Wijziging Algemene wet bestuursrecht mbt kosten bezwaar en administratief beroep (kosten bestuurlijke voorprocedures); Brief minister met beleidsreactie evaluatie Wet kosten bestuurlijke voorprocedures
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27024, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-07-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

27024 nr. 17

30-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBeleidsreactie naar aanleiding van de evaluatie van de
Wet kosten bestuurlijke voorprocedures1. Inleiding2. Inhoud van de Wet kosten bestuurlijke voorprocedures3. Resultaten4. AanbevelingenAanbeveling 1Aanbeveling 2Aanbeveling 3Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27024Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 024Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht met betrekking tot de kosten
van bezwaar en administratief beroep (kosten bestuurlijke voorprocedures)nr. 17BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 juni 2005Beleidsreactie naar aanleiding van de evaluatie van de
Wet kosten bestuurlijke voorprocedures1. InleidingOp 12 maart 2002 is de Wet kosten bestuurlijke voorprocedures in
werking getreden (Stb. 2002, 55). Deze wet bevat een regeling voor de vergoeding
van de kosten die een belanghebbende maakt bij de behandeling van een door
hem ingediend bezwaar- of administratief beroepschrift. De Algemene wet bestuursrecht
is hiermee aangepast (onder andere wijziging van de artikelen 7:15, 7:28 en
8:75).Deze wetswijziging heeft het mogelijk gemaakt dat de kosten van de bezwaarschriftprocedure
en de procedure van administratief beroep (hoofdzakelijk kosten voor rechtsbijstand)
worden vergoed, indien het bestreden wordt herroepen wegens aan het bestuursorgaan
te wijten onrechtmatigheid.De Wet kosten bestuurlijke voorprocedures is geëvalueerd in de periode
juni 2004 tot en met december 2004, hetgeen heeft geresulteerd in het evaluatierapport
dat u bij brief van 21 april 2005 (Just05-362) aan u is toegezonden.
Deze evaluatie vloeit voort uit een toezegging van de ministers van Justitie
en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties aan de Eerste Kamer1. De evaluatie is uitgevoerd door een samenwerkingsverband
van de vakgroep bestuursrecht en bestuurskunde van de Rijksuniversiteit Groningen
en onderzoeks- en adviesbureau Pro Facto B.V. en begeleid door een door het
Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie
van Justitie ingestelde begeleidingscommissie.Ten behoeve van de evaluatie zijn verschillende onderzoeksmethoden gehanteerd.
Er zijn telefonische enquêtes gehouden onder 37 bestuursorganen, waardoor
binnen korte tijd veel informatie kon worden verzameld. Bij twaalf
bestuursorganen is aan de enquête een vervolg gegeven door middel van
een dossieronderzoek en een persoonlijk interview. Verder zijn alle rechterlijke
uitspraken geanalyseerd die over de kostenvergoeding konden worden achterhaald.
Het betreft een kleine vijftig uitspraken. Daarnaast zijn gesprekken gevoerd
met een zestal rechtbanken en de Centrale Raad van Beroep. Ook hebben er interviews
plaatsgevonden met rechtshulpverleners.2. Inhoud van de Wet kosten bestuurlijke voorproceduresDoor het uiteenlopen van de jurisprudentie van de Hoge Raad en de bestuursrechter
bestond onduidelijkheid over de vraag in hoeverre de kosten van bestuurlijke
voorprocedures (bezwaar of administratief beroep) voor vergoeding in aanmerking
komen. De nieuwe wet beoogde deze onduidelijkheid weg te nemen. In de wet
is geregeld dat een verzoek om vergoeding van de kosten moet worden gedaan
voordat het bestuursorgaan op het bezwaar of administratief beroep heeft beslist.
Vervolgens is alleen de bestuursrechter bevoegd om een oordeel te geven over
de beslissing van het bestuursorgaan omtrent het verzoek om vergoeding van
de kosten. Vóór de inwerkingtreding van de Wet kosten bestuurlijke
voorprocedures had een belanghebbende de keuze om een verzoek tot vergoeding
van kosten gemaakt in een bezwaar- of administratief beroepsprocedure aan
de bestuursrechter of de burgerlijke rechter voor te leggen. De hoogste bestuursrechter
hanteerde daarbij de regel dat de kosten van de voorprocedure slechts behoeven
te worden vergoed indien het bestuursorgaan tegen beter weten in een onrechtmatig
primair besluit heeft genomen. De Hoge Raad daarentegen hanteerde het ruimere
vereiste van toerekenbaar onrechtmatig handelen in de zin van artikel 6:162
Burgerlijk Wetboek.Bij de behandeling in de Tweede Kamer is het wetsvoorstel op het punt
van het vergoedingscriterium ingrijpend gewijzigd. In het door de regering
ingediende wetsvoorstel werd aangesloten bij de jurisprudentie van de bestuursrechter
door het opnemen van de bepaling dat het bestuursorgaan de kosten van de bestuurlijke
voorprocedure uitsluitend vergoedt, indien het bestreden besluit onrechtmatig
blijkt en het bestuursorgaan in ernstige mate onzorgvuldig heeft gehandeld1. Dit vergoedingscriterium is aangepast door de aanvaarding
van een amendement van de kamerleden Dittrich, Santi, Van Wijmen en Van der
Staaij en houdt in dat de kosten van een bezwaar- of administratief beroepsprocedure
worden vergoed indien het besluit wordt herroepen wegens aan het bestuursorgaan
te wijten onrechtmatigheid2.Als gezegd is de toekenning van een vergoeding van de kosten alleen mogelijk
indien de belanghebbende daarom verzoekt voordat het bestuursorgaan op het
bezwaar of administratief beroep heeft beslist. De beslissing op zo'n verzoek
is daarmee onderdeel van de beslissing op bezwaar of administratief beroep.
Dit betekent dat de mogelijkheid van een verzoek tot het nemen van een zelfstandig
schadebesluit hiermee is uitgesloten. Wanneer tijdens de bezwaar- of administratief
beroepsprocedure niet om een vergoeding is gevraagd, staat ook de weg naar
de burgerlijke rechter niet meer open; op grond van artikel 8:75 Awb is de
bestuursrechter exclusief bevoegd.De Wet kosten bestuurlijke voorprocedures voorziet in een vergoedingsplicht
in de gevallen waarin het bestreden besluit wegens onrechtmatigheid wordt
herroepen en deze onrechtmatigheid aan het bestuursorgaan is te wijten. Het
verschil tussen het vergoedingscriterium van de Hoge Raad in de oude situatie
en het criterium van vergoeding in de nieuwe wet is niet groot. Het criterium
voor vergoeding in de nieuwe wet is enigszins beperkter doordat
bij formele fouten en motiveringsgebreken geen vergoeding mogelijk is, aangezien
deze in bezwaar kunnen worden hersteld. Uit de jurisprudentie van de Hoge
Raad kan worden afgeleid dat in de oude situatie dergelijke gevallen wel tot
een vergoedingsplicht leidden omdat deze als onrechtmatige daad moeten worden
aangemerkt. Het belangrijkste verschil met de oude situatie (afgezien van
de beëindiging van de competentie van de burgerlijke rechter) is de omvang
van de vergoeding. De omvang van de vergoeding is beperkter geworden doordat
forfaitaire bedragen zijn opgenomen in het Besluit proceskosten bestuursrecht.
De kosten die voor vergoeding in aanmerking kunnen komen staan in dat besluit.
Dit besluit is aangevuld met een regeling voor vergoeding van de kosten van
bezwaar en administratief beroep.1 De belangrijkste
kostensoort die dit besluit kent zijn de kosten van door een derde beroepsmatig
verleende rechtsbijstand.In artikel 1 van het Besluit proceskosten bestuursrecht zijn de volgende
kosten opgenomen:a. kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;b. kosten van een getuige of deskundige die door een partij is meegebracht
of opgeroepen, dan wel van een deskundige die aan een partij verslag heeft
uitgebracht;c. reis- en verblijfkosten;d. verletkosten;e. kosten van uittreksels uit de openbare registers, telegrammen, internationale
telexen, internationale telefaxen en internationale telefoongesprekken.In alle gevallen moeten de kosten voldoende gespecificeerd zijn. De verzoeker
moet hiervoor voldoende gelegenheid krijgen. Het bedrag van de kosten voor
beroepsmatig verleende rechtsbijstand moet worden vastgesteld aan de hand
van het in de bijlage van het Besluit proceskosten bestuursrecht opgenomen
forfaitaire tarief.Het forfaitaire tarief voor de kosten van professionele rechtsbijstand
knoopt aan bij de proceshandelingen die zijn verricht, zoals het indienen
van een bezwaarschrift, een hoorzitting en een nadere hoorzitting. Voor het
bezwaar en administratief beroep geldt hetzelfde forfaitaire tarief als voor
het beroep en het hoger beroep, te weten: € 322. In bepaalde fiscale
zaken geldt een tarief van € 161. Dit lagere tarief is van toepassing
bij besluiten genomen op grond van een wettelijk voorschrift inzake belastingen
of de heffing van een premie dan wel een premievervangende belasting ingevolge
de Wet financiering volksverzekeringen.Het gewicht van de zaak komt tot uitdrukking in de wegingsfactoren. Deze
variëren van 0,25 voor een zeer lichte zaak tot 2 voor een zeer zware
zaak. Bij het bepalen van het gewicht van een zaak moet worden gelet op het
belang en de ingewikkeldheid.3. ResultatenIn het onderzoeksrapport is een beeld geschetst van de werking van de
regeling aan de hand van een telefonische enquête onder bestuursorganen,
dossieronderzoek en diepte-interviews met ambtenaren, rechtshulpverleners
en rechterlijke instanties. Uit de gesprekken en het verzamelde materiaal
blijkt dat rechtshulpverleners in de bezwaarschriftprocedure standaard een
verzoek indienen om vergoeding van de kosten van de procedure. Bij de bestuursorganen
die hebben meegewerkt aan het onderzoek, wordt in vijf tot tien procent van
de ingediende bezwaarschriften een dergelijk verzoek gedaan.Belanghebbenden die zonder rechtshulpverleners bezwaar maken, doen zeer
zelden een verzoek om vergoeding van de kosten. Naar het oordeel van
ambtenaren en rechtshulpverleners kan dit verklaard worden uit onbekendheid
met de regeling. De meeste van de onderzochte bestuursorganen geven niet actief
bekendheid aan de regeling. Zes van de 37 onderzochte bestuursorganen geven
informatie in de rechtsmiddelverwijzing, de ontvangstbevestiging of tijdens
de hoorzitting.De bestuursorganen hebben vrijwel geen moeite met het nemen van een besluit
op de verzoeken die zijn ingediend. De regeling wordt dan ook overwegend conform
de bedoeling van de wetgever uitgevoerd. Rechtshulpverleners geven aan dat
bestuursorganen hier en daar de neiging hebben terughoudend te zijn bij het
vergoeden van de kosten. In totaal is in één tot twee procent
van de onderzochte zaken een kostenvergoeding toegekend. In het dossieronderzoek
werd in 36 dossiers een kostenvergoeding toegekend. In alle gevallen ging
het om een vergoeding voor de kosten van rechtsbijstand. In vijf dossiers
werden ook reiskosten vergoed en éénmaal de kosten van het inschakelen
van een deskundige.De onderzoekers concluderen zonder terughoudendheid dat de belangrijkste
doelstelling van de wetgever, het beëindigen van de discrepantie in de
rechtspraak tussen de civiele rechter en de bestuursrechter op het terrein
van de vergoeding van in bezwaar gemaakte kosten, is gerealiseerd. De regeling
is voorts betrekkelijk probleemloos in de bestuurspraktijk ingevoerd. Zowel
ambtenaren als rechtshulpverleners zijn van mening dat een eenvoudige regeling
is gemaakt die conform de bedoeling van de wetgever wordt uitgevoerd.Bij de toepassing van het criterium voor kostenvergoeding is aanvankelijk
wel enige discussie ontstaan over de vraag of de kosten voor het maken van
bezwaar tegen het niet tijdig nemen van een primair besluit in aanmerking
komen voor vergoeding. Die discussie is beëindigd toen de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State oordeelde dat het indienen van bezwaar tegen het niet
tijdig nemen van een primair besluit slechts kan leiden tot het gegrond verklaren
van het bezwaar en niet tot het herroepen van enig primair besluit. Een vergoeding
van de kosten op grond van artikel 7:15 Awb is dan niet mogelijk (ABRvS 23 juni
2004, AB 2004, 404 en ABRvS 25 augustus 2004, JB 2004, 289).Uit het onderzoek is gebleken dat de regeling niet heeft geleid tot juridisering
van de bezwaarprocedure. Gevreesd werd dat de discussie over het besluit als
gevolg van de regeling zich nog verder zou gaan concentreren op juridische
vragen, aangezien de kostenvergoeding is gekoppeld aan de vaststelling of
het besluit rechtmatig is. Ook de vrees voor aanzuigende werking die van de
regeling zou kunnen uitgaan, blijkt niet te zijn bewaarheid. Volgens de geïnterviewde
rechtshulpverleners speelt de regeling geen rol bij de afweging om al dan
niet bezwaar te maken.4. AanbevelingenDe onderzoekers hebben drie aanbevelingen gedaan. Deze worden hieronder
weergegeven en voorzien van een reactie.Aanbeveling 1De Wet kosten bestuurlijke voorprocedures is niet of nauwelijks bekend
bij belanghebbenden die bezwaar maken of administratief beroep instellen zonder
ondersteuning door professionele rechtshulpverleners. De onderzoekers bevelen
daarom aan dat bestuursorganen de bekendheid van de regeling actief bevorderen.
Dat kan door in een voorlichtingsbrochure (Awb-folder) aandacht te besteden
aan de kostenvergoeding in de voorprocedure. Dat kan ook door in de ontvangstbevestiging
de bezwaarde te wijzen op de mogelijkheden in dit verband.Voor een implementatie van een nieuwe wettelijke regeling als de onderhavige
is bekendheid bij de bestuursorganen die de regeling moeten toepassen een
eerste vereiste. Om die reden heeft het ministerie van Justitie in samenwerking
met het ministerie van BZK, onder de verantwoordelijkheid van de betrokken
ministers, een handleiding opgesteld waarin de regeling wordt uitgelegd. De
VNG heeft deze handleiding via een ledenbrief onder de aandacht van haar leden
gebracht. Deze handleiding is vervolgens opgenomen in de handreiking voor
de bezwaarprocedure die in maart 2004 is verschenen en op de justitiewebsite1 is geplaatst.Overigens moet worden bedacht dat de te vergoeden kosten van de bezwaarprocedure
hoofdzakelijk zijn gelegen in de kosten van rechtsbijstand. Uit het onderzoek
blijkt namelijk dat rechtshulpverleners voldoende op de hoogte zijn van de
regeling, wat beroepsmatig van hen verwacht mag worden. Het niet op de hoogte
zijn van de regeling is dan ook vooral relevant voor andere kosten dan die
van rechtsbijstand. Uit het onderzoek blijkt dat de bestuursorganen inmiddels
voldoende op de hoogte zijn van deze wettelijke regeling. De actieve bevordering
van de bekendheid van de regeling dient thans door bestuursorganen zelf plaats
te vinden, waarbij een voorlichtingsfolder of een passage in de ontvangstbevestiging
één van de mogelijke middelen is. Overigens is niet onderzocht
welk effect het geven van actieve bekendheid aan de regeling op het aantal
verzoeken heeft. Een actievere rol van de bestuursorganen zal slechts nog
effect kunnen bewerkstelligen op de beperkte categorie van zaken waarbij andere
kosten worden gemaakt dan die van rechtsbijstand. In de onderzochte dossiers
werden in slechts zes van de 36 gevallen dergelijke andere kosten gedeclareerd.Aanbeveling 2De onderzoekers bevelen aan dat de regeling voor de kostenvergoeding in
bezwaar en administratief beroep zich – met het oog op de effectiviteit
van het betreffende rechtsmiddel in die gevallen – ook dient uit te
strekken tot situaties waarin het primaire besluit niet tijdig is genomen.In het regeringsvoorstel voor een wettelijke regeling bij niet tijdig
beslissen door bestuursorganen, dat thans voor advies bij de Raad van State
ligt, wordt in veel gevallen van niet tijdig beslissen rechtstreeks beroep
op de rechter mogelijk gemaakt. Indien het nog in te dienen regeringsvoorstel
tot wet wordt verheven, behoeft in die gevallen dus niet eerst bezwaar te
worden gemaakt tegen niet tijdig beslissen, maar kan men direct beroep instellen
bij de rechtbank. Dat betekent dat er dan geen kosten van bezwaar tegen niet
tijdig beslissen meer zullen zijn.Aanbeveling 3De onderzoekers bevelen tenslotte aan om in artikel 7:15, lid 2, Awb en
artikel 7:28, lid 2, Awb de verwijzing naar artikel 243, lid 2 Rv te schrappen.
Daarvoor in de plaats dient de regeling aansluiting te zoeken bij de gegroeide
praktijk op het punt van de kostenvergoeding in geval van toevoegingen in
bezwaar of administratief beroep. De restitutie van de eigen bijdrage aan
de rechtzoekende dient daarbij aandacht te krijgen.Een letterlijke toepassing van de verwijzing naar artikel 243, lid 2 Rv
door het bestuursorgaan zou betekenen dat het bestuursorgaan de verrekensystematiek
moet toepassen die door de griffie van de rechtbank in beroepszaken wordt
toegepast. De praktijk is thans dat de vergoeding in zijn geheel aan de rechtshulpverlener
wordt overgemaakt, die vervolgens verrekening toepast. De regering neemt deze
aanbeveling over en bereidt, overeenkomstig de aanbeveling, een wetswijziging
voor om de wet met deze praktijk in overeenstemming te brengen. Deze wijziging
zal worden opgenomen in het in voorbereiding zijnde wetsvoorstel
aanpassing bestuursprocesrecht.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1Kamerstukken I 2001/02, 27 024, nr. 17.XNoot1Kamerstukken II 1999/00, 27 024, nrs. 1–3.XNoot2Kamerstukken II 2000/01, 27 024, nr. 14.XNoot1Besluit tot wijziging van het Besluit proceskosten bestuursrecht in verband
met de vergoeding van kosten van bezwaar en administratief beroep (Stb. 2002,
113).XNoot1www.justitie.nl 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27024-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl