Zelfstandige bestuursorganen; Brief minister over het Waarborgfonds Motorverkeer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25268, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-07-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

25268 nr. 14

27-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTaken en structuur WaarborgfondsDoeltreffendheid van de taakuitoefeningDoelmatigheidConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25268Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 268Zelfstandige bestuursorganennr. 14BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 juni 2002Bij brief van 10 maart 1997 heeft de Minister van Binnenlandse Zaken,
mede namens de Minister van Financiën, de Rapportage Doorlichting Zelfstandige
Bestuursorganen aan de Tweede Kamer aangeboden (TK 1996–1997, 25 268,
nr. 1). In die rapportage is het voornemen aangegeven een vijfjaarlijkse
termijn te hanteren voor de evaluatie van het Waarborgfonds Motorverkeer.
Een dergelijke evaluatie heeft, conform de Aanwijzingen inzake zbo's en de
conclusies van de Doorlichting Zelfstandige Bestuursorganen, betrekking op
de doeltreffendheid (effectiviteit) en doelmatigheid (efficiency) van het
functioneren van een zbo.Deze brief, die u mede namens mijn ambtgenoot van Justitie wordt aangeboden,
behandelt de evaluatie van de doeltreffendheid en de doelmatigheid van het
Waarborgfonds Motorverkeer (hierna Waarborgfonds). Daar dit de eerste evaluatie
is na de verzelfstandiging van het Waarborgfonds in 1989 strekt de evaluatie
zich uit van 1990 tot en met 2000. De evaluatie is gebaseerd op een rapportage
van het Waarborgfonds zelf naar aanleiding van door Financiën gestelde
vragen over de doeltreffendheid en doelmatigheid van het functioneren van
het Waarborgfonds, dossierinformatie en diverse jaarverslagen. De rapportage
van het Waarborgfonds treft u bijgaand aan.1Het aspect rechtmatigheid bij de activiteiten van het Waarborgfonds (verloopt
de inning en besteding van publieke middelen conform de wetgeving?) is in
2001 met het Waarborgfonds aan de hand van een interne notitie van de Algemene
Rekenkamer besproken. De aanbevelingen uit deze notitie over de concretisering
van de rechtmatigheidscontrole worden thans in de praktijk uitgewerkt (in
de vorm van een controleprotocol).Taken en structuur WaarborgfondsDe wettelijke taak van het Waarborgfonds bestaat erin aan benadeelden
hun schade te vergoeden in de gevallen, bedoeld in artikel 25 van de Wet aansprakelijkheidsverzekering
motorrijtuigen (WAM). Het gaat hierbij kort gezegd om schaden waarbij de identiteit
van de aansprakelijke persoon niet kan worden vastgesteld of waarbij de verplichting
tot verzekering niet is nagekomen, danwel waar sprake is van door de wet geregelde
vrijstellingen, diefstal of (financieel) onvermogen van een verzekeraar (de
gevallen zijn nader omschreven in de onderdelen a t/m e van artikel 25, eerste
lid, van de WAM).Het Waarborgfonds beoordeelt of er aansprakelijkheid naar burgerlijk recht
bestaat voor door een motorrijtuig veroorzaakte schade en of voldaan is aan
de voorwaarden genoemd in de WAM. Is dit het geval, dan vergoedt het Waarborgfonds
de schade van de benadeelde naar rato van aansprakelijkheid van de (al dan
niet bekende) dader.Een afgeleide en eveneens op de WAM gebaseerde taak is het verhaal van
de betaalde schade op de aansprakelijke(n) en op degenen die hun verplichting
tot verzekering niet zijn nagekomen. Verder geeft het Waarborgfonds vrijstellingsbewijzen
af aan erkende gemoedsbezwaarden.Het Waarborgfonds is in 1989 in een zelfstandige Stichting Waarborgfonds
Motorverkeer ondergebracht. Het bestuur van de stichting bestaat uit vertegenwoordigers
van de verzekeraars (de directe financiers) en de weggebruikers (potentiële
benadeelden). De voorzitter van het bestuur is onafhankelijk en wordt door
de Ministers van Financiën en van Justitie benoemd. De directie heeft
ruime bevoegdheden op het operationele vlak en is verantwoording verschuldigd
aan het bestuur.De overheid maakt geen deel uit van het bestuur, maar ontvangt, naast
alle bestuursstukken, desgewenst benodigde informatie van het Waarborgfonds.
Mede in verband daarmee zijn een contactpersoon van de Minister van Financiën
en een contactpersoon van de Minister van Justitie benoemd. De verplichtingen
van het Waarborgfonds worden niet door de staat gegarandeerd, met uitzondering
van de garantie ten aanzien van het Fonds Middelen Gemoedsbezwaarden (waarvoor
een aparte administratie wordt gevoerd). Het bedrag dat jaarlijks door verzekeraars
aan het Waarborgfonds moet worden betaald, wordt berekend op basis van het
aantal en de aard van de door ieder van hen in Nederland verzekerde motorrijtuigen
(artikel 24 WAM). De Staat betaalt een bijdrage op basis van het aantal motorrijtuigen
van het Rijk.Doeltreffendheid van de taakuitoefeningDe doeltreffendheid (effectiviteit) van het Waarborgfonds is moeilijk
te vergelijken met andere instellingen. In Nederland opereren geen andere
waarborgfondsen met een enigszins vergelijkbare taak en buitenlandse waarborgfondsen
zijn veelal anders ingericht, omdat de regelgeving van land tot land verschilt.
In Nederland is gekozen voor een zelfstandig Waarborgfonds, opdat klantgericht
en efficiënt gewerkt kan worden.In de onderstaande evaluatie is derhalve vooral gekeken naar de ontwikkeling
van de output van de beleidsprocessen van het Waarborgfonds en naar indicatoren
die met de kwaliteit van de dienstverlening samenhangen.De belangrijkste beleidsprocessen en output
van het Waarborgfonds zijn:– toekennen van schadevergoedingen;– verhalen van uitbetaalde schade op aansprakelijken;– afgeven van vrijstellingsbewijzen aan gemoedsbezwaarden.Het aantal jaarlijks in behandeling genomen claims is tussen 1990 en 2000
met ongeveer 35% toegenomen tot 56.490 (de bruto schadelast is gestegen van
29 miljoen euro in 1990 tot 67 miljoen euro in 2000). De stijging van het
aantal claims verloopt nagenoeg parallel met de toename van het wagenpark.
Het aantal claims inzake schade aan het wegmeubilair is daarbij relatief sterk
toegenomen, mede omdat lagere en semi-overheden zich meer bewust worden van
hun verhaalsmogelijkheden bij het Waarborgfonds.Het aantal gevallen waarbij na het uitbetalen van de schade verhaal wordt
gehaald op onverzekerden, is de laatste vijf jaar afgenomen. Het bedrag aan
verhaalde schade lag in 2000 met 1,46 miljoen euro onder het niveau van 1996
toen nog 1,69 miljoen euro werd verhaald. De daling in 2000 wordt door het
Waarborgfonds onder andere geweten aan het steeds lastiger wordende «verhaalsklimaat»
en aan onderbezetting op de betreffende afdeling.Het aantal motorrijtuigen waarvoor op basis van gemoedsbezwaren een vrijstelling
is afgegeven schommelt de laatste jaren rond de 3.500.In kwantitatieve zin kan worden geconcludeerd dat het Waarborgfonds goed
kan voldoen aan de vraag naar behandeling van claims voor schadevergoedingen
en verstrekking van vrijstellingsbewijzen. Bij het verhalen van schade bestaat
nog ruimte voor uitbreiding van de activiteiten als de onderbezetting is weggewerkt.De kwaliteit van de beleidsprocessen wordt
door de eigen afdeling interne controle van het Waarborgfonds beoordeeld via
controle op naleving van de interne procedures. Verder wordt de kwaliteit
bijgehouden via het meten van doorlooptijden en op basis van de ingediende
klachten bij de interne klachtencommissie, alsook de Ombudsman Schadeverzekering.
De gemiddelde doorlooptijd in kalenderdagen van claims is gedaald van 42 in
1990 tot 34 in 1999. In het jaar 2000 is de doorlooptijd tijdelijk gestegen
(tot 38 dagen) door problemen met de personeelsbezetting en invoering van
een nieuw automatiseringssysteem. Overigens is de ruimte voor verdere verkorting
aan grenzen gebonden; medewerkers zijn afhankelijk van externe informatie,
zoals expertiserapporten, getuigenverklaringen en processen-verbaal.Het aantal klachten bij de interne klachtencommissie is redelijk stabiel
en schommelt rond de 20 per jaar. Van deze klachten heeft ongeveer 50% betrekking
op een bezwaar tegen de beslissing om een vordering af te wijzen. Van de overige
klachten wordt gemiddeld 67% toegewezen en 33% afgewezen. Bezwaarschriften
tegen een beslissing worden niet door de interne klachtencommissie behandeld
maar door de directie die met een brief uitleg geeft over de reden van afwijzing.
De klachten betreffen zowel het handelen of nalaten van het Waarborgfonds,
als ook de motivering van de afwijzingen. Klachten worden in het algemeen
binnen drie weken afgehandeld. Bij de Ombudsman Schadeverzekering worden jaarlijks
10 tot 20 klachten ingediend. Bij klanttevredenheidsmetingen in 1999 en 2001
scoorde het Waarborgfonds ongeveer een zeven. Dat is redelijk, met nog ruimte
voor verdere verbetering, bijvoorbeeld door middel van een duidelijker uitleg
in het geval van afwijzingen bij particuliere claimanten.DoelmatigheidDoelmatigheid (efficiëntie) heeft betrekking op de vraag hoeveel
middelen nodig zijn om een bepaalde output te leveren. Net als bij het bepalen
van de doeltreffendheid, is het door het ontbreken van een benchmark met vergelijkbare
organisaties lastig een absoluut oordeel te vellen over de doelmatigheid van
het Waarborgfonds. Ook is de vergelijking met cijfers van commerciële
schadeverzekeraars moeilijk, omdat deze verzekeraars in de regel meer kosten
maken voor werving, opstellen van polissen etc.. Er is derhalve vooral gekeken
naar de ontwikkeling van de inzet van middelen
sinds de verzelfstandiging in 1989 voor aspecten als personele inzet, bedrijfskosten
per claim, totale kosten, bedrijfsvoering en financiering/bekostiging.De personele inzet is de afgelopen jaren gedaald
van 68 fte's in 1995 tot 59 in 2000. Het aantal per jaar behandelde claims
per fte nam in diezelfde periode toe van 709 tot 954.Er is dus met minder mensen meer werk verzet. Dit is mogelijk gemaakt
door investeringen in de kantoorautomatisering, betere benutting van ondersteunende
afdelingen, verhoging van het opleidingsniveau van medewerkers en verbetering
in de aanlevering van gegevens door claimanten die regelmatig gebruik maken
van het Waarborgfonds. Vanaf december 2001 is een nieuw geautomatiseerd systeem
voor registratie en afwikkeling van claims in gebruik genomen dat tot verdere
efficiëntieverbeteringen kan leiden.De bedrijfskosten per claim zijn in 2000 ten
opzichte van 1990 met 11% gestegen tegen een stijging van het algemene prijsindexcijfer
van 28%. Ook dit duidt op een verbetering van de doelmatigheid.De bedrijfskosten in 2000 bestaan voor ongeveer 70% uit personeelskosten,
4% afschrijvingskosten en 26% beheerkosten. De totale bedrijfskosten afgezet
tegen de bruto schadelast in 2000 bedraagt ongeveer 7% (tegen ongeveer 16%
in 2001 bij de activiteiten van de branche WA-Motorrijtuigen van een commerciële
verzekeraar als de Achmea Groep. In de laatste jaren laat dit percentage bij
de Achmea Groep overigens een dalende trend zien).Het Waarborgfonds streeft naar het doorvoeren van verbeteringen in de bedrijfsvoering met als doel om een nog klantgerichtere,
efficiëntere en opener organisatie te worden. Sinds de verzelfstandiging
is op dit vlak al het één en ander bereikt (via de genoemde
investeringen in kantoorautomatisering en personeel). In 1998 is het Waarborgfonds
verhuisd naar een andere locatie in Rijswijk. In 2000 is een verder verbetertraject
in gang gezet, samen met de organisaties waarmee het Waarborgfonds de facilitaire
ondersteuning deelt.De financiering/bekostiging van het Waarborgfonds
geschiedt vooral op basis van door verzekeraars te verstrekken bijdragen.
Het te betalen bedrag wordt gerelateerd aan het aantal en de aard van de door
ieder van de verzekeraars verzekerde motorrijtuigen. Op dezelfde voet stelt
het Waarborgfonds tevens het door de Staat als bezitter of houder van motorrijtuigen
te betalen bedrag vast. De betrokkenheid van de verzekeraars bij het Waarborgfonds
en hun aanzienlijke bijdrage in de bekostiging van het fonds, vormen op zich
ook een prikkel tot toezicht vanuit de particuliere sector op efficiënte
uitoefening van taken. De jaarlijkse bijdrage per verzekerd motorrijtuig is
de laatste vijf jaar slechts met 10% gestegen. Op de balans is een voorziening
geboekt voor nog te betalen schaden (102 miljoen euro in 2000). Een deel van
deze voorziening is belegd in vastrentende waarden (26 miljoen euro in 2000,
gemiddelde rating A2). Het Waarborgfonds komt te vallen onder het thans in
behandeling zijnde wetsvoorstel geïntegreerd middelenbeheer (Kamerstukken
2001–2002, 28 035), waarbij publieke middelen voortaan in de schatkist
zullen moeten worden aangehouden.Het Waarborgfonds stelt jaarlijks een jaarverslag op. Een externe accountant
controleert de jaarrekening. Sinds de verzelfstandiging in 1989 heeft de jaarrekening elk jaar een goedkeurende verklaring van de externe
accountant gekregen.ConclusieIn het jaarverslag over 2000 stelt de (onafhankelijke) bestuursvoorzitter
dat het Waarborgfonds inmiddels een goed lopende organisatie is geworden die
het werk waar het voor staat goed uitvoert. Vergeleken met vroeger zijn de
kosten lager en worden op een efficiëntere manier meer zaken afgehandeld.Deze bewering komt overeen met de bevindingen van de evaluatie. Het Waarborgfonds
komt hieruit naar voren als een slagvaardige en klantgerichte organisatie,
die de afgelopen tien jaar een verbeterslag heeft doorgemaakt. De doeltreffendheid
kan nog verder worden verbeterd door verkorting van doorlooptijden van behandeling
van claims, het meer verhalen van schade op onverzekerden en het beter uitleggen
van afwijzingen richting particuliere claimanten. Samen met het nieuwe geautomatiseerde
systeem voor de afwikkeling van claims, zou hiermee ook de doelmatigheid nog
verder toe kunnen nemen.De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25268-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl