Gesubsidieerde Arbeid; Verslag houdende een lijst van vragen en antwoorden over het Rekenkamerrapport inzake de uitvoering van vier regelingen voor werkloosheidsbestrijding
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25070, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-11-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25070 nr. 3

15-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1234567Toewijzingen en realisatiecijfers 1995 vier grote steden 891011121314151617181920212223242526272829303132Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25070Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 070Gesubsidieerde arbeidnr. 3VERSLAG HOUDENDE LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 15 november 1996De commissies voor de Rijksuitgaven1 en de
vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid2 hebben, ter voorbereiding van de behandeling van het Rekenkamerrapport
bij het begrotingsonderzoek op 21 november a.s., een aantal vragen voorgelegd aan de regering.De vragen en de daarop door de regering gegeven antwoorden zijn hierna
afgedrukt. 1Op o.a. blz 5, 15, en 30 van het rapport wordt geconstateerd dat
er door de Rijksconsulenten kritische opmerkingen zijn gemaakt m.b.t. de uitvoering
van het sanctiebeleid terwijl uit dit onderzoeksrapport «gebrek aan
interesse» bij kandidaten kennelijk een behoorlijke rol speelt. Waarom
ziet de minister geen aanleiding om hiernaar verdergaand onderzoek te doen
en zou er geen verbetering van de instrumenten van additionele arbeid mogelijk
zijn door een goed functionerend sanctiebeleid? Kan de minister e.e.a. van
een uitgebreidere beschouwing voorzien?Op basis van het repressief onderzoek (zie ook bijlage 15 bij de begroting
van SZW, Kamerstukken II, 1996/97, 25 000 XV) door de directie Toezicht
van het Ministerie van SZW wordt de rechtmatige uitvoering van de bijstandswet
en aanverwante regelingen door gemeenten beoordeeld. Bij de repressieve onderzoeken
over 1995 – die in de loop van 1996 zijn uitgevoerd – is onder
meer de juistheid van het uitgevoerde sanctiebeleid beoordeeld op basis van
een drietal aspecten: 1. de afweging welke verplichtingen aan uitkering verbonden dienen te
worden;2. de afweging voor welke verplichtingen (tijdelijk) ontheffing dient
te worden verleend;3. het onderzoek of de opgelegde verplichtingen door de uitkeringsgerechtigde
zijn nagekomen.Indien het repressief onderzoek een indicatie oplevert dat de desbetreffende
gemeente voornoemde aspecten niet systematisch uitvoert, dan wordt de uitvoering
nader bekeken op basis van een specifiek onderzoek. Afhankelijk van de bevindingen
van dat onderzoek wordt de toezichtsreactie bepaald. De Rijksconsulent Sociale
Zekerheid volstaat ermee om geconstateerde tekortkomingen aan het gemeentebestuur
te melden indien de tekortkoming geen structureel karakter draagt.
Vertoont de uitvoering daarentegen wel structurele tekortkomingen, dan is
in beginsel een financiële maatregel aan de orde. Geconstateerde structurele
tekortkomingen leiden derhalve altijd tot een verdere toezichtsactiviteit.In april 1996 is een onderzoek afgerond naar het effect van sancties in
de WW: «Werken sancties?». Dat onderzoek werd uitgevoerd in het
kader van het project Evaluatie van het herziene Stelsel van Sociale Zekerheid
(PES). Op basis van dat onderzoek kan worden gesteld dat het toepassen van
sancties effect heeft op werkhervatting door WW-ers.Nu wordt mede naar aanleiding van het rapport «Werken sancties?»
een haalbaarheidsonderzoek verricht naar de mogelijkheid om een vergelijkbaar
onderzoek naar de effecten van sancties op de uitstroomkans en de snelheid
van werkhervatting bij bijstandsgerechtigden.De resultaten van dit vooronderzoek zullen naar verwachting in het voorjaar
bekend zijn. 2Is de minister het eens met de Rekenkamer dat, mede met het oog op
de invoering van de Wet inschakeling werkzoekenden (Wiw) de categorisering
zo spoedig mogelijk dient te worden voltooid, teneinde tot een totaalbeeld
van de omvang en bemiddelbaarheid van de groep langdurig werklozen te komen?
Hoe ver zijn de RBA's en gemeenten inmiddels gevorderd? (p. 5).Ik deel de opvatting over de wenselijkheid van de voltooiing van de indeling
van werkzoekenden op basis van hun afstand tot de arbeidsmarkt (fase-indeling)
met de Algemene Rekenkamer, maar wil erop wijzen dat dit niets meer dan een
hulpmiddel bij de reïntegratie van langdurig werklozen moet worden beschouwd.
In die zin is de voltooiing van de fase-indeling ook geen voorwaarde voor
de inwerkingtreding van de Wiw. In het kader van het project Samenwerking
Werk en Inkomen worden voorstellen ontwikkeld voor een gemeenschappelijke
intake, indicering en diagnose van het arbeidsaanbod. In het Beleidskader
1997 stelt Arbeidsvoorziening dat dit in 1997 ertoe zal moeten leiden dat
de intake van werkzoekenden op basis van onderlinge afspraken gezamenlijk
wordt geregeld en dat Arbeidsvoorziening in overleg met de uitkeringsinstanties
een kwalificerende intake verricht, waarbij de afstand van werkzoekenden tot
de arbeidsmarkt wordt gemeten op basis van de bij de Arbeidsvoorziening aanwezige
kennis van de arbeidsmarkt.Een exact beeld van de vorderingen van RBA's en gemeenten is op dit moment
niet voorhanden. Verwacht mag worden dat zij op het moment dat de Wiw in werking
treedt – volgens plan 1 januari 1998 – de indeling in fases goeddeels
hebben ingevoerd. 3Deelt u de mening van de Algemene Rekenkamer dat een categorisering
van langdurig werklozen pas optimaal bruikbaar is wanneer iedere categorie
van passende activeringsmogelijkheden wordt voorzien?Indien u deze mening deelt, op welke wijze wordt hieraan invulling
gegeven? (p. 5).Zoals ik in het antwoord op vraag 2 reeds heb gesteld is de categorisering
van de werklozen slechts een hulpmiddel bij de reïntegratie. De categorisering
zelf helpt geen werklozen aan werk, maar helpt wel om duidelijk vast te stellen
op welke wijze een werkloze op de meest effectieve wijze (terug) naar de arbeidsmarkt
kan worden geleid. Het is afhankelijk van de beschikbare middelen in hoeverre
activeringsmogelijkheden daadwerkelijk kunnen worden uitgevoerd. 4Het begrip «verdringing» wordt in alle vier regelingen
verschillend geïnterpreteerd, waardoor ook de toetsing verschillend gebeurt.
Acht de minister het zinvol te komen tot een eenduidige omschrijving van het
begrip verdringen zodat ook de toetsing eenduidiger kan geschieden? (p. 5).In de Wiw zal een beleidslijn over de procedurele en inhoudelijke toetsing
worden neergelegd voor het (zo goed als mogelijk) tegengaan van verdringing.Zowel het aspect van externe verdringing als interne verdringing van reguliere
arbeid binnen een bedrijf of instellingen krijgen in dat verband aandacht.Onder interne verdringing wordt in dit verband verstaan het ontslaan van
zittende werknemers die vervolgens worden vervangen door gesubsidieerde arbeidskrachten.Bij externe verdringing gaat het om het verlies van werkgelegenheid bij
derden die niet op gelijke voet van een subsidieregeling gebruik (kunnen)
maken. In dit verband is met name van belang het tegengaan van concurrentievervalsing
doordat voor met gesubsidieerde arbeid geproduceerde goederen en diensten
een te lage prijs wordt bedongen. 5De minister gaat kennelijk uit van een maximum inschatting van 30%
ruimte (NEI-rapport) alvorens verzadiging zou optreden. Is de minister bereid
om nader onderzoek te verrichten naar de mate van verdringing in bepaalde,
in het rapport genoemde sectoren? Zou bij een dergelijk onderzoek ook de behoefte
aan werkplekken voor justitie meegenomen kunnen worden? (reclassering en taakstraffen)
(blz. 7, 18 en 41).Voor zover in bepaalde sectoren verzadiging optreedt komt deze tot uitdrukking
in een afnemende bereidheid van werkgevers om detacherings- en werkervaringsplaatsen
aan te bieden dan wel nieuwe banen in het kader van de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen te willen creëren. Hierover heb ik geen signalen
ontvangen zodat ik onderzoek op dit moment niet noodzakelijk acht.De verwijzing naar het NEI-rapport heeft overigens slechts een illustratieve
intentie om aan te geven dat de vrees van de AR over verzadiging als zodanig
niet een vaststaand gegeven is. 6Wat is de verklaring voor het feit dat de verhouding tussen het aantal
garantieplaatsen en het aantal voorbereidingsovereenkomsten uiteenloopt bij
de vier grote steden? (blz. 10).De Jeugdwerkgarantiewet (JWG) wordt decentraal uitgevoerd door de gemeenten.
De gemeenten beoordelen in samenwerking met Arbeidsvoorziening of een jongere
een verlengde zoektijd, een JWG-garantieplaats of een JWG-voorbereidingsovereenkomst
krijgen aangeboden, dan wel in verband met in de persoon gelegen omstandigheden
niet in aanmerking komt voor de JWG. Het is duidelijk dat er tussen de gemeenten
nuanceverschillen zullen bestaan in de beoordeling van de positie en de mogelijkheden
van de jongeren.Een tweede oorzaak van de afwijking in de verhouding kan worden gevonden
in de omstandigheid dat de voorbereidingsovereenkomst pas is geïntroduceerd
met de wijziging van 1 september 1994. De standcijfers geven geen inzicht
in de mate waarin gemeenten de voorbereidingsfase na 1 september 1994 hebben
ingezet.In de genoemde cijfers worden namelijk ook de jongeren meegenomen die
reeds voor 1 september 1994 een JWG-dienstbetrekking hadden. Dit betekent
dat het aandeel van voor 1 september 1994 geplaatste jongeren en de gerealiseerde
uitstroom kunnen leiden tot een aanzienlijk verschil per gemeente. Daarbij
komt nog dat de ene gemeente eerder kans zag de voorbereidingsfase vorm en
inhoud te geven dan de andere gemeente. 7Kennelijk slagen gemeenten er eerder in om hun aantal plaatsingen
te halen dan de zorgsector. Kan worden aangegeven welke knelpunten de regering
heeft waargenomen bij de zorgsector? Welke oplossing ziet de regering om het
tempo er bij de zorgsector in te krijgen? Wordt eventueel ook overwogen om
een «boter bij de vis»-beleid in te zetten zoals de Grote Steden
hun plaatsen in moeten leveren bij onvoldoende scores? (blz. 11).Uit het overzicht in tabel 3 op bladzijde 11 van het rekenkamerrapport
kan niet worden afgeleid dat gemeenten er beter in slagen de arbeidsplaatsen
te vervullen dan de zorgsector. Het gaat bij deze cijfers, zoals aangegeven,
om de plaatsingen in alleen de vier grote steden. Actuele cijfers over de
totale landelijke realisaties in de zorgsector komen naar verwachting op korte
termijn.Knelpunten die in de zorgsectoren in algemene zin gesignaleerd worden
betreffen de rechtspositionele inkadering van de nieuwe banen en de samenwerking
tussen instellingen, sociale diensten en arbeidsbureaus.Daarnaast geldt dat de banen in de zorgsector zowel in 1995 als in 1996
(aanzienlijk) later zijn toegewezen dan de gemeentelijke banen. Van de ca.
7000 in 1995 aan zorginstellingen toegewezen banen zijn ultimo 1995 3300
banen gerealiseerd. Aan de vier grote steden plus randgemeenten zijn 1900
zorgbanen toegewezen. In de vier grote steden is inmiddels een realisatie
van gemiddeld 80–90% van de banen uit de toewijzingstranche 1995 gehaald.
Zie onderstaand overzicht. De achterstand ten opzichte van de gemeentelijke
banen is hiermee grotendeels ingelopen. De eind 1995 opgerichte Regiepunten
in de vier grote steden, waarin samengewerkt wordt tussen gemeenten, arbeidsvoorziening
en zorgsector, hebben hier in belangrijke mate aan bijgedragen. De Regiepunten
G4 zijn opgericht op initiatief van het ministerie van VWS en houden zich
met name bezig met de coördinatie van de werving en de invulling van
de banen in de zorgsector. Daarmee wordt een bijdrage gegeven aan een oplossing
van het voornoemde knelpunt. Samenwerking, informatie en afstemming tussen
alle actoren: instellingen, gemeenten en arbeidsvoorziening. De ervaringen
in de grote steden worden benut voor de oplossing van knelpunten in de rest
van het land. Toewijzingen en realisatiecijfers 1995 vier grote steden  Toegewezen
Tranche 1995Realisatie(stand 10/96) Amsterdam593466Rotterdam435344 Den Haag521463 Utrecht350214 1 8991 487(gegevens van de regiepunten G4) 8Ook in dit rapport duikt de discussie op rond wel of geen doorstroom
en/of eindstation.Kan de regering een visie ontvouwen m.b.t. deze discussie? (blz.
13). Over de vraag of maatregelen voor gesubsidieerde arbeid bedoeld zijn als
eindstation of als instrument voor doorstroming kan het volgende worden opgemerkt.
Primaire doelstelling van het arbeidsmarktinstrumentarium is de activering
van werklozen en het zo veel mogelijk vergroten van de kansen van betrokkenen
op de arbeidsmarkt. In veel gevallen zal het aanbieden van een werkervaringsplaats
bij een reguliere werkgever of een detachering er toe leiden dat betrokkene
er in slaagt reguliere arbeid te verwerven en op die wijze zelfstandig in
zijn bestaan te voorzien. Voor zover sprake is van een te grote afstand tot
de reguliere arbeidsmarkt kan gesubsidieerde arbeid de enige mogelijkheid
zijn om werkend een inkomen te verwerven. De aard van de gesubsidieerde arbeid
die wordt aangeboden (werkervaring of detachering, via een kortlopend contract
of een contract voor onbepaalde tijd) is mede afhankelijk van de inschatting
die de Arbeidsvoorziening en de uitkeringsinstantie maken van de te overbruggen
afstand tot de reguliere arbeidsmarkt.Voor zover met de vraag ook wordt gedoeld op banen in het kader van de
Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen, moet er op worden gewezen
dat dergelijke banen dienen te worden beschouwd als reguliere arbeidsplaatsen
binnen de deelnemende instellingen, zij het bedoeld voor een specifieke doelgroep.
Doorstroming naar andere reguliere werkgelegenheid kan vanwege de aard van
de functie of het inkomensperspectief voor betrokkenen aantrekkelijk zijn,
maar is geen doelstelling van de regeling.De Subsidieregeling experimenten activering uitkeringsgelden is tijdelijk.
De regeling is er met name op gericht na afloop een niet-gesubsidieerde reguliere
arbeidsplaats te verschaffen. De regeling is dus gericht op het bevorderen
van een perspectief op doorstroming. 9Uit het rapport blijkt bijna de «omgekeerde wereld».
Met veel geld en energie worden maatregelen bedacht om moeilijk plaatsbare
werklozen toch een werkplek te verschaffen. Ondertussen blijkt dat de functie-eisen
kennelijk te hoog worden gesteld. Is het aangekondigde Soza-onderzoek hierop
gericht of is de minister bereid dit onderzoek alsnog uit te breiden zoals
één van de ARK-aanbevelingen luidt? Welk voorlopig oordeel heeft
de regering over deze «kwaliteitseisen m.b.t. deze functies?Er is een onderzoek gedaan (zie vraag 10) naar de belemmeringen in de
toeleiding van langdurig werklozen naar werk en hoe het contact verloopt tussen
de werkloze en de uitvoerder. Het project is in een afrondend stadium.Het gaat hierbij overigens om niet-representatief onderzoek bij een viertal
experimenten van de Subsidieregeling experimenten activering uitkeringsgelden
en er zijn in totaal enkele tientallen kandidaten in het onderzoek betrokken. 10Het ministerie van SZW laat een onderzoek uitvoeren naar de geschiktheid
en bereidheid van de groep langdurig werklozen om deel te nemen aan bijvoorbeeld
de Melkert-regelingen. Wat is de stand van zaken met betrekking tot dit onderzoek?
Wanneer mogen wij de uitkomsten ervan verwachten? (p. 14).Het ministerie van SZW heeft een kwalitatief verkennend onderzoek laten
uitvoeren naar eventuele belemmeringen in de toeleiding van langdurig werklozen
naar werk en hoe het contact verloopt tussen de werkloze en de uitvoerder.
Het onderzoek beperkt zich tot de laatste fase van het selectieproces bij
vier projecten en bestaat voornamelijk uit diepte-interviews. Het is een beperkt
empirisch onderzoek waarin niet wordt gepretendeerd een totaalbeeld
te kunnen geven over de geschiktheid en bereidheid van de groep langdurig
werklozen om deel te nemen aan werkgelegenheidsinitiatieven. Het project is
in een afrondend stadium. 11Hoe groot is het percentage gemeenten, dat aanvullende eisen stelt
aan JWG-deelnemers? (blz. 16).Ik deel de opvatting van de Algemene Rekenkamer niet dat er sprake is
van gemeenten die aanvullende eisen stellen aan JWG-jongeren. De doelgroep
omschrijving van de JWG is duidelijk, alle werkloze jongeren onder de 21 jaar
en werkloze schoolverlaters onder de 23 jaar behoren na een half jaar, of
uiterlijk na een jaar, tot de doelgroep van de JWG, tenzij op grond van bij
de persoon gelegen omstandigheden een JWG-plaatsing niet tot de mogelijkheden
behoort. Het is aan de gemeenten om te beoordelen in hoeverre jongeren, waaronder
ook zwangere vrouwen, binnen het wettelijk kader tot de doelgroep van de JWG
behoren. Dat dit bij zwangere vrouwen, mede op grond van lokale omstandigheden,
in de ene situatie zal leiden tot een JWG-plaatsing en in de andere situatie
niet, is dan ook evident. 12De Algemene Rekenkamer vindt dat de minister in zijn commentaar in
onvoldoende mate ingaat op het probleem van overlap in doelgroep en soort
banen met als gevolg ongewenste concurrentie tussen regelingen. De Algemene
Rekenkamer wijst erop dat deze problematiek mede aanleiding was om tot stroomlijning
van regelgeving over te gaan. Kan de minister hierop alsnog nader ingaan?
(p. 17).Ik ben van mening dat de doelgroepbepalingen in de onderzochte regelingen
helder zijn afgebakend. Dit wil overigens niet zeggen dat een persoon op grond
van de objectieve criteria niet tot de doelgroep van meerdere regelingen zou
kunnen behoren. Op grond van de wisselwerking tussen de beoordeling door de
gemeente in samenwerking met arbeidsvoorziening en de eisen gesteld door potentiële
werkgevers in de publieke of marktsector, blijkt in de praktijk een werkbare
differentiatie naar de afstand tot de arbeidsmarkt.De problematiek rond de concurrentie van regelingen, zoals door de Algemene
Rekenkamer genoemd, heeft vooral betrekking op de WSW en de banenpoolregeling.
Deze concurrentie heeft geleid tot de stroomlijning en een gewijzigde doelgroepbepaling
in het wetsvoorstel voor een nieuwe WSW. 13Hoeveel procent van de JWG-ers is werkzaam in de marktsector? (blz.
18)Uit de JWG-monitor 1995, die op korte termijn aan het Parlement zal worden
aangeboden, blijkt dat in 1995 19% van de jongeren is geplaatst in de marktsector. 14In welke branches bestaat een overschot aan JWG-banen? Hoe groot
is dit overschot? (blz. 18).Uit de evaluatie van de JWG komt naar voren dat zowel in de collectieve,
als in de non-profit- en marktsector nog voldoende mogelijkheden bestaan om
JWG-banen te scheppen. Wel is in de bouwnijverheid, handel, horeca en garage
en reparatiebedrijven het aandeel bedrijven dat niet meer jongeren
mag plaatsen hoog. Dit hangt samen met de (kleine) gemiddelde omvang van de
bedrijven in deze sector. 15Wat is de reden voor het feit dat de gemiddelde duur van een Melkert I-functie
boven de 32 uur ligt en wat is de reden voor de plaatselijke verschillen?
Is er qua arbeidsduur een verschil tussen personen die in de aanvang en personen
die later werden aangesteld? (blz. 20).Het feit dat de gemiddelde duur van een baan op grond van de Regeling
extra werkgelegenheid langdurig werklozen volgens Tabel 6 van het rekenkamerrapport
in 1995 bij de vier grote steden boven de 32 uur ligt, is het gevolg van het
aantal omzettingen van banenpoolplaatsen naar plaatsen volgens de Regeling
extra werkgelegenheid langdurig werklozen die in de beginfase van de regeling
in deze gemeenten heeft plaatsgevonden. Niet alle gemeenten hebben dat in
even sterke mate gedaan; zo is de omzetting in Amsterdam omvangrijker geweest
dan in Utrecht. Dat verklaart de plaatselijke verschillen. Het is ex-banenpoolers
volgens de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen toegestaan het
voormalige aantal arbeidsuren per week, dat veelal 38 uur was, te behouden.
In de loop van 1996 heeft die omzetting van banenpoolplaatsen in veel mindere
mate plaatsgevonden blijkt uit de cijfers. Per 1 juli 1996 waren via de aan
de gemeenten toegewezen arbeidsplaatsen 4456 personen geplaatst, op in totaal
4864 bezette arbeidsplaatsen van 32 uur per week. In 87 gevallen was er sprake
van een arbeidsduur van minder dan 32 uur per week. Zie ook de brief aan de
Tweede Kamer van 12 september 1996 (Kamerstukken II, 1995/96, 23 972,
nr. 14). 16Zouden niet bij alle regelingen zowel de interne als de externe verdringing
moeten worden getoetst? (blz. 21).Het belang van het tegengaan van zowel interne als externe verdringing
van bestaande werkgelegenheid staat buiten kijf en daarmee dus ook de behoefte
aan een toets op verdringing. Niet alle maatregelen brengen een even groot
risico met zich mee. Verwacht mag worden dat het risico voor externe verdringing
in de collectieve sector over het algemeen geringer is dan de marktsector.
Alleen voor zover sprake is van het aanbieden van producten of diensten die
ook in vergelijkbare vorm op de particuliere markt kunnen worden aangeboden
bestaat daar een risico van prijsonderbieding. Op dit moment vindt nog interdepartementaal
overleg plaats over de vraag op welke wijze het risico van verdringing in
het kader van de Regeling extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen verder
kan worden teruggedrongen. Ook in het komende voorstel voor een Wiw zullen
naast een voorziening tegen interne verdringing ook voorzieningen tegen externe
verdringing worden getroffen. Zie ook vraag 19. 17De arbeidsvoorwaarden waren in het algemeen conform de regelingen.
De bij de Melkertregelingen voorgestane arbeidsduur van gemiddeld 32 uur per
week bleek in veel gevallen niet haalbaar. Hiervoor is inmiddels een verruiming
toegestaan. In een aantal gevallen werd afgeweken van de 120%-grens bij de
Melkert-I- en -II-regelingen. Verschillende gemeentelijke uitvoeringsorganisaties
hadden moeite met de bepalingen van het loonniveau. Bij het creëren van
Melkertbanen vormde een aantal CAO's een belemmering. Kan in deze omstandigheden
meer inzicht worden gegeven? (p. 21).Over de arbeidsduur van 32 uur per week die niet altijd haalbaar bleek,
kan worden opgemerkt dat in de beginfase van de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen gemeenten veel banenpoolers lieten doorstromen naar deze
regeling. In de regeling was al bepaald dat banenpoolers in dat geval het
aantal uren uit de banenpool (veelal 38) mochten behouden. Daarnaast hebben
gemeenten de bevoegdheid kandidaten voor functies voor te dragen voor minder
dan 32 uur per week als dat wenselijk is op grond van bij de persoon gelegen
factoren (bijvoorbeeld zorgtaken, handicap). Deze bevoegdheid is er ook bij
een voordracht voor meer dan 32 uur per week indien dit nodig is om betrokkene
onafhankelijk te maken van een aanvullende uitkering. Ook daar wordt gebruik
van gemaakt. De cijfers voor door gemeenten gerealiseerde arbeidsplaatsen
geven aan dat de voordracht van minder dan 32 uur niet veel voorkomt en dat
de omzetting van banenpoolplaatsen sterk is afgenomen (zie ook antwoord op
vraag 15).Door het ministerie wordt en is in het verleden nadrukkelijk naar buiten
gebracht dat afwijkingen van de 120%-WML grens van beloning onrechtmatig is
en leidt tot het vervallen van de subsidie. Bij gemeenten die voor de Regeling
extra werkgelegenheid langdurig werklozen arbeidsplaatsen kregen toegekend,
ontbrak in eerste instantie de loonschaal en bijbehorende functieomschrijvingen
die beloning volgens deze regeling mogelijk maakte. Gemeenten waren er in
de afgelopen jaren juist toe overgegaan lage functies op te waarderen en onder
te brengen in een hogere schaal. Daarvoor is na overleg het zogeheten LOGA-akkoord
tot stand gekomen, waarbij een loonschaal beginnend op 100% WML zoals de regeling
bepaalt, onder het bestaande loongebouw van gemeenten is geplaatst.Wat voor de gemeentelijke cao gold, gold tevens veelal voor cao's in andere
sectoren. Ook daar, bijvoorbeeld in de meeste cao's in de zorgsector, zijn
in de afgelopen tijd cao's tot stand gekomen die een onderste loonschaal en
functieomschrijvingen bevatten die gelden voor werknemers die een arbeidsplaats
vervullen op grond van de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen.
Hierbij wordt aangetekend dat deze «openingen» ook weer gepaard
gaan met meer restrictieve voorwaarden.De Subsidieregeling experimenten activering van uitkeringsgelden bepaalde
oorspronkelijk dat de arbeidsduur gemiddeld 32 uur per week moest zijn. Deze
eis werkte belemmerend op de arbeidsinschakeling van kostwinners en alleenstaande
ouders. Ik heb er daarom mee ingestemd dat geen compensatie hoeft plaats te
vinden indien en voorzover het in een individueel geval noodzakelijk is dat
een kostwinner of alleenstaande ouder meer dan 32 uur moet werken om een ongewenste
samenloop met een blijvende uitkering te voorkomen. 18Om te garanderen dat er geen sprake is van verdringing van bestaande
werkgelegenheid, wordt, hoewel op verschillende wijzen, getoetst. Uit onderzoek
van o.a. Research voor Beleid blijkt dat zowel bij JWG als bij de banenpoolregeling
in 10–20% van de gevallen verdringing optreedt. Acht de minister een
dergelijk percentage van verdringing acceptabel?Zowel in het onderzoek van Research voor Beleid als in andere onderzoeken
worden geen concrete percentages van verdringing genoemd omdat dat zeer moeilijk
is te meten. In genoemde onderzoeken worden slechts indicaties gegeven die
kunnen wijzen op verdringing op grond van verwachtingen van betrokkenen. Dat
gesubsidieerde arbeid in zekere mate leidt tot verdringing is duidelijk en
wordt, uiteraard op een zo beperkt mogelijk niveau, door het kabinet aanvaard
als prijs voor de herinschakeling van langdurig werklozen. 19In de Melkert-II-regeling ontbreekt een toetsingsprocedure en -criteria
om te bepalen of sprake is van verdringing van bestaande werkgelegenheid.
Het ministerie geeft als reden dat het gaat om een regeling met een experimenteel
karakter. Betekent dit dat bij Melkert-II dus niet op verdringing gelet hoeft
te worden? (p. 21).De benadering van het aspect verdringing zoals gehanteerd bij de voorbereiding
van de Subsidieregeling experimenten activering uitkeringsgelden is neergelegd
in een brief van 2 november 1994 aan de Tweede Kamer. Veel van de uitgangspunten
van de subsidieregeling strekken ertoe de verdringingsrisico's te beperken
zoals de keuze voor de doelgroep, een niet-kostendekkende financiering en
de in de tijd beperkte duur van de subsidiëring van de arbeidsovereenkomsten.Tevens is bij de beoordeling van de aanvraag voor subsidie op verschillende
manieren rekening gehouden met het uitsluiten van de verdringing. Uit de toelichting
bij artikel 5 van de regeling blijkt dat met de ingeschatte verdringingseffecten
rekening werd gehouden bij de beoordeling van de kwalitatieve meerwaarde van
de projecten. In artikel 8 van de subsidieregeling is bepaald dat de subsidie
niet werd toegekend indien naar het oordeel van de Minister het project zou
leiden tot onder meer onaanvaardbare verdringing van bestaande werkgelegenheid
of oneerlijke mededinging jegens derden.In de beschrijvingen van de mede op grond hiervan geselecteerde projecten
werd aangegeven dat zich weinig tot geen verdringing zou voordoen dan wel
dat er procedurele waarborgen bestonden tegen onaanvaardbare verdringing zoals
het oordeel van de OR of betrokkenheid van Arbvo. Bij de nadere kwalitatieve
beoordeling van de projecten is onder meer gelet op de mate waarin sprake
was van nieuw werk of omzetting van werkzaamheden die voorheen voor een groot
deel zwart werden verricht. Ook de departementale accountantsdienst besteedt
aandacht aan de toets op verdringing.Voorts is er uitdrukkelijk in voorzien dat het evaluatie-onderzoek dat
inzicht moet bieden in de perspectieven van de verschillende projecten, ook
gegevens moet bevatten over de mate van optredende verdringing bij individuele
projecten. 20De Rekenkamer meent dat de ministeries van SZW en VWS het tegengaan
van verdringing van bestaande werkgelegenheid bij Melkert-I in de zorgsector
en bij Melkert-II in onvoldoende mate hebben gewaarborgd. Zo is het toetsingskader
niet goed uitgewerkt waardoor er in de uitvoeringspraktijk op zeer uiteenlopende
wijze met het begrip verdringing wordt omgegaan. De onduidelijkheden worden
onder andere veroorzaakt doordat VWS en SZW aan het begrip verdringing verschillende
invulling geven. Ook is de verdringingstoets verschillend ingevuld; bij de
banenpool wordt zowel op interne als externe verdringing getoetst, bij de
JWG en de Melkert-I alleen op interne verdringing. Melkert-I kent geen enkele
toets, maar er mag geen sprake zijn onaanvaardbare verdringing. Deelt de minister
de opvatting dat verdringing van bestaande werkgelegenheid tegen moet worden
gegaan maar dat dit tot nu toe niet afdoende is gebeurd? (p. 26).Zie de antwoorden op de vragen 4, 16 en 29. 21Hoe reëel acht de minister een tempoverhoging m.b.t. de bemiddelbaarheid
van het totaalbestand, zoals door het ARK is bepleit? Is een geautomatiseerde
selectie daarbij eerste uitgangspunt of wordt toch beoogd om met elk individu
apart gesprekken te voeren alvorens een oordeel en traject op te zetten en/of
een additionele werkplek toe te wijzen? (blz. 29). Een tempoverhoging in de bemiddelbaarheid van het totaalbestand is geen
sinecure, niet in de laatste plaats omdat de bemiddelbaarheid van een cliënt
door een veelvoud van arbeidsmarkt- en in de persoon gelegen factoren wordt
beïnvloed.Niettemin acht ik het mogelijk dat op dit gebied nog terreinwinst kan
worden bereikt door zo effectief en efficiënt mogelijk de participerende
organisaties (arbeidsvoorziening, gemeenten en uitvoeringsorganen sociale
zekerheid) te doen samenwerken. In de nieuwe Arbeidsvoorzieningswet en de
Invoeringswet Arbeidsvoorzieningswet worden daartoe een aantal randvoorwaarden
vervuld. Zo kunnen de gemeenten en UVI's beschikken over eigen financiële
middelen om extra dienstverlening voor hun cliënten in te kopen bij de
Arbeidsvoorzieningsorganisatie, om de uitstroomkansen voor deze cliënten
te bevorderen. Voorts zal de regiegroep Samenwerking, Werk en Inkomen, die
ondermeer tot doel heeft voorstellen te ontwikkelen voor een meer doeltreffende
en doelmatige arbeidsmarktgerichte bediening van de werkzoekenden, rond de
jaarwisseling haar voorstellen en aanbevelingen presenteren. Operationalisering
daarvan zal naar mijn mening een bijdrage kunnen leveren tot betere dienstverlening.De inhoud en mate van dienstverlening aan de cliënt zal worden vastgesteld
op basis van gezamenlijk vastgestelde criteria voor intake en analyse. Uitgangspunt
is om samen met de cliënt een zo goed mogelijk beeld te krijgen van de
stappen die moeten worden gezet om de cliënt uitzicht te bieden op een
baan. Het benutten van bestaande en nog te ontwikkelen geautomatiseerde systemen
zal aan dit uitgangspunt ondergeschikt zijn. 22Kan worden aangegeven, eventueel steekproefsgewijs, hoe de realisatie
van het aantal banenpoolplaatsen verloopt per stad? (blz. 34).De realisatie van het aantal banenpoolplaatsen is eind 1e, respectievelijk
2e kwartaal 1996:  1e
kwartaal2e kwartaal Rotterdam3 1573 243Amsterdam2 2032 287 Den Haag1 5711 616Utrecht46646623De inleenvergoedingen lopen sterk uiteen; is het niet verstandig
een verplichte minimale inleenvergoeding vast te stellen? (blz. 35).Doordat de subsidie slechts een gedeelte van de totale loonkosten dekt,
is er impliciet sprake van een verplichte minimale inleenvergoeding.De reden van het sterk uiteen lopen van de hoogte van inleenvergoedingen
komt doordat bij de toelating van de experimenten is gekozen voor een zo groot
mogelijke diversiteit in uitvoering en organisatie van de projecten. De hoogte
van de inleenvergoedingen is afhankelijk van de gehanteerde systematiek.Er dient een onderscheid te worden gemaakt in de kosten voor de organisatie
en de kosten die worden gemaakt voor de plaatsing van een kandidaat.De kosten voor de organisatie worden of volledig doorberekend, of gedekt
door de inzet van gemeentelijke budgetten of andere aanvullende financieringsbronnen
(ESF-subsidie). Voor de kosten die direct samenhangen met een plaatsing geldt
eenzelfde redenering. In sommige gevallen wordt, geheel of gedeeltelijk door
RBA-scholingsgeld in deze kosten voorzien. In andere gevallen
worden kosten als scholing en begeleiding volledig opgenomen in de in rekening
te brengen inleenvergoeding. Daarnaast worden de kosten van overige geleverde
diensten, zoals de werving en selectie, in verschillende mate doorberekend
aan de inlenende werkgever. 24Is het achterblijven van plaatsingen in de zorgsector mede te wijten
aan het gegeven dat er een kleiner bedrag beschikbaar is voor aanvullende
kosten? (blz. 35).Voor alle banen in het kader van de Regeling extra werkgelegenheid langdurig
werklozen is eenzelfde bedrag beschikbaar voor aanvullende kosten (overhead,
scholing en begeleiding). In de zorgsector wordt een staffeling gebruikt voor
de vergoeding van (de oploop in) de loonkosten waarin begrepen een bedrag
van f 4000,– voor aanvullende kosten. De gemeente vergoedt de werkelijke
loonkosten plus maximaal f 4000,– (in beide gevallen uitgaande
van een arbeidsplaats van 32 uur).De plaatsingen in de zorgsector hebben vertraging opgelopen door een latere
toewijzing dan de gemeentelijke banen. Hierdoor kon pas later begonnen worden
met de invulling van de banen. Inmiddels is de realisatie van de toewijzingstranche
1995 opgelopen tot gemiddeld 80–90%. Van in april 1996 aan de vier grote
steden toegewezen banen uit de tranche 1996 komt de realisatie momenteel op
gang. Bedacht moet worden dat de ervaring uitwijst dat er inclusief scholing
en beroepsvoorbereiding vaak een geruime periode is gemoeid voordat een toegewezen
plaats bij de instelling is bezet. 25Kan een nadere specificatie worden gegeven van het bij de Melkert-II-banen
sterk uiteen lopen van de inleenvergoedingen? (blz. 35).Zie antwoord op vraag 23. 26Deelt de minister de opvatting van de Algemene Rekenkamer dat een
inleenvergoeding dient aan te sluiten op de aard van de werkzaamheden en de
productiviteit van de deelnemers? (p. 35).Ik deel de opvatting van de Algemene Rekenkamer dat de hoogte van de inleenvergoeding
moet aansluiten bij de productiviteit van de deelnemers. Daarbij ga ik ervan
uit dat de aard van de werkzaamheden is besloten in het begrip productiviteit.
In de Wiw wordt deze gedachte dan ook als uitgangspunt gehanteerd.Hierbij wil ik echter wel aantekenen dat de inleenvergoeding in de banenpoolregeling
een andere functie heeft. Bij de totstandkoming van de banenpoolregeling is
destijds uitgegaan van de financieringsbronnen die zouden kunnen bijdragen
aan een sluitende financiering van de banenpools. Als één van
deze financieringsbronnen is de inleenvergoeding bedoeld. In de banenpoolregeling
is dan ook bepaald dat gemeente en de Arbeidsvoorzieningsorganisatie afspraken
moeten maken over de wijze waarop een sluitende financiering van de banenpool
wordt gerealiseerd en hoe hoog de inleenvergoeding in dat verband moet zijn.
In de banenpoolregeling vervult de inleenvergoeding dus inderdaad een rol
bij de sluitende financiering. 27Waarom persisteert de minister in een enkele toets op verdringing?
Kan de minister uitgebreid onderbouwen waarom géén dubbele toets
in de WIW aangebracht wordt? Hoe denkt de regering de samenhang tussen WIW en Melkert-I aan te brengen? Tot 1999 blijft Melkert-II buiten
de WIW. Hoe bewaakt de minister in het algemeen tijdens de overgangsperiode
de samenhang tussen de Melkert-II- experimenten en de WIW? Hoe denkt de minister
te voorkomen dat gemeenten geen samenhang hebben tussen «hun Melkert-project»
en de WIW? (blz. 39).De reden voor een enkele toets op verdringing heb ik uiteengezet in mijn
antwoord op vraag 16. De samenhang tussen Wiw en de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen wordt gerealiseerd door een duidelijker afbakening tussen
beide regelingen en een afstemming waar mogelijk. Ik wil erop wijzen dat het
karakter van de banen van de Wiw en van de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen verschillend is. Er worden in de Wiw andere arbeidsprestaties
verlangd (zie mijn antwoord op vraag 28) dan in de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen. Laatstgenoemde regeling betreft een structurele uitbreiding
van de collectieve sector met reguliere arbeidsplaatsen onder bepaalde subsidievoorwaarden.
In de Wiw gaat het om additionele werkzaamheden die verricht worden onder
specifieke aanstellingsvoorwaarden door een bepaalde doelgroep die niet onmiddellijk
bemiddeld kan worden naar de arbeidsmarkt.De experimenten van de Subsidieregeling experimenten activering van uitkeringsgelden
zullen onder de bestaande regeling worden gecontinueerd. Voorzover de experimenten
aanleiding geven om nadere condities te formuleren voor de invulling van de
werkervaringsplaatsen, zullen deze na de evaluatie van de experimenten zonodig
in nadere regels of afspraken worden vastgelegd. 28De functie-inhoud en de verlangde arbeidsprestatie voor banen in
het kader van de banenpoolregeling en Melkert-I-banen zijn vaak hetzelfde,
terwijl de arbeidsvoorwaarden en rechtspositie verschillen. Deze overlap leidde
er volgens de Rekenkamer toe dat instellingen de mogelijkheid hadden om op
financiële gronden in plaats van functie-inhoudelijke gronden een keuze
te maken tussen de ene of andere regeling. Acht u dit een onwenselijke zaak
en zo ja, wat denkt u hieraan te doen?Ik onderschrijf de bevinding niet dat in de Regeling extra werkgelegenheid
langdurig werklozen en de banenpool sprake is van een overeenkomstige verlangde
arbeidsprestatie. In de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen
is sprake van een reguliere arbeidsplaats, op minimumniveau, waarvoor een
arbeidsprestatie mag worden gevraagd in overeenstemming met de aard van de
baan. In de banenpoolregeling gaat het om personen die vooralsnog niet plaatsbaar
zijn op de reguliere arbeidsmarkt, dus ook niet op de banen die zich op het
niveau bevinden van de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen.Dit laat onverlet dat banenpooldeelnemers door de werkervaring in de banenpool
na verloop van tijd alsnog in aanmerking kunnen komen voor een reguliere baan,
zoals een baan volgens de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen.
De praktijk laat hier voldoende voorbeelden van zien.Deze overlap is dan ook niet de oorzaak dat instellingen op grond van
financiële overwegingen een keuze maken voor één van beide
regelingen. Een dergelijke keuze heeft meer te maken met financiële mogelijkheden
en ingeschatte risico's. Op grond van de banenpoolregeling wordt bij een instelling
een deelnemer gedetacheerd. De inlener loopt daardoor geen werkgeversrisico's.
Zo kan de inlener bijvoorbeeld zonder problemen van een deelnemer af.Ingevolge de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen neemt
een instelling een langdurig werkloze in dienst en ontvangt daarvoor
een volledige loonkostensubsidie. De instelling loopt in dit geval echter
wel de normale werkgeversrisico's. Zo heeft de instelling bijvoorbeeld in
het voorkomende geval een ontslagvergunning nodig. 29De Rekenkamer is van mening dat in de Melkert-I-regeling voor de
zorgsector en Melkert-II-regeling niet voldoende maatregelen zijn opgenomen
om er zeker van te zijn dat de gecreëerde banen geen bestaande werkgelegenheid
verdringen. De minister heeft aangegeven deze mening niet te delen. De desbetreffende
Melkert-regelingen bevatten z.i. wel degelijk voldoende waarborgen. Kan de
minister precies aangeven op welke wijze voldoende gewaarborgd wordt dat geen
interne verdringing plaatsvindt? Gelden deze waarborgen zowel de zogenoemde
interne als externe verdringing?Voor de Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen geldt dat de
toets op interne verdringing gebeurt door middel van de eis in de regeling
dat er voorafgaand aan het invullen van de arbeidsplaatsen, een verklaring
van het medezeggenschapsorgaan moet zijn dat het om arbeidsplaatsen boven
de bestaande formatie gaat. Daarnaast biedt de WVA-verklaring die het Arbeidsbureau
moet afgeven, de zekerheid dat bij de desbetreffende instelling in het afgelopen
jaar geen ontslagen op bedrijfseconomische gronden hebben plaatsgevonden. 30De Rekenkamer concludeert dat een aanzienlijk deel van de uitkeringsgerechtigden
kampt met ernstige beperkingen waardoor plaatsing op een additionele arbeidsplaats
niet of pas na zeer intensieve begeleiding mogelijk is. Volgens haar is het
grootste knelpunt de geringe bemiddelbaarheid van een flink deel van de doelgroep.
De minister wijst erop dat hij reeds bekend was met dit probleem en daartoe
juist, vooruitlopend op de stroomlijning, de Melkertbanen-I en -II heeft ontworpen.
Mag nu worden aangenomen dat hiermee het grootste knelpunt is weggenomen?
Hoe moet in dit licht worden begrepen dat ook voor Melkert-I- en -II-banen
geleidelijk hogere eisen worden gesteld? (p. 41).De invoering van de Regeling extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen
en de Subsidieregeling experimenten activering uitkeringsgelden is bedoeld
om personen met een geringe bemiddelbaarheid weer een plaats op de arbeidsmarkt
te bieden.De ervaring wijst uit dat de bemiddelbaarheid afneemt naarmate de duur
van de werkloosheid toeneemt. Daarom is voortvarend en bereidheid tot het
volgen van een onorthodoxe aanpak langs verschillende wegen nodig bij het
opnieuw inschakelen van langdurig werklozen op de arbeidsmarkt. Voor wie desondanks (langdurig) werkloos blijft is derhalve het knelpunt
niet weggenomen.Over het stellen van geleidelijk hogere eisen zijn mij geen representatieve
gegevens bekend. 31Waarom wordt de Melkert-I-regeling niet in de Stroomlijningsoperatie
meegenomen voor het onderdeel toetsing op additionaliteit en concurrentievervalsing?
(blz. 42).De Regeling extra werkgelegenheid langdurig werklozen behelst in feite
de uitbreiding van de dienstverlenende werkzaamheden binnen de collectieve
sector met 40 000 reguliere arbeidsplaatsen. De regeling heeft daardoor
een geheel ander karakter en doelstelling dan de komende Wiw. Desalniettemin
is het streven erop gericht de toets op additonaliteit en concurrentievervalsing
ondubbelzinnig te laten zijn voor alle vormen van gesubsidieerde arbeid. Ik
verwijs daarvoor naar mijn antwoorden op de vragen 4 en 16, waarin wordt aangegeven
hoe de ondubbelzinnigheid van definities en toetsen wordt nagestreefd. 32Deelt de minister de mening van de Rekenkamer dat de stroomlijningsoperatie
moet worden benut om de door de ARK gesignaleerde knelpunten in de WIW en
de Melkertregelingen te verbeteren?De Wiw is de uitkomst van de stroomlijningsoperatie. De knelpunten in
de uitvoering van de JWG en de banenpoolregeling worden in de Wiw zo goed
mogelijk verwerkt. Het voorstel voor deze wet wordt op korte termijn aan het
Parlement aangeboden. Bij de behandeling van deze wet kunnen de door de Algemene
Rekenkamer gesignaleerde knelpunten uiteraard aan de orde worden gesteld.De door de Algemene Rekenkamer als zodanig aangeduide «Melkert-regelingen»
vormen op zichzelf geen onderdeel van de stroomlijning. In het ene geval gaat
het om reguliere banen en in het andere geval om experimenten. Vanzelfsprekend
zullen bevindingen voortvloeiend uit de experimenten, voorzover relevant voor
de Wiw daarin worden verwerkt. De voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,Van ReyDe griffier van die commissie,Hubert XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), voorzitter, Terpstra
(CDA), Smits (CDA), ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter Veer (D66), Ybema
(D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Van Heemst (PvdA), Leerkes
(U 55+), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Noorman-den Uyl (PvdA),
Vreeman (PvdA), Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD), Zonneveld (CD), Hoogervorst
(VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66), Hofstra (VVD),
Passtoors (VVD) en Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Hessing (VVD), Van de Camp (CDA), Van
der Linden (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66), Roethof (D66), Van Zuijlen
(PvdA), De Jong (CDA), Duivesteijn (PvdA), Van Dijke (RPF), Hendriks (HDRK),
Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart (PvdA), Adelmund (PvdA), Van Zijl
(PvdA), Remkes (VVD), Marijnissen (SP), B. M. de Vries (VVD), Van Gelder (PvdA),
Giskes (D66), Van Rooy (CDA), Verbugt (VVD), Klein Molekamp (VVD) en De Hoop
Scheffer (CDA). XNoot2Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes (D66),
Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker
(D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), R. A. Meijer (Groep
Nijpels).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Th. A. M. Meijer (CDA), Sterk
(PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina (D66),
Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou
(PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66), vacature CD, J. M. de Vries (VVD),
B. M. de Vries (VVD), Leerkes (U55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst
(VVD), R. A. Meijer (Groep Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25070-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl