Wijziging van een aantal belastingwetten en enkele andere wetten; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31404, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

20-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31404 nr. 8

09-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingBijleenregeling en artikel I, onderdeel EUitbreiding van de vrijstelling van overdrachtsbelasting
voor de verkrijging van monumentenAanpassingen in de artikelen 6, 8 en 11 van de Wet op
de omzetbelasting 1968Verlaagd BTW-tarief voor het transport van tuinbouwgasBeperkt gebruik van de weg in de motrorijtuigenbelasting
(MRB)Aanpassing definitie laadruimte BPMBudgettaire aspectenGevolgen voor bedrijfsleven en burgerTen slottePunt 3 DividendbelastingPunt 4 Algemene wet inzake rijksbelastingenArtikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel FArtikel I, onderdeel IArtikel I, onderdeel JVoorbeeldHuidige regime:Voorgestelde regime:Artikel II, onderdeel AArtikel IVArtikel VII, onderdeel BArtikel VIIIArtikel XArtikel XIArtikel XIIArtikel XIXArtikel XXIIIArtikel XXVIIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31404Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 404Wijziging van een aantal belastingwetten en enkele andere wettennr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 9 mei 2008InleidingDe leden van de fracties van CDA, PvdA, SP en VVD hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel en hebben nog enkele vragen.De leden van de CDA-fractie plaatsen twee opmerkingen vooraf die betrekking
hebben op de memorie van toelichting en de gewenste datum van de inwerkingtreding.
De opmerking van deze leden dat in de memorie van toelichting de essentiële
stukken iets kernachtiger zouden moeten worden onderscheiden van de minder
belangrijke stukken neem ik ter harte.De leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie vragen voorts een toelichting
op de planning van het wetsvoorstel in verband met de korte parlementaire
behandeltijd die het gevolg is van de beoogde inwerkingtreding per 1 juli
a.s.Het wetsvoorstel is al in voorbereiding genomen in september 2007. Het
betrof toen maatregelen die niet noodzakelijkerwijs in het wetsvoorstel Overige
fiscale maatregelen hoefden te worden opgenomen. In de daarop volgende maanden
bleken tal van aanvullingen van dit wetsvoorstel nodig zodat het voorstel
ook het karakter van onderhoudswetgeving kreeg. Ook in het stadium van het
nader rapport naar aanleiding van het advies van de Raad van State heeft dit
extra wetgevingstijd gekost. Voorts maakt de nota van wijziging die bij deze
nota is gevoegd, duidelijk dat er voortdurend onderwerpen zijn die de planning
van het wetsvoorstel onder druk zetten. Terugkijkend naar de voorbereidingstijd
die in de verschillende stadia nodig is geweest, kan worden vermeld dat vanaf
december 2007 voortdurend onder hoogspanning aan het wetsvoorstel is gewerkt.
Wij betreuren het met de Kamer dat ook de parlementaire behandelingstijd daardoor
heel kort is geworden. Wij zijn de Kamer zeer erkentelijk voor de voortvarendheid
waarmee zij dit wetsvoorstel in behandeling heeft genomen, maar gelet op de
resterende tijd en de bijgevoegde nota van wijziging willen wij de Kamer tegemoet
komen en de inwerkingtreding laten plaatsvinden bij koninklijk besluit.De leden van de fractie van de PvdA vragen te reageren op de verbazing
van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (NOB) dat pas een jaar na gedane toezeggingen overgegaan wordt tot codificatie daarvan. Voorts
vragen zij hoe dit in relatie staat tot de rechtszekerheid van belastingplichtigen.
De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom de voorgestelde wijzigingen
van de Wet Vpb 1969 en de Wet DB 1965 nu pas worden voorgesteld. Ook de leden
van de CDA-fractie vragen hiernaar.Tijdens de behandeling van het inmiddels tot wet verheven voorstel van
Wet werken aan winst is een aantal toezeggingen gedaan die dienen te worden
omgezet in wetgeving. Die toezeggingen hadden betrekking op onbeoogde gevolgen
die in enkele specifieke situaties zouden kunnen voortvloeien uit de voorgestelde
wijzigingen van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969) en
de Wet op de dividendbelasting 1965 (Wet DB 1965). Tegelijkertijd is goedgekeurd
dat belanghebbenden met ingang van inwerkingtreding van die wet mochten handelen
met inachtneming van de gedane toezeggingen, zodat de rechtszekerheid van
belastingplichtigen niet in het geding is geweest. In verband hiermee is ervoor
gekozen de codificatie onder te brengen in het onderhavige voorstel, waarin
een breed scala aan technische wijzigingen is opgenomen.Bijleenregeling en artikel I, onderdeel EDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat er reden is te bezien
of de bijleenregeling vereenvoudigd kan worden met behoud van het achterliggende
motief. Zij willen binnen drie maanden een brief waarin de regering aangeeft
hoe de regeling versimpeld wordt. De ingewikkeldheid van de bijleenregeling
is aan de orde geweest in een Algemeen Overleg op 17 april 2008. Tijdens
dat overleg heb ik aangegeven dat er slechts beperkte mogelijkheden zijn de
bijleenregeling te vereenvoudigen zonder de werking van die regeling in gevaar
te brengen. Ik heb daarbij aangeven dat er mogelijkheden liggen rond het al
dan niet meenemen van financieringskosten bij doorstromers. Verder zou het
afschaffen van de goedkoperwonenregeling een mogelijkheid tot vereenvoudiging
zijn. Zoals ik al tijdens het Algemeen Overleg van 17 april al heb aangegeven,
kijk ik met belangstelling uit naar de mening van de Kamer hierover.De leden van de CDA-fractie stellen voor de minimumgrens van € 5000
niet, zoals voorgesteld, geheel te laten vervallen, maar te verlagen tot € 2000.
Het voorstel om de € 5000-grens geheel te laten vervallen vindt
zijn aanleiding in ervaringen die in de uitvoeringspraktijk door de Belastingdienst
zijn opgedaan. Deze minimumgrens leidde ondermeer tot aanzienlijke complicaties
in de aangifte. Een verlaging tot € 2000, zoals de genoemde leden
voorstellen, zou deze complicaties niet wegnemen. Ik merk nog op dat ik tijdens
het Algemeen Overleg van 17 april heb toegezegd in het najaar een notitie
aan de Kamer te sturen waarin ik nog op enkele aspecten van de bijleenregeling
zal ingaan. Daarbij zal ik ook ingaan op de eerste resultaten van een evaluatie
die de Belastingdienst nu aan het uitvoeren is.De leden van de PvdA-fractie geven aan dat zij de discussie over de vormgeving
van de belastingheffing in box 3 op een later moment graag met mij willen
vervolgen, als vervolg op de evaluatie van de belastingherziening IB 2001.
Tot het voortzetten van deze discussie ben ik uiteraard graag bereid.De leden van de SP-fractie vragen om een toelichting op de voorgestelde
wijziging van artikel 3.119a, vijfde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001
(Wet IB 2001), aan de hand van een voorbeeld. De wijziging van artikel 3.119a,
vijfde lid, strekt er toe een onbedoeld neveneffect van de regeling in het
negende lid van dat artikel ongedaan te maken. Om dit te verduidelijken is
het nuttig eerst de werking van het negende lid aan de hand van een voorbeeld
te schetsen. Daaruit komt het ongewenste neveneffect naar voren
en de wijze waarop dat door de voorgestelde wijziging wordt weggenomen.Voorbeeld: Twee personen, A en B, wonen samen
in een woning die hen als hoofdverblijf ter beschikking staat. De woning is
eigendom van A. B heeft nooit een eigen woning gehad.A en B kopen vervolgens samen een andere woning voor € 300 000
waarvan ze ieder voor de helft eigenaar worden. A verkoopt de oude woning
voor € 200 000. Daar zat nog een hypotheek op van € 160 000,
zodat A bij die verkoop een eigenwoningreserve krijgt van € 200 000 –
160 000 = € 40 000.In de nieuwe woning hebben A en B ieder een aandeel van 50% van € 300 000
= 150 000.Voor A geldt in deze situatie dat hij een maximale eigenwoningschuld mag
hebben voor het volledige bedrag van € 150 000. Op grond van
de zogenoemde goedkoperwonenregeling hoeft hij zijn bestaande hypotheek niet
verder af te lossen dan tot de waarde van zijn aandeel in de nieuwe woning.
Zijn eigenwoningreserve van € 40 000 blijft wel bestaan.B heeft geen eigenwoningreserve en zou dus in beginsel een eigenwoningschuld
kunnen hebben van € 150 000, gelijk aan de waarde van zijn
aandeel in de woning. In artikel 3.119a, negende lid, is echter bepaald dat
de eigenwoningreserve van de partner van B, in dit geval € 40 000,
in mindering komt op de eigenwoningschuld van B. B heeft dus maximaal een
eigenwoningschuld van € 150 000 – € 40 000
= € 110 000. De rest van het bedrag zal B uit eigen middelen
moeten betalen of met een lening in box 3.Het eindresultaat onder de huidige regeling is dat in A een eigenwoningschuld
heeft van € 150 000 en daarnaast een eigenwoningreserve van € 40 000.
B heeft een eigenwoningschuld van € 110 000.Indien A en B vervolgens zouden besluiten de woning te gaan verbouwen,
mag A zijn eigenwoningschuld pas verhogen nadat zijn eigenwoningreserve tot
nul is afgenomen. Hij moet dus de eerste € 40 000 aan verbouwingskosten
uit eigen middelen betalen (of met een lening in box 3).De eigenwoningreserve van A leidt in deze situatie dus twee keer tot een
verlaging van eigenwoningschuld: De eerste keer bij de partner van A en vervolgens
bij A zelf.De voorgestelde wijziging van artikel 3.119a, vijfde lid, maakt aan deze
dubbeltelling een einde door de eigenwoningreserve van A te verminderen met
de € 40 000 waarmee de eigenwoningschuld van B is verlaagd.
A kan een eventuele verbouwing in dat geval volledig financieren met een eigenwoningschuld.Uitbreiding van de vrijstelling van overdrachtsbelasting
voor de verkrijging van monumentenHet verheugt mij dat de leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie instemmen
met de uitbreiding van de vrijstelling van overdrachtsbelasting voor de verkrijging
van monumenten.Zij vragen zich wanneer de Kamer de evaluatie van de vrijstelling tegemoet
kan zien. De evaluatie zal naar verwachting in de loop van 2009 worden afgerond.
In dat kader zullen alle relevante aspecten, waaronder ook de mogelijke uitbreiding
van de vrijstelling naar particulieren, worden meegenomen.Het voorstel voor uitbreiding van de vrijstelling van overdrachtsbelasting,
dit ten antwoord op vragen van de SP-fractie, komt inderdaad voort uit mogelijke
strijdigheid met Europese regelgeving en heeft alleen betrekking op het vervallen
van de vestigingseis van de vrijstelling. Er zijn geen aanwijzingen dat het
cultureel erfgoed onder druk staat vanwege het ontbreken van de vrijstelling
voor in het buitenland gevestigde rechtspersonen. Het onderhavige
voorstel staat los van het beleidsvoornemen om de monumentenzorg te moderniseren.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom de partiële verruiming
nu wel wordt voorgesteld, terwijl dat niet het geval is met betrekking tot
de particuliere verkrijging van monumenten. Voor de voorgestelde verruiming
is de mogelijke strijdigheid met Europese regelgeving de aanleiding tot regelgeving.
Voor een uitbreiding tot particuliere verkrijgingen is er gezien ook de opmerkingen
van de Raad van State voldoende aanleiding te wachten op de evaluatie van
de vrijstelling. Bij die evaluatie zal naar verwachting materiaal kunnen worden
verzameld over de verschillende aspecten die inzicht kunnen geven in nut en
noodzaak van de vrijstelling.Aanpassingen in de artikelen 6, 8 en 11 van de Wet op
de omzetbelasting 1968De leden van de CDA-fractie vragen welke vormen van gastouderopvang en
kinderopvang na inwerkingtreding van de onderhavige wet nog BTW-plichting
zijn en of de regering aanleiding ziet om alle vormen van kinderopvang vrij
te stellen.Uitgangspunt voor de vormgeving van de BTW-vrijstelling voor kinderopvang
is de koppeling aan het begrippenapparaat en de kwaliteitseisen van de Wet
kinderopvang. De voorgestelde wettelijke regeling brengt dit expliciet tot
uiting, waar het de kwaliteitseisen betreft door de eis van het geregistreerd
zijn van het kindercentrum en van het gastouderbureau. Een en ander houdt
in dat de vrijstelling niet van toepassing is als de kinderopvang (in de zin
van de Wet kinderopvang) niet plaatsheeft vanuit
een geregistreerd kindercentrum of als het gaat om gastouderopvang die niet via een geregistreerd gastouderbureau tot stand is
gekomen. Ik acht het niet wenselijk dat die vormen van kinderopvang, die niet
voldoen aan de kwaliteitseisen van de Wet kinderopvang, in aanmerking komen
voor een fiscale stimulering in de vorm van een BTW-vrijstelling.De leden van de SP-fractie vragen hoe de regering tot de inschatting van
de budgettaire effecten is gekomen inzake de uitbreiding van bepaalde BTW-vrijstellingen
naar handelingen die nauw samenhangen met de reeds vrijgestelde hoofdactiviteit.
Ook wordt gevraagd of er enkele voorbeelden gegeven kunnen worden van dergelijke
met de hoofdactiviteit nauw samenhangende handelingen.Zoals reeds is gememoreerd in de memorie van toelichting is de voorgestelde
aanpassing van de vrijstellingsbepalingen met name ingegeven door recente
jurisprudentie van het Hof van Justitie in combinatie met de betreffende bepalingen
in de nieuwe BTW-richtlijn 2006. In deze richtlijn zijn, evenals in de hieraan
voorafgaande Zesde BTW-richtlijn, nauw samenhangende handelingen niet ingevuld
en zijn ook geen handelingen genoemd die kwalificeren als prestaties die nauw
samenhangen met de vrijgestelde prestatie. In de praktijk werd gelet op het
karakter van deze richtlijnbepalingen, zo aan de orde, wel de vrijstelling
toegepast. Juist om die reden worden de budgettaire effecten van deze maatregel
op nihil ingeschat. Met deze maatregel wordt namelijk de bestaande uitvoeringspraktijk
gecontinueerd. Met betrekking tot de vrijstellingsbepaling die ziet op ziekenverpleging
en -verzorging kan monsterneming of onderzoek voor medische analyses in het
kader van ziekenhuisopname genoemd worden als een voorbeeld van een handeling
die nauw samenhangt met de vrijgestelde hoofdactiviteit. Verlaagd BTW-tarief voor het transport van tuinbouwgasHet verheugt mij dat de leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie kunnen
instemmen met het voorstel het verlaagde BTW-tarief te blijven toepassen op
het transport van gas bestemd voor de tuinbouwsector. De leden van de CDA-fractie
vragen of aan dit onderdeel van het wetsvoorstel ook terugwerkende kracht
zou moeten worden verleend, omdat in de bestaande praktijk het verlaagde tarief
al in rekening wordt gebracht.De onderhavige maatregel is eerder opgenomen in het op 1 april 2005
bij de Tweede Kamer ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet op
de omzetbelasting 1968 in verband met de aanpak van constructies met betrekking
tot (on)roerende zaken alsmede in verband met een aanpassing op enkele onderdelen.
Bij brief van 20 oktober 2006 aan de voorzitter van de Tweede Kamer heeft
de minister van Financiën verzocht de behandeling van dat wetsvoorstel
uit te stellen in afwachting van nadere jurisprudentie op het terrein van
de aanpak van BTW-constructies. Dit uitstel heeft ertoe geleid dat de tariefmaatregel
nu is opgenomen in het onderhavige wetsvoorstel.Omdat er vanuit de tuinbouwsector en de energiesector, ook vanwege de
zogenoemde splitsing tussen leveranciers en netwerkbedrijven, een steeds grotere
behoefte was aan duidelijkheid, heb ik in dit specifieke geval in een brief
aan de sectoren aangegeven er geen bezwaar tegen te hebben dat in de periode
vanaf de inwerkingtreding van de Gaswet tot de inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel het verlaagde BTW-tarief wordt toegepast op het transport van
tuinbouwgas. Ik meen dat er gelet op deze toezegging geen reden is in het
wetsvoorstel expliciet terugwerkende kracht vast te leggen voor deze tariefmaatregel.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of het mogelijk is tot afschaffing
te komen van het in de lagere regelgeving opgenomen voorschrift dat de tuinbouwer
een schriftelijke verklaring moet overleggen aan de leveranciers en netwerkbedrijven
dat hij het gas en de minerale oliën die hem geleverd worden, ook daadwerkelijk
gebruikt voor verwarming ten behoeve van het groeiproces van tuinbouwproducten.
Het gaat hier om verklaringen die één keer per jaar moeten worden
gegeven en die bedoeld zijn om vast te kunnen stellen of het verlaagde BTW-tarief
terecht is toegepast. Op zichzelf zijn die verklaringen dan ook nodig. Ik
merk in dit verband op dat de bedoelde lagere regelgeving zal moeten worden
aangepast door de tariefmaatregel in het onderhavige wetsvoorstel. Ik verzeker
deze leden dat ik bij die aanpassing in het overleg met het bedrijfsleven
en de Belastingdienst zal bezien of de bestaande regels nog kunnen worden
vereenvoudigd, teneinde de administratieve lasten waar mogelijk terug te kunnen
dringen.Beperkt gebruik van de weg in de motrorijtuigenbelasting
(MRB)De leden van de CDA-fractie vragen wie er wijzer wordt van het afschaffen
van enkele vrijstellingscategorieën in de MRB.Het vervallen van de rechtvaardiging voor deze vrijstellingen heeft te
maken met een veranderde praktijk. Van de regelingen wordt weinig gebruik
meer gemaakt. Veelal vallen de betreffende voertuigen behalve onder deze regelingen
nog onder andere. Historische exemplaren zullen bijvoorbeeld veelal 25 jaar
of ouder zijn, of anders gevrijwaard kunnen worden. Ook zonder de vrijstelling
voor historische exemplaren hoeven deze voertuigen veelal geen belasting te
betalen. De regelingen zijn dus grotendeels overbodig geworden. De groep die
dan nog resteert is te klein om de regeling doelmatig te noemen: ze komt niet
meer tegemoet aan een maatschappelijke behoefte. Kunnen overbodig geworden regelingen niet blijven bestaan? Dat kan natuurlijk,
maar er zijn een aantal redenen om ze af te schaffen. De toegankelijkheid
van de wetgeving en de publieksinformatie wordt er beter door. Als er te veel
dood hout in de regelgeving blijft zitten, wordt het voor de rechtszoekende
te ingewikkeld om de relevante regeling daartussen te ontdekken.Ook blijft met een regeling die niet of nauwelijks gebruikt wordt een
heel uitvoerings- en handhavingsapparaat bestaan. De regeling komt voor in
brochures, er bestaan aanvraagformulieren voor en bij de Belastingdienst moet
expertise op het gebied van de regeling blijven bestaan. Hieraan zijn kosten
verbonden. Omdat de regelingen zo weinig gebruikt worden kunnen ze bovendien
worden afgeschaft zonder veel gebruikers met een verzwaring te confronteren.De leden van de VVD-fractie vragen wat de financiële gevolgen zijn
voor de belastingplichtigen van het omzetten van de kwarten halve tarieven
in de MRB naar zelfstandige tarieven.Voor belastingplichtigen die van deze regelingen gebruik maken geldt vóór
deze wijziging dat zij over een periode van vier tijdvakken (één
jaar) slechts het eerste tijdvak hoeven te betalen. Het voertuig en het gebruik
daarvan moeten dan wel aan bepaalde eisen voldoen. Na deze wijziging betalen
de belastingplichtigen op dezelfde wijze als reguliere autobezitters, alleen
een vier of twee maal lager tarief. Dit heeft voor hen het voordeel dat zij
niet meer verplicht de belasting over een heel jaar hoeven te betalen. Dit
staat hen overigens wel vrij: dan is bovendien anders dan voorheen de gebruikelijke
betalingskorting van toepassing. Deze belastingplichtigen gaan niet meer belasting
betalen, maar zelfs, als zij de betalingskorting benutten, iets minder.Deze omzetting is al eerder doorgevoerd voor het motorrijwiel en de kampeerauto
en gaat nu ook gelden voor kermisvoertuigen (922 voertuigen in 2006), rijdende
werktuigen of werkplaatsen (892 voertuigen in 2006) en voertuigen voor niet-beroepsmatig
paardenvervoer (906 voertuigen in 2006).Ook vragen deze leden welke historische overwegingen ten grondslag hebben
gelegen aan het kwarttarief voor verhuiswagens. Met historisch gegroeid wordt
bedoeld dat de vrijstelling is ontstaan toen er behoefte aan bestond: er bestond
een ondernemersbranche die van voertuigen gebruik maakte die aan de voorwaarden
voldeden en beperkt gebruik van de weg maakten. Inmiddels is niet meer te
verwachten dat deze categorie voertuigen waarop de vrijstelling nog ziet,
op een andere manier gebruik maakt van de weg dan andere voertuigen. Daarmee
bestaat er geen rechtvaardiging meer voor de regeling en kan deze vervallen.Aanpassing definitie laadruimte BPMDe leden van de CDA vragen wat er na de aanpassing van de definitie in
de BPM van bestelauto gebeurt met de huidige voertuigen die ondanks de aanwezigheid
van een kliksysteem voor stoelen in de laadruimte door het Hof als bestelauto
werden aangemerkt. Tegen deze uitspraak van het Hof is cassatie ingesteld.
Wanneer de Hoge Raad het arrest van het Hof vernietigt, worden al opgelegde
naheffingsaanslagen alsnog ingevorderd. Ook zullen dan alsnog naheffingsaanslagen
worden opgelegd ter zake van bedoelde auto’s voor zover die zijn geregistreerd
in de periode na de uitspraak van het Hof. Doorverkoop van deze geregistreerde
auto’s heeft dan dus geen gevolgen voor de BPM. Wanneer het arrest wordt
bevestigd, worden de openstaande naheffingsaanslagen uiteraard vernietigd
en worden geen nieuwe naheffingsaanslagen bij deze voertuigen opgelegd. Ook
dan vindt bij doorverkoop geen heffing plaats. Het gaat bij de BPM immers
om een registratieheffing. Budgettaire aspectenDe leden van de fracties van CDA en SP vragen nadere toelichting op de
wijziging van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 die is ingezet om
de budgettaire derving van de maatregelen uit voorliggend wetsvoorstel te
compenseren. Het betreft de met ingang van 1 januari 2008 in de genoemde
regeling opgenomen stapsgewijze verhoging van het waarderingspercentage van
vakantiebonnen met 2,5%-punt per jaar van 92,5% in 2007 naar
95,0% in 2008 en 97,5% in 2009 («overgangsregeling vakantiebonnen»,
artikel 110 Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001).Gevolgen voor bedrijfsleven en burgerNaar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie kan ik bevestigen dat
het wetsvoorstel is voorgelegd aan ACTAL. Het hoofdstuk over de gevolgen voor
bedrijfsleven en burger is in overleg met ACTAL tot stand gekomen. In verband
met de aard van de gevolgen van het wetsvoorstel was er geen aanleiding voor
een advies van het College.Ten slotteDe leden van de PvdA-fractie vragen om een reactie op het overige commentaar
dat de NOB in zijn brief van 17 april 2008 aan de orde stelt.Onder 1.3 vraagt de Orde zich af of het twaalfde lid van artikel 13 Wet
Vpb 1969, dat geldt voor de toepassing van het tiende lid, niet tevens expliciet
zou moeten gelden voor de toepassing van het elfde lid.Volgens artikel 13, tiende lid, Wet Vpb 1969 is in principe sprake van
een laagbelaste beleggingsdeelneming als de bezittingen van het lichaam waarin
de belastingplichtige een deelneming heeft, grotendeels, onmiddellijk of middellijk,
bestaan uit vrije beleggingen. Het elfde lid geeft een uitbreiding aan het
begrip vrije beleggingen van het tiende lid. Het twaalfde lid bepaalt welke
(kleinere) belangen in elk geval als een belegging in de zin van het tiende
lid moeten worden aangemerkt. Uit een en ander volgt dat de verwijzing in
het twaalfde lid naar het tiende lid doorwerkt naar het elfde lid, daar waar
het elfde lid teruggrijpt op formuleringen in het tiende lid.Onder 1.4 geeft de Orde aan met instemming kennis te hebben genomen van
het voorstel om de tijdens de parlementaire behandeling van Werken aan winst
toegezegde overgangsregeling voor deelnemingen in een open CV in te voeren
met terugwerkende kracht tot 1 januari 2007. Men heeft echter bezwaar
tegen de voorwaarde dat voor 1 april 2007 een verzoek daartoe moet zijn
gedaan.Zoals de Orde aangeeft is deze voorwaarde bij de toezegging tijdens de
parlementaire behandeling ook genoemd. Indien geen termijn zou zijn gesteld
aan het verzoek zouden belastingplichtigen de mogelijkheid hebben om achteraf –
afhankelijk van het deelnemingsresultaat – een beroep te doen op de
nieuwe wettekst dan wel de overgangsregeling, wat natuurlijk niet de bedoeling
kan zijn.Punt 3 DividendbelastingDe Orde vraagt zich af of het niet zuiverder is om in artikel 10, derde
lid, tweede volzin, van de Wet DB 1965 het woord «rechtspersoon»
te vervangen door «lichaam». Voorts zou het naar de mening van
de Orde aanbeveling verdienen een soortgelijke wijziging door te voeren in
het eerste lid.In bijgaande nota van wijziging wordt de suggestie om ook het derde lid,
tweede volzin, te wijzigen, overgenomen. Een wijziging van het eerste lid
lijkt materieel geen belang te hebben, omdat Nederlandse lichamen die voor de toepassing van dat lid in aanmerking kunnen komen allemaal
rechtspersoonlijkheid zullen hebben.Tijdens de behandeling van de Wet werken aan winst is opgemerkt dat de
verschillende behandeling van open CV’s en fondsen voor gemene rekening
in EU-situaties en in binnenlandse situaties niet is beoogd. De Orde vraagt
zich af waarom de voorgestelde wijziging van artikel 4, tweede lid, onder
2°, van de Wet DB 1965 geen terugwerkende kracht heeft tot 1 januari
2007.In de memorie van antwoord1 is reeds goedgekeurd
dat ook in die situaties gebruik kan worden gemaakt van de inhoudingsvrijstelling
dividendbelasting. Anders dan bij de wijziging van artikel 10, derde lid,
Wet DB 1965 heeft codificatie van deze goedkeuring met terugwerkende kracht
hier praktisch geen belang.Punt 4 Algemene wet inzake rijksbelastingenDe Orde geeft aan met instemming kennis te hebben genomen van de voorgestelde
uitbreiding van de regeling inzake toerekening van gemeenschappelijke inkomensbestanddelen
en bestanddelen van de rendementsgrondslag, maar plaatst vraagtekens bij de
daaraan gekoppelde aanpassing van artikel 16 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(AWR). De aanpassing van artikel 16 van de AWR leidt ertoe dat het voor de
navordering vereiste nieuwe feit alsmede de navorderingstermijn buiten toepassing
blijven ingeval artikel 2.17, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001
(Wet IB 2001) van toepassing is. Dit laatste aspect, het ontbreken van enige
termijn, acht de Orde uit oogpunt van rechtszekerheid ongewenst.Ik merk daarover het volgende op. Doel van de aanpassing van artikel 16
van de AWR is, zoals in de memorie van toelichting is aangegeven, ervoor te
zorgen dat altijd 100% van het inkomens- of rendementsgrondslagbestanddeel
in de heffing wordt betrokken. Belastingplichtigen initiëren zelf een
wijziging in de verdeling van deze bestanddelen die vervolgens als effect
heeft dat bij een van beiden moet worden nagevorderd. Navordering is dus het
logische complement van de herziening van de toerekeningskeuze. Dat staat
bij voorbaat vast. De belastingplichtige weet dus precies waar hij aan toe
is zodat er geen sprake is van rechtsonzekerheid.De leden van de fractie van de VVD missen in dit wetsvoorstel een herziening
van de niet-aftrekbaarheid van formele en materiële belastingschulden.
Zij vragen de regering een dergelijk voorstel alsnog per nota van wijziging
aan het wetsvoorstel toe te voegen. Naar hun oordeel mag dit niet worden opgehouden
door de tijdens het gehouden algemeen overleg over de evaluatie van de belastingherziening
2001 op dit punt door mij toegezegde brief.Ik acht het niet opportuun om aan het verzoek van de leden van de VVD-fractie
tegemoet te komen. Zoals tijdens het genoemde algemeen overleg is aangegeven
zijn aan een dergelijke wijziging niet alleen budgettaire effecten verbonden,
maar wordt een en ander ook ingewikkelder. Een dergelijke wijziging kan in
ieder geval niet eerder dan per het belastingjaar 2010 door de Belastingdienst
worden uitgevoerd. Ik hecht er daarom aan om in de genoemde brief alle voor-
en nadelen uit te schrijven en op basis daarvan met uw Kamer de afweging te
maken of en in hoeverre het wenselijk is belastingschulden in aanmerking te
nemen bij de grondslag van de rendementsheffing in box 3.Artikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel ADe leden van de CDA-fractie vragen hoe een wijziging van het verzamelinkomen door verschuiving van inkomensbestanddelen tussen de partners
doorwerkt in de volgende regelingen:– De inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet (Zvw), die
alsnog moet worden terugbetaald aan de werkgever cq belastingplichtige dan
wel nagevorderd.– De huurtoeslag, die van het individuele inkomen afhankelijk is
bij vorming van een huwelijk of bij echtscheiding (10% regel).– De kinderopvangtoeslag en de zorgtoeslag, waarvoor het zelfde
geldt.De hoogte van de huur-, zorg- en kinderopvangtoeslag is afhankelijk van
het toetsingsinkomen. Het toetsingsinkomen is in de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen (Awir) gedefinieerd als het verzamelinkomen, dan wel het belastbaar
loon voor diegenen die niet voor een aanslag inkomstenbelasting in aanmerking
komen. Artikel 20 van de Awir bepaalt dat een wijziging van een verzamelinkomen
of belastbaar loon kan leiden tot herziening van de toeslagen.Bij partners wordt evenwel het gezamenlijke toetsingsinkomen in aanmerking
genomen. Door een herziening van de toerekeningskeuze van partners verandert
wel hun individuele verzamelinkomen, maar niet het gezamenlijke verzamelinkomen.
Voor de toeslagen heeft dit dus geen gevolgen. Dit geldt ook bij toepassing
van de door de leden van de CDA-fractie bedoelde 10%-regel van art.
8, vierde lid, van de Awir. Op grond van die bepaling kunnen sommige inkomsten
van de ex-partner die zijn behaald na beëindiging van het partnerschap
geheel of gedeeltelijk buiten beschouwing blijven. De daar genoemde inkomsten
behoren echter niet tot de gemeenschappelijke inkomensbestanddelen en zijn
dus geen voorwerp van verschuiving tussen de partners.Ook het bijdrage-inkomen zoals dat in artikel 43 van de Zvw is gedefinieerd,
bevat geen inkomensbestanddelen die voor verdeling tussen partners in aanmerking
komen. Een herziening van de inkomensverdeling heeft dus ook voor de inkomensafhankelijke
bijdrage Zvw geen gevolgen.Artikel I, onderdeel BDe leden van de CDA-fractie hebben laten weten buitengewoon ongelukkig
te zijn met de buitenwerking stelling van de energie-investeringsaftrek (EIA),
milieu-investeringsaftrek (MIA) en willekeurige afschrijving milieubedrijfsmiddelen
(VAMIL). Zij vragen om de huidige regeling, waarbij het parlement achteraf
goedkeuring (bij goedkeuringswet) moet geven aan het stopzetten van de regeling,
te handhaven.Bij de invoering van de EIA, MIA en VAMIL is er bewust voor gekozen deze
regelingen te budgetteren. De in artikel 3.52 van de Wet IB 2001 opgenomen
bevoegdheid om de investeringsaftrek en de willekeurige afschrijving te beperken
of buiten werking te stellen, dient ertoe budgetoverschrijdingen te voorkomen.In de afgelopen jaren zijn de EIA, de MIA en de VAMIL tegen het einde
van het jaar tweemaal (gedeeltelijk) stopgezet omdat budgetoverschrijdingen
dreigden. Per januari van het daarop volgende jaar zijn de regelingen weer
van kracht geworden en kon er opnieuw een beroep op worden gedaan. De op grond
van de huidige regeling benodigde goedkeuringswet werd steeds pas in de Kamer
behandeld nadat de regelingen opnieuw van kracht geworden waren. Materieel
zou een verwerping van de goedkeuringswet door de Tweede Kamer derhalve geen
effect hebben gehad. Bovendien moet worden bedacht dat Kamer andere en snellere
mogelijkheden heeft om zijn opvatting over de eventuele sluiting van een regeling
te laten blijken. In dat kader valt te denken aan het stellen van vragen of
het houden van een mondeling overleg. Ten slotte wordt thans voorgesteld een
beperking aan te brengen in de delegatiebevoegdheid. Deze houdt in dat van
de delegatiebevoegdheid om bij ministeriële regeling de willekeurige
afschrijving en de investeringsaftrek te beperken of buiten werking
te stellen slechts gebruik kan worden gemaakt indien sprake is van een (dreigende)
budgettaire overschrijdingen.Naar aanleiding van de opmerking van de leden van de fractie van de CDA
dat zij het vreemd vinden dat de Miljoenennota als uitgangspunt is genomen
en niet de actuele stand van zaken, is in de nota van wijziging het woord «miljoenennota»
vervangen door «begroting».Artikel I, onderdeel FDe leden van de CDA-fractie vragen hoeveel beschikkingen de wijziging
in artikel 3.119b Wet van de IB 2001 oplevert en hoeveel bezwaar- en beroepszaken.
Binnen de Belastingdienst wordt niet centraal bijgehouden hoeveel beschikkingen
in de zin van artikel 3.119b, van de Wet IB 2001 jaarlijks worden afgegeven.
In het algemeen kan wel worden opgemerkt dat het afgeven van een beschikking
in de praktijk pas aan de orde zal komen als er tussen de Belastingdienst
en een belastingplichtige een geschil over de hoogte van de eigenwoningreserve
is ontstaan. Het aantal beschikkingen zal over het algemeen genomen dan ook
beperkt zijn. De verwachting is dat de aanvulling van artikel 3.119b, eerste
lid, van de Wet IB 2001 geen veranderingen van betekenis in de bestaande praktijk
zal opleveren.Artikel I, onderdeel IDe leden van de CDA-fractie geven aan niet de logica te begrijpen van
het voorstel om met de betrekking tot de rendementsgrondslag van box 3 op
de begindatum voortaan dezelfde WOZ-waarde te hanteren als op de einddatum
van het voorafgaande kalenderjaar. Deze leden vragen of dit de regeling niet
juist ingewikkelder maakt, zeker in combinatie met een verandering in fiscaal
partnerschap op de begindatum.Het voorstel om met de betrekking tot de rendementsgrondslag van box 3
op de begindatum voortaan dezelfde WOZ-waarde te hanteren als op de einddatum
van het voorafgaande kalenderjaar hangt samen met de in de evaluatie van de
belastingherziening 2001 getrokken conclusie dat het vanuit een oogpunt van
eenvoud wenselijk zou zijn om voor de toepassing van box 3 de rendementsgrondslag
aan het begin van het kalenderjaar gelijk te stellen aan de rendementsgrondslag
aan het einde van het voorafgaande kalenderjaar1.
Daarbij is geconstateerd dat het door veel mensen als contra-intuïtief
wordt ervaren dat de aan het begin van een belastingjaar geldende waarde niet
gelijk is aan de aan het eind van het vorige belastingjaar – dus het
onmiddellijk daaraan voorafgaande moment – in aanmerking genomen waarde.
Als gevolg van de thans voorgestelde maatregel kan men voor de waarde aan
het begin van het jaar de aan het eind van het vorige belastingjaar in aanmerking
genomen waarde overnemen. Naar het oordeel van het kabinet maakt dit de regeling –
ook in situaties waarin sprake is van verandering in fiscaal partnerschap –
niet ingewikkelder.Artikel I, onderdeel JDe leden van de CDA-fractie verzoeken de regering aan te geven waarom
zij ervoor kiezen om het jaar 2008 te splitsen: tot 30 juni geldt dan
de oude regeling en vanaf 1 juli de nieuwe regeling. Dit lijkt tot
een buitengewoon omslachtige en ingewikkelde regeling te leiden.Deze leden vragen de regering of zij bereid is een voorbeeldberekening
voor het overgangsjaar te maken en een proeve van toelichting op het belastingbiljet-2008
toe te voegen met een beoordeling of het leesbaar is of niet.Anders dan de leden van de CDA-fractie menen, leidt de uit de voorgestelde (en in de nota van wijziging gehandhaafde) ingangsdatum van
1 juli 2008 voortvloeiende splitsing van het jaar 2008 met betrekking
tot de beperking in de aftrek van kosten van zeer dure studies niet tot een
omslachtige en ingewikkelde regeling. De voorgestelde wijziging van artikel
6.29 Wet IB 2001 beoogt te voorkomen dat aan de aftrek voor dure studies wordt
toegekomen in gevallen waarin slechts gedurende een deel van het jaar studiefinanciering
is ontvangen en waarin les- en collegegelden voor het volgende jaar zijn vooruitbetaald.
Het gaat hier om studenten die in de loop van het jaar met een opleiding zijn
gestart. Studenten die in 2008 met hun opleiding beginnen, zullen in de tweede
helft van het jaar studiefinanciering gaan ontvangen en les- of collegegelden
betalen. Voor hen geldt dan ook uitsluitend het regime zoals in dit wetsvoorstel
is voorzien.VoorbeeldStudent start op 1 september 2008 met zijn studie en ontvangt vanaf
die datum € 92 per maand studiefinanciering. Hij betaalt in september
het volledige collegegeld van € 1 565 en € 700 aan
boeken.Huidige regime:Als de werkelijke uitgaven hoger zijn dan het dubbele van de normbedragen,
is sprake van een «dure studie». Het normbedrag bedraagt voor
elke maand waarin recht op studiefinanciering bestaat € 185. Voor
deze student dus vier maanden is € 740. Zijn werkelijke kosten bedragen € 2 265,
wat meer is dan tweemaal de normbedragen. Zijn aftrekbare scholingsuitgaven
bedragen dan uiteindelijk, na aftrek van de ontvangen studiefinanciering en
de drempel, € 657.Voorgestelde regime:Het in 2008 betaalde collegegeld wordt slechts in aanmerking genomen voor
zover het betrekking heeft op 2008. Het wordt dus in dit geval gesteld op
4/12 van € 1565 = 522. Samen met de uitgaven voor boeken zijn de
studiekosten dan € 1222. Dat is minder dan tweemaal de norm. Er
is geen sprake van een dure studie. Alleen de normbedragen van € 740
tellen dan mee, hetgeen, na aftrek van ontvangen studiefinanciering en de
drempel geen aftrek oplevert.Zou het voorstel pas per 1 januari 2009 worden ingevoerd (zonder
de thans bij nota van wijziging voorgestelde terugwerkende kracht tot en met
1 juli 2008), dan zou dit wel leiden tot ingewikkelder regelgeving omdat
dan het aftrekregime binnen het studiejaar verandert. Ook bestaat dan de kans
dat startende studenten in 2008 nog les- en collegegelden vooruitbetalen met
het oogmerk om voor de aftrek van kosten van dure studies in aanmerking te
komen. Deze kans is reëel omdat de Hoge Raad inmiddels heeft bevestigd
dat de huidige wettekst die mogelijkheid in zich heeft.De toelichting op de aangifte 2008 zal niet noemenswaardig ingewikkelder
hoeven te worden. Omdat de bijzondere aftrek in het voorgestelde regime is
beperkt tot de oorspronkelijk beoogde gevallen kan de voorlichting op dit
punt inhoudelijk ongewijzigd blijven, uiteraard met inachtneming van het arrest
van de Hoge Raad voor de tussenliggende periode.Artikel II, onderdeel ADe leden van de fractie van het CDA vragen naar het toezicht op buitenlandse
en Nederlandse instellingen. Daarnaast stellen zij de vraag welke buitenlandse
instellingen stamrechtuitkeringen kunnen gaan verzorgen.Voor zover het toezicht betreft op buitenlandse levensverzekeraars met
zetel in een andere lidstaat van de Europese Unie wordt opgemerkt dat op grond
van de verzekeringsrichtlijnen het toezicht is gecoördineerd. Hierdoor voldoet het toezicht aan bepaalde minimumvereisten. Een verzekeraar
dient bijvoorbeeld een minimum solvabiliteitsmarge en voldoende technische
voorzieningen aan te houden. Betreft het een bijkantoor in Nederland van een
levensverzekeraar met zetel buiten de Europese Unie, dan staat het bijkantoor
onder Nederlands toezicht. In al deze gevallen moet ervan worden uitgegaan
dat het toezicht voldoende is.Indien het gaat om het verrichten van diensten door een levensverzekeraar
met zetel buiten de Europese Unie, dan wordt bij het toelaten bezien of de
eisen met betrekking tot het financiële toezicht vergelijkbaar zijn met
die van Nederland. De Nederlandse toezichthouder houdt daarbij geen toezicht
of die verzekeraar blijft voldoen aan de eisen.In beginsel kunnen ook buitenlandse pensioeninstellingen optreden als
aanbieder van stamrechtuitkeringen. Of een specifieke buitenlandse pensioeninstelling
dat ook daadwerkelijk mag, is echter afhankelijk van de wet- en regelgeving
van de lidstaat waar de desbetreffende instelling is gevestigd. Voor pensioeninstellingen
in de zin van de Europese richtlijn 2003/41/EG gelden dan minimale vereisten
ten aanzien van de solvabiliteit.Artikel IVDe leden van de CDA-fractie vragen zich af of ze het goed begrijpen dat
het vervallen van de slotzinnen van art.10a, vierde lid, Wet Vpb 1969 geen
consequenties heeft voor andere artikelen, zoals art. 10, 10d, 13, 13a, 13b,
13ba, 13c, 13d, 13e, 13j, 13k, 14, 14a, 17a, 20, 28 en 33, Wet Vpb 1969. Zij
stellen prijs op een toelichting en een overzicht van eventuele consequenties.De mogelijkheid van verbondenheid op verzoek voor de Vpb werd bij de invoering
als volgt toegelicht:Artikel 10a, vierde lid, biedt de mogelijkheid om onder omstandigheden
lichamen op verzoek als met elkaar verbonden te beschouwen, alhoewel niet
is voldaan aan de voorwaarden voor verbondenheid die zijn opgenomen in de
onderdelen a, b, of c van dat artikellid. Hierbij kan – dit in antwoord
op een vraag van de leden van de CDA-fractie – bijvoorbeeld worden gedacht
aan de situatie van een concern dat in verschillende landen een afzonderlijke
topholding heeft, maar dat op grond van winstpooling en bestuurlijke verwevenheid
materieel als één concern kan worden beschouwd. Voorts kan worden
gedacht aan lichamen waarbij sprake is van een sterke onderlinge verwevenheid
in de bedrijfsvoering en waarin een samenwerkende groep (bijvoorbeeld een
familie) in plaats van één natuurlijk persoon een belang heeft
van een derde of meer. Voor alle duidelijkheid merk ik op dat een dergelijke
verbondenheid op verzoek met het oog op de toepassing van het voorgestelde
artikel 15b ook zal gelden als verbondenheid voor de overige wettelijke bepalingen
genoemd in artikel 10a, vierde lid.»1Artikel VII, onderdeel BDe leden van de VVD-fractie vragen in welke gevallen verrekening van loon-
en omzetbelasting wordt toegestaan als de tijdvakken niet samenvallen. Dit
komt voor indien om uitstel van betaling wordt verzocht voor de te betalen
loonbelasting bij een tijdvak voor de loonbelasting van vier weken. Bij een
verzoek om uitstel van betaling wordt automatisch één maand
uitstel van betaling verleend in verband met de behandeling van het verzoek.
Hierdoor wordt het ook mogelijk om de teruggaaf omzetbelasting vast te stellen
omdat het tijdvak voor de omzetbelasting – één kalendermaand –
dan inmiddels is verstreken. Vervolgens worden de te betalen
loonbelasting en de teruggave omzetbelasting administratief verrekend.Verder vragen de leden van de VVD-fractie zich af of er sprake is van
een afwijking van de wet in het kader van «Vinkenslag». De wetgever
heeft in artikel 19 van de AWR verrekening van omzetbelasting en loonbelasting
mogelijk willen maken. De wetgever heeft daarbij de situatie waarbij de tijdvakken
niet geheel parallel lopen niet voor ogen gehad. In de praktijk is in overeenstemming
met de geest van de wet gehandeld door op verzoek uitstel van betaling, en
daarmee verrekening, mogelijk te maken bij tijdvakken die niet geheel parallel
lopen; dit kan worden aangemerkt als een praktische en wenselijke handelwijze.
Met de wetswijziging wordt de wet nu in overeenstemming gebracht met de praktijk.Er is overigens geen sprake van een afwijkende belastingheffing. Het bedrag
aan belasting is namelijk per saldo gelijk. Deze wijziging maakt het slechts
mogelijk om bij afwijkende tijdvakken uitstel van betaling te krijgen voor
de loonbelasting in afwachting van een teruggave omzetbelasting.Artikel VIIIDe leden van de CDA-fractie vragen of de wijziging van artikel 20 van
de Awir ook ziet op het gewijzigde artikel I, A van het voorliggende wetsvoorstel.
Artikel I, onderdeel A, van het wetsvoorstel voorziet in een uitbreiding van
de keuzeregeling van fiscale partners voor gemeenschappelijke inkomens- en
vermogensbestanddelen. Als door toepassing van artikel 2.17, vierde lid, van
de Wet IB 2001 de verzamelinkomens van partners veranderen, leidt dit niet
tot een herziening van toeslagen, omdat daarvoor het gezamenlijke verzamelinkomen
bepalend is. Dit gezamenlijke inkomen wordt door de verschuiving niet anders.
Zie ook het antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie inzake artikel
I, onderdeel A.De wijziging van artikel 20 van de Awir zoals die in het onderhavige wetsvoorstel
wordt geregeld ziet op situaties waarin iemand aanvankelijk niet voor een
aanslag inkomstenbelasting in aanmerking komt, maar in een later stadium,
dat wil zeggen nadat de toekenning van een toeslag heeft plaatsgevonden, wel.
Te denken valt aan iemand die 2 jaar na afloop van het berekeningsjaar een
T-biljet indient. Voor de toeslagen is dan niet langer het belastbare loon
bepalend, maar het vastgestelde verzamelinkomen. Het gewijzigde artikel 20
biedt dan de mogelijkheid om de toeslag te herzien.Artikel 2.17, vierde lid, van de Wet IB 2001 speelt in zo’n geval
geen rol.Verder verzoeken deze leden aan te geven of iemand alsnog recht krijgt
op een toeslag wanneer de aanslag naar beneden wordt bijgesteld, indien hij
de toeslag in de eerste plaats niet had aangevraagd.Ik merk hierover het volgende op. Uitgangspunt van de Awir is dat de tegemoetkoming
uitsluitend wordt toegekend op basis van een aanvraag. Dit uitgangspunt is
neergelegd in artikel 14 van de Awir. Als iemand nog geen toeslag heeft aangevraagd
en er na de aanvraagtermijn (1 april van jaar t + 1) een bijstelling
van de aanslag volgt, leidt dit er niet toe dat de Belastingdienst/Toeslag
alsnog spontaan (ambtshalve) tot toekenning overgaat. Uitsluitend voor de
toepassing van de Wet op het kindgebonden budget geldt dat ambtshalve toekenning
mogelijk is, indien een belanghebbende al voorkomt in de bestanden van de
Belastingdienst/Toeslagen en recht heeft op een kindgebonden budget (voor
2008: kindertoeslag). Voor de overige toeslagen geldt derhalve de regel dat
een aanvraag moet worden ingediend.Uiterlijk tot 1 april van het jaar volgend op het berekeningsjaar
kan de aanvraag worden ingediend. Wel is het zo dat verleend uitstel tot het
doen van aangifte inkomstenbelasting leidt tot verlenging van de aanvraagtermijn.
Dit om mensen voor wie het moeilijk is om vooraf in te schatten of zij voor
een toeslag in aanmerking komen, in de gelegenheid te stellen om op
basis van hun aangifte inkomstenbelasting alsnog een toeslag aan te vragen.Artikel XDe leden van de CDA-fractie hechten eraan dat buiten de gebruikelijke
kantooruren een dwangbevel in beginsel alleen kan worden betekend na tussenkomst
van de rechter. Zij geven aan moeite te hebben met delegatiebepalingen die
de mogelijkheid geven om situaties te bepalen waarin de betekening van een
dwangbevel niet kan wachten tot de gebruikelijke kantooruren. Ook de leden
van de VVD-fractie hebben vragen met betrekking tot heffings- en invorderingshandelingen
buiten de gebruikelijke kantooruren. De Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
verzoeken in hun schriftelijke reactie om op wetsniveau vast te leggen wanneer
mag worden afgeweken van de wettelijke rusttijden.Artikel 12 van de Invorderingswet 1990 (IW 1990) geeft de ontvanger de
bevoegdheid zichzelf als schuldeiser een executoriale titel te verschaffen
in de vorm van een dwangbevel. Deze bepaling – die op een gelijksoortige
manier ook is te vinden in art. 4.4.4.2.1 van het Wetsvoorstel Vierde tranche
Algemene wet bestuursrecht – is van zeer groot belang voor een efficiënte
invordering van belastingschulden.In artikel 15 van de IW 1990 is vastgelegd in welke situaties een dwangbevel
onmiddellijk kan worden uitgevaardigd, dus zonder dat eerst een aanmaning
is verzonden of in afwijking van daarbij gestelde betalingstermijn(en).In artikel 15 van de IW 1990 is eveneens geregeld dat in een aantal van
die situaties van versnelde invordering de betekening en de tenuitvoerlegging
van een dwangbevel ook kan geschieden buiten de gebruikelijke kantooruren,
zonder dat daar rechtelijke toestemming voor nodig is. Het voorstel is thans
deze specifieke situaties van betekening en tenuitvoerlegging buiten de gebruikelijke
kantooruren, uit te breiden. De situaties van betekening en tenuitvoerlegging
buiten de gebruikelijke kantooruren zullen worden geduid in een algemene maatregel
van bestuur. Ik acht het niet nodig dat deze specifieke situaties in de wet
zelf worden geduid, omdat het gaat om situaties waarin de wettelijke rusttijden
van de belastingplichtige niet in gevaar komen omdat de betekening of tenuitvoerlegging
van het dwangbevel geschieden op een tijdstip dat hij als automobilist deelneemt
aan het verkeer (zoals bij de ANPR-acties) of als handelaar actief is op een
markt. In dergelijke situaties – dit in antwoord op de vraag van de
CDA-fractie daaromtrent – kan het nodig zijn om een dwangbevel uit te
vaardigen en ten uitvoer te leggen voor de hoogte van de openstaande belastingschuld,
omdat vermogensbestanddelen van belastingschuldige op dát moment voorhanden
zijn terwijl dat op een later moment niet het geval behoeft te zijn.Personen die de wettelijke rusttijden in acht nemen, zullen geen hinder
ondervinden van de voorgestelde uitbreiding. De uitbreiding kan namelijk niet
worden gebruikt voor het betekenen van dwangbevelen op het woonadres of op
het bekende zakelijke adres van belastingschuldigen.De leden van de VVD-fractie vragen zich af hoeveel tijd de inspecteur
neemt om bij marktacties een aanslag te berekenen, hoe de inspecteur een redelijke
inschatting kan maken van het inkomen van belastingplichtige en of dit wel
in overeenstemming is met het zorgvuldigheidsvereiste van artikel 3:2 Algemene
wet bestuursrecht. Ook wordt gevraagd of in dit soort gevallen meteen beslag
gelegd wordt op de aanwezige goederen van belastingplichtige.Afhankelijk van de aard en waarde van de goederen in samenhang met de
professionaliteit van de uitrusting van de marktkraam zal door de bevoegde
ambtenaar een zoveel mogelijk reële schatting gemaakt worden van het
inkomen voor de inkomstenbelasting en van de verschuldigde omzetbelasting
in verband met de exploitatie van deze kraam. Veelal zal in dit soort
situaties meteen beslag worden gelegd op de aanwezige zaken van de belastingschuldige
die niet als ondernemer bekend is bij de Belastingdienst – om te voorkomen
dat er een verhaalsactief voor de ontvanger verdwijnt. Een en ander belet
de belastingplichtige niet om later bezwaar te maken tegen de hoogte van de
aanslag. Dat bezwaar wordt volgens de reguliere regels behandeld. Bij afwijzing
van het bezwaar kan de belastingplichtige naar de rechter.Naar aanleiding van de opmerking van de NOB in hun schriftelijke reactie,
merk ik op dat in de praktijk in uitzonderingssituaties behoefte kan bestaan
aan verkoop van zaken buiten de gebruikelijke kantoortijden, bijvoorbeeld
in de situatie dat er sprake is van inbeslagneming van zeer bederfelijke waar.Artikel XINaar aanleiding van de vragen van de leden van de CDA-fractie omtrent
de voorgestelde wijziging van de aanduiding van de minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Voedselkwaliteit merk ik op dat het strikt genomen niet noodzakelijk
is om de aanduiding van bewindspersonen aan te passen in geval deze sinds
de totstandbrenging van een wet wijziging hebben ondergaan. Dit is dan ook
de reden dat in tal van in het verleden tot stand gebrachte wetten thans nog
een aanduiding van een bewindspersoon is opgenomen die niet meer overeenkomt
met de huidige wijze van aanduiding. Dit geldt niet alleen voor de door deze
leden aangehaalde wetten, maar tevens voor vele andere wetten. Dit neemt niet
weg dat bij gelegenheid van een wetsvoorstel zoals dit waarbij onder meer
algemeen onderhoud aan de fiscale wetgeving wordt verricht aanduidingen wel
eens worden geactualiseerd. Een absolute noodzaak tot deze correcties daartoe
bestaat echter niet.Artikel XIIDe leden van de CDA-fractie vragen hoeveel woningen en niet-woningen op
landgoederen op dit moment gebruik maken van de WOZ-vrijstelling en hoeveel
inkomsten gemeentes en rijk hierdoor derven. Zij vragen bovendien een overzicht
van de ontwikkeling van deze cijfers vanaf 2003.Bij de beantwoording van deze vraag ga ik ervan uit dat deze leden bedoelen
hoeveel woningen en niet-woningen buiten de WOZ-waardering blijven en derhalve
een vrijstelling genieten van onroerende-zaakbelastingen (OZB).Voor woningen en gebouwde eigendommen die dienstbaar zijn aan de woning
(niet-woningen) op landgoederen geldt geen vrijstelling maar wordt een waarde
toegekend, op grond waarvan OZB verschuldigd is. Artikel 17, vijfde lid, van
de Wet waardering onroerende zaken geeft een bijzondere waarderingsmethode
voor deze opstallen. De waarde moet worden bepaald met inachtneming van een
vooronderstelde verplichting om het gedurende een tijdvak van 25 jaren als
zodanig in stand te houden en geen opgaand hout te vellen anders dan volgens
de regels van normaal bosbeheer noodzakelijk of gebruikelijk is. Deze waarde
wordt de bestemmingswaarde genoemd. Deze opstallen worden aangeslagen voor
de OZB op basis van de bestemmingswaarde die aan dergelijke woningen wordt
toegekend.Artikel XIXDe leden van de CDA-fractie geven aan dat de grenzen van de vrijstelling
van artikel 11, eerste lid, onderdeel v, van de Wet op de omzetbelasting 1968
(Wet OB) al geruime tijd niet zijn aangepast. Zij stellen in dat verband de
vraag naar indexering van de bedragen.Voornoemde vrijstellingsbepaling is gebaseerd op artikel 132, eerste lid, onderdeel o, van de BTW-richtlijn 2006. Dat artikel stelt vrij diensten
en goederenleveringen van bepaalde organisaties, die zelf vrijgestelde prestaties
verrichten, in samenhang met activiteiten die zijn bestemd ter verkrijging
van financiële steun en die uitsluitend zijn georganiseerd ten bate van
de desbetreffende instelling. Voorwaarde is dat de vrijstelling niet tot verstoring
van de mededinging kan leiden. Die voorwaarde betekent dat de lidstaten de
nodige beperkingen in acht moeten nemen bij de vormgeving van deze vrijstelling,
te denken is in dit verband aan beperking van het aantal activiteiten of het
bedrag van de opbrengsten waarvoor de vrijstelling geldt. Nederland heeft
dat laatste gedaan.Bij een beoordeling van de onderhavige vrijstelling moet er rekening mee
worden gehouden dat de vrijstelling voor fondswerving bij het besluit van
13 juni 2007, nr. CPP 2007/1077M, V-N 2007/31.25, nog nader is vormgegeven.
Zo is voor fondswervende organisaties, zijnde niet-commerciële organisaties
(bijvoorbeeld een «steunstichting» bij een vereniging of de «Stichting
Vrienden van ...») die veelal niet zelf werkzaam zijn op sociaal, recreatief
of cultureel terrein, een bijzondere regeling gegeven voor de prestaties gericht
op het «publiek». Verder kan bij bijzondere evenementen/acties
onder bepaalde voorwaarden het zogenoemde giftelement buiten de heffing blijven.Tenslotte is er los van de vrijstelling voor fondswerving voor organisaties,
voor zover hun primaire activiteiten niet zijn belast, een eigen regeling
voor kantineactiviteiten met de aan artikel 11, eerste lid, onderdeel v, Wet
OB ontleende grens van € 68 067 per jaar. De regeling betreft
bijvoorbeeld: sportverenigingen; muziekverenigingen; speeltuinverenigingen;
instellingen voor jeugdwerk; bejaardensociëteiten; hobbyclubs; buurtverenigingen;
dorpshuizen en wijkcentra en scholen voor basisonderwijs, lager en middelbaar
beroepsonderwijs en algemeen voortgezet en voorbereidend wetenschappelijk
onderwijs.Gelet op de aard van de bepaling is destijds niet voorzien in een indexering
van de bedragen. Ik ben mij er wel van bewust dat de inflatie een zekere invloed
uitoefent op de meergenoemde vrijstellingsbepaling. Gezien de inhoud van de
betreffende communautaire bepaling en gelet op de aan de omvang van de vrijstelling
voor commerciële (belaste) ondernemers verbonden belangen zie ik geen
ruimte om de grenzen van artikel 11, eerste lid, onderdeel v, van de Wet OB
aan te passen. Ik heb daarbij mede in de beschouwing betrokken dat met het
thans geldende artikel 11, eerste lid, onderdeel v, van de Wet OB tezamen
met de regelingen in het besluit van 13 juni 2007 alle belangen afwegende
een redelijke en evenwichtige regeling inzake de heffing van omzetbelasting
is getroffen.Artikel XXIIIDe leden van de VVD-fractie vragen hoe de wijziging van de definitie van
laadruimte in de wet BPM is te rijmen met het instellen van cassatie tegen
de uitspraak van het Hof Arnhem. Onderhavige wijziging is bedoeld een effect
te sorteren in het geval de Hoge Raad de uitspraak van het Hof bevestigt, én
in het geval de Hoge Raad deze vernietigt. In het eerste geval repareert deze
wijziging het verschil in juridisch gevolg tussen de MRB en de BPM. In het
tweede geval repareert deze wijziging het verschil in formulering tussen beide
wetten, hetgeen onduidelijkheden in de toekomst kan voorkomen.De wijziging is dan ook bedoeld aanstonds om buiten twijfel te stellen
dat de definitie van de MRB op dit vlak ook geldt voor de BPM.Artikel XXVIIIDe leden van de CDA-fractie mogen erop vertrouwen dat de regering bij de verdere voortgang van het wetsvoorstel dezelfde voortvarendheid
zal betrachten als de Kamer heeft betracht. Ik hecht eraan nogmaals mijn erkentelijkheid
uit te spreken voor die voortvarendheid van de Kamer.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de Jager XNoot1Kamerstukken I 2006/07, 30 572, C.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 30 375 nr. 2, blz. 75 e.v.XNoot1Kamerstukken I 1996/97, 24 696, nr. 52b, blz. 5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31404-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl