Bepalingen in verband met de aanpassing van de uitvoeringsorganisatie sociale verzekeringen per 1 jan. 1996; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19961997-24789, nr. 145a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-01-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24789 nr. 145a

28-01-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1.2 Verheldering positie Ctsv2. Bemiddeling arbeidsgehandicapte personen3. Experimenteerartikelen4. Inkoopartikel VeegwetOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24789Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25047Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 24877Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 789Bepalingen in verband met de aanpassing van de uitvoeringsorganisatie
sociale verzekeringen per 1 januari 199624 877Wijziging van de uitvoeringsorganisatie sociale verzekeringen (Organisatiewet
sociale verzekeringen 1997)25 0471Invoering van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 (Invoeringswet
Organisatiewet sociale verzekeringen 1997)nr. 145aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID2Vastgesteld 28 januari 1997Het voorbereidend onderzoek van deze wetsvoorstellen had de leden van
de commissie aanleiding gegeven tot het stellen van de navolgende vragen en
het maken van de navolgende opmerkingen.De leden van de fractie van de VVD hadden de wetsvoorstellen
met kritische belangstelling ontvangen.Zij vroegen zich af of niet al te veel en al te en detail in de nieuwe
organisatiewet wordt geregeld. Hoeveel Algemene Maatregelen van Bestuur en
hoeveel koninklijke besluiten moeten worden ontworpen? Zijn ze allen voor
1 maart gereed?Het College van toezicht sociale verzekeringen (Ctsv) heeft berekend dat
de afgelopen vijf jaar als gevolg van nieuwe wet- en regelgeving de uitvoeringskosten
van de sociale zekerheid met 2,3 miljard zijn gestegen. Hoeveel gaat de nieuwe
Organisatiewet 1997 extra kosten? Waarop baseert het kabinet zijn mening dat
een goed en effectief beleid op het gebied van reïntegratie en fraudebestrijding
zal leiden tot een daling van de uitkeringslasten die groter is dan de stijging
van de uitvoeringskosten (memorie van toelichting blz. 59)?De aan het woord zijnde leden hadden in dit kader vragen over de administratie-
en de jaarovereenkomsten. Wat is het verschil tussen beide? Ze worden in artikel
41, eerste lid, in één adem genoemd, en het vierde lid van dit
artikel regelt dat «de in het eerste lid bedoelde overeenkomsten»
in elk geval een aantal limitatief opgesomde zaken regelen. Hierbij wordt
geen onderscheid gemaakt tussen administratie- en jaarovereenkomsten. Waarom
niet één overeenkomst, eventueel voor meer jaren met eventueel
wederzijds recht van opzegging tussentijds? De leden van de VVD veronderstellen
dat de jaarovereenkomsten speciaal op de reïntegratie moeten
zijn gericht. Maar kan deze thematisch worden benaderd en blijken speciale
voornemens niet uit de begroting? Zij vroegen zich vervolgens af waarom in
de wet moet worden geregeld dat overleg wordt gepleegd met de minister over
het concept-plan. Als één van de partijen behoefte heeft aan
overleg kan dat toch worden geregeld zonder dat een beroep op de wet moet
worden gedaan? Waarom moeten het Landelijk instituut sociale verzekeringen
(Lisv) en de Sociale Verzekeringsbank (SVB) hun jaarplannen rechtstreeks aan
de minister aanbieden? Waarom niet aan het Ctsv, die de plannen dan gecoördineerd
kan doorsturen?De aan het woord zijnde leden zouden willen weten of de in de concept-wetsteksten
van de stelselherziening 1987 of bij amendement ingevoerde verschuiving van
bevoegdheden van de minister naar de voormalige SVr in het Ctsv worden gehandhaafd
dan wel worden teruggedraaid. Indien het laatste geheel of goeddeels het geval
is vroegen zij de staatssecretaris naar de reden hiervoor.Waarom, zo vroegen deze leden, wordt de SVB niet verplicht om een overeenkomst
met één of meer uitvoeringsinstellingen (uvi's) te sluiten?
Zij denken dan niet zo zeer aan marktwerking dan wel aan het feit dat sociale
partners in het Bankbestuur invloed kunnen blijven uitoefenen op de gevalsbehandeling,
hetgeen met name bij de kinderbijslag het geval zou kunnen zijn.Zij vroegen vervolgens waarom geen scheiding is gemaakt tussen fondsbeheer
en (verantwoordelijkheid voor de) gevalsbehandeling. Waarom de volksverzekeringen
ook niet onder het Lisv gebracht en de SVB belast met het beheer en de administratie
van alle sociale fondsen?Is het waar, zo vroegen deze leden vervolgens, dat in het wetsvoorstel
de oorspronkelijke opzet – zowel gevalsbehandeling als reïntegratie
regionaal uitvoeren – is afgezwakt? Waarom is dit gebeurd?Vindt de staatssecretaris niet dat zowel een eventuele inning van de premies
voor de werknemersverzekering als het geïntegreerde middelenbeheer de
positie van de overheid versterkt, terwijl de premies nog steeds door het
bedrijfsleven worden opgebracht? In hoeverre geldt voor hem het uitgangspunt:
wie betaalt bepaalt?Vindt de staatssecretaris het juist dat het Gemeentelijk Administratie
Kantoor (GAK) en Arbeidsvoorziening een akkoord hebben gesloten waardoor het
GAK gedeeltelijk arbeidsgeschikten kan blijven bemiddelen? Is zo'n akkoord
niet in strijd met het onderhavige wetsvoorstel?Is de bewindsman het overigens met de leden van de VVD-fractie eens dat
in een systeem van verzekeren de primaire taak van de uvi's is om op tijd
en correct de uitkeringen te verzorgen en dat het de primaire taak van de
arbeidsorganisatie is om te bemiddelen naar de arbeidsmarkt? Vreest de staatssecretaris
niet een vermenging van verantwoordelijkheden?De leden van de fractie van de VVD wilden voorts nog weten wat de betekenis
is van de artikelen 67 en 68 van wetsvoorstel 24 877 tegen de achtergrond
van het geïntegreerd middelenbeheer.De sectorraden zullen concept-overeenkomsten met de uvi's kunnen sluiten
en volgens de nota naar aanleiding van het verslag mogelijk als materiële
opdrachtgevers kunnen fungeren. Houdt dit niet in dat die raden tenminste
een materiële verantwoordelijkheid dragen en dat in zulke gevallen de
verantwoordelijkheid van het Lisv hooguit een formele zal zijn? Is de verantwoordelijkheidsverdeling
op dit punt wel goed doordacht? De leden van de VVD vroegen tenslotte of het
Ctsv al dan niet een Zelfstandig Bestuursorgaan (ZBo) is. Tijdens de plenaire
behandeling in de Tweede Kamer zei de staatssecretaris dat dit niet het geval
is (zie Handelingen Tweede Kamer, 1996–1997, nr. 11, blz. 2512). Maar
even tevoren, sprekend over rechtstreekse informatievoorziening door het Ctsv
aan de Kamer, merkte de staatssecretaris op dat «de informatie afkomstig
van ZBo's het parlement moet bereiken via de minister. De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis
genomen van de in wetsvoorstel 24 877 voorgestelde verdere aanpassingen
van de organisatie van de sociale verzekeringen.Niet alleen de onafhankelijke claimbeoordeling, de integrale gevalsbehandeling,
het reeds eerder ingestelde en nu verder toegespitste onafhankelijk toezicht
en de beoogde regionalisering van de uitvoering achten deze leden een noodzakelijke
ontwikkeling, maar evenzeer de blijvende betrokkenheid – zij het anders
dan voorheen ingevuld – van sociale partners evenals de grotere nadruk
op de eigen verantwoordelijkheid van cliënten.Op zich zou het wetsvoorstel dan ook niet op bezwaren behoeven te stuiten,
ware het niet dat de uitwerking én de gesignaleerde onduidelijkheden
over de eindsituatie toch wel de vraag oproepen of de aanvaarding van het
wetsvoorstel in dit stadium bestuurlijk wel verantwoord is.Het «al werkende weg» inhoud geven aan belangrijke «items»
brengt met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ook risico's van niet
voorziene aard met zich, o.m. van een niet gewenste onomkeerbare situatie.
De leden van de CDA-fractie gaan ervan uit, dat de staatssecretaris de kritische
opmerkingen, beperkt tot enkele hoofdpunten, zal verstaan als een uiting van
bezorgdheid dat ook hier de praktijk weer sterker zal blijken te zijn dan
de leer met alle ongewenste gevolgen vandien.In dit kader is het ook te betreuren, dat het amendement gericht op enig
uitstel van de invoeringsdatum, gelet ook op de door vrijwel alle fracties
in de Tweede Kamer geuite kritiek, geen grotere steun heeft gekregen.Het is noodzakelijk ook na de uitvoerige behandeling in de Tweede Kamer
niettemin nog stil te staan bij de invoeringsdatum.Immers als eerste, blijkbaar belangrijkste argument voor de noodzaak van
invoering van het voorliggende wetsvoorstel per 1 januari 1997 werd in de
Nota naar aanleiding van het Verslag genoemd, dat het anders noodzakelijk
was om via wetswijziging het voortbestaan van het Tica te garanderen. Nu deze
wetswijziging toch inmiddels een feit is, is de vraag gerechtvaardigd waarom
toch geen ruimere periode is gekozen, nl. invoering per 1 januari 1998 of
1 juli 1997?Dit temeer daar de redenen voor inwerkingtreding van het wetsvoorstel
per 1 januari 1997 zeker niet overtuigend zijn. In feite sprak de leden van
de CDA-fractie slechts het argument aan dat het vanuit bestuurlijk oogpunt
niet wenselijk is, dat de bedrijfsverenigingen nog langer functioneren in
de wetenschap dat de wettelijke taak uiteindelijk zal verdwijnen. Iedereen
is, zo meldde de staatssecretaris, nu klaar voor de nieuwe situatie, wel afgaande
op datgene dat de staatssecretaris was gemeld. Maar helaas de wetgever is
bij lange na niet klaar.Overigens lijkt ook deze geciteerde uitspraak niet houdbaar gelet op de
informatie die deze leden dezer dagen hebben ontvangen.Deze leden erkenden uiteraard het belang dat o.m. de meer op de regio
toegesneden uitvoering van de sociale verzekeringen – ook door hen van
wezenlijk belang geacht – op de kortst mogelijke termijn wordt gerealiseerd.
Deze leden menen echter, dat hierbij wel van meet af aan duidelijkheid dient
te bestaan over de gewenste eindsituatie. Het zicht hierop ontbreekt hen na
bestudering van alle stukken nog in vele opzichten.Deze nog bestaande onduidelijkheden, evenzeer door de staatssecretaris
onderkend en erkend, sterkten hen in de overtuiging, dat een langer uitstel
van invoering noodzakelijk is en invoering per 1 maart in feite op de grens,
zo niet over de grens ligt van wat bestuurlijk verantwoord is.Het is zelfs de vraag of er nu geen stappen worden gezet, die de regionalisering
van de uitvoering in de toekomst kunnen gaan belemmeren.Deze leden achtten een wijziging van de OSV97 op korte termijn na invoering
zoals in de gewisselde schriftelijke stukken wordt gesuggereerd, zodanig
belastend voor alle betrokkenen, dat hierdoor feitelijke dezelfde situatie
ontstaat als hiervoor voor de bedrijfsverenigingen gesignaleerd en derhalve
geen goede zaak.Op z'n minst een aantal voor de uitvoeringsorganisaties zeer wezenlijke
beslissingen dienen immers nog te worden genomen, zoals met betrekking tot– de uiteindelijke vormgeving van het opdrachtgever/opdrachtnemermodel– de wijze waarop de scheiding tussen publiek en privaat verzekerd
zal moeten plaatsvinden,– de nadere uitwerking van SWI,– de ontwikkeling rond de sectorraden,– de concrete invulling van de marktwerking en de positie van de
eventuele nieuwe toetreders.Het nu nog ontbreken van de uiteindelijke vormgeving voor deze thans nog
«losse einden» is naar het gevoel van de CDA-fractie een belemmering
om de doelstellingen, waaronder het bereiken van een hogere participatiegraad
op de arbeidsmarkt (voorkomen van instroom, bevorderen van uitstroom) te verwezenlijken.De reïntegratie van uitkeringsgerechtigden naar de arbeidsmarkt is
immers een centrale taak van de nieuwe uitvoeringsorganisatie, waarbij het
zwaartepunt in de regio moet liggen. En juist daar ontbreekt het aan de uiteindelijke
vormgeving.Tenslotte vergt ook de implementatie van deze wet nog de nodige tijd.In ieder geval bestaan er bij deze leden sterke twijfels, die mede worden
gevoed door teleurstellende ontwikkelingen/resultaten rond recente wetswijzigingen
(voorbeelden Amber, ANW, Veegbudgetten, Wet boeten, maatregelen en terug-
en invordering sociale zekerheid), waarbij in de praktijk telkenmale is gebleken,
dat niet alleen de moeilijkheidsgraad voor de uitvoeringsorganisaties door
het kabinet is onderschat ondanks alle – ook in dit huis – gegeven
waarschuwingen, maar ook dat het inhoud geven aan de voorgestane beleidsdoelstellingen
een uitermate complexe zaak is gebleken.Het existentieel belang voor alle betrokkenen erkennende, verplicht dit
ook de motivatie voor het door hen oppakken van nieuwe kansen en mogelijkheden
niet opnieuw geweld aan te doen.De leden van de CDA-fractie vroegen de staatssecretaris dan ook dringend
nog eens concreet de méérwaarde aan te geven van de invoering
per 1 maart a.s. en dat afgewogen tegen de hiervoor genoemde knelpunten. Is
er intussen al meer zicht gekomen op de gewenste oplossingen, zodat deze leden
zich een oordeel kunnen vormen over de beoogde eindsituatie?Hierbij verwezen deze leden ook naar de duidelijke aanbeveling van het
interim-bestuur van het Ctsv: doe een uitspraak over de beoogde eindsituatie
voor de inrichting van de uitvoering van de sociale verzekeringswetten.Het scheppen van een existentieel belang voor alle personen en instanties
bij een op activering gerichte uitvoering van de sociale verzekeringswetten
vergt immers een helder aangeven van de marsroute voor de weg, die moet worden
afgelegd.In ieder geval kan bij het toch doorzetten van de voorgestelde invoeringsdatum
het niet halen van de beleidsdoelstellingen niet aan de uitvoeringsorganisaties
worden toegeschreven.De samenwerkingsverplichting die aan de SVB en de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
is opgelegd om te bevorderen dat personen met een nabestaanden-uitkering worden
ingeschakeld in het arbeidsproces, heeft nog niet geleid tot concrete samenwerkingsafspraken,
zo vervolgden deze leden. Hoewel ook dit was te voorzien, gelet op de moeilijkheid dat er veelal
voor nabestaanden geen sollicitatieplicht bestaat, rijst toch de vraag wie
en wat hiervan de oorzaak is?Wat wordt nu concreet van deze samenwerkingsafspraken verwacht en hoever
dienen deze zich nu feitelijk uit te strekken?Informatie aan de nabestaanden door de SVB over de mogelijkheden van arbeidsvoorziening
is op zich uiteraard een goede zaak, maar is toch wel iets anders dan concrete
samenwerking en heeft op zich met het gewenste activerende beleid nog weinig
van doen.Zijn de verwachtingen van het kabinet nu uitgekomen of waren deze toch
te hoog gegrepen? Of wordt nu ook ingezien dat de kansen op de arbeidsmarkt
voor deze beperkte categorie niet groot zullen zijn?Met betrekking tot de zogeheten andere taken van de SVB was het de leden
van de CDA-fractie opgevallen dat de uitspraak regelingen die nauw samenhangen
met de uitvoering van de wettelijke taken van de SVB – beperkter is
dan reeds bij de expliciet opgedragen-regelingen is mogelijk gebleken.Mogen de leden van de CDA-fractie de uitspraak in de nota naar aanleiding
van het verslag zo verstaan, dat onder andere taken alle aan publieke regelingen
gelieerde regelingen mogen worden verstaan?Opvallend is de discussie over de marktwerking in het kader van de volksverzekeringen.De leden van de CDA-fractie onderschreven het aanvankelijk door de staatssecretaris
ingenomen standpunt, maar hadden zich toch wel verwonderd over een opmerking
gedaan tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer «maar de vraag
of de SVB dit het meest doelmatig doet of dat andere instellingen in staat
zullen zijn om het goedkoper te doen, kan ik bij voorbaat niet beantwoorden»
en de hierop gevolgde toezegging.Waar heeft de staatssecretaris het dan precies over? Toch niet over een
nog goedkopere uitvoering van de produkt- en dienstverlening die aan kosten
op goed 1% van de uitkeringslasten komt? En dat inclusief de kosten van het
sociaal recherche-apparaat.Dit temeer daar het vanwege dit laatste aspect toch alleen maar om een
tweede, derde, enz. publieke uitvoeringsorganisatie kan gaan?Naar de mening van deze leden is het niet verantwoord onnodige onrust
en onzekerheid te scheppen als vrijwel moet worden uitgesloten dat hier mogelijkheden
liggen. Deze leden gaan ervan uit dat de door de staatssecretaris toegezegde
notitie tijdens de plenaire behandeling beschikbaar zal zijn.Een grote onzekerheidsfactor blijft de noodzakelijke reïntegratie
van mensen met een uitkering ingevolge de werknemersverzekeringen. Los van
de in diverse opzichten bestaande twijfels over een aantal reïntegratie-instrumenten
op zich, rijst toch de vraag of het Lisv deze verantwoordelijkheid zal kunnen
waarmaken.Het Tijdelijk instituut coördinatie en afstemming (Tica), als voorloper,
heeft inmiddels ook kennis moeten nemen van het toch maar heel moeizaam van
de grond komen van de bemiddeling voor gedeeltelijk arbeidsgeschikten (zie
ook de augustus-rapportage van de Ctsv), ook al wordt dit traject thans buiten
de Samenwerking Werk & Inkomen (SWI) om geregeld.Hierbij komt dat de wijze, waarop de samenwerking – ook voor de
werkloosheidswetten – gestalte zal moeten krijgen, nog steeds niet is
uitgekristalliseerd, terwijl juist deze uitwerking van invloed zal zijn op
de uiteindelijke vormgeving van de uitvoeringsorganisatie.Met de staatssecretaris zijn deze leden het eens, dat het hier om een
buitengemeen lastig, complex en moeilijk proces gaat. De gekozen wijze van
budgettering door het Tica/Ctsv is daarbij eveneens een factor die tot volume
stijging van WAO-ers aanleiding geeft (beloning van productie en niet
van uitstroom).Kan de staatssecretaris ook aangeven hoe een verplichte samenwerking rond
SWI zich verdraagt met de beoogde marktwerking? Zal in 2000 SWI ingepast worden
in de marktwerking of de marktwerking in SWI?Ronduit verontrustend vonden deze leden echter de uitspraak dat de voorzitter
van de regiegroep de staatssecretaris had gemeld, dat men in een fase was
gekomen, waarbij het de vraag is of men de laatste mijl zal afleggen of dat
het nog mis zal gaan.Is het advies nu – bijkans twee maanden later – binnen, waaruit
zal kunnen blijken of de laatste mijl kan worden afgelegd en kan dit advies
voor de plenaire behandeling beschikbaar komen?Is er intussen ook zicht op de juridische consequenties van samenwerking
tussen instellingen met een verschillende juridische structuur?Verder had het de leden van de CDA-fractie bevreemd dat bij overlap van
taken aan de inzet van de diverse financiële middelen in het kader van
het SWI-traject aandacht zal moeten worden besteed. Aan welke specifieke maatregelen
moet dan worden gedacht?Kan de staatssecretaris tenslotte nog eens ingaan op de samenhang tussen
SWI en OSV '97, SWI en de ontwikkeling bij de Arbeidsvoorziening, waaronder
de redelijk exclusieve samenwerking met Start en Vedior A.S.B., de problemen
rond de A.B.W.?De leden van de CDA-fractie oordeelden de sectorale inbreng door de sociale
partners – ook al is deze teruggebracht tot advisering – van wezenlijk
belang om tot een goed reïntegratiebeleid te kunnen komen. Immers, voor
het welslagen van dat beleid is een breed draagvlak in de samenleving noodzakelijk.Het viel te verwachten dat de sociale partners eerst duidelijkheid moesten
verkrijgen over hun toekomstige rol binnen de werknemersverzekeringen. De
oprichting van de sectorraden staat hierdoor nu eveneens onder grote tijdsdruk,
mede omdat er blijkbaar andere verwachtingen waren gewekt en op dit moment
nog steeds onduidelijkheid bestaat over zowel de taakverdeling met Lisv, de
erkenningscriteria als de financiering. Het beeld, dat zij van de feitelijke
situatie hebben vinden deze leden niet bevredigend, zeker ook niet vanuit
het hiervoor geschetste wezenlijk belang. Wat is thans de feitelijke stand
van zaken?Overigens ook het Tica heeft onvoldoende op de nieuwe situatie ingespeeld:
de te hanteren erkenningscriteria voor de sectorraden zullen eerst begin januari
1997 bekend zijn, zo is in de stukken gemeld. Deze leden gaan ervan uit, dat
zij hierover onmiddellijk na de bekendmaking zullen worden geïnformeerd.Hebben deze leden het tenslotte goed begrepen, dat de sectorraden weliswaar
slechts adviesorganen zijn, maar wel materieel de overeenkomsten met de uvi's
opstellen, waarbij de goedkeuring van het Lisv slechts een formaliteit is?Dit brengt deze leden tot enkele vragen over het Lisv.Het Lisv neemt de publiekrechtelijke taken van de bedrijfsverenigingen
over en is vanaf 1 maart 1997 dus verantwoordelijk voor de uitvoering van
de werknemersverzekeringen en hiermee formeel de opdrachtgever.Is het Lisv hiervoor wel voldoende toegerust of moeten juist daarom de
sectorraden deze rol op zich nemen? Hoe zal het Lisv in deze situatie de marktwerking
kunnen bevorderen?Anderzijds, bij het bevorderen van de concurrentie tussen de verschillende
uvi's, rijst ook de vraag of dit geen spanning oproept tussen het Lisv en
het Ctsv.Introductie van marktwerking ofwel concurrentie tussen de uitvoeringsinstellingen
beoogt de meest optimale verhouding tussen enerzijds de kwaliteit
van de gevraagde diensten en produkten en anderzijds de prijs die hiervoor
in rekening wordt gebracht aan te brengen, zo vervolgden deze leden.In de praktijk zal dit veelal toch neerkomen op concurrentie op prijs
met als te verwachten gevolg dat de kwaliteit in het geding kan komen ten
koste van hen die een intensieve gevalsbehandeling het meest nodig hebben.
Kwaliteit is in dit kader immers zeer moeilijk te meten.De aantallen cliënten zijn bovendien zo omvangrijk dat er altijd
kan worden uitgeweken van zwaardere naar minder zware gevalsbehandeling, enz.,
ook al zijn er afspraken gemaakt over de inkoop en zijn er reïntegratieplannen
ten behoeve van individuele cliënten aanwezig.Niet alleen moet er tijd zijn voor een zorgvuldige en medisch goede keuring,
evenzeer voor intensieve begeleiding.Uit de gewisselde stukken was deze leden niet duidelijk geworden of en
hoe de staatssecretaris wil en kan voorkomen dat de geïntegreerde, individuele
gevalsbehandeling onder druk komt te staan.Alle uitvoeringsinstellingen zullen vanaf het jaar 2000 moeten concurreren
om contracten met het Lisv in de wacht te slepen.Terecht heeft de staatssecretaris gesteld dat uitstel tot 2000 de bestaande
uitvoeringsinstelliingen de gelegenheid geeft om zich goed voor te bereiden
op de marktwerking na 1999 en ervaring op te doen met de nieuwe uitvoeringsstructuur.Dit betekent dan wel dat de nu bestaande 4 uvi's alle gelegenheid krijgen
een voorsprong op te bouwen in het experimenteren met een optimale prijs/kwaliteitsverhouding.Zal als gevolg hiervan nog wel sprake kunnen zijn van eerlijke kansen,
zoals beoogd, voor nieuwe toetreders?De door de staatssecretaris aangedragen voordelen leken deze leden hier
niet tegen op te wegen.Bovendien vroegen deze leden zich af of het wel mogelijk is nieuwe toetreder
te worden op basis van de te stellen erkenningseisen? Hoe kan een nieuwe toetreder
zonder ervaring met het verstrekken van de uitkeringen aantonen dat de eigen
organisatie zo is ingericht dat er een gerechtvaardigd vertrouwen mag bestaan
dat uitkeringen op een rechtmatige en doelmatige wijze zullen worden verstrekt?Wanneer er door deze gang van zaken – ook al is de markt open –
geen of slechts een beperkt aantal nieuwe toetreders zal zijn, acht de staatssecretaris
dan een belangrijke doelstelling niet gehaald en het voorgestane beleid hierdoor
ten dele mislukt?De leden van de CDA-fractie vroegen zich voorts af of de veronderstelling
juist is dat met de invoering van het voorliggende wetsvoorstel de marktwerking
in feite ten grave wordt gedragen en uitsluitend als argument wordt gehanteerd
om de Organisatiewet sociale verzekeringen (Osv) nu in te voeren?Past een opgelegde samenwerking in SWI-verband wel in de beoogde marktwerking,
evenals het handhaven van bestaande en het opzetten van nieuwe monopolies?Over het toezichtmodel is veel geschreven en gediscussieerd, waarbij –
alles overziende – er niet altijd sprake lijkt te zijn van een consistente
uitleg van de diverse toezichtsbegrippen, zo gingen deze leden voort.Alhoewel zij erkenden, dat er geen één ideaal-typische sturings-
en toezichtsarrangement bestaat, dat bij verzelfstandiging van publieke taken
kan worden gehanteerd, luistert de invulling van het toezichtsmodel toch zeer
nauw. Welk model er ook wordt gekozen, het is voor alles zaak, dat er geen
sprake is van onnodige overlap – enige overlap valt niet te vermijden –
en dat het veelvuldig voorkomend «toezicht op toezicht» geen enkele
meerwaarde heeft en slechts tot nodeloze, wederzijdse irritaties moeten leiden. Energie, die beter aan een verhoging van de kwaliteit kan worden
besteed.Kan de staatssecretaris aan de hand van het meest recente overzicht nog
eens concreet aangeven dat het voorgestane toezichtsmodel voor alle betrokkenen
helder en bruikbaar is?Overigens vonden deze leden de verankering van het onafhankelijk toezicht
van het Ctsv, maar dan beperkt tot de uitvoering en overwegend van repressieve
aard, een goede zaak. De strikte scheiding tussen beleid en toezicht plaatst
ook de ministeriële verantwoordelijkheid in het juiste kader.Het wil er bij de leden van de CDA-fractie niet in dat er thans nog geen
definitief standpunt terzake van de public/private holding constructies is.
De ontwikkeling op dit terrein is niet van vandaag op gisteren gekomen en
daarom betreurden deze leden het in hoge mate dat over twee als hoofdpunten
vermelde onderwerpen – te weten de uiteindelijke vormgeving van het
opdrachtgever/opdrachtnemer model en de wijze waarop de scheiding tussen publiek
en privaat verzekerd zal moeten worden – nog geen besluit is genomen.
Dit tendeert niet alleen naar een weinig slagvaardig beleid, maar brengt ook
de onomkeerbare situatie in beeld.De staatssecretaris is van mening dat dit niet het geval zal zijn en dat
een scheiding tussen het private en het publieke deel is gewaarborgd.De leden van de CDA-fractie hadden deze overtuiging niet en blijkbaar
is de uitwerking voor uitvoerings-organisaties en zelfs de toezichthouder
ook niet duidelijk, gelet op het ook het weer teruggedraaide maar wel eerst
genomen besluit met betrekking tot de gecombineerde premieheffing van het
Sociaal Fonds Bouwnijverheid.De aanbeveling van het interim bestuur van het Ctsv zal bij de twee hoofdpunten
die nog grondige overweging vergen, worden betrokken.De leden van de CDA-fractie vonden dit een vreemde gang van zaken: nu
blijven werken met een scheiding publiek-privaat binnen de holding betekent
dat – ook al zou de scheiding tussen opdrachtgever en opdrachtnemer
de voorkeur krijgen – dan toch niet meer haalbaar zal zijn?De scheidslijn ligt nu krachtens de OSV '97 tussen de publieke A-poot
en een commerciële B-poot en terecht wordt hierdoor gevreesd voor conflicten
tussen de toezichthouder en de uvi's.Een aantal aanbevelingen van het interim-bestuur Ctsv is bij de behandeling
aan de orde geweest.Voorzover de leden van de CDA-fractie hadden kunnen nagaan ontbreekt een
standpuntbepaling met betrekking tot de aanbevelingen 9 en 10.Aangezien met name aanbeveling 9 deze leden aanspreekt en aanbeveling
10 op dit moment zeker niet – alhoewel hier op termijn een probleem
ligt – wordt een reactie van de staatssecretaris bijzonder op prijs
gesteld. De vraag rijst immers wel terdege of er geen competentieproblemen
tussen de toezichthouders zullen ontstaan.De leden van de CDA-fractie wilden zich ten aanzien van wetsvoorstel
25 047 tot de navolgende opmerkingen beperken. 1.2 Verheldering positie CtsvIs het informatieprotocol thans beschikbaar? 2. Bemiddeling arbeidsgehandicapte personenOok hier weer een voorbeeld dat niet aan de oorspronkelijke verwachting –
de bemiddeling naar arbeidsvoorziening – van de wetgever is of kon worden
voldaan. In dit laatste geval is er dus sprake geweest van onterechte verwachtingen.
De vraag rijst dan ook of de staatssecretaris bereid is de nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling –
zeker bij reïntegratie binnen het eigen bedrijf – nog eens op eigen
merites te bezien, los van de gemaakte afspraken tot dusverre en met een reëel
inzicht in wat werkelijk voor deze moeilijke categorie kan worden bereikt.
Het gaat er immers om dat deze categorie van WAO-ers zo snel mogelijk terugkeert
naar de arbeidsmarkt.Dit temeer nu de geplande datum van 1 januari 1997 al voorbij is en de
bemiddeling in eerste instantie een taak van het Lisv blijft en de staatssecretaris
nu stelt dat de overgang geen sinecure is. 3. ExperimenteerartikelenIn de in de memorie van toelichting gegeven uitleg wordt de eventuele
invoering van een experimenteerartikel wel erg beperkt gezien.De plenaire behandeling in de Tweede Kamer heeft in dit opzicht meer helderheid
verschaft.Met de Commissie Van Zijl zijn deze leden van mening, dat contra legem
situaties, die in redelijkheid binnen de beleidsdoelstellingen vallen, voor
een bepaalde duur moeten kunnen worden toegestaan.Juist ook in de dagelijkse praktijk van de bemiddeling van uitkeringsgerechtigden –
met name de reïntegratie-activiteiten – blijken de starre regeltjes
vaak een belemmering te zijn.Positief geduid, kan een experimenteerartikel toch ook een ontwikkeling
een kans geven, waarbij bij voorbaat niet vaststaat of deze het beoogde doel
zal kunnen dienen, maar die bij een positief resultaat wel zal kunnen uitmonden
in aangepaste wetgeving. Daarnaast kan een experimenteerartikel ook z'n betekenis
hebben bij een positief resultaat, omdat aanpassing van wetgeving nu eenmaal
enige tijd vergt en goede maatregelen in het belang van de reïntegratie
in die tijd dan niet worden geblokkeerd. 4. Inkoopartikel VeegwetDe toelichting op de Veegwetbudgetten had de leden van de CDA-fractie
verbaasd. Het is toch algemeen bekend, dat het lang, veel te lang heeft geduurd
alvorens de veegwetbudgetten landelijk over de regio's waren verdeeld terwijl
ook de onderhandelingen tussen het CBA en sommige bedrijfsverenigingen vaak
uitermate lang hebben geduurd en soms zelfs niet tot overeenstemming hebben
geleid. Door beide oorzaken heeft de regionale arbeidsvoorzieningsorganisatie
in dit opzicht met gebonden handen gezeten. Wie had hier nu moeten ingrijpen?De leden, behorende tot de fractie van de PvdA merkten op dat
de OSV97 een verdere stap zet in de richting van het privatiseringsproces
van de sociale zekerheid. Reeds bij de behandeling van eerdere wetsvoorstellen
hadden de leden van de fractie van de PvdA aandacht gevraagd voor zorgvuldigheid
terzake. Gegeven het feit dat de uitkomsten van dit proces deels ongewis zijn,
meenden zij als beoordelingscriterium te moeten hanteren de vraag of, bij
onverhoopt niet gewenste effecten, een terugkeer mogelijk is. Het wetsvoorstel
OSV97 had hun er vooralsnog niet van overtuigd dat deze vraag bevestigend
zou kunnen worden beantwoord indien de nieuwe organisatie van de sociale verzekeringen
op de voorgestelde wijze zou worden vorm gegeven. Zij stonden echter open
voor argumentatie die leidt tot een andere conclusie.In het wetsvoorstel is gekozen voor een model waarin de uitvoering van
de sociale verzekeringen wordt opgedragen aan private ondernemingen, de uvi's,
door één publiekrechtelijke instantie, het Lisv. Hoewel het
Lisv de jure fungeert als opdrachtgever, komen de contracten de facto tot
stand door onderhandelingen met de sectorraden, eveneens private organisaties.
Daarmee is een publieke taak in hoofdzaak geprivatiseerd. Dit gegeven
alleen al vereist naar het oordeel van de leden van de PvdA-fractie een kritische
beschouwing van de situatie in geval het niet werkt zoals beoogd. Weliswaar
bevat het wetsvoorstel enkele «nooduitgangen», maar het roept
bij hen, bij nadere beschouwing van het uvi-fenomeen, een aantal vragen op.Uvi's mogen deel uitmaken van een holding, waarbij de uvi onderdeel vormt
van subholding A (met eigen aandelen, waarop de minister optie-recht heeft)
en waarbij in subholding B de private activiteiten zijn ondergebracht. Waarom
is voor deze mogelijkheid gekozen? Hoewel bepaald is, dat er een strikte financiële
en organisatorische scheiding dient te bestaan tussen de activiteiten in de
A- en de B-poot, leek deze bepaling de aan het woord zijnde leden op zich
onvoldoende garanties te bieden, temeer daar het kabinet het niet nodig acht
om een nadere omschrijving te geven van aan de (sociale) verzekeringen verwante
activiteiten (nota naar aanleiding van het verslag, blz. 30). Deze leden vroegen
waarom niet is gekozen voor een veel strictere regelgeving, zoals bijvoorbeeld
in het Besluit Beheer Sociale Huursector. Immers, voor de uitvoering van de
sociale verzekeringen geldt evenzeer dat het «gelet op de sociale taakstelling
[...] nooit zo kan zijn dat niet-toelaatbare activiteiten bij andere rechtspersonen
worden ondergebracht» (BBSH-brochure, VROM 1996). Het BBSH bepaalt dat
corporaties alleen mogen deelnemen in andere rechtspersonen of vennootschappen
wanneer dit noodzakelijk is voor de uitoefening van de kerntaken. De corporatie
moet zich over elke deelneming verantwoorden. Het kwam deze leden als inconsistent
voor dat terzake van privatisering van sociale kerntaken twee verschillen
beleidslijnen worden uitgezet. Zij vroegen om een argumentatie terzake. Het primaire proces (de kerntaken) van de uvi's, zoals beschreven op blz.
19 van de memorie van toelichting, deed bij de aan het woord zijnde leden
de vraag rijzen of een uvi-sec een winstoogmerk kan hebben. Een van de doelen
is immers het beheersen van de uitvoeringskosten in de sociale zekerheid in
termen van prijs/kwaliteitsverhouding. Indien deze vraag ontkennend wordt
beantwoord, wat is dan de incentive voor concurrentie tussen de uvi's? Wordt
de vraag bevestigend beantwoord, wat zijn dan de te verwachten effecten voor
de doelmatigheid en de prijs/kwaliteitsverhouding? Is het Lisv, als énige
formele vrager op de markt, toegerust om te voorkomen dat er prijsafspraken
worden gemaakt tussen de aanbieders, gegeven het feit dat de feitelijke onderhandelaars
aan de vraagzijde, de sectorraden, andere, niet-publieke, belangen zullen
hebben in de B-poten van de holdings?Het leek de leden van de PvdA-fractie dat er nauwelijks sprake is van
een «markt», waar de vraag wordt belichaamd in één
formele vrager respectievelijk meerdere materiële vragers die weinig
belang hebben bij verandering van aanbieder als die aan neven-activiteiten
in de B-poot een aantrekkelijk dienstenpakket in de aanbieding heeft. Ondanks
de formele scheiding tussen publieke en private taken zal in de praktijk het
belang bij een één-pakketfunctie van de échte afnemers,
de van rechtswege bij een sector aangesloten bedrijven, op zichzelf staande
onderhandeling over de publieke taken vertroebelen, zo dachten zij.Door aanpassing van het Toetsingskader andere taken (SV/UB/96/4184–2)
werkt het kabinet in feite mee aan deze, blijkens de memorie van toelichting
ongewenst geachte, verstrengeling. Hierin wordt immers tot het jaar 2000 toestemming
gegeven voor de premieheffing en -inning en excasso van bovenwettelijke regelingen
bij samenloop met werknemersverzekeringen? Hoe vindt trouwens verrekening
van de hiermee verbonden uitvoeringskosten plaats? Waarom is herverzekering
van het WAO-gat wel toegestaan en het herverzekeren van de loondoorbetalingskosten bij ziekte niet? Niet alleen het laatste is immers een «interessant
produkt voor particuliere verzekeraars» gebleken?Tenslotte hadden de leden van de PvdA-fractie kennisgenomen van het feit
dat bij ontbreken van een sectorraad het Lisv de taken zelf dient uit te voeren.
In feite is dit een illustratie van het feit dat huns inziens een onvoldoende
scherpe afbakening is gemaakt tussen de publieke en de private sector. Immers,
deze variant leidt tot een publiek orgaan dat private taken uitvoert en zichzelf
adviseert. Zij verwachtten nadere adstructie.De potentiële «winst» van holdings met een erkende uvi
ligt binnen de activiteiten in de B-poot. De leden van de PvdA-fractie hadden
dan ook met belangstelling kennis genomen van de ontwikkelingen op dit vlak.
De vroegere uitkeringsorganen blijken initiatiefrijker in het licht van de
OSV97 dan ze voorheen wel eens hebben geëtaleerd.Zij vroegen hoe de staatssecretaris aankijkt tegen «flexibele bankverzekeraars»
(SFB-bestuursvoorzitter in «FEM» van 7 september 1996) als opvolger
van de «ambtelijke molens». Zij konden zich voorstellen dat het
adjectief «flexibel» aantrekkelijke kanten heeft, maar vroegen
zich af in hoeverre het totstandkomen van holdings met arbodiensten, verzekeringen,
pensioenfondsen, uitzendbureaus en zelfs bankprodukten, niet concurrentieverstorend
in plaats van concurrentiebevorderend werkt. Verdraagt het moratorium tot
2000 zich eigenlijk wel met het mededingingsrecht? Waarop baseert de staatssecretaris
zijn verwachting dat na 2000 private verzekeraars in de rij zullen staan om
mee te mogen dingen naar de opdrachten van de Lisv? Het leek deze leden dat
de markt tegen die tijd al grotendeels verdeeld zal zijn.Lijkt het er niet op dat in plaats van in het kader van de uitvoering
van de sociale verzekeringen veeleer op basis van de B-poten concurrentie
zal ontstaan binnen het publieke bestel? En was dat de bedoeling?Bij nota van wijziging is aan artikel 31, eerste lid, onderdeel i toegevoegd,
dat het Lisv de opdracht geeft concurrentie te bevorderen tussen uvi's. De
leden van de PvdA-fractie vroegen welke mogelijkheden, behalve de in de toelichting
genoemde openbare aanbesteding, het Lisv hiervoor ten dienste staan. Welke
maatregelen heeft het kabinet in gedachten als er onvoldoende concurrentie
tot stand komt (nota naar aanleiding van het verslag, blz. 42)?De aan het woord zijnde leden hadden met enige verbazing kennis genomen
van de derde nota van wijziging, waarin wordt bepaald dat uvi's zónder
voorafgaande schriftelijke toestemming gegevens van betrokkenen mogen verstrekken
aan bedrijfspensioenfondsen, verzekeraars ex artikel 2, lid 4, ad b Pensioen-
en spaarfondsenwet, uitvoerders van verplichte beroepspensioenregelingen en
vut-stichtingen. Wordt hierdoor de grens tussen privaat en publiek niet nog
minder scherp, doordat er een rechtsgrond wordt geschapen voor gegevensverstrekking
aan private instanties, waaronder zusterondernemingen binnen holdings? Krijgen
particuliere verzekeraars zónder uvi onder dezelfde condities gegevens
als verzekeraars binnen B-poten van een A+B-holding?In feite vormen de gegevensbestanden het enige «kapitaal-met-marktwaarde»
waarover de A-poten van de holdings beschikken. In het voorgaande hadden de
aan het woord zijnde leden reeds aangegeven dat de waterscheiding tussen A
en B, tussen publiek en privaat, niet geheel waterdicht is. Zij hadden geconstateerd
dat het in het verleden meermalen is voorgekomen dat correspondentie ten behoeve
van acquisitie voor activiteiten binnen de B-poot, bijvoorbeeld voor verzekering
van het Algemene Nabestaandenwet (ANW)-gat (SFB Verzekeringen) of aanbiedingen met betrekking tot een «full-servicepakket» (GAK,
zonder nadere aanduiding A of B), wordt verzonden met vermelding van het aansluitnummer
van de betrokken werkgever, dus onmiskenbaar vanuit het gegevensbestand van
de A-poot. Welke garanties bestaan er dat dit in de toekomst niet meer zal
gebeuren? Welke sancties staan er op overtreding?Zij vroegen voorts een reactie op de volgende theoretische casus. Een
holding besluit de activiteiten in de A-poot te beëindigen en verliest
derhalve de erkenning. Het wettelijk regime geldt dan niet meer ten aanzien
van deze rechtspersoon (memorie van toelichting bij artikel 39). Kunnen de
gegevens dan gebruikt worden voor activiteiten in de overblijvende B-poot?
Met andere woorden: kan strategisch gedrag ertoe leiden dat private ondernemingen
«winkelen» in het publieke domein? Welke belemmering daartegen
is in de OSV97 te vinden?Bij contractwisseling van de ene naar de andere uvi zullen de gegevensbestanden
en dossiers worden overgedragen. De OSV97 regelt dat ingeval het gaat om twee
uvi's die hun erkenning houden, er geen toestemming nodig is van betrokkenen,
omdat beide de gegevens vrij kunnen uitwisselen op basis van hun publieke
taken. Hoe is de positie indien de overdragende uvi de erkenning kwijtraakt
en derhalve niet meer is gebonden aan de wettelijke bepalingen?Wat gebeurt er met dossiers van uitkeringsgerechtigden ten aanzien van
wie nog een overeenkomst loopt met Arbeidsvoorziening? Wat gebeurt er met
de gekoppelde uitvoering van bovenwettelijke aanvullingen?Door welke uvi worden de kosten van overdracht betaald? Werkt die als
gevolg van de beoogde concurrentie niet kostenverhogend indien deze lasten
in de uitvoeringskosten worden doorberekend? Denkt de staatssecretaris dat
overdracht frequent zal voorkomen? Zo nee, hoe moet dan het effect van de
introductie van concurrentie worden beoordeeld?Met betrekking tot het onderwerp reïntegratie merkten deze leden
op dat met de OSV97, na de inwerkingtreding van de nABW en de Arbeidsvoorzieningswet
1996, het segment «samenwerkingsverplichting» wordt voltooid.
De ratio achter deze verplichting – streven naar een zo efficiënt
mogelijke reïntegratie van mensen met een uitkering – wordt door
de leden van de PvdA-fractie voluit onderschreven. Zij vroegen echter of de
gekozen constructie wel voldoet aan de randvoorwaarden die deze samenwerking
in de praktijk ook kunnen doen slagen.Zij misten in alle drie de wetten het besef dat het resultaat van reïntegratie-inspanningen
in hoge mate afhankelijk is van de situatie op de (regionale) arbeidsmarkt
én van sectorspecifieke inspanningsverplichtingen en methodes. Er is
derhalve sprake van een kwantitatief probleem (het aantal arbeidsplaatsen)
en een kwalitatief probleem (intra- en intersectorale mogelijkheden).Als zij zich nu het voltooide drieluik voor de geest haalden, vroegen
zij zich af hoe een en ander in de praktijk zal werken.Het Lisv heeft de expliciete opdracht te bevorderen dat personen die een
uitkering ontvangen op grond van de werknemersverzekeringen, de AAW, de TW
en de WAGW, worden gereïntegreerd in het arbeidsproces (memorie van toelichting,
blz. 29). Het Lisv wordt verantwoordelijk voor een goede inzet van de reïntegratiemaatregelen
en voor een goed gebruik van het inkoopbudget uit de Veegwet en voor de vaststelling
en besteding van het structurele inkoopbudget ten aanzien van Arbeidsvoorziening.
Het Lisv voert echter geen van deze taken zelf uit. Ook voor de invulling
van de samenwerkingsverplichtingen met Arbeidsvoorziening en de gemeenten
is het Lisv verantwoordelijk. Ook daar heeft het Lisv geen directe invloed
op.Het Lisv heeft een bestuurlijk evenwaardige partner in een andere ZBO: het Centraal Bestuur Arbeidsvoorziening.Van de derde partner, de VNG als private organisatie, is dat nog maar
de vraag. Hoe kunnen op landelijk niveau samenwerkingsafspraken worden gemaakt
met betrekking tot reïntegratie van uitkeringsgerechtigden (binnen de
sociale verzekeringen en de ABW) als de VNG geen bindende afspraken voor afzonderlijke
gemeenten kan maken? Welke soort afspraken, anders dan eventueel over budgetten,
stelt de staatssecretaris zich voor dat op landelijk niveau tussen de drie
«kolommen» worden gemaakt? Op welke wijze worden daarin de sectorale
specificaties verwerkt?Op regionaal niveau is de zaak zo mogelijk nog gecompliceerder. Daar zal
uiteindelijk in bestuurlijke samenwerking moeten worden bepaald hoe de voorziene
opnamecapaciteit van de regionale arbeidsmarkt zal worden verdeeld over de
verschillende categorieën uitkeringsgerechtigden. Dat is een regiospecifiek
proces. De aan het woord zijnde leden verwezen naar hetgeen de minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij de behandeling van de Arbeidsvoorzieningswet
1996 in de Eerste Kamer bevestigde: «Het zwaartepunt van het werk van
de Arbeidsvoorziening ligt in de regio. [...].» Het is ondenkbaar dat
een Arbeidsvoorzieningsorganisatie zou kunnen functioneren zonder zich rekenschap
te geven van de grote verschillen in dit land tussen de verschillende regio's'
(Handelingen Eerste Kamer, 96–97, blz. 9–256). Ook de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bevestigde bij de mondelinge behandeling
van het wetsvoorstel OSV97: «De nadruk in dit wetsvoorstel ligt dus
op de regionale invalshoek» (Handelingen Tweede Kamer, 96–97,
nr. 11, blz. 31–2510).De randvoorwaarden waaronder aan deze regionale verantwoordelijkheid inhoud
moet worden gegeven kwam de aan het woord zijnde leden als tamelijk onwerkbaar
voor. Het bestuurlijke kernpunt – welke reïntegratiemogelijkheden
zetten we uit voor welke cliënten, gegeven de situatie aan de vraagzijde
van de regionale arbeidsmarkt? – moet worden opgelost door samenwerking
tussen a] openbare besturen in de vorm van autonome gemeenten, b] het RBA
als onderdeel van een ZBO en c] «reïntegratiepersonen» die
gemachtigd zijn door private uvi's die onderling tot elkaar in een concurrentieverhouding
staan. De leden van de PvdA-fractie dachten dat bedoelde kaderstellende samenwerkingsafspraken
uitsluitend op bestuurlijk niveau gemaakt zouden kunnen worden in de publieke
sfeer (gezien het algemeen belang van de zaak voor de regio). Zij adstrueerden
de onwerkbaarheid met het gegeven dat tussen de drie kolommen op uitvoeringsniveau
«inkooprelaties» zijn voorzien. De reïntegratiepersonen van
de uvi's krijgen aldus een dubbelrol: enerzijds spreken zij mee over een doelmatige
en rechtvaardige verdeling van het voorziene arbeidsvolume aan de vraagzijde
van de markt (een zaak van algemeen, publiek belang), anderzijds onderhandelen
zij met de uitvoeringsorganisaties van hun bestuurlijke partners over inkoop
van arbeidsbemiddeling (Arbeidsvoorziening) of (straks) Wiw-faciliteiten (gemeenten)
ten behoeve van hun cliënten (een belang van hun private uvi). De aan
het woord zijnde leden achtten deze dubbele-pettenconstructie een ernstige
weeffout in het wetsvoorstel, die naar hun mening eveneens illustreert dat
de grens tussen privaat en publiek onvoldoende helder getrokken is. Op welke manier is gewaarborgd dat de wettelijke publieke Lisv-taak op
het gebied van reïntegratie in deze constructie ook «in het echt»
wordt gerealiseerd?Voorts vroegen deze leden hoe het sectorspecifieke element wordt vertaald
naar regionaal niveau, nu de sectorraden uitsluitend landelijk en adviserend
opereren. Immers, telkenmale blijken centrale afspraken (cao's, allochtonenakkoord,
bijvoorbeeld) niet door te dringen tot het regionaal en bedrijfsniveau,
terwijl ze daar toch hun vertaling moeten krijgen. Hoe denkt de staatssecretaris
dat dit «gat» zal worden opgevuld?Na 1999 verdwijnt het model van de «gedwongen winkelnering»
bij Arbeidsvoorziening en staat het uvi's vrij in hun B-poot ook een arbeidsbemiddelingsdivisie
op te nemen. Gegeven de rol die de sectorraden spelen bij het totstandkomen
van de contracten met uvi's, zal het effect hiervan zijn dat het accent van
de regio verschuift naar dat van de sector. Het voorgestane «B-pakket»
bij de SFB bijvoorbeeld wijst sterk in de richting van «closed shop».
Hoe beoordeelt de staatssecretaris dit in het licht van meer flexibiliteit
op de arbeidsmarkt en de verruiming van het begrip passende arbeid (dat toch
ook meer intersectoraal verkeer van te reïntegreren werknemers impliceert)?De leden van de PvdA-fractie hadden begrepen dat iedere RBA-regio na inwerkingtreding
van de OSV97 tot 2000 te maken zal krijgen met maximaal vier gemachtigde «reïntegratiepersonen»
vanwege de uvi's. Betekent dit dat situaties, zoals zij die uit de praktijk
(Flevoland) kennen, waarbij over reïntegratietrajecten op uitvoeringsniveau
onderhandeld moet worden met zes GAK-, vijf Cadans-, drie GUO en drie SFB-kantoren,
oftewel 17 functionarissen, per 1 maart 1997 tot het verleden behoren?Tenslotte hadden de leden van de PvdA-fractie nog een enkele vraag terzake
van het SWI-traject. Enkele modaliteiten van de in ontwikkeling zijnde samenwerkingsvormen
vereisen een coördinerende functie, waarbij de aansturing van de (eventueel
gedetacheerde) personeelsleden geschiedt door/namens de gezamenlijke partners
uit de drie kolommen. Dit vraagt mandatering van de directe aansturing door
de formele werkgever aan de coördinator van een dergelijke gezamenlijke
aanpak. In de praktijk blijkt hiertegen weerstand te bestaan bij de uvi's.
Wordt in de Lisv-contracten met de uvi's een aanwijzing terzake opgenomen?De leden van de fractie van D66 hadden met belangstelling de
intensieve discussie die de grondslag vormt van de OSV97 gelezen. Gekozen
is voor de naam OSV97. Naar hun mening had de OSV-tijdelijke nieuwe OSV –
meer voor de hand gelegen. Vastgesteld kan worden dat de vormgeving aansluit
bij hetgeen in het regeerakkoord is overeengekomen. Thans krijgen werknemersverzekeringen en volksverzekeringen elk een eigen
uitvoeringsinstituut. De SVB blijft verantwoordelijk voor de uitvoering van
de volksverzekeringen, het Lisv – met daaronder de sectorraden –
wordt dat voor de werknemersverzekeringen. Beide hebben echter dezelfde hoofddoelstelling:
het ervoor zorgdragen dat het hebben van een uitkering een tijdelijke situatie
is. Nu de kosten van de uitvoeringsorganisaties terecht een zorg, en dus mede
onderwerp van beleid aan het worden zijn, dient zich de vraag aan of het verschil
in premieheffing het enige argument is voor het langdurig naast elkaar voortbestaan
van SVB en Lisv. In dit verband de volgende vragen:– werken SVB en Lisv met dezelfde computerprogramma's zodat uitwisseling
en vergelijking van gegevens – en dus kosten – mogelijk zijn?– ligt het in het voornemen van de regering een ambtenaar van het
ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de bestuursvergaderingen van
beide bovengenoemde ZBO's te laten bijwonen? Bij het Lisv is in de mogelijkheid van het oprichten van sectorraden voorzien.
De bestuurssamenstelling hiervan is bi-partiet.– worden de bestuurskosten van de sectorraden door de respectievelijke
werkgevers- en werknemersorganisaties gedragen of uit premiegelden bekostigd?– het Lisv moet Nederland zoveel mogelijk overeenkomstig de werkgebieden van de RBA's indelen. In de handelingen stelt de staatssecretaris
dat het onlogisch zou zijn wanneer de RBA's hun regio-indeling zouden wijzigen
het Lisv te verplichten de werkgebieden overeenkomstig aan te passen. Het
leek de leden van de fractie van D66 echter gewenst dat bij de start identieke
regio's als thans bij arbeidsvoorziening worden aangehouden. Is de staatssecretaris
het hiermee eens? Welke reden van afwijking vindt hij in de startpositie acceptabel?De leden, behorende tot de fractie van GroenLinks merkten op
dat het Lisv per 1 maart (bij aanvaarding van de wetsvoorstellen) opdrachtgever
wordt en contracten afsluit met uvi's op jaarbasis. Zijn de contracten voor
1997 al afgesloten? Wie heeft deze contracten met de uvi's afgesloten? Kan
het Lisv hier nog invloed op uitoefenen? Of blijft alles bij het oude? Is
deze situatie niet nadelig voor het Lisv in verband met het uitoefenen van
de regiefunctie? Kan het Lisv zijn grote verantwoordelijkheid op deze manier
wel waarmaken? Hoe ziet de staatssecretaris de nu ontstane relatie?Dit wetsvoorstel leidt ertoe dat de bedrijfsverenigingen ophouden te bestaan.
De bedrijfsverenigingen hebben in het verleden hun waarde gehad. Onduidelijk
blijft wat er precies voor in de plaats komt. Bij de GSD's zijn grote uitvoeringsproblemen
bij bijv. de nieuwe Algemene Bijstandswet. Hier kan nog veel verbeterd/veranderd
worden?Is dit wetsvoorstel, op dit moment wel noodzakelijk? Is het niet beter
de organisatie van de uitvoering van de gehele sociale zekerheid in één
keer te behandelen?Wetsvoorstel 24 877 is onduidelijk over keuzes in de toekomst. Enerzijds
wordt gekozen voor vrije marktwerking, anderzijds voor samenwerkingsverbanden
tussen uvi's.Tot 2000 verandert er niet veel. Na 2000 wordt de uitvoering van de sociale
verzekering uitbesteed aan de beste aanbieder. Onderlinge concurrentie is
niet direct bevorderlijk voor een goede samenwerking. De vraag is of concurrentie
op de uitvoering tot grotere doelmatigheid zal leiden. Wat is de verhouding
tussen de vrije marktwerking en de 1-loketgedachte? Is de 1-loketgedachte
volledig losgelaten?De taken en bevoegdheden van de sectorraden zijn uitermate onduidelijk.
Enerzijds zijn het slechts adviesorganen, anderzijds kunnen zij materieel
met de uvi's de overeenkomsten opstellen en is goedkeuring van het Lisv een
formaliteit. Hoe ziet de staatssecretaris de taken en bevoegdheden van de
sectorraden?De verantwoordelijkheid voor de bemiddeling van gedeeltelijk arbeidsgeschikten
komt te liggen bij het Lisv. Welke instantie is materieel voor deze bemiddeling
verantwoordelijk?Wanneer komt de notitie over het experimenteerartikel? Is het mogelijk
dat deze notitie voor de plenaire behandeling in deze Kamer aanwezig is?Het lid van de SP-fractie heeft kennis genomen van de wetsvoorstellen
en vroeg zich in zijn algemeenheid af of de in het wetsvoorstel 24 877
neergelegde organisatiestructuur een daadwerkelijke verbetering is ten opzichte
van de huidige structuur. Met name de juiste afbakening van de afzonderlijke
bevoegdheden van het Lisv, de uvi's en de sectorraden is nog niet duidelijk
en kan dus gemakkelijk in de toekomst de nodige problemen opleveren.Dit lid stelde vast dat ten aanzien van het toezicht door het Ctsv de
regering niet de suggestie van de commissie-Van Zijl heeft willen overnemen
om te komen tot een signalerend toezicht. Vindt de regering het niet verwarrend
dat zowel de minister als het Ctsv een aanwijzingsbevoegdheid heeft? Kan de
minister bijvoorbeeld het Ctsv een aanwijzing geven dat het op zijn beurt
de uvi's een aanwijzing geeft?Is de democratische controle van het parlement op het Ctsv er niet meer
mee gediend als het toezicht van het Ctsv signalerend is omdat dan de verantwoordelijkheid
van de minister beter zichtbaar is?Het lid van de SP-fractie deelde voorts mee, evenals de SP-fractie in
de Tweede Kamer, bedenkingen te hebben bij de beoogde concurrentie tussen
uitvoeringsinstellingen vanaf het jaar 2000. De thans bestaande uvi's hebben
kennis en ervaring opgebouwd gedurende een lange reeks van jaren. Hoe reëel
acht de regering het dat er geheel nieuwe uvi's op de markt zullen komen?
Moet niet veeleer gedacht worden aan ontwikkelingen die nu al waar te nemen
zijn zoals de fusie van Achmea met GAK Nederland? Anders gezegd, zal niet
de bestaande kennis van de uvi's worden ingepalmd door grote conglomeraten
om reeds nu het aandeel in de vrije markt van na 2000 veilig te stellen, zodat
van enige concurrentie er straks geen sprake meer kan zijn? Kan de regering
op dit punt een reactie geven?Acht de regering ook bij grote ondernemingen als Achmea/GAK Nederland
het toezicht van het Ctsv in voldoende mate mogelijk?Het lid van de SP-fractie vond de positie van de sectorraden onduidelijk.
Het is het enige onderdeel in de nieuwe structuur waar sociale partners bipartiet
zijn vertegenwoordigd.In een commentaar van 11 oktober 1996 stelt de FNV dat formeel alle overeenkomsten
gesloten worden door het Lisv. Vervolgens merkt de FNV op: «Het lijkt
de bedoeling dat een positief «advies» van de sectorraad zonder
meer door het Lisv wordt overgenomen zodat de bevoegdheid tot het sluiten
van de overeenkomst materieel door de sectorraad zal worden uitgeoefend».
Graag verneemt hij de visie van de regering op dit punt.De FNV is ondanks het zojuist gestelde van mening dat de invloed van de
sectorraden verregaand aan banden is gelegd omdat vooreerst het Lisv regels
opstelt waaraan de sectorraden zich vooraf moeten houden en achteraf ook nog
de goedkeuring is vereist van het Ctsv. Wat is het oordeel van de regering
over dit punt?Het lid van de GPV-fractie, mede sprekende namens de fracties
van SGP en RPF, merkte op dat deze fracties met enige
scepsis hadden kennisgenomen van de voorstellen tot wijziging van de uitvoeringsorganisatie
sociale verzekeringen. De belangrijkste reden voor deze scepsis is onze indruk
dat de voorstellen in meerdere opzichten op twee gedachten hinken. Daarom
is het ook moeilijk te beoordelen hoe de voorstellen in de praktijk zullen
uitwerken.Om hun indruk nader te kunnen toetsen en tot een meer gefundeerd oordeel
te kunnen komen wilden zij graag op een aantal punten verduidelijking.Enerzijds wordt door de voorliggende wetsvoorstellen de uitvoering van
sociale verzekeringen ingrijpend gewijzigd. Het Lisv wordt opdrachtgever voor
de uitvoering en de rol van de bedrijfsverenigingen verdwijnt. Anderzijds
krijgen sectorraden een belangrijke functie in de onderhandelingen over de
uitvoering, zodat de taak van het Lisv getypeerd lijkt te kunnen worden als
die van toetsende instantie. Is de indruk, dat de feitelijke toekomstige taakuitoefening
van het Lisv in relatie tot de sectorraden door de voorstellen niet duidelijk
wordt, terecht? Het is de bedoeling de uitvoering van de sociale verzekeringen doelmatiger
te maken door marktwerking en concurrentie van uitvoeringsinstellingen, zo
stelde dit lid. Anderzijds wordt van de uitvoeringsinstellingen veel verwacht
op het terrein van samenwerking binnen de regio's ten behoeve van integratie
van mensen in het arbeidsproces. Zijn vrees is dat deze terechte eisen tot
samenwerking onder druk kunnen komen te staan door de beleidsdoelstelling
dat meerdere uitvoeringsinstellingen elkaar zullen moeten beconcurreren. Is
deze vrees gegrond?De bestaande uitvoeringsinstellingen moeten door de voorstellen meer ruimte
krijgen. Anderzijds zijn deze door het overheidsbeleid in de laatste jaren
sterk onder druk gezet, waardoor het niet voor alle deze instellingen gemakkelijk
is het hoofd boven water te houden. Hoe reëel is de verwachting dat er
op het terrein van de uitvoering van de wettelijke sociale verzekeringen inderdaad
blijvend een zodanige concurrentie bestaan dat de doelmatigheid wordt bevorderd?Voor bedrijven is het van belang om voor de verschillende diensten ten
behoeve van hun sociale beleid met zo weinig mogelijk verschillende instanties
te maken te hebben. Er zal dus een neiging bestaan om wettelijke taken t.b.v.
sociale verzekeringen en andere diensten in één organisatie
uit te voeren. Het is mogelijk dat grotere bedrijven een eigen uitvoeringsinstelling
oprichten. De vraag luidt of door dergelijke ontwikkelingen geen risico ontstaat
van ongewenste vermenging van publieke taken en private activiteiten.De reïntegratie van (gedeeltelijk) arbeidsongeschikten is na de opheffing
van de GMD tot de taken van de bedrijfsverenigingen gaan behoren. De uitvoeringsinstellingen,
die deze taak uitvoeren, zullen deze moeten overdragen aan de arbeidsvoorzieningsorganisatie.
Op langere termijn zal de arbeidsvoorziening ook op dit terrein concurrentie
kunnen krijgen, bij voorbeeld van de uitvoeringsorganisaties die daaraan in
het verleden ook hebben gewerkt. Deze slingerweg lijkt niet in het voordeel
te zijn van mensen die op deze diensten zijn aangewezen en brengt ook extra
kosten met zich mee. Is deze indruk op dit punt terecht?Het toezicht op de uitvoering van de sociale verzekeringen valt onder
de ministeriële verantwoordelijkheid. Anderzijds is gekozen voor een
sterke onafhankelijkheid van de toezichthoudende instantie, het Ctsv. Is hier
niet opnieuw sprake van hinken op twee gedachten?Wat het toezicht betreft, lijkt er een overlap te gaan ontstaan tussen
de taak van het Ctsv en de taak van het Lisv. Als de uitvoeringsinstellingen
in opdracht van het Lisv werken, waarom is dan ook een rechtstreeks toezicht
van het Ctsv op die uitvoeringsorganisatie noodzakelijk?De voorzitter van de commissie,HeijmansDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Het gewijzigd voorstel van wet inzake dit wetsvoorstel is verschenen onder
EK nr. 175, 1996–1997.XNoot2Samenstelling:Van de Zandschulp (PvdA), Heijmans (VVD) (voorzitter), Gelderblom-Lankhout
(D66), Jaarsma (PvdA), Rongen (CDA), Veling (GPV), Van den Broek-Laman Trip
(VVD), Batenburg (AOV), J. van Leeuwen (CDA), Van den Berg (SGP), Hendriks,
Hofstede (CDA), De Wit (SP), De Haze Winkelman (VVD), Zwerver (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19961997-24789-145a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl