Nationaal Schengen Informatie Systeem; Rapport "Nationaal Schengen Informatie Systeem"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25200, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-01-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25200 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud SAMENVATTING1 INLEIDING 1.1 Ontstaan van het Nationaal Schengen Informatiesysteem1.2 Opzet van het Nationaal Schengen InformatiesysteemTabel 1 Soorten NSIS-signaleringen 1.3 Onderzoeksvragen2 WERKING NATIONAAL SCHENGEN INFORMATIESYSTEEM 2.1 Algemeen2.2 Technische en functionele eigenschappen2.3 Invoer gegevens in het nationaal Schengen InformatiesysteemTabel 2 Signaleringen per politieregio 2.4 Opvraag gegevens uit Nationaal Schengen InformatiesysteemTabel 3: Nederlandse SIS-treffers in 1995 2.5 Knelpunten per signaleringscategorie 2.5.1 Uitlevering personen2.5.2 Weigeren van toegang2.5.3 Vermiste personen2.5.4 Vaststellen verblijfplaats en controleren van personen2.5.5 Voertuigen en voorwerpen2.6 Effecten van het Nationaal Schengen Informatiesysteem3 CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN4 REACTIES MINISTERS EN NAWOORD REKENKAMER 4.1 Minister van Justitie4.2 Minister van Defensie4.3 Nawoord RekenkamerBIJLAGEToelichting bij de signaleringen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25200Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 200Nationaal Schengen Informatie Systeemnr. 2RAPPORTInhoud Blz.Samenvatting5   1Inleiding71.1Ontstaan
van het Nationaal Schengen Informatiesysteem7 1.2Opzet van
het Nationaal Schengen Informatiesysteem7 1.3Onderzoeksvragen8   2Werking Nationaal Schengen Informatiesysteem92.1Algemeen9 2.2Technische en functionele eigenschappen92.3Invoer gegevens in het Nationaal Schengen Informatiesysteem102.4Opvraag gegevens uit Nationaal Schengen Informatiesysteem122.5Knelpunten per signaleringscategorie13 2.5.1Uitlevering
personen13 2.5.2Weigeren van toegang13 2.5.3Vermiste
personen14 2.5.4Vaststellen verblijfplaats en controleren
van personen15 2.5.5Voertuigen en voorwerpen15 2.6Effecten
van het Nationaal Schengen Informatiesysteem15    3Conclusies
en aanbevelingen17   4Reacties ministers en nawoord
Rekenkamer184.1Minister van Justitie18 4.2Minister
van Defensie18 4.3Nawoord Rekenkamer19    Bijlage
Signaleringen per politieregio per 15 mei 199620SAMENVATTINGDe Rekenkamer onderzocht het Nationale Schengen Informatie Systeem (NSIS)
en de wijze waarop in Nederland daarvan gebruik wordt gemaakt. Het systeem
geeft de politionele en justitiële autoriteiten in Nederland toegang
tot de opsporingsinformatie van de in het Schengenakkoord participerende landen1. Het akkoord behelsde onder meer de afschaffing van controles
aan de gemeenschappelijke (binnen)grenzen en de versterking van controles
aan de buitengrenzen, zoals op luchthavens. Ook werd verdergaande samenwerking
bij politiële en justitiële taken nodig geacht. Eén van de
instrumenten daarvoor is voor elk Schengenland een NSIS. De opsporingsinformatie
in dit systeem kan betrekking hebben op personen, bijvoorbeeld ongewenste
vreemdelingen of vermiste personen, op voertuigen en op voorwerpen, zoals
vuurwapens.Het Nederlandse NSIS voldoet op hoofdlijnen in technische zin aan de eisen.
Voor een goede ondersteuning van de opsporingstaken van politie en Justitie
behoeft de functionaliteit van het systeem echter nog verbetering. Zo kan
het NSIS niet of nauwelijks beleidsinformatie genereren omdat het niet mogelijk
is overzichten bij te houden van ingevoerde, uitstaande en in te trekken signaleringen.
Evenmin kunnen in het NSIS opsporingsresultaten en de effecten daarvan vast
worden gelegd. Hierdoor is sturing van invoer en inzicht in de resultaten
niet mogelijk. De Rekenkamer meent dan ook dat er maatregelen moeten worden
genomen om een actueel gegevensbestand te waarborgen. Op dit punt kan meer
lering worden getrokken uit de ervaringen met andere opsporingssystemen.Er zijn maatregelen nodig om de risico's van inbreuken op de ambtelijke
integriteit te beperken. Er zijn meer dan 7000 personen geautoriseerd om de,
voor de gesignaleerde vaak waardevolle, gegevens te raadplegen. Het Rekenkameronderzoek
wijst verder uit dat soms ingeschakelde apparatuur onbeheerd werd achtergelaten.De volledigheid van vooral opgenomen persoonssignaleringen schoot tekort.
Er bestaan binnen Nederland grote verschillen in de hantering van criteria
voor signaleringen. Hierdoor komt het voor dat er tussen de 25 politieregio's
grote verschillen bestaan in aantallen signaleringen. Mede uit een oogpunt
van rechtszekerheid en rechtsgelijkheid vindt de Rekenkamer dat de verschillen
in criteria binnen bepaalde, door Justitie aan te geven grenzen moeten blijven.
Daarnaast blijven door het niet oplossen van praktische problemen en onbekendheid
met signaleringscriteria, mogelijkheden om het NSIS zinvol in te zetten dikwijls
onbenut. De Rekenkamer beveelt aan de voorlichting over de mogelijkheden van
NSIS en het overleg over en de afstemming van de criteria op nationaal niveau
te verbeteren en expliciete afspraken te maken.Het gebruik van het NSIS bij de controle aan de Nederlandse buitengrenzen
is nu niet systematisch. In Schengenverband is overeengekomen dat op luchthavens
de vreemdelingen met een nationaliteit van buiten de meeste landen van de
Europese Unie onderworpen moeten worden aan een grondige controle, waaronder
raadpleging van het NSIS valt. Voor transfer- en transitpassagiers gelden
afwijkende regels. De Koninklijke Marechaussee voldoet niet aan deze norm
voor controle(dichtheid). Zo wordt op Schiphol naar schatting maximaal 22%
van de reizigers die met raadpleging van het NSIS zouden moeten worden gecontroleerd,
ook daadwerkelijk op deze wijze gecontroleerd, terwijl in delen van het havengebied
Europoort soms deze vorm van controle in het geheel niet wordt uitgeoefend.
Aan deze afwijkingen van deze norm lag geen zorgvuldige risico-analyse of
weloverwogen beleidsmatige aanpak ten grondslag. Bovendien had de Marechaussee
geen betrouwbare cijfers over de omvang van de aantallen grondig
te controleren personen. De Rekenkamer vindt dat Justitie de Marechaussee
op dit punt beter moet aansturen.Doordat controleresultaten en de effecten daarvan niet systematisch worden
vastgelegd is niet goed duidelijk tot welke praktische resultaten de invoering
van NSIS heeft geleid.Omdat het NSIS pas sinds kort in werking is, heeft de Rekenkamer begrip
voor een aantal «kinderziekten» in de werking en het gebruik van
het systeem. Echter, gelet op de vertrouwelijkheid van de betreffende gegevens
en de risico's die tekortkomingen met zich meebrengen, benadrukt de Rekenkamer
het belang van een snelle verbetering van het NSIS en vooral van het gebruik
van het systeem.Een vergelijking tussen het gebruik van het NSIS in Nederland met de NSIS-en
in de partnerlanden vond niet plaats. Hiervoor ontbrak de noodzakelijke informatie.
De Rekenkamer zal bij haar collegae in de Schengenlanden suggereren soortgelijk
onderzoek uit te voeren. Hiermee zou een dergelijke vergelijking op termijn
wél mogelijk zijn.De ministers van Justitie en Defensie hebben laten weten het op de meeste
punten eens te zijn met de conclusies en aanbevelingen van de Rekenkamer.
Zij hebben het voornemen om het overleg over en de afstemming van de criteria
voor invoer van gegevens te verbeteren en een extra inspanning te leveren
voor intensiever gebruik van het NSIS bij grenscontroles. De Rekenkamer hoopt
dat deze voornemens op korte termijn gestalte krijgen. 1 INLEIDING 1.1 Ontstaan van het Nationaal Schengen InformatiesysteemHet Nationaal Schengen Informatiesysteem (NSIS) is een geautomatiseerd
opsporingsregister dat de politionele en justitiële autoriteiten in elk
van de Schengenlanden permanent inzicht verschaft in de internationale opsporingsinformatie
van de andere partners in het Schengenakkoord. Dit systeem is een uitvloeisel
van het in 1985 in het Luxemburgse Schengen gesloten akkoord tussen België,
Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland over de afschaffing van de controles
aan de gemeenschappelijke (binnen)grenzen en de versterking van de controle
aan de buitengrenzen. Tevens werd besloten tot invoering van een uniforme
procedure voor controle en toegang aan de buitengrenzen. Ter compensatie van
de weggevallen grenscontroles werd een verdergaande samenwerking op het gebied
van de politiële en justitiële taken nodig geacht. Het NSIS is één
van de instrumenten daartoe. Elk Schengenland heeft volgens afgesproken specificaties
een NSIS ontwikkeld dat via het Centrale Schengen Informatie Systeem (CSIS)
in Straatsburg (Frankrijk) is gekoppeld aan de NSIS-systemen van andere Schengenlanden.
Het CSIS valt formeel onder verantwoordelijkheid van de Franse minister van
Binnenlandse Zaken. Het functionele beheer berust echter feitelijk bij een
permanente werkgroep van de Schengenlanden. Spanje en Portugal traden in 1991
toe tot het Schengenakkoord.Op 26 maart 1995 zijn het Schengenakkoord, de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
(SUO) van 1990 en het NSIS in werking getreden. Nadien zijn ook nog Oostenrijk,
Italië en Griekenland en de vijf Noordse landen tot het Schengenakkoord
toegetreden. Voor hen functioneert het NSIS/CSIS nog niet. 1.2 Opzet van het Nationaal Schengen InformatiesysteemDoel van elk NSIS is bijdragen aan het handhaven van de openbare veiligheid
in de Schengenlanden door het verstrekken van opsporingsinformatie via het
systeem. Omdat de meeste artikelen in de uitvoeringsovereenkomst geen rechtstreekse
werking hebben, moeten voor de toepassing criteria worden ontleend aan de
nationale wetgeving. Zo moet in Nederland bij de uitvoering van artikel 96
(ongewenste vreemdelingen) getoetst worden aan de Nederlandse Vreemdelingenwet.
De uiteenlopende rechtsstelsels en -regels van de Schengenlanden zijn ongewijzigd
gebleven. Dat geldt bijvoorbeeld voor rechtsregels voor aanhouding van personen
en inbeslagname van goederen. Niet alleen het feitelijke maar ook het wettelijk
toegestane (politie)optreden op grond van eenzelfde signalering in het NSIS
kan dus per land sterk verschillen.De uniforme procedure voor controle aan de buitengrenzen brengt wel met
zich mee dat tussen de Schengenpartners ook inhoudelijk een zekere afstemming
van de criteria voor de weigering van toelating van personen moet plaatsvinden.De minister van Justitie heeft per categorie opsporingsgegevens de voor
signalering verantwoordelijke autoriteiten aangewezen. De belangrijkste staan
in tabel 1. Tabel 1 Soorten NSIS-signaleringen artikel
in SUOsignalering voor1belangrijkste autoriteit
in Nederland 95verzoek tot uitleveringOpenbaar ministerie
(OM) 96weigering van toegangImmigratie- en Naturalisatiedienst
(IND) 97vermiste personenOM/Regiopolitie 98meedelen
verblijfplaats personenOM 99gerichte resp. onopvallende
controle van personen of goederenRegiopolitie/BVD 100gestolen/vermiste
auto's/voorwerpenOM/Regiopolitie1 Zie de toelichting in de bijlage waarin de officiële
formulering is vermeld.De signalerende Schengenpartner moet nagaan of het belang van de zaak
opneming in het NSIS rechtvaardigt. In Nederland is de invulling van deze
globaal gedefinieerde «Schengenwaardigheid» goeddeels toegedeeld
aan decentrale autoriteiten. Dit in tegenstelling tot de meeste andere Schengenlanden,
waar de verantwoordelijkheid vooral centraal is toegedeeld.In de SUO staan enige algemene uitgangspunten voor de controle aan de
buitengrenzen, die zijn geconcretiseerd in een gemeenschappelijke regeling.
Alle personen moeten aan de buitengrenzen zodanig gecontroleeerd worden dat
hun identiteit kan worden vastgesteld. Vreemdelingen van buiten de Europese
Gemeenschap dienen een grondige controle te ondergaan. Dit brengt met zich
mee dat op de luchthavens van al deze personen de gegevens met het NSIS geconfronteerd
moeten worden. Voor transfer- en transitpassagiers bestaan aparte regels.
Bij andere buitengrenzen (zeehavens) is bij grote drukte een tijdelijke versoepeling
van de grondige controle mogelijk. In beginsel krijgt dan de controle op inkomend
verkeer voorrang boven controle op uitgaand verkeer. De doorlaatposten aan
de buitengrenzen moeten belangrijke dienstgegevens zoals controleresultaten,
NSIS-treffers en aanhoudingen registreren. 1.3 OnderzoeksvragenDe Rekenkamer deed in 1995 en 1996 onderzoek naar het Nederlandse NSIS
en het gebruik daarvan. Aanleiding hiervoor waren de vergaande gevolgen die
het gebruik van het NSIS kan hebben voor de rechtshandhaving in het algemeen
maar ook voor de individuele burger persoonlijk, en in het verleden gesignaleerde
systeemproblemen in het CSIS in Straatsburg.De Rekenkamer hanteerde de volgende onderzoeksvragen.• beschikt het NSIS over de voor een doelmatig gebruik noodzakelijke
technische en functionele eigenschappen?• Wordt opsporingsinformatie juist en volledig in het NSIS ingevoerd? • Wordt in het NSIS beschikbare informatie op een systematische wijze
gebruikt?• Welke knelpunten doen zich voor en hoe kunnen die worden opgelost?Op 10 oktober 1996 zond de Rekenkamer haar bevindingen voor commentaar
aan de ministers van Justitie, Binnenlandse Zaken en Defensie.De bewindspersonen van Justitie en Defensie reageerden in november. De
minister van Binnenlandse Zaken sloot zich aan bij de reactie van de minister
van Justitie. 2 WERKING NATIONAAL SCHENGEN INFORMATIESYSTEEM 2.1 AlgemeenHet NSIS wordt namens de minister van Justitie beheerd door de divisie
Centrale Recherche Informatie (CRI) van het Korps Landelijke Politiediensten
(KLPD). De KLPD-automatiseringsorganisatie is belast met het functioneel,
technisch en applicatiebeheer.Het grootste deel van de invoer in het NSIS vindt plaats door de politieregio's.
De IND zorgt voor de invoer van de signaleringen van ongewenste vreemdelingen.
Voor de bevraging zijn naast de politieregio's en de IND ook de Koninklijke
Marechaussee, de Douane en de departementen van Justitie, Binnenlandse en
Buitenlandse Zaken aangewezen. Elke politieregio beschikt over minimaal één
aansluiting om gegevens via het NSIS in CSIS in te voeren, te muteren of te
verwijderen. Daarnaast is er een veelvoud aan aansluitingen waarmee gegevens
alleen kunnen worden opgevraagd. 2.2 Technische en functionele eigenschappenDe gebruikers van het systeem zijn in het algemeen tevreden over het technisch
functioneren van het systeem. Het NSIS biedt mogelijkheden voor de internationale
uitwisseling van opsporingsinformatie die voor de invoering niet bestonden.Het NSIS biedt niet de mogelijkheid om overzichten te maken van ingevoerde
signaleringen. Hierdoor kan bijvoorbeeld een regiokorps geen inzicht verkrijgen
in het aantal signaleringen van een bepaalde categorie. Als gevolg hiervan
zijn de tijdens het onderzoek gebleken verschillen in categorieën per
regio (zie 2.3) onzichtbaar gebleven en is ook corrigerend beleid op dit onderdeel
achterwege gebleven. Daarnaast biedt het NSIS geen mogelijkheden de opsporingsresultaten
en de effecten daarvan vast te leggen. Doordat ook op andere wijze deze informatie
niet is geregistreerd, bestaat er geen duidelijk inzicht in de effecten van
het systeem.Functies zoals overzichten van uitstaande en in te trekken signaleringen,
die op uitvoeringsniveau het gegevensbeheer kunnen ondersteunen, ontbreken
eveneens. Hierdoor is het voor een regiokorps onmogelijk om na te gaan hoeveel,
laat staan welke signaleringen zijn opgegeven. Dit wreekt zich bij het actueel
en juist houden van het bestand. Op dit punt werd onvoldoende lering getrokken
uit de ervaringen met het Opsporingsregistratiesysteem OPS. Een hoofdreden
om OPS-gegevens niet naar het NSIS te converteren was de al jaren geleden
geconstateerde bestandsvervuiling als gevolg van veroudering van gegevens
(zie 2.3). Op termijn zijn voor het NSIS vergelijkbare risico's aanwezig.In het NSIS bevindt zich informatie die voor gesignaleerden en betrokkenen
zeer waardevol kan zijn. Aantasting van de ambtelijke integriteit op dit terrein
is dan ook niet ondenkbeeldig: meer dan 7000 personen zijn geautoriseerd om
informatie uit het systeem op te vragen. Zij zouden de informatie aan derden
kunnen doorspelen. Meer dan 500 personen zijn bevoegd om mutaties aan te brengen.
Ook kunnen naar schatting nog enkele duizenden personen informatie opvragen
via telefoon of mobilofoon.De Rekenkamer constateerde ter plaatse bij de Koninklijke Marechaussee
dat soms na afsluiten van een bevraging de apparatuur onbeheerd ingelogd werd
achtergelaten. Bij geen van de bezochte organisaties gebeurde inloggen op
eigen naam en password, maar golden gemeenschappelijke toegangscodes. Inmiddels
heeft de Marechaussee maatregelen getroffen om ongeautoriseerd
gebruik in dergelijke situaties te voorkomen, zoals een tijdslimiet voor het
ongebruikt in stand houden van een lijnverbinding.De controle op de – vaak telefonische – bevragers in de centrale
meldkamers van de politieregio's bij opvraging van opsporingsgegevens is niet
steeds voldoende. Als een niet-geautoriseerd persoon beschikt over politiecommunicatieapparatuur,
is het opvragen van NSIS-gegevens zonder veel belemmeringen mogelijk.Bij het verwijderen van gegevens worden geen controlevragen gesteld. Bij
mutaties in het NSIS verdwijnen de oorspronkelijke gegevens omdat die worden
overschreven. Er bleken geen overzichten aanwezig van mutatieverslagen van
gebruikers die mutaties hebben uitgevoerd. Het KLPD zegde de Rekenkamer toe
een onderzoek uit te (doen) voeren naar de beveiliging van het NSIS. 2.3 Invoer gegevens in het nationaal Schengen InformatiesysteemDe signalerende autoriteiten in Nederland moeten zelf inhoud geven aan
het begrip «Schengenwaardigheid». Voor de artikelen 97 tot en
met 100 (zie tabel 1) moeten het Openbaar Ministerie en de regiopolitie samen
afspraken maken over de in de praktijk te hanteren criteria. Tijdens een onderzoek
van de CRI in de periode september–december 1994 bleek dat bij 10 van
de 25 politieregio's hierover geen sluitende afspraken waren gemaakt. Bij
een tweede onderzoek begin 1996 was dit steeds nog het geval bij zes regio's.
Deze regionale invullingen van Schengenwaardigheid blijken ook daadwerkelijk
tot verschillen in invoer van signalering te leiden. Niet alleen op decentraal
niveau, maar ook op centraal niveau bij de CRI waren geen gegevens beschikbaar
over het aantal signaleringen per instantie. Op verzoek van de Rekenkamer
heeft het KLPD een overzicht van NSIS-signaleringen per politieregio/instantie
gemaakt. Hieruit blijkt dat er tussen de regio's grote verschillen bestaan
(zie tabel 2). Tabel 2 Signaleringen per politieregio Signaleringen
NSIS per 15 mei 1996 (incl. aliassen*)inwoners per
regio x 1000signaleringen personensignaleringen auto's en voorwerpentotaal
aantal signaleringentotaal per 10 000 inwoners 1. Groningen55751 3281 33324 2. Friesland602434 3084 25172 3. Drente450122953077 4. IJsselland460102782886 5. Twente58344504548 6. Noord-
en Oost-Gelderland754152 9172 93239 7. Gelderland-Midden6201488389714 8. Gelderland-Zuid47011 37329   9. Utrecht1 047461 7401 7861710. Noord-Holland-Noord55874814889 11.
Zaanstreek-Waterland277167767824 12. Kennemerland483161 2291 2452613. Amsterdam–Amstel-land876483 9053 9534514. Gooi- en Vechtstreek245364765027 15.
Haaglanden922451 3441 38915 16.
Hollands-Midden72692 2532 26231 17.
Rotterdam-Rijnmond1 1801562 2422 3982018. Zuid-Holland-Zuid472121 4261 4383019. Zeeland366111 4491 4604020. Midden- en West-Brabant1 018172 3602 3772321. Brabant-Noord550151 2541 3692522. Brabant-Zuid-Oost65101 7641 7642723. Limburg-Noord482153 0543 0696424. Limburg-Zuid642142 7472 7614325. Flevoland2652137139215  
Kon. Marechaussee15 526077770  
IND15 2562 05102 0511   KLPD15 256295340  
Nederland15 2562 62040 95643 57629* Aliassen zijn tweede vermeldingen van eenzelfde signalering bijvoorbeeld
in verband met een andere mogelijke schrijfwijze van een naam.Bron: KLPDFriesland heeft absoluut en relatief de meeste NSIS-signaleringen en de
regio IJsselland de minste. Rotterdam-Rijnmond kent het hoogste aantal persoonssignaleringen.
Sommige regio's (Brabant-ZO, Zaanstreek-Waterland en Gelderland ZO) voeren
niet of nauwelijks persoonssignaleringen in.Naar categorie signaleringen zijn de verschillen nog groter (zie bijlage).• Signaleringen voor uitlevering komen bij zes regio's in het geheel
niet voor.• Signaleringen voor vermissing van minderjarigen komen bij negen
regio's niet voor.• Signaleringen om informatie te verkrijgen over een verblijfplaats
komen overwegend van één regio.• Signaleringen van vuurwapens komen in vijf regio's niet voor.• Signaleringen voor uitgegeven identiteitsdocumenten komen in drie
regio's niet voor. Friesland heeft de meeste (3956) en zorgt alleen voor 31%
van die signaleringen.• Signaleringen voor blanco identiteitsdocumenten komen in twintig
regio's niet voor. Twente heeft de meeste (63) en zorgt alleen voor 62% van
die signaleringen.• Signaleringen voor gestolen bankbiljetten komen in veertien regio's
niet voor. Zeeland heeft de meeste (64) en zorgt alleen voor 27% van die signaleringen.Deze verschillen in de signaleringspraktijk ontstonden onder meer door
het ontbreken van overleg over normen voor signaleringen. Bij de uitvoering
van art 96 SUO (weigeren van toegang) heeft de IND (als enige niet gedecentraliseerde
uitvoerder op dit terrein) wel landelijke richtlijnen uitgevaardigd voor de
invoer van signaleringen. Niettemin bleken er ook tussen de IND-districten
verschillen in uitvoering.In het NSIS zijn vooral nieuwe signaleringen ingevoerd en is slechts een
deel van de gegevens uit het OPS geconverteerd omdat de informatie in dit
bestand verouderd was. Dit heeft bijvoorbeeld tot gevolg dat in het NSIS in
mei 1996 ongeveer 2000 ongewenste vreemdelingen stonden gesignaleerd, terwijl
in het OPS, vóór de conversie, een veelvoud (ruim 17 000)
hiervan was ingevoerd. Inmiddels zijn de meeste ongewenste vreemdelingen niet
meer in het OPS opgenomen omdat het NSIS deze functie grotendeels heeft overgenomen.De Rekenkamer heeft geen onderzoek ingesteld naar de verschillen tussen
de Nederlandse signaleringen in het NSIS en de signaleringen in de systemen
van de andere Schengenpartners. 2.4 Opvraag gegevens uit Nationaal Schengen InformatiesysteemHet gebruik van NSIS-informatie vindt vooral plaats door matching. Dit
naast elkaar leggen van eigen en NSIS-gegevens per waarnemings- en signaleringscategorie
kan leiden tot zogenaamde treffers. Aan het Schengenjaarrapport over maart
1995 tot en met maart 1996 waren enige internationale gegevens over treffers
toegevoegd. Tabel 3: Nederlandse SIS-treffers in 1995 SUO-artikelenin
Nederland op buitenlandsesignaleringenin buitenland op Nederlandsesignaleringen955030 961570210997/9813040 99338100999811 TOTAAL1 7829981 Deze aantallen hebben alleen betrekking op treffers die via
het KLPD zijn verwerkt.2 De in artikel 96 vermelde treffers die door Nederlandse autoriteiten
op basis van een Nederlandse signalering zijn vastgesteld zijn ook als treffer
aangemerkt.Bron: Schengenjaarrapport 1995De vervolgacties op deze treffers zijn niet systematisch verzameld. Gegevens
over de uiteindelijke effecten van het systeem zijn slechts op onderdelen
beschikbaar. Er is dus geen uitspraak mogelijk over het effect en/of het rendement
van het in gebruik nemen van het NSIS (zie ook 2.6).In Schengen-verband bestaan bindende afspraken over de omvang en reikwijdte
van de «grondige controles» aan de buitengrenzen. De Koninklijke
Marechaussee heeft echter geen betrouwbare cijfers over de omvang van de aantallen
grondig te controleren personen (inclusief raadpleging van het NSIS) voorhanden,
voor de luchthavens, noch voor de zeehavens. Zo waren voor Schiphol, de belangrijkste
buitengrens, de aantallen grondig te controleren inkomende passagiers alleen
bij benadering aan te geven. De Rekenkamer vroeg verantwoordelijke Marechaussee-functionarissen
aan te geven hoeveel van de grondig te controleren passagiers
daadwerkelijk met het NSIS werden geconfronteerd. De schattingen liepen uiteen
van 0 tot 80%.Zo werd in delen van Europoort soms in het geheel niet op deze wijze controle
uitgeoefend, terwijl voor Rotterdam Airport het percentage op 80 werd geschat.
Voor Schiphol liepen de schattingen uiteen van 5 tot 22%. De norm van 100%
controle met raadpleging van het NSIS werd dus nooit gehaald. De verschillen
in controledichtheid aan de buitengrenzen werden vooral veroorzaakt door praktische
zaken als de lokale beschikbaarheid van personeel en apparatuur. Een goed
onderbouwd landelijk beleid voor de controle aan de diverse buitengrenzen
aan de hand van gekwantificeerde gegevens ontbrak bij Justitie en de Marechaussee.
Deze laatste bezat bovendien geen duidelijke richtlijn hoe om te gaan met
piekbelasting bij de controleposten op de luchthavens, waar volgens de internationale
afspraken geen tijdelijke versoepeling van de norm kan worden gehanteerd.
Ook voor het stellen van prioriteiten bij de grenscontrole op lokaal niveau
zijn geen andere criteria of algemeen beleid geformuleerd dan prioriteit voor
controle op inreispassagiers boven uitreizende passagiers.Volgens de internationale afspraken moeten de doorlaatposten aan de buitengrenzen
een inzichtelijke registratie bijhouden, onder meer van de aantallen door
confrontatie met het NSIS gevonden treffers. Over 1995 bleek de Marechaussee
niet aan deze eis te voldoen. Sinds eind 1995 wordt op de luchthaven Schiphol
een geautomatiseerd overzicht van NSIS-treffers bijgehouden.Betrouwbare en vergelijkbare informatie over de controledichtheid en (de
gevolgen van) treffers aan de buitengrenzen van andere Schengenlanden was
niet voorhanden. 2.5 Knelpunten per signaleringscategorie 2.5.1 Uitlevering personenHet Openbaar Ministerie is de signalerende autoriteit bij verzoeken tot
uitlevering. Nederland had medio mei 1996 152 verzoeken om uitlevering
in het NSIS geregistreerd staan. Jaarlijks doet Nederland ongeveer 50 verzoeken
om uitlevering.Het overgaan tot een uitleveringsverzoek en het opnemen daarvan in het
NSIS is sterk afhankelijk van het initiatief en de ervaringen van individuele
functionarissen. Per arrondissement bestaan grote verschillen in opvatting
over en gebruik van dit instrument. Er bleek onduidelijkheid te bestaan over
hoe in een aantal situaties zou moeten worden gehandeld. Zo wordt iemand die
na proefverlof niet terugkeert naar zijn gevangenis- of TBS-inrichting, soms
gesignaleerd voor uitlevering en soms voor vermissing. 2.5.2 Weigeren van toegangDe IND is de signalerende autoriteit voor het weigeren van toegang. De
Schengen Uitvoeringsovereenkomst verstaat onder een vreemdeling: een persoon
die geen onderdaan is van één der lidstaten van de Europese
Gemeenschap. Voor het weigeren van toegang van vreemdelingen zijn drie gronden:• veroordeling wegens een strafbaar feit dat met een vrijheidsstraf
van tenminste één jaar strafbaar is gesteld;• een ernstig vermoeden dat de betrokkene zware misdrijven heeft
gepleegd;• een maatregel in het kader van de Vreemdelingenwetgeving, bijvoorbeeld een maatregel tot verwijdering. Hiervoor heeft de IND
landelijke richtlijnen uitgevaardigd.Door technische problemen met het NSIS konden enkele IND-districten aanvankelijk
nauwelijks signaleringen invoeren. Van andere mogelijkheden van technische
informatie-uitwisseling, zoals per fax, is geen gebruik gemaakt. Over geheel
1995 zijn hierdoor slechts 111 ongewenste vreemdelingen in het systeem ingevoerd.
De IND heeft deze problemen inmiddels opgepakt. Zo worden sinds kort bij systeemproblemen
signaleringsgegevens door IND-medewerkers bij de CRI ingebracht. Op 15 mei
1996 waren de gegevens van 2 022 vreemdelingen in het NSIS ingevoerd.De mogelijkheid om een vreemdeling voor het gehele Schengengebied te signaleren
was bij veel politieregio's onvoldoende bekend, ondanks themadagen en workshops
van de IND. Zo waren diverse regiokorpsen niet op de hoogte van de mogelijkheid
dat bepaalde buitenlandse verdachten en/of veroordeelden (al dan niet na het
uitzitten van hun straf) uit Nederland kunnen worden verwijderd en aansluitend
in het NSIS kunnen worden geregistreerd voor het weigeren van toegang tot
het Schengengebied. De IND vindt dat het initiatief hiervoor (conform de regelgeving)
van de betrokken politieregio moet komen. Als de regio tijdig een dergelijke
signalering bij de IND aanvraagt, is verwijdering aansluitend op het uitzitten
van de straf mogelijk. Bijkomend probleem is dat betrokken persoon vaak al
lang de regio heeft verlaten, bijvoorbeeld doordat hij elders was gedetineerd.
De regio's beschikken hierdoor niet over de informatie om een tijdige aanvraag
bij de IND in te dienen.Duitsland en Frankrijk hanteren andere normen voor het signaleren van
vreemdelingen dan Nederland. Welke normen deze landen hanteren was echter
niet bij de IND bekend. Navraag in deze landen leerde dat in Frankrijk iedere
aanzegging aan een buitenlander om het land te verlaten tot signalering leidt
als de betrokkene zich niet binnen tien dagen bij een grensovergang afmeldt.
In Duitsland leidt een afwijzing van een asielaanvraag of verblijfsvergunning
tot signalering als iemand onvindbaar is. Hierdoor heeft Nederland een goed
inzicht in de in Duitsland afgewezen asielverzoeken maar omgekeerd is dat
niet het geval. Weliswaar zijn er internationale afspraken gemaakt over de
uitwisseling van dergelijke gegevens, maar de procedure wordt alleen in individuele
gevallen gebruikt. Gevolg hiervan kan zijn dat een in Nederland afgewezen
asielzoeker meer kans maakt in Duitsland dan andersom.Het afgelopen jaar is regelmatig gebleken dat vreemdelingen die in Nederland
over een verblijfsstatus beschikken door andere landen, met name door Duitsland,
nog in het NSIS zijn gesignaleerd. Het overleg over het intrekken van die
Duitse signaleringen leidde tot een aanzienlijk tijdsbeslag bij het KLPD.
In het merendeel van de gevallen betrof het statusverleningen van voor 26
maart 1995. De nieuwe uitvoeringsregels lossen dit probleem op omdat nu voorafgaand
aan een statusverlening de buitenlandse signaleringen in het NSIS moeten worden
geraadpleegd. 2.5.3 Vermiste personenDe meeste vermiste personen (90%) zijn binnen een week weer terecht. Daarom
wordt gewoonlijk enige tijd gewacht met invoer in het NSIS. De afhandeling
van de aangifte van een vermissing verschilt per korps en arrondissement.Jaarlijks komen volgens een schatting van de CRI bij de politie circa
16 000 meldingen van vermiste personen binnen. Maar een klein deel hiervan
(305) komt in het NSIS terecht. Het aantal langdurig vermisten van de laatste twintig jaar wordt geschat
op honderd. Het is niet zeker dat zij allemaal in het NSIS zijn opgenomen
omdat daarvan in het verleden geen betrouwbare vastlegging is bijgehouden.
Ook nu is daarvoor nog geen standaard-procedure opgesteld. De CRI beveelt
aan om vermiste kinderen onder twaalf jaar steeds direct in het NSIS in te
voeren en overige personen pas na 24 uur. Uitzondering hierop zijn signaleringen
voor bewoners van internaten, die alleen in het OPS worden opgenomen. De reden
hiervoor is dat internaten in het verleden niet steeds bereid waren een vermiste
pupil uit het buitenland op te halen. Daarom worden vermiste minderjarigen
uit inrichtingen in diverse regio's niet meer internationaal gesignaleerd. 2.5.4 Vaststellen verblijfplaats en controleren van personenArtikel 98 van de SUO biedt de mogelijkheid om een persoon te signaleren
om zijn verblijfplaats vast te stellen. Deze opsporingsmogelijkheid is vooral
van belang voor justitiële autoriteiten die documenten moeten uitreiken
aan een persoon van wie de verblijfplaats onbekend is. Op grond van artikel
99 kan een persoon worden gesignaleerd die verdacht wordt van strafbare feiten,
maar over wie voor vervolging (aanvullend) bewijsmateriaal moet worden verzameld. Beide signaleringsmogelijkheden worden in Nederland weinig gebruikt (medio
mei 1996: 35 respectievelijk 11 personen) omdat Nederland zich consequent
houdt aan het uitgangspunt om alleen grensoverschrijdende criminaliteit internationaal
te signaleren. Andere landen nemen een ander standpunt in, zodat bijvoorbeeld
Frankrijk in maart 1996 7 722 personen op grond van artikel 99 had gesignaleerd. 2.5.5 Voertuigen en voorwerpenDe Nederlandse signaleringen van voertuigen en voorwerpen hebben vooral
betrekking op gestolen auto's (mei 1996: 27 748 auto's). Harde cijfers
over de aantallen gestolen auto's ontbreken. De schattingen lopen uiteen van
28 000 tot 44 000 per jaar. 65% komt binnen enkele dagen weer terecht
(joy-riding, lenen). Uiteindelijk komt 85% weer terecht.In Nederland is het, in afwijking van de meeste andere Schengenlanden,
niet mogelijk om een gestolen auto in beslag te nemen als de houder ervan
te goeder trouw is. Een NSIS-signalering voor een gestolen auto hoeft dus
op zich geen reden te zijn voor inbeslagname van het voertuig of aanhouding
van de inzittenden. Op dit punt bleken de handelwijzen van de regio's en de
arrondissementen te verschillen. Zo is er een regio die meent dat bij een
internationale NSIS-signalering sowieso sprake is van een impliciet internationaal
rechtshulpverzoek en dat op grond daarvan inbeslagname mogelijk is. Deze regio
onderzoekt dus niet of de houder van een gestolen auto te goeder trouw is. 2.6 Effecten van het Nationaal Schengen InformatiesysteemDe effecten van de opsporingsresultaten worden niet systematisch verzameld.
Gegevens over de uiteindelijke effecten van het systeem zijn alleen voor de
treffers bij signaleringen van ongewenste vreemdelingen bekend. Volgens de
IND leidde 80% van de 109 treffers op Nederlandse signaleringen in het buitenland
tot weigering of verwijdering. Verwijdering bleef achterwege wanneer betrokkene
al een verblijfsstatus bleek te hebben.Omgekeerd leidde 48% van de 570 treffers in Nederland op buitenlandse
signaleringen tot het weigeren van toegang tot Nederland of het verwijderen
uit Nederland. In 103 gevallen werd het betrokken Schengenland verzocht de
signalering in te trekken omdat Nederland de betreffende persoon
wilde toelaten. In 60% van de zaken die de IND in 1995 in behandeling had
was begin 1996 echter nog geen beslissing genomen. Deze achterstand zou volgens
de IND inmiddels gereduceerd zijn tot een aanvaardbare werkvoorraad.Gegevens over de effecten van de opsporingsresulaten van andere signaleringsartikelen
ontbreken. Een en ander verhindert uitspraken over het effect en/of het rendement
van het in gebruik nemen van het NSIS. 3 CONCLUSIES EN AANBEVELINGENHoewel het Nationaal Schengen Informatie Systeem (NSIS) in technische
zin goed werkt, behoeft de benutting ervan verbetering. Voor een goede sturing
van het gebruik en een verantwoord gegevensbeheer moeten bepaalde functies
aan het systeem worden toegevoegd, zoals overzichten van uitstaande signaleringen,
en van opsporingsresultaten en de effecten daarvan. Ook de beveiliging van
de gegevens moet worden verbeterd.Er bestaan tussen de betrokken autoriteiten in Nederland grote verschillen
in het gebruik van het systeem, vooral bij de criteria voor het invoeren van
signaleringen. De Rekenkamer vindt, mede vanuit een oogpunt van rechtszekerheid
en rechtsgelijkheid, dat deze verschillen binnen bepaalde, door Justitie aan
te geven grenzen moeten blijven. Deze beleidsmatige concensus ontbreekt nu
echter. Daardoor is tussen de signalerende instanties, vooral tussen de politieregio's,
sprake van onevenwichtigheden in de invoer. Sommige regio's voeren op bepaalde
categorieën geen signaleringen in en op andere juist heel veel. Bij de
meeste signaleringscategorieën is de invoer niet volledig. Het signaleringsbeleid
van de IND voor het weigeren van vreemdelingen is conform de Nederlandse criteria,
maar in de uitvoering zijn er verschillen tussen de IND-districten. De politie-regio's
zijn ook vaak onvoldoende op de hoogte van de mogelijkheden van het NSIS.
Ook de bestaande procedures veroorzaken het niet of niet volledig benutten
van het NSIS. De voorlichting door de IND heeft kennelijk nog niet het gewenste
effect gesorteerd. Verder is bij de start van het NSIS het systeem maar met
een deel van de relevante gegevens uit het Nederlandse opsporingsysteem OPS
gevuld in verband met de vervuilde gegevens in dit systeem.Daarnaast bleek dat de CRI de regio's aanbeveelt vermiste pupillen uit
tehuizen niet meer internationaal via het NSIS te signaleren. De praktische
problemen bij de repatriëring van teruggevonden pupillen vanuit het buitenland
hebben de betrokken autoriteiten tot nu toe niet kunnen oplossen.Aan de buitengrenzen, waar het meest gebruik wordt gemaakt van het systeem,
is het gebruik van NSIS niet systematisch genoeg en voldoet het gebruik niet
aan de internationaal overeengekomen norm van controledichtheid.De controlebevindingen en vervolgacties worden bovendien niet systematisch
vastgelegd waardoor niet duidelijk is tot welke praktische resultaten de invoering
heeft geleid.Het geheel overziende meent de Rekenkamer dat – ruim een jaar na
het in gebruik nemen van het systeem – het NSIS nog niet de rol vervult
die het kan en moet vervullen. Zij beveelt daarom aan:• voorzieningen te treffen om een effectief gegevensbeheer mogelijk
te maken;• het overleg over en de afstemming van de criteria op nationaal
niveau te verbeteren en daarover expliciete afspraken te maken;• beleid te ontwikkelen voor het gebruik van NSIS bij de grenscontrole
door de Koninklijke Marechaussee;• het OPS op te schonen en het NSIS aan te vullen met alle relevante
gegevens uit het OPS. 4 REACTIES MINISTERS EN NAWOORD REKENKAMER 4.1 Minister van JustitieDe minister merkt op dat zij een scherp geformuleerd onderzoeksdoel, zoals
de vraag naar de kosteneffectiviteit van het NSIS, en de daaruit af te leiden
toetsingscriteria in het onderzoeksrapport mist.Zij vindt, evenals de Rekenkamer, dat in de functionaliteit van het NSIS
verbeteringen mogelijk zijn, maar komt op dit punt tot een positiever oordeel.
Bij de rol van de IND plaatst de minister twee opmerkingen. In de eerste plaats
past de IND in het signaleringsbeleid de Nederlandse criteria (signaleringscategorieën)
onverkort en veelvuldig toe. Daarnaast meent zij dat de voorlichting door
de IND wel degelijk effectief is. Zij moet echter niet als eenmalige exercitie
worden beschouwd maar als een terugkerende inspanning.In reactie op de aanbevelingen deelt de minister mee dat inmiddels voorzieningen
worden getroffen om een effectief gegevensbeheer mogelijk te maken. Het gaat
om verbetering van onder meer het NSIS en het OPS. Een en ander is meegenomen
in de werkplanning van het betreffende onderdeel van het KLPD voor 1997.De aanbevelingen van de Rekenkamer om het overleg over en de afstemming
van de criteria voor de signalering op nationaal niveau te verbeteren neemt
de minister over. Zij zal het College van procureurs-generaal vragen richtlijnen
op te stellen.Het beleid voor het gebruik van NSIS bij de grenscontrole door de Koninklijke
Marechaussee is ontwikkeld en wordt regelmatig aangepast en verfijnd. Knelpunten
in de uitvoering zijn onderwerp van overleg op regionaal niveau tussen de
IND en de Marechaussee.Naar aanleiding van de bestandsvervuiling van het OPS is een werkgroep
ingesteld, die maatregelen heeft genomen waardoor de vervuiling van OPS inmiddels
is afgenomen. Waar de basis van vervuiling van OPS lag in de structuur van
de relatie tussen de politie en de CRI, is gekozen voor een andere invoerstructuur
bij NSIS, namelijk door de regionale korpsen. In die zin is er «geleerd».
De klpd werkt aan de verdere reductie van de bestandsvervuiling.De minister plaatst nog een kanttekening bij de vermeende onvolledigheid
van vooral de opgenomen persoonssignaleringen, veroorzaakt door onvolledige
conversie van OPS-gegevens. Die conversie betrof echter alleen relevante,
dus Schengenwaardige persoonssignaleringen. Omdat het OPS werd opgeschoond,
was volgens de minister dan ook geen sprake van tekortschieten. 4.2 Minister van DefensieDe minister merkt op het onderzoek te beschouwen als ondersteuning voor
bepaalde maatregelen. Hij deelt mee dat de regering tijdens de Algemene Beschouwingen
over de begroting voor 1997 toezeggingen heeft gedaan over extra inspanningen
voor verbetering van grenscontroles. Op dit moment beziet de Ministerraad
hoe hij deze toezeggingen kan invullen, waarmee het mogelijk moet zijn de
vastgestelde norm te bereiken. Voor de tussenliggende periode zijn in samenwerking
met Justitie reeds additionele maatregelen getroffen. Aan de opheffing van
de knelpunten en het stellen van prioriteiten bij de grenscontrole liggen
volgens de minister wel degelijk beleid en weloverwogen risico-analyse ten
grondslag. Voorbeelden hiervan zijn pre-boarding checks en gate-observaties
en -controles.De minister onderkent de problemen met piekbelasting bij de controleposten
op de luchthavens. De grenscontrole op Schiphol staat echter voortdurend onder
spanning, onder meer om de «minimum connect time»
zo kort mogelijk te houden. In overleg met Schiphol en de minister van Justitie
wordt het beleid regelmatig aangepast en verfijnd. Zo wordt thans bezien of
het internationale beleid ten aanzien van de verplichte controle van kinderen
kan worden aangepast.Ten aanzien van de opmerking dat de Marechaussee over 1995 niet aan de
eis om NSIS-treffers te registreren voldeed, merkt de minister op dat dit
alleen voor Schiphol gold. Met het sinds eind 1995 geautomatiseerd bijhouden
van NSIS-treffers op deze luchthaven worden de controlebevindingen en vervolgacties
op alle doorlaatposten van de Marechaussee systematisch vastgelegd.De Rekenkamer constateert in haar rapport dat het geschatte percentage
grondig gecontroleerde passagiers voor Schiphol 22% bedraagt. De minister
wijst erop dat tijdens het ambtelijk overleg het ministerie gegevens heeft
overhandigd, waaruit blijkt dat dit percentage minimaal 65 bedraagt. 4.3 Nawoord RekenkamerHet feit dat gegevens in het NSIS decentraal door politieregio's worden
ingevoerd is volgens de Rekenkamer geen garantie tegen bestandsvervuiling.
Vervuiling kan alleen voorkomen worden wanneer duidelijke criteria bestaan
voor het invoeren en het schonen van gegevens en wanneer het systeem voldoende
mogelijkheid biedt voor controle van gegevens.Over het percentage grondig gecontroleerde passagiers op Schiphol merkt
de Rekenkamer op dat een betrouwbaar cijfer vooralsnog ontbreekt. Het door
haarzelf genoemde percentage van 22 berust op schattingen van betrokken functionarissen,
terwijl de 65% controledichtheid die van de zijde van het Ministerie van Defensie
is gemeld, betrekking heeft op uitsluitend de controle van volwassen mannen.Voorts merkt de Rekenkamer op dat het NSIS ten tijde van het onderzoek
nog maar kort functioneerde en een deel van de geconstateerde problemen wellicht
als kinderziektes moet worden beschouwd. Dit neemt niet weg dat duidelijke
verbeteringen in het beheer en het gebruik van het systeem nodig zijn om de
effectiviteit ervan te bevorderen. Zij meent daarom dat de voornemens van
de ministers om de afstemming van de criteria voor invoer van gegevens te
verbeteren en een extra inspanning te leveren voor intensiever gebruik van
het systeem bij grenscontroles, op korte termijn gestalte moeten krijgen.De minister vraagt tenslotte waarom geen kosteneffectiviteitsonderzoek
is uitgevoerd. De Rekenkamer wijst erop dat dit aanvankelijk wel de bedoeling
was maar dat daartoe gegevens bekend moeten zijn, die onder meer blijkens
het wél uitgevoerde onderzoek er thans niet zijn. De Rekenkamer voegt
daaraan toe, dat uiteindelijk tevens is afgezien van een voor de hand liggende
internationale vergelijking van gebruik van verschillende NSIS-sen met elkaar.
Vanuit de optiek van het Nederlandse NSIS is een dergelijke vergelijking pas
zinvol als de Nederlandse opzet uitgekristalliseerd is, als de verschillen
in invoer van gegevens en benutting tussen de regio's binnen aanvaardbare
grenzen zijn gebracht en als systematisch inzicht bestaat in de controle-intensiteit,
bevindingen en vervolgacties van de Nederlandse posten binnen het Schengengebied.Een en ander geeft de Rekenkamer wel aanleiding haar collegae in de Schengenlanden
te suggereren een soortgelijk onderzoek te doen naar het eigen NSIS. Komt
op termijn bijvoorbeeld via die weg dergelijk vergelijkingsmateriaal beschikbaar
dan zal zowel inzicht in de kosteneffectiviteit als meer in het algemeen internationale
vergelijking tot de mogelijkheden gaan behoren.BIJLAGESignaleringen per politieregio per 15 mei 1996Signaleringen NSIS per 15
mei 1996 (incl aliassen)inwoners per regio x 1000persoonssignaleringenvoertuigenvuur-wapensuitgeg. doc.blanco
bilj.bank-bilj.totaal niet-pers. signal.totaal
aantal sign.totaal per 10 000 inwoners 959697V97M9899.299.3totaalV99.2V99.3V100totaal1Groningen557  41   51 27027151 042 101 3281 33324 2Friesland6022 1823   431 32432553 956 224 3084 351723Drente4507 221  12 1218219 76  29530774IJsselland460  172  10  277277 1  27828865Twente5832 2    4  3823821463 45045486Noord en Oost-Gelderland7541 68   15  644644122 226 352 9172 932397Gelderland-Midden6207 25   14  854854254  88389714 8Gelderland-Zuid470  1    1  1 3351 335928  1 3721 373299Utrecht1 0472 3011 3 46341 7081 715187  1 7401 7861710Noord-Holland-Noord5585 1 1  7  481481    481488911Zaanstreek-Waterland277  1    1  40140112711367767824 12Kennemerland4839 52   16  1 1831 1831825121 2291 2452613Amsterdam-Amstelland87626 163 3 48  3 8723 8721320  3 9053 9534514Gooi en Vechtstreek245  3    3  5685684334386476502715Haaglanden92235 82   45  1 3191 319122 111 3441 3891516Hollands-Midden7266 3    9  74574591 4963 2 2532 2623117Rotterdam-Rijnmond1 18026 672835  156 71 9671 9749259  2 2422 39820 18Zuid-Holland-Zuid4722 55   12  8068062617 11 4261 4383019Zeeland3663 431  11  334334291 022 641 4491 4604020Midden en West-Brabant1 0189 26   17 12 3492 35073  2 3602 3772321Brabant-Noord55010 5    15111 3521 354    1 3541 3692522Brabant-Zuid-Oost651       0111 7621 764    1 7641 7642723Limburg-Noord4825 5  5 152 1 4701 472111 536 353 0543 06964 24Limburg-Zuid6428 33   14  2 7122 712716 122 7472 76143 25Flevoland26512 621  21 1308309458  37139215 Kon. Marechaussee15 256       0  7777    77770 IND15 256 2 051     2 051   0    02 0511 KLPD15 256252 1 1 29 415    5340 Nederland15 2562022 053200112411202 62092027 71927 74820112 67210223340 95643 57629Toelichting bij de signaleringenDe voorwerp- en persoonsignaleringen – inclusief aliassen (tweede
vermelding van eenzelfde signalering in verband met een andere schrijfwijze
van een naam) – hebben betrekking op de volgende categorieën, gerubriceerd
overeenkomstig de corresponderende artikelen in de Schengen Uitvoeringsovereenkomst:art. 95: gegevens over personen van wie aanhouding wordt verzocht in verband
met uitleveringart. 96: gegevens over vreemdelingen die met het oog op weigering van
toegang worden gesignaleerdart. 97: gegevens over vermiste personen of personen die ter bescherming
van zichzelf of ter voorkoming van gevaar in voorlopige bewaring moeten worden
gesteld. Dit betreft volwassenen (V) en minderjarigen (M)art. 98: gegevens over personen waarvan de woon- of verblijfplaats dient
te worden opgenomenart. 99: gegevens over personen of voertuigen met het oog op onopvallende
of juist gerichte controle. Conform art. 99.2 is deze signalering toegestaan
met het oog op het beletten van strafbare feiten en ter voorkoming van gevaar
voor de openbare veiligheid. Conform art. 99.3 is dit toegestaan met het oog
op de veiligheid van de Staat.art. 100: gegevens over voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of
als bewijsmateriaal in een strafprocedure worden gezocht. Het betreft gestolen,
verduisterde of vermiste voertuigen (inclusief aanhangers en caravans), vuurwapens,
blanco documenten, op naam gestelde indentiteitsdocumenten en identificeerbare
bankbiljetten. XNoot1Het Schengenakkoord is in 1985 gesloten tussen België, Duitsland,
Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Portugal en Spanje traden later toe. Een
NSIS functioneert voor al deze landen vanaf maart 1995. Inmiddels zijn ook
Oostenrijk, Italië en Griekenland en recent de vijf Noordse landen tot
het akkoord toegetreden. Voor hen functioneert het systeem nog niet. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25200-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl