ministeriële
regeling; een wijziging van deze gang van zaken zou wetswijziging
vergen. De minister is er dan ook nog steeds stellig van overtuigd dat de
criteria in de regeling volledig stroken met de wetstekst en dat ze in hun
samenhang voldoende waarborgen bieden voor de beoogde veiligheid bij de algemene
verkoop van zelfzorggeneesmiddelen. Hij zal de Kamer binnen anderhalve week
nog een brief hierover toesturen, maar hij gaat er wel van uit dat een meerderheid
van de Kamer ermee kan instemmen om de Geneesmiddelenwet per 1 juli aanstaande
in werking te laten treden.De minister heeft de reacties uit het veld goed tot zich laten doordringen,
maar toch is hij tot de conclusie gekomen dat de criteria in de ministeriële
regeling op papier scherp zijn, maar dat ze ook toereikend zijn om in de praktijk
recht te doen aan de wetstekst.Verder geeft de minister aan dat hij de door de heer Van der Veen bedoelde
gegevens bij Vektis zal opvragen, maar hij tekent er wel bij aan dat veel
gegevens omstreden zijn, zodat hij toch eerst absolute zekerheid wil hebben
over de hoogte van het bedrag waarom het gaat.Ten slotte wijst de minister er nog op dat er voor alle intramuraal gebruikte
geneesmiddelen in de beleidsregels voor dure geneesmiddelen en weesgeneesmiddelen
maximumprijzen worden vastgesteld. Hierover kan nog uitvoerig gesproken worden
in het komende debat over het kostenbeheersingsbeleid.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SmeetsDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Vendrik (GroenLinks), Kant (SP), Blok (VVD),
Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA), Smeets
(PvdA), voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA),
Koşer Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA),
Schermers (CDA), Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra
(VVD), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester
(PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Azough (GroenLinks), Van Velzen (SP),
Neppérus (VVD), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken
(PvdA), Verdonk (VVD), Griffith (VVD), Atsma (CDA), Van der Ham (D66), Çörüz
(CDA), Gill’ard (PvdA), Jonker (CDA), Langkamp (SP), Jacobi (PvdA),
Arib (PvdA), Kamp (VVD), De Wit (SP), Thieme (PvdD), Bosma (PVV), Luijben
(SP), Hamer (PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30482-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl