Protocol 13 bij Verdrag bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; Vilnius, 3 mei 2002; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-29671, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

05-10-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29671-(R1765) nr. B

30-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29671Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 671 (R 1765)Goedkeuring van het op 3 mei 2002 te Vilnius totstandgekomen Protocol
nr. 13 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden, inzake de afschaffing van de doodstraf onder alle omstandigheden
(Trb. 2002, 119)BNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 september 2005De regering heeft met belangstelling kennisgenomen van het verslag van
de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken van de Eerste Kamer van de Staten-Generaal
naar aanleiding van het voorstel van Rijkswet tot goedkeuring van bovengenoemd
Protocol nr. 13 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
en de fundamentele vrijheden (EVRM), inzake de afschaffing van de doodstraf
onder alle omstandigheden. De in het verslag gestelde vragen worden hieronder,
mede namens de Minister van Justitie, beantwoord.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP herinneren eraan
dat ook in Nederland in de jaren na de Tweede Wereldoorlog de doodstraf is
opgelegd en ten uitvoer gebracht. Zij vragen of de regering zou durven beweren
dat toen de «inherente waardigheid» van de veroordeelde misdadigers
is geschonden, en of de geschiedenis van de Drie (later Twee) van Breda niet
een bewijs is dat een niet ten uitvoer brengen van de doodstraf een duurzame
verstoring van de rechtsorde kan betekenen en leed kan toevoegen aan slachtoffers
en nabestaanden.De regering wijst er nogmaals op dat de inzichten over de wenselijkheid
van het afschaffen van de doodstraf in de loop der tijd verder zijn geëvolueerd.
In 1870 is besloten de doodstraf af te schaffen als sanctie voor commune delicten.
De argumenten voor dit besluit waren: het onherstelbare karakter van de doodstraf,
de onmogelijkheid van proportioneren naar mate van schuld, de weerlegging
van de afschrikwekkende werking en de onmogelijkheid van zelfinkeer. Deze
argumenten hebben hun gelding behouden en zijn eveneens betrokken in de discussie
over een verdere terugdringing van de doodstraf, ook op het terrein van het
militaire strafrecht en de misdrijven tegen de menselijkheid.Na de Tweede Wereldoorlog is de discussie over de afschaffing van de doodstraf
in internationale fora, zoals de Verenigde Naties en de Raad van Europa, op
gang gekomen. Waar weliswaar in de jaren '50 van de vorige eeuw internationaal
nog geen algeheel draagvlak bestond voor het opnemen van een bepaling over
afschaffing van de doodstraf in mensenrechtenverdragen, is een dergelijke
bepaling er nadien, in de vorm van additionele protocollen bij deze verdragen,
wel gekomen (zie het op 28 april 1983 totstandgekomen Zesde Protocol
bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden, inzake de afschaffing van de doodstraf (Trb. 1983,
86) en het op 15 december 1989 totstandgekomen Tweede Facultatieve Protocol
bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten,
gericht op de afschaffing van de doodstraf (Trb. 1990, 125)).Deze discussie heeft ertoe geleid om bij de Grondwetsherziening van 1983
voor te stellen om een bepaling in de Grondwet op te nemen dat de doodstraf
niet kan worden opgelegd. Met de inwerkingtreding van deze nieuwe Grondwet
werd in ons land de doodstraf integraal, dus zowel in tijd van vrede als voor
oorlogstijd, afgeschaft. Het al dan niet ten uitvoer brengen van de doodstraf
in Nederland in de jaren na de Tweede Wereldoorlog is op basis van de toen
geldende wetgeving en de toen geldende inzichten geschied, en moet ook in
die context worden beoordeeld.Verder vragen de leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP of
de regering het ermee eens is dat het niet vol te houden is dat de vrijwaring
van de doodstraf kan worden aangemerkt als een universeel grondrecht of mensenrecht.
Volgens deze leden verplichten de Universele Verklaring van de Rechten van
de Mens en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten
(IVBPR) niet tot het afschaffen van de doodstraf in alle situaties.In aansluiting op het vorige antwoord, merkt de regering op dat na de
totstandkoming in 1948 van de Universele Verklaring van de Rechten van de
Mens (Trb. 1969, 99, rubriek J) en in 1966 van het IVBPR (Trb. 1969, 99) de
tijd niet heeft stil gestaan. Uit de volgende gegevens kan op z'n minst
worden afgeleid dat een aanzienlijk aantal landen internationaal de verplichting
is aangegaan tot het afschaffen van de doodstraf in alle situaties. Zo hebben
alle lidstaten van de Raad van Europa het Zesde Protocol bij het EVRM ondertekend
en is dat Protocol in werking getreden voor die staten, met uitzondering van
Monaco en Rusland. Ook hebben deze lidstaten (behalve Armenië, Azerbeidzjaan
en Rusland) het onderhavige Dertiende Protocol ondertekend en is het reeds
voor 32 staten in werking getreden. Verder zijn 61 staten partij bij het Tweede
Facultatieve Protocol bij het IVBPR.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP vragen verder om
een nadere verklaring voor de keuze in artikel 1 van het Protocol voor een
formulering die van het niet opleggen van de doodstraf een species maakt van
het recht op leven en dus een specifiek mensenrecht creëert.De formulering van artikel 1 van het Dertiende Protocol is identiek aan
die van artikel 1 van het Zesde Protocol. Reeds bij het opstellen van het
Zesde Protocol hebben de lidstaten geopteerd voor het creëren van een
nieuw mensenrecht. Aangezien het Dertiende Protocol aansluit op het Zesde
Protocol, lag het niet voor de hand – en achtte men evenmin termen aanwezig –
om thans voor een andere formulering te kiezen.Ook vragen de leden zich af of de verwijzing naar «inherente waardigheid
van alle mensen» in de preambule van het Dertiende Protocol er niet
toe zal leiden dat ook een volgende, overigens niet door deze leden bepleite
stap wordt genomen, namelijk een verbod tot het toepassen van levensbedreigend
geweld in alle situaties.Naar de mening van de regering ligt dat niet in de rede. Met het Zesde
en het Dertiende Protocol bij het EVRM wordt beoogd de doodstraf als sanctie
in het strafrechtelijk systeem af te schaffen. Een pleidooi voor een onverkort
pacifisme is volgens de regering van een geheel andere orde, en kan geenszins
als een logische vervolgstap op de inhoud van het Dertiende Protocol worden
beschouwd.Tot slot vragen de leden van de fracties van de ChristenUnie-fractie en
de SGP of aan de hand van de daarvoor geldende bepalingen kan wordenbeargumenteerd
welke vorm van goedkeuring, de uitdrukkelijke of de stilzwijgende, op grond
van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen aangewezen is.De artikelen 2 tot en met 5 van de Rijkswet bevatten de regeling van de
wijze van goedkeuring. De goedkeuring kan «uitdrukkelijk» plaatsvinden,
dat wil zeggen bij wet – waarop dan de normale procedureregels voor
formele wetten van toepassing zijn – of «stilzwijgend»,
dat wil zeggen dat een verdrag aan beide Kamers der Staten-Generaal ter goedkeuring
wordt overgelegd, en de goedkeuring dan verleend is als niet binnen dertig
dagen vanuit een van de Kamers om een uitdrukkelijke goedkeuringsprocedure
wordt gevraagd.De stilzwijgende goedkeuringsprocedure is aanzienlijk eenvoudiger en korter
dan de uitdrukkelijke procedure. Laatstgenoemde procedure wordt toegepast
in de volgende gevallen:a. wanneer sprake is van afwijken van de Grondwet (artikel 6 van de Rijkswet);b. wanneer te verwachten valt dat het parlement met de regering over het
verdrag van gedachten zal willen wisselen;c. wanneer er uitvoeringswetgeving in de vorm van een wet in formele zin
nodig is;d. indien de stilzwijgende goedkeuringsprocedure wordt doorbroken.Met betrekking tot Protocol nr. 13 had voor de regering het genoemde onder
b een reden kunnen zijn om voor een uitdrukkelijke goedkeuringsprocedure te
kiezen. Dit is echter in eerste instantie niet gebeurd, omdat de regering
aanvankelijk niet de verwachting had dat het parlement over het Protocol van
gedachten zou willen wisselen in een parlementaire behandeling. Beide wijzen
van goedkeuring zijn overigens qua rechtsgevolg uiteraard geheel gelijkwaardig.
Beide leiden zij tot volwaardige parlementaire besluitvorming inzake de goedkeuring
van een verdrag.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-29671-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl