Handhaving milieuwetgeving; Verslag algemeen overleg van 14 februari 2007 over het schip de Otapan
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22343, nr. 162

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22343 nr. 162

19-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22343Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 343Handhaving milieuwetgevingnr. 162VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 19 maart 2007De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 14 februari 2007 overleg gevoerd met staatssecretaris
Van Geel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– de brief van de staatssecretaris van VROM d.d.
8 februari 2007 inzake informatie over de ontwikkelingen in het dossier
over de Otapan en beantwoording van de resterende vragen (22 343, nr. 155).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Dibi (GroenLinks) zag in de historie
van de Otapan de ene wonderbaarlijke wending na de andere. Hij acht dit geen
op zichzelf staand fenomeen en een tekenend voorbeeld van het verdelingsvraagstuk.
Jarenlang hebben westerse landen geprobeerd om de ecologische kosten buiten
de reguliere boekhouding te houden, bijvoorbeeld door afval elders te dumpen.
De leefomgeving in onze landen wordt geleidelijk aan schoner, maar wel ten
koste van de ontwikkelingslanden. Een grote groep armen wordt het slachtoffer
van de ecologische behoeften van een kleine groep rijken. In dit ecologische
vraagstuk ziet de GroenLinks-fractie een van de grootste uitdagingen van de
toekomst.De staatssecretaris heeft waarschijnlijk in een opwelling geroepen dat
hij zijn nek niet nog eens uitsteekt voor deze schepen. Neemt hij die uitlating
terug? Is hij bereid om dit vraagstuk effectief en bij voorkeur in Europees
verband aan te pakken? Het valt te vrezen dat sloopschepen straks alleen nog
in landen als Bangladesh gesloopt worden of in internationale wateren terechtkomen.
Is de staatssecretaris bereid, de noodzaak van een Europese sloophaven te
onderzoeken? Alleen dan is de handhaving gewaarborgd van strenge Arbo- en
milieunormen.Hoe verklaart de staatssecretaris dat uit de in 2002 uitgevoerde quick
scan nu pas blijkt dat de Otapan niet de eerder gemelde 54 ton asbest bevat,
maar 77 ton? In 2005 verklaarde de Nederlandse rechter de Otapan tot een gevaar
voor de eigen omgeving. Het schip werd verbeurd verklaard, maar de staatssecretaris
ontkent dat Nederland hiermee de eigenaar is geworden van de Otapan.
Wat is volgens hem de precieze betekenis van de rechterlijke verbeurdverklaring?Welke kosten worden overgeheveld naar de Turkse eigenaar van de Otapan
en op welke juridische grondslag gebeurt dat? De Turkse werf Simsekler is
immers pas medio 2006 eigenaar geworden van de Otapan. Op dat moment was de
omvang van het asbestprobleem volstrekt onduidelijk. Vindt de staatssecretaris
het terecht dat een substantiële kostenpost in de schoenen van de Turkse
werf wordt geschoven, wetend dat die werf haar werknemers onbeschermd asbest
laat verwijderen om kosten te besparen?Is de staatssecretaris bereid om na de sanering van de Otapan een onafhankelijke
inspectiedienst te laten onderzoeken of de sanering conform de opdracht is
uitgevoerd? Dit moet snel en transparant klaarheid brengen in dit hoofdpijndossier.Tot slot vraagt de heer Dibi naar een update in de kwestie van de Sandrien.
Dat schip ligt niet ver verwijderd van de Otapan en volgens NRC Handelsblad
is daar van alles mis mee. Wat is de stand van zaken en wat zijn de bevindingen
van de Arbeidsinspectie?De heer Samsom (PvdA) had gehoopt dat het
probleem van de Otapan bij het aantreden van het nieuwe kabinet opgelost zou
zijn. De staatssecretaris moet het net zo zijn vergaan. Hij schrijft in zijn
brief dat na de sanering van de Otapan een belangrijk milieuprobleem zal zijn
opgelost en dat die oplossing er op korte termijn zal zijn. Geen van beide
blijkt nu waar te zijn. Er zijn nog talloze losse eindjes, sommige ernstig
en sommige minder ernstig.De kosten van de asbestverwijdering en de daarop volgende sloop zijn bepalend
voor de totaalkosten. Toen de staatssecretaris eerder uitging van 1,5 tot
2 mln., wees de PvdA-fractie op in omloop zijnde kostenramingen – een
bijlage van het Search-rapport – met twee tot drie keer zo hoge bedragen.
Nu bindt de staatssecretaris in, maar waarom ziet hij dat nu pas? Klopt het
dat de bijlage in kwestie al in 2002 beschikbaar was op het ministerie? Er
is een exportbeschikking afgegeven gebaseerd op 1000 kg asbest. Lag de bovenvermelde
kostenraming toen in dezelfde la als het rapport waaruit blijkt dat het in
feite gaat om 55 keer zoveel asbest? Hoe heeft het toch weer zo mis kunnen
gaan.Blijft het hierbij, of heeft het nog consequenties dat het schip niet
terug kan keren naar Turkije? Het mag dan gaan om consequenties die Simsekler
zou moeten dragen, maar nu de Turkse minister niet meer meewerkt aan een oplossing,
zou het nog wel eens kunnen dat ook Simsekler minder coöperatief wordt.
Wie weet, spant Simsekler procedures aan om te voorkomen dat men straks «met
de kat in de zak» komt te zitten. Hoeveel kans maakt een dergelijke
procedure? Wat zijn de consequenties die dat weer zou kunnen hebben voor de
Nederlandse regering?De Turkse werf heeft al verklaard dat het schip dan maar naar Bangladesh
of India gaat. In Turkije mag men wat dat betreft weinig scrupules hebben,
maar dat geldt niet voor de Kamerleden. Gaat de staatssecretaris verscheping
naar Bangladesh of India ten allen tijde voorkomen? Welke financiële
repercussies zij er, als hij dat doet?Hoe zit het met het verhalen van de kosten op de vorige eigenaar Basilisk?
Daar staat weinig over in de brief. Wordt er achter de schermen hard aan gewerkt
om de kosten te verhalen op de boeven die het schip hebben geëxporteerd
met een valse kennisgeving? Het zou goed zijn te weten dat zulke pogingen
gaande zijn, zelfs al kan de staatssecretaris er ter bescherming van de Nederlandse
onderhandelingspositie inhoudelijk niets over zeggen. Het kan niet zo zijn
dat Basilisk straks in Mexico de handen wrijft, omdat men Nederland heeft
opgezadeld met meer dan 4 mln. aan kosten, terwijl men er zelf vandoor gaat
met een gesaneerd schip.De asbestverwijdering zal in Nederland gebeuren. Heeft de minister alle
betrokkenen voldoende duidelijk gemaakt dat dit niet tot milieuproblemen mag leiden? Dat lijkt duidelijk, maar dat leek het bij de Sandrien
ook en toch ging het mis. Hoe wordt gewaarborgd dat het nu wel goed gaat?
En hoe repareert de staatssecretaris de kwestie-Sandrien?Komt de staatssecretaris terug op de in – overigens zeer begrijpelijke –
woede gedane uitspraak als zou hij dit soort schepen nooit meer toelaten tot
Nederland? Het blijft de bedoeling dat Nederland zijn verantwoordelijkheid
neemt en dat kan ook, als het lukt om de kosten in dit soort dumpingzaken
te verhalen op de eigenaar. Idealiter komt Nederland internationaal bekend
te staan als een land waarin men er alles aan doet om de daadwerkelijke veroorzakers
van milieuschade ook echt te laten opdraaien voor de kosten. Achterover leunen
en de wereld het zelf laten uitzoeken, is geen optie.De heer Poppe (SP) vindt de brief van de staatssecretaris
een prachtige beschrijving van een rampzalig beleid. De alleen maar op het
behalen van winst gerichte verkoop, op volle zee, van het schip door het Mexicaanse
Basilisk aan de Turkse werf Simsekler was een schurkenstreek. Of het verhalen
van de verspilde miljoenen ooit zal lukken, is zeer de vraag. Tot nu toe ging
het om 1,5 mln., maar het wordt razendsnel meer.Bij uitvoering van de plannen die de staatssecretaris nu schetst, gaat
de asbestsanering rond de 4,5 mln. kosten. Dan moet er met de Turkse werf
ook nog onderhandeld worden over de verwijdering van andere schadelijke stoffen
uit het schip. De SP-fractie voelt niets voor deze lijn.De Otapan is een dubbelwandige zwaveltanker, gebouwd in 1965 bij Verolme
in Rotterdam. Mensen die destijds hebben meegewerkt aan de bouw van het schip
wisten de heer Poppe bij een werkbezoek precies te vertellen hoeveel asbest
er in dat schip zit. De stelling als zou de daadwerkelijke hoeveelheid op
enig moment ineens duidelijk geworden zijn, is ongeloofwaardig. Die informatie
lag nog in allerlei archieven en had bekend kunnen zijn. De lading van een
zwaveltank moet warm gehouden worden en de machinekamer staat stijf van het
asbest. Rondom de stoomketel en -leidingen, de ladingtanks, de ballasttanks
en de scheepswanden blijkt ook nog gewerkt te zijn met spuitasbest.Asbestsanering zonder sloop is mogelijk, maar vraag niet hoe. De betrokken
werknemers moeten – in vol beschermingspak en met een gasmasker op –
in heel smalle ruimtes onder in het schip kruipen, het in dikke roestlagen
vastgekoekte asbest zien los te wrikken en het naar boven zien te krijgen.
Dat gebeurt onder arbeidsomstandigheden die niet anders dan mensonwaardig
mogen heten. De Kamer moet dat niet willen. Daar komt nog bij dat het allemaal
aan een kade van een reparatiewerf in Rotterdam moet gaan gebeuren, die daar
niet voor bestemd is en dus eigenlijk ook niet echt geschikt.De doorverkoop op volle zee van de Otapan aan Simsekler leek wellicht
een buitenkansje om een tweede Sandrien te voorkomen. Had de Nederlandse staat
bezwaar kunnen aantekenen tegen de doorverkoop? Als dat had gekund: waarom
is het niet gebeurd? Nu wil de Turkse regering helemaal geen sloopschepen
meer toelaten in Turkije. Wat is dan de uitspraak nog waard dat de eigenaar
het schip na sanering alleen mag uitvoeren naar een buitenlandse bestemming
die voldoet aan de EVOA-bepalingen? Hoe kan de staatssecretaris voorkomen
dat het schip via via toch nog op een van de bekende sloopstranden in Azië
belandt?De heer Poppe acht het een onmogelijke klus, de Otapan zonder slopen zorgvuldig
te saneren. Het is ook onvoorstelbaar dat de staatssecretaris louter om economische
redenen kiest voor alleen een asbestsanering. Het is beter om in onderhandeling
te gaan met de Turkse werf – als die werkelijk de rechtmatige eigenaar
blijkt te zijn – over de aankoop van de Otapan door Nederland. Dat moet
gebeuren voor de prijs die de werf betaalde of voor iets minder, aangezien
het schip Turkije niet meer in mag. Na aankoop kan de asbestsanering gelijktijdig
met sloop geschieden, compartiment voor compartiment, zoals het schip destijds
ook is gebouwd.Met die optie spaart Nederland € 380 000 aan terugsleepkosten
uit, evenals een dure asbestsanering, want in het kader van sloop kan de sanering
aanzienlijk goedkoper geschieden. Het schip levert staal op dat op de markt
geld waard is. Wellicht is Nederland dan minder geld kwijt dan nu is voorzien,
terwijl er met zekerheid kan worden voorkomen dat de Otapan op een of ander
sloopstrand belandt. Bovendien wordt het schip dan met zekerheid niet teruggesleept,
maar in Nederland volgens Nederlandse regels en onder fatsoenlijke arbeidsomstandigheden
gesloopt en gesaneerd. Is de staatssecretaris bereid, serieus na te denken
over deze optie?Mevrouw Spies (CDA) vindt het tijd dat er
schoon schip wordt gemaakt met de Otapan. Volgens plan ligt er begin juni
een gesaneerd schip met een positieve economische waarde klaar voor vertrek.
Dat zou een einde maken aan het drama dat zich in nogal wat bedrijven heeft
afgespeeld. Voor de CDA-fractie heeft een verantwoorde asbestsanering steeds
vooropgestaan. Dat dit nu in Rotterdam gebeurt, accepteert mevrouw Spies.
De totale kosten vallen veel hoger uit dan aanvankelijk voorzien. Dat doet
pijn, zeker nu onduidelijk is of die kosten verhaald kunnen worden op Basilisk.
Wachten met saneren en de kosten nog verder laten oplopen, is geen optie.
Mevrouw Spies kan zich dus vinden in de verdere afwikkeling die de staatssecretaris
voorstelt.Terugkijken heeft niet veel zin. De Kamer heeft eerder vastgesteld dat
er wellicht formeel volgens de regels is gehandeld, maar dat er in het proces
wel beoordelingsfouten zijn gemaakt. Die hadden schadelijk kunnen zijn voor
mens en milieu, ze leidden tot extra kosten waarvoor de Nederlandse belastingbetaler
mogelijk moet opdraaien en ze hebben het beeld en de reputatie van Nederland
beschadigd. Een aantal vragen blijft onbeantwoord. Wordt de sanering in de
haven van Rotterdam uitgevoerd, omdat men mede door de Probo Koala niet meer
voldoende vertrouwen heeft in Amsterdam? Zijn de autoriteiten in Rotterdam
beter toegerust voor dit soort complexe zaken dan die in Amsterdam? De kosten
vallen hoger uit dan verwacht en worden inmiddels op 4,5 mln. geraamd. Ten
laste van welk projectpotje komt die tegenvaller? En kan de staatssecretaris
garanderen dat de kosten niet nog verder zullen oplopen?Volgens de staatssecretaris is kostenverhaal alleen mogelijk op Basilisk,
omdat dit de kennisgever in het kader van de EVOA is. Simsekler zou op grond
van een privaatrechtelijke overeenkomst eigenaar geworden zijn van de Otapan,
maar er zou geen eigendomsovergang onder algemene titel hebben plaatsgevonden.
Kan de staatssecretaris dit nader toelichten? De Otapan zal na de sanering
een positieve economische waarde hebben. Kan dan niet beslaglegging overwogen
worden of verbeurdverklaring van het schip, om in ieder geval een deel van
de kosten gedekt te krijgen?De staatssecretaris staat garant voor de kosten die gemoeid zijn met de
terugkeer van het schip naar zijn werf. Dat klinkt naar een nieuw avontuur
in de richting van Turkije, en dat terwijl de Turkse milieuminister Pepe geen
sloopschepen meer wil toelaten aldaar. Die garantstelling is niet te begrijpen,
zeker niet na alle ervaringen die de staatssecretaris met de heer Pepe heeft
opgedaan. Hij kan beter proberen om een toezegging te verkrijgen van een collega-milieubewindspersoon
waar dan ook ter wereld dat de Otapan daar na de sanering welkom is. Er mag
hoe dan ook niet nog meer gesleep komen met dat schip.Mevrouw Neppérus (VVD) heeft na lezing
van de brief niet de indruk dat er een oplossing is voor het probleem van
de Otapan, noch dat die er op korte termijn zal komen. Kijkend naar gevallen
zoals die van de Probo Koala, de Sandrien en de Otapan blijkt maar weer dat
de wereld rijk is aan boeven, maar ook dat het toezicht door de overheid duidelijk
niet is wat het hoort te zijn. Hoe kon dit allemaal gebeuren?Het is storend dat er ten aanzien van de kosten telkens nieuwe getallen
verschijnen. Er moeten op het departement toch mensen aanwezig zijn die weten
wat er aan kosten te verwachten valt? Liever hoge getallen die realistisch
blijken, dan keer op keer lage cijfers die vervolgens weer herzien moeten
worden.Het asbest moet uit dat schip verwijderd worden en Nederland moet dat
laten doen. Gezien de daarmee gemoeide kosten moet de overheid dan maar de
processen gaan voeren die nodig zijn om dat geld terug te krijgen van de verantwoordelijke
partijen. Ook uit principiële overwegingen kan het niet zo zijn dat de
Nederlandse belastingbetaler hiervoor opdraait. Hoe kijkt de Arbeidsinspectie
aan tegen de arbeidsomstandigheden van de medewerkers die de asbestsanering
gaan uitvoeren? Het oordeel van de inspectie, met al haar deskundigheid ter
zake, is voor de VVD-fractie bepalend.Antwerpen en Hamburg hebben ook grote havens. Kampen de autoriteiten daar
ook met schepen zoals de Sandrien en de Otapan? Of is dat een Nederlandse
specialiteit? Nederland moet doorgaan met de verwijdering van het asbest uit
de Otapan, mits de Arbeidsinspectie de arbeidsomstandigheden goedkeurt. Ook
moet er langs juridische weg gezocht worden naar mogelijkheden om de kosten
te verhalen, en het zou goed zijn, de zaak op Europees niveau aan de orde
te stellen. De Otapan mag niet in India belanden en er moeten harde garanties
komen voordat een vertrek naar Turkije toelaatbaar is.Mevrouw Agema (PVV) heeft het dossier met
interesse bestudeerd en hoopt dat er snel een deugdelijke afronding kan komen.
De Nederlandse overheid heeft duidelijk een fout gemaakt wat de controle betreft.
Wat wordt ondernomen om dat in de toekomst beter te doen? Zijn bijvoorbeeld
de regelmatige controles die de Provincie Noord-Holland via VROM, Rijkswaterstaat
en de Arbeidsinspectie laat uitvoeren op de Sandrien nu een standaardprocedure
of wordt er alleen beter gecontroleerd omdat deze zaken nu in het nieuws zijn?
Hoe denkt de staatssecretaris dit soort zaken in de toekomst te voorkomen?Juist de Simsekler-werf is toegerust en gecertificeerd voor het verantwoord
slopen van asbesthoudende schepen. Het gesjoemel met hoeveelheden is een schande
en had nooit mogen gebeuren, maar gaat er nu straks een asbestvrij schip naar
een werf in Turkije die zelf ook toegerust is voor de werkzaamheden die wij
hier in Nederland laten doen?Om welke asbestsoorten gaat het eigenlijk bij de Otapan? Mevrouw Agema
meende begrepen te hebben dat niet elk soort asbest schadelijk is. Hoe schadelijk
is het asbest waar het hier om gaat en welke risico’s zijn verbonden
aan de verwijdering?Hoe groot schat de staatssecretaris de kans dat het zal lukken om de vereiste
4,5 mln. te verhalen op Basilisk?Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris bevestigt dat het afwentelen
van afval op ontwikkelingslanden een groot probleem is. Dat is onderkend en
heeft geleid tot maatregelen op Europees niveau en bij de Nederlandse regering.
Zo bestaat er een samenwerkingsverband tussen Noordwest-Europese havens, met
als doel het stroomlijnen en aanscherpen van het toezicht. Een oplossing is
alleen in groter verband mogelijk, Nederland alleen kan niet effectief optreden.
Vaak heeft namelijk scherper toezicht in de ene haven tot gevolg dat het materiaal –
of in dit geval het schip – in kwestie naar een haven met minder scherp
toezicht wordt gebracht.De uitlating dat de staatssecretaris zijn handen aftrekt van dit soort
schepen is gedaan in een verhit moment. Het is duidelijk dat dit helemaal
niet kan en dat Nederland wel degelijk verantwoordelijkheid heeft in dezen
en die ook moet nemen. Geprobeerd wordt om dat in Europees verband
te doen. Er moet Europese sloopcapaciteit komen, er wordt in Europa hard gewerkt
aan gezamenlijk toezicht en handhaving en ook ten aanzien van de strafrechtelijke
vervolging van milieucriminaliteit moet er een level playing field komen.
Nederland moet zich sterk maken voor de komst van een systeem waarmee te waarborgen
valt dat schepen aan alle voorwaarden voldoen voordat zij naar andere landen
vertrekken. Wie statiegeld heft op anderhalfliterflessen kan niet toelaten
dat schepen zoals de Otapan van het ene onverantwoorde bedrijf naar het andere
gaan, om ten koste van milieu en werknemerswelzijn te eindigen op een sloopstrand
ergens in de derde wereld.De verrekening van de kosten blijft het grote probleem. Er moet een systeem
komen om dat op te lossen, een soort reservering of verwijderingsbijdrage.
Schepen zoals de Otapan liggen heus niet alleen in Nederland, maar wanneer
de autoriteiten aldaar geen actie ondernemen, dan praat ook niemand erover.
Nederland heeft jarenlang een offensief beleid gevoerd op het terrein van
asbest, terwijl schepen vergelijkbaar met de Otapan in andere Europese havens
liggen zonder dat iemand er wat aan doet. Het is dan ook ergerlijk dat juist
de mensen die hun nek uitsteken, alle kritiek en de hoge kosten over zich
heen krijgen. Vanaf het moment dat het ministerie zijn verantwoordelijk nam,
ging de teller lopen. De kosten begonnen op te lopen en het werd duidelijk,
om welke schade het gaat. Dat is een bestuurlijk dilemma en alleen op te lossen
als er fondsen komen die het mogelijk maken, een besluit te nemen zonder dat
direct de financiële afweging gemaakt moet worden.De kennisgeving waarin er sprake was van 1000 kg asbest had een alarmbel
moeten doen rinkelen op het ministerie, gezien alle daar aanwezige kennis.
Dat is niet gebeurd. Er is toen nog wel aangedrongen op verdere informatie,
maar wellicht is men te gemakkelijk gaan denken: het zal wel. Onderzocht wordt
nog of er ook bij de borgstellingen anders gehandeld had kunnen worden. Toen
het schip eenmaal op de Middellandse Zee was, is op hoog diplomatiek niveau
nagegaan of Turkije het niet alsnog zou kunnen overnemen. Daarna is gekeken
of een haven in een ander keurig Europees land een optie zou zijn. Dat waren
bestuurlijke afwegingen die de staatssecretaris nog steeds heel redelijk acht.Uitgangspunt blijft dat Nederland in dit nu al zeven jaar slepende dossier
een morele verantwoordelijkheid heeft -zelfs al is de Otapan geen eigendom
van Nederland – om milieuschade te voorkomen. Dat is het doel. Er zijn
fouten gemaakt en die worden nu zodanig hersteld dat er geen milieugevolgen
meer zullen zijn. Na de sanering is de Otapan dusdanig schoon – afgezien
van de 660 kg asbestplaten die onder de tanks liggen en niet verwijderd kunnen
worden – dat het moet voldoen aan de EVOA-criteria. Het zal dan ook
alleen naar een EVOA-land kunnen en niet naar een ander land.Het lijkt de staatssecretaris geen optie om het schip te kopen. Aankoop
zou twee positieve effecten hebben, namelijk het wegvallen van de Nederlandse
garantstelling voor de terugsleepkosten en de mogelijkheid om langer over
de sanering te doen. Per saldo kost de optie-Poppe echter meer geld en meer
tijd. Nederland heeft een milieuprobleem op te lossen; schepen kopen en verkopen
is niet aan de orde. Het liefst had de staatssecretaris dit probleem in zijn
termijn compleet opgelost. Dat is niet gelukt, maar nu is er een duidelijke
lijn en de oplossing is in zicht. De eigenaar bepaalt wat er na de sanering
met het schip gebeurt.Het is belangrijk, de privaatrechtelijke kant van de zaak strikt te scheiden
van de maatschappelijke verantwoordelijkheid van Nederland om het schip zo
schoon te krijgen dat het voldoet aan de oorspronkelijke kennisgeving. Dat
houdt in dat het schip op kosten van Nederland hierheen is gesleept, dat er
een asbestinventarisatie wordt gemaakt, gevolgd door een sanering tot 1000
kg asbest, overeenkomstig de originele kennisgeving. De 660 kg asbestplaat
onder de zwaveltanks is niet te verwijderen zonder de integriteit
van het schip aan te tasten. Tot slot staat Nederland garant voor de terugsleepkosten
van het schip.Simsekler lijdt nu een hoog renteverlies en wil het schip zo gauw mogelijk
terug. Het ministerie is met het bedrijf in overleg over de verrekening van
de verwijderingskosten van gevaarlijke stoffen, olieresiduen etc. Simsekler
moet na de sanering bepalen wat er met het schip gebeurt. Dat is een vrij
complex vraagstuk. Vanaf het moment dat het schip schoon is, treedt er een
economisch mechanisme in werking en moet de eigenaar afwegen of hij het schip
in Turkije houdt – daar zijn de loonkosten laag en de opbrengst dus
iets hoger – of dat het schip naar een ander OECD-land moet. Nederland
zal geen toestemming geven voor vertrek naar een niet-EVOA-land. De eigenaar
moet dus afwegen of hij verlies maakt op de verkoop van het schip of dat hij
renteverlies lijdt. Simsekler zit niet in een ideale positie. Gelet op de
complexiteit van deze sanering werken alle toezichthoudende instanties nauw
samen. De kosten zijn vooral zo hoog, omdat de eerdere saneringspoging niet
vakkundig is uitgevoerd, met als gevolg dat het hele schip gecontamineerd
is geraakt met schadelijke stoffen. Dat vereist een goede werkwijze en strikt
toezicht. De Arbeidsinspectie is hier eveneens nauw bij betrokken. Aan het
einde van de operatie zal van onafhankelijke zijde gekeken worden of de sanering
overeenkomstig alle regels is gedaan.De EVOA-beschikking die de staatssecretaris na de sanering zal afgeven,
moet door Turkije worden afgetekend en dat zal Turkije alleen doen, als terugkeer
een optie is. De eigenaar zal het schip niet naar Turkije halen als het daar
niet welkom is. Ook de vrees dat het schone schip in Nederland blijft liggen,
is niet gegrond. Iedere dag die het langer duurt tot de sloop, kost Simsekler
geld, omdat er renteverlies wordt geleden. De Nederlandse regering staat garant
voor de kosten van terugkeer, maar er is niet gespecificeerd waarheen, behalve
dat het een land moet zijn dat gebonden is aan de EVOA.De kostenramingen verschillen in hoge mate, omdat de eerste ramingen niet
gebaseerd waren op een degelijke asbestinventarisatie. Die was namelijk nooit
gemaakt. Zodra die er wel lag, werd duidelijk dat een sanering van dit schip
vele malen complexer is en dus ook duurder dan bijvoorbeeld die van de Sandrien.
De op het ministerie aanwezige informatie was niet direct gerelateerd aan
het originele onderzoek door Search. Wel is Search maanden later, in het kader
van de verbeurdverklaring, verzocht om een raming te maken. Die komt toevallig
in hoge mate overeen met de huidige saneringskostenraming, al was zij destijds
niet gebaseerd op een asbestinventarisatie die nodig is om de kosten zorgvuldig
te kunnen ramen.Het incident met de Otapan zal nog bekeken worden om eventueel onderliggende
patronen te identificeren. Het kan ook om domme pech gaan, maar de eventuele
lessen uit deze ervaring zullen geleerd worden.De landsadvocaat heeft opdracht gekregen, tot verhaal over te gaan. Dat
proces is dus in gang gezet. Aangrijpingspunt voor de Nederlandse staat is
het feit dat de eigenaar een volstrekt onjuiste kennisgeving heeft te verantwoorden.
Hij heeft immers beweerd dat het bij de Otapan zou gaan om 1000 kg asbest,
terwijl het in feite om veel meer gaat.Op de Otapan zijn alle soorten asbest te vinden. De vijf platen die in
het schip aanwezig zullen blijven, bestaan uit asbest in gebonden vorm en
zijn daarom met minder risico’s verbonden, zolang zij intact blijven.De keuze voor een vergunninghouder in de haven van Rotterdam zegt niets
over de geschiktheid van de partijen. Het bedrijf dat de opdracht heeft om
de sanering uit te voeren, heeft gekozen voor een vergunninghouder in Rotterdam.Nadere gedachtewisselingDe heer Samsom (PvdA) maakt zich zorgen over
het feit dat Simsekler nog niet van het schip af is en het Nederland nog heel
erg lastig kan maken. Dat moet scherp in de gaten worden gehouden en zo snel
mogelijk geregeld. Is er een kans dat de rechter concludeert dat kostenverhaal
lastig, zo niet onmogelijk wordt vanwege de eerdere procedurefouten?De heer Poppe (SP) is het er volstrekt mee
oneens dat de staatssecretaris alleen terug wil naar de situatie van de oorspronkelijke
kennisgeving. Zijn voorstel om dit in Nederland gebouwde schip in Nederland
te slopen op de sociaal, maatschappelijk en in termen van milieu en duurzaamheid
meest verantwoorde manier vindt helaas geen steun in de Kamer. Wat nu gaat
gebeuren, acht hij volstrekt onverantwoord.Mevrouw Spies (CDA) wil toch graag weten welke
mogelijkheden de Nederlandse staat heeft om Simsekler te dwingen, in beweging
te komen op het moment dat het schip schoon is. Natuurlijk moet Simsekler
havengelden betalen, maar dat soort vorderingen kan men ook onbetaald laten
oplopen.Mevrouw Neppérus (VVD) vertrouwt op
een correcte gang van zaken wanneer de Arbeidsinspectie bij de sanering betrokken
is en daar ook op toeziet. Ook in de juridische afhandeling van deze zaak
heeft zij groot vertrouwen. Het is immers allemaal begonnen met een feitelijk
onjuiste kennisgeving en daar veranderen alle nadien gemaakte procedurefouten
niets aan.Mevrouw Agema (PVV) wil toch graag horen of –
en zo ja, hoe – toezicht en controle zijn verbeterd om soortgelijke
incidenten te voorkomen. Als de kennisgeving van 1000 kg asbest wel juist
was geweest, had dan het hele drama niet hoeven plaatsvinden?De staatssecretaris zal op alle mogelijke
manieren faciliteren dat er snel wordt besloten wat er na de sanering met
de Otapan gaat gebeuren. Snelle besluitvorming wordt afgedwongen door het
economische mechanisme: niets doen gaat Simsekler geld kosten. Hoe de rechter
uiteindelijk zal oordelen, zal moeten blijken, maar de staatssecretaris acht
de kansen van de Nederlandse staat niet slecht.Naast geld en tijd ziet de staatssecretaris nog een belangrijk argument
tegen de aankoop van de Otapan door Nederland, namelijk de boodschap ten opzichte
van de buitenwereld. Nederland ziet het als zijn rol om gemaakte fouten te
herstellen, en niet om achtergelaten sloopboten overal vandaan te kopen.VROM wilde dit probleem oplossen omdat het een slepend dossier betrof,
waarin er was gezocht naar creatieve oplossingen. Nu blijkt men van een koude
kermis thuis te komen. Het oriëntatiepunt voor VROM was de kwaliteit
van de werf die de sanering moest gaan doen. De nu gekozen werf voldoet aan
alle eisen en werkt op een fatsoenlijke manier. Samen met de onafhankelijke
inspectiedienst die na afloop van de sanering zal beoordelen of de werkzaamheden
op de juiste wijze zijn uitgevoerd, biedt dat de vereiste waarborgen voor
een verantwoorde gang van zaken.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,KoopmansDe griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,Van der LeedenXNoot1Samenstelling:Leden: Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GroenLinks), Van der Staaij (SGP),
Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Koopmans (CDA), voorzitter, Spies (CDA), Van der Ham (D66),
Van Velzen (SP), De Krom (VVD), Samsom (PvdA), Roefs (PvdA), ondervoorzitter,
Neppérus (VVD), Van Leeuwen (SP), Jansen (SP), Jacobi (PvdA), Jules
Kortenhorst (CDA), Van der Burg (VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij (PvdA),
Madlener (PVV) en Ouwehand (PvdD).Plv. leden: Sterk (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Van der Vlies (SGP),
Polderman (SP), Remkes (VVD), Crone (PvdA), Hessels (CDA), Ortega-Martijn
(ChristenUnie), Koppejan (CDA), Ormel (CDA), Koşer Kaya (D66), Leijten
(SP), Kamp (VVD), Smeets (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp
(SP), Gerkens (SP), Waalkens (PvdA), Haverkamp (CDA), Van Beek (VVD), Mastwijk
(CDA), Dijksma (PvdA), Agema (PVV) en Thieme (PvdD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22343-162.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl