Vaststelling begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003; Brief staatssecretaris over (juridische) gevolgen van het schrappen of wijzigen van de bepaling dat gesloten pensioenfondsen zich verplicht moeten herverzekeren of overdragen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28600-XV, nr. 117

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28600-XV nr. 117

17-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWettechnische uitwerkingJuridische gevolgen wetswijzigingToetsing aan de grondwetToetsing aan algemene rechtsbeginselenOnrechtmatige overheidsdaadInternationaal-rechtelijke bepalingenConclusieStandpuntOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28600-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 600 XVVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003nr. 117BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 juni 2003Tijdens het op 28 mei jl. gehouden Algemeen Overleg met de vaste commissie
voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid (28 600-XV, nr. 115) heb ik toegezegd
de Tweede Kamer nader te informeren over de (juridische) gevolgen van het
schrappen of wijzigen van de bepaling dat gesloten fondsen verplicht moeten
herverzekeren of overdragen door middel van een wetswijziging met terugwerkende
kracht. Daarbij is verzocht aan de wetswijziging terugwerkende kracht tot
1 april 2003 te verlenen, zodat voor die fondsen die op grond van de nu geldende
wetgeving tot herverzekering of overdracht over moeten gaan, achteraf wordt
geregeld dat de plicht tot herverzekering of overdracht niet geldt.Wettechnische uitwerkingIndien met ingang van 1 april 2003 de verplichting tot overdracht of herverzekering
komt te vervallen, geldt nog steeds dat de fondsen die aan die verplichting
op dat moment nog niet hebben voldaan, in de periode van 1 juli 2000 (zes
maanden na de inwerkingtreding op 1 januari 2000) tot 1 april 2003 in strijd
met de wet handelden. Om daar in te voorzien zou de verplichting tot herverzekering
of overdracht met ingang van 1 januari 2000 moeten komen te vervallen.Indien er voor gekozen wordt de verplichting alleen te laten vervallen
voor dié pensioenfondsen die zich op een bepaalde datum, bijvoorbeeld
1 april 2003 nog niet hadden herverzekerd, ontstaat er rechtsongelijkheid
tussen pensioenfondsen die de wet wel en die de wet niet hebben nageleefd.
Indien de verplichting tot overdracht of herverzekering met terugwerkende
kracht komt te vervallen voor álle ondernemingspensioenfondsen zonder
band met een onderneming, dan geldt er weliswaar geen wettelijke verplichting
meer tot overdracht of herverzekering, maar worden daardoor niet de uit hoofde van die verplichting aangegane overeenkomsten
van rechtswege ontbonden.Ook indien ervoor gekozen zou worden de verplichting tot herverzekering
of overdracht te handhaven, maar de Pensioen-& Verzekeringskamer een ontheffingsmogelijkheid
te bieden, zodat de PVK kan beoordelen of in dat bijzondere geval de belangen
van de personen die betrokken zijn bij de pensioenregeling voldoende gewaarborgd
zijn, ontstaat er rechtsongelijkheid tussen de pensioenfondsen die de wet
hebben nageleefd en de fondsen die dat niet hebben gedaan.Gezien het voorgaande moet geconstateerd worden dat dergelijke wetswijzigingen
met terugwerkende kracht zich slecht verhouden tot de Aanwijzingen voor de
Regelgeving. (Zie met name Aanwijzing 167 en de toelichting daarop). Daarin
wordt tevens verwezen naar de beleidslijn bij het toekennen van terugwerkende
kracht aan belastende fiscale maatregelen, welke ook buiten het terrein van
de fiscale regelgeving kan worden toegepast (zie Kamerstukken II 1996/97,
25 212, nr. 3, blz. 13). Bij de beantwoording van de vraag of sprake
is van «uitzonderlijke gevallen» gaat het om een afweging van
belangen. «De wetgever is steeds gehouden de rechtstreeks bij een voorstel
van wet betrokken belangen af te wegen. Daarbij moeten de voor een of meer
belanghebbenden nadelige gevolgen van een voorstel niet onevenredig zijn in
verhouding tot de met het voorstel te dienen doelen. De belangen van de individuele
burgers bij rechtszekerheid moeten zorgvuldig worden afgewogen tegen de belangen
van de samenleving als geheel, die in een concreet geval kunnen zijn gediend
met de terugwerkende kracht van een nieuwe regeling.» Kort gezegd: het
verlenen van terugwerkende kracht kan worden verdedigd met een beroep op het
algemeen belang. In het onderhavige geval is de situatie echter precies andersom.
Ervan uitgaande dat het laten vervallen van de verplichting tot herverzekering
of overdracht inderdaad in het belang is van de gewezen deelnemers en pensioengerechtigden
van de pensioenfondsen die tot nu toe geweigerd hebben aan die verplichting
te voldoen, staat hier het belang van een aantal individuele fondsen tegenover
het algemene belang, dat wordt gediend met het handhaven van deze verplichting.
Hier zou de terugwerkende kracht moeten worden verdedigd met een beroep op
het belang van enkele pensioenfondsen tegenover het algemeen belang.Juridische gevolgen wetswijzigingZo over de hiervoor genoemde wettechnische bezwaren wordt heengestapt,
doet zich voorts de vraag voor wat de juridische consequenties kunnen zijn
van een dergelijke wetswijziging. Pensioenfondsen die op grond van de huidige
geldende wetgeving verplicht zijn overgegaan tot herverzekering of overgedracht
kunnen zich terecht benadeeld voelen ten opzichte van pensioenfondsen die
met terugwerkende kracht niet meer aan deze plicht hoeven te voldoen. Voorts
kan zich de situatie voordoen dat pensioenfondsen, voor inwerkingtreding van
de wetswijziging in de periode waarover de terugwerkende kracht zich uitstrekt,
verplicht hebben herverzekerd of overgedragen en evenals de eerder genoemde
herverzekerde of overgedragen pensioenfondsen gebonden zijn aan de door hen
aangegane verzekeringsovereenkomsten. In het bijzonder is de vraag wat het
risico is dat een schadeclaim ten opzichte van de Staat van gesloten pensioenfondsen
die op grond van de huidige geldende wetgeving verplicht tot herverzekering
of overdracht zijn overgegaan en die zich benadeeld voelen ten opzichte van
de pensioenfondsen die dat (al dan niet met terugwerkende kracht) niet meer
hoeven, door de rechter gehonoreerd zal worden.Toetsing aan de grondwetIn casu gaat het om een de wijziging van een wet in formele zin. Op grond
van artikel 120 van de Grondwet is de rechter niet bevoegd de grondwettelijkheid
van wetten en verdragen te toetsen. Een wetswijziging als beoogd zal dus door
de rechter niet aan de Grondwet getoetst kunnen worden.Toetsing aan algemene rechtsbeginselenDoor pensioenfondsen die op grond van de huidige wetgeving hebben herverzekerd
of overgedragen zou de wetswijziging beschouwd kunnen worden als een daad
van willekeur of in strijd zijnde met een algemeen rechtsbeginsel. De Hoge
Raad heeft echter in het zogenaamde «Harmonisatiewet-arrest» (arrest
van 14 april 1989, NJ 1989/469) onomwonden vastgesteld dat artikel 120 van
de Grondwet de rechter niet de vrijheid laat om een wet in formele zin te
toetsen aan fundamentele/algemene rechtsbeginselen. Voornoemde wetswijziging
zal dus door de rechter, los van de vraag of in strijd met enig rechtsbeginsel
wordt gehandeld, niet getoetst kunnen worden aan rechtsbeginselen als bijvoorbeeld
het rechtszekerheids- en gelijkheidsbeginsel.Onrechtmatige overheidsdaadPensioenfondsen die zich benadeeld voelen door het vervallen van de plicht
tot herverzekering of overdracht zouden ook kunnen aanvoeren dat zij door
de wetswijziging onevenredig in hun belangen worden getroffen en dat de Staat
veroordeeld zou moeten worden tot schadevergoeding. Nu het om een wijziging
gaat van een wet in formele zin en het honoreren van een dergelijke vordering
in strijd zou komen met het grondwettelijke toetsingsverbod is de kans niet
groot dat de rechter een dergelijke vordering tot schadevergoeding zou kunnen
toewijzen. Zo heeft de Hoge Raad onder verwijzing naar het «Harmonisatiewet-arrest»
in een arrest van 14 juli 2000 (AB 2001/135) geoordeeld dat artikel 120
Grondwet de rechter belet te beoordelen dat een wet in formele zin wegens
strijd met algemene rechtsbeginselen onrechtmatig is. Dit staat tevens in
de weg aan een veroordeling van de staat tot schadevergoeding.Internationaal-rechtelijke bepalingenDe rechter kan wettelijke voorschriften wel toetsen aan een ieder verbindende
bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties.
Dit is bepaald in artikel 94 van de Grondwet. Bepalingen van internationaal
recht waarop door natuurlijke- of rechtspersonen in nationale procedures vaak
een beroep op wordt gedaan zijn bepalingen die bij of krachtens het EG-Verdrag
tot stand zijn gekomen, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens
en het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten. Door
het ontbreken van een specifieke norm in genoemde verdragen die in dit geval
zou kunnen worden toegepast, valt niet te verwachten dat een nationale rechter
een wetswijziging in strijd zal achten met enige bepaling uit de hierboven
genoemde verdragen of besluiten.ConclusieGelet op het voorgaande wordt de kans dat een pensioenfonds dat op grond
van de huidige wetgeving heeft herverzekerd of overgedragen, met succes een
schadeclaim tegen de Staat kan indienen, wegens het bij wetswijziging
(al dan niet met terugwerkende kracht) vervallen van de herverzekerings- of
overdrachtplicht voor gesloten fondsen, beperkt geacht.StandpuntGelet op wat hiervoor is weergegeven en alles in onderlinge samenhang
beschouwend blijf ik bij mijn opvatting dat het ongewenst is om de gewraakte
bepaling met terugwerkende kracht te wijzigen. Ik acht daarvoor geen termen
aanwezig; er is geen sprake van een zwaarwegend algemeen belang. Er is naar
mijn oordeel ook geen sprake van een kennelijke omissie. Het College van Beroep
voor het Bedrijfsleven kwam in de uitspraak van 1 april 2003 (No. AWB 02/1281
28 000) eveneens tot de conclusie dat van een kennelijke vergissing van
de wetgever geen sprake was. Van een wetswijziging zou om die reden naar mijn
mening een verkeerd signaal richting de ondertoezichtgestelden worden afgegeven.
Ook de positie van de toezichthouder kan hierdoor ernstig worden geschaad.Voorts ben ik van mening dat een wetswijziging met terugwerkende kracht
op gespannen voet staat met algemene rechtsbeginselen als het rechtzekerheids-
en gelijkheidsbeginsel. Daarbij wijs ik er nogmaals op dat het met terugwerkende
kracht laten vervallen van de herverzekerings- of overdrachtplicht niet tot
gevolg heeft dat de op grond van deze verplichting aangegane overeenkomsten
van rechtswege komen te vervallen.Op de mogelijkheden voor een ander beleid voor gesloten pensioenfondsen
zal, zoals door mij reeds toegezegd, worden ingegaan in de notitie over het
financieel toetsingskader. Hiermee kan voor de toekomst worden tegemoetgekomen
aan mogelijk veranderde inzichten.Ik wil ten slotte nog op één aspect wijzen dat tot nu toe
in de discussie onderbelicht is gebleven. Een pensioenfonds heeft soms nog
een andere optie dan het onderbrengen van de verplichtingen bij een (commerciële)
verzekeraar. Dit betreft de mogelijkheid om deze verplichtingen onder te brengen
bij een bedrijfstakpensioenfonds (hetzij door middel van reserveoverdracht,
hetzij door middel van een juridische fusie, met het ondernemingspensioenfonds
als verdwijnende rechtspersoon). In dat geval is nl. geen sprake van een gesloten
fonds als bedoeld in artikel 1, achtste lid, PSW. Deze optie staat uiteraard
alleen open wanneer de activiteiten van de onderneming die wegvalt onder de
werkingssfeer van een bedrijfstakpensioenfonds vallen. Daarmee wordt de door
de wetgever gewenste waarborging van de deelnemers aan een gesloten regeling
verankerd. De indexatiemogelijkheden voor de deelnemers zijn vervolgens gelijk
aan die voor de andere deelnemers in het bedrijfstakpensioenfonds. Het kostenaspect
ten slotte zal naar verwachting bij overdracht naar een bedrijfstakpensioenfonds
van een andere orde zijn dan bij overdracht naar een (commerciële) verzekeringsmaatschappij.Het is uiteraard (mede) aan het bedrijfstakpensioenfonds om te bepalen
of, en zo ja, onder welke voorwaarden de overdracht van de aanspraken van
een fonds mogelijk is.In de praktijk is een dergelijke optie in het overleg tussen PVK en enkele
fondsen ook daadwerkelijk aan de orde geweest.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. Rutte 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28600-XV-117.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl