Kaderwet EZ-subsidies; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24416, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24416 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Doelstelling2. Hoofdlijnen3. Verschillen met de Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZ4. Specifieke uitkeringen5. DereguleringARTIKELEN Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 10Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24416Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 416Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Economische
Zaken (Kaderwet EZ-subsidies)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN 1. DoelstellingDe aanleiding voor het onderhavige wetsvoorstel is gelegen in de derde
tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). In de nieuwe titel 4.2 daarvan
worden een aantal algemene aspecten van het verstrekken van subsidies geregeld.
Voorts eist artikel 4.2.1.3 voor de subsidieverstrekking in beginsel een wettelijke
grondslag, tenzij het om een incidentele of tijdelijke subsidiefaciliteit
gaat.Dit vergt wijzigingen in de Kaderwet verstrekking financiële middelen
EZ. Een aantal artikelen moet daaruit worden verwijderd, omdat de Awb er reeds
in voorziet. Daarnaast is de grondslag die de Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZ voor subsidiëring biedt te smal: hij is immers beperkt tot
het verstrekken van financiële middelen aan ondernemers. Daarom beoogt
dit wetsvoorstel een wettelijke grondslag te geven aan alle subsidieverstrekkingen
door de Minister van Economische Zaken. 2. HoofdlijnenDe vorenbedoelde wijzigingen worden in het wetsvoorstel geëffectueerd
in de vorm van één nieuwe wet ter vervanging van de Kaderwet
verstrekking financiële middelen EZ en de Kaderwet specifieke uitkeringen
EZ.De kern van het wetsvoorstel wordt gevormd door de artikelen 2, 3 en 4. Allereerst wordt in artikel 2 de wettelijke grondslag gelegd voor subsidieverstrekkingen
door de Minister van Economische Zaken, die vereist wordt door artikel 4.2.1.3
Awb. Daarbij zijn de activiteiten waarvoor subsidie kan worden verstrekt slechts
globaal aangeduid, met in het eerste lid een opsomming van de belangrijkste
beleidsterreinen waarop subsidies plegen te worden verstrekt en voor het overige
in het tweede lid een (dynamische) verwijzing naar de onderwerpen die genoemd
worden in de jaarlijkse begrotingswetten.Vervolgens wordt in artikel 3 een grondslag geschapen voor nadere regelgeving
te dezer zake. Daarbij gaat het in de eerste plaats om een nadere
bepaling van de activiteiten waarvoor subsidie kan worden verstrekt. Voorts
betreft het een reeks van onderwerpen waaromtrent ook in de Awb reeds het
nodige is geregeld, maar wel zodanig dat ruimte gelaten is voor een nadere
regeling. Zo geeft de Awb soms een hoofdregel, waarvan bij wettelijk voorschrift
kan worden afgeweken (bij voorbeeld ten aanzien van de betalingstermijn).
In andere gevallen geeft de Awb een aanvullende regel, die slechts geldt als
bij bijzonder wettelijk voorschrift niet anders is bepaald. Op weer andere
punten geeft de Awb een standaardregeling, die bij wettelijk voorschrift van
toepassing kan worden verklaard (bij voorbeeld voor per boekjaar verstrekte
subsidies).Overigens sluit het onderhavige voorstel voor een kaderwet niet uit, dat
voor een bepaalde subsidiefaciliteit, als daar redenen voor zijn, gekozen
wordt voor een aparte wet.Ten slotte is in artikel 4 de norm neergelegd, dat subsidies in beginsel
op grond van een wettelijk voorschrift, te weten een algemene maatregel van
bestuur of een ministeriële regeling als bedoeld in artikel 3, worden
verstrekt. Daarbij zijn uitzonderingen gemaakt voor gevallen waarin het tot
stand brengen van een ministeriële regeling niet nodig of niet wel mogelijk
is.Aldus blijft het wetsvoorstel binnen de door de Awb gestelde grenzen.
Enerzijds is het wat stringenter dan de Awb, door geen gebruik te maken van
de in artikel 4.2.1.3, derde lid, geboden mogelijkheden voor subsidiëring
zonder wettelijke grondslag. Het wetsvoorstel voorziet in een wettelijke grondslag
voor alle subsidiëring door de Minister van Economische Zaken. Anderzijds
maakt het wetsvoorstel gebruik van de door de Awb geboden mogelijkheid de
activiteiten waarvoor subsidie kan worden verstrekt (deels) te regelen op
een lager niveau dan de formele wet. Daar staat tegenover dat slechts een
beperkt gebruik gemaakt wordt van de door de Awb geboden mogelijkheid tal
van voor de subsidieverhouding van belang zijnde onderwerpen pas vast te leggen
in de beschikking tot subsidieverlening. Hoofdregel van het wetsvoorstel is,
dat dit gebeurt in een algemene maatregel van bestuur of een ministeriële
regeling.In globale termen zou kunnen worden gezegd, dat het wetsvoorstel slechts
als uitzondering subsidieverstrekking toelaat buiten een algemene maatregel
van bestuur of een ministeriële regeling om, in de gevallen waarin de
Awb subsidiëring zonder wettelijke grondslag mogelijk maakt, maar wel
steeds op grond van de wet. 3. Verschillen met de Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZEen eerste verschil met de Kaderwet verstrekking financiële middelen
EZ is, dat het wetsvoorstel zelf een wettelijke grondslag voor het geven van
subsidiebeschikkingen verschaft. De Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZ bevatte die niet, maar veronderstelde de bevoegdheid van de Minister
van Economische Zaken om financiële middelen te verstrek- ken.Voorts is een belangrijk verschil, dat de hoofdnorm van de Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ – artikel 4 – in het onderhavige wetsvoorstel
niet meer voorkomt. Deze norm is thans opgenomen in artikel 4.2.1.3 Awb. Een
verschil daarbij is, dat de norm van de Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZ betrekking had op de verstrekking van financiële middelen
ten laste van de EZ-begroting en van bij rechtspersonen gevormde fondsen,
terwijl de Awb zich in het algemeen richt op subsidieverstrekking door een
bestuursorgaan.Artikel 4 van de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ veronderstelde
de mogelijkheid om in een amvb of ministeriële regeling beschik- kingsbevoegdheid
te attribueren aan intermediairs. Het wetsvoorstel continueert dit niet, nu
artikel 2 uitsluitend betrekking heeft op het verstrekken van subsidies door
de Minister van Economische Zaken. Gelet op artikel 4.2.1.3 Awb
zal een aparte wet nodig zijn voor het door een ander dan de Minister van
Economische Zaken krachtens een eigen bevoegdheid verstrekken van subsidies,
ook al komen die ten laste van de EZ-begroting. Het wetsvoorstel maakt het
echter wel mogelijk om in een algemene maatregel van bestuur of een ministeriële
regeling beschikkingsbevoegdheid te delegeren aan intermediairs. Die rechtsfiguur
achten wij passender dan attributie. De Minister van Economische Zaken houdt
daarbij de mogelijkheid beleidsregels te geven omtrent de uitoefening van
de gedelegeerde bevoegdheid, zijnde het verstrekken van subsidies ten laste
van de EZ-begroting.Een verschil is voorts, dat waar de Kaderwet verstrekking financiële
middelen EZ uitging van regeling bij algemene maatregel van bestuur indien
met het verstrekken van financiële middelen in totaal meer dan 20 miljoen
gulden gemoeid was, de keuze tussen algemene maatregel van bestuur en ministeriële
regeling in het thans voorliggende wetsvoorstel niet genormeerd is. De reden
hiervoor is gelegen in een in de praktijk gebleken behoefte aan grotere flexibiliteit.
Veel subsidiefaciliteiten van het Ministerie van Economische Zaken moeten
jaarlijks worden aangepast aan de marktomstandigheden of de uitkomsten van
evaluaties. De procedure voor het tot stand brengen van een algemene maatregel
van bestuur is dan te zwaar. Als gevolg hiervan kon in het verleden een aantal
malen een algemene maatregel van bestuur niet tijdig vóór 1
januari tot stand worden gebracht. Dat leidde tot de noodzaak enige kunstgrepen
toe te passen, waaronder inwerkingtreding met terugwerkende kracht, die in
het algemeen als minder wenselijk moeten worden beschouwd.Het creëren van de mogelijkheid om, óók indien het
in totaal gaat om meer dan 20 miljoen gulden, te kiezen voor een ministeriële
regeling, mits daar goede redenen voor zijn, achten wij te meer verantwoord
nu, naast het onderhavige wetsvoorstel, het merendeel van de voor de subsidieverhouding
van belang zijnde onderwerpen wordt geregeld op het niveau van de formele
wet, in titel 4.2 van de Awb. Algemene maatregelen van bestuur en ministeriële
regelingen als bedoeld in artikel 3 van het wetsvoorstel zullen betrekkelijk
kort worden.Van belang is ook het karakter dat subsidieregelingen van het Ministerie
van Economische Zaken meestal hebben: een stimulans, in de vorm van een beperkte
bijdrage in de kosten van een activiteit, welke voor het grootste gedeelte
door de subsidie-ontvanger zelf gedragen worden. Bij subsidies die in aanmerking
komen voor regeling bij algemene maatregel van bestuur of ministeriële
regeling gaat het slechts zelden om een subsidiëring, waarbij de overheid,
in casu de Minister van Economische Zaken, door de aard van de subsidieverhouding
beslissende invloed verkrijgt met betrekking tot het functioneren of het voortbestaan
van de subsidie-ontvanger. In de toelichting op artikel 3 zal nader worden
ingegaan op de factoren die bij de keuze tussen regeling bij algemene maatregel
van bestuur of bij ministeriële regeling een rol spelen.De gecontroleerde delegatie, inhoudend dat de zakelijke inhoud van de
hoofdlijnen van een algemene maatregel van bestuur aan beide Kamers der Staten-Generaal
wordt medegedeeld, voordat een voordracht wordt gedaan, komt te vervallen.
De thans geldende Aanwijzingen voor de regelgeving – die overigens het
in de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ opgenomen model niet
kennen – benadrukken dat voor formele betrokkenheid van het parlement
bij gedelegeerde regelgeving alleen plaats is, indien daarvoor bijzondere
redenen bestaan. Thans moet geoordeeld worden, dat die hier niet aanwezig
zijn. Daarnaast is in de praktijk gebleken, dat de formele mededelingen, die
hier aan de orde zijn, geen toegevoegde waarde hebben naast het overleg dat
over belangrijke subsidieregelingen doorgaans reeds in een eerder stadium,
aan de hand van beleidsnota's of -brieven, wordt gevoerd met de vaste commissie
voor Economische Zaken van de Tweede Kamer.Reeds ter sprake kwam, dat de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ betrekking had op de verstrekking van financiële middelen
aan ondernemers. Het wetsvoorstel heeft die beperking niet. Dat betekent dat
op anderen dan ondernemers, bij voorbeeld branche-organisaties, gerichte subsidiefaciliteiten,
die thans nog geregeld zijn in beleidsregels, in de toekomst geregeld zullen
worden in algemeen verbindende voorschriften op basis van de Kaderwet EZ-subsidies.De Kaderwet verstrekking financiële middelen was ruimer dan het wetsvoorstel,
waar zij ook betrekking had op deelnemingen. Deelnemingen vallen niet onder
het begrip «subsidie» in de Awb. Bij nadere overweging bestaat
aan een specifieke regeling daaromtrent geen behoefte. Deze aangelegenheid
is voldoende geregeld in artikel 29 van de Comptabiliteitswet.De regeling van het register, bedoeld in artikel 11 van de Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ, is vervallen. Nu het niet noodzakelijk is geacht
in de Awb bijzondere bepalingen op te nemen met betrekking tot de bekendmaking
van subsidiebeschikkingen, is er geen aanleiding de bijzondere regeling met
betrekking tot door de Minister van Economische Zaken verstrekte subsidies
te handhaven. Overigens wijst ook een afweging van baten en lasten in die
richting: het register is tot heden slechts enkele keren geraadpleegd. 4. Specifieke uitkeringenNu de subsidietitel van de Awb mede van toepassing zal zijn op specifieke
uitkeringen aan provincies en gemeenten, is er geen reden een aparte Kaderwet
specifieke uitkeringen EZ te handhaven. Ook uitkeringen aan provincies en
gemeeenten zijn subsidies en vallen als zodanig onder het onderhavige wetsvoorstel.In vergelijking met de Kaderwet specifieke uitkeringen EZ levert dat het
belangrijke voordeel op, dat waar de Kaderwet specifieke uitkeringen EZ voor
het verstrekken van een specifieke uitkering steeds een algemene maatregel
van bestuur vergde, dit op grond van het wetsvoorstel ook kan plaatsvinden
bij ministeriële beschikking.Vaak zijn specifieke uitkeringen van de Minister van Economische Zaken,
met name in het kader van het ruimtelijk economisch beleid, gericht tot slechts
één provincie of openbaar lichaam. Een algemene maatregel van
bestuur is voor het verlenen van zo'n uitkering niet geëigend.Overigens blijven op het verstrekken van specifieke uitkeringen enkele
bijzondere bepalingen van toepassing. Deze zijn thans opgenomen in de artikelen
185 Provinciewet en 182 Gemeentewet, maar het ligt in de bedoeling deze over
te brengen naar de Financiële-Verhoudingswet 1984. De huidige bepalingen
brengen onder meer met zich mee, dat omtrent voorstellen tot invoering of
wijziging van regelingen op grond waarvan zij worden verstrekt overleg plaats
vindt met de Ministers van Binnenlandse Zaken en van Financiën. Daarin
wordt erop toegezien, dat zij slechts worden verstrekt indien deze bekostigingswijze
bijzonder aangewezen moet worden geacht en indien regels zijn gesteld met
betrekking tot de geldigheidsduur van de regeling. 5. DereguleringHet primaat van de wetgever, dat reeds uitgangspunt was bij de totstandkoming
van de Kaderwet specifieke uitkeringen en nadien ten grondslag is gelegd aan
artikel 4.2.1.3 Awb, maakt een aanzienlijke mate van regulering van het verstrekken
van subsidies onvermijdelijk, maar gerechtvaardigd. Het is in het belang van
de rechtszekerheid van de subsidie-ontvanger, van het voorkomen en bestrijden
van misbruik en oneigenlijk gebruik en van een regelmatige bezinning op de
doelmatigheid en effectiviteit van de subsidieverstrekking. Met instandlating van deze uitgangspunten kon in het wetsvoorstel toch
een aanzienlijke deregulering worden bereikt. De punten waarop dat is geschied
zijn reeds aangeduid in de twee voorgaande paragrafen, waarin de verschillen
met de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ en de Kaderwet specifieke
uitkeringen EZ zijn uiteengezet. Uit een oogpunt van toegankelijkheid van
regelgeving is een belangrijk voordeel, dat waar in de oude situatie bepalingen
omtrent een subsidiefaciliteit soms waren vastgelegd in een algemene maatregel
van bestuur èn een daarop gebaseerde ministeriële regeling, in
de toekomst ook gekozen kan worden voor alleen een ministeriële regeling.
Ook titel 4.2 van de Awb maakt uiteraard een belangrijke deregulering en harmonisatie
mogelijk. Ten slotte worden door het samenvoegen van de Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ en de Kaderwet specifieke uitkeringen EZ problemen
met betrekking tot de onderlinge verhouding tussen beide wetten vermeden.Het opheffen van het register, bedoeld in artikel 11 van de Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ, maakt een besparing mogelijk van ongeveer f 10 000
per jaar. Andere rechtstreekse financiële gevolgen heeft het wetsvoorstel
niet. Doordat ingevolge artikel 7 beroep moet worden ingesteld bij het College
van Beroep voor het bedrijfsleven, wordt het aantal instanties van de rechtspraak
tegen beschikkingen op grond van subsidieregelingen die gericht zijn op niet-ondernemers
teruggebracht tot één. Dat zou een zekere besparing op kunnen
leveren, ware het niet dat het hier slechts om een zeer gering aantal beroepen
gaat. ARTIKELEN Artikel 2In het wetsvoorstel is geen definitie van «subsidie» opgenomen,
nu aangesloten kan worden bij de betekenis van dat begrip in de Awb. Dat impliceert
dat betalingen voor geleverde goederen of diensten en het voldoen aan een
verplichting tot schadevergoeding er niet toe worden gerekend. Wel onder het
subsidiebegrip van de Awb vallen leningen, die worden gezien als subsidies
die moeten worden terugbetaald, en garanties, zijnde voorwaardelijke subsidies.In het eerste lid zijn de belangrijkste beleidsterreinen opgesomd, in
het kader waarvan de Minister van Economische Zaken thans activiteiten subsidieert.
Het overgrote deel van de huidige subsidiefaciliteiten van EZ heeft betrekking
op deze onderwerpen.Specifieke uitkeringen zijn er alleen op het gebied van onderdeel b, het
ruimtelijk economisch beleid. Daarbij gaat het altijd om activiteiten die
geografisch ongelijkmatig zijn gespreid: slechts één of enkele,
vaak te voren reeds bepaalde provincies of gemeenten komen voor een uitkering
in aanmerking. De bekostigingswijze van een specifieke uitkering kan dan bijzonder
aangewezen worden geacht.De in het eerste en het tweede lid bedoelde onderwerpen plegen in een
bijlage bij de begrotingswet kort te worden aangeduid. Een toelichting op
de reikwijdte ervan wordt telkenjare opgenomen in de artikelsgewijze toelichting
op de begrotingswet.In het tweede lid is een voorziening getroffen die voorkomt, dat wijzigingen
in de begrotingsstaat gevolgen hebben voor reeds verleende subsidies. Verwezen
wordt naar de begrotingswet voor het jaar, waarin de subsidie wordt verstrekt
dan wel voor een voorafgaand jaar, indien daarin een beschikking tot subsidieverlening
is gegeven. Is de begrotingswet op 1 januari nog niet in werking getreden,
dan is het aanhangige voorstel voor die wet bepalend. Nu het hierbij slechts
gaat om een aanduiding van onderwerpen, behoeft niet de eis te worden gesteld
dat de begrotingswet in werking is getreden. Voor de rechtmatigheid van uitgaven
in het licht van de Comptabiliteitswet blijft uiteraard wel de
eis gelden, dat het aangaan van verplichtingen krachtens een begrotingswet
moet zijn toegestaan (met dien verstande dat artikel 18 Comptabiliteitswet
een voorziening bevat voor het geval een begrotingswet niet voor 1 januari
van het desbetreffende jaar in werking is getreden). Artikel 3Voor de keuze tussen nadere regeling bij algemene maatregel van bestuur
of ministeriële regeling zal vooral bepalend zijn, met welke frequentie
de betrokken voorschriften wijziging behoeven. Voor subsidiefaciliteiten die
een zekere mate van bestendigheid hebben verkregen ligt regeling bij algemene
maatregel van bestuur voor de hand. Ook is het mogelijk de meer bestendige
elementen in een algemene maatregel van bestuur te regelen, maar de voorschriften
die regelmatig wijziging behoeven in een daarop berustende ministeriële
regeling. Is het maken van zulk een onderscheid niet goed mogelijk of bezwaarlijk,
bij voorbeeld uit een oogpunt van toegankelijkheid van de regelgeving, dan
komt vaststelling bij ministeriële regeling in aanmerking.Andere aspecten die daarnaast bij de keuze van het niveau van regelgeving
een rol kunnen spelen zijn het belang van de faciliteit voor de betrokkenen
en de omvang van het beslag dat de met de faciliteit gemoeide middelen leggen
op de begroting. Indien de subsidie van cruciaal belang is voor de betrokkenen,
bij voorbeeld voor het voortbestaan van de ondernemingen in een bepaalde sector,
moet gedacht worden aan regeling bij algemene maatregel van bestuur of zelfs
bij aparte wet. Een gering beslag op de begroting kan aanleiding zijn voor
regeling bij ministeriële regeling. Het ligt in de rede om faciliteiten
waarmee in totaal niet meer dan f 20 miljoen gemoeid is, overeenkomstig
het ingevolge de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ geldende
regiem, te blijven regelen bij ministeriële regeling.De omschrijving van de subsidiabele activiteiten en van de andere criteria,
zoals afwijzingsgronden en de omschrijving van de doelgroep, zullen –
in het belang van de rechtszekerheid – zo duidelijk mogelijk moeten
zijn.Dat geldt ook voor het bedrag van de subsidie. Veelal zal dit niet in
de regeling en ook niet in de beschikking tot subsidieverlening kunnen worden
vermeld, bij voorbeeld omdat het afhankelijk is van de te maken kosten. Wel
zal de wijze waarop het subsidiebedrag wordt bepaald duidelijk moeten worden
geregeld. Daarbij moet ook gedacht worden aan anti-cumulatiebepalingen. In
de beschikking tot subsidieverlening wordt dan het bedrag waarop de subsidie
ten hoogste kan worden vastgesteld vermeld.Met betrekking tot de aanvraag kunnen in een subsidieregeling bij voorbeeld
onderwerpen geregeld worden als de datum waarvoor die plaats moet vinden.
Bij regeling van de besluitvorming kan gedacht worden aan het inwinnen van
adviezen en aan het stellen van termijnen, voor zover het nodig is af te wijken
van de Awb.De mogelijkheid van delegatie zal gebruikt worden in die gevallen, waarin
nu sprake is van attributie aan anderen dan de Minister van Economische Zaken.
Te denken valt aan de Nederlandse Onderneming voor Energie en Milieu B.V.
en aan de Stichting Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf Nederland.Van de mogelijkheid regels te stellen met betrekking tot voorwaarden,
waaronder de subsidie wordt verleend, kan bij voorbeeld gebruik gemaakt worden
om de subsidieverlening afhankelijk te stellen van de medewer- king van de
subsidie-ontvanger aan de totstandkoming van een overeenkomst ter uitvoering
van de beschikking tot subsidieverlening. Dat zal met name gebeuren indien
de beschikking betrekking heeft op civielrechtelijk geregelde overeenkomsten
als geldlening en borgtocht en indien het wenselijk is dat civielrechtelijk
nakoming kan worden afgedwongen van een of meer op de subsidie-ontvanger rustende
verplichtingen.Met betrekking tot de verplichtingen voor de subsidie-ontvanger zijn in
artikel 4.2.4.0 Awb slechts onderwerpen opgenomen, waarop zij betrekking kunnen
hebben. Deze vergen nog een uitwerking in concrete verplichtingen. De rechtszekerheid
vereist, dat dit zo veel mogelijk in de subsidieregeling geschiedt. Daarnaast
kan de subsidieregeling de mogelijkheid openen om in de beschikking tot subsidieverlening
nog bijzondere, op een specifieke subsidieverlening betrekking hebbende verplichtingen
op te leggen.De vaststelling van het definitieve bedrag van een subsidie is in afdeling
4.2.5 van de Awb al goeddeels geregeld. Zo nodig kunnen bij algemene maatregel
van bestuur of bij ministeriële regeling een aanvraagtermijn en een beslistermijn
worden bepaald.Ook voor de betaling van de subsidie geldt, dat daaromtrent alleen een
regeling getroffen hoeft te worden, indien moet worden afgeweken van de in
de Awb opgenomen hoofdregels. Indien het wenselijk is voorschot- ten te kunnen
verlenen, zullen de criteria daarvoor in de subsidieregeling kunnen worden
opgenomen.Ten slotte zij vermeld, dat op basis van de onderdelen b, e en g van het
tweede lid in een algemene maatregel van bestuur of ministeriële regeling,
die betrekking heeft op per boekjaar verstrekte subsidies, afdeling 4.2.8
van de Awb van toepassing kan worden verklaard.In het derde lid is het vaststellen van een subsidieplafond imperatief
voorgeschreven, tenzij de Minister van Financiën heeft ingestemd met
het achterwege laten ervan. Voor die stringente regeling is er aanleiding,
aangezien de noodzaak tot beheersing van de uitgaven slechts zelden een zogenaamde
«open-eind-regeling» zal toelaten. Een «open-eind-regeling»
zou slechts gerechtvaardigd kunnen zijn, indien een subsidieplafond op onaanvaardbare
wijze zou afdoen aan het karakter van de regeling. Overigens is de Minister
van Financiën ook uit hoofde van zijn toezicht op de uitvoering van de
begroting veelal betrokken bij de totstandkoming van subsidiefaciliteiten. Artikel 4Hoe zeer ook de rechtszekerheid vergt, dat subsidiefaciliteiten zo veel
mogelijk in de vorm van algemene maatregelen van bestuur of ministeriële
regelingen bekend worden gemaakt, er blijven gevallen waarin dat niet nodig
of niet wel mogelijk is. Deze zijn limitatief opgesomd in de onderdelen a
en b. Het ligt voor de hand dat daarbij allereerst, in onder- deel a, aansluiting
is gezocht bij de in artikel 4.2.1.3, derde lid, van de Awb omschreven gevallen
waarin de eis, dat subsidie wordt verstrekt op grond van een wettelijk voorschrift,
niet geldt.Daarnaast is in onderdeel b de bepaling van artikel 5, eerste lid, onder
c, van de Kaderwet verstrekking financiële middelen EZ gehandhaafd. Daaraan
bestaat behoefte, omdat het bij het Ministerie van Economische Zaken gemakkelijk
voor kan komen, dat een subsidieverstrekking weliswaar een incidenteel karakter
heeft, maar betrekking heeft op een project dat zich uitstrekt over een periode
van meer dan vier jaren. Ook komt het voor dat subsidies worden verstrekt
in het kader van programma's die nog een zó experimenteel karakter
hebben, dat het opstellen van een ministeriële regeling niet wel mogelijk
is. In beginsel worden het programma en de mogelijkheid om subsidie te vragen
dan wel in de Staatscourant vermeld. Is de doelgroep zó beperkt –
en ook dat komt voor – dat al volledig bekend is wie de potentiële
subsidie-ontvangers zijn, dan kunnen deze rechtstreeks worden aangeschreven.In dit soort gevallen is een voorafgaande mededeling aan beide Kamers
van de Staten-Generaal op zijn plaats. Die mededeling kan reeds de subsidie-ontvangers
vermelden, maar vereist is dit niet. In het overleg hierover met het parlement
kan uiteraard de vraag aan de orde komen, of terecht wordt afgezien van het
opstellen van een algemene maatregel van bestuur of een ministeriële
regeling en kunnen afspraken worden gemaakt over de termijn waarop zulk een
maatregel of regeling tot stand zal worden gebracht, indien het betrokken
beleid gecontinueerd wordt. Artikel 5Dit artikel strekt ertoe een element uit artikel 8 Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ, dat niet geregeld is in de Awb, te behouden en
enigszins uit te breiden. De Europese Commissie kan bepalen dat in strijd
met de artikelen 92 en 93 EG-Verdrag toegekende steun, met rente, wordt terugbetaald.
Ook bepaalt de Europese Commissie bij het goedkeuren van een steunregeling
soms, dat bepaalde aanvragen aan haar moeten worden gemeld. Dat kan ertoe
leiden, dat de aanvraag moet worden afgewezen. De grondslag in het nationale
recht, die hiervoor vereist is, wordt hierbij gelegd. Daarbij is gekozen voor
een ruime formulering, omdat niet uitgesloten is dat ook andere verdragen
dan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor de staat verplichtingen
met zich meebrengen, die hij bij het verstrekken van bepaalde subsidies in
acht moet nemen.In het vierde lid is bepaald, dat artikel 4.2.6.2, derde lid, Awb niet
van toepassing is, omdat de daaruit voortvloeiende beperking van de termijn
waarbinnen tot intrekking en wijziging kan worden overgegaan niet zou passen
bij het dwingende karakter van de verplichtingen, op grond waarvan de staat
tot intrekking of wijziging gehouden kan zijn. Wel blijft artikel 4.2.7.6
Awb onverkort gelden, zodat de staat steeds binnen vijf jaren tot terugvordering
van onverschuldigd betaalde subsidies over moet gaan. Artikel 6Omdat bij de subsidies waarop deze wet van toepassing is zonder uitzondering
behoefte bestaat aan toezichthouders, schrijft dit artikel de aanwijzing van
toezichthouders voor. Geen behoefte bestaat evenwel aan de bevoegdheden, vermeld
in de artikelen 5.1.8 en 5.1.9 van de Awb. In het derde lid is een bepaling opgenomen, die buiten twijfel stelt dat
indien een subsidie-ontvanger niet meewerkt aan een toezichthouder de artikelen
4.2.5.5, tweede lid, 4.2.6.1 en 4.2.6.2 van de Awb kunnen worden toegepast. Artikel 7Het College van Beroep voor het bedrijfsleven was de aangewezen gespecialiseerde
rechter voor beroepen tegen beschikkingen op grond van de Kaderwet verstrekking
financiële middelen EZ, die immers in het bijzonder betrekking had op
de verstrekking van financiële middelen aan ondernemers. Overigens stond
die wet ook toe, dat een op grond van die wet vastgestelde algemene maatregel
van bestuur of ministeriële regeling tevens betrekking had op de verstrekking
van financiële middelen aan andere dan ondernemers. Ook hun beroepen
worden behandeld door het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Als gevolg
van het wetsvoorstel komen daar nog beroepen van provincies en gemeenten bij,
alsmede beroepen op grond van thans niet op een wet gebaseerde regelingen
die gericht zijn op anderen dan ondernemers, in de praktijk vooral branche-organisaties.Wij achten dit geen reden af te stappen van de keuze voor het College
van Beroep voor het bedrijfsleven. Daargelaten dat het bij de hier aan de orde zijnde uitbreiding van de rechtsmacht van het College om slechts
een zeer beperkt aantal beroepen gaat, achten wij van belang dat het bij alle
op de Kaderwet EZ-subsidies gebaseerde beschikkingen gaat om de uitvoering
van het economisch beleid. Het College van Beroep voor het bedrijfsleven is
in de rechtspraak ten aanzien daarvan gespecialiseerd. Artikel 10Het ligt in de bedoeling de onderhavige wet op hetzelfde tijdstip in werking
te laten treden als de derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht. Inwerkingtreding
bij koninklijk besluit maakt dat mogelijk.De Minister van Economische Zaken,G. J. WijersDe Staatssecretaris van Economische Zaken,A. van Dok-van Weele 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24416-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl