Wijziging Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24671, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-11-1997

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24671 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De adviesaanvrage.2. Het systeem van de Mijnwet continentaal plat.3. De verhouding tussen de artikelen 12 en 18 van de Mijnwet
continentaal plat.4. Het algemeen belang als criterium voor het beoordelen
van verzoeken om wijziging van vergunningen op grond van artikel 18.5. Het besluit willekeurige afschrijving.OndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24671Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 671Regeling van de inwerkingtreding van de algemene maatregel van bestuur
van 26 maart 1996 tot wijziging van het Besluit vergunningen koolwaterstoffen
continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving) (Stb. 214)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 29 augustus
1997 en het nader rapport d.d. 13 oktober 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Economische Zaken. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt. Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 22 mei 1997,
nr. 97.002409, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde onderwerp rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 29 augustus 1997, nr. W10.97.0283, bied ik U hierbij
aan.Bij Kabinetsmissive van 22 mei 1997, no. 97.002409, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Economische Zaken, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt de adviesaanvraag inzake de toepassing van
de artikelen 12 en 18 van de Mijnwet continentaal plat met betrekking tot
het wijzigen van bestaande vergunningen voor het winnen van koolwaterstoffen.1. De adviesaanvrage.In haar adviesaanvraag inzake de toepassing van de artikelen 12 en 18
van de Mijnwet continentaal plat (Mcp) met betrekking tot het wijzigen van
bestaande vergunningen voor het winnen van koolwaterstoffen vraagt de regering
het advies van de Raad van State over de vraag hoe artikel 18 Mcp toegepast
dient te worden in verhouding tot artikel 12 van die wet, dit wat betreft
zowel de juridisch-technische als de meer bestuurlijke aspecten die daaraan
verbonden zijn. Daarbij zou de regering mede de visie van de Raad op prijs
stellen over de vraag in hoeverre het begrip algemeen belang voldoende houvast
biedt voor het nemen van beslissingen op verzoeken tot wijziging van vergunningsvoorschriften
als hier in het geding, in geval artikel 18 Mcp zou worden toegepast los van
de algemene maatregel van bestuur ex artikel 12 van die wet. Aanleiding tot de adviesaanvrage is het bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal
aanhangige wetsvoorstel, houdende regeling van de inwerkingtreding van de
algemene maatregel van bestuur van 26 maart 1996 tot wijziging van het Besluit
vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat (willekeurige afschrijving)
(kamerstukken II 1995/96, 24 671, nr. 2). Deze wijziging van de
genoemde algemene maatregel van bestuur is een onderdeel van een pakket maatregelen
tot verbetering van het mijnbouwklimaat en zij houdt kort gezegd in dat bij
het verlenen van nieuwe vergunningen anders dan voorheen in de vergunningsvoorschriften
wordt toegestaan dat ondernemers bij hun winstvaststelling de methode van
de vrije afschrijving toepassen en dat, indien houders van bestaande vergunningen
daarom verzoeken, de aan hun vergunning verbonden voorschriften
zodanig worden gewijzigd dat ook zij vrije afschrijving kunnen toepassen.Tijdens de behandeling van het genoemde wetsvoorstel in de Tweede Kamer
der Staten-Generaal bleek er tussen de regering en de Tweede Kamer verschil
van mening te bestaan, niet over de beleidsinhoudelijke kant van de maatregel,
maar over de formele vraag of het nodig en wenselijk is dat de algemene maatregel
van bestuur mede betrekking heeft op wijziging van bestaande vergunningen.
Vanuit de Tweede Kamer werd de mening naar voren gebracht dat de artikelen
12 en 18 Mcp geheel los van elkaar moeten worden gezien. Volgens deze zienswijze
heeft artikel 12 uitsluitend betrekking op het verlenen van nieuwe vergunningen
en kunnen op grond van artikel 18 de financiële vergunningsvoorschriften
op verzoek van de vergunninghouder worden gewijzigd en stelt artikel 12 geen
grenzen aan de mogelijkheid daartoe. De regering is daarentegen van mening
dat uit de bewoordingen en het systeem van de betrokken wetsartikelen is af
te leiden dat ook bij wijziging van vergunningsvoorschriften de hiervoor genoemde
algemene maatregel van bestuur in acht moet worden genomen. Volgens de regering
dient het vereiste van regeling bij algemene maatregel van bestuur in artikel
12 Mcp niet alleen het belang van de vergunninghouders, maar is dit vereiste
ook bedoeld om ervoor te zorgen dat het algemeen belang voldoende tot zijn
recht zal komen. Een en ander brengt naar de mening van de regering mee dat
voorschriften verbonden aan bestaande vergunningen slechts (op verzoek) kunnen
worden gewijzigd, indien de algemene maatregel van bestuur daartoe uitdrukkelijk
de mogelijkheid opent.2. Het systeem van de Mijnwet continentaal plat.Ingevolge het vierde lid van artikel 7a Mcp, onderdeel a, kunnen aan een
opsporings- of winningsvergunning voorschriften verbonden worden die gericht
zijn op de betaling van een bijdrage in geld of in koolwaterstoffen dan wel
op het veilig stellen van belastinginkomsten. Krachtens artikel 12 zijn bij
algemene maatregel van bestuur nadere regels gesteld, als bedoeld in artikel
7a, vierde lid, onder a. Indien de houder van een opsporingsvergunning voor
een delfstof met gebruikmaking van die vergunning die delfstof in winbare
hoeveelheid heeft aangetoond, wordt hem op zijn aanvrage op grond van artikel
13, eerste lid, een winningsvergunning verleend met inachtneming van de in
artikel 12, eerste lid, bedoelde algemene maatregel van bestuur, zoals deze
luidde op het tijdstip, waarop de opsporingsvergunning is verleend. De houder
van een opsporings- of winningsvergunning kan op grond van artikel 18 schriftelijk
om wijziging van de vergunning verzoeken. De Minister van Economische Zaken
geeft daaraan met inachtneming van het bij of krachtens de Mcp bepaalde gevolg,
voorzover dit naar zijn oordeel, al dan niet onder de daardoor nodige verdere
wijzigingen, met het algemeen belang is te verenigen.1 en 2. In deze paragrafen geeft de Raad van State van de adviesaanvrage
en van de bepalingen van de Mijnwet continentaal plat die terzake een rol
spelen een samenvatting, waarvan ik kennis heb genomen.3. De verhouding tussen de artikelen 12 en 18 van de Mijnwet
continentaal plat.Voor haar stelling dat de artikelen 12 en 18 Mcp los van elkaar moeten
worden gezien beroept de Tweede Kamer zich onder andere op een amendement
dat is aangenomen tijdens de behandeling van wetsvoorstel 24 078, waarbij
een door de minister voorgestelde tekst ter vereenvoudiging van artikel 18,
luidende «Onze Minister kan een vergunning of ontheffing op aanvraag
van de houder wijzigen,» werd verworpen. De tekst van artikel 18 bleef
ongewijzigd. Uit de toelichting op dit amendement kan worden afgeleid dat
de Tweede Kamer van oordeel was dat volgens de ongewijzigde tekst het mogelijk
is om alle aan een vergunning verbonden voorwaarden te wijzigen voorzover
zij niet in strijd komen met algemene verbindende voorschriften en dat de
door de minister voorgestelde wijziging meer ruimte zou bieden om een wijziging
van de vergunning te weigeren. Voorts meent de Tweede Kamer dat bij een koppeling
van artikel 18 aan artikel 12 de vergunninghouder in een zeer afhankelijke
positie zou geraken, omdat hij eerst zou moeten wachten totdat de minister
besluit de financiële voorwaarden in de algemene maatregel van bestuur
te wijzigen. De Raad merkt in de eerste plaats op dat in de tekst, zoals deze door
de minister ter vereenvoudiging van artikel 18 was voorgesteld en die door
de Tweede Kamer werd verworpen, niet de beperking te lezen valt die de Tweede
Kamer vreesde. Indien de Tweede Kamer de door haar voorgestane interpretatie
van artikel 18 duidelijk tot uitdrukking had willen brengen, zou dit door
middel van een gewijzigde redactie van dit artikel 18 hebben moeten geschieden.De woorden «met inachtneming van het bij of krachtens deze wet bepaalde»
wijzen er veeleer op dat bij de toepassing van artikel 18 het in en bij artikel
12 bepaalde wel in acht dient te worden genomen, temeer nu in artikel 18 geen
uitzondering is gemaakt voor artikel 12.De Raad merkt evenwel op dat artikel 12 in het bijzonder bedoeld lijkt
te zijn om de positie van aanvragers van een vergunning te beschermen en hun
zekerheid te geven: vergunningen worden alleen verleend op de voorwaarden
omschreven in de algemene maatregel van bestuur ex artikel 12. Wijzigingen
kunnen slechts op verzoek van de vergunninghouder plaatsvinden, zodat de beschermende
werking van artikel 12 strikt genomen niet nodig is. De wetsgeschiedenis van
deze bepalingen verschaft derhalve naar het oordeel van de Raad geen doorslaggevende
argumenten voor de ene of de andere opvatting.De Raad adviseert om bij de herziening van de Mijnwetten duidelijkheid
te verschaffen over de verhouding tussen de artikelen 12 en 18 Mcp.3. De raad merkt hier twee zaken op:– In artikel 18 van de Mijnwet continentaal plat wijzen de woorden
«met inachtneming van het bij of krachtens deze wet bepaalde»
er op dat bij de toepassing van dat artikel het bij en krachtens artikel 12
van de wet wel in acht dient te worden genomen.– Anderzijds lijkt artikel 12 volgens de raad in het bijzonder bedoeld
om de positie van aanvragers van een vergunning te beschermen en hun zekerheid
te geven. Wijzigingen kunnen slechts op verzoek van de vergunninghouder plaatsvinden,
zodat de beschermende werking van artikel 12 strikt genomen niet nodig is.De Raad van State concludeert dat de wetsgeschiedenis van de genoemde
bepalingen geen doorslaggevende argumenten verschaft voor de ene of de andere
aan de raad voorgelegde opvatting. Hij adviseert om bij de herziening van
de Mijnwetten duidelijkheid te verschaffen over de verhouding tussen de artikelen
12 en 18 van de Mijnwet continentaal plat.Ik merk hierover het volgende op. Uit de tekst van het advies blijkt niet
dat de Raad van State ook de andere in de adviesaanvrage aangevoerde argumenten
heeft meegewogen om tot zijn uitspraak te komen. Daarnaast ben ik van mening
dat interpretatie naar de bewoordingen van een wetsbepaling meer gewicht in
de schaal legt dan een negatief beroep op de wetsgeschiedenis («de wetsgeschiedenis
verschaft geen doorslaggevende argumenten», aldus de raad). Ik ben dan
ook niet overtuigd door dit onderdeel van het advies.Ik ben het met de raad eens dat bij de herziening van de Mijnwetten, in
de nieuwe Mijnbouwwet, duidelijkheid op het in het geding zijnde punt verschaft
moet worden. Daar zal de nodige zorg aan besteed worden.4. Het algemeen belang als criterium voor het beoordelen
van verzoeken om wijziging van vergunningen op grond van artikel 18.Een verzoek om wijziging van de vergunning ingevolge artikel 18 kan slechts
op grond van overwegingen van algemeen belang worden geweigerd. Aangezien deze overwegingen de minister een ruime beleidsvrijheid geven,
moet hij hieraan inhoud geven door het formuleren van beleid om een verzoek
tot wijziging van een vergunning te kunnen beoordelen en te voorkomen dat
houders van vergunningen verschillend worden behandeld. Ook bestuurlijke overwegingen
nopen naar de mening van de Raad tot het vaststellen van een algemeen beleid.Voorzover bij of krachtens de wet geen nadere criteria worden gegeven,
zal dit criterium moeten worden aangevuld met beleidsregels. Gelet op het
beginsel van gelijke behandeling van alle vergunninghouders, valt niet in
te zien waarom zodanige beleidsregels in belangrijke mate zouden
kunnen afwijken van de regels die bij algemene maatregel van bestuur zijn
gesteld of worden gesteld voor degenen die voor het eerst een vergunning aanvragen.
De enige beperking is artikel 13, dat de houder van een opsporingsvergunning
de garantie biedt dat hem bij zijn aanvrage van een winningsvergunning geen
nieuwe voorschriften worden opgelegd dan die welke in de hem verstrekte opsporingsvergunning
zijn vermeld. Dit artikel heeft de duidelijke strekking de vergunninghouder
te beschermen en verhindert naar de mening van de Raad geenszins dat via een
verzoek tot wijziging alsnog gunstiger voorwaarden worden verleend, indien
deze gunstiger voorwaarden inmiddels ook aan nieuwe vergunninghouders zijn
verleend.4. De Raad van State is van mening dat het bij de toepassing van artikel
18 van de wet (wijziging van vergunningvoorschriften op verzoek) te hanteren
begrip «algemeen belang» een zo ruime beleidsvrijheid geeft, dat
het nodig is het te voeren beleid nader te formuleren. De raad vervolgt: «Voorzover
bij of krachtens de wet geen nadere criteria worden gegeven, zal dit criterium
moeten worden aangevuld met beleidsregels.».Ik wijs er op, dat tot nu toe de bedoelde nadere criteria altijd werden
neergelegd in de krachtens artikel 12 van de wet vastgestelde algemene maatregelen
van bestuur. Indien die weg verlaten wordt, zal de formulering van het te
voeren beleid voortaan neergelegd worden in beleidsregels. Een voordeel daarvan
is dat dat leidt tot een grotere flexibiliteit voor het te voeren beleid.
De keerzijde ervan is echter dat beleidsregels minder stabiliteit garanderen
dan regeling bij algemene maatregel van bestuur.In dit verband brengt de Raad van State ook het beginsel van gelijke behandeling
van alle vergunninghouders ter sprake.Zo algemeen geformuleerd is er mijns inziens van een bestaand beginsel
geen sprake. Vergunninghouders die onder gelijke omstandigheden een vergunning
aanvragen worden gelijk behandeld. In de loop van de tijd kunnen de omstandigheden
echter veranderen. Dat kan dan een grond zijn voor een ongelijke behandeling
van vergunninghouders. Dit heeft zich in de praktijk ook voorgedaan. Ik denk
hierbij bijvoorbeeld aan de aanscherping van het financiële regime voor
vergunninghouders bij de overgang van het koninklijk besluit van 27 januari
1967 (Stb. 24) naar dat van 6 februari 1976 (Stb. 102) en aan het koninklijk
besluit van 27 januari 1995 (Stb. 42), waarbij als onderdeel van een stimuleringsbeleid
een bepaalde cijnsvrijstelling werd verleend voor alleen nieuwe vergunningen.
Het is in het verleden niet de bedoeling geweest, en het is ook nu niet mijn
bedoeling, dat dergelijke in de tijd gemaakte onderscheiden komen te vervallen
zodat vergunninghouders alsnog vrijelijk een keuze zouden kunnen maken uit
de verschillende regimes.5. Het besluit willekeurige afschrijving.In artikel I van dit wijzigingsbesluit wordt het houders van een vergunning
mogelijk gemaakt willekeurige afschrijving toe te passen, voorzover dit ook
in het kader van de belastingheffing is toegestaan. In artikel II is een bijzondere
regeling opgenomen met betrekking tot de houders van een opsporingsvergunning
die op grond van artikel 13 een winningsvergunning aanvragen en de houders
van een vergunning die op grond van artikel 18 om een wijziging van de vergunningsvoorschriften
verzoeken. In zijn advies van 13 september 1995 heeft de Raad geen opmerkingen
over dit besluit gemaakt. Artikel II geeft de minister de bevoegdheid bij het verlenen van een winningsvergunning
op aanvraag op grond van artikel 13 de vergunningsvoorschriften aan de mogelijkheid
van willekeurige afschrijving aan te passen. Overigens zou naar de mening
van de Raad de houder van een opsporingsvergunning bij zijn aanvrage om een
winningsvergunning tevens om aanpassing van de voorschriften kunnen verzoeken.Het tweede element van artikel II, dat betrekking heeft op de toepassing
van artikel 18 bevat naar de mening van de Raad echter een overbodige regeling.
De vergunninghouder kan altijd verzoeken om wijziging van de vergunningsvoorschriften
door daarin de willekeurige afschrijving op te nemen, en de minister zal een
dergelijk verzoek moeten toewijzen nu de willekeurige afschrijving mogelijk
is gemaakt door wijziging van de algemene maatregel van bestuur ex artikel
12. Over de wenselijkheid willekeurige afschrijving mogelijk te maken voor
aanvragers en voor houders van een vergunning (vanaf 1 juli 1995)
bestaat geen verschil van inzicht blijkens de adviesaanvraag. De Raad adviseert
artikel II in zijn geheel en in ieder geval het tweede element van dit artikel
te schrappen, omdat het niet strikt noodzakelijk is en omdat het artikel in
zijn huidige formulering moeilijk toegankelijk is.5. De Raad van State merkt over het eerste element van artikel II van
de algemene maatregel van bestuur op, dat de houder van een opsporingsvergunning
bij zijn aanvrage om een winningsvergunning tevens om aanpassing van de vergunningvoorschriften
kan verzoeken.Deze opvatting strookt niet geheel met de letter van de wet, die zegt
dat de houder van een (winnings)vergunning om wijziging kan verzoeken. Volgens
de wet kan een aanvrager van een vergunning dus niet om wijziging verzoeken.
Juist hierom is het eerste element van artikel II in de algemene maatregel
van bestuur opgenomen. Het is echter denkbaar dat in dezen ook zonder een
uitdrukkelijke bepaling een praktische werkwijze gevolgd kan worden.In lijn met de opmerkingen in paragraaf 3 van zijn advies spreekt de Raad
van State voorts, zonder daar verdere gronden voor aan te voeren, als zijn
mening uit dat het tweede element van artikel II van het wijzigingsbesluit,
dat betrekking heeft op de toepassing van artikel 18, een overbodige bepaling
bevat. Hij adviseert dit artikel II in zijn geheel en in ieder geval het tweede
element daarvan te schrappen, omdat het niet strikt noodzakelijk is en omdat
het artikel in zijn huidige formulering moeilijk toegankelijk is.Ik onderschrijf deze mening niet. Ik wijs daarbij (nogmaals) op de volgende
aspecten:– Het artikel II is inderdaad niet eenvoudig leesbaar, maar de strekking
ervan is, mede door de nota van toelichting en de gedachtenwisselingen met
de Tweede Kamer over deze materie mijns inziens voldoende duidelijk. Overigens
is moeilijke toegankelijkheid op zichzelf geen grond om van een voorschrift
af te zien.– De bewoordingen van artikel 18 van de Mijnwet continentaal plat
ondersteunen mijn in de adviesaanvrage neerlegde visie; de raad spreekt dit
niet tegen.– Schrappen van artikel II levert niet alleen winst op: verplaatsing
van de regulering naar het niveau van beleidsregels geeft meer flexibiliteit,
maar betekent tevens een vermindering van zekerheid en continuïteit.
Bovendien vergroot zij de toegankelijkheid van de regelgeving niet.– Ook met het oog op de richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden
voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie,
de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (PbEG L 164), die eist
dat de vergunninghouders van tevoren weten waarop ze kunnen en moeten rekenen
in de voorschriftensfeer en dat zij in die sfeer gelijk worden behandeld,
is schrappen van artikel II geen verbetering, gezien het hiervoor genoemde
zekerheidsaspect. De Raad van State is hier in zijn advies niet op ingegaan.Op grond van het vorenstaande ben ik vooralsnog niet voornemens een wijziging
van de algemene maatregel van bestuur tot schrappen van artikel II daarvan
te bevorderen. Indien de Tweede Kamer der Staten-Generaal het amendement tot
wijziging van het voorliggende wetsvoorstel (kamerstukken II 1996/97, 24 671,
nr. 9), dat inhoudt dat genoemd artikel II niet in werking zal treden, als
onderdeel van haar beraadslagingen handhaaft, zal ik daar echter, in het belang
van de voortgang van deze wetgeving, geen overwegende bezwaren meer tegen
inbrengen.Tegen openbaarmaking van dit advies bestaat bij de Raad van State geen
bezwaar.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken mij te machtigen de adviesaanvrage, het advies van
de Raad van State en het nader rapport aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24671-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl