Verdrag oprichting van organisatie voor gemeenschappelijke samenwerking op het gebied van bewapening; 9 september 1998; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27653, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

09-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27653 nr. 7

07-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. INLEIDINGII. ALGEMEEN1. Ontwikkelingen binnen de Europese context2. De gevolgen met betrekking tot het toetreden tot het
Occar-verdrag3. Het GTK-project4. De onderlinge verhoudingen tussen de Occar-lidstaten5. Het AIV-adviesIII. DE RELATIE TUSSEN DE NEDERLANDSE DEFENSIE-INDUSTRIE
EN DE TOETREDING TOT OCCAR1. De gevolgen2. Global balance3. De onderlinge verhoudingen ten aanzien van de belangen
van de defensie-industrieën4. Stichting Nederlandse Industriële Inschakeling
Defensieopdrachten (NIID)IV. DE BESLUITVORMING1. Nationaal2. Binnen OccarV. OVERIGE AANGELEGENHEDEN1. Verantwoording2. Transparantie3. Archieven4. Relatie Occar – Letter of Intent5. Gevolgen van opzegging van het verdrag6. Verdragen7. Integriteit8. WapenexportOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27653Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 653Goedkeuring van het op 9 september 1998 te Farnborough totstandgekomen
Verdrag tussen de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland, de Regering van de Franse Republiek, de Regering van de
Bondsrepubliek Duitsland en de Regering van de Italiaanse Republiek tot oprichting
van een Gezamenlijke Organisatie voor Samenwerking op Defensie-materieelgebied
(Organisation Conjointe de Coopération en matière d'Armement)
OCCAR (Trb. 1999, 174)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 7 november 2001I. INLEIDINGDe regering heeft met belangstelling kennis genomen van het verslag van
de vaste commissie van Defensie met de vragen over het wetsvoorstel inzake
de goedkeuring van het in de titel van deze nota genoemde verdrag. Met deze
nota naar aanleiding van het verslag worden de door de leden gestelde vragen
beantwoord. Voor deze beantwoording is niet gekozen voor de volgorde van de
vraagstelling, maar voor bundeling van vragen over dezelfde onderwerpen.De regering wijst nog op de brief van 3 juni 1999 van ondergetekende
aan de Tweede Kamer over het voornemen te komen tot de Nederlandse toetreding
tot het materieelagentschap Occar. Vervolgens zijn door ondergetekende Kamervragen
terzake beantwoord en is op 15 december 1999 over dit onderwerp een Algemeen
Overleg gehouden (zie Kamerstukken II, 26 636).II. ALGEMEEN1. Ontwikkelingen binnen de Europese contextDe leden van de VVD-fractie merken op dat Occar oorspronkelijk is opgericht
teneinde de belangen van de defensie-industrie in Frankrijk, Duitsland en
het Verenigd Koninkrijk te bundelen en te versterken en dat andere landen
in eerste instantie niet welkom waren. Zij geven verder aan dat het lijkt
alsof Occar is ingesteld uit protectionistische overwegingen eerder dan om
de vrije markt van defensiegoederen te bevorderen. Voorts wordt uit artikel
15, tweede lid, van de het verdrag afgeleid dat de Nederlandse bedrijven hooguit
orders verkrijgen in programma's waar Nederland zelf in participeert
en dat instemming met dit artikel betekent dat Nederland protectie accepteert
binnen een «closed shop».Gedurende lange tijd wordt in Europees verband binnen de Western European
Armaments Group (Weag) gestreefd naar een doeltreffender aanpak voor internationale
samenwerkingsprojecten op defensiematerieel-gebied. De Weag bestond oorspronkelijk
uit dertien landen, maar is inmiddels uitgebreid tot negentien. Uit ervaringen
in de Weag bleek dat een doeltreffende samenwerking alleen mogelijk was met
een beperkt aantal landen. Dit, maar ook het doelmatiger willen besteden van
de beschikbare defensiebudgetten heeft bij Duitsland en Frankrijk ten grondslag
gelegen aan de idee dat allereerst in kleiner verband voortgang diende te
worden geboekt. Zo werd in 1993 tussen Duitsland en Frankrijk een bilateraal
samenwerkingsverband voor defensiematerieel gesloten.In 1996 werd in het verlengde hiervan door Duitsland, Frankrijk, Italië
en het Verenigd Koninkrijk het materieelagentschap Occar opgericht. De primaire
doelstelling van Occar is het aantoonbaar verbeteren van de doelmatigheid
van het projectmanagement en het daardoor versterken van de concurrentiepositie
van de Europese defensie-industrieën.De vier Occar-landen wilden, vanwege de ervaringen binnen de Weag, het
aantal deelnemers in de oprichtingsfase beperkt houden.Gelet op deze ontstaansgeschiedenis meent de regering dan ook dat Occar
niet moet worden gezien als een «exclusieve club». Immers op grond
van artikel 53 van het verdrag kunnen ook andere Europese landen tot Occar
toetreden. Artikel 15, tweede lid, dat betrekking heeft op de besluitvorming
in de Raad van Toezicht over projecten waaraan niet alle lidstaten deelnemen,
doet hieraan niet af.De leden van de CDA-fractie hebben de vraag gesteld waarom Nederland niet
samen met België, Zweden en Spanje en de huidige vier Occar-landen heeft
onderhandeld over de toetreding, of dit de positie van Nederland in de onderhandelingen
niet zou hebben versterkt, en of in dat geval wél wijzigingen van het
verdrag mogelijk zouden zijn geweest. Verder stelt de fractie de vraag of
de regering per kandidaat-lidstaat aan kan geven over welke onderwerpen de
andere toetredende landen met de vier Occar-landen momenteel onderhandelen,
of de regering problemen bij de toetreding van deze kandidaat-lidstaten tot
het Occar-verdrag voorziet en zo ja, welke. In dit verband wordt nog naar
de actuele stand van zaken geïnformeerd.België en Spanje hebben een verzoek ingediend om lid te worden van
Occar. Hierop heeft de Raad van Toezicht van Occar de beide landen uitgenodigd
lid te worden. De nationale procedures voor goedkeuring van deze toetreding
zijn in voorbereiding. Voor beide landen gelden dezelfde voorwaarden voor
toetreding als voor Nederland, namelijk aanvaarding van de tekst van het Occar-verdrag,
van de in werking zijnde interne regelgeving van Occar (het zogenoemde «acquis»)
en de contractuele deelname aan een belangrijk Occar-project. Zowel België
als Spanje hebben te kennen gegeven te zullen deelnemen aan het A-400M project
voor de ontwikkeling en de productie van militaire transportvliegtuigen.Zweden heeft nog niet officieel verzocht om het lidmaatschap van Occar,
maar heeft wel om informatie gevraagd over de procedure om het lidmaatschap
te verkrijgen. Overigens moet worden vermeld dat op het moment dat Nederland
aansluiting bij Occar zocht, de genoemde landen nog niet in de positie waren
een verzoek tot lidmaatschap te doen. Van een gezamenlijke aansluiting kon
toen derhalve geen sprake zijn.Wanneer Nederland tot het verdrag toetreedt, is een wijziging van het
Occar-verdrag niet aan de orde. Aangenomen wordt dat eventuele wijzigingen
van het verdrag, in overeenstemming met artikel 51, pas over geruime tijd
aan de orde zullen zijn. Wijzigingen van het verdrag zijn beslissingen
waarvoor unanimiteit is vereist. Wanneer Nederland lid van Occar is, is het
op basis van gelijkwaardigheid bij de besluitvorming van voorgestelde wijzigingen
betrokken.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of de Weag of de Weao (Western
European Armaments Organisation) nog steeds de voorloper is voor het Europees
materieelagentschap en zo ja, welke initiatieven thans worden ondernomen om
tot een Europees materieelagentschap te komen en wat de tijdsplanning daarvan
is. De leden van de ChristenUnie vragen in dit verband naar de stand van zaken
met betrekking tot de relatie tussen Occar en Weag.Los van de ontwikkelingen rond de oprichting van Occar en de toekomstige
uitbreiding, streven de Weag-landen conform de intergouvernementele conferentie
van Maastricht in 1991 onverminderd naar de oprichting van een Europees materieelagentschap
(European Armaments Agency, EAA). Het EAA is het voorziene uitvoeringsorgaan
van de Weao, zoals is vastgelegd in het Statuut van die organisatie.Als eerste stap op weg naar het EAA is in het Statuut de huidige «WEAO
Research Cell» genoemd als voorlopig uitvoerend orgaan met een beperkt
takenpakket. Op dit moment lijkt het er echter op dat de operationeelstelling
van het EAA op de lange termijn zal worden geschoven. Het is mede daarom van
belang nu deel te nemen aan Occar als een eerste praktische stap op weg naar
het EAA.Vervolgens stellen de leden van de CDA-fractie de vraag wat de «Research
Cell» van de Weag thans nog precies inhoudt en of het voortbestaan van
deze «Research Cell» alsmede de Weag zelf, gelet op de ontwikkelingen
van het Europese Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB), onder druk staat.De «WEAO Research Cell» voert haar werkzaamheden onverkort
en op dezelfde wijze uit, onafhankelijk van de ontwikkelingen binnen het kader
van het EVDB (zoals het slapend verklaren van de WEU). Dit betekent concreet
dat de «WEAO Research Cell» thans contracten sluit zoals dat ook
in het verleden het geval was. Zo was er in het jaar 2000 sprake van een lichte
stijging van het aantal aangegane onderzoekscontracten. De bijdrage vanuit
Defensie aan het door de «WEAO Research Cell» gecontracteerde
onderzoek bedraagt op jaarbasis ongeveer 5 miljoen euro.De fractie van D66 vraagt, indien materieelbeleid een onderdeel zal uitmaken
van het EVDB, of het dan niet nadelig is dat binnen Occar niet alle lidstaten
die ook deelnemen aan de Europese samenwerking vertegenwoordigd zijn. Vervolgens
wordt afgevraagd wat deelname aan Occar betekent voor de verhouding met de
Verenigde Staten, en of het de bedoeling is dat vanuit dat land geen materieel
meer aangekocht wordt.De voortgang van het EVDB heeft tot nu toe betrekking op de politieke
en militaire dimensies daarvan. Op termijn zal echter ook de defensiematerieel-voorziening
onderwerp van discussie worden. Zoals hierboven is beschreven wordt sinds
1991 gestreefd naar de totstandkoming van een Europees materieelagentschap.
Occar moet worden gezien als een stap in de goede richting. Het voordeel van
deze concrete stap weegt ten minste op tegen het nadeel dat niet alle Europese
landen lid van deze organisatie zijn. Los van de Nederlandse toetreding tot
Occar blijft de transatlantische band onverminderd van belang en lidmaatschap
van Occar zal verwerving van materieel uit de Verenigde Staten niet in de
weg staan.Vervolgens vragen de leden van de VVD-fractie naar het streven van de
regering om artikel 296 van het EG-Verdrag te wijzigen, zodanig dat de defensie-aanschaf
deel gaat uitmaken van de regels voor de interne markt. Voor het
tot stand brengen van een interne markt binnen de Europese Unie is Nederland
in het kader van openbare aanbestedingen op het gebied van defensiematerieel,
zoals bedoeld in art. 296, voorstander van de toepassing van beginselen als
transparantie, objectiviteit en non-discriminatie.In 1996 heeft de Europese Commissie al de wens uitgesproken (zie Kamerstukken
II, 22 112, nr. 61) de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag en de
bepalingen inzake de openbare aanbestedingen ook op de militaire sector van
toepassing te verklaren. Het voorstel van de Commissie is toen verworpen.
Dit laat onverlet dat de door Commissaris Bangemann aangesneden onderwerpen
geregeld moeten worden voordat sprake kan zijn van een open markt voor defensieproducten.
Vooralsnog wordt de toepassing van deze beginselen voor specifiek militaire
aanschaffingen begrensd door de werking van artikel 223 (oud)/296 (nieuw).
Wijziging of afschaffing van dit artikel is of lijkt voorlopig niet haalbaar.De CDA-fractie heeft de vraag gesteld welke initiatieven de regering heeft
ondernomen met betrekking tot de motie die tezamen met de PvdA is ingediend
en waarin gepleit wordt voor een interne markt voor de Europese defensie-industrie.
De eerstgenoemde fractie verneemt gaarne welke resultaten inmiddels geboekt
zijn.De motie waaraan de leden van de CDA-fractie refereren, Kamerstuk II,
26 580, nr. 4, is ingediend tijdens het debat over de Staat van de Europese
Unie op 30 september 1999. In reactie hierop heeft de regering geopperd
zowel de notitie over het gemeenschappelijk defensiebeleid als het gemeenschappelijk
standpunt van de Europese Unie hierover af te wachten en de motie tot die
tijd aan te houden. Gelet op de reactie van de regering, maar ook vanwege
het feit dat er binnen de EU toen (en nu) geen draagvlak bestond voor een
rol van de Europese Commissie op het terrein van defensiematerieel, hebben
de indieners hun motie tijdens de stemming op 14 oktober 1999 van de
agenda afgevoerd.2. De gevolgen met betrekking tot het toetreden tot het
Occar-verdragDe leden van de ChristenUnie missen een goede argumentatie om tot het
verdrag toe te treden. Daarnaast vraagt de D66-fractie of er voordelen te
behalen zijn wanneer Nederland nu toetreedt in plaats van later. De leden
van de VVD-fractie zijn van mening dat het lidmaatschap van Occar niet het
Nederlandse belang dient, gezien de nadelen die hieraan zijn verbonden voor
de Nederlandse industrie. Verder vragen deze leden waarom de regering niet
eerst afwacht hoe Occar zich ontwikkelt, alvorens te bezien al dan niet toe
te treden.De argumentatie om toe te treden tot Occar is verwoord in de eerder genoemde
brief van 3 juni 1999 van ondergetekende en zijn antwoorden op daarop
volgende Kamervragen van 13 december 1999.Bij toetreding tot Occar is er geen noodzaak meer per project afspraken
te maken over onder andere het projectmanagement, de contractvoorwaarden,
de status van het personeel en de financiële regelgeving. Langdurige
onderhandelingen, zoals bijvoorbeeld nodig bleken voor de oprichting van Nahema
ten behoeve van het NH-90 project, kunnen hierdoor achterwege blijven. Ook
kan in elk project van de in Occar ontwikkelde en geldende regelgeving worden
gebruik gemaakt.Door het lidmaatschap zal ook Nederland profijt kunnen trekken van de
doeltreffende en doelmatige uitvoering van internationale samenwerkingsprojecten
die bij Occar zijn of worden ondergebracht. De regering deelt niet de zorgen
over de nadelen voor de Nederlandse defensiegerelateerde bedrijven,
voor zover het bedrijven betreft met een voldoende concurrerend vermogen.Voorts staat Occar nog aan het begin van haar bestaan, immers sinds 28 januari
2001 is het verdrag in werking getreden en bezit Occar eigen rechtspersoonlijkheid.
De beleidsvorming in Occar is nog niet voltooid. Hoe eerder Nederland zal
toetreden tot het verdrag, hoe eerder het bij de beleidsvorming zijn specifieke
wensen (en ook die van zijn defensie-industrie) kenbaar kan maken, maar ook
hoe eerder het aan de besluitvorming over beleidsontwikkelingen kan deelnemen
en deze kan beïnvloeden. Voor dit soort besluiten is namelijk unanimiteit
vereist.3. Het GTK-projectDe leden van de VVD-fractie vragen op basis van welk artikel van het Occar-verdrag
Frankrijk destijds uit het GTK-project is gestapt, of deze Franse opstelling
ook niet de vrijblijvendheid van de grote landen aangeeft ten aanzien van
het verdrag en hoe de Franse opstelling zich tot artikel 6 van het verdrag
verhoudt. Vervolgens wordt om een bevestiging gevraagd dat toetreding van
Nederland is gekoppeld aan de overname van het Franse aandeel in het GTK-project
en wordt de vraag gesteld of – indien Nederland niet zou deelnemen aan
het GTK-project – toetreding op dit moment wel mogelijk zou zijn geweest.Met betrekking tot het GTK-project geeft D66 aan dat Frankrijk hierin
een aandeel had van 33,3%. Aangezien Nederland een beroep kan doen op 10–15%,
luidt de vraag van die fractie waarom Nederland niet op een groter aandeel
een beroep kan doen.In het verleden voerden Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk
besprekingen over het ontwikkelen en produceren van een nieuw infanteriepantservoertuig
(het zogenoemde GTK-project). Toen bleek dat dit project onvoldoende zou tegemoet
komen aan zijn behoeftestelling, besloot Frankrijk af te zien van deelneming.
Er was op dat moment nog geen Frans aandeel. Evenmin was er sprake van een
Occar-project. Artikel 6 was dus niet van toepassing. Op grond van deze gang
van zaken zouden uitspraken over de vrijblijvendheid van welk land dan ook
ten aanzien van het verdrag speculatief zijn. Van een Nederlandse overname
van het Franse aandeel kan derhalve geen sprake zijn. Overigens merkt de regering
op dat Nederland in de ontwikkeling van het voertuig voor 33,3% deelneemt.
Gezien de voorwaarde voor het lidmaatschap dat een land contractueel moet
deelnemen aan een belangrijk Occar-project zou Nederlandse deelneming aan
een project als GTK nodig zijn (geweest) om op korte termijn toe te treden.4. De onderlinge verhoudingen tussen de Occar-lidstatenNederland heeft de kleinste krijgsmacht van de deelnemende landen. Dit
betekent dat het niet aan alle Occar-programma's zal meedoen. De leden van
de D66-fractie vragen zich dan ook af of dit geen bezwaar is tegen toetreding.In beginsel komt elke Europese staat in aanmerking voor het lidmaatschap
van Occar. De omvang van de krijgsmacht van een land, en daarmee verband houdend
zijn behoefte aan materieel, zijn niet van belang voor zover het de toetreding
tot Occar betreft. De grootte van een land is net zoals in de Europese Unie
wel van belang voor de besluitvorming, maar alleen waar het besluiten betreft
die bij gekwalificeerde meerderheid moeten worden genomen. Grotere landen
dienen echter, wanneer zij prijs stellen op voortzetting van samenwerking
binnen Occar, rekening te houden met de belangen van kleinere landen. In dit
verband worden beleidsbeslissingen dan ook met unanimiteit genomen. Overigens
zullen de verhoudingen verder veranderen wanneer meer landen tot
Occar zullen toetreden.De fractie van GroenLinks vraagt voorts wat er gebeurt als Nederland diverse
jaren achtereen niet deelneemt aan een van de Occar-projecten, en of dan niet
druk ontstaat vanuit de Occar-partners.Bij multinationale projecten waaraan Nederland deelneemt, wordt het onlangs
geëvalueerde Defensie Materieelproces (DMP) gevolgd. Dit proces beoogt
op de meest doelmatige wijze defensiematerieel te verwerven en het parlement
hierover toereikend te informeren. Het Occar-lidmaatschap vergroot de Nederlandse
mogelijkheden om in overeenstemming met (deze doelstellingen van) het DMP
materieel te verwerven. Geen land kan echter worden gedwongen aan projecten
onder Occar mee te doen of projecten bij Occar onder te brengen. Mocht Nederland
om wat voor reden dan ook voor langere tijd niet aan Occar-projecten deelnemen,
dan zal het de redenen hiervoor aan de overige lidstaten kenbaar maken. De
druk om mee te doen zal niet anders zijn dan in de huidige situatie. Iets
anders zal voor geen van de lidstaten, groot of klein, aanvaardbaar zijn.5. Het AIV-adviesNaast de leden van de D66-fractie willen ook de leden van de GroenLinks-fractie
en de leden van de ChristenUnie een reactie van de regering op de voorwaarden
om succesvol te kunnen opereren zoals die zijn beschreven in het onlangs verschenen
AIV-advies «Europese militair-industriële samenwerking».De regering heeft met instemming kennis genomen van de aanbeveling van
de AIV waarin de toetreding van Nederland tot zowel Occar als LoI bepleit
wordt omdat dit «de enige mogelijke werkzame structuren op dit gebied
zijn die thans vorm krijgen.» Overigens moeten de voorwaarden die de
AIV in zijn advies opsomt om van Occar werkelijk een succes te maken niet
worden opgevat als drempels voor toetreding, maar veeleer als aandachtspunten
voor de regering en de industrie in de komende jaren. De regering acht het
een vanzelfsprekendheid dat álle lidstaten, oorspronkelijke en toekomstige,
deze voorwaarden uit welbegrepen eigenbelang nauwlettend in het oog zullen
houden.III. DE RELATIE TUSSEN DE NEDERLANDSE DEFENSIE-INDUSTRIE
EN DE TOETREDING TOT OCCAR1. De gevolgenIn het eerste hoofdstuk van het verslag van de vaste commissie van Defensie
stelt de PvdA-fractie de vraag of in het kader van het Occar-verdrag op één
of andere manier kan worden veiliggesteld dat, waar kleinere landen wellicht
minder vaak deelnemen aan projecten in Occar-verband, later een vorm van verevening
kan plaatsvinden. Verder vragen de leden van de CDA-fractie of het «global
balance»principe in de praktijk op problemen zal stuiten omdat Nederland
niet aan alle projecten zal deelnemen. Door hen wordt ook gevraagd welke positie
Nederland in de toekomst heeft als blijkt dat de invulling van het «global
balance»-principe voor ons land op problemen stuit. De VVD-fractie zou
gaarne vernemen wat onder «global balance» verstaan moet worden.Zoals eerder beschreven in de toelichting bij dit verdrag (Kamerstukken
II, 27 653, nrs. 246 en 1) is bij defensiematerieelsamenwerking via Occar
het gangbare principe van «costshare is workshare» per project
niet meer leidend voor industriële inschakeling. Dit betekent
in feite de afschaffing van het beginsel dat de waarde van de industriële
participatie van een land in een project moet overeenkomen met de waarde van
de order die het heeft geplaatst. In plaats daarvan wordt binnen Occar gestreefd
naar een concept van «global balance», waarbij over verschillende
jaren en over verschillende projecten per Occar-land een balans wordt nagestreefd
tussen de totale financiële deelneming in projecten en de totale industriële
inschakeling.Het aantal projecten waaraan Nederland zal deelnemen is daarbij niet van
primair belang. De Nederlandse industrie kan immers worden ingeschakeld bij
alle Occar-projecten. Dit geldt ook voor projecten waaraan Nederland niet
deelneemt, tenzij de deelnemers in een programma expliciet anders beslissen
om redenen van defensieof veiligheidsbelang. Een dergelijke uitzondering zal
onderdeel zijn van het voorstel aan de Raad van Toezicht van Occar om een
programma in Occar op te nemen, zodat daarmee rekening kan worden gehouden
in de nationale positiebepaling bij de unanieme besluitvorming over het voorstel.
Dit zal zich voor het eerst kunnen voordoen bij een nieuw project, omdat voor
alle thans door Occar bestuurde programma's al besluiten zijn genomen die
niet afwijken van reeds bestaande overeenkomsten (MoU's) tussen de landen
die aan een project deelnemen.Occar zal de stand van zaken in de globale werkverdeling bewaken en hierover
jaarlijks rapporteren aan de Raad van Toezicht. Op basis van dit rapport zal
die Raad in unanimiteit kunnen vaststellen of er een verstoring van de balans
is ontstaan die bijsturing noodzakelijk maakt.Vervolgens vragen de leden van de ChristenUnie welke voordelen de regering
ziet in de toetreding voor de Nederlandse defensie-industrie.Het agentschap Occar heeft als doel het projectmanagement van de materieelsamenwerking
te verbeteren, met grotere doelmatigheid en tegen lagere kosten. Een beter
projectmanagement zal de concurrentiekracht van de Europese defensie-industrie
bevorderen. Daarbij wordt de vorming van transnationale en geïntegreerde
bedrijven aangemoedigd. Als dergelijke bewegingen tot stand komen, is het
wenselijk dat de Nederlandse defensie-gerelateerde bedrijven daarbij betrokken
worden. Dit zal naar verwachting sneller gebeuren wanneer Nederland lid is
van Occar.2. Global balanceVolgens de leden van de VVD-fractie gaan binnen Occar stemmen op om «global
balance» te vervangen door TRENDS. Zij vragen wat hieronder moet worden
verstaan en verzoeken de regering in te gaan op de voor- en nadelen van «costshare
is workshare», «global balance» en TRENDS. De CDA-fractie
stelt voorts de vraag of het niet mogelijk is om binnen Occar afspraken te
maken opdat hoofdcontractanten niet geheel meer vrij zijn bij hun keuze van
toeleveranciers, en of een bepaalde vorm van het aloude principe van «juste
retour» en «costshare is workshare» kan blijven bestaan.Een vergelijking tussen «costshare is workshare» per project
en «global balance» levert op dat «global balance»
de rigide eisen van een exacte werkverdeling bij «costshare is workshare»
elimineert en daarmee tevens de negatieve invloeden die hiervan uitgaan op
de kritische projectfactoren product, tijd en geld. Indien dit beter aansluit
bij de hoofddoelstelling om zaken in concurrentie aan te besteden, zal bij
een concreet project de werkverdeling kunnen afwijken van de kostenverdeling
tussen landen. «Global balance» betekent ook dat bij andere projecten
de concurrentieverhoudingen weer anders kunnen liggen, waarbij uiteindelijk
de industrieën van alle lidstaten aan bod zullen komen. Derhalve wordt
verwacht dat de nationale industrieën, waaronder de Nederlandse,
in een situatie van «global balance» meer concurrentiekracht zullen
ontwikkelen dan onder het beginsel «costshare is workshare».Het is de regering niet bekend dat «global balance» vervangen
zou worden door TRENDS. Wel is bekend dat binnen Occar wordt gewerkt aan de
operationalisering van het begrip «global balance». Bij dit proces
is, in overeenstemming met het verdrag, aan de orde gekomen dat een analytische
calculatie van «juste retour» per programma vervangen dient te
worden. Een wijze om tot operationalisering te komen is een systeem waarbij
trendanalyse een rol zal spelen. Dit is evenwel nog niet uitgekristalliseerd.De leden van de VVD-fractie vragen vervolgens op welke wijze zeker wordt
gesteld dat de hoofdaannemer in projecten op volwaardige wijze het Nederlandse
bedrijfsleven laat mee participeren en welke voorwaarden hiervoor zijn geschapen.
In dit verband wordt door de leden van de CDA-fractie de vraag gesteld waarop
de regering de veronderstelling baseert dat de Nederlandse industrie via «global
balance» uiteindelijk zal worden ingeschakeld, of er garanties zijn
afgegeven, en of evenredige deelname kan worden afgedwongen.Het principe van «global balance» zal na Nederlandse toetreding
tot Occar onverkort op Nederland van toepassing zijn, waarbij ook voor de
Nederlandse industrie een redelijke werkverdeling het uitgangspunt is. Dit
zal worden bewerkstelligd door richtlijnen voor de concurrenten vast te stellen,
waarbij weliswaar competitie de leidende gunningsfactor zal zijn, maar een
werkverdeling over landen als secundaire factor meespeelt. Het concurrerend
vermogen zal echter leidend zijn. Hierbij passen geen garanties.De CDA-fractie vraagt verder of toetreding tot Occar, behalve voor het
ministerie van Defensie, ook interessant zal zijn voor de Nederlandse industrie,
en hoe zeker het is dat de Nederlandse industrie evenredig zal worden ingeschakeld
bij Occar-projecten. Daarnaast vragen leden van de D66-fractie of de Nederlandse
industrie onder «global balance» niet in een nadelige positie
komt. Deze leden stellen ook de vraag in hoeverre Nederland als lid van Occar
zal worden behandeld als een volwaardige partner, gezien het feit dat Nederland
een bescheiden, toeleverende defensie-industrie heeft.Nederland en de Nederlandse industrie zullen volwaardig in beschouwing
worden genomen bij het bereiken van een «global balance», zodat
zij niet in een nadelige positie komen te verkeren. De Raad van Toezicht van
Occar zal aansturen op een – uiteindelijk – volwaardig industrieel
aandeel voor álle leden. De Nederlandse industrie zal inderdaad veelal
toeleverancier zijn. Het niveau van deze toeleverende industrie zal derhalve
worden meegeteld in de «global balance».Het exacte niveau van de onderaannemers dat moet worden meegeteld bij
de «global balance» moet in het kader van de operationalisering
van dit begrip nog worden vastgesteld. Daarmee zal dan uiteindelijk «global
balance» een vergelijkbaar effect krijgen als «juste retour»,
maar zonder concurrentieverstorende elementen. Naar de mening van de regering
is het voordeel van de Nederlandse defensie-industrie dan ook gelegen in het
deelnemen aan Europese industriële samenwerkingsverbanden.De leden van de VVD-fractie zouden van de regering willen vernemen of
zij hun zorgen deelt dat Nederland op het punt van evenredige participatie
van zijn industrie aan het kortste eind zal trekken, mede gezien het feit
dat de hoofdaannemer zelf bepaalt welke toeleveranciers deze kiest. Door de
CDA-fractie wordt de vraag gesteld of op grond van het verdrag de offerte-aanvragen
richtlijnen en aanwijzingen dienen te bevatten omtrent de bevordering van
concurrentie op het niveau van onderleveranciers en vervolgens op de selectie
ervan. De leden van deze fractie vragen verder of de wijze waarop de hoofdcontractanten
met deze richtlijnen omgaan een grote rol kan spelen bij de gunning van de
contracten, en of op deze wijze er toch een vorm van «costshare is workshare»
mogelijk is. Het feit dat een hoofdaannemer zelf zijn toeleveranciers kiest,
hoeft er niet toe te leiden dat de Nederlandse industrie aan het kortste eind
zal trekken. Bedacht moet worden dat ook onder het regime van «costshare
is workshare» de hoofdaannemers zelf hun toeleveranciers kiezen, in
de wetenschap dat over het algemeen de economisch meest gunstige aanbieding
zal worden gekozen.Ook onder «global balance» zal competitie de primaire keuzefactor
zijn, zowel op het niveau van de hoofdcontractant als op dat van de onderaannemers
(zie art 24, eerste lid, van het verdrag). Richtlijnen voor het plaatsen van
(sub)contracten in een bepaald land kunnen er toe bijdragen dat er uiteindelijk
een «global balance» ontstaat.De leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe de regering denkt te waken
tegen de mogelijke frustratie van «global balance» door de mogelijkheid
om bij projecten de concurrentiestelling te beperken tot een beperkte groep
van Occar-landen of zelfs tot alleen de deelnemende landen. Verder vraagt
de fractie zich af of de positie in de Raad van bestuur van Occar en de jaarlijkse
rapportage over de «global balance» voldoende is om daadwerkelijk
bij te sturen.Wat de mogelijkheid betreft om bij projecten de concurrentiestelling te
beperken tot een beperkte groep van Occar-landen of tot zelfs alleen de aan
een project deelnemende landen (zie artikel 24, vierde lid), kan worden opgemerkt
dat de desbetreffende passages in het verdrag gebruikelijke uitsluitingsgronden
zijn waarop zeker niet vaak een beroep op zal worden gedaan. Zoals hiervoor
al is gesteld, zal een dergelijke uitzondering onderdeel zijn van een voorstel
aan de Raad van Toezicht om een programma bij Occar onder te brengen, zodat
daarmee rekening kan worden gehouden in de nationale positiebepaling bij de
(unanieme) besluitvorming over dat voorstel.3. De onderlinge verhoudingen ten aanzien van de belangen
van de defensie-industrieënDe leden van de ChristenUnie vragen zich af of de regering de indruk kan
bevestigen dat de uitgangspunten van Occar vooral zijn toegespitst op de belangen
van de defensie-industrieën in de grotere landen, terwijl de Nederlandse
bedrijven meer baat hebben bij een structurering van de contacten tussen hoofdcontractanten
en de toeleveranciers. Verder wordt door hen gevraagd of de verwachtingen
van de regering niet te hoog zijn gespannen omdat onduidelijk is in hoeverre
de andere lidstaten bereid zijn de belangen van de toeleverende defensie-industrie
te behartigen.Dat Occar is opgezet door vier landen waar de grotere defensie-industrieën
zijn gevestigd, impliceert naar de mening van de regering niet dat zal worden
voorbijgegaan aan de belangen van landen waar voornamelijk kleinere industrieën
zijn gevestigd die zich voornamelijk bewegen in de sfeer van toelevering aan
de grotere industrieën.De toetreding van meer landen tot Occar is een uitdrukkelijke doelstelling
in het verdrag, waarbij vanzelfsprekend en noodzakelijk ook rekening is gehouden
met de kleinere Europese landen. Illustratief hiervoor is de uitnodiging door
de Raad van Toezicht aan België en Spanje om tot Occar toe te treden. Er is voor de regering geen enkele aanleiding te veronderstellen dat het
principe van een na te streven «global balance» niet tevens op
Nederland van toepassing zal zijn. Het Nederlandse aandeel in deze balans
heeft logischerwijs betrekking op de Nederlandse industrie, van welke omvang
en van welk toeleveringsniveau dan ook. Indien dit basisprincipe ten uitvoer
wordt gebracht, wordt automatisch het belang van de Nederlandse industrie,
in al haar geledingen, behartigd. Dit vereist geen aanvullende specifieke
bereidheid van de andere lidstaten, aangezien het reeds vastligt in het verdrag.4. Stichting Nederlandse Industriële Inschakeling
Defensieopdrachten (NIID)De leden van de ChristenUnie en de leden van de CDA-fractie vragen hoe
de Stichting Nederlandse Industriële Inschakeling Defensieopdrachten
(NIID) zich opstelt ten aanzien van de toetreding tot Occar. Voorts stelden
de leden van de GroenLinks-fractie de vraag of het klopt dat vertegenwoordigers
van de Nederlandse defensie-industrie nu positiever staan tegenover Occar
dan oorspronkelijk het geval was en of bekend is wat de achtergrond van deze
verandering in standpunt is.De stichting NIID is constructief kritisch ten aanzien van de Nederlandse
toetreding tot Occar. In de behartiging van de belangen van haar deelnemers
heeft zij haar bezorgdheid geuit over de mate waarin Nederlandse defensiegerelateerde
bedrijven zullen worden ingeschakeld bij Occar-programma's, ten opzichte van
de klassieke «costshare is workshare» regelingen. Anderzijds erkent
de NIID dat deelneming aan Occar voordelen biedt voor de doeltreffendheid
en doelmatigheid bij het uitvoeren van projecten. De NIID is van mening dat
de uiteindelijke afweging van alle belangen een parlementaire aangelegenheid
is.IV. DE BESLUITVORMING1. NationaalIn reactie op de mening van de leden van de VVD-fractie dat er blijkbaar
afstand wordt gedaan van het uitgangspunt «kopen van de plank»
zoals vastgelegd in de Defensienota 2000, vraagt de regering de aandacht voor
het volgende.Bij de besluitvorming over materieelprojecten wordt altijd het Defensie
Materieelproces (DMP) gevolgd. Bij deze procedure wordt per project een verantwoorde
en zorgvuldige afweging gemaakt tussen «kopen van de plank» of
deelneming aan een internationaal ontwikkelingsproject. Toetreding tot Occar
verandert hier niets aan.Aan de hand van het DMP wordt beslist of een materieelproject wordt verwezenlijkt
binnen Occar of op andere wijze. De leden van de GroenLinks-fractie vragen
of de regering voor een dergelijke beslissing een lijst van aandachtspunten
(een soort toetsingskader) wil gaan hanteren, die een dergelijke beslissing
ordent en beter toetsbaar maakt. Zij vragen vervolgens welke elementen een
dergelijke lijst volgens de regering zal moeten bevatten.Conform de Defensienota 2000 van 29 november 1999 wordt in beginsel
«van de plank» gekocht als er voldoende productalternatieven zijn
die aan de gestelde eisen voldoen. Indien niet in de behoefte kan worden voorzien
met een bestaand product, wordt tot ontwikkeling overgegaan. Hierbij wordt
primair bezien of kan worden deelgenomen aan een internationaal samenwerkingsverband,
mede uit het oogpunt van standaardisatie, interoperabiliteit en doelmatigheid.
Indien bi- of multinationale samenwerking mogelijk is, worden de onderlinge
afspraken vastgelegd in aparte overeenkomsten met betrekking tot bijvoorbeeld
«costshare is workshare», prijsafspraken en projectmanagement.
Zijn de aan het project deelnemende landen (deels) reeds lid van een materieelagentschap
zoals Occar, dan ligt het in de rede dat de ontwikkeling en de aanschaf van
het wapensysteem, alsmede het projectmanagement, bij dit agentschap worden
ondergebracht. Als de Nederlandse behoefte kan worden ingepast in dit project,
zal Nederland zich in beginsel (uiteraard onder aanvaardbare voorwaarden)
aansluiten bij een dergelijk project.De leden van de D66-fractie zijn van mening dat de Kamer onvoldoende inzicht
heeft in en controle op de voortgang van de programma's die Nederland inbrengt
in Occar. Zij vragen vervolgens of voorafgaande aan belangrijke beslissingen
in de Raad van Toezicht van Occar het door de Nederlandse regering nagestreefde
beleid aan de Kamer wordt voorgelegd. De CDA-fractie vraagt zich af of de
regering kan garanderen dat de Kamer op dezelfde wijze wordt betrokken bij
de aanschaf van materieel in Occar-verband, zoals dat bij het afgesproken
DMP gebeurt. Daarnaast vraagt deze fractie zich af of dat ook geldt voor Occar-projecten
waaraan Nederland niet deelneemt.Wanneer de aanschaf van materieel via Occar geschiedt, blijft het DMP
onverminderd van toepassing. Het parlement zal via het DMP op de thans gebruikelijke
wijze over de voortgang van Occar-projecten waaraan Nederland deelneemt worden
geïnformeerd. Voor Occar-projecten waaraan Nederland niet deelneemt,
ligt overleg in DMP-verband met de Kamer niet in de rede aangezien er geen
besluiten over deze projecten hoeven te worden genomen. Overigens kunnen Occar-projecten
waaraan Nederland niet deelneemt wel voor Nederland relevant zijn voor zover
de Nederlandse industrie daaraan deelneemt. Dit zal dan blijken uit Occar-stukken
betreffende de bewaking van de «global balance».2. Binnen OccarBehalve door de leden van de VVD-fractie wordt ook door de leden van de
D66-fractie en de leden van de ChristenUnie verzocht om in te gaan op het
stemmenaantal zoals dat in het verdrag is vastgelegd. Gezien de stemverhouding
zal Nederland, op die punten waar het meerderheidsbesluiten betreft, het altijd
moeten afleggen tegen de grotere landen. De leden van de VVD-fractie twijfelen
of Nederland evenredige invloed kan uitoefenen op de besluitvorming binnen
Occar.Op grond van het gestelde in Bijlage IV van het verdrag hebben de lidstaten
die Occar hebben opgericht elk tien stemmen. Voor nieuwe lidstaten ligt het
aantal stemmen in geval van een gekwalificeerd meerderheidsbesluit niet verankerd
in het verdrag, maar zal dit per toetredend land worden bepaald door de zittende
lidstaten van Occar. Voor Nederland is het aantal stemmen vastgesteld op vijf.
Een gekwalificeerd meerderheidsbesluit kan worden geblokkeerd met minimaal
tien stemmen. Verwacht wordt dat op korte termijn meer landen zullen toetreden
tot het verdrag.Zoals eerder vermeld zijn op dit moment Spanje en België hiertoe
reeds formeel uitgenodigd. Een minimaal stemmenaantal van vijf zou in de huidige
situatie betekenen dat Nederland met één van deze landen een
blokkerende minderheid kan vormen. Zolang er geen andere landen toetreden,
kan Nederland alleen samen met een van de oorspronkelijke lidstaten een blokkerende
minderheid vormen. Overigens komen alleen uitvoeringsbesluiten met een gekwalificeerde
meerderheid tot stand. Voor beleidsbesluiten is eenparigheid van stemmen vereist. Elke lidstaat, ook Nederland, heeft voorts een indirecte vetomogelijkheid
via het jaarlijkse begrotingsproces. Indien uit Occar-besluiten financiële
consequenties voortvloeien, zal dit zijn weerslag krijgen in de jaarlijkse
Occar-begroting waarover bij unanimiteit wordt besloten.V. OVERIGE AANGELEGENHEDEN1. VerantwoordingDoor de leden van de VVD-fractie wordt gesteld dat Occar een onduidelijke
financiële basisstructuur heeft. Daarbij verwijzen zij naar «global
balance/trends» alsmede naar een Brits rapport uit december 1999 over
Occar.In het rapport van 6 december 1999, waarin de defensiecommissie van het
Britse House of Commons aanbeveelt in te stemmen met het Occar-verdrag, wordt
gesteld dat de commissie ervan overtuigd is dat de «accountability»,
zowel in Occar zelf als tussen Occar en de overheden van haar lidstaten, voldoende
gedefinieerd is.Het Britse begrip «accountability» behelst twee deelbegrippen.
Enerzijds wordt eronder begrepen de financiële verantwoording, anderzijds
de resultaatsverantwoording. Het Britse rapport concludeert dat als onderdeel
van bestaande instrumenten («Major Projects Report») voldoende
informatie beschikbaar zal komen over de voortgang van projecten waarin het
Verenigd Koninkrijk deelnemer is. Dit zou mutatis mutandis gelden voor Nederland
en de projecten waarin het deelnemer is. Naast jaarlijkse informatie die beschikbaar
komt als gevolg van het Occar Business Plan, zal over projecten informatie
worden verschaft die past in het systeem van parlementaire rapportages. De
bevoegdheden van de nationale Rekenkamers en de inmiddels geldende interne
financiële regelgeving van Occar vormen een toereikende basis voor de
financiële verantwoording.2. TransparantieTen aanzien van de opmerking van de VVD-fractie dat het Occar-samenwerkingsverband
onvoldoende transparant is, deelt de regering mee dat door het lidmaatschap
van de Raad van Toezicht van Occar toegang verkregen kan worden tot alle voor
Nederland relevante informatie. Bovendien kan de Nederlandse Algemene Rekenkamer
als lid van het Audit comité toegang krijgen tot alle voor haar taken
noodzakelijke informatie. De regering is dan ook van mening dat als gevolg
hiervan er voldoende transparantie aanwezig is in het functioneren van Occar.3. ArchievenDe leden van de VVD-fractie merken op dat het verdrag de basis zou leggen
voor exclusief optreden waarbij de invloed van de Nederlandse regering minimaal
is en de invloed van het parlement te verwaarlozen is. Aangezien de archieven
en besluiten van Occar niet openbaar zijn, vallen zij dan ook niet door het
parlement te controleren. Als Occar slecht functioneert, projecten uit de
hand lopen, en termijnen en kosten overschreden worden, blijft uiteraard de
regering verantwoordelijk, maar instemming met het verdrag door de Kamer betekent
wel dat de Kamer daarbij de beperkingen accepteert die de regering heeft om
invloed uit te oefenen op de gang van zaken.De veronderstelling van de VVD dat de archieven en besluiten van Occar
niet openbaar zijn en daarom niet door het parlement kunnen worden gecontroleerd,
wordt niet door de regering gedeeld. Op de eerste plaats blijven
de nationale verantwoordelijkheden in het kader van het reguliere DMP alsmede
de nationale regelingen rondom de grote materieelprojecten onverkort van kracht.
De zorgvuldigheid van het besluitvormingsproces blijft hierdoor gewaarborgd.
Ten tweede biedt het verdrag de nationale autoriteiten de mogelijkheid informatie
op te vragen die Occar onder zich heeft. Zo zijn de nationale accountants
op grond van artikel 44 van het verdrag bevoegd om – teneinde hun accountantstaken
inzake controle ten behoeve van hun nationale overheden te kunnen verrichten
en hun parlementen te kunnen inlichten– alle informatie op te vragen
en alle documenten te onderzoeken die het Occar-agentschap onder zich heeft,
mits deze informatie of documenten betrekking hebben op een project waaraan
hun lidstaat deelneemt of op het functioneren van het centrale kantoor. Verder
is de strekking van het verdrag, zoals ook vastgelegd in artikel 42, dat er
geen onnodige beperkingen zijn met betrekking tot het vrije verkeer van informatie.4. Relatie Occar – Letter of IntentOp de vraag van de CDA-fractie of toetreding tot Occar voorwaarde is voor
de Letter of Intent, kan de regering antwoorden dat een dergelijke voorwaarde
er niet is. Gesteld kan worden dat Occar primair aan de vraagzijde van defensiematerieel
tot een doeltreffender aanpak zal komen. Anderzijds zal via de Letter of Intent,
waarvan de resultaten zijn neergelegd in het zgn. «Framework document»,
voorwaarden worden geschapen voor een doeltreffender bundeling aan de aanbodzijde.
Beide initiatieven zijn dus complementair.5. Gevolgen van opzegging van het verdragDe VVD-fractie stelde de vraag welke gevolgen verbonden zijn aan de opzegging
van het verdrag, en of de regering artikel 56, derde lid, (met name «settlement
of damages») nader kan toelichten. Verder merkt de fractie van D66 op
dat een lidstaat die het verdrag opzegt zijn aangegane verplichtingen moet
voldoen tot het moment waarop de opzegging van kracht wordt. In dit verband
is de vraag gesteld of bij uittreding van een lidstaat ook sprake is van een
boetebepaling.Ingevolge artikel 56 van het verdrag, dat de opzegging van het verdrag
door een lidstaat regelt, wordt de opzegging van kracht zes maanden na de
datum waarop de kennisgeving door de depositaris is ontvangen. De opzeggende
lidstaat blijft al zijn verplichtingen vervullen tot aan de datum waarop de
opzegging van kracht wordt. Daarnaast is de opzeggende lidstaat verplicht
tot het vergoeden van de schade die de Occar-organisatie of haar leden als
gevolg van de opzegging lijden. Van een boetebepaling is overigens in de onderhavige
situatie geen sprake omdat in een dergelijke situatie de schuldenaar gehouden
zou zijn om een bij voorbaat gefixeerde geldsom te voldoen ongeacht of zulks
strekt tot vergoeding van schade of enkel tot aansporing om tot nakoming van
een bepaalde verplichting over te gaan. De lidstaten stellen in een dergelijke
situatie in onderling overleg vast wat de verplichtingen van de opzeggende
lidstaat zijn.Ingevolge het derde lid van artikel 56 blijven de lopende verplichtingen
ook na het van kracht worden van de opzegging, voor de opzeggende lidstaat
voortbestaan. Behalve de eerder beschreven verplichting tot schadevergoeding,
wordt hier met name ook gedoeld op de verplichtingen op het gebied van informatiebeveiliging,
alsmede op de eventuele geschillen in het kader van artikelen 48 en 49 van
het verdrag. 6. VerdragenBij de vraag of Occar tot verdragen kan toetreden, verwijst de fractie
van GroenLinks naar verdragen over wapenproductie, wapenhandel en non-proliferatie.
De regering merkt hierbij op dat ten aanzien van die categorie verdragen uitsluitend
Staten partij kunnen worden.Occar heeft wel de bevoegdheid om op grond van artikel 37 van het verdrag
verdragen te sluiten. Voorwaarde hierbij is wel dat deze verdragen vallen
binnen de Occar-doelstellingen die in de toelichting bij de goedkeuring van
het verdrag nader zijn verwoord. Nederland zal hierop als lid van de Raad
van Toezicht die de onderhandelingsresultaten moet goedkeuren, toezien.7. IntegriteitDe leden van de GroenLinks-fractie vernemen gaarne van de regering hoe
zij de in Nederland geldende gedragsregels, die de terughoudende rol van oud-politici
en oud-militairen in materieelverwervingsprocessen voorschrijven, in Occar
wil toepassen.De regering is er voorstander van om de bij Defensie geldende gedragsregels
inzake een terughoudende rol van oud-politici en oud-militairen in materieelverwervingsprocessen
ook in Occar toe te passen. Het voornemen bestaat voor deze aangelegenheid
in Occar voorstellen te doen voor beleidsregels, zodra Nederland lid zal zijn
van Occar. Zonder overeenstemming in Occar over dergelijke beleidsregels bestaat
geen basis voor de unilaterale toepassing van de Nederlandse gedragsregels.
Wel heeft Nederland zeggenschap in de plaatsing van Nederlands personeel in
de programmadivisies van projecten waaraan Nederland deelneemt. Bij het uitoefenen
van die zeggenschap zullen de Nederlandse gedragsregels worden toegepast.8. WapenexportWat betreft restricties op de export van defensiematerieel hebben alle
deelnemende landen aan Occar zich verbonden aan het EUwapenexportbeleid. De
leden van de GroenLinks-fractie vragen zich af of dat niet minder vergaand
is dan de regels die Nederland zelf hanteert voor de verstrekking van exportvergunningen.
Hoe zou moeten worden gehandeld als bijvoorbeeld Turkije in het geding is
terwijl de strijd met de Koerden oplaait. Wordt export van wapens naar dat
gebied dan zowel door de Europese als door de Nederlandse regels verboden.
Wat gebeurt er wanneer Turkije ( Navo-partner) wil toetreden tot Occar. De
vraag is of de regering een dergelijke ontwikkeling wenselijk acht en zo nee,
hoe het een en ander is tegen te gaan als dat aan de orde is.Alle thans aan Occar deelnemende landen hebben zich gecommitteerd aan
de EU-Gedragscode voor de wapenexport. Deze laat expliciet de mogelijkheid
open dat de EU-partners nationaal een restrictiever beleid toepassen dan de
code voorschrijft. Wat Nederland betreft doet eventuele toetreding tot Occar
geen afbreuk aan dit aspect van de Gedragscode. Ook na toetreding tot Occar
zal Nederland desgewenst een eigen invulling aan het wapenexportbeleid kunnen
geven. Occar verplicht niet tot versoepeling van het beleid op dit punt. Dit
leidt ertoe dat Nederland zelfstandig zal kunnen blijven besluiten over de
wenselijkheid van export van Nederlandse militaire goederen geproduceerd onder
supervisie van Occar, indien deze bijvoorbeeld bestemd zijn voor uitvoer naar
landen waar inmiddels een intern conflict is uitgebroken (een van de mogelijke
afwijzingsgronden, zowel nationaal als op grond van de EU-Gedrags-code).
Toetreding van nieuwe lidstaten tot het Occar-verdrag gebeurt op uitnodiging
van de Raad van Toezicht. In deze raad wordt hierover met unanimiteit van
stemmen besloten.De Staatssecretaris van Defensie,H. A. L. van Hoof 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27653-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl