Goedkeuring verdrag tussen Nederland en Frankrijk over personencontrole luchthavens Sint Maarten (Trb. 1994, 144); Nota n.a.v. het verslag van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24074, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24074-(R1531) nr. 8

29-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHoofdlijnenToelatingsvereistenPersonencontroleVerwijderingVerhouding tussen het verdrag en het nationale rechtVerdere samenwerkingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24074Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 074 (R 1531)Goedkeuring van het op 17 mei 1994 te Parijs tot stand gekomen verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Franse Republiek inzake personencontrole
op de luchthavens op Sint Maarten (Trb. 1994, 144)nr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 29 mei 1996Met belangstelling is kennis genomen van het verslag van de vaste commissie
voor Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer. Uit de bijdragen van de in dit
verslag aan het woord zijnde leden mag worden afgeleid dat het belang van
de totstandkoming van het verdrag wordt onderschreven.Bij de reactie op de in het verslag naar voren gebrachte punten zal ondergetekende –
indachtig de bepalingen van het Statuut – voor een deel verwoorden hetgeen
van de zijde van de Nederlands-Antilliaanse regering terzake is medegedeeld.
ln de periode na het verslag is het bovenwindse deel van het Caraïbische
gebied, en in het bijzonder het eiland Sint Maarten, getroffen door de orkaan
Luis, waarvan wij de desastreuze gevolgen thans allen kennen. De regeringen
maken van deze gelegenheid gebruik opnieuw hun medeleven met de slachtoffers
in het bijzonder en met de samenleving van het getroffen eiland in het algemeen
uit te spreken.Bij de beantwoording zal zoveel mogelijk de volgorde van het verslag worden
aangehouden. HoofdlijnenNaar aanleiding van de opmerking van de leden van de fractie van de PvdA
moge dienen, dat ten behoeve van de helderheid is gekozen voor een thematische
opzet van de toelichting, aangezien in dit geval een artikelsgewijze toelichting,
naar het voorkwam, minder inzichtelijk zou zijn.De opvatting van de leden van de PvdA-fractie als zou het rechtsmiddel
van een kort geding een onbevredigende rechtsbescherming bieden, deelt ondergetekende
niet. In dit verband moge eraan worden herinnerd, dat ook naar Nederlands
recht tot 1 januari 1994 tegen weigering van toegang voor kort verblijf het
rechtsmiddel van kort geding open stond. De met ingang van die datum op dit
punt doorgevoerde wijziging van de Vreemdelingenwet (Stb. 1993, 707) was niet
het gevolg van een negatief oordeel over de kort geding procedure, maar werd –
zoals bekend – ingegeven door de wens tot concentratie van alle rechtspraak
met betrekking tot de Vreemdelingenwet bij de eveneens bij die
gelegenheid ingestelde vreemdelingenkamer.Bij hun opmerkingen inzake willekeur en rechtsongelijkheid in behandeling
van passagiers die per vliegtuig naar Sint Maarten gaan ten opzichte van passagiers
die andere eilanden van de Nederlandse Antillen bezoeken of per boot naar
Sint Maarten komen, lijken de leden van de PvdA-fractie voorbij te gaan aan
de doelstelling van het verdrag.Het verdrag is erop gericht – zoals deze leden ook zelf stellen
in het verslag – «om te komen tot een effectieve aanpak van de
extreme omvang van de illegaliteit op dit eiland». Zoals in de memorie
van toelichting ook is uiteen gezet, vormt dat dan ook de rechtvaardiging
om voor Sint Maarten van de overige eilanden van de Nederlandse Antillen afwijkende
voorwaarden voor toegang voor kort verblijf te stellen. Het in het leven roepen
van die afwijkende voorwaarden voor toegang berust dus geenszins op willekeur.Ten aanzien van vreemdelingen die per schip naar Sint Maarten komen, geldt
het verdrag niet. Controle van deze grenspassanten vindt plaats op basis van
de bestaande regels. Men zou dit kunnen aanmerken als rechtsongelijkheid.
Echter, bij een eiland waar de problemen, enerzijds, zo groot zijn en, anderzijds,
de beschikbare middelen beperkt zijn, kan men niet verwachten dat alle aspecten
van het probleem tegelijkertijd worden aangepakt. Een stapsgewijze benadering –
zoals ook beoogd – ligt dan meer voor de hand: eerst de vliegvelden
en daarna de kustbewaking.Met betrekking tot de door de leden van de fractie van de PvdA ervaren
onduidelijkheid van het gebruik van de term «Sint Maarten» moge
het volgende dienen.In artikel 2 van het verdrag is gedefinieerd, dat ter aanduiding van een
gebiedsdeel in staatkundige zin de (Nederlandse of Franse) benaming van het
betreffende eilanddeel wordt gebruikt. Voor de geografische aanduiding van
het eiland wordt de benaming van het gehele eiland gebezigd, welke –
afhankelijk van de gebezigde taal – kan samenvallen met de benaming
van het Nederlands-Antilliaanse of het Franse deel van het eiland. In de toelichting
is, overeenkomstig het zojuist aangehaalde artikel «Sint Maarten»
gebruikt ter aanduiding in de Nederlandse taal van het gehele eiland als geografische
entiteit en voor het Nederlands-Antilliaanse eilandgebied van die naam binnen
het Koninkrijk der Nederlanden op dat eiland, terwijl «Saint Martin»
in de toelichting wordt gebruikt ter aanduiding van het eveneens op dat eiland
gelegen gebiedsdeel van het Franse Departement d'outre-mer Guadeloupe. Op
het Caraïbische eiland Sint Maarten (Saint Martin voor de Fransen) liggen –
met andere woorden – de staatkundige eenheden Sint Maarten en Saint
Martin.Gevraagd naar de democratische controle op de uitvoering van de taken
van de gemengde Commissie en de daaronder ressorterende Werkgroep, alsmede
naar de samenstelling van deze gremia, moge worden opgemerkt dat de tenuitvoerlegging
van de bepalingen van het verdrag – gelet op de erin vervatte materie –
primair een zaak is van de Nederlands-Antilliaanse en de Franse regeringen,
waarop de democratische controle wordt uitgeoefend, zoals voorzien in het
betreffende staatsbestel.Op de Nederlandse Antillen vindt deze controle op landsniveau en eilandsniveau
plaats op grond van de Staatsregeling en de Eilandenregeling van de Nederlandse
Antillen. Daarbij vervullen de Staten van de Nederlandse Antillen een soortgelijke
rol als het Nederlandse parlement. Voor elk eilandgebied is er voorts een
eilandraad, die de plaatstelijke bevolking vertegenwoordigt. Zonder thans reeds in te kunnen gaan op de concrete personele samenstelling
van de bij het verdrag in te stellen Commissie en Werkgroep, moge ten aanzien
van dit punt dienen, dat bij de samenstelling van deze gremia zoveel mogelijk
zal worden gezocht naar personen die op de door het verdrag bestreken gebieden
kunnen bogen op een ruime ervaring.Voorts stelden de leden van de fractie van het CDA een vraag met betrekking
tot de visumverlening.Daaromtrent kan worden medegedeeld, dat de bestaande Nederlands-Antilliaanse
wetgeving de toelating van onderdanen van een twintigtal landen afhankelijk
stelt van de verlening van een landingsvergunning en met betrekking tot onderdanen
van de Dominicaanse Republiek en Haïti afhankelijk stelt van een visum.
Het verdrag als zodanig brengt hierin geen verandering, zodat het aantal landen,
waarvoor voor de Nederlandse Antillen (in casu op Sint Maarten) de visumplicht
bestaat, door dit verdrag niet wordt uitgebreid. Het aantal visumaanvragen
op ambassades en consulaten van het Koninkrijk zal om die reden derhalve alleen
marginaal toenemen met betrekking tot de te verstrekken visa voor Haïtianen
en Dominicanen op dubbel gecontroleerde vluchten met bestemming Grand Case
(Saint Martin). Marginaal, omdat deze vluchten, gegeven de relatief geringe
omvang van het luchtverkeer op Grand Case, nauwelijks tot een stijging van
het aantal visumaanvragen zal leiden van reizigers, die voorheen op Grand
Case aankwamen en zich slechts op het Franse gedeelte wensten te begeven en
dus slechts in het bezit dienden te zijn van een Frans visum, maar na inwerkingtreding
van het verdrag tevens over een Nederlands-Antilliaans visum dienen te beschikken.Met betrekking tot de vragen van de leden van de fractie van het CDA inzake
de aantallen bezoekers van Sint Maarten uit de Caraïbische regio berichtte
de regering van de Nederlandse Antillen het volgende.In 1993 hebben 106 350 bezoekers uit de Caraïbische regio een
bezoek aan Sint Maarten gebracht. De verdeling over de landen van herkomst
was als volgt. Dominicaanse
Republiek3 791 Haïti6 025Antillianen van elders17 425 Antillianen vanuit de
Nederlandse Antillen57 461 Aruba772 Andere
Caraïbische eilanden20 876 Totaal 1993106 350Dit totaal van 106 350 bezoekers afkomstig uit de Caraïbische
regio vormde in 1993 onderdeel van 558 231 op Sint Maarten landende bezoekers.
Daarnaast geldt met betrekking tot deze cijfers tevens, dat van de 106 350
bezoekers uit de Caraïbische regio er 57 461 in de Nederlandse Antillen
woonden. In het peiljaar zijn 92 056 bezoekers van Franse nationaliteit
op Sint Maarten geland. Het is overigens onduidelijk, hoeveel van deze bezoekers
afkomstig waren van de in de Caraïbische regio liggende Overzeese Franse
Departementen.De vraag, welk deel van de bezoekers van buiten het Caraïbisch gebied
via een ander eiland doorreisden naar Sint Maarten, kan niet worden beantwoord,
aangezien deze gegevens in 1993 niet zijn bijgehouden door de betrokken autoriteiten.Precieze gegevens omtrent de verblijfsstatus (toerist of tijdelijk verblijf)
van de reizigers die via andere eilanden doorreizen naar Sint Maarten kunnen
evenmin verstrekt worden, omdat in het huidige beleid personen niet persé
hun toelating tot het eilandgebied in het buitenland behoeven af
te wachten. Wanneer echter het aantal vertrekkende passagiers in 1993 als
uitgangspunt wordt aangehouden, kan worden afgeleid, dat het merendeel van
de bezoekers toeristen betreft. Het is echter wel een feit, dat een aantal
bezoekers, en niet alleen uit de Caraïbische regio, onder de titel toerist
arriveert ten einde zich op Sint Maarten illegaal te vestigen en om in een
later stadium toestemming tot vestiging aan te vragen.Naar aanleiding van de vragen van deze leden met betrekking tot de financiële
belangen van Sint Maarten bij het Caraïbisch toerisme merkte de regering
van de Nederlandse Antillen het volgende op.Volgens een studie van de Caribbean Tourist Organisation, waarvan de gegevens
zijn gebaseerd op schattingen van de Centrale Bank, zouden in 1993 alle toeristen
tezamen een bedrag van 376 miljoen dollar op Sint Maarten hebben uitgegeven.
Een schatting van de omzet van het Caraïbisch toerisme op 200 miljoen
dollar lijkt derhalve aan de hoge kant.De regering van de Nederlandse Antillen gaat ervan uit, dat de implementatie
van het verdrag geen beduidende invloed zal hebben op het uitgavenpatroon
van toeristen, aangezien een belangrijke bijdrage aan het hoge toeristenhandelsvolume
afkomstig is van het winkeltoerisme.Met betrekking tot de vraag omtrent de mogelijkheden om bij een zodanige
omzet uit toerisme, bij redelijke belastingheffing, het begrotingstekort van
het eiland terug te dringen, moge het volgende dienen. ln de toeristenindustrie
en afgeleide sectoren wordt veel werkgelegenheid gegenereerd, met daarvan
afgeleid ontvangsten voor het eilandgebied inzake loon- en inkomstenbelasting.
Daarnaast zijn bedrijven inkomstenbelasting verschuldigd. De veronderstelde
mogelijkheid het begrotingstekort terug te dringen met een redelijke belastingheffing
dient geplaatst te worden in de tijd. Sinds 1994 kent de begroting van het
eilandgebied geen tekort meer. Voor 1995 wordt in verband met de gevolgen
van de orkaan Luis van september van dat jaar een beperkt tekort verwacht.
Daarnaast wordt getracht voor 1996, ondanks de gevolgen van voornoemde orkaan,
een sluitende begroting te presenteren. Extra inkomsten kunnen ongetwijfeld
ingezet worden voor een scala van noodzakelijke voorzieningen voor elementaire
publieke taken, zoals verbetering van onderwijs. Het is echter de vraag, of
bedoelde extra heffingen ook passen binnen de totale economische orde van
Sint Maarten. De economische realiteit verlangt dat iedere inkomstenverhogende
maatregel op zijn uiteindelijke structurele consequenties voor de vrijwel
geheel op de toeristensector steunende economie dient te worden beoordeeld.In dit verband ging de Nederlands-Antilliaanse regering tevens in op de
vragen van deze leden met betrekking tot de doelstelling van het verdrag.
De eerdere opmerkingen van de Minister-President van de Nederlandse Antillen
dienen tegen de achtergrond van de doelstellingen van het verdrag gezien te
worden.Met betrekking tot de vraag of een selectievere benadering van de instroom
van reizigers uit het Caraïbische gebied, ten einde illegale immigratie
te verhinderen, ook voor de Nederlands-Antilliaanse regering een doelstelling
van het verdrag is, moge het volgende dienen. Een selectievere benadering van de instroom van de reizigers uit het Caraïbische
gebied is geen doel op zichzelf voor de Nederlands-Antilliaanse regering.
De regering is echter wel van mening, dat zij met de Franse autoriteiten dient
samen te werken om de doelmatigheid van de controle op binnenkomst en toezicht
op het verblijf van vreemdelingen te verzekeren.De selectiviteit, welke zich in dit verband voordoet, is het gevolg van
een gemeenschappelijk belang dat ermee gediend wordt, bepaalde vluchten naar
het Juliana-vliegveld en naar het vliegveld te Grand Case, die
op basis van ervaringsfeiten worden nagegaan, aan een gezamenlijke controle
te onderwerpen. ToelatingsvereistenDe leden van de fractie van de PvdA vroegen of voor wat betreft de systematiek
ten aanzien van het opereren van Franse ambtenaren op het grondgebied van
het Koninkrijk en omgekeerd aansluiting is gezocht bij de systematiek van
de Schengenverdragen. Hierop kan ontkennend worden geantwoord, en wel om de
volgende reden.Het uitgangspunt van de op 19 juni 1990 tot stand gekomen Uitvoeringsovereenkomst
van Schengen (Trb. 1990, 145) is, dat de personencontrole aan de buitengrenzen
uitsluitend door de eigen grensbewakingsfunctionarissen van het land, waar
de controle plaats vindt, wordt uitgevoerd. Het onderhavige verdrag gaat er –
daarentegen – van uit, dat gezamenlijke controle wordt uitgeoefend door
grensbewakingsfunctionarissen van beide delen van het eiland, ongeacht op
welk deel van het eiland de controle plaats vindt.Hieruit moge blijken, dat voor het onderhavige verdrag een geheel eigen
systematiek is uitgewerkt voor het opereren van functionarissen van de zendstaat
op het grondgebied van de gaststaat. PersonencontroleDe leden van de fractie van de PvdA vroegen waarom is gekozen voor het
opnemen van een faciliterende regeling voor het aanhouden van personen met
het oog op hun uitlevering en naar het verband van deze voorziening met het
doel van het verdrag. ln dat verband moge het doel van het verdrag in herinnering
worden geroepen: het tegengaan van illegale immigratie. Daartoe is het beleidsinstrument
van de gezamenlijke grenscontrole gekozen. Het is volstrekt gebruikelijk als
onderdeel van grenscontrole, naast voorkoming van illegale grenspassage, ook
te bezien of de grenspassant gesignaleerd staat ten behoeve van de justitiële
autoriteiten. Mocht een grensbewakingsfunctionaris van de zendstaat in het
kader van de gezamenlijke personencontrole op de luchthaven van de gaststaat
stuiten op een vreemdeling die gezocht wordt door de justitiële autoriteiten
van zijn land, zou hij betrokkene ongemoeid dienen te laten indien dat land
terzake nog geen verzoek tot voorlopige aanhouding zou hebben gedaan. Een
dergelijke situatie kan uiteraard moeilijk aanvaardbaar worden geacht, en
heeft dan ook geleid tot het bepaalde in artikel 7 van het verdrag.Uit het voorgaande moge blijken, dat de door deze leden bedoelde voorziening
logischerwijs voortvloeit uit het voor het bereiken van het met het verdrag
nagestreefde doel gekozen instrument. VerwijderingDe leden van de fractie van het CDA brachten nog de uitleveringsrelatie
tussen het Koninkrijk en Frankrijk ter sprake, en met name die in de Caraïbische
regio.Allereerst moge in dit verband in herinnering worden gebracht, dat Frankrijk
op 10 februari 1986 is toegetreden tot het op 13 december 1957 te Parijs tot
stand gekomen Europees Verdrag betreffende uitlevering (Trb. 1965, 9), onder
de verklaring dat deze toetreding tevens betrekking had op de Departements
d'outre-mer (zie Trb. 1986, 47). Deze verdragsrelatie tussen het Koninkrijk
en Frankrijk werd op 1 maart 1994 uitgebreid tot de Nederlandse Antillen en
Aruba overeenkomstig de op 30 juli/2 december 1993 te Parijs tot stand gekomen
notawisseling terzake (Trb. 1994, 38).Voorts moge ten aanzien van de door deze leden ter sprake gebrachte uitleveringsbevoegdheid
in de Caraïbische regio in verband met het onderhavige verdrag
worden opgemerkt, dat uitlevering naar andere landen dan de beide partijen
niet aan de orde is. Wat in artikelen 11 en 12 aan de orde is, is de verwijdering
van vreemdelingen, waarvan is geconstateerd dat zij niet of niet meer voldoen
aan de op basis van het verdrag geldende voorwaarden voor toelating voor kort
verblijf.Ten aanzien van het Wetboek van Strafvordering van de Nederlandse Antillen
deelde de regering van de Nederlandse Antillen met betrekking tot het door
deze leden naar voren gebrachte mede, dat, voor zover verwijdering geschiedt
op basis van artikel 11 van het verdrag, de termijn van artikel 41 van het
Wetboek van Strafvordering niet van toepassing is. Dit is niet anders, wanneer
het Wetboek van Strafvordering te zijner tijd in werking treedt, nadat de
parlementaire behandeling zal zijn afgerond. De betreffende strafvorderingsbepalingen
zien immers op de aanhouding van een verdachte persoon, dat wil zeggen een
persoon te wiens aanzien sprake is van een redelijk vermoeden van schuld aan
een strafbaar feit. Wanneer er sprake is van verwijdering in de zin van het
verdrag, zal die verwijdering plaatsvinden in het kader van de bepalingen
van de Landsverordening toelating en uitzetting van de Nederlandse Antillen. Verhouding tussen het verdrag en het nationale rechtOp de vraag van de leden van de fractie van het CDA naar de termijn waarop
de uitvoeringswetgeving inzake de wederspannigheid tegen Franse ambtenaren
gereed zal zijn, deelde de Nederlands-Antilliaanse regering mede, dat de onderhavige
wetgeving in verband met parlementaire behandeling is aangeboden in zittingsjaar
1994–95, nr. 1746. Het parlementair verslag is binnen afzienbare tijd
verwachtbaar. Verdere samenwerkingOp de vraag van de leden van de fractie van het CDA naar de vorderingen
inzake de invoering van douanetoezicht ter voorkoming van illegale in- en
uitvoer op Sint Maarten antwoordde de regering van de Nederlandse Antillen
als volgt.Thans is in voorbereiding de inrichting van een douanepost in het kader
van de invoering van douanecontrole te Sint Maarten. Gestreefd wordt naar
operationalisering hiervan per juni 1996, doch een en ander wordt afhankelijk
gesteld van de goedkeuring van de ontwerp-landsverordening tot wijziging van
de Algemene Verordening In-, Uit- en Doorvoer van 1908 in verband met de invoering
van douanecontrole op de Bovenwindse Eilanden door de Staten van de Nederlandse
Antillen, evenals van de realisatie van de benodigde infrastructurele voorzieningen
te Sint Maarten.Met betrekking tot het hoge aantal illegaal op Sint Maarten verblijvende
personen worden, zo deelde de Nederlands-Antilliaanse regering mede, de volgende
initiatieven ontplooid. lnspanningen liggen vooral op het gebied van wegwerken
en inlopen van achterstanden in de lopende aanvraagprocedures.Vervolgens zal het beleid gericht zijn op het slechts in behandeling nemen
van aanvragen om toelating als de verzoeker niet op het eiland verblijft.
Bovendien zal regelmatig onderzoek moeten worden gedaan naar personen die
zonder verblijfstitel op het eiland verblijven. Voorlopig wordt dit laatste
gefrustreerd door een chronisch tekort aan personeel bij de Vreemdelingendienst
en de eilandelijke Arbeidsdienst. Selectieve legalisatie zou overwogen kunnen
worden slechts ten behoeve van die functies, waarvoor niet of nauwelijks Antillianen
beschikbaar zijn.Tevens deelde de regering van de Nederlandse Antillen het volgende mede
met betrekking tot het tegengaan van illegale immigratie vanuit zee, waaraan
de leden van de fracties van het CDA en de VVD refereerden. Het eilandgebied Sint Maarten is thans onvoldoende geëquipeerd om
concrete acties te ondernemen teneinde een eventuele verplaatsing van de illegale
immigratie naar het verkeer ter zee te voorkomen. Er zijn over deze aangelegenheid
overigens contacten geweest tussen het bestuur van Sint Maarten en de Franse
autoriteiten. Vooreerst wordt er echter naar gestreefd de praktische samenwerking
ten behoeve van de tenuitvoerlegging van het verdrag te intensiveren.Sinds de ondertekening van het verdrag zijn omtrent de uitbreiding van
de samenwerking op het gebied van het tegengaan van de toestroom van illegale
vreemdelingen op het eiland Sint Maarten geen nadere contacten geweest tussen
de regeringen in 's-Gravenhage en Parijs. Vooreerst ligt de prioriteit bij
de inwerkingtreding en de lokale tenuitvoerlegging van het onderhavige verdrag.
Aldus kunnen de lokale autoriteiten met de daarmee opgedane ervaring aangeven
of en wanneer zij behoefte hebben aan uitbreiding van de samenwerking op het
terrein van het tegengaan van de influx van illegale vreemdelingen.Overigens heeft intussen een aantal bijeenkomsten plaatsgevonden van het
comité van deskundigen inzake (bestuurlijke) samenwerking te Sint Maarten,
dat in 1994 geïnstalleerd werd. Dit comité heeft onder meer tot
doel het inventariseren van de gebieden van gewenste samenwerking, het aangeven
van de gewenste prioriteiten en het verdelen van de onderwerpen over nog in
te stellen subcommissies, zo deelde de regering van de Nederlandse Antillen
terzake mede.De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24074-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl