Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30380, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30380 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W13.05.0213/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30380Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 380Regels inzake het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg (Wet
gebruik burgerservicenummer in de zorg)nr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 juli
2005 en het nader rapport d.d. 16 november 2005, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Het advies van de
Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 10 juni 2005, no. 05.002171, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
houdende regels inzake het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg
(Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg), met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel strekt ertoe het gebruik van het burgerservicenummer
(BSN) in de zorg te regelen. Ter verbetering van de kwaliteit en de efficiency
van de zorg en ter bestrijding van fraude is het van belang eenduidig te kunnen
vaststellen op welke persoon bepaalde medische en financieel-administratieve
gegevens betrekking hebben.Het wetsvoorstel hangt nauw samen met het Voorstel van wet algemene bepalingen
burgerservicenummer (Wabb), waarmee het BSN wordt geïntroduceerd.1 De Wabb maakt het gebruik van het BSN binnen de overheidssector
mogelijk en verbiedt het gebruik van andere persoonsnummers bij de uitwisseling
van persoonsgegevens tussen gebruikers. Voor het gebruik van dat nummer in
andere sectoren zijn in aanvulling op de Wabb afzonderlijke wetten nodig.
Het onderhavige wetsvoorstel regelt dat binnen de zorgsector gebruik wordt
gemaakt van het BSN.Het wetsvoorstel doet, aldus de toelichting, geen afbreuk aan de vereisten
zoals deze voortvloeien uit andere wetten met betrekking tot het verwerken
van persoonsgegevens, zoals de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) en de
bepalingen omtrent de geneeskundige behandelingsovereenkomst in het Burgerlijk
Wetboek. Het regelt dat, als persoonsgegevens in de zorgsector verwerkt worden,
hierbij het BSN gebruikt wordt.2Het wetsvoorstel geeft de Raad van State aanleiding tot opmerkingen inzake
de samenhang met andere wetten, het geldende kader voor de bescherming van
de persoonsgegevens, de identificatieplicht, het gebruik van delegatie, de
regeling van afwijkingen en de inwerkingtreding. Hij is van oordeel dat de
tekst van het wetsvoorstel en de toelichting aanvulling behoeven.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 10 juni
2005, no. 05.002171, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 28 juli 2005, nr. W13.05.0213/III, bied ik
U hierbij aan. 1. Samenhang met de Wabb en andere wettenOver de Wabb heeft de Raad van State op 1 juli 2005 advies uitgebracht.
Gelet op de samenhang zijn bepaalde opmerkingen uit dat advies ook relevant
voor het onderhavige wetsvoorstel. De Raad wijst met name op het onderdeel
van dat advies waarin geadviseerd wordt een overzicht te geven van het bestaande
stelsel van regels en mechanismen dat bescherming moet bieden tegen risico’s
van het gebruik en de koppeling van gegevens en gegevensbestanden, en na te
gaan, onder andere voor de sector gezondheidszorg, of daarmee een toereikend
beschermingsniveau is verzekerd. De Raad merkt in dat verband ten aanzien
van het onderhavige wetsvoorstel het volgende op.Naar aanleiding van het advies van het College bescherming persoonsgegevens
(CBP)1 wordt in de toelichting opgemerkt dat het
wetsvoorstel minder ruim is dan het CBP lijkt te veronderstellen.2 De privacybescherming bij elektronische gegevensverwerking
en de daarbij behorende waarborgen zijn voor het wetsvoorstel niet rechtstreeks
relevant, omdat het wetsvoorstel uitsluitend betrekking heeft op het gebruik
van het BSN bij het verwerken van andere persoonsgegevens, onafhankelijk van
het medium dat voor die gegevensverwerking wordt gebruikt en onverlet bestaande
normering van gegevensverwerking. Het opnemen van de normen omtrent elektronische
gegevensverwerking past derhalve, aldus de toelichting, niet in dit wetsvoorstel,
waarin alleen de verplichting tot het gebruik van het BSN is opgenomen, met
enige technische aanpassingen die bewerkstelligen dat reeds bestaande artikelen
uit de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
(AWBZ) gebruikt kunnen worden voor het nieuwe BSN en voor nieuwe gebruikers.
Voor de vereisten in het kader van de bescherming van persoonsgegevens wordt
globaal verwezen naar de bestaande wetten en voor het procesmatig gedeelte
moet de gebruiker bij de regelingen op grond van de Wabb zijn.Aldus zou de indruk kunnen ontstaan dat het bij het wetsvoorstel enkel
en alleen gaat om een overzetting van het sofi-nummer in het BSN en daarbij
geen juridische problemen rijzen, omdat deze omzetting wordt ingebed in de
algemene regelgeving terzake. De Raad merkt hierover het volgende op.Met dit wetsvoorstel wordt beoogd het BSN in een bepaalde sector, die
van de zorg, in te voeren. Dat maakt het wenselijk dat een algemeen kader
geschetst wordt waarin het BSN gehanteerd gaat worden. Daarbij moet ten behoeve
van alle betrokkenen duidelijk worden aangegeven hoe de samenhang met de Wabb
is, aan welke vereisten uit andere wetten gebruikers van het BSN in de zorg
moeten voldoen en welke in andere wetten voorziene waarborgen voor verwerking
van persoonsgegevens tevens gelden voor de door het onderhavige wetsvoorstel
bestreken gevallen. Dit vraagt om een uitgebreidere en meer toegespitste toelichting.
In dat verband wijst de Raad er op dat in een eerdere versie het gebruik van
het BSN in het bredere kader geplaatst was van de ontwikkelingen op het gebied
van de informatie- en communicatietechnologie in de zorg.3Een groot aantal aspecten van invoering van het BSN, ook met betrekking
tot de sector zorg, kunnen inderdaad afdoende geregeld worden op grond van
de Wabb. Zo zullen blijkens de toelichting de sectorale Beheervoorziening
Zorg (BVZ), die tot taak heeft het autoriseren en doorgeleiden van verzoeken
van zorgaanbieders, zorgverzekeraars en indicatieorganen bij het opvragen
of controleren van een BSN, en de wijze waarop het verzoek bij het BVZ wordt
ingediend, uitgewerkt worden bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur
(amvb) waarmee de sectorale berichtenvoorziening op grond van de Wabb wordt
ingesteld.4 De vraag lijkt echter gewettigd of
de voorziening voor de sector zorg niet zoveel specifieke kenmerken dient
te hebben dat regeling krachtens de onderhavige wet meer aangewezen is. Evenzo
lijkt, tegen de achtergrond van de invoering van het elektronisch medicatiedossier
en het elektronisch waarneemdossier huisartsen, die de eerste hoofdstukken
vormen van het landelijk elektronisch patiëntendossier, regelgeving voor
specifiek gebruik in de zorg meer aangewezen.5
In ieder geval zal de toelichting nader dienen aan te geven, waarom met het
algemene op de Wabb gebaseerde kader kan worden volstaan.De Raad is dan ook van oordeel dat de toelichting een volledig, duidelijk
kader dient te schetsen van de vereisten en waarborgen voor het gebruik van
het BSN in de zorg en de samenhang met de Wabb en de diverse andere relevante
wetten. Hij adviseert de toelichting dienaangaande aan te vullen. 1. Samenhang met de Wabb en andere wettenIn overeenstemming met het advies van de Raad van State is in paragraaf 1.5
van de memorie van toelichting ten behoeve van alle betrokkenen meer uitgebreid
aangegeven hoe de samenhang van dit wetsvoorstel met de Wet algemene bepalingen
burgerservicenummer (hierna: Wabb) is, aan welke vereisten uit andere wetten
gebruikers van het burgerservicenummer in de zorg moeten voldoen en welke
in andere wetten voorziene waarborgen voor verwerking van persoonsgegevens
tevens gelden voor de door het onderhavige wetsvoorstel bestreken gevallen.Op advies van de Raad van State is voorts in de toelichting nader aangegeven
waarom onder meer voor wat betreft de sectorale berichtenvoorziening voor
de zorg volstaan kan worden met het algemene op de Wabb gebaseerde kader.2. Toereikendheid bescherming persoonsgegevensa. Uit artikel 8 van Richtlijn 95/46 en de implementatie daarvan
in de artikelen 8 en 23, eerste lid, onderdeel e, van de Wbp volgt dat verwerking
van bijzondere persoonsgegevens (waaronder ook medische gegevens) alleen is
toegestaan, indien dat noodzakelijk is met het oog op een zwaarwegend belang
en passende waarborgen worden geboden ter bescherming van de persoonlijke
levenssfeer; een en ander bij wet te regelen.1De toelichting geeft aan dat het gebruik van het BSN zo veel mogelijk
is geïntegreerd in de AWBZ en de Zvw, waarin de voorwaarden voor de gegevensverwerking
reeds zijn opgenomen.2 Het gebruik van het BSN
door zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars, en door de overigen
op wie het wetsvoorstel van toepassing kan zijn, is beperkt tot de gevallen
waarin dat wettelijk verplicht dan wel toegestaan is in het kader van de zorg
die zij verlenen.Voor degenen die vallen onder het bereik van het wetsvoorstel, is de beperking
van de gegevensverwerking gelegen in artikel 4 (gebruik in het kader van de
zorgverlening) in combinatie met het domein waarop de wet van toepassing is
(afbakening van het toepassingsgebied). Voor wat betreft de AWBZ en de Zvw
zijn overeenkomstige bepalingen opgenomen in artikel 52, derde lid, van de
AWBZ en 86, derde lid, van de Zvw (artikel 15, onderdeel D, en artikel 18,
onderdeel F, van het wetsvoorstel). Het onderling verstrekken van (medische)
persoonsgegevens aan zorgverzekeraars, zorgaanbieders en indicatieorganen
is geregeld in artikel 53 van de AWBZ en artikel 87 van de Zvw (deze artikelen
zijn ongewijzigd gebleven in dit wetsvoorstel).3Voor de beantwoording van de vraag of deze artikelen voor de hier aan
de orde zijnde regeling voldoen aan de eisen van de Wbp is het volgende van
belang. Bij de implementatie van artikel 8, vierde lid, van Richtlijn 95/46
EG in artikel 23, eerste lid, onderdeel e, van de Wbp is er uitdrukkelijk
voor gekozen dat besluiten van algemene strekking slechts kunnen worden genomen
bij wet in formele zin. Derhalve ligt het voor de hand, en komt het de Raad
ook gewenst voor, dat de verwerking van bijzondere persoonsgegevens haar grondslag
vindt in een wet in formele zin die een voldoende specifieke regeling bevat,
ook ten aanzien van de noodzaak van de verwerking (rekening houdend met de
beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit). Bij besluit dient dan
slechts de uitvoering van de bepaling nader te worden geregeld.4Artikel 4 van het wetsvoorstel heeft uitsluitend betrekking op zorgaanbieders
en lijkt daarmee te voldoen aan de Wbp, nu het BSN alleen bij het verlenen
van zorg mag worden gebruikt. De in de artikelen 52 en 53 van de AWBZ en de
artikelen 86 en 87 van de Zvw gebruikte formulering «die noodzakelijk
zijn voor de uitvoering van (de zorgverzekering of van) deze wet» of «voor
zover die (stichtingen,) personen en instanties tot gebruik van dat nummer
bevoegd zijn» voldoet hieraan niet, omdat deze te weinig specifiek is.
Dit klemt te meer nu de gegevensuitwisseling met gebruikmaking van het BSN
niet alleen een groter bereik krijgt dan op dit moment het sofi-nummer (artikel
2, tweede en vierde lid, van het wetsvoorstel, artikel 52, vijfde lid, van
de AWBZ en artikel 86, vierde en vijfde lid, van de Zvw), maar ook gepaard
gaat met grotere risico’s door de koppeling van gegevens en gegevensbestanden.
Dit betekent dat het noodzakelijkheidsvereiste, dat in de Wbp algemeen geformuleerd
is, hier nader moet worden geconcretiseerd, zodat duidelijk wordt welke gegevensverstrekking
noodzakelijk is in welke gevallen. Nu een concreet richtsnoer om dit te kunnen
bepalen ontbreekt, is ook de in de artikelen 52, zesde lid, en 53, zesde lid,
van de AWBZ en de artikelen 86, zesde lid, en 87, zesde lid, van
de Zvw gegeven mogelijkheid van nadere uitwerking bij amvb dan wel ministeriële
regeling niet toereikend.Gelet hierop is de Raad van mening dat de artikelen 52 en 53 van de AWBZ
en de artikelen 86 en 87 van de Zvw niet voldoen aan artikel 23, eerste lid,
onderdeel e, van de Wbp en nadere aanpassing behoeven.b. Wat de eveneens vereiste passende waarborgen betreft, verwijst
de toelichting naar een aantal wetten waarin beveiligingsmaatregelen en goedkeuring
van gedragscodes worden geregeld.1 Voorzover
een zorgaanbieder niet gebracht kan worden onder de werking van de daar genoemde
wetten, rijst de vraag op welke wijze is voorzien in voldoende beveiliging.2 Zo is bijvoorbeeld niet duidelijk welke regels gelden
bij het aanbieden van zorg op grond van de Wet collectieve preventie volksgezondheid.3Artikel 13 van het wetsvoorstel geeft wel de mogelijkheid tot nadere regelgeving
met betrekking tot onder meer de beveiliging van persoonsgegevens in het kader
van het beheer van de registers, maar ziet niet op beveiliging van de gegevensverwerking
die plaatsvindt bij zorgaanbieders. Verder geeft artikel 2 de mogelijkheid
andere zorgaanbieders onder de reikwijdte van de wet te brengen, zonder dat
ten aanzien van hen duidelijk is welke regeling ten aanzien van de beveiliging
zal gelden.De Raad acht het noodzakelijk dat meer duidelijkheid bestaat over de waarborgen
voor het gebruik van het BSN door alle zorgaanbieders en beveelt aan de toelichting,
en waar nodig het wetsvoorstel, op dit punt aan te vullen.c.  Artikel 17 van Richtlijn 95/46 en de artikelen 11 en 13 van de
Wbp verlangen een passend beveiligingsniveau bij de verwerking van persoonsgegevens.
Maatregelen moeten worden getroffen om ervoor te zorgen dat de persoonsgegevens
die worden verwerkt, juist zijn en tegen verlies of enige vorm van onrechtmatige
verwerking worden beschermd. Verder zijn voldoende maatregelen op het gebied
van autorisatie vereist op grond van het medisch beroepsgeheim.4In de toelichting is uiteengezet dat een standaardnorm is ontwikkeld (NEN
7510) en dat een gedragscode voor zorgverzekeraars wordt opgesteld door Zorgverzekeraars
Nederland, die ter goedkeuring zal worden voorgelegd aan het CBP.5Om te voldoen aan vorengenoemde verplichtingen zullen de onderscheiden
wetten evenwel moeten bepalen dat deze normen moeten worden nageleefd. Artikel
53, zesde lid, van de AWBZ en artikel 87, zesde lid, van de Zvw geven wel
de mogelijkheid tot het stellen van beveiligingseisen aan elektronische gegevensverstrekking,
maar niet tot het stellen van (gedrags)eisen aan zorgverzekeraars, zorgaanbieders
dan wel anderen. Voorts is het artikellid facultatief geformuleerd (bij ministeriële
regeling kan worden bepaald), terwijl voorgeschreven dient te worden dat de
desbetreffende ministeriële regeling in ieder geval bepaalde minimumeisen
bevat.De Wet op de jeugdzorg verschaft in de artikelen 43 en 44, zesde en zevende
lid, juncto artikel 42, derde lid, de mogelijkheid tot nadere regeling, maar
bevat dezelfde facultatieve formulering en mist eveneens de minimumvereisten.De Raad is dan ook van oordeel dat het wetsvoorstel ook op dit punt aanvulling
behoeft.d.  Uit artikel 8 van Richtlijn 95/46 en artikel 21 van de Wbp vloeit
voort dat bij verwerking van medische persoonsgegevens in beginsel een plicht
tot geheimhouding bestaat, tenzij de wet deze verplichting opheft. De wet
moet derhalve een bepaling bevatten die de hulpverleners verplicht om bepaalde
persoonsgegevens betreffende de gezondheid te verstrekken, opdat hulpverleners
hun beroepsgeheim mogen doorbreken en deze informatie kunnen verstrekken aan
derden.6 Ook hier geldt het noodzakelijkheidsvereiste.
De bedenkingen die te dien aanzien onder a) zijn geuit met betrekking tot
artikel 23 van de Wbp, gelden ook hier.De Raad beveelt ook op dit punt aanvulling van het wetsvoorstel aan.2. Toereikendheid bescherming persoonsgegevensa. Het ligt naar het oordeel van de Raad van State voor de hand en
het komt de Raad van State ook gewenst voor, dat de verwerking van bijzondere
persoonsgegevens haar grondslag vindt in een wet in formele zin die een voldoende specifieke regeling bevat, ook ten aanzien van de noodzaak
van de verwerking. Voor wat betreft de zorgaanbieders wordt daar volgens de
Raad van State aan voldaan: ingevolge artikel 4 mogen zij het burgerservicenummer
alleen bij het verlenen van zorg gebruiken. In het licht van artikel 8, vierde
lid, van Richtlijn 94/46 EG, zoals geïmplementeerd in artikel 23, eerste
lid, onderdeel e, van de Wbp, acht de Raad de artikelen 52 en 53 van de AWBZ
en de artikelen 86 en 87 van de Zvw evenwel te weinig specifiek, zeker gelet
op de mogelijkheid het bereik van het wetsvoorstel op grond van artikel 2
uit te breiden en de mogelijkheid gegevens te koppelen met gebruik van het
burgerservicenummer.Het is aan zorgaanbieders en zorgverzekeraars toegestaan met inachtneming
van de geldende wettelijke voorschriften medische persoonsgegevens te verwerken.
Dit wetsvoorstel regelt dat indien zij dat doen dat voortaan geschiedt met
gebruik van het burgerservice nummer. Bij het verstrekken van gegevens aan
en door zorgverzekeraars, zoals geregeld in de AWBZ en de Zvw, vervangt het
burgerservicenummer het sociaal-fiscaalnummer. Het wetsvoorstel vormt derhalve
geen uitbreiding voor zorgverzekeraars van reeds bestaande bevoegdheden om
gegevens te koppelen.Er is voorts geen sprake van een wettelijke regeling als bedoeld in artikel
23, eerste lid, onderdeel e, van de Wbp. De Raad geeft in overweging de Zvw
en de AWBZ nader te concretiseren. De desbetreffende bepalingen in de Zvw
en de AWBZ vormen evenwel niet meer dan een concretisering van hetgeen op
grond van artikel 21 van de Wbp al is toegestaan. Artikel 21, eerste lid,
van de Wbp bevat uitzonderingen op het verbod tot verwerking van persoonsgegevens
betreffende iemands gezondheid. Een verdere concretisering bij wet is naar
mijn mening derhalve niet nodig.Het CBP heeft in zijn advies, waar de Raad van State naar verwijst, eveneens
aandacht gevraagd voor toepassing van artikel 23, eerste lid, onderdeel e,
van de Wbp, namelijk om toezichthouders in staat te stellen hun taak te vervullen
op de onderhavige gegevensverwerking. Daaraan is gehoor gegeven door het gebruik
van het burgerservicenummer door zorgverzekeraars onder de Zvw en de AWBZ
te brengen. Op basis van die wetten kunnen toezichthoudende instanties inzicht
verkrijgen in de verwerking van persoonsgegevens. Ten behoeve van het uitoefenen
van het toezicht op zorgaanbieders is het wetsvoorstel aangevuld met een bepaling
ter doorbreking van het medisch beroepsgeheim (artikel 16).Overigens zijn de bepalingen omtrent het gebruik van het burgerservicenummer
bij de gegevensverwerking in de Zvw, die gelijkluidend zijn aan die in de
AWBZ, van overeenkomstige toepassing bij aanvullend verzekerde zorg en op
de uitvoerders en verzekeraars die op grond van artikel 2 worden aangewezen
als respectievelijk zorgaanbieders en zorgverzekeraars in de zin van dit wetsvoorstel
(artikel 13, eerste en tweede lid).Gelet op bovenstaande overwegingen behoeven de Zvw en de AWBZ op dit punt
derhalve geen aanscherping.b. Op advies van de Raad van State is het wetsvoorstel aangevuld
met artikel 10 in verband met de waarborgen voor het gebruik van het burgerservicenummer
door zorgaanbieders die niet onder de Zvw of de AWBZ vallen. Ter completering
van de waarborgen die reeds zijn opgenomen in de Zvw en de AWBZ is, zoals
hieronder sub c uiteengezet, verder voorzien in de mogelijkheid bij ministeriële
regeling beveiligingseisen te stellen aan het gebruik van het burgerservicenummer
bij het uitwisselen van gegevens door zorgaanbieders, indicatieorganen en
zorgverzekeraars. De relevante bepalingen van de Zvw zijn met artikel 13,
tweede lid, van overeenkomstige toepassing worden verklaard op verzekeraars
van aanvullende zorg en op verzekeraars die op basis van artikel 2, tweede
lid, onder de reikwijdte van de wet worden gebracht.In het verlengde van bovenstaande wijziging zijn aan de artikelen 11,
18 en 21 bepalingen toegevoegd in verband met de beveiligingseisen omtrent
de gegevens die verwerkt dienen te worden in het geval het burgerservicenummer
niet gebruikt kan worden.Aldus is een geheelomvattend systeem gecreëerd voor de waarborgen
omtrent het gebruik van het burgerservicenummer.c. De Raad van State is van oordeel dat het wetsvoorstel aanvulling
behoeft in verband met de verplichtingen omtrent een passend beveiligingsniveau
bij de verwerking van persoonsgegevens. Dat advies is opgevolgd
door in het hierboven reeds vermelde artikel 10, alsmede in artikel 52 van
de AWBZ en artikel 86 van de Zvw een facultatieve grondslag op te nemen voor
het stellen van regels ten aanzien van de beveiliging voor het gebruik van
het burgerservicenummer bij de verwerking van persoonsgegevens. Om de volgende
reden is gekozen voor een facultatieve grondslag in plaats van een verplichting
tot regelgeving. Zoals de Raad van State aangeeft, verlangt artikel 17 van
Richtlijn 95/46 een passend beveiligingsniveau bij de verwerking van persoonsgegevens.
Deze verplichting is opgenomen in de artikelen 11 en 13 van de Wbp. Daarmee
rust op zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars onverkort de
uit genoemde bepalingen voortvloeiende verplichting zorg te dragen voor een
passend beveiligingsniveau voor de gegevensverwerking. Naar mijn oordeel is
het in eerste instantie aan zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars
om te bezien op welke wijze aan deze verplichting uitvoering wordt gegeven.
Zij zijn immers de verantwoordelijke als bedoeld in de artikelen 11 en 13
van de Wbp. Ter uitvoering van de wettelijke plicht om de gegevensverwerking
passend te beveiligen worden een gedragscode en een standaardnorm ontwikkeld.
Voor deze uitwerkingen is een aanvullende wettelijke verplichting dan ook
niet vereist. Het kan uit het oogpunt van bijvoorbeeld uniformiteit of kenbaarheid
wel wenselijk zijn hieromtrent regels te stellen. Het wetsvoorstel biedt daarom
een facultatieve grondslag. Dat sluit aan bij de wijze waarop de gegevensverwerking
is geregeld in de Zvw, de AWBZ en de Wet op de jeugdzorg. In dat verband merk
ik overigens op dat op basis van die wetten de nadere regels worden gesteld
waar de Raad op doelt. Zo wordt in overleg met het CBP een ministeriële
regeling ex artikel 87 van de Zvw opgesteld.d. Overeenkomstig het advies van de Raad van State is het wetsvoorstel
aangevuld met een bepaling ter doorbreking van het medisch beroepsgeheim,
aangezien dat noodzakelijk is voor adequaat toezicht op het gebruik van het
burgerservicenummer (artikel 16).3. IdentificatieplichtArtikel 5 schrijft voor dat de zorgaanbieder de identiteit en het BSN
van een cliënt vaststelt.Naar aanleiding van het advies van het CBP om de identificatieplicht niet
te beperken tot het eerste contact met de zorgaanbieder (omdat fraude daardoor
toch mogelijk blijft), is in onderdeel b deze verplichting ook opgelegd indien
dit noodzakelijk is ter uitvoering van artikel 13 van de Wabb. Dit dient er
toe de zorgaanbieder in staat te stellen zich ervan te vergewissen dat het
BSN betrekking heeft op de persoon wiens gegevens verwerkt worden.1Met de verwijzing naar artikel 13 van de Wabb ontstaat evenwel een identificatieplicht
die het kader waar het hier om gaat, het verlenen van zorg (artikel 4), te
buiten kan gaan. Ook wordt daarmee niet aangesloten bij hetgeen artikel 10a
van de AWBZ en artikel 4 van de Zvw op dit punt voorschrijven. Zo is in de
Zvw sprake van «voor zover dat redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering
van de zorgverzekering en van deze wet» en is artikel 10a geplaatst
in het kader van de fraudebestrijding. Ook de in het wetsvoorstel opgenomen
aanpassingen van de AWBZ (artikel 52, tweede lid) en de Zvw (artikel 86, tweede
lid) hanteren de beperkende, zij het nog steeds vrij ruime, formulering «indien
daartoe aanleiding is».De Raad adviseert tot aanpassing van artikel 5, onderdeel b, aan ten minste
de formulering voorgesteld voor de Zvw en de AWBZ.3. IdentificatieplichtHet advies van de Raad van State om artikel 5, onderdeel b, aan te passen
aan de formulering van de Zvw en de AWBZ is opgevolgd.4. Reikwijdte en delegatiea. Artikel 1 van het wetsvoorstel omschrijft het begrip zorg als
zorg in de zin van de Kwaliteitswet zorginstellingen (KWZ) en handelingen
als bedoeld in artikel 1 van de Wet BIG. Daarnaast kunnen ingevolge artikel
2, tweede lid, handelingen die rechtstreeks verband houden met zorg worden
aangewezen als zorg in de zin van het wetsvoorstel. De KWZ verwijst op haar
beurt naar de Zvw en de AWBZ. Dit betekent dat voor het bepalen van de inhoud
van de zorg deze wetten geraadpleegd dienen te worden. In beginsel dient verwijzing
in een regeling naar een of meer andere regelingen te worden vermeden,
indien de toegankelijkheid van de regeling onnodig wordt geschaad.1 Dat geldt zeker ook waar het betreft het toepassingsgebied
van de regeling.Voorts is blijkens de toelichting voor de wettelijke afbakening van het
begrip zorg de systematiek gekozen die ook nu reeds geldt, te weten nadere
precisering bij algemene maatregel van bestuur. Daarmee wordt onder meer gedoeld
op hetgeen artikel 1 van het Uitvoeringsbesluit KWZ bepaalt.2 De toelichting vermeldt de huidige opsomming, waaronder de collectieve
preventie zoals omschreven in de Wet collectieve preventie volksgezondheid,
de ambulante hulpverlening gericht op verslavingsproblemen en vormen van hulp
waarbij handelingen als bedoeld in artikel 36 van de Wet BIG worden verricht.3 Deze vormen van hulp vallen daarmee onder het brede
zorgbegrip in het wetsvoorstel, aldus de toelichting.In beginsel dienen de hoofdelementen van een regeling in de wet zelf te
zijn neergelegd. De inhoud van de zorg is een hoofdelement van de regeling,
dat bepalend is voor de reikwijdte van de wet. Indien reeds op dit moment
duidelijk is dat in het kader van een adequate zorgverlening en -verzekering
invoering van het BSN ook voor de genoemde hulpvormen wenselijk wordt geoordeeld,
komt het juister voor deze vormen van zorg in de wet zelf op te nemen. Op
deze wijze vindt afbakening reeds zo veel mogelijk in de wet zelf plaats en
kan bij amvb (artikel 2, tweede lid) zonodig nadere aanvulling en precisering
plaatsvinden voor die situaties waarvoor daarover nu nog geen duidelijkheid
bestaat. Gelet op het belang van het onderwerp, is subdelegatie zoals nu voorgesteld
in elk geval niet aangewezen en wordt hiermee ook afgeweken van hetgeen op
dit moment geldt.4 Dit laatste is ook van toepassing
met betrekking tot de wijze waarop de reikwijdte van de wet kan worden beperkt
(artikel 2, eerste lid, van het wetsvoorstel). Ook dienaangaande komt subdelegatie
in elk geval niet aangewezen voor.5De Raad beveelt aan de reikwijdte van het begrip «zorg» zo
veel mogelijk in de wet zelf af te bakenen.b. Ingevolge artikel 1, onderdeel e, wordt als zorgverzekeraar aangemerkt
degene die de cliënt verzekert voor zorg in het kader van de Zvw en de
verzekeraar die onder het nieuwe zorgverzekeringsstelsel AWBZ-uitvoeringsorgaan
is. Dit betekent dat geen sprake is van een zorgverzekeraar in de zin van
de wet voorzover het betreft een aanvullende verzekering. Op grond van artikel
2, tweede lid, kunnen verzekeraars die aan zorg gerelateerde handelingen (aanvullend)
verzekeren evenwel bij of krachtens amvb onder de reikwijdte van het voorstel
worden gebracht.Het wetsvoorstel beoogt het verplicht gebruik van het BSN bij het uitwisselen
van persoonsgegevens van cliënten door zorgaanbieders, indicatieorganen
en zorgverzekeraars in het kader van de verlening van, de indicatiestelling
voor en de verzekering van de zorg. Op deze wijze wordt de kwaliteit en efficiency
van de zorg verbeterd en fraude bestreden. Gelet op deze doelstellingen, waarbij
zo veel mogelijk een «sluitend systeem» wordt voorgestaan (het
wetsvoorstel kent een integrale aanpak die de hele zorgsector omvat, aldus
de toelichting6), zal het wetsvoorstel zelf in
beginsel al degenen op wie de verplichting tot het gebruik van het BSN rust,
dienen te vermelden. Regeling bij amvb zou zich dienen te beperken tot op
dit moment onvoorziene gevallen. Ten aanzien van uitbreiding van de categorie
zorgaanbieders geldt hetzelfde.De Raad adviseert de zorgverzekeraars en zorgaanbieders die verplicht
het BSN zullen moeten gaan gebruiken, zo veel mogelijk in het wetsvoorstel
zelf aan te duiden en (sub)delegatie achterwege te laten, tenzij de noodzaak
daarvan voldoende kan worden aangetoond.c. Artikel 10 biedt de mogelijkheid bij of krachtens amvb regels
te stellen voor gevallen waarin het vaststellen van de identiteit of het BSN
onmogelijk blijkt of een onevenredige inspanning kost. Daarbij kan blijkens
de toelichting gedacht worden aan onder meer de relatief kleine groep niet-ingezetenen
waaraan geen BSN wordt toegekend.7 In die gevallen
kan een ander persoonsnummer worden gebruikt. Verder wijst de toelichting
er op dat voor het registreren en toekennen van een BSN van niet-ingezetenen
de bestuurlijk-organisatorische en juridische maatregelen worden voorbereid
en begin 2006 gereed zullen komen.8Gelet op het belang dat aan registratie door middel van het BSN wordt
toegekend, komt het niet juist voor het gebruik van andere persoonsnummers aan lagere regeling over te laten. Alternatieven dienen op het niveau
van de wet geregeld te worden en op dit moment bestaande onduidelijkheden
kunnen geen dragend argument zijn om te voorzien in (definitieve) regeling
bij amvb. Bovendien volgt uit artikel 12, tweede lid, van de Wabb dat het
gebruik van andere persoonsnummers dan het BSN alleen mogelijk is, indien
dit is voorgeschreven bij of krachtens de wet. Dit betekent dat in ieder geval
de hoofdelementen in de wet zelf opgenomen moeten worden.Gelet op het vorenstaande adviseert de Raad de essentiële elementen
van een alternatieve regeling in het wetsvoorstel zelf op te nemen.4. Reikwijdte en delegatiea. Overeenkomstig de aanbeveling van de Raad van State is de reikwijdte
van het begrip «zorg» zo veel mogelijk in de wet zelf afgebakend
(artikel 1).b. In navolging van het advies van de Raad van State worden de zorgverzekeraars
en de zorgaanbieders die het burgerservicenummer moeten gaan gebruiken, zo
veel mogelijk in het wetsvoorstel zelf aangeduid (artikel 1) en is subdelegatie
achterwege gelaten (artikel 2).c. Naar aanleiding van het advies van de Raad van State is het gebruik
van alternatieve persoonsnummers bij wet geregeld. Voor zorgaanbieders is
alleen het burgerservicenummer voldoende betrouwbaar om te waarborgen dat
medische gegevens betrekking hebben op de desbetreffende cliënt. Er is
daarvoor geen geschikt alternatief persoonsnummer.Zorgverzekeraars en indicatieorganen zullen bij het ontbreken van een
burgerservicenummer gebruik maken van het sociaal-fiscaalnummer, als aanvullend
persoonsnummer, dat door de Belastingdienst is toegekend. De artikelen 11,
18 en 21, alsmede de memorie van toelichting zijn in die zin aangepast. Overigens
is artikel 11 van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer uitsluitend
van toepassing op personen aan wie een burgerservicenummer is toegekend. Daarvan
is in deze gevallen geen sprake.5. Mogelijkheid van afwijkingDe zorgaanbieder heeft op grond van artikel 11 de mogelijkheid af te wijken
van gestelde verplichtingen voor zolang dit noodzakelijk is voor het verlenen
van verantwoorde zorg. De toelichting stelt dat het gaat om gevallen waarin
de verlening van de zorg acuut nodig is en er geen tijd is om eerst het BSN
op te vragen of te verifiëren.1 De gekozen
bewoordingen in artikel 11, eerste lid, brengen onvoldoende tot uitdrukking
dat het hier uitsluitend gaat om acute situaties, waarin onverwijld moet worden
gehandeld. Met verantwoorde zorg zal immers bedoeld zijn hetgeen de Kwaliteitswet
zorginstellingen in artikel 2 daaronder verstaat, te weten zorg van goed niveau,
die in ieder geval doeltreffend, doelmatig en patiëntgericht wordt verleend
en die is afgestemd op de reële behoefte van de patiënt. In die
zin zal altijd verantwoorde zorg moet worden verleend.Gelet op het vorenstaande verdient het aanbeveling duidelijker in artikel
11 tot uitdrukking te brengen dat het gaat om acute zorg.2Blijkens de toelichting wordt ook beoogd de plicht tot het gebruik van
het BSN tijdelijk uit te zonderen. Dit betekent dat in de opsomming van artikel
11 ook artikel 4 vermeld dient te worden.In de periode dat acute zorg verleend wordt, zal ook niet een ander persoonsnummer
gebruikt kunnen worden, aangezien ingevolge artikel 12, tweede lid, van de
Wabb het gebruik van een ander persoonsnummer alleen bij of krachtens de wet
voorgeschreven kan worden en artikel 11 daarin niet voorziet.Met het oog op het hierboven opgemerkte dienen artikel 11 en de toelichting
te worden aangevuld.5. Mogelijkheid van afwijkingNaar aanleiding van het advies van de Raad zijn artikel 12 en de toelichting
daarop aangepast. Daarbij is wel gedifferentieerd naar de situatie waarin
zowel de identiteit, als het burgerservicenummer van de cliënt niet zijn
geverifieerd, en de situatie waarin de identiteit van de cliënt niet
is vastgesteld, maar het burgerservicenummer wel is geverifieerd. In het laatste
geval wordt het burgerservicenummer uitsluitend gebruikt voor het raadplegen
van gegevens over de cliënt. Van de gelegenheid is voorts gebruik gemaakt
om te benadrukken dat in spoedeisende gevallen de zorgaanbieder ontslagen
is van de plicht het burgerservicenummer te gebruiken en derhalve
geen gebruiker in de zin van de Wabb is. Immers, de zorgaanbieders is pas
gebruiker in de zin van de Wabb voor zover deze werkzaamheden verricht waarbij
het gebruik van het burgerservicenummer is voorgeschreven (artikel 1, onderdeel
d, sub 2°, Wabb).6. InwerkingtredingArtikel 20 van het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid van gefaseerde
inwerkingtreding. Daar gefaseerde inwerkingtreding bezwaren ontmoet uit het
oogpunt van kenbaarheid, dient de wenselijkheid ervan te worden toegelicht.De Raad beveelt aan daarin te voorzien.6. InwerkingtredingNaar aanleiding van het advies van de Raad van State is de noodzaak van
een gefaseerde inwerkingtredingsbepaling heroverwogen. Een gefaseerde inwerkingtreding
van de wet blijkt bij nader inzien, gezien de mogelijkheden die de overgangsbepaling
in artikel 17 van dit wetsvoorstel biedt, niet nodig. Daar een gefaseerde
inwerkingtreding van de wet bovendien bezwaren ontmoet vanuit het oogpunt
van kenbaarheid, is de inwerkingtredingsbepaling aangepast.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.7. Redactionele kanttekeningenNaar aanleiding van de eerste redactionele kanttekening van de Raad van
State is gebleken dat in artikel 13 en in artikel 21, onderdeel F, ten onrechte
werd verwezen naar artikel 87 van de Zvw. Artikel 87 van de Zvw betreft immers
voornamelijk over de gegevens die zorgaanbieders dienen te verstrekken en
gaat daarmee de strekking van dit wetsvoorstel, namelijk het gebruik van het
burgerservicenummer, te boven. Genoemde verwijzingen naar artikel 87 komen
daarmee te vervallen. Wel is in navolging van artikel 87, vijfde lid, van
de Zvw een geheimhoudingsplicht opgenomen in artikel 13 ten aanzien van personen
die voor zorgverzekeraars werken.De overige redactionele kanttekeningen zijn verwerkt.8. Overige wijzigingenVoorts zijn in het wetsvoorstel en de memorie van toelichting de volgende
wijzigingen aangebracht, die niet het gevolg zijn van het advies van de Raad
van State.In Hoofdstuk 1 zijn de algemene bepalingen opgenomen en in Hoofdstuk 2
de voorschriften omtrent het gebruik van het burgerservicenummer. Artikel
2 bevatte zowel algemene bepalingen met betrekking tot het verkleinen en vergroten
van de reikwijdte van het wetsvoorstel (leden 1 en 2), als voorschriften voor
het gebruik van het burgerservicenummer (leden 3 en 4). Laatstbedoelde voorschriften
zijn, in geredigeerde vorm en met inachtneming van de bovenbeschreven wijzigingen
naar aanleiding van de redactionele kanttekeningen, verplaatst naar Hoofdstuk
2, artikel 13. Daarbij is een uitsplitsing gemaakt naar bepalingen die van
overeenkomstige toepassing zijn op zorgverzekeraars en naar bepalingen met
betrekking tot het toezicht op de naleving daarvan.Bovendien is in artikel 13 nu ook artikel 86, eerste lid, van de Zvw van
overeenkomstige toepassing verklaard, zodat de desbetreffende zorgverzekeraars
het burgerservicenummer in hun administratie dienen op te nemen. Zij zijn
echter niet gehouden dat nummer zeven jaar na het einde van de verzekering
te bewaren.De artikelen 18, onderdeel B, en 21, onderdeel C, zijn op vergelijkbare
wijze aangepast, zodat ook indicatieorganen het burgerservicenummer in hun
administratie dienen op te nemen.In artikel 21, onderdeel A, is rekening gehouden met de wijziging die
de Verzamelwet sociale verzekeringen (Kamerstukken II 2004/05, 30 238,
nr. 2) zal aanbrengen in de Zvw. De artikelen 22 en 23 zijn toegevoegd om het wetsvoorstel af te stemmen
op het voorstel van Wet marktordening gezondheidszorg (Kamerstukken II, 2004/05,
30 186). Als gevolg van laatstgenoemd wetsvoorstel gaat het College van
toezicht op de zorgverzekeringen op in de Nederlandse Zorgautoriteit en worden
de bepalingen omtrent de handhaving in de Zvw vervangen door vergelijkbare
bepalingen in de Wet marktordening gezondheidszorg.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat als gevolg van de invoeging van
de artikelen 10, 13, 16, 22 en 23 de nummering van de andere artikelen is
gewijzigd en dat de verwijzingen naar de Wabb zijn aangepast aan de tekst
van het wetsvoorstel zoals dat is ingediend bij de Tweede Kamer.De Raad van State geeft u in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W13.05.0213/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikel 2, derde lid, na «87» invoegen «,
vijfde lid». Voorts in het vierde lid na «87» invoegen:,
eerste tot en met vierde en zesde lid,.– In artikel 16 «Wet op de individuele beroepen in de gezondheidszorg»
vervangen door: Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg.– In artikel 18, onderdelen C en F, rekening houden met de nota
van wijziging op de Zvw (kamerstukken II 2004/05, 30 124, nr. 10,
blz. 1).– In artikel 18, onderdeel F, in artikel 86, vierde lid, van de
Zvw Ar 82 in acht nemen.– In artikel 18, onderdeel F, in artikel 86, zevende lid, van de
Zvw ook verwijzen naar het vijfde lid en in artikel 86, achtste lid, van die
wet de verwijzing naar het zesde lid wijzigen in zevende lid. In ieder geval
dient in uniformiteit met artikel 52 van de AWBZ voorzien te worden. Voorts
ook de toelichting op dit onderdeel corrigeren. XNoot1Zaak W04.05.0110, waarover de Raad op 1 juli 2005 advies heeft uitgebracht.XNoot2Memorie van toelichting, paragrafen 1.1 en 1.3.XNoot1Advies van 14 april 2005, kenmerk z2005– 0108.XNoot2Memorie van toelichting, paragraaf 1.6.XNoot3Memorie van toelichting, paragraaf 1.6 en bijlage 1 bij de Notitie
inzake het gebruik van het BSN in de zorg en beoogde waarborgen, waarin een
concepttekst van het wetsvoorstel is opgenomen.XNoot4Memorie van toelichting, paragraaf 2.6.3.XNoot5Kamerstukken II 2004/05, 27 529, nr. 15.XNoot1Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.XNoot2Memorie van toelichting, paragraaf 1.6.XNoot3Kamerstukken II 2004/05, 29 763, A resp. Kamerstukken II 2004/05,
30 124, nr. 2.XNoot4Verwezen zij naar advies van het CBP van 14 april 2005, blz. 4.XNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 1.6.XNoot2Uit paragraaf 1.6 van de memorie van toelichting, waarin wordt ingegaan
op het advies van het CBP, kan worden opgemaakt dat het overzicht niet compleet
is.XNoot3Voor zorg op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (kamerstukken
30 131) geldt in beginsel de Wabb, omdat uitvoering plaatsvindt door
de gemeente.XNoot4Advies CBP van 14 april 2005, blz. 7 en 12.XNoot5Memorie van toelichting, paragraaf 1.5.XNoot6Advies CBP van 14 april 2005, blz. 4.XNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 1.6.XNoot1Zie ook aanwijzing 78 van de Aanwijzingen voor de regelgeving.XNoot2Besluit van 11 december 1996, houdende uitvoering van artikel 1,
tweede lid, van de Kwaliteitswet zorginstellingen en wijziging van enige besluiten
op grond van de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.XNoot3Memorie van toelichting, paragraaf 2.1.1.XNoot4Artikel 1, tweede lid, van de KWZ luidt als volgt: Bij amvb kan, indien
het belang van de bevordering van de kwaliteit van zorg dit vereist, een vorm
van hulp worden aangewezen als zorg in de zin van deze wet.XNoot5Het geldende artikel 1, eerste lid, onderdeel a, van de KWZ staat evenmin
subdelegatie toe.XNoot6Memorie van toelichting, paragraaf 1.3.XNoot7Memorie van toelichting, paragraaf 2.5.XNoot8Memorie van toelichting, paragraaf 2.1.7.XNoot1Memorie van toelichting. paragraaf 2.5.XNoot2Vgl. artikel 71 van de Wet op de jeugdzorg: acute noodsituaties. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30380-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl