Vaststelling van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2001; Brief met een verslag over de eerste internationale conferentie over kleine wapens van 9 t/m 20 juli 2001 in New York
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-V, nr. 83

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-08-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-V nr. 83

16-08-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het verloop van de Conferentie2. De inhoud van het Actieprogramma2.1 Algemeen2.2 Preambule2.3 Actiepunten2.4 Samenwerking en assistentie2.5 Follow-up3. Andere activiteitenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2001nr. 83BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 augustus 2001Van 9 t/m 21 juli 2001 vond in New York de eerste internationale Conferentie
over kleine wapens plaats («UN Conference on the Illicit Trade in Small
Arms and Light Weapons in All Its Aspects»). De deelnemende landen slaagden
er in overeenstemming te bereiken over een politiek bindend Actieprogramma
(zie bijlage 1).1 Voor de achtergronden van de
Conferentie verwijs ik U gaarne naar mijn brief van 15 juni jl. (Kamerstuk
2000–2001, 27 400 V, nr. 78, Tweede Kamer).Drie leden van de Tweede Kamer namen aan de conferentie deel als Speciale
Adviseur van de Nederlandse delegatie, evenals een vertegenwoordiger van de
NOVIB.1. Het verloop van de ConferentieTijdens de eerste week van de Conferentie vond het zgn. Algemeen Debat
plaats, terwijl in besloten plenaire vergaderingen ook reeds het ontwerp-Actieprogramma
(doc.A/conf.192/L.4/Rev.1) werd besproken. Ook spraken 44 niet-gouvernementele
organisaties (NGO's) de Conferentie toe.Tijdens het Algemeen Debat onderstreepte ik (zie bijlage 2)1 het belang van concrete actie, de noodzaak te voorkomen dat kleine
wapens in het legale circuit terecht komen, en het grote belang dat illegale
kleine wapens (ingezameld of inbeslaggenomen) zoveel mogelijk worden vernietigd,
evenals overtollige legale wapens. Aan het Algemeen Debat namen ca. 140 landen
deel, vaak op het niveau van minister of staatssecretaris.Na de eerste bespreking van het ontwerp-Actieprogramma legde conferentievoorzitter
Reyes een nieuwe versie van het Actieprogramma voor.De tweede week van de Conferentie werd gebruikt om het nieuwe ontwerp-Actieprogramma
in besloten plenaire zittingen te bespreken. De soms moeizame
onderhandelingen leidden tot overeenstemming over ruim 80 paragrafen.Over twee zaken kon in deze fase geen overeenstemming worden bereikt:
a) het aan banden leggen van het privé-bezit van kleine wapens, en
b) een verbod op het leveren van kleine wapens aan niet-statelijke groeperingen
(«non-state actors»). Reeds in een vroeg stadium hadden de Verenigde
Staten laten weten met deze passages in geen geval te kunnen instemmen. Consensus
over de tekst van het Actieprogramma kon slechts worden bereikt door beide
ideeën te schrappen.2. De inhoud van het Actieprogramma2.1 AlgemeenDe EU ging eensgezind, goed voorbereid en ambitieus de conferentie in
(zie ook de voorbeschouwing). Deze ambities werden echter niet algemeen gedeeld,
gedeeltelijk omdat het onderwerp voor enkele landen – m.n. de Aziatische –
nog te nieuw was en gedeeltelijk omdat sommige landen meenden dat de EU-tekstvoorstellen
teveel zouden ingrijpen in de soevereine beslissingsbevoegdheid van staten,
met name waar het wapen im- en exporten betreft. Een complicatie vormde daarbij
het feit dat het doel van de Conferentie formeel het aanpakken van de illegale
handel betrof. Op basis daarvan waren sommige landen van mening dat de legale
handel niet ter discussie stond. De EU en gelijkgezinde landen betoogden daarentegen
dat, om te verhinderen dat legale kleine wapens in het illegale circuit zouden
terechtkomen, ook maatregelen moesten worden getroffen ter regulering van
de legale handel. Deze laatste benadering ligt besloten in het tweede deel
van de titel van de Conferentie «In All Its Aspects». In de PrepComs
noch in de Conferentie zelf is een bevredigende synthese gevonden van de twee
benaderingen.Een rol speelde eveneens dat de kleine wapensproblematiek van regio tot
regio verschilt. Op sommige punten ligt derhalve een regionale aanpak meer
voor de hand dan een wereldwijde. De VS wensten daarenboven geen enkele verplichting
aan te gaan om juridisch bindende internationale instrumenten te ontwikkelen,
een positie die door de Arabische landen en China werd gedeeld. Het eindresultaat
van de Conferentie is dan ook zwakker dan dat waarop Nederland en de EU-partners
hadden ingezet.Anderzijds dient bedacht te worden dat het de eerste keer was dat over
deze ingewikkelde problematiek in VN-verband werd onderhandeld. Positief is
dat voor een aantal belangrijke facetten overeenstemming werd bereikt. Het
Actieprogramma behandelt vrijwel alle elementen (behalve privé-bezit
en de kwestie van levering van wapens aan niet-statelijke groeperingen) die
relevant zijn voor de aanpak van de kleine wapensproblematiek. Een actieve
follow-up van de Conferentie is echter essentieel en het is daarom verheugend
dat is afgesproken om uiterlijk in 2006 een Toetsingsconferentie te houden
alsmede daarvoor tweejaarlijkse bijeenkomsten te beleggen om de uitvoering
van de verschillende elementen van het Actieprogramma te bewaken.Het Belgische EU-voorzitterschap had de taken verdeeld, zodat verschillende
lidstaten namens de EU verantwoordelijk waren voor de onderhandelingen over
een specifiek onderwerp. Enerzijds leidde deze verdeling van taken tot effectiever
optreden van de EU naar buiten, anderzijds werd hiermee de coördinerende
rol van het voorzitterschap, zeker op het eind van de Conferentie, enigszins
op de proef gesteld. Nederland was verantwoordelijk voor een belangrijk deel
van de paragrafen over assistentie en slaagde erin een aantal,
overigens weinig controversiële, EU-posities terzake in het Actieprogramma
opgenomen te krijgen.De uiteindelijke tekst van het Actieprogramma bestaat uit vier delen:
I preambule, II actiepunten op nationaal, regionaal en mondiaal niveau, III
samenwerking en assistentie en IV follow-up.2.2 PreambuleIn de Preambule wordt de noodzaak geschetst om actie te voeren tegen de
excessieve accumulatie en ongecontroleerde verspreiding van kleine wapens.
Bij de formuleringen is daarbij vaak gedacht aan de ernstige toestand in sommige
delen van Afrika. Onder druk van onder meer UNICEF, de Heilige Stoel en een
aantal NGO's werden de passages versterkt aangaande de relatie tussen de verspreiding
van kleine wapens en menselijk lijden alsmede de speciale kwetsbare positie
van kinderen en vrouwen en de problematiek van de kindsoldaten. Ook de relatie
van de kleine wapensproblematiek met het fenomeen van de georganiseerde misdaad
wordt in de preambule onderstreept.Een moeizame discussie werd gevoerd over paragraaf 11, waarin enerzijds
het recht op zelfbeschikking van alle volkeren wordt genoemd en anderzijds
het recht op territoriale integriteit. De onderhandelingen over deze kwestie,
die vooral door de Arabische landen werden gevoerd, konden pas op de laatste
dag opgelost worden door middel van overname van de tekst terzake uit de Verklaring
van de Weense Mensenrechtenconferentie van 1993.In de Preambule wordt vervolgens onderstreept dat het de verantwoordelijkheid
van staten is om de problematiek van de kleine wapens aan te pakken, doch
dat de samenleving, inclusief NGO's en industrie, daaraan een belangrijke
bijdrage (kunnen) leveren. Erkend wordt tevens dat het recent overeengekomen
Vuurwapenprotocol – behorend bij het Misdaadverdrag – een rol
speelt bij de bestrijding van de illegale handel in kleine wapens.In eerdere versies van het Actieprogramma was overigens getracht een definitie
van kleine wapens op te nemen. Het bleek echter bijzonder moeilijk op korte
termijn daarover overeenstemming te bereiken. Weliswaar bevat het rapport
van de groep van regeringsexperts, dat aan de basis van deze Conferentie stond,
een definitie van kleine wapens, doch deze was niet voor alle landen aanvaardbaar.
Gezien het feit dat het om een politiek maar niet juridisch bindend Actieprogramma
gaat is, gezien het gebrek aan overeenstemming, afgezien van het opnemen van
een definitie. Onduidelijk is daarmee bijvoorbeeld of munitie binnen de reikwijdte
van het Actieprogramma valt.2.3 ActiepuntenDeel II van het Actieprogramma is onderverdeeld in drie delen, waarin
respectievelijk nationale, regionale en mondiale actiepunten worden opgesomd,
waarvan de nationale het meest concreet zijn.De deelnemende landen verplichten zich onder meer tot het opstellen van
adequate wetgeving of regelgeving inzake de productie van en handel in kleine
wapens, waarbij zij dienen te zorgen voor een adequate strafbaarstelling bij
overtreding. Voorts is vastgelegd dat alle kleine wapens individueel gemarkeerd
dienen te worden, waarmee het land van oorsprong kan worden vastgesteld. Ook
dienen landen een goede registratie terzake bij te houden en de gegevens «zo
lang mogelijk» te bewaren. Deze passages moeten als een
belangrijk succes van de Conferentie worden gezien, daar met de uitvoering
van deze maatregelen de mogelijkheden tot het traceren van kleine wapens aanzienlijk
kunnen worden verbeterd. De EU – daarbij gesteund door het overgrote
deel van de OVSE-landen, India en verschillende landen uit Afrika –
heeft zich overigens ingezet voor het ontwikkelen van een internationaal juridisch
bindend instrument betreffende het markeren en traceren van kleine wapens.
Dit voorstel bleek echter voor vele andere landen – met name de Arabische
landen, China en de VS – in dit stadium onaanvaardbaar. Thans is in
de follow-up van het Actieprogramma de passage opgenomen dat de VN een studie
zal verrichten naar de haalbaarheid van een dergelijk instrument.In deel II is tevens vastgelegd dat elk land goede regelingen en procedures
moet hebben voor wat betreft de export van kleine wapens. Het voornaamste
streven van de EU was het opnemen van expliciete exportcriteria, zoals die
binnen de EU en OVSE zijn afgesproken. Vanwege de weerstand van de Arabische
landen, China, Mexico en Zuid-Afrika heeft dit voorstel het niet gehaald:
slechts één criterium dat moet worden meegewogen bij de beoordeling
om kleine wapens al dan niet te exporteren wordt genoemd, namelijk de kans
dat de betrokken kleine wapens in het illegale circuit terecht komen.Een belangrijk resultaat van de conferentie is de afspraak dat elk land
wetgeving of regelgeving dient op te stellen die de activiteiten van wapenhandelaren/makelaars
(«brokers») reguleert. De EU drong ook hier aan op het ontwikkelen
van een internationaal juridisch bindend instrument terzake. Dit bleek, evenals
met het instrument voor markering en tracering van kleine wapens, niet haalbaar.
In de follow-up is van deze gedachte slechts overgebleven dat zal worden bekeken
welke stappen kunnen worden genomen om internationale samenwerking terzake
te vergroten.Een significante afspraak is dat in beslaggenomen kleine wapens in principe
worden vernietigd, al is ander gebruik, in het bijzonder export, niet uitgesloten.
In dat laatste geval dienen de wapens in ieder geval te worden gemarkeerd.Voor het eerst zijn er in internationaal verband gedetailleerde afspraken
gemaakt hoe de strijdkrachten en politie maatregelen moeten treffen voor de
beveiliging en registratie van hun wapenvoorraden. Tevens dient regelmatig
te worden bekeken of er niet te veel wapens zijn, en zo ja, dan dienen de
als overtollig geïdentificeerde kleine wapens te worden verwijderd, bij
voorkeur door vernietiging. Welke methodes daarvoor aangewend kunnen worden,
wordt reeds genoemd in een door de VN geproduceerd en door Nederland gefinancierd
Handboek over het vernietigen van kleine wapens, munitie en explosieven. De
EU heeft overigens geijverd voor het opnemen van indicatoren voor het vaststellen
van overtollige voorraden kleine wapens zoals ook in OVSE-kader is geschied.
De meeste landen vonden dit echter een zaak die alléén nationale
regeringen aangaat.Er is een paragraaf opgenomen waarin wordt opgeroepen op vrijwillige basis
aan relevante regionale of internationale organisaties informatie te verschaffen
over inbeslaggenomen of vernietigde wapens en eventueel andere informatie
die van belang is voor de bestrijding van de illegale handel in kleine wapens.
De EU drong erop aan deze informatie-uitwisseling verplicht te maken, doch
hierover kon geen consensus worden bereikt. De VN wordt verzocht om deze informatie
te verzamelen en te verspreiden. Landen worden opgeroepen om op regionaal niveau, waar relevant, juridisch
bindende instrumenten te ontwikkelen of andere afspraken te maken, zoals moratoria
op de productie en handel van kleine wapens (vergelijk het ECOWAS-moratorium
in West-Afrika). Ook kunnen regionale of sub-regionale afspraken worden gemaakt
over de samenwerking van bijvoorbeeld de douaneautoriteiten.Op alle niveaus wordt de ontwikkeling van programma's voor demobilisatie,
ontwapening en reïntegratie van ex-strijders gestimuleerd, in het bijzonder
in post-conflict situaties. De Veiligheidsraad wordt voorts opgeroepen dergelijke
programma's in te bouwen in vredesoperaties.Zowel nationaal, regionaal als internationaal dienen «points of
contact» te worden aangewezen of opgezet, ter bevordering van de uitwisseling
van informatie over de uitvoering van het Actieprogramma. Het is mijn bedoeling
om hiertoe de afdeling Wapenbeheersing en Wapenexportbeleid van de Directie
Veiligheidsbeleid (DVB/WW) van mijn departement aan te wijzen.Ten aanzien van de twee kwesties waarover geen overeenstemming werd bereikt,
diene nog het volgende. In eerdere versies van het Actieprogramma was een
oproep aan Staten opgenomen om het privé-bezit van kleine wapens (met
name met militaire specificaties) te beperken. De VS wensten een dergelijke
passage niet te accepteren: de Grondwet van de VS stond privé-bezit
van wapens toe en een dergelijke passage paste bovendien in het geheel niet
in het kader van deze conferentie over illegale handel, aldus de VS. Vele
andere landen, waaronder uit Latijns-Amerika, wezen er op dat het onbeperkte
bezit van kleine wapens juist één van de grote problemen vormt.
De VS-positie ontving veel kritiek. Met name Mexico trachtte in de eindfase
van de onderhandelingen een brug te slaan, waarbij werd voorgesteld in een
preambulaire paragraaf vast te leggen dat dit Actieprogramma niet was bedoeld
om het wettelijk bezit en gebruik van kleine wapens zoals erkend door staten
te ontmoedigen. In een operationele paragraaf zou dan worden opgeroepen wetgeving of
regelgeving te ontwikkelen inzake het bezit van kleine wapens, waarbij de
toepassing van deze wetgeving of regelgeving consistent zou moeten zijn met
het Actieprogramma. Ook deze afgezwakte tekst kon geen steun verkrijgen van
de VS. In de slotfase werden de voorgestelde paragrafen verwijderd. Sommige
landen spraken daarbij de verwachting uit dat de kwestie van het privé-bezit
in discussie zou blijven.Een groter probleem vormde het voorstel slechts wapens te leveren aan
regeringen of aan entiteiten van regeringen die daartoe vergunning hadden
gekregen. De VS maakten in een vroeg stadium duidelijk dat een dergelijke
regel onaanvaardbaar was. De EU hechtte aan een verbod op levering aan niet-statelijke
groeperingen, waartoe de lidstaten reeds gehouden zijn in de EU-Gedragscode,
en sloot zich aan bij alle andere landen die, vaak in felle bewoordingen,
pleitten voor een dergelijke paragraaf. Vooral Afrikaanse landen trachten
duidelijk te maken dat juist de levering van kleine wapens aan niet-statelijke
groeperingen de kern vormde van de kleine wapensproblematiek in Afrika. Voorstellen
om door de VN gesanctioneerde uitzonderingen op de regel toe te staan en de
regel slechts als preambulaire paragraaf op te nemen bleken voor de VS evenmin
aanvaardbaar.2.4 Samenwerking en assistentieIn deel III van het Actieprogramma wordt een aantal oproepen gedaan om
samenwerking te bevorderen en assistentie te verlenen ter uitvoering van het
Actieprogramma. De tekst spreekt grotendeels voor zichzelf. Vanbelang
hierbij is vooral de opbouw van wetgevingscapaciteit alsmede training van
douane en politie. De regering zal zich nader beraden in hoeverre Nederland
hierbij een rol kan spelen, in aanvulling op de activiteiten die reeds worden
ondernomen.Daarnaast worden landen opgeroepen steun te verlenen aan onderzoek om
de problematiek van de kleine wapens beter in kaart te brengen. Nederland
heeft reeds bijgedragen aan dergelijk onderzoek, onder meer door het financieren
van de projecten van de in Geneve gevestigde «Small Arms Survey»
en het in Londen gevestigde «Biting the Bullet».2.5 Follow-upIn deel IV wordt overeengekomen uiterlijk 2006 een conferentie te houden
om de vooruitgang in de uitvoering van de in het Actieprogramma opgenomen
actiepunten te toetsen . De VS voelden in eerste instantie niet voor een dergelijke
conferentie en lieten de opname van een dergelijke passage afhangen van de
vooruitgang ten aanzien van de voor hun moeilijke punten. Overeenstemming
over de follow-up kon pas worden verkregen door een «deal», waarbij
het Actieprogramma geen melding zou maken van het reguleren van privé-bezit
van kleine wapens en de kwestie van de niet-statelijke groeperingen.Het oorspronkelijke EU-idee werd gehonoreerd dat reeds vóór
2006 elke twee jaar vergaderingen zullen worden gehouden om de nationale,
regionale en mondiale voortgang in de uitvoering van het Actieprogramma te
beoordelen. Vermoed wordt dat een dergelijke «tussenconferentie»
in 2003 of 2004 zal plaatsvinden. De Algemene Vergadering van de VN zal
hierover nader moeten beslissen.Canada wilde voor de tussenliggende bijeenkomsten een meer informele opzet
kiezen, waarbij men niet gebonden zou zijn aan de formele regels van vergaderingen
in VN-kader, en waarbij NGO's en andere maatschappelijke groeperingen, relevante
ministeries en uitvoerende diensten zouden kunnen deelnemen om ervaringen
en ideeën uit te wisselen. Een dergelijke praktische aanpak lijkt vooral
voor landen die ernstig lijden onder de aanwezigheid van kleine wapens de
aangewezen weg. Dit bleek echter moeilijk vast te leggen in het Actieprogramma,
onder meer omdat een aantal landen, waaronder de VS, geen prioriteit toekenden
aan het betrekken van maatschappelijke groeperingen bij de uitvoering van
het Actieprogramma.3. Andere activiteitenTijdens de Conferentie vond buiten de vergaderzalen een aantal activiteiten
plaats, waarvan enkele de moeite waard zijn om te vermelden. Tijdens de derde
PrepCom had Nederland, tezamen met Brazilië, Mali en het Verenigd Koninkrijk,
het initiatief genomen 9 juli tot «Small Arms Destruction Day»
te verklaren (zie ook de voorbeschouwing onder paragraaf 3.6). Ruim 20
landen namen aan deze activiteit deel door op de dag zelf of in de weken voorafgaand
aan de Conferentie kleine wapens te vernietigen. Ook Nederland vernietigde
op 9 juli een aantal kleine wapens. Teneinde maximale bekendheid te geven
aan «Small Arms Destruction Day» werd met Nederlandse steun een
compilatie gemaakt van beelden van zes vernietigingsactiviteiten in respectievelijk
de Republiek Congo, Mali, Brazilië, Cambodja, Kroatië en Bosnië
(door Nederlandse SFOR-troepen). De film werd op 9 juli jl. op een groot scherm
op het VN-terrein vertoond. De videofilm werd door vele TV-stations over de
wereld in hun berichtgeving over de Conferentie gebruikt. Tijdens de Conferentie werd het eerste jaarboek van «Small Arms
Survey» aangeboden, een boekwerk waarin een grote hoeveelheid informatie
is verwerkt over vele aan kleine wapens gerelateerde aspecten. De studie werd
gemaakt door een in Geneve gevestigde NGO met dezelfde naam die, zoals eerder
vermeld, mede door Nederland financieel wordt ondersteund.De EU ondersteunt een groot project in Cambodja waarbij onder meer ontwikkelingsprojecten
worden uitgevoerd in gebieden waar na de vele oorlogen en conflicten achtergebleven
kleine wapens worden ingezameld en vernietigd. Dit project staat onder leiding
van de Nederlandse generaal b.d. Van de Graaf. In opdracht van het Ministerie
van Buitenlandse Zaken is recent van dit project een videofilm gemaakt die
tijdens de conferentie werd vertoond.Tijdens de Conferentie werden uitvoerige gesprekken met NGO's en andere
organisaties gevoerd om te bekijken welke toekomstige projecten in aanmerking
zouden kunnen komen voor Nederlandse mede-financiering. In de komende maanden
zal een selectie worden gemaakt van de meest belovende projecten, waarbij
vooral gedacht wordt aan het ontplooien van concrete activiteiten in Afrika,
Latijns-Amerika en mogelijk de Balkan.De Voorzitter van de Eerste Kamer heb ik een gelijkluidende brief gezonden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-V-83.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl