Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25369, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-05-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25369 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN DEEL 1. Inleiding2. Voorgeschiedenis 2.1 De evaluatie van de Wbeaa2.2 Het Stichtingsakkoord «Met minderheden meer
mogelijkheden»3. Wijzigingen van de wet3.1 Naam3.2 Doelgroep3.3 Registratie3.4 Rol van de ondernemingsraad3.5 Het maken van bezwaar3.6 Het jaarverslag3.7 Deponeringsadres3.8 Detachering3.9 Stimulansen tot naleving4. Effecten wetswijziging 4.1 Werkingssfeer4.2 Administratieve lasten voor werkgevers4.3 Effecten op de evenredige arbeidsdeelname van etnische
minderheden4.4 Belasting Arbeidsvoorziening4.5 Belasting Rechterlijke machtII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel DArtikel I, onderdeel FArtikel I, onderdeel HArtikel I, onderdeel J, onder 1Artikel I, onderdeel J, onder 2Artikel I, onderdeel KArtikel I, onderdeel LArtikel I, onderdeel NArtikel I, onderdelen P en RArtikel I, onderdeel T en Artikel IIArtikel I, onderdeel VArtikel I, onderdeel WArtikel I, onderdeel Y en artikel IIIArtikel I, onderdeel ZArtikel I, onderdelen AA en BBOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25369Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 369Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen
in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering
arbeidsdeelname minderheden)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING I. ALGEMEEN DEEL 1. InleidingIn het Jaaroverzicht Integratiebeleid Etnische Groepen 1997 wordt aangegeven
dat de participatie van minderheden op de arbeidsmarkt de afgelopen jaren
enigszins is verbeterd1. In de periode tussen
1990 en 1996 is de groei van de werkgelegenheid onder de vier grootste groepen
van het integratiebeleid minderheden (Marokkanen, Turken, Surinamers, Antillianen/Arubanen)
vier keer zo groot als onder autochtonen: 34% versus 8,5%. Hoewel de werkloosheid
onder deze groepen afnam van 26% naar 22% is deze in 1996 nog steeds ruim
3 maal zo hoog als onder autochtonen.Het kabinet is dan ook van mening dat de verbetering van de arbeidsmarktpositie
onverminderd prioriteit houdt. Voor een versnelde integratie van leden van
etnische minderheden op de arbeidsmarkt moeten verschillende wegen bewandeld
worden en zowel gericht zijn op het verruimen van de vraag, als op het versterken
van de concurrentiepositie van werkzoekenden uit minderheidsgroepen.Diverse algemene maatregelen zijn ingezet om de onderkant van de arbeidsmarkt,
waar het merendeel van de werkzoekenden uit minderheidsgroepen op aangewezen
zijn, te stimuleren. Genoemd kunnen worden de Regeling afdrachtskortingen
lage lonen, de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen, en de subsidieregeling
experimenten activering van uitkeringsgelden.Het wetsvoorstel inburgering nieuwkomers2
beoogt nieuwkomers die in een achterstandspositie dreigen te geraken een eerste
stap te doen zetten in het integratieproces. Toegang tot arbeid kan een belangrijke
factor in dat proces zijn. De beoogde Wet inburgering nieuwkomers kan worden
gerekend onder de maatregelen gericht op het versterken van de concurrentiepositie
van (een specifieke groep van) werkzoekenden uit minderheidsgroepen en is
in die zin ondersteunend aan de algemene doelstelling van de huidige Wet bevordering
evenredige arbeidsdeelname allochtonen (Wbeaa), namelijk het bevorderen
van een evenredige arbeidsdeelname van allochtonen.Eén van de maatregelen gericht op het verruimen van de vraag, specifiek
voor leden van minderheidsgroeperingen, is de op 1 juli 1994 inwerking getreden
Wbeaa. Deze wet beoogt een bijdrage te leveren aan het wegnemen van belemmeringen
voor minderheden om betaald werk te krijgen en de evenredige arbeidsdeelname
van minderheden te bevorderen. Kern van de wet is de verplichting voor de
werkgever te streven naar een evenredige vertegenwoordiging binnen zijn onderneming
van personen behorend tot de doelgroepen van de wet.In de wet is bepaald (artikel 11) dat twee jaar na inwerkingtreding aan
de Staten-Generaal verslag wordt gedaan over de wijze waarop zij is toegepast.
In de zomer van 1996 is de wet geëvalueerd. De resultaten zijn op 10
oktober 1996 aan de Staten-Generaal aangeboden1.
In het najaarsoverleg in december 1996 hebben sociale partners in de Stichting
van de Arbeid (hierna: de Stichting) een nieuw akkoord afgesloten «Met
minderheden meer mogelijkheden» en tevens aanbevelingen gedaan voor
ondersteunende wetgeving2.In de brief van 4 december 1996 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal over de uitkomsten van het najaarsoverleg heeft het kabinet
aangegeven voornemens te zijn om, gelet op de evaluatieresultaten en de aanbevelingen
van de Stichting, de wet op een aantal punten te wijzigen3. Doel van de wijzigingen is een effectievere wet, via stroomlijning
van bestaande procedures en beperking van de administratieve lasten. Uitgangspunt
is dat de wet het nieuwe akkoord van de Stichting ondersteunt. Middels voorliggend
wetsvoorstel wordt uitvoering gegeven aan de aangekondigde voornemens van
het kabinet.De memorie van toelichting is als volgt opgebouwd. Deel I betreft het
algemene deel van de toelichting. In paragraaf 2 wordt ingegaan op de voorgeschiedenis
van dit wetsvoorstel tot wijziging van de Wbeaa. In paragraaf 3 wordt nader
ingegaan op de inhoud van de voorgestelde wijzigingen en paragraaf 4 geeft
inzicht in de effecten van voorgestelde wijzigingen. Deel II behelst de artikelsgewijze
toelichting. 2. Voorgeschiedenis 2.1 De evaluatie van de WbeaaDe eerste twee jaren van de Wbeaa worden gekenmerkt door veel berichten,
met name in de media, over een matige uitvoering van de wet door werkgevers
en weerstand onder werknemers tegen de verplichte registratie van herkomstgegevens.
In 1996 heeft onderzoeksbureau Regioplan in opdracht van het Ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid onderzoek gedaan naar het bereik en effecten
in de eerste twee jaar na het van kracht worden van de wet. Deze evaluatie
biedt de mogelijkheid om na te gaan of de voornoemde signalen echte problemen
zijn en wat de achtergronden er van zijn4. Onderzocht
is het bereik van de wet, de stand van zaken binnen arbeidsorganisaties ten
aanzien van de uitvoering van de wet, belemmerende en bevorderende factoren
bij de uitvoering en de effecten van de wet. De evaluatieresultaten zijn op
10 oktober 1996 aan de Tweede Kamer aangeboden.Uit het rapport blijkt dat de Wbeaa door een kleine minderheid van de
werkgevers volledig wordt uitgevoerd, maar dat een meerderheid van de werkgevers
de eerste stap heeft gezet door een registratie in te voeren en dat de bekendheid
van de wet hoog is: – 90% van de werkgevers en 77% van de werknemers is op de hoogte
van de Wbeaa;– bijna 57% van de werkgevers zegt de registratie te hebben ingevoerd;– ongeveer 30% van de ondernemingen zegt een jaarverslag over 1994
en 26% zegt een jaarverslag over 1995 te hebben ingediend;– 14% van de werkgevers zegt een taakstellend werkplan te hebben
opgesteld over 1994 en over 1995.De wet blijkt dan ook voor wat betreft de registratie maar ook voor wat
betreft de rapportageverplichting meer te worden nageleefd dan verwacht mocht
worden op basis van de opgaven van de Kamers van Koophandel en Fabrieken over
de deponering van jaarverslagen.De overigens onvoldoende uitvoering is niet te wijten aan de kosten die
de wet met zich zou mee brengen of dat werkgevers de wet per sé niet
willen uitvoeren, doch – zo blijkt uit het onderzoek – aan de
mening van werkgevers dat de Wbeaa geen nut heeft omdat de werkloosheid onder
minderheden vooral een aanbodprobleem is. Als probleem wordt vooral de onduidelijkheid
ervaren over de vervolgstappen en het potentiële effect van registratie
en verslag. Belangrijkste stimulerende factor voor de uitvoering van de Wbeaa
is de opvatting van werkgevers dat een wet nu eenmaal uitgevoerd moet worden.De onderzoekers constateren een ontwikkeling in de effecten bij werkgevers
die de Wbeaa uitvoeren: meer inzicht (41%), meer discussie over het aannemen
van minderheden (25%) en wijzigingen in het personeelsbeleid (11%), maar de
uitvoering van de wet is toch voornamelijk een administratieve aangelegenheid
en leidt onvoldoende tot actie. Verder wordt van de door de wet gegenereerde
gegevens door externe organisaties weinig gebruik gemaakt. Gelet op de negatieve
publiciteit rondom de registratieverplichting is het opmerkelijk dat van de
ondervraagde werknemers slechts 3% zegt expliciet geweigerd te hebben op principiële
gronden. Bij ruim twee derde van de ondernemingen was het percentage geregistreerde
werknemers meer dan 95%. De onderzoekers concluderen dat wil de doelstelling
van de wet beter bereikt worden, de wet in de komende jaren meer, maar vooral
vollediger nageleefd zal moeten worden. Anderzijds zullen medezeggenschapsorganen
en externe organisaties een actiever gebruik moeten maken van de door de wet
gegenereerde gegevens, zodat een zinvolle dialoog ontstaat over het gevoerde
of te voeren personeelsbeleid. 2.2 Het Stichtingsakkoord «Met minderheden meer
mogelijkheden»Op 14 november 1990 kwamen werkgevers en werknemers in de Stichting overeen
om komende 4 à 5 jaar voor degenen die behoren tot etnische minderheidsgroeperingen
met een achterstandspositie op de arbeidsmarkt te zullen streven naar een
evenredige arbeidsdeelname onder deze groepen. De Stichting concludeert dat
die doelstelling niet is bereikt. Geconstateerd wordt dat één
van de oorzaken is de onvoldoende doorwerking van het akkoord naar het microniveau.
Deze constatering is in hoge mate bepalend voor de aanpak van de Stichting
voor de komende jaren voor wat betreft het arbeidsmarktbeleid ten behoeve
van minderheden. Deze aanpak is neergelegd in een nieuw Stichtingsakkoord
(november 1996) dat tijdens het najaarsoverleg van 4 december 1996 door sociale
partners is gepresenteerd.Doelstelling van beleid blijft een substantiële verbetering van de
arbeidsmarktpositie van allochtone groepen met als eindperspectief een aan
die van de autochtone beroepsbevolking gelijkwaardige positie. Teneinde dit
te bereiken wil de Stichting komen tot een nieuwe aanpak. Er zal actief worden
ingezet op intensivering van het beleid op sectoraal niveau en
vooral ondernemingsniveau door middel van het opzetten van een adequate (sectorale)
infrastructuur met een effectieve aansturende werking naar het regionale/lokale
niveau. Cao-partijen wordt aanbevolen om ten behoeve van hun sector, rekening
houdend met de sectorale situatie een inspanningsverplichting vast te leggen
wat betreft de instroom van minderheden. Ondernemingen en instellingen binnen
de sector dienen zo veel mogelijk eigen streefcijfers op te stellen wat betreft
de inschakeling van minderheden op microniveau. De Stichting acht de rol van
de ondernemingsraad van essentieel belang. De centrale organisaties van werknemers
in de Stichting zullen zich inzetten om via training, scholing en advies aan
ondernemingsraadsleden en kaderleden het draagvlak voor het minderhedenbeleid
in ondernemingen te versterken. De looptijd van het nieuwe minderhedenakkoord
van 1996 is 4 jaar (1997 – 2000).In het perspectief van het Stichtingsakkoord «met minderheden meer
mogelijkheden» hebben sociale partners zich ook uitgesproken over de
functie van de Wbeaa. De Stichting heeft bij haar oordeelsvorming als uitgangspunt
gekozen dat wetgeving op dit terrein nadrukkelijk van ondersteunende aard
moet zijn, dat wil zeggen ondersteunend ten opzichte van het beleid dat sociale
partners zelf op dit terrein beogen zoals verwoord in het Stichtingsakkoord.
Het Stichtingsakkoord alsmede de resultaten van de evaluatie van de Wbeaa
zijn voor de Stichting aanleiding geweest om aan het kabinet voorstellen te
doen voor wijziging van de huidige regelgeving. Deze wijzigingen beogen zowel
te komen tot stroomlijning van bestaande procedures als beperking van de administratieve
belasting van ondernemingen en instellingen en behelzen met name het bieden
van een mogelijkheid van beperkte zelfidentificatie, het samenvoegen van de
openbare rapportage en het taakstellend werkplan, het aanmerken van de Regionale
Besturen van Arbeidsvoorziening (RBA) als deponeringsadres van het openbare
document en het vervangen van het strafrechtelijk handhavingsregime door handhaving
via het civiele recht.Het kabinet acht het nieuwe Stichtingsakkoord uitermate belangrijk omdat
het van mening is dat wetgeving effectiever is indien deze de steun geniet
van sociale partners en ondersteunend is aan de inspanningen van sociale partners. 3. Wijzigingen van de wetNaar aanleiding van de evaluatieresultaten en aanbevelingen van de Stichting
heeft het kabinet geconcludeerd dat de wet op een aantal punten voor verbetering
vatbaar is om de uiteindelijke doelstelling van de wet, het leveren van een
bijdrage aan de bevordering van een evenredige arbeidsdeelname van minderheden
op de arbeidsmarkt dichterbij te brengen. Gelet op het evenwichtige advies
van de Stichting worden de wijzigingsvoorstellen van sociale partners in grote
lijnen overgenomen.Om de effectiviteit van een wet als de Wbeaa te optimaliseren is het van
cruciaal belang dat zij niet op zichzelf staat doch een functie heeft in een
bredere context. Het minderhedenakkoord van de Stichting biedt die bredere
context, waarbij sociale partners zorgdragen voor activering van werkgevers
op macro- en mesoniveau en de onderhavige wet de individuele werkgever aanspreekt
op zijn inspanningen. Het voorliggende wetsvoorstel tot wijziging van de Wbeaa
beoogt die wisselwerking tussen Stichtingsakkoord en wet te bewerkstelligen.
Het kabinet is van mening dat het ontstane draagvlak voor de wet bij sociale
partners en de hierna voorgestelde wijzigingen essentiële randvoorwaarden
zijn om een doelmatige uitvoering van de wet te bereiken. De onderhavige wetswijziging heeft de volgende inhoud. 3.1 NaamDe wet zal in het vervolg kunnen worden aangehaald als Wet stimulering
arbeidsdeelname minderheden (Wet samen). Daarmee wordt de naam Wbeaa ingetrokken.
Een nieuwe naam kan bijdragen aan een positieve beeldvorming over de wet.
Bovendien wordt hiermee aangesloten bij de Kabinetsreactie van 30 mei 1990
op het WRR advies Allochtonenbeleid, om het begrip «allochtonen»
te vervangen door het begrip «etnische minderheden». 3.2 DoelgroepSociale partners en minderhedenorganisaties dringen aan op het wijzigen
van de doelgroep zodat ook personen behorend tot de Molukse bevolkingsgroep
onder de doelgroep van de Wet samen vallen. Met name werkgevers in Drenthe
en omgeving, die in het verleden hebben meegewerkt aan de banenplannen voor
Molukkers en waar de allochtone beroepsbevolking voornamelijk bestaat uit
Molukkers, ervaren dit gemis als een ontkenning van hun inspanningen. Zij
vinden dat deze werknemers meegeteld moeten kunnen worden voor de bepaling
of er bij een werkgever sprake is van een evenredige vertegenwoordiging van
minderheden.Bij de bepaling van de doelgroepen van de wet zijn de algemene criteria
herkomst en achterstandssituatie op de arbeidsmarkt leidend. Van een achterstandssituatie
op de arbeidsmarkt is sprake als het werkloosheidspercentage onder de betreffende
bevolkingsgroep substantieel hoger is dan het werkloosheidspercentage onder
de autochtone beroepsbevolking.Volgens het meest recente onderzoek van het Instituut voor Sociologisch-Economisch
Onderzoek (ISEO) uit 1994 bedroeg de werkloosheid binnen de totale Molukse
beroepsbevolking in 1990 15%1. Ter vergelijking:
het werkloosheidpercentage onder Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen/Arubanen
bedroeg destijds 26%. Onder autochtonen bedroeg de werkloosheid in 1990 6%.
De arbeidsmarktpositie van personen uit de Molukse bevolkingsgroep is derhalve
beter dan die van andere minderheidsgroepen groepen op de arbeidsmarkt, maar
is nog steeds ruim twee maal zo hoog als onder autochtonen. Het kabinet is
dan ook van mening dat deze achterstandspositie van Molukkers op de arbeidsmarkt
een opname in de doelgroep van de Wet samen rechtvaardigt. 3.3 RegistratieHet kabinet is met sociale partners van mening dat werkgevers met ingang
van deze wet een keuze dienen te krijgen om de huidige methode voor de vaststelling
of de werknemer behoort tot de doelgroep van de wet aan te vullen met een
beperkte vorm van zelfidentificatie. De huidige Wbeaa methode houdt in dat
de werkgever aan de hand van de door de werknemer opgegeven geboortelanden
vaststelt of een werknemer behoort tot de doelgroep van de wet.De werkgever kan er nu voor kiezen om hier aan toe te voegen dat indien
de geboortelanden van de werknemer en zijn ouders niet alle drie identiek
zijn te vragen tot welke etnische herkomst hij geacht wil worden te behoren.Deze beperkte vorm van zelfidentificatie is ontleend aan een met ingang
van 1 januari 1996 ingevoerd intern systeem van Arbeidsvoorziening. Indien
de werkgever kiest voor deze aanvulling dan zal hij àlle werknemers –
dus ook de reeds geregistreerde – in staat moeten stellen om gebruik
te maken van deze zelfidentificatie. Omdat het een keuzeoptie is kan de werkgever
ook kiezen om verder te gaan met de methode van de huidige Wbeaa.Het voordeel van de nieuwe methodiek is dat een werkgever deze mogelijkheid
kan gebruiken om eventuele weerstanden onder het personeel weg te nemen. Voordeel
is voorts dat de thans mogelijke vreemde uitkomst kan worden vermeden dat
een persoon met twee (of één) in Nederland geboren ouder(s),
maar zelf in één van de doelgroeplanden geboren tot de allochtone
doelgroep gerekend wordt. Nadeel kan uiteraard zijn dat het aantal zelfidentificaties
leidt tot een vertekend beeld van de samenstelling van het personeelsbestand
naar herkomst. 3.4 Rol van de ondernemingsraadIn het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en
titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek is voorgesteld
het instemmingsrecht ex artikel 27 van toepassing te verklaren op een regeling
omtrent de registratie van, de omgang met en de bescherming van persoonsgegevens
van de in de onderneming werkzame personen1. Deze
regeling is eveneens van toepassing op de personeelsgegevens in de registratie
van de Wet samen. Dit recht ontstaat echter pas na inwerkingtreding van de
herziene Wet op de ondernemingsraden. Werkgevers die reeds voor die tijd hun
registratie hebben opgesteld behoeven dan ook niet alsnog de instemming van
de ondernemingsraad te verkrijgen over de wijze waarop zij hun administratie
hebben ingericht en de wijze waarop zij met de gegevens omgaan. Ingeval de
werkgever een wijziging aanbrengt in het systeem of een nieuw systeem gaat
opzetten dient de werkgever de registratie in het kader van de Wet samen en
de wijze waarop hij met de gegevens omgaat na wijziging van Wet op de ondernemingsraden
voor instemming voor te leggen aan de ondernemingsraad.Overigens laten de beroepsmogelijkheden op basis van de Wet op de ondernemingsraden
onverlet dat belanghebbenden klachten kunnen indienen bij de Registratiekamer
op basis van de Wet persoonsregistraties, wat kan leiden tot advies van die
Kamer. 3.5 Het maken van bezwaarIn het onderhavige wetsvoorstel is het maken van bezwaar zodanig aangepast,
dat een werknemer verplicht is de gevraagde gegevens te verstrekken tenzij
hij schriftelijk bezwaar maakt tegen de inlevering en verwerking van de gegevens.
Deze wijziging komt tegemoet aan de wens van sociale partners dat vooraf aan
de identificatie-procedure bezwaar tegen opname van de gegevens kan worden
gemaakt. De eis van schriftelijkheid is geregeld omdat het afwijken van de
plicht tot het inleveren van persoonsgegevens een bewuste keuze en handeling
van de werknemer dient te zijn.Vanuit privacy-overwegingen wordt voorts geregeld dat een werknemer gedurende
de gehele looptijd van de wet alsnog bezwaar kan maken tegen opname van zijn
gegevens in de administratie van de werkgever. De werkgever vernietigt de
betreffende gegevens zo spoedig mogelijk nadat de werknemer schriftelijk zijn
bezwaar aan de werkgever heeft kenbaar gemaakt. 3.6 Het jaarverslagIn het kader van de stroomlijning van procedures en terugdringing van
administratieve lasten neemt het kabinet het voorstel van sociale partners
over om de werkgever slechts één openbaar document, een jaarverslag,
op te laten stellen. Dit wordt bereikt door het «in elkaar schuiven»
van het huidige openbare jaarverslag en het interne taakstellend werkplan,
overigens uitdrukkelijk met behoud van de kernfunctie van verslag en werkplan.
Het jaarverslag heeft dan ook zowel de functie van een overzicht van de stand
van zaken met betrekking tot de vertegenwoordiging van minderheden binnen
de onderneming, als een terugblik over de genomen maatregelen en een vooruitblik
naar de nog te nemen maatregelen.Uitgangspunt in de wet is dat de werkgever dient te streven naar een evenredige
vertegenwoordiging binnen zijn onderneming van personen die behoren tot de
doelgroep van de wet. In de wet is bepaald dat er sprake is van evenredige
vertegenwoordiging als het aandeel van personen uit de doelgroepen binnen
de onderneming verhoudingsgewijze overeenkomt met hun aandeel in de regionale
beroepsbevolking: de zogenoemde evenredigheidscijfers (deze cijfers worden
jaarlijks verstrekt door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid).
Daarbij wordt rekening gehouden met kwalificatie- en geschiktheidseisen.Het realiseren van de evenredigheidsdoelstelling is niet aan een termijn
gebonden, gelet op de verschillende situaties per bedrijfstak c.q. onderneming.
De onderneming dient ieder jaar een streefcijfer te formuleren gericht op
het bereiken van een meer evenredige vertegenwoordiging. Bij het formuleren
van het streefcijfer is het richtsnoer het op de onderneming van toepassing
zijnde evenredigheidscijfer. Bij de formulering kan vervolgens rekening worden
gehouden met de verschillende situaties per bedrijfstak c.q. onderneming.
Waar cao-partijen op sectorniveau een streefcijfer zijn overeengekomen, is
het wenselijk dat ondernemingen binnen die sector het eigen streefcijfer ontlenen
aan die sectorale cijfers. Indien er geen cao-afspraken over streefcijfers
voor een werkgever gelden dan kan de werkgever bij het bepalen daarvan rekening
houden met de werkgelegenheidssituatie van de sector als van de positie van
de afzonderlijke onderneming als uit een oogpunt van rendement. Ook zijn de
mogelijkheden tot het formuleren van een jaarlijks streefcijfer afhankelijk
van de omvang van die onderneming.In artikel 5, tweede lid, onder f, is opgenomen dat de werkgever in zijn
jaarverslag een toelichting geeft op de daarin voorkomende gegevens. Deze
gegevens zijn in verband te brengen met het referentiekader dat de werkgever
hanteert voor zijn jaarlijkse streefcijfer in relatie tot de evenredigheidsdoelstelling.Voorts wordt in het openbare jaarverslag opgenomen het aantal werknemers
dat schriftelijk bezwaar heeft gemaakt tegen inlevering van de gegevens ten
behoeve van de afzonderlijke persoonsregistratie. Uit het evaluatie-onderzoek
komt naar voren dat de cijfers in de jaarverslagen een vertekend beeld kunnen
geven van het aandeel minderheden in het personeelsbestand van de werkgever
omdat er sprake kan zijn van een hoge non-respons en/of een hoog aantal ingediende
bezwaren van werknemers. Om maatschappelijke organisaties en andere belanghebbenden
een enigszins eerlijke beoordeling te kunnen laten geven op basis van het
jaarplan wordt dit aantal daarin opgenomen. Overigens is een werknemer op
basis van deze wet en op basis van zijn arbeidsovereenkomst dan wel publiekrechtelijke
aanstelling verplicht de gegevens aan te leveren dan wel schriftelijk bezwaar
te maken. Het jaarverslag kan tevens dienen om in ondernemingen met 100 of meer
werknemers het overleg met de ondernemingsraad te voeren, bedoeld in artikel
31b van de Wet op de ondernemingsraden.Het jaarverslag kan opgenomen worden in het schriftelijk sociaal jaarverslag
dat ondernemingen met 100 of meer werknemers opstellen om overleg met de ondernemingsraad
te voeren, bedoeld in artikel 31b van de Wet op de ondernemingsraden. Ook
in kleinere ondernemingen (35–100 werknemers) dienen de hier bedoelde
gegevens jaarlijks schriftelijk te worden verstrekt en kan het jaarplan gebruikt
worden om aan deze verplichting te voldoen.De werkgever dient voordat hij het jaarverslag vaststelt overleg te plegen
met de ondernemingsraad. Om het belang van de betrokkenheid van de ondernemingsraad
te onderstrepen wordt in het openbare jaarverslag tevens het oordeel van de
ondernemingsraad ten aanzien van het jaarverslag opgenomen (zie ook artikelsgewijze
toelichting). 3.7 DeponeringsadresVoorgesteld wordt de openbaarmaking van het jaarverslag te laten geschieden
door neerlegging ten kantore van het Regionale Bestuur voor de Arbeidsvoorziening
(RBA) in wiens regio de onderneming feitelijk gevestigd is. Tot heden moesten
jaarverslagen worden gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken.Het voordeel van deponering bij de RBA's is dat de gegevens terecht komen
bij een organisatie die in een bepaalde regio verantwoordelijk is voor het
arbeidsvoorzieningsbeleid ten aanzien van minderheden. Voorts kunnen RBA's
de koppeling tot stand brengen tussen sectorale afspraken – regionale
activiteiten van arbeidsbureaus – individuele werkgevers. Daarnaast
vervullen de bedrijfsadviseurs minderheden bij de RBA's een helpdeskfunctie
voor werkgevers en kunnen zij aan de hand van de voorliggende gegevens van
een onderneming of instelling zien welk beschikbaar instrumentarium ingezet
kan worden om de gesignaleerde problemen aan te pakken. Het is de bedoeling
van het kabinet dat de RBA's een inhoudelijke analyse maken van de ingediende
jaarverslagen en die analyse opnemen in het regionaal beleidsplan en dat zij
de jaarverslagen gebruiken ten behoeve van de dienstverlening aan werkgevers.Tevens zullen de RBA's via het Centraal Bestuur voor de Arbeidsvoorziening
(CBA) de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid jaarlijks vóór
1 november informeren over aantallen ingediende jaarverslagen met onderscheid
naar grootteklasse van de onderneming, regio en sector.Voornoemde maatregelen komen tegemoet aan één van de belangrijkste
bezwaren van werkgevers zoals naar voren komt uit het evaluatie-onderzoek
in 1996 tegen uitvoering van de huidige wet, namelijk dat de gegevens uit
de jaarverslagen door geen enkele instantie gebruikt worden.De gedeponeerde documenten van ondernemingen blijven net als nu openbaar
en liggen ter inzage voor individuen en organisaties. Verwacht wordt dat met
name belanghebbenden, zij die betrokken zijn bij de verbetering van de arbeidsmarktpositie
van minderheden, van deze informatie gebruik zullen maken. Daarbij wordt onder
andere gedacht aan minderhedenorganisaties, (sectorale) sociale partners en
maatschappelijke organisaties met een betrokkenheid bij de arbeidsmarktpositie
van minderheden. De openbare gegevens kunnen eveneens gebruikt worden door
onderzoekers en beleidsvoorbereiders op gemeentelijk en provinciaal niveau.
Gelet op de uitkomsten van het evaluatie-onderzoek dat werkgevers
de werkloosheid onder minderheden voornamelijk zien als een aanbodprobleem
is het wenselijk dat aan de hand van de openbare jaarverslagen een dialoog
op gang wordt gebracht tussen bovengenoemde organisaties en werkgevers.De desbetreffende belanghebbenden treden met de aldus verkregen informatie
niet in de openbaarheid noch maken daar op enige andere wijze gebruik van
alvorens zij daarvan aankondiging hebben gedaan aan de desbetreffende onderneming
en, indien daartoe uitgenodigd, overleg hebben gevoerd met de onderneming. 3.8 DetacheringDe Wet samen is van toepassing op iedere werkgever waar in de regel ten
minste 35 personen werkzaam zijn. Deze grens is ontleend aan de Wet op de
ondernemingsraden. Bij de recent voorgestelde wijziging van die wet is vastgesteld
dat gedetacheerde werknemers op dit moment niet meetellen bij het bepalen
van die grens1. Er gelden in de bestaande wet
twee cumulatieve eisen: werknemers worden geacht in een onderneming arbeid
te verrichten wanneer zij in die onderneming werkzaam zijn uit hoofde van
een met de betrokken werkgever gesloten arbeidsovereenkomst naar burgerlijk
recht of krachtens een aanstelling in openbare dienst door de werkgever. Dit
betekent dat werkgevers waarbij veel werknemers op een detacheringsbasis werken
deze werknemers niet behoefde mee te tellen voor het bepalen of de Wbeaa op
de onderneming van toepassing is.Gedetacheerde werknemers zijn veelal werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst
met de «uitlener» doch verrichten hun werk feitelijk elders. Deze
uitlener-werkgever is echter net als iedere andere werkgever verantwoordelijk
voor het wervings- en selectiebeleid van zijn organisatie en kan daarbij ook
streven naar een evenredige vertegenwoordiging van minderheden in zijn –
gedeeltelijk gedetacheerde – personeelsbestand.In artikel I, onderdeel B, wordt geregeld dat gedetacheerde werknemers
meetellen bij de uitlener voor het bepalen of de wet van toepassing is op
een onderneming en dat vervolgens de bepalingen van de wet op deze werknemers
onverminderd van toepassing zijn.Een en ander betekent dat ook de organisaties die bij regelingen inzake
gesubsidieerde arbeid als werkgever optreden onder de Wet samen kunnen vallen.
Voor uitzendbureaus geldt hetzelfde mits in de toekomst op basis van het Wetsvoorstel
flexibiliteit en zekerheid wordt uitgegaan van het bestaan van een arbeidsovereenkomst
in een uitzendrelatie. In dit wetsvoorstel wordt geregeld dat een aantal van
de rechten uit het arbeidsovereenkomstenrecht ontstaat na een bepaalde duur
van een arbeidsrelatie tussen de uitzendkracht en het uitzendbureau2. 3.9 Stimulansen tot nalevingUitgangspunt bij dit aspect van regelgeving is dat iedere betrokkene in
staat wordt gesteld om vanuit zijn verantwoordelijkheid bij te dragen aan
het stimuleren van de naleving van de wet. Om die reden zijn op de verschillende
onderdelen van de wet rechten toegekend aan de ondernemingsraad, wordt de
betrokkenheid van de RBA's bij de uitvoering van de wet geïntensiveerd
en de openbaarheid van gegevens intact gelaten zodat belanghebbenden met de
beschikbare bedrijfsinformatie de dialoog met werkgevers aan kunnen gaan over
het gevoerde personeelsbeleid ten aanzien van minderheden. De ondernemingsraad heeft overigens naast de rechten voortvloeiend uit
deze wet ook rechten op basis van de Wet op de ondernemingsraden. Allereerst
kan gewezen worden op het zogenoemde initiatiefrecht (artikel 23). Verder
bevat de Wet op de ondernemingsraden een algemene geschillenregeling in artikel
36. Op grond daarvan kan de ondernemingsraad uiteindelijk de kantonrechter
verzoeken te bepalen dat de ondernemer de Wet op de ondernemingsraden naleeft.
Deze geschillenregeling heeft uiteraard ook betrekking op de specifieke bepalingen
in die wet met betrekking tot de inschakeling van werknemers uit minderheidsgroepen
(artikel 28, derde lid).Het kabinet kan instemmen met het voorstel van sociale partners om het
huidige strafrechtelijke systeem van handhaving te vervangen door handhaving
via het civiele recht. De wet is immers in hoge mate gebaseerd op de gedachte
dat werkgevers zich bewust worden van hun houding ten opzichte van werknemers
en werkzoekenden uit minderheidsgroepen en dat zij deze bewustwording doorvertalen
naar concrete maatregelen in het personeelsbeleid. Dergelijke processen vereisen
veel tijd en vooral ook veel overleg en discussie om vooroordelen en bewuste
dan wel onbewuste vormen van discriminatie of anderszins belemmeringen in
het personeelsbeleid op te sporen en aan te pakken. Uit de voorwaarde bij
het uitoefenen van het collectief actierecht, dat degene die een vordering
instelt eerst door middel van overleg probeert het gevorderde te bereiken,
blijkt dat deze procedures beter bij het karakter van de wet aansluiten.Voor het instellen van civiele procedures wordt vooral gedacht aan minderhedenorganisaties,
(sectorale) sociale partners en maatschappelijke organisaties met een betrokkenheid
bij de arbeidsmarktpositie van minderheden. Voor deze organisaties bestaat
de mogelijkheid van het zogenoemde collectieve actierecht (de artikelen 3:305a
en 3:305b van het Burgerlijk Wetboek). Op grond van deze artikelen kan een
stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid dan wel een rechtspersoon
als bedoeld in Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek een rechtsvordering instellen
die strekt tot bescherming van gelijksoortige belangen van andere personen,
voorzover zij deze belangen ingevolge haar statuten behartigt. Deze belangen
kunnen zowel materieel als ideëel zijn. Met uitzondering van de collectieve
vordering tot schadevergoeding in geld is elke vordering in beginsel toegelaten,
bijvoorbeeld vordering op basis van onrechtmatige daad (zoals verbod, gebod,
verklaring voor recht). De rechter kan ook een dwangsom opleggen. Dergelijke
acties kunnen ook betrekking hebben op de toekomst, waardoor er een preventief
effect vanuit kan gaan. Zoals hierboven reeds is weergegeven is in de procedure
de voorwaarde opgenomen dat degene die de vordering instelt eerst door middel
van overleg probeert het gevorderde te bereiken.Voor de individuele werknemer bestaat de mogelijkheid van een beroep op
artikel 6:162 BW (onrechtmatige daad), indien hij belang heeft bij de naleving
van de wet. In dat geval zal de basis voor de procedure zijn dat de werkgever
jegens de werknemer onrechtmatig handelt door dit na te laten. De rechter
kan de werkgever verplichten om de wet na te leven, eventueel onder het stellen
van een dwangsom. Het zal echter van een individuele burger veel inspanning
vergen om een onrechtmatige daadsaktie tot een goed einde te brengen. Een
belangrijk punt daarbij is het aantonen van het belang van de betreffende
burger om de naleving van de wet te vorderen.Als sluitstuk ter stimulering van de naleving van de wet kent het kabinet
de Arbeidsinspectie een toezichthoudende taak toe. Indien een werkgever blijft
weigeren zijn verplichtingen uit de wet na te komen zal de Arbeidsinspectie
de betreffende werkgever, de ondernemingsraad en de organisaties van (sectorale)
werkgevers en werknemers schriftelijk hiervan op de hoogte stellen. Een afschrift
van een dergelijk rapport zal ook aan de het RBA worden gezonden waar de onderneming
feitelijk gevestigd is en ligt daar ter inzage. Met deze informatie, die geen
tot personen herleidbare gegevens bevatten, kunnen belanghebbenden besluiten
om met de hen ten dienste staande instrumenten de naleving van de wet door
de werkgever (in rechte) te vorderen. 4. Effecten wetswijziging 4.1 WerkingssfeerHet onderhavige wetsvoorstel is van toepassing op elke werkgever waar
in de regel ten minste 35 personen werkzaam zijn. Volgens een in overleg met
het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) bepaalde methodiek is door laatstgenoemde
instantie een berekening gemaakt, waaruit blijkt dat ca. 21 000 ondernemingen
minimaal 35 werknemers in dienst hebben. De informatie van het CBS is gedifferentieerd
naar de verschillende bedrijfstakken, zodat op dit niveau een beoordeling
mogelijk is van de mate waarin ondernemingen voldoen aan de in dit kader van
de Wbeaa gestelde voorwaarden.Tot de doelgroepen van de Wet samen behoren de volgende personen: alle
personen, geboren in Turkije, Marokko, Suriname, de Nederlandse Antillen en
Aruba, voormalig Joegoslavië of in overige landen in Zuid- en Midden
Amerika, Afrika of Azië – met uitzondering van Japan en voormalig
Nederlands Indië – en de kinderen van deze personen. Deze groep
betreft 695 000 personen. Tevens worden tot de doelgroep gerekend personen
die voorkomen in het register als bedoeld in artikel 1, onder b, van de Wet
Rietkerk-uitkering en hun kinderen. Met deze bepaling wordt beoogd personen
uit de Molukse bevolkingsgroep onder de wet te brengen. Circa 12 500
personen komen in dit register voor. Voor wat betreft de kinderen daarvan
kan slechts een schatting worden gemaakt omdat CBS statistieken tellen op
basis van geboorteland en nationaliteit. De Molukken zijn geen staatkundige
eenheid. De totale bevolkingsgroep Molukkers wordt momenteel op 40 000
geschat. 4.2 Administratieve lasten voor werkgeversUitgangspunt bij dit wetsvoorstel is het stroomlijnen van bestaande procedures
en een beperking van de administratieve belasting van ondernemingen en instellingen.
Deze «baten» van het wetsvoorstel zijn structureel van aard, althans
uiteraard voor de looptijd van de wet. De concrete beperking van de administratieve
belasting is gelegen in het voorstel tot het afschaffen van de verplichting
om twee verschillende verslagen op te stellen: een openbaar jaarverslag en
een intern taakstellend werkplan. In plaats daarvan is de werkgever verplicht
één openbaar jaarverslag op te stellen met een cijfermatige
stand van zaken, een streefcijfer en een weergave van de genomen en te nemen
maatregelen om te komen tot een evenredige vertegenwoordiging van minderheden
binnen zijn organisatie.Voorts wordt de verplichting voor de werkgever tot het uitvoeren van een
onderzoek in hoeverre de uitvoering van het aanstellings- en bevorderingsbeleid-
en ontslagbeleid, alsmede de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in
de onderneming de deelname van minderheden aan het arbeidsproces binnen zijn
organisatie belemmert, afgeschaft. Tevens wordt de verplichting om een accountantsverklaring in te dienen
bij het schriftelijk verslag inzake de vertegenwoordiging van personen uit
de doelgroep afgeschaft. De accountantsverklaring moest de juistheid van de
ingediende gegevens waarborgen. Uit het eerdergenoemde evaluatieonderzoek
«Bereik en effecten Wbeaa» is gebleken dat de meerwaarde van een
accoutantsverklaring ten aanzien van de betrouwbaarheid van de gegevens onduidelijk
is. In de genoemde brief aan de Tweede Kamer d.d. 4 december 1996 inzake de
uitkomsten van het najaarsoverleg heeft het kabinet reeds aangekondigd voornemens
te zijn de verplichte accoutantsverklaring bij het openbaar jaarverslag te
laten vervallen. Dit voornemen wordt nu geëffectueerd en is opgenomen
in artikel I, onderdeel J, onder 1. Aangezien het een klein uitvoeringsaspect
van de Wbeaa betreft en de wens van het kabinet onnodige administratieve lasten
voor werkgevers zo spoedig mogelijk te verlichten, zal de verplichting tot
het indienen van een accoutantsverklaring met terugwerkende kracht met ingang
van 1 januari 1997 in werking treden (artikel IV, tweede lid). Bij het verslag
over 1996, dat uiterlijk 1 juni 1997 moet zijn ingediend, hoeft dan geen accountantsverklaring
meer te worden gevoegd. Bij de begrotingsbehandeling van het ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de Tweede Kamer is gebleken dat het voornemen
van het kabinet om de verplichte accountantsverklaring te laten vervallen
niet op bezwaren stuit. Het Openbaar Ministerie is van het voornemen reeds
op de hoogte gebracht (het niet naleven van de Wbeaa is thans nog een economisch
delict).Ten slotte kan nog worden opgemerkt dat in de wet geen mogelijkheid meer
is opgenomen om de doelgroep tussentijds te wijzigen.Uit de evaluatie van de wet blijkt dat het opstellen van een openbaar
jaarverslag gemiddeld 3 werkdagen in beslag neemt. Bij grotere werkgevers
(meer dan 500 werknemers) is het aantal werkdagen hoger namelijk 5,4 dagen
per verslag1.Het opstellen van een taakstellend werkplan kost de gemiddelde organisatie
2,5 werkdagen. Het opstellen van het werkplan kost vooral kleine werkgevers
(<100 werknemers) en grote (>500 werknemers) meer tijd respectievelijk
3,1 en 3,7 dagen. Het in elkaar schuiven van beide documenten zal waarschijnlijk
een tijdwinst van 1 à 2 dagen per jaar opleveren afhankelijk van de
omvang van de organisatie.Het is niet aan te geven tot welke verlichting van administratieve lasten
het afschaffen van de verplichting voor de werkgever tot het uitvoeren van
een onderzoek in hoeverre de uitvoering van het aanstellings- en bevorderingsbeleid-
en ontslagbeleid, alsmede de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in
de onderneming de deelname van minderheden aan het arbeidsproces binnen zijn
organisatie belemmert, leidt. Uit het evaluatie-onderzoek blijkt dat de meeste
werkgevers die een intern taakstellend werkplan opgesteld hebben een dergelijke
analyse niet gemaakt hebben. Het is dus niet bekend hoeveel tijd hieraan besteed
wordt.Het afschaffen van de verplichting tot het voorzien van het document van
een accountantsverklaring levert een kostenbesparing op. Een concrete invulling
van deze kostenbesparing is moeilijk te geven omdat het afhankelijk is van
verschillende omstandigheden zoals de grondigheid en dus de tijd die met de
controle is gemoeid. Uit het evaluatie-onderzoek blijkt de geïnvesteerde
tijd per controle sterk te kunnen verschillen.Voorts zijn de kosten afhankelijk
van de personeelsomvang van de organisatie en de kwaliteit van de registratie
en opslag van gegevens. 4.3 Effecten op de evenredige arbeidsdeelname van etnische
minderhedenDe algemene doelstelling van kabinet in het arbeidsmarktbeleid ten aanzien van minderheden is om uiteindelijk een situatie te bereiken
waarbij de arbeidsdeelname van minderheden een afspiegeling is van het aandeel
minderheden in de beroepsbevolking. De Wet samen beoogt daaraan een bijdrage
te leveren door de vraagkant te stimuleren door een wettelijke inspanningsverplichting
voor de individuele werkgever om in de looptijd van de wet te streven naar
een evenredige vertegenwoordiging binnen zijn onderneming van personen die
behoren tot de doelgroepen van de wet.In het evaluatie-onderzoek is nog niet gemeten wat de effecten van de
Wbeaa geweest zijn op de daadwerkelijke toename van personen die behoren tot
de doelgroepen van de wet. Wèl zijn effecten op de subdoelen, waaronder
vermeerdering kennis over arbeidsdeelname minderheden, vergroting bewustwording
over oorzaken geringe arbeidsdeelname binnen de onderneming en de activering
van actoren tot het nemen van maatregelen gemeten in het in oktober gepubliceerde
evaluatie-onderzoek. Daaruit blijkt een ontwikkeling in de effecten bij werkgevers
die de Wbeaa uitvoeren: meer inzicht (41%), meer discussie over het aannemen
van minderheden (25%) en wijzigingen in het personeelsbeleid (11%). Bij 11%
van de ondernemingen die tenminste één verplichting uitvoert
zijn veranderingen in het personeelsbeleid doorgevoerd. De verwachting is,
dat in de toekomst bovenstaande effecten en de effecten op de daadwerkelijke
instroom van personen uit de doelgroepen van de Wet samen zullen toenemen.
Bij dit laatste effect zal rekening gehouden dienen te worden met mogelijke
andere invloeden op de instroom van etnische minderheden in de werkzame beroepsbevolking. 4.4 Belasting ArbeidsvoorzieningHet Centraal Bestuur voor de Arbeidsvoorziening en haar Regionale Besturen
hebben een uitvoerende taak binnen de gewijzigde wet. Toegezegd is dat het
ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de kosten van deponering,
ter inzagelegging en rapportage zal vergoeden. 4.5 Belasting Rechterlijke machtVoorts zal de rechterlijke macht kunnen worden geconfronteerd met procedures
waarbij de naleving van de wet wordt gevorderd. De verwachting is echter dat
het aantal procedures beperkt in omvang zal zijn omdat in de wet verschillende
andere stimulansen tot naleving van de wet zijn ingebouwd: de rechten van
de ondernemingsraden en de toezichthoudende taak van de Arbeidsinspectie.
Voorts zal een preventieve werking uitgaan van de in het collectieve actierecht
ingebouwde voorwaarde dat betrokkenen voorafgaand aan de procedure in overleg
moeten treden om samen tot een oplossing te geraken. II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I, onderdeel BIn het eerste en tweede lid is de wettekst zoveel mogelijk in overeenstemming
gebracht met het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de ondernemingsraden
en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek.In het derde lid is conform de Kabinetsreactie van 30 mei 1990 op het
WRR advies Allochtonenbeleid het woord «allochtonen» vervangen
door minderheden. Ook elders in het wetsvoorstel is telkens het begrip «minderheden»
gebruikt. Het vierde lid regelt wie voor de toepassing van de wet en de daarop gebaseerde
besluiten bij de ondernemer werkzaam is. De tekst van de wet is ook hier zoveel
mogelijk in overeenstemming gebracht met het eerdergenoemde wetsvoorstel tot
wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst)
van het nieuw Burgerlijk Wetboek. Hierdoor kan de uitleg die in de Wet op
de ondernemingsraden aan het begrip «in de onderneming werkzame personen»
wordt gegeven, worden gebruikt bij de vraag wie bij de ondernemer werkzaam
is in het kader van deze wet.In bovengenoemd wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de ondernemingsraden
en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek, wordt mede
onder in de onderneming werkzame personen verstaan:a. degenen die in het kader van de werkzaamheden van de onderneming daarin
werkzaam zijn (.......) met een andere ondernemer dan degene die de onderneming
in stand houdt, enb. degenen die (.......) met de ondernemer werkzaam zijn in een door een
andere onderneming in stand gehouden onderneming.Voor deze wet ligt het niet voor de hand gedetacheerde werknemers overeenkomstig
genoemd wetsvoorstel zowel bij de inlener als de uitlener als «in de
onderneming werkzame personen» te definiëren (zie ook punt 3.8
van het algemeen deel van de memorie van toelichting). Gedetacheerde werknemers
zijn immers gewoon in dienst van hun werkgever, in casu bij de uitlener. Het
feit dat deze werknemers niet binnen de eigen onderneming werkzaam is, is
geen reden om de verplichtingen uit deze wet niet op dergelijke werkgevers
van toepassing te verklaren. Dergelijke werkgevers zijn immers net als iedere
andere werkgever verantwoordelijk voor het wervings- en selectiebeleid binnen
de onderneming en moeten daarbij ook streven naar een evenredige vertegenwoordiging
van minderheden in het personeelsbestand. Om die reden is deze wet ook van
toepassing op door de uitlener gedetacheerde werknemers, voorzover zij krachtens
publiekrechtelijke aanstelling dan wel krachtens arbeidsovereenkomst met de
uitlener, volgens de regels van het Burgerlijk Wetboek, werkzaam zijn (vierde
lid).Het vijfde lid is inhoudelijk overgenomen uit het huidige artikel 1, tweede
lid. Artikel I, onderdeel DDit betreft een technische wijziging in verband met de thans in de wet
zelf opgenomen doelgroepomschrijving. Artikel I, onderdeel FHet oorspronkelijke artikel 3 van de Wbeaa is als expliciete verplichting
vervallen. Het streven naar evenredige vertegenwoordiging brengt met zich
dat eventuele belemmeringen in de onderneming moeten worden weggenomen om
genoemd doel te bereiken.In artikel 3 is thans in verband met de betere toegankelijkheid, de bestaande,
in het Besluit ter uitvoering van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname
allochtonen, omschreven doelgroep opgenomen. De doelgroep is uitgebreid met
personen die behoren tot de Molukse bevolkingsgroep. Hiertoe is overgegaan
omdat ook de Molukse beroepsbevolking zich op de arbeidsmarkt in een achterstandspositie
bevindt (zie hieromtrent het algemeen deel van de memorie van toelichting
onder punt 3.2). De Molukse beroepsbevolking is niet als doelgroep te traceren
op basis van het zogenoemde geboortelandprincipe. Om die reden
is een ander objectief criterium ingevoerd om de Molukse beroepsbevolking
als zodanig te registreren. Hierbij is aangesloten bij het register dat wordt
gehanteerd in het kader van de Wet Rietkerk-uitkering. Dat register vermeld
personen die door de zorg van de Nederlandse regering in 1951 of 1952 in groepsverband
naar Nederland zijn overgebracht, welk register is aangelegd op basis van
de enquête van februari 1952, bedoeld in het rapport van de commissie,
ingesteld bij besluit van de Minister van Maatschappelijk Werk van 24 september
1957, nr U 2598 Kabinet. Ook kinderen van de in dat register opgenomen personen
worden tot de doelgroep van deze wet gerekend. Artikel I, onderdeel HArtikel 4 is opnieuw opgezet. Het eerste lid regelt de door de werkgever
aan te leggen persoonsregistratie. Hierbij heeft de werkgever de keuze de
persoonsregistratie aan te leggen conform het eerste lid, dan wel conform
het tweede en derde lid. In het eerste lid is de bestaande identificatiemethode
van de Wbeaa opgenomen. Bedrijven die reeds volgens de methode van de Wbeaa
werken kunnen ook bij inwerkingtreding van deze wet aan die methode vasthouden.
Bedrijven kunnen echter ook kiezen voor de identificatiemethode die is mogelijk
gemaakt in het tweede en derde lid. Deze methode wijkt op één
punt af van de bestaande Wbeaa-methode. Dit betreft de mogelijkheid van beperkte
zelfidentificatie. In de situatie dat het geboorteland van betrokkene niet
overeenkomt met dat van één dan wel beide ouders, kan betrokkene
verklaren of hij tot de doelgroep wenst te behoren. Dit geldt ook voor iemand
van de Molukse beroepsbevolking. Deze mogelijkheid van beperkte zelfidentificatie
is alleen van toepassing indien een dergelijke verklaring kan leiden tot indeling
in de doelgroep. Deze methode van beperkte zelfidentificatie kan alleen door
de werknemers worden toegepast als de werkgever kiest voor de nieuwe identificatiemethode.Het staat de werkgever vrij om voor de ene of voor de andere variant te
kiezen. Na inwerkingtreding van het voorstel van wet houdende wijziging van
de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het
nieuw Burgerlijk Wetboek valt een dergelijke keuze wel onder het instemmingsrecht
van de ondernemingsraad, omdat het een regeling betreft omtrent de registratie
van, de omvang met en de bescherming van de persoonsgegevens van de in de
onderneming werkzame personen (artikel 27 van de Wet op de ondernemingsraden).In het vierde lid is voor de werknemers de verplichting opgenomen aan
de werkgever gegevens te verstrekken betreffende: naam en voorletter(s), geboorteland,
het geboorteland van zijn ouders en het feit of hij dan wel zijn ouders zijn
opgenomen in het zogenoemde Rietkerk-register. Aangezien opname in het Rietkerk-register
een objectief criterium is, vergelijkbaar met het geboorteland, is de werknemer
in principe verplicht deze gegevens aan zijn werkgever te verstrekken.In het vierde lid is voor werknemers verder de mogelijkheid opgenomen
schriftelijk aan de werkgever te verklaren de voorgeschreven gegevens niet
te willen verstrekken. Bezwaar hiertegen moet de werkgever respecteren. Tot
heden waren werknemers wel verplicht deze gegevens te verstrekken, doch kon
tegen opname in het afzonderlijke register van de werkgever bezwaar worden
gemaakt. Ook is het mogelijk gemaakt dat werknemers die deze gegevens reeds
hebben verstrekt alsnog om vernietiging van die gegevens kunnen verzoeken
(vijfde lid). Met ingang van het eerstvolgend openbaar jaarverslag worden
hun gegevens dan niet meer in dat plan verwerkt. Wel is de werkgever verplicht
in het jaarverslag aan te geven hoeveel personen van de mogelijkheid om geen
gegevens te verstrekken gebruik heeft gemaakt. De mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur nadere regels te
stellen ter uitwerking van het eerste en tweede lid, was nu ook reeds in de
wet opgenomen (zesde lid). Deze mogelijkheid is gehandhaafd om desgewenst
nadere regels te kunnen stellen met betrekking tot het begrip «persoonsregistratie».
Het kan hierbij niet gaan om een uitbreiding van de gegevens die de werknemer
moet verstrekken. Artikel I, onderdeel J, onder 1Dit onderdeel is toegelicht onder punt 4.2 van het algemeen deel van de
memorie van toelichting (afschaffing verplichte indiening accountantsverklaring). Artikel I, onderdeel J, onder 2Ook artikel 5 van de wet is opnieuw opgezet. Daarbij zijn het openbare
schriftelijke verslag en het taakstellend werkplan uit de bestaande wet samengevoegd
tot een openbaar jaarverslag.Nieuwe elementen ten opzichte van de bestaande situatie zijn de vermelding
van het aantal personen dat overeenkomstig artikel 4, vierde of vijfde lid,
geen gegevens aan de werkgever heeft verstrekt en, voorzover van toepassing,
een opgave van het nummer waaronder de onderneming in het handelsregister
staat ingeschreven alsmede de maatregelen die de werkgever het komende jaar
zal nemen en de streefcijfers die de werkgever daarbij hanteert.Artikel 5, tweede lid, onderdeel d, regelt dat in het openbaar jaarverslag
het aantal werknemers wordt opgenomen, dat overeenkomstig artikel 4, vierde
of vijfde lid bezwaar heeft gemaakt tegen opname van gegevens in de persoonsregistratie.
De persoonlijke keuzevrijheid van werknemers om al dan niet een bezwaarschrift
in te dienen, leidt ertoe dat deze gegevens door de werkgever en ondernemingsraad
voor kennisgeving worden aangenomen en dat deze gegevens dan ook niet betrokken
worden bij de gevolgtrekkingen overeenkomstig artikel 5, tweede lid, onderdeel
g.Uitdrukkelijk is opgenomen dat in het jaarverslag geen tot personen herleidbare
gegevens mogen worden opgenomen (derde lid).Nieuw is verder dat de werkgever omtrent het jaarverslag tijdig overleg
pleegt met de ondernemingsraad of het bij of krachtens de wet voor zijn onderneming
ingestelde medezeggenschapsorgaan. Op deze wijze wordt de ondernemingsraad
of het hiervoor genoemde medezeggenschapsorgaan ook daadwerkelijk bij het
streven naar evenredige vertegenwoordiging van minderheden bij het bedrijf
betrokken. Het oordeel van de ondernemingsraad of het medezeggenschapsorgaan
over het jaarverslag moet de werkgever tezamen met het jaarverslag indienen
bij het Regionaal Bestuur voor de Arbeidsvoorziening in wiens werkgebied de
onderneming feitelijk is gevestigd (vierde lid). Genoemd oordeel vormt een
integraal onderdeel van het jaarverslag en is derhalve op grond van artikel
8 van de wet openbaar.Het jaarverslag mag onderdeel uitmaken van het zogenoemde sociaal jaarverslag
van de werkgever (vijfde lid). Artikel I, onderdeel KArtikel 6 is alleen in die zin gewijzigd dat openbaarmaking in het vervolg
dient plaats te vinden bij het Regionaal Bestuur voor de Arbeidsvoorziening,
in plaats van bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken (zie hieromtrent
het algemeen deel van de memorie van toelichting onder punt 3.7). Artikel I, onderdeel LArtikel 7 van de bestaande wet is thans opgenomen in artikel 5. Artikel I, onderdeel NArtikel 8 regelt de openbaarheid van het jaarverslag. Bij de betreffende
Arbeidsvoorzieningsorganisatie kan inzage worden verkregen in dit jaarverslag
(eerste lid). Afschriften kunnen worden verkregen tegen de gebruikelijke vergoeding
van het kopiëren.De desbetreffende belanghebbenden treden met de aldus verkregen informatie
niet in de openbaarheid noch maken daar op enige andere wijze gebruik van
alvorens zij daarvan aankondiging hebben gedaan aan de desbetreffende onderneming
en, indien daartoe uitgenodigd, overleg hebben gevoerd met de onderneming.De bepaling in het tweede lid is overgenomen uit het bestaande artikel
6, tweede lid, van de wet met dien verstande dat de verplichting is opgelegd
aan de Arbeidsvoorzieningsorganisatie in plaats van aan de Kamer van Koophandel
en Fabrieken. In het tweede lid is opgenomen dat door het Centraal Bestuur
voor de Arbeidsvoorziening jaarlijks een opgave aan de minister wordt verstrekt
van het aantal werkgevers, dat op enig moment aan hun verplichting op grond
van de wet hebben voldaan. Artikel I, onderdelen P en RIn de nieuwe wet wordt een toezichthoudende taak neergelegd bij de Arbeidsinspectie.
De rechten en verplichtingen van de Arbeidsinspectie in het kader van het
toezicht zijn geregeld in de Algemene wet bestuursrecht. Aanwijzing van de
Arbeidsinspectie als toezichthoudende instantie zal geschieden door middel
van een aanpassing van het Organisatie en Mandaatbesluit Arbeidsinspectie
1996.De Arbeidsinspectie krijgt de bevoegdheid om bij een werkgever een onderzoek
in te stellen naar de naleving van deze wet. Dergelijke onderzoeken zullen
bij de regulier geplande bedrijfsbezoeken worden meegenomen. Daarbij staat
op voorhand vast dat de Arbeidsinspectie niet alle bedrijven, die op grond
van deze wet een jaarverslag moeten indienen, kan bezoeken. Blijkt de wet
niet of althans onvoldoende door een betrokken werkgever te worden nageleefd
dan zal de Arbeidsinspectie de betrokken werkgever hierop aanspreken. Blijft
de werkgever in gebreke dan zal de daartoe door de Minister aangewezen ambtenaar
van de Arbeidsinspectie hiervan mededeling doen aan de werkgever, aan de ondernemingsraad
of aan het bij of krachtens de wet voor die onderneming ingestelde medezeggenschapsorgaan,
aan de meest betrokken vakorganisaties en aan het Regionaal Bestuur voor de
Arbeidsvoorziening in welks werkgebied de onderneming feitelijk is gevestigd.
In het eerdergenoemde Organisatie en Mandaatbesluit Arbeidsinspectie 1996
zullen de Regio-directeuren van de Arbeidsinspectie worden aangewezen als
ambtenaren bedoeld in dit artikel. Voor de ondernemingsraad of het medezeggenschapsorgaan
kan een dergelijke mededeling aanleiding vormen de werkgever hierop nader
aan te spreken. De mededeling aan de Arbeidsvoorzieningsorganisatie is op
grond van artikel 10, derde lid, voor een ieder openbaar bij de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
waar de betrokken werkgever het jaarverslag heeft ingediend, dan wel zou moeten
indienen. Een dergelijke mededeling kan voor derden aanleiding vormen om de
betrokken onderneming civielrechtelijk aan te spreken. Artikel I, onderdeel T en Artikel IIEvaluatie van de wet zal plaatsvinden binnen één jaar na
afloop van de werkingsduur van deze wet. Het verslag van de evaluatie naar
de doeltreffendheid en effecten van de wet zal aan de Staten-Generaal worden
aangeboden (artikel I, onderdeel T). In artikel II is verder nog voorzien
in een evaluatie van de wet twee jaar na inwerkingtreding van deze wetswijziging.
Ook van deze evaluatie zal mededeling worden gedaan aan de Staten-Generaal.Gelet op het uitgangspunt dat deze wet ondersteunend dient te werken aan
de inspanningen van sociale partners zal deze evaluatie zo mogelijk gelijktijdig
met de tussentijdse evaluatie van het akkoord van de Stichting van de Arbeid
«met minderheden meer mogelijkheden» van 26 november 1996 plaatsvinden. Artikel I, onderdeel VDe wet zal in het vervolg via het civiele recht worden gehandhaafd (zie
hiervoor het algemeen deel van de memorie van toelichting onder punt 3.9).
In dit artikel wordt de strafsanctie (economisch delict) van de bestaande
wet afgehaald. Artikel I, onderdeel WDeze bepalingen van overgangsrecht zijn reeds in de genoemde wetten opgenomen
en kunnen om die reden dan ook vervallen. Artikel I, onderdeel Y en artikel IIIGekozen is voor een nieuwe naam voor de bestaande gewijzigde wet. Hoewel
de wet een tijdelijk karakter draagt is dit niet in de citeertitel tot uitdrukking
gebracht, omdat daarmee ten onrechte de indruk zou kunnen worden gewekt dat
slechts tijdelijk stimulering van (evenredige) arbeidsdeelname van minderheden
moet worden nagestreefd. De nieuwe Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden
(Wet samen) wordt integraal opnieuw in het Staatsblad gepubliceerd. Artikel I, onderdeel ZIn dit artikel wordt de looptijd van de wet verlengd tot 1 januari 2002.
Dit betekent dat de gewijzigde wet één kalenderjaar langer van
kracht is dan het Stichtingsakkoord. Daarbij is uitgegaan van het feit dat
de jaarverslagen over het laatste jaar waarop het Stichtingsakkoord betrekking
heeft nog vóór 1 juni 2001 moeten worden gedeponeerd en ingezien
moeten kunnen worden door belanghebbenden. Artikel I, onderdelen AA en BBOok in de Wet op de ondernemingsraden wordt het begrip «allochtonen»
vervangen door het begrip «minderheden». De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. P. W. Melkert XNoot1Kamerstukken II, 1996/97, 25 001, nrs. 1–2.XNoot2Kamerstukken II 1996/97, 25 114.XNoot1Soza/96/902.XNoot2«Met minderheden meer mogelijkheden», 26 november 1996 publicatienummer
8/96.XNoot3Kamerstukken II, 1996/97, 25 000 XV, nr. 17.XNoot4«Bereik en effecten WBEAA» oktober 1996.XNoot1J. Veenman, Sociale integratie van Molukkers, 1994.XNoot1Kamerstukken II, 1995/ 96, 24 615, nrs 1–2.XNoot1Bij de recent voorgestelde herziening van de Wet op de ondernemingsraden
e.a is dan ook voorgesteld om in die wet een bepaling op te nemen dat gedetacheerde
werknemers zowel bij de inlener als bij de uitlener meetellen voor het bepalen
of er 35 of meer personen in de onderneming werkzaam zijn.XNoot2Kamerstukken II 1996/97, 25 263, nr 1–3.XNoot1Bereik en effecten WBEAA, oktober 1996. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25369-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl