Wet ruimtelijke ordening; Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28916, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-05-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28916 nr. 9

28-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDArtikel 3.8aEAFDELING 3.2A BEPALINGEN OMTRENT EEN AAN EEN BESTEMMINGSPLANVASTSTELLING
VOORAFGAAND PROJECTBESLUITArtikel 3.8bArtikel 3.8cArtikel 3.8dArtikel 3.8eArtikel 3.8fArtikel 3.8gFGHIJArtikel 3.19aKArtikel 3.20aLMNOPQRSTUVWXYZAAArtikel 10.10aTOELICHTINGALGEMEEN1. Inleiding2. Het projectbesluita. De projectbesluitvormingb. Het projectbesluitc. De procedure voor de besluitvorming ten aanzien van
projectend. De aanpassing van het bestemmingsplan aan een daaraan
voorafgaand projectbesluite. De verschillen tussen het projectbesluit en de artikel
19-vrijstelling van de huidige WROf. De bestemmingsplanbevoegdheid voor het Rijk en de provincies
en de relatie van die bevoegdheid met het projectbesluitg. De rechtsbescherming bij het projectbesluith. Het projectbesluit en de coördinatieregeling van
afdeling 3.5 van het wetsvoorstel3. De 10-jaarlijkse actualisering van bestemmingsplannenARTIKELSGEWIJSABCDE, J en KArtikel 3.8bF en HGIL tot en met Q, T en UNRSVWX en YZAAOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28916Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 916Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening)nr. 9TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 28 april 2004Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 1.1 wordt als volgt gewijzigd.In het eerste lid wordt, met vervanging van de punt aan het eind van onderdeel
e. door een punt-komma, een nieuw onderdeel toegevoegd, luidende:f. projectbesluit: besluit, inhoudende dat ten behoeve van de verwezenlijking
van een project, dat een of meer bouwwerken, werken geen bouwwerken zijnde
of werkzaamheden of het daarbij behorende gebruik kan omvatten en dat afwijkt
van het geldende bestemmingsplan, dit bestemmingsplan buiten toepassing blijft.BIn artikel 3.1 worden de volgende wijzigingen aangebracht:1. In het eerste lid, tweede volzin, wordt «daarop» vervangen
door: daar.2. Het derde en vierde lid komen te luiden:3. Telkens indien de gemeenteraad van oordeel is dat de in het bestemmingsplan
aangewezen bestemmingen en de met het oog daarop gegeven regels in overeenstemming
zijn met een goede ruimtelijke ordening, kan hij, in afwijking van het tweede
lid, besluiten tot verlenging van de periode van tien jaar, genoemd in dat
lid, met tien jaar. Op de voorbereiding van het besluit is afdeling 3.4 van
de Algemene wet bestuursrecht van toepassing. Artikel 3.8, eerste lid, onder
a, b en d, is van overeenkomstige toepassing.4. Indien niet voor het verstrijken van de termijn van tien jaar, genoemd
in het tweede of het derde lid, de raad onderscheidenlijk opnieuw een bestemmingsplan
heeft vastgesteld dan wel een verlengingsbesluit heeft genomen, vervalt de
bevoegdheid tot het invorderen van rechten terzake van na dat tijdstip door
of vanwege het gemeentebestuur verstrekte diensten die verband
houden met het bestemmingsplan.CIn artikel 3.8 derde lid, eerste volzin, wordt «gegrond is verklaard»
vervangen door: is overgenomen.DNa artikel 3.8 wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende:Artikel 3.8a1. Artikel 3.8 is niet van toepassing op de afwijzing van een aanvraag
om een bestemmingsplan vast te stellen.2. Tot een afwijzing als bedoeld in het eerste lid besluit de gemeenteraad
zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen acht weken na ontvangst van de
aanvraag.ENa afdeling 3.2 wordt een nieuwe afdeling toegevoegd, luidende:AFDELING 3.2A BEPALINGEN OMTRENT EEN AAN EEN BESTEMMINGSPLANVASTSTELLING
VOORAFGAAND PROJECTBESLUITArtikel 3.8b1. De gemeenteraad kan ten behoeve van de verwezenlijking van een project
van gemeentelijk belang een projectbesluit nemen.2. Het besluit bevat een goede ruimtelijke onderbouwing van het project.3. Aan het besluit kunnen voorschriften en beperkingen worden verbonden.4. De gemeenteraad kan de bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, delegeren
aan burgemeester en wethouders.Artikel 3.8c1. Op de voorbereiding van een projectbesluit is afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht van toepassing, met dien verstande data. de kennisgeving, bedoeld in artikel 3:12 van die wet, tevens in de
Staatscourant wordt geplaatst en voorts langs elektronische weg wordt verzonden;b. het ontwerp-projectbesluit met de daarbij behorende stukken gelijktijdig
met de plaatsing, bedoeld onder a, wordt toegezonden aan die diensten van
Rijk en provincie die belast zijn met de behartiging van belangen die in het
besluit in het geding zijn, aan de betrokken waterschapsbesturen en aan de
besturen van bij het besluit een belang hebbende gemeenten;c. kennisgeving tevens geschiedt aan diegenen die in de kadastrale registratie
staan vermeld als eigenaar van de in het ontwerp-besluit begrepen gronden
of als beperkt gerechtigde op die gronden;d. door een ieder zienswijzen omtrent het ontwerp-besluit bij de gemeenteraad
naar voren kunnen worden gebracht;e. de gemeenteraad binnen twaalf weken na de termijn van terinzageligging
beslist omtrent vaststelling van het projectbesluit.2. De bekendmaking van het projectbesluit geschiedt binnen twee weken
na de vaststelling. Burgemeester en wethouders plaatsen de kennisgeving
van het projectbesluit tevens in de Staatscourant en verzenden dit voorts
langs elektronische weg. Gelijktijdig zenden zij een afschrift van het besluit
met de bijbehorende stukken aan de diensten en bestuursorganen, bedoeld in
het eerste lid, onder b.3. In afwijking van het tweede lid wordt het besluit tot vaststelling
van het projectbesluit zes weken na de vaststelling bekendgemaakt, indien
door gedeputeerde staten of de inspecteur een zienswijze is naar voren gebracht
en deze niet is overgenomen.4. Indien toepassing is gegeven aan het derde lid, zijn het vijfde tot
en met zevende lid van artikel 3.8 van overeenkomstige toepassing, met dien
verstande dat in deze leden in plaats van «het bestemmingsplan»,
«het desbetreffende onderdeel van het vastgestelde bestemmingsplan»,
«het vaststellingsbesluit voor dat gedeelte» en «het vaststellingsbesluit»
telkens wordt gelezen: het projectbesluit.Artikel 3.8d1. Artikel 3.8c is niet van toepassing op de afwijzing van een aanvraag
om een projectbesluit.2. Tot een afwijzing als bedoeld in het eerste lid besluit de gemeenteraad
zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen acht weken na ontvangst van de
aanvraag.Artikel 3.8e1. Binnen een jaar nadat het projectbesluit onherroepelijk is geworden
leggen burgemeester en wethouders een ontwerp voor een bestemmingsplan, waarin
het project is ingepast, ter inzage.2. Bij het projectbesluit kan de in het eerste lid genoemde termijn met
maximaal twee jaar worden verlengd indien op het tijdstip waarop dat besluit
wordt genomen aannemelijk is dat de inpassing van het project in het bestemmingsplan
zal plaatsvinden tezamen meta. de vaststelling ingevolge artikel 3.1, tweede lid, van dat plan ofb. de inpassing in dat plan van een project op aangrenzende gronden of
op gronden die betrokken zijn in hetzelfde uit te werken bestemmingsplan.3. Zolang niet een bestemmingsplan als bedoeld in het eerste lid is vastgesteld,
wordt de bevoegdheid tot het invorderen van rechten terzake van door of vanwege
het gemeentebestuur verstrekte diensten die betrekking hebben op het projectbesluit
opgeschort tot het tijdstip waarop dat plan is vastgesteld. De bevoegdheid
vervalt indien het bestemmingsplan niet binnen 6 maanden na het einde van
de in het eerste lid gestelde, in voorkomend geval krachtens het tweede lid
verlengde, termijn is vastgesteld.Artikel 3.8fVoor zover een ontwerp van een bestemmingsplan zijn grondslag vindt in
een projectbesluit als bedoeld in artikel 3.8b, en dit ontwerp binnen de termijn
genoemd in artikel 3.8e, eerste lid, ter inzage is gelegd, kunnen zienswijzen
geen betrekking hebben op dat deel van het ontwerp-bestemmingsplan dat zijn
grondslag vindt het projectbesluit.Artikel 3.8gIn de artikelen 3.8e en 3.8f wordt onder «bestemmingsplan»
mede begrepen een uitwerking van een bestemmingsplan als bedoeld in artikel
3.6, eerste lid, aanhef en onder b.FIn artikel 3.9, vijfde lid, wordt «kunnen regels worden gegeven»
vervangen door: worden regels gegeven.GArtikel 3.11, vijfde lid, komt te luiden:5. In afwijking van het tweede lid kan de aanlegvergunning worden verleend
indien het een werk of werkzaamheid betreft ten aanzien waarvan artikel 3.8b,
3.15, 3.16, 3.19a of 3.20a wordt toegepast.HIn artikel 3.13, achtste lid, wordt «kunnen regels worden gegeven»
vervangen door: worden regels gegeven.IIn artikel 3.17, eerste en tweede lid, wordt «vierde lid»
telkens vervangen door: derde lid.JNa artikel 3.19 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 3.19a1. Provinciale staten kunnen, de gemeenteraad gehoord, ten behoeve van
de verwezenlijking van een project van provinciaal belang, een projectbesluit
nemen.2. De artikelen 3.8b, 3.8c tot en met 3.8f, en 3.19, derde en vierde lid,
zijn van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat met betrekking
tot artikel 3.1 en afdeling 3.2 provinciale staten in de plaats treden van
de gemeenteraad, en gedeputeerde staten in de plaats treden van burgemeester
en wethouders.KNa artikel 3.20 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 3.20a1. Onze Minister of Onze Minister wie het aangaat in overeenstemming met
Onze Minister, kan, de gemeenteraad en provinciale staten gehoord, ten behoeve
van de verwezenlijking van een project van nationaal belang een projectbesluit
nemen.2. De artikelen 3.8b, 3.8c met uitzondering van het vierde lid, 3.8d tot
en met 3.8f, en 3.20, derde tot en met zesde lid, zijn van overeenkomstige
toepassing, met dien verstande dat met betrekking tot artikel 3.1 en afdeling
3.2 Onze Minister in de plaats treedt van de gemeenteraad en van burgemeester
en wethouders, en dat in artikel 3.20, vijfde en zesde lid, in plaats van
«bestemmingsplan» wordt gelezen: projectbesluit.LIn artikel 3.21, eerste lid, onder a, wordt na «besluiten»
ingevoegd: , een projectbesluit als bedoeld in artikel 3.8b daaronder begrepen,.MIn artikel 3.24, eerste lid, onder b, wordt na «besluiten»
ingevoegd: , een projectbesluit als bedoeld in artikel 3.19a daaronder begrepen,.NArtikel 3.26 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onder b, wordt na «besluiten» ingevoegd:
, een projectbesluit als bedoeld in artikel 3.20a daaronder begrepen,.2. Het zesde lid komt te luiden:6. Een besluit als bedoeld in de aanhef van het eerste lid, wordt toegezonden
aan de beide Kamers der Staten-Generaal. Aan het besluit wordt geen uitvoering
gegeven dan nadat beide Kamers daarmee hebben ingestemd. Met het besluit wordt
geacht te zijn ingestemd indien geen van beide Kamers binnen vier weken na
de toezending van dat besluit een besluit heeft genomen omtrent de behandeling
daarvan.OVoor de tekst van artikel 3.28 wordt het cijfer 1. geplaatst. Toegevoegd
wordt een nieuw lid, luidende:2. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden
gesteld omtrent de vormgeving en inrichting van een projectbesluit alsmede
omtrent de inhoud van de bij het projectbesluit behorende ruimtelijke onderbouwing.PIn artikel 4.1, eerste lid, eerste volzin, wordt na «bestemmingsplan»
ingevoegd: , een daaraan voorafgaand projectbesluit daaronder begrepen. QIn artikel 4.3, eerste lid, eerste volzin, wordt na «bestemmingsplan»
ingevoegd: , een daaraan voorafgaand projectbesluit daaronder begrepen. RArtikel 6.1 wordt als volgt gewijzigd:1. In het tweede lid, onderdeel c, wordt «3.15 en 3.16» vervangen
door: 3.8b, 3.15, 3.16, 3.19a of 3.20a.2. In het tweede lid, onderdeel d, wordt na «artikel 3.11, tweede
of vierde lid» toegevoegd: , en artikel 3.13, vijfde lid.3. Het tweede lid, onderdeel e, vervalt en de onderdelen f en g worden
verletterd tot e en f.4. Het vierde lid wordt als volgt gewijzigd:a. «f of g» wordt vervangen door: e of f.b. «in rechte onaantastbaar» wordt vervangen door: onherroepelijk.SArtikel 6.2, derde lid, vervalt.TIn artikel 6.6, eerste en tweede lid, wordt na «bestemmingsplan»
ingevoegd: , een daaraan voorafgaand projectbesluit daaronder begrepen,.UIn artikel 6.8, eerste en tweede lid, wordt na «bestemmingsplan»
ingevoegd: , een daaraan voorafgaand projectbesluit daaronder begrepen,.VIn artikel 7.3, derde lid, wordt «de vorm van de kennisgeving»
vervangen door: de vorm waarin de gegevens worden verstrekt.WArtikel 7.7, tweede lid, komt als volgt te luiden:2. Indien burgemeester en wethouders niet of niet volledig gevolg geven
aan een vordering kan Onze Minister voor rekening van de gemeente daarin voorzien.XArtikel 8.2 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onder b, wordt «ontheffing» vervangen
door: besluit.2. In het eerste lid, onder d, wordt voor de puntkomma toegevoegd: , indien
bij deze of een andere wet tegen één of meer van deze besluiten
beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak is opengesteld.3. In het tweede lid wordt achter «beroepstermijn» een punt
geplaatst en komt de daarna volgende zinsnede te vervallen.YArtikel 8.3, tweede lid komt als volgt te luiden:2. De bevoegde rechter beslist op een beroep als bedoeld in het eerste
lid binnen zes maanden na ontvangst van het verweerschrift.ZArtikel 8.4 wordt als volgt gewijzigd.1. Onder vernummering van het tweede lid tot derde lid wordt na het eerste
lid een lid ingevoegd, luidende:2. Indien gedurende de beroepstermijn met betrekking tot een projectbesluit
als bedoeld in artikel 3.8b, 3.19a of 3.20a bij de bevoegde rechter een
verzoek om voorlopige voorziening is gedaan, wordt de werking van het besluit
opgeschort totdat op het verzoek is beslist.2. In het nieuwe derde lid vervalt de zinsnede «bij de voorzitter
van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State».AANa artikel 10.10 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 10.10aVoor de plaatsing van deze wet in het Staatsblad stelt Onze Minister van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer de nummering en lettering
van de afdelingen, paragrafen, artikelen en onderdelen van artikelen van deze
wet opnieuw vast en brengt hij de in deze wet voorkomende aanhalingen daarvan
met de nieuwe nummering en lettering in overeenstemming.TOELICHTINGALGEMEEN1. InleidingDeze nota van wijziging op wetsvoorstel 28 916 «Nieuwe regels
omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening)» vloeit voort
uit mijn brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer van 24 november
20031, het Algemeen Overleg met de vaste commissie
van de Tweede Kamer voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
op 1 december 2003 over dat wetsvoorstel2
en mijn brief van 18 maart 2004 over dit onderwerp.3De nota van wijziging heeft een drieledige doelstelling. Op de eerste
plaats strekt de nota ertoe het genoemde voorstel van wet aan te vullen met
een regeling voor het projectbesluit, zoals die is aangekondigd in de twee
bovenvermelde brieven. Op de tweede plaats voorziet de nota in aanpassingen
van het wetsvoorstel die voortvloeien uit het bovengenoemde algemeen overleg.
Tenslotte bevat de nota enkele technische verbeteringen van het wetsvoorstel,
welke onder meer door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) schriftelijk
aan mij zijn voorgesteld.2. Het projectbesluita. De projectbesluitvormingEen substantieel deel van deze nota van wijziging betreft de aanvulling
van het wetsvoorstel met een regeling voor facultatief gefaseerde besluitvorming
over ruimtelijke projecten.Reeds de Raad van State betwijfelde in zijn advies van 12 juli 2002
over het wetsontwerp of met het vervallen van de zelfstandige projectprocedure
op grond van artikel 19 Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) de effectiviteit
van de besluitvorming voor projecten wordt bevorderd. Volgens de Raad voorziet
een procedure voor projectbesluitvorming naast een planprocedure in een behoefte
van de praktijk. De Raad stelde daarom de vraag of het laten vervallen van
de zelfstandige projectprocedure op grond van artikel 19 WRO zinvol is en
het beoogde effect zal kunnen hebben. Hij adviseerde het wetsvoorstel voor
dit onderdeel in dat licht nader te bezien.4Het wetsvoorstel zonder een voorziening als door de Raad bepleit, zoals
dat vervolgens bij de Tweede Kamer is ingediend, leidde tot reacties vanuit de praktijk dat de vereenvoudigde bestemmingsplanprocedure die
in het wetsvoorstel is opgenomen, niet in alle gevallen geschikt is om bestemmings-
en gebruiksveranderingen met voortvarendheid te kunnen doorvoeren. Er blijkt
in de praktijk een grote behoefte aan een mogelijkheid om de bestemmingsplanprocedure
gefaseerd te doorlopen. Dit laatste geldt vooral bij grotere (investerings)projecten.
In deze gevallen staat – na onderzoek – dikwijls wel in hoofdlijnen
vast wat het eindresultaat zal zijn en aan welke eisen dit eindresultaat moet
voldoen, doch de concrete uitwerking (het antwoord op de meer gedetailleerde
«hoe»-vraag) komt in een latere fase aan de orde. Eerst in die
fase bestaat ook een scherper beeld van de beheersmatige facetten, die relevant
zijn tijdens en na de realisatie van het project. De figuur van het globale,
door burgemeester en wethouders nog uit te werken plan, zoals die is voorzien
in artikel 3.6, eerste lid, onder b van het wetsvoorstel, biedt in een aantal
gevallen weliswaar mogelijkheden, doch staat menigmaal een gewenste spoedige
aanvang van de realisatie in de weg: met de fysieke voorbereidingsactiviteiten
en de realisatie van het project kan pas worden gestart nadat het uitgewerkte
plan is vastgesteld.De regeling in het wetsvoorstel, zoals dat aan de Tweede Kamer is aangeboden,
dwingt in feite tot een vergaande uitwerking aan het begin van het project
van alle aspecten die samenhangen met de realisatie- en beheersfase ervan.
Dit blijkt in de praktijk vaak niet mogelijk. En als het wel mogelijk is,
dwingt de regeling die thans in het wetsvoorstel is opgenomen, tot een zo
grote mate van concreetheid in de ontwerp-fase dat de noodzakelijke flexibiliteit
onwenselijk en soms onwerkbaar wordt verminderd.Maar ook bij kleine planologische ingrepen wordt de noodzaak in alle gevallen
te moeten wachten op een rechtstreekse bestemmingsplanwijziging als bezwarend
ervaren. Gepleit is voor mogelijkheden om de scherpe kanten van deze verplichting
af te halen.Samenvattend, is vanuit de gemeenten en verschillende organisaties in
de bouwwereld aangedrongen op een aanvulling van het wetsvoorstel met een
regeling die voorziet in een besluitvormingsmodule die recht doet aan gefaseerde
besluitvorming bij projecten en die het mogelijk maakt projecten reeds in
uitvoering te nemen ook al is bij de aanvang van de realisatie sprake van
strijdigheid met een bestemmingsplan. De aanpassing van het bestemmingsplan
zou moeten plaatsvinden in de fase waarin de concrete realisatieen beheersaspecten
voldoende zijn uitgekristalliseerd voor een juridische vastlegging daarvan
in het bestemmingsplan.De wens van de uitvoeringspraktijk om nieuwe ontwikkelingsinitiatieven
ruimte te geven moet ook sporen met het uitgangspunt van het wetsvoorstel
dat het bestemmingsplan een der belangrijkste publiekrechtelijke regelingen
is voor beperking van eigendoms- en gebruiksrechten in een bepaald gebied,
mede ter bescherming van eigendoms- of gebruiksrechten van anderen of van
andere waarden, zoals bijvoorbeeld natuurwaarden of archeologische waarden.
De aard van de bestemmingsregeling vergt dat deze inzichtelijk, toetsbaar
en handhaafbaar is. Niet alleen voor het toezicht op de naleving van de regeling
is dit belangrijk. Ook burgers, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties
hebben een primair belang bij de inzichtelijkheid van de bestemmingsregelingen.
Daarnaast zijn actuele bestemmingsplannen, die ook de feitelijke fysieke situatie
en de mogelijkheden van grondgebruik accuraat weergeven, van groot belang
voor de ontwikkeling van nieuw beleid met een ruimtelijke impact. Dit conglomeraat
van belangen wordt in het wetsvoorstel gewaarborgd door aan het bestemmingsplan
een centrale positie toe te kennen. Dit uitgangspunt wordt overigens in brede
kring onderschreven.Gelet op het advies van de Raad van State en de reacties na de indiening
van het wetsvoorstel van de instanties die in de praktijk beroepsmatig met
de wet te maken hebben, heb ik, rekening houdend met de uitgangspunten van
het wetsvoorstel, besloten dit aan te vullen met het projectbesluit, als facultatieve
eerste stap op weg naar wijziging van het bestemmingsplan. Deze wijziging
slaat in mijn ogen een brug tussen de kernelementen van het wetsvoorstel,
de beleidsdoelstellingen van het regeerakkoord en de wens van de uitvoerende
partijen.b. Het projectbesluitDe tekst van het wetsvoorstel gaat ervan uit dat een wenselijk geoordeelde
wijziging in de fysieke omgeving die strijdig is met een geldend bestemmingsplan,
wordt mogelijk gemaakt met een procedure tot wijziging van dat bestemmingsplan.
Deze nota van wijziging voorziet erin dat die procedure gefaseerd kan worden
doorlopen door middel van een projectbesluit. Dat besluit maakt het mogelijk
projectgericht reeds een start te maken met activiteiten die strijdig zijn
met de vigerende bestemming of daaraan verbonden regels in een bestemmingsplan,
vooruitlopend op de wijziging daarvan. Het projectbesluit wordt later gevolgd
door een aanpassing van het bestemmingsplan. De tussenstap van het projectbesluit
is derhalve te kenschetsen als facultatief gefaseerde besluitvorming: eerst
de zakelijke besluitvorming over de nieuwe bestemming dan wel het nieuwe beoogde
gebruik van de grond of de opstallen op basis van een projectbeschrijving,
in een latere fase de beheersmatige regeling daarvan in het bestemmingsplan
door een aanpassing van dat plan.Een projectbesluit, dat voorziet in activiteiten of resultaten die strijdig
zijn met het geldende bestemmingsplan, moet enkele essentialia bevatten. Allereerst
zal het besluit helder omschreven moeten zijn, zodat voor een ieder de met
het project te bereiken doelen inzichtelijk zijn. Omdat het project niet past
in het geldende bestemmingsplan zal de planafwijking gemotiveerd moeten zijn.
In de nota van wijziging is die motiveringplicht geconcretiseerd: het besluit
vergt een ruimtelijke onderbouwing. Die ruimtelijke onderbouwing bevat de
weging van het initiatief en van de ruimtelijke inpasbaarheid van de nieuw
beoogde bestemming of het nieuwe gebruik van de grond en de (te realiseren
of aan te passen) (bouw)werken. In dit verband kan onder andere aandacht geschonken
worden aan de relatie tot de gevolgen van het project voor de in het gebied
aanwezige waarden, zoals de ecologische hoofdstructuur, de archeologische
of de cultuurhistorische waarden. Het ligt voor de hand dat die onderbouwing
ook een beschrijving bevat van de redenen waarom van het bestemmingsplan wordt
afgeweken.De opzet en diepgang van die onderbouwing zullen daarbij afgestemd zijn
op de ingrijpendheid en complexiteit van het voorgenomen project. Hierop ga
ik hieronder nog nader in.Een projectbesluit effectueert dat bepalingen van een geldend bestemmingsplan
die de realisatie van het project in de weg staan, voor dat project buiten
toepassing blijven. Het projectbesluit vormt het toetsingskader voor de verlening
van vergunningen, zoals een bouwvergunning, die voor de realisatie van het
project zijn vereist. Aan het projectbesluit kunnen voorschriften worden verbonden.Als het projectbesluit strekt tot realisering van een ingewikkeld complex
van activiteiten, waarmee veelal ook grote financiële bedragen zijn gemoeid,
zal het besluit een fasering kunnen bevatten met betrekking tot deelprojecten.
Aan de hand daarvan kan ook inzicht worden gegeven in de daarop volgende procedure(stappen)
voor de wijziging van het desbetreffende bestemmingsplan.Met dit instrument ontstaat naar mijn oordeel een stelsel dat niet alleen
recht doet aan de behoeften van de planologische praktijk aan maatwerk, maar
ook aan de belangrijke functie die het bestemmingsplan heeft. Met de introductie
van het projectbesluit biedt de wet straks uiteenlopende mogelijkheden om
de weg vrij te maken voor een wenselijke of noodzakelijke activiteit die niet
past in het planologisch regime, of daarin nog niet is ingevuld, zoals:– een wijziging van het bestemmingsplan door de gemeenteraad;– een tweestappenbenadering: vaststelling door de gemeenteraad van
een (globaal) bestemmingsplan, dat door burgemeester en wethouders wordt gewijzigd
of nader wordt uitgewerkt, zoals geregeld in artikel 3.6, eerste lid, aanhef
en onder a en b, van het wetsvoorstel;– een projectbesluit dat wordt gevolgd door een wijziging van het
bestemmingsplan.Ook kan een combinatie van bovenstaande mogelijkheden worden ingezet:– een globaal bestemmingsplan, dat wordt gevolgd door een of meer
in de tijd gefaseerde projectbesluiten, welke daarna worden gevolgd door een
of meer concreet uitgewerkte bestemmingsplannen waarin die projectbesluiten
zijn ingepast;– een projectbesluit dat wordt gevolgd door een wijziging van het
bestemmingsplan, dat met toepassing van artikel 3.6, eerste lid, onder b,
nader moet worden uitgewerkt («globaal bestemmingsplan»).Aan de twee laatstgenoemde figuren zal met name gedacht kunnen worden
bij grootschalige projecten, waarbij de ontwikkeling van een nieuw gebied
enkele jaren omvat en de uitwerking pas kan geschieden op basis van de keuzen
die in de loop van dat traject worden genomen.Volledigheidshalve wijs ik erop dat de procedures om te komen tot aanpassing
van het planologische regime ten behoeve van een activiteit als hiervoorbedoeld
kunnen worden gecombineerd met de coördinatieregelingen van afdeling
3.5 van het wetsvoorstel (zie verder hierna onder h).De bij deze nota van wijziging voorgestelde regeling bevat waarborgen
dat een projectbesluit altijd wordt gevolgd door een aanpassing, c.q. actualisering
van het bestemmingsplan zelf, waarbij het projectbesluit in het plan wordt
ingepast. Om dit laatste te bewerkstelligen is de procedure tot wijziging
van het bestemmingsplan, voorzover deze betrekking heeft op inpassing van
het projectbesluit, vereenvoudigd en geldt een beperking van het beroepsrecht.De bevoegdheid tot het nemen van een projectbesluit is bij de nota van
wijziging toebedeeld aan alle bestuursorganen die beschikken over de bestemmingsplan-bevoegdheid.
De gemeenteraad en provinciale staten kunnen deze bevoegdheid delegeren aan
burgemeester en wethouders onderscheidenlijk gedeputeerde staten. Bij die
delegatie kunnen beleidsregels worden gesteld terzake van de uitoefening van
die bevoegdheid.c. De procedure voor de besluitvorming ten aanzien van
projectenDe procedurele aspecten van de besluitvorming over projecten waarbij een
ander gebruik van de grond wordt toegestaan dan in het vigerende bestemmingsplan
is vastgelegd, kunnen aldus worden toegelicht.De hierboven vermelde motiveringsverplichting bij het nemen van het projectbesluit
zal – in combinatie met de aard en ingrijpendheid van de beoogde afwijking –
van bepalende invloed zijn op het door het bestuursorgaan te voeren overleg
met andere overheden en het mogelijk te verrichten onderzoek waarbij de consequenties
van het te nemen besluit in kaart worden gebracht.Een wijziging van het geldende planologisch regime met een geringe ruimtelijke
importantie (bijvoorbeeld ten aanzien van de toegestane goothoogte)
zal meestal geen overleg of uitgebreid onderzoek vergen. Betreft het evenwel
een wijziging met een grote ruimtelijke impact of met mogelijk grote gevolgen
voor andere belangen, dan spreekt het vanzelf dat aan de besluitvorming een
goede motivering, gebaseerd op gerichte analyses, ten grondslag moet liggen.
Bij of krachtens een algemene maatregel van bestuur, ter uitvoering van het
bij deze nota van wijziging in te voegen tweede lid van artikel 3.28, kunnen
terzake daarvan regels worden gesteld. Bij de totstandkoming daarvan wil ik
voorkomen dat op dit punt stroperigheid in de besluitvorming ontstaat. Daarbij
zal tevens aandacht worden besteed aan de «houdbaarheid» van beschikbare
onderzoeksresultaten voor het verdere besluitvormingstraject.Het ligt voor de hand dat een voorgenomen projectbesluit ook ter kennis
wordt gebracht van de betrokken besturen of diensten van belanghebbende gemeenten,
provincies, rijk en van de waterschappen, zodat deze in de gelegenheid worden
gesteld over de mogelijke gevolgen van het voorgenomen besluit overleg te
voeren. Aard, diepgang en tijdsduur van dit overleg zal afhankelijk zijn van
de impact van de beoogde nieuwe bestemming of het nieuwe gebruik. Ik wil met
de meest betrokken overheidsinstanties bezien op welke wijze de effectiviteit
en snelheid van dit overleg – zeker voor de relatief eenvoudige zaken1 – aanmerkelijk kan worden verhoogd en of overleg
wellicht zelfs achterwege kan worden gelaten.De totstandkoming van het projectbesluit geschiedt op basis van de uniforme
openbare voorbereidingsprocedure, zoals geregeld in de Awb, met inachtneming
van het volgende. De bevoegdheden van gedeputeerde staten en van het Rijk,
vertegenwoordigd door de VROM-inspecteur, zijn tijdens deze procedure dezelfde
als bij de bestemmingsplanprocedure. Zij kunnen dus zienswijzen indienen ten
aanzien van een projectbesluit. Indien door gedeputeerde staten of de VROM-inspecteur
zienswijzen zijn ingediend tegen een ontwerp projectbesluit van een gemeente
en deze niet of niet geheel zijn overgenomen, wordt het vaststellingsbesluit
in afschrift direct naar gedeputeerde staten en de inspecteur gezonden. De
bekendmaking volgt dan – in plaats van binnen twee weken – binnen
zes weken na de datum van vaststelling. Gedeputeerde staten en de inspecteur
worden zo in de gelegenheid gesteld te bezien in hoeverre het projectbesluit,
onder afwijzing van hun zienswijzen, een provinciaal- of rijksbelang zodanig
schaadt dat het treffen van maatregelen is geboden om de inwerkingtreding
van dat besluit te voorkomen. Daartoe staat hen een viertal opties ter overweging,
die identiek zijn aan die welke in een bestemmingsplanprocedure voorhanden
zijn.Als het initiatief voor de verwezenlijking van een project afkomstig is
van een ander dan het beslissingsbevoegde bestuursorgaan, zal er sprake zijn
van een aanvraag tot het nemen van een besluit om dat planologisch mogelijk
te maken. De prealabele vraag is dan of de instantie tot wie de aanvraag is
gericht (veelal zal dat de gemeente zijn) medewerking wil verlenen aan die
aanvraag. Oordeelt die instantie dat het project niet voldoet aan de eisen
van een goede ruimtelijke ordening, dan kan ingevolge het nieuwe artikel 3.8a
onderscheidenlijk 3.8d de aanvraag op een simpele wijze worden geweigerd,
zoals ook onder vigeur van de huidige wet bij verzoeken om vrijstelling als
bedoeld in artikel 19 WRO mogelijk is2. Het antwoord
op de vraag of het initiatief voldoet aan de eisen van een goede ruimtelijke
ordening blijft primair aan het bevoegde gezag voorbehouden.d. De aanpassing van het bestemmingsplan aan een daaraan
voorafgaand projectbesluitDe voorgestelde regeling bevat in artikel 3.8e, eerste lid, het voorschrift dat burgemeester en wethouders binnen een jaar nadat het projectbesluit
onherroepelijk is geworden, een nieuw bestemmingsplan in ontwerp ter inzage
leggen waarin het projectbesluit is ingepast. Die termijn kan bij het projectbesluit
met maximaal twee jaar worden verlengd (artikel 3.8e, tweede lid).Zoals hierboven is gesteld, is het projectbesluit een facultatieve eerste
fase in de procedure tot wijziging van het planologisch regime. Het ligt voor
de hand in de tweede fase – de aanpassing van het bestemmingsplan –
gebruik te maken van de «opbrengsten» van die eerdere fase. Hierbij
kan met name worden gedacht aan mogelijk in het kader van het projectbesluit
gevoerd vooroverleg en reeds in dat kader verricht vooronderzoek. De voor
het projectbesluit opgestelde stukken zoals de watertoets, de andere uit EU-richtlijnen
voortvloeiende onderzoeken en de ruimtelijke motivering, behoeven in het kader
van de voorbereiding van het bestemmingsplan niet opnieuw te worden opgesteld.
Op die wijze wordt dubbel werk voorkomen. Daarbij wordt ervan uit gegaan dat
de resultaten van het verrichte onderzoek niet door ontwikkelingen in de onderzochte
werkelijkheid worden ingehaald.De voorgestelde regeling voorziet ook in het voorkomen van dubbele rechtsbescherming
ten aanzien van hetzelfde onderwerp.De ervaringen met de termijnbepalingen onder de huidige WRO leren dat
een termijnbepaling zonder waarborgen voor een conforme toepassing weinig
zinvol is. Teneinde te bewerkstelligen dat de noodzakelijk aanpassing van
het bestemmingsplan ook daadwerkelijk geschiedt, is in artikel 3.8e, derde
lid, bepaald dat rechten («leges»), verschuldigd voor vergunningen
of andere diensten die verband houden met dat bestemmingsplan, niet kunnen
worden ingevorderd tot het moment waarop het bestemmingsplan is vastgesteld.
In deze periode is dus sprake van een opschorting van de betalingsverplichting.
Dat is een belangrijke prikkel om voortvarend aan de slag te gaan met de noodzakelijke
aanpassing. Indien na afloop van 18 maanden na het projectbesluit (of indien
de eenjaartermijn door de gemeenteraad is verlengd: maximaal drie jaar en
zes maanden) het bestemmingsplan nog niet is aangepast, vervalt de mogelijkheid
tot invordering van de bedoelde rechten en bijdragen.In het kader van de voorgenomen aanvulling van de Wet ruimtelijke ordening
met een nieuwe regeling over de grondexploitatie (Grondexploitatiewet) zal
worden bezien in hoeverre deze sanctie ook betrekking kan hebben op bijdragen
in de sfeer van de grondexploitatie. e. De verschillen tussen het projectbesluit en de artikel
19-vrijstelling van de huidige WROUit het voorafgaande kunnen de verschillen tussen het projectbesluit en
de huidige vrijstelling van een bestemmingsplan, zoals geregeld in artikel
19 WRO, worden afgeleid. De belangrijkste verschillen met de huidige zelfstandige
projectprocedure zijn de volgende.De vrijstelling van het huidige artikel 19 WRO ontkoppelt – zoals
het woord reeds zegt – een project van (de bepalingen van) het bestemmingsplan.
Een vrijstelling ex artikel 19 WRO is noch naar inhoud noch naar intentie
erop gericht om de nieuwe situatie in overeenstemming te brengen met het bestemmingsplan.
Een eventuele planaanpassing behoeft onder de huidige WRO in beginsel pas
bij de reguliere planherziening om de tien jaar te geschieden. Aangezien deze
termijn een termijn van orde is, is er geen garantie dat die aanpassing ook
inderdaad volgt. Een schematische vergelijking van het voorgestelde projectbesluit
en de vrijstelling ex artikel 19 WRO is als bijlage bij mijn eerder vermelde
brief van 18 maart 2004 toegezonden.f. De bestemmingsplanbevoegdheid voor het Rijk en de provincies
en de relatie van die bevoegdheid met het projectbesluitBij de opstelling van het wetsvoorstel heeft de regering als belangrijk
uitgangspunt gekozen dat elk overheidsniveau waar een verantwoordelijkheid
past en wordt aanvaard, ook de bevoegdheden moet hebben om die verantwoordelijkheid
waar te maken. Dat is een van de kernredenen voor de attributie van de bestemmingsplanbevoegdheid
aan gemeenten, provincies én het Rijk.Elke gemeente is primair verantwoordelijk voor de goede ruimtelijke ordening
op lokaal niveau. Deze decentrale verantwoordelijkheidstoedeling, zoals die
in de loop der jaren is ontstaan, wordt onder het nieuwe stelsel in stand
gehouden. Dit neemt niet weg dat er situaties zijn waarbij de verantwoordelijkheid
om iets ruimtelijk te regelen het gemeentelijk niveau overstijgt. Er is dan
sprake van een bovengemeentelijk belang, dat een ruimtelijke vertaling behoeft1. In een dergelijk geval moet het overheidsniveau dat
staat voor dat belang, zelf ook zijn verantwoordelijkheid kunnen nemen om
dat ruimtelijk te regelen. Dit gaat niet zonder overleg met de gemeente en,
als het om een rijksaangelegenheid gaat, met de betrokken provincie. De huidige
WRO bevat het nimby-instrument en de aanwijzing, die beide ook de bevoegdheid
voor de provincies en het Rijk kennen om als verantwoordelijke overheid zo
nodig zelf in te grijpen en een bestemmingsplan te maken.Het wetsvoorstel maakt het daarom mogelijk dat een provincie of het Rijk
een bestemmingsplan vaststelt voor een gebied van provinciaal of (inter)nationaal
belang waarvan de ruimtelijke inrichting als een provinciale of nationale
verantwoordelijkheid wordt gezien.Daarom ligt het in de rede dat de provincie of het Rijk ook een projectbesluit
kan nemen. Deze route ligt voor de hand in gevallen waarin de provincie of
het Rijk staan voor een meer complexe ruimtelijke ingreep die gefaseerde besluitvorming
en realisatie vergt, zoals bijvoorbeeld de realisatie van een rioolwaterzuiveringsinstallatie,
een vuilstortlocatie, of een regionale verbindingsroute.g. De rechtsbescherming bij het projectbesluitBij de regeling van rechtsbescherming voor het projectbesluit moest een
keuze worden gemaakt tussen de mogelijkheid van een rechtstreeks beroep in
één instantie bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad
van State, zoals het wetsvoorstel regelt tegen een besluit tot vaststelling
van een bestemmingsplan, of de mogelijkheid tot een beroep in eerste instantie
bij de Arrondissementsrechtbank en een hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State. Ik heb voor een beroep in twee instanties gekozen omdat
de ervaring van de rechtbanken in het kader van de huidige zelfstandige projectenprocedure
ex artikel 19 WRO daarmee wordt gecontinueerd. Ik heb mijn keuze tevens gebaseerd
op de uitkomsten van het onderzoek «De nieuwe Wro en de werklast voor
de Raad van State en de rechtbanken – variant II»2.h. Het projectbesluit en de coördinatieregeling van
afdeling 3.5 van het wetsvoorstelDe coördinatieregeling die is opgenomen in afdeling 3.5 van het wetsvoorstel,
is een belangrijke vernieuwing die in veel gevallen een aanzienlijke procedurele
versnelling van de besluitvorming kan bewerkstelligen. Ook het bij deze nota
voorgestelde projectbesluit en andere daarmee nauw verbonden besluiten, zoals
vergunningverlening, kunnen met toepassing van deze regeling tot stand worden
gebracht.Wanneer in de praktijk gesproken wordt van «de gemeentelijke, provinciale
of rijksprojectenprocedure» kunnen daarmee zowel de toepassing
van de coördinatieregeling in combinatie met de bestemmingsplanprocedure,
als de coördinatieregeling in combinatie met een projectbesluit worden
bedoeld. Het zal van de faseringsmethode afhangen hoe dit in de praktijk uitwerkt.3. De 10-jaarlijkse actualisering van bestemmingsplannenTijdens het in de inleiding genoemde Algemeen Overleg is tevens ingegaan
op het vraagstuk van de actualiteit van bestemmingsplannen. Hoewel ingestemd
wordt met het beginsel dat de nieuwe wet ook waarborgen moet bevatten dat
bestemmingsplannen actueel zijn, werden vanuit de Vaste Commissie indringende
vragen gesteld over de keuzen die de regering in het wetsvoorstel heeft gemaakt
om die actualiteit te waarborgen. Het betrof met name de verplichting tot
hernieuwde vaststelling van bestemmingsplannen na verloop van 10 jaar, de
procedure bij een verzoek van de gemeenteraad aan gedeputeerde staten om een
ontheffing voor ten hoogste tien jaar van die verplichting en de sancties
die het wetsvoorstel verbindt aan de overschrijding van de 10-jaarstermijn.
Naar aanleiding van dit overleg en gehoord de maatschappelijke reacties heb
ik ook die elementen van het wetsvoorstel nog eens zorgvuldig overwogen. Ook
hierbij heb ik het advies van de Raad van State opnieuw betrokken. De Raad
adviseerde het wetsvoorstel op dit punt te nader te bezien, waarbij hij onder
meer in overweging gaf de actualiseringsplicht te versoepelen en de onbillijke
uitkomsten van het sanctiemechanisme, die niet het nalatige bestuursorgaan
maar de burger treft, te heroverwegen.1Zoals hierboven bij het projectbesluit reeds is opgemerkt, vergen de rechtszekerheid
en de ruimtelijke samenhang actuele bestemmingsplannen. De wet moet daarom
die actualiteit waarborgen en voorzien in een actieve houding van bestuursorganen.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat de borging van de actualiteit van bestemmingsplannen
kan geschieden door enerzijds de mogelijkheid van verlenging van de 10-jaarsperiode
met een vereenvoudigde procedure te introduceren en anderzijds financiële
prikkels in te bouwen die een actieve naleving van de actualiseringsverplichting
bevorderen.In de lijn van de wensen van de Kamer, het advies van de Raad van State
en de vele maatschappelijke reacties voorziet deze nota van wijziging in een
aanpassing van het wetsvoorstel zonder dat deze de doelstellingen van het
wetsvoorstel op die onderdelen afzwakt. De nota van wijziging bewerkstelligt
dat de gemeenteraad, indien hij tot het oordeel komt dat het bestemmingsplan,
zoals het daar ligt, nog actueel is, na een eenvoudige procedure kan verklaren,
dat het bestemmingsplan nog steeds voldoet aan de eisen die een goede ruimtelijke
ordening in het plangebied stelt. De besluitvormingsprocedure bevat waarborgen
voor de gebruikelijke inbreng van betrokkenen en de mogelijkheid van een rechterlijke
toetsing van het besluit. In deze opzet is de ontheffing van de actualiseringsverplichting
door gedeputeerde staten, die in het wetsvoorstel was opgenomen, niet langer
nodig. Verwacht mag worden dat met deze voorziening de financiële en
organisatorische belemmeringen voor gemeenten om aan de 10-jaarlijkse herzieningsplicht
gehoor te geven, zijn weggenomen.Ik meen dat daarmee recht wordt gedaan aan de opvattingen van de Tweede
Kamer en de eerder door de Raad van State geplaatste kanttekeningen.ARTIKELSGEWIJSADeze wijziging betreft een technische voorziening om herhaalde verwijzingen
in de artikelen 3.8a e.v. en de artikelen 3.19a en 3.20a te voorkomen.BDe eerste wijziging stelt zeker dat de desbetreffende bouwwerken zich
niet alleen op, maar ook boven of onder de grondoppervlakte kunnen bevinden.De tweede wijziging geeft in het derde lid een voorziening voor de verlenging
van de 10 jaarstermijn vanaf de vaststelling van dat plan en de procedure
die bij een verlengingsbesluit in acht moet worden genomen. Deze procedure
is iets lichter dan die van de vaststelling van een bestemmingsplan. Tegen
het verlengingsbesluit staat beroep open op de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State.De tweede wijziging regelt in het nieuwe vierde lid de consequenties van
de overschrijding van de 10-jaarstermijn: als de raad niet binnen dat tijdvak
een nieuw bestemmingsplan heeft vastgesteld dan wel besloten heeft de termijn
met tien jaar is verlengen kunnen leges terzake van vergunningen voor bouw-,
aanleg- of sloopactiviteiten binnen het betrokken bestemmingsplangebied vanaf
het moment van het verstrijken van de 10-jaarstermijn niet worden ingevorderd.
Indien nadien alsnog een bestemmingsplan wordt vastgesteld «herleeft»
de bevoegdheid, doch dan uiteraard voor de legesplichtige verzoeken die betrekking
hebben op het nieuwe bestemmingsplan en na de vaststelling hiervan ontstaan
zijn.CDeze wijziging hangt samen met de mogelijke inhoud van zienswijzen; deze
behoeven niet steeds afwijzend te luiden, maar kunnen ook ondersteunend dan
wel aanvullend van toonzetting zijn.DIn het nieuwe stelsel is het mogelijk een verzoek te doen aan de gemeenteraad
om een bestemmingsplan te herzien. Indien een dergelijk verzoek bij voorbaat
kansloos wordt geacht, omdat de raad een herziening van het bestemmingsplan
niet in het belang van een goede ruimtelijke ordening acht, ligt het niet
in de rede daarvoor de openbare voorbereidingsprocedure te volgen. Ingevolge
artikel 3:10 van de Awb moet dit met zoveel woorden worden bepaald. Het nieuw
in te voegen artikel 3.8a voorziet hierin. Tegen een afwijzing van een aanvraag
staat beroep open, waarbij de rechter dient te beoordelen of de raad in redelijkheid
tot zijn oordeel heeft kunnen komen.E, J en KDe toevoeging van de nieuwe afdeling Bepalingen omtrent
een aan een bestemmingsplan voorafgaand projectbesluit, is het belangrijkste
onderdeel van deze nota van wijziging. Aan het wetsvoorstel wordt de mogelijkheid
toegevoegd om de procedure van wijziging van een bestemmingsplan vooraf te
laten gaan door een facultatieve eerste fase, die wordt aangeduid als het
«projectbesluit». De hoofdlijnen van dit onderdeel van de nota
van wijziging zijn hierboven in het algemeen deel reeds toegelicht.Artikel 3.8bHet eerste en tweede lid zijn hiervoor al uitvoerig aan de orde geweest.De in het derde lid bedoelde voorschriften en beperkingen zijn de ruimtelijke
voorwaarden die aan de buitentoepassingverklaring van het geldende bestemmings-plan
kunnen worden verbonden.Het delegatiebesluit, waaraan het vierde lid overeenkomstig artikel 10:15
Awb een wettelijke grondslag biedt, kan vergezeld gaan van beleidsregels,
te stellen door de gemeenteraad, overeenkomstig artikel 10:16 Awb. Dat artikel
maakt het ook mogelijk dat de raad burgemeester en wethouders verzoekt om
inlichtingen over de uitoefening van de bevoegdheid.Artikel 3.8c regelt de formele procedure waarlangs het projectbesluit
tot stand komt. Deze is vergelijkbaar met die voor de vaststelling of wijziging
van een bestemmingsplan. In het algemeen deel is hierop al uitvoerig ingegaan.
Artikel 3.8c bevat, anders dan artikel 3.8, geen bijzondere regeling voor
de inwerkingtreding. Op de inwerkingtreding van een projectbesluit is de Awb
derhalve onverkort van toepassing.Artikel 3.8d regelt dat een afwijzing van een aanvraag voor een projectbesluit
niet de procedure van artikel 3.8c behoeft te doorlopen. Artikel 3:10, tweede
lid, Awb vereist hiervoor een expliciete regeling.Artikel 3.8e effectueert dat een projectbesluit binnen een afzienbare
termijn wordt gevolgd door een daadwerkelijke herziening van het bestemmingsplan
waarbij het projectbesluit wordt ingepast. Normale termijn voor het terinzageleggen
van een ontwerpplan is een jaar nadat het projectbesluit onherroepelijk is
geworden. De raad kan bij het projectbesluit deze verwerkingstermijn met ten
hoogste twee jaar verlengen.Een dergelijke verlenging is beperkt tot een drietal gevallen.Bij het eerste geval is sprake van de situatie dat binnen die termijn
van ten hoogste drie jaren ook het einde van de 10-jaars termijn voor vaststelling
van het bestemmingsplan valt. Het ligt in de rede de inpassing van het project
in het bestemmingsplan dan met de reguliere planvaststelling mee te laten
lopen. Hiermee wordt voorkomen dat planwijzigingen voor hetzelfde gebied over
elkaar heen buitelen.Bij de tweede situatie is sprake van projecten op aangrenzende gronden
die in tijd iets later tot stand komen. Om redenen van procesefficiency kan
het verkieslijk zijn dergelijke samenhangende projecten in één
bestemmingsplanprocedure mee te nemen.Hetzelfde geldt voor de derde mogelijkheid, waarbij het gaat om projecten
die in hetzelfde uit te werken bestemmingsplan zijn gesitueerd.Het derde lid van dit artikel bevat een financiële stimulans voor
het gemeente-bestuur om aan het eerste lid ook daadwerkelijk inhoud te geven.
Gedurende de periode waarin het bestemmingsplan nog niet in ontwerp ter inzage
is gelegd, kan het gemeentebestuur geen leges invorderen voor verleende diensten,
zoals voor het nemen van het projectbesluit of de afgifte van de vergunningen
die voor de realisatie van het project noodzakelijk zijn. Wordt bovendien
het plan niet binnen binnen zes maanden na de terinzagelegging van het ontwerp
vastgesteld, dan vervalt die invorderingsbevoegdheid van het gemeentebestuur.Artikel 3.8f voorziet erin dat de voorbereidingsprocedure tot vaststelling
van een bestemmingsplan, waarbij het projectbesluit wordt ingebouwd, op een
vereenvoudigde wijze tot stand kan komen. Het artikel verlicht de procedurele
lasten door te bepalen dat de zienswijzen die in die bestemmingsplanprocedure
worden ingebracht, geen betrekking kunnen hebben op het projectbesluit. Gelet
op artikel 6:13 van de Algemene wet bestuursrecht, zoals dit
zal komen te luiden als het bij koninklijke boodschap van 7 februari
2004 ingediende voorstel voor een Aanpassingswet uniforme openbare voorbereidingsprocedure
Awb1 tot wet wordt verheven en in werking treedt,
betekent dit dat dan daartegen evenmin beroep kan worden ingesteld. Hiermee
wordt de lijn doorgetrokken die eerder in artikel 24 van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening en nadien ook in artikel 39k van die wet is uitgezet.F en HHet wordt noodzakelijk geacht dat in het verlengde van de regeling van
de overdraagbaarheid van bouwvergunningen ook nadere regels over de overdraagbaarheid
van aanleg- en sloopvergunningen worden vastgesteld. Daarom is het artikel
nu dwingend geformuleerd.GHet betreft hier een noodzakelijke technische invoeging van het projectbesluit
in dit artikel.IIn de eerste nota van wijziging, onderdeel E, waren deze aanpassingen
ten onrechte achterwege gelaten.L tot en met Q, T en UDe in deze onderdelen opgenomen wijzigingen van artikelen houden alle
verband met de onderbrenging daarin van het projectbesluit, als de eerste
fase van een bestemmingsplanwijziging.NIn dit onderdeel is, naast de onmiddellijk hiervoor mede besproken wijziging,
als tweede wijziging opgenomen de toezending aan de Eerste Kamer door een
of meer ministers, in overeenstemming met het gevoelen van de ministerraad,
van een zogenaamd «startbesluit» of «coördinatiebesluit»
voor de verwezenlijking van een onderdeel van het nationaal ruimtelijk beleid.
Dit is een uitvloeisel van de toezegging die de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer ter gelegenheid van de plenaire behandeling
van de wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening houdende invoering
van een rijksprojectenprocedure aan de Eerste Kamer heeft gedaan2.RDe eerste wijziging in artikel 6.1 strekt ertoe ook projectbesluiten aan
te wijzen als schadeoorzaak in de zin van dat artikel.De tweede wijziging strekt ter reparatie van een omissie die in het wetsvoorstel
is geconstateerd.De derde wijziging behelst schrapping van overbodige termen.De vierde wijziging bevat, naast een aanpassing in verband met de wijziging
die is aangebracht in het tweede lid, een terminologische wijziging die aangeeft
dat de vervaltermijn van schadeacties is gekoppeld aan het tijdstip waarop
de schadeoorzaak onherroepelijk is komen vast te staan. Dat wil dus zeggen
het tijdstip waarop de beroepstermijn is verstreken, dan wel waarop in laatste
instantie door de rechter op alle daartegen ingestelde beroepen is beslist.SDeze schrapping hangt samen met de wijziging in artikel 3.1, vierde lid,
in onderdeel B van deze nota van wijziging.VDeze wijziging betreft een redactionele wijziging tot harmonisatie van
de tekst met die van diverse andere wetten zoals die bij de Wet van 22 oktober
20031 zijn gewijzigd. Genoemd kunnen worden artikel
94, derde lid, van de Woningwet en artikel 21.3, derde lid, van de Wet milieubeheer.WDeze wijziging beoogt een verduidelijking te geven van artikel 7.7. Voorts
wordt het wetvoorstel daarmee in harmonie gebracht met wijzigingen van de
Wet milieubeheer en de Woningwet, zoals die bij de Tweede Kamer zijn ingediend2.X en YDe in onderdeel X opgenomen wijziging in artikel 8.2, eerste lid, onder
b, hangt samen met de wijziging die in artikel 3.1, derde lid, is aangebracht
(onderdeel B.2).De tweede wijziging in artikel 8.2 heeft tweeërlei reden. Ten eerste
moet de introductie van het projectbesluit worden genoemd.Daarnaast zijn de inzichten gewijzigd ten aanzien van de keuze van de
rechterlijke instantie bij wie beroep tegen gecoördineerd totstandgekomen
besluiten kan worden ingesteld. Het beroep tegen dergelijke besluiten zal
alleen rechtstreeks bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
in eerste en enige aanleg aanhangig kunnen worden gemaakt indien zich onder
deze besluiten een besluit bevindt waarvan ook buiten de coördinatieprocedure
beroep bij deze instantie openstaat. Dit betekent in de praktijk dat in grote
lijn alleen beroep tegen gecoördineerde besluiten bij de Afdeling bestuursrechtspraak
kan worden ingediend indien zich onder die besluiten een besluit tot vaststelling
of wijziging van een bestemmingsplan dan wel een besluit aangaande een milieuvergunning
bevindt.De in onderdeel X opgenomen derde wijziging in artikel 8.2 in samenhang
met de in onderdeel Y opgenomen wijziging van artikel 8.3, tweede lid, is
nodig om de bestaande discrepantie tussen de beide regelingen te herstellen.
De nu in artikel 8.2, tweede lid, voorgestelde regeling komt erop neer dat
de termijn waarbinnen de bevoegde rechter in de hier aan de orde zijnde beroepszaken –
waarbij derhalve in een coördinatieprocedure totstandgekomen besluiten
aan de orde zij – tot zijn uitspraak zou moeten kunnen komen, wordt
gekoppeld aan het tijdstip van ontvangst van het verweerschrift in die zaken.
De rechter heeft in de Algemene wet bestuursrecht mogelijkheden gekregen om
het uitbrengen van verweerschriften te versnellen. In dit verband wordt gewezen
op de artikelen 8:31 en 8:42 van die wet.De reden waarom niet langer alleen van de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State wordt gesproken maar van de bevoegde rechter, hangt
samen met de wijziging in de inzichten over de keuze van beroepsinstantie
waarvan hiervoor gewag werd gemaakt.ZDe eerste wijziging in artikel 8.4 hangt weer samen met de introductie
van het projectbesluit in het wetsvoorstel. Er is voor gekozen om bij dit
projectbesluit, net als bij het besluit tot vaststelling of wijziging van
een bestemmingsplan, aan een verzoek om een voorlopige voorziening in de zin
van artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht dat wordt gedaan hangende
de beroepstermijn, schorsende werking te geven. Het ligt voor de hand voor
beide figuren dezelfde voorziening op te nemen, daar de verwantschap tussen
beide zeer groot is en derhalve ook de problematiek die daarbij een rol kan
spelen.De wijziging in het nieuwe derde lid (was tweede lid) was nodig omdat
niet was onderkend dat tegen een aanleg- of sloopvergunning in eerste instantie
beroep bij de sector bestuursrechtspraak van de rechtbank openstaat. Daarnaast
is wijziging nodig in verband met de keuze voor rechtsbescherming in twee
instanties na het volgen van een coördinatieprocedure waarbij geen besluiten
zijn betrokken waartegen rechtstreeks beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State openstaat. Verwezen wordt naar de toelichting bij de
onderdelen X en Y.AADeze nota van wijziging houdt toevoeging in van een afdeling en een aantal
artikelen en artikelonderdelen. Het is voor het proces van wetgeving van belang
de oude nummering van het wetsvoorstel zo lang mogelijk te handhaven. Daarom
is ervoor gekozen aan de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer de opdracht te geven eerst ter gelegenheid van de bekendmaking
in het Staatsblad waar nodig over te gaan tot vernummering en verlettering
van afdelingen, paragrafen, artikelen en artikelonderdelen. Het ligt in het
voornemen in de Staatscourant een transponeringstabel te publiceren.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerXNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, 28 916, nr. 6.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, 28 916, nr. 7.XNoot3Kamerstukken II, 2003–2004, 28 916, nr. 8.XNoot4Kamerstukken II, 2002–2003, 28 916, A, pag. 7–8.XNoot1Ik denk hierbij aan woningen, sociaal-culturele voorzieningen, onderwijs-
en sportvoorzieningen, kleinschalige bedrijven en kantoren, lokale wegverbindingen
in het stedelijke gebied, de bouw en uitbreiding van bedrijven binnen reeds
voor dat gebied geldende bestemmingen, voorzover deze niet komen te vallen
onder de algemene maatregel van bestuur («ontheffingenlijst»)
op grond van artikel 3.16 van het wetsontwerp.XNoot2Zie in dit verband ook artikel 3:10, tweede lid, Algemene wet bestuursrecht
(Awb).XNoot1Hierbij is voor het provinciaal niveau te denken aan: bovenlokale integrale
gebiedsontwikkeling, meestal over het grondgebied van een gemeente (bijv.
Zuidplaspolder); conserverend gemeentegrens overschrijvend ruimtelijk beleid
(bijv. Gelderse Poort), of bovenlokale distributie van ruimtelijk zeer relevante
bedrijvigheden (conserveren/weghalen en ontwikkelen; zonering en concentratie,
bijv. de winning van windenergie of regulering van de verblijfsrecreatie van
alle gemeenten op de Veluwe).XNoot2Aarts, dr. L.J.M. en Visscher, drs. C.M., De nieuwe Wet op de ruimtelijke
ordening en de werklast van de Raad van State en de rechtbanken – Variant
II, Den Haag, februari 2004.XNoot1T.a.p. pagina 8.XNoot1Kamerstukken II, 2003/04, 29 421, nrs. 1–3.XNoot2Handelingen I 2003/04, 27 178, blz. 7-361.XNoot1Stb. 2003, 449.XNoot2Kamerstukken II, 2003/04, 29 285, 1–3 en 29 392, 1–3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28916-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl