Verslag van een schriftelijk overleg inzake ontwikkelingen rond SWIFT-overeenkomst
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2010-2011
 Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Kamerstukken
 
 
 
 32 317
 
 JBZ-Raad
 
 
 
 AH
 
 VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
 Vastgesteld 8 april 2011
 
 
 
 De vaste commissie voor de JBZ-Raad1 Samenstelling: Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Van de Beeten (CDA), Broekers-Knol (VVD), Eigeman (PvdA), Kox (SP), voorzitter, Staal (D66), Franken (CDA), vicevoorzitter, Van Bijsterveld (CDA), Duthler (VVD), Van Kappen (VVD), Haubrich-Gooskens (PvdA), Meurs (PvdA), K.G. de Vries (PvdA), Peters (SP), (PvdA), Reuten (SP), Vliegenthart (SP), Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), Böhler (GL), Strik (GL), Koffeman (PvdD), Yildirim (Fractie-Yildirim), Tiesinga (CDA) en Knip (VVD). heeft in haar vergadering van 22 maart 2011 gesproken over de recente ontwikkelingen rond de TFTP- of SWIFT-overeenkomst.2 Zie dossier E100013 op www.europapoort.nl.
 Naar aanleiding daarvan heeft zij op 25 maart 2011 een brief gestuurd aan de minister van Veiligheid en Justitie.
 De minister heeft op 6 april 2011 gereageerd.
 De commissie brengt bijgaand verslag uit van het gevoerde schriftelijk overleg.
 
 
 
 
 De griffier van de vaste commissie voor de JBZ-Raad,
 
 Kim van
 Dooren
 
 
 
 
 
 
 
 BRIEF AAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
 Den Haag, 25 maart 2011
 De vaste commissie voor de JBZ-Raad heeft in haar vergadering van 22 maart jl. gesproken over de recente ontwikkelingen rond de TFTP- of SWIFT-overeenkomst.3 Dossier E100013 op www.europapoort.nl. Daarbij ging het in de eerste plaats om de rapporten van respectievelijk het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol en de Europese Commissie, die elkaar op het punt van de rol die Europol onder de overeenkomst speelt lijken tegen te spreken. Verder sprak de commissie over de bewering in het NRC Handelsblad van 19 maart 2011 dat het rechtshulpverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten4Trb. 2004, 298. Goedgekeurd bij Rijkswet van 3 juli 2008, Stb. 2008, 280. gebruikt wordt om banktransactiegegevens aan de Amerikaanse autoriteiten beschikbaar te stellen, de zogenaamde «Hollandse route».
 De commissie verzoekt u opheldering te geven over bovengenoemde zaken, en daarbij vooral in te gaan op (een verklaring voor) de verschillen tussen de genoemde rapporten en op het mogelijk gebruik van het bilaterale rechtshulpverdrag. Indien dit verdrag inderdaad wordt gebruikt voor het overdragen van banktransactiegegevens vraagt de commissie zich af waarom zij hier niet eerder over is geïnformeerd. Meer in het algemeen stelt de commissie met betrekking tot dit belangrijke dossier een proactieve informatievoorziening van de kant van de regering op prijs.
 
 
 
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor de JBZ-Raad,
 
 M. J. M.
 Kox
 
 
 
 
 
 
 
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
 Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 6 april 2011
 In uw brief van 25 maart jl. verzoekt u mij in te gaan op (een verklaring voor) de verschillen tussen de rapporten betreffende de implementatie van de SWIFT-overeenkomst van respectievelijk het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol en de Europese Commissie en over de bewering in het NRC Handelsblad van 19 maart 2011 dat het rechtshulpverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten gebruikt wordt om banktransactiegegevens aan de Amerikaanse autoriteiten beschikbaar te stellen.
 Met betrekking tot de eerste vraag meen ik dat het niet aan mij is in te gaan op eventuele verschillen tussen de beide rapporten noch daarvoor een mogelijke inhoudelijke verklaring aan te voeren. Het rapport van het gemeenschappelijk controleorgaan vloeit voort uit zijn rol op basis van het Europolbesluit, dat van de Europese Commissie uit 13 artikel van de SWIFT-overeenkomst. De bevindingen in de genoemde rapporten komen zuiver voor rekening van de opstellers daarvan, die bovendien, anders dan ik, toegang hebben tot de informatie die daaraan ten grondslag heeft gelegen en waarover ik mij derhalve geen oordeel heb kunnen vormen.
 Uw tweede vraag betreft de bewering in NRC Handelsblad dat SWIFT-gegevens door toepassing van het rechtshulpverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten ter beschikking van de autoriteiten in dat laatste land zouden worden gesteld. Zoals van de zijde van de onderneming SWIFT zelf in reactie op het artikel al is aangegeven, mist de bewering feitelijke grondslag en ook overigens is deze incorrect.
 Wel is het zo – en ik sluit niet uit dat de misvatting daaraan te wijten is – dat in het rechtshulpverdrag met de Verenigde Staten een bepaling staat over het opvragen van (Nederlandse) bankgegevens. Die bepaling ziet echter op individuele strafzaken en is niet beperkt tot de bestrijding van terrorisme. Er is bovendien een concrete verdenking van een strafbaar feit vereist. De Verenigde Staten kunnen de Nederlandse autoriteiten op basis van het rechtshulpverdrag dus alleen om gerichte informatie vragen, zoals een specifiek rekeningnummer. Dergelijke rechtshulpverzoeken van de Verenigde Staten worden conform het Wetboek van Strafvordering afgedaan door het OM. Verzoeken om bankgegevens zijn er niet veel meer dan hooguit enkele tientallen per jaar.
 Tot slot hecht ik eraan te benadrukken dat ik goede nota heb genomen van uw wens tot proactieve informatievoorziening van de zijde van de regering en ben ik voornemens u in dat opzicht zo veel mogelijk tegemoet te komen.
 
 
 
 
 De minister van Veiligheid en Justitie,
 
 I. W.
 Opstelten