Wet financiële dienstverlening; Verslag algemeen overleg gehouden op 30 maart 2005, over het concept-Besluit financiële dienstverlening (Bfd)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29507, nr. 29

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

29-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29507 nr. 29

26-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29507Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 507Regels voor de financiële dienstverlening (Wet financiële
dienstverlening)nr. 29VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 26 april 2005De vaste commissie voor Financiën1 heeft
op 30 maart 2005 overleg gevoerd met vice-minister-president, minister
Zalm van Financiën over:– het concept-Besluit financiële dienstverlening
(Bfd) (29 507, nr. 28).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Koomen (CDA) stelt het op prijs dat
de Kamer net als de sector en de consultatiepartijen de mogelijkheid krijgt
om opmerkingen te maken met het oog op de definitieve versie van het besluit.
De Wet financiële dienstverlening (Wfd) is van groot belang, zodat goede
en zorgvuldige besluitvorming nagestreefd moet worden. Het concept is de Kamer
met voorrang toegestuurd als onderdeel van de Wet op het financieel toezicht
(Wft), in reactie op enkele vervelende voorvallen in de maatschappij. Doel
van wet en besluit is om «mis-selling» en overkreditering tegen
te gaan.Bij «mis-selling» is in februari over de provisiestructuur
gesproken, waarvan de Kamer een nadere uitwerking verwacht. Publiciteit omtrent
ongelofelijk hoge afsluitprovisies op inkomensverzekeringen maakt duidelijk
dat dit probleem aangepakt moet worden.Bij het Besluit financiële dienstverlening (Bfd) is gekozen voor
vormvrijheid. Dat wekt verbazing omdat bij behandeling van de Wet financiële
dienstverlening de indruk is gewekt dat in het besluit veel vastgesteld en
geregeld moet worden. Toch is ervoor gekozen om op veel punten een mate van
vormvrijheid open te laten: klachtenregeling, interne bedrijfsvoering en financiële
bijsluiter. Deze insteek kan werken, maar dan moet de toezichthouder er op
dezelfde wijze mee omspringen. Duidelijk is echter dat de Autoriteit Financiële
Markten (AFM) nadere regels mag stellen, wat inperking van de ongebreidelde
regelzucht van deze instantie nodig maakt. Bij het opstellen van de definitieve
versie moet de minister op een rijtje zetten wat de AFM nader mag invullen,
of dat wenselijk is, waarom daarvoor gekozen is en waarom het niet in het
besluit geregeld wordt.Mevrouw Koomen merkt op dat in het Bfd het nodige over kredieten wordt
gezegd. Toch lijkt de nadruk op reclame niet de oplossing voor het probleem
van overkreditering. Dit probleem kan op twee verschillende manieren aangepakt
worden. Ten eerste door het maximumpercentage dat dienstverleners mogen vragen
voor consumptieve kredieten, 20,9 volgens de Wet consumentenkrediet (WCK),
aanzienlijk naar beneden bij te stellen. Uit analyses blijkt dat de meeste
problematische schulden ontstaan doordat mensen verschillende kleine kredieten
afsluiten. Kleine leningen, tot € 1000, kunnen immers volgens de
wet zonder toetsing of andere vormen van controle afgesloten worden. Bij verlaging
van het rentepercentage met bijvoorbeeld 6 procentpunt worden dienstverleners
gedwongen om een grondige risicoanalyse te maken. Dat betekent waarschijnlijk
dat beduidend minder kleine kredieten gemakkelijk aan worden gegaan. Ook moet
overwogen worden om bij leningen vanaf € 250 te kiezen voor registratie
bij het Bureau kredietregistratie (BKR). Dit kan plaatsvinden zonder noemenswaardige
verhoging van de administratieve lastendruk. Mogelijk dat de sector overgaat
tot zelfregulering op dit vlak. Anders moet het percentage wettelijk verlaagd
worden.Misleidende en onjuiste reclames moeten inderdaad aangepakt worden. Veel
reclames, bijvoorbeeld voor leningen en vakantiereizen, zijn irritant en vervelend
en hebben bovendien ongewenste gevolgen. Volgens de minister geldt voor een
substantieel deel van de consumenten dat de keuze voor de aankoop in belangrijke
mate wordt bepaald door de indruk van een reclame-uiting. De algemene eis
dat reclame-uitingen niet misleidend mogen zijn, beschermt de consumenten
onvoldoende volgens de minister. Waarop baseert hij echter deze stellingen?
Een onderzoek van Research International over 43 landen stelt immers dat consumenten
er steeds beter in slagen om door reclameboodschappen heen te prikken. De
Reclamecodecommissie kan reeds veel reclames aanpakken. Wellicht is het goed
om een aantal reclame-eisen te verscherpen. De eisen van het Bfd, bijvoorbeeld
die over risicotabellen, lijken reclame echter bijna ondoenlijk te maken.
Faire, begrijpelijke, heldere en juiste reclame moet mogelijk blijven.Mevrouw Koomen merkt op dat de AFM zich gaat bezighouden met de risico-indicatoren.
Ook op Europees vlak zijn er ontwikkelingen gaande op dit terrein. Nederland
moet ervoor zorgen niet uit de pas te lopen met de overwegingen binnen de
Europese Unie.Klopt het dat er voor de complexe regelingen, bijvoorbeeld spaarproducten,
een ministeriële regeling in de maak is? Kan dit niet alsnog ingebed
worden in de Wft of in een algemene maatregel van bestuur? De hoop is dat
het Wft-traject met vier delen en dertien AMvB' s afgerond is, exclusief allerlei
ministeriële regelingen en talloze AFM-regelingen.Mevrouw Koomen heeft begrepen dat het idee van een onafhankelijk college
van deskundigen door de sector naar voren is gebracht. Daarbij lijkt de angst
te ontstaan van een behoorlijke kostenpost met de nodige fte' s. Kan de minister
dit toelichten? In de tekst van het concept-Bfd wordt de term krediet niet
eenduidig gebruikt. Worden dergelijke zaken nog doorgelopen voordat de definitieve
versie verschijnt?Aandacht voor de overgangstermijnen is van belang. Die termijnen moeten
reëel zijn, mede in het licht van de andere wetgeving voor deze sector
per 1 januari 2006. Wanneer kan de Kamer overigens de definitieve versie
van het Besluit financiële dienstverlening verwachten?Mevrouw Van Egerschot (VVD) vindt de eerder
door Financiën verzorgde technische briefing over dit onderwerp bijzonder
nuttig. Ook uit de consultatiestukken van de markt blijkt veel zorg over de
administratieve lasten en de berekeningswijze daarvan. Uit de memorie van
toelichting blijkt dat er na overleg met de markt over die berekening een
second opinion is gevraagd. De «position papers» van de markt
blijven echter ook na de officiële consultatieronde zorgen uiten over
de (berekeningsmethode van de) administratieve lastendruk. Zijn de berekeningswijzen
inmiddels naar tevredenheid van de sector aangepast?De markt blijkt eveneens problemen te hebben met het vormvrije model.
Dat is bijzonder gezien de algemene oproep van de sector tot verdere lastenverlichting.
Voorkoming van een dergelijk vormvrij model vergt immers veel regelgeving.
Het lijkt vooralsnog onduidelijk wat de markt precies wil op dit vlak.Mevrouw Van Egerschot is onbekend of het door de minister te benoemen
college van deskundigen uit de markt gevormd wordt. Aan welke samenstelling
en grootte wordt gedacht? Wat wordt de uiteindelijke kostenverdeling, structureel
en qua opstartkosten?Artikel 30 van het concept-Bfd gaat in op informatieverstrekking. Dat
betekent dat bij de keuze van een dienstverlener voor een product aangegeven
moet worden waarom de keuze niet op andere producten is gevallen. Bij rendementen
moeten daarnaast ook kosten en risico's worden getoond. De memorie van toelichting
maakt echter niet duidelijk hoever de informatieverstrekking precies moet
gaan.Mevrouw Van Egerschot hoopt dat er één loket komt ten aanzien
van klachten en geschillen, zodat een werkelijke procesbenadering mogelijk
is. Dat kan het nodige betekenen voor de vermindering van de administratieve
lastendruk.Bij de bedrijfsvoering wordt gekozen voor het vormvrije model, waarbij
de AFM «best practices» levert. Op dergelijke richtinggevende
principes kan de markt zich vervolgens baseren. Gebruik van een voorbeeldmodel
biedt het voordeel dat men nooit door de AFM berispt kan worden. Bij de technische
briefing is gemeld dat bij afwijking van deze voorbeelden, in geval van door
de koepel- en brancheorganisaties ontwikkelde modellen, bij de AFM gevraagd
kan worden of die AFM-bestendig zijn. Is dat nog steeds de inzet van het ministerie
van Financiën? Worden de «best practices» bijtijds bekendgemaakt?
Is het bovendien wenselijk dat de AFM nadere regels mag stellen?Bij de consumentenorganisaties bestaat angst voor een enorme markt voor
consultants die met Bfd-bestendige modellen de markt opgaan, ook als die afwijken
van de «best practices» en niet voorgelegd zijn aan de AFM. Is
dat gevaar reëel? Uit de consultatierondes blijken telkens duidelijke
problemen omtrent enige definitiebepalingen. Is dit probleem al opgelost?
Wanneer kan de Kamer het uiteindelijke besluit verwachten? Wanneer moet een
en ander in werking treden?Mevrouw Van Egerschot wil op het vlak van de reclame weten in hoeverre
de voorliggende eisen praktisch realiseerbaar zijn op televisie en internet.
Zo zijn er mogelijk technische problemen bij zogenaamde «banners»
op het internet.Mevrouw Kant (SP) spreekt mede namens de heer
Vendrik van de fractie van GroenLinks.De route van Wfd en Bfd verdient alle steun. Mensen ondervinden immers
te veel negatieve gevolgen van onder meer de huidige reclame en het gebrek
aan zorgplicht. De regels met betrekking tot reclame zijn positief. Dat geldt
ook voor het verbod op adverteren met kredietpercentages waarbij rekening
is gehouden met de fiscale aftrekbaarheid. Ook positief is de verplichting
om kosten van krediet en maandlasten te vermelden. Negatief is de keuze voor
vormvrijheid bij de zorgplicht, die dan ook grote twijfels oproept. De keuze
voor een vormvrij toezichtsmodel lijkt vooral ingegeven door de belangen van
de kredietverstrekkers bij vermindering van de administratieve lastendruk.
De aandacht moet echter gericht zijn op het beëindigen van de tendens
van een steeds grotere schuldenproblematiek.De zorgplicht, nu vaag en onduidelijk, moet opgenomen worden in het besluit,
bijvoorbeeld met een wettelijk verplicht inkomensonderzoek en het checken
van alle kredieten. Ook de invulling van verantwoorde kredietverlening moet
scherper. De Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) vraagt zich in
dit verband af waarom alleen bij grote kredieten de verplichting
bestaat om de consument op registratie bij de BKR te toetsen. Inzake overkreditering
moet de huidige grens van registratie van consumptieve kredieten beneden een
grensbedrag opgegeven worden. Vele kleine postorderkredieten kunnen immers
snel leiden tot overkreditering. Goede en eenvoudige voorlichting over producten
is van groot belang, inclusief de verplichting om de totale kosten van een
product over de gehele looptijd te vermelden. Volgens de stukken is een risico-indicator
alleen verplicht bij een complex product. Wat is de argumentatie hiervoor?
Een combinatie van niet-complexe producten kan het totaal immers alsnog complex
maken. Vallen pensioenen overigens ook onder de categorie van complexe producten?Informatie moet volgens het besluit feitelijk juist en niet misleidend
zijn. De Consumentenbond vraagt zich in dit verband af waarom niet gekozen
is voor informatie die duidelijk en onomwonden begrijpelijk voor de consument
moet zijn. Feitelijk juist en niet misleidend, betekent immers niet dat die
informatie voor iedereen te volgen is. Het besluit maakt bovendien verschil
tussen verplichte en onverplichte precontractuele informatie. Kan niet eenvoudigweg
aangegeven worden welke informatie precontractueel, meestal middels reclame,
moet worden verstrekt? Volgens de NVVK nemen consumenten immers op basis van
deze informatie hun beslissing.Mevrouw Kant is onduidelijk of het register in het besluit openbaar is.
Aangenomen mag worden van wel, omdat dit van belang is voor de consumenten.
De regeling verdient overigens aanscherping. Bij verwijdering van bedrijven
uit het register moet dat gedurende een periode van drie jaar worden vermeld,
met redenen omkleed. Consumenten zijn dan immers extra gewaarschuwd om niet
met bepaalde dienstverleners in zee te gaan. In artikel 12 staat dat een financiële
dienstverlener de gegevens van de consument, waarop een product is aanbevolen,
slechts een jaar hoeft te bewaren. Waarom is niet gekozen voor de lengte van
de overeenkomst die met de klant is afgesproken?Mevrouw Kant maakt zich zorgen over de te stellen eisen aan de deskundigheid.
Artikel 15 lijkt hierbij een uitweg te bieden, namelijk via de inrichting
van de bedrijfsvoering. Kan de minister hierop een toelichting verstrekken?
De financiële bijsluiter hoeft volgens het besluit slechts beschikbaar
te zijn. Waarom wordt die niet verplicht aan de consument verstrekt, zeker
vanwege de hogere attentiewaarde?De bedoeling is dat de verschillende geschilleninstanties fuseren. De
vraag is echter hoe dat zal plaatsvinden. Een ander zorgpunt is of er wellicht
kosten verbonden zijn aan klachtenafhandeling via geschillencommissies. Voor
consumenten die reeds in de schulden zitten, kan dat immers belemmerend werken.De heer Heemskerk (PvdA) heeft de indruk dat
de inspraak door de sector, net als het traject tot nu toe, prima verloopt.
Het concept-besluit ziet er prima uit. De Kamer moet zich daarnaast niet te
veel met uitvoeringszaken bemoeien.Bij de keuze voor vormvrijheid is een voordeel dat die niet meetelt bij
de definitie van administratieve lastendruk. De keuze geeft instellingen daarnaast
de mogelijkheid om maatwerk te voeren. Om alles vanuit het ministerie met
regels voor te schrijven, is simpelweg te gecompliceerd. Het idee van een
aantal «best practices» is in ieder geval voor de wat kleinere
speler helder en prettig.Bij de beleidsregels van de toezichthouder moet zeer terughoudend geopereerd
worden. Technische details zijn aan de toezichthouder. Dat betekent niet dat
te veel open normen of beleidsregels aan die toezichthouder toegestaan moeten
worden. Die verhogen veelal de administratieve lastendruk.De heer Heemskerk vindt de keuze voor een simpeler en toegankelijker bijsluiter
goed. De AFM zal echter voor de vrij ingewikkelde grafische risico-indicator
toch met regels moeten komen. Hoe ziet de minister daarbij de balans tussen
beleid en techniek?De overheid kent zeer diverse faciliteiten voor de bevordering van het
eigenwoningbezit. Hoe staat het met het prachtige plan van de Kamerleden Hofstra
en Duivesteijn? Is dat een risicovol of een aantrekkelijk product? Worden
huizenbezitters hierop pro-actief geattendeerd binnen de systemen?De heer Heemskerk is van mening dat Nederland te veel geschillencommissies
kent, zoals de Stichting Geschillencommissie, Dutch Securities Instituut (DSI),
de Ombudsman en de Vereniging van Financieringsondernemingen in Nederland
(VFN). Dat moet teruggebracht worden tot één loket. De concrete
suggestie daarbij is dat de minister snel met een voortgangsrapportage komt
voor dit samenwerkingsverband. Tevens moet de minister de suggestie van de
Consumentenbond overnemen van een tijdelijke vergunning aan geschilleninstanties.
Zo kan goed de vinger aan de pols worden gehouden.In artikel 29 staat dat alle informatie in de Nederlandse taal moet worden
gesteld. Het is echter bekend dat prospectussen ook in het Engels worden gepubliceerd.
In hoeverre is dit een dwingende bepaling die ook geldt voor professionele
producten? Advisering over de zorgverzekeringswet, die waanzinnig ingewikkeld
is door de mogelijkheid van 26 000 verschillende polissen, zal een nieuwe
markt voor intermediairs en adviseurs laten zien. Valt dit echter onder de
Wfd? Juist bij de ziektekostenpremies moet de overheid extra inspanningen
plegen om misleidende reclame tegen te gaan. Deze markt moet doorzichtig worden
gemaakt. De vraag van de CDA-fractie naar de mogelijkheid om het maximumrentepercentage
op kleine kredieten naar beneden te brengen wordt gedeeld.Als de sector er niet uitkomt bij het uitsplitsen van het «total
expense ratio» moet overgegaan worden tot provisietransparantie. De
antwoorden op de vragen over de Cardiff-zaak zijn inmiddels binnen. Die laten
zien dat er soms tot 60% aan provisies aan tussenpersonen wordt uitgedeeld.Het antwoord van de ministerDe minister heeft de kwestie van open normen
en vormvrijheid veel aandacht gegeven. Daarbij is het uitgangspunt dat vormvrijheid
de verantwoordelijkheid van betrokkenen beter invult. Iemand die alles volgens
de regels doet, kan zich immers daarachter verschuilen zonder aandacht te
schenken aan de achterliggende doelstellingen. Zo leidt gedetailleerde regelgeving
vooral tot het uithollen van de eigen verantwoordelijkheid. Vermeden moet
eveneens worden dat vervolgens een andere instantie de gekozen vormvrijheid
moet invullen, bijvoorbeeld middels «ruling» vooraf. Ervaringen
op dit vlak bij de arbeidsomstandigheden zijn dan ook niet positief. In het
overleg in het Platform financiële dienstverlening heeft het AFM aangegeven
zo min mogelijk open concepten in te vullen. Dat laat onverlet dat het AFM
corrigerend kan optreden. Er is dan ook geen sprake van een nieuw pakket regels,
en detail, onder de wet. Waar sprake is dat de AFM nadere regels kan stellen,
zal de minister dat nog eens tegen het licht houden. Principes gaan immers
boven regels. Het stellen van regels kan bovendien beter door de wetgever
dan door de AFM plaatsvinden.De dienstverleners moeten simpelweg voldoen aan de basiseisen die de wet
stelt inzake zorgvuldigheid, zorgplicht enz.. Bij de zorgplicht is niet gekozen
voor regelgeving en detail, maar voor de eis van fatsoenlijk gedrag. Op die
verantwoordelijkheid moeten ook financiële dienstverleners altijd aangesproken
kunnen worden. De gekozen route is om de intrinsieke bedoelingen van de wetgever
voorop te stellen en vervolgens alleen regels te stellen voor zover nodig.
Dat voorkomt tevens vluchtwegen zoals: dat was niet geregeld of het is gebeurd
binnen de regels, zonder rekening te houden met de bedoeling daarvan. Dit
«catch all»-karakter, in de zin van de onrechtmatige
daad van artikel 162, Boek 6 van het BW, drukt de sector met de neus op de
eigen verantwoordelijkheid. De achterliggende bedoeling van de wet kan zo
bovendien altijd als afrekenmaatstaf worden gebruikt bij onzorgvuldig opereren.De minister legt uit dat na consultatie van de sector en de Kamer het
concept-besluit waarschijnlijk in mei wordt voorgelegd aan de Raad van State.
Daarna wordt bezien of het besluit nog voor verbetering vatbaar is. Vervolgens
wordt het definitieve voorstel aan de Kamer voorgelegd middels een voorhangprocedure.
Het besluit is waarschijnlijk gereed op 1 oktober 2005, waarna per artikel
de inwerkingtreding bekeken moet worden. Het proces wordt afgesloten met een
overgangsregime.De nieuwe wet kent geen maximumrente. De prijsregulering verschuift van
de toezichtswetgeving naar het Burgerlijk Wetboek. De minister geeft daarom
in overweging, met minister Donner te overleggen over het terugbrengen van
de maximumrente. Verlaging van de rente maakt het overigens slechts aantrekkelijker
voor mensen om leningen af te sluiten en dus schulden aan te gaan. De situatie
dat mensen vooral door het afsluiten van verschillende kleine kredieten in
de problemen komen is bekend. De grens voor aanmelding bij de BKR is bij € 1000
gelegd. Daarbij is de bewerkelijkheid en de grootte van de probleemschulden
in overweging genomen. Buiten postorderkredieten worden er met het oog op
de transactiekosten door de markt overigens weinig kredieten beneden de € 1000
verstrekt. Een andere, eveneens willekeurige grens is moeilijk voorstelbaar.De minister ziet reclame als het eerste contact tussen aanbieder en consument.
Dat betekent vaak dat, bijsluiter of niet, de keuze door de consument al is
gemaakt. Vandaar dat de nadruk wordt gelegd op regelgeving bij de reclame,
bijvoorbeeld door de risico-indicator verplicht te stellen. Die wordt betrekkelijk
eenvoudig vormgegeven met iets van een genuanceerde vijfpuntsschaal, van rood
(zeer riskant) naar groen (veilig). Eveneens moet vermeld worden waar de nadere
informatie te vinden is, die overigens eenvoudiger gesteld moet worden dan
in de huidige bijsluiters. Dit is de beste «routing», ook in termen
van kosten en effecten. Evaluatie van de huidige bijsluiter laat zien dat
die de sector veel kost, maar vervolgens nauwelijks wordt gebruikt door de
consument. Vandaar het zwaartepunt op de precontractuele informatievoorziening
in allerlei vormen en reclame-uitingen. Dat komt in de plaats van het verplicht
meesturen van de financiële bijsluiter. Een en ander moet nader en ordentelijk
uitgewerkt worden. Daarbij is het niet de bedoeling om het maken van reclame
onmogelijk te maken. Er moet door een dienstverlener duidelijke informatie
verschaft worden op de kernelementen die voor de consument van belang zijn
bij het maken van een keuze. Daarbij moet een balans worden gecreëerd
tussen negatieve risico's en grote kansen.Er bestaat een Europese richtlijn die de mogelijkheid biedt voor het ontwikkelen
van een Europese risico-indicator. Van een dergelijke ontwikkeling is echter
geen sprake. Het college van deskundigen krijgt als taak om exameninstituten
te erkennen en toezicht te houden op de werkwijze daarvan. Ook moeten eisen
gesteld worden aan permanente educatie en moeten eindtermen in toetstermen
vertaald worden. Overigens moet nog bekeken worden of het zal gaan om een
zelfstandig bestuursorgaan (ZBO) of een adviescollege aan de minister. Het
voordeel van de laatste optie is dat de minister rechtstreeks aanspreekbaar
is.De minister merkt op dat met de sector veel gesproken is over de berekening
van de administratieve lastendruk. Nadat de sector met alternatieve berekeningen
kwam, is Cap Gemini, een bedrijf met veel expertise en algemeen aanvaarde
methodieken op dit vlak, ingeschakeld om met een berekeningsmethodiek te komen.
Ruimte voor een «third opinion» is er niet. Wel moet bekeken worden
of eventuele veranderingen in het besluit nog tot veranderingen in de administratieve
lastendruk leiden.Simpele producten, zoals consumptieve kredieten, zijn niet vrijgesteld
van de reclame-eisen. Zo moet het verhuld weergeven van de kosten
van kredieten worden tegengegaan. De AFM moet met de «best practices»
aan de slag, zonder dat dit leidt tot normen waarnaar dienstverleners zich
gaan gedragen om verwijtbaar gedrag te ontwijken. De markt moet zijn voordeel
kunnen doen met dergelijke voorbeelden. Wie naar de geest daarvan handelt,
zal weinig last hebben van de AFM. Het is echter geen excuus om af te zien
van de verantwoordelijkheid die hoort bij een meer open filosofie.Naar de onbedoelde verschillen in definities in het besluit zal worden
gekeken. Consultants die «Wfd-proof»-adviezen geven, lijken soms
op marskramers met recepten om lood in goud te veranderen. De behoefte aan
dergelijke adviseurs zal na het bekend worden van de wet vanzelf afnemen.De minister legt uit dat er geen kwantitatieve invulling gegeven is aan
het onverantwoord verstrekken van krediet. Er geldt een zorgplicht, inclusief
een afweging tussen te verstrekken krediet en inkomen. Bekend is overigens
dat met het «doodregelen» van dit punt niet alle problemen ondervangen
worden.In artikel 30, lid 2, van de Wfd staat dat de verstrekte informatie niet
misleidend mag zijn. De bewaarplicht voor consumentgegevens geldt niet gedurende
de gehele looptijd van het contract. De bedoeling is dat de AFM een jaar lang
de kans heeft om de informatie in te zien. Meer in het algemeen geldt dat
dienstverleners of aanbieders van producten er privaatrechtelijk belang bij
hebben om bij langlopende verplichtingen contractgegevens en consumentgegevens
met het oog op de zorgplicht te bewaren.De minister hoort stemmen opgaan om tot één geschilleninstantie
te komen. Interessant is de suggestie om via de tijdelijke erkenning of een
evaluatie na een of twee jaar van de vergunningen een samenvoeging af te dwingen.
Een en ander zal nader worden bekeken.Bij het deskundigheidsvereiste moet gedifferentieerd worden naar inhoudelijke
contacten met de klant. Daarbij zijn niet alleen diploma' s van belang, maar
ook vereisten van ervaring of bedrijfsvoering. Zogenaamde contactmedewerkers
moeten voldoende deskundigheid hebben, dat kan ook door te beschikken over
adequate computersystemen.De minister legt uit dat adviezen over producten die onder de zorgverzekeringswet
vallen, onder de Bfd vallen. De faciliteit ontworpen door de Kamerleden Hofstra
en Duivesteijn geldt naar alle waarschijnlijk niet als een complex product.
Het gaat immers om een eenvoudige hypotheek met een overheidsgarantie en een
subsidie.Het vergunningenregister is openbaar. Wat daarbij te doen bij verwijdering
van dienstverleners wordt nog bekeken.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,TichelaarDe griffier van de vaste commissie voor Financiën,BerckXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Bakker (D66), Crone (PvdA), Van Egerschot
(VVD), Hofstra (VVD), De Haan (CDA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Halsema (GroenLinks), Kant (SP), Koopmans (CDA), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA),
ondervoorzitter, Smits (PvdA), De Pater-van der Meer (CDA), Van As (LPF),
Tichelaar (PvdA), voorzitter, Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela
(LPF), De Nerée tot Babberich (CDA), Koomen (CDA), Fierens (PvdA),
Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Heemskerk (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Dittrich (D66), Koenders (PvdA), Van
Beek (VVD), Balemans (VVD), Kortenhorst (CDA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Duyvendak
(GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), De Ruiter (SP), Mosterd (CDA), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Atsma (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Omtzigt (CDA), Eerdmans (LPF), Noorman-den
Uyl (PvdA), Van Bommel (SP), Jan de Vries (CDA), Hermans (LPF), Mastwijk (CDA),
Rambocus (CDA), Stuurman (PvdA), Luchtenveld (VVD), Blom (PvdA), Douma (PvdA),
Bibi de Vries (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29507-29.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl