Interne Marktraad; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-01, nr. 80

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21501-01 nr. 80

30-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAgendapunt 1. Verslag van de Algemene Raad van 30/31 oktober
1995 en de agenda van de Algemene Raad van 20/21 november 1995Agendapunt 2. Tweede tussentijds verslag van de Reflectiegroep
IGCAgendapunt 3. Agenda van de Begrotingsraad van 17 november
1995 Agendapunt 4. Agenda van de Interne-Marktraad van 23 november en het
regeringsstandpunt over rapport Molitor ComitéOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-01Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 21501-03Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 62 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-01Interne Marktraad21 501-02Algemene Raad21 501-03Begrotingsraadnr. 80VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 30 november 1995De algemene commissie voor EU-Zaken1 en de
vaste commissies voor Buitenlandse Zaken2 en voor
Economische Zaken3 hebben op 16 november 1995
overleg gevoerd met minister van Mierlo en staatssecretaris Patijn van Buitenlandse
Zaken over:1. Het verslag van de Algemene Raad van 30/31 oktober 1995
(Kamerstuk 21 501-02, nr. 157);De agenda van de Algemene Raad van 20/21 november 1995 (Kamerstuk);2. Het tweede tussentijdse verslag van de Reflectiegroep IGC
(Kamerstuk 24 400, V, nr. 12);3. De agenda van de Begrotingsraad van 17 november 1995 (Kamerstuk
21 501-03, nr.);4. De agenda van de Interne-Marktraad van 23 november 1995
(Kamerstuk 21 501-01, nr.);Het regeringsstandpunt over het rapport Molitor Comité
(Kamerstuk 21 501-01, nr. 78).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Agendapunt 1. Verslag van de Algemene Raad van 30/31 oktober
1995 en de agenda van de Algemene Raad van 20/21 november 1995Op verzoek van mevrouw Van Ardenne (CDA) wordt aan dit agendapunt
toegevoegd het verslag van de extra Algemene Raad op 10 november 1995. Zij
zei dat de regering de extra Algemene Raadblijkbaar niet belangrijk genoeg
vond om de minister van Buitenlandse Zaken af te vaardigen. De staatssecretaris
was wel aanwezig, maar hij is naar verluidt al tijdens de besprekingen vertrokken.
Het akkoord waartoe de Raad heeft besloten, is echter buitengewoon schadelijk
voor de Nederlandse tuinders. Zij herinnerde eraan dat de minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij op schriftelijke vragen van haar fractie van 9 november
jl. heeft geantwoord dat de regering zich zal blijven verzetten tegen een
akkoord met Marokko, omdat dit land als tegenprestatie voor het visserijakkoord
vraagt om toestemming voor een extra invoer van tomaten en bloemen in de Europese
Unie. Verder heeft de minister voor Ontwikkelingssamenwerking gewaarschuwd
voor een zover gaande liberalisering dat Nederland de lasten moet dragen en
Spanje de vruchten plukt. Mevrouw Van Ardenne zei dat zij zich door deze opmerkingen
van de bewindslieden gerustgesteld voelde. Ten onrechte, zo blijkt nu, want
het afgesloten akkoord laat de invoer van meer bloemen en tomaten toe, juist
in een periode waarin de prijsvorming voor de Nederlandse tuinders voor die
produkten onder zware druk staat. Zij was hierover verbaasd en verontwaardigd
en vroeg waarom de regering zich niet heeft verzet tegen dit akkoord. Hebben
andere landen zich wel verzet? Hoe is de stemming verlopen? Wie heeft dit
compromis bedacht? Waarom is met dit akkoord niet gewacht op de uitkomst van
de analyse van de EU van de huidige problemen op de tomatenmarkt? Hoe denkt
de regering de verliezen voor de betrokken tuinders te compenseren?Mevrouw Van Rooy (CDA) vroeg de bewindslieden nader in te gaan
op de hoofdpunten van het EU-VS Actieplan. Kan de Kamer de beschikking krijgen
over dit plan? Wat zijn de accenten voor Nederland daarin?Tijdens de Algemene Raad op 20/21 november zal naar verwachting worden
gesproken over de nieuwe MEDA-verordening. Gelet op het recente rapport van
de Europese Rekenkamer (ERK) waarin opnieuw wordt aangegeven dat de financiële
verantwoording van de Gemeenschap op vele terreinen niet door de beugel kan,
is er extra reden voor waakzaamheid bij de totstandkoming van deze verordening.
Hoe kan de Nederlandse regering bevorderen dat er op dit onderdeel van het
Middellandse-Zeebeleid niet achteraf moet worden vastgesteld dat er sprake
is van verkeerde financiële bestedingen?De regering heeft in het kader van het overleg over het akkoord met Marokko
terecht het punt van de terugnameverplichting naar voren gebracht. Uit het
verslag blijkt dat is afgesproken dat over dit onderwerp in bilateraal overleg
overeenstemming moet worden gezocht. Mevrouw Van Rooy maakte hier bezwaar
tegen, want juist het gewicht van de EU en van het onderhandelingsproces in
dat kader moeten worden gebruikt om positieve resultaten te bereiken. Nu al
het «wisselgeld» van de Unie is weggegeven in het streven te komen
tot een akkoord, hebben de individuele lidstaten veel minder kansen op een
bevredigende overeenkomst. Zij drong erop aan dat in de toekomst in het kader
van de onderhandelingen over volgende akkoorden met landen als Algerije, tevoren
bilateraal met andere lidstaten wordt gesproken om steun te vinden voor de
wens dit onderwerp bij de eigenlijke onderhandelingen te betrekken.De heer Weisglas (VVD) zei dat de betiteling van het agendapunt
«tomaten en vis» al aangeeft wat het probleem is van het akkoord
dat met Marokko is afgesloten. Er is een oneigenlijke koppeling
gelegd die er in resulteert dat bepaalde groepen worden benadeeld, omdat andere
groepen, wellicht terecht, een tegemoetkoming moeten krijgen. Deze scheefgroei
duidt opnieuw op de toenemende druk van de zuidelijke Europese landen in de
EU, een ontwikkeling die des te zorgelijker is nu binnen afzienbare tijd belangrijke
beslissingen voor de deur staan als de uitbreiding van de Unie en de hervorming
van de Structuurfondsen. Er is alle aanleiding om strenger op te treden, zo
meende hij.Het is niet terecht dat de Nederlandse tuinders een prijs moeten betalen,
niet voor de vrijhandel op zich, maar voor dit akkoord dat tot doel heeft
de vissers tevreden te stellen. Aan de andere kant dwingen de getallen tot
enige relativering: het aandeel van de invoer uit Marokko is klein in verhouding
tot de totale produktie van tomaten en bloemen in Nederland. Overigens is
het positief dat de Algemene Raad een afspraak heeft gemaakt voor een fonds
voor de promotie van Europese bloemen.In tegenstelling tot het uitgangspunt van de Nederlandse regering is de
terugnameovereenkomst niet opgenomen in het Associatieakkoord met Marokko.
Kunnen de bewindslieden toelichten waarom zij hebben ingestemd met een akkoord
dat tegen hun eigen uitgangspunt indruist? Achten zij het mogelijk de terugnameverplichting
te koppelen aan bepaalde financiële aspecten van het akkoord, bijvoorbeeld
het Marokko-onderdeel van de Middellandse-Zeefaciliteit? De heer Weisglas
drong erop aan dat de regering zich actiever inzet om deze terugnameverplichting
te verwezenlijken.Uit de informatie waarover de Kamer beschikt, kan niet worden afgeleid
waarop de besprekingen over de betrekkingen tussen de Unie en de VS zijn gericht.
Wat is het doel? Wat zijn de hoofdpunten? Wordt er wel of niet gericht op
een vrijhandelsovereenkomst tussen de Unie en de VS? De Nederlandse regering
zou zich op dit punt zeer terughoudend moeten opstellen, zo meende hij. Verder
meende hij dat het moment is aangebroken dat de betreffende Commissie- en
Raadsdocumenten aan de Kamer ter beschikking worden gesteld.Kunnen de bewindslieden aangeven wanneer de douane-unie tussen de EU en
Turkije een feit zal zijn?Kunnen zij nadere mededeling doen over de financiering van de wederopbouwhulp
aan voormalig Joegoslavië, in het bijzonder over de coördinatie
en de verdeling van de bijdragen over de EU, de Wereldbank en andere instanties?Willen de bewindslieden ingaan op de verontrustende berichten in het rapport
van de ERK over de hulp aan Oost-Europa? In een artikel in NRC-Handelsblad
is sprake van stapels rapporten die miljoenen guldens hebben gekost en waar
niets mee is gedaan. Kunnen zij dit toelichten?De heer Van den Bos (D66) vroeg naar de inbreng van de regering
als de Algemene Raad, mede naar aanleiding van de moord op de heer Rabin,
de vooruitzichten op verdere voortgang in het vredesproces in het Midden-Oosten
aan de orde stelt. De heer Rabin heeft destijds geopperd dat de Europese steun
selectief moet worden ingezet voor die landen die een positieve rol spelen
in het vredesproces. Hoe denken de bewindslieden hierover? Hoe beoordelen
zij de Europese betrokkenheid bij dit vredesproces?Het is een goede gedachte het belang van de relaties tussen de EU en de
VS nog eens te onderstrepen in een Actieplan, maar dit mag niet ontaarden
in een soort «tweede jaar van Europa» zoals de heer Kissinger
destijds heeft uitgeroepen. De resolutie, verklaring of welk document dan
ook dat zal voortkomen uit dit programma, moet een substantiële inhoud
hebben. Een nietszeggende verklaring is alleen maar slecht voor de relaties.De heer Van den Bos vond dat de EU tot nu toe erg terughoudend is over
een eventuele betrokkenheid van de Midden- en Oost-Europese landen
bij de onderhandelingen over de IGC. Wat is erop tegen dat zij hun wensen
kenbaar maken? Natuurlijk mag dan niet de verwachting worden gewekt dat met
al die wensen rekening wordt gehouden, maar er moet toch een min of meer formele
structuur kunnen worden gevonden waarin die landen hun ideeën over het
voetlicht kunnen brengen.De heer Van Middelkoop (GPV) sloot zich, mede namens de fractie
van het SGP, aan bij de interventie van mevrouw Van Ardenne. Hij vroeg of
het waar is dat de wijze waarop de onderhandelingen door het Spaanse voorzitterschap
zijn gevoerd ertoe heeft geleid dat er ondanks de negatieve inzet van de EC
toch is besloten tot een koppeling tussen visserij en tomaten. Het is niet
de eerste keer dat de tuinbouw door een EU-akkoord wordt benadeeld; ook in
de onderhandelingen over het Verdrag EER (Europese Economische Ruimte) moest
de tuinbouw een offer brengen. Juist omdat de onderhandelingspositie van de
tuinbouw niet erg sterk lijkt, heeft de regering de taak voor deze sector
op te komen.Tijdens een werkbezoek aan het Midden-Oosten bleek hoeveel de EU, ook
financieel, doet in dit gebied. Het beleid ziet er op papier goed uit, maar
het schort soms aan de uitvoering. Zo werpen de Israëlische en douane-autoriteiten
nogal eens belemmeringen op voor de doorvoer van goederen naar de Gazastrook
en de Westbank. De heer Van Middelkoop drong erop aan dat de regering hiervoor
aandacht vraagt. Is de bewindslieden iets bekend over de resultaten van de
Aman-conferentie waar onder meer zou worden gesproken over de oprichting van
een Middel East and North African Development Bank?Bij het verslag van de Algemene Raad is een Beleidsnota betreffende het
voormalig-Joegoslavië gevoegd. Vormen deze beleidsconclusies het mandaat
voor de heer Bildt in de «proximity talks» in Ohio? Het is niet
denkbeeldig dat in deze vredesonderhandelingen ook het Joegoslavië-tribunaal
ter sprake komt. De heer Van Middelkoop herinnerde eraan dat hij eerder heeft
gezegd dat dit tribunaal niet mag worden «ingeleverd» om een akkoord
te bereiken. Hoe denkt de minister hierover? Welk standpunt neemt de EU in?De minister van Buitenlandse Zaken somde allereerst de punten
op die van de voorlopige agenda van de Algemene Raad van 20 en 21 november
zijn afgevoerd:– de Euro-Mediterrane verdragen;– de ondertekening van het Euro-Mediterraan verdrag EU-Israël;– de gestructureerde dialoog met Cyprus en Malta;– de voorbereiding vierde EER-Raad;– Mercosur;– de Raadsconclusies inzake de EU-strategie ten aanzien van Latijns-Amerika;– de Euro-Aziatische ontmoeting (ASEM);– de ondertekening van de samenwerkingsovereenkomst EU-Nepal.Hij maakte bezwaar tegen de suggestie dat hij het niet de moeite waard
zou hebben gevonden om de extra Algemene Raad op 10 november bij te wonen.
Hij wees erop dat hij zich niet kon onttrekken aan de plicht de Ministerraad
op die dag bij te wonen en een persconferentie te beleggen, omdat de heer
Lubbers zich had teruggetrokken als kandidaat voor de post van secretaris-generaal
van de NAVO. De staatssecretaris kan in dergelijke gevallen de minister vervangen.De minister zegde toe dat de Kamer zal kunnen beschikken over de documenten
over de betrekkingen tussen Europa en de VS nadat deze volgende week definitief
zijn vastgesteld en in de «high-level group» zijn besproken. Er
zijn twee documenten: een actieplan en een agenda. Het actieplan is een soort
omnibus van alle terreinen die zich lenen voor samenwerking en nadere regeling
tussen de EU en de VS. De agenda is een uitvoerig stuk, waarvan Nederland
van mening is dat het moet worden teruggebracht tot een paar bladzijden
en tot de prioriteiten. Tot die prioriteiten behoren het gezamenlijk leiderschap
in de WTO en initiatieven die op basis van die samenwerking gemeenschappelijk
kunnen worden ontplooid naar andere regio's. Hij stelde voor over dit onderwerp
een inhoudelijke discussie te voeren aan de hand van de documenten. Hij voegde
hieraan toe dat de Kamer binnenkort ook een stuk zal ontvangen over de Nederlandse
opvatting over de transatlantische verhouding tussen Europa en de VS.De informatie over de besprekingen in Ohio is minimaal, zo vervolgde hij.
De heer Bildt vertegenwoordigt de EU, maar neemt niet als zodanig aan de onderhandeling
deel. De beleidsconclusies kunnen daarom ook niet als een mandaat worden bestempeld;
er is immers geen sprake van een onderhandelingspositie.Inmiddels is het verschil van mening tussen de EU en de Wereldbank over
de verdeling van de verantwoordelijkheden en bevoegdheden voor de wederopbouw
van het voormalig Joegoslavië opgelost. De inhoud van de afspraken zal
naar verwachting aanstaande maandag bekend worden gemaakt. Verder zal de EC
de Raad een mandaat voorleggen voor onderhandelingen met Macedonië.De Europese Raad is nadrukkelijk van mening dat het Joegoslavië-tribunaal
niet buiten de onderhandelingen kan blijven. De minister vreesde dat dit een
van de grootste problemen zal zijn, omdat het lot van de betrokken onderhandelaars
daarbij rechtstreeks in het geding is. Dit geldt evenzeer voor het vluchtelingenvraagstuk.
Desgevraagd beaamde hij dat het tribunaal is ingesteld in een VN-resolutie
en als zodanig niet ter discussie kan worden gesteld, maar zolang de onderhandelaars
hun medewerking blijven weigeren, is het tribunaal niet meer dan een papieren
werkelijkheid.Het rapport van de ERK wordt op dit moment bestudeerd, maar zoveel is
al wel duidelijk dat de bezorgdheid die wordt uitgesproken, terecht is. Hij
zegde toe de Kamer schriftelijk van zijn reactie op de hoogte te brengen.Het is de vraag welke gevolgen het overlijden van de heer Rabin zal hebben
op het vredesproces in het Midden-Oosten. Hopelijk komt het proces weer snel
op gang. De minister ging ervan uit dat de Europese betrokkenheid bij het
vredesproces in de komende jaren zal toenemen. Die verwachting leeft ook in
het Midden-Oosten en men hoopt daar ook op. Dit is onder meer de reden dat
is gevraagd om Europese waarnemers bij de Palestijnse verkiezingen. De hulpverlening
is vooral gericht op de Palestijnen; hulpverlening aan Syrië wordt vooralsnog
niet overwogen. Syrië blijft achter in het vredesproces en ondervindt
daardoor steeds meer moeilijkheden. Wellicht kan het land in het kader van
de onderhandelingen over het Mediterrane beleid toch meer bij het proces worden
betrokken. Een dergelijke benadering lijkt verstandiger dan het land van de
onderhandelingen met Europa uit te sluiten totdat het tot het vredesproces
is toegetreden.De Midden- en Oost-Europese landen worden gehoord en geïnformeerd
over de IGC. Er is echter geen sprake van deelname. Het is zo al moeilijk
genoeg om de IGC rond te krijgen.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken gaf een korte toelichting
op het verloop van de besprekingen tijdens de extra Algemene Raad op 10 november.
De vergadering is om kwart over tien geopend, de voorzitter heeft na enkele
mededelingen de vergadering geschorst na de vaststelling dat het proces verder
in bilaterale, informele consultatie zou verlopen. Na een serie consultaties
die tot 's avonds acht uur hebben geduurd, is meegedeeld dat in beginsel overeenstemming
is bereikt over tomaten en bloemen en enkele kleinere punten. Dit akkoord
is geverifieerd en bleek voor Nederland aanvaardbaar. Inmiddels was onenigheid
ontstaan over details van het visserijakkoord en pas ver na twaalf uur werd daarover overeenstemming bereikt. De staatssecretaris zei dat
hij dat moment niet heeft afgewacht, omdat in die besprekingen uitsluitend
het belang van Spanje aan de orde was. Hij bestreed dat hij de Nederlandse
belangen onvoldoende zou hebben verdedigd. De inhoud van het akkoord was voor
Nederland aanvaardbaar.In een akkoord met een handelscomponent met een ontwikkelingsland als
Marokko is er een permanent spanning tussen de toegang tot de Europese markt,
die uit structurele ontwikkelingen en lange-termijnontwikkelingen wenselijk
wordt geacht, en de gerechtvaardigde economische belangen van de lidstaten.
De ruzie tussen Spanje en Marokko over de visvangst is zo hoog opgelopen,
dat Spanje op een gegeven moment de voortgang van het samenwerkingsakkoord
heeft geblokkeerd. Met het oog op de Middellandse-Zeeconferentie die eind
november zal worden gehouden, is de druk om de onderhandelingen voort te zetten
echter zo groot geworden dat het Spaanse voorzitterschap en de Spaanse Commissaris
de procedure van beide akkoorden snel hebben afgerond. Daarbij is de indruk
ontstaan dat de Marokkaanse concessies op de vis zijn afgekocht met concessies
van de Unie op bloemen, tomaten en enkele andere produkten. De parallelle
behandeling van beide akkoorden heeft ertoe geleid dat de Commissie zonder
verdere plichtplegingen tot overschrijding van haar mandaat op het punt van
bloemen en tomaten is overgegaan.De staatssecretaris zei dat de Nederlandse delegatie zich voor de onderhandelingen
precies op de hoogte heeft gesteld van de Nederlandse belangen. De extra hoeveelheid
tomaten die Marokko rechtenvrij mag invoeren, is ongeveer 10% van de feitelijke
invoer per jaar. Het gevoelige punt was het toestaan van preferentiële
invoer in de maand april, omdat dit een neerwaartse druk op de prijzen kan
veroorzaken op het moment dat de Nederlandse telers weer tegen goede prijzen
op de markt kunnen komen. De hoofdinzet van Nederland was dan ook die kalenderopschuiving
tot en met de maand april uit het akkoord te krijgen. Dit is gelukt en daarmee
is het grootste pijnpunt opgelost. Als tegenprestatie is ingestemd met het
compromis van de extra invoer van 10%. Voor de bloemen is het tariefcontingent
verhoogd van 1500 naar 3000 ton. Overigens is de economische schade moeilijk
te berekenen.Nederland heeft ingestemd met dit akkoord onder het uitdrukkelijk beding
dat Brussel zal bijdragen aan een promotiefonds voor de afzet van bloemen.
De structurele verbetering van de afzetpositie die daarvan het gevolg zal
zijn, zal verre opwegen tegen de betrekkelijk geringe concessies op het punt
van de mandaatoverschrijding van het tariefcontingent. Dit laat onverlet dat
een betere coördinatie tussen de onderhandelingen en het door de EC toegezegde
onderzoek naar de structuurproblemen in de tomatensector wenselijk was geweest.In het oorspronkelijke onderhandelingsmandaat van de EC was een referentie
opgenomen aan het tegengaan van illegale migratie als een gemeenschappelijk
probleem dat in het kader van de sociale dialoog moet worden opgelost. Dit
mandaat is twee jaar geleden opgesteld. De overeenstemming die geleidelijk
is ontstaan, maar nog niet formeel in procedure is gebracht, om in dit bilaterale
akkoord een harde en dwingende terugnameverplichting op te nemen, is een halfjaar
oud. Het eindresultaat van de besprekingen over de terugnameverplichtingen
is dus nog gebaseerd op de oude benadering. Twee maanden geleden is geprobeerd
het mandaat aan te scherpen door een aanvullende opdracht aan de EC, maar
een aantal lidstaten heeft dit afgewezen met het oog op de politiek moeilijke
stand van de onderhandelingen. Uiteindelijk is een adendum bij het verdrag
opgenomen waarin Marokko zich verplicht met de lidstaten die dat wensen, bilaterale
akkoorden over de terugnameverplichting te sluiten.In antwoord op de vraag waarom dit niet in een Unieakkoord wordt geregeld,
wees de staatssecretaris erop dat in een Unieakkoord het principe
wordt vastgelegd dat de contracterende staten elkaars ingezetenen zonder verblijfstitel
moeten terugnemen en dat zij daaraan alle administratieve medewerking zullen
verlenen. Vervolgens worden bilaterale akkoorden gesloten om de consulaire
handelingen en afspraken te regelen. Desgevraagd voegde hij hieraan toe dat
zal worden nagegaan of de huidige stand van samenwerking met Marokko op consulair
vlak onderhandelingen nodig maakt of eventueel een nieuw akkoord. De samenwerking
met Marokko op het punt van de terugname is echter goed. Dat Nederland hier
toch een punt van heeft gemaakt in de onderhandelingen, heeft te maken met
het feit dat deze overeenkomst als een belangrijk precedent kan fungeren in
de onderhandelingen met andere landen in de regio waarmee de samenwerking
minder goed verloopt.Op 10 november jl. heeft de permanente vertegenwoordiger in Brussel laten
weten dat dit de laatste maal is dat Nederland akkoord gaat met de regeling
van de terugnameverplichting in een adendum en dat de Nederlandse regering
ervan uitgaat dat de EC zich in volgende akkoorden zich zal bedienen van de
algemene formules waarover inmiddels overeenstemming is bereikt in de Unie.
Die mededeling heeft brede instemming gevonden en is in de raadsnotulen vastgelegd.Het is uiteraard mogelijk een koppeling te leggen met de rechten en voorrechten
die worden ontleend aan de Mediterrane akkoorden als de samenwerking op dit
punt wordt geweigerd en het is niet uitgesloten dat bepaalde voorrechten door
de Unie worden opgeschort indien een land stelselmatig zijn verplichtingen
niet nakomt, maar het uitgangspunt is dat de betrokken landen te goeder trouw
zijn. Vooraf dreigen met sancties is zeker niet de bedoeling.In de Algemene Raad zijn alle formaliteiten voor een douane-unie met Turkije
afgerond. Het concept-besluit ligt thans voor aan het Europees Parlement.
De staatssecretaris ging ervan uit dat het Parlement in december een beslissing
neemt. De Nederlandse regering is van mening dat Turkije niet alleen zijn
Grondwet moet wijzigen om te komen tot een behoorlijke implementatie van de
mensenrechten, maar ook in zijn feitelijke gedrag tegemoet moet komen aan
de wensen van de EU op dit punt. Aan de andere kant zou het politiek en strategisch
te betreuren zijn als de douane-unie na de lange onderhandelingen in het zicht
van de haven zou stranden.Hij zei dat de onderhandelaars die betrokken zijn bij de opstelling van
het reglement van de MEDA-verordening de instructie hebben dat in die verordening
de nodige waarborgen moeten worden opgenomen voor een doelmatige en rechtmatige
besteding van de middelen van het Middellandse-Zeeakkoord. Een van die waarborgen
is dat de toewijzing van middelen zoveel mogelijk horizontaal moet verlopen.
Verder wordt gedacht aan een toezichthoudend comité (een zogenaamd
categorie-drie comité) dat de EC moet begeleiden bij de uitvoering
van het akkoord. Agendapunt 2. Tweede tussentijds verslag van de Reflectiegroep
IGCMevrouw Van Rooy (CDA) was het eens met de inzet van de Nederlandse
regering dat het Verdrag niet verder moet worden uitgebreid. Sommige landen
wekken de indruk dat zij van het Verdrag een actieprogramma willen maken.In de discussie over het systeem van de comitologie is geopperd de landbouwregelgeving
zodanig vorm te geven dat de codecisieprocedure kan worden ingevoerd zonder
dat dit ertoe noopt het EP te betrekken bij de invulling. Die formulering
is niet erg positief voor het EP. Hoe verloopt de discussie over de landbouwuitgaven?
Krijgt het EP volwaardige zeggenschap over de landbouwuitgaven? Zal het onderscheid
tussen verplicht en niet verplicht verdwijnen?In die discussie is ook gesproken over een mogelijke verruiming van de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie. Mevrouw Van Rooy had begrip
voor deze wens, maar voegde hieraan toe dat een adequate controle dan nadrukkelijk
nodig is. Er is nu al sprake van een concentratie van macht zonder al te veel
controle; verdere stappen tot verruiming mogen daarom alleen worden gezet
als het EP het recht krijgt een individuele commissaris naar huis te sturen.In paragraaf drie wordt ingegaan op de communautarisering van het visum-
en asielzoekersbeleid, maar overigens blijft het justitieterrein buiten beschouwing.
Hoe verlopen de discussies over de justitiële samenwerking? Zou het nuttig
zijn een analysecentrum op te zetten om het denkproces meer centraal te laten
plaatsvinden?In paragraaf vier over het buitenlands en veiligheidsbeleid wordt niet
ingegaan op de mening van de Nederlandse regering over een «Meneer GBVB».
Hoe denken de bewindslieden hierover? Mevrouw Van Rooy ging ervan uit dat
de opmerkingen over de Europese dienstplicht niet serieus zijn bedoeld.Ten slotte vroeg zij of en hoe de Nederlandse regering de partners in
1997 kan overtuigen dat de schuldquote van Nederland geen probleem is.De minister wees erop dat de regering een uitzondering maakt
op de gedragingen van de Reflectiegroep door een summier verslag van de stand
van zaken voor te leggen aan de Tweede Kamer. Een inhoudelijk debat naar aanleiding
daarvan achtte hij echter niet juist. Over de genoemde onderwerpen zijn aan
de hand van specifieke nota's al vele inhoudelijke debatten gevoerd in de
Kamer.De heer Weisglas (VVD) onderschreef deze procedurele opmerking
van de minister, ook omdat het risico groot is dat de eerdere behandeling
van de specifieke nota's wordt herhaald. Hij ging er bovendien vanuit dat
de regering na de laatste bijeenkomst van de Reflectiegroep op 5 en 6 december
en nog voor de top in Madrid, een eindrapportage aan de Kamer zal voorleggen,
vergezeld van haar standpunten. Over dit document zal de Kamer zeker van gedachten
willen wisselen.Hij onderschreef de opmerking in het verslag dat het maar de vraag is
of een nieuwe verdragstekst de zichtbaarheid van wat de Unie doet op het terrein
van de werkgelegenheid kan vergroten.Hij herinnerde eraan dat vrijwel alle woordvoerders zich bij de behandeling
van de Vierde IGC-nota positief hebben uitgelaten over de subsidiariteitstoets
en het ontvankelijkheidsdebat. Hij drong erop aan dat de bewindslieden zoveel
mogelijk steun zoeken bij andere lidstaten. De heer Van Middelkoop (GPV) vond extra aandacht voor het milieubelang
zeker niet misplaatst; nu voert het economisch belang nog altijd de boventoon
in de besluitvorming.Hij onderschreef de afwijzing van een eigen Uniecatalogus van grondrechten.
De gedachte om wettelijke bepalingen op te nemen voor een anti-racisme of
anti-discriminatieverbod vond hij onverstandig. Zowel het karakter van het
Verdrag als de aard van de samenwerking binnen de Unie zijn zodanig dat dergelijke
bepalingen een nationale aangelegenheid moeten blijven. Een Europese toevoeging
is niet nodig en zal alleen maar afdoen aan interne afwegingen en argumentaties.
Hij zei dat hij het principieel verkeerd zou vinden als dit soort regelgeving
door een «simpele» Europese bepaling wordt opgelegd.Hij was verbaasd over de aandacht die Nederland heeft gevraagd voor de
optie het Verdrag uit te breiden met een bepaling die het de Unie mogelijk
maakt stappen te ondernemen tegen lidstaten die de grondrechten schenden.
Het respecteren van de grondrechten is toch een voorwaarde voor het lidmaatschap
van de Unie? Kunnen de bewindslieden dit toelichten? De heer Woltjer (PvdA) zei dat de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid in een vergadering van de vaste commissie voor Sociale
Zaken en Werkgelegenheid de indruk heeft gewekt dat de regering een zekere
coördinatie van sociaal- en werkgelegenheidsbeleid niet zou afwijzen
en ook niet geheel afwijzend staat tegenover het Zweedse voorstel. Wat is
het standpunt van de regering?Hij onderschreef de wens om meer aandacht te besteden aan het milieubelang,
maar voegde hieraan toe dat, juist gelet op het grensoverschrijdende karakter
van dit beleidsterrein, een verdragswijziging zorgvuldig moet worden geformuleerd.
De Verdragstekst moet zo min mogelijk ruimte laten voor blokkeringen en voldoende
instrumentarium bieden voor een adequaat milieubeleid. Hij vroeg in dit kader
aandacht voor de nota «Greening the Treaty» van de Stichting Natuur
en Milieu.Heeft uitbreiding van de bevoegdheden en taken van de EU op het terrein
van de burgerrechten gevolgen voor het functioneren van andere internationale
organisaties als de Raad van Europese Unie en de Beneluxraad? Er is een brede
groep van organisaties met eigen taken en assemblées die elkaar steeds
meer overlappen. Hoe denkt de staatssecretaris hierover?Hij ging ervan uit dat het rapport over de bijdrage van de WEU aan de
IGC nog met de Kamer wordt besproken. Willen de bewindslieden een eerste reactie
geven?De heer Van den Bos (D66) vroeg of bekend is in hoeverre het
Nederlandse voorstel voor een «dubbele sleutel» wordt gesteund.In het verslag wordt opgemerkt dat bij enkele lidstaten de vrees bestaat
dat een versterking van de subsidiariteitstoets kan leiden tot aantasting
van de bestaande communautaire verworvenheden. Wie vrezen dit? Wat wordt met
deze passage bedoeld? Waarom geldt dit niet voor Nederland?Bij de bespreking van de nota over het GBVB is niet gesproken over «Mr.
PESC». Hoe denkt de regering over de instelling van specifiek met GBVB-zaken
te belasten persoon? De heer Van den Bos zag hier weinig in, zeker als die
persoon wordt losgekoppeld van de EC of de Raad en een nieuwe entiteit zal
zijn. Hij voelde wel voor een figuur die bijvoorbeeld bij de uitvoering van
bepaalde projecten een leidende rol kan vervullen.Hij vroeg of zijn algemene indruk juist is dat de voortgang van de Refelectiegroep
niet tot optimisme stemt. Af en toe is er een meerderheid te vinden voor een
bepaalde beslissing, maar de weerstand van de minderheid is dan zo groot dat
van de uiteindelijke besluitvorming weinig mag worden verwacht. Hoe denkt
de staatssecretaris over de voortgang?De staatssecretaris wees erop dat de deelnemers aan de Reflectiegroep
in de eerste fase tot de zomer vol goede moed ideeën hebben ingebracht
die zijn geregistreerd in het interimrapport. In de tweede fase zijn een aantal
van die ideeën verder uitgediept. De meningen bleken verdeeld. Daarom
is er nog geen sprake van duidelijke opinies over hoofdzaken als de institutionele
hervormingen, procedures of de verhouding tussen de Raad en het EP. Sommige
landen zien het optreden van de persoonlijk vertegenwoordiger als een kwestie
van vooronderhandelen; vooral het VK geeft geen punt of komma toe uit vrees
voor zijn positie in latere onderhandelingen.Hij ging ervan uit dat het eindrapport overeenkomst zal vertonen met een
complexe geannoteerde agenda waarin veel onderwerpen worden genoemd en evenzovele
meningen. Het zou te optimistisch zijn te verwachten dat zich in deze fase
al de contouren van nieuwe grootschalige verdragsaanpassingen zullen aftekenen.
Voor een aantal lidstaten biedt de binnenlands politieke discussie maar heel
weinig ruimte; dit geldt niet alleen voor het VK, maar ook voor Zweden, Oostenrijk
en Finland. Desgevraagd merkte hij op dat Frankrijk zich lijkt te richten
op een beperkte verdragswijziging, maar de punten die het zal opbrengen, zijn harde punten. Frankrijk wenst iedere rationalisatie in besluitvormingsprocedures
onherroepelijk te binden aan herziening van de stembeweging. De staatssecretaris
had wel enig begrip voor dit standpunt gelet op de omvang van de nieuwe toetreders
als Malta, Slovenië, Letland, enz. Daarom heeft Nederland in een eerdere
fase een voorstel voor een «dubbele sleutel» gedaan. Frankrijk
lijkt zonder drastische wijziging niet bereid in te stemmen met bijvoorbeeld
meer meerderheidsbesluitvorming, wat om een aantal redenen in de eerste pijler,
en wellicht ook gedeeltelijk in de tweede, gewenst is. Om een Unie met 25
tot 30 leden draaiend te houden en de gemeenschappelijke markt te kunnen aanpassen
aan de eisen van de tijd, is het wenselijk dat niet voor iedere punt of komma
unanimiteit nodig is. In de groep bestaat vrijwel overeenstemming over de
gedachte dat het kernpunt van de Europese samenwerking, de gemeenschappelijke
markt, in het zicht van de uitbreiding vraagt om opschoning van procedures,
ook al verschillen de meningen wat er precies moet gebeuren.De procedures rond de landbouwuitgaven zullen waarschijnlijk aan de orde
komen tijdens de IGC, maar de meningen zijn op dit punt zeer verdeeld. In
beginsel is een kleine groep lidstaten bereid de landbouw in de codecisie
te brengen, andere willen eerst de consequenties en het risico van verdere
politisering van de besluitvorming over de landbouwuitgaven in kaart zien
gebracht. De Nederlandse regering studeert zelf nog op de vraag of zij de
volledige landbouwbesluitvorming en bijvoorbeeld de besluitvorming uit hoofde
van Comité 113 onder de codecisie wil brengen.Ook de discussie op het JBZ-terrein laat een breed spectrum van opties
zien. Enkele leden van de Reflectiegroep zijn van mening dat de derde pijler
moet worden opgeheven en het beleid moet worden ondergebracht in de eerste
pijler. De staatssecretaris achtte dit een kansloze discussie. Andere lidstaten,
waaronder Nederland, zijn van mening dat een aantal beleidsterreinen in beginsel
in aanmerking komt voor communautarisering, omdat zij dicht tegen het functioneren
van de Interne Markt aanliggen (grensoverschrijding, asielproblematiek). Nog
weer andere, waaronder het VK en enige noordelijke lidstaten, zijn scherp
gekant tegen verdergaande communautarisering van de derde pijler.De Europese dienstplicht is een Frans idee dat het waarschijnlijk niet
zal halen.Het subsidiariteitsbeginsel zal een belangrijk element zijn in het debat.
Overigens zal dit debat niet direct worden gevoerd in termen van Verdragswijziging,
maar eerder zijn gericht op de Gedragscode van de EC en de Raad, in die zin
dat de Commissie zich verbindt haar overwegingen veel explicieter toe te lichten
en dat in de Gedragscode van de Raad een bepaling zal worden opgenomen over
een ontvankelijkheidsdebat. Het voordeel van deze werkwijze is ook dat wijzigingen
op korte termijn kunnen worden ingevoerd.Het zijn enkele zuidelijke lidstaten die vrezen dat versterking van de
subsidiariteitstoets zal leiden tot aantasting van bestaande communautaire
verworvenheden. Zij denken dat een scherpere subsidiariteitstoets bij de ontwikkeling
van regelgeving eerder in hun nadeel dan in hun voordeel kan uitpakken. Maar
een subsidiariteitstoets is er niet voor niets: als een Raad in een ander
tijdsgewricht tot het oordeel komt dat het toenmalige besluit om een onderwerp
in communautaire behandeling te nemen, wellicht iets te gewaagd is geweest,
is een subsidiariteitsdebat op zijn plaats.De staatssecretaris merkte vervolgens op dat in het rapport Westendorp
vrij uitvoerig aandacht zal worden besteed aan de milieudimensie van het Unie-optreden
en de Uniesamenwerking. In het mandaat in het communiqué van de Europese
Raad in Cannes is dit uitdrukkelijk vermeld. Bovendien hebben veel lidstaten,
waaronder Nederland, grote belangstelling voor de vraag hoe het verdere, maar
ook verdergaande milieubeleid in het Uniedenken kan worden geïncorporeerd.
De meeste bevoegdheden die op Unieniveau nodig zijn, zijn al in het Verdrag
opgenomen: de bepalingen voor het milieubeleid gaan vrij ver en het acquit
dat op Unieniveau tot stand is gebracht, is verstrekkend. Er zijn echter nog
wel elementen die ter discussie kunnen worden gesteld, zoals de vraag of niet
in het algemeen de unanimiteitsbesluitvorming die nu nog geldt voor delen
van het milieubeleid moet worden veranderd in meerderheidsbesluitvorming,
opdat niet het tempo van de traagste bepalend is, en de vraag of in de formulering
van bepaalde verdragsdoelstellingen de duurzaamheid meer centraal moet worden
gesteld. Een van de suggesties die wellicht zal worden geopperd is om dit
bijvoorbeeld in de doelstellingen van het landbouwbeleid op te nemen. De staatssecretaris
zei dat hij de voorstellen van de Stichting natuur en milieu op dit punt zorgvuldig
zal toetsen. In overleg met het ministerie van VROM wordt nagegaan hoe een
formulering kan worden gekozen die werkelijk een toegevoegde waarde heeft.Het Zweedse voorstel om een volledig nieuw hoofdstuk over werkgelegenheid
op te nemen, heeft veel losgemaakt. Niemand ontkent het belang van de involvering
van economisch belang en werkgelegenheid en dat de Unie hier via haar eigen
mechanismen en competenties een belangrijke invloed op uitoefent, maar sommigen
hebben de vrees geuit dat een apart hoofdstuk naast de EMU-bepalingen, met
zeer strakke eisen van volgen van werkgelegenheid, het ontwikkelen van actieprogramma's
op communautair niveau, enz. de suggestie zal wekken dat er een eigen toetsing
ontstaat van de inrichting van de economische orde in de Unie. Dat zou een
additioneel spanningsveld opleveren voor de besluitvorming over de EMU. Het
Zweedse voorstel kan bovendien worden opgevat als een Uniebevoegdheid om werkgelegenheidsprogramma's
te ontwikkelen. De staatssecretaris zei dat Nederland daar in ieder geval
niet op zit te wachten.Het debat over de grondrechten is erg lastig. In de eerste plaats omdat
het de vraag is waarom de moeite zou worden genomen voor een Unieregeling
als er goede nationale regelgeving bestaat. In de tweede plaats omdat er verschillende
politieke impulsen zijn geweest om dit onderwerp op Unieniveau aan de orde
te stellen, bijvoorbeeld naar aanleiding van het rapport van de commissie-Khan
over racismebestrijding. Enige actie op Unieniveau, bijvoorbeeld afspraken
in het kader van de derde pijler voor het strafbaar stellen van bepaalde handelingen,
moet niet worden uitgesloten. Het hoofdpunt van het debat draait echter om
twee aspecten. In de eerste plaats de vraag of het toetreden van de Unie tot
de Europese conventie van de rechten van de mens een toegevoegde waarde heeft.
Het heeft nadelen, omdat daarmee in feite een dubbele jurisprudentielijn kan
ontstaan over individuele klachten, namelijk een in Luxemburg en een in Straatsburg.
Aan de andere kant is er nu geen lijn van toetsing van uitspraken van het
Hof in Luxemburg aan de hogere jurisprudentie op het punt van de mensenrechten
van het Hof van Straatsburg.De anti-discriminatie is een verbreding van de discussie over antiracisme.
Dit leidt echter opnieuw tot de vraag of een eigen, specifieke rechtswereld
op Unieniveau moet worden ontwikkeld naast de rechtswereld en jurisprudentie
van de Conventie van de rechten van de mens. Desgevraagd merkte de staatssecretaris
op dat hij niet verwacht dat er veel spanning zal zijn tussen de Nederlandse
wetgeving en eventuele Unieregelingen, maar die spanning kan wel ontstaan
bij de toekomstige lidstaten uit het oosten. Hij voegde hieraan toe dat hij
heeft voorgesteld de formulering van artikel F.2: «De Unie respecteert
de bepalingen van de Europese conventie van de rechten van de mens.»
te wijzigen in «De Unie en de lidstaten respecteren... enz.» en
het artikel aan te vullen met bepalingen die de Unie in geval van ernstige
schendingen van een lidstaat in staat stellen maatregelen te nemen. Die rechtsbasis
ontbreekt nu. Agendapunt 3. Agenda van de Begrotingsraad van 17 november
1995 Agendapunt 4. Agenda van de Interne-Marktraad van 23 november en het
regeringsstandpunt over rapport Molitor ComitéMevrouw Van Rooy (CDA) merkte over de agenda van de Begrotingsraad
op dat het EP de marges voor onvoorziene uitgaven wel heel erg verkleint.
Daarmee ontstaat het risico dat aanvullende begrotingen moeten worden opgesteld
als die marges ontoereikend zijn. Wil de staatssecretaris pleiten voor ruimere
marges?Zij onderschreef de hoofdlijnen van de Molitor-aanpak van de regering.
Zij hoopte dat de staatssecretaris zijn ambtgenoten in andere vakraden zal
stimuleren zich actief op te stellen, niet het minst de bewindslieden van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hoe kan worden bereikt dat de activiteiten
van het Molitor Comité tot enig resultaat leiden? Hoe verloopt het
traject nà de aanstaande Europese Top? Zij meende dat dit bij uitstek
een onderwerp is dat onder het Nederlandse voorzitterschap tot resultaat moet
leiden. Is het waar dat het VK zich actief inzet, ook bilateraal, om voortgang
te boeken? Ziet de Nederlandse regering mogelijkheden om in bilaterale contacten
«de akker te ploegen» om uiteindelijk op dit terrein tot verdere
resultaten te komen? In het Molitor Comité tekent zich een vaker voorkomende
kongsi Noord-/Zuid-Europa zich af: de zuidelijke lidstaten die voorstander
zijn van regelgeving, maar deze in de praktijk anders toepassen dan de noordelijke
lidstaten, en de noordelijke lidstaten die nogal eens moeite hebben met de
portée van het begrip subsidiariteit. Daarom moeten de bilaterale kanalen
met gelijkgezinde lidstaten worden gebruikt om tot een aanpak te komen zodanig
dat subsidiariteit en deregulering in elkaar kunnen worden gevlochten.Mevrouw Voûte-Droste (VVD) onderschreef de opmerking
onder het eerste punt van de agenda van de Interne-Marktraad dat Nederland
zal aandringen op duidelijkheid over de financiering en op gebruikmaking van
bestaande voorlichtingsstructuren en procedures.Naar aanleiding van het agendapunt over de werking van de Interne Markt
(2) vroeg zij naar het standpunt van de regering over het recent verschenen
rapport over de imperfecties van de Interne Markt.Het bedrijfsleven maakt melding van een toenemende tendens tot protectionisme
van Europese Interne Markt. Steeds vaker worden quota aangescherpt zonder
dat de lidstaten daar invloed op hebben. Deelt de staatssecretaris deze mening
en, zo ja, wat denkt hij hieraan te doen? Een dergelijk protectionisme is
toch in strijd met de WTO?In het kader van het agendapunt Wijziging richtlijnen voor het plaatsen
van overheidsopdrachten (4) wees mevrouw Voûte erop dat de concurrentieverhoudingen
ernstig zijn verstoord door de staatssteun van 88 mld. ecu die aan bedrijven
is verstrekt.Innovatie en technologieontwikkeling binnen de Interne Markt zijn noodzakelijk
om de concurrentie wereldwijd het hoofd te kunnen bieden. Is het mogelijk
criteria hiervoor op te nemen in de lijst van criteria die worden gehanteerd
bij de beoordeling van overheidsopdrachten?Hoe verhoudt het voornemen van de Raad om een richtlijn aan te nemen voor
de verzameling van statistische informatie op het gebied van toerisme (punt
8) zich tot het streven de administratieve lastendruk van het bedrijfsleven
terug te dringen? Wat is het doel van deze verzameling?Hoe verhoudt het idee over Gemeenschapsmodellen (punt 9) zich tot het
kort geleden aangenomen Gemeenschapsoctrooi? Is er werkelijk behoefte aan
nieuwe regelgeving op dit punt?Mevrouw Voûte waarschuwde voor het risico dat de nieuwe strategie
op het gebied van de boekhouding (punt 10) leidt tot administratieve lastenverzwaring. Zij ging vervolgens in op het rapport van het Molitor Comité. Het
project Marktwerking, Deregulering en Wetgevingskwaliteit (MDW) beoogt de
dynamiek van het Nederlandse bedrijfsleven te vergroten en daarmee de concurrentiekracht.
Ditzelfde uitgangspunt komt terug in het Molitor Rapport. Zij drong erop aan
dat de Nederlandse regering dit punt krachtig onderstreept, want de weerstanden
van de zuidelijke lidstaten tegen deregulering is groot.Zij ondersteunde het voornemen te komen tot een centraal aanspreekpunt
dat verantwoordelijkheid draagt voor de verdere voortgang van de dereguleringsexercitie.
Verder steunde zij het voorstel op het terrein van de levensmiddelenhygiëne
meer gebruik te maken van verordeningen in plaats van richtlijnen. Ook het
vervangen van richtlijnen door aanbevelingen zou een weg kunnen zijn tot deregulering.Greenpeace wijst er in een commentaar op dat de zogenaamde Wallonië-uitspraak
over de afvalverwijdering maar ten dele wordt overgenomen. Mevrouw Voûte
drong erop aan dat de regering bevordert dat alsnog de gehele uitspraak wordt
overgenomen.Zij vroeg ten slotte of de regering wil aandringen op concrete beleidsvoornemens
en een breed opgezet actieprogramma voor de uitvoering van de aanbevelingen
van het Molitor Comité. Hoe kunnen die aanbevelingen worden «vertaald»
naar Nederland? Hoe zal het Nederlandse actieprogramma eruit zien?De heer Van Walsem (D66) zei dat hij geen begrip heeft voor
het ongenoegen van de Begrotingsraad over de beslissing van het EP om een
groot deel van de kredieten in de algemene begrotingsreserve te plaatsen om
zodoende meer grip te krijgen op het financiële beleid van de EC. Het
rapport van de ERK wijst toch uit hoe belangrijk deze controle is. Hij vertrouwde
erop dat de regering niet zal instemmen met een eventueel bezwaar van de Raad.Volgens het Verdrag van Maastricht heeft het EP een beleidsmarge en binnen
deze marge heeft het de vrijheid de gelden te besteden. Daarom heeft de Raad
een post «onvoorzien» gecreëerd. De Nederlandse regering
is voorstander van grotere bevoegdheden van het EP, juist in de begrotingssfeer.
Waarom trekt zij zich dan terug nu daartoe een concreet voorstel wordt gedaan?Tijdens de Europese Top in Cannes heeft de Raad het Verdrag aan zijn laars
gelapt door de financiering van het Middellandse-Zeebeleid voor te stellen
zonder juridische basis. Als het EP voorstellen doet zonder een juridische
basis aan te geven, gaat de Raad niet akkoord. Nu gaat het EP niet akkoord
met deze constructie van de Raad. Wat is het standpunt van de regering in
dezen?Het is een belangrijke vraag welk standpunt de Raad zal innemen om het
EP tegemoet te komen. Welk standpunt neemt de Nederlandse regering in?De heer Van Walsem ging vervolgens in op de agenda van de Interne-Marktraad.
Hij wees erop dat eerder is gesproken over de vraag welke invalshoek zal worden
gekozen voor de voorlichting aan de burgers (punt 1). Daarbij zijn drie mogelijkheden
aan de orde geweest: de IGC, de EMU en het Europa van de burgers. Zijn voorkeur
ging uit naar de IGC, want daar zullen belangrijke besluiten moeten worden
genomen. Hij hoopte dat de regering deze voorkeur deelt.De teneur van het Molitor Rapport duidt op enige afzwakking van het milieubeleid.
Is in Maastricht nog afgesproken uit te gaan van het voorzorgsprincipe, nu
wordt gesproken over het draagvlak van het milieu. Dit doet afbreuk aan de
afspraken van Maastricht. Hij wees verder op de wijziging van de terminologie
in de paragrafen over het sociaal en milieubeleid: in plaats van een hoog
beschermingsniveau wordt nu gesproken over een adequaat beschermingsniveau.
Hij pleitte ervoor dat aan de eerstgekozen formulering wordt vastgehouden. De terugkoppeling naar consumenten, werkgevers- en werknemers is uiteraard
een belangrijk punt; het is goed dat dit genoemd wordt. Hij onderschreef de
wens te komen tot een centraal aanspreekpunt, verantwoordelijk voor de verdere
voortgang van de dereguleringsoperatie.De heer Woltjer (PvdA) vroeg naar aanleiding van punt twee
van de agenda van de Begrotingsraad in hoeverre het een probleem is dat de
marges voor onvoorziene uitgaven zijn vastgesteld op basis van het oude Eigen-middelenbesluit.
Is het verlagen van de onvoorziene uitgaven echt een nadeel? De laatste tijd
verschijnen er regelmatig stukken van de Raad en Commissie waarin voorstellen
worden gedaan die de nodige financiële consequenties hebben. Hij wees
als voorbeeld op de het voorstel van de EC om de Spaanse vissers tegemoet
te komen. Hiermee wordt de indruk gewekt dat de begroting nog veel ruimte
biedt. Hoe is het mogelijk dat binnen de vastgestelde marges ruimte is voor
de soms vrij grote uitgaven die door de Europese Raad en Commissie worden
voorgesteld?Komt de door de EC toegezegde medefinanciering van de dijkverzwaring in
gevaar door de opvattingen die het EP tijdens de begrotingsbehandeling naar
voren heeft gebracht?Hij wees op de enorme omvang van de administratieve uitgaven. Uit een
recent voorlichtingsblad van het EP blijkt dat de gebouwen in de komende twintig
jaar 1,8 mld. ecu zullen kosten; de kosten voor rente en aflossing op jaarbasis
zijn enorm. Daarnaast is er de problematiek van de inschaling van ambtenaren
van nieuwe lidstaten die gepaard gaat met afvloeiing van huidige medewerkers.
Het voorstel dat hiertoe is gedaan, lijkt absoluut niet te financieren.Hij was verheugd over de reactie van de regering op het rapport van het
Molitor Comité waarin de uitgangspunten die het Comité moet
toetsen nog eens worden onderstreept. Hoe zal de uitwerking procedureel verlopen?
Wordt er een verkorte procedure ontwikkeld? De overmaat van regulering heeft
niet altijd een technische oorzaak, vaak ligt daaraan de politieke wens ten
grondslag om tot een zekere bescherming te komen. Daarom moet de Kamer bij
dit proces worden betrokken.De staatssecretaris wees erop dat de Begrotingsraad heeft voorgesteld
de marges voor onvoorziene uitgaven onder te brengen binnen de sectoren die
in de financiële perspectieven zijn afgesproken. Het EP komt met een
amendement om de marges daaruit te halen en samen te ballen in een algemene
reserve onvoorzien. Daarmee zal het meer grip krijgen op de uitvoeringsvoorstellen
van de EC, omdat voor het overbrengen van een bedrag uit de algemene reserve
naar een specifieke sector instemming van het EP nodig is. Voor de relatief
beperkte bedragen die in het geding zijn, is dit een zware procedure. Bovendien
zijn er heldere afspraken gemaakt over de financiële perspectieven. Het
lijkt niet juist hierin nu via een achterdeur wijziging te brengen, te meer
omdat te verwachten valt dat zich in de meeste sectoren onvoorziene uitgaven
zullen voordoen. De Nederlandse regering is geen voorstander van deze nouveauté
in de begrotingstechniek.Hij achtte het niet verstandig de marges voor onvoorziene uitgaven zo
klein te maken als het EP voorstelt. Er doen zich altijd onvoorziene uitgaven
voor en kleine fysieke en politieke problemen waarvoor een oplossing moet
worden gevonden. Hopelijk kan het EP ervan worden overtuigd dat de lijn van
de Raad de juiste is. Hij voegde hieraan toe dat Nederland zal meegaan in
het voorstel nu reeds een uitspraak te doen over een voorziening voor de wederopbouw
van het voormalig Joegoslavië. Nederland zal echter niet instemmen met
het voorstel voor deze voorziening te putten uit de begrotingspost voor het
Middellandse-Zeebeleid, maar er in plaats daarvan op aandringen dat binnen
het financiële perspectief voor Sector vier voor 1996 en volgende jaren
door bijstelling en ombuigingen tot een substantiële bijdrage
aan het herstel van het voormalig Joegoslavië wordt gekomen.Het recht van amendement van het EP heeft natuurlijk alleen zin als het
met serieuze voorstellen komt die serieus worden besproken. Die voorstellen
mogen niet routinematig, alleen omdat zij afwijken van het Raadsvoorstel,
van de hand worden gewezen. De staatssecretaris zei dat hij hecht aan een
goede samenwerking tussen Raad en Parlement en wees erop dat het Parlement
medewetgever is op het punt van budget. Overigens zijn de marges dit jaar
betrekkelijk gering, omdat bij de begrotingsvoorbereiding, inclusief de institutionele
triloog, een grote mate van overeenstemming bestond over de invulling van
het budget voor 1996.Bij sommige Commissarissen kan een zekere beduchtheid worden waargenomen
voor de bevindingen van het Molitor Comité, zo vervolgde hij. Daarom
heeft het Comité van permanente vertegenwoordigers al meermalen bij
de EC aangedrongen op initiatieven, eerst voor een behoorlijke standpuntbepaling
ten principale en ook voor het agenderen daarvan. De komende Interne-Marktraad
is dit punt voor de eerste maal formeel aan de orde op Raadsniveau. Hij zegde
toe dat Nederland dan zijn standpunt zal herhalen in samenwerking met Duitsland
en het VK, die vrijwel dezelfde gedachten hebben op dit punt en dezelfde doeleinden
nastreven. Een van die doelstellingen is dat in het gehele Brusselse debat
moet doordringen dat het niet zozeer gaat om deregulering op zich, maar om
de vraag hoe een cultuuromslag teweeg kan worden gebracht in de kwaliteit
van wet- en regelgeving. Nederland komt met het rapport Koopmans goed beslagen
ten ijs. Met dit rapport in de hand (het is inmiddels vertaald in de meest
relevante Unie-talen) zal een eigen bijdrage worden geleverd aan het onderwerp
verbetering van de kwaliteit van wet- en regelgeving. Dit is een horizontaal
proces dat moet beginnen in de Commissie waar ontwerp-Verordeningen of de
wijziging van Verordeningen worden voorbereid. Dit vereist anders denken en
werken van juridische diensten en misschien een toetsingsorgaan voor de kwaliteit
van wet- en regelgeving. Over de vraag of dit orgaan dan buiten of binnen
de Commissie moet worden geplaatst, moet later worden gesproken, want een
extra schijf in het proces kan ook complicaties oproepen. De staatssecretaris
achtte een centrale, politieke verantwoordelijkheid voor het onderwerp regulering-deregulering,
een centraal aanspreekpunt, zeer nuttig. Hij meende dat daarvoor eigenlijk
het «office of the president» moet zorgen, omdat de president
via de agendavoering en het «management» van het directeuren-van-kabinettenoverleg
invloed kan uitoefenen op de «timing», inhoud en richting van
regelgeving. Nederland zal in het horizontale deel een aantal van dergelijke
maatregelen bevorderen. Een volledige herziening van het acquit communautaire
is misschien te hoog gegrepen. In plaats daarvan moet wellicht worden gekozen
voor een aantal slecht lopende sectoren van de Interne Markt die zijn gebaseerd
op «haast»-regelgeving of regelgeving die slecht aansluit bij
de ontwikkeling van de markt.Het proces moet worden gedragen door vakraden: milieuwetgeving kan nu
eenmaal niet door de Interne-Marktraad worden herzien. In beginsel moet daarover
overeenstemming worden bereikt op het hoogste politieke niveau. Daarom richt
de besluitvorming zich op het uitlokken van richtlijnen van de Europese Raad
om brede aandacht te krijgen en een brede stroom in beweging te krijgen. De
staatssecretaris betwijfelde of de discussie over vereenvoudiging van procedures
in dit kader moet worden gevoerd. Bij de toetsing en aanpassing van wet- en
regelgeving moeten de gewone procedures van de eerste pijler worden gebruikt
totdat deze in de IGC zijn herzien.Hij was wat huiverig over het voorlichtingsprogramma van de EC. In Nederland
wordt nog altijd uitgegaan van het adagium dat iedere Nederlander wordt geacht
de wet te kennen. Alle Europese wet- en regelgeving is omgezet
in nationale wetgeving en de voorlichtingsafdelingen van de betrokken ministeries,
de Kamers van Koophandel en belangenorganisaties geven daarover uitleg. De
vraag is welke toegevoegde waarde een voorlichtingsprogramma van de EC heeft.
Zou zij die uithoeken van de Unie bereiken waar de burger zich slecht voorgelicht
voelt? De voorlichting richt zich op het functioneren van de Interne Markt
en de rechten van burgers onder de zogenaamde vier vrijheden: vrijheid van
goederenverkeer en dienstenverkeer, het recht van vestiging en personenverkeer.De tendens tot protectionisme en het aanscherpen van quota kan worden
teruggevoerd op de onbekendheid met wet- en regelgeving van de functionarissen
die met de toetsing zijn belast of onduidelijkheid van die wet- en regelgeving,
omdat nationale regels niet adequaat zijn omgezet in nationale regelgeving.Op de vraag of bij de beoordeling van overheidsopdrachten ook rekening
kan worden gehouden met andere elementen dan de prijs-kwaliteitsverhouding,
antwoordde hij dat de regeling zich beperkt tot het bekendmaken van tenderprocedures
en de toegang van buitenlandse ondernemingen bij de aanbesteding. Voor zover
bekend is er in de Brusselse regelgeving geen enkel voorschrift dat een overheid
voorschrijft de laagste inschrijver te nemen. Er bestaan geen inhoudelijke
criteria voor de gunning. Hij zegde toe dat specifieke problemen zullen worden
onderzocht. De lidstaten hebben echter voldoende vrijheid om bijvoorbeeld
het innovatieve aspect in de opstelling van hun aanbestedingen op te nemen.De statische informatie op het gebied van het toerisme wordt niet aan
bedrijven gevraagd, maar aan overheden.De staatssecretaris wees erop dat modellen geen patenten of merken zijn.
Er bestaat behoefte aan de bescherming van de intellectuele eigendom op communautaire
schaal. Of het instituut in Alicante werkelijk in een behoefte voorziet, zal
na verloop van tijd blijken uit het aantal modellen dat wordt gedeponeerd.Hij zegde tot slot toe de overige vragen schriftelijk te beantwoorden.De voorzitter van de algemene commissie voor EU-Zaken,Ter VeerDe fungerend voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse
Zaken,BukmanDe fungerend voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,Van ErpDe griffier van de algemene commissie voor EU-Zaken,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Linden (CDA), Blauw (VVD), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Weisglas (VVD), Terpstra (CDA), Verspaget (PvdA), De Hoop Scheffer
(CDA), Ter Veer (D66), voorzitter, Ybema (D66), Van Middelkoop (GPV), Leers
(CDA), Sipkes (GroenLinks), Van Rooy (CDA), Woltjer (PvdA), ondervoorzitter,
Hendriks, Voûte-Droste (VVD), Schuurman (CD), Hessing (VVD), Van den
Bos (D66), Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Rouvoet (RPF), Van Waning (D66),
Houda (PvdA), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Bukman (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van Traa (PvdA), Blaauw (VVD),
Verhagen (CDA), Van der Ploeg (PvdA), De Jong (CDA), Deetman (CDA), De Graaf
(D66), Van den Berg (SGP), Van der Hoeven (CDA), M.B. Vos (GroenLinks), Hillen
(CDA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Boogaard (groep-Nijpels), O.P.G. Vos (VVD),
Poppe (SP), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), Roethof (D66), Crone (PvdA),
Verbugt (VVD), Leerkes (Unie 55+), Hoekema (D66), Adelmund (PvdA), Lilipaly
(PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Linden (CDA), Blaauw (VVD),
Weisglas (VVD), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), H. Vos (PvdA), Van Traa
(PvdA), ondervoorzitter, Verspaget (PvdA), De Hoop Scheffer (CDA), Ybema (D66),
Apostolou (PvdA), Van Middelkoop (GPV), Valk (PvdA), Sipkes (GroenLinks),
Bukman (CDA), voorzitter, Boogaard (groep-Nijpels), Woltjer (PvdA), Hessing
(VVD), Van den Bos (D66), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), Verhagen (CDA),
Roethof (D66), Rouvoet (RPF), Van den Doel (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Bremmer (CDA), Korthals (VVD), Van der Stoel
(VVD), Voûte-Droste (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Dijksma (PvdA),
Lilipaly (PvdA), Gabor (CDA), De Graaf (D66), Van Gijzel (PvdA), Van den Berg
(SGP), Houda (PvdA), Rosenmöller (GroenLinks), Deetman (CDA), Hendriks,
Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Dittrich (D66), Hillen (CDA), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Van Waning (D66), Leerkes (Unie 55+), Bolkestein (VVD).XNoot3Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), ondervoorzitter, Mateman (CDA), Blaauw
(VVD), Van der Vlies (SGP), H. Vos (PvdA), voorzitter, Van Gelder (PvdA),
Smits (CDA), Ter Veer (D66), De Jong (CDA), Leers (CDA), Van der Hoeven (CDA),
Remkes (VVD), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten
(D66), De Koning (D66), Voûte-Droste (VVD), Hessing (VVD), Vreeman (PvdA),
Zonneveld (CD), Van Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), Van Zuijlen (PvdA),
Van Walsem (D66), Houda (PvdA).Plv. leden: Passtoors (VVD), Ten Hoopen (CDA), Van Rey (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Woltjer (PvdA), Sterk (PvdA), Van Rooy (CDA), Ybema (D66), Wolters
(CDA), Lansink (CDA), Terpstra (CDA), Weisglas (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels),
M.B. Vos (GroenLinks), Bakker (D66), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Verbugt
(VVD), Klein Molekamp (VVD), Witteveen-Hevinga (PvdA), Poppe (SP), Leerkes
(Unie 55+), Verspaget (PvdA), Adelmund (PvdA), Jeekel (D66), Crone (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-01-80.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl