Wet belastingrechtspraak in twee feitelijke instanties; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29251, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29251 nr. 5

10-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHoofdlijnen van het wetsvoorstelHet procesrechtInvoeringPersonele gevolgenOverigARTIKELSGEWIJSArtikel IIOnderdeel BArtikel IVArtikel 26Artikel 27hArtikel 27kArtikel 27nArtikelen 27o tot en met 27rArtikel 28Artikel 29Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29251Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 251Wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, de Algemene wet
inzake rijksbelastingen en enige andere wetten in verband met de invoering
van beroep bij de rechtbank, alsmede van hoger beroep bij het gerechtshof,
in belastingzaken (Wet belastingrechtspraak in twee feitelijke instanties)nr. 5VERSLAGVastgesteld 10 december 2003De vaste commissie voor Justitie1 belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde
vragen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij bepleiten al langere tijd een dergelijke tweede feitelijke
instantie. Deze leden vragen waarom het zo lang heeft geduurd voordat deze
tweede feitelijke instantie een feit wordt. Liggen daar louter budgettaire
redenen aan ten grondslag? Op welke wijze worden de kosten van de invoering
over de departementen verdeeld, zo vragen deze leden.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling en veel instemming
kennisgenomen van voorliggend wetsvoorstel dat beschouwd kan worden als een
logisch voortvloeisel van de aanvaarding door de Tweede Kamer van het amendement-Van
Oven (Kamerstukken II 2000/01, 27 181, nr. 8). De rechtsbescherming voor
in het kader van de belastingrechtprocedures tot boetes veroordeelden wordt
hierdoor in lijn gebracht met het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten
en Politieke rechten (IVBPR). Deze leden stellen het zeer op prijs dat de
invoering van belastingrechtspraak uiteindelijk zo voortvarend ter hand wordt
genomen. Spoedige invoering is ook hard nodig om buiten twijfel te stellen
dat Nederland zich aan het IVBPR wenst te houden. Wel hebben deze leden nog
enkele vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voornemen tot het invoeren van een tweede feitelijke instantie voor belastingzaken.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Het wetsvoorstel geeft deze
leden aanleiding tot het stellen van een aantal vragen en opmerkingen.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling en in overwegende
mate met instemming kennisgenomen van het wetsvoorstel dat de realisering
van een oude toezegging betekent. Met name vanwege de rechtsbescherming, die
een behandeling in twee feitelijke instanties kan bieden in gevallen waarin
een (lichte) verzuimboete of een (zwaardere) vergrijpboete is opgelegd, waarderen
zij het voorstel.Wat betreft de argumenten voor en tegen invoering van een tweede instantie,
plaatsen deze leden een vraagteken bij het argument dat invoering van twee
instanties tot een verhoging van de kwaliteit van de rechtspraak zal leiden.
Zij leggen de vraag voor of de praktijk (elders) niet leert dat de aanwezigheid
van een correctiemogelijkheid in tweede instantie niet gemakkelijk tot een
oppervlakkige aanpak in eerste instantie kan leiden.Hoofdlijnen van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie vragen of een inschatting gemaakt kan worden
van de gevolgen van deze wetswijziging voor de werkdruk van respectievelijk
de rechtbanken, de gerechtshoven en de Hoge Raad. De schatting van het aantal
zaken waarin hoger beroep zal worden ingesteld, te weten 30%, komt deze leden
laag voor. Kan nader worden toegelicht waar deze schatting op gebaseerd is?Voorts kunnen de leden van de CDA-fractie zich vinden in het voorstel
om de rechtspraak in eerste aanleg in belastingzaken te concentreren bij de
vijf rechtbanken in de ressortshoofdplaatsen en niet om alle negentien rechtbanken
bevoegd te maken. Deze leden constateren evenwel dat aan dit voorstel met
name het feit ten grondslag ligt dat er onvoldoende fiscalisten beschikbaar
zullen zijn en men het deugdelijker acht om niet te voldoen met minder gekwalificeerd
personeel. Deze leden vragen of aan dit besluit ook budgettaire redenen ten
grondslag liggen en of de regering kan garanderen dat met vijf rechtbanken
in plaats van negentien de capaciteit wel voldoende gewaarborgd is.Kan de regering garanderen dat de capaciteit, die nu wordt gecreëerd
voor de belastingrechtspraak, niet wegvloeit naar andere rechtsgebieden binnen
de sector bestuursrecht en/of naar andere sectoren? Dit zou namelijk een vergroting
betekenen van het verwachte probleem om de bezetting van de rechtbanken met
voldoende specialisten op het terrein van het belastingrecht op peil te houden.De leden van de CDA-fractie constateren verder dat de douanezaken geconcentreerd
worden bij de rechtbank en het gerechtshof van Amsterdam. Zij vragen om hoeveel
zaken het vermoedelijk zal gaan en of de capaciteit daar voldoende is.De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat de regering er voor gekozen
heeft om de eerste aanleg in belastingzaken te concentreren bij de vijf rechtbanken
in de ressortshoofdplaatsen. Deze leden hebben altijd een groot belang gehecht
aan de toegankelijkheid voor de rechtspraak voor rechtszoekende burgers. Daarin
past geen concentratie. Het huidige voornemen leidt tot een systeembreuk.
Daarnaast ontstaat er een situatie waarin een aantal gerechtsbesturen niet
verantwoordelijk zullen zijn voor deze tak van rechtspraak. De vraag is of
dat een wenselijke situatie is. Een derde nadeel van deze concentratie is
dat het bijdraagt aan het steeds groter wordende verschil tussen grote en
kleine rechtbanken. Acht de regering dat een wenselijke ontwikkeling? Voor het voornemen de eerste aanleg in belastingzaken te concentreren
bij de vijf rechtbanken voert de regering het kwaliteitsargument aan. Echter,
dit argument gaat niet op wanneer de nieuw te benoemen rechter als rechter-plaatsvervangers
worden aangewezen in andere arrondissementen. Dan kunnen ze daar zitting houden.
Waarom heeft de regering niet gekozen voor deze optie? Deze leden zien graag
een uitgebreide reactie van de regering op hun bezwaren tegen de concentratie
tegemoet.Verder informeren de leden van de PvdA-fractie naar de achterliggende
motivering van de keuze voor de rechtbanken in de hoofdplaatsen. Hebben deze
rechtbanken al niet een enorme werkdruk? Ligt het niet voor de hand juist
kleinere en provinciaal centraler gelegen rechtbanken aan te wijzen? Zo neen,
waarom niet? De memorie van toelichting stelt dat uit een oogpunt van geografische
toegankelijkheid zonodig de andere rechtbanken in het ressort worden aangewezen.
Zou dat in de praktijk betekenen dat aan het gerechtsbestuur wordt overgelaten
om al dan niet een nevenzittingsplaats aan te wijzen? Ligt het in de lijn
der verwachting dat de animo daarvoor, uit efficiency overwegingen, bijzonder
gering zal zijn? Zo neen, waarom niet?Voorts stellen de leden van de PvdA-fractie vast dat de gerechtshoven
naar verwachting minder zaken te behandelen zullen krijgen. Maar omdat appélzaken
veel vaker meervoudig moeten worden behandeld, zullen belastingkamers bij
de meeste gerechtshoven naar verwachting voldoende schaalgrootte behouden
met uitzondering van het gerechtshof Leeuwarden. Is inmiddels meer duidelijkheid
over de vraag of het gerechtshof Leeuwarden niet te klein wordt voor behandeling
door meervoudige kamers? Is er een structurele oplossing voor dit probleem
gevonden, zo vragen deze leden.Volgens de leden van de PvdA-fractie is het denkbaar dat als gevolg van
een sterke «zeefwerking» in eerste aanleg, de belastingrechters
bij de gerechtshoven té weinig zaken te behandelen krijgen. Nu er wel
oplossingsrichtingen zijn genoemd voor het geval er te weinig belastingrechters
zouden zijn, vragen deze leden of er ook oplossingsrichtingen zijn voor het
geval er teveel belastingrechters bij de hoven zouden zijn. Daarnaast informeren
deze leden naar de mogelijkheden van al of niet tijdelijke inzet van belastingrechters
van het gerechtshof bij rechtbanken met een tekort.De leden van de PvdA-fractie constateren dat uit de vermindering van het
zaaksaanbod voortvloeiende vermindering van de formatie voor de gerechtshoven
wordt uitgesteld tot een tijdstip waarop naar verwachting de werkvoorraden
tot een aanvaardbaar niveau zijn teruggebracht. Is er overeenstemming tussen
de gerechtshoven over wat dit aanvaardbare niveau concreet inhoudt? Is er
hier een rol weggelegd voor de Raad voor de Rechtspraak?Het ware wenselijk dat een aantal belastingraadsheren naar de rechtbank
overstapt. Wordt dit op enigerlei wijze aantrekkelijk gemaakt?De leden van de VVD-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
staat dat Spaanse en Georgische cassatieprocedures niet zonder meer vergeleken
kunnen worden met de Nederlandse cassatieprocedure. Kan de regering nauwkeurig
aangeven wat de verschillen zijn? En in hoeverre zijn die verschillen relevant
voor de toepassing van artikel 14 lid 5 IVBPR?Graag vernemen deze leden de visie van de regering op de beslissing van
het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties in de zaak Peter Lumley
tegen Jamaica van 30 april 1999, nr. 662/1995, § 7.3, waarin het
Comité in algemene termen overwoog dat een rechtsmiddel eerst aan de
eisen van artikel 14 lid 5 IVBPR voldoet wanneer het «entails full review,
that is both on the basis of the evidence and of the law, of the conviction
and sentence». Ook ontvangen deze leden graag een reactie van de regering
op het oordeel van het Mensenrechtencomité in de zaak Perera, nr. 536/1993
d.d. 28 maart 1995, § 6.4, waarin het Comité overwoog dat
artikel 14 lid 5 IVBPR verlangt «that a Court conducts an
evaluation of the evidence presented at the trial.» Is de regering van
oordeel dat de toetsing van de schuldigverklaring en de strafoplegging door
de Hoge Raad in fiscale boetezaken kan worden aangemerkt als een «full
review» en dat er in de cassatieprocedure voor de Hoge Raad sprake is
van een «evaluation of the evidence»? Zo ja, dan zouden deze leden
daarvan graag een uitgebreide onderbouwing krijgen. Is er voor het standpunt
dat toetsing door de Hoge Raad aan de eisen van het IVBPR voldoet steun te
vinden in rechtspraak en/of literatuur? Betreft dit ook rechtspraak en/of
literatuur die is verschenen na het oordeel van het Comité in de zaak
Lumley?De leden van de VVD-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
staat, dat artikel 14 lid 5 IVBPR zich in boetezaken verzet tegen stringente
beperkingen op het in hoger beroep inbrengen van nieuwe argumenten of nieuw
bewijs. Op grond daarvan stelt de regering voor om in hoger beroep ook nieuwe
beroepsgronden toe te staan, mits een goede procesorde zich daartegen niet
verzet. Kan de regering naar aanleiding daarvan aangeven hoe zij onder het
huidige fiscale procesrecht in het licht van artikel 14 lid 5 IVBPR aankijkt
tegen de beperkingen van de cassatieprocedure, waarin het inbrengen van nieuw
bewijs is uitgesloten en nieuwe beroepsgronden die een uitbreiding aan het
geschil geven niet kunnen worden aangevoerd? En welke gevolgen heeft de opvatting
van de regering voor gevallen waarin het hoger beroep met betrekking tot een
bestuurlijke boete wordt behandeld door een niet-fiscale bestuursrechter?De leden van de VVD-fractie merken voorts op dat in de memorie van toelichting
wordt aangegeven dat de rechtbanken niet verplicht zullen worden een aparte
sector belastingrecht in te stellen. Zijn zij daartoe wel bevoegd, als zij
dat zouden willen doen, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie zouden verder graag een nadere toelichting
krijgen op het besluit van de regering om alle lopende boetezaken bij de hoven
te laten. Staat dit niet op gespannen voet met de wens van de regering (en
de Hoge Raad) om zo spoedig mogelijk een einde te maken aan onzekerheid over
de verenigbaarheid van het huidige stelsel met het IVBPR?Is het voor deze verenigbaarheid relevant of er reeds klachten tegen Nederland
zijn ingediend bij de Verenigde Naties? Lopen er momenteel ook procedures
bij de Hoge Raad waarin dezelfde vraag aan de orde is gesteld?De leden van de VVD-fractie begrijpen dat het een praktisch probleem is
dat de hoven op het ogenblik de boetezaken niet als zodanig registreren. Kan
men het risico van (meer) verdragsschendingen dan niet beperken door een bepaling
op te nemen op grond waarvan (zwaardere) boetezaken, die op het moment van
inwerkingtreden van de nieuwe wet bij een gerechtshof aanhangig zijn, naar
de rechtbank overgaan indien de belastingplichtige daarom verzoekt, zo vragen
deze leden.De leden van de ChristenUnie merken op dat de achtergrond voor het wetsvoorstel
ligt in het zeker stellen dat de rechterlijke toetsing van administratieve
boetes voldoet aan verdragsrechtelijke eisen en het bieden van tweede kansen
voor een goede feitelijke beoordeling van het geschil met de belastingdienst.
Deze leden achten het een goede zaak dat dit nu uiteindelijk wordt gerealiseerd.Vanaf nu heeft elke burger drie mogelijkheden het geschil (na de uitspraak
op het bezwaar) voor te leggen aan rechterlijke instanties: rechtbank, gerechtshof
en Hoge Raad – wat overigens meer is dan in de rest van het bestuursrecht
mogelijk is.Wel kan de tweede feitelijke instantie er toe leiden dat de periode van
onzekerheid langer kan zijn dan waar een belastingplichtige op zit te wachten.
In dit licht bezien, juichen de leden van de fractie van de ChristenUnie de
mogelijkheid van sprongcassatie dan ook toe (artikel 28, derde lid, Awr).
In relatie daarmee pleiten zij er voor dat een belanghebbende
ook rechtstreeks in beroep kan gaan bij het gerechtshof, met overslaan van
de rechtbank (prorogatie). Hiervoor pleit, zeker in de aanloopfase, dat partijen
niet hoeven te wachten op de opbouw van deskundigheid bij rechtbanken voor
een goede behandeling van het geschil. Met name bij zaken die door professionals
worden behandeld, is er minder behoefte aan een extra rechterlijke instantie.
Deze leden zijn niet overtuigd door de weerlegging van het advies van de Raad
van State op dit punt (onderdeel 6 van het nader rapport) en vragen de regering
deze prorogatie alsnog als mogelijkheid in de wet op te nemen.De leden van de fractie van de ChristenUnie stellen voorts vast dat de
rechtspraak in eerste aanleg wordt geconcentreerd bij de vijf rechtbanken
in de ressortshoofdplaatsen. Dit wijkt af van de opzet van de voorbereidende
werkgroep, het advies van de Raad van State en een aantal andere instanties
genoemd op bladzijde vijf van de memorie van toelichting. Deze leden bepleiten
alle rechtbanken bevoegd te maken voor de behandeling van belastingzaken en
wel om de volgende redenen:– veel zaken (de bulk van het «consumentenbelastingrecht»,
waaronder Wet Waardering Onroerende Zaken-zaken, de zogenoemde WOZ-zaken)
vereisen wel beheersing van het fiscale recht maar diepgaande kennis van de
fiscaliteit is hiervoor niet nodig;– het bevordert de uitwisseling tussen het belastingrecht en de
rest van het bestuursrecht;– het past in de structuur van de rechterlijke organisatie, bevordert
de inzichtelijkheid voor de burger en voorkomt dat er een situatie ontstaat
van superrechtbanken en satellieten;– het voorkomt dat de werkplek van piekwerkzaamheden (bijvoorbeeld
de vierjaarlijkse WOZ-golf) zich weer in de vorm van grote werkvoorraden concentreert
bij (slechts) vijf rechtbanken.De leden van de fractie van de ChristenUnie geven hierbij aan nog niet
overtuigd te zijn door de onderbouwing voor de keuze voor de vijf rechtbanken,
zoals verwoord in de memorie van toelichting.Mocht de regering niet tot een heroverweging op dit punt willen komen,
dan geven deze leden als «second best» in overweging elke rechtbank
bevoegd te maken voor de beoordeling van geschillen betreffende de heffing
van lagere overheden, dan wel («third best») om aan te sluiten
bij de al bestaande criteria voor het griffierecht: de zaken met een laag
griffierecht (de «consumentenzaken») naar alle rechtbanken, de
zaken met het hoge griffierecht (de «ondernemerszaken») naar de
vijf centrale rechtbanken. Artikel 27b, eerste lid, van de Algemene wet inzake
rijksbelastingen (Awr) zou derhalve bepalend kunnen zijn voor de vraag of
de vijf rechtbanken in de ressortshoofdplaatsen dan wel de overige rechtbanken
bevoegd zijn.De leden van de SGP-fractie zijn geneigd de keuze van de regering om de
belastingrechtspraak in eerste aanleg te concentreren bij vijf rechtbanken
te betreuren. Hoewel zij oog hebben voor de praktische problemen tijdens de
aanloopperiode, stellen zij toch de vraag of de regering niet hun opvatting
deelt dat op langere termijn gestreefd zou moeten worden naar onderbrenging
van de eerst instantie bij alle rechtbanken, evenals dat thans het geval is
met (andere) bestuursgeschillen. Wijzen het huidige zaaksaanbod (rond 15 000
«eerste aanleg»-zaken) en de explosieve stijging van het aantal
WOZ-zaken niet in die richting?De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van het feit dat eerste
aanleg-zaken behandeld zullen worden door de belastingkamers van de vijf rechtbanken.
Betekent dit tevens, zo vragen deze leden, dat de belastingkamers ondergebracht
worden bij de sector bestuursrecht. Wat betreft de toepasselijkheid van het
bestuursprocesrecht stellen deze leden de vraag of het stelsel van vooronderzoek,
zoals dat in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is opgenomen, wel past bij
de aanpak van behandeling van fiscale zaken in eerste aanleg, met name wat
betreft het vaststellen van de feiten. Meer algemeen stellen zij
de vraag of het procesrecht van de Awb de huidige, sterk op oplossing van
conflicten gerichte wijze van behandeling bij belastingzaken niet in de weg
kan staan.De leden van de SGP-fractie onderkennen als een mogelijk nadeel van invoering
van een tweede feitelijke instantie dat partijen die een zaak tot in hoogste
instantie uit willen procederen, langer op de uitkomst daarvan zullen moeten
wachten. De mogelijkheden van het overslaan van de bezwaarfase en van de sprongcassatie
achten zij daarom van belang. Met name de voorgestelde regeling van het laatste
middel geeft hen aanleiding tot het stellen van enkele vragen.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering duidelijk kan maken
waarom zij in belastingzaken het bestaan van een mogelijkheid tot prorogatie
en tot sprongcassatie naast elkaar «te veel van het goede» vindt,
terwijl beide mogelijkheden wel naast elkaar voorkomen in het burgerlijk procesrecht.
Worden in het burgerlijk procesrecht problemen ondervonden als gevolg van
het naast elkaar bestaan van twee mogelijkheden, en zo ja, welke?Verder vragen deze leden in dit verband waarom in het wetsvoorstel wordt
verlangd dat de instemming van de wederpartij met sprongcassatie in schriftelijke
vorm wordt verleend, terwijl die eis in het civiele procesrecht bij de Wet
van 27 mei 1993, Stb. 309 welbewust is geschrapt. Tevens vragen zij of de
(schriftelijke) toestemming voor sprongcassatie bij het beroepschrift in cassatie
moet worden gevoegd. Vormt het niet meesturen van deze toestemming een verzuim
in de zin van artikel 6:6 jo. artikel 6:24 lid 1 Awb?Het procesrechtDe leden van de CDA-fractie betwijfelen of het gesloten stelsel, dat ertoe
leidt dat in het belastingrecht, anders dan in het overige bestuursrecht,
niet alle besluiten in de zin van artikel 1:3 Awb vatbaar zijn voor bezwaar
en beroep, nog wel houdbaar is. Deze leden vragen of er thans nog een inventarisatie
wordt gemaakt van de niet voor bezwaar en beroep vatbaar verklaarde beschikkingen,
aan de hand waarvan een afweging wordt gemaakt of en zo ja in welke mate het
gesloten stelsel met het oog op die gevallen dient te worden gehandhaafd.
Kan worden aangegeven wanneer dit onderzoek zal worden afgerond? Deze leden
vragen of de resultaten ook aan de Tweede Kamer kunnen worden gezonden, opdat
kan worden beoordeeld of de uitkomsten van dit onderzoek nopen tot wijziging
van het wetsvoorstel of tot het ter discussie stellen van het gesloten stelsel
ten principale.In het verlengde hiervan constateren deze leden dat het stelsel nog niet
geheel sluitend is. Zo wordt de Kostenwet invordering rijksbelastingen bijvoorbeeld
niet opgenomen in de bijlage bedoeld in artikel 8:5 Awb, alhoewel ook deze
wet besluiten kent die naar huidig recht niet vatbaar zijn voor bezwaar. Waarom
is daarvoor gekozen, zo vragen deze leden.Voorts merken de leden van de CDA-fractie op dat zij in tegenstelling
tot de regering van mening zijn dat voor het hoger beroep in het belastingrecht
naast de herkansingsfunctie ook de rechtseenheidfunctie van wezenlijk belang
is. Binnen de Belastingdienst is «eenheid van beleid» een belangrijk
kernbegrip. Zo zijn speciaal hiertoe binnen de Belastingdienst kennisgroepen
in het leven geroepen, die onder andere tot taak hebben de eenheid in beleid
en uitvoering in de rechtstoepassing en bij de uitleg van het belastingrecht
te bewaken. Graag een reactie. Zal deze visie tot consequentie hebben dat
restrictiever zou moeten worden omgegaan met het toelaten van nieuwe beroepsgronden,
argumenten en bewijsmiddelen in hoger beroep?De leden van de PvdA-fractie merken op dat het belastingrecht een gesloten
systeem voor beroep kent. Dat wil zeggen, dat alleen bepaalde door
de wet aangewezen besluiten vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. Vooralsnog
wordt aan dit stelsel vastgehouden, omdat loslaten ingrijpende gevolgen zou
hebben. Op dit moment inventariseert de regering in hoeverre dit systeem in
de toekomst ook gehandhaafd moet blijven. Heeft de regering zicht op welke
termijn deze inventarisatie zal worden afgerond en wanneer de afweging zal
plaatsvinden? Kan de Kamer in kennis worden gesteld van de resultaten van
de inventarisatie en de daaropvolgende afweging?De leden van de PvdA-fractie kunnen zich verder goed vinden in de nauwere
aansluiting van het belastingrecht bij het stelsel van de Awb. Het voorliggende
wetsvoorstel biedt in dat opzicht een vereenvoudiging voor de rechtszoekende
burger. Betekent dat voor wat betreft de procesvertegenwoordiging ook aangesloten
wordt bij de Awb?In afwijking van het algemene bestuursprocesrecht wordt, zo vervolgen
de leden van de PvdA-fractie, het in het belastingrecht echter wél
mogelijk incidenteel hoger beroep in te stellen. Hiermee wordt vooruitgelopen
op een eventuele regeling in het algemene bestuursprocesrecht. Deze leden
informeren naar de voornemens wanneer in de toekomst in het algemene bestuursprocesrecht
wordt afgezien van een dergelijke regeling. Zal het belastingrecht dan in
dit opzicht een afwijkende positie blijven innemen?De leden van de VVD-fractie constateren dat in het wetsvoorstel enkele
keren wordt verwezen naar de Awb, zoals deze komt te luiden indien de wetsvoorstellen
27 563 en 28 483 tot wet zijn verheven. Is deze toevoeging noodzakelijk?
En wat gebeurt er als een van beide wetsvoorstellen of ieder van hen nog niet
tot wet is verheven op het moment waarop de onderhavige wetswijziging van
kracht wordt?De memorie van toelichting maakt, zo vervolgen de leden van de VVD-fractie,
melding van een onderzoek door de staatssecretaris van Financiën naar
invoering van een open stelsel van rechtsbescherming in belastingzaken. Kan
de regering aangeven wanneer dit onderzoek, dat in het verleden door staatssecretaris
Vermeend is toegezegd, is afgerond? Graag vernemen deze leden wie dit onderzoek
uitvoert, wanneer begonnen is met het onderzoek en wat de onderzoeksopdracht
is. Worden bij dit onderzoek ook de ervaringen met het open stelsel in douanezaken
meegenomen? En wordt ook de vraag meegenomen of beroep bij de belastingrechter
opengesteld dient te worden tegen (sommige) beschikkingen van de ontvanger?
Wanneer kan besluitvorming hierover tegemoet worden gezien, zo vragen deze
leden.De leden van de VVD-fractie merken verder op dat in het nader rapport
(onder 11) staat dat een wetsvoorstel wordt voorbereid dat bezwaar en beroep
openstelt tegen bepaalde beschikkingen van de inspecteur betreffende de fiscale
informatieplicht.Thans staan geen rechtsmiddelen open tegen bijvoorbeeld verzoeken van
de inspecteur om in het kader van de fiscale informatieverplichtingen (artikel
47 e.v. Awr) gegevens te verstrekken en tegen beslissingen op verzoeken om
een zogenaamde Advance Price Agreement (APA)-ruling.De leden van de VVD-fractie constateren dat in de memorie van toelichting
staat dat de fiscus is gehouden een eventuele opdracht van de rechtbank om
een aanslag te verminderen uit te voeren. Graag vernemen deze leden hoe deze
opmerking zich verhoudt tot de praktijk van de belastingrechter om zelf de
belastingaanslag te verminderen, indien de inspecteur deze op een te hoog
bedrag heeft vastgesteld. Is het de bedoeling dat de belastingrechter deze
praktijk beëindigt of beperkt?De leden van de VVD-fractie stellen vast dat het wetsvoorstel voorziet
in incidenteel hoger beroep. De memorie van toelichting merkt op dat beide
partijen in de appelprocedure, zolang geen strijd ontstaat met een goede procesorde,
nieuwe grieven naar voren kunnen brengen. Dat kunnen ook grieven zijn die
in eerste aanleg nog niet naar voren werden gebracht. Bestaat er onder die
omstandigheden nog wel behoefte aan incidenteel hoger beroep?
En zo ja, hoe trekt men dan de grens tussen een geschrift waarbij incidenteel
hoger beroep wordt ingesteld, en een (ander) processtuk waarin een nieuwe
grief wordt geformuleerd? Of is dat onderscheid niet relevant?Wat houdt de beperking voor het aanvoeren van nieuwe stellingen in hoger
beroep op grond van een goede procesorde precies in? Gelden hiervoor dezelfde
criteria als in de huidige jurisprudentie van de belastingrechter over het
aanvoeren van nieuwe stellingen op de terechtzitting, zo vragen deze leden.Welke nevenvorderingen (zoals schadevergoeding, vergoeding van proceskosten)
kan een procespartij in belastingzaken wel en niet voor het eerst in hoger
beroep instellen? Kan het daarbij ook gaan om kosten of schade die opkomen
tot en met de procedure in eerste aanleg, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat de regering
in de memorie van toelichting het ontbreken van de schorsende werking toelicht,
zodat de belastingplichtige het bedrag van de aanslag verschuldigd blijft
ook al is hoger beroep ingesteld. Omgekeerd zal de inspecteur een vermindering
van een aanslag moeten verlenen, ook al heeft de fiscus tegen deze rechterlijke
uitspraak hoger beroep ingesteld. Deze leden vragen hoe zich dat verhoudt
met de huidige werkwijze waarbij een dergelijke vermindering pas verleend
wordt wanneer de uitspraak van het gerechtshof onherroepelijk vaststaat. Dient
een inspecteur, bij gegrond bevinden van het door hem ingestelde hoger beroep,
een navordering op te leggen wanneer hij in hoger beroep alsnog gelijk krijgt?
Wordt op deze wijze wel voldoende rekeninggehouden met het specifieke karakter
van het belastingrecht, zo vragen deze leden.InvoeringDe leden van de VVD-fractie merken op dat het onderhavige wetsvoorstel
al in 1997 in het vooruitzicht werd gesteld. Kan de regering aangeven welke
voortgang in de afgelopen (ruim) zes jaar gemaakt is, wat momenteel de stand
van zaken is en op welke termijn de inwerkingtreding van het wetsvoorstel
te verwachten is? Zal het wetsvoorstel ook bestuursrechtelijke rechtsmiddelen
openstellen voor de belastingplichtige zelf, als van hem informatie wordt
gevorderd? De belastingplichtige zelf heeft immers het meeste belang bij een
toegankelijke rechtsingang, omdat voor hem omkering van de bewijslast dreigt
als hij de vereiste medewerking niet verleent.De leden van de SGP-fractie vragen met het oog op een soepele invoering
van de wet of de regering ter oplossing van de problemen met de adequate bemensing
van de twee instanties iets ziet in een anticiperende uitbreiding van de belastingkamers
van de hoven. Aldus zouden, vooruitlopend op de inrichting van de eerste aanleg
bij de rechtbanken, op kortere termijn belangstellenden in opleiding kunnen
worden genomen. Daarbij ware te denken aan een aanstelling als raadsheerplaatsvervanger
met uitzicht op een rechtersbenoeming bij de rechtbanken.Personele gevolgenDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd naar de vorderingen op het gebied
van de werving van fiscale rechters. Aangegeven wordt dat ongebruikelijke
acties worden ondernomen om potentiële kandidaten te werven. Hoeveel
jaar ervaring wordt van de rechters gevraagd en zullen rechters ook in deeltijd
worden aangenomen zodat zij hun huidige, vaak goedbetaalde, baan kunnen behouden? Op het uitgangspunt dat de te werven functionarissen met rechtspraak belast
in meer dan één sector inzetbaar moeten zijn, wordt waar nodig
uitzonderingen gemaakt. De leden van de PvdA-fractie willen weten op welke
wijze. Het ligt voor de hand dat de huidige belastingrechters hun kennis en
hun ervaring zoveel mogelijk op efficiënte en effectieve wijze overdragen
aan de toekomstige rechters van de rechtbank. Wordt naast het mentorschap,
ook op andere wijze deze fiscale expertise overgedragen, zo vragen deze leden.De memorie van toelichting stelt dat de mentoren in de eerste plaats worden
gezocht bij de gerechtshoven. De memorie van toelichting vermeldt ook dat
er op dit moment werkvoorraden zijn bij de gerechtshoven. Hoewel deze werkvoorraden
in het eerste jaar na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zullen verminderen,
is het denkbaar dat bij de gerechtshoven onvoldoende mentoren geworven kunnen
worden. Wat zijn de andere mogelijke vindplaatsen voor mentoren? De leden
van de PvdA-fractie hebben zorgen over hoe het benodigde fiscale deskundigheidsniveau
bereikt kan worden. Fiscale deskundigheid op een behoorlijk niveau is nu eenmaal
een schaars goed. Zijn deze zorgen terecht? Zo ja, hoe kunnen deze worden
weggenomen? Zo neen, waarom niet?In beginsel geldt voor de aan te trekken specialisten dat zij ook breder
inzetbaar moeten zijn. Maar dit laat onverlet dat de gerechtsbesturen met
de aan te trekken kandidaten afwijkende afspraken kunnen maken. Aan welke
afspraken wordt gedacht? De leden van de PvdA-fractie informeren naar de rol
van de Raad voor de Rechtspraak in dezen.OverigDe leden van de CDA-fractie vragen welke consequenties dit wetsvoorstel
heeft voor de gesubsidieerde rechtsbijstand.ARTIKELSGEWIJSArtikel IIOnderdeel BKan de regering aangeven waarom de Kostenwet invordering rijksbelastingen
niet is geplaatst op de bijlage bij artikel 8:5 Awb, zo vragen de leden van
de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben een opmerking over
artikel II onder B van het wetsvoorstel dat als strekking heeft dat besluiten
genomen op grond van de Invorderingswet 1990 buiten het bereik van Hoofdstuk
8 van de Awb blijven. Het komt deze leden voor dat deze bepaling in zijn algemeenheid
in strijd is met de per 1 december 2002 ingevoerde bevoegdheid van de belastingrechter
om te oordelen over aansprakelijkstellingen (artikel 49 van de Invorderingswet
1990, ook genoemd in artikel VI, onderdeel B, van dit wetsvoorstel). Graag
ontvangen zij een nadere toelichting op dit punt.De leden van de SGP-fractie merken op dat, aangezien de bepalingen van
de Awr alleen gelden bij de heffing van belastingen, de besluiten die worden
genomen in het kader van de invordering van belastingen (de Invorderingswet
1990) zijn toegevoegd aan de bijlage bedoeld in artikel 8:5 Awb. Kan de regering
aangeven waarom niet ook de Kostenwet invordering rijksbelastingen op bedoelde
bijlage is geplaatst? Artikel IVArtikel 26Is het wel nodig om de in artikel 15 Awr voorgeschreven verrekening in
artikel 26, lid 1 te noemen? Is dit niet gewoon een element van de aanslag,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie vragen voorts naar aanleiding van het voorgestelde
artikel 26 lid 2 Awr of de voorschriften over bezwaar en beroep tegen beschikkingen
van een bestuursorgaan hier wel onverkort kunnen worden toegepast, nu het
gaat om een rechtsmiddel tegen een handeling van een particulier. Hoe werkt
een en ander bijvoorbeeld uit voor de verplichte bezwaarclausule van artikel
3:45 Awb? Zou het niet beter zijn om een schakelbepaling te formuleren die
uit de aard van de materie voortvloeiende uitzonderingen mogelijk maakt, zoals
de Hoge Raad heeft gedaan in het arrest van 11 april 2003, BNB 2003/224.Zal het nieuwe procesrecht ook gelden voor beschikkingen bedoeld in het
voorgestelde artikel 4n van de WIB? Waar is bepaald dat het hier gaat om voor
bezwaar vatbare beschikkingen? Is dat een bepaling in de belastingwet, zoals
bedoeld in het voorgestelde artikel 26 lid 1 sub b Awr?Naar aanleiding van punt 13 van het nader rapport willen de leden van
de VVD-fractie graag vernemen wie bezwaar kan maken tegen een beschikking
tot het (al dan niet) verlenen van een fiscale eenheid. Is dat alleen de moedermaatschappij?
Of mag iedere te voegen maatschappij dat doen? Of is dit alleen mogelijk door
allen gezamenlijk? Moet hier nog onderscheid worden gemaakt tussen fiscale
eenheden voor de vennootschapsbelasting en de omzetbelasting?De leden van de VVD-fractie vragen voorts of de regering kan aangeven
wat de overeenkomstige toepassing van artikel 24a lid 2 Awr in (hoger) beroep
praktisch gesproken inhoudt? Stel dat een belastingplichtige in (hoger) beroep
komt tegen een uitspraak die zowel een aanslag betreft als een boetebeschikking
die op hetzelfde aanslagbiljet vermeld is en daarbij alleen grieven met betrekking
tot de aanslag aanvoert. Wat is dan de praktische betekenis van de regel dat
het (hoger) beroep geacht wordt mede tegen de boete te zijn gericht? Over
welke geschilpunten met betrekking tot de boete zal de rechter dan uitspraak
moeten c.q. mogen doen?Is het ook mogelijk om voor het eerst in hoger beroep een boete ter discussie
te stellen, zo vragen deze leden.Verder vragen de leden van de VVD-fractie wat de situatie is indien de
inspecteur een door artikel 24a lid 2 Awr gefingeerd bezwaar tegen een boetebeschikking
niet onderkent, en daarop dus geen (expliciete) uitspraak doet. Wanneer de
belastingplichtige vervolgens beroep instelt tegen de uitspraak die de inspecteur
doet op het bezwaar tegen de bijbehorende aanslag, kan hij dan in die procedure
de boete ter discussie stellen? Zo niet, zou het dan niet wenselijk zijn te
bepalen dat de fictie van artikel 24a lid 2 Awr zich ook uitstrekt tot de
uitspraak op het bezwaar (of beroep)? Hoe kijkt de regering aan tegen een
alternatieve regeling waarin een belastingaanslag en een op hetzelfde aanslagbiljet
vermelde boetebeschikking voor de toepassing van de wettelijke voorschriften
over bezwaar en beroep tezamen als één besluit worden aangemerkt?Naar aanleiding van het voorgestelde artikel 2b lid 2 Awr vragen de leden
van de SGP-fractie of voorschriften over bezwaar en beroep tegen beschikkingen
van een bestuursorgaan hier wel onverkort kunnen worden toegepast nu het gaat
om een rechtsmiddel tegen een handeling van een particulier. Hoe werkt één
en ander bijvoorbeeld uit voor de verplichte bezwaarclausule van artikel 3:45
Awb? Zou het niet beter zijn om een schakelbepaling te formuleren die uit
de aard van de materie voortvloeiende uitzonderingen mogelijk
maakt, zoals de Hoge Raad heeft gedaan bij arrest van 11 april 2003, BNB 2003/224?Artikel 27hDe leden van de CDA-fractie vragen hoe de regering het voorstel van de
Nederlandse Orde van Belastingadviseurs beoordeelt om de vervanging van de
mondelinge uitspraak door een schriftelijke uitspraak afhankelijk te stellen
van de instemming van beide partijen. Hiermee wordt voorkomen dat één
der partijen tegen de wil van de andere partij in, de gang naar het gerechtshof
afsluit.De leden van de VVD-fractie merken op dat Van der Merwe in zijn noot bij
HR 28 februari 2003, BNB 2003/180, betreffende te laat betaald griffierecht
voor de vervanging van een mondelinge uitspraak door een schriftelijke, constateert
dat hier sprake is van een rechtstekort dat door de wetgever opgevuld zou
moeten worden. Is de regering het hiermee eens? En is zij bereid dit rechtstekort
op een zodanige wijze op te vullen dat de beslissing van de rechter naar aanleiding
van een te late betaling van griffierecht in deze gevallen op dezelfde wijze
in een (cassabele) uitspraak wordt vastgelegd als een te late betaling van
griffierechten ter zake van het instellen van (hoger) beroep?Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of er van kan worden uitgegaan
dat een uitspraak «als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet
bestuursrecht» in artikel 27h lid 1 en een uitspraak «die overeenkomstig
afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht is gedaan» in artikel
28 lid 1 sub a Awr ook een uitspraak naar aanleiding van een verzoek tot herziening
omvat? Zo ja, hoe kan dan de gewenste uniformiteit van het bestuursprocesrecht
op dit punt worden bereikt, nu deze opvatting in de rest van het bestuursrecht
door de appelrechters niet algemeen wordt aanvaard?De leden van de VVD-fractie betwijfelen of er goede gronden zijn om van
het bestuursorgaan dat hoger beroep instelt pas griffierecht te heffen na
afloop van de procedure. Waarom wordt de burger die hoger beroep instelt en
niet tijdig griffierecht betaalt wel met het risico van niet-ontvankelijkheid
geconfronteerd en zijn tegenpartij, het bestuursorgaan, niet? Is dit niet
in strijd met «equality of arms»? En hoe verhoudt dit zich tot
de voorschriften op grond waarvan wel aanstonds griffierecht van het bestuursorgaan
wordt geheven indien het hangende het hoger beroep een voorlopige voorziening
vraagt en wanneer het om vervanging van een mondelinge uitspraak door een
schriftelijke vraagt?Waar is geregeld welke rechtspersoon voor de toepassing van de artikelen
27h lid 3, 27n lid 3 en 27p lid 1–2 Awr in de plaats treedt van de Staat,
indien het om heffingen van andere overheidslichamen gaat, zo vragen de leden
van de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie betwijfelen de noodzaak van
een verbod op het instellen van hoger beroep tegen een schriftelijke uitspraak
die een mondelinge vervangt (artikel 27h tweede lid, onderdeel f, Awr). In
het algemeen zal een partij van een mondelinge uitspraak direct in hoger beroep
gaan, dit is de kortste en goedkoopste weg. Zij achten het echter wel denkbaar
dat een partij zich eerst nog even wil beraden en daarvoor graag de beschikking
wil hebben over de (volledige) schriftelijke uitspraak of in de verwachting
leeft dat de wederpartij zal instemmen met sprongcassatie. In dit soort omstandigheden
zeker is deze bepaling een nodeloze beperking van de mogelijkheid hoger beroep
in te stellen, zonder duidelijke meerwaarde en met kans op de nodige misverstanden
(deze leden verwijzen op dit punt ook naar het advies van de Nederlandse Orde
van Belastingadviseurs). Artikel 27kDe leden van de VVD-fractie constateren dat volgens het voorgestelde artikel
27k Awr belastingzaken in hoger beroep worden behandeld door een meervoudige
kamer. Dat is slechts anders indien die (voltallige) kamer de zaak naar een
enkelvoudige kamer verwijst. Is dit geen zware procedure, nu toch ook in de
nodige lichte zaken hoger beroep zal worden ingesteld? Op grond van de voorgestelde
regeling moeten alle zaken in eerste instantie door een kamer van drie rechters
worden bestudeerd en kan pas na die bestudering worden beslist of de zaak
toch enkelvoudig wordt afgedaan. Zou het niet beter en gemakkelijker zijn
om het aan de prudentie van de voorzitter over te laten welke zaken meervoudig
en enkelvoudig worden behandeld? Als de keuze van de voorzitter bij nadere
bestudering van het dossier door de rechter(s) toch niet juist wordt bevonden,
zou altijd nog verwijzing op grond van artikel 8:10 lid 2–3 Awb kunnen
plaatsvinden.Artikel 27nDe leden van de VVD-fractie merken op dat het voorgestelde artikel 27n
lid 6 Awr een verzoek om een voorlopige voorziening betreft, dat wordt gedaan
hangende een verzoek om herziening van een uitspraak. Waarom kan in deze gevallen
wel een voorlopige voorziening worden gevraagd, en niet in gevallen waarin
een verzetschrift tegen een uitspraak is ingediend?De leden van de VVD-fractie willen graag een uitgebreide motivering van
de regering krijgen waarom geen beroep in cassatie openstaat tegen beslissingen
op een verzoek om een voorlopige voorziening. Kan de regering daarbij ingaan
op de kritiek die op dit punt in de literatuur is geuit (zie J.W. Ilsink en
R.H. Happé, Algemeen fiscaal bestuursrecht, Deventer 2000, blz. 225–226,
Ch.J. Langereis WFR 2002/6469 en WFR 2002/6497, E.B. Pechler, MBB 1997, blz.
130 e.v., en H. Smit, FED 2001/555)? Loopt men nu niet het gevaar dat de rechtseenheid
ontbreekt? In de rest van het bestuursrecht kan men tenminste een voorlopige
voorziening bij de hoogste rechter zelf vragen, waardoor de rechtseenheid
wordt bevorderd. En waarom wijkt het fiscale procesrecht in dit opzicht af
van het civiele procesrecht? Hoe kijkt de Hoge Raad hier tegenaan?Artikelen 27o tot en met 27rDe leden van de CDA-fractie hebben behoefte aan een nadere toelichting
op het feit dat in het wetsvoorstel wordt verlangd dat de instemming van de
wederpartij met sprongcassatie in schriftelijke vorm wordt verleend, terwijl
deze eis in het civiele procesrecht reeds welbewust is geschrapt. Zal de staatssecretaris
in beginsel altijd toestemming geven voor sprongcassatie wanneer het gaat
om een zuivere rechtsvraag, en als over de feiten geen geschil bestaat? Wat
zijn de rechtsgevolgen wanneer de schriftelijke toestemming van de wederpartij
voor sprongcassatie niet bij het beroepschrift in cassatie wordt gevoegd?
In het burgerlijk procesrecht bestaat de mogelijkheid dat de wederpartij pas
na afloop van de beroepstermijn toestemming verleent voor sprongcassatie.
Zal dit ook in belastingzaken mogelijk zijn, naar analogie van BNB 1974/263?In tegenstelling tot het advies van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
meent de regering dat niet is gebleken dat de Hoge Raad over de wettelijke
bevoegdheid hoeft te beschikken om inlichtingen bij partijen op te vragen.
Hoe verhoudt deze stelling name zich tot het arrest van 5 januari 2000, nr.
34 878, BNB 2000/82 dat getuigt van een uitgebreid feitenonderzoek door
de Hoge Raad, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Kan de regering aangeven waarom zij in belastingzaken het bestaan van
een mogelijkheid tot prorogatie en tot sprongcassatie «teveel van het
goede» vindt, terwijl beide mogelijkheden wel naast elkaar voorkomen
in het burgerlijk procesrecht, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Kan
de regering verder aangeven of men hierdoor problemen in het burgerlijk procesrecht
ondervindt en zo ja welke?Waarom is in de artikelen 27q en 27r Awr niet, althans niet expliciet
voorzien in de mogelijkheid dat het gerechtshof de zaak terugverwijst naar
de inspecteur, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of partijen door de rechtbank
bij toezending van de uitspraak in voor hen begrijpelijk taalgebruik zullen
worden geïnformeerd over de mogelijkheid van sprongcassatie en –
als het gaat om het proces-verbaal van een mondelinge uitspraak – tevens
over de mogelijkheid van vervanging daarvan door een schriftelijke en de relatie
tussen die vervanging en de mogelijkheid om hoger beroep in te stellen.Kan de regering toezeggen dat zij altijd toestemming zal geven voor sprongcassatie
wanneer het gaat om een zuivere rechtsvraag en over de feiten geen geschil
bestaat?Moet de schriftelijke toestemming van de wederpartij voor sprongcassatie
bij het beroepschrift in cassatie worden gevoegd? Vormt het niet meesturen
van deze toestemming een verzuim in de zin van artikel 6:6 jo. artikel 6:24
lid 1 Awb, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Hoewel de leden van de SGP-fractie menen te weten dat terugverwijzing
naar de ambtenaar in het pré-Awb-tijdperk in het geheel niet voorkwam
en thans hoge uitzondering is, vragen zij waarom in de artikelen 27q en 27r
Awr niet, althans niet expliciet, is voorzien in de mogelijkheid dat het gerechtshof
de zaak terugverwijst naar de inspecteur.Artikel 28De leden van de VVD-fractie vragen of de regering per saldo een afname
van de werklast van de belastingkamer van de Hoge Raad verwacht, nu dit college
in de toekomst ook bevoegd zal worden ten aanzien van de premieheffing werknemersverzekeringen?
Zal ook de berechting van geschillen over aansprakelijkheid voor dergelijke
premies aan de belastingrechter worden opgedragen?Kan de regering aangeven wie precies worden bedoeld met «de belanghebbenden»
en «de andere belanghebbenden» in het voorgestelde artikel 28
lid 3 Awr? Waar is het begrip belanghebbende in de Awr gedefinieerd?Artikel 29De leden van de CDA-fractie vragen de regering om een reactie op de suggestie
van M. Feteris om de verwijzing naar artikel 8:27 t/m 8:29 en artikel 8:31
Abw te handhaven, omdat het wel degelijk kan voorkomen dat de Hoge Raad ook
onderzoek naar de feiten moet doen.Hoe zal de Hoge Raad na de aanpassing van artikel 29 Awr het benodigde
feitenonderzoek kunnen doen om, waar nodig ambtshalve, te kunnen beoordelen
of het beroep in cassatie ontvankelijk is, en of een verordening van een lokale
heffende overheid tot stand is gekomen en gepubliceerd, zo vragen de leden
van de VVD-fractie. Hoewel de Hoge Raad normaal gesproken geen onderzoek naar
de feiten doet, komt dat toch wel een enkele keer voor. De leden van de SGP-fractie
stellen de vraag hoe de Hoge Raad na de aanpassing van artikel 29 Awr het
benodigde feiten-onderzoek zal kunnen doen om, waar nodig ambtshalve,
te kunnen beoordelen of het beroep in cassatie ontvankelijk is, en of een
verordening van een lokale heffende overheid tot stand is gekomen en gepubliceerd.De voorzitter van de commissie,De Pater-Van der MeerAdjunct-griffier van de commissie,Van BemmelXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos (GL),
Rouvoet (CU), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Voorzitter, Çörüz
(CDA), Verbeet (PvdA), Ondervoorzitter, Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens
(GL), De Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van der Laan (D66),
Visser (VVD) en Vacature (algemeen).Plv. Leden:, Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GL), Van der Staaij (SGP), Vacature (algemeen), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted-Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GL), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel (CDA),
Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD)
en Hermans (LPF). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29251-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl