Vergunningwet Westerschelde; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25187, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25187 nr. 4

25-02-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 187Bepalingen in het verband met het uitvoeren van baggerwerken en het
storten van baggerspecie voor de verruiming en het onderhoud van de vaarweg
in de Westerschelde door het Vlaams Gewest (Vergunningwet Westerschelde)nr. 4VERSLAGVastgesteld 25 februari 1997De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de
eer van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud
dat de regering de gemaakte opmerkingen en gestelde vragen genoegzaam zal
hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
genoegzaam voorbereid.De leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel en de memorie van toelichting. Zij vinden de zorg van
de regering, die aan dit wetsvoorstel ten grondslag ligt, gegrond en achten
een spoedige afwikkeling van het vergunningentraject ter voorbereiding van
de verdiepingswerkzaamheden in de Westerschelde van belang. Met de regering
zijn deze leden van mening, dat de verruiming van de vaarweg van de Westerschelde
een onmisbaar bestanddeel vormt van een onderling samenhangend geheel van
kwesties, waarover Nederland en Vlaanderen in de geest van goed nabuurschap
tot overeenstemming zijn gekomen. Zij kunnen de bij dit wetsvoorstel geregelde
onderwerpen dan ook niet geïsoleerd bezien; het is van belang voortdurend
oog te hebben voor het bredere verband waarin deze kwestie zich afspeelt.De leden van de PvdA-fractie constateren echter wel, dat met deze wet
in ons bestuursrechtelijke stelsel wordt ingegrepen. Zij zijn dan ook van
mening, dat duidelijk moet zijn dat de wetgever hier een voorziening treft,
die alleen betrekking heeft op dit specifieke geval. Daarnaast staat vast
dat het bij onderhavige werkzaamheden gaat om een project dat aanzienlijke
gevolgen kan hebben als ingreep in het bestaande milieu en in natuur en landschap.
Zij willen de regering in dit verband enkele vragen voorleggen.Deze wet heeft het karakter van een besluit en met dit ene besluit wordt
in de plaats getreden van alle vereiste vergunningen voorzover niet voor de
inwerkingtreding van deze wet bij onherroepelijk besluit verleend en er wordt
voor deze naast de wetsprocedure geen afzonderlijke vergunningprocedure gevolgd,
zo leiden de leden van de PvdA af uit het wetsvoorstel en de memorie van toelichting. Hoewel een dergelijke aanpak door de regering voor grote projecten niet
wordt bepleit, is het concept van het bundelen van vergunningstrajecten tot
één vergunning vaker toegepast, bijvoorbeeld in het kader van
de Tracéwet. Bij de laatstgenoemde wet werd echter in het kader van
die vergunning voorzien in de gebruikelijke mogelijkheid van administratieve
rechtsbescherming. Ook bij bijvoorbeeld de Deltawet werd voorzien in een (verkort)
traject via de administratieve rechter. Deze leden constateren dat een dergelijke
mogelijkheid van rechtsbescherming in het onderhavige wetsvoorstel ontbreekt.
Zij vragen de regering of dit niet op gespannen voet staat met de in Nederland
algemeen gebruikelijke rechtsbescherming in zaken als deze.Verder wijzen deze leden erop, dat bij de behandeling van de goedkeuringswet
terzake van het verdiepingsverdrag in de Tweede Kamer de regering voornemens
was het begin van de uitvoering van de baggerwerkzaamheden gelijk op te laten
lopen met het begin van de werkzaamheden van de uitvoering van natuurherstellende
maatregelen. De regering nam hiermee terecht de verantwoordelijkheid voor
de uitvoering van integrale natuurcompensatie. Inmiddels is gebleken, dat
het draagvlak voor natuurherstellende maatregelen op regionaal niveau te wensen
overlaat. De leden van de PvdA-fractie nemen aan dat de regering zichzelf
nog steeds verantwoordelijk voelt voor het compensatiebeleid. Ook die verantwoordelijkheid
is immers een uitvloeisel van het verdiepingsverdrag. Zij vragen de regering
of het niet mogelijk is om in het kader van deze wet bestuursrechtelijke knelpunten,
die de uitvoering van natuurherstelwerkzaamheden in de weg staan, aan te pakken.
Dan zou de regering naast de uit het verdiepingsverdrag voortvloeiende verantwoordelijkheid
voor de verdieping van de Westerschelde ook de verantwoordelijkheid voor de
uitvoering van natuurcompensatie in het Westerscheldegebied opeisen.De leden van de CDA-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
vergunningenwet Westerschelde. Deze leden zijn het met de kritiek van de Raad
van State eens dat in beginsel wetgeving bedoeld is voor algemene regels en
niet voor de regeling van een individueel geval. Bovendien wordt op deze manier
gehandeld in strijd met de strekking van eerder door de wetgever zelf gestelde
wetten. Is overigens de reactie van de Europese Commissie op dit wetsvoorstel
bekend?De reden van dit wetsvoorstel is gelegen in het feit dat de afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State op 14 juni 1996 heeft aangegeven dat bij het terugstorten
van specie op de wijze zoals daarvoor een vergunning op grond van de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren (WVO) is verleend sprake is van een bedrijvigheid die over
een reeks van jaren binnen zekere begrenzing wordt verricht. Hierdoor is er
sprake van een of meer inrichtingen in de zin van artikel 1.1, eerste lid
Wet milieubeheer zodat op grond van die wet ook een aanvraag om provinciale
vergunning had moeten zijn ingediend.De gevolgen van die uitspraak zijn niet alleen het opnieuw behandelen
van het door het Vlaamse gewest bij provincie en rijk in te dienen aanvragen
op grond van de Wet milieubeheer en de WVO, maar tevens dat hieraan voorafgaand
het opstellen van een milieu effectrapportage (MER) zou moeten geschieden.
Het tijdsbeslag dat hiermee gemoeid zou zijn was voor de minister reden tot
het opstellen van deze vangnetwet. Met deze wet wordt in de plaats getreden
van alle vereiste vergunningen voorzover niet voor de inwerkingtreding van
deze wet bij onherroepelijk besluit verleend en wordt er geen afzonderlijke
vergunningprocedure meer gevolgd. De minister geeft aan dat deze aanpak voor
grote projecten niet wordt bepleit daarbij verwijzend naar de aanbevelingen
van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, maar gaat
toch over tot deze aanpak vanwege de afspraken die hierover zijn gemaakt met
het Vlaams gewest en het goede nabuurschap dat niet in het gedrang mag komen.Bij de noodwet naar aanleiding van de wateroverlast in Nederland konden
de leden van de CDA-fractie van harte instemmen met een snelle aanpak ter
voorkoming van ernstige problemen in de toekomst. Temeer omdat hier sprake
was van een zeer gevaarlijke situatie. Dit was echter een uitzonderlijke toestand.
Nu blijkt dat er meerdere argumenten beschikbaar zijn, anders dan een acute
noodsituatie, om procedures zoals door deze kamer vastgesteld te omzeilen.
Dit is uiterst pragmatisch. En als het zo is dat lange en trage procedures
de reden zijn dat goed nabuurschap slecht kan worden ingevuld wordt het naar
de mening van de leden van de CDA-fractie hoog tijd dat over deze procedures
wordt gesproken. De nota Samen werken aan bereikbaarheid geeft in dezen al
een eerste aanzet ter versnelling van procedures voor het niet wettelijke
gedeelte. Wordt het zo langzamerhand niet eens tijd ook het wettelijke gedeelte
van de procedures zorgvuldig onder de loep te nemen?Bij de keuze van de minister voor deze vangnetwet komt de MER-plicht te
vervallen. Ook de Europese richtlijn biedt een ontsnappingsmogelijkheid, namelijk
wanneer projecten in detail worden aangenomen via een specifieke wet is geen
MER vereist. De vergunningvoorschriften vormen, volgens de minister, een substituut
ter vervanging van de MER. Naar aanleiding van deze voorschriften willen de
leden van de CDA-fractie nog enkele vragen stellen:– Kan de minister nader ingaan op de opmerkingen gemaakt in artikel 3,
derde en vierde lid?– Wat wordt in artikel 6, eerste lid bedoeld met de slibbalans?– In artikel 7, vierde lid staat vermeld dat de in het eerste lid
vermelde hoeveelheid verontreinigde specie afhankelijk van de meetresultaten
kan worden verhoogd of verlaagd. Hoe zijn deze hoeveelheden bij de vergunningverlening
bepaald en wat zijn de gevolgen voor de kosten?– Wat wordt in artikel 9, eerste lid verstaan onder buitengewone
omstandigheden?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Ten aanzien daarvan zouden zij het volgende
op willen merken.De leden van de VVD-fractie hebben er begrip voor dat er voor deze verdiepingswerkzaamheden
nu het systeem van een lex specialis gekozen is, omdat het normale vergunningentraject
te weinig daadkrachtig en slagvaardig beleid mogelijk maakt, zelfs ter uitvoering
van internationale verdragen. Wat vindt de regering in dit verband van de
recente speech van Commissaris van de Koningin Van Kemenade waarin hij over
«juridificering van de samenleving» spreekt? In de door de Kamer
aangenomen motie-Hofstra c.s. van 5 november 1996 wordt de regering gevraagd
een speciale projectwet voor grote projecten in overweging te nemen. Is het
de bedoeling van de regering dat vergunningen voor dergelijke werkzaamheden
vaker volgens een dergelijke wet geregeld zullen worden als het normale vergunningentraject
te stroperig wordt? Wat is de stand van zaken met betrekking tot de beoordeling
van de voorstellen in de motie?In artikel 2, tweede lid, wordt gesteld dat de uitvoeringswerkzaamheden
zodanig geschieden dat de grootst mogelijk bescherming voor het milieu wordt
geboden. Door wie of welke instantie wordt dit gecontroleerd? Is er een
sanctie bij overtreding en zo ja, welke? Wat wordt bedoeld met milieu: water,
bodem, geluid natuur enzovoort?De leden van de VVD-fractie vragen of er ook in België wordt gestort.
Zo ja, hoeveel, zo nee, waarom niet? Waarom wordt de opgebaggerde specie niet
geheel of gedeeltelijk in Vlaanderen gestort, aangezien Vlaanderen immers
de verdieping wenst? Bestaat (niet) het gevaar dat storting in de Westerschelde
te zijner tijd (weer) tot uitspoeling naar de geul leidt, waardoor opnieuw
moet worden gebaggerd, dan wel uitspoeling plaatsvindt naar natuurgebieden
die daardoor schade kunnen oplopen?Elk kalenderjaar wordt de te baggeren specie onderworpen aan bemonstering
en analysering. Wie gaat dat betalen, nu en in de toekomst? Geldt het beginsel
«de vervuiler betaalt» (i.c. Vlaanderen) ook in de toekomst? Hoe
schat de regering de kosten in die moeten worden gemaakt ten behoeve van de
controle? Wat gebeurt er met de bagger die te vuil is om in de Westerschelde
te storten en wie betaalt de eventuele extra kosten?De vergunninghouder verschaft de hoofdingenieur-directeur jaarlijks een
inventarisatie van de industriële lozingen in het Scheldebekken in Vlaanderen.
Wat zijn de sancties indien er onvoldoende inzicht wordt verschaft?In artikel 7, tweede lid, wordt gesproken over de berging van verontreinigde
specie uit de beneden Zeeschelde. Waar precies wordt die specie geborgen?
Welke sanctie zal er staan op niet- of onvoldoende naleving?In artikel 8 wordt gesteld dat de vergunninghouder vóór
de aanvang van de werkzaamheden dan wel zo spoedig mogelijk daarna een werkplan
overlegt. Is het niet verstandiger om die helderheid en zekerheid altijd vóór
de aanvang te hebben verkregen?In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de kwaliteit van de baggerspecie
in de bestaande op diepte gehouden vaargeul al sterk was verbeterd. Is de
baggerspecie daarmee voldoende schoon om te kunnen worden (terug)gestort?In antwoord op punt 3 van het advies van de Raad van State stelt de minister
dat het advies van de Europese Commissie met betrekking tot dit wetsvoorstel
nog niet binnen was. Is dit advies inmiddels wel binnen? Zo ja, kan de Kamer
daar over beschikken? Zo nee, welke procedure wordt gevolgd totdat het advies
binnen is?Door een aantal organisaties zijn op- en aanmerkingen geplaatst bij/tegen
dit wetsvoorstel, onder andere door Stichting Natuur en Milieu, Stichting
het Zeeuwse Landschap, Vereniging Natuurmonumenten, Vereniging Zeeuwse Milieufederatie,
Vogelbescherming Nederland en Wereld Natuur Fonds Nederland. Kan de Regering
gemotiveerd ingaan op de aangedragen punten?De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennis genomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben tevens kennis genomen van het
advies van de Raad van State en het ongevraagde advies van de Staatscommissie
voor de Waterstaatswetgeving.De leden van de fractie van D66 vragen de regering waarom zij de Staatscommissie
voor de Waterstaatswetgeving, waaraan zij, zoals recent nog bleek bij de behandeling
van wetsvoorstel 24 637, groot belang hecht, niet om advies heeft gevraagd.
Deze leden vragen de regering in dit verband verder waarom zij
het advies van deze Staatscommissie niet aan de kamer heeft doen toekomen.
Het belang dat de kamer hecht aan de adviezen van deze Staatscommissie is
immers zeer recent gebleken bij bovengenoemde behandeling van wetsvoorstel
24 637.Kan de regering, zo vragen de leden van de fractie van D66, aangeven hoe
het oogmerk van het boeken van tijdwinst zich verhoudt tot de tijdsperiode
van ruim een half jaar die verstreken is tussen de uitspraak van de Raad van
State en het in de Tweede Kamer arriveren van het voorliggende wetsvoorstel.
Wordt hiermee niet een groot risico gelopen ingeval het parlement mocht besluiten
het voorstel niet aan te nemen? Vindt de regering het niet meer voor de hand
liggen (eventueel gelijktijdig met de behandeling van het onderhavige voorstel)
de weg van het aanvragen van vergunningen en het doen plaatsvinden van een
MER te volgen aangezien het «tijdverlies» dat dan zou optreden
betrekkelijk gering zou zijn, er vanuit gaande dat de parlementaire behandeling
van het voorstel ongeveer een half jaar vergt? Gaarne reactie.Deze leden zouden in dit verband van de regering gaarne een reactie vernemen
op de stelling van de Staatscommissie voor de Waterstaatswetgeving dat de
dringendheid, waar het hier om gaat, mede voort vloeit uit zelf aanvaarde
risico's bij het kiezen van een procedure.Verder stellen zij vast dat de regering het wetsvoorstel motiveert door
een beroep te doen op buitengewone omstandigheden die er uit bestaan dat het
Verdrag inzake de verruiming van de vaarweg van de Westerschelde deel uitmaakt
van de verbetering van de betrekkingen tussen Nederland en Vlaanderen en van
de regeling van een aantal kwesties tussen beide staten waarvan de verdieping
van de Westerschelde een onmisbaar bestanddeel vormt. De regering verwijst
hierbij naar de memorie van toelichting bij en de plenaire behandeling van
het Westerscheldeverdiepingsverdrag. De leden van de fractie van D66 vragen
de regering in dit verband of het niet juister is te stellen dat de regering
bij de behandeling van dat verdrag weliswaar gewezen heeft op het verband
met verbetering van de betrekkingen met het Vlaams Gewest, maar dat de samenhang
met andere geregelde dan wel nog te regelen kwesties toentertijd veel minder
direct werd gelegd. Zo werd, zo merken deze leden op, bij de behandeling van
het Verdrag in de Tweede Kamer door de minister van Verkeer en Waterstaat
opgemerkt dat er op zichzelf geen koppeling is te maken met het HSL-dossier.
Verder deelde het kabinet in antwoord op schriftelijke vragen van de VVD-fractie
(Te Veldhuis) mede, dat zij van de uitspraak van de Raad van State geen negatieve
gevolgen voor de HSL verwachtte. Geldt dit nu wel, maar dan voor andere dossiers?
In dit verband merken de leden van de fractie van D66 op dat gesteld zou kunnen
worden dat Vlaanderen er redelijkerwijs van uit mocht gaan dat eventuele beroepsprocedures
de aanvang van de werkzaamheden zouden kunnen vertragen. Zij mag immers bekend
worden verondersteld met de bij een aantal Nederlandse natuurbeschermingsorganisaties
levende bezwaren. Gaarne reactie. Daarnaast vragen deze leden of de regering
aan kan geven hoe de reactie van het Vlaams Gewest op de uitspraak van de
Raad van State is geweest. De leden van de fractie van D66 vragen de regering of de uitleg die zij
geeft aan artikel 1, vijfde lid, gestoeld is op eerdere rechterlijke uitspraken.
Het gaat daarbij vooral om ten eerste de stelling dat de procedure van totstandkoming
van een wet zelf al zodanige waarborgen bevat, dat wordt voldaan aan de doelstellingen
van de richtlijn en ten tweede de opvatting dat de kern van de richtlijn er
uit zou bestaan dat de milieu-effecten van het project moeten worden betrokken
bij de besluitvorming en dat gelegenheid moet worden gegeven tot
openbare discussie op basis van voldoende gegevens.Ook deze leden vragen de regering wanneer naar verwachting de Europese
Commissie haar oordeel zal geven over de vraag of het wetsvoorstel (inclusief
bijlagen en toelichting) voldoet aan richtlijn nr. 85/337/EEG.Zij vragen de regering of het correct is de uitspraak van de Raad van
State van 14 juni 1996 «verrassend» te noemen aangezien deze uitspraak
past in de jurisprudentie die geen onderscheid maakt tussen het storten van
baggerspecie in stromend of in stilstaand water.De leden van de fractie van D66 vragen de regering of, en zo ja, inhoeverre,
artikel 6, vierde lid van de Habitatrichtlijn de in artikel 6, derde lid van
deze richtlijn gestelde voorwaarde van het bieden van inspraakmogelijkheden
opzij kan zetten. In dit verband vragen deze leden een reactie op de stelling
van Vogelbescherming Nederland dat bijlage I van het wetsvoorstel te globaal
is om te voldoen aan de vereisten van MER- en Habitatrichtlijn en dat uit
deze bijlage ook niet duidelijk wordt op welke wijze het verlies aan natuurwaarden
gecompenseerd zal worden.Kan de regering motiveren, zo vragen zij, waarom de bevoegdheid tot kennisneming
van geschillen die hun oorsprong vinden in bezwaren tegen het gebruik van
de vergunning in haar ogen voldoende inhoudelijke waarborgen bevat om af te
zien van een speciale vorm van rechtsbescherming.De leden van de fractie van D66 vragen de regering verder in hoeverre
het een relevant gegeven is dat de kwaliteit van de baggerspecie al sterk
is verbeterd aangezien hierbij sprake blijft van een afvalstof waarvoor een
WVO-vergunning nodig is.De leden van de fractie van D66 vragen de regering hoe en wanneer het
voornemen om een voorziening tot stand te brengen met betrekking tot baggerstortactiviteiten
in het algemeen wordt vormgegeven.De leden van de fractie van D66 vragen de regering of het gegeven dat
beroep in het kader van de Algemene wet bestuursrecht geen schorsende werking
heeft en de vergunninghouder na afwijzing van een verzoek om een voorlopige
vergunning c.q. schorsing gerechtigd is van zijn vergunning gebruik te maken,
artikel 3 niet overbodig maakt.Deze leden vragen de regering de zeer korte termijn genoemd in artikel
1, derde lid betreffende de bij AmvB gewijzigde bijlagen, te motiveren. Zij
zijn van mening dat een wijziging bij AmvB in plaats van bij wet een langere
proceduretermijn rechtvaardigt. Gaarne reactie.Zij vragen de regering waarom artikel 2, eerste lid in bijlage 2 van de
wet is opgenomen. Zij vragen hoe wordt gehandeld wanneer in de loop van enig
kalenderjaar mocht blijken dat deze grens reeds is bereikt. Zullen de baggerstortwerkzaamheden
worden stilgelegd? Verder vragen deze leden de regering wat de maximale hoeveelheid
te storten specie is bij de stortplaatsen genoemd in artikel 3, tweede lid,
nr. 15, nr. 14, nr. 20, nr. 22 en nr. 25, nu in deze stortplaatsen de in dat
artikel genoemde «overige» specie wordt opgeslagen.De leden van de fractie van D66 vragen de regering of het niet juister
zou zijn geen uitzonderingen toe te staan op het beginsel dat de vergunninghouder
vóór de aanvang van de werkzaamheden een werkplan moet overleggen waarin de wijze wordt beschreven waarop de stortingen worden
uitgevoerd (artikel 8, eerste lid, Bijlage 2).Deze leden hechten zeer aan het uitvoeren van natuurherstellende maatregelen
in het kader van de verdieping van de Westerschelde. Zij vragen de regering
nog eens, wellicht ten overvloede, ondubbelzinnig haar verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van integrale natuurcompensatie te onderstrepen. Uit het
eventuele gegeven dat met de baggerwerkzaamheden wordt begonnen terwijl de
natuurcompensatie nog geen aanvang heeft genomen mag immers niet de indruk
worden gewekt dat de regering aan natuurcompensatie onvoldoende waarde toekent.
Vandaar dat deze leden hechten aan een ondubbelzinnige onstreping van de verantwoordelijkheid
van de Nederlandse regering in dezen.Verder waren deze leden geïnteresseerd in de gang van zaken bij de
aanbesteding van de werkzaamheden aan beide zijden van de grens. Geschiedt
dit tot op heden geheel conform de Europese regelgeving in dezen?De leden van de fractie van GroenLinks hebben met enig onbegrip kennis
genomen van het voorstel voor een speciale wet voor de verruiming van de vaarweg
in de Westerschelde. Zij begrijpen dat de regering terecht zeer veel waarde
hecht aan een goede verstandhouding met de Vlaamse regering en dat het gezien
de lange voorgeschiedenis van deze kwestie van belang wordt geacht goede wil
te tonen nu het aankomt op de uitvoering van de overeenkomst.In de geschiedenis van de betrekkingen met Vlaanderen kenschetst de minister
de afspraak over de verdieping van de Westerschelde als een «mijlpaal».
In de euforie over dit diplomatieke hoogtepunt wordt naar het oordeel van
de leden van de GroenLinksfractie echter te ingrijpend afgeweken van de bestaande
bestuurlijke verhoudingen. Naar hun oordeel kan de relatie met onze zuiderburen
of de betekenis van die relatie niet als dermate «bijzonder» worden
aangemerkt dat daarom besloten moet worden – om de door de Raad van
State geciteerde woorden van de Staatscommissie voor de Waterstaatswetgeving
te gebruiken – «enkele uitgangspunten van de Nederlandse publiekrechtelijke
rechtsorde opzij te zetten».Het gaat hierbij met name om een inbreuk op het beginsel van de scheiding
der machten. Realiseert de regering zich de ernst van deze aantijging? En
deelt zij niet de opvatting «dat de wetgever althans in beginsel niet
een besluit zou behoren te nemen waartoe naar geldende regelgeving een bestuursorgaan
bevoegd is verklaard»? Deze vraag klemt des te meer aangezien op grond
van deze vergunningwet, anders dan tegen vergunningen op basis van de WVO
en de Natuurbeschermingswet, geen inhoudelijke toets door de rechter kan worden
gevraagd. De Westerscheldeverdieping is zeer omstreden. Juist dan, wanneer
zulke grote belangen voor het milieu en de natuur op het spel staan, dient
besluitvorming toch zo zorgvuldig mogelijk plaats te vinden en daarbij behoort
naar de overtuiging van de leden van de fractie van GroenLinks de mogelijkheid
tot het instellen van beroep. Wil de regering op deze overweging reageren?Waar de bovengenoemde Staatscommissie de argumenten van de regering kwalificeert
als gelegenheidsargumenten, spreekt de regering zelf van «dringende
redenen van doorslaggevende aard». De fractie van GroenLinks zou graag
van de regering nader uiteengezet zien waarom zij van mening is dat de Vlaamse
regering het niet «in de geest van goed nabuurschap»
zou vinden wanneer in ons land de voor dergelijke, voor het milieu ingrijpende
werkzaamheden vereiste vergunningen via normale procedures zouden worden afgegeven.
Zijn er in de onderhandelingen die hebben geleid tot het Verdrag van januari
1995 op dit punt van Nederlandse zijde andere verwachtingen gewekt of is van
Vlaamse zijde aangegeven dat een procedure die 15 maanden in beslag neemt
tot gespannen verhoudingen met ons land zou leiden?Zorgelijk vinden de aan het woord zijnde leden het overigens dat tussen
de Raad van State en de regering kennelijk een fundamenteel verschil van mening
bestaat over de interpretatie van de Europese MER-richtlijn en de Europese
verdragen (EVRM) en jurisprudentie (Hof van Justitie) terzake van de rechtsbescherming
van de burger. Kan de regering nader uiteen zetten waarom, anders dan bij
de Deltawet grote rivieren, is afgezien van een vervangemd rechtsbeschermingstraject,
zodat de «in ons land algemeen gebruikelijke rechtsbescherming in zaken
als deze» voluit van kracht zou zijn? Wat zal naar de verwachting van
de regering de concrete tijdswinst in de procedure zijn die door deze «lex
specialis» kan worden geboekt?De leden van de fractie van GroenLinks delen de zorg van Vogelbescherming
en andere milieu- en natuurorganisaties over de voorsprong die de uitdieping
van de vaargeul met dit wetsvoorstel neemt op de uitvoering van het natuurherstelplan.
Dat is toch ook in strijd met de oorspronkelijke bedoeling van het kabinet;
de minister van Verkeer en Waterstaat stelde op 15 februari 1996 immers nog
dat het haar inzet is de baggerwerkzaamheden en de compensatiewerken ongeveer
gelijktijdig te laten beginnen (TK, 56–4102). Is dit uitgangspunt inmiddels
losgelaten, en zo ja: hoe verhoudt een dergelijk uitstel zich dan naar haar
oordeel tot de compensatieverplichtingen volgens het Structuurschema Groene
Ruimte en de verplichtingen van de Habitat- en Vogelrichtlijnen?Het Verdronken Land van Saeftinghe is op grond van de Vogelrichtlijn aangewezen
als Speciale Beschermingszone, maar ook voor andere delen van het Westerschelde
Estuarium is een aanwijzing in het kader van de Natuurbeschermingswet, en/of
de Vogel- c.q. Habitatrichtlijn voorzien. Wil de regering reageren op de opvatting
dat uit artikel 6, derde lid van de Habitatrichtlijn voortvloeit dat nauwkeurig
dient te worden aangegeven welke effecten de verdiepingswerkzaamheden zullen
hebben op deze Speciale Beschermingszone en de gebieden die deze status formeel
reeds hadden moeten hebben?De leden van de RPF-fractie hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Zij hebben grote moeite met de wijze waarop de regering via
deze speciale vergunningwet probeert zo snel mogelijk over te gaan tot verdieping
van de Westerschelde, nu is gebleken dat de reguliere weg de nodige hindernissen
oplevert. Duidelijk is dat de regering zich niet van haar voornemen wil laten
weerhouden, ondanks de fundamentele bezwaren van de Raad van State en de Staatscommissie
voor de Waterstaatswetgeving. Er wordt in de adviezen zelfs gesteld dat de
overheid zich buiten de geldende rechtsorde plaatst, dat wordt gehandeld in
strijd met de machtenscheiding en dat sprake is van gelegenheidsargumentatie
van de kant van de regering en van inadequate rechtsbescherming. De regering
kan deze kritiek slechts gedeeltelijk pareren. De leden van de RPF-fractie
vragen om een reactie op de suggestie om over deze principiële aandachtspunten
het advies van een aantal staats- en bestuursrechtgeleerden te vragen.Ten tijde van indiening van het wetsvoorstel was nog niet bekend hoe de
Europese Commissie zou reageren op het voorliggende wetsvoorstel. Heeft
de commissie inmiddels beoordeeld of het voorstel voldoet aan de Europese
MER-richtlijn, zo vragen ook de leden van de RPF-fractie.De regering streeft ernaar Vlaanderen op zeer korte termijn groen licht
te geven voor de verdieping van de vaargeul. De leden van de RPF-fractie hebben
begrip voor de haast van de regering. Toch zijn zij van oordeel dat dit niet
ten koste van een zorgvuldige voorbereiding van dit project mag gaan. Zij
vragen dan ook in hoeverre Nederland zichzelf heeft verplicht tot een zeer
spoedige afhandeling van dit dossier. De minister heeft in antwoord op Kamervragen
van de heer A.J. te Veldhuis expliciet aangegeven dat de vertraging van de
afhandeling van de vergunningaanvragen met één of meer jaren
naar de letter van het Verdiepingsverdrag (artikel 3, derde lid) niet ontoelaatbaar
is. Deze leden vragen de minister in te gaan op de vraag of het tegemoet komen
aan redelijkerwijs bestaande verwachtingen bij de Vlaamse regering een buitentoepassingverklaring
van wettelijk voorgeschreven vergunningprocedures rechtvaardigt. Zij realiseren
zich dat de politieke of diplomatieke afweging hierbij waarschijnlijk van
doorslaggevende betekenis zal zijn. De vraag of er sprake is van een uitzonderlijk
geval wordt door de regering bevestigend beantwoord, terwijl een ontkennend
antwoord naar het oordeel van deze leden beter is te verdedigen. De leden
van de RPF-fractie hebben in dit geval moeite met het kabinetsstandpunt, omdat
bij een dergelijk ruime interpretatie van artikel 1, vijfde lid van de MER-richtlijn
elk willekeurig project kan worden bestempeld als een uitzonderlijk geval.
Of zijn er voorbeelden denkbaar die niet onder die noemer kunnen worden gerangschikt?
Deze leden vragen in dit verband nog waarom de in artikel 6, derde lid, van
de Habitatrichtlijn gestelde voorwaarde dat inspraakmogelijkheden worden geboden,
in het onderhavige geval blijkbaar niet van toepassing is.Overigens vinden de leden van de RPF-fractie het van belang dat de minister
antwoord geeft op de vraag waarom in de schriftelijke voorbereiding van wetsvoorstel
24 451 nog wordt uitgegaan van volledige rechtsbescherming bij de vergunningenprocedures,
terwijl die rechtsbescherming nu in belangrijke mate wordt losgelaten. Het
kan toch niet zo zijn dat een volledige rechtsbescherming destijds niet bezwaarlijk
werd geacht, omdat verwacht werd dat er toch geen kink in de kabel zou komen?
Als het antwoord ontkennend is dringt zich de voor deze leden belangrijke
vraag op welk nieuw feit zich dan heeft voorgedaan dat het uitgangspunt van
volledige rechtsbescherming nu ineens moet worden losgelaten. Wil de minister
hierop ingaan?De leden van de RPF-fractie hebben kennis genomen van het standpunt van
de regering dat een optimaal beschermingsniveau van (ook) alle aspecten van
milieu- en natuurbescherming wordt bereikt. Zij vragen of de regering daarin
is geslaagd met dit wetsvoorstel. Is bij de nu gekozen route voldoende rekening
gehouden met de beperkende factoren van een civiele procedure? Is het de bedoeling
dat een door Vogelbescherming Nederland aangevangen bezwaarschriftprocedure
tegen de vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet buiten toepassing
wordt verklaard na aanname van deze wet door het parlement en dat een rechterlijke
toetsing van de effecten van de verdiepingswerkzaamheden geheel wordt uitgesloten?
In hoeverre is het gebruikelijk dat belanghebbenden hangende een dergelijke
procedure monddood worden gemaakt?Verder willen de leden van de RPF-fractie vier vragen van meer algemene
aard stellen. Ten eerste vragen zij om een actueel overzicht van de reeds
uitgevoerde en de geplande werkzaamheden in het kader van de verdiepings-
en oeververdedigingswerkzaamheden. Ligt de wrakkenopruiming op schema? Is
daarnaast reeds meer bekend van (eventuele) verzoeken van Antwerpen
om een verdergaande verdieping van de Westerschelde mogelijk te maken? Heeft
het kabinet voorts een lange termijnvisie op de ontwikkeling van het Scheldebekken?
Ten slotte willen deze leden graag weten hoe het staat met de ratificatie
van de in januari 1995 ondertekende verdragen in België.De leden van de RPF-fractie hebben er kennis van genomen dat, nu is besloten
de vergunning bij wet te verlenen, de uit het nationale en Europese recht
voortvloeiende MER-plicht komt te vervallen. Nu de regering stelt over «zeer
uitgebreide gegevens» te beschikken dringt zich de vraag op welke meerwaarde
een MER op dit moment nog zou hebben. Kan deze vraag worden beantwoord? Daarnaast
informeren deze leden of uit Bijlage I bij het wetsvoorstel zou moeten blijken
op welke wijze het verlies aan natuurwaarden gecompenseerd zou moeten worden.Ten slotte vragen deze leden wanneer het eindrapport van de studie OOSTWEST
wordt verwacht.De leden van de RPF-fractie vragen bijzondere aandacht van het kabinet
voor de herstelwerkzaamheden. De regering laat er geen onduidelijkheid over
bestaan dat de verruiming zo spoedig mogelijk moet kunnen aanvangen. Uit de
toelichting op het wetsvoorstel kan echter niet worden afgeleid hoe het staat
met de compensatiemaatregelen in het Westerschelde-estuarium, om de simpele
reden dat de «Commissie Westerschelde» hierover pas in september
1997 zal rapporteren. De leden van de RPF-fractie vinden het van groot belang
dat de regering ook daadwerkelijk laat zien het in het Structuurschema Groene
Ruimte geformuleerde compensatiebeginsel serieus te nemen. Dit geldt temeer,
omdat het hier om het eerste project van een dergelijke omvang gaat waarop
het SGR van toepassing is. Daarom missen deze leden evenals de Raad van State
bij het voorliggende wetsvoorstel een beschouwing over het nationaal juridisch
kader voor herstelwerkzaamheden. In dit verband vragen deze leden of het niet
van consistentie zou getuigen als de regering ervoor had gekozen in dit wetsvoorstel
ook bijzondere bepalingen op te nemen teneinde de knelpunten in het ruimtelijk
bestuursrecht op te heffen om ook de feitelijke uitvoering van compensatie
juridisch mogelijk te maken. Ook zij verwijzen naar de brief van de Stichting
Natuur en Milieu en andere organisaties d.d. 6 februari 1997 terzake. Klopt
het dat de regering afhankelijk is van de medewerking van decentrale overheden
bij de uitvoering van de compensatie in het Westerscheldegebied en dat de
ministeriële aanwijzingsbevoegdheid van de minister van VROM niet kan
worden gehanteerd om compensatiemaatregelen af te dwingen? Hoe zit het met
de mogelijkheden om burgers tot compensatie te verplichten?Als de overheid in het geval van de verdieping van de Westerschelde gemakzuchtig
omgaat met het compensatiebeginsel is sprake van een riskante precedentwerking.
De leden van de RPF-fractie herinneren de regering eraan hiervoor ook al bij
de behandeling van wetsvoorstel 24 451 aandacht te hebben gevraagd. Zij
informeren of de regering er naar streeft de aanvang van de verdiepingswerkzaamheden
en de uitvoering van de herstelwerkzaamheden gelijktijdig te laten plaatsvinden.
Het kan toch niet zo zijn dat pas in het najaar van 1997 zicht bestaat op
de noodzakelijk geachte herstelwerken, terwijl het voorliggende wetsvoorstel
dan al lang en breed in het parlement is gepasseerd en de verdiepingswerkzaamheden
zijn gestart?De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
Vergunningwet Westerschelde. Deze leden hebben forse vraagtekens bij het wetsvoorstel. De leden van de SGP-fractie stellen vast – met onder meer de Staatscommissie
voor de Waterstaatswetgeving en de Raad van State – dat het wetsvoorstel
een aantal wezenlijke uitgangspunten van de Nederlandse publieke rechtsorde
opzijzet. De argumenten van de regering om via een specifieke wet een uitzonderingsprocedure
te volgen, hebben deze leden nog niet kunnen overtuigen. Deze argumenten beperken
zich immers tot de verdragsafspraken met Vlaanderen met de daarin opgenomen
inspanningsverplichtingen. En in artikel 3 van het Verdrag wordt gesteld dat
de bevoegde Nederlandse overheid de vergunning verleent binnen de daarvoor
gebruikelijke termijn en onder de voor overeenkomstige werken in Nederland
gebruikelijke of noodzakelijke voorschriften. Daarmee weet het Vlaams Gewest
toch om welke tijdsduur het kan gaan en dat daar in het algemeen enige risico's
aan zitten?Tevens merken de leden van de SGP-fractie op dat het totale tijdsbeslag
van de aanvragen op basis van de Wet milieubeheer en de WVO volgens de toelichting
in beginsel 15 maanden bedraagt. Dat lijkt hen geen onoverkomelijke termijn,
ook in verhouding tot het tijdsbeslag dat een wetsvoorstel als het onderhavige
onontkoombaar met zich meebrengt. Deze leden vragen overigens of al wel alle
procedures voor de in het geding zijnde vergunningen zijn gestart, ook de
voor de verdiepingswerkzaamheden noodzakelijke vergunning op grond van de
Wet milieubeheer, zodat bij onverhoopte intrekking of verwerping van dit wetsvoorstel
niet nog meer en onnodig tijdsverlies wordt opgelopen.De leden van de SGP-fractie vragen ook waarom, indien de behoefte aan
een specifieke regeling werd gevoeld, niet is gekozen voor een alternatief
rechtsbeschermingstraject. Gelet op het grote belang van een adequate rechtsbescherming
lijkt hen dat een logischer keuze dan het nu voorliggende wetsvoorstel dat
bezwaar- en beroepsmogelijkheden doet vervallen.Wat betreft de mogelijkheid van uitzondering op de MER-verplichting wijst
de Raad van State er op dat artikel 1, vijfde lid van de MER-richtlijn de
regering niet ontslaat van de verplichting belanghebbenden in de gelegenheid
te stellen hun mening te geven alvorens met het project wordt begonnen. In
het verlengde hiervan kan worden gewezen op art. 6, derde lid van de Habitatrichtlijn,
aldus de leden van de SGP-fractie. Zij vragen of deze richtlijn op het punt
van de verplichtingen tot inspraak rechtstreekse werking moet worden toegekend.
Kan de openbare behandeling van het wetsvoorstel ook dergelijke inspraakverplichtingen
opzij zetten?De leden van de SGP-fractie vernemen graag een nadere beschouwing van
de regering over zijn verantwoordelijkheid voor de uitvoering van natuurcompensatie
in relatie tot de baggerwerkzaamheden. In hoeverre zijn hier knelpunten van
juridische aard te verwachten dan wel het ontbreken van draagvlak? Acht de
regering het – ook in het licht van het Structuurschema Groene Ruimte –
niet noodzakelijk dat hier van tevoren zekerheid over bestaat? Overigens herinneren
deze leden voor de volledigheid aan hun bezwaren tegen ontpoldering.De leden van de GPV-fractie hebben kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel.
Deze leden achten het van belang dat behalve de doelstelling van een goed
nabuurschap, de zaak zelf, namelijk een duurzame verdieping van de Westerschelde,
voldoende gediend wordt en hebben in dat licht enkele vragen over het wetsvoorstel.
Kan, wat het belang van Vlaanderen betreft, een indicatie worden gegeven van
de te verwachten negatieve gevolgen voor de scheepvaart, wanneer de verdieping
vertraging oploopt door te werken volgens de reguliere vergunningprocedures,
zo vragen deze leden. Voor de beoordeling van de wenselijkheid van het voorstel achten de leden
van de GPV-fractie het van belang te weten hoe groot de tijdwinst is die de
minister met de alternatieve vergunnningprocedure wil realiseren, daarbij
in acht nemend de maanden die verstrijken voordat de Vergunningwet Westerschelde
in het Staatsblad zal verschijnen. Is de conclusie overigens gerechtvaardigd,
dat de minister reeds anticipeert op de aanvaarding van het wetsvoorstel door
het parlement, door niet alvast de reguliere vergunningprocedures (memorie
van toelichting blz. 2) te starten? Zo ja, wordt hiermee de vergelijking door
de volksvertegenwoordiging tussen die conventionele procedures en de in de
wet voorgestelde alternatieve procedure niet teveel bemoeilijkt?De leden van de GPV-fractie stellen vast dat het onderhavige wetsvoorstel,
dat gezien kan worden als antwoord op de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak
van de Raad van State van 14 juni 1996, als zodanig niet op zichzelf staat.
De regering is immers voornemens om in antwoord op de genoemde uitspraak een
voorziening op het vlak van regelgeving te treffen (memorie van toelichting
blz. 3). Is de minister bereid de Kamer hier nader over te informeren? Wordt
bij de voorbereiding van nieuwe regelgeving rekening gehouden met het feit
dat met de inrichtingsvergunning op grond van de Wet milieubeheer wordt voorkomen
dat bijvoorbeeld Rijkswaterstaat zichzelf slechts een vergunning verleent
op grond van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren en zichzelf controleert,
zonder dat bij die controle een tweede instantie betrokken is?De leden van de GPV-fractie vragen of de geplande stenen oeververdedigingswerken
problemen kunnen opleveren bij strandingen van schepen (persoonlijke ongelukken,
milieuschade). Zo ja, hoe wordt met dat probleem omgesprongen?De leden van de GPV-fractie stellen vast dat over de uitvoering van de
herstelwerken ter compensatie van het verlies aan natuurwaarden nog onzekerheid
bestaat. In hoeverre is het van belang dat de natuurcompensatie integraal
met de uitvoering van de baggerwerkzaamheden en de oeververdedigingswerken
zal plaatsvinden? Is het niet veel meer van belang dat gedurende een aantal
jaren monitoring plaatsvindt van de gevolgen van de verdieping? Zou een beperkt
uitstel van de besluitvorming over herstelwerkzaamheden ook niet meer mogelijkheden
geven om rekening te houden met toekomstige wensen van de kant van België
voor de bevaarbaarheid van de Westerschelde? Deze leden wijzen hierbij op
het commentaar van Vogelbescherming Nederland en andere milieu-organisaties,
namelijk dat uit bijlage 1 bij het wetsvoorstel onvoldoende duidelijk wordt
hoe groot het verlies aan natuurwaarden is dat gecompenseerd zal moeten worden.De leden van de GPV-fractie vragen wat de effecten zijn van de stortplaats
Kust van Zeeuws-Vlaanderen (nr. 22) op het badstrand van Cadzand.De leden van de GPV-fractie vragen of en zo ja waar en voor wie het register
van de stortingen (bijlage 2, artikel 3, zesde lid) ter inzage ligt. Hoe wordt
de controle op dat register vormgegeven?De leden van de SP-fractie kunnen in principe instemmen met de afspraken
die – in het kader van «goed nabuurschap» – met de
Belgische regering gemaakt zijn over het uitbaggeren van de Westerschelde.Echter het is onjuist dat de normale procedures bij de uitwerking van
een dergelijk project terzijde geschoven worden met een gelegenheidswetje.
Deze procedures zijn bedoeld om te garanderen dat voldoende zorgvuldigheid
in acht wordt genomen bij het afwegen van de belangen van omwonenden,
het voorkomen of beperken van milieu-effecten en dergelijke.Zoals ook de Raad van State stelt zijn de argumenten om geen MER uit te
voeren onvoldoende. De beperkte inventarisatie van milieu-effecten die als
bijlage bij de memorie van toelichting is opgenomen is volstrekt geen vervanging
van een MER. Ook zijn de compensatiemaatregelen inzake natuurontwikkeling
losgekoppeld van de wettelijke regeling van het baggerwerk. Daarmee is de
deur opengezet voor gemarchandeer met de compensatiemaatregelen.De leden van de SP-fractie zijn voorstander van het gebruiken van het
bestaande wettelijke kader bij het realiseren van het baggerwerk Westerschelde
en de bijbehorende compensatiemaatregelen.Tenslotte hebben zij nog een aantal feitelijke vragen:– Op bladzijde 13 van de memorie van toelichting wordt gesteld dat
bijna al het uitgebaggerde zand dat vrijkomt uit de vaargeul van voldoende
kwaliteit is om weer in de Westerschelde verspreid te kunnen worden. Kan worden
aangegeven welke hoeveelheden per kwaliteitsklassen worden gebaggerd, en waar
de verschillende kwaliteiten worden gedeponeerd? Wat betekent dit voor het
fourageren van vogels ter plekke van baggerdepots?– Is de capaciteit van de depots ook toereikend voor berging van
slib uit toekomstig onderhoudsbaggerwerk? Zo ja: voor welke periode?– Welke afspraken zijn in bilateraal verband met België gemaakt
om de vervuiling van toekomstige slibafzetting terug te dringen?De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Coenen XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Verbugt (VVD), Van
Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivesteijn (PvdA), H. G. J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M. B. Vos (GroenLinks),
Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD), Hofstra (VVD),
Assen (CDA).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Terpstra (CDA), Huys (PvdA), Korthals (VVD), Th. A. M. Meijer (CDA),
vacature CD, Hillen (CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD), Leerkes (U55+), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Nijpels-Hezemans
(Groep Nijpels), Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD), Te Veldhuis
(VVD), Van der Linden (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25187-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl