Verschaffing wettelijke basis voor uitkeringen en subsidies op terreinen maatschappelijke opvang en verslavingsbeleid; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25397, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25397 nr. 4

15-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Artikelen Artikel 10a, vierde lidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25397Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 397Het verschaffen van een wettelijke basis voor uitkeringen en subsidies
op de terreinen van maatschappelijke opvang en verslavingsbeleidnr. 4VERSLAGVastgesteld 15 september 1997De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1, belast met het voorbereidend onderzoek, brengt van haar bevindingen
als volgt verslag uit.Onder het voorbehoud dat de regering de daarin gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen tijdig zal hebben beantwoord, acht zij de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Reeds bij de behandeling van het wetsvoorstel
Tijdelijke wet stimulering sociale vernieuwing hadden deze leden aandacht
gevraagd voor de vraag hoe binnen een gedecentraliseerd beleid kan worden
gegarandeerd dat voorzieningen voor maatschappelijk zeer kwetsbare groepen
beschikbaar zijn en toegankelijk kunnen blijven. Immers, bij het dak- en thuislozenvraagstuk
blijkt niet elke gemeente bereid te zijn voorzieningen in stand te houden
of in het leven te roepen, omdat men bang is voor een aanzuigende werking
(de kwestie Zwolle); bij de vrouwenopvang speelt permanent de vraag naar toegankelijkheid
voor vrouwen van buiten de eigen gemeente. In algemene zin speelt bovendien
dat de beschikbare capaciteit tekortschiet ten aanzien van de vraag. Deze
leden verwijzen daarvoor naar de telkens terugkerende discussie over de zogenoemde
«witte vlekken». Enerzijds gaat het dus om de zekerstelling door
de overheid van een voldoende beschikbaar aanbod van voorzieningen die niet
uitsluitend een lokaal belang dienen, maar vaak een regionale functie hebben
of zelfs een landelijke; anderzijds is het in het belang van de maatschappelijke
integratie van de mensen die gebruik moeten maken van deze voorzieningen wel
noodzakelijk om in het beleid verbindingen te kunnen leggen met huisvesting,
bijstandsbeleid en andere voorzieningen, die maatschappelijke participatie
bevorderen.Bij de Tijdelijke wet werd die dubbele doelstelling verwezenlijkt door
enerzijds een zorgplicht te formuleren en anderzijds een aantal randvoorwaarden
waaraan zou moeten worden voldaan. De leden van de PvdA-fractie wensen een
duidelijke toelichting van de zijde van de regering hoe in het voorliggende
model de verantwoordelijkheid van het rijk gezien moet worden. De leden van de PvdA-fractie zijn het eens met de regering dat decentralisatie
naar het gemeentefonds niet wenselijk geacht moet worden, zowel vanwege de
schaal van de voorzieningen als vanwege het collecteerprobleem dat zou ontstaan
en de overlegbureaucratie die daarvan het gevolg zal zijn. Een stelsel van
specifieke uitkeringen kan dat voorkomen zoals zij ook ingebracht hebben in
het overleg van december 1995. Een specifieke uitkering heeft bovendien als
voordeel dat enerzijds de verantwoordelijkheid van het lokale bestuur voor
een samenhangend beleid tot zijn recht kan komen, terwijl anderzijds een rijksverantwoordelijkheid
voor de toegankelijkheid en beschikbaarheid van voorzieningen blijft bestaan.
Kan de regering toelichten waarom het sindsdien zo lang heeft geduurd alvorens
dit wetsvoorstel kon worden ingediend?Deze leden achten het van groot belang inzicht te behouden in de besteding
van middelen voor de maatschappelijke opvang en verslavingszorg en in de verdere
registratie van gegevens. Wat is de reden dat de informatieplicht voor gemeenten
c.q. instellingen wel geldt voor de verslavingszorg en niet voor de maatschappelijke
opvang? Naar de mening van deze leden is het juist ook voor de maatschappelijke
opvang van groot belang om trends en ontwikkelingen tijdig te kunnen signaleren
en nieuw beleid te ontwikkelen. Monitoring van gegevens is hierbij een onmisbaar
instrument.Het valt de leden van de PvdA-fractie op dat de toelichting op het onderhavige
wetsvoorstel niet ingaat op het spanningsveld tussen decentrale uitvoeringsverantwoordelijkheid
enerzijds en de verantwoordelijkheid van de landelijke overheid om voldoende
middelen ter beschikking te stellen aan de gemeenten om hun verantwoordelijkheid
waar te maken anderzijds. Het onderhavige wetsvoorstel schept de bevoegdheid
voor het verstrekken van specifieke uitkeringen, maar regelt niet welke verantwoordelijkheid
de rijksoverheid heeft ten aanzien van de beschikbaarheid van deze voorzieningen
in relatie tot de vraag. Bij iedere discussie over de wijze waarop decentralisatie
van maatschappelijke opvang, c.q. verslavingszorg zou kunnen plaatsvinden,
is door de leden van de PvdA-fractie steeds gesteld dat er geen sprake kan
zijn van de decentralisatie van de verantwoordelijkheid voor een maatschappelijk
probleem zonder dat daarvoor de noodzakelijke middelen ter beschikking worden
gesteld. De telkenmale terugkerende discussie in de Kamer over het «witte
vlekken-plan» en de motie- Vliegenthart/Doelman-Pel is daarvan een illustratie.
De leden van de PvdA-fractie vragen van de regering een beschouwing hoe zij
aankijkt tegen de rijksverantwoordelijkheid voor de omvang van het budget
in relatie tot de vraag naar voorzieningen en de tekorten in capaciteit en
de verdeling van de schaarse middelen. Zij stellen vast dat er afgezien van
een historische verdeling nog geen verdeelcriteria zijn. Kan worden medegedeeld
op grond waarvan de f 15 mln. zijn verdeeld en op grond waarvan de extra
middelen voor de vrouwenopvang zullen worden verdeeld? De leden van de PvdA-fractie wensen een duidelijker onderbouwing voor
de overweging van de regering om te kiezen voor een afzonderlijke specifieke
uitkering voor de vrouwenopvang. Zij vragen of het onderscheid tussen vrouwenopvang
en overige maatschappelijke opvang in voldoende mate is af te bakenen. Kan
worden toegelicht in welke situaties van vrouwenopvang sprake is en in welke
situaties algemene opvang voor vrouwen (en mannen) tot de niet-landelijke
voorzieningen zullen behoren?De overweging van de spanning tussen vraag en aanbod doet zich ook voor
bij de overige voorzieningen van maatschappelijke opvang en de relatie met
verslavingszorg geldt in zijn algemeenheid ook niet ten aanzien van de algemene
crisisopvang. De landelijke verantwoordelijkheid ten aanzien van spreiding
en capaciteit geldt naar hun oordeel ook de andere categorieën. Waarom
heeft de samenhang tussen verslavingszorg en maatschappelijke
opvang, exclusief vrouwenopvang, geprevaleerd boven de samenhang tussen vrouwenopvang
en overige voorzieningen van maatschappelijke opvang?De leden van de PvdA-fractie kunnen instemmen met het feit dat het onderscheid
tussen sociale pensions en maatschappelijke opvang als afzonderlijke beleidscategorieën
wordt opgeheven, maar zij vragen wel helderheid wat dat in financiële
zin betekent voor de bijdrage die in het kader van de zorgvernieuwing uit
het AFBZ aan deze voorzieningen wordt gegeven. Betekent dit dat de AFBZ-bijdrage
wordt overgeheveld naar het begrotingskader? Zo neen, heeft dan deze wetswijziging
gevolgen voor deze financiering?Deze leden constateren dat de relatie tussen de GGZ-sector en de maatschappelijke
opvang onvoldoende belicht is. De mogelijkheden voor zorgvernieuwing binnen
de maatschappelijke opvang dreigen beperkt te worden bij inbedding hiervan
in de AWBZ. Kan worden medegedeeld op welke wijze ook binnen deze sector zorgvernieuwende,
succesvolle projecten kunnen worden voortgezet dan wel geinitieerd?In de memorie van toelichting wordt nauwelijks aandacht besteed aan de
algemene crisisopvang en de evangelische opvang. Te constateren valt dat bij
voorbeeld door ex-gedetineerden en ex-psychiatrische patiënten veelvuldig
een beroep wordt gedaan op deze vorm van opvang. Hoe wordt gewaarborgd dat
de specifieke functie van de algemene crisisopvang en de evangelische opvang
overeind blijft, mede gezien het feit dat ook hier van een fors capaciteitstekort
sprake is?Ten aanzien van de verslavingszorg betreuren de leden van de PvdA-fractie
het dat nog steeds geen standpunt is ingenomen op het rapport van de commissie-Van
Thijn, dat bijna twee jaar geleden werd uitgebracht en waarvan vorig jaar
december nog werd toegezegd dat dit voorjaar een regeringsstandpunt uitgebracht
zou worden. Kan op dit uitstel een toelichting gegeven worden en kan worden
medegedeeld wanneer dit standpunt kan worden verwacht?De leden van de CDA-fractie hebben er met instemming kennis van genomen
dat de gelden voor de maatschappelijke opvang en verslavingszorg naar de aangewezen
gemeenten gaan, in plaats van storting in het gemeentefonds. Vraagtekens plaatsen
zij echter bij de splitsing van de gelden in de maatschappelijke opvang. Waarom
een speciale uitkering voor de vrouwenopvang?. De leden van de CDA-fractie
zijn wel voor bescherming van deze werksoort, maar zien ook problemen in het
kader van afstemming en overleg. Immers, in de crisisopvang worden ook vrouwen
met kinderen opgenomen en dan heet het algemene opvang. Maar is ook weer opvang
van vrouwen. Verder blijkt de samenwerking soms ook te worden belemmerd, zoals
blijkt uit een artikel in «Zorg en Welzijn» van 28 maart 1997.De leden van de CDA-fractie zouden graag van de bewindslieden een duidelijke
omschrijving hebben van wat vrouwenopvang is. Zijn zij met hen van mening
dat aan organisaties voor vrouwenopvang de voorwaarde moet worden gesteld
van samenwerking met andere vormen van maatschappelijke opvang?Op bladzijde 4 van de memorie van toelichting staat dat er een duidelijke
spanning is tussen de behoeften en de aanwezige capaciteiten in de vrouwenopvang.
De leden van de CDA-fractie onderkennen dat, maar constateren tevens dat dat
zich ook afspeelt op de andere terreinen van maatschappelijke opvang, onder
andere dak- en thuislozenzorg en verslavingszorg. Kunnen deze werksoorten
ook op meer geld rekenen?Voorts constateren de leden van de CDA-fractie dat door het ontbreken
van de integrale notitie over de maatschappelijke opvang en het witte-vlekken-plan,
geen goed inzicht verkregen kan worden in behoeften en aanwezige voorzieningen.
De voorgestelde verdeelsleutel lijkt voor dit moment de beste oplossing. Zij
zijn het ermee eens dat de deur wordt opengehouden voor toedeling
aan meer gemeenten, maar zij gaan ervan uit dat het geen verdeling van schaarste
wordt. Kunnen de bewindslieden voor de behandeling van het wetsvoorstel de
integrale notitie aan de Kamer doen toekomen?De leden van de CDA-fractie missen in het wetsvoorstel een paragraaf over
crisisopvang en de evangelische opvang. Twee functies, die een belangrijke
rol vervullen en waaraan geen aandacht is besteed. Zowel uit de wijziging
van de Welzijnswet als uit de daarbij behorende memorie van toelichting wordt
niet duidelijk hoe instellingen die landelijk werken en identiteitsgebonden
zijn, worden gefinancierd en gewaarborgd.Uit de memorie van toelichting blijkt dat de middelen voor verslavingszorg
en maatschappelijke opvang als gescheiden geldstromen naar de gemeenten gaan.
Uit het commentaar van de VNG blijkt dat zij heeft gepleit voor een doeluitkering.
Wat is de meerwaarde van twee geldstromen, indien gemeenten toch de vrijheid
hebben voor integraal beleid. Zien de bewindslieden geen spanning tussen het
aantal gemeenten dat in aanmerking komt voor maatschappelijke opvang en gemeenten,
die gelden ontvangen voor de verslavingszorg? Indien integraal beleid doelstelling
is, gaan de leden van de CDA-fractie er van uit dat de middelen voor het overlast-beleid
ook hierbij wordt betrokken. Zien de bewindslieden verslavingszorg als een
identieke werksoort als maatschappelijke opvang met dezelfde doelgroep?Omdat een deel van de middelen voor de verslavingszorg zal worden overgeheveld
naar de AWBZ, verwacht de VNG dat gemeenten daardoor op zodanige manier worden
getroffen dat zij hun taak daarna niet naar behoren kunnen verrichten. Graag
wensen deze leden hierop een reactie van de bewindslieden en te zijner tijd
een nadere onderbouwing en voortgezet overleg.De bewindslieden verlangen van de verslavingszorg een uniforme nationale
informatievoorziening. De leden van de CDA-fractie zouden aan de maatschappelijke
opvang graag dezelfde voorwaarde willen stellen, opdat een adequaat beleid
gevoerd kan worden. Wat zou zich daartegen verzetten?Indien gemeenten verantwoordelijkheid dragen voor verslavingszorg en maatschappelijke
opvang, maar de samenwerking tussen de verschillende gemeenten in een regio
niet duidelijk is, kunnen er problemen ontstaan. Kunnen de bewindslieden meer
helderheid geven over de definiëring van het begrip «omringende
gemeenten.»? Voorts willen deze leden een reactie op het idee om een
zorgplicht aan gemeenten op te leggen om bepaalde zorgfuncties en werksoorten
in stand te houden. Een regionaal beleid staat of valt met een goede samenwerking;
alle partners in het veld zouden tot die samenwerking verplicht moeten worden.De leden van de CDA-fractie gaan er ook van uit dat deze beleidsterreinen
mede een verantwoordelijkheid blijven voor het rijk. Het laatste advies van
de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg laat duidelijk raakvlakken zien, onder
andere met volksgezondheid, wonen en inkomen.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel, dat een wettelijke basis beoogt te verschaffen voor
uitkeringen en subsidies op de terreinen van maatschappelijke opvang en verslavingsbeleid.Met instemming hebben zij vastgesteld dat met dit wetsvoorstel de oorspronkelijke
optie van financiering via het Gemeentefonds niet meer aan de orde is.Deze leden zijn van mening dat dit wetsvoorstel tegemoet komt aan de eerder
door hen geuite wensen en opvattingen en ziet het als een grote stap vooruit
in de richting van een eigen en specifieke financieringsbasis voor de betreffende
voorzieningen. Met dit wetsvoorstel wordt voorzien in de opzet om de capaciteit
van de voorzieningen op peil te houden en om de witte vlekken te bedienen.
In grote lijnen kunnen de leden van de fractie van D66 akkoord
gaan met het onderhavige wetsvoorstel. Zij plaatsen echter enkele vragen ten
einde duidelijkheid en zekerheid te verkrijgen over enkele onderwerpen.De leden van de fractie van D66 staan in het algemeen positief ten opzichte
van samenhang. In dit geval vragen zij zich af of samenhang wordt bevorderd
of bereikt door de samenvoeging van de beleidsterreinen maatschappelijke opvang
(exclusief vrouwenopvang) en de ambulante verslavingszorg, daar zij van mening
zijn dat hier sprake is van onderling verschillende voorzieningen (residentieel
versus ambulant) en van verschillende functies, werkbenaderingen en doelgroepen.
Bovendien stellen zij vast dat voor ambulante verslavingszorg 29 centrumgemeenten
fungeren en voor maatschappelijke opvang 49 centrumgemeenten. Niet duidelijk
is welke bestuurlijke verantwoordelijkheid de gemeente heeft voor de ambulante
verslavingszorg, wanneer zij uitsluitend middelen ontvangt voor maatschappelijke
opvang en vice versa. Zij zijn van mening dat verwatering van de functies
moet worden voorkomen en bovendien behoren de functies, de landelijke toegankelijkheid,
de kwaliteit en de capaciteit van de maatschappelijke opvang gewaarborgd te
blijven; zij wensen daarover nadere uitleg van de bewindslieden.De leden van de fractie van D66 staan positief ten aanzien van de afzonderlijke
specifieke regeling en uitkering voor vrouwenopvang. Zij zijn overigens van
mening dat helder moet worden gedefinieerd, wat onder «vrouwenopvang»
moet worden verstaan. Zij gaan er van uit dat vrouwenopvang onderdeel blijft
vormen van maatschappelijke opvang. Een heldere definitie is nodig, mede met
het oog op de toekenning en bestemming van de extra f 15 mln., welk bedrag
uitsluitend voor deze specifieke voorzieningen ter beschikking wordt gesteld.In het wetsvoorstel wordt gesproken over «overleg met omringende
gemeenten». De leden van de fractie van D66 vinden deze bepaling onvoldoende
duidelijk en vragen de regering een nadere omschrijving te verstrekken. Het
ligt voor de hand dat de centrumgemeente overlegt met de omliggende gemeenten
die voorzieningen hebben of met de problematiek op betreffende terreinen worden
geconfronteerd. Onduidelijk blijft echter welk karakter dit overleg moet hebben,
over welke aspecten van het regionale beleid dit overleg zal gaan en hoe de
omringende gemeenten worden betrokken bij het te voeren regionale beleid en
het stellen van prioriteiten.In het wetsvoorstel wordt niet voorzien in een registratieplicht van de
activiteiten van de opvangvoorzieningen.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat in het kader van de
rijksverantwoordelijkheid tot monitoring en landelijke aansturing en afstemming
een «registratieplicht» voor instellingen c.q. gemeenten nuttig
en noodzakelijk is.Zij vragen de regering op deze suggestie te reageren.De leden van de fractie van D66 veronderstellen dat, indien de behandeling
van deze wetswijziging niet tijdig zal zijn afgerond vóór 1
januari 1998 (de datum van expiratie van de TWSSV) een noodvoorziening wordt
getroffen in het belang van ongehinderde voortzetting van de activiteiten
van de voorzieningen en van de financiering van de gemeenten daartoe.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel en de bijbehorende toelichting. Zij memoreren dat zij zich
in het verleden kritisch hebben opgesteld ten opzichte van (volledige) decentralisatie
van de financiering van de maatschappelijke opvang en de ambulante verslavingszorg
door middel van overheveling van de middelen naar het Gemeentefonds. Overwegingen
daarbij waren dat het bestaande voorzieningenniveau onder druk zou kunnen
komen te staan door weglek van middelen en collecteerproblemen voor de instellingen
bij meerdere gemeenten, zoals ook in de uitgebrachte adviezen naar voren is
gekomen. Zij juichen het dan ook toe dat nu een wettelijke basis
wordt geschapen voor de financiering van maatschappelijke opvang en ambulante
verslavingszorg, zodat de gelden gericht kunnen worden toegedeeld aan gemeenten
waar de problemen (en in het verlengde daarvan vaak ook de voorzieningen)
geconcentreerd zijn.De leden van de SGP-fractie constateren dat er twee specifieke uitkeringen
voor centrumgemeenten komen, namelijk voor maatschappelijke opvang en verslavingszorg
enerzijds en voor vrouwenopvang anderzijds. Deze leden zijn van mening dat
gemeenten in staat moeten worden gesteld om een integraal lokaal/regionaal
beleid te voeren. Dit hoeft echter allerminst te betekenen dat de financiering
moet plaatsvinden uit een brede doeluitkering. De leden van de SGP-fractie
hebben grote twijfels over de samenvoeging van de werksoorten maatschappelijke
opvang en verslavingszorg. In de eerste plaats komt het hun voor dat de in
de bedoelde werksoorten verschillende functies worden uitgeoefend, terwijl
ook uiteenlopende werkmethodieken van toepassing zijn. In de tweede plaats
wordt op zijn minst de suggestie gewekt dat het bij de ambulante verslavingszorg
en de dak- en thuislozenzorg als onderdeel van maatschappelijke opvang om
eenzelfde doelgroep gaat. In de derde plaats bestaat volgens deze leden het
risico dat gemeenten de middelen uit deze specifieke uitkering voornamelijk
zullen besteden aan bestrijding van de overlast, waarvoor (nog) een afzonderlijke
uitkering bestaat. Ten slotte hechten de leden van de SGP-fractie aan de bestaande
pluriformiteit en diversiteit van de maatschappelijke opvang, zoals die onder
ander tot uitdrukking komt in een aantal landelijk werkende identiteitsgebonden
instellingen. Door de gekozen opzet zouden met name de algemene crisisopvang
en de evangelische opvang in de knel kunnen komen. Zij vragen waarom de regering
geen aandacht heeft besteed aan de vormen van opvang, waarvan bekend is dat
de behoefte de huidige capaciteit fors overstijgt. Samenvattend vinden de
leden van de SGP-fractie de inhoudelijke onderbouwing voor de keuze van een
specifieke uitkering voor zowel maatschappelijke opvang als verslavingsbeleid
niet overtuigend. Zij pleiten dan ook voor twee specifieke uitkeringen. Graag
zien zij een nadere overweging van de regering op dit punt tegemoet.De leden van de SGP-fractie hebben ook twijfels bij de keuze voor een
specifieke uitkering voor vrouwenopvang. Hoewel deze leden erkennen dat er
behoefte bestaat aan opvang en hulpverlening aan deze doelgroep, vragen zij
waarom deze opvang niet zou kunnen plaatsvinden op grond van integraal beleid
voor maatschappelijke opvang. Zij pleiten daarom voor toevoeging van de middelen
voor vrouwenopvang aan de specifieke uitkering voor maatschappelijke opvang.
Ook op dit punt zien zij graag een nadere overweging van de regering tegemoet.De leden van de SGP-fractie begrijpen dat niet aan Wgr-regio's maar aan
gemeenten de specifieke uitkeringen zullen worden verstrekt. De ontvangende
gemeenten zullen met de omringende gemeenten moeten overleggen over de besteding
van de financiële middelen. Het is deze leden opgevallen dat het niet
alleen gaat om aangrenzende gemeenten, maar ook andere gemeenten die zich
in de nabijheid bevinden. Zij vragen of hiermee de bestuurlijke verantwoordelijkheid
voor het beleid wordt verhelderd. Het voeren van een integraal beleid in een
regio vereist in het uiterste geval overeenstemming tussen de gemeenten. De
leden van de SGP-fractie vragen waarom de regering in artikel 12 hiervoor
niet heeft gekozen. In elk geval is nu onduidelijk hoe omringende gemeenten
betrokken moeten worden bij het regionale beleid en het stellen van prioriteiten.
In de tweede plaats vragen zij wat zij precies moeten verstaan onder omringende
gemeenten; tot hoever strekt zich dat begrip uit? Volgens deze leden is de
huidige formulering van artikel 12, eerste lid te onduidelijk. Zij vragen
dan ook om verheldering van zowel wettekst als toelichting. Ten slotte vragen de leden van de SGP-fractie de regering ook aandacht
te besteden aan de relatie met de AWBZ-gefinancierde (openbare) geestelijke
gezondheidszorg, omdat die evenzeer belang heeft bij een integraal regionaal
beleid, zo veronderstellen zij.De leden van de SGP-fractie betreuren het dat de regering nog geen standpunt
heeft bepaald over het rapport «Borg voor Zorg». Zij vragen wanneer
dit standpunt te verwachten is. De paragraaf in de memorie van toelichting
kunnen zij nauwelijks als een standpuntbepaling opvatten, omdat er niet sprake
is van enige onderbouwing. Graag zien zij die alsnog tegemoet.De leden van de GPV-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
dit wetsvoorstel. Zij stemmen er mee in dat wordt afgezien van overheveling
naar het gemeentefonds van de voor ambulante verslavingszorg en maatschappelijke
opvang beschikbare middelen. Gezien het feit dat de Tijdelijke wet stimulering
sociale vernieuwing per 1 januari 1998 vervalt, betekent dat thans een andere
wettelijke voorziening moet worden geschapen. Het ligt naar het oordeel van
deze leden in de rede dat deze voorziening wordt getroffen binnen het kader
van de Welzijnswet 1994. Ten aanzien van de voorgestelde regeling leven bij
deze leden echter nog wel een aantal vragen.De leden van de GPV-fractie constateren dat gekozen is voor een uitkering
ten behoeve van maatschappelijke opvang en verslavingszorg met weliswaar onderscheiden
berekeningsgronden, maar die de gemeenten de mogelijkheid biedt de middelen
naar eigen inzicht op beide terreinen in te zetten. Deze leden vragen om een
bredere onderbouwing voor dit voorstel. Bestaat niet het gevaar dat in het
kader van de gemeentelijke prioriteitsstelling de hulp ten koste zal gaan
van een van beide groepen? Integraal beleid veronderstelt dat de werksoorten
ambulante verslavingszorg en maatschappelijke opvang nogal wat raakvlakken
hebben. Zijn er ook niet belangrijke verschillen bij voorbeeld wat betreft
doelgroep en werkmethodieken? Bestaat ook niet het gevaar dat gemeenten prioriteit
zullen geven aan de bestrijding van overlast, met als gevolg dat voorrang
wordt verleend aan hulpverleningsprojecten voor verslaafden?Met betrekking tot de overlast constateren de leden van de GPV-fractie
dat de experimenteerperiode van de Stuurgroep Vermindering Overlast (SVO)
die per 1 januari 1998 zou aflopen met één jaar wordt verlengd
als gevolg van aanloopproblemen in het eerste jaar (1994). Deze leden vragen
welke knelpunten de overheveling van de overlastmiddelen naar de specifieke
uitkering voor ambulante verslavingszorg en maatschappelijke opvang in de
weg zouden staan.Vragen hebben de leden van de GPV-fractie ook ten aanzien van de bestuurlijke
verantwoordelijkheid als gevolg van de voorgestelde toedeling van de middelen.
Welke verantwoordelijkheid heeft een gemeente voor bij voorbeeld de ambulante
verslavingszorg als zij op basis van de historisch gegroeide situatie alleen
middelen ontvangt voor de maatschappelijke opvang? Ook vragen de leden van
de GPV-fractie naar de relatie tussen de gemeente die de middelen ontvangt
voor maatschappelijke opvang en ambulante verslavingszorg en omliggende gemeenten
die voorzieningen hebben of met problemen op deze terreinen geconfronteerd
worden. Wat moet verstaan worden onder omringende gemeenten? Wat is het karakter
van het overleg en over welke aspecten van het regionale beleid moet overleg
worden gevoerd?De leden van de GPV-fractie constateren vervolgens dat gekozen is voor
een afzonderlijke specifieke uitkering voor vrouwenopvang. Zij vragen op welke
vormen van vrouwenopvang gedoeld wordt. Verdient het met het oog op een doeltreffende
inzet van middelen geen aanbeveling om tot een definiëring hiervan te
komen, zodat bij de schaarse middelen tot een optimale inzet van middelen
kan worden gekomen? 2. Artikelen Artikel 10a, vierde lidDe leden van de SGP-fractie vragen waarom alleen voor de ambulante verslavingszorg
een informatieplicht wordt voorgeschreven. Is deze informatieplicht ten behoeve
van een goede monitoring niet evenzeer van belang voor de maatschappelijke
opvang-sector, zo vragen zij.De leden van de GPV-fractie constateren dat in artikel 10a, vierde lid
van het wetsvoorstel wordt bepaald dat voor instellingen die ambulante verslavingszorg
aanbieden een informatieplicht geldt. Deze leden vinden dat een goede zaak.
Zij vragen echter waarom een dergelijke plicht niet geldt voor maatschappelijke
opvang. Daardoor kan toch een goede monitoring worden bereikt die haar diensten
kan bewijzen bij de regievoering, zo stelden deze leden. De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe waarnemend griffier van de commissie,Van der Windt XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (U55+), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Heeringa (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD),
Smits (CDA), vacature PvdA, Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66),
M. M. van der Burg (PvdA), Rouvoet (RPF), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Van
Waning (D66), Sipkes (GroenLinks), G. De Jong (CDA), vacature (CD), Passtoors
(VVD), Apostolou (PvdA), J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer
(CDA), Bakker (D66) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25397-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl