Wijziging Paspoortwet (dualisering van medebewindsbevoegdheden; aanvraag reisdocument voor onder toezicht gestelde minderjarigen); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30381, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30381-(R1804) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel B en CArtikel I, onderdelen D en EArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30381Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 381 (R 1804)Wijziging van de Paspoortwet in verband met de dualisering van medebewindsbevoegdheden
en de verstrekking van een verklaring van toestemming van de rechter bij de
aanvraag van een reisdocument ten behoeve van onder toezicht gestelde minderjarigen
jonger dan zestien jaarnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State)In de aanhef van artikel 22 wordt onder andere verwezen naar het gemeentebestuur
en het provinciaal bestuur als tot invordering van overheidsgelden bevoegde
organen, die kunnen verzoeken om een reisdocument te onthouden aan een persoon
die nalatig is in het nakomen van zijn verplichtingen tot (terug)betaling
van deze gelden. Uit artikel 231 van de Gemeentewet volgt dat het college
van burgemeester en wethouders dient te worden aangemerkt als het tot invordering
bevoegde bestuursorgaan, terwijl in artikel 227a, tweede lid, van de Provinciewet
het college van gedeputeerde staten als zodanig wordt aangewezen. Voorgesteld
wordt om in verband met de dualisering van medebewindsbevoegdheden de algemene
aanduiding van de bestuursorganen in artikel 22 van de Paspoortwet te vervangen
door het college van burgemeester en wethouders en gedeputeerde staten.Artikel I, onderdeel B en CDe voorgestelde wijziging maakt het mogelijk dat de kinderrechter in Nederland
en de rechter in eerste aanleg in de Nederlandse Antillen of Aruba vervangende
toestemming geeft voor het verstrekken van een reisdocument aan een onder
toezicht gestelde minderjarige die de leeftijd van zestien jaren nog niet
heeft bereikt, ingeval degenen die het gezag uitoefenen, weigeren deze toestemming
te verlenen. Het Bureau jeugdzorg (Nederland) of de gezinsvoogdij-instelling
(Nederlandse Antillen en Aruba), die de ondertoezichtstelling uitvoeren, kunnen
hiertoe een verzoek bij de kinderrechter (onderscheidenlijk de rechter in
eerste aanleg) indienen. Naast het Bureau jeugdzorg in Nederland is tevens
rekening gehouden met het bestaan van de rechtspersoon, bedoeld in artikel
254, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, die gezinsvoogdij-taken
ten behoeve van minderjarige vreemdelingen uitvoert. Als zodanig is de Stichting
Nidos te Utrecht door de Minister van Justitie aanvaard.Bij de wijziging van de Paspoortwet, onder andere in verband met het daarin
opnemen van enige bepalingen ter voorkoming van misbruik van reisdocumenten
(Staatsblad 2001, 132), in werking getreden met ingang van 1 april 2001,
is artikel 36 komen te vervallen.Dit artikel regelde dat bij elke aanvraag van een reisdocument door of
ten behoeve van een onder toezicht gestelde minderjarige in plaats van de
verklaring van de toestemming van de ouder of voogd, een verklaring door de
bevoegde rechter diende te worden overgelegd. Daartoe moest steeds bij een
aanvraag ten behoeve van een minderjarige worden gecontroleerd of deze onder
toezicht was gesteld. Deze controle bleek in de praktijk arbeidsintensief,
omdat voor de paspoortverstrekkende autoriteiten de informatie niet altijd
gemakkelijk beschikbaar was. Bovendien werd het als onnodig ervaren om voor
ieder kind na te gaan of het onder toezicht was gesteld.De wijziging van de wet was mede ingegeven door de gewijzigde wettelijke
regelingen op het terrein van de ondertoezichtstelling (OTS) in Nederland.
De nieuwe OTS-wetgeving werd geacht voldoende mogelijkheden te bieden om,
eventueel met inschakeling van de rechter, tot een oplossing te komen wanneer
een ouder of voogd niet wenste mee te werken aan de verkrijging van een reisdocument
voor de onder toezicht gestelde minderjarige. Ook om deze reden is destijds
besloten artikel 36 van de Paspoortwet te laten vervallen.De mogelijkheden om binnen het kader van de Nederlandse wetgeving op het
terrein van de ondertoezichtstelling, eventueel door middel van een schriftelijke
aanwijzing als bedoeld in artikel 258 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek,
de ouders te bewegen tot het alsnog afgeven van een verklaring van toestemming,
blijken in de praktijk echter niet uitvoerbaar. Als de ouders, ondanks een
schriftelijke aanwijzing, niet de vereiste toestemming geven voor het afgeven
van een paspoort, kunnen het Bureau jeugdzorg of de gezinsvoogdij-instelling
daar niets tegen inbrengen.Door het vervallen van artikel 36 (oud) biedt de Paspoortwet derhalve,
mede gelet op artikel 34 van die wet, op dit moment geen mogelijkheid voor
de Nederlandse rechter om vervangende toestemming te verlenen in het geval
waarin beide ouders, die gezamenlijk het gezag uitoefenen, die toestemming
niet willen geven. Zowel de betrokken instellingen als de rechters hebben
aangegeven dat het ontbreken van die mogelijkheid in de praktijk tot problemen
leidt. De rechter blijft in de praktijk verzoeken ontvangen en geeft ook nog
steeds verklaringen van toestemming af. Het gaat dan met name om situaties
waarin de pleegouders met hun pleegkind op vakantie naar het buitenland willen
gaan, maar het pleegkind geen reisdocument kan aanvragen, omdat de ouders
wier kind onder toezicht is gesteld en (met een daartoe strekkende machtiging)
uit huis is geplaatst bij het pleeggezin, hiervoor de toestemming weigeren.
Hierdoor kan er geen reisdocument worden afgegeven en kunnen de pleegouders
niet met het kind op vakantie in het buitenland.Deze problematiek noopt ertoe dat de Paspoortwet wordt gewijzigd in die
zin dat een rechter op verzoek van Bureau jeugdzorg (Nederland) of een gezinsvoogdij-instelling
(Nederlandse Antillen en Aruba) een vervangende verklaring van toestemming
kan afgeven ten behoeve van een onder toezicht gestelde minderjarige. In tegenstelling
tot de eerdere regeling wordt in het nieuwe artikel 36 het verlenen van een
vervangende verklaring van toestemming niet meer gekoppeld aan het enkele
feit dat de minderjarige onder toezicht is gesteld, maar aan een verzoek van
een bureau jeugdzorg of een gezinsvoogdij-instelling. Die zal dit verzoek
slechts doen, indien degenen die het gezag over de onder toezicht gestelde
minderjarige uitoefenen, weigeren om zelf toestemming te verlenen.Voor de autoriteit die de aanvraag van een reisdocument in behandeling
neemt, is het niet meer noodzakelijk om na te gaan of de minderjarige wellicht onder toezicht is gesteld. Het overleggen van de verklaring
van toestemming van de rechter is voldoende. Het voorgestelde nieuwe artikel
36 leidt derhalve niet tot nieuwe administratieve lasten voor de paspoortverstrekkende
instanties. Daarnaast ontstaat ook voor de rechters de noodzakelijke duidelijkheid
en kunnen zij, door de mogelijkheid om het reisdocument aan een bepaalde geldigheidsduur
of een territoriale geldigheid te binden, beter inspelen op de bijzonderheden
van de zaak waarin hun oordeel wordt gevraagd. Deze mogelijkheid is ook aan
artikel 37, derde lid, toegevoegd met betrekking tot de verklaring van toestemming
die de rechter kan afgeven voor de verstrekking van een reisdocument aan een
onder curatele gestelde persoon.Voor de minderjarige van zestien jaar of ouder geldt de regeling van het
nieuwe artikel 36 overigens niet. Deze kan immers ingevolge artikel 34, derde
lid, zelf om een verklaring van toestemming verzoeken bij de rechter, indien
een persoon die het gezag uitoefent, weigert toestemming te verlenen.Artikel I, onderdelen D en EDe in artikel 36 aangegeven procedure is een verzoekschriftprocedure waarop,
door toevoeging aan artikel 38, eerste lid, de bepalingen betreffende verzoekschriftprocedures
in het Eerste Boek van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing
worden verklaard. Artikel 36 is in het tweede lid van artikel 38 opgenomen.
Hiermee wordt expliciet aangegeven dat, met betrekking tot het verzoek in
artikel 36, de bevoegde rechter in Nederland de kinderrechter is en in de
Nederlandse Antillen en in Aruba de rechter in eerste aanleg.De toevoeging van de mogelijkheid van artikel 36 aan het tweede lid, onderdeel
a, van artikel 48 is gedaan om aan te geven dat de ongeldigheid van het reisdocument
na intrekking van de afgegeven verklaring ingevolge artikel 34, eerste lid,
en artikel 37, eerste lid, ook kan worden voorkomen door een verzoek om een
vervangende verklaring van toestemming als bedoeld in artikel 36.Artikel IIDoordat bij de wijziging van de Paspoortwet artikel 36 met ingang van
1 april 2001 is komen te vervallen, was het, gelet op artikel 34, eerste
en tweede lid, van die wet, sedertdien voor de rechter niet meer mogelijk
om vervangende toestemming af te geven. In de praktijk wordt echter nog steeds
vervangende toestemming afgegeven. Met dit artikel wordt de aantastbaarheid
voorkomen van de rechtsgeldigheid van de reisdocumenten die zijn verstrekt
op basis van een vervangende toestemming die werd afgegeven in de periode
na 31 maart 2001 tot aan de inwerkingtreding van deze wet.Artikel IIIHet in artikel II neergelegde overgangsrecht is uitgewerkt op het moment
dat de geldigheidsduur van alle in artikel II bedoelde reisdocumenten is verstreken.
Die geldigheidsduur is ten hoogste vijf jaar. Ten einde te voorkomen dat uitgewerkte
overgangsbepalingen tot het geldende recht blijven behoren, is in artikel
III een horizonbepaling opgenomen.Het vervallen van deze wet na vijf jaar heeft geen gevolgen voor de wijzigingen
van de Paspoortwet in artikel I. Deze wijzigingen worden doorgevoerd op het
moment van inwerkingtreding van artikel I. Daarmee is artikel
I uitgewerkt, zodat geen bezwaar bestaat tegen het vervallen van artikel I.De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,A. Pechtold 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30381-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl