Wijziging van de Destructiewet; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25931, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

12-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25931 nr. 5

15-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25931Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 931Wijziging van de Destructiewetnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 april 1998Met belangstelling heb ik kennis genomen van de vragen en opmerkingen
van de PvdA-, VVD-, en D66-fracties met betrekking tot het wetsvoorstel. In
de onderhavige nota worden de gestelde vragen mede namens de Minister van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij beantwoord.De leden van de PvdA-fractie vroegen of het verbranden van gespecificeerd
hoog-risico-materiaal nu reeds volledig in de dagelijkse praktijk wordt toegepast
en hoe hiermee in andere lidstaten wordt omgegaan. In Nederland wordt gespecificeerd
hoog-risico-materiaal inderdaad sinds 25 augustus 1997 verbrand. Dit is thans
geregeld op het niveau van ministeriële regelingen. Hoewel niet over
alle lidstaten gegevens voorhanden zijn, staat wel vast dat ook buurland België
inmiddels nationaal maatregelen heeft genomen om tot verbranding van specifiek
risico-materiaal over te gaan. Van Duitsland is bekend dat het geen maatregelen
heeft genomen. Engeland en Ierland daarentegen verbranden net als Nederland
specifiek risico-materiaal. In Frankrijk wordt alle hoog- en gespecificeerd
hoog-risico-materiaal verbrand.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of over onderhavig wetsvoorstel
overleg is geweest met het bedrijfsleven luidt het antwoord dat het bedrijfsleven
in een ad hoc destructieoverleg is gehoord. Inhoudelijke bezwaren tegen dit
wetsvoorstel werden toen niet naar voren gebracht.Tevens vragen de leden van de PvdA-fractie zich af of het wel gewenst
is om de wet vast te stellen nu de inwerkingtreding van Beschikking nr. 97/534/EG,
die met de wetswijziging wordt geïmplementeerd, is uitgesteld en wijzigingen
in deze Beschikking niet ondenkbaar zijn. Het risico dat wijzigingen in de
Beschikking zouden leiden tot nieuwe wetswijzigingen is echter ondervangen
door in het wetsvoorstel een dynamische verwijzing naar de Beschikking op
te nemen. Wijzigingen in de Beschikking zijn derhalve direct van kracht in
de nationale wetgeving. Deze verwijzing naar de Beschikking is zodanig opgesteld
dat zelfs wanneer Beschikking nr. 97/534/EG vervangen zou worden door een
andere beschikking met een nieuw nummer, de verwijzing nog steeds geldig is.
Zie hiervoor de definitiebepaling in artikel 1, onder l. Tenslotte stellen de leden van de PvdA-fractie de vraag of het niet wenselijk
is het onderhavige wijzigingsvoorstel gelijktijdig met het wetsvoorstel waarin
de financiering geregeld wordt te behandelen. Dit zou echter een ernstige
vertraging van onderhavig wetsvoorstel betekenen. Het wetsvoorstel dat de
financiële gevolgen van de implementatie van Beschikking nr. 97/534/EG
regelt, bevindt zich in de fase dat de interdepartementale voorbereiding is
afgerond en het binnenkort in de Ministerraad kan worden behandeld. Vervolgens
dient het nog te worden voorgelegd voor advies aan de Raad van State. Het
lijkt niet opportuun het onderhavig wetsvoorstel hierop te laten wachten,
zeker aangezien het al dan niet nu behandelen van onderhavig wetsvoorstel
in de praktijk geen financiële consequenties met zich mee brengt. Het
gespecificeerd hoog-risico-materiaal wordt namelijk nu reeds op kosten van
de overheid verbrand, daar de huidige Destructiewet geen verhaalsmogelijkheid
biedt voor de verbrandingskosten van dit materiaal. De overheid zal deze verbrandingskosten
voor haar rekening moeten blijven nemen totdat het wetsvoorstel dat de financiële
gevolgen regelt, is vastgesteld. Het is dus zeker niet zo dat met het uitstellen
van de behandeling van dit wetsvoorstel financieel nadeel voor de overheid
voorkomen wordt. Slechts uitstel van noodzakelijke implementatie wordt hiermee
bereikt.De leden van de VVD-fractie vragen zich af, gezien de recente ontwikkelingen
in Brussel, of het nu reeds implementeren van de SRM-Beschikking wel gewenst
is. Ook vragen zij zich af in hoeverre Nederland met deze regelgeving voor
de muziek uit loopt. Hierop luidt mijn antwoord als volgt. Reeds op 11 juni
1997, nog voor de SRM-Beschikking door de Commissie werd vastgesteld, is de
Tweede Kamer in een brief van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
medegedeeld dat de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Staatssecretaris
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voornemens waren om over te gaan tot
het verbranden van specifiek risico-materiaal, in het wetsvoorstel gespecificeerd
hoog-risico-materiaal genoemd. Van de zijde van de Kamer zijn toen geen bezwaren
tegen dit voornemen naar voren gebracht.Zoals ik reeds heb opgemerkt wordt in Nederland sinds 25 augustus 1997
gespecificeerd hoog-risico-materiaal verbrand. In die zin vormt dit wijzigingsvoorstel
slechts een bestendiging van het bestaande beleid. Zo deze bestendiging van
het in de praktijk reeds bestaande beleid niet Europees ware ingegeven, dan
was zij toch zeker te zijner tijd vanuit nationale motieven ter bescherming
van de volksgezondheid op wetsniveau geregeld. De gedachte dat Europese maatregelen
met betrekking tot de verbranding van gespecificeerd hoog-risico-materiaal
helemaal van de baan zouden zijn gezien de opstelling van de Europese Commissie
en de Landbouwraad berust overigens op een misverstand. Het voorstel van de
Commissie om de bestaande beschikking te vervangen door een beschikking waarin
sprake zou zijn van een uitbreiding van de lijst specifieke risico-materialen
en een regionalisatie, stuitte op ernstige bezwaren van de lidstaten omdat
de criteria voor regionalisatie nog niet zijn ontwikkeld. Het feit dat dit
voorstel verworpen is en dat de inwerkingtreding van de huidige SRM-Beschikking
is uitgesteld betekent geenszins dat men in Brussel dan maar zou afzien van
maatregelen om over te gaan tot verbranding van gespecificeerd hoog-risico-materiaal.
Op 31 maart heeft de Raad aan de Commissie gevraagd om met nieuwe voorstellen
terzake te komen. Zoals reeds opgemerkt is eventuele vervanging van de onderhavige
SRM-Beschikking door een andere beschikking opgevangen door de dynamische
verwijzing die is opgenomen in het wetsvoorstel, zodat in een dergelijke situatie
geen sprake zal hoeven te zijn van nieuwe wetswijzigingen.Voor het antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of wijzigingen
in de Beschikking niet tot nieuwe wetswijzigingen zullen leiden,
verwijs ik naar het het antwoord dat ik de leden van de PvdA-fractie op deze
vraag heb gegeven.De leden van de VVD-fractie vragen aan te geven wat de gevolgen van de
implementatie van de Beschikking zullen zijn voor de Nederlandse concurrentiepositie.
Daar het hier om Europese regelgeving gaat, en er dus sprake is van regelgeving
die betrekking heeft op heel het Europees bedrijfsleven, kan niet van een
nadelige concurrentiepositie binnen Europa worden gesproken. Concurrentieverschillen
met derde landen zullen zich welicht voor kunnen doen. Dit is echter een probleem
dat het Europese bedrijfsleven als geheel treft. Ik zou in dit verband overigens
willen opmerken dat de bescherming van de volksgezondheid die met deze maatregelen
wordt beoogd voor mij zwaarder weegt dan het al dan niet in het geding zijn
van de concurrentiepositie van het bedrijfsleven.De leden van de VVD-fractie vroegen wat de relatie is tussen dit wetsvoorstel
en het Europese verbod op het gebruik van gespecificeerd-hoog-risico-materiaal
door de farmaceutische industrie. In dit verband vroegen zij ook aan te geven
wat de stand van zaken is met betrekking tot een overgangsregeling. Een verbod
op het gebruik van gespecificeerd hoog-risico-materiaal is in Nederland nu
reeds feitelijk van kracht door de maatregelen die genomen zijn op ministerieel
niveau. Dit levert voorzover bekend geen problemen op. De desbetreffende regelingen
hebben alleen betrekking op specifieke risico-materialen als zodanig, en niet
op specifiek risico-materiaal-bevattende tussen- of eindprodukten van de farmaceutische
industrie. De problemen zijn daarin gelegen dat een product als bijvoorbeeld
gelatine, dat nu reeds op de markt is en waarvan niet kan worden aangetoond
dat er geen specifiek risico-materiaal in is verwerkt, na de inwerkingtreding
van de Beschikking niet meer mag worden gebruikt door de farmaceutische industrie.
Dit is echter een Europees en geen nationaal probleem waarvoor in Europees
verband een oplossing wordt gezocht. Verwacht wordt dat nog voordat de Beschikking
op 1 januari 1999 inwerking treedt, een oplossing voor dit probleem zal zijn
gevonden. Zolang de Beschikking nog niet inwerking is getreden bestaat dit
probleem feitelijk nog niet.Voorts vragen de leden van VVD-fractie zich af wanneer zij het wetsvoorstel
dat de financiële consequenties van de implementatie van de SRM-Beschikking
regelt kunnen verwachten. Parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel zal
naar verwachting medio 1998 plaatsvinden. Zolang dit wetsvoorstel nog niet
tot wet is verheven komen de kosten, verbonden aan het onschadelijk maken
van gespecificeerd hoog-risico-materiaal, ten laste van het rijk. De leden
van de VVD-fractie vroegen welk bedrag hiermee is gemoeid. Ik kan hierop antwoorden
dat het gaat om een bedrag van circa 24 miljoen gulden op jaarbasis.De leden van de VVD-fractie vragen zich ook af of is gekeken naar alternatieve
systemen voor de doorrekening van de kosten van de onschadelijkmaking van
gespecificeerd hoog-risico-materiaal. Uiteraard zijn alternatieve methoden
in de overwegingen meegenomen. Zo kwam de optie van het opcenten van de keuringstarieven
naar voren. Eén van de bezwaren (maar zeker niet de enige) tegen deze
optie is hierin gelegen dat deze geen mogelijkheid biedt de kosten van het
ophalen, voorbewerken en verbranden van kadavers door te berekenen. Overigens
was het bedrijfsleven fel tegen deze optie gekant. Een andere optie zou een
heffing op de vleesprijs kunnen zijn. Deze optie brengt echter het ernstige
bezwaar met zich mee dat hiervoor geen kant en klare doorrekenmethode beschikbaar
is en het ontwikkelen van een dergelijk methode veel tijd in beslag zal nemen
(al snel enkele jaren). Dit uitstel van de invoering van een effectief systeem
voor toerekening van de kosten is uiterst ongewenst, daar het Rijk al die
tijd voor de kosten van onschadelijkmaking opdraait. De methode van artikel
21 van de Destructiewet voor toerekening van de kosten is een
beproefd systeem en het lijkt het enige systeem te zijn dat direct toepasbaar
is.Tevens vragen de leden van de VVD-fractie of er duidelijkheid bestaat
over het doorrekenen van de kosten die de verwerkers moeten maken voor het
realiseren van twee afzonderlijke lijnen van verwerkingsprocessen en wat voor
effect dit kan hebben op het aanbieden van kadavers. Het antwoord op deze
vraag luidt dat investeringskosten die hiervoor moeten worden gemaakt niet
worden doorberekend in de toekomstige tarieven voor de onschadelijkmaking
van gespecificeerd hoog-risico-materiaal. Het rekenmodel van artikel 21 gaat
immers uit van berekening van de werkelijke kosten voor het ophalen, vervoeren,
voorbewerken en verbranden van het gespecificeerd hoog-risico-materiaal. De
kosten gemoeid met het ophalen van kadavers in de huidige situatie worden
jaarlijks gecontroleerd door de accountantsdienst van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en de tarieven dienen te worden goedgekeurd door de Minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij. Eenzelfde regime zal gaan gelden voor de toerekenig van de kosten
van onschadelijkmaking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal. Het aanbieden
van kadavers wordt dan ook niet nadelig beïnvloed door het realiseren
van een apart verwerkingstraject voor het gespecificeerd hoog-risico-materiaal.De leden van de VVD-fractie vragen de Minister duidelijkheid te verschaffen
over de wijze van financiering van de uitvoering van de SRM-Beschiking in
andere lidstaten. Ook vragen zij wat de gevolgen zijn voor de concurrentieverhoudingen
binnen en buiten Europa.Alhoewel hiervan nog geen volledig beeld bestaat (informatie hieromtrent
is opgevraagd bij de diverse landbouwattachés, maar op dit moment nog
niet beschikbaar), kan al wel het volgende worden opgemerkt. In België
wordt een deel van de kosten van onschadelijkmaking gedragen door de overheid,
de resterende kosten worden door de aanbieders betaald. In Frankrijk is men
overgegaan tot een heffing op de vleesprijs en betaalt de consument dus indirect
de kosten van onschadelijkmaking van hoog- en gespecificeerd hoog-risico-materiaal.
In Engeland en Ierland worden de kosten vooralsnog door de overheid gedragen,
alhoewel ook daar geluiden te horen zijn geweest om de kosten bij de aanbieders
van het gespecificeerd hoog-risico-materiaal neer te leggen. Dit is echter
nog geen praktijk. In dit kader wil ik opmerken dat de Commissie de regeling
van de financiële gevolgen van een bepaalde Europese maatregel in het
algemeen aan de lidstaten zelf overlaat. Regeling van de financiële gevolgen
van de SRM-Beschikking op Europees niveau hoeft men dan ook niet te verwachten.
Iedere lidstaat vult dit naar eigen visie in. De Nederlandse overheid rekent
het in het algemeen niet tot haar kerntaken om de onschadelijkmaking van bepaalde
dierlijke afvallen te financieren.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of er in de toekomst aan verwerkingsbedrijven
voor gespecificeerd hoog-risico-materiaal een gebied zal worden toegewezen
net zoals dat nu gebeurt bij verwerkingsbedrijven voor hoog-risico-materiaal
en of dan slechts één vergunning per gebied zal worden verleend.
In de systematiek die mij voor ogen staat, waarbij vooralsnog wordt uitgegaan
van de situatie dat sprake is van een verwerkingsbedrijf voor gespecificeerd
hoog-risico-materiaal dat voorbewerkt, en van een verwerkingsbedrijf voor
gespecificeerd hoog-risico-materiaal dat het voorbewerkte materiaal verbrandt,
zullen deze beide bedrijven als werkgebied heel Nederland toegewezen krijgen,
met dien verstande dat het ene bedrijf specifiek verantwoordelijk is voor
de voorbewerking en het andere bedrijf voor de verbranding.De bedrijven voeren elk een verschillende stap uit in het totale traject
van onschadelijkmaking van het gespecificeerd hoog-risico-materiaal. De leden van de VVD-fractie vragen aan te geven in hoeverre de SRM-beschikking
inmiddels in overige wetgeving is geïmplementeerd. Het verbod op het
gebruik van wervelkolommen van runderen, schapen en geiten, ouder dan één
jaar voor de bereiding van separatorvlees (art. 3, Beschikking nr 97/534/EG),
is inmiddels geïmplementeerd in de Warenwetregeling Bereiding separatorvlees.
De implementatie van artikel 6, tweede en derde lid, van de Beschikking, in
de Warenwet, de Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren, en de Wet geneesmiddelenvoorziening,
is in voorbereiding.De leden van de VVD-fractie vroegen voorts waarom een verwerkingsbedrijf
voor gespecificeerd hoog-risico-materiaal slechts «geschikt hoeft te
zijn voor de verwerking van» terwijl bij een verwerkingsbedrijf voor
hoog-risico-materiaal gesproken wordt over «uitsluitend of in hoofdzaak
geschikt voor verwerking van». Bij de redactie van artikel 1 is rekening
gehouden met het feit dat de hoofdactiviteit van verwerkingsbedrijven voor
gespecificeerd hoog-risico-materiaal die al dan niet voorbewerkt materiaal
verbranden, veelal niet de verwerking van dierlijke afvallen betreft maar
bijvoorbeeld de verbranding van huisvuil. Het gaat hierbij om afvalverbrandingsinstallaties
zoals bijvoorbeeld de N.V. Afvalverwerking Rijnmond (AVR), het bedrijf dat
zich nu feitelijk bezighoudt met de verbranding van gespecificeerd hoog-risico-materiaal.
Van dit type bedrijven kan niet worden verwacht dat zij zich uitsluitend,
dan wel in hoofdzaak, met de verwerking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal
bezighouden, zoals ook is aangegeven in de toelichting bij het wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie vragen aan te geven om welke bijzondere omstandigheden
het gaat bij de mogelijkheid tot het verlenen van een ontheffing op basis
van artikel 13, eerste lid, van de in artikel 12 bedoelde verplichting tot
onschadelijkmaking van hoog- of gespecificeerd hoog-risico-materiaal. Een
bijzondere omstandigheid waar in dit artikel op gedoeld wordt is bijvoorbeeld
een watersnoodramp waardoor het niet langer mogelijk is het hoog- of gespecificeerd
hoog-risico-materiaal op te halen. Ook andere situaties die leiden tot de
fysieke onmogelijkheid om het hoogof gespecificeerd hoog-risico-materiaal
op de normale manier onschadelijk te kunnen maken, zouden aanleiding kunnen
zijn tot het verlenen van een ontheffing op basis van artikel 13, eerste lid.Tenslotte vragen de leden van de VVD-fractie waarom de Minister niet wil
afwijken van het normale stelsel van sanctioneren en het tijdelijk overgangsregiem,
zoals vervat in Artikel II, niet wenst aan te scherpen met een strafbaarstelling.
Hierop luidt het antwoord dat het normale vergunningssysteem van de Destructiewet
slechts voorziet in de strafbaarstelling van een beperkt aantal misdragingen:
onttrekking aan destructie en destrueren zonder vergunning (artikelen 4 en
5 jo. artikel 1a van de Wet op de economische delicten). Overtreding van vergunningsvoorschriften
kan slechts bestuurlijk worden gesanctioneerd door intrekking van de vergunning
(artikel 5a). In aansluiting op het normale stelsel van de Destructiewet is
niet voorzien in een aanscherping van het tijdelijk overgangsregiem als vervat
in artikel II met een strafbaarstelling.Eén en ander wordt ook toegelicht in het nader rapport behorend
bij dit voorstel van wet tot wijziging van de Destructiewet.De leden van de D66-fractie geven aan dat zij het belangijk vinden dat
in Nederland de onschadelijkmaking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal
door direct verbranden dan wel verbranden na een voorbewerkingsstap, zo snel
mogelijk gemeengoed dient te worden. Wel vragen zij zich af of wijzigingen
in de Beschikking niet tot nieuwe wijzigingen in de Destructiewet zullen leiden
zodat het wellicht verstandig zou zijn deze wijzigingen in de Beschikking
af te wachten. Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar
de uitleg hieromtrent die ik reeds gegeven heb bij de desbetreffende vraag
van de PvdA-fractie.De leden van de D66-fractie vragen zich voorts af of de monopoliepositie
van de destructiebedrijven door de verrekening van de kosten over te laten
aan de sector niet verder wordt versterkt. Hiervan zal naar mijn idee echter
geen sprake zijn. Op de verwerking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal
kan geen winst worden gemaakt: het is immers materiaal waarvan geen nuttige
en economisch interessante eindproducten kan worden gemaakt. Bij de toerekening
van de kosten van de onschadelijkmaking van het gespecificeerd hoog-risico-materiaal
aan de aanbieders van dat materiaal wordt uitgegaan van de werkelijke kosten.
Nadrukkelijk wil ik hierbij opmerken dat het in rekening brengen van deze
kosten onder hetzelfde regiem zal vallen als thans geldt voor het in rekening
brengen van ophaalkosten voor kadavers. Dit betekent dat de tarieven jaarlijks
dienen te worden goedgekeurd door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, en dat goedkeuring
pas kan plaatsvinden na controle van de door de verwerkingsbedrijven ingediende
kostenclaim door de accountantsdienst van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport.Tenslotte vragen de leden van de D66-fractie hoe de controle op de voorschriften
waarvan in dit wetsvoorstel sprake is plaats gaat vinden en of dit niet veel
extra inzet van de AID zal vergen. Controle zal vooral uitgevoerd worden door
de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, hierin bijgestaan door de
Veterinaire Inspectie van de Volksgezondheid en de Algemene Inspectiedienst
van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Beide laatstgenoemden
hebben ook opsporingsbevoegdheden. Allen zijn als toezichthoudende ambtenaren
voor de Destructiewet aangewezen. Bij de controle op de wettelijke voorschriften
zal gebruik kunnen worden gemaakt van het zogenaamde Identificatie en Registratie
systeem voor vee. Met name de controle op een juiste aanbieding van runderkadavers
kan hiermee worden gecontroleerd. Kadavers van runderen ouder dan één
jaar zijn immers gespecificeerd hoog-risico-materiaal, kadavers van runderen
jonger dan één jaar zijn hoog-risico-materiaal. Controle op
een juiste aanbieding van gespecificeerd hoog-risico-materiaal op de slachterijen
kan worden uitgevoerd door de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees,
die op die bedrijven reeds met keurings- en toezichtstaken is belast.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25931-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl