Huursubsidiewet; Verslag algemeen overleg over de vangnetconstructie huursubsidie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25090, nr. 65

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25090 nr. 65

07-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretaris van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en MilieubeheerGedachtewisseling in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25090Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 090Nieuwe regels over het verstrekken van huursubsidies (Huursubsidiewet)nr. 65VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 september 1997De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 14 juli 1997 overleg gevoerd met staatssecretaris
Tommel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over diens
brief van 10 juli 1997 inzake de vangnetconstructie huursubsidie.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Duivesteijn (PvdA) wees erop dat de nieuwe Huursubsidiewet
door de verschuiving van objectsubsidies naar subjectsubsidies een vrijer
huurbeleid mogelijk maakt, maar tegelijkertijd met zich meebrengt dat mensen
afhankelijker worden van huursubsidie. De huursubsidie is in feite bedoeld
als compensatie van het vrije huurbeleid en is dus geen algemene regeling,
maar een regeling die mensen in de meest directe zin kan treffen. Het recht
op huursubsidie is een wettelijk recht. Bij de behandeling van de wet vormde
de integriteit van de Huursubsidiewet een belangrijk onderwerp van gesprek.
De oude wet bevatte veel kleine technische valkuilen die in de nieuwe wet
ontbreken. Over het schattingsinkomen en de omschakeling van schattingsinkomen
naar fiscaal inkomen over het voorgaande jaar is uitgebreid gesproken en ook
toen al werd onderkend dat dit laatste met zich zou kunnen meebrengen dat
een groep mensen buiten de boot valt. De staatssecretaris ging ervan uit dat
ongeveer 20 000 huishoudens bij de Sociale dienst een aanvraag zouden
moeten indienen voor een woonkostentoeslag. De Kamer heeft die oplossing van
de hand gewezen en heeft aangedrongen op wijziging van het wetsvoorstel; in
de wet wordt nu uitdrukkelijk erkend dat het recht op individuele huursubsidie
niet mag worden aangetast door verlaging van het inkomen.De staatssecretaris heeft een en ander uitgewerkt in de Regeling bijdrage
huurlasten (RBH). In die regeling wordt het fundamentele recht op huursubsidie
echter aangetast, zo meende de heer Duivesteijn. Uit de brief van 10 juli
jl. blijkt dat minimaal 7 000 huishoudens nadelige gevolgen zullen ondervinden
van deze uitwerking van de nieuwe Huursubsidiewet; de RBH is dus geen adequate
vangnetconstructie. Hij stelde met klem dat een wettelijk recht
op huursubsidie iets anders is dan de vraag om een woonkostentoeslag aan een
gemeente. Dit zou echter nog daaraan toe zijn als met de Vereniging van Nederlandse
gemeenten (VNG) was overeengekomen dat betrokkenen per definitie van dit recht
gebruik kunnen maken. Volgens de VNG is er echter geen overleg gevoerd. Waarom
niet? De vereniging distantieert zich van de huidige regeling en wijst erop
dat de woonkostentoeslag als uiterste vangnet moet worden gezien. Door deze
regeling wordt een van de bezwaren van de oude wet opnieuw ingevoerd, namelijk
dat betrokkenen via een omweg in hun rechten worden aangetast en terecht komen
in een onzekere situatie.In zijn brief van 10 juli jl. suggereert de staatssecretaris dat de oplossing
die hij voorstelt, beter is dan het standpunt dat de Kamer bij de behandeling
van de wet heeft ingenomen. De heer Duivesteijn wees erop dat de Kamer zich
steeds op het standpunt heeft gesteld dat er een goede regeling moet komen.
Zij heeft er daarom mee ingestemd dat de staatssecretaris in overleg met de
VNG tot een adequate uitvoering van artikel 25 van de Huursubsidiewet zou
komen. Waarom spreekt hij zo zeker over de woonkostentoeslag, terwijl hij
geen enkele zekerheid heeft op dit punt? Waarom verstrekt hij de gevraagde
cijfers niet? Waarom gaat hij niet in op de situatie van mensen met een inkomen
boven het bijstandsniveau? Waarom worden de rekenvoorbeelden beperkt tot huren
van maximaal f 700? Hoe is de situatie van mensen met huren die daar
ver bovenuit gaan? Overigens komen inwoners van Rotterdam en Amsterdam niet
in aanmerking voor een woonkostentoeslag zolang hun inkomen niet tot het bijstandsniveau
is gedaald of zij moeten alles wat zij boven het bijstandsniveau verdienen,
inleveren als zij daarvoor wel in aanmerking komen.De heer Duivesteijn vond de voorliggende regeling onaanvaardbaar. Het
recht op huursubsidie mag op geen enkele wijze worden aangetast, ook niet
door een ministeriële regeling. Een verwijzing naar de woonkostentoeslag
is alleen mogelijk in uitzonderingssituaties met een specifiek individueel
karakter. Hij kondigde aan dat hij, indien noodzakelijk, om een plenaire behandeling
zal vragen waarin hij een motie zal indienen om tot wijziging van de regeling
te komen.Ook de heer Biesheuvel (CDA) vond het opvallend dat de staatssecretaris
zich verdedigt met de opmerking dat hij een betere constructie heeft bedacht
dan de Kamer. Hij herinnerde eraan dat hij een amendement heeft ingediend
om te komen tot een achtervangconstructie, maar dat de staatssecretaris dit
amendement heeft ontraden omdat hijzelf een betere oplossing zou voorstellen.
Toen de Kamer hem vroeg of hij haar de regeling waarin hij die oplossing zou
neerleggen eerst zou willen voorleggen, heeft hij daar negatief op geantwoord
omdat de regeling dan niet per 1 juli van kracht zou kunnen worden. Hij vroeg
de Kamer hem te vertrouwen. De heer Biesheuvel zei dit hij dat heeft gedaan,
maar nu moet vaststellen dat de regeling op zijn minst een aspect bevat waarmee
hij niet kan instemmen, namelijk de voorwaarde dat de inkomensachteruitgang
leidt tot een inkomen op of onder het minimumniveau. Die voorwaarde heeft
de Kamer nooit voorgestaan. Het is daarom ronduit irritant te moeten lezen
dat deze voorwaarde de instemming heeft van de Tweede Kamer. Hoe komt de staatssecretaris
daarbij? Bij de behandeling van de Huursubsidiewet op 29 januari 1997 heeft
de staatssecretaris gezegd: «Ik ben (...) van oordeel dat het niet het
meest logisch en waarschijnlijk ook niet het voordeligst is dit te doen via
de bijzondere bijstand. Ik ben in overleg met de VNG om te kijken of wij voor
deze groepen een oplossing kunnen vinden die zo gebruikersvriendelijk mogelijk
is. Die oplossing zal waarschijnlijk buiten de bijzondere bijstand omgaan.»
De heer Biesheuvel zei dat hij zich op het verkeerde been voelt gezet door
de regeling die nu is getroffen. De reacties van sociale diensten en wethouders roepen de vraag op of er
wel overleg is gevoerd over dit aspect van de regeling, want velen zijn erdoor
verrast. Nu heeft de minister-president tijdens een persconferentie geruststellende
woorden gesproken, maar het is de vraag, gelet op de brief van 10 juli, of
de staatssecretaris en de minister-president wel op een lijn zitten. De uitspraak
van de minister-president wekt op zijn minst de indruk dat de genoemde 7 000
huishoudens niet in grote delen een beroep zullen moeten doen op de bijzondere
bijstand. Waarop baseert de staatssecretaris zijn verwachting dat de bijzondere
bijstand deze mensen wel zal opvangen? De bijzondere bijstand sluit immers
niet naadloos aan de op de regeling voor individuele huursubsidie. Bovendien
kan uit de regeling worden afgeleid dat de inkomensachteruitgang per 1 januari
1997 moet hebben plaatsgevonden. Sommige sociale diensten hebben daarom mensen
met een inkomensachteruitgang in 1996 al weggestuurd, terwijl naderhand bleek
dat ook zij voor deze regeling in aanmerking komen.De heer Biesheuvel benadrukte dat de RBH wijziging behoeft. De wet mag
niet zo karig worden uitgelegd. Hij drong erop aan dat de staatssecretaris
de woorden van de minister-president ruimhartig opvat en de regeling aanpast.Mevrouw Verbugt (VVD) wees erop dat de Kamer bij de behandeling
van de Huursubsidiewet na rijp beraad en op goede gronden heeft ingestemd
met het afschaffen van de schattingsregeling. Het is verheugend dat een einde
komt aan de omslachtige wijze waarop teveel betaalde subsidie moet worden
verhaald en de financiële problemen die dat voor veel huishoudens met
zich meebrengt. Die beslissing vraagt echter om een andere wijze van uitvoering,
omdat hij voor mensen die worden geconfronteerd met een onvoorziene of plotselinge
inkomensdaling problemen kan opleveren. Bij die problemen is al eerder stilgestaan.
De staatssecretaris wijst erop dat hij twee vangnetten in de regeling heeft
ingebracht om te voorkomen dat deze groep in financiële problemen raakt.
Voor huurders die als gevolg van werkloosheid, WAO of AOW terugvallen op bijstandsniveau
biedt de RBH een voldoende vangnet, maar niet voor mensen die voor het eerst
AOW ontvangen, aangevuld met een klein pensioen of voor de lagere middeninkomens
die als gevolg van werkloosheid of blijvende arbeidsongeschiktheid terugvallen
op een inkomen net boven het minimumniveau. Zij vallen door de mazen van het
eerste vangnet en komen dan in het tweede terecht, de bijzondere bijstand.
Er is een kloof tussen de signalen over een pijnlijke financiële val
van deze huurders en het optimistische rekenvoorbeeld van de staatssecretaris.
Huurders moeten in vergelijkbare inkomenssituaties ook vergelijkbare rechten
kunnen doen gelden. Mevrouw Verbugt vroeg of hij haar zorg op dit punt kan
wegnemen. Kunnen de huurders door deze wijze van uitvoering van de wet nog
wel het recht doen gelden dat de wet hen in essentie biedt? Het kan niet zo
zijn dat er, ondanks de twee vangnetten, toch nog huurders zijn die een dubbele
val kunnen maken, dat wil zeggen een inkomensval van 20% en een IHS-val.Het is onduidelijk of de bijzondere bijstand in alle gevallen voldoende
soelaas biedt. Is er een risico dat de gemeenten op dit punt een verschillend
beleid zullen voeren? De staatssecretaris schrijft immers ook dat lokale criteria
een rol kunnen spelen. Heeft hij over deze regeling en het aspect van de bijzondere
bijstand overleg gevoerd met de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(SZW) en, zo ja, kan hij aangeven wat dit gesprek heeft opgeleverd?Mevrouw Verbugt waarschuwde voor een nieuwe discussie over het verleggen
van grenzen. Verder mag er geen nieuwe ongelijkheid ontstaan tussen huurders
en mensen met een eigen woning.De minister-president heeft gezegd dat het kabinet niet zal toelaten dat
huurders in problemen komen door de nieuwe Huursubsidiewet. Zij ging er vanuit dat de staatssecretaris die politieke toezegging zal waarmaken.
Het gaat nu vooral om de praktische uitwerking. Zij herinnerde eraan dat haar
fractie bij de behandeling van de Wet een amendement heeft ingediend waarin
de staatssecretaris wordt gevraagd de Kamer over de uitwerking te informeren.
Zij zei dat zij de vinger aan de pols zal blijven houden en als het nodig
is hierop terug zal komen.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) had zich verbaasd over de brief
van de staatssecretaris, omdat uit de stukken blijkt dat een meerderheid van
de Kamer heeft gezegd dat er een regeling moet komen voor mensen die worden
geconfronteerd met een inkomensterugval van 25%. De brief van de staatssecretaris
is erg optimistisch van toon en suggereert dat hij verder gaat dan de Kamer.
Hij heeft een aanzienlijke inkomensdaling vertaald in een percentage van 20%,
maar voegt daar wel de voorwaarde aan toe dat het actuele inkomen dan tot
op of onder het minimumniveau moet dalen. De Kamer heeft nooit gesproken over
een dergelijke voorwaarde. Ook de uitspraak van de minister-president lijkt
niet overeen te komen met de bedoeling van de Kamer, want hij heeft die tweede
voorwaarde niet tegengesproken.De reactie van de VNG liegt er niet om, zo vervolgde zij. De VNG stelt
dat zij de groep mensen die geen beroep kan doen op de regeling en wordt doorverwezen
naar de bijzondere bijstand, als tamelijk willekeurig ziet. Zij noemt dit
een al te gemakkelijke afwenteling van een uitkeringsprobleem. Hoe verklaart
de staatssecretaris dat het toegezegde overleg met de VNG niet heeft plaatsgevonden?
Hoe denkt hij over de opmerkingen van de VNG?Mevrouw Sipkes zei dat zij verbaasd is over de volhardende houding van
de staatssecretaris die ook uit zijn laatste brief spreekt. In de eerste plaats
omdat er zo'n uitvoerige Kamerbehandeling is geweest. In de tweede plaats
omdat de commissie hem een brief heeft gestuurd waaruit blijkt dat een meerderheid
van de Kamer het niet eens is met deze regeling.De heer Stellingwerf (RPF) wees erop dat de nieuwe Huursubsidiewet
op veel punten een verbetering is ten opzichte van de oude. Over het specifieke
punt van discussie: de afschaffing van de schatting van het inkomen, bestaat
geen verschil van mening. De staatssecretaris is van mening dat hij de wens
van de Kamer op dit punt uitvoert en zelfs verdergaat dan de Kamer. Nalezing
van de Handelingen leidt tot de conclusie dat de Kamer in ieder geval niet
duidelijk heeft gezegd dat dit de oplossing is die haar voor ogen staat. De
staatssecretaris is optimistisch en kenschetst de regeling in alle opzichten
als een verbetering. Het aantal mensen dat zal zijn aangewezen op bijzondere
bijstand is volgens hem niet meer dan in de huidige situatie. De Kamer heeft
echter beoogd ook op dit punt tot een verbetering te komen. De heer Stellingwerf
drong er daarom op aan dat de regeling wordt aangepast. De bezwaren van de
VNG vormen mede een argument om een ruimhartiger benadering te kiezen voor
deze groep. Het blijft uiteindelijk een zaak van broekzak-vestzak, want beide
uitkeringen worden uit overheidsmiddelen betaald.Hij vroeg welke gevolgen een wijziging van de regeling zullen hebben.
Is het probleem van tafel als de grens wordt verlegd? Wat zal dan nog worden
beschouwd als een specifiek geval?Mevrouw Aiking-Van Wageningen (groep-Nijpels) zei dat zij uit
de reacties op de RBH heeft afgeleid dat ouderen vooral het regime van de
bijzondere bijstand als zeer bedreigend ervaren. Het standaardformulier van
de bijzondere bijstand staat vol vragen die niet van toepassing zijn op 65-plussers.
Zij stelde daarom voor de groep mensen die in aanmerking komt voor de RBH
uit te breiden en de groep die een beroep moet doen op de bijzondere bijstand
te verkleinen. Dit laatste kan worden bereikt door de regeling
van toepassing te verklaren op mensen die worden geconfronteerd met een inkomensachteruitgang
van 10% en daardoor op of onder het minimumniveau komen. Bij een inkomen op
of onder dit niveau is 10% een substantieel deel van het inkomen.Zij stelde voor dat gemeenten wordt gevraagd 65-plussers in een begeleidende
brief attent te maken op de vragen van het maandelijks controleformulier van
de bijzondere bijstand die niet voor hen van toepassing zijn.De voorliggende regeling is te karig en nadelig voor hen die er in inkomen
op achteruitgaan. Zij pleitte voor een ruimhartige uitleg van de woorden van
de minister-president, omdat de voorliggende regeling het recht op huursubsidie
aantast.De heer Poppe (SP) zei dat hij zich misleid voelt, omdat hij
de indruk heeft dat hij voor een andere Wet heeft gestemd dan nu in de praktijk
wordt uitgevoerd. Hij herinnerde eraan dat hij tijdens de behandeling op 29
januari jl. heeft gezegd: «Ontegenzeggelijk wordt de uitvoering hierdoor
(de afschaffing van het schattingsinkomen) vereenvoudigd, maar wie bijvoorbeeld
in het nieuwe subsidiejaar in een andere, lagere inkomenspositie terecht komt,
krijgt alleen subsidie gebaseerd op het afgelopen jaar, wat dus een lager
bedrag is. Dat kan een onrechtvaardige lagere huursubsidie tot gevolg hebben
ten opzichte van het bedrag waarop men eigenlijk, gezien het inkomen, recht
op zou hebben. De instituten voor sociale raadslieden hebben erop gewezen
dat bij een grote inkomensval de woonkostentoeslag alleen respijt biedt voor
huishoudens die op een minimuminkomen terugvallen. Huurders die een inkomen
uit arbeid hebben, maar na ontslag nieuw werk vonden tegen een lager inkomen
en vrouwen die in de Algemene nabestaandenwet zijn terecht gekomen en inkomen
uit arbeid van hun man hebben, zullen naast het net vissen en gedeeltelijk
buiten de huursubsidieboot vallen, wat zeer onterecht is. Dit vinden wij een
zeer zwak moment in het wetsvoorstel van de staatssecretaris.» De reactie
van de staatssecretaris in de nota van wijziging is zodanig dat er geen aanleiding
lijkt op dit punt terug te komen. Er wordt gesproken over mensen die in het
subsidietijdvak een aanmerkelijk lager inkomen krijgen, er worden voorbeelden
gegeven en er wordt aangegeven dat de hoogte van de bijdrage wordt gebaseerd
op de berekeningssystematiek van de Huursubsidiewet. De heer Poppe zei dat
hij dit zo heeft uitgelegd dat iemand die door een inkomensval binnen de voorwaarden
van de huursubsidie valt, een uitkering krijgt volgens de tabellen. In de
circulaire van 28 april jl. aan de gemeenten wordt een voorbeeld gegeven van
wat zich liet aanzien als een extreme situatie, maar nu blijkt dat dit niet
zomaar een voorbeeld is, maar hét voorbeeld. Iemand die zijn inkomen
niet tot het minimumniveau of daaronder ziet dalen, heeft geen recht op huursubsidie.
Dat is iets anders dan in de nota van wijziging staat en in de brief aan de
gemeenten.De heer Poppe wees erop dat de gemeenten geen compensatie krijgen voor
de woonkostentoeslag. De vraag is dan ook hoe zij de regeling zullen uitvoeren.De staatssecretaris heeft toegezegd dat de regeling door de overgang van
een schattingsinkomen naar het actuele inkomen ertoe zal leiden dat een forse
inkomensdaling onmiddellijk zal worden gecompenseerd. Die toezegging maakt
hij niet waar. Hij heeft de Kamer daarmee op het verkeerde been gezet. De
heer Poppe vroeg waarom de staatssecretaris ingaat tegen de letter en geest
van de nota van wijziging en zijn toezegging aan de Kamer. Hoe zal hij die
toezegging alsnog gestand doen? Hoe zal de regeling worden aangepast?Mevrouw Versnel-Schmitz (D66) vroeg bevestiging dat een wijziging
van de regeling met terugwerkende kracht mogelijk is. Zij wees erop dat de
RBU al vanaf april bij de Tweede Kamer bekend kon zijn. Zij vroeg verder
of de werkwijze die de staatssecretaris heeft gekozen, wordt ingegeven door
de gedachte dat de afhandeling van de groep die een inkomensachteruitgang
heeft van meer dan 20% en daardoor op of onder het minimumniveau komt, snel
en eenvoudig kan verlopen, terwijl voor andere, meer ingewikkelde zaken via
de woonkostentoeslag van de bijzondere bijstand een oplossing bestaat. Zij
ging ervan uit dat de vormgeving van de regeling zo is gekozen dat voor de
meest schrijnende gevallen zo snel mogelijk een oplossing wordt gevonden.In zijn brief wijst de staatssecretaris er met nadruk op dat hij samen
met de minister van SZW berekeningen heeft gemaakt. Gaat de minister akkoord
met de voorgestelde regeling?Uit de brief van de VNG kan niet worden afgeleid dat er geen overleg met
de staatssecretaris is geweest, maar wel dat de vereniging het niet met hem
eens is. Is er overleg gevoerd met de VNG en, zo ja, hoe is dat verlopen?
Is met de minister van SZW gesproken over de situatie in Rotterdam en Amsterdam?Uit de rekenvoorbeelden blijkt dat een beroep op de woonkostentoeslag
materieel geen groot verschil zal opleveren met een uitkering op grond van
de RBH. Kan de staatssecretaris dit bevestigen? Hoe kan hij daar zo zeker
van zijn?De Woonbond heeft laten weten dat zij, direct na het verschijnen van de
regeling in april jl., aan de staatssecretaris heeft geschreven dat de voorliggende
regeling ertoe zal leiden dat velen tevergeefs een beroep zullen doen op die
regeling. Is dat waar? Heeft de staatssecretaris nog andere reacties ontvangen
op de regeling?Op 1 juli van enig jaar volgend na de toekenning van een uitkering op
grond van de RBH, wordt het inkomen van betrokkene gemeten over het voorafgaande
belastingjaar. Op grond daarvan kan hij nogmaals in aanmerking komen voor
een uitkering op grond van de RBH. Hoe is dit geregeld voor diegenen die geen
recht kunnen doen gelden op de RBH; kunnen zij nogmaals een beroep doen op
de bijzondere bijstand?De opmerkingen van de minister-president worden in de media verschillend
geïnterpreteerd. Enerzijds wordt geschreven dat de minister-president
huursubsidie bij inkomensdaling heeft gegarandeerd, terwijl anderzijds wordt
opgemerkt dat hij heeft beloofd dat het kabinet de schade zal herstellen als
toch blijkt dat iemand de dupe wordt van deze regeling. Kan de staatssecretaris
aangeven waar de minister-president op doelt? Doelt hij op de RBH of op een
andere regeling waarin alle aanvragen voor huursubsidie zullen worden ondergebracht? Het antwoord van de staatssecretaris van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en MilieubeheerDe staatssecretaris zei dat hij de voorliggende regeling heeft
gemaakt met de intentie een goede oplossing te vinden voor mensen die na verlaging
van hun inkomen in financiële problemen komen doordat zij huursubsidie
krijgen op basis van een te hoog inkomen. Hij schetste in het kort de nadelen
van de oude regeling: het demotiverende effect van subsidievermindering bij
de overgang van een uitkering naar loon uit arbeid en bij iedere salarisverbetering
en de terugvordering van vaak forse bedragen die merendeels mensen met een
minimuminkomen trof. De regeling had nog een ander bezwaar, namelijk dat de
meeste mensen met een laag inkomen er geen gebruik van konden maken, omdat
zij tussen 1 juli en 1 oktober nog niet wisten dat zij in de loop van dat
jaar een lager inkomen zouden krijgen. Die grote groep heeft altijd gebruik
moeten maken van de bijzondere bijstand. De vraag of een regeling moet worden
getroffen via de bijzondere bijstand of via de huursubsidie is dus niet nieuw.Met de nieuwe Huursubsidiewet is geprobeerd een aantal onvolkomenheden
in de oude wet weg te nemen. Tijdens de behandeling is afgesproken
dat een einde moet komen aan de terugbetalingen en dus ook aan de schatting
van het inkomen. Daarom is in artikel 25 van de Wet een voorziening getroffen
voor diegenen die met een inkomensachteruitgang worden geconfronteerd. De
schatting vervalt natuurlijk ook voor hen die er op inkomen op vooruit gaan;
zij ontvangen een jaar extra huursubsidie wat hen zal motiveren tot betaalde
arbeid over te gaan. Deze beperking van de armoedeval kost geld, maar is zeer
nuttig.Artikel 25 van de wet bevat een aantal heldere uitgangspunten. In de eerste
plaats dat er voor ernstige gevallen een mogelijkheid tot reparatie moet zijn.
De schattingsregeling ging uit van een inkomensterugval van 15% op jaarbasis.
In het wetsvoorstel werd ervan uitgegaan dat de reparatie alleen de meest
ernstige gevallen zou betreffen en voor iedereen via de bijzondere bijstand
zou verlopen. De Kamer heeft daarop gereageerd in haar verslag en een aantal
vragen gesteld, maar heeft op zich geen overwegende bezwaren geformuleerd.
De vragen zijn in de nota naar aanleiding van het verslag beantwoord; in het
plenaire debat is aan dit onderdeel van de wet weinig aandacht besteed. De
staatssecretaris vond dit verwonderlijk, omdat dit nu juist direct ingrijpt
op de inkomenssituatie van betrokkenen. Natuurlijk is er wel inhoudelijk gesproken
over de vraag hoe een en ander kan worden geregeld en over de vraag wat onder
een ernstige terugval in inkomen wordt verstaan. Hij verwees naar het amendement-Biesheuvel
dat beoogde het criterium van een ernstige inkomensachteruitgang vast te stellen
op 25% en dit te doen via de hardheidsclausule. Hij zei dat hij dit heeft
ontraden, omdat hij nog wilde nadenken over het percentage en omdat de hardheidsclausule
sowieso inhoudt dat betrokkene helemaal niets krijgt als de terugval in huursubsidie
niet minstens f 1200 is. Hij herinnerde eraan dat hij in antwoord op
de opmerking dat een regeling via de bijzondere bijstand geen elegante oplossing
is, heeft toegezegd een aparte VROM-uitvoeringsregeling te ontwerpen. Op dat
moment vond al intensief overleg plaats met de VNG over de vraag wat de uitvoeringskosten
zijn van een regeling die geheel via de bijzondere bijstand verloopt en over
de vraag of die werkwijze haalbaar is.De vraag is vervolgens aan welke eisen een dergelijke regeling moet voldoen.
Bij het opstellen van de regeling is nauw samengewerkt met het ministerie
van SZW. Dat is logisch, want de bestrijding van de armoedeval staat centraal
in dit beleid. Verder is de regeling het product van overleg met de VNG. Daarnaast
hebben ook vertegenwoordigers van het ministerie van SZW gesprekken gevoerd
met de VNG. De VNG heeft laten weten in te stemmen met de regeling, zij het
dat zij heeft gevraagd om «monitoring» opdat duidelijk wordt of
deze werkwijze de gemeenten extra geld zal kosten. De staatssecretaris zei
dat hij daarom verbaasd is over de recente reactie van de VNG. Hij zegde toe
dat hij zal nagaan waarop die is gebaseerd. Overigens had hij begrip voor
de vragen van wethouders en sociale diensten. Aan de bestaande woonkostentoeslag
in de bijzondere bijstand verandert weliswaar niets, maar de regeling heeft
wel tot gevolg dat de sociale dienst eerst moet nagaan of betrokkene bij VROM
heeft gevraagd of hij in aanmerking komt voor de RBH, want dat is nu de voorliggende
voorziening.Een van de eisen aan de nieuwe regeling is dat hij van toepassing moet
zijn op ernstige gevallen: mensen die er fors in inkomen op achteruitgaan
en snel een voorziening nodig hebben. Een traject dat vele maanden vergt voor
controle is hier niet op zijn plaats. In de tweede plaats moet er snel kunnen
worden betaald. In de derde plaats moeten er zo min mogelijk barrières
worden opgeworpen, opdat zoveel mogelijk mensen van de regeling gebruik kunnen
maken. In de vierde plaats moet terugbetaling worden voorkomen. Tot slot is
gezamenlijk de conclusie getrokken dat een inkomensdaling van 25%, zoals oorspronkelijk
voorgesteld, teveel is, omdat dan zoveel mensen buiten de regeling vallen
dat het in sociaal opzicht niet verantwoord is. Daarom is besloten tot een
inkomensterugval van 20%. De inkomensdaling van 15% in de oude
regeling was een gemiddelde daling over het hele jaar gerekend. Als het inkomen
in de loop van het jaar terugviel, was er dus een veel grotere inkomensteruggang
nodig om de facto tot een jaargemiddelde van 15% te komen. De RBH is in dit
opzicht gunstiger: in de eerste maand waarin kan worden aangetoond dat het
inkomen met minstens 20% is teruggelopen, kan onmiddellijk een beroep worden
gedaan op de regeling. Wie een aanvraag indient, krijgt binnen vier weken
uitslag (dit jaar nog zes weken). Indien betrokkene in aanmerking komt voor
de regeling en een aanvraag heeft ingediend voor de 15e van enige maand, krijgt
hij nog de volgende maand de uitbetaling van de huursubsidie. Als hij de aanvraag
indient op de eerste van een maand, volgt uitbetaling nog diezelfde maand.
Deze verbeteringen, de keuze voor een inkomensteruggang van 20% en het feit
dat nu het gehele jaar door aanvragen kunnen worden ingediend, zijn even zovele
argumenten voor de opmerking in de brief dat de regeling voor veel betrokkenen
een vooruitgang betekent. Al deze voordelen zijn in het debat niet besproken,
zij zijn naar voren gekomen bij de formulering van de regeling.De staatssecretaris ging vervolgens in op de vraag waarom in de regeling
verder is bepaald dat de inkomensterugval moet leiden tot een inkomen op of
onder het minimumniveau. Hij wees erop dat bij een snelle beslissing die betrokkenen
binnen een maand uitsluitsel geeft, geen sprake kan zijn van enige serieuze
controle, behalve als onomstotelijk vaststaat hoe groot de inkomensterugval
is. Dit was immers ook het grote probleem van de schattingsregeling. Hij zei
dat hij zich daarom heeft beraden op de vraag wanneer met een grote mate van
waarschijnlijkheid kan worden afgegaan op wat betrokkenen zelf melden zonder
het risico dat achteraf alsnog tot terugvordering moet worden overgegaan.
Uitgangspunt hierbij is geweest dat de groep die op het minimum terechtkomt,
het zich niet kan veroorloven maandenlang een te hoge huur te betalen. Mensen
wier inkomen tot het minimum terugvalt, kunnen dat over het algemeen heel
goed aantonen en het lijkt praktisch mogelijk dit binnen vier weken te toetsen.
Als de voorwaarde van het minimumniveau wordt losgelaten, zal er meer tijd
zijn gemoeid met de beschikking, omdat nu eenmaal niet binnen een maand alle
controles kunnen worden uitgevoerd die nodig zijn voor de grote groep mensen
die om de meest uiteenlopende redenen met een lager inkomen wordt geconfronteerd.
Het ministerie van VROM is daar absoluut niet op toegerust. De voorwaarde
van een inkomensterugval tot op of onder het minimumniveau is dus heel bewust
gekozen, maar is zeker niet ingegeven door financiële motieven, want
de bijzondere bijstand is, gelet op de uitvoeringskosten, een dure regeling.De heer Poppe (SP) wees erop dat er meer situaties zijn waarin
snel duidelijkheid kan worden verkregen. Dit geldt bijvoorbeeld voor de VUT,
pensioenen, WAO en AOW. Voor anderen vraagt de controle misschien meer tijd,
maar dat wil toch niet zeggen dat zij dan maar van de regeling moeten worden
uitgezonderd?De heer Biesheuvel (CDA) vond dat, gegeven de gevoeligheid
van dit onderwerp, de staatssecretaris het dilemma dat hij nu schetst, ten
minste aan de Kamer had moeten voorleggen. Hij vroeg verder wat er gebeurt
als iemand terugvalt tot het sociaal minimum, maar overigens geen inkomensteruggang
van 20% heeft. Hoe is de relatie tussen die beide voorwaarden: een inkomensterugval
van 20% en een inkomen op of onder het sociaal minimum?De staatssecretaris antwoordde dat in het laatste geval, bij
een inkomensterugval tot het minimum zonder dat er sprake is van een terugval
van 20%, een beroep kan worden gedaan op de bijzondere bijstand,
analoog aan de vroegere regeling van het schattingsinkomen waar een minimumachteruitgang
van 15% was vereist. Hij zegde toe in overleg te treden met de minister van
SZW over de vraag of de regeling zodanig vorm kan krijgen dat onderscheid
wordt gemaakt tussen mensen die op minimumniveau binnenkomen en binnen een
maand kunnen worden geholpen en anderen die op langere termijn uitsluitsel
krijgen. Daarbij zullen de uitvoeringsconsequenties zeker aan de orde komen,
maar ook de vraag of betrokkenen bij een dergelijke werkwijze zijn gebaat.
Hij verzette zich tegen de indruk dat de bijzondere bijstand een slechte regeling
is. Voor velen geldt dat zij, juist omdat het om maatwerk gaat, in de bijzondere
bijstand niet slechter en zelfs nog beter af zullen zijn. Een voorziening
in de RBH voor deze categorie vraagt een waterdichte controle die veel tijd
vergt. Het is de vraag waar het belang van betrokkenen ligt: bij snelle zekerheid
door een beroep op de bijzondere bijstand of bij een veel langere termijn
van onzekerheid om vervolgens misschien alsnog naar de bijzondere bijstand
te worden verwezen. Overigens zullen diegenen met een laag inkomen die er
fors op achteruitgaan en nog meer problemen hebben dan alleen de huurlasten,
toch een beroep doen op de bijzondere bijstand zelfs al voldoen zij aan de
criteria van de RBH.De heer Duivesteijn (PvdA) wees erop dat de bijzondere bijstand
sinds de wijziging van de ABW op 1 januari 1996 wordt toegekend door de gemeenten.
De staatssecretaris heeft daarom nooit de zekerheid dat de inkomensterugval
zal worden gecompenseerd in de woonkostentoeslag, omdat iedere gemeenten daarover
zelf beslist. Hij voegde hieraan toe dat de huurder kan worden verplicht maandelijks
te melden of zijn inkomen is gewijzigd, de zogenoemde brengplicht. Op eventuele
fraude moeten strenge sancties worden gesteld.De staatssecretaris antwoordde dat hij niet uitsluit dat het
systeem in veel gevallen te ingewikkeld is, maar dat is nog iets anders dan
fraude. De systematiek van een maandelijkse melding van het inkomen kan inderdaad
de problemen voorkomen die zich bij de schattingsregeling voordeden, maar
het werkelijke probleem is de controle op het inkomen. In alle gevallen moet
worden gecontroleerd of het opgegeven inkomen correct is om een stortvloed
van aanvragen te voorkomen die op termijn weer zal leiden tot een groot aantal
terugvorderingen. Nu de regeling het hele jaar is opengesteld, kunnen meer
mensen ervan gebruikmaken. Zolang er geen sluitende oplossing is voor de controle,
zal de regeling noodgedwongen beperkt moeten blijven tot de groep waarvan
het inkomen eenvoudig kan worden vastgesteld. Hij zegde toe in overleg met
de minister van SZW naar een oplossing te zoeken, maar randvoorwaarde is wel
dat terugvordering is uitgesloten. Hij zag weinig in differentiatie in beslissingstermijnen,
omdat de meest uiteenlopende gevallen zich zullen melden. Met de VNG is afgesproken
dat in de komende maanden nauwkeurig zal worden gevolgd wie in de bijzondere
bijstand terecht komen en wat daarvan de gevolgen zijn. Zo kan wellicht ook
worden vastgesteld in welke gevallen de controle zo eenvoudig is dat betrokkenen
alsnog een beroep kunnen doen op de RBH. Maar ook dan blijft de vraag of zij
hierbij gebaat zijn of dat een direct beroep op de ABW beter is. Hij herhaalde
dat er geen enkel financieel belang is gemoeid met deze beslissing. De wens
om zo klantgericht mogelijk te werken voor mensen die dringend behoefte hebben
aan hulp, staat voorop.Desgevraagd merkte de staatssecretaris op dat de suggestie om de controlemethodiek
van de bijzondere bijstand over te nemen, met zich meebrengt dat ook de systematiek
van die regeling moet worden overgenomen. Dit vraagt om een geweldig controleapparaat
waarover het ministerie van VROM niet beschikt. Bovendien wordt de doorlooptijd
van de aanvraag langer. Hij wees er vervolgens op dat de RBH niet van toepassing is op mensen
die de 65-jarige leeftijd bereiken; voor hen is een aparte voorziening getroffen
in de Huursubsidiewet. Met de bepaling van een inkomensterugval van 20% of
meer per maand, zijn bovendien vrijwel alle boven-65-jarigen van de regeling
uitgezonderd. De regeling is verder in het eerste jaar niet van toepassing
bij een inkomensachteruitgang door verandering van de gezinssituatie; ook
daarvoor is een andere voorziening getroffen. De regeling blijft dus beperkt
tot mensen die loon hebben uit arbeid en met een inkomensterugval worden geconfronteerd
bijvoorbeeld doordat zij hun baan verliezen of arbeidsongeschikt worden. Naar
verwachting zal in 6 000 à 7 000 gevallen per jaar een beroep
worden gedaan op de RBH. Het is de vraag of voor deze groep een sluitend systeem
van controle binnen redelijke tijd en tegen redelijke kosten kan worden opgezet,
zonder dat anderen die nu al een beroep kunnen doen op de regeling daarvan
het slachtoffer worden doordat hun uitkering langer op zich zal laten wachten.
De vraag wat dit betekent voor mensen die niet in aanmerking komen voor de
RBH en een beroep moeten doen op de bijzondere bijstand is relevant en zal
in de toegezegde informatie aan de Kamer zeker aan de orde komen.Een derde punt is de vraag wat de gevolgen zijn als de conclusie luidt
dat de regeling moet worden aangepast. Een ministeriële regeling kan
worden aangepast, ook met terugwerkende kracht, en waar het uitgangspunt is
dat hij maximaal moet werken voor de mensen die hem nodig hebben, is er altijd
de bereidheid tot aanpassing over te gaan als het kan of moet.De staatssecretaris zegde ten slotte toe in zijn brief in te gaan op de
technische detailvragen die nu zijn blijven liggen. Gedachtewisseling in tweede termijnDe heer Duivesteijn (PvdA) vond dat de staatssecretaris een
grote omweg maakt om tot de conclusie te komen dat de regeling moet worden
aangepast. Hij wees erop dat de overheid er waar mogelijk naar streeft bureaucratie
af te schaffen in het belang van de burger, maar nu lijkt het erop dat de
bureaucratie wordt afgeschaft in het belang van de overheid. Omdat het apparaat
het niet aankan, worden belanghebbenden doorverwezen naar een ander instituut.
Het wettelijke recht op huursubsidie moet zoveel mogelijk binnen de regeling
zelf worden gegarandeerd. Hij zag twee controlemomenten. In de eerste plaats
moet het actuele inkomen worden omgerekend naar fiscaal inkomen om de huurbijdrage
vast te stellen. Met een maandelijkse brengplicht overeenkomstig de werkwijze
van de sociale diensten, lijkt dit een werkbare oplossing. In de tweede plaats
biedt het belastbaar inkomen van het volgende jaar een goede kans om na te
gaan of er niet teveel huursubsidie is uitgekeerd. In het uiterste geval zal
er een jaar lang teveel huursubsidie worden uitgekeerd, maar tijdens de behandeling
is overeengekomen dat dit nadeel voor lief wordt genomen om de bureaucratie
terug te dringen en terugvorderingen te voorkomen.De heer Duivesteijn vond de keuze voor een inkomensachteruitgang van 20%
niet vanzelfsprekend. Hij drong erop aan dat de staatssecretaris nog deze
maand de Kamer van zijn bevindingen op de hoogte zal stellen.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) stelde vast dat het vooral technische,
bureaucratische problemen zijn die de staatssecretaris tot de voorliggende
regeling hebben gebracht. Zij betreurde het dat hij in zijn brief niet duidelijker
op dit vraagstuk is ingegaan en bleef van mening dat de regeling moet worden
aangepast. Het recht op huursubsidie is iets anders dan een verwijzing naar
de bijzondere bijstand. Zij drong aan op een spoedige wijziging van de regeling.
Op het beetje huursubsidie dat mensen ontvangen voor een huur
die vaak in geen verhouding staat tot hun magere inkomen, mag niet verder
worden beknibbeld.De heer Biesheuvel (CDA) zei dat zijn bezwaar vooral het toegevoegde
criterium van een inkomensterugval tot of onder het sociaal minimum geldt.
De prijs is te hoog voor een criterium dat slechts is gebaseerd op argumenten
van controle en snelheid van beslissen.Hij herinnerde eraan dat hij bij de indiening van zijn amendement een
parallel heeft getrokken met de Wet op de studiefinanciering bij de uitvoering
waarvan het blijkbaar wel mogelijk is de actualiteit te volgen. Hij drong
erop aan dat de groep die het betreft nu snel duidelijkheid zal worden verschaft.
In ieder geval moet het tweede criterium, een inkomensterugval tot het sociaal
minimum, uit de regeling verdwijnen.Mevrouw Verbugt (VVD) stelde vast dat er geen verschil van
mening bestaat over de wens te komen tot een goede oplossing voor huurders
die door een plotselinge inkomensdaling te hoge woonlasten hebben. De vraag
is wel hoe dit doel in de praktijk kan worden uitgewerkt. Daarvoor is een
regeling nodig die in samenspraak met de minister van SZW en de VNG moet worden
opgesteld. De regeling moet zodanig zijn dat er snel een beslissing kan worden
genomen en snel tot uitkering kan worden overgegaan. Daarnaast moeten er zodanige
controlemogelijkheden zijn dat terugbetalingen tot het verleden behoren. Wellicht
moet nog eens worden nagegaan wie een beroep zal moeten doen op de bijzondere
bijstand, want uiteindelijk moet er een sluitend systeem ontstaan. Overigens
waarschuwde zij voor overhaaste maatregelen.Mevrouw Aiking (groep-Nijpels) vroeg aandacht voor de positie
van AOW'ers die geen beroep kunnen doen op de RBH, maar in plaats daarvan
worden verwezen naar de bijzondere bijstand en daardoor worden geconfronteerd
met een lagere vermogenstoets. Hoe kan dit worden gecompenseerd?De heer Poppe (SP) zei dat hij zich nog steeds misleid voelt.
De staatssecretaris heeft toegezegd in een brief in te gaan op de uitvoeringsproblemen
die hij voorziet. De huidige regeling lijkt vooral gericht op het voorkomen
van dergelijke problemen en gaat te weinig uit van de belangen van de mensen
die het aangaat. Het wettelijk recht op huursubsidie moet voorop staan. Dit
betekent dat zo min mogelijk mensen naar de bijstand moeten worden verwezen.
Een uitkering voor woonlasten uit de bijzondere bijstand is iets anders dan
huursubsidie. Het inkomen van veel mensen kan onmiddellijk worden vastgesteld;
slechts voor een kleine groep vraagt dit meer aandacht. Die wetenschap doet
echter niets af aan het wettelijk recht op huursubsidie.Mevrouw Versnel (D66) vond dat niet te gemakkelijk moet worden
gedacht over de bureaucratische problemen die zich kunnen aandienen. Het is
nogal een verschil of een regeling via het ministerie van VROM binnen vier
weken kan worden toegekend of via de gemeentelijke sociale diensten moet verlopen
die andere methoden hanteren omdat de probleemstelling over het algemeen ingewikkelder
is. De regeling die de staatssecretaris heeft geformuleerd, biedt een werkbare
oplossing tenzij er gemeenten zijn die een beroep op de woonkostentoeslag
bij voorbaat afwijzen.De staatssecretaris zei dat hij de vrijheid heeft genomen een
ander percentage te kiezen toen het amendement-Biesheuvel werd verworpen.
De regeling is op 28 april jl. gepubliceerd en het is verbazingwekkend dat
er sinds die tijd zo weinig reacties zijn geuit, buiten de enkele voorzichtige
procedurele opmerkingen van de koepels. De heer Biesheuvel (CDA) wees erop dat in de tweede nota van
wijziging alleen wordt gesproken over een inkomensterugval van 25% en niet
over het sociaal minimum. Als de staatssecretaris de Kamer vraagt af te zien
van een voorhangprocedure om te voorkomen dat de regeling niet per 1 juli
kan worden ingevoerd, moet de Kamer erop kunnen vertrouwen dat hij in de regeling
geen criteria invoert die niet met haar zijn besproken.De staatssecretaris merkte vervolgens op dat bureaucratische problemen
geen rol spelen, want die kunnen worden opgelost door mensen in te huren.
De vraag is of betrokkenen er bij gebaat zijn als iedereen een beroep kan
doen op de RBH, want een verruiming van de regeling kan ertoe leiden dat mensen
minder snel worden geholpen. Randvoorwaarde voor verruiming van de regeling
is dat niet opnieuw een situatie ontstaat waarin tot terugvordering moet worden
overgaan omdat een sluitende controlemethodiek ontbreekt. Op die mogelijkheid
zal in de toegezegde brief worden ingegaan.In die brief zal ook worden ingegaan op de vraag of het voor betrokkenen
een verbetering zal zijn als zij een beroep kunnen doen op de RBH in plaats
van naar de bijzondere bijstand te worden verwezen.In de derde plaats zal worden ingegaan op de afspraken met de VNG en de
toepassing van de bijzondere bijstand, omdat gemeenten een zekere vrijheid
hebben bij de uitvoering van de bijzondere bijstand.Hij voegde hieraan toe dat in deze brief alle eventuele dilemma's met
hun keuze helder zullen worden weergegeven. De Kamer mag ervan uitgaan dat
die standpunten, net als de huidige regeling, breed worden gedragen, dus ook
door het ministerie van SZW en door de VNG. De brief zal de Kamer in de laatste
week voor het reces bereiken, want er is nogal wat tijd gemoeid met het overleg
en bovendien moet de ministerraad worden geraadpleegd. Overigens kan de regeling,
indien nodig, met terugwerkende kracht worden aangepast. Mensen die op grond
van de huidige regeling zijn afgewezen en wel in aanmerking zouden komen voor
een eventuele nieuwe regeling, zullen dan alsnog worden benaderd. De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De GierXNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van den Berg (SGP),
M. M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter, Van Gijzel (PvdA),
Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Gabor (CDA), ondervoorzitter, Aiking-van Wageningen
(groep-Nijpels), Poppe (SP), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes
(D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA),
Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66), Th. A. M.
Meijer (CDA), Visser-van Doorn (CDA) en Luchtenveld (VVD).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), O. P. G. Vos (VVD), Van Middelkoop (GPV),
Verspaget (PvdA), Jorritsma-van Oosten (D66), Valk (PvdA), Houda (PvdA), Van
Blerck-Woerdman (VVD), Leers (CDA), Hendriks, Reitsma (CDA), Huys (PvdA),
De Graaf (D66), Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD), H. G. J. Kamp (VVD),
Ten Hoopen (CDA), Van 't Riet (D66), Van de Camp (CDA), De Haan (CDA) en Blauw
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25090-65.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl