Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2009); Brief van de Staatssecretaris van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31704, nr. 22

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31704 nr. 22

05-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. AlgemeenOverzicht van de meest gebruikte formulieren (schriftelijk/webformulier)Formulier2. Ondernemerschap (Belastingplan 2009)Tabel: te betalen belasting bij verschillende winstniveaus,
2008 (alleenstaande voltijdondernemer zonder kinderen) 3. Inkomensbeleid (Belastingplan 2009)DoorwerkbonusHoudbaarheidsbijdrageRaming inkomsten Ouderdomsfonds Raming uitgaven Ouderdomsfonds Exploitatiesaldo Ouderdomsfonds OuderschapsverlofkortingVerhoging IACKKoopkrachtbeleid4. Mobiliteit en vergroening (Belastingplan 2009)5. Overige onderwerpen (Belastingplan 2009)LijfrenteBtw-vrijstellling voor medische dienstenVliegbelastingVerpakkingenbelasting6. Overige fiscale maatregelen 2009Flexibilisering budgetsystematiek MIA, EIA en VAMILLoonheffing van de directeur-grootaandeelhouderLoon in, loon over en correctieberichtenUitvraag jaarloongegevensCodificatie fiscale behandeling WGA-lastenWoningcorporatiesUitbreiding fictieve onderworpenheid van in niet-verdragsland
werkzame werknemersWet dwangsom en beroepOverigTarieven met ingang van 1 januari 2008 Tarieven met ingang van 1 januari 2007 Tarieven met ingang van 1 januari 2006 Tarieven met ingang van 1 januari 2005 Tarieven met ingang van 1 januari 2004 Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31704Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 121 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 704Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan
2009)nr. 22BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 november 2008In het wetgevingsoverleg van 31 oktober jl. over het voorstel van
wet houdende wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan
2009), het voorstel van wet houdende wijziging van enkele belastingwetten
en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2009) en het voorstel
van wet houdende wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten
(Fiscale Onderhoudswet 2009) heb ik toegezegd een deel van de vragen schriftelijk
te beantwoorden. Hierbij doe ik mijn toezegging graag gestand.1. AlgemeenDe heer Omtzigt merkt op dat mensen die in het buitenland wonen in hun
contacten met de Nederlandse Belastingdienst op dit moment geen gebruik kunnen
maken van de DigiD om zo in staat te zijn elektronisch te communiceren met
de Nederlandse overheid zoals elektronisch aangifte doen en dergelijke. Hij
vraagt of er een tussenoplossing mogelijk is, niet alleen voor AOW-gerechtigden,
maar voor alle mensen in het buitenland die hun belastingaangifte elektronisch
willen doen. De mogelijkheden voor het gebruik van DigiD voor communicatie
met de Nederlandse overheid door anderen dan in Nederland woonachtigen worden
thans onderzocht door de staatssecretaris van BZK. Ik zal deze vraag dan ook
aan haar doorgeleiden met het verzoek een tussenoplossing waar de heer Omtzigt
aan refereert te zoeken.De heer Omtzigt gaat in op een aantal problemen rondom de zorgtoeslag
en het Niet in Nederland belastbaar inkomen ten aanzien van remigranten. De
heer Omtzigt vraagt of, ondanks toezeggingen van Belastingdienst/Toeslagen
om coulance te betrachten ten aanzien van de terugvordering van ten onrechte
betaalde zorgtoeslag, het standaard incassotraject wordt gevolgd. Ook vraagt
hij of betaling feitelijk alleen mogelijk is via een maandelijkse inhouding
op de Nederlandse uitkering, maar hierover geen overeenstemming kan worden
bereikt door de Belastingdienst en uitkeringsinstanties. Bij de Belastingdienst/Toeslagen is bekend dat er in het buitenland aanvragers
zijn van een zorgtoeslag, die problemen hebben met het terugbetalen van teveel
ontvangen zorgtoeslag. Deze problemen worden onder andere veroorzaakt door
buitenlandse verboden voor de uitvoer van deviezen, valutaverschillen of hoge
kosten die door banken voor de terugbetaling van de zorgtoeslag in rekening
worden gebracht. Om tegemoet te komen aan deze problemen zijn de Belastingdienst
en de Sociale Verzekeringsbank overeengekomen, dat op verzoek van de toeslaggerechtigde
de toeslag verrekend kan worden met een uitkering van de Sociale Verzekeringsbank.
De toeslaggerechtige kan daarbij gebruikmaken van de standaardbetalingsregeling,
dat wil zeggen dat de verrekening uitgesmeerd kan worden over een periode
van maximaal 24 maanden.Wat betreft het zogenaamde Niet in Nederland belastbaar inkomen (NiNbi)
het volgende. Voor het vaststellen van het Niet in Nederland belastbaar inkomen
maakt de Belastingdienst gebruik van de opgave van het wereldinkomen van de
toeslaggerechtigden. Na afloop van het toeslagjaar stuurt de Belastingdienst
het NiNbi-formulier toe aan de toeslaggerechtigden. Indien dit formulier incorrect
wordt ingevuld of niet wordt teruggestuurd, dan stelt de Belastingdienst ambtshalve
het wereldinkomen vast. Dit kan tot gevolg hebben dat de zorgtoeslag wordt
stopgezet en al ontvangen zorgtoeslag moet worden terugbetaald. De Belastingdienst/Toeslagen
is over de terugbetalingsproblematiek in gesprek met de Stichting Steun Remigranten.
Recentelijk is in een gesprek meegedeeld dat de Belastingdienst/Toeslagen
en de Sociale Verzekeringsbank terug te betalen toeslagen gaan verrekenen
met uitkeringen van de Sociale Verzekeringsbank.De heer Omtzigt heeft gevraagd hoeveel procent van de ambtshalve en niet-ambtshalve
genomen beschikkingen ten aanzien van de formulieren «wereldinkomen»
juist zijn. Voor het vaststellen van het Niet in Nederland belastbaar inkomen
(Ninbi) maakt de Belastingdienst gebruik van de opgave van het wereldinkomen
van de toeslaggerechtigden. Na afloop van het toeslagjaar stuurt de Belastingdienst
hiertoe het NiNbi-formulier aan de toeslaggerechtigden. De niet-ambtshalve
genomen beschikkingen worden genomen op basis van het wereldinkomen dat door
de burger is opgegeven. De Belastingdienst gaat er vanuit dat deze juist is,
omdat dit uit de meest betrouwbare bron komt: de burger zelf. Indien dit formulier
incorrect wordt ingevuld of niet wordt teruggestuurd, dan stelt de Belastingdienst
ambtshalve het wereldinkomen vast. Om te voorkomen dat ten onrechte toeslagen
worden toegekend, stelt de inspecteur hierbij het inkomen vast op een hoogte
waar er geen recht bestaat op zorgtoeslag. Via bezwaar en beroep kan de belastingplichtige
altijd nog terugkomen op het vastgestelde inkomen. Ongeveer 92% van
de aangiften wereldinkomen leidt niet tot bezwaar en beroep.De heer Omtzigt heeft gevraagd hoeveel de inkomensafhankelijke bijdrage
Zorgverzekeringswet bedraagt voor iemand in Marokko met een uitkering van € 500
per maand en hoe deze bijdrage zich verhoudt tot de administratieve lasten.
Deze vraag zal worden doorgeleid naar de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport (VWS) die hiervoor verantwoordelijk is.De heer Omtzigt heeft aandacht gevraagd voor de complexiteit van de formulieren
die de Belastingdienst gebruikt. De heer Omtzigt ontvangt graag een lijst
van de vijftien meest gebruikte schriftelijke formulieren en webformulieren
van de Belastingdienst en de toezegging dat zij zodanig zullen worden vereenvoudigd
dat zij voldoen aan het B1-taalniveau. De Belastingdienst beschikt over ongeveer
1800 formulieren. Veelgebruikte formulieren worden vooraf altijd in de doelgroep
getest en indien nodig aangepast. Daardoor zijn de formulieren van de Belastingdienst
op dit moment voldoende begrijpelijk voor de doelgroep. Dat formulieren moeten voldoen aan het B1-taalniveau is een misverstand. Het B1-taalniveau
is geen gangbaar toetskader voor de begrijpelijkheid van formulieren. De betreffende
indeling in taalniveaus van de Raad van Europa is specifiek voor de doelgroep
inburgerende allochtonen (tweedetaalverwervers) ontwikkeld. Het B1-taalniveau
is daarbij niet geschikt voor formele overheidscommunicatie. Het toetsen van
formulieren (tenslotte een zeer specifieke vorm van taal) aan specifiek dit
taalniveau lijkt me daarom niet de geëigende weg om te beoordelen of
formulieren van de Belastingdienst op eenvoudige wijze opgesteld zijn. Belangrijker
is, dat de documenten van de Belastingdienst in het algemeen en de formulieren
in het bijzonder begrijpelijk zijn voor de doelgroep. Het testen van een formulier
op de doelgroep acht ik dan ook een effectiever toetskader.Overzicht van de meest gebruikte formulieren (schriftelijk/webformulier)FormulierMachtiging automatische afschrijving voorlopige aanslagAangifte Particulieren 2007Bezwaarschrift IB 2008 IB/PV Voorlopige aanslag (n.a.v. voorlopige aanslag
na schattingsformulier)Voorloopvel (hoort als adresdrager bij schattingsformulier ondernemers
en moet ondertekend worden teruggestuurd)Schattingsformulier Ondernemers 2007/2008Aangifte E 2007Opgaaf rekeningnummer/koppeling met BSNVerzoek VT 2008Wijziging huurprijs huurtoeslag 2008Wijziging Zorgtoeslag 2008Opgaaf Elektronische handtekeningOpgaaf rekeningnummer/koppeling met BSN/FNAangifte T 2007Wijziging Huurprijs huurtoeslag 2008Opgaaf van uitbetaalde bedragen aan een derde in 2007Wijziging Huurtoeslag 2008Aangifte Tj 2007EerstedagsmeldingAanvraag/wijziging ZorgtoeslagOpgaaf rekeningnummer teruggaafOpgaaf wereldinkomen (Ninbi) 2007De heer Van Dijck heeft gevraagd om de door mij voorgestelde maatregelen
af te zetten tegen hetgeen in andere landen van de Europese Unie gebeurt.
In beginsel behoort belastingheffing binnen de Europese Unie, voor zover er
geen sprake is van harmonisatie, tot de bevoegdheid van de lidstaten zelf.
De door de lidstaten genomen maatregelen dienen echter wel in overeenstemming
te zijn met de in het EG-verdrag opgenomen bepalingen. De in dit wetsvoorstel
opgenomen maatregelen zijn dan ook, zoals gebruikelijk bij wetsvoorstellen
op fiscaal terrein, beoordeeld op hun Europeesrechtelijke houdbaarheid.Bij belastingen waarbij geen sprake is van harmonisatie bestaat er geen
Europeesrechtelijke verplichting om de nationale wetgevingen op elkaar af
te stemmen. Desalniettemin worden, onder meer met het oog op de Nederlandse
concurrentiepositie, bij de vormgeving van de Nederlandse wetgeving de ontwikkelingen
in andere Europese landen nauwlettend in de gaten gehouden.Een groot deel van de zogenoemde indirecte belastingen is wel geharmoniseerd.
Dit geldt bijvoorbeeld voor de btw, de energiebelasting en de accijnzen.
Bij deze belastingen zijn door de lidstaten van de Europese Unie richtlijnen
vastgesteld, waarmee de nationale wetgevingen van de lidstaten in overeenstemming
dienen te zijn. Gevolg van deze harmonisatie is dat de wetgeving van de andere
landen van de Europese Unie met betrekking tot deze belastingen grotendeels
overeenkomt met de Nederlandse wetgeving.De Europese Commissie heeft in haar rol als hoeder van de verdragen tot
taak te controleren of de lidstaten de Europese regelgeving nauwgezet naleven.
Indien dat niet het geval is, start de Commissie een inbreukprocedure die
kan leiden tot een veroordeling door het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen. Nederland spant zich in om zijn wetgeving zoveel als nodig
is in lijn te brengen en te houden met dwingende bepalingen van Europees recht.
Een veroordeling door het Europese Hof van Justitie kan namelijk een schadevergoeding
of zelfs een dwangsom tot gevolg hebben. Een rol voor Nederland als «stoutste
jongetje van de klas», waar de heer Van Dijck aan refereert, lijkt dan
ook niet alleen strijdig met de Europese gedachte maar zou bij een veroordeling
ook nog negatieve gevolgen voor de schatkist kunnen hebben.De heer Cramer vraagt om een visie over de bijdrage die het belastingplan
kan leveren aan het creëren van economische stabiliteit. Het belastingplan
moet worden gezien als een onderdeel van het integrale kabinetsbeleid, dat
gericht is op het creëren van economische stabiliteit. In dat licht moet
bijvoorbeeld het op nihil stellen van de WW-premie voor werknemers en het
niet doorgaan van de eerder aangekondigde BTW-verhoging worden gezien. De
financiële crisis overschaduwt op dit moment vele problemen. Maar dat
betekent niet dat die opeens verdwenen zijn. Vraagstukken als een duurzaam
leefmilieu en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën blijven om een
oplossing vragen. De doelstellingen van het kabinet met dit belastingplan
winnen juist in deze tijden van financiële crisis aan belang. Die doelstellingen
zijn het bevorderen van arbeidsparticipatie en ondernemerschap, fiscale vergroening
en vereenvoudiging. Door te blijven werken aan deze doelstellingen draagt
het kabinet eraan bij dat Nederland als de crisis wat luwt, met een sterkere
fiscale structuur in de wereld staat.Mevrouw Koşer Kaya vraagt wat speur- en ontwikkelingswerk is en
welk budgettair beslag daarbij hoort.Onder speur- en ontwikkelingswerk in de zin van de WBSO wordt –
kort gezegd – verstaan:• technisch-wetenschappelijk onderzoek;• de ontwikkeling van voor het bedrijf technisch nieuwe (onderdelen
van) fysieke producten, fysieke productieprocessen, of programmatuur;• het uitvoeren van een systematisch opgezette analyse van de technische
haalbaarheid van het zelf verrichten van speur- en ontwikkelingswerk;• het onder bepaalde voorwaarden uitvoeren van een technisch onderzoek
naar een substantiële wijziging van een productiemethode of modellering
van processen.De faciliteiten voor speur- en ontwikkelingswerk zijn dus gericht op het
stimuleren van innovatie. Het budget voor deze faciliteiten voor 2008 is € 425
miljoen. Onderdeel van het coalitieakkoord is een intensivering van de WBSO
in de komende jaren om innovatie verder te stimuleren. Ten opzichte van 2008
wordt het budget in 2009 verhoogd met € 39 miljoen, in 2010 met € 58
miljoen en vanaf 2011 met € 115 miljoen. Van het extra budget
voor 2009 wordt € 20 miljoen benut voor de uitbreiding van de WBSO.
Deze uitbreiding houdt in dat de WBSO ook zal gelden voor werkzaamheden gericht
op het op technisch nieuwe wijze laten samenwerken of integreren van bestaande
programmatuur die binnen de eigen onderneming is ontwikkeld en
wordt toegepast. De resterende € 19 miljoen is nodig voor de autonome
groei van het budget vanwege loonstijgingen en de aanpassing van de berekeningswijze
van de loonsom. Voor de volgende tranches van de intensiveringen wordt gedacht
aan een eventuele verdere verbreding van de definitie van S&O (afhankelijk
van de ervaringen met de intensivering van 2009), een impuls voor doorgroeiende
bedrijven, een eventuele verhoging van de grens tot waar bedrijven kunnen
profiteren van de hoogste aftrekpost, een verhoging van het plafond van 8
tot 8,5 miljoen en het aantrekkelijker maken van de WBSO voor zelfstandigen.
De uiteindelijke voorstellen zullen in het belastingplan voor het desbetreffende
jaar worden opgenomen.2. Ondernemerschap (Belastingplan 2009)De heer Tang verwijst naar de notitie over het onderscheid tussen ondernemers
en werknemers. Hij vraagt daarbij aandacht voor de positie van zzp-ers. Ook
wijst hij op het gevaar van schijnzelfstandigheid. Ook de heer Irrgang vraagt
hier aandacht voor. De heer Tang vraagt of deze notitie niet te laat komt.Het kabinet heeft het EIM onderzoek laten doen naar de motieven om als
zelfstandige aan de slag te gaan. De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
zal binnenkort dit onderzoek inclusief een kabinetsreactie naar uw Kamer zenden.
Daarnaast zal ik u op korte termijn een eerste analyse sturen van de fiscale
behandeling van verschillende arbeidsrelaties. Ik wil daarover graag uitgebreid
met u van gedachten wisselen. Mede naar aanleiding daarvan zal het kabinet
verschillende oplossingsrichtingen verkennen. Ook wil ik daarbij spreken met
organisaties van betrokkenen. De heer Irrgang geeft met zijn vragen naar de
relatie met het mogelijk op termijn loslaten van het urencriterium en de automatische
verlening van de VAR al aan in welke spagaat wij ons bevinden. Enerzijds wil
het kabinet – evenals uw Kamer – ondernemerschap stimuleren. Ondernemerschap
is namelijk van groot belang voor de groei van onze economie. Anderzijds willen
we uiteraard niet mede door bepaalde fiscale stimulansen (zoals financiële
voordelen of verklaringen) mensen richting ondernemerschap «duwen»
die zich daar verder niet goed bij voelen noch bewerkstelligen dat arbeidsrelaties
die in feite dienstverbanden zijn tot ondernemerschap worden omgevormd. Het
stimuleren van ondernemerschap betekent voor het kabinet niet simpelweg het
aantal ondernemers opschroeven, door bijvoorbeeld definities te verruimen.
Wel betekent het dat het kabinet inzet op een goed ondernemersklimaat waarin
mensen met ondernemerszin kunnen floreren. Daarbij is van belang dat fiscale
afbakeningen en faciliteiten nog aansluiten bij de huidige arbeidsmarkt. Mevrouw
Koşer Kaya vraagt in dit kader naar de sociale verzekeringsregels.
Ook dit raakt aan de afbakeningen die gehanteerd worden tussen ondernemer
en werknemer.Met betrekking tot de beperking van de afschrijving op gebouwen tot 50%
van de WOZ waarde (werken aan winst) zou de heer Remkes het op prijs stellen
als in 2009 aan uw Kamer gerapporteerd zou kunnen worden hoe de afschrijvingsbeperking
uitwerkt, wat de effecten zijn en wat het kabinet eraan denkt te doen als
de effecten negatief uitpakken zoals niet beoogd maar destijds wel gevreesd.
De beperking van de afschrijving op gebouwen vormde een belangrijk onderdeel
van de dekkingsmaatregelen voor de tariefverlaging die is gerealiseerd via
de Wet werken aan winst. Desgevraagd heeft het Centraal Planbureau aangegeven
dat een algehele evaluatie van de Wet werken aan winst bij ontstentenis van
uitvoeringsgegevens of nieuwe inzichten ten aanzien van de Wet werken aan
winst op korte termijn niet zinvol is. Daarnaast is het zo dat bij ex-post
analyses van dit soort beleid het altijd moeilijk is om de effecten van het
beleid te isoleren van andere invloeden zoals het profijt, ook bij deze bedrijven,
van een algeheel lager tarief. Overigens vindt er tussen de Belastingdienst
en sectororganisaties wel overleg plaats over praktische problemen bij de
toepassing van de nieuwe afschrijvingsregels.De heer Remkes geeft aan dat in de brief over de modernisering van de
successiewet geen aandacht is besteed aan het element van goodwill bij waardering
van een onderneming bij schenking of overlijden en vraagt hier aandacht voor.
Deze problematiek is ook aan de orde gekomen in de nota naar aanleiding van
het verslag naar aanleiding van een voorstel van het VNO-NCW1 om bij de waardering van een onderneming goodwill buiten beschouwing
te laten. Ik heb daar toen als volgt op gereageerd. De faciliteit voor bedrijfsopvolging
is in het leven geroepen om te voorkomen dat de continuïteit van de onderneming
in gevaar komt door de heffing van successie- of schenkingsrecht. De vrijstelling
van 75% van het ondernemingsvermogen zorgt er voor dat de vermogens-
en liquiditeitspositie van een onderneming niet noemenswaardig wordt aangetast
door betaling van schenkings- of successierecht. De vraag is nu of het wenselijk
is om vóór de toepassing van de vrijstelling het ondernemingsvermogen
af te waarderen, door de daarin begrepen voor overdracht vatbare goodwill
buiten beschouwing te laten. Hiervoor zou aanleiding zijn indien de goodwill
voor de ondernemer of de aandeelhouder geen toegevoegde waarde heeft zolang
de onderneming wordt voortgezet. Dat is niet het geval. De aanwezigheid van
goodwill komt van jaar tot jaar tot uiting in de winsten van de onderneming.
Het elimineren van goodwill zou bovendien kunnen leiden tot een ongelijke
behandeling tussen bedrijven met een hoge intrinsieke waarde en bedrijven
waarbij de waarde voornamelijk uit goodwill bestaat. Extreem gesteld zou dit
er toe leiden dat aan een slagerswinkel met een eigen pand voor het successierecht
een hogere waarde wordt toegekend dan aan bijvoorbeeld een internetbedrijf
als marktplaats.nl dat, als men de media mag geloven, in 2004 voor € 225
miljoen is verkocht aan eBay. Ten slotte speelt een negatieve goodwill een
belangrijke rol in de landbouwsector. Landbouwbedrijven hebben vaak een hoge
intrinsieke waarde en een relatief lage winst. Veelal wordt dit veroorzaakt
door de hoge waarde van landbouwgrond. In de huidige faciliteit voor bedrijfsopvolging
wordt deze negatieve goodwill als waardedrukkende factor in aanmerking genomen.
Waardering op intrinsieke waarde zou voor deze sector een forse lastenverzwaring
betekenen. Het voornemen is overigens VNO-NCW en MKB-Nederland uit te nodigen
om hun ideeën met betrekking tot de bedrijfsopvolgingsregeling op ambtelijk
niveau te bespreken.De heer Irrgang mist in het belastingplan voorstellen om de renteaftrek
te beperken en vraagt wanneer concrete maatregelen verwacht mogen worden.
Zoals eerder aangegeven ben ik bezig met een onderzoek naar de verdeling van
de Vpb-druk. De uitkomsten hiervan worden bezien in de bredere context van
enerzijds de noodzaak van een aantrekkelijk fiscaal vestigingsklimaat en anderzijds
de vraag in hoeverre er sprake is van ongewenste grondslaguitholling door
(bijvoorbeeld) renteaftrek. Dit betreft complexe problematiek met potentieel
ingrijpende gevolgen voor het Nederlandse bedrijfsleven. Zeker in de huidige
onzekere economische omstandigheden, vergt dit een zorgvuldige analyse. Ik
heb toegezegd een notitie met deze analyse aan de Tweede Kamer te sturen.
Voor zover die analyse daartoe aanleiding geeft, zal ik dan tevens voorstellen
doen.Mevrouw Sap vraagt welke organisaties worden geraadpleegd bij de consultatie
van het bedrijfsleven over het verleggen van de prikkels naar doorgroeiers
en startende ondernemers met de ambitie om door te groeien. Zij vraagt om
de toezegging dat zelfstandigen zonder personeel vertegenwoordigd zullen zijn.
De heer Omtzigt vraagt of naast VNO-NCW en MKB Nederland ook LTO
Nederland wordt geraadpleegd. Voorts vraagt hij naar het tijdpad voor de consultatie.Als vertegenwoordigers van het bedrijfsleven worden in ieder geval VNO-NCW
en MKB Nederland geraadpleegd. Aan LTO Nederland heb ik aangegeven dat zij
deel kunnen nemen aan dit overleg. Met de drie eerder genoemde organisaties
heb ik al verkennende gesprekken gevoerd, maar ik zal deze gesprekken verder
concreet gaan invullen. Verder ben ik van plan om via werkbezoeken direct
van ondernemers zelf, van klein tot middelgroot inclusief zelfstandigen, te
horen wat er op dit punt leeft. Daarnaast zullen zodra de richting concreter
wordt, ook organisaties van zelfstandigen zonder personeel worden geraadpleegd,
zoals het Platform Zelfstandige Ondernemers (PZO).Het streven is om eind dit jaar en in de loop van volgend jaar met de
verschillende vertegenwoordigers, maar dus ook met ondernemers en zelfstandigen
zelf, te spreken, zodat hun inbreng kan worden meegenomen bij de besluitvorming
over eventuele maatregelen voor het Belastingplan 2010.Mevrouw Sap is het eens met de suggestie van VNO-NCW en MKB Nederland
om een fundamentelere discussie te voeren over hoe met ondernemerschap moet
worden omgegaan. Het gaat haar erom te komen tot een systematiek die ondernemerschap
beter stimuleert, zonder de rekening bij kleine ondernemers te leggen. Zij
vraagt een reactie hierop.Ik sta open voor nieuwe ideeën. De consultatie is juist bedoeld om
er voor te zorgen dat (nieuwe) ideeën die leven bij bijvoorbeeld het
bedrijfsleven voor het voetlicht worden gebracht. Bij uiteindelijke keuzes
spelen natuurlijk ook randvoorwaarden, zoals het budgettaire beslag, een rol.
Gegeven het relatief beperkte beschikbare budget betekent de wens om kleine
ondernemers te ontzien dat een aanpassing van de systematiek binnen smalle
marges zou moeten plaatsvinden.De heren Omtzigt en Van Dijck vragen om een reactie waarin het door VNO-NCW
en MKB Nederland gesuggereerde alternatief voor het urencriterium waarbij
de ondernemersfaciliteiten voortaan van toepassing zijn naar de verhouding
van het inkomen uit winst uit onderneming ten opzichte van de totale inkomsten
uit tegenwoordige arbeid, nog wat uitgebreider aan de orde komt.Deze toerekeningsregel zou als volgt luiden: (winst uit onderneming)/(winst
uit onderneming + inkomsten uit tegenwoordige arbeid) x ondernemersfaciliteiten.
Als bij een dergelijke toerekeningsregel het urencriterium zou verdwijnen,
zouden deeltijd- en hybride ondernemers in aanmerking komen voor (een deel
van) de ondernemersfaciliteiten. Tevens zouden ondernemersfaciliteiten worden
beperkt als een ondernemer voor zijn levensonderhoud niet volledig afhankelijk
is van zijn onderneming, maar daarnaast ander arbeidsinkomen heeft. Dit zijn
op zich sympathieke aspecten van dit voorstel.Aan een dergelijke toerekeningsregel kleeft echter ook een aantal nadelen.
Ten eerste is er een verschil in uitkomst tussen een deeltijd- en een hybride
ondernemer. Hybride ondernemers (ondernemers die naast hun onderneming bijvoorbeeld
loon uit dienstbetrekking genieten) worden bij toepassing van deze regel altijd
gekort op de ondernemersfaciliteiten. Hoewel hier wat voor te zeggen valt,
is dit mogelijk onevenwichtig ten opzichte van de effecten voor deeltijdondernemers.
Deeltijdondernemers hebben namelijk geen andere inkomsten. Hierdoor kunnen
zij dus altijd de volledige ondernemersfaciliteiten (zoals de zelfstandigenaftrek)
in aanmerking nemen. Omdat deeltijdondernemers veelal lage winsten hebben,
betekent dit feitelijk een permanente belastingvrijstelling. Ten tweede kan
een consequente rekenkundige toepassing van een dergelijke toerekeningsregel
nadelig uitwerken voor ondernemers met daarnaast ander arbeidsinkomen. In
een verliessituatie zou de zelfstandigenaftrek dan namelijk kunnen
omslaan in een zelfstandigenbijtelling, tenzij in verliessituaties voor de
toepassing van de formule het verlies wordt gesteld op nihil. En als de winst
precies nul is, kunnen er ook geen faciliteiten in aanmerking worden genomen.
Ten derde genereert ook ander inkomen dan arbeidsinkomen uit tegenwoordige
arbeid draagkracht. Dat betekent dat de vraag moet worden beantwoord waarom
een ondernemer met ander arbeidsinkomen uit tegenwoordige arbeid minder recht
heeft op ondernemersfaciliteiten dan een vergelijkbare ondernemer die pensioeninkomen
geniet of vermogensinkomen dat in box 3 wordt belast. Tot slot gaat van de
invoering van een toerekeningsregel een aanzuigende werking uit op resultaatgenieters.
Het wordt immers aantrekkelijk om resultaat als winst uit onderneming te presenteren.
De controle door de Belastingdienst zal zich dan verplaatsen van het urencriterium,
waarbij de bewijslast bij de belastingplichtige ligt, naar de veel moeilijker
te toetsen bronvraag: is er sprake van winst uit onderneming. Op het eerste
gezicht zijn er dus zowel voorals nadelen. Deze aspecten kunnen in de consultatie
nader aan de orde komen.De heer Van der Vlies vraagt naar de inkomenseffecten bij winst onder
de € 30 000. Daarbij citeerde de heer Van der Vlies een passage
uit de SZW-begroting, (die ook vermeld staat in de nota naar aanleiding van
het verslag) waarin wordt gesteld dat nagenoeg alle IB-ondernemers die aan
het urencriterium voldoen en belasting betalen, erop vooruit gaan. Het effect
loopt op van ongeveer + 0,1% bij een winst van € 30 000
tot ongeveer 0,4% bij een winst van € 65 000. Deze passage
heeft betrekking op de maatregelen, zoals opgenomen in het voorliggende belastingplan,
te weten: stabilisatie van de zelfstandigenaftrek, verhoging van de startersaftrek
en verhoging van de MKB-winstvrijstelling tot 10,7%. De effecten van
dit pakket op de winst na belasting nemen tussen de € 18 000
en de € 30 000 geleidelijk toe van 0 naar 0,1%. Voltijds
zelfstandigen met een winst van minder dan € 18 000 betalen
geen inkomstenbelasting. Hun winst na belasting verandert dus niet.Mevrouw Koşer Kaya vraagt naar de inspanningen van het kabinet
op het terrein van aanbesteding door het midden- en kleinbedrijf. Het kabinet
vindt het belangrijk dat ook zzp-ers toegang hebben tot overheidsopdrachten.
Daarvoor is het van belang dat aanbestedende diensten bij aanbestedingen slechts
die eisen stellen die aansluiten bij de wensen van de opdracht. Dit mag van
een professionele aanbestedende dienst worden verwacht. Door professioneel –
met het oog op de wensen van de opdracht – aan te besteden, wordt voorkomen
dat een zzp-er ten onrechte wordt uitgesloten.Het kabinet vindt het daarom noodzakelijk dat aanbestedende diensten verder
professionaliseren en de hiervoor noodzakelijke praktische ondersteuning kunnen
krijgen. Deze ondersteuning verleent PIANOo (Professioneel en Innovatief Aanbesteden,
Netwerk voor Overheidsopdrachtgevers). PIANOo helpt aanbestedende diensten
bijvoorbeeld bij het formuleren van de bij een aanbesteding te stellen (selectie)criteria,
zodat deze niet onnodig scherp worden gesteld. Om deze ondersteuning voor
aanbestedende diensten door te zetten, is onlangs besloten PIANOo voort te
laten bestaan voor opnieuw een periode van drie jaar. Daarnaast zal de minister
van Economische Zaken in het nieuwe voorstel voor de Aanbestedingswet maatregelen
voorstellen om de administratieve lasten voor inschrijvers op een overheidsopdracht
te verlagen. Met een verlaging van de administratieve lasten wordt tevens
de drempel voor zzp-ers om zich in te schrijven op overheidsopdrachten verlaagd.De heer Omtzigt vraagt naar de voordelen van het omzetten van de zelfstandigenaftrek
in de MKB-winstvrijstelling. Hij vraagt hierbij metname naar de
gevolgen in verliessituaties en naar de gevolgen voor de heffingskortingen.De zelfstandigenaftrek is een aftrekpost. Een aftrekpost verlaagt de belastinggrondslag
(in dit geval winst), waardoor ook de belasting over dit inkomen (in dit geval
winst) wordt verlaagd. In een verliessituatie wordt het verlies vergroot.
Verder is van belang dat de zelfstandigenaftrek degressief is, waardoor bij
lage winsten (en verlies) een hogere aftrek in aanmerking kan worden genomen
dan bij hogere winsten. Sommige ondernemers betalen mede hierdoor pas inkomstenbelasting
als hun winst hoger is dan circa € 18 000.De MKB-winstvrijstelling houdt in dat een vast percentage van de winst
wordt vrijgesteld. Over het vrijgestelde deel hoeft geen belasting te worden
betaald. Het voordeel neemt- in combinatie met het progressieve tarief –
dus toe naarmate de winst toeneemt. Verder wordt in een verliessituatie een
deel van het verlies vrijgesteld. Dit deel kan niet worden verrekend met ander
inkomen uit hetzelfde jaar of inkomen behaald in een ander jaar. Deze effecten
zijn vergelijkbaar met een tariefverlaging voor winstinkomen. In onderstaande
tabel is weergegeven hoe deze effecten in 2008 uitwerken op de belastingheffing
voor de IB-ondernemer.Tabel: te betalen belasting bij verschillende winstniveaus,
2008 (alleenstaande voltijdondernemer zonder kinderen) Winst uit onderneming10 00020 00030 00040 00050 00080 000100 000Zelfstandigenaftrek9 0966 9686 9686 9686 9684 4124 412MKB vrijstelling901 3032 3033 3034 3037 5599 559Belastbare winst81411 72920 72929 72938 72968 02986 029Inkomstenbelasting voor hef.kort.2733 9417 22510 99114 76828 49237 852Algemene heffingskorting2 0742 0742 0742 0742 0742 0742 074Arbeidskorting3271 4431 4431 4431 4431 4431 443Te betalen inkomstenbelasting–4243 7087 47411 25124 97534 335Winst na belasting10 00019 57626 29232 52638 74955 02565 665Het voordeel van het omzetten van de zelfstandigenaftrek in een verhoging
van de MKB-winstvrijstelling is dat het maken van meer winst fiscaal wordt
beloond. Dit stimuleert doorgroeien. Verder kan een vereenvoudiging worden
bereikt doordat twee regelingen (zelfstandigenaftrek en MKB-winstvrijstelling)
waarvoor het urencriterium geldt, worden vervangen door één
regeling waarvoor kan worden overwogen het urencriterium te schrappen. Dit
betekent dat ook deeltijdondernemers en hybride ondernemers in aanmerking
kunnen komen voor de verhoogde MKB-winstvrijstelling. Daar staat tegenover
dat voltijdondernemers (die aan het urencriterium voldoen) die in één
of meerdere jaren lage winsten of verliezen realiseren in die jaren niet meer
fiscaal worden gesteund via een hoge zelfstandigenaftrek. De zelfstandigenaftrek
en de MKB-winstvrijstelling werken beide niet door naar inkomensafhankelijke
heffingskortingen zoals de arbeidskorting. Deze kortingen grijpen namelijk
aan bij een inkomensbegrip dat uitgaat van de winst uit onderneming, vóór
toepassing van de zelfstandigenaftrek en de MKB-winstvrijstelling. Deze worden
pas in aanmerking genomen bij het bepalen van de belastbare winst uit onderneming.
Het omzetten van de zelfstandigenaftrek in de MKB-winstvrijstelling heeft
dus geen gevolgen voor de hoogte van bijvoorbeeld de arbeidskorting.De heer Omtzigt vraagt naar de positie van de terbeschikkingsteller. Dit
tegen de achtergrond van het voornemen om de zelfstandigenaftrek om te zetten
in de MKB-winstvrijstelling. In dit verband verwijst hij naar de column van
de heer Stevens in het FD d.d. 17-10-2008.In de bedoelde column neemt de heer Stevens het standpunt in dat de belastingdruk
voor terbeschikkingstellers niet meer evenwichtig is na de invoering van de
MKB-winstvrijstelling en de verlaging van het vennootschapsbelastingtarief
per 1 januari 2007. In de nota naar aanleiding van het verslag is toegelicht
waarom er in de Wet werken en winst voor is gekozen om de MKB-winstvrijstelling
alleen voor IB-ondernemers te laten gelden. Zoals daar is opgemerkt, zal in
de toegezegde notitie over de fiscale en sociale verzekeringspositie van de
directeur-grootaandeelhouder nader worden ingegaan op de terbeschikkingstellingsregeling
en de relatie van deze regeling met de MKB-winstvrijstelling.De heer Irrgang verwacht dat het ontzettend moeilijk is om het idee van
een loonsomheffing te realiseren, ook omdat de huidige loonbelasting vaak
eindheffing is, wat belangrijk is voor de burgers. Ik merk op dat dit inderdaad
een belangrijk aandachtspunt is, al is het inmiddels zo dat veel werknemers
na de inhouding van loonbelasting toch een aangifte inkomstenbelasting invullen,
bijvoorbeeld in verband met de aanspraak die zij kunnen maken op heffingskortingen
en/of (persoonsgebonden) aftrekposten. Het kabinet onderzoekt op dit moment
de mogelijkheid van een gesplitste heffing over één loonbegrip
waarbij de inhouding van loonbelasting/premie volksverzekeringen en inkomensafhankelijke
bijdrage Zorgverzekeringswet bij werknemers plaatsvindt, terwijl de premies
werknemersverzekeringen en de werkgeversbijdragen in de Zorgverzekeringswet
door de werkgevers worden betaald.1 Hierbij wordt
geen wijziging van het karakter van de loonbelasting en het systeem van eindheffing
voorzien.Naar aanleiding van de opmerking van de heer Irrgang over de doorrekening
van de concrete effecten van de voorstellen van de heren De Kam en Stevens
merk ik op dat onderzoek plaatsvindt naar de harmonisering van loonbegrippen.
Er zijn verschillende mogelijkheden om de verschillen tussen de loonbegrippen
(de discoördinatiepunten) op te heffen, waaronder de genoemde voorstellen.
Deze mogelijkheden worden doorgerekend en uw Kamer wordt over de uitkomsten
daarvan in het voorjaar van 2009 geïnformeerd.De heer Van Dijck vraagt waarom de WBSO wordt geïntensiveerd en of
een intensivering van de WBSO de innovatie daadwerkelijk bevordert.De WBSO-regeling is vorig jaar geëvalueerd door het Economisch Instituut
Midden- en kleinbedrijf (EIM). Daarin is geconcludeerd dat de WBSO een goed
functionerende regeling is die de private uitgaven aan speur- en ontwikkelingswerk
bevordert. Dit wordt cijfermatig onderbouwd in het evaluatierapport. De evaluatie
is tijdens een algemeen overleg op 5 juli 2007 in de Tweede Kamer behandeld.2 De bredere toepassing van de WBSO per 1 januari
2009 speelt in op de ontwikkeling dat steeds vaker wordt gestreefd naar innovatie
in programmatuur waarbij gebruik wordt gemaakt van bestaande programmatuur.
De verruiming is onder andere van belang voor de ontwikkeling van innovatieve
diensten.Met betrekking tot de twee voorgestelde maatregelen over de zeescheepvaart
hebben de heren Irrgang en Omtzigt een vraag gesteld. De heer Irrgang merkt
op dat het wenselijk is een einde te maken aan de race
to the bottom door in Europees verband af te spreken deze race te
stoppen. De heer Omtzigt heeft vervolgens gevraagd of de Europese Commissie
inmiddels gereageerd heeft op de notificatie van de twee maatregelen.In reactie hierop kan ik meedelen dat een race to the bottom wordt voorkomen
doordat maatregelen ter ondersteuning van de zeescheepvaart altijd eerst ter
goedkeuring dienen te worden voorgelegd aan de Europese Commissie. De Europese
Commissie toetst namelijk of de maatregelen voldoen aan de richtsnoeren inzake
staatssteun voor het zeevervoer3 en waakt over
de intracommunautaire concurrentieverhoudingen. Dit doet zij door de regeling
in zijn totaliteit, mede in de context van de regelingen in andere landen,
te beoordelen. Op deze wijze wordt zoveel mogelijk een level playing field
gecreëerd en worden concurrentieverstoringen tussen de lidstaten
tegengegaan. De in het belastingplan opgenomen maatregelen, waar de heer Omtzigt
naar vraagt, zijn in september bij de Commissie aangemeld en deze procedure
loopt thans. Inmiddels heeft de Europese Commissie om nadere informatie gevraagd,
die zo spoedig mogelijk door het ministerie van Verkeer en Waterstaat zal
worden verstrekt. Hierna hopen we zo snel mogelijk goedkeuring te krijgen
voor de twee voorgestelde maatregelen.De heer Van der Vlies vraagt of het kabinet wil onderzoeken welke maatregelen
nodig zijn om de Tante Agaath-regeling te verbeteren. Hij stelt in dat verband
de vraag of ik bereid ben te onderzoeken in hoeverre het bedrag per uitlener
moet worden verhoogd. Een dergelijk onderzoek met betrekking tot de Tante
Agaath-regeling (durfkapitaalregeling) waar de heer Van der Vlies naar vraagt,
is reeds uitgevoerd. De durfkapitaalregeling is namelijk recent nog als belastinguitgave
geëvalueerd (2006). Uit die evaluatie is gebleken dat de gemiddelde omvang
van een Tante Agaath-lening (directe variant durfkapitaallening) circa € 50 000
bedraagt. Slechts ongeveer één op de zes beleggers heeft meer
dan € 100 000 in startende ondernemingen belegd. Dat betekent
dat een ruime meerderheid van de beleggers blijft binnen de «kritische
grenzen» van de Tante Agaath-regeling, te weten € 54 223
(voor fiscale partners €108 446). Ook andere knelpunten zijn uit
de evaluatie van de durfkapitaalregeling niet naar voren gekomen.3. Inkomensbeleid (Belastingplan 2009)DoorwerkbonusDe heer Irrgang vraagt naar het effect van de doorwerkbonus op de houdbaarheid.
De doorwerkbonus beoogt in eerste instantie de arbeidsparticipatie van ouderen
vanaf 62 jaar te verhogen. Het houdbaarheidseffect van deze verhoogde
participatie door de bonus op de houdbaarheid wordt door het CPB geschat op
0, maar dit na afronding op tienden van procentpunten. De doorwerkbonus wordt
bovendien conform de gebruikelijke begrotingssystematiek verwerkt op het moment
dat deze wordt ingevoerd (2009). Daarom wordt voor de doorwerkbonus –
net zoals bij andere maatregelen die conform de gebruikelijke systematiek
worden verwerkt – geen apart houdbaarheidseffect geboekt.Mevrouw Sap vraagt wanneer de overheid haar verantwoordelijkheid neemt
met betrekking tot de zogenoemde 64.11-problematiek. Hiermee wordt gedoeld
op de omstandigheid dat de ABP-regeling nog steeds een prikkel bevat om bij
het bereiken van de leeftijd van 64 jaar en 11 maanden te stoppen met werken.
Anders dan kennelijk door mevrouw Sap wordt verondersteld, kan de overheid
niet eenzijdig de ABP-regeling aanpassen. Hiervoor is overeenstemming nodig
tussen de vertegenwoordigers van overheidswerkgevers- en werknemers. Volledigheidshalve
wordt opgemerkt dat de huidige fiscale wet- en regelgeving geen belemmering
is voor de door mevrouw Sap beoogde – en ook door het kabinet wenselijk
geachte – aanpassing.De heer Omtzigt vraagt naar de effecten van het wetsvoorstel van de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de premiekortingsregeling voor ouderen
op de loonkosten van de werkgever. In aanvulling op hetgeen gemeld is in de
nota naar aanleiding van het verslag bij het Belastingplan 2009 krijgt de
werkgever op basis van het door de heer Omtzigt aangehaalde wetsvoorstel een
premiekorting voor het in dienst hebben van werknemers van 62 jaar of ouder
voor de maximale duur van drie jaar. Deze premiekorting bedraagt € 2 750
per jaar in de periode 2009 tot 2012 en zal in de jaren daarna € 6 500
per jaar bedragen. Leeftijd werknemer63 jaar55 jaarBruto inkomen40 00040 000Pensioen wg4 4584 458ZVW wg2 2332 233AWF wg917917WGF wg524524WAO wg277277Afdrachtkorting2 750–Loonkosten totaal45 65948 409De heer Omtzigt vraagt of het toetsingskader van belastinguitgaven is
toegepast op de doorwerkbonus en wat hiervan de uitkomsten zijn. Het toetsingskader
van de belastinguitgaven is impliciet toegepast op de doorwerkbonus met inachtneming
van hetgeen ik eerder heb opgemerkt bij het rapport van de Algemene Rekenkamer.
Destijds heb ik opgemerkt dat in sommige gevallen, zoals door het sluiten
van een coalitieakkoord of het aannemen van een amendement, de instrumentkeuze
voor belastinguitgave al kan zijn gemaakt. In dit geval geldt dat de doorwerkbonus
voortvloeit uit een in het coalitieakkoord beargumenteerde en gemaakte keuze.
Volgens het toetsingskader moet bij de beleidsvoorbereiding van (nieuwe) belastinguitgaven
worden ingegaan op een aantal elementen. Het toetsingskader bevat allereerst
de elementen nut en noodzaak voor (financiële) interventie door het Rijk.
De overige elementen uit het toetsingskader hebben betrekking op de gekozen
vormgeving – bijvoorbeeld is het alternatief van een heffing of een
directe subsidie overwogen – en de verzekering van een evaluatie. Op
de eerste elementen van het toetsingskader – de «waarom-vraag» –
is op verschillende momenten en plaatsen ingegaan. In het coalitieakkoord
en in de memorie van toelichting bij het Belastingplan 2009 is al uitgebreid
stilgestaan bij het nut en de noodzaak van een interventie door de rijksoverheid.
Ook aan de hoe-vraag is daar aandacht besteed. Zoals bij alle belastinguitgaven
zal ook hier een evaluatie uitgevoerd worden, waarbij doelmatigheid en effectiviteit
opnieuw zullen worden bezien.HoudbaarheidsbijdrageDe heer Remkes vraagt hoe het kan dat de houdbaarheidsbijdrage meer oplevert,
terwijl uit de nota n.a.v. het verslag blijkt dat deze bijdrage dezelfde opbrengst
heeft als de heffing uit het coalitieakkoord. Zoals in de nota naar aanleiding
van het verslag is aangegeven, komt dit onder meer doordat de heffing volgens
het CPB meer houdbaarheidswinst oplevert dan bij het Coalitieakkoord werd
gedacht. Een ander verschil is dat de kosten van de doorwerkbonus niet meer
in aftrek van de heffing komen maar worden gedekt in het lastenkader. De vormgeving
van de houdbaarheidsbijdrage is zo gekozen dat deze dezelfde opbrengst genereert
als de heffing uit het Coalitieakkoord.De heer Remkes vraagt of het klopt dat AOW-ers met een inkomen en aanvullend
pensioen van totaal € 31 000 bruto «ouderen met een hoog
inkomen» kunnen worden genoemd. In het belastingplan wordt gesproken
van ouderen met een relatief hoger inkomen. Volgens het CBS had in 2006 (meest
recente gegevens) circa 80% van de 65-plussers een bruto inkomen lager
dan € 31 000. Aangezien het kabinet geen oordeel geeft of dit
een «hoog inkomen» is, is gekozen voor genoemde formulering.De heer Irrgang vraagt wat de beperking van de indexering van de tweede
schijf voor de grondslag van de sociale premies betekent. Mevrouw Koşer
Kaya vraagt hoe omgegaan moet worden met de versmalling van de premiegrondslag.
De AOW-premie wordt geheven over het inkomen in de eerste twee
belastingschijven. Door de beperkte indexatie van de bovengrens van de tweede
schijf zal er vanaf 2011 geleidelijk minder AOW-premie, AWBZ-premie en
Anw-premie in de schatkist vloeien vergeleken met de situatie dat de tweede
schijf voor 100% geïndexeerd blijft worden. Indien dit leidt tot
een groter exploitatietekort van het Ouderdomsfonds dan wordt dit via een
verhoging van de Rijksbijdrage Ouderdomsfonds gecorrigeerd. Alle overige tekorten
worden uit de algemene middelen gefinancierd.De heer Irrgang vraagt of het uit oogpunt van houdbaarheid een goed idee
is om de tarieven van de successiebelasting te verlagen. Al eerder heb ik
aangegeven dat aan het successierecht in termen van houdbaarheid een beperkte
betekenis toekomt.1 Het CPB gaat er van uit dat
de ontvangsten aan successierecht zullen meegroeien met het BBP en structureel
0,3% BBP zullen bedragen. Zou tevens rekening worden gehouden met demografische
veranderingen (stijging van het aantal sterfgevallen), dan zou de opbrengst
van de successiebelasting toenemen tot 0,5% BBP rond 2040. Deze extra
opbrengst zou in termen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën
het houdbaarheidstekort terugbrengen met 0,1% BBP. Daarbij geeft het
CPB echter aan dat deze bijdrage van 0,1% BBP met veel onzekerheid
is omgeven, omdat bijvoorbeeld onduidelijk is of ouderen, gegeven de stijgende
levensverwachting, niet meer zullen besteden aan consumptie van onder andere
zorg.Wat betreft de aangekondigde verlaging van de tarieven van het successie-
en schenkingsrecht is van belang dat deze budgettair neutraal is vormgegeven
onder meer door middel van het treffen van grondslagverbredende maatregelen.
De in dat kader voorgenomen maatregelen tot bestrijding van constructies om
belasting te ontgaan strekken er mede toe de belastingopbrengst in de toekomst
op peil te houden.De heer Van Dijck geeft aan dat de groep 65-plussers niet zou moeten meebetalen
aan de AOW en zou moeten worden ontzien. De voorstellen voor de houdbaarheidsbijdrage,
welke bijdrage vanaf 2011 geheven zal worden, voorzien in een uitzondering
voor belastingplichtigen die op 1 januari 2011 65 jaar zijn. Daarmee
zullen alle mensen die op of voor 31 december 1945 zijn geboren, worden
uitgezonderd van de houdbaarheidsbijdrage. Mensen die nu reeds 65 zijn, worden
in de kabinetsplannen dus inderdaad ontzien. Mensen die op of na 1 januari
2011 65 jaar worden en een inkomen hebben vanaf € 31 000 gaan
meebetalen aan de houdbaarheidsbijdrage.De heer Omtzigt zou graag een complete berekening willen zien hoeveel
AOW-premie er op dit moment in rekening wordt gebracht en hoeveel AOW er wordt
uitgekeerd. Hij is bovendien benieuwd welk gedeelte van de AOW-premie wordt
gebruikt voor de heffingskortingen. Voorts wil hij graag van de staatsecretaris
weten of hij bereid is met een plan te komen om de heffingskortingen enkel
en alleen uit de belastingopbrengsten te financieren. De AOW-premie bedraagt
in 2008 17,9% en wordt geheven als onderdeel van de inkomstenbelasting
over het inkomen in de eerste twee belastingschijven. In 2008 bedraagt de
lengte van de eerste belastingschijf € 17 579 en die van de
tweede belastingschijf € 14 010. De bruto opbrengsten van de
AOW-premies bedragen in 2008 naar verwachting € 36,2 miljard op
transactiebasis. Het totaalbedrag aan AOW-uitkeringen bedraagt in 2008 naar
verwachting € 26,5 miljard. Het bedrag aan heffingskortingen dat
wordt verrekend met de bruto AOW-premieontvangsten bedraagt in 2008 € 16,5
miljard. De netto AOW-premieontvangsten bedragen € 17,6 miljard
op transactiebasis. Het restant van het verschil tussen bruto en netto AOW-premies
betreft de zogenaamde nabetalingen: dit zijn verrekeningen die plaats vinden
als gevolg van de definitieve vaststelling van de verdeelsleutels waarmee
het belastingdeel respectievelijk het premiedeel van de totale
ontvangsten loon- en inkomensheffing definitief wordt vastgesteld. De Belastingdienst
stelt na vier jaar de definitieve loonheffing voor een bepaald jaar vast.
De inkomensheffing kan pas na vier jaar definitief worden vastgesteld. In
de tussentijd werkt de Belastingdienst voor het bepalen van het belastingdeel
respectievelijk het premiedeel van de loon- en inkomensheffing in enig jaar
met voorlopige verdeelsleutels die zijn gebaseerd op een raming van het CPB.Onderstaande tabellen geven een overzicht van de inkomsten en de uitgaven
van het Ouderdomsfonds en het exploitatiesaldo.Raming inkomsten Ouderdomsfonds (bedragen x € 1 mln)2008 1. Netto AOW-premieontvangsten Ouderdomsfonds17 557 2. Rijksbijdrage in de kosten van kortingen (BIKK)2 995 3. Rijksbijdrage tegemoetkoming AOW-gerechtigden488 4. Overige baten (m.n. rente)61 5. Rijksbijdrage Ouderdomsfonds6 134Totale baten27 235Raming uitgaven Ouderdomsfonds (bedragen x € 1 mln)2008 AOW-uitkeringen26 479Tegemoetkoming AOW-gerechtigden488Uitvoeringskosten118 Totale lasten27 085Exploitatiesaldo Ouderdomsfonds (bedragen x € 1 mln)2008 Totale baten27 235Totale lasten27 085Exploitatiesaldo149De kosten van de heffingskortingen hebben geen invloed op de kaspositie
van het Ouderdomsfonds en daarmee ook niet op de AOW-premies. Sinds 2001 worden
de fondsen voor de volksverzekeringen gecompenseerd voor een (boekhoudkundige)
daling van de premieopbrengst als gevolg van de invoering van de Wet inkomstenbelasting
2001. Deze wet betekende dat het systeem van belastingvrije sommen werd vervangen
door een systeem van heffingskortingen en het arbeidskostenforfait door een
arbeidskorting, met als gevolg een lagere premieopbrengst. Ter compensatie
van de (boekhoudkundige) lagere premieopbrengsten is de Bijdrage In de Kosten
van Kortingen (BIKK) ingevoerd. De hoogte hiervan wordt jaarlijks aangepast
aan de geraamde kosten van de heffingskortingen en wijzigingen van de belastingen
premietarieven in de eerste schijf. Bij het Ouderdomsfonds is sprake van een
exploitatietekort. Dit leidt jaarlijks tot een vermogenstekort van gelijke
omvang. Dit vermogenstekort wordt aangevuld uit de rijksmiddelen waardoor
een neutrale kaspositie voor het Ouderdomsfonds ontstaat. Op deze manier kan
de AOW-premie ongewijzigd blijven. Er is dus geen reden om de heffingskortingen
vanaf nu enkel en alleen uit de belastingopbrengsten te financieren. OuderschapsverlofkortingDe heren Omtzigt, Tang en Irrgang vragen naar de verzilvering van de ouderschapsverlofkorting.
De heer Omtzigt vraagt of in de situatie waarin iemand met een modaal salaris
een jaar lang halftijds gaat werken en de ouderschapsverlofkorting wil gebruiken
zich dan een verzilveringprobleem voordoet. In alle gevallen met een modaal
inkomen blijkt dat na verrekening van de «standaardkortingen»
de maximale ouderschapsverlofkorting in 2009 volledig verzilverd kan worden.
Maar er kunnen zich in andere situaties inderdaad gevallen voordoen van een
onvolledige verzilvering van de ouderschapsverlofkorting. Een werknemer kan
vanaf 2009 in een kalenderjaar maximaal aanspraak maken op 26 weken ouderschapsverlof
maal de wekelijkse arbeidsduur. Als hij dit verlof volledig opneemt, bedraagt
de totale ouderschapsverlofkorting maximaal 26 x 5 dagen x € 31
= € 4 030 bij een voltijddienstverband. In de nota naar aanleiding
van het verslag is beschreven dat een deel hiervan niet verzilverd kan worden
in het theoretische geval waarin een persoon met minimumloon zijn volledige
recht van 26 weken ouderschapsverlof in één jaar zou willen
effectueren, de werkgever het loon niet (geheel of gedeeltelijk) doorbetaalt
en er bovendien geen partner is die voldoende inkomensheffing betaalt. In
de praktijk komt dit «extreme» geval heel weinig voor. In de eerste
plaats wordt slechts zelden de maximale wettelijke ouderschapsverlofduur in één
jaar opgenomen. Uit CBS-cijfers blijkt dat belastingplichtigen gemiddeld 10
uur per week over een periode van 9 maanden verlof opnemen. In dit gemiddelde
zijn ook personen die het ouderschapsverlof over meerdere jaren gespreid opnemen,
bijvoorbeeld enkele jaren één dag in de week. Bij de keuze hoeveel
ouderschapsverlof daadwerkelijk in één keer wordt opgenomen
spelen verschillende overwegingen een rol, zoals bijvoorbeeld de inkomensachteruitgang
die mede wordt veroorzaakt door het niet of slechts gedeeltelijk doorbetalen
van het loon gedurende de periode van ouderschapsverlof. Uit gegevens van
de Belastingdienst blijkt dat in het jaar van invoering (2006) 2500 personen
de ouderschapsverlofkorting hebben aangevraagd voor een totaalbedrag van € 1,4
miljoen. Gemiddeld genomen bedroeg de ouderschapsverlofkorting € 545.
Van de 2500 personen die de ouderschapsverlofkorting aanvroegen, bleek slechts
een gering deel (4%) de korting niet (volledig) te kunnen verzilveren
ten opzichte van het eigen inkomen. In veel gevallen zal dit bedrag alsnog
verzilverd kunnen worden door rekening te houden met het inkomen van de partner,
waardoor het feitelijke percentage van (gedeeltelijke) niet-verzilvering nog
lager ligt dan deze 4%. Het gaat dus in 2006 om maximaal 100 personen
die de ouderschapsverlofkorting mogelijk niet volledig kunnen verzilveren.
Over 2007 en latere jaren zijn nog geen gegevens beschikbaar. De verwachting
is dat het absolute aantal gebruikers van de ouderschapsverlofkorting zal
zijn gestegen. Niet uit te sluiten valt dat het percentage dat de korting
niet kan verzilveren vanaf 2009 zal stijgen als gevolg van de verlenging
van de wettelijke duur van het ouderschapsverlof. Waarschijnlijk zullen werknemers
bij de keuze van het verlofpatroon rekening houden met inkomenseffecten, waaronder
ook de mate van mogelijke verzilvering. Door het loskoppelen van de ouderschapsverlofkorting
van de levensloopregeling zal naar verwachting het percentage personen dat
de ouderschapsverlofkorting niet (volledig) kan verzilveren niet of slechts
in beperkte mate stijgen. In absolute aantallen wordt logischerwijs wel een
stijging voorzien.De heer Tang vraagt of in de levensloopregeling een leenfaciliteit is
opgenomen. Het is inderdaad toegestaan (maar niet verplicht) dat aanbieders
van een levensloopregeling binnen die regeling een zogenoemde kredietfaciliteit
aanbieden. Onder een kredietfaciliteit wordt in dit verband verstaan de mogelijkheid
om een hoger bedrag uit de levensloopregeling op te nemen voor verlofdoeleinden
dan het op dat moment aanwezige levenslooploon. Deze opname,
die net als een andere opname uit de levensloopregeling tot het loon behoort,
wordt in dat geval voor het meerdere gefinancierd door de instelling waarbij
de levensloopregeling is ondergebracht. Er ontstaat dus een negatief saldo.
Op grond van artikel 61i van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 is
het toegestaan om dit negatieve saldo later af te lossen via een inhouding
op het loon (aflossing kan in dit geval – binnen de grens van 12%
van het loon – uit het brutoloon, omdat bij het ontstaan van de schuld
loonbelasting is geheven over het bedrag dat de schuld heeft doen ontstaan).
Deze inhouding wordt in dat geval bij fictie aangemerkt als het opbouwen van
een voorziening voor een periode van extra verlof. Bij de parlementaire behandeling
van de Wet aanpassing fiscale behandeling VUT/prepensioen en introductie levensloopregeling
is aangegeven dat er bewust voor is gekozen om deze kredietfaciliteit niet
wettelijk verplicht te maken. Daarbij is opgemerkt dat het aanbieden van een
kredietfaciliteit binnen de levensloopregeling geen taak is voor de overheid,
maar bij uitstek een taak is die door marktpartijen kan worden uitgevoerd.
Zoals hiervoor is aangegeven bestaat er binnen de kaders van de levensloopregeling
echter geen enkele wettelijke belemmering voor marktpartijen om deze kredietfaciliteit
aan te bieden op basis van vrijwilligheid.Verhoging IACKDe heer Omtzigt vraagt naar de inkomensafhankelijke aanvullende combinatiekorting
(IACK). Hij wil weten of door de vooringevulde aangifte de onbekendheid van
de regeling zal afnemen. Het recht op een inkomensafhankelijke korting kan
nooit vooraf exact bepaald worden, immers de belastingplichtige vult het inkomensdeel
in de vooringevulde aangifte zelf aan indien dat nodig is. De Belastingdienst
vult zelf op basis van de reeds bekende gegevens de mogelijk toepasbare heffingskortingen
in, ook de IACK. De Belastingdienst zal op termijn ook belastingplichtigen
die niet IB-plichtig zijn actief wijzen op het recht op heffingskortingen.De heer Omtzigt vraagt naar de «deadweight loss» als gevolg
van de inkomensafhankelijke aanvullende combinatiekorting (IACK). Om de deadweight
loss te bepalen moet gekeken worden of de uitkomsten in een wereld met IACK
een groter sociaal nut opleveren dan de uitkomsten in een wereld zonder IACK.
Uiteraard moet dan voor de wereld zonder IACK een aanname gedaan worden over
de vraag waar de lastenverlichting die nu via de IACK wordt gegeven aan wordt
besteed. In CPB doorrekeningen van beleidsmaatregelen wordt er standaard van
uitgegaan dat het alternatief lagere IB-tarieven betreft. Bij het bepalen
van het sociale nut is zowel de herverdeling als het arbeidsparticipatie effect
van de IACK relevant. Hier moeten waarden aan worden toegekend. Het toekennen
van deze waarden is een politieke keuze. Wanneer enkel naar het verstorende
effect op de arbeidsparticipatie wordt gekeken dan blijkt uit CPB-analyses
dat een wereld met een IACK maar met hogere IB-tarieven een grotere participatie
kent dan een wereld zonder IACK maar met lagere IB-tarieven.KoopkrachtbeleidZowel mevrouw Sap als de heer Van der Vlies hebben aandacht gevraagd voor
de versobering van de uitbetaling van de algemene heffingskorting. Mevrouw
Sap zou graag zien dat de overdraagbaarheid van de algemene heffingskorting
voor de minstverdienende partner versneld wordt afgebouwd. Zij denkt dan aan
een termijn van vijf jaar. Verder wil mevrouw Sap de leeftijdsgroep waarvoor
de uitbetaling van de algemene heffingskorting in stand blijft verder verkleinen:
van belastingplichtigen die zijn geboren vóór 1 januari
1972 naar belastingplichtigen die zijn geboren voor 1 januari 1960. De
heer Van der Vlies blijft moeite houden met de doorgaande tendens
om de arbeidsparticipatie van vrouwen met jonge kinderen te stimuleren.Voor niet of weinig verdienende partners kan de algemene heffingskorting
verzilverd worden tegen het partnerinkomen. Het gevolg van deze uitbetaling
van de algemene heffingskorting is dat een partner die zich niet op de arbeidsmarkt
begeeft of een kleine deeltijdbaan heeft nauwelijks een prikkel ervaart om
(meer) te gaan werken. Dit kabinet zet in op een versterking van de arbeidsparticipatie
en heeft daarom gekozen voor een geleidelijke afbouw van de overdraagbaarheid
van de algemene heffingskorting. Het kabinet is van mening dat met de gekozen
afbouw en uitzonderingen op het afschaffen van de uitbetaling van de algemene
heffingskorting voor de minstverdienende partner (namelijk de belastingplichtige
is geboren voor 1 januari 1972 of heeft een kind van vijf jaar of jonger)
in combinatie met de forse verhoging van het maximum van het inkomensafhankelijke
deel van de aanvullende combinatiekorting een goede balans is gevonden tussen
de koopkrachtpositie van kostwinnersgezinnen en de participatiebevordering
van niet of weinig verdienende partners. De verschillende geluiden uit uw
Kamer geven aan dat ook politiek een balans is gevonden. Het voorstel van
mevrouw Sap waarbij de afbouw in vijf jaar plaatsvindt, is naar de mening
van het kabinet erg abrupt in de zin dat belastingplichtigen en hun gezinnen
onvoldoende tijd krijgen te anticiperen (door bijvoorbeeld het aanvaarden
van betaald werk) op de daling van het netto-inkomen als gevolg van de afbouw.
Verder is het zo dat het kabinet ervoor heeft gekozen belastingplichtigen
die geboren zijn vóór 1 januari 1972 van deze maatregel
uit te zonderen. Voor de mensen die in 2009 38 jaar worden of ouder zijn geldt,
in versterkte mate, dat zij de verdeling van werk en zorg hebben vastgelegd
ervan uitgaande dat de algemene heffingskorting overdraagbaar is. Het kabinet
vindt dat deze maatregel er niet toe mag leiden dat mensen, om een inkomensachteruitgang
te voorkomen, hun vaak sinds jaar en dag bestaande verdeling van werk en inkomen
moeten aanpassen. Het kabinet acht het voorts niet wenselijk deze groep te
confronteren met een achteruitgang in inkomen in die gevallen waar een aanpassing
van de verdeling niet (meer) mogelijk is. Om deze redenen heeft het kabinet
voor deze groep een overgangsmaatregel getroffen. Daarbij moest een grens
gesteld worden en die is gesteld op 1 januari 1972. Het aanpassen van
deze grens naar 1 januari 1960, zoals mevrouw Sap voorstelt, zou betekenen
dat een veel grotere groep belastingplichtigen de gekozen verdeling van werk
en zorg moeten aanpassen om een netto-inkomensachteruitgang te voorkomen.
Het gaat daarbij om de groep belastingplichtigen tot een leeftijd van 49 jaar.
Het kabinet acht het niet gewenst dat de maatregel ook voor deze zou gaan
gelden.Mevrouw Sap pleit naast een versnelde afbouw van de uitbetaling van de
algemene heffingskorting voor een premiekorting voor werkgevers die herintreders
in dienst nemen. Mevrouw Sap doelt hierbij waarschijnlijk op personen zonder
uitkering die willen herintreden. Voor deze personen zijn al instrumenten
beschikbaar. Zij kunnen gebruik maken van de diensten van het CWI en de gemeenten
zijn verantwoordelijk voor de re-integratie van deze personen. De gemeenten
kunnen naar eigen inzicht beslissen om de betrokken werkgever of werknemer
een financiële stimulans te geven indien bijvoorbeeld sprake is van een
grote afstand tot de arbeidsmarkt. Daarnaast is in het Bestuurlijk Akkoord
vastgelegd dat gemeenten gedurende deze kabinetsperiode 25 000 niet-uitkeringsgerechtigden
aan het werk zullen helpen. Daarbovenop heeft het kabinet recent met de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten afgesproken om ernaar te streven in deze kabinetsperiode
10 000 extra mensen zonder werk en zonder uitkering aan betaald werk
te helpen. Daarbij wordt vooral gedacht aan mensen die moeilijk uit zichzelf
aan de slag komen, zoals allochtone vrouwen. Het kabinet acht
een specifieke premiekorting voor herintreders dan ook niet noodzakelijk.Mevrouw Sap is van mening dat de brief over de verzilveringsproblematiek,
die ik vorige week aan uw Kamer heb aangeboden, te gemakkelijk voorbijgaat
aan de lagere inkomensgroepen en vraagt de reactie van de staatssecretaris
hierop. In de brief over de verzilvering is beschreven dat bij de vaststelling
van het koopkrachtbeeld rekening wordt gehouden met een eventuele standaard
onvolledige verzilvering van de in het totale pakket van maatregelen opgenomen
heffingskortingen. Het koopkrachtbeeld wordt uitgesplitst voor diverse standaardgroepen,
waarbij vooral ook gekeken wordt naar lagere inkomensgroepen. Daar waar blijkt
dat een (deel)groep met een aanpassing van een heffingskorting niet (in voldoende
mate) bereikt kan worden, wordt bezien welke aanvullende maatregelen nodig
zijn voor het koopkrachtbeeld.De heer Van Dijck vraagt of de koopkrachtmaatregelen die het kabinet neemt
ook positieve gevolgen heeft voor modale inkomens. Het kabinet heeft een aantal
maatregelen genomen die vooral ten goede komen aan werkende modale inkomens.
De WW-premie voor werknemers wordt verlaagd naar nul. Door de franchise profiteren
werkenden met een inkomen tussen modaal en anderhalf keer modaal hier het
meeste van. Voor gezinnen met kinderen met werkende ouders wordt het door
de intensivering in de IACK aantrekkelijker om (meer) te gaan werken en verbetert
de koopkracht fors. Ook wordt de arbeidskorting verhoogd. Middeninkomens krijgen
meer arbeidskorting dan in voorgaande jaren. Dat de koopkracht van middeninkomens
toeneemt, blijkt ook uit de cijfers van het CPB in de Macro-Economische Verkenning.
De mediaan van middengroepen is gelijk of hoger dan die voor alle huishoudens
gezamenlijk.De heer Irrgang vraagt wat de effecten zijn van de verlaging van de alleenstaande-ouderkorting
voor mensen met een WIA- of een bijstandsuitkering. Mevrouw Sap stelt voor
om de combinatiekorting af te schaffen en de IACK en aanvullende alleenstaande-ouderkorting
te verhogen. De heer Van der Vlies vraagt of de huidige vormgeving van de
IACK positief is voor het gezinsbeleid en of de korting op de alleenstaande-ouderkorting
niet wat rigoureus is.De verlaging van de alleenstaande-ouderkorting dient gezien te worden
in het licht van het complete koopkrachtbeeld. Het totale koopkrachtpakket
is zo samengesteld dat ongewenste deeleffecten zo veel mogelijk worden voorkomen.
Het koopkrachtpakket omvat dan ook meer dan alleen aanpassingen in de combinatiekorting,
de IACK en de alleenstaande-ouderkorting. In 2009 wordt bijvoorbeeld ook het
kindgebonden budget geïntroduceerd en de zorgtoeslag voor alleenstaanden
verhoogd; maatregelen, waardoor het koopkrachtbeeld voor alleenstaande ouders
positief wordt beïnvloed. Uiteraard is het zo dat niet iedereen binnen
een van de gedefinieerde standaardgroepen valt. Dit betekent dat niet in alle
gevallen de positieve koopkrachteffecten de negatieve koopkrachteffecten kunnen
compenseren. Een overzicht van het integrale koopkrachtbeleid van de standaardgroepen
is opgenomen in de toelichting op de begroting van het ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid.Het kabinet zet in op verhoogde arbeidsparticipatie door middel van (aanpassing
van) een aantal maatregelen. De introductie van de IACK – en de forse
verhoging zoals gepresenteerd in het Belastingplan 2009 – per 1 januari
2009 beoogt meer werken voor alleenstaande ouders en minstverdienende partners
met kinderen aantrekkelijker te maken. Belastingplichtigen die minder verdienen
dan hun partner werken vaak in deeltijd en zijn bovendien het meest gevoelig
voor de mate waarin werk loont. Uit diverse onderzoeken blijkt dat met name
vrouwen sterk reageren op een verandering in het besteedbaar
inkomen. Het inkomensafhankelijker maken van de aanvullende combinatiekorting
stimuleert deze groepen om meer uren te gaan werken. Ook voor mensen met een
WIA- of een bijstandsuitkering zet het kabinet in op verhoogde arbeidsparticipatie.
Voor hen geldt evenzeer dat zij ten volle kunnen profiteren van de verhoogde
IACK als zij (meer) gaan werken én dat de ontwikkeling van hun koopkrachtbeeld
meer omvat dan alleen de verlaging van de alleenstaande-ouderkorting. Bijstandgerechtigden
hebben overigensüberhaupt geen last van de verlaging van de alleenstaande-ouderkorting.
De bruto bijstand wordt namelijk zo aangepast dat deze netto weer hetzelfde
blijft. Het door mevrouw Sap voorgestelde amendement heeft tot gevolg dat
de aandacht nog nadrukkelijker verschuift van de arbeidsparticipatie van gezinnen
naar de arbeidsparticipatie van de minstverdienende partner en de alleenstaande
ouder. Het kabinet is van mening dat met de gekozen verlaging van de combinatiekorting
in combinatie met de forse verhoging van het maximum van het inkomensafhankelijke
deel van de aanvullende combinatiekorting, waar ook de gezinnen van profiteren,
een goede balans is gevonden voor het stimuleren van de arbeidsparticipatie.De heer Omtzigt vraagt of er momenteel wordt nagedacht of het belastingstelsel
op een andere wijze zou kunnen worden ingekleed. De heer Tang vraagt waar
het kabinet naartoe wil met het fiscale stelsel. Beide heren vragen in dat
kader naar het aantal heffingskortingen. Dit kabinet heeft geen directe plannen
voor een complete fiscale stelselherziening. Wel is er uiteraard altijd oog
voor de huidige vormgeving van het fiscale stelsel en de vraag of bijvoorbeeld
faciliteiten (nog) effectief zijn en of het stelsel verder vereenvoudigd kan
worden. Ik noem als voorbeeld de herziening van de successiewet waarover wij
binnenkort zullen spreken. Maar er wordt ook aan de hand van de evaluaties
van belastinguitgaven en signalen uit de praktijk altijd gekeken of het fiscale
stelsel nog voldoet aan de huidige eisen van onze samenleving. Er bestaat
inderdaad een groot aantal heffingskortingen, net als er diverse aftrekposten
en specifieke regelingen bestaan. In het kader van mijn speerpunt vereenvoudiging
bekijk ik dergelijke regelingen met veel aandacht. Hoe minder specifieke regelingen,
hoe simpeler het stelsel wordt voor de betrokkenen en voor de Belastingdienst.
Daarbij is echter wel van belang dat wanneer een specifieke regeling eenmaal
bestaat, afschaffing veelal gepaard zal gaan met verdelingseffecten en daardoor
inkomenseffecten voor specifieke groepen. Dit kan betekenen dat er minder
draagvlak voor bepaalde maatregelen bestaat. Een voorbeeld van aanpassingen
als gevolg van de evaluatie van belastinguitgaven is het voorstel dat het
kabinet vorig jaar heeft gedaan om de meewerkaftrek af te schaffen. Naar aanleiding
van de evaluatie werd door het EIM geadviseerd om deze aftrek af te schaffen.
Uw Kamer heeft echter een amendement aangenomen dat de meewerkaftrek in stand
houdt.1 Een ander voorbeeld is de lijn van het
kabinet op het terrein van ondernemerschap. Hoewel het vanuit het fiscale
stelsel en de economische theorie meer voor de hand zou liggen om geen grote
vrijstelling aan de voet te hanteren, zou het ineens omzetten van de bestaande
zelfstandigenaftrek forse verdelingseffecten en daarmee inkomenseffecten hebben.
Het kabinet kiest er daarom voor om – binnen de randvoorwaarden –
in overleg met betrokkenen te bezien of het fiscale stelsel op dit punt beter
kan worden ingericht.4. Mobiliteit en vergroening (Belastingplan 2009)Mevrouw Sap suggereerde om bij volgende vergroeningsstappen niet alleen
het bedrijfsleven te betrekken maar ook de milieubeweging en de vakbeweging.
Bij het opstellen van de fiscale vergroeningsbrief die ik in mei aan uw Kamer
heb gestuurd is niet alleen met het bedrijfsleven gesproken maar
ook met de milieubeweging in de vorm van de Stichting Natuur en Milieu (SNM).
Daarbij heeft SNM ook aandacht gevraagd voor de plannen die zij gezamenlijk
met de vakbeweging rondom vergroening hebben opgesteld. Om die reden ben ik
van mening dat ook de ideeën van de vakbeweging voldoende naar voren
zijn gebracht.Mevrouw Sap vraagt of het klopt dat het milieueffect groter is wanneer
de BPM gebaseerd op absolute CO2-uitstoot wordt aangevuld met een
bonus voor het energielabel A en B en of dit ook blijkt uit een rapport van
CE dat het kabinet heeft maar wat de Kamer nog niet heeft ontvangen. Wanneer
dat zo is vraagt zij of de Kamer dat rapport alsnog kan krijgen.Het meest recente rapport van CE is dit voorjaar met mijn brief over fiscale
vergroening naar uw Kamer gestuurd1. Daaruit
blijkt dat het aanvullen van de BPM gebaseerd op absolute CO2-uitstoot
met een bonus voor een auto met een A- of een B-label een (beperkte) extra
prikkel zal bieden om binnen een grootteklasse een nog zuinigere auto aan
te schaffen. Dit zou de BPM gebaseerd op de absolute CO2-uitstoot
echter complexer maken. Ook zou dit een goed functionerend jaarlijks aanscherpingsmechanisme
van het energielabel vergen hetgeen sinds 2008 niet het geval is. Dit zal
in 2009 ertoe leiden dat steeds meer auto’s een A of B label krijgen.
Om deze redenen is gekozen voor een BPM gebaseerd op de absolute CO2-uitstoot zonder A- of B-label bonus. Wel is in de overgangsfase voor
de jaren 2010 en 2011 gekozen voor een bonus van € 500 voor auto’s
die net niet onder de vrijstelling voor zeer zuinige auto’s vallen.
Op dit moment voert CE nog een aanvullend onderzoek uit naar de relatie tussen
de BPM en de zuinigheid van auto’s.De heer Van Dijck vraagt of er gekeken is naar de veiligheid van kleine,
zuinige auto’s (zoals de Lupo) die gestimuleerd worden. Op Europees
niveau zijn minimum veiligheidseisen voor personenauto’s gesteld. Om
toegelaten te worden tot de weg dient een auto te voldoen aan deze eisen.
Alle kleinere auto’s op de Nederlandse wegen voldoen daarom aan deze
veiligheidseisen. Naast deze minimum veiligheidseisen worden nog (zwaardere)
botsproeven uitgevoerd door Euro NCAP. Op basis van de uitslag van deze proeven
krijgt de auto een waardering in sterren. Uit deze botsproeven blijkt dat
kleine personenauto’s net zo veilig zijn als de grotere modellen. Tal
van kleine auto’s krijgen een beoordeling met vier of zelfs de maximale
vijf sterren.Mevrouw Koşer Kaya vraagt of fijnstof een rol kan spelen in de
BPM-grondslag. Sinds 1 april 2008 kent de BPM een fijnstofdifferentiatie
voor dieselauto’s met een bonus voor de auto’s met lage fijnstofuitstoot
en een malus voor de auto’s met een hoge fijnstofuitstoot. Zoals bekend
heeft het Gerechtshof Den Haag deze fijnstofdifferentiatie onmiskenbaar onverbindend
verklaard. De heer Remkes vraagt, naar aanleiding van mijn brief van 30 oktober
aan uw Kamer over de gevolgen van deze Hofuitspraak, om te komen met een duidelijke
marsroute. Ook de heer Cramer vraagt wat er zal gebeuren naar aanleiding van
de Hofuitspraak. Hij is benieuwd of ik overweeg de subsidieregeling voor roetfilters
opnieuw in te voeren. Zoals ik in de genoemde brief aan uw Kamer aangaf, ben
ik in overleg met de autobranche over de gevolgen van de Hofuitspraak voor
de in 2008 verkochte en nog te verkopen dieselauto’s, over hoe de situatie
zal zijn voor de jaren 2009 en 2010 en de te nemen stappen. Ik zal de Kamer
zo spoedig mogelijk informeren over mijn voorstellen naar aanleiding van de
Hofuitspraak inzake de fijnstofdifferentiatie.De heer Tang vraagt of er een verkeerde inschatting is gemaakt van de
juridische complicaties van de fijnstofdifferentiatie. Het antwoord luidt
ontkennend. De jurisprudentie over de verhouding tussen het belastingrecht
en het Europese recht is continu onderhevig aan ontwikkelingen. In deze
context van continue ontwikkelingen moeten steeds afwegingen gemaakt worden
tussen het streven naar zekerheid over de verenigbaarheid met het Europese
recht en andere beleidsmatige overwegingen, zoals het milieu of budgettaire
risico’s. In casu staat de vraag centraal welk gewicht kan worden toegekend
aan de overweging in de preambule van verordening (EG) nr. 715/2007, waarin
is bepaald dat de verordening geen afbreuk mag doen aan het recht van de lidstaten
om emissies op te nemen in de grondslag voor de berekening van voertuigbelastingen.
Dit is een principiële vraag, die voor de beleidsruimte van de lidstaten
en voor onze positie bij onderhandelingen over toekomstige verordeningen van
wezenlijk belang is. Ik zal dan ook cassatie instellen tegen de uitspraak
van het Gerechtshof Den Haag. Overigens is het nagenoeg onmogelijk om nieuw
beleid te ontwikkelen als ieder risico voorkomen dient te worden.De heer Tang vraagt naar alternatieven voor de fijnstofdifferentiatie.
Hij is van mening dat juist taxi’s die in de stad rijden grote fijnstofschade
veroorzaken en vraagt of daar iets aan kan worden gedaan. Taxi’s vallen
onder de teruggaafregeling BPM. Voor taxi’s is thans dus geen BPM verschuldigd.
De aanschaf van een nieuwe taxi met affabriekroetfilter wordt ondersteund
met een subsidie van € 400 per dieselvoertuig. Het aandeel van nieuwe
taxi’s dat is voorzien van een affabriekroetfilter is hoog. Dit is het
indirecte gevolg van de fijnstofdifferentiatie waardoor meer dan 95%
van de nieuwe dieselpersonenauto’s een lage fijnstofuitstoot kent. Voor
het bestaande taxipark zal de fijnstofuitstoot per voertuig evenwel hoger
zijn. In 2007 waren 30 000 personenauto’s in gebruik voor openbaar
vervoer of als taxi vrijgesteld van MRB. Gelet op het hoge kilometrage per
jaar mag worden verwacht dat taxi’s vaak al na enkele jaren worden vervangen.
Omdat taxi’s zijn vrijgesteld van MRB en BPM is het niet goed mogelijk
om taxi’s via deze belastingen te bereiken.Mevrouw Koşer Kaya vraagt een reactie op het idee om de overdrachtsbelasting
afhankelijk te maken van het energielabel van een woning. Tijdens het AO van
3 juli jl. over de fiscale vergroeningsbrief heb ik toegezegd om samen
met de ministers Vogelaar en Cramer nog eens te kijken naar de mogelijkheden
om energiezuinige woningen financieel te stimuleren. De overdrachtsbelasting
is naar mijn mening echter niet geschikt voor een financiële stimulans.
Ten eerste worden met de overdrachtsbelasting alleen mensen bereikt die verhuizen
naar een andere bestaande woning. Mensen die niet verhuizen of verhuizen naar
een nieuwbouwwoning profiteren niet. Ook sluit de maatregel minder goed aan
bij huishoudens met een laag inkomen vanwege de lagere verhuismobiliteit van
deze groep. Bovendien grijpt een vrijstelling in de overdrachtsbelasting niet
aan bij de kosten van het energiezuinig maken van de woning, maar bij de waarde
van de woning (die voor een vergelijkbare woning hoger is in Amsterdam dan
in Groningen terwijl het potentieel voor energiebesparing gelijk is). Een
gerichte energiebesparingsubsidie zal dan ook naar verwachting kosteneffectiever
zijn dan een korting op de overdrachtsbelasting. Ook in de uitvoering leidt
een differentiatie van de overdrachtsbelasting tot problemen. De Belastingsdienst
zal labelverbeteringen moeten gaan controleren. Dit betekent een flinke toename
van de uitvoeringskosten die met de overdrachtsbelasting samenhangen. Wordt
er gewerkt met een systeem voor teruggave voor mensen die na aankoop van een
woning via verbouwingen het energielabel verbeteren dan sluit de maatregel
uitvoeringstechnisch slecht aan bij de huidige overdrachtsbelasting. De overdrachtsbelasting
wordt namelijk eenmalig in rekening gebracht bij de overdracht. Bij een teruggaaf
moet de overdrachtsbelasting naderhand gedeeltelijk worden teruggevraagd.
Administratief is er dan weinig verschil met een aanvraag van een subsidie.
Tot slot kan nog gezegd worden dat het energielabel weinig zegt over het daadwerkelijke
gedrag ten aanzien van energieverbruik: in een energiezuinige woning kunnen
de ramen open en de verwarming op volle stand worden gezet terwijl
in een energieonzuinige woning bewoners heel selectief kunnen omspringen met
verwarming. Om daadwerkelijk fiscaal energiezuinig gedrag te stimuleren, is
er reeds het bestaande instrument van de energiebelasting, welk instrument
effectief is gebleken.De heer Omtzigt vraagt naar de effecten die de vergroeningsmaatregelen
van vorig jaar hebben gehad, de daling van de gemiddelde CO2-uitstoot
in vergelijking met twee jaar geleden en de reductie in fijnstof. De gemiddelde
CO2-uitstoot van nieuw verkochte auto’s bedroeg 166 gram/km
in 2006 en 164 gram/km in 2007. In de eerste helft van 2008 is deze gemiddelde
CO2-uitstoot verder gedaald naar 159 gram/km. De maatregelen op
het gebied van stimulering van zeer zuinige auto’s hebben geleid tot
een aanzienlijke stijging van het aantal verkochte zeer zuinige auto’s.
In 2007 zijn circa 24 duizend zeer zuinige auto’s verkocht. De verwachting
is dat in 2008 dit aantal zal stijgen naar ongeveer 38 duizend. Ongeveer de
helft van deze stijging betreft hybride auto’s. De betreffende automerken
rapporteren dat mede dankzij de lage 14%-bijtelling voor zeer zuinige
auto’s juist ook in het zakelijke segment een aanzienlijke verkoopstijging
wordt waargenomen bij deze categorie voertuigen. Wat betreft de reductie van
fijnstof kan ik het volgende meedelen. In 2006 had 45% van de nieuw
verkochte dieselauto’s een affabriekroetfilter. In 2007 was dit percentage
opgelopen naar 62%. Met ingang van 1 april 2008 is de fijnstofdifferentiatie
ingevoerd. Het percentage verkochte dieselauto’s met affabriekroetfilter
is sinds die datum gestegen naar 97%.De heer Omtzigt vraagt mij naar de bereidheid om in overleg te treden
met de autobranche en Auto Recycling Nederland (ARN) over een sloopregeling.
Ook de heer Tang vraagt naar de mogelijkheden voor een sloopregeling. Ik kan
melden dat er reeds overleg plaatsvindt tussen de autobranche (RAI en Bovag)
en het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu (VROM)
over de mogelijkheden voor een sloopregeling voor oude auto’s. Tijdens
het laatste overleg met VROM op 30 oktober jl. hebben RAI en Bovag aangegeven
binnen enkele maanden met een voorstel voor een sloopregeling te zullen komen.
Ik zal de minister van VROM vragen uw Kamer over het verdere verloop hiervan
te informeren.De heer Omtzigt vraagt hoe het overleg met de sector verloopt over de
grondslagwijziging van de BPM. Zowel op ambtelijk niveau als op het niveau
van de bewindslieden heeft verschillende keren overleg plaatsgevonden met
de autobranche (RAI, BOVAG en VNA). Het overleg met de autobranche heeft aangetoond
dat het mogelijk is in 2009 een eerste stap te zetten met de invoering van
een vrijstelling van BPM voor zeer zuinige auto’s. Verder vindt de ombouw
van de BPM pas per 2010 plaats om de autobranche in de gelegenheid te stellen
om zich voor te bereiden. Inmiddels is dit overleg afgerond. Wel wordt nog
overleg gevoerd over de gevolgen van de uitspraak van het Gerechtshof over
de fijnstofdifferentiatie voor dieselpersonenauto’s.De heer Remkes heeft aangegeven nader inzicht te willen in de effecten
van de ombouw van de BPM-grondslag naar CO2-uitstoot op de automarkt,
de administratieve lasten, de restwaarde en het milieu. Zoals in de memorie
van toelichting bij het belastingplan is aangegeven, heeft het onderzoeksbureau
CE ten behoeve van de vergroeningsbrief de CO2-effecten van een
progressieve CO2-heffing (variant met volledige ombouw BPM in één
jaar, budgettair neutraal, zonder rekening te houden met de afbouw van de
BPM) geraamd op een reductie van minimaal 0,50 tot 0,65 megaton in 2020. Dit
is 4 à 5% van de reductiedoelstelling van de sector verkeer
en vervoer voor 2020. De CO2-effecten van die progressieve CO2-heffing komen 0,2 megaton in 2020 hoger uit dan het
CO2-effect van de huidige BPM. In werkelijkheid ligt de reductie
bij een volledige overstap naar een CO2-heffing volgens CE hoger,
doordat in het model geen rekening gehouden kan worden met de sterke prikkel
die een dergelijk BPM-systeem biedt om binnen een gewichtsklasse de zuinigste
auto te kiezen. In het huidige voorstel vindt de ombouw van de BPM naar CO2 in de periode 2010–2013 plaats en gelden hogere tarieven dan
waarmee CE heeft gerekend.De inschatting is dat de effecten op de automarkt en op de restwaarde
alleszins zullen meevallen. Ik baseer mij hierbij op de volgende overwegingen.
In de eerste plaats heeft het kabinet ernaar gestreefd de prijseffecten binnen
de perken te houden door te kiezen voor een stapsgewijze aanpak bij de ombouw
naar de nieuwe grondslag. Daarnaast wordt met het vastleggen van het hele
ombouwtraject tot en met 2013 vooraf zo veel mogelijk zekerheid gegeven aan
de branche. Voor nieuwe auto’s die nu worden verkocht maar waarvan straks
de BPM (relatief) hoger zal uitpakken, mag geen restwaardeproblematiek worden
verwacht. Voor nieuwe auto’s waarvan de BPM lager zal uitpakken is het
de vraag in welke mate dit doorwerkt in de consumentenprijs en daarmee in
de restwaarde van reeds aangeschafte auto’s. Het gaat hier immers om
relatief zuinige auto’s die op dit moment zeer populair zijn mede door
de verlaagde MRB en de lagere bijtelling auto van de zaak. In paragraaf 13
van het algemeen deel van de toelichting wordt ingegaan op de gevolgen voor
bedrijfsleven en burgers van het Belastingplan 2009. Daar is vermeld wat de
overgang naar een CO2-grondslag in de BPM nalevingskosten met een
gemengd en tijdelijk karakter (d.w.z. andere dan administratieve lasten) tot
gevolg heeft bij importeurs en dealers. Jaarlijks kunnen deze kosten exclusief
het bedrijfseigen deel in de aanvang € 1 à € 2
miljoen bedragen. Deze kosten doen zich alleen voor in de jaren waarin de
ombouw van de BPM plaatsvindt, dus in 2010 tot en met 2013. Het gaat dan over
overige nalevingskosten van € 4 à € 8 miljoen in
totaal. De Bovag raamt een administratieve lastenstijging van € 24,75
miljoen in de periode 2010 – 2015. Het zou gaan om een initiële
kostenpost van € 6,6 miljoen voor importeurs en kosten van € 3,6
miljoen per jaar voor importeurs/dealers. Dit komt bij een ombouw in vijf
jaar op in totaal € 24,75 miljoen. Het gaat hierbij om aanpassing
van automatiseringssystemen en om marketingkosten, dat wil zeggen een optelsom
van bedrijfseigen kosten en overige nalevingskosten.De heer Remkes vraagt om een notitie over het regime van de BPM/MRB zoals
dat uitwerkt voor gehandicapten.Naar mijn mening is het huidige regime van de BPM en MRB voor gehandicapten
duidelijk. Onder voorwaarden en vereenvoudigd weergegeven wordt teruggaaf
van de BPM verleend voor personenauto’s en bestelauto’s die zijn
ingericht voor het gebruik door een invalide en er wordt teruggaaf van BPM
verleend voor een bestelauto die is ingericht voor het vervoer van een gehandicapte
en het gelijktijdig vervoeren van een niet-opvouwbare rolstoel of voor een
bestelauto waarvoor de laadruimte is aangepast in verband met een handicap.
Daarnaast wordt eveneens teruggaaf van BPM verleend voor personenauto’s
en bestelauto’s die zijn ingericht en uitsluitend worden gebruikt voor
het vervoer van rolstoelgebruikers in groepsverband. In de MRB wordt indien
een personenauto of een bestelauto is voorzien van een installatie voor het
verplaatsen of vastzetten van een rolstoel, het gewicht van die installatie
op verzoek niet meegerekend bij het gewicht van de auto. Voorts geldt er een
speciaal tarief in de MRB met betrekking tot de bestelauto die is ingericht
voor invalidenvervoer. Deze regeling is te verklaren uit de historie en de
aard van de bestelautoregeling. Toen de MRB voor bestelauto’s die in
het bezit van een niet-ondernemer zijn, gelijk is getrokken met de MRB voor
personenauto’s, is een uitzondering gemaakt voor de gehandicapte die
op een bestelauto is aangewezen. Het begrip bestelauto is in
de Wet BPM en MRB afgebakend.De heer Remkes heeft gevraagd of hij er vanuit mag gaan dat een fiscale
facilitering voor het opruimen van oude stortplaatsen in het Belastingplan
2010 komt te staan. In de nota naar aanleiding van het verslag heb ik aangegeven
dat de tariefstructuur van de afvalstoffenbelasting wordt onderzocht. Het
onderzoek richt zich op twee onderwerpen die nauw met elkaar samenhangen:
een mogelijke herziening van de tariefstructuur van de afvalstoffenbelasting
en een mogelijke tegemoetkoming voor afvalstromen die afkomstig zijn van de
sanering van oude stortplaatsen. De eventuele aanpassing van wet- en regelgeving
is afhankelijk van de resultaten van dat onderzoek.5. Overige onderwerpen (Belastingplan 2009)LijfrenteDe heer Omtzigt constateert dat het veld blij is met de aanpassingen rond
de lijfrente, maar vraagt of ik het veld meer kan betrekken bij specifiek
de aanpassingen van artikel 11 van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965.Met in het bijzonder het Verbond van Verzekeraars bestaat goed en regelmatig
contact. Specifiek ook over het onderwerp van de inhouding van loonbelasting
op verzekeringsuitkeringen wordt er uitvoerig overleg gevoerd met de verzekeringssector.
Dat overleg zal ook worden voortgezet met het oog op een goede invoering van
de nieuwe regelgeving.De heer Omtzigt vraagt voorts naar de betekenis van de overgangsregeling
van het voorgestelde artikel 10a.6 van de Wet inkomstenbelasting 2001 op lijfrentecontracten
die onder de overgangsregeling van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting
2001, hoofdstuk 2, artikel I, onderdelen O en T, vallen, in het bijzonder
voor zover ter zake van dergelijke contracten ook sprake is van box 3-delen.
Belanghebbenden kunnen met ingang van 2009 gebruik maken van de voorgestelde
overgangsregeling van artikel 10a.6 Wet IB 2001. Deze regeling voorziet in
een volledige saldomethode (dus zonder begrenzing tot een bepaald bedrag)
voor betaalde premies met betrekking tot de periode 2001–2008 die niet
als uitgave voor inkomensvoorziening in aanmerking zijn genomen, óók
als het gaat om rechten in de zin van hoofdstuk 2, artikel I, onderdelen O
en T, Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001. Het betreft dan de situatie
dat met betrekking tot de periode 2001–2008 ter zake van de lijfrenterechten
premies zijn betaald (maar niet als uitgave voor inkomensvoorziening in aanmerking
zijn genomen) boven de begrenzing van € 2269 en hoofdstuk 2, artikel
I, onderdeel O, Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 op dat deel van
het recht derhalve niet van toepassing was. Dit betekent derhalve dat ook
de «box 3-delen» waar de heer Omtzigt op doelt volledig van de
saldomethode profiteren.Btw-vrijstellling voor medische dienstenDe meeste leden hebben zich tegen de achtergrond van de bij het Belastingplan
2008 c.a. aanvaarde motie Vendrik c.s.1 kritisch
uitgelaten over de in het Belastingplan 2009 voorgestelde beperking van de
btw-vrijstelling voor (para)medische diensten. Het algemene gevoelen lijkt
dat het bepalen van de kwaliteit van de van btw vrij te stellen (para)medische
zorg niet zozeer een fiscale als wel een medische discussie vereist, een discussie
waarin aan de kant van het kabinet het voortouw bij de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (VWS) berust. Vooruitlopend op het algemeen overleg met uw
Kamer op 13 november a.s. over de uitvoering van de motie Vendrik kan
ik de thans gestelde meer specifieke vragen van de leden, waar
nodig mede namens de minister van VWS, als volgt beantwoorden. Steun voor
het amendement van mevrouw Sap, zoals de heer Irrgang eventueel overweegt,
zou te betreuren zijn. Aanvaarding van dit amendement doet de status quo,
die gepaard gaat met rechtsongelijkheid en rechtsonzekerheid, voortduren.De heer Van Dijck wil weten in hoeverre in de lidstaten van de EU bepaalde
opleidingen wel worden erkend en in Nederland niet en of een Europese aanpak
gewenst is. De Europese aanpak van erkenning van beroepskwalificaties is neergelegd
in een Europese richtlijn (hierna: de richtlijn).1
Deze richtlijn vervangt drie voormalige richtlijnen inzake het algemeen stelsel
van beroepskwalificaties en een twaalftal sectorale richtlijnen. De richtlijn
heeft tot doel de grensoverschrijdende toegang tot gereglementeerde beroepen
in de Europese Unie, de lidstaten van de Europese Economische Ruimte (IJsland,
Noorwegen, Liechtenstein) en Zwitserland te vergemakkelijken in die zin dat
migrerende beroepsbeoefenaren die hun beroepskwalificaties in een EU-lidstaat,
EER-staat of Zwitserland hebben behaald toegang hebben tot hetzelfde gereglementeerde
beroep in een andere EU-lidstaat, EER-staat of Zwitserland. In richtlijn nr.
2005/36/EG en de wet is in grote lijnen het stelsel van automatische erkenning
gehandhaafd voor de beroepen waarvoor bij sectorale richtlijnen de inhoud
en duur van de vereiste opleidingen zijn gecoördineerd. In de individuele
gezondheidszorg betreft het de gereglementeerde beroepen van apotheker, arts,
tandarts, verloskundige en verpleegkundige. Daarnaast is het algemeen stelsel
van erkenning van diploma’s gehandhaafd, in die zin dat onderdanen van
de lidstaten van de Europese Unie, van de EER-staten of Zwitserland in beginsel
als geschikt worden beschouwd om een beroep uit te oefenen in een andere staat
dan waar de daarvoor vereiste opleiding is afgerond, zonder dat de opleidingseisen
voor dat beroep van tevoren zijn geharmoniseerd. In de individuele gezondheidszorg
vallen de krachtens artikel 34 van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg (Wet BIG) aangewezen beroepen, onder dit algemene stelsel.
Het algemene stelsel is ook van toepassing op de in artikel 3 van de Wet BIG
genoemde beroepen van fysiotherapeut, psychotherapeut, gezondheidszorgpsycholoog
en op de beroepen apotheker, arts, tandarts, verloskundige en verpleegkundige
ingeval de desbetreffende beroepsbeoefenaar niet voldoet aan de eisen voor
automatische erkenning. Ten aanzien van opleidingen welke buiten het kader
van de eerdergenoemde richtlijn vallen geldt dat het iedere lidstaat vrijstaat
om bepaalde diploma’s van opleidingen te erkennen.De heer Van der Vlies wil weten waarom het in het Verenigd Koninkrijk
wel mogelijk is om het kwaliteitsniveau van bepaalde paramedische beroepsgroepen
zoals o.a. osteopaten en chiropractoren op te nemen in zogenoemde «statutory
registers», terwijl dat de Nederlandse overheid niet lukt bij de Wet
BIG. Hij betoogt dat veruit de meeste chiropractoren een universitaire Europese
opleiding achter de rug hebben, zodat de kwaliteit van de dienstverlening
hoogstaand is. De heren Van der Vlies en heer Tang vragen of een soortgelijke
constructie als een «statutory register» wellicht ook in Nederland
in te voeren is.Het uitgangspunt van de BTW-richtlijn 2006/112/EG is dat de lidstaten
met het oog op vrijstelling een beoordelingsvrijheid toekomt bij de omschrijving
van de (para)medische beroepen en daarbinnen de gezondheidskundige verzorging
van de mens. De keuze van een lidstaat met betrekking tot de reikwijdte van
de medische vrijstelling hangt nauw samen met de regelingen die elk lidstaat
heeft getroffen omtrent paramedische beroepen en door de desbetreffende beroepsbeoefenaren
te leveren diensten. Dergelijke regelingen verschillen van lidstaat tot lidstaat.
In het Verenigd Koninkrijk bestaat een ander systeem, waarbij er verschillende
Councils bestaan, met elk één of meerdere statutory registers.
Zo kent de Health Professions Council 13 verschillende beroepen
en daaraan gekoppelde registers, uiteenlopend van beroepen die uitsluitend
in een zorginstelling worden uitgeoefend, tot en met muziek- en dramatherapeuten.
In Nederland is, voor wat betreft de btw-vrijstelling, aansluiting gezocht
bij de regeling van beroepen en opleidingen in de individuele gezondheidszorg.
Onder deze wet is een aantal medische en paramedische beroepen en opleidingen
geregeld. De Wet BIG ziet niet op het regelen van afzonderlijke behandelingwijzen,
zoals chiropractie en osteopathie.De heer Omtzigt vraagt verder waar de dekking van de wijnaccijns is gebleven.
Het antwoord in de nota naar aanleiding van het verslag vindt hij niet voldoende
helder. Helaas kan ik slechts bevestigen wat in de nota naar aanleiding van
het verslag is meegedeeld. De budgettaire derving die het gevolg was van aanvaarding
van het amendement Vendrik c.s. inzake het schrappen van de herijking van
de btw-vrijstelling voor medische diensten zoals voorgesteld in het wetvoorstel
Overige fiscale maatregelen 2008 werd toen door de verhoging van de wijnaccijns
gedekt. De voorstellen met betrekking tot de inkomsten en uitgaven van het
Belastingplan 2009 vormen een nieuw zelfstandig samenhangend geheel. Wijzigingen
daarin dienen daarom niet in verband te worden gebracht met dekkingsmaatregelen
voor 2008.Zoals ook in het kabinetsstandpunt en de nota naar aanleiding van het
verslag is opgemerkt, kennen de meeste (huis)artsen die zich met complementaire
zorg bezighouden, sinds begin 2008 al de situatie waarin zij voor btw-doeleinden
onderscheid moeten maken tussen belaste en onbelaste omzet. Mij hebben geen
signalen bereikt dat deze verplichting bijzondere problemen oproept. De complementair
werkende (huis)arts beschikt bij uitstek over de deskundigheid om te beoordelen
of hij de patiënt belaste complementaire of vrijgestelde reguliere zorg
verleent en declareert die zorgverlening ook. Op dit vlak kan de administratieve
vastlegging door de (huis)arts van zijn belaste en vrijgestelde omzet dan
ook tamelijk eenvoudig zijn. Evenals bij de beoordeling of de arts een vrijgestelde
gezondheidskundige handeling of een belaste handeling verricht (bijv. een
keuring voor een verzekeringsmaatschappij), toetst de Belastingdienst die
beoordeling en de administratieve vastlegging daarvan slechts marginaal. Ik
deel dan ook niet de zorg van de heer Tang over de administratieve lasten
in verband met het onderscheid tussen vrijgestelde en niet-vrijgestelde (para)medische
verrichtingen bij complementair werkzame artsen.VliegbelastingDe heer Irrgang stelt de vraag wat nu de concrete gedragseffecten zijn
van de invoering van de vliegbelasting. Ook de heer Tang vraagt hier naar.
Het is helaas niet mogelijk de gedragseffecten van de vliegbelasting nu al
in te schatten omdat op dit punt nog geen concrete gegevens voorhanden zijn.
Aan de hand van de jaarcijfers van de diverse luchthavens en vliegmaatschappijen
in de jaren voor en na invoering van de vliegbelasting kunnen wel de ontwikkelingen
in reizigersaantallen vanaf de diverse Nederlandse luchthavens, zo mogelijk
uitgesplitst naar woonland van de passagier, worden afgezet tegen de vergelijkbare
gegevens van luchthavens en maatschappijen in onze buurlanden. Vervolgens
kan worden ingeschat in hoeverre eventuele verschillen kunnen worden toegeschreven
aan de invoering van de vliegbelasting. Dit zal overigens niet eenvoudig zijn,
omdat tal van zaken van invloed kunnen zijn op de keuze van consumenten om
al dan niet een vliegreis met een bepaalde maatschappij vanaf een bepaalde
luchthaven te maken. Zo spelen daarbij financiële aspecten een rol, zoals
de stand van de economie, de beschikbare reissom, de netto ticketprijs, eventuele
(brandstof)toeslagen, de luchthavenheffingen, de belastingen en parkeerkosten.
Maar ook zijn immateriële zaken van belang, zoals de aard
en het doel van de reis, de bereikbaarheid van de luchthaven, beschikbaar
netwerk vanaf de luchthaven en de ligging van de mogelijke luchthavens van
bestemming ten opzichte van het reisdoel, mogelijke tijdstippen van vertrek
en aankomst, inchecktijden en -regels, ambiance en gewenst comfortniveau.
Het zal in dit geheel moeilijk zijn de concrete gedragseffecten aan te wijzen
van de invoering van de vliegbelasting. Evenmin zal overigens zijn aan te
geven of de campagne tegen de vliegbelasting en de daarop volgende ruime publiciteit
voor reizen vanaf vliegvelden over de grens daarbij nog een rol speelt, waar
de heer Tang aan refereerde.Mevrouw Sap vraagt waarom de aanpassing van de vliegbelasting niet budgettair
neutraal gebeurt. Zij heeft in dit verband ook een amendement ingediend ter
verhoging van het lage tarief van € 11,25 naar € 15 per
passagier. Zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag acht
het kabinet dekking van de versoepeling van de vliegbelasting in het kader
van dit belastingplan niet opportuun, gelet ook op het totaal van de budgettaire
effecten. Overigens ligt het daarnaast niet voor de hand om bij de huidige
economische situatie de luchtvaartsector te confronteren met een verhoging
van het lage tarief met 33%. Uit het effectenonderzoek dat vorig jaar
door Significance is uitgevoerd, kan worden afgeleid dat een dergelijke verhoging
relatief sterkere effecten zou hebben voor met name de regionale luchthavens.De heer Omtzigt vraagt of ik de beschikking heb over informatie dat ook
Duitsland een vliegbelasting gaat invoeren. Over dergelijke informatie beschik
ik niet. Wel hebben op verschillende niveaus contacten over vliegbelasting
plaatsgevonden met vertegenwoordigers van diverse Europese lidstaten, waaronder
Duitsland. Uit de contacten met de Duitse collega’s dit voorjaar kan
worden afgeleid dat er ook in Duitsland belangstelling bestaat voor het dossier.
Of Duitsland eventueel, net als landen als Verenigd Koninkrijk, Frankrijk,
Ierland, België en Nederland, een vliegbelasting invoert en op welke
wijze, behoort tot de eigen fiscale competentie van dat land. Overigens zou
de invoering van een vliegbelasting in Duitsland moeten worden ingepast in
de federale staatsstructuur, met de bijbehorende verdeling van bevoegdheden
tussen de federale overheid en de Länder. Wel is duidelijk dat steeds
meer landen een vliegbelasting overwegen.De heer Tang vraagt wanneer het onderzoek naar een verdere milieudifferentiatie
van de vliegbelasting wordt afgerond. Het onderzoek naar de mogelijke effecten
van een differentiatie van de vliegbelasting heeft, met name op het punt van
milieukenmerken, langer geduurd dan gehoopt, mede omdat het verkrijgen van
gedetailleerde vloot- en vluchtgegevens veel tijd heeft gevergd. Van het deelonderzoek
naar een verdere differentiatie naar afstand is op 15 oktober een definitieve
rapportage ontvangen. Inzake het deelonderzoek naar een differentiatie naar
milieukenmerken van het vliegtuig is de verwachting nu dat de definitieve
rapportage medio november kan worden afgerond. De beide onderzoeken zullen
vervolgens, voorzien van de conclusies die ik daaraan verbind, aan de Kamer
worden aangeboden. De voorlopige resultaten leveren overigens een beeld op
dat de onderzochte varianten qua effect niet of nauwelijks verschillen van
de effecten van de vliegbelasting in haar huidige vorm, zonder differentiatie.VerpakkingenbelastingDe heer Irrgang vraagt of de mogelijkheid om gebruik te maken van een
forfait voor de aan te geven hoeveelheid verpakkingen is voorgesteld vanwege
de concurrentiepositie van Nederlandse bedrijven ten opzichte van
buitenlandse concurrenten. Dat is niet het geval. Het forfait is voorgesteld
omdat het voor belastingplichtigen die producten invoeren en deze zonder toevoeging
van extra verpakkingen in Nederland ter beschikking stellen, erg bewerkelijk
kan zijn de hoeveelheid verpakkingen vast te stellen. De mogelijkheid tot
toepassing van een forfait in deze gevallen zorgt ervoor dat de administratieve
lasten die hiermee samenhangen worden geminimaliseerd.De heer Irrgang vraagt voorts naar de mogelijkheden van fraude rondom
de vermindering voor indirecte export. De voorgestelde vermindering bevat
twee waarborgen die de mogelijkheden tot fraude minimaliseren. Ten eerste
geldt net als bij de heffingskant van de verpakkingenbelasting een grens van
15 000 kg. Er wordt pas een vermindering verleend als een belastingplichtige
meer dan 15 000 kg verpakkingen (indirect) exporteert. Hierdoor worden
kleine transacties gericht op fraude tegengewerkt. Ten tweede geldt er een
anti-misbruikbepaling die toepassing van de vermindering voor indirecte export
uitsluit in het geval bekend is, of redelijkerwijs kon zijn, dat er nooit
verpakkingenbelasting over de indirect geëxporteerde verpakkingen is
betaald.De heren Cramer en Tang vragen of kan worden aangegeven wat de milieueffecten
van de verpakkingenbelasting zijn en in welke mate deze zal leiden tot minder
verpakkingen. Zoals ik heb aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag
zijn op dit moment geen cijfers over de milieueffecten van de verpakkingenbelasting
beschikbaar. De belasting bestaat pas sinds 1 januari dit jaar en het
eerste tijdvak waarover de verpakkingenbelasting moet worden betaald (2008)
is nog niet verstreken. De eerste echte aangifte vindt uiterlijk 31 maart
2009 plaats. Tijdens de behandeling van het Belastingplan 2008 heb ik toegezegd
dat in 2009 een evaluatie van de milieueffecten van de verpakkingenbelasting
plaatsvindt. In dat verband wil ik er wel op wijzen dat onze al eerder gemaakte
inschatting is dat het wel even kan duren voordat eventuele milieueffecten
merkbaar zijn. Het kost namelijk tijd voordat bedrijven de wijze van en de
samenstelling van hun verpakkingen kunnen wijzigen. Daarnaast bestaat er geen
duidelijke nulmeting en zal derhalve een duidelijk kader voor het in kaart
kunnen brengen van de milieueffecten moeten worden opgesteld. In zijn algemeenheid
kan wel worden gesteld dat de verpakkingenbelasting ervoor zorgt dat de milieukosten
van verpakkingen in de prijs tot uitdrukking komen en dat bedrijven daardoor
nog meer letten op de hoeveelheid gebruikte verpakkingen en verpakkingsmaterialen.
De precieze effecten zullen onder meer afhankelijk zijn van de prijselasticiteit
van verpakkingen, de ruimte om de samenstelling van verpakkingen op korte
termijn te wijzigen en de hoogte van de heffing.De heer Cramer heeft gevraagd waarom er niet meer vaart is gezet achter
de verbetering van het onderzoek naar de milieudruk van verpakkingen. Vorig
jaar heeft CE binnen een korte termijn de milieudruk van verpakkingen in kaart
gebracht dat is gebruikt voor het vaststellen van de hoogte van de tarieven.
Dit onderzoek heeft geleid tot verschillende reacties die verbeterpunten van
het onderzoek aangaven. Uw Kamer heeft om die reden in de motie van de leden
Poppe, Nepperus, Vietsch en Samsom1 gevraagd
om de berekening van de milieudruk voor de verpakkingenbelasting op onderdelen
te herzien. Daarnaast heb ik uw Kamer toegezegd dat de milieudruk van biokunststof
alsnog zou worden berekend. De verbetering van het onderbouwende onderzoek
is uitgezet onder de verantwoordelijkheid van de minister van VROM. Gebleken
is dat een goed gedragen onderzoek niet in 2008 kon worden afgerond maar dat
de resultaten op zijn vroegst in de loop van 2009 zijn te verwachten. Begin
november zal de minister van VROM uw Kamer een brief sturen over de stand
van zaken. Na bekend worden van de resultaten van het onderzoek zal
worden bekeken in hoeverre dit moet leiden tot aanpassing van de tarieven
van de verpakkingenbelasting.De heer Omtzigt heeft vragen gesteld over de Helpdesk Verpakkingenbelasting.
De Belastingdienst heeft deze Helpdesk in het leven geroepen op 27 november
2007. Vanaf die datum zijn meer dan 9 000 telefoontjes verwerkt. Van
de telefonische vragen heeft ongeveer 70% betrekking op het proces
van de belastingheffing en 30% heeft te maken met een kennisvraag.
Het overgrote deel van de vragen wordt binnen 5 minuten afgehandeld. Verreweg
de meeste zijn direct afgehandeld. Ingewikkelde vragen worden later beantwoord
door de tweede lijn. Dan duurt de gemiddelde afhandeling 10 minuten. Op dit
moment staan er geen vragen open. Naast de telefonische vragen zijn er ruim
700 brieven beantwoord. De meeste van deze brieven (70%) zijn binnen
de gebruikelijke antwoordtermijn beantwoord. De overige 30% heeft betrekking
op onderwerpen waarover een standpuntbepaling moet plaatsvinden. In dat geval
is beantwoording binnen 6 weken niet altijd mogelijk. De afzenders ontvangen
dan een tussenbericht.De heer Tang vraagt of bekend is welke omvang de bedrijven hebben die
net onder de 15 000 kg-grens vallen. Aangezien deze bedrijven zich niet
hoeven te melden voor de verpakkingenbelasting is dat niet bekend en zal ook
niet bekend worden wat hun precieze omvang is. Het ligt voor de hand dat dit
geen multinationals zullen zijn maar het kan om een bedrijf gaan met weinig
of met veel werknemers en een bedrijf met weinig of veel omzet. Dit zal helemaal
van de activiteiten van het bedrijf afhangen.6. Overige fiscale maatregelen 2009Flexibilisering budgetsystematiek MIA, EIA en VAMILDe heer van der Vlies vraagt of de hoogte van de aftrekpercentages EIA
en MIA in de nieuwe systematiek niet te laat bekend worden gemaakt. Hij merkt
op dat het vroegtijdig aangeven van de aftrekpercentages meer zekerheid biedt,
zodat men daar bij investeringen op kan inspelen. Het aftrekpercentage voor
het volgende jaar wordt in lagere regelgeving tegelijk met de lijst bedrijfsmiddelen
in de maand december van het lopende jaar vastgesteld om nog zoveel mogelijk
gebruik te kunnen maken van realisatiecijfers van het lopende jaar. Hierbij
wordt uitgegaan van de tot dan toe binnengekomen meldingen en kan nog zoveel
mogelijk van realisaties worden uitgegaan. Toch zijn ook in december nog niet
alle meldingen voor het lopende jaar binnen. Ondernemers hebben namelijk drie
maanden na het aangaan van de investeringsverplichting de tijd om de investeringsaftrek
aan te vragen. Daarom wordt daarnaast ook gebruik gemaakt van de kennis over
de uitputting van het budget van vorig jaar en de inschatting die er voor
dat jaar was gemaakt. Ook voorkomt het vaststellen en het bekendmaken van
de hoogte van de aftrekpercentages in de laatste maand van het jaar zoveel
mogelijk anticipatie-effecten. Overigens komt de nieuwe voorgestelde systematiek
tegemoet aan de onzekerheid van ondernemers die een eventuele sluiting met
zich meebrengt. In tegenstelling tot de huidige systematiek wordt de regeling –
met uitzondering van de situatie waarin een omvangrijke overschrijding dreigt –
niet gesloten. De nieuwe voorgestelde budgetsystematiek biedt ondernemers
daardoor meer zekerheid voor het in aanmerking komen voor deze belastingfaciliteiten
in het lopende jaar.Loonheffing van de directeur-grootaandeelhouderDe heer Van Dijck vraagt zich af waarom de dga niet uit de loonheffing
is gehaald, terwijl dit een mooie vereenvoudiging en administratieve lastenverlichting voor de dga leek te zijn. Hij vraagt hoeveel dga’s
gebruik maken van de WBSO en of het niet mogelijk was om de niet-WBSO-gebruikers
uit de loonheffing te halen.Tijdens het Algemeen Overleg van 3 juli 2008 ben ik uitgebreid ingegaan
op de gemaakte afweging met betrekking tot de loonheffing van de dga.Door het amendement zouden circa 1600 dga’s niet in aanmerking komen
voor de WBSO. De met het amendement beoogde administratieve lastenverlichting
zou bij hen dus leiden tot een aanzienlijke financiële lastenverzwaring.
Dat is onwenselijk. Tegen die achtergrond zijn alternatieven onderzocht, waaronder
een opting-in-regeling. Daaraan blijken echter teveel bezwaren te zijn verbonden.
Bij de opting-in-regeling voor resultaatgenieters (artikel 2g van het Uitvoeringsbesluit
loonbelasting 1965) is er al een inhoudingsplichtige die voor een extra «werknemer»
loonbelasting gaat inhouden. Bij een opting-in-regeling voor dga’s zouden
echter BV’s moeten worden opgevoerd (en later afgevoerd) voor de loonbelasting.
Hierbij bestaat een groot risico op te late of onjuiste verwerking van opting-in-verzoeken.
Hierdoor kan in bepaalde gevallen tijdelijk dubbele belasting ontstaan (loonbelasting
bij de BV en inkomstenbelasting via voorlopige aanslagen bij de dga). Ook
is het mogelijk dat tijdelijk ten onrechte niet wordt geheven (geen loonheffing
en geen voorlopige aanslagen inkomstenbelasting). Dergelijke foutsituaties
moeten worden opgespoord en gecorrigeerd voor de loonbelasting en de inkomstenbelasting.
Een dergelijke opting-in-regeling is niet verantwoord gelet op de nog niet
robuuste loonaangifteketen.Daarom is in overleg met MKB-Nederland, VNO-NCW en nagenoeg alle beconorganisaties
het alternatieve pakket maatregelen samengesteld. Het verheugt mij dat de
PVV-fractie blij is met de daarin opgenomen verhoging van de grens voor de
kwartaalaangifte btw.Loon in, loon over en correctieberichtenDe heer Omtzigt is van mening dat de voorstellen met betrekking tot «loon
in, loon over» en correctieberichten in een afzonderlijk wetsvoorstel
moeten worden neergelegd en dat dit in juni aan de Kamer is toegezegd. Wat
het laatste betreft merk ik op dat een dergelijke toezegging bij mijn weten
niet is gedaan. Er is van meet af aan1 onderkend
dat wetswijzigingen nodig zijn maar over de vorm daarvan is niet gesproken,
ook niet in het AO dat op 4 juni 2008 mede over dit onderwerp heeft plaatsgevonden.2 Naar mijn mening was het niet nodig hiervoor een afzonderlijk
wetsvoorstel in te dienen. De wijzigingen op fiscaal terrein waren voldoende
voorbereid om te worden opgenomen in het wetsvoorstel Overige fiscale maatregelen
2009. In de nota naar aanleiding van het nader verslag beantwoord ik de vragen
die zijn gesteld met betrekking tot de voorbereiding op dit punt van genoemd
wetsvoorstel.De specificaties voor de eenduidige loonaangifte komen naar mijn mening
niet te laat. Beschikbaarheid ervan in november is tijdig. Er is nog meer
dan een jaar om de invoering met ingang van 1 januari 2010 van de eenduidige
aangifte loonheffingen grondig voor te bereiden en te testen. Naar aanleiding
van de vraag van de heer Omtzigt of er door overheid en leveranciers al kosten
zijn gemaakt, merk ik op dat de Belastingdienst geen andere kosten heeft gemaakt
dan de kosten die zijn verbonden aan het ontwerpen van de specificaties. De
kosten van de leveranciers zijn beperkt tot die voor hun bijdrage aan het
overleg over dit onderwerp. Het beloop van deze kosten is niet bijgehouden.
De heer Omtzigt heeft opgemerkt dat uitkeringen door het vervallen van correctieberichten
in het lopende jaar op onjuiste gegevens kunnen worden vastgesteld en vraagt
zich af hoe dit in zijn werk gaat. Naar aanleiding hiervan merk ik op dat
de werknemer voor de berekening van het dagloon wordt geacht zijn loon te
hebben genoten in het aangiftetijdvak waarover de werkgever van dat loon aangifte
heeft gedaan. Door de overgangsregeling met betrekking tot «loon
over» kan de werkgever thans ervoor kiezen door middel van correctieberichten
loon dat in een tijdvak is nabetaald toe te rekenen aan het tijdvak waarop
het betrekking heeft dan wel aan het tijdvak waarin het is genoten. Hierdoor
zijn de in de polisadministratie opgenomen loongegevens deels genoten loon
gegevens en deels loongegevens die aan verstreken perioden zijn toegerekend.
Deze laatste loongegevens zijn loon over gegevens en kunnen niet worden gebruikt
voor de dagloonvaststelling. In het voorgestelde systeem van eenduidige aangifte
loonheffingen doet de werkgever aangifte van het loon over het tijdvak waarin
het is genoten en zal de polisadministratie uitsluitend genoten loon gegevens
bevatten. De bij de Wet administratieve lastenverlichting en vereenvoudiging
in socialeverzekeringswetten (Walvis) gemaakte keuze om bij de dagloonvaststelling
uit te gaan van het genoten loon voorkomt dat bij de dagloonberekening uitgevraagd
en geverifieerd moet worden op welke tijdvakken dit loon betrekking heeft.
Het dagloon kan aldus immers worden berekend aan de hand van bij het UWV al
beschikbare loongegevens. Daarmee is een vereenvoudiging beoogd van de regelgeving,
beperking van de administratieve lasten voor de werkgever en verlaging van
de uitvoeringskosten voor de werknemersverzekeringen. Als komt vast te staan –
hetzij op basis van de toets van UWV op de aangeleverde loongegevens, hetzij
op aangeven van de werknemer – dat de werknemer in een tijdvak wel loon
heeft genoten, maar dat de werkgever daarvan geen aangifte heeft gedaan over
dat tijdvak (de loonaangifte komt niet overeen met de werkelijkheid), kan
daarmee bij de vaststelling van het dagloon rekening worden gehouden. De werknemer
wordt dan niet benadeeld doordat de werkgever aanvankelijk onjuiste aangifte
heeft gedaan.Uitvraag jaarloongegevensDe heer Omzigt wil graag een toelichting op het voorstel inzake de voortzetting
tijdelijke regeling uitvraag jaarloongegevens. Hij constateert dat een amendement
bij eerdere behandeling van dit onderwerp lijkt te zijn teruggedraaid. Het
gaat hierbij, naar ik begrijp, om de voorhangbepaling in artikel 49 van de
Invoeringswet Wet financiering sociale verzekeringen. Deze bepaling beoogt –
in het kader van een soepele invoering van de operatie-Walvis – nieuwe voorstellen voor een ministeriële regeling
eerst aan het parlement voor te leggen, alvorens ze van kracht te laten worden.
Nu het geen nieuw voorstel betreft, maar feitelijk een – tijdelijke –
verlenging van een bestaande regeling waarbij geen inhoudelijke wijziging
is beoogd, heb ik er van afgezien een dergelijke bepaling op te nemen.Codificatie fiscale behandeling WGA-lastenDe heer Cramer verzoekt alsnog in overleg te treden met sociale partners
over de WGA-lasten. Daarnaast vraagt hij om te wachten met de WGA-maatregel
tot de gerechtelijke procedures zijn afgerond uit vrees voor de gevolgen voor
werknemers en werkgevers. Het kabinet ziet geen reden voor een nieuw overleg
met sociale partners omdat er geen nieuwe gezichtspunten zijn. Het kabinet
ziet ook geen aanleiding te wachten met het wetsvoorstel tot de gerechtelijke
uitspraken definitief zijn. Zoals eerder aangegeven zal het nog geruime tijd
kunnen duren tot definitief uitspraak is gedaan inzake het karakter van het
verhaal van de WGA-last. Het kabinet wil daarom met ingang van 2009 duidelijkheid
en zekerheid verschaffen voor de betrokkenen op het punt van de fiscale behandeling
van de verhaalde WGA-last.Ten aanzien van de WGA-lasten vraagt de heer Tang of een uitzondering
op de wetssystematiek gerechtvaardigd is. De heer Tang verzoekt in dit kader
uit te leggen waarin het verschil zit met de vroegere premie Ziektewet. Op grond van de Ziektewet was de premie voor de helft verschuldigd door
de verzekerde, de werknemer, tot ten hoogste 1% van het loon dat in
het tijdvak waarover de betaling liep door de verzekerde was genoten. Het
overblijvende deel van de premie was verschuldigd door de werkgever. De werkgever
was op grond van de wet wel gehouden het door de verzekerde en het door hem
verschuldigde deel te betalen. Hij mocht daartoe op het loon van de verzekerde
het door de werknemer verschuldigde deel van de premie inhouden. De premie
die verschuldigd was door de werknemer behoorde gezien deze wettelijke grondslag
tot het fiscale loon en de ingehouden premie kwam dus in aftrek op het bedrag
waarover de werknemer loonbelasting verschuldigd was. Indien de werkgever
geen premie inhield vormde dat een belast voordeel voor de werknemer. De publieke
WGA-premie is in zijn geheel verschuldigd door de werkgever. De werkgever
moet de premie betalen aan de Belastingdienst. De werkgever mag van de door
hem verschuldigde premie niets inhouden op het aan de werknemer uit te betalen
loon. De werkgever kan wel de door hem verschuldigde gedifferentieerde premie
ten behoeve van de Werkhervattingskas tot ten hoogste de helft verhalen op
de werknemer. De werkgever die eigenrisicodrager is voor de WGA kan tot ten
hoogste de helft van de kosten verhalen op de werknemer. Deze mogelijkheid
om de WGA-last te verhalen is conform de afspraken bij het sociaal akkoord
2004 een zaak tussen werkgever en werknemer. Dat doet dus niets af aan het
karakter van de WGA-last als werkgeverslast. Het verschil met de premie voor
de Ziektewet is dus dat de werkgever de premie op grond van de WGA geheel
verschuldigd is en blijft en de wet alleen een bepaalde mate van verhaal toestaat
op de werknemer. Hij mag dan ook niets van de premie inhouden op het loon.
Wel mag hij een bedrag ter hoogte van niet meer dan de helft verhalen op de
werknemer. Daarmee is het verhaalde bedrag bedoeld als een privaatrechtelijke
vordering die niet aftrekbaar is voor de loonbelasting. De premie wordt, als
de werkgever gebruik maakt van de mogelijkheid tot verhaal, feitelijk voor
(ten hoogste) de helft door de werknemer betaald, en voor het resterende deel
door de werkgever conform de afspraak in het overleg van de Stichting van
de Arbeid. Als de werkgever niet verhaalt, leidt dit dus ook niet tot een
belast voordeel bij de werknemer.WoningcorporatiesDe heer Omtzigt wijst op twee moties die door de heren Tang en Cramer
zijn ingediend. De motie Cramer c.s. die is ingediend op 21 november
20071 en waarin wordt gevraagd, in overleg te
treden met de maatschappijen van stadsherstel, is nog steeds niet ten uitvoer
gebracht. Graag verneemt de heer Omtzigt hoe tegen het Belastingplan 2008
wordt aangekeken en hoe de maatregelen van het Belastingplan 2009 uitpakken
voor deze maatschappijen van stadsherstel. Op ambtelijk niveau is ruim een
maand geleden gesproken met enkele stadsherstellichamen over de integrale
vennootschapsbelastingplicht en de gevolgen hiervan voor stadsherstellichamen.
Ook is een brief van de stadsherstellichamen aan de staatssecretaris van Financiën
recentelijk beantwoord. Daarmee is mijns inziens uitvoering gegeven aan de
motie Cramer.De leden Tang en Remkes vragen wat de stand van zaken is met betrekking
tot de uitvoering van de motie Tang c.s. inzake de VSO 22 en de motie Tang c.s. inzake de gemengde projecten.3 Recentelijk zijn door vertegenwoordigers van de Belastingdienst, Aedes
en de woningcorporaties de contouren van de vaststellingsovereenkomst (VSO
2) verkend. Verder is ook de organisatie omtrent VSO 2 en het tijdpad nader
ingevuld. Vervolgens zijn er verschillende projectgroepen geformeerd die zich
bezighouden met deelproblemen, zoals: de waardering op de openingsbalans (waaronder
sociaal vastgoed), zogenoemde tussenvormen en projectontwikkeling
(waaronder gemengde projecten). Een ander thema is de overgang van VSO 1 naar
VSO 2. Daarbij wordt nadrukkelijk ook gekeken naar een vermindering van de
administratieve lastendruk. De besprekingen verlopen in een constructieve
sfeer. Voor wat betreft de waardering van sociaal vastgoed (circa 2,4 miljoen
woningen) liggen de standpunten momenteel overigens in betekenende mate uit
elkaar. Ten aanzien van de vraag over de voortgang van de motie inzake de
zogenoemde gemengde projecten kan ik nog het volgende opmerken. Zoals ik in
de nota naar aanleiding van het verslag al heb aangegeven, worden binnen het
kader van de bestaande wetgeving, jurisprudentie en beleid de mogelijkheden
onderzocht om binnen de VSO 2 rekening te houden met de problematiek van gemengde
projecten. De projectgroep Projectontwikkeling heeft hierin het voortouw.
In die projectgroep zitten eveneens vertegenwoordigers van de Belastingdienst,
woningcorporaties en Aedes. Over een aantal zaken bestaat al overeenstemming.
Een aantal kwesties zal nog nader worden uitgewerkt.De heer Irrgang vraagt of de integrale vennootschapsbelastingplicht het
investeren in energiebesparende maatregelen door woningbouwcorporaties ontmoedigt.Vennootschapsbelasting is een winstbelasting die geheven wordt voor zover
er daadwerkelijk winst wordt gerealiseerd. De
wettelijke regelingen waarlangs die winst wordt vastgesteld zijn voor een
woningcorporatie niet anders dan voor andere ondernemingen. Zo is het mogelijk
om voor bepaalde energiebesparende investeringen gebruik te maken van de (energie)-investeringsaftrek.
Ook woningcorporaties hebben net als andere (vennootschaps)belastingplichtige
ondernemingen toegang tot deze (energie)-investeringsaftrek. Daarmee worden
dergelijke investeringen niet ontmoedigd, maar juist gestimuleerd. Woonhuizen
als bedrijfsmiddel zijn echter uitgesloten voor de investeringsaftrek.1 Ingeval echter geen sprake is van een onzelfstandig
onderdeel van een woonhuis, maar van een zelfstandig bedrijfsmiddel, kan mogelijk
aanspraak gemaakt worden op de EIA. Als voorbeeld van een zelfstandig bedrijfsmiddel
kan gedacht worden aan zonnepanelen.2De heer Irrgang merkt op dat minister voor Wonen, Wijken en Integratie
een heffing wil opleggen aan woningbouwcorporaties, die naar zijn mening met
een eufemisme wordt aangeduid als «vermogensoverheveling». De
heer Irrgang vraagt wat solidair is aan deze vorm van vermogensoverheveling.
Uitgangspunt is dat de gevergde additionele inzet door de toegelaten instellingen
in de 40 wijken niet tot stand zou zijn gekomen zonder het perspectief op
en toekenning van de bijzondere projectsteun. De hoogte van deze projectsteun
betreft maximaal 30 procent van de additionele inzet van in totaal € 250
miljoen per jaar. Dit vertaalt zich daarin dat de corporaties buiten de 40
wijken jaarlijks € 75 miljoen blijven bijdragen aan de opgave van € 250
miljoen voor de 40-wijken corporaties. Op deze manier leveren alle corporaties
in Nederland een bijdrage aan de wijkenaanpak. Op de middelen van de bijzondere
projectsteun kan alleen aanspraak worden gemaakt voor plannen die onderdeel
uitmaken van de Wijk Actie Plannen.Uitbreiding fictieve onderworpenheid van in niet-verdragsland
werkzame werknemersDe heer Irrgang stelt een aantal vragen over de fictieve onderworpenheid
van in niet-verdragslanden werkzame werknemers. Zoals eerder opgemerkt in
de nota naar aanleiding van het verslag kan bij deze regeling primair worden
gedacht aan Nederlandse werknemers die werkzaam zijn in de (Nederlandse) bouw-
en baggersector in met name het Midden-Oosten. Nederland heeft in deze regio
niet met alle landen een belastingverdrag gesloten. Zo is er
bijvoorbeeld (nog) geen belastingverdrag gesloten met Irak, Iran, Syrië,
Jemen en Libanon. Recent zijn wel belastingverdragen afgesloten met de Verenigde
Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië, Qatar en Bahrein. Deze verdragen zullen
echter niet voor 1 januari 2010 in werking treden. Dit geldt ook ten
aanzien van Oman waarmee de onderhandelingen inmiddels zijn afgerond, maar
het verdrag zelf nog niet is getekend. In afwachting hiervan behoudt de bepaling
ook voor werknemers die zijn uitgezonden naar deze landen haar belang. De
regeling beoogt om de concurrentiekracht van Nederlandse werknemers die met
name in deze landen werkzaam zijn te versterken en zorgt ervoor dat naar het
buitenland uitgezonden Nederlandse werknemers in het buitenland wat de fiscaliteit
betreft even duur zijn als lokale werknemers. In de regel gaat het om werknemers
die in Nederland belastingplichtig blijven omdat hun gezinnen hier achterblijven.
De regeling zorgt er zodoende voor dat deze werknemers zich niet bij voorbaat
uit de markt prijzen. Niet alleen ten opzichte van lokale arbeidskrachten,
maar ook ten opzichte van Nederlandse collega’s die hier geen gezin
achterlaten en daardoor niet langer in de Nederlandse belastingheffing worden
betrokken. De nu voorgestelde verruiming tot werkgevers die in een van de
andere EU-lidstaten zijn gevestigd brengt, zoals eerder aangegeven, de Nederlandse
wetgeving op dit punt meer in overeenstemming met het Europees recht. De voorwaarde
dat sprake moet zijn van een Nederlandse werkgever kan beperkend werken voor
in Nederland belastingplichtige werknemers die ook zijn uitgezonden en overigens
exact hetzelfde werk doen, maar in dienstbetrekking zijn van een werkgever
die gevestigd is in een van de andere EU-lidstaten. De voorgestelde aanpassing
leidt ertoe dat ook de concurrentiekracht van deze Nederlandse werknemers
die in niet-verdragslanden werkzaam zijn wordt versterkt. In dat licht acht
ik het bestaan van deze regeling en de thans voorgestelde uitbreiding dan
ook verdedigbaar en rechtvaardig. Wet dwangsom en beroepZowel de heer Omtzigt als de heer Tang acht het onwenselijk dat de Belastingdienst/Toeslagen
voor drie jaar wordt uitgezonderd van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig
beslissen en vraagt deze periode terug te brengen tot één jaar.
De motivatie voor een uitzonderingspositie voor de Belastingdienst/Toeslagen
is gelegen in de verwachte invoering van een nieuw systeem voor Toeslagen.
Een met het nieuwe systeem beoogde verbetering is dat daarmee de wettelijke
termijnen kunnen worden gerealiseerd. Aangezien een dergelijke complexe implementatie
nooit geruisloos verloopt, is ervoor gekozen om eerst het nieuwe systeem een
complete toeslagencyclus (inclusief definitief toekennen) te laten draaien.
Pas daarna kan de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen ook voor
de Belastingdienst/Toeslagen worden toegepast. Een complete toeslagencyclus
inclusief definitief toekennen duurt meer dan een jaar. Derhalve vind ik het
niet raadzaam om de overgangstermijn te bekorten tot één jaar.OverigDe heer Cramer heeft enkele vragen gesteld over de prijzen van grijze
en groene stroom. Deze vragen zullen worden doorgeleid naar de minister van
Economische Zaken, die primair verantwoordelijk is voor dit beleidsterrein.De heer Cramer vraagt naar de termijn waarop ik uw kamer een brief zal
toezenden met betrekking tot het onderzoek naar de verdere defiscalisering
in box 3 van vorderingen en schulden die zijn ontstaan krachtens erfrecht.
Deze brief zal in de eerste helft van 2009 aan uw kamer worden toegezonden.De heer Cramer vraagt waarom belastingschulden waarvoor uitstel van betaling
is verkregen (zoals bij bedrijfsoverdrachten) niet in box 3 in aanmerking
kunnen worden genomen.Op grond van de Invorderingswet 1990 kan in een aantal gevallen uitstel
van betaling worden verleend. Dat geldt inderdaad zoals de heer Cramer aangeeft
niet alleen voor regulier uitstel, maar ook voor bewust door de wetgever gecreëerde
uitstelmogelijkheden zoals in de sfeer van de bedrijfsopvolging. In de brief
aan de Kamer van 13 oktober 20081 heb ik
aangegeven dat conserverende aanslagen die afhankelijk zijn van een toekomstige
gebeurtenis of toestand buiten beschouwing zullen blijven in box 3, omdat
er pas sprake is van een feitelijke verplichting wanneer die gebeurtenis of
toestand zich voordoet. Daarnaast heb ik aangegeven dat vanwege vaststellingsproblematiek
en peildataproblematiek ook materiële inkomstenbelastingschulden buiten
beschouwing moeten blijven. Het meenemen van dergelijke belastingschulden
zou leiden tot een zeer complexe regeling. Wel heb ik in de brief toegezegd
een regeling in box 3 voor successierechtschulden en -vorderingen te treffen.
Bij het vormgeven van die regeling zal bezien worden in hoeverre ook successierechtschulden
waarvoor op grond van een bedrijfsopvolgingsfaciliteit in de Invorderingswet
1990 uitstel van betaling is verleend, in box 3 in aanmerking kunnen worden
genomen. Ik zeg hierbij toe daarbij eveneens te bezien in hoeverre het mogelijk
en gewenst is ook inkomstenbelastingschulden waarvoor op grond van een bedrijfsopvolgingsfaciliteit
in de Invorderingswet 1990 uitstel van betaling is verleend, in box 3 in aanmerking
te nemen. Daarbij zullen dan uiteraard aspecten als de budgettaire gevolgen
en de uitvoerbaarheid aan de orde komen. De invoering van een regeling voor
successierechtschulden- en vorderingen is voorzien per 1 januari 2010.
Ik kom in de loop van 2009 op deze kwestie terug.De heer Cramer vraagt waarom de noodzaak voor een bijzonder tarief voor
stakingswinst niet wordt onderkend.Stakingswinst is het deel van de totaalwinst dat nog niet is belast via
de jaarwinst. Het kan dan gaan om de reguliere winst die in het laatste jaar
is behaald, maar ook om eventuele gerealiseerde stille reserves of goodwill.
Het is logisch om bij staking van de onderneming over deze winst belasting
te heffen. Staking is immers het laatste moment waarop winst wordt genoten;
na staking wordt geen onderneming meer gedreven. Wel kan de stakingsaftrek
van toepassing zijn waardoor een deel van de stakingswinst niet wordt belast.
Verder gelden er in een aantal specifieke situaties fiscale faciliteiten waarbij
de stakingswinst kan worden doorgeschoven. Zo is er de mogelijkheid om stakingswinst
onbelast om te zetten in een lijfrente, waardoor de stakingswinst pas wordt
belast als de lijfrentetermijnen worden genoten. Ook kan in sommige gevallen
de uiteindelijk betaalde belasting worden teruggebracht door gebruik te maken
van de middelingsregeling. Overigens is bij de Wet IB 2001 expliciet besloten
om de bijzondere tarieven bij staking en overlijden af te schaffen. De argumentatie
is daar te vinden.Door de minister van Landbouw is een evaluatie van de landbouwvrijstelling
naar de Kamer gestuurd, zo constateert de heer Cramer. De heer Cramer wil
graag weten wat het budgettair beslag is van de landbouwvrijstelling opgesplitst
naar cultuurgrond en ondergrond. Op grond van de landbouwvrijstelling worden
grosso modo voordelen uit landbouwbedrijf ter zake van waardeveranderingen
van gronden – daaronder begrepen de ondergrond van gebouwen –
niet tot de winst gerekend als de waardeverandering van de grond is toe te
rekenen aan de ontwikkeling van de waarde in het economische verkeer. Op basis
van de «Land- en tuinbouwcijfers» van het LEI en
de «grondprijsmonitor» van de Dienst Landelijk Gebied van het
ministerie van LNV is geschat dat circa 90% van de landbouwvrijstelling
ziet op cultuurgrond en 10% op ondergrond. Voor 2008 is het budgettaire
beslag van de landbouwvrijstelling geraamd op € 255 miljoen. Derhalve
ziet circa€ 230 miljoen op cultuurgrond; het overige deel op ondergrond.Mevrouw Koşer Kaya vraagt om een reactie op haar voorstel dat alleenstaanden
voor de heffing van successierecht één persoon kunnen aanwijzen
die dan voor toepassing van de verhoogde vrijstelling voor partners en tariefgroep
I in aanmerking zou komen. In de verhoogde vrijstelling voor partners komt
tot uitdrukking dat partners ten opzichte van elkaar een zorgplicht hebben.
Indien een dergelijke wederzijdse zorgplicht niet aanwezig is, ligt het toekennen
van de verhoogde vrijstelling minder voor de hand. Ook toepassing van tariefgroep
I ligt in die zin niet voor de hand.Mevrouw Koşer Kaya vindt de AWBZ-premies ondoorzichtig en vraagt
of iedere belastingbetaler bij de belastingaangifte een overzicht kan krijgen
waarin staat hoeveel hij betaald heeft aan elke afzonderlijke premie. Het
totaal bedrag aan premies volksverzekeringen staat nu al vermeld op het aanslagbiljet,
evenals het totale premiepercentage voor AWBZ, AOW en Anw. Het apart vermelden
van de premies per verzekering zou aanzienlijke uitvoeringskosten met zich
brengen. Bovendien zou een aantal regels op het aanslagbiljet moeten worden
toegevoegd, hetgeen betekent dat andere informatie gegeven de beperkte ruimte
zou komen te vervallen. Overigens staan de premiepercentages van de afzonderlijke
premies (inclusief een rekenvoorbeeld) nu al gespecificeerd in de toelichting
op de aangifte en op de website van de Belastingdienst.Mevrouw Koşer Kaya stelt een vraag over heffingsrente en fouten
van de Belastingdienst. Het in rekening brengen dan wel vergoeden van heffingsrente
door de Belastingdienst vloeit voort uit de wet. Het is een vergoeding voor
het genoten liquiditeitsvoordeel c.q. het geleden liquiditeitsnadeel. In antwoord
op kamervragen1 is uiteen gezet dat indien sprake
is van een verwijtbaar verzuim van de Belastingdienst dit in zijn algemeenheid
geen consequenties kan hebben voor de berekening van heffingsrente. Heffingsrente
is neutraal van karakter en is, wanneer het in rekening wordt gebracht, bedoeld
ter compensatie van door de schatkist misgelopen rente. De belastingplichtige
heeft gedurende een zekere tijd de beschikking gehad over het aan de overheid
toekomende bedrag. Een belastingplichtige kan voorkomen dat hij met heffingsrente
wordt geconfronteerd door tijdig en uitdrukkelijk te verzoeken om de vaststelling
van een (nadere) voorlopige aanslag. De Belastingdienst zal steeds zo snel
mogelijk, maar in elk geval binnen drie maanden na binnenkomst van een volledig
en duidelijk schriftelijk verzoek, een (nader) voorlopige aanslag vaststellen.
In het Besluit heffingsrente2 is neergelegd dat
indien de Belastingdienst ondanks een dergelijk verzoek niet binnen drie maanden
een (nadere) voorlopige aanslag vaststelt, de heffingsrente over de periode
van de aan de Belastingdienst te wijten vertraging op schriftelijk verzoek
van de belastingplichtige wordt verminderd. Ik merk nog op dat heffingsrente
nadrukkelijk niet het karakter heeft van een sanctie.De heer Remkes stelt een vraag over de ingangsdatum van de heffingsrente.Binnen het hiervoor naar aanleiding van de vraag van mevrouw Koşer
Kaya inzake heffingsrente weergegeven uitgangspunt dat ten grondslag ligt
aan de berekening van heffingsrente is, mede in verband met de uitvoerbaarheid
van de regeling, voor de berekening van de heffingsrente uitgegaan van de
fictie dat de belastbare winst gelijkmatig aangroeit gedurende het gehele
jaar. Daarom wordt voor de inkomsten- en vennootschapsbelasting
heffingsrente berekend of vergoed vanaf 1 juli: het midden van het
belastingjaar. Er wordt dus geen rekening gehouden met pieken of dalen in
het inkomen gedurende het jaar. Gedurende het belastingjaar wordt er al een
aanslag opgelegd op basis van een inschatting van de winst door de ondernemer.
Het is sinds kort mogelijk om de schattingen digitaal aan te leveren. Dat
maakt het makkelijker om gedurende het belastingjaar het verwachte jaarresultaat
snel aan te passen wanneer de omstandigheden zich sterk wijzigen. Daarmee
wordt zo goed mogelijk voorkomen dat er op de voorlopige aanslagen te veel
of te weinig wordt betaald.De toepassing van de regeling voor heffingsrente kan inderdaad onevenwichtig
uitwerken al naar gelang belasting moet worden bijbetaald of worden teruggegeven.
Dit probleem is ook al eerder gesignaleerd en er vindt nu onderzoek plaats
in hoeverre hier een oplossing voor kan worden gevonden.De heer Omtzigt verzoekt om een overzicht van de ontwikkeling van de tarieven
van de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek door de jaren heen. Onderstaand
zijn voor de jaren 2004–2008 de tarieven weergegeven.Tarieven met ingang van 1 januari 2008 Bij een investeringsbedrag
in een kalenderjaar van: meer danmaar niet meer danbedraagt het percentage–€ 2 1000 € 2 100€ 36 00025€ 36 000€ 70 00021€ 70 000€ 102 00012€ 102 000€ 135 0008€ 135 000€ 169 0005€ 169 000€ 201 0002€ 201 000€ 236 0001€ 236 000–0Tarieven met ingang van 1 januari 2007 Bij een investeringsbedrag
in een kalenderjaar van: meer danmaar niet meer danbedraagt het percentage–€ 2 1000 € 2 100€ 35 00025€ 35 000€ 68 00021€ 68 000€ 99 00012€ 99 000€ 132 0008€ 132 000€ 164 0005€ 164 000€ 197 0002€ 197 000€ 230 0001€ 230 000€ 263 0000€ 263 000€ 295 0000€ 295 000–0Tarieven met ingang van 1 januari 2006 Bij een investeringsbedrag
in een kalenderjaar van: meer danmaar niet meer danbedraagt het percentage–€ 2 1000 € 2 100€ 35 00025€ 35 000€ 67 00022€ 67 000€ 98 00015€ 98 000€ 131 00010€ 131 000€ 163 0006 € 163 000€ 195 0003€ 195 000€ 229 0003€ 229 000€ 261 0000€ 261 000€ 293 0000€ 293 000–0Tarieven met ingang van 1 januari 2005 Bij een investeringsbedrag
in een kalenderjaar van: meer danmaar niet meer danbedraagt het percentage–€ 2 0000 € 2 000€ 34 00025€ 34 000€ 66 00022€ 66 000€ 97 00017€ 97 000€ 129 00014€ 129 000€ 161 00011€ 161 000€ 193 0008€ 193 000€ 226 0005€ 226 000€ 258 0003€ 258 000€ 290 0000€ 290 000–0Tarieven met ingang van 1 januari 2004 Bij een investeringsbedrag
in een kalenderjaar van: meer danmaar niet meer danbedraagt het percentage–€ 2 0000 € 2 000€ 33 00025€ 33 000€ 65 00022€ 65 000€ 96 00019€ 96 000€ 127 00016€ 127 000€ 159 00013€ 159 000€ 191 00011€ 191 000€ 223 0008€ 223 000€ 254 0005€ 254 000€ 286 0003€ 286 000–0De heer Omzigt vraagt wanneer de Tweede Kamer het wetsvoorstel met betrekking
tot de algemene pensioeninstelling (API) tegemoet kan zien. Vanwege de complexiteit
van de materie is bij de introductie van de API – zoals aangegeven in
een algemeen overleg met de Tweede Kamer op 12 maart 2008 – gekozen
voor een gefaseerde aanpak. In de eerste fase wordt een API gecreëerd
die premieovereenkomsten kan uitvoeren. Deze instelling wordt aangeduid als
premiepensioeninstelling (PPI). Het wetsvoorstel hierover zal naar verwachting
op korte termijn aan de Raad van State kunnen worden voorgelegd. In de tweede
fase zal worden nagegaan of het mogelijk is om via aanpassingen in de Pensioenwet
de samenwerking tussen ondernemingspensioenfondsen mogelijk te maken. In de
laatste fase zal worden bekeken op welke wijze een API kan worden geïntroduceerd
die ook zogenoemde «defined benefit»-regelingen uit kan voeren.
Over de aanpak die het kabinet daarbij voor ogen staat zal de Tweede Kamer
binnenkort per brief worden geïnformeerd.De heer Omtzigt vraagt bij de modernisering van de successiewetgeving,
met name met betrekking tot de vereenvoudiging van de bedrijfsopvolgingsregeling,
de verschillen in de behandeling van IB-ondernemingen en AB-ondernemingen
te betrekken. Ik kan hierop positief antwoorden. Zoals aangegeven in de brief modernisering
van de successiewetgeving, is het inderdaad de bedoeling om de bedrijfsopvolgingsfaciliteit
rechtsvorm neutraal te maken. Hiermee moeten verschillen in behandeling tussen
IB-ondernemers en AB-houders weg worden genomen.De heer Omtzigt vraagt met welke partijen de Belastingdienst overlegt
over de vereenvoudiging van rittenregistraties voor bestelauto’s en
of er voorstellen zijn die de administratieve lasten verminderen. De Belastingdienst
overlegt over dit onderwerp met UNETO-VNI, VNO-NCW en EVO. Het volgende overleg
staat eind november gepland. Op dit moment wordt onder andere gekeken naar
de toepasbaarheid van een model voor de rittenregistratie van bestelauto’s
dat door VNO-NCW en de Belastingdienst is ontwikkeld. Aan het gebruik van
dit model door het bedrijfsleven blijken in de praktijk nog enkele onduidelijkheden
te kleven. Deze onduidelijkheden proberen de partijen nu boven water te krijgen.
Ook wordt in de overleggen gesproken over de mogelijkheden van het leveren
van andersoortig bewijs dat de bestelauto niet voor privédoeleinden
gebruikt wordt. Dit heeft tot nu toe nog niet tot oplossingen geleid.De heer Omtzigt vraagt of ik bereid ben in overleg te treden met de Nationale
Federatie Historische Luchtvaart over de heffing van accijns over de door
historische luchtvaartuigen gebruikte brandstof. In de nota naar aanleiding
van het verslag heb ik aangegeven dat met de Federatie al eerder overleg is
gevoerd en dat dit niet tot een oplossing heeft geleid.De heer Omtzigt vraagt een toelichting op de aftrekbaarheid van vakbondscontributie
door gepensioneerden. Volgens de heer Omtzigt staan sommige belastinginspecteurs
dit toe, maar andere niet.Deze vraag lijkt deels op een misverstand te berusten. Aftrek van vakbondscontributie
is – evenals aftrek van andere beroepskosten – onder de Wet IB
2001 niet meer toegestaan. Wel mag een inhoudingsplichtige een onbelaste vergoeding
voor deze kosten verstrekken. Het is echter niet zonder verdergaande gevolgen
mogelijk – en vermoedelijk wordt hierop gedoeld – om een deel
van het (belaste) pensioen in te ruilen voor een onbelaste vergoeding. In
die situatie zou namelijk sprake zijn van (gedeeltelijke) afkoop van pensioen.
Op grond van artikel 19b, eerste lid, onderdeel b, van de Wet op de loonbelasting
1964 zou dan de waarde van gehele pensioenaanspraak ineens worden belast.
Het is derhalve niet mogelijk om door middel van een ruil van pensioen voor
een onbelaste vergoeding de facto de heffing over het pensioen te vermijden.
Het alsnog creëren van die mogelijkheid acht ik ook niet wenselijk.De heer Omtzigt heeft gevraagd wat er gebeurt met ziektekostenfondsen
binnen bedrijven (opgericht op initiatief werkgevers en werknemers) die nu
al bestaan en de uitkeringen die na 1 januari 2009 uit dat fonds worden
gedaan. Hij vraagt zich af, of deze in één keer worden belast
en of dit niet tot dubbele belasting leidt.Met het vervallen van de buitengewone uitgavenregeling per 1 januari
2009 komt ook de vrijstelling voor een door een werkgever verstrekte vergoeding
van ziektekosten te vervallen. Dit staat los van de zogenoemde fondsenvrijstelling;
die vrijstelling geldt niet voor de vergoeding van ziektekosten.Voor zover de vraag ziet op fondsen die wel betrekking hadden op ziektekosten
en dus niet onder de fondsenvrijstelling vielen, geldt het volgende. Wanneer
na 1 januari 2009 een uitkering uit een dergelijk fonds betrekking heeft
op ziektekosten is die uitkering bij de werknemer belast. Van dubbele belastingheffing
zal echter doorgaans nagenoeg geen sprake zijn. Zoals de heer Omtzigt al aangeeft
draagt de werkgever voor een deel bij aan de stortingen in het fonds. Voor
het deel van een eventuele uitkering dat betrekking heeft op het werkgeversdeel
kan van dubbele belastingheffing geen sprake zijn, nu de storting
zelf in het algemeen niet belast is. Het restant wordt inderdaad door de werknemers
gezamenlijk gestort vanuit hun nettoloon. De bijdrage van een werknemer aan
een dergelijk fonds zal echter doorgaans in geen verhouding staan tot het
bedrag van een eventuele uitkering uit dat fonds aan die zelfde werknemer.
Die bijdrage zal veel minder zijn. Voor zover er al van dubbele belastingheffing
kan worden gesproken, is dit effect op individueel niveau minimaal.De heer Tang is voornemens een amendement in te dienen om stock appreciation
rights, een bonus in geld waarvan de waarde afhangt van opties of aandelen,
net als aandelenopties niet langer aftrekbaar te laten zijn van de vennootschapsbelasting.
Hij heeft zich daarbij laten leiden door de duck-test: als het kwaakt als
een eend en loopt als een eend, is het waarschijnlijk een eend.Bij de parlementaire behandeling van de Wet werken aan winst is geantwoord
dat stock appreciation rights (SAR’s) niet worden aangemerkt als met
optierechten gelijk te stellen rechten in de zin van artikel 10, eerste lid,
onderdeel j, van de Wet Vpb. Dat is gebeurd omdat geen sprake is van een recht
op aandelen maar slechts van een beloningsinstrument waarbij de bonus afhangt
van de waardeontwikkeling van aandelen. Om in de beeldspraak van de heer Tang
te blijven: het kwaakt niet als een eend en het loopt niet als een eend, dus
is dit zeker géén eend. De reden dat aandelenopties niet aftrekbaar
zijn van de Vpb is dat het niet zozeer de vennootschap is die door de verstrekking
van optierechten verarmt, maar dat de deelgerechtigdheid tot het vermogen
van de vennootschap over meer aandelen wordt verdeeld. Er is dus veeleer sprake
van aandeelhouderslasten dan van ondernemingskosten. Bij een SAR is wel sprake
van echte ondernemingskosten zodat er geen reden is om ze van aftrek uit te
sluiten. Bij de werknemer wordt de SAR als een normale bonus in de loonbelasting
betrokken.De heer Remkes vraagt of het kabinet bereid is om de wet zodanig aan te
passen dat ook voor gehandicapte kinderen een lijfrente kan worden opgebouwd.
Deze mogelijkheid is echter reeds opgenomen in artikel 3 124, eerste
lid, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Zoals in de nota naar
aanleiding van het verslag is aangegeven, is het alleen niet mogelijk om een
dergelijke inkomensvoorziening via een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht
op te bouwen. Zoals daar is aangegeven zijn er geen voornemens om van de zijde
van het kabinet met voorstellen te komen ter aanvulling van de als gevolg
van het initiatiefwetsvoorstel van de kamerleden Depla (PvdA) en Blok (VVD)
per 1 januari 2008 geldende regeling.De heer Remkes heeft in verband met prijsverschillen van sigaretten verzocht
om een reactie op het rapport over de illegale handel van shag en sigaretten
dat in opdracht van de Vereniging Nederlandse Kerftabakindustrie is uitgevoerd.
In dit rapport wordt gesteld dat illegale handel en verkoop van namaakproducten
een mogelijk resultaat is van hoge tabaksaccijnzen. Het is juist dat de hoogte
van de accijns het risico op smokkel en namaak beïnvloedt. Ik ben met
de heer Remkes van mening dat het van belang is illegale tabakshandel tegen
te gaan. Illegale invoer heeft niet alleen een effect op de accijnsinkomsten
maar heeft door een groeiend aandeel van namaaksigaretten ook een volksgezondheidaspect.
De douane treedt al jaren op tegen illegale invoer van sigaretten. De eerste
containerscan die midden jaren negentig in Rotterdam is gebouwd heeft met
name zijn vruchten afgeworpen bij het opsporen van ladingen illegale sigaretten.
Naast het inzetten van speciale tabakshonden heeft de douane ook geïnvesteerd
in het verbeteren van de informatiepositie. Daarnaast zal in de nabije toekomst
een accijnszegel met aanvullende echtheidskenmerken worden ingevoerd om de
drempel voor het namaken van sigaretten te verhogen. Aan de andere kant moeten we ook in het oog blijven houden dat de prijsstelling
zaak van de branche is, zodat we op zekere hoogte internationale prijsverschillen
in tabaksproducten zullen blijven houden.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Kamerstukken II 2008/09, 31 704, nr. 8, blz. 90.XNoot1Brief van 3 juli 2008, Kamerstukken II 2007/08, 31 236, nr.
3.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 800 XIII, nr. 76.XNoot3Communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer
(PbEU 2004 C13).XNoot1Kamerstukken I, 2007/08, 31 205 en 31 206, C, blz. 38–39.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 206, nr. 25.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 492, nr. 1 (bijlage Analyse progressieve
BPM afhankelijk van absolute CO2).XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205/31 206, nr. 39.XNoot1Richtlijn nr. 2005/36/EG van 7 september 2005 (PbEU L 255). Bij de
Algemene wet erkenning EGberoepskwalificaties van 6 december 2007 (Stb.
2007, 530) is de Europese richtlijn grotendeels geïmplementeerd.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 28 694, nr. 55.XNoot1Brief van 31 maart 2008, Kamerstukken II 2007/08, 26 448 en
31 066, nr. 358.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 066, nr. 55.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 43.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 46.XNoot3Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 47.XNoot1Achtergrond van de uitsluiting is gelegen in het feit dat woonhuizen weliswaar
tot een bedrijfsvermogen kunnen behoren, maar in vele gevallen ook privé-objecten
zijn, zodat zich het gevaar van discriminatie tussen ondernemers en particulieren
voordoet.XNoot2In het besluit van 8 maart 2006, nr. CPP2005/ 1463M is hierover meer
te vinden.XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 30 375, nr. 6.XNoot1Tweede Kamer 2005/06, nr. 935.XNoot2Besluit van 7 maart 2008, nr. CPP2007/ 3267M, Stcrt. nr. 55. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31704-22.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl