De moord op de heer Th. van Gogh; Brief minister ter uitvoering motie-Koenders (29854, nr. 16) met verzoek om evaluatie gang van zaken voorafgaand aan de moord op Theo van Gogh
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29854, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

21-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29854 nr. 18

18-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingEvaluatieAlgemene noties1. Het verschil tussen inlichtingenwerk en (strafrechtelijke)
opsporing en vervolging.2. De context waarin het inlichtingenwerk in 2004
plaatsvondSpecifieke onderwerpen1. Het Hofstadnetwerk als (criminele en terroristische)
organisatie2. Rol van Mohammed B. in Hofstadnetwerk3. Informatieoverdracht en afstemming tussen de betrokken
dienstenConclusieTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29854Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 854De moord op de heer Th. van Goghnr. 18BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 18 december 2006InleidingTijdens de Algemene Politieke Beschouwingen op 22 september 2005
(Handelingen 2005–2006, nr. 3, Tweede Kamer, pag. 116, 149 en 152–153)
hebben de leden Bos (PvdA) en Wilders (Groep Wilders, thans PVV) gevraagd
om een brief van het kabinet, waarin – met de kennis en inzichten die
zijn opgedaan in de afgeronde rechtzaak tegen Mohammed B. vanwege de moord
op Theo van Gogh – wordt teruggekeken op de gang van zaken in de aanloop
op de moord op Theo van Gogh op 2 november 2004.De Minister-President heeft toen aangegeven begrip te hebben voor de wens
van sommige leden van uw Kamer om in retrospectief nog eens terug te blikken
op de gebeurtenissen en op de strafrechtelijke procesgang die erop is gevolgd
en dat een dergelijke brief pas kan worden verzonden als de rechtsgang tegen
de Hofstadverdachten definitief is afgerond.In de op 24 oktober jongstleden aangenomen motie-Koenders (Tweede
Kamer, 2006–2007, 29 854, nr. 16) heeft de Kamer verzocht de evaluatie
van de gang van zaken voorafgaand aan de moord op Theo van Gogh, in het bijzonder
binnen de AIVD en de politie, aan de Tweede Kamer te sturen.Met deze brief geef ik, mede namens de Minister van Justitie, uitvoering
aan deze motie. Wij plaatsen daarbij de kanttekening dat de uitspraak in het
hoger beroep in het strafproces nog tot nieuwe inzichten kan leiden.In de periode november 2004 tot mei 2006 is door de Minister van Justitie
en mij meerdere malen en in diverse vormen uitgebreid verantwoording afgelegd
aan de Tweede Kamer over het overheidsoptreden voorafgaand aan de moord op
Theo van Gogh. Zo is de Tweede Kamer met de brief van 10 november 2004
(Tweede Kamer, 2004–2005, 29 854, nr. 3) en de bijbehorende feitenreconstructie
openhartig en gedetailleerd geïnformeerd. Naar aanleiding van deze brief
heeft op 11 november 2004 een debat plaatsgevonden (Handelingen
2004–2005, nr. 22, Tweede Kamer, pag. 1278–1332).Ik zal de in het kader van deze verantwoording met de Kamer gedeelde informatie
in de onderhavige brief niet herhalen. Het doel van de onderhavige brief is
om vanuit de kennis en inzichten van nu terug te blikken op het optreden van
de verschillende overheidsdiensten. De kennis en inzichten anno 2006 zijn
gebaseerd op:– de wetenschap dat er een moord heeft plaatsgevonden waarvoor,
na uitgebreid opsporingsonderzoek en de daarop gevolgde vervolging en berechting,
een dader schuldig is bevonden, inclusief de overwegingen en beoordelingen
van de rechtbank hierbij;– voortgezet inlichtingenonderzoek naar het Hofstadnetwerk en opsporingsonderzoek
naar en daarop gevolgde vervolging en berechting van leden van de Hofstadgroep,
inclusief overwegingen en oordelen van de rechtbank over de aard van deze
groep en de positie van verschillende leden daarin.EvaluatieIk wil de evaluatie graag beginnen met het onder de aandacht brengen van
een tweetal belangrijke algemene noties.Algemene noties1. Het verschil tussen inlichtingenwerk en (strafrechtelijke)
opsporing en vervolging.Er is een wezenlijk verschil tussen toekomstgericht inlichtingenwerk en
bewijsvoering achteraf in strafzaken. Het Openbaar Ministerie treedt op als
er aanleiding is om te veronderstellen dat er sprake is van een strafbaar
feit. Daarbij is de blik primair gericht op het verleden; vanuit de hypothese
dat er sprake is van een strafbaar feit wordt er in een strafzaak zonodig
intensief en langdurig gezocht naar materiaal waarmee dat strafbaar feit kan
worden bewezen en waarmee tevens kan worden bewezen wie het strafbare feit
heeft gepleegd. Bij inlichtingenonderzoek is de blik gericht op de toekomst;
inlichtingenwerk is erop gericht om op grond van onvolledige en gefragmenteerde
informatie in te schatten of er sprake is van mogelijke toekomstige dreigingen
voor de nationale veiligheid. De nadruk ligt daarbij op het ten behoeve van
de competente instanties tijdig zichtbaar maken van nog ongekende dreigingen.Het is daarom onjuist om conclusies uit langdurige en intensieve strafrechtelijk
onderzoeken achteraf zonder meer te leggen naast eerder getrokken conclusies
uit toekomstgericht inlichtingenwerk. Het is onvermijdelijk dat het beeld
over de persoon van Mohammed B. na maandenlang intensief en op zijn persoon
gericht justitieel onderzoek nadat een ernstig strafbaar feit is gepleegd
en waarbij instrumenten van opsporingsonderzoek konden worden benut, completer
is dan het beeld dat naar voren kwam uit het inlichtingenonderzoek aan de
vooravond van 2 november 2004.2. De context waarin het inlichtingenwerk in 2004
plaatsvondGezien de wijze waarop het internationale jihadistische terrorisme zich
in de periode voorafgaand aan de moord op de heer Van Gogh manifesteerde –
ik verwijs onder andere naar de aanslagen in Madrid in maart 2004 –
was de aandacht van de betrokken partijen primair gericht op het vroegtijdig
kunnen onderkennen en voorkomen van nationaal en/of internationaal georkestreerde,
grootschalige aanslagen met veel slachtoffers op zogenaamde soft targets èn
op rekrutering voor de internationale gewelddadige jihad en daarmee op internationale
contacten tussen (leden van) jihadistisch-terroristische netwerken.
In de zomer van 2004 ging de aandacht bijvoorbeeld concreet uit naar een aantal
verkenningen van objecten en naar zoektochten naar wapens en explosieven,
die duidden op de voorbereiding van aanslagen.De informatie die de AIVD in de periode voorafgaand aan de moord op de
heer Van Gogh had over de dreiging vanuit jihadistisch-terroristisch netwerken,
rechtvaardigde dat de dienst op dat moment de volle prioriteit gaf aan personen
van wie een concrete terroristische dreiging uitging. Deze personen hadden
reeds concrete stappen gezet in de richting van de gewelddadige jihad, onder
meer door naar het buitenland te reizen om daar deel te nemen aan de gewelddadige
jihad of om daar terroristische trainingen te volgen en door handelingen te
verrichten die duidden op het eventueel voorbereiden van aanslagen. Dergelijke
personen werden destijds door de AIVD aangemerkt als behorend tot «de
harde kern» van zo’n netwerk.In de onderzoeken van de AIVD naar jihadistisch-terroristische netwerken
kwamen ook andere personen naar voren, bijvoorbeeld personen die binnen die
netwerken een faciliterende of ideologische rol vervulden, maar ten aanzien
van wie er geen concrete aanwijzingen waren dat zij direct betrokken waren
bij de voorbereiding van eventuele aanslagen. Dergelijke personen werden destijds
door de AIVD aangeduid als personen «in de periferie» van zo’n
netwerk. Dit betekende overigens niet dat dergelijke personen niet een actieve
en belangrijke rol binnen het netwerk hadden. Met betrekking tot de persoon
Mohammed B. gold bijvoorbeeld dat hij vele contacten met leden van het Hofstadnetwerk
onderhield en leden van het Hofstadnetwerk op zijn woonadres ontving. Na uitgebreid
opsporingsonderzoek blijkt uit de uitspraak van de rechtbank in het proces
tegen de Hofstadverdachten, dat Mohammed B. de leider en initiator was van
een criminele en/of terroristische organisatie die tot doel had opruiing,
verspreiden van opruiende geschriften, haatzaaiing, bedreiging en bedreiging
met terroristisch oogmerk.Inlichtingen- en veiligheidsdiensten worden geconfronteerd met zeer verschillende
en uiteenlopende soorten van (potentiële) dreiging. Ten behoeve van de
aanpak van deze (potentiële) dreigingen en de prioritering hierin proberen
inlichtingen- en veiligheidsdiensten op basis van de beschikbare kennis voortdurend
een classificatie en daarmee rangorde te maken van die (potentiële) dreigingen.
Hierin spelen contextuele en tijdsgebonden factoren een rol. Dit classificeren
van (deels ongekende) dreigingen is een moeilijk en kwetsbaar proces, waarbij
niet gegarandeerd kan worden dat elke ongekende dreiging tijdig wordt onderkend
of op een – achteraf bezien – juiste wijze wordt geclassificeerd.
Zo kan het dus voorkomen dat personen ten aanzien van wie inlichtingen- en
veiligheidsdiensten op enig moment tot de inschatting komen dat van hen geen
directe of concrete gewelddadige dreiging uitgaat, zich – bijvoorbeeld
door een snel radicaliseringsproces – onverwacht toch kunnen ontpoppen
als aanslagpleger. Een dergelijke proces is veelal niet of nauwelijks waarneembaar.
Dit verschijnsel – een snel radicaliseringsproces leidend tot geweld
of dreiging dat voor betrokken diensten niet of nauwelijks waarneembaar is –
heeft zich de afgelopen twee jaar ook elders in Europa voorgedaan.Zoals gezegd gebeurt inlichtingenwerk vrijwel altijd op basis van een
onvolledige, gefragmenteerde informatiepositie die bovendien snel kan veranderen.
De informatiepositie van de AIVD ten aanzien van een bepaald terroristisch
netwerk kan (tijdelijk) verminderen door bijvoorbeeld noodzakelijk strafrechtelijk
ingrijpen in een dergelijk netwerk of door een toegenomen veiligheidsbewustzijn
van leden daarvan. In het onderzoek naar het Hofstadnetwerk is een dergelijke
verminderde informatiepositie in de periode 2002–2004 soms aan de orde
geweest. In dergelijk omstandigheden gaf de AIVD volle prioriteit
aan het herstellen van het zicht op de harde kern van dat netwerk.Specifieke onderwerpen1. Het Hofstadnetwerk als (criminele en terroristische)
organisatieIn het proces tegen de Hofstadverdachten heeft de rechtbank – achteraf,
op basis van alle verzamelde informatie – geoordeeld dat een aantal
verdachten deelnam aan een terroristische en/of criminele organisatie die
tot doel had opruiing, verspreiden van opruiende geschriften, haatzaaiing,
bedreiging en bedreiging met terroristisch oogmerk en dat Mohammed B. de initiator
en leider van deze organisatie was. Deze zienswijze van de rechtbank zal in
het nog lopende hoger beroep in deze zaak opnieuw worden beoordeeld.Voorafgaand aan 2 november 2004 heeft de AIVD in het toenmalige stadium
van het inlichtingenonderzoek niet kunnen vaststellen dat het Hofstadnetwerk
een organisatie in de klassieke betekenis van het woord was. Zo was er geen
sprake van een vaste organisatiestructuur of van duidelijke gezagsverhoudingen.
De fluïde en dynamische aard van netwerkstructuren maakt het onderscheid
tussen leden en niet-leden en tussen de rollen van verschillende leden vaak
lastig vast te stellen. In de loop van het inlichtingenonderzoek naar het
Hofstadnetwerk leken verschillende personen op een bepaald terrein een voortrekkersrol
te vervullen.2. Rol van Mohammed B. in HofstadnetwerkIn het inlichtingenonderzoek naar het Hofstadnetwerk kwam Mohammed B.
niet naar voren als rekruteur of gerekruteerde voor de internationale gewelddadige
jihad – hij had geen internationale contacten en hij had geen ervaring
met trainingskampen of strijd in het buitenland – of als voorbereider
van aanslagen – hij was niet aantoonbaar bezig met handelingen die duidden
op het voorbereiden van aanslagen, zoals het verwerven van aanslagmiddelen.
Hij kwam bij de AIVD vooral naar voren als facilitator in de zin dat hij regelmatig
bijeenkomsten organiseerde en bijwoonde op zijn woonadres bedoeld om radicaal
islamitisch gedachtegoed te verspreiden. Informatie die in die periode beschikbaar
was bij politie en justitie leidde niet tot een ander beeld.Uit het strafrechtelijk onderzoek in het strafproces tegen Mohammed B.
kwam uit de bestudering van bij Mohammed B. in bezit zijnde documenten achteraf
het beeld naar voren van een man die bereid was zijn leven te offeren in de
strijd tegen de door hem gepercipieerde «vijanden van de Islam».Op grond van ditzelfde strafrechtelijke onderzoek kwam het Openbaar Ministerie
tot de constatering – die door de rechtbank is overgenomen – dat
er aanwijzingen zijn die kunnen wijzen op bemoeienis van derden bij de aan
Mohammed B. ten laste gelegde misdrijven. Ten aanzien van de moord door Mohammed
B. op Theo van Gogh oordeelt de rechtbank dat er geen wettig en overtuigend
bewijs is voor samenwerking of medepleging. Niet is vastgesteld dat Mohammed
B. zijn voornemen met anderen heeft gedeeld of door anderen is geholpen. Vooralsnog
lijkt het er dus op dat de beslissing tot het plegen van de aanslag zoals
wij die thans kennen, een individuele beslissing van Mohammed B. was met hemzelf
als enige uitvoerende.De rechtbank heeft in haar vonnis in het proces tegen de Hofstadverdachten
vastgesteld dat de groep verdachten opruiing, verspreiden van opruiende geschriften,
haatzaaiing, bedreiging en bedreiging met terroristisch oogmerk
tot doel had. Aan de hand van het gepresenteerde dossier heeft de rechtbank
vastgesteld dat Mohammed B. degene was die anderen ontving in zijn woning,
als leermeester optrad en zijn gewelddadige ideeën wilde overbrengen
aan anderen. Daarmee kon zijn rol binnen deze groep van verdachten volgens
de rechtbank worden aangeduid als die van initiator en leider.Gezien hetgeen hierboven is gesteld over de context waarin het inlichtingenonderzoek
naar het Hofstadnetwerk voor november 2004 plaatsvond, concentreerde het onderzoek
naar het Hofstadnetwerk zich op personen die in bredere en in executieve zin
een voortrekkersrol binnen het netwerk leken te vervullen en van wie een concrete
terroristische dreiging uitging. Op grond van de destijds beschikbare kennis
en inzichten behoorde Mohammed B. niet tot die personen.De strafprocessen tegen Mohammed B. en tegen de Hofstadverdachten leiden
achteraf niet tot een ander beeld met betrekking tot het optreden van politie
en justitie dan dat is weergegeven in de brief en de feitenreconstructie van
10 november 2004.3. Informatieoverdracht en afstemming tussen de betrokken
dienstenMet betrekking tot de informatie-uitwisseling tussen de betrokken veiligheidsinstanties
in de periode voorafgaand aan de moord op Theo van Gogh leiden de strafprocessen
tegen Mohammed B. en tegen de Hofstadverdachten niet tot andere inzichten
dan die zijn weergegeven in de brief en feitenreconstructie van 10 november
2004.In de periode rond de moord op de heer Van Gogh heeft de AIVD, zoals eerder
aangegeven, prioriteit gegeven aan het onderkennen van een aannemelijke dreiging
van een terroristische actie vanuit het Hofstadnetwerk. Bovendien heeft de
AIVD waar nodig relevante informatie gedeeld met het Openbaar Ministerie en
de Immigratie- en Naturalisatiedienst. In dit kader zijn in de dagen na de
moord op Van Gogh vele ambtsberichten aan het Openbaar Ministerie en de Immigratie-
en Naturalisatiedienst uitgebracht, op basis waarvan een groot aantal personen
is aangehouden en vervolgd of tot ongewenst vreemdeling is verklaard. Met
de arrestatie van Noureddine el F. op 15 juni 2005 waren 11 van de 12
ten tijde van de moord op Van Gogh gekende leden van het Hofstadnetwerk aangehouden.Uit de rechtsgang tegen de Hofstadverdachten is gebleken dat de ambtsberichten
van de AIVD een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het opsporingsonderzoek
door het Openbaar Ministerie. De rechtbank heeft geconstateerd dat ambtsberichten
van de AIVD de grondslag kunnen vormen voor de start van een strafrechtelijk
onderzoek of voor de aanwending van initiële opsporingsbevoegdheden.
De rechtbank heeft echter afstand genomen van de visie van het Openbaar Ministerie
dat dergelijke ambtsberichten in het strafproces kunnen worden gebruikt voor
het vormen van de overtuiging dat verdachten de hen ten laste gelegde strafbare
feiten hebben begaan. Vrijwel alle informatie die via ambtsberichten aan het
Openbaar Ministerie is verstrekt is door eigenstandig opsporingsonderzoek
bevestigd. AIVD, Openbaar Ministerie en politie hebben hier dus complementair
gewerkt.ConclusieOp grond van het bovenstaande kom ik tot de conclusie dat ook thans niet
in redelijkheid kan worden gesteld dat de betrokken overheidsdiensten destijds –
in de toenmalige omstandigheden, met de kennis en inzichten van
toen en gezien hun taakstellingen – met betrekking tot Mohammed B. tot
een andere afweging hadden moeten komen.Een belangrijke constatering achteraf is dat de betrokken veiligheidsinstanties
op 2 november 2004 geconfronteerd werden met een vorm van jihadistisch
terrorisme die toegeschreven moet worden aan een persoon ten aanzien van wie
op enig moment werd ingeschat dat van hem geen directe of concrete gewelddadige
dreiging uitging, die zich – door een snel of in relatief isolement
voltrokken radicaliseringsproces – onverwacht toch ontpopt als aanslagpleger.De belangrijkste nieuwe inzichten na de strafprocessen waarbij Mohammed
B. verdachte was, zijn dat Mohammed B. bij de studiebijeenkomsten die op zijn
woonadres plaatsvonden volgens de rechtbank een belangrijke rol speelde –
namelijk die van (ideologisch) inspirator en leider – en dat Mohammed
B. achteraf gezien dermate ver geradicaliseerd bleek dat hij bereid en voornemens
was geweld te gebruiken.De verschillende diensten hebben, ieder vanuit hun eigen rol en verantwoordelijkheden,
na de moord zodanig met elkaar afgestemd dat de aanhouding en het voor de
rechter brengen mogelijk was van elf van de twaalf ten tijde van de moord
op de heer Van Gogh bekende leden van het Hofstadnetwerk en van drie later
in beeld gekomen leden van het Hofstadnetwerk. Negen van de veertien verdachten
zijn veroordeeld, waarvan zes – waaronder Mohammed B. – voor deelname
aan een terroristische organisatie. Die vruchtbare samenwerking heeft zich
daarna voortgezet, getuige bijvoorbeeld de arrestaties van negen deels nieuw
in beeld gekomen leden van het Hofstadnetwerk in oktober/november 2005 en
de recente arrestaties in november 2006.Tot slotNaar aanleiding van de aanslagen in Madrid in maart 2004 en de moord op
Theo van Gogh in november 2004 heeft het kabinet het antiterrorismebeleid
sterk geïntensiveerd. Dit heeft zich ondermeer vertaald in wetsvoorstellen,
uitbreiding van de betrokken diensten en beleidsmaatregelen. In de halfjaarlijkse
voortgangsrapportages terrorismebestrijding die de Minister van Justitie en
ik elk half jaar aan de Tweede Kamer zenden is de Kamer hierover geïnformeerd.Een drietal relevante voorbeelden van beleidsintensiveringen wil ik hieronder
expliciet onder de aandacht brengen.De moord op Theo van Gogh heeft geleerd dat de focus van veiligheidsinstanties
en bestuursorganen, waaronder het lokale bestuur, nadrukkelijker ook moet
liggen op het tijdig onderkennen en aanpakken van «radicalisering van
onderaf» van (soms individuele) in Nederland geboren en getogen moslimjongeren
en bijvoorbeeld de rol van internet daarin. Sinds november 2004 zijn op dit
gebied de nodige vorderingen gemaakt, waarvoor ik kortheidshalve verwijs het
grote aantal brieven, nota’s en rapporten die in de periode november
2004–mei 2006 naar de Tweede Kamer zijn verstuurd.Een ander voorbeeld is het feit dat het kabinet een aanzienlijk kwantitatieve
en kwalitatieve groei van de AIVD heeft gefaciliteerd. Door deze kwantitatieve
en kwalitatieve groei is de AIVD beter geëquipeerd om tijdig dreigingen
en risico’s te onderkennen die niet direct zichtbaar zijn en anderen
daarover te informeren. Dat de AIVD hierin slaagt moge blijken uit de alom
gewaardeerde en invloedrijke openbare publicaties zoals «Van Dawa tot
jihad – De diverse dreigingen van de radicale islam tegen de democratische
rechtsorde» uit december 2004 en «De gewelddadige jihad in Nederland –
Actuele trends in de islamistisch-terroristisch dreiging» van maart
2006. Maar ook de samenwerking met de partners in het veiligheidsbestel
is geïntensiveerd. Dit alles neemt echter niet weg dat nooit gegarandeerd
kan worden dat elke ongekende dreiging tijdig kan worden onderkend.Tot slot wil ik ingaan op de CT Infobox. Dit samenwerkingverband tussen
het Openbaar Ministerie, de politie, de AIVD, de IND en de MIVD werd medio
2004 op initiatief van de AIVD gestart. De CT Infobox heeft tot doel het leveren
van en bijdrage aan de bestrijding van terrorisme door het op een centraal
punt bij elkaar brengen en vergelijken van informatie over netwerken en personen
die op de een of andere wijze betrokken zijn bij terrorisme, in het bijzonder
jihadistisch terrorisme, en daaraan te relateren radicalisering. Uiteraard
is de moord op Theo van Gogh van invloed geweest op de door de samenwerkingspartners
gehanteerde criteria voor het inbrengen, opnemen en in behandeling nemen van
personen in de CT Infobox. Dit samenwerkingsverband blijkt een effectief instrument
in de bestrijding van terrorisme.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. Remkes 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29854-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl