Wijziging Wet milieubeheer (meldingenstelsel); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26552, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-06-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26552 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 3 augustus 1998, 
no. W08.98.0125, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Memorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26552Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 552Wijziging van de Wet milieubeheer (meldingenstelsel)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 3 augustus
1998 en het nader rapport d.d. 7 mei 1999, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Het
advies van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 6 april 1998, no.98.001770, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel
van wet met memorie van toelichting, houdende wijziging van de Wet milieubeheer
(meldingenstelsel).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 6 april 1998,
nr. 98.001770, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 3 augustus 1998, nr. W08.98.0125, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet aan
de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden, dan nadat met zijn opmerkingen
rekening zal zijn gehouden.1. Als gevolg van de in artikel I, onderdeel B, voorgestelde wijziging
van artikel 8.19 van de Wet milieubeheer (WMB) zal in het geval dat veranderingen
worden aangebracht aan een vergunningplichtige inrichting het volgende systeem
gaan gelden: a. indien de verandering van de inrichting of de werking daarvan in overeenstemming
is met de verleende vergunning is geen melding nodig;b. indien de verandering niet in overeenstemming is met de vergunning,
maar zij niet leidt tot andere of grotere nadelige gevolgen voor het milieu
dan die inrichting ingevolge de vergunning mag veroorzaken, kan worden volstaan
met een melding aan het bevoegd gezag;c. indien de verandering wel tot gevolg heeft dat de nadelige gevolgen
voor het milieu de in de vergunning gestelde grenzen overschrijden, is een
wijziging van de vergunning nodig.Met het voorstel wordt vooral beoogd een flexibilisering van het vergunningenstelsel
van de WMB door meer ruimte te bieden voor het doen van een melding in plaats
van het indienen van een aanvraag tot wijziging van de vergunning dan thans
ingevolge het tweede lid van artikel 8.19 WMB mogelijk is. In paragraaf 4.1
van de memorie van toelichting wordt opgemerkt dat voor de voorgestelde verruiming
van het systeem van het melden van veranderingen bepalend is de ruimte die
de vergunning inclusief de daaraan verbonden beperkingen en voorschriften
voor een verandering biedt. Dit voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen:a. In artikel I, onderdeel B, wordt onder meer voorgesteld een nieuw tweede
lid van artikel 8.19 WMB, inhoudende dat een voor een inrichting verleende
vergunning tevens geldt voor veranderingen van de inrichting of van de werking
daarvan die in overeenstemming zijn met de voor de inrichting verleende vergunning.
In de toelichting op dit onderdeel wordt opgemerkt dat het uitgangspunt dat
dergelijke veranderingen die blijven binnen het voor de inrichting vergunde
zijn toegestaan zonder melding en vergunningwijziging ook al besloten lag
in de bestaande systematiek van hoofdstuk 8 en in dit artikellid slechts wordt
geëxpliciteerd. De Raad merkt echter op dat de tekst van de hier aan
de orde zijnde bepaling een inhoud heeft die vanzelf spreekt en die derhalve
zelfstandige betekenis mist. Indien het de bedoeling is om aan deze bepaling
een verderstrekkende betekenis toe te kennen, dient dit in de tekst van de
bepaling tot uitdrukking te worden gebracht.b. Een tweede opmerking heeft betrekking op de wijze waarop in het voorstel
vorm is gegeven aan het streven naar een grotere flexibilisering van het vergunningenbeleid.
Uit de memorie van toelichting (paragraaf 4.1) blijkt dat het voorstel
aansluit bij de veranderende visie op het instrument milieuvergunning, waarbij
de nadruk meer komt te liggen op de eigen verantwoordelijkheid van bedrijven
in relatie tot de vergunningverlening en handhaving teneinde bedrijven te
stimuleren om een op de bescherming van het milieu gericht gedrag te vertonen
zonder dat daarbij sprake is van een keurslijf aan voorschriften en toezicht
daarop. Voor dit soort bedrijven zouden vergunningen moeten worden afgegeven
die hun meer vrijheid geven en die ook rekening houden met voorzienbare uitbreidingen
en wijzigingen van de inrichting. Deze ruimte zal slechts geboden kunnen worden
door middel van doelvoorschriften en in een dergelijk systeem zijn alleen
relevant de grenswaarden voor alle nadelige milieugevolgen die de inrichting
tot gevolg kan hebben en dan nog binnen het kader van de omschrijving van
de inrichting en haar werking, zoals vermeld in de aanvraag. De memorie van
toelichting suggereert een ruimte voor flexibiliteit die niet is terug te
voeren op de wettekst en in het bijzonder conflicteert met artikel 8.11, eerste
en derde lid, WMB. Naar de mening van de Raad is een dergelijke flexibilisering
van het vergunningensysteem niet te realiseren binnen het huidige kader van
de WMB en zou daartoe een meer fundamentele aanpassing van deze wet nodig
zijn dan thans wordt voorgesteld.De Raad adviseert, indien een flexibilisering van het vergunningenbeleid
wordt beoogd zoals in de memorie van toelichting aangegeven, het voorstel
van wet in het licht van het voorgaande te heroverwegen en zo dit niet het
geval is de memorie van toelichting aan te passen.1a. Artikel 8.1, eerste lid, bepaalt het volgende: «Het is verboden
zonder een daartoe verleende vergunning een inrichting:a. op te richten;b. te veranderen of de werking daarvan te veranderen;c. in werking te hebben.».Onder het begrip «veranderen» in artikel 8.1, onder b, kan
ook het feitelijk veranderen van de inrichting worden begrepen, ongeacht of
die verandering wel of niet overeenkomt met de vergunning. Ook in de jurisprudentie
wordt wel van een dergelijk feitelijk begrip veranderen uitgegaan waarbij
de vraag of gebleven wordt binnen de voorschriften van de vergunning niet
relevant is (Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State, 12 december 1996,
E03.95.1877, BR 1997, nr. 3, p.244, Voorzitter Afdeling bestuursrechtspraak
Raad van State, 20 februari 1997, nr. F03.97.0121, KG 1997, nr. 171, proefdraaien
Schiphol en Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State, 6 juni 1995, nr.
E03.94.0066, gemeente Kerkrade; Milieu en Recht 1995/11, nr 126 en AB 95/556).
In relatie tot de huidige formulering van artikel 8.19, tweede lid, leidt
deze uitleg van het begrip veranderen ertoe dat veranderingen milieu-neutraal
of milieugunstig moeten zijn, willen ze gemeld kunnen worden. Deze uitleg
van het begrip veranderen in artikel 8.1 komt overigens niet overeen met paragraaf 2.2.2
van de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot uitbreiding en wijziging
van de Wet algemene bepalingen milieuhygiëne en daarmee samenhangende
wijzigingen van andere wetten (vergunningen en algemene regels voor inrichtingen;
procedures voor vergunningen en ontheffingen; handhaving), (kamerstukken
II 1988/89, 21 087, nr. 3, blz. 30 en 31), waarin er vanuit wordt gegaan
dat het de vergunninghouder vrijstaat om veranderingen overeenkomende met
de vergunning aan te brengen.Een beperkte uitleg van artikel 8.1, eerste lid, onder b, zoals hierboven
aangegeven, in relatie tot het huidige artikel 8.19, tweede lid, heeft mede
tot gevolg dat een vergunninghouder na het doorvoeren van verbeteringen in
de bedrijfsvoering of het inkrimpen van de produktiecapaciteit, niet zonder
vergunningwijziging vervolgens weer overeenkomstig de oorspronkelijke vergunningaanvraag
mag gaan handelen. Het van het aan de Raad voorgelegde wetsvoorstel deel uitmakende nieuwe
artikel 8.19, tweede lid, was opgenomen om aan te geven dat feitelijke veranderingen
in de bedrijfsvoering die overeenkomen met de vergunning en de daarin opgenomen
beperkingen en voorschriften, zonder melding en vergunningwijziging kunnen
worden doorgevoerd. Beoogd was om te expliciteren dat veranderingen die overeenkomen
met de vergunning, dus zich binnen het vergunde afspelen, door de vergunninghouder
mogen worden doorgevoerd overeenkomstig het in de vergunning bepaalde. Het
kan daarbij ook gaan om feitelijke veranderingen die leiden tot een verslechtering
van de milieubelasting (bijvoorbeeld een toename in de emissies vanuit de
inrichting), maar die wel overeenkomen met het door de vergunning toegestane
(dus blijven binnen het emissieplafond). Ook het na een tijdelijke inkrimping
weer vergroten van de produktiecapaciteit (zonder dat dit geleid heeft tot
vergunningwijziging) is, wanneer wordt gebleven binnen de vergunning en de
daaraan verbonden beperkingen en voorschriften, zonder melding of vergunningwijziging
toegestaan. Indien het bevoegd gezag een feitelijke verslechtering die wel
overeenkomt met de vergunning, niet wil toestaan, zal het bevoegd gezag daarvoor
een procedure tot vergunningwijziging moeten aanvangen.Het wetsvoorstel zoals dit aan de Raad is gezonden, wekt inderdaad mogelijk
de indruk van het ontbreken van een zelfstandige betekenis van de nieuw opgenomen
bepaling. Blijkens het bovenstaande kan wel degelijk van een zelfstandige
betekenis van het artikellid worden gesproken. De directe relatie met artikel
8.1, eerste lid, (de bepaling perkt het verbod van artikel 8.1, eerste lid,
onder b, in) is in het artikel beter tot uitdrukking gebracht en de bepaling
is thans opgenomen als artikel 8.1, derde lid.1b. De Raad stelt dat de memorie van toelichting een ruimte voor flexibiliteit
bij de vergunningverlening suggereert (met name waar het betreft voorziene
uitbreidingen en wijzigingen, en de mogelijkheid vooral te sturen door grenswaarden
ten aanzien van de milieugevolgen) die niet is terug te voeren op de wettekst
en in het bijzonder conflicteert met art. 8.11, eerste en derde lid, van de
Wet milieubeheer.De in de memorie van toelichting gesuggereerde ruimte voor een meer flexibele
vergunning kan wel degelijk binnen de bestaande wettelijke context van hoofdstuk
8 van de Wet milieubeheer worden gevonden. Gewezen wordt in de eerste plaats
op de in artikel 8.12, eerste lid, van de wet neergelegde mogelijkheid tot
het stellen van doelvoorschriften. Doelvoorschriften kunnen zijn concrete
(zoveel mogelijk kwantificeerbare) en handhaafbaar geformuleerde resultaatsverplichtingen
die gericht zijn op het bereiken van een bepaalde milieubeleidsdoelstelling
of milieukwaliteitseis en daartoe een grote mate van keuze laten aan de geadresseerde
ten aanzien van de middelen waarmee het betreffende doel moet worden bereikt.
Bij de formulering van de doelvoorschriften kan het bevoegd gezag rekening
houden met veranderingen betreffende de inrichting die op het moment van vergunningverlening
kunnen worden voorzien. Deze voorzienbare veranderingen zullen met name blijken
uit de vergunningaanvraag. Het bevoegd gezag dient overeenkomstig het gestelde
in artikel 8.8, eerste lid, onder c, niet alleen de redelijkerwijze te verwachten
ontwikkelingen met betrekking tot de omgeving van de inrichting maar ook die
met betrekking tot de inrichting zelf (bijvoorbeeld te verwachten uitbreidingen
of wijzigingen van de inrichting) te betrekken.Doelvoorschriften die aangeven wat de gevolgen van het bedrijf mogen zijn
voor het milieu, hebben ingevolge artikel 8.12 de voorkeur boven middelvoorschriften.
De vrijheid en verantwoordelijkheid van de ondernemer moeten, waar het de
wijze van milieubescherming betreft, in beginsel zoveel mogelijk worden gerespecteerd.
Ook kan verwezen worden naar Richtlijn nr. 96/61/EG van de Raad
van de Europese Unie van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie
en bestrijding van verontreiniging (PbEG L 257/26), waarin eveneens een voorkeur
voor doelvoorschriften ligt besloten (artikel 9, derde en vierde lid).Voor zover dat naar het oordeel van het bevoegd gezag noodzakelijk is,
kunnen ook middelvoorschriften worden gesteld (artikel 8.12, tweede lid).
Zo zal in een aantal gevallen of voor bepaalde milieu-effecten niet volstaan
kunnen worden met doelvoorschriften en zijn middelvoorschriften meer aangewezen.De mogelijkheid tot het formuleren van een meer flexibele vergunning wordt
ook teruggevonden in artikel 8.16, onder a en b, van de Wet milieubeheer,
waarin de mogelijkheid wordt gegeven in de vergunningvoorschriften rekening
te houden met voorzienbare veranderingen.De mogelijkheid voor het bevoegd gezag om in de vergunning ruimte te bieden
voor veranderingen van de inrichting, is niet onbegrensd. De door de Raad
vermelde artikelleden spelen daarbij een belangrijke rol. Bij het formuleren
van doelvoorschriften blijven de vergunningaanvraag en de daarin beschreven
inrichting overeenkomstig het bepaalde in het door de Raad aangehaalde artikel
8.11, eerste lid, het uitgangspunt: de in de vergunning toegestane nadelige
gevolgen zullen niet los mogen staan van de activiteiten waarvoor vergunning
wordt gevraagd. Ook zullen de veranderingen niet mogen leiden tot een andere
inrichting dan waarvoor vergunning is gevraagd. Om hierover geen misverstand
te laten bestaan is naar aanleiding van het advies van de Raad de formulering
van artikel 8.19 aangepast. In het nieuwe tweede lid, onder a, wordt thans
tot uitdrukking gebracht dat de verandering niet mag leiden tot een andere
inrichting dan waarvoor de vergunning is verleend. In de nieuwe formulering
is aangesloten bij de gevestigde jurisprudentie omtrent het verlenen/weigeren
van vergunningen voor inrichtingen waaruit voortvloeit dat de inrichting waarvoor
de vergunning is gevraagd het onderwerp van de besluitvorming omtrent de vergunning
moet zijn; er mag geen andere inrichting worden vergund dan is aangevraagd
(recent nog bevestigd in Afdeling Bestuursrechtspraak Raad van State, 6 april
1998, nr. E03.96 1439, Roosendaal en Nispen). Ook in de toelichting wordt
nader op de relatie met de vergunningaanvraag ingegaan.De toetsing van de vergunningverlenende overheid aan het ALARA-beginsel
zoals opgenomen in het eveneens door de Raad aangehaalde artikel 8.11, derde
lid, van de Wet milieubeheer, begrenst eveneens de mogelijkheden om in de
vergunning rekening te houden met veranderingen in de inrichting. Het ALARA-beginsel
strekt ertoe dat de milieuvergunning de grootst mogelijke bescherming moet
bieden tegen de nadelige gevolgen van de inrichting (inclusief de redelijkerwijs
te verwachten ontwikkelingen) voor het milieu (tenzij dat redelijkerwijze
niet kan worden gevergd). Binnen het beschermingsniveau dat uit de toetsing
aan ALARA voortvloeit, kan sprake zijn van flexibiliteit in de wijze waarop
de inrichting mag worden ingericht en in de activiteiten en veranderingen
die in die inrichting mogen plaatsvinden.De toetsing aan ALARA betekent echter wel dat het bevoegd gezag nadrukkelijk
moet afwegen of, en zo ja welke mogelijkheden het het bedrijf wil bieden voor
veranderingen van de inrichting of haar werking. Op de wijze waarop dit kan
worden vormgegeven, is in de memorie van toelichting ingegaan. Het bevoegd
gezag moet daarbij uitgaan van de stand der techniek met betrekking tot de
inrichting waarvoor vergunning is gevraagd. Ook ten aanzien van de in de vergunningaanvraag
voorziene ontwikkelingen moet worden uitgegaan van die stand der techniek.De melding krachtens het nieuwe artikel 8.19, tweede lid, laat onverlet
de mogelijkheid voor het bevoegd gezag om in het belang van de bescherming
van het milieu een procedure tot wijziging van de vergunning te starten. Dit
kan bijvoorbeeld samenhangen met de verplichting die het bevoegd gezag op
basis van artikel 8.22 van de Wet milieubeheer heeft om regelmatig te bezien
of de voorschriften en de beperkingen van de vergunning nog toereikend zijn
gezien de technische ontwikkelingen en de ontwikkelingen met betrekking tot
de kwaliteit van het milieu (de zogenaamde actualiseringsplicht). Ook hierbij
zal het ALARA-beginsel een rol spelen. Dit zal ook met name relevant zijn
op terreinen van de milieukwaliteit waarop nog een sterke terugdringing van
de milieubelasting noodzakelijk is. De door de vergunninghouder gemelde verandering
kan daarbij een aanleiding zijn. Het advies van de Raad is aanleiding geweest om het bevoegd gezag de mogelijkheid
te geven om in reactie op de melding aan te geven dat de gemelde verandering
aanleiding is tot toepassing van de artikelen 8.22, 8.23 of 8.25 van
de Wet milieubeheer. Een aanleiding kan bijvoorbeeld zijn de toetsing van
de voorgenomen verandering aan het beginsel van ALARA zoals dit ook tot uitdrukking
komt in artikel 8.22. Hierdoor heeft het bevoegd gezag bovendien de mogelijkheid
om ten aanzien van de veranderingen zelf af te wegen wat de gevolgen mogen
zijn ten aanzien van de bescherming van het milieu. In paragraaf 4.3
van de toelichting onder «Aanleiding tot wijziging van de vergunning»
wordt hier uitgebreider op ingegaan.2. In het nieuwe vijfde en zesde lid van artikel 8.19 WMB wordt bepaald
dat een schriftelijke verklaring van het bevoegd gezag omtrent de aanvaardbaarheid
van een melding overeenkomstig het derde lid zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk
binnen zes weken na ontvangst van de melding wordt genomen en tegelijkertijd
met het afgeven van de verklaring daarvan openbaar kennis wordt gegeven door
het bevoegd gezag. Met deze bepalingen wordt beoogd duidelijk te maken dat
de schriftelijke mededeling van het bevoegd gezag aan de vergunninghouder,
inhoudende dat de voorgenomen verandering een verandering is als bedoeld in
de aanhef van het derde lid van artikel 8.19 WMB, een besluit is in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) waartegen de mogelijkheid van bezwaar
en beroep openstaat. Naar het oordeel van de Raad dient de schriftelijke melding
als bedoeld in het derde lid, onderdeel a, dan te worden aangemerkt als een
aanvraag in de zin van de Awb. Gelet op de beperkte strekking van de melding
adviseert de Raad te bepalen dat te dezer zake de openbare voorbereidingsprocedure
van afdeling 3.4 Awb dient te worden gevolgd. De Raad adviseert het wetsvoorstel in vorenbedoelde zin aan te passen
en tevens in paragraaf 4 van de memorie van toelichting een verduidelijking
te geven van het beoogde systeem van rechtsbescherming. Voorts zou moeten
worden toegelicht welke rechtsgevolgen de verschillende mogelijke reacties
of het uitblijven daarvan hebben voor de gemelde activiteiten en in het bijzonder
op welk moment rechtszekerheid bestaat dat die activiteiten voorzover het
de toepassing van de WMB betreft, onherroepelijk zijn toegestaan.2. Ik deel volledig het oordeel van de Raad dat een schriftelijke melding
dient te worden aangemerkt als een aanvraag in de zin van de Algemene wet
bestuursrecht (verder:Awb) (artikel 1:3, derde lid). Dit blijkt ook uit het
feit dat in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 8.19, vierde lid, wordt
verwezen naar de artikelen 4:5 en 4:15 van deze wet.Het overnemen van het advies van de Raad om, gelet op de beperkte strekking
van de melding, te bepalen dat ter zake de openbare voorbereidingsprocedure
van afdeling 3.4. van de Awb dient te worden gevolgd, zou leiden tot een aanmerkelijke
verzwaring van de procedure. Als afdeling 3.4 van toepassing wordt verklaard,
moeten de volgende extra acties worden uitgevoerd:– in dag-, nieuws- of huis-aan-huis-bladen zal kennisgeving van
de melding of het ontwerp van het besluit moeten worden gedaan (artikel 3:12
Awb);– gedurende 4 weken na ontvangst van de melding zal de melding of
het ontwerp-besluit met de daarop betrekking hebbende stukken ter inzage moeten
worden gelegd en zullen desgevraagd ook afschriften van die stukken moeten
worden verstrekt (arikel 3.11 Awb);– belanghebbenden kunnen hun zienswijze naar keuze schriftelijk
of mondeling naar voren brengen (3:13 Awb); indien de zienswijze mondeling
naar voren wordt gebracht, zal ook een verslag moeten worden gemaakt.Afdeling 3.4 (en afdeling 3.5 die ingevolge artikel 8.6 van de Wet milieubeheer
van toepassing is op de aanvraag om een vergunning) is bedoeld voor besluiten
waarbij grote aantallen belanghebbenden, geïnteresseerden dan wel aan
het bestuur onbekende belanghebbenden betrokken kunnen zijn. Het betreft hier
echter veranderingen ten opzichte van een vergunning waaromtrent reeds de
uitgebreide voorbereidingsprocedure heeft plaatsgevonden en waarbij bovendien
gebleven wordt binnen de milieugevolgen die ingevolge die vergunning zijn
toegestaan. Met name de eisen dat de veranderingen niet mogen leiden tot andere
of grotere milieugevolgen of tot een andere inrichting perken de betekenis
van de meldingen voor derden sterk in. Waar die betekenis er wel
is, bestaat ook in de thans opgenomen procedure de mogelijkheid van bezwaar
en beroep. Het belang van een zwaardere procedure wordt dan ook niet onderkend.
Ook in de procedure van het wetsvoorstel kunnen belanghebbenden een rol spelen.
Indien het bevoegd gezag besluit tot het afgeven van de verklaring als bedoeld
in artikel 8.19, tweede lid, onder c (dus bij acceptatie van de melding),
dient het openbaar kennis van dat besluit te geven (artikel 8.19, vijfde lid)
en belanghebbenden kunnen ingevolge artikel 20.13 van de Wet milieubeheer
tegen dat besluit bezwaar en beroep aantekenen.Ook zou het van toepassing verklaren van afdeling 3.4 in de praktijk ertoe
leiden dat de beslistermijn van 6 weken waarschijnlijk veelal niet zal worden
gehaald, gezien alleen al de termijn van terinzagelegging en het inbrengen
van zienswijzen (4 weken). Er zou dan òf een langere beslistermijn
òf een mogelijkheid tot verlenging van de termijn in het wetsvoorstel
moeten worden opgenomen. Een dergelijke verzwaring van de procedure resulterende
in een langere beslistermijn, zou afbreuk doen aan de met dit wetsvoorstel
te bereiken dereguleringsdoelstelling. Bovendien wordt de verzwaring onevenredig
geacht in verhouding tot het soort beslissingen waaromtrent het hier zal gaan.In paragraaf 4.4 van de toelichting wordt thans de door de Raad gevraagde
verduidelijking van het systeem van rechtsbescherming alsmede een verduidelijking
van de rechtsgevolgen van de verschillende reacties op de melding gegeven.
Deze opmerking van de Raad heeft tevens geleid tot een nadere concretisering
in artikel 8.19, vierde en vijfde lid. In het vierde lid is aangegeven dat
ook de bekendmaking van het besluit inzake de verklaring binnen de genoemde
termijn van zes weken dient plaats te vinden. In het vijfde lid is de zinsnede
«zo spoedig mogelijk» nader gepreciseerd doordat daaraan is toegevoegd
«doch uiterlijk twee weken» (na de bekendmaking).3. In het voorgestelde onderdeel g van het eerste lid van artikel 8.13
wordt bepaald dat in de vergunning kan worden voorgeschreven dat van de daarbij
aangegeven veranderingen als bedoeld in artikel 8.19, tweede lid, WMB, dat
zijn veranderingen die in overeenstemming zijn met de voor de inrichting verleende
vergunning en de daaraan verbonden beperkingen en voorschriften, op een bij
het voorschrift te bepalen termijn schriftelijk mededeling wordt gedaan aan
het bevoegd gezag of een door hem aangewezen instantie. Dit houdt een verzwaring
voor het bedrijfsleven in ten opzichte van de huidige situatie hetgeen enige
bevreemding wekt omdat het de bedoeling is een versoepeling van de administratieve
lasten aan te brengen. Overigens rijst de vraag wat het gevolg kan zijn van nalatigheid in het
voldoen aan het voorschrift. In beginsel zou dit tot een handhavingsactie
moeten leiden, ondanks het feit dat de inrichting overigens overeenkomstig
de vergunning in werking is.De Raad adviseert ook op deze punten in de toelichting nader in te gaan.3. De mogelijkheid van een toename van administratieve lasten als gevolg
van het voorschrijven van een mededeling als bedoeld in artikel 8.13, onder
g, valt waarschijnlijk weg ten opzichte van de besparing op lasten ten gevolge
van de wijziging van de in artikel 8.1 en 8.19. neergelegde regeling. Op deze
besparing is ingegaan in paragraaf 7.1 van de toelichting.Ook van belang is in deze dat het niet de bedoeling van het wetsvoorstel
is dat veelvuldig van de mogelijkheid van artikel 8.13, onder g, wordt gebruik
gemaakt, maar slechts in die gevallen waarin het bevoegd gezag het van belang
acht om van (bepaalde) veranderingen op de hoogte te worden gebracht. Daarbij
geldt het vereiste van de eerste volzin van artikel 8.13, eerste lid, dat
het voorschrift in het belang moet zijn van de bescherming van het milieu.
Dus de mededelingsverplichting kan slechts worden opgenomen indien deze relevant
is uit een oogpunt van de bescherming van het milieu. Bovendien heeft het
bevoegd gezag ten aanzien van het voorschrijven van de mededeling omtrent
veranderingen als bedoeld in artikel 8.19, tweede lid (in het naar aanleiding
van het advies van de Raad bijgestelde wetsvoorstel: artikel 8.1, derde lid),
verschillende mogelijkheden. Het bevoegd gezag heeft de vrijheid om te bepalen
binnen welke termijn – voor of na de verwezenlijking van de verandering,
maandelijks of bijvoorbeeld jaarlijks – de mededeling moet worden gedaan
en voor welke van de veranderingen de verplichting tot mededeling
geldt (alle of slechts bepaalde veranderingen). Het bevoegd gezag kan hiermee
maatwerk leveren en mede het aspect van het voorkomen van onnodige administratieve
lasten meewegen.De Raad vraagt naar het gevolg van nalatigheid in het voldoen aan het
voorschrift. Het betreft hier een administratieve verplichting, die opgenomen
is uit een belang van de bescherming van het milieu. Het bevoegd gezag zal
een dergelijk voorschrift alleen opnemen als de mededeling voor de monitoring/controle
van de vergunning meerwaarde heeft. Overtreding van een dergelijk voorschrift
zal ook handhaving vereisen. Dat verder overeenkomstig de vergunning wordt
gehandeld, is daarbij niet relevant. Overigens doet deze situatie zich vaker
voor bij administratieve verplichtingen. Vergelijk bijvoorbeeld het niet voldoen
aan de verplichting tot het melden van de afvoer van afvalstoffen zoals opgenomen
in hoofdstuk 10 van de Wet milieubeheer, terwijl de afgifte van de afvalstoffen
overigens wel correct plaatsvindt. In de toelichting is hierop overeenkomstig
het advies van de Raad nader ingegaan.4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.4. Aan de redactionele kanttekeningen van de Raad is gevolg gegeven.Bovendien is van de gelegenheid gebruik gemaakt de tekst op een aantal
punten te actualiseren en redactioneel te verbeteren. Ook is in de toelichting
de relatie met de Wet verontreiniging oppervlaktewateren verduidelijkt. Tot
slot is de inwerkingtredingsbepaling aangepast, omdat het, gezien de naar
aanleiding van het advies van de Raad aangebrachte wijziging van artikel 8.19,
tweede lid, onder c, niet meer noodzakelijk wordt geacht dat er rekening wordt
gehouden met een termijn voor eventueel noodzakelijke aanpassingen van vergunningen.
Door deze wijziging is er immers een vangnet gecreëerd voor het geval
er sprake is van vanuit het oogpunt van milieubescherming te ruim geformuleerde
vergunningen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk Bijlage bij het advies van de Raad van State van 3 augustus 1998, 
no. W08.98.0125, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Memorie van toelichting– In paragraaf 4.2, onderdeel a, het daar genoemde wetsvoorstel
de eerste keer voluit schrijven.– In paragraaf 5 de afkorting UvW de eerste keer voluit schrijven.– In de toelichting op artikel 8.19, tweede lid, (bladzijde 18,
bovenaan) de verwijzing naar paragraaf 4.2 corrigeren, omdat geen andere
voorbeelden dan reeds genoemd zijn opgenomen. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26552-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl