Vaststelling en invoering van titel 16 (Exploitatie) van Boek 8 van het Burgerlijk Wetboek; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28946, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

24-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28946 nr. 6

11-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingNoodzaak en wenselijkheid van het wetsvoorstelToegankelijkheid, duidelijkheid en rechtszekerheidToepassing bepalingen Boek 8 van het Burgerlijk WetboekOverigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28946Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 946Vaststelling van invoering van titel 16 (exploitatie) van boek 8 van
het Burgerlijk Wetboeknr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 maart 2004InleidingMet belangstelling hebben wij kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Justitie. Op de daarin door de verschillende fracties gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen gaan wij als volgt in. Noodzaak en wenselijkheid van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie gaven aan vooralsnog niet overtuigd te zijn
van de noodzaak en wenselijkheid van dit wetsvoorstel. Zij wezen erop dat
het Verdrag van Montreal rechtstreekse werking heeft en de rechter derhalve
niet titel 8:16 zal toepassen maar het verdrag zelf. Voorts wezen zij erop
dat het vaste jurisprudentie is van het Europese Hof van Justitie dat het
de lidstaten niet is toegestaan verordeningen in de nationale wetgeving over
te nemen. Ook de leden van de fracties van PvdA, VVD en SGP wezen erop dat
verordeningen niet in de nationale wetgeving behoren te worden opgenomen.Het is waar dat, zoals deze fracties opmerkten, verordeningen niet in
de wet behoren te worden omgezet. Dat is derhalve in dit wetsvoorstel ook
niet gebeurd. In het voorgestelde artikel 1346 is uitdrukkelijk bepaald dat
afdeling 3 van titel 8:16 slechts van toepassing is voorzover Verordening
(EG) nr. 2027/97 van de Raad betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders
bij ongevallen, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) 889/2002 van het Europees
Parlement en de Raad van 13 mei 2002 (PbEG L 140) van toepassing is.
In deze verordening wordt de aansprakelijkheid van EU-luchtvervoerders geregeld
voor dood en letsel van passagiers en voor schade aan bagage. Artikel 1346
stelt buiten twijfel dat de afdeling in titel 8:16 waarin de overeenkomst
van het vervoer van passagiers en hun bagage (afdeling 3) is geregeld, buiten
toepassing blijft indien de verordening van toepassing is. Deze afdeling geeft
wel een regeling voor de buiten de verordening vallende niet-EU-vervoerders
overeenkomstig de regeling in het Verdrag (welke regeling overigens óók
in de verordening is gevolgd). Daarbij verdient aantekening dat de verordening
niet regelt de aansprakelijkheid voor vracht. Daar blijft een eigen regeling
nodig. Het wetsvoorstel voorziet daarin.Een andere vraag die door de fracties van CDA, PvdA, VVD en SGP aan de orde is gesteld, betreft de noodzaak en wenselijkheid om rechtstreeks
werkende verdragsbepalingen, in dit geval het Verdrag van Montreal, in de
nationale wetgeving om te zetten.Wij zijn het met deze leden eens dat het in algemene zin geen aanbeveling
verdient rechtstreeks werkende verdragsbepalingen in de nationale wet om te
zetten. Dat betekent dat in beginsel volstaan kan worden met goedkeuring van
het verdrag zoals ook thans is voorgesteld in wetsvoorstel 28 945 (R
1737). In het verleden is bij de vervoerverdragen een andere keuze gemaakt
en zijn deze in Boek 8 van het Burgerlijk Wetboek opgenomen. Overweging daarvoor
was dat de merendeels internationaal bepaalde vervoerregels daarmee voor de
praktijk eenvoudiger toegankelijk en toepasbaar werden gemaakt. Veelal golden
niet slechts de verdragsbepaling, maar ook nationale voorschriften. Opneming
van de verschillende bepalingen in één samenhangende regeling
vergrootte de toegankelijkheid daarvan voor de praktijk. Wij zijn het evenwel
met de fracties die in het verslag aan het woord zijn, eens dat er ook nadelen
aan deze werkwijze zijn verbonden en dat er een goede reden moet zijn om voor
deze werkwijze te kiezen. Bij de voorbereiding van dit wetsvoorstel hebben
wij de gebruikelijke werkwijze in Boek 8 om de verdragsbepalingen in een samenhangende
regeling in het wetboek op te nemen nader overwogen. Van belang is allereerst
dat de huidige Wet Luchtvervoer sterk verouderd is en vervangen moet worden.
Voorts geldt dat het Verdrag van Montreal alleen van toepassing is op het
internationale luchtvervoer en niet op het nationale luchtvervoer. Weliswaar
overheerst het internationale vervoer in belang verre het nationale vervoer,
maar anderzijds is er geen enkele reden om nationaal een ander stelsel van
aansprakelijkheidsregels voor de luchtvervoerder te laten gelden dan wat internationaal
gebruikelijk is. Daarom is voor dat nationale vervoer het stelsel van het
Verdrag van Montreal gevolgd. Tenslotte is overwogen dat het verdrag geen
omvattende regeling van het luchtvervoer hervat. Aanvullende regels zijn derhalve
nodig.Volstaan zou derhalve niet kunnen worden met enkele goedkeuring van het
Verdrag van Montreal. Aanvullende regels blijven nodig zijn (wij komen nog
terug op de vraag welke dat zijn). Een uitgeschreven regeling in Boek 8 verdient
daarom in dit geval de voorkeur.De leden van de SGP-fractie vroegen in dit verband waarin de nationale
aanvulling op de bepalingen van het Verdrag van Montreal en de Europese verordeningen
bestaat. Ook de leden van de CDA-fractie stelden deze vraag.Het betreft hier allereerst een aantal algemene bepalingen, namelijk gelijkstelling
van een luchtkussenvoertuig aan een luchtvaartuig voor wat betreft het vervoer
van personen en bagage, alsmede een definitie van aangegeven bagage (artikelen
1341 en 1342). In afdeling 2 (goederenvervoer) betreft het de artikelen 1350,
eerste lid, en 1352, met definities van de overeenkomst van goederenvervoer
en van tijd- of reisbevrachting; de artikelen 1357 en 1358 die de schadeberekening
betreffen; de artikelen 1361 t/m 1364 betreffende verzuim van afzender om
goederen tijdig en op de juiste plaats aan te leveren, door afzender te verschaffen
gegevens, bevoegdheid tot opzegging van de overeenkomst door zowel de afzender
als de vervoerder, opzegging bij onvoorziene omstandigheden en aansprakelijkheid
voor schade door lading; de artikelen 1377 t/m 1381 die gaan over de verplichting
tot betaling van kosten onderweg, retentie, opslag en verkoop alsmede sorteerkosten.In afdeling 3 (personenvervoer) betreft het de artikelen 1390 en 1392,
met definities van de overeenkomst van personenvervoer en tijd- en reisbevrachting
in de zin van deze afdeling; artikel 1395, waarin een aantal bepalingen uit
afdeling 2 van overeenkomstige toepassing worden verklaard op aangegeven bagage;
de artikelen 1403 t/m 1410 die betrekking hebben op het exclusief vorderingsrecht
van de passagier, niet komen opdagen van de passagier, niet aanwezig zijn
van de juiste documenten, schade door passagier of bagage, opzegging
van de overeenkomst door de vervoerder danwel door de passagier in geval van
onvoorziene omstandigheden, opzegging van de overeenkomst in het geval de
passagier niet tijdig in het luchtvaartuig terugkeert; alsmede de artikelen
1412 en 1413 die betrekking hebben op het recht van de passagier op aflevering
van zijn bagage en de verplichting tot betaling van kosten onderweg.Toegankelijkheid, duidelijkheid en rechtszekerheidDe leden van de CDA-fractie vroegen of de regering nog eens kan motiveren
waarom zij meent dat een uitzondering kan worden gemaakt op Aanwijzing 340
dat EU-verordeningen niet in de nationale regelgeving wordt overgenomen en
hoe het opnemen van de internationale luchtvaartregels in Boek 8 de duidelijkheid
ten goede komt. Zij vroegen voorts welke invloed amendering door de Kamer
op de duidelijkheid en rechtszekerheid heeft, nu hierdoor inconsistenties
tussen Verdrag, verordening en wettekst kunnen ontstaan. Ook de leden van
de VVD-fractie waarschuwden voor het feit dat door het eventueel amenderen
de wettekst niet meer strookt met het Verdrag. Zij wezen er voorts op dat
de situatie zich kan voordoen dat drie soorten regelgeving dezelfde materie
regelen, nl. een verdrag, een verordening en de nationale wet. Is deze situatie
wenselijk, zo vroegen zijn. De leden van de SGP-fractie vroegen eveneens aandacht
voor het belang van toegankelijkheid, duidelijkheid en rechtszekerheid.Wij zijn het met deze leden eens dat het feit dat in dit geval, waarin
zowel een verdrag, een verordening als het nationale recht de materie regelt,
inconsistenties die ten koste gaan van de toegankelijkheid, moeten worden
vermeden. Ter vermijding van ieder misverstand zij herhaald dat voor de materie
die onder de verordening valt, een uitdrukkelijke uitzondering is gemaakt
in artikel 1346. Er is dus geen sprake van dat de verordening in de nationale
wet is opgenomen. Aanwijzing 340 is hier gevolgd. Omdat het Verdrag geen omvattende
regeling geeft van het internationale vervoer én niet van toepassing
is op het nationale vervoer, is een eigen regeling nodig. Daarbij is in het
wetsvoorstel de tekst van het verdrag zo veel mogelijk letterlijk gevolgd
en is niet slechts aangesloten bij de systematiek van het verdrag. Wel is
bij de volgorde van de bepalingen zo veel mogelijk aangesloten bij de opbouw
van de andere titels van Boek 8. Evenals bij de andere takken van vervoer
zijn afzonderlijke afdelingen geredigeerd voor het vervoer van zaken en voor
het vervoer van personen en hun bagage. Alle bepalingen die een bepaald onderwerp
betreffen staan aldus in een samenhangend geheel bijeen, hetgeen de overzichtelijkheid
en toegankelijkheid ten goede komt.Voor wat de door de fracties van CDA en VVD aan de orde gestelde mogelijkheid
van amendering betreft, geldt dat, nu de Eerste Kamer heeft instemd met het
wetsvoorstel tot goedkeuring van het Verdrag van Montreal (28 945 (R
1737)), het verdrag de grenzen van de amenderingsmogelijkheid bepaalt. Dat
zou niet anders zijn indien het wetsvoorstel slechts de hiervoor aangeduide
aanvullende bepalingen had omvat.Toepassing bepalingen Boek 8 van het Burgerlijk WetboekHet was de leden van de CDA-fractie niet duidelijk voor welke gevallen
de bepalingen van Boek 8 van toepassing zullen zijn. Zij vroegen waarom niet
in Boek 8 kan worden verwezen naar het Verdrag en de verordening. Kan de regering
een overzicht geven van de bepalingen die overblijven wanneer hetgeen door
het Verdrag en verordening wordt geregeld uit het wetsvoorstel wordt geschrapt?Zoals hiervoor aangegeven, ziet de verordening alleen op vervoer van personen
en hun bagage door EU-vervoerders. Voor het internationale vrachtvervoer
waar de verordening niet op ziet, is een eigen regeling nodig. Het wetsvoorstel
voorziet daarin.Het Verdrag van Montreal betreft alleen het internationale vervoer. Op
het nationale vervoer is het nationale recht van toepassing. Omdat er geen
goede reden is op het nationale vervoer andere regels toe te passen dan op
het internationale luchtvervoer, is voor de nationale regeling aangesloten
bij het Verdrag. Tenslotte geldt dat, zoals hiervoor al gememoreerd, het Verdrag
niet alles regelt. Aanvullende regels, zowel voor het internationale als voor
het nationale vervoer, zijn dus nodig. Naar aanleiding van de vragen van de
SGP-fractie en de CDA-fractie hebben wij hiervoor aangegeven om welke aanvullende
regels het hier gaat.Een opzet waarbij zou worden volstaan met die onderwerpen die niet onder
de verordening of het Verdrag vallen is dus niet goed mogelijk. Een eigen
regeling voor het nationale vervoer kan dan het beste worden opgezet langs
de lijnen van het Verdrag.OverigDe leden van de CDA-fractie stelden de in voorbereiding zijnde verordening
aan de orde tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie
en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige
vertraging van vluchten (COM (2002) 717). Zij vragen hoe deze verordening
zich verhoudt tot het bepaalde in afdeling 3 van het wetsvoorstel. Zij zijn
bevreesd voor een nieuwe, ongewenste samenloop van een Europese verordening
en doelen daarbij met name op de schade die voortvloeit uit vertraging in
het luchtvervoer.De verordening, waar deze leden op doelen, is op 26 januari 2004
aanvaard. De vrees voor samenloop met afdeling 3 van het onderhavige wetsvoorstel
in het geval van vertraging van passagiers is evenwel ongegrond. Deze verordening
stelt minimumrechten vast die luchtreizigers hebben bij instapweigering, annulering
of langdurige vertraging van vluchten. In geval van vertraging (a) van twee
uur of meer bij vluchten van minder dan 1500 km, (b) van drie uur of meer
in geval van vluchten binnen de Gemeenschap van meer dan 1500 km en van alle
andere vluchten tussen de 1500 en 3500 km of (c) van vier uur of langer bij
vluchten die niet onder (a) of (b) vallen hebben de luchtreizigers op grond
van artikel 6 van deze verordening recht op verzorging tijdens het wachten.
Deze verzorging bestaat in elk geval uit maaltijden en verfrissingen in redelijke
verhouding tot de wachttijd, alsmede gratis telefoneren, e-mailen of faxen.
Wanneer de verwachte vertrektijd pas de volgende dag is, heeft de passagier
daarnaast recht op gratis hotelaccomodatie en vervoer tussen de luchthaven
en het hotel. Bedraagt de vertraging tenminste vijf uur dan heeft de passagier
recht op terugbetaling van het ticket. Er is hier slechts sprake van vergoeding
voor ongemak en niet van vergoeding van schade. In het geval de passagier
echter schade geleden heeft door de vertraging en hij daarvoor de luchtvaartmaatschappij
aansprakelijk wil stellen, dan is dat uitsluitend mogelijk op basis van het
Verdrag van Montreal. In artikel 29 daarvan wordt namelijk gesteld dat bij
het vervoer van passagiers, bagage en goederen elke vordering tot schadevergoeding,
op welke grond dan ook, hetzij uit hoofde van dit Verdrag, hetzij op grond
van een overeenkomst, een onrechtmatige daad of anderszins, slechts kan worden
ingesteld onder de voorwaarden en binnen de aansprakelijkheidsgrenzen bedoeld
in dit Verdrag. Dit artikel is in het wetsvoorstel geincorporeerd in artikel
1340. De daarin genoemde artikelen komen tot hetzelfde resultaat als artikel
29 van het Verdrag.De verordening geeft daarenboven in artikel 12 zelf aan dat deze van toepassing
is onverminderd het recht van de passagier op schadevergoeding. De vergoeding
die op grond van deze verordening is uitgekeerd kan van eventuele schadevergoeding
worden afgetrokken.Uit het bovenstaande blijkt derhalve dat van samenloop van verordening
en afdeling 3 van het onderhavige wetsvoorstel geen sprake is, maar dat deze
veeleer complementair zijn.De leden van de VVD-fractie achtten het van belang voor hun oordeelsvorming
over het onderhavige wetsvoorstel dat de vragen uit het verslag inzake het
wetsvoorstel tot goedkeuring van het Verdrag van Montreal (28 945 (R
1737) vóór de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel door
de regering zijn beantwoord.Dienaangaande zij opgemerkt dat het bedoelde voorstel van rijkswet op
17 februari 2004 door de Eerste Kamer is aanvaard.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,M. H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28946-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl