Beleidsbrief Ontwikkelingssamenwerking; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31250, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31250 nr. 12

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678910• WFH• WMD1112131415
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31250Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 250Beleidsbrief Ontwikkelingssamenwerkingnr. 12LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 8 mei 2008De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
over de brief van 6 februari 2008 inzake invulling van de Nederlandse
doelstelling om tot en met 2015 in totaal 50 miljoen mensen van duurzame toegang
tot schoon drinkwater en verbeterde sanitaire voorzieningen te voorzien. (Kamerstuk
31 250, nr. 5).De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 30 april 2008.
Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,OrmelDe griffier van de commissie,Van der Kolk-Timmermans1Kunt u voorbeelden geven van private waterbedrijven
in ontwikkelingslanden die het aantal mensen dat toegang heeft tot water significant
heeft weten te verbeteren?Publiek-private samenwerking in de drinkwater- en sanitatiesector is het
meest gerealiseerd in Zuidoost Azië en Latijns Amerika. Van het door
de Wereldbank wereldwijd geschatte investeringsvolume (binnen privaat-publieke
samenwerkingsverbanden) van ca. USD 53 miljard (periode 1990–2006)
nemen deze regio’s bijna 90 procent voor hun rekening. Ongeveer 70 procent
van het investeringsvolume betreft public-private concessie-contracten die
een looptijd van 20–30 jaar hebben. De betreffende bedragen moeten dus
over deze periode «uitgesmeerd» worden. Een relatief klein (maar
niet nader bekend) deel van de investeringen wordt gefinancierd uit de cashflow
van de betreffende bedrijven; het overgrote deel wordt gefinancierd met leningen
van internationale financiële instellingen als de EIB, IFC, Wereldbank,
ADB en van grotere commerciële banken. Een complicerende factor is dat
veel van de contracten betrekking hebben op gemengde drinkwatervoorziening én
afvalwaterzuivering en de toerekening naar drinkwater lastig is.In Zuidoost Azië gaat het om grootschalige publiek-private samenwerkingscontracten
in China (Sjanghai Pudong Water Company, Chengdu Générale des
Eaux-Marubeni Waterworks Company), Maleisië (Kelantan Water, Southern
Water Corporation), de Filippijnen (Manilla Water Company, Subic Bay Water
and Sewage Company), Indonesië (PT Pam Thames Jaya, PT Pam Lyonnaise
Jaya), Thailand (Sattahip Water Supply Company, Thai Tap Water Supply Company)
en Vietnam (Bin An Water Company, Lyonnaise Vietnam Water Company).In het Zuid-Amerikaanse continent zijn een 200-tal publiek-private partnerschappen
geregistreerd, met name in Argentinië (Aguas Argentinas, Aguas Cordobera),
Brazilië (Aguas do Paraiba, Aguas de Niteroi), Chili (Aguas Cordillera,
Aguas del Altiplano), Colombia (Aguas de Cartagena, Bogotana de Aguas) en
Mexico (Mexicana de Gestion del Agua), ECOSYS).2Kunt u aangeven welk bedrag Sub-Sahara Afrika in totaal
heeft ontvangen van wat de private sector mondiaal aan investeringen in water
heeft toegezegd? Hoeveel procent is dit?Zoals hierboven vermeld schat de Wereldbank het gezamenlijke investeringsvolume
in privaat-publieke samenwerkingsverbanden in de periode 1990–2006 op
ongeveer USD 53 miljard.Het aandeel van Sub-Sahara Afrika is minder dan 1 procent, ca. USD 530
miljoen.Het zeer lage aandeel is te verklaren door het geringe aantal samenwerkingsprojecten
(een twintigtal waarvan acht in Zuid-Afrika) en het feit dat in de meeste
gevallen sprake is van een samenwerkingsvorm zonder kapitaalsinbreng van de
private partner (management- of lease-contracten).3Kunt u aangeven hoeveel procent van de grote waterprivatiseringscontracten
in Sub-Sahara Afrika beëindigd zijn, dan wel het onderwerp van geschillen
zijn tussen de overheid en de exploitanten over de investeringsniveaus?Voor zover bekend is de afgelopen jaren sprake geweest van een drietal
definitieve beëindigingen (waterbedrijf Dar es Salam, Tanzania, SODECA,
Centraal Afrikaanse Republiek en Fort Beaufort, Zuid Afrika, op een totaal van twintig projecten. De beëindigingen waren hoofdzakelijk het
gevolg van verschillen in inzicht over de investeringsinspanning van de private
partner. Vrijwel alle overige samenwerkingsovereenkomsten zijn in de loop
van de jaren in een of andere vorm herzien of geamendeerd zonder dat er sprake
was van een definitieve beëindiging en terugkeer naar de publieke status.
Het gaat dan vrijwel altijd om herziening van management of leasecontract-voorwaarden
en niet om geschillen over investeringsniveaus.4Kunt u aangeven of, en zo ja hoe, publiek-private partnerschappen
(PPP’s) efficiëntie-voordelen hebben ten opzichte van publiek-publieke
partnerschappen?Het is niet mogelijk om hierover algemene uitspraken te doen. Zowel publiek-private
als publiek-publieke partnerschappen kunnen door uitwisseling van kennis en
informatie en onderlinge samenwerking in algemene zin efficiency voordelen
bieden maar of deze in de praktijk leiden tot tariefsverlaging dan wel verbeterde
dienstverlening is afhankelijk van de specifieke omstandigheden waarin de
partnerschappen moeten functioneren. In beide gevallen komt een commerciële
bedrijfsvoering waarin minimaal kostendekkend wordt geopereerd de duurzaamheid
van de dienstverlening ten goede.5Vindt u het, gezien het bestaan van de Public-Private
Infrastructure Advisory Facility (PPIAF), wenselijk dat er ook een faciliteit
komt die publiek-publieke partnerschappen promoot? Zo neen, waarom niet? Zo
ja, gaat u hiervoor pleiten? Welke mogelijkheden onderzoekt u momenteel voor
verdere steun aan publieke instellingen binnen de watersector in partner-
en overige ontwikkelingslanden?Ik heb bij eerdere gelegenheid gezegd positief te staan tegenover publiek-publieke
samenwerking, en ondersteun in deze context bijvoorbeeld activiteiten van
Nederlandse waterbedrijven. Ook in de Nederlandse bilaterale ontwikkelingssamenwerking
bestaat aandacht voor de versterking van publieke nutsbedrijven en van de
publieke sector in het algemeen. Omdat veel van de internationale hulp gericht
is op publieke ontvangers zie ik niet direct de wenselijkheid van een nieuw
op te richten faciliteit gericht op het promoten van publiek-publieke partnerschappen.
Wanneer overheden van ontwikkelingslanden stellen behoefte te hebben aan zo’n
aparte faciliteit wil ik hier zeker naar kijken. Daarbij geldt wel dat de
scheidslijn tussen publieke en private partijen niet altijd even duidelijk
te stellen is. De Nederlandse waterbedrijven, waarvan de aandelen in handen
zijn van overheden, worden door bijvoorbeeld PPIAF gezien als private partijen,
vanwege hun bedrijfsmatige manier van werken.6Wat doen andere landen dan Bangladesh, waar sterk de
nadruk ligt op waterkwaliteit in verband met de verontreiniging van waterbronnen
met arsenicum op dit terrein?Arseenverontreiniging van drinkwater is een wereldwijd probleem. Het is
nu in ruim 70 landen vastgesteld, verspreid over alle continenten. De schatting
is dat wereldwijd ongeveer 140 miljoen mensen blootgesteld zijn aan deze verontreiniging
waarvan ongeveer de helft in Oost- en Zuidoost Azië, met name in de Ganges
Delta. Het probleem is voor het eerst op grote schaal onderkend en aangepakt
in dit gebied (Bangladesh en het naburige West-Bengalen, India). In ontwikkelde
landen zoals de USA en Canada, die over een goede waterkwaliteitscontrole
beschikken, is het probleem al eerder geïdentificeerd, maar
meestal is het daar minder urgent. De drinkwatervoorziening wordt in deze
landen grotendeels door waterleidingbedrijven verzorgd die op basis van nationale
regelgeving verantwoordelijk zijn voor de kwaliteit van het geleverde drinkwater.
Dat geldt ook voor de grote stedelijke gebieden van ontwikkelingslanden waar
de drinkwatervoorziening verzorgd wordt door grotere publieke of private waterbedrijven.
Voor zover zich daar problemen voordoen ligt de oplossing meestal in het zoeken
naar alternatieve arseen-vrije waterbronnen, bijvoorbeeld door dieper te boren.Met name in landelijke gebieden van ontwikkelingslanden is het arseenverontreinigingsprobleem
hardnekkig omdat de drinkwaterwinning op familie- en dorpsniveau plaatsvindt.
Buiten Bangladesh en India zijn de meeste en best gedocumenteerde interventies
te vinden in Zuidoost-Aziatische landen als Cambodja, China, Laos, Vietnam,
Nepal en Pakistan. De interventies bestaan dan meestal uit het testen van
de waterkwaliteit van verdachte of besmette waterputten en het nemen van de
nodige maatregelen: verdieping van waterputten, nieuwe bronnen van drinkwater
aanbieden, behandeling van oppervlaktewater en in een beperkt aantal gevallen
kleinschalige chemische behandeling van het water.7Wat gebeurt er met de resterende 20%, waar gemeld
wordt dat in de huidige planning ongeveer 80% van de 50 miljoen doelstelling
wordt gerealiseerd? Waarom wordt niet ingezet op 100%?Invulling van de 50 miljoen doelstelling verloopt grotendeels door directe
investeringen via meerdere kanalen (multilateraal, bilateraal, private sector
en NGO’s). In de huidige planning zal ongeveer 80% van de 50
miljoen doelstelling op deze wijze worden gerealiseerd.De resterende 20% zal door toerekening van de resultaten van de
algemene begrotingssteun aan de OS-partnerlanden en van de Nederlandse bijdragen
aan de Internationale Financiële Instellingen (IFI’s) plaatsvinden.
Immers in die landen waar Nederland algemene begrotingsteun verleent of waar
de IFI’s investeren in de sector draagt Nederland ook indirect bij aan
investeringen in drinkwater en sanitaire voorzieningen.8Waarom hebben de Internationale Financiële Instellingen
(IFI’s) ertoe besloten hun investeringen op het gebied van drinkwater
en sanitaire voorzieningen terug te laten lopen?In de jaren negentig is vooral bij de Wereldbank nadruk gelegd op de privatisering
van sectoren als water en energie. De verwachting daarbij was dat de private
sector vervolgens de investeringen in deze sectoren op zich zou nemen. Hoewel
de investeringen door de private sector daadwerkelijk zijn toegenomen, is
deze toename in combinatie met de afname van investeringen door de IFI’s
onvoldoende gebleken om de ontwikkelingsdoelstellingen en MDGs te halen. Op
dit moment nemen de investeringen van de IFI’s op het gebied van drinkwater
en sanitaire voorzieningen weer toe, vooral als gevolg van een toenemende
vraag uit ontwikkelingslanden in het licht van de Millennium-doelstellingen
en de expliciete doelstelling van de Wereldbank om de investeringen in infrastructuur
te verdubbelen.De steun van de Wereldbank voor de drinkwater en sanitatie sector bedroeg
in het fiscale jaar 2006 USD 1,7 miljard, USD 500 miljoen meer dan
in 2001. De verwachting is dat deze groei zich voortzet tot USD 2 miljard
in het huidige fiscale jaar.9Hoe zal het verder gaan met het binnen Ontwikkelingsrelevante
Export-Transacties (ORET)-programma gecreëerde «waterluik»
gezien de huidige situatie rondom ORET?Het «waterluik» in de huidige ORET-regeling houdt in dat voor
(drink-)waterprojecten in landen buiten de minst ontwikkelde landen (MOL’s)
een hoger schenkingspercentage geldt, namelijk 50% in plaats van 35%.
Voor de MOL’s geldt voor alle projecten, inclusief waterprojecten, een
schenkingspercentage van 50%.In mijn brief van 6 mei 2008 bent u geïnformeerd over de aangepaste
ORET-regeling, de regeling Ontwikkelingsrelevante Infrastructuurontwikkeling
(ORIO). Ook in de nieuwe regeling blijft het mogelijk om te variëren
in de schenkingspercentages. De invulling hiervan per land of per sector zal
de komende periode worden uitgewerkt.10Hoeveel méér mensen hebben in Indonesië
dankzij de samenwerking met Nederlandse waterbedrijven toegang tot water?
Uit welke bronnen blijkt dit? Zijn deze bronnen openbaar? Welk afsluitbeleid
hanteren de Nederlandse waterbedrijven in Indonesië? Zijn de tarieven
sinds de komst van de Nederlandse waterbedrijven gedaald, gestagneerd of gestegen?
Wat betekent dit voor de toegang tot water van de allerarmsten in Indonesië?
Opereren de Nederlandse waterbedrijven in Indonesië de facto als publieke
of private bedrijven? Kunt u dit toelichten?In het kader van het P3SW programma werken Waterfonds Holland (WFH) en
Waterleidingmaatschappij Drenthe (WMD) samen met Indonesische counterparts
aan het verbeteren van de drinkwatervoorziening. WFH richt zich (in samenwerking
met het Provinciaal Waterleidingbedrijf Noord Holland, PWN) op de stad Pekanbaru
op Sumatra; WMD is vooral actief in Oost-Indonesië.• WFHWFH is een dochter van vier Nederlandse waterbedrijven. Het door WFH beheerde
P3SW deelproject in de stad Pekanbaru heeft sinds haar start in 2005 door
middel van een urgentieprogramma de waterzuivering en distributie gerehabiliteerd,
waardoor de kwaliteit, kwantiteit en continuïteit van de waterlevering
zijn verbeterd. Daarnaast zijn ongeveer 450 nieuwe huisaansluitingen aangelegd.
Dat komt neer op een watervoorziening voor 2500 mensen. Dit blijkt uit gegevens
van PT MTI, een dochteronderneming van WFH die huisaansluitingen aanlegt in
Pekanbaru c.q. uit de jaarverslagen over de Public Private Partnership (PPP)
in Pekanbaru. Deze bronnen zijn openbaar.WFH en PWN opereren als private bedrijven zonder winstoogmerk. Zij stellen
kennis en geld beschikbaar voor de rehabilitatie en verbeterde exploitatie
van het gemeentelijke drinkwaterleidingsbedrijf (PDAM).WFH hanteert geen eigen afsluitbeleid; het lokale waterbedrijf sluit af,
indien noodzakelijk. De tarieven zijn sinds de komst van de Nederlandse waterbedrijven
nog onveranderd gebleven. Het tariefsysteem van de PDAM kent diverse verbruikerscategorieën.
Voor de armere bevolkingsgroepen geldt een sociaal tarief dat betaalbaar is.
Bovendien wordt in het project voorzien in het opknappen en uitbreiden van
publieke tappunten.• WMDMomenteel omvat het P3SW deelproject van de WMD een totaal aantal van
60 000 aansluitingen. WMD verwacht een groei van de samenwerking met
nog eens 60 000 in 2008. Dit komt neer op watervoorziening voor een aangesloten bevolkingsgroep van 700 000 mensen. Tevens zullen
de betrokken waterbedrijven in deze periode de sanitatie problematiek aanpakken
en wordt gestreefd naar een aansluitingsgraad op het gebied van sanitatie
van ca. 50–65% in 2020.In het algemeen is de situatie in de lokale waterbedrijven in Indonesië
(de PDAMs) zeer slecht door gebrek aan kennis, management en financiële
middelen doordat de tarieven niet kostendekkend zijn.Door de slechte staat van vooral de leidingnetten met lekverliezen, illegaal
en niet geregistreerd verbruik van totaal wel 70%, kan er geen drinkwater
worden afgeleverd maar wordt er slechts schoon water afgeleverd wat gekookt
moet worden. De waterbedrijven hebben als doelstelling binnen 5–6 jaar
te komen tot afleveren van drinkwater tegen kostendekkende tarieven met als
uitgangspunt dat de kosten voor een gezin voor water inclusief drinkwater
de 5% van het gezinsinkomen niet mogen overstijgen (WHO norm). Momenteel
spenderen gezinnen tot wel 10% van hun inkomen aan water.Tot het moment van afleveren van drinkwater (via huisaansluitingen of
publieke tappunten) over 5–6 jaar verzorgt de WMD truckservice voor
klanten en bouwt zij waterkiosken waar drinkwater in flessen kan worden afgehaald
tegen lagere prijzen dan de commerciële markt hanteert. Het gemiddelde
tarief is nog niet kostendekkend, momenteel ca. 2800 Rupiah per m3
= 20 euro cent. Het gemiddeld verbruik voor een gezin bedraagt ca. 12 m3 per maand. Gezinskosten voor water bedragen ca. 2,50 euro per maand
bij een inkomen tussen de 100 en 200 euro per maand (1–2% van
het inkomen).Openbare bronnen zijn de jaarverslagen van WMD over 2005 en 2006 (www.wmd.nl).WMD opereert in Indonesië als privaat waterbedrijf. WMD is meerderheidsaandeelhouder
(51%) van de nieuwe waterbedrijven die zij samen met lokale waterbedrijven
als joint venture opzet. De joint venture opereert als private onderneming,
zonder winstoogmerk.11Kunt u aangeven of, en zo ja in hoeveel landen de activiteiten
van de PPIAF worden voorafgegaan of gevolgd door condities opgelegd door het
Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank en de donoren, hetzij middels
Poverty Reduction Strategy Papers, hetzij middels condities gekoppeld aan
bijvoorbeeld leningen? In hoeverre vormt het gebrek aan eigenaarschap van
ontwikkelingslanden c.q. de conditionaliteitseisen een probleem voor de door
Nederland bepleite strategische inzet van financieringen via de IFI’s?
Beperken de economische condities die door deze instellingen worden gesteld
volgens u de opties voor arme landen om hun eigen ontwikkelingstraject wat
betreft water te bepalen? Zo neen, kunt dit toelichten? Zo ja, wat gaat u
hieraan doen?Activiteiten van PPIAF zijn niet gekoppeld aan bepaalde voorwaarden of
condities die gesteld zouden worden door IMF en Wereldbank of andere donoren.
Er is bij het verstrekken van PPIAF-steun daarom geen sprake van conditionaliteit.
Verzoeken om steun van PPIAF zijn afkomstig van overheden van ontwikkelingslanden
en worden door PPIAF op hun merites beoordeeld. Aanwezigheid van IMF of Wereldbankprogramma’s
of eventuele andere financieringsmogelijkheden worden bij die afweging niet
meegenomen.Ik ben niet van mening dat het beleid van de IFI’s beperkingen oplegt
aan ontwikkelingslanden wat betreft hun mogelijkheden om een eigen waterbeleid
te voeren. In veel ontwikkelingslanden heeft het ontwikkelingstraject voor
de komende jaren vorm gekregen in de zogeheten Poverty Reduction Strategy
Papers (PRSP’s). Deze PRSP’s, die zich richten op armoedebestrijding
in brede zin en dus ook waterbeleid kunnen omvatten, zijn in samenspraak
met de relevante maatschappelijke actoren en internationale partners (waaronder
bilaterale donoren en IFI’s) tot stand gekomen. Hierbij is zeker geen
sprake van een door de IFI’s voorgeschreven lijn.12Hoeveel additionele middelen worden er gegenereerd
in o.a. Indonesië, Vietnam, Jemen en Mozambique door de particuliere
sector (via samenwerking met het Netherlands Water Partnership en PPP’s)?
Uit welke documenten blijkt dit?In de samenwerking van DGIS met Vitens-Evides stellen beide bedrijven
ieder jaarlijks een miljoen euro beschikbaar voor internationale activiteiten
in Jemen, Mozambique en Vietnam. Daaruit worden onder meer personeelskosten
of overheadkosten gefinancierd (geen investeringen). Daarnaast is via de door
Vitens beheerde stichting Water for Life1 jaarlijks
ca. € 0,8 miljoen beschikbaar voor kleinschalige investeringen.
De betrokkenheid van Vitens-Evides bij de lokale waterbedrijven heeft op twee
manieren effect op de investeringen die worden gedaan. Doordat de bedrijfsvoering
wordt verbeterd is het makkelijk investeringsgelden aan te trekken (ook van
internationale donoren); daarnaast renderen de investeringen beter wat een
bron vormt voor nieuwe investeringen. Vitens-Evides is op deze wijze inmiddels
betrokken bij ca. € 200 miljoen aan investeringen. Dit blijkt uit
het jaarverslag 2007 van de Stichting Water for Life dat binnenkort te downloaden
is (www.waterforlife.nl) en het jaarverslag 2007 van Vitens dat ook binnenkort
beschikbaar is (www.vitens.nl). De jaarverslagen over 2006 zijn op deze sites
beschikbaar.De € 5 miljoen DGIS subsidie aan Waterfonds Holland (WFH) voor
de PPP in Pekanbaru genereert € 7 miljoen uit de private sector
(in Nederland en Indonesië). Dit blijkt uit de jaarverslagen van WFH
over de PPP in Pekanbaru.In het P3SW programma van WMD wordt € 7,5 miljoen DGIS subsidie
ingezet voor het WMD project. Door de WMD en de SNS bank wordt daaraan een
bijdrage van € 5,5 miljoen toegevoegd. Door middel van financiering
door lokale en internationale financieringsinstellingen wordt daar nog eens
een bedrag van ca. € 25 miljoen aan toegevoegd voor de noodzakelijke
uitbreiding van de infrastructuur. Aanvullende externe financiering is niet
nodig aangezien voldoende middelen beschikbaar zijn uit de cashflow van de
lokale waterbedrijven.13Welke rol speelt c.q. welke bijdrage levert Nederland
aan het nieuwe Nationale Waterbeleid van Ghana? Bent u van mening dat het
deels Nederlandse Aqua Vitens Rand Limited in Ghana bijdraagt aan een verbeterde
watervoorziening in Accra? Zo ja, kunt u dit toelichten? Zo neen, wat gaat/kunt
u hieraan doen?Het stedelijke drinkwaterbeleid in Ghana wordt uitgevoerd door Ghana Water
Company en bestaat uit het aanleggen en onderhouden van grootschalige drinkwatersystemen
met zuiveringsinstallatie en distributie netwerken in de grotendeels (peri-)urbane
gebieden waar 44% van de bevolking woont. Nederland en de Wereldbank
zijn de enige grote donoren in de urbane water sector waarbij de investeringsfondsen
via ORET (50% schenking en 50% Ghanese overheid via lening)
een substantiële bijdrage hebben geleverd in de watervoorziening in grotere
steden zoals Accra, Cape Coast, Winneba en Sekondi Takoradi en in de toekomst
in Tamale en Kumasi (de totale Nederlandse bijdrage via ORET is in de orde
van € 170 miljoen). Daarnaast is Nederland actief in de beleidsdialoog
tussen overheid en donoren en is het medefinancier van het Urban Water Project
(UWP). Het UWP richt zich, naast op investeringen, op de institutionele
ontwikkeling zoals het verbeteren van het onderhoud en dagelijkse beheer,
een efficiënter en effectiever systeem van cost recovery en capaciteitsopbouw.
Onder dit project valt ook het management contract tussen de Ghanese overheid
en Aqua Vitens Randwater (AVRL) en het ontwikkelen van een urbaan drinkwater
investeringsplan (2008–2025) met duidelijke prioriteiten en een strategie
voor het behalen van de MDG voor drinkwater. Een pro-poor waterbeleid is een
belangrijk onderdeel van het UWP en de focus van de Nederlandse inzet binnen
dit project. Hiernaast ondersteunt de ambassade ook de Ghanese overheid in
het ontwikkelen van een sanitatiebeleid en strategie voor het behalen van
de MDGs.Aqua Vitens Rand Limited (AVRL) heeft een competitief gewonnen Management
Contract afgesloten met Ghana Water Company Limited. Gedurende een periode
van vijf jaar is AVRL verantwoordelijk voor de dagelijkse bedrijfsvoering
van de drinkwatervoorziening van de 80 systemen die onder de verantwoordelijkheid
van GWCL vallen (dus niet alleen Accra). Deze systemen zijn verspreid over
heel Ghana en de watervoorziening voor Accra maakt hiervan deel uit. AVRL
levert een bijdrage aan de verbetering van de watervoorziening in Accra door
het verbeteren van het (technisch en financieel) beheer van de bestaande infrastructuur,
het verminderen van het verlies aan drinkwater door lekkages en illegale aansluitingen
en het opzetten van betere betalingssystemen. De infrastructuur is en blijft
eigendom van GWCL. Deze organisatie is verantwoordelijk voor rehabilitatie
en de aanleg van nieuwe drinkwatersystemen. Door achterblijvende investeringen,
door een aanzienlijke achterstand in onderhoud en een gebrekkig betalingssysteem
is de infrastructuur in Accra momenteel ontoereikend om de gehele bevolking
van drinkwater te voorzien. Onder de condities van het Management Contract
ligt er géén investeringsverplichting bij AVRL. Momenteel wordt
wel via Water for Life-projecten ca. € 300 000 geïnvesteerd.Het is nu nog te vroeg om al te spreken van sterke verbeteringen in de
watervoorziening maar wel is er al een verbetering in de betaling voor water
waar te nemen en ook wordt meer aandacht aan onderhoud besteed. Nederland
neemt actief deel aan de beleidsdialoog en aan het Urban Water Project om
zodoende de sector te ondersteunen. Binnen het UWP heeft Nederland € 5
miljoen gecommitteerd voor het verbeteren van het dagelijkse beheer en onderhoud
en € 5 miljoen voor additionele investeringen. De Ghanese Minister
voor Water heeft recentelijk Nederland bezocht om meer inzicht te krijgen
in de Nederlandse kennis en ervaring in het beheer van drinkwatersystemen
en hoe deze gebruikt kunnen worden om de drinkwatervoorziening in Ghana te
verbeteren.14Kunt u aangeven of het project van Water Maatschappij
Drenthe in Indonesië openbaar is aanbesteed? Zo neen, had dit volgens
de Indonesische wet- en regelgeving gemoeten? Zo ja, welke consequenties verbindt
u hieraan?WMD heeft sinds 1999 samenwerkingsovereenkomsten afgesloten met lokale
drinkwaterbedrijven in Ambon, Manado, Minahasa (steden Tomohon en Manado)
en Bitung evenals Merauke, Sorong en Biak. Samenwerking met Jayapura is in
voorbereiding. Deze overeenkomsten zijn niet openbaar aanbesteed. Alvorens
de eerste samenwerkingsovereenkomst aan te gaan heeft WMD specialisten op
het gebied van wetgeving geconsulteerd. Dit leidde tot de conclusie dat, op
basis van de Wet op de Regionale Autonomie en de relevante «Presidential
Decrees» en «Regulations» de lokale overheden door middel
van hun lokale waterbedrijven de bevoegdheden hadden en hebben om een dergelijke samenwerking op deze wijze aan te gaan. Openbare aanbesteding was derhalve
niet noodzakelijk.15Kunt u voorbeelden en onderzoeken noemen van investeringsprogramma’s
gefinancierd door de IFI’s die resulteerden in een toename van het aantal
armen dat toegang heeft tot basisvoorzieningen op het gebied van water? Vindt
u het gebruik van user fees wenselijk?De Water Supply Projects Database van de Wereldbank bevat gegevens en
informatie van ongeveer 500 projecten die in de periode 1984–2008 zijn
gefinancierd en deels nog in uitvoering zijn. De database van de Asian Development
Bank telt 320 vermeldingen van projecten in de periode vanaf 1995. Projecten
worden individueel of op landenniveau geëvalueerd door de Independent
Evaluation Group van de Wereldbank en het Operations Evaluation Department
van de ADB. De bevindingen zijn vastgelegd in honderden individuele en landenevaluatierapporten
en documenten die vrij toegankelijk zijn. In vrijwel alle gevallen is sprake
van verhoogde of verbeterde toegang van armen tot beter drinkwater.Een voorlopige schatting van de resultaten van de drinkwater en sanitatie
activiteiten van de Wereldbank die in de periode 2000–2004 zijn afgesloten
laat zien dat ruwweg 40 miljoen mensen zijn voorzien van verbeterde drinkwater
en sanitaire voorzieningen.Nederland gaat uit van het principe dat de kosten van tenminste exploitatie
en onderhoud voor rekening moeten komen van de gebruikers voor zover ze de
draagkracht van de gebruikers niet te boven gaan. Verdere betaling van rente
en afschrijvingen, die noodzakelijk is voor een volledige financiële
onafhankelijkheid van de sector, wordt aangemoedigd voor zover de totale jaarkosten
voor drinkwater en sanitatie niet meer dan 5 procent van het gezinsinkomen
per jaar bedragen. Wanneer dit voor de arme bevolkinggroepen het geval dreigt
te zijn kan dit worden voorkomen door een aantal maatregelen: door aanpassing
van de tariefstructuur en een laag tarief voor kleinverbruikers of door het
instellen van openbare kranen en waterkiosken.XNoot1Samenstelling:Leden: Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP), Wilders (PVV), Waalkens
(PvdA), Van Baalen (VVD), Çörüz (CDA), Ormel (CDA), voorzitter,
Ferrier (CDA), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Blom
(PvdA), Eijsink (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Irrgang (SP), Knops (CDA), Boekestijn (VVD), Voordewind (CU), Pechtold (D66),
ondervoorzitter, Van Gennip (CDA), Ten Broeke (VVD), Peters (GL), Van Raak
(SP), Gill’ard (PvdA) en Thieme (PvdD).Plv. leden: de Wit (SP), Van der Vlies (SGP), De Roon (PVV), Vermeij (PvdA),
Van Miltenburg (VVD), Omtzigt (CDA), Spies (CDA), Kortenhorst (CDA), Van Dijk
(SP), Ten Hoopen (CDA), Besselink (PvdA), Leerdam (PvdA), Arib (PvdA), Neppérus
(VVD), Lempens (SP), Schermers (CDA), Griffith (VVD), Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Van Beek (VVD), Vendrik
(GL), Gesthuizen (SP), Samsom (PvdA) en Ouwehand (PvdD).XNoot1Water for Life (WfL) is het klantenfonds van Vitens-Evides. Klanten kunnen
hieraan vrijwillig bijdragen. Het geld van WfL wordt om niet beschikbaar gesteld.
De bestedingen zijn met name gericht op arme en randstedelijke gebieden. Het
geld wordt gebruikt voor directe hulp zoals de uitbreiding van het leidingnetwerk.
Zie ook www.waterforlife.nl 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31250-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl