Gedetineerdenbegeleiding buitenland; Brief minister over consulaire bijstand aan gedetineerden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30010, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30010 nr. 6

04-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamContextAanbevelingen van de Algemene Rekenkamer– Maandelijkse gift– BezoekfrequentieOverige consulaire bijstandOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30010, nr. 6 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30010Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 010Gedetineerdenbegeleiding buitenlandnr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 4 december 2007In deze brief wil ik u nader informeren over het beleid ten aanzien van
consulaire bijstand aan Nederlandse gedetineerden in het buitenland. Ik zal
daarbij ingaan op de ervaringen die zijn opgedaan met de door mijn ambtsvoorganger
voorgestelde beleidswijzigingen (Kamerstuk 30 010, nr. 5, d.d. 12 januari
2006) en u informeren over de conclusies die ik hieraan verbind voor toekomstig
beleid op het gebied van begeleiding van Nederlandse gedetineerden in het
buitenland. ContextDe afgelopen twee jaar is het aantal Nederlandse gedetineerden in buitenlandse
detentie licht toegenomen van 2529 in januari 2006 tot 2635 in oktober 20071. Nog altijd is ruim 85% van hen gedetineerd vanwege
drugsgerelateerde delicten, veelal smokkel.De sterkste toename van het aantal gedetineerden was in Latijns-Amerika.
Met name in Argentinië, Brazilië, Ecuador, Peru en de Dominicaanse
Republiek is een sterke toename te zien de afgelopen twee jaar. De verklaring
hiervoor moet hoogstwaarschijnlijk gezocht worden in een verschuiving van
drugsroutes in reactie op verscherpte controles in onder andere Suriname,
waar een afname van het aantal Nederlandse gedetineerden kon worden vastgesteld.
Ambassademedewerkers, honorair consuls en medewerkers van consulaten over
de hele wereld zijn actief betrokken bij de verlening van consulaire bijstand
aan Nederlandse gedetineerden. In landen met veel gedetineerden, waaronder
Duitsland (424), Frankrijk (227), Spanje (286), Dominicaanse Republiek (157)
hebben diverse medewerkers hier een dagtaak aan.In het algemeen sluit ik niet uit dat met de huidige toename van het aantal
gedetineerden in de nabije toekomst uitbreiding van de personele capaciteit
op sommige posten wenselijk wordt. Ambassademedewerkers bemiddelen bij het
vinden van een tolk of advocaat, zien toe op het goede verloop van de rechtsgang,
bezoeken gedetineerden en zijn betrokken bij de procedures om
deze gedetineerden hun straf in Nederland te laten uitzitten.In landen met schrijnende detentieomstandigheden en/of een rechtsgang
die niet altijd vlot verloopt hebben ambassades en consulaten ook geregeld
contact met lokale autoriteiten ten einde de belangen van de Nederlandse gedetineerden
te behartigen. Ten aanzien van de slechte veiligheids- en gezondheidssituatie
in detentie-inrichtingen in verschillende Latijns-Amerikaanse landen wordt
daarbij ook regelmatig in EU-verband opgetreden richting lokale overheid en
op verbetering aangedrongen.De minister van Justitie heeft zijn Wetenschappelijk onderzoeks- en documentatiecentrum
(WODC) opdracht gegeven nader onderzoek te doen naar de achtergronden en beweegredenen
voor het relatief grote aantal Nederlandse gedetineerden in het buitenland.
Het WODC legt momenteel de laatste hand aan zijn rapport. Aan de hand van
de bevindingen van het WODC wil ik trachten mijn voorlichtingsbeleid nog beter
op de diverse doelgroepen af te stemmen.Al jaren voert dit ministerie een actief voorlichtingsbeleid om potentiële
drugssmokkelaars te ontmoedigen en op de hoge pakkans, zware straffen en het
sterk van Nederland afwijkende detentieklimaat te wijzen. Ook wordt gewezen
op het weinig tolerante drugsbeleid in het buitenland. Met name via indringende
documentaires waarin gedetineerden zelf aan het woord komen wordt een groot
publiek bereikt. De volgende voorlichtingsmiddelen werden de afgelopen jaren
ontwikkeld:– de oprichting van de website www.drugssmokkel.nl over wat BZ wel/niet
kan doen, omstandigheden in de gevangenissen, strafmaat, ervaringsverhalen
etc;– publicatie van «Drugs, het goedkoopste ticket naar de hel»,
een korte folder over de risico’s en gevolgen van drugssmokkel;– het samenstellen van een lespakket «Dat zal mij niet overkomen»,
voor bovenbouw VMBO en HAVO/VWO over risico’s en gevolgen van drugssmokkel;– de voorlichtingsfilm «Het IJzeren Paradijs». Deze
film is opgenomen in het lespakket en verstuurd aan ongeveer 150 sociale en
maatschappelijke instellingen;– aandacht voor verstandig op reis gaan tijdens de jaarlijkse «Wijs
op Reis-campagne» van het ministerie;– co-productie van de EO-serie «Vreemde Tralies» waarin
de ervaringsverhalen van de gedetineerde zelf en de familie in Nederland;– de reisadviezen op de website van het ministerie, www.minbuza.nl/
reizen en landen/reisadviezen. Consulaire hulpverlening is een kerntaak van
het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het verstrekken van reisadviezen is
daar een onderdeel van. Daarmee kunnen Nederlandse reizigers zich beter voorbereiden
op veiligheidsrisico’s verbonden aan een buitenlands verblijf.De minister van Justitie heeft u recent ook geïnformeerd over een
aantal beleidswijzigingen ten aanzien van de mogelijkheden voor Nederlandse
gedetineerden in het buitenland hun straf in Nederland uit te zitten in het
kader van de Wet Overname Tenuitvoerlegging Strafvonnissen (WOTS) (Kamerstuk
31 200 VI, nr. 30). De ambassades vervullen een actieve rol in de kontakten
met de lokale autoriteiten over de toepassing van de WOTS.Daarnaast is in februari 2007 door de ministers van Justitie in EU-verband
een politiek akkoord bereikt over de wenselijkheid van een Europese regeling
voor overname van strafvonnissen. Deze regeling zal erin moeten voorzien dat
EU-onderdanen, die in een ander EU-land na een veroordeling gedetineerd
zijn, hun straf in eigen land ondergaan (Kamerstuk 23 490, nr 447). Een
en ander zal hoogstwaarschijnlijk tot vereenvoudiging van de huidige procedures
leiden en resulteren in een lager aantal Nederlandse gedetineerden in andere
EU-landen. Dit zal op termijn een verlichting van de taken van de posten in
de EU-landen met zich meebrengen. De nieuwe regeling zal in werking treden
3 jaar nadat het ontwerp-kaderbesluit zal zijn vastgesteld.De afgelopen twee jaar heeft mijn ministerie een trend ingezet om meer
maatwerk te bieden wat betreft de consulaire bijstand aan gedetineerden. Algemene
regels ten aanzien van onze bijstand zijn moeilijk te stellen. Lokale detentieomstandigheden
verschillen immers van land tot land, vaak ook zelfs van detentie-instelling
tot detentie-instelling. Als gevolg daarvan volstaat in sommige situaties
een op afstand volgen van de rechtsgang in combinatie met een enkel bezoek
aan de gedetineerden. In andere situaties is actief toezicht wenselijk, dient
geregeld aangedrongen te worden op veilige en gezonde detentieomstandigheden,
adequate rechtsbijstand en een voortvarende rechtsgang. Ook de individuele
behoeftes van gedetineerden verschillen sterk: leeftijd en gezondheid lopen
uiteen en vragen in sommige gevallen (minderjarigen, patiënten) veel
aandacht van de consulaire medewerkers, zeker in landen waar de inbreng van
lokale autoriteiten ontoereikend is. Veel ambassades verstrekken om die reden
medicijnen- en attentiebudgetten, bedoeld om acute problemen het hoofd te
helpen bieden.Aanbevelingen van de Algemene RekenkamerOp 24 februari 2005 bracht de Algemene Rekenkamer het rapport «Gedetineerdenbegeleiding
buitenland 2005» uit (Kamerstuk 30 010, nr 2).In het overigens positieve rapport doet de Algemene Rekenkamer een aantal
aanbevelingen ter verdere verbetering van de consulaire bijstand aan Nederlandse
gedetineerden in het buitenland.In het bijzonder stelt de Algemene Rekenkamer data. per land of regio een, bijvoorbeeld aan koopkrachtpariteit gerelateerde
indexering van de in 2002 ingestelde 30-euro gift aan gedetineerden buiten
de EU wenselijk zou zijn om «ongewenste neveneffecten» van dit
beleid in de praktijk tegen te gaan enb. meer duidelijkheid voor de posten geboden zou zijn ten aanzien van
de wenselijke bezoekfrequentie voor gedetineerden. De Algemene Rekenkamer
beveelt daarbij aan rekening te houden «met bijvoorbeeld het land, het
aantal gedetineerden, de omstandigheden, de personele capaciteit en de stand
van zaken in de juridische procedure».Voorts doet de Algemene Rekenkamer nog enkele aanvullende aanbevelingen
van meer praktische aard ten aanzien van de werkwijze van het ministerie,
en suggesties respectievelijk nader onderzoek te doen naar de achtergronden
van het – in vergelijking met andere landen – grote aantal drugsgerelateerde
Nederlandse gedetineerden in het buitenland alsmede meer intensievere Europese
samenwerking te zoeken bij de begeleiding van gedetineerden.Bij hogergenoemde brief van 12 januari 2006 gaat mijn ambtsvoorganger
in op de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer, stelt een aantal beleidswijzigingen
in het vooruitzicht en geeft aan deze in 2007 te zullen evalueren. Onderstaande
beleidsregels ten aanzien van de maandelijkse gift en bezoekfrequentie vloeien
uit deze evaluatie voort.– Maandelijkse giftZoals aangekondigd in de brief van januari 2006 zijn de mogelijkheden
onderzocht om te komen tot een minder rigide toepassing van de 30 euro gift
per gedetineerde. Onderzocht is in welke mate een aan koopkracht gerelateerde
indexering werkbaar en haalbaar zou zijn. Daarnaast is bezien in hoeverre
een afschaffing ervan in een aantal westerse landen uitvoerbaar zou zijn.Uit intern onderzoek is gebleken dat zowel een koopkrachtindexering, als
een afschaffing van de gift in een aantal landen een gecompliceerde zaak zijn.Op grond van artikel 3 van de Algemene Wet Bestuursrecht dient aan inrichting
van nieuw beleid een correcte motivering ten grondslag te liggen. Deze motivering
dient gebaseerd te zijn op gedegen feitenonderzoek, een zorgvuldige belangenweging
en toepassing van het evenredigheidsbeginsel.De praktijksituatie van Nederlandse gedetineerden in het buitenland die
als uitgangspunt geldt voor een afweging op grond van Art 3 Awb blijkt na
onderzoek weerbarstig en divers. Het gaat hier om tientallen verschillende
landen, met honderden detentiecentra die alle een eigen detentieregime en
-omstandigheden (in termen van voeding, hygiëne en veiligheid) kennen.Ook de koopkracht verschilt vaak per detentie-inrichting en laat zich
niet vergelijken met de landelijke koopkrachtniveaus, omdat veel detentiecentra
een eigen prijssysteem hanteren, dat bovendien geregeld aangepast wordt. Bij
afschaffing van de gift dienen bovendien ook de belangen betrokken te worden
van de individuele gedetineerden voor wie de gift bedoeld is. De belangen
en behoeften van gedetineerden zijn sterk uiteenlopend.Uit bovenstaande vloeit voort dat een gewogen beslissing over koopkrachtcorrectie
dan wel afschaffing van de 30-eurogift op zichzelf genomen kan worden, zij
het op grond van een bijzonder arbeidsintensieve inventarisatie. Deze inventarisatie
zal bovendien in verschillende opzichten niet meer dan een momentopname kunnen
zijn.Tegen deze achtergrond doet de vraag zich voor of de bevindingen van de
Algemene Rekenkamer over de 30-eurogift een dergelijke arbeidsintensieve maatregel
rechtvaardigen.De Algemene Rekenkamer stelt als voornaamste bezwaar dat de huidige 30
eurogift «tot ongewenste neveneffecten» kan leiden. De Algemene
Rekenkamer stelt dat «indien het bedrag te laag is, een gevangene niet
in zijn levensonderhoud kan voorzien en, als het bedrag te hoog is, er gevaar
bestaat voor bedreiging, afpersing en diefstal door medegevangen en bewakers».Hoewel er zeker incidenten voorkomen waarbij sprake is van de door de
Algemene Rekenkamer genoemde effecten, is enige toelichting hier op zijn plaats.In de eerste plaats is de 30-eurogift nimmer bedoeld geweest om tekortkomingen
in het levensonderhoud van gedetineerden volledig te kunnen compenseren. De
gift is een tegemoetkoming, bedoeld om de gedetineerde in staat te stellen –
naar eigen inzicht – enige aanvullingen te verwerven op de voorzieningen
die door de detentie-inrichting standaard worden verstrekt. De
behoefte aan aanvullende voorzieningen is in de regel groter naarmate de detentieomstandigheden
slechter of bijkomende kosten hoger zijn bijvoorbeeld telefoonkosten.In de tweede plaats blijkt het met het risico van bedreiging en afpersing
mee te vallen. Incidenten komen voor, vooral in Latijns- en Midden-Amerika,
maar zijn vaker gerelateerd aan drugsbezit of het bezit van andere waardevolle
goederen en bezittingen. Een koopkrachtcorrectie op de 30-eurogift zal aan
deze situatie niet veel veranderen.Alles overwegende acht ik de voorgestelde beleidswijzigingen dermate arbeidsintensief
en de door de Rekenkamer geschetste problematiek dusdanig beperkt, dat ik
het overnemen van deze aanbeveling van de Rekenkamer niet opportuun acht.– BezoekfrequentieIn de brief aan de Kamer van 12 januari 2006 (Kamerstuk 30 010,
nr. 5) staat aangegeven hoe de bezoeknorm naar aanleiding van de aanbevelingen
van de Algemene Rekenkamer in 2006 nader zou worden uitgewerkt.Uitgegaan zou worden van een minimumbezoekfrequentie van minstens twee
bezoeken per gedetineerde per jaar. Het aantal bezoeken kon, rekening houdend
met zowel lokale als individuele omstandigheden worden uitgebreid tot zes à
twaalf bezoeken per gedetineerde per jaar.Bij lokale omstandigheden dient gedacht te worden aan detentieomstandigheden
en afstand tot Nederland. Individuele criteria die toegepast kunnen worden
betreffen onder meer leeftijd, kwaliteit van de rechtshulp, fase van de rechtsgang,
strafmaat, fysieke en psychische behoeften van gedetineerde.Inmiddels is met deze lijn van het bieden van meer maatwerk anderhalf
jaar ervaring opgedaan. In de praktijk bleken de posten de bezoekfrequentie
nog onvoldoende af te stemmen op hogergenoemde criteria, vooral ook omdat
de nieuwe richtlijn nog te weinig specifiek bleek te zijn.Aan de hand van de praktijkervaringen op de posten en in het bijzonder
na raadpleging van een drietal pilotposten zullen met ingang van 1 januari
2008 de volgende criteria worden gehanteerd voor de vaststelling van de bezoekfrequentie.Voor gedetineerden die bezoek willen van de post blijft het minimum in
beginsel gehandhaafd op 2 bezoeken per gedetineerde per jaar. Posten (incl.
honorair consuls) krijgen (in overleg met de gedetineerde) de ruimte nadere
afspraken te maken met vrijwilligers van de stichting Epafras en van Reclassering
Nederland.Deze vrijwilligers bezoeken de gedetineerden overigens ook nu al, via
subsidieregelingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Zij zouden enkele
geplande bezoeken van de post kunnen overnemen onder voorwaarde dat zij bepaalde
taken die aan de ambassade toevallen, zoals bespreken WOTS-kwesties, op adequate
wijze kunnen overnemen. In principe zouden deze vrijwilligers hier geen extra
bezoeken voor te hoeven afleggen, maar een en ander kunnen combineren met
het eigen bezoek aan de gedetineerde.Daarnaast kunnen posten, waar dat technisch mogelijk is, extra telefonisch
en/of schriftelijk contact hebben met de gedetineerden die niet twee maal per jaar bezocht kunnen worden. Ook in deze contakten kan met
een gedetineerde gecommuniceerd worden over de voortgang in diens rechtszaak
of WOTS-verzoek en kunnen eventuele vragen en problemen besproken worden over
zijn of haar detentiesituatie.Op ad-hoc basis kan het aantal bezoeken aan een gedetineerde hoger zijn
dan twee per jaar, bijvoorbeeld wanneer:– sprake is van een sterk van de Nederlandse situatie afwijkende
rechtsgang– de gedetineerde minderjarig is– de gedetineerde ouder is dan 60 jaar– de gedetineerde lang in voorarrest zit– de gedetineerde lang gestraft is (> 10 jaar) of de doodstraf
heeft gekregen– gedetineerde ook in detentie aanwezige kinderen te verzorgen heeft– de gedetineerde ernstige fysieke of psychische problemen heeft– sprake is van een sterk isolement van de gedetineerde en hij/zij
bijvoorbeeld niet of nauwelijks met de buitenwereld kan communiceren en/of
familie of vrijwilligers mag ontvangen– sprake is van sterk van Nederland afwijkende detentieomstandigheden
in termen van hygiëne, veiligheid en voeding.De posten zullen gevraagd worden aan de hand van bovenstaande criteria
een bezoekplanning voor 2008 op te stellen.Overige consulaire bijstandDe post zal indien nodig contact houden met lokale en gevangenisautoriteiten.
In overleg met het departement zal de post daarbij zonodig de zorg uitspreken
over detentieomstandigheden, vertraging in de rechtsgang, of vragen stellen
over de gevolgde procedure. Voor de noodzakelijke onderbouwing kan het ministerie
besluiten een vertrouwensadvocaat in te schakelen. Het ministerie spreekt
zich uiteraard niet uit over de schuldvraag. Het departement in Den Haag communiceert
over al deze aspecten met de door de gedetineerde aangewezen contactpersonen
in Nederland.Posten en departement staan permanent met elkaar in verbinding via gedeelde
en geautomatiseerde databestanden (PRISON) die per gedetineerde inzicht bieden
in diens specifieke situatie. Op deze wijze heeft het ministerie een goed
inzicht in de actuele stand van zaken en kan wereldwijd het gewenste maatwerk
verricht worden.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30010-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl