Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgeving; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29383, nr. 113

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-08-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29383 nr. 113

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567891011121314151617Tabel 1, bijlage bij brief K&K 2008075906 Verwerkers
van batterijen en de wijze van verwerking Tabel 2 bijlage bij brief K&K 2008075906 Verwerkers
van loodaccu’s (Euralcode 160601) en de wijze van verwerking 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29383Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 383Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgevingnr. 113LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 22 augustus 2008De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brief van 13 juni
2008 inzake de ontwerpregeling beheer batterijen en accu’s 2008 (Kamerstuk
29 383, nr. 108).De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft deze vragen beantwoord bij brief van 21 augustus 2008. Vragen en
antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,KoopmansDe griffier van de commissie,Van der Leeden1Uit welke specifieke apparaten zijn accu’s en
batterijen uitgezonderd?In beginsel vallen alle batterijen en accu’s onder de reikwijdte
van de nieuwe regelgeving.In artikel 4, eerste lid, deel a van de Regeling beheer batterijen en
accu’s 2008 (hierna: regeling) is bepaald dat batterijen en accu’s
niet meer dan 0,0005 gewichtsprocent kwik mogen bevatten. Daarvan zijn uitgezonderd
knoopcellen met een kwikgehalte van ten hoogste 2 gewichtsprocent welke gebruikt
worden voor speciale doeleinden (gehoorapparaten, horloges, back-upstroomvoorzieningen).In deel b van dat artikellid, is bepaald dat draagbare batterijen en accu’s
niet meer dan 0,002 gewichtsprocent cadmium mogen bevatten. De bepaling is
niet van toepassing op batterijen die bestemd zijn voor het gebruik in nood-
en alarmsystemen (met inbegrip van noodverlichting), medische apparatuur of
elke met de hand vast te houden apparaat dat wordt aangedreven door een batterij
of accu en bestemd is voor onderhouds-, bouw- of tuinierwerkzaamheden.2Kunt u uiteenzetten hoe, waar en door wie de inzameling
en eindverwerking van de verschillende soorten batterijen en accu’s
plaatsvindt? Voor welke hoeveelheden is capaciteit in eigen land aanwezig?In Nederland is alleen capaciteit om batterijen met kwikzilver te verwerhken.
Dit soort batterijen wordt bijvoorbeeld toegepast in horloges. Het gaat om
ca. 1 ton per jaar. Deze verwerker verwerkt ook ander afval dat kwik bevat.In tabellen 1 en 2 (zie bijlage) staan de buitenlandse verwerkers van
batterijen en accu’s weergegeven. De percentages zijn afkomstig uit
de verwerhkingsschema’s die door de verwerkers zijn opgegeven in het
kader van de kennisgevingen om batterijen en (lood)accu’s naar het buitenland
te mogen vervoeren.Op dit moment is het Besluit beheer batterijen van kracht. Door dit besluit
worden de producenten verplicht batterijen en accu’s met een gewicht
tot en met 1 kg die in het afvalstadium terechtkomen in te nemen en te verwerken.
Ze zijn ook verantwoordelijk voor de kosten die daarvoor worden gemaakt. De
producenten hebben de Stichting Batterijen (Stibat) in het leven geroepen
om het proces van inzamelen, sorteren en verwerken te beheren. Op verzoek
van de Stibat zamelen scholen, detailhandel en winkeliers draagbare batterijen
en accu’s tot en met 1 kg in. Daarnaast vindt inzameling van deze batterijen
en accu’s plaats bij kca-depots van gemeenten. Daar worden ze in opdracht
van Stibat opgehaald.De ontdoeners van de overige batterijen en accu’s bieden deze aan
bij bevoegde inzamelaars. Ruim 99% van de ingezamelde batterijen en
accu’s wordt uiteindelijk naar één eindinzamelaar gebracht,
die vervolgens de kennisgeving voor de uitvoer van deze batterijen regelt.
De overige 1% komt elders vrij. Onder meer bij verwerkers van afgedankte
electr(on)ische apparaten, die de in de apparaten aanwezige batterijen demonteren.
Deze verwerkers doen zelf een kennisgeving voor de uitvoer. Verder zamelt
een producent van mobiele telefoons defecte batterijen in en stuurt deze naar
een eindverwerker.De inzameling van loodaccu’s vindt plaats bij garagebedrijven, kca-depots
en schroothandelaren. De loodaccu’s wisselen een aantal maal van eigenaar,
voordat ze terechtkomen bij de grotere accuhandelaren in Nederland. In totaal
doen 14 verschillende bedrijven kennisgevingen om loodaccu’s naar het
buitenland te mogen vervoeren. 3Hoe is de financiering van inzameling, verwerking en
recycling door de producenten georganiseerd voor de verschillende soorten
en typen batterijen en accu’s?Op dit moment is het Besluit beheer batterijen van kracht. Door dit besluit
worden de producenten verplicht batterijen en accu’s met een gewicht
tot en met 1 kg die in het afvalstadium terechtkomen in te nemen en te verwerken.
De producenten hebben de Stichting Batterijen (Stibat) in het leven geroepen
om voor het proces van inzamelen, sorteren en verwerken te beheren. Slecht één
onderneming voert de wettelijke verplichtingen op individuele basis uit.De Stibat heeft een financieringssysteem waarbij de producenten per op
de markt gebrachte batterij of accu een verwijderingsbijdrage aan de stichting
afdragen. Van deze bijdrage wordt de inzameling en verwerking van de batterijen
en accu’s gefinancierd.De producenten van industriële batterijen en autoaccu’s en
-batterijen hebben nu geen wettelijke verplichting om batterijen en accu’s
die in het afvalstadium belanden in te nemen en te verwerken. De inzameling
en verwerking verlopen via de reguliere inzamelaars en verwerkers.4Op welke wijze vindt het beheer en de verdeling van
de financiering plaats? Welke onafhankelijke instantie houdt hierop toezicht?De verantwoordelijkheid voor het afvalbeheer van batterijen en accu’s
ligt bij de producenten. In de regeling wordt een aantal randvoorwaarden gesteld,
zoals inzamel- en verwerkingsdoelstellingen. Binnen de gestelde kaders kunnen
producenten hun eigen afspraken maken en systemen uitwerken. De producenten
hebben voor de uitvoering van de thans aan hen opgelegde verplichtingen de
Stibat opgericht. Het beheer en de verdeling van de financiën is derhalve
ook de verantwoordelijkheid van de producenten zelf. Er is geen onafhankelijke
instantie die hier toezicht op houdt. Wel is er naar aanleiding van het onderzoek «Neveneffecten
van producentenverantwoordelijkheid in het afvalstoffenbeleid» een aantal
afspraken gemaakt met de Stibat en andere vergelijkbare productstichtingen.
Er zijn afspraken gemaakt over de transparantie van de jaarcijfers, de omvang
van het fonds en de bestemming van een batig saldo bij liquidatie van de stichting.
Kortheidshalve wordt hierbij verwezen naar de rapportage over de neveneffecten
van producentenverantwoordelijkheid (27 664, nr. 48) en de brief
van 5 november 2007 (27 664, nr. 52).Naast deze afspraken heeft de Stibat uiteraard ook een eigen structuur
om zorg te dragen voor een verantwoorde besteding van de gelden, zoals een
stichtingsbestuur.5Hoe wordt in de inzameling van industriële batterijen
voorzien als de producenten en importeurs niet verplicht zijn een inzamelsysteem
op te zetten?De ontdoeners kunnen hun afgedankte industriële batterijen en accu’s
afgeven bij de producent, ongeacht de herkomst en de samenstelling. De producent
mag hiervoor kosten in rekening brengen. Daarnaast kan de ontdoener, net als
in de huidige situatie, de afgedankte industriële batterijen en accu’s
afgeven aan een erkende inzamelaar.6Om welke reden worden de tractiebatterijen en tractieaccu’s
uit hybride auto’s gezien als industriële batterijen en industriële
accu’s? Op welke wijze wordt voorzien in inzameling van de deze batterijen
en accu’s als producenten en importeurs niet verplicht zijn
hiervoor een inzamelsysteem op te zetten?De definitie van industriële batterij of accu uit de regeling is
overgenomen uit de richtlijn en bepaalt dat ze uitsluitend voor gebruik voor
industriële of professionele doeleinden zijn ontworpen of in een elektrisch
voertuig worden gebruikt. Een hybride auto is een type elektrisch voertuig
en de tractiebatterij uit een dergelijke auto is daarom een industriële
batterij.De beantwoording van deze vraag is ook opgenomen in het document «Questions
and Answers on the Batteries Directive (2006/66/EC)» dat is uitgebracht
door de Europese Commissie (Commission Services).7Kunt u een overzicht geven van de inrichtingen binnen
Nederland die een vergunning hebben voor verbranding van batterijen en accu’s?
Hoeveel batterijen en accu’s worden hier verbrand? Wat betekent verbranding
als het gaat om loodaccu’s en batterijen? Wat is de bestemming van de
reststoffen die na verbranding overblijven?In Nederland heeft geen enkele inrichting een vergunning voor het verbranden
van batterijen of accu’s. Gelet op de aard van de afvalstoffen is verbranden
als vorm van verwijdering geen toegestane verwerkingsoptie. Onbedoeld kunnen
batterijen meeverbrand worden, wanneer deze in het integraal ingezamelde huisvuil
aanwezig zijn.8Worden accu’s en batterijen bij verwerking in
het buitenland voor verbranding aangeboden? Wie houdt daar toezicht op milieu-
en arbeidsomstandigheden?Gelet op de aard van de afvalstoffen is verbranden als vorm van verwijdering
geen toegestane verwerkingoptie. In- en uitvoer voor het verbranden als vorm
van verwijdering wordt daarom in beginsel niet toegestaan.In de richtlijn is een bepaling opgenomen dat lidstaten het verbranden
en storten van batterijen en accu’s moeten verbieden. Nederland kent
al dergelijke verboden. Na de implementatiedatum van 26 september 2008
gelden deze verboden in alle EU-lidstaten. Resten van verwerking van batterijen
en accu’s mogen wel worden verwijderd door storten of verbranden. Het
is aan de bevoegde autoriteiten in het land van bestemming om er op toe te
zien dat dit gebeurt volgens de vereiste milieu- en arbeidsomstandigheden.Daarnaast mogen afgedankte batterijen en accu’s die worden uitgevoerd
naar landen buiten de Europese Gemeenschap niet worden meegeteld bij het behalen
van het verplichte percentage voor hergebruik als materiaal, tenzij de producent
kan aantonen dat het hergebruik als materiaal heeft plaatsgevonden in omstandigheden
die gelijkwaardig zijn aan de voorschriften uit de richtlijn inzake hergebruik.9Hoe zijn afspraken met Afval Recycling Nederland (ARN)
en de Stichting Batterijen (STIBAT) over uitvoering van de richtlijn vastgelegd?
Welke rol speelt uw ministerie in de gemaakte afspraken?Indien deze organisaties onderling afspraken gaan maken, zal mij dat worden
meegedeeld in de mededeling (wat een plan van aanpak is) die de producenten
van batterijen en accu’s binnen dertien weken na de inwerkingtreding
van de nieuwe regelgeving moeten indienen. Mijn ministerie speelt geen rol
bij het maken van afspraken: de producenten zelf dienen een afvalbeheerssysteem
op te zetten. Indien zij daarvoor afspraken met andere organisaties
maken, is er geen rol voor mij weggelegd. Het gaat hier immers om producentenverantwoordelijkheid.10Welke afspraken zijn gemaakt met ARN en STIBAT over
de inzameling van de batterijen en accu’s? Welke consequenties hebben
de nieuw toegevoegde inzamelverplichtingen voor deze organisaties?Zoals ik in het antwoord op vraag 9 heb aangegeven, is er geen sprake
van afspraken met ARN en Stibat.De regelgeving heeft consequenties voor de producenten, en dus ook voor
de door hen opgerichte organisaties, Stibat en ARN. Deze zullen in hun mededeling
aangeven op welke wijze zij gaan voldoen aan de verplichtingen uit de regeling.
Ze hebben 13 weken tijd na het van kracht worden van de regelgeving om die
mededeling in te dienen. Ik kan dus nog geen uitspraken doen over hoe de organisaties
zullen omgaan met de wijzigingen in de verplichtingen.Producenten van autobatterijen en -accu’s zeer waarschijnlijk vertegenwoordigd
door ARN zullen voor alle batterijen en accu’s die in auto’s zitten
die nieuw op de markt worden gebracht, een mededeling moeten doen. Voorheen
waren dit alleen de batterijen en accu’s tot 1 kg (zoals bijvoorbeeld
voor de elektrische deurvergrendeling), maar straks ook voor de accu’s
die in de auto’s zitten.Voor Stibat, als vertegenwoordiger voor producenten van draagbare batterijen
en accu’s, zijn er meer veranderingen. Allereerst verandert de categorie
batterijen en accu’s waarop de regelgeving van toepassing is. Nu is
er producentenverantwoordelijkheid voor batterijen en accu’s tot en
met 1 kg. In de nieuwe regelgeving staan verplichtingen voor alle draagbare
batterijen en accu’s, die overigens grotendeels overlapt met de categorie
batterijen en accu’s tot en met 1 kg.Daarnaast is er een toename van de verplichtingen voor de producenten
van draagbare batterijen en accu’s. Er zijn in de regeling randvoorwaarden
voor het inzamelsysteem opgenomen. Het gaat om de plicht om inzamelpunten
in de nabijheid van de consument te hebben en rekening te houden met de bevolkingsdichtheid.
Ook zijn de producenten verplicht de door de distributeurs teruggenomen batterijen
of accu’s op te halen. Daarnaast hebben ze informatieverplichtingen
aan de gebruikers. Ook is explicieter aangegeven dat ze verantwoordelijk zijn
voor de kosten van inzameling en verwerking van de afgedankte batterijen en
accu’s. Vanaf 2012 geldt er een inzameldoelstelling van 25%,
die in 2016 wordt verhoogd naar 45%. En per 26 september 2009
gelden er verwerkingeisen voor de door hen ingezamelde batterijen en accu’s.Er komen ook verplichtingen voor distributeurs, namelijk om kosteloos
afgedankte draagbare batterijen en accu’s in te nemen en mee te werken
aan systemen van producenten. Hoewel de Stibat reeds convenanten met de Raad
van de Nederlandse Detailhandel en de Uneto-VNI (installatiebranche) heeft
afgesloten om (nog) meer innamepunten te realiseren, helpen de wettelijke
bepalingen bij het realiseren van meer inzamelpunten.11Hoeveel vervoer van afgedankte batterijen en accu’s
vindt plaats en over welke afstanden? Wordt gewerkt aan ontwikkeling van de
eindverwerking in eigen land? Zo ja, waar en door wie? Zo neen, waarom niet?In totaal werden in 2006 en 2007 4654 transporten uitgevoerd met batterijen
en accu’s. Het gaat om Nederlandse batterijen en accu’s die naar
de buitenlandse verwerkers vervoerd worden. Op basis van de opgegeven
transportroutes is de afgelegde afstand gemiddeld ongeveer 280 kilometer per
transport (enkele reis).Zoals in het antwoord op vraag 2 is vermeld, is er op dit moment in Nederland
alleen capaciteit om batterijen met kwikzilver te verwerken. Er zijn geen
initiatieven bekend voor verwerking van andere batterijen en accu’s
in Nederland.Bij de verwerking van loodaccu’s is een belangrijk reden daarvoor
dat een grote stroom lood vrijkomt, die omgesmolten moet worden om als materiaal
te kunnen worden hergebruikt. De meest logische vestiging van een accuverwerker
is daarom nabij een grote loodsmelterij.Voor de overige batterijen en accu’s geldt dat de omvang van de
stroom uit Nederland relatief klein is en er een internationale markt voor
deze afvalstromen is. Als een nieuwe verwerker economisch rendabel wil zijn,
moet deze batterijen en accu’s uit West-Europese landen gaan importeren.
Op dit moment is er echter voldoende capaciteit in de ons omringende landen.
Er is geen economische reden om zelfvoorzienend te zijn in de verwerking van
accu’s en batterijen.12Op welke wijze is bij het opstellen van de regeling
en de organisatie van de uitvoering ervan rekening gehouden met de toename
van het aantal draagbare batterijen?De producent is verantwoordelijk voor het afvalbeheer van alle draagbare
batterijen en accu’s die hij/zij op de markt brengt, dus ongeacht de
hoeveelheid. Het is dan ook niet noodzakelijk in de regelgeving rekening te
houden met een toename van het aantal draagbare batterijen en accu’s.13Op welke wijze is bij het opstellen van de richtlijn
en organisatie van de uitvoering ervan rekening gehouden met het groeiend
aantal autobatterijen en autoaccu’s?De producent is verantwoordelijk voor het afvalbeheer van alle autobatterijen
en -accu’s die hij/zij op de markt brengt, dus ongeacht de hoeveelheid.
Het is dan ook niet noodzakelijk in de regelgeving rekening te houden met
een toename van het aan autobatterijen en -accu’s.14Kunt u uitsluiten dat de kosten voor inzameling en
verwerking in de prijs van batterijen en accu’s worden doorberekend?
Zo ja, hoe houdt u daar toezicht op?In de regeling is een bepaling opgenomen dat de kosten voor inzameling
en verwerking niet zichtbaar aan de consument mogen worden berekend. Dit betekent
dat er geen zichtbare verwijderingsbijdrage mag worden geheven. Dat de prijs
voor het afvalbeheer uiteindelijk in de kostprijs van de batterijen en accu’s
wordt doorberekend, is niet verboden. Vanuit het idee dat de vervuiler betaalt
(de gebruiker van de batterij of accu), is dat ook niet verkeerd.15Hoe en waar worden de overige percentages batterijen
en accu’s ingezameld en verwerkt?Bedrijven gebruiken in de meldingen aan het bevoegde gezag of bij het
doen van een kennisgeving de zogenoemde Euralcode om de afvalstoffen te omschrijven.
Op basis van de Euralcode is geen onderscheid te maken tussen de verschillende
soorten batterijen zoals die in de regeling worden genoemd. In
tabel 1 is weergegeven hoe bepaalde soorten batterijen worden verwerkt.16Is er een verband tussen de 25% in te zamelen
batterijen en accu’s en de kosten die verhaald worden op de producenten?
Zijn producenten ook verantwoordelijk voor de kosten voor inzamelen en verwijderen
van de overige 75%? Zo neen, wie dan wel?Producenten van draagbare batterijen en accu’s zijn verantwoordelijk
voor de kosten van inzameling en verwerking van de batterijen en accu’s
die ze op de markt hebben gebracht en in het afvalstadium belanden. Van de
hoeveelheid batterijen en accu’s die ze de markt brengen (berekend op
basis van de gemiddelde verkoopcijfers van 3 voorgaande jaren), moeten ze
vanaf 2012 jaarlijks minimaal 25% inzamelen. Het is dus niet zo
dat ze 25% moeten inzamelen van de batterijen en accu’s die worden
afgedankt. Er blijft dus geen 75% van de afgedankte batterijen en accu’s
over, waarvoor de producenten niet verantwoordelijk zijn.17Wat wordt gedaan met de overige gewichtpercentages
aan schadelijke stoffen die niet hergebruikt worden? Waar en hoe worden die
verwerkt?In (oudere) loodaccu’s zit bakeliet, een synthetisch kunstharsproduct,
dat niet goed te verwerken is. Deze deelstroom wordt gestort. Accuzuur wordt
veelal hergebruikt, maar wordt ook wel geneutraliseerd en na reiniging geloosd
op het oppervlaktewater of gebruikt als proceswater. Batterijen kunnen plastics
en bitumen bevatten. Deze stoffen verbranden tijdens het smeltproces en zorgen
voor energie. Slakken van het smeltproces worden gestort of verwerkt als bouwstof. Tabel 1, bijlage bij brief K&K 2008075906 Verwerkers
van batterijen en de wijze van verwerking Naam verwerkerPlaatsRegioLandEuralcodeVrije omschrijvingNuttige toepassing (%)Verbranden (%)Storten (%)Lozen (%)Onbekend (%) Accurec Recycling GmbHMüllheim an der RuhrNordrhein-WestfalenDuitsland160602Nikkel-cadmiumbatterijen834–13–Batrec AGWimmisBernZwitserland160605 200133Lithiumbatterijen, ongesorteerde
huishoudbatterijen61153173 Redux GmbHDietzenbachHessenDuitsland160605Alkalinebatterijen,
zinkbruinsteenbatterijen, nikkel- metaalhydridebatterijen919–––S.N.A.M.ViviezMidi-PyrénéesFrankrijk160602Nikkel-cadmiumbatterijen7611–410SAFT Nife ABOskarshamnKalmar-IänZweden160602Nikkel-cadmiumbatterijen755–1010Scan Arc TechnologiesHoforsGävleborgs-IänZweden160605Lithiumbatte
rijen, batterijen8020––– VFE (Valdi)FeursRhône-AlpesFrankrijk160603Alkalinebatterijen,
zinkbruinsteenbatterijen6915–134Tabel 2 bijlage bij brief K&K 2008075906 Verwerkers
van loodaccu’s (Euralcode 160601) en de wijze van verwerking Naam verwerkerPlaatsRegioLandNuttige toepassing (%)Verbranden (%)Storten (%)Lozen
(%)Onbekend (%) A.P.S.M. s.a.Pont-Sainte-MaxencePicardiëFrankrijk93–7––Accurec N.V.TessenderloLimburgBelgië93–7–0Azor Ambientel s.aMolina
de SeguraMurciaSpanje100–––– BSB Recycling GmbHBraubachRheinland-PfalzDuitsland100––––Campine Recycling N.V.BeerseAntwerpenBelgië94–6––Fonderie et Manufacture de Metaux S.A. BrusselGewest BrusselBelgië73–––27 Harz-Metall GmbHGoslarNiedersachsenDuitsland95–5––Metal BlancRocroiChampagne-ArdenneFrankrijk93–7––Societe de Traiments Chimiques des MetauxBazoches-les-GallerandesCentreFrankrijk937–––UAB ZalvarisKaunas Litouwen70–––30XNoot1Samenstelling:Leden: Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP), Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff
(VVD), ondervoorzitter, Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Koopmans (CDA), voorzitter,
Spies (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Vietsch (CDA), De Krom (VVD),
Samsom (PvdA), Boelhouwer (PvdA), Roefs (PvdA), Neppérus (VVD), Van
Leeuwen (SP), Jansen (SP), Van der Burg (VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij
(PvdA), Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD), Bilder (CDA) en Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU).Plv. leden: Duyvendak (GL), Van der Vlies (SGP), Polderman (SP), Remkes
(VVD), Jacobi (PvdA), Hessels (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA), Koşer
Kaya (D66), Leijten (SP), Schreijer-Pierik (CDA), Kamp (VVD), Timmer (PvdA),
Waalkens (PvdA), Vos (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP),
Van Beek (VVD), Schermers (CDA), Besselink (PvdA), Agema (PVV), Thieme (PvdD),
Vietsch (CDA) en Ortega-Martijn (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29383-113.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl