Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief staatssecretaris met vijf fiches opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 514

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-04-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22112 nr. 514

11-04-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamFiche: Richtlijn melkpakketAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Korte inhoudRechtsbasis van het voorstel: artikel 37 EG Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Instelling nieuw Comitologie-comité: Nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting:Vervolgtraject financiële afspraken: geen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheidConsequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche: Verordening accreditatie en marktoezichtAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel: art 95 en 133 van het EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: medebeslissing,
gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing.Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burgerVervolgtraject financiële afspraken:Ten aanzien van accreditatie:Ten aanzien van markttoezicht:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepalingFiche: Besluit gemeenschappelijk kader voor het in de
handel brengen van productenAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel: art 95 EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: codecisie
(artikel 251 EG-verdrag), gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing.Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burgerNederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepalingFiche: Mededeling CO2-uitstoot van personenauto’sAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel: niet van toepassing, het
betreft een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: niet
van toepassing het betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing,
het betreft een mededeling.Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting: Nog niet bekend. Er
is nog geen Impact Assessment door de Commissie gepubliceerd.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Vervolgtraject financiële afspraken: Geen.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche: Verordening wederzijdse erkenning in het vrij verkeer
van goederenAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel: Artikelen 37 en 95 EG-verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: medebeslissing,
gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: Raadgevend
comité, ingesteld op grond van artikel 11, lid 1.Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Vervolgtraject financiële afspraken:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 83 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 514BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 april 2007Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij vijf fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
(BNC):1. Richtlijn melkpakket2. Verordening accreditatie en marktoezicht3. Besluit gemeenschappelijk kader voor het in de handel brengen van producten4. Mededeling CO2-uitstoot van personenauto’s5. Verordening wederzijdse erkenning in het vrij verkeer van goederen.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,F. C. G. M. TimmermansFiche: Richtlijn melkpakketTitel:– Voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot
wijziging van Richtlijn 2001/114/EG inzake bepaalde voor menselijke voeding
bestemde, geheel of gedeeltelijk gedehydrateerde verduurzaamde melk;– Voorstel voor een Verordening van de Raad tot
wijziging van Verordening (EG) nr. 1255/1999 houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten;– Voorstel voor een Verordening van de Raad tot
wijziging van Verordening (EG) nr. 2597/97 houdende aanvullende voorschriften
voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten
met betrekking tot consumptiemelk.Datum Raadsdocument:15 februari 2007 Nr. Raadsdocument:6464/07Nr. Commissiedocument:COM (2007)58 Eerstverantwoordelijk ministerie:LNV i.o.m. VWS, EZ, FIN en BZBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Zuivel, Comité Spécial de l’Agriculture (CSA) en Landbouwraad
(gestreefd wordt om besluitvorming voor augustus 2007 te laten plaatsvinden).Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:AchtergrondZowel bij de Europese Commissie als bij het zuivelbedrijfsleven leeft
al enige tijd de wens om het Europese zuivelbeleid op een aantal punten bij
te stellen. De Europese Commissie heeft deze wensen, verzameld in een pakket
voorstellen, de ministers van Landbouw van de Europese Unie aangeboden.DoelstellingDe Europese Commissie wil een aantal zuivelregelingen vereenvoudigen.– Voor melkpoeder en gecondenseerde melk wil de Europese Commissie
standaardisatie van het eiwitgehalte van 34% toestaan, terwijl in Europa
het natuurlijke eiwitgehalte schommelt tussen de 31 en 37%. De zuivelindustrie
in de Gemeenschap en de exporteurs van melkpoeder en gecondenseerde melk vragen
al lang om een wijziging van de communautaire regels omdat de concurrenten
uit andere zuivellanden bevoordeeld zijn doordat zij wel toestemming hebben
tot standaardisatie van het eiwitgehalte;– Verder wil de Europese Commissie steunregeling voor schoolmelk
zodanig aanpassen dat de hoogte van de steun niet meer afhankelijk is van
het vetgehalte van de melk. Er komt dan één steuntarief, hetgeen
de uitvoering van de steunregeling in de lidstaten minder omslachtig zal maken;– Er komt een vereenvoudiging van het interventiesysteem voor boter
en de introductie van één Europese kwaliteitsclassificatie waardoor
de 27 nationale kwaliteitsklassen kunnen worden ingetrokken;– Naast de bestaande indeling van drie categorieën consumptiemelk –
magere melk, halfvolle melk en volle melk – wordt ook toegestaan om
melk met een ander vetgehalte op de markt te brengen mits het vetgehalte duidelijk
op het etiket wordt vermeld. In het kader van de toetredingen is in het verleden
een groot aantal afwijkingen van eerder genoemde indeling aanvaard. Door de
liberalisering zouden de afwijkingen overbodig worden en wordt aangesloten
bij veranderde voedingsgewoonten;– Tenslotte worden ook nog een aantal vereenvoudigingsvoorstellen
van technische aard gedaan. Bovendien worden regelingen die niet of nauwelijks
worden gebruikt, geschrapt.Korte inhoud1. Toestaan van eiwitstandaardisatie voor verduurzaamde
melkproductenDe Europese Commissie stelt voor toe te staan het natuurlijke eiwitgehalte
te standaardiseren tot 34% (uitgedrukt in vetvrije droge stof). De
interventieprijs voor mager melkpoeder is momenteel gebaseerd op een eiwitgehalte
van 35,6%. Daarom stelt de Europese Commissie tegelijkertijd voor om
ter interventie aangeboden mager melkpoeder voortaan te accepteren met een
minimumeiwitgehalte van 34% tegen een met 2,8% verlaagde interventieprijs
van € 169,80 per 100 kg.2. Liberalisering van de markt voor consumptiemelkDe Europese verordening voor consumptiemelk kent drie categorieën
melk, te weten:– magere melk met een vetgehalte van 0,5% of minder;– halfvolle melk met een vetgehalte dat mag variëren van 1,5%
tot 1,8%;– volle melk met een vetgehalte van 3,5% of meer.  Mede tegen de achtergrond van de voedingskundige trend om zuivelproducten
met minder vet te consumeren stelt de Europese Commissie voor om melk met
vetgehalten buiten de genoemde drie categorieën in de gehele Europese
Unie toe te staan onder de voorwaarde dat op het etiket duidelijke leesbare
informatie over het vetgehalte wordt gegeven.3. Invoeren van één steunbedrag voor
schoolmelkDiverse keren is in de EU-landbouwraad, met name door de Deense minister,
gepleit voor een herziening van de schoolmelkregeling. Er dient meer aandacht
te zijn voor de voedingskundige aspecten van schoolmelk. De bezwaren spitsen
zich toe op het aan het vetgehalte gerelateerde steunniveau voor schoolmelk.
De Europese Commissie stelt daarom nu voor om één schoolmelksteun
te introduceren voor alle soorten schoolmelk. Vanaf 1 augustus 2007
zou deze steun € 16,11 per 100 kg moeten bedragen.4. Afschaffen van het «prijstrigger mechanisme»
voor interventieboterDe interventie voor boter kan in de periode maart – augustus, afhankelijk
van het marktprijsniveau van boter in een lidstaat, geopend of gesloten zijn.
Dit zogenoemde «prijstrigger mechanisme» wordt administratief
omslachtig gevonden en heeft zijn praktische waarde verloren. Ongewijzigd
blijft dat in de genoemde periode boter ter interventie kan worden aangeboden
tot een maximum van 30 000 ton tegen 90% van de bruto interventieprijs.5. Afschaffen van de nationale kwaliteitsklassen voor
boterVerwijzingen in de Europese wetgeving naar nationale kwaliteitsklassen
voor boter stammen nog uit de tijd dat er geen communautaire kwaliteitseisen
voor boter waren. In de loop der jaren zijn deze eisen opgesteld en in de
interventieen steunregelingen opgenomen. Bovendien zijn er momenteel na de
toetreding van de nieuwe lidstaten 27 verschillende nationale kwaliteitsklassen
te controleren. Daarom wordt voorgesteld voortaan in plaats van de nationale
kwaliteitseisen, de communautaire eisen voor met restitutie uit te voeren
boter te hanteren.6. Afschaffen van steun voor particuliere opslag van
room en mager melkpoeder en van de steun voor de verkoop van boter aan legersIn de praktijk wordt, in tegenstelling tot de steun voor de particuliere
opslag van boter en kaas, van deze instrumenten geen gebruik gemaakt. De Europese
Commissie stelt daarom voor om tot afschaffing over te gaan, omdat de regelingen
achterhaald zouden zijn.7. Afschaffen van de verplichting van het verbruik
van invoercertificatenHet gaat hier om de verplichting van het gebruik van invoercertificaten
bij de benutting van internationaal overeengekomen invoercontingenten. Het
toezicht op deze importstromen door de Europese Commissie vindt tegenwoordig
plaats met behulp van computernetwerken met de lidstaten. In een aantal gevallen
kan daarom het indienen van een invoercertificaat achterwege blijven.Rechtsbasis van het voorstel: artikel 37 EG Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Raad: besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid, Europees Parlement:
Adviesrecht.Instelling nieuw Comitologie-comité: Nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Niet van toepassing, het betreft
een exclusieve bevoegdheid voor de Gemeenschap. Het voorstel betreft een aanpassing
van het Europese zuivelbeleid (communautaire kwaliteitseisen en financiering
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid), waarvoor al een gemeenschappelijke
marktordening bestaat. Aanpassing hiervan kan alleen op EG-niveau plaatsvinden.Proportionaliteit: Positief. Nederland is
positief over de voorgestelde aanpassingen van het Europese zuivelbeleid.
De voorstellen voldoen aan de Nederlandse wens om de regelgeving te vereenvoudigen.
Bovendien wordt door deze wijzigingen, in zijn algemeenheid, meer ruimte geboden
voor nationale invulling en bieden deze wijzigingen tevens voordelen voor
het bedrijfsleven.Consequenties voor de EU-begroting:Volgens de berekeningen van de Europese Commissie zullen de voorgestelde
wijzigingen leiden tot budgettaire besparingen. Hoewel de standaardisatie
van verduurzaamde melkproducten met zich mee zal brengen dat de productie
van magere melkpoeder enigszins zal toenemen, wordt verwacht dat het grootste
deel van de extra eiwitten die door de standaardisatie zullen ontstaan via
de extra productie van kaas en andere zuivelproducten verwerkt zullen worden.
Bovendien zal door de toename van deze productie van o.a. kaas meer vet worden
verwerkt en dienovereenkomstig een geringere productie en uitvoer van boter
plaatsvinden. Het eindresultaat van de standaardisatie is dus een budgettaire
besparing.De inschatting van de Commissie is dat de verlaging van de interventieprijs
voor mager melkpoeder een besparing oplevert van ongeveer € 20 miljoen
per jaar op de uitgaven aan de marktordening zuivel. De afschaffing van het «prijstrigger
mechanisme» voor boterinterventie en de herziening van schoolmelk heeft
volgens de Commissie geen financiële gevolgen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Het voorstel kan consequenties hebben voor de nationale invulling van
de particuliere opslagregeling boter, de interventieregeling boter en de invoerregeling van zuivelproducten afhankelijk van de verdere invulling
van verschillende onderdelen door Brussel.Vervolgtraject financiële afspraken: geen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Het voorstel kan consequenties hebben voor de nationale invulling van
de particuliere opslagregeling boter, de interventieregeling boter en de invoerregeling
van zuivelproducten afhankelijk van de verdere invulling van verschillende
onderdelen door Brussel.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid• Eiwit standaardisatie: lidstaten moeten nationale bepalingen aanpassen
uiterlijk per 01/01/2008;• De aanpassing van de interventie prijs voor magere melkpoeder gaat
in per 01/09/2007, maar heeft pas echt effect per 01/03/2008 wanneer interventie
wordt geopend;• Het «prijstrigger mechanisme» voor interventieboter
vervalt per 01/09/2007, dus is pas echt effectief voor de interventie aankopen
vanaf 01/03/2008;• De nationale kwaliteit voor boter vervalt per 01/09/2007, dit heeft
voor particuliere opslag steun effect per 01/03/2008;• De rest, o.a. aanpassing van de schoolmelksteun en invoercertificaten
vereisten, gaat in op 01/07/2007;Al deze termijnen zijn voor Nederland haalbaar.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:In zijn algemeenheid kan worden gesteld dat de voorstellen voldoen aan
de Nederlandse wens om de regelgeving te vereenvoudigen.Het voorstel inzake de standaardisatie van verduurzaamde melkproducten
komt tegemoet aan de Nederlandse wensen, omdat het bijdraagt aan het meer
concurrerend maken van de zuivelsector in de Europese Unie. Sinds de goedkeuring
van de Codexvoorschriften in 1999 standaardiseerden andere grote zuivelproducerende
landen het eiwitgehalte wel, wat de producenten in de EU in een benadeelde
positie heeft geplaatst. De standaardisering zal geen gevolgen hebben voor
het evenwicht op de interne markt. De extra productie van melkeiwitten kan
makkelijk worden opgenomen, zeker onder de huidige krappe marktsituatie voor
melkeiwitten.De vervanging van de nationale kwaliteitsklassen als criterium voor de
kwaliteit van boter door de communautaire eisen die gelden bij de exportrestitutie
van boter maakt de controle van een aantal regelingen een stuk eenvoudiger.
Bovendien betekent het dat Nederland de landbouwkwaliteitsregeling boter kan
intrekken. Deze regeling was noodzakelijk aangezien de extra kwaliteitseisen
voor boter een voorwaarde vormden voor het verlenen van Europese subsidies
voor de interventie en de speciale afzetregelingen voor boter.Het toestaan van consumptiemelk met vetgehalten buiten de bestaande drie
categorieën sluit, mits de in de etikettering duidelijk leesbare informatie
over het vetgehalte wordt gegeven, aan bij de door Nederland gewenste marktgerichte
productie van landbouwproducten. Daarnaast zal het de handel van
consumptiemelk op de interne markt bevorderen. De huidige uitzonderingen die
in het kader van de toetredingsverdragen zijn vastgelegd beperken de onderlinge
handel van de consumptiemelk. De keus van de consumenten wordt vergroot.De invoering van één enkel steunbedrag voor schoolmelk geeft
gevolg aan de wens om meer aandacht te besteden aan de voedingskundige aspecten
van schoolmelk. Nederland heeft in de Landbouwraad het verzoek van Denemarken
om de schoolmelkregeling aan te passen ondersteund. Het zal ook tot een vereenvoudiging
van de regeling leiden.Fiche: Verordening accreditatie en marktoezichtTitel:Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement
en de Raad tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht
betreffende het in handel brengen van producten.Datum Raadsdocument:15 februari 2007 Nr. Raadsdocument:6377/07 Nr. Commissiedocument:COM(2007) 37 definitiefEerstverantwoordelijk ministerie:EZ i.o.m. SZW, V&W, VWS, VROM, LNV,
BZK, JUST, FIN, OCW,DEF en BZBehandelingstraject in Brussel: RWG Technische
Harmonisatie (Nieuwe Aanpak). Of het voorstel in de Raad voor Concurrentievermogen
van 21en 22 mei 2007 zal worden behandeld is nog onbekendAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Vrij verkeer van goederen is één van de belangrijkste uitgangspunten
van de Europese interne markt. Het verkeer van goederen binnen de Europese
Unie moet gemakkelijk en zonder belemmeringen verlopen. Vele barrières
voor handel in goederen tussen lidstaten zijn reeds verwijderd. Uit diverse
bronnen, onderzoeken en consultaties (o.a. rapport Unicé 2004, Your
Voice in Europe 2004, European Business Test Panel consultatie 2004, publieksconsultatie
over de toekomst van de Interne Markt 2006) is evenwel een aantal zwakke plekken
naar voren gekomen, die het optimaal functioneren van het vrij verkeer van
goederen in de praktijk in de weg staan. Met name schort het aan juiste toepassing
en handhaving door de lidstaten van huidige regelgeving en beginselen. De
Commissie heeft op 14 februari 2007 de Mededeling «De interne markt
voor goederen: hoeksteen van het Europees concurrentievermogen» (COM(2007)
35) uitgebracht. Gelijktijdig met die mededeling is een drietal voorstellen
gedaan, gericht op het wegnemen van deze zwakke plekken. Deze voorstellen
bestaan uit een verordening en een besluit voor het geharmoniseerd goederenverkeer
(Verordening accreditatie en markttoezicht, COM(2007) 37 resp. besluit gemeenschappelijk
kader handel producten (COM(2007) 53) en een verordening voor niet-geharmoniseerd
goederenverkeer (COM(2007)36). Voorliggend fiche betreft het voorstel tot
vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende
het in handel brengen van producten.Uiteenlopende nationale technische eisen ten aanzien van producten kunnen
zorgen voor een belemmering van het vrije goederenverkeer in de interne markt.
Dit heeft ertoe geleid dat er een communautair raamwerk van secundaire regelgeving
is aangenomen, waarmee deze technische eisen zijn geharmoniseerd. Uitgaande
van een hoog beschermingsniveau voor producten schrijven diverse richtlijnen
aan marktdeelnemers voor hoe zij de conformiteit van hun goederen aan de communautaire
veiligheidseisen aan kunnen tonen.Het communautaire raamwerk voor het vrije verkeer van goederen wordt grotendeels
gevormd door de Nieuwe Aanpakrichtlijnen. Nieuwe Aanpak is een manier van
wetgeving waarbij wordt gewerkt met essentiële eisen aan producten in
de vorm van doelvoorschriften. Deze eisen worden op verzoek van de Europese
Commissie door private partijen via Europese normen uitgewerkt. Indien een
product op basis van deze normen wordt gemaakt geldt een vermoeden van overeenstemming
met de eisen uit de richtlijn.Een product dient altijd een overeenstemmingsbeoordeling of conformiteitsbeoordeling
(met de richtlijn) te ondergaan (ex ante toezicht). Afhankelijk van de risico’s
van het product dient daarbij al dan niet een keuringsinstantie te worden
ingeschakeld. Bij producten met een laag veiligheidsrisico kan de fabrikant
de beoordeling dus zelf uitvoeren, en is beoordeling door een derde partij
in de vorm van certificatie of keuring niet nodig.Een keuringsinstantie wordt aangewezen door de overheid indien zij heeft
vastgesteld dat de instantie onpartijdig en bekwaam zijn werk uitvoert. Dit
laatste kan de instantie aantonen met een accreditatie. Indien het product
voldoet aan de richtlijn moet de fabrikant het CE-merkteken aanbrengen op
het product. De producten worden daarmee vrij in Europa verhandeld en markttoezichthouders
weten bij een aangebracht CE-merkteken dat het product voldoet. Markttoezicht
(ex post toezicht) door de overheid blijft echter noodzakelijk teneinde fraude
tegen te gaan.De laatste jaren heeft de Commissie echter geconstateerd dat het systeem
van nieuwe aanpakrichtlijnen op diverse punten verbetering behoeft. Met name
de coherentie van uitvoering en handhaving van regelgeving in de lidstaten
laat te wensen over. Dit geldt voor o.a. de uiteenlopende praktijken met betrekking
tot de aanwijzing van conformiteitsbeoordelingsinstanties en de ongelijke
behandeling in het geval er niet-conforme of gevaarlijke producten in de handel
zijn gebracht. Concurrentieverstoringen en een gebrek aan vertrouwen in de
conformiteitsmarkering (het CE-merk) zijn hiervan het gevolg.De Commissie heeft zich dan ook genoodzaakt gezien om op het vlak van
het geharmoniseerde deel van het goederenverkeer twee voorstellen ter verbetering
te doen. Onderhavig voorstel voor een verordening behandelt een verbetering
van zowel accreditatie (ex ante toezicht) als markttoezicht (ex post) teneinde
de geconstateerde tekortkomingen te adresseren.• Ex ante toezicht: de Commissie stelt
voor accreditatie van certificerende instanties die conformiteitsbeoordeling
(CE markering) verrichten op nationaal niveau te regelen. Als hoogste vorm
van toezicht worden nationale overheden verantwoordelijk voor accreditatie.
Om collegiale nauwgezette toetsing in de hele EU te borgen, wordt voorgesteld
om een reeds bestaand systeem hiervoor (van de reeds bestaande organisatie
European Co-operation for Accreditation (EA)) een juridische basis te geven.• Ex post toezicht: waar andere toepasselijke
Gemeenschapswetgeving hierin nog niet voorziet, wordt voorgesteld de nationale
toezichthoudende autoriteiten gelijkwaardige middelen en bevoegdheden te bieden,
om op de markt te interveniëren teneinde beperkingen op te leggen aan
niet-conforme of onveilige producten of deze uit de handel te nemen. De verordening
zorgt voor samenwerking tussen de binnenlandse autoriteiten en de douane bij
de controle van producten die uit derde landen de communautaire markt binnenkomen
en biedt het kader voor informatie-uitwisseling en samenwerking tussen de
nationale autoriteiten indien producten in meer dan een lidstaat in de handel
worden gebracht.Rechtsbasis van het voorstel: art 95 en 133 van het EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: medebeslissing,
gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Positief. De Commissie poogt
met dit voorstel de werking van het bestaande acquis op het vlak van het geharmoniseerde
deel van het goederenverkeer te verbeteren. De geconstateerde tekortkomingen
bij het ex ante en ex post toezicht kunnen het beste op EG niveau aangepakt
worden. Daardoor wordt een gelijk speelveld voor ondernemers die een product
op de markt brengen het beste gewaarborgd. De nationaal uiteenlopende praktijken
tot nu toe op dit vlak hebben ook de Commissie aangezet om verbeteringen voor
te stellen. Nederland steunt deze verbeteringen.Proportionaliteit: Positief. Nederland steunt
de plannen van de Commissie om het beginsel van accreditatie voor het ex ante
toezicht formeel vast te leggen. Hierbij hoort ook de collegiale toetsing
van accreditatie door de EA. Waar het gaat om het instellen van overheidsverantwoordelijkheid
voor accreditatie van keuringsinstanties met een wettelijke taak kan Nederland
de Commissieplannen steunen. De grensoverschrijdende informatie-uitwisseling
tussen de nationale autoriteiten zal bijdragen aan de toename van vertrouwen
in het toezicht door andere lidstaten en een efficiëntere inrichting
van het toezicht op de gehele interne markt.Nederland plaatst wel kanttekeningen bij het mogelijk instellen van overheidsverant-woordelijkheid
voor accreditatie ten behoeve van certificaten of keuringen die niet van overheidswege
zijn voorgeschreven. Dit geldt ook voor de detailvoorschriften over de wijze
waarop een lidstaat met accreditatie om moet gaan en over de samenwerking
tussen de binnenlandse autoriteiten en de douane.Consequenties voor de EU-begroting:Begrotingsonderdelen: 02.03.01Voor 2009: € 1 452 000Na 2009: € 2 275 000.De financiële bijdrage van de Gemeenschap is over het geheel zeer
beperkt. Op het gebied van accreditatie is een bescheiden financiële
bijdrage van ongeveer 15% van de operationele kosten van EA, wat neerkomt
op € 75 000, voorzien met het oog op een goede werking van
de collegiale toetsing in Europa. Bovendien is een financiering uit de begroting
voor een bedrag van één miljoen euro voorzien voor vergelijkende
testen, wat neerkomt op 10% van de mogelijke kosten indien alle gevallen
waarin een product wordt geweerd, tot een vergelijkende test zouden leiden.
Wat markttoezicht betreft, is een bijdrage van € 1,2 miljoen voor
de samenwerking van alle nationale toezichthoudende instanties en de uitwisseling
van informatie tussen deze instanties over alle industrieproducten, of deze
nu uit de Gemeenschap of uit derde landen afkomstig zijn, onbeduidend in vergelijking
met de huidige ongecoördineerde kosten van het markttoezicht door de
lidstaten.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burgerKeuringsinstanties betalen momenteel rechtstreeks aan de Raad voor Accreditatie (RvA) door de huidige private structuur en het vrijwillige
karakter van accreditatie. Het principe van het profijtbeginsel wordt automatisch
toegepast. Consequentie van het voorstel is dat er wetgeving nodig is (zie
11a). In de situatie dat het halen van een accreditatie bij de RvA wettelijk
verplicht wordt, zal een wettelijke grondslag voor de heffing van het tarief
van de RvA nodig zijn. Deze heffing verwordt daarmee tot zogeheten financiële
kosten. Maar voor de keuringsinstanties verandert er feitelijk niets, de bijdragen
gelden nu ook al en blijven in de orde van grootte gelijk.Waar keuringsinstanties (bijvoorbeeld op het gebied van milieu) zich momenteel
vrijwillig onderwerpen aan een privaat systeem en een private organisatie
drukt dat geen stempel op de administratieve lasten. Hoewel in de praktijk
niets verandert, heeft het benoemen van accreditatie als overheidstaak een
toename van administratieve lasten tot gevolg omdat dit dan zal vallen onder
de administratieve lasten definitie. Omdat er feitelijk niets verandert zijn
deze kosten hier niet gekwantificeerd.Het voorstel geeft aan dat de overheid erop moet toezien dat de nationale
accreditatie-organisatie beschikt over voldoende financiële en personele
middelen. Om het belang van accreditatie door de RvA in internationaal verband
te steunen geeft EZ momenteel een jaarlijkse gemaximeerde subsidie van € 223 000
voor de internationale positionering en afstemmingsactiviteiten (EA) van de
RvA. Dit is momenteel ongeveer een kwart van de totale kosten die de RvA hiervoor
maakt. Het is de vraag of dit voorstel wijziging van deze bijdrage behoeft.Het is niet duidelijk of de eisen aan informatie-uitwisseling door autoriteiten
leiden tot een toename van hun werklast. Door informatie-uitwisseling met
andere lidstaten zullen veel nieuwe gegevens boven water komen waarmee toezichthouders
bij hunrisk-based toezicht rekening kunnen houden.
Mogelijk kan het toezicht hierdoor in de toekomst efficiënter opereren.
Over de kosten die veroorzaakt worden door mogelijke verzwaring van de werklast
van uitvoerende, toezichthoudende en handhavende instanties zullen, zodra
daaromtrent meer duidelijkheid ontstaat, nadere afspraken gemaakt moeten worden.Vervolgtraject financiële afspraken:Over de kosten die veroorzaakt worden door mogelijke verzwaring van de
werklast van uitvoerende, toezichthoudende en handhavende instanties zullen,
zodra daaromtrent meer duidelijkheid ontstaat, nadere afspraken gemaakt moeten
worden conform de regels van de budgetdiscipline.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Het betreft een voorstel voor een verordening. Verordeningen hebben directe
werking in de rechtsorde van de lidstaten en zijn direct toepasselijk (art.
249 EG). Aanpassing van de nationale regelgeving is aan de orde als de verordening
aanleiding geeft tot het treffen van uitvoeringsmaatregelen.Het voorstel heeft betrekking op accreditatie en markttoezicht.Ten aanzien van accreditatie:Nationale regelgeving:1. Nederland wordt verplicht één Nationale Accreditatie-instantie
aan te wijzen. Het exclusief verlenen van een overheidstaak door een aanwijzing vereist een verankering in formele wetgeving. De huidige overeenkomst
met de RvA volstaat hiervoor niet. Indien deze verplichting er toe strekt
dat andere accreditatieorganisaties moeten worden verboden is voor handhaving
van dit verbod ook formele wet- en regelgeving nodig. In het niet-gereguleerde
deel zijn naast de RvA nog twee andere organisaties actief die accrediteren.
Het betreft de Stichting Centrale Accreditatie Raad (CAR), de Stichting Raad
van Toezicht Certificerende instellingen (SRTCI). Deze organisaties zijn actief
in het private domein.2. Nederland moet actief toezicht houden op deze Nationale Accreditatie-instantie.
Zij moet, gezien het voorstel, in het kader van dit toezicht ook de mogelijkheid
hebben om te sturen in de organisatie van de Nationale Accreditatie-instantie.
Om dit toezicht vorm te geven en vast te leggen is wet- en regelgeving vereist.3. Het voorstel gaat er van uit dat de Nationale Accreditatie-instantie
geacht wordt openbaar gezag uit te oefenen. Dit houdt mede in dat de Nationale
Accreditatie-instantie bevoegd is om accreditatiecertificaten af te geven
als wel op te schorten en in te trekken. Dit betekent dat de Nationale Accreditatie-instantie
waarschijnlijk als (zelfstandig) bestuursorgaan zal optreden. Het uitoefenen
van openbaar gezag dient wettelijke verankerd te zijn.4. De Commissie gaat er van uit dat de Nationale Accreditatie-instantie
in principe kostendekkend moet zijn. Er van uit gaande dat de Nationale Accreditatie-instantie
een bestuursorgaan is, dient er een grondslag (Europees dan wel nationaal)
te zijn voor het in rekening brengen van de kosten van accreditatie aan de
gebruiker/aanvrager.Sectorale regelgeving:In principe heeft dit voorstel een brede reikwijdte. Er geldt een uitzondering
voor bepaalde sectoren. Wellicht dat bepaalde sectorale regelgeving die onder
de reikwijdte van het voorstel valt moet worden aangepast. Deze aanpassingen
zouden o.a. gelegen kunnen zijn in het «duidelijker» positioneren
van de Nationale Accreditatie-instantie.Ten aanzien van markttoezicht:De regelgeving voor producten (bijvoorbeeld Warenwet) bevat doorgaans
al bepalingen over handhaving en toezicht. Het is nog de vraag of de bepalingen
over markttoezicht in het voorstel nog in deze wetgeving moeten worden geïmplementeerd.Sectorale regelgeving:In principe heeft dit voorstel een brede reikwijdte. De reikwijdte van
het voorstel wordt echter wel beperkt. De volgende sectoren zijn uitgesloten:– Sectoren voorvoor al communautaire eisen zijn vastgesteld om te
waarborgen dat het markttoezicht op basis van gemeenschappelijke regels gebeurt.
Een overzicht van al deze sectoren is opgenomen onder overweging 22 van het
voorstel (blz 14).Deze uitsluiting geldt niet voor controle op producten uit derde landen.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: Datum inwerkingtreding: 20e dag
na bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. De bepalingen
omtrent marktoezicht treden in werking twee jaar na de inwerkingtreding van
de verordening.De termijn voor vaststellen van de benodigde uitvoeringsmaatregelen en
het eventueel aanpassen van regelgeving ten aanzien van het eerste deel van
het voorstel (accreditatie) is in het voorstel 20 dagen. Dit is te kort. Nederland
zal inzetten op een termijn van twee jaar, gelijk aan de termijn voor het
tweede deel van het voorstel (markttoezicht).Consequenties voor ontwikkelingslanden:Geen directe consequenties. Producten op de interne markt moeten altijd
al voldoen aan de Europese eisen voor producten. De verordening leidt weliswaar
tot beter gecoördineerde controle van de producten afkomstig uit derde
landen, maar in principe heeft dit geen positieve of negatieve consequenties.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepalingVoor de Nederlandse economie en voor de Nederlandse consument is het van
groot belang te kunnen vertrouwen op het voldoen van producten aan de geharmoniseerde
regelgeving, waarbij het niet relevant moet zijn in welke lidstaat de productie
en conformiteitsbeoordeling plaatsvindt. Nederland steunt in het algemeen
maatregelen die dit vertrouwen verbeteren.Nederland heeft echter enkele kanttekeningen en vragen bij het voorstel.
Deze hebben betrekking op de accreditatie en de samenwerking tussen de binnenlandse
autoriteiten en de douane.Ten aanzien van accreditatie heeft Nederland de volgende vragen en zorgpunten,
die zullen worden overgebracht aan de Commissie:– De mogelijke verplichting tot het
instellen van overheidsverantwoordelijkheid voor
accreditatie bestemd voor gebruik bij transacties in het
niet-gereguleerde domeinacht Nederland disproportioneel.– Het toepassingsgebied van accreditatie
is onduidelijk. Omvat dit ook de toepassing op processen, systemen en personen?– De status van een accreditatiebeslissing is onduidelijk Nederland
zal vragen hoe de handeling van een accreditatie moet worden aangemerkt en
of het al dan niet afgeven van een accreditatiecertificaat rechtgevolg heeft.– Kan een beoordeling door de RvA op basis van de regels van de
betrokken minister ook als accreditatie worden aangemerkt in de zin van deze
verordening?– Onduidelijkheid over de mogelijkheid om naast de accreditatie
als lidstaat aanvullende eisen te stellen (bijvoorbeeld op het gebied van
integriteit) aan de keuringsinstanties voordat de lidstaten deze notificeren
bij de Commissie.Het voorstel laat ruimte om een private organisatie de accreditatie te
laten uitvoeren onder overheidsverantwoordelijkheid. Nederland zal insteken
dat lidstaten niet verplicht moeten worden om andere organisaties die keuringsinstanties
beoordelen ten behoeve van transacties in het niet-gereguleerde domein, te
verbieden.Nederland acht het niet nodig dat in de verordening betrekkingen binnen
eenzelfde lidstaat worden geregeld tussen de verschillende diensten (te weten
douane en marktautoriteit). Op dit punt is aanpassing wenselijk.Fiche: Besluit gemeenschappelijk kader voor het in de
handel brengen van productenTitel:Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement
en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor het in de handel brengen
van producten.Datum Raadsdocument:15 februari 2007 Nr. Raadsdocument:6378/07 Nr. Commissiedocument:COM(2007) 53 definitiefEerstverantwoordelijk ministerie:EZ i.o.m. SZW, V&W, VWS, VROM, LNV,
BZK, JUST, FIN, OCW, DEF en BZBehandelingstraject in Brussel: RWG Technische
Harmonisatie (Nieuwe Aanpak), Of het voorstel in de Raad voor Concurrentievermogen
van 21 en 22 mei 2007 zal worden behandeld is nog onbekendAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Vrij verkeer van goederen is één van de belangrijkste uitgangspunten
van de Europese interne markt. Het verkeer van goederen binnen de Europese
Unie moet gemakkelijk en zonder belemmeringen verlopen. Vele barrières
voor handel in goederen tussen lidstaten zijn reeds verwijderd. Uit diverse
bronnen, onderzoeken en consultaties (o.a. rapport Unicé 2004, Your
Voice in Europe 2004, European Business Test Panel consultatie 2004, publieksconsultatie
over de toekomst van de Interne Markt 2006) is evenwel een aantal zwakke plekken
naar voren gekomen, die het optimaal functioneren van het vrij verkeer van
goederen in de praktijk in de weg staan. Met name schort het aan juiste toepassing
en handhaving door de lidstaten van huidige regelgeving en beginselen. De
Commissie heeft op 14 februari 2007 de Mededeling «De interne markt
voor goederen: hoeksteen van het Europees concurrentievermogen» (COM(2007)
35) uitgebracht. Gelijktijdig met die mededeling is een drietal voorstellen
gedaan, gericht op het wegnemen van deze zwakke plekken. Deze voorstellen
bestaan uit een verordening en een besluit voor het geharmoniseerd goederenverkeer
(Verordening accreditatie en markttoezicht, COM(2007) 37 resp. besluit gemeenschappelijk
kader handel producten (COM(2007) 53) en een verordening voor niet-geharmoniseerd
goederenverkeer (COM(2007)36). Voorliggend fiche betreft het voorstel voor
een gemeenschappelijk kader voor het in de handel brengen van producten.Uiteenlopende nationale technische eisen ten aanzien van producten kunnen
zorgen voor een belemmering van het vrije goederenverkeer in de interne markt.
Dit heeft ertoe geleid dat er een communautair raamwerk van secundaire regelgeving
is aangenomen, waarmee deze technische eisen zijn geharmoniseerd. Uitgaande
van een hoog beschermingsniveau voor producten schrijven diverse richtlijnen
aan marktdeelnemers voor hoe zij de conformiteit van hun goederen aan de communautaire
veiligheidseisen aan kunnen tonen.Het communautaire raamwerk voor het vrije verkeer van goederen wordt gevormd
door de Nieuwe Aanpakrichtlijnen. Nieuwe Aanpak is een manier van communautaire
wetgeving waarbij wordt gewerkt met essentiële eisen aan producten in
de vorm van doelvoorschriften. Deze eisen worden op verzoek van de Europese
Commissie door private partijen via Europese normen uitgewerkt. Indien een
product op basis van deze normen wordt gemaakt geldt een vermoeden van overeenstemming
met de eisen uit de richtlijn.Een product dient altijd een overeenstemmingsbeoordeling of conformiteitsbeoordeling
(met de richtlijn) te ondergaan (ex ante toezicht). Afhankelijk
van de risico’s van het product dient daarbij al dan niet een onafhankelijke
keuringsinstantie te worden ingeschakeld. Bij producten met een laag veiligheidsrisico
kan de fabrikant de beoordeling dus zelf uitvoeren, en is beoordeling door
een derde partij in de vorm van certificatie of keuring niet nodig.Een keuringsinstantie wordt aangewezen door de overheid indien zij heeft
vastgesteld dat de instantie onpartijdig en bekwaam zijn werk uitvoert. Dit
laatste kan de instantie aantonen met een accreditatie. Indien het product
voldoet aan de richtlijn moet de fabrikant het CE-merkteken aanbrengen op
het product. De producten worden daarmee vrij in Europa verhandeld en markttoezichthouders
weten bij een aangebracht CE-merkteken dat het product voldoet. Markttoezicht
(ex post toezicht) door de overheid blijft echter noodzakelijk teneinde fraude
tegen te gaan.De laatste jaren heeft de Commissie echter geconstateerd dat het systeem
van nieuwe aanpakrichtlijnen op diverse punten verbetering behoeft. Met name
de coherentie van uitvoering en handhaving van regelgeving in de lidstaten
laat te wensen over. Dit geldt voor o.a. de uiteenlopende praktijken met betrekking
tot de aanwijzing van conformiteitsbeoor-delingsinstanties en de ongelijke
behandeling in het geval er niet-conforme of gevaarlijke producten in de handel
zijn gebracht. Concurrentieverstoringen en een gebrek aan vertrouwen in de
conformiteitsmarkering (het CE-merk) zijn hiervan het gevolg.De Commissie heeft zich dan ook genoodzaakt gezien om op het vlak van
het geharmoniseerde deel van het goederenverkeer twee voorstellen ter verbetering
te doen. Onderhavig voorstel voor een besluit zet een raamwerk neer voor toekomstige
communautaire sectorale wetgeving.Het besluit omvat alle reeds bestaande elementen uit de Nieuwe Aanpak
en zet deze elementen eenduidig neer. Het gaat daarbij om geharmoniseerde
definities, gemeenschappelijke verplichtingen voor marktdeelnemers, criteria
voor de selectie van conformiteitsbeoordelingsprocedures en van conformiteitsbeoordelingsinstanties,
eisen aan de nationale aanmeldende autoriteiten en om voorschriften voor de
aanmeldingsprocedure. Deze elementen worden ondersteund door het voorstel
voor de verordening over accreditatie en markttoezicht.Voorts biedt het besluit bescherming van het CE-merk als collectief Gemeenschapsmerk,
bepaalt het de verantwoordelijkheid van degenen die deze markering aanbrengen
en geeft het besluit geharmoniseerde bepalingen voor de mechanismen voor het
uit de handel nemen van producten.De Commissie heeft bij de vormgeving van het voorstel gekozen voor een
besluit sui generis op basis van artikel 95 EG
Verdrag in plaats van bijv. een richtlijn. De Commissie beroept zich op het
precedent van het Besluit 93/465/EEG van de Raad betreffende de conformiteitsbeoordelingsprocedures.
Besluit 93/465/EEG van de Raad betreffende de conformiteitsbeoordelingsprocedures
wordt door voorliggend besluit ingetrokken.Rechtsbasis van het voorstel: art 95 EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: codecisie
(artikel 251 EG-verdrag), gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief. De Commissie beoogt
met het voorstel in de toekomst de sectorale richtlijnen en de
implementatie daarvan te harmoniseren. Een dergelijke harmonisatie van begrippen
kan voor marktdeelnemers voordelen bieden en wordt dan ook door Nederland
ondersteund.Proportionaliteit: Positief. Het besluit van
de Commissie gaat volgens Nederland niet verder dan noodzakelijk omdat slechts
beoogd wordt om bestaande uiteenlopende bepalingen te vereenvoudigen en meer
met elkaar in lijn te brengen en neer te leggen in een kader dat voor toekomstige
richtlijnen zal worden toegepast. Het voorgestelde besluit bevat daarmee de
essentiële onderdelen van toekomstige harmonisatiemaatregelen. Er zal
dus voor de toekomst sprake zijn van een eenduidig raamwerk ten aanzien van
conformiteitsbeoordelingsprocedures. Dit is voor zowel marktdeelnemers als
toezichthouders een verbetering.Consequenties voor de EU-begroting:Geen consequenties. Het besluit dient als raamwerk voor toekomstige wijziging
van bestaande en voor opstelling van toekomstige communautaire wetgeving.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burgerDit besluit dient als raamwerk voor toekomstige communautaire wetgeving
en veroorzaakt op dit moment geen direct concrete effecten op administratieve
lasten of op de rijksoverheid. Deze effecten ontstaan pas op het moment dat
nieuwe communautaire wetgeving wordt gemaakt of bestaande nationale wetgeving
op dit besluit moet worden aangepast. Hierbij kan worden opgemerkt dat de
verplichtingen voor marktdeelnemers lijken te worden aangescherpt en dat dit
op termijn dus zal kunnen leiden tot een toename van de administratieve lasten
bij de implementatiewetgeving.Vervolgtraject financiële afspraken: Niet
van toepassing.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Het betreft een voorstel voor een besluit dat een raamwerk geeft voor
toekomstige communautaire wetgeving of voor aanpassing van bestaande communautaire
wetgeving. Het besluit op zichzelf heeft dus geen directe consequenties voor
bestaande nationale wetgeving, de consequenties vloeien voort uit toekomstige
wijziging van bestaande richtlijnen. De Europese Commissie heeft aangegeven
dat dit raamwerk zal worden toegepast op het moment dat een individuele richtlijn
wordt aangepast.Hierbij kan worden opgemerkt dat de eisen aan aanmeldende autoriteiten,
zoals hun onafhankelijkheid, worden aangescherpt. Naar verwachting voldoen
de Nederlandse autoriteiten aan deze eisen.Overigens is het besluit niet van toepassing op (de implementatiewetgeving
die voortvloeit uit) de verordeningen en richtlijnen genoemd in artikel 1
van dit besluit.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Niet van toepassing.Consequenties voor ontwikkelingslanden:Niet van toepassing.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepalingVoor de Nederlandse economie en voor de Nederlandse consument is het van
groot belang te kunnen vertrouwen op het voldoen van producten aan de geharmoniseerde
regelgeving, waarbij het niet relevant moet zijn in welke lidstaat de productie
en conformiteitsbeoordeling plaatsvindt. Nederland steunt in het algemeen
maatregelen die dit vertrouwen verbeteren.Het voorstel heeft geen directe gevolgen voor bestaande communautaire
wetgeving, maar zal wel van invloed zijn bij toekomstige communautaire wetgeving
en bij aanpassing van bestaande communautaire wetgeving, zoals de bouwproductenrichtlijn.Nederland heeft vragen bij de verplichtingen voor marktdeelnemers die
lijken te zijn aangescherpt ten opzichte van de bestaande verplichtingen.
Nederland zal er tevens op wijzen dat dit niet onnodig mag leiden tot een
toename van administratieve lasten.Tenslotte heeft Nederland nog vragen ten aanzien van de aard van het gekozen
instrument en de bindende werking hiervan voor de lidstaten én de Europese
instellingen. Nederland zal over deze, en andere onduidelijkheden, de Commissie
om opheldering vragen en in voorkomend geval ook de Juridische Dienst van
de Raad bevragen.Fiche: Mededeling CO2-uitstoot van personenauto’sTitel:Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees
Parlement: Resultaten van de herziening van de communautaire strategie om
de CO2-uitstoot van personenauto’s en lichte bedrijfsvoertuigen
te verminderen.Datum Raadsdocument:12 februari 2007 Nr. Raadsdocument:6204/07 Nr. Commissiedocument:COM(2007)19 definitiefEerstverantwoordelijk ministerie:VROM i.o.m. VenW, EZ, BZ, FIN, DEF en
LNVBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Milieu. Presentatie Milieuraad 20 februari 2007. Verdere traject nog
niet bekend.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Autogebruik heeft een aanzienlijke impact op de klimaatverandering: ongeveer
12% van de totale uitstoot van kooldioxide (CO2), het belangrijkste
broeikasgas, in de EU is afkomstig van de brandstof die door personenauto’s
wordt verbruikt. De verbeteringen die in de voertuigtechnologie zijn doorgevoerd –
vooral op het vlak van brandstofrendement zodat minder CO2 wordt
uitgestoten – volstaan niet om het effect van verkeerstoename en grotere
auto’s teniet te doen. Hoewel de EU over het geheel genomen haar uitstoot
van broeikasgassen (BKG) in de periode 1990–2004 met bijna 5%
heeft verminderd, is de CO2-uitstoot door het wegverkeer met 26%
gestegen.Wat de voertuigzijde betreft, heeft de Commissie nu een aantal maatregelen
voorgesteld die kunnen helpen om de EU-doelstellingen te halen, met name een
verbetering van het brandstofrendement van personenauto’s en lichte
bedrijfsvoertuigen en een aantal andere technologische verbeteringen. Voorts
vormt deze mededeling de basis voor gedachtenwisselingen met
andere Europese instellingen en alle betrokken partijen over de tenuitvoerlegging
van de volgende stap in de communautaire strategie ter vermindering van de
CO2-uitstoot en de verbetering van het brandstofrendement van personenauto’s
en lichte bedrijfsvoertuigen, om tegen 2012 het EU-streefcijfer van 120 g
CO2/km te halen. De conclusies van deze besprekingen zullen het
uitgangspunt vormen voor het wetgevingsvoorstel dat de Commissie, zo mogelijk
in 2007 en uiterlijk medio 2008, zal indienen bij de Raad en het Europees
Parlement om deze doelstelling te halen.De Commissie wil het streefcijfer van 120 g/km in 2012 invullen met regelgeving
voor autofabrikanten op een niveau van 130 gr/km ter vervanging van de lopende
CO2-convenanten, en een aanvullend beleidspakket, gericht op de
introductie en stimulering van energiezuinige auto-airco’s, betrouwbare
bandenspanningsmeetsystemen, verminderde rolweerstand van autobanden, schakelindicatoren,
brandstofbesparing bij nieuwe bestelauto’s en het vergroten van het
gebruik van biobrandstoffen. Dit aanvullend beleidspakket zou overeen moeten
komen met een effect van 10 gr/km in 2012.Rechtsbasis van het voorstel: niet van toepassing, het
betreft een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: niet
van toepassing het betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: niet van toepassing,
het betreft een mededeling.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Niet van toepassing, het betreft
een mededeling. Indien tot een beoordeling moet worden overgegaan, luidt het
oordeel: positief. De doelstellingen kunnen niet door de lidstaten afzonderlijk
worden verwezenlijkt. Daarnaast zou regelgeving op het niveau van individuele
lidstaten leiden tot een verstoring van het «level
playing field».Proportionaliteit: Niet van toepassing, het
betreft een mededeling. Indien tot een beoordeling moet worden overgegaan,
luidt het oordeel: positief. De tot nu toe overeengekomen convenanten met
de auto-industrie hebben te weinig opgeleverd. De keuze van de Commissie voor
bindende regelgeving wordt daarom ondersteund.Consequenties voor de EU-begroting: Nog niet bekend. Er
is nog geen Impact Assessment door de Commissie gepubliceerd.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Geen, het betreft een mededeling. Bij een te verwachten voorstel tot regelgeving
zullen de hier genoemde consequenties in kaart worden gebracht, daarbij lettend
op een Impact Assessment van de Commissie. Ook
consequenties voor het Nederlandse bedrijfsleven (o.a. de producenten van
auto’s) zullen dan zorgvuldig worden bekeken. De Nederlandse automobielindustrie
(geschatte omzet: € 12 miljard, geschatte werkgelegenheid: 38 000
medewerkers) kenmerkt zich als een relatief kleine, maar veelzijdige sector,
met diverse eindfabrikanten en veel toeleveranciers op verschillende plaatsen
in de keten. Met betrekking tot de aanscherping van emissie-eisen zullen er
consequenties zijn voor het bedrijfleven. Er zijn waarschijnlijk ook kosten
voor (onderzoek en ontwikkeling van) technische aanpassingen.Vervolgtraject financiële afspraken: Geen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):De mededeling leidt als zodanig niet tot consequenties als hier genoemd.
Als de Mededeling te zijner tijd (denk aan 2012) tot regelgeving leidt, zal
de implementatie met name plaatsvinden door de instanties van de rijksoverheid
die verantwoordelijk zijn voor implementatie van regelgeving die op voertuigen
betrekking hebben. Hetzelfde geldt voor controle en handhaving.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De termijnen die de mededeling vermeldt (met name 2012) vormen zeker voor
Nederland een wenselijke en haalbare doelstelling.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Mogelijk kunnen de wetgevende voorstellen wél consequenties voor
ontwuikkelingslanden hebben. Deze zullen t.z.t. beoordeeld worden. Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland heeft reeds enkele malen kenbaar gemaakt dat de in EU-kader
overeengekomen CO2-convenanten met de auto-industrie onvoldoende
resultaat opleveren. Daarom heeft Nederland aangedrongen op bindende regelgeving,
met als uitgangspunt een gemiddelde CO2-norm voor de nieuwverkopen
van een automerk ofconcern («fleet average»)
van 120 gram CO2 per kilometer in 2012.Nederland is derhalve verheugd dat ook de Commissie de conclusie heeft
getrokken dat de CO2-convenanten met de auto-industrie onvoldoende
resultaat opleveren en dat de Commissie kiest voor regelgeving in de volgende
periode. Gezien de ernst van het probleem van klimaatverandering steunt Nederland
het voorstel om de EU een leiderschapsrol te geven en daartoe ambitieuze klimaatdoelen
voor 2020 vast te stellen. Zulke ambitieuze doelen hebben echter alleen zin
als er ook vergaand emissiereductiebeleid wordt afgesproken, ook in de verkeerssector.
Nederland wil daarom vasthouden aan 120 gr/km in 2012 als ambitieniveau voor
de regelgeving voor de autofabrikanten, daar waar de Commissie 130 gr/km voorstelt.
120 gr/km in 2012 is in de ogen van Nederland slechts een tussenstation voor
verdere reductie in de periode daarna. De mogelijkheden te komen tot een niveau
in de orde van 80 gr/km in 2020 zullen worden nagegaan. Nederland vraagt de
Commissie dit langere termijn perspectief sterker te benadrukken. De Commissie
wil een waardering gaan toekennen aan additionele maatregelen, zoals de schakelindicator
en energiezuinige bestelauto’s. Nederland heeft zich steeds voorstander
getoond van de inzet van deze maatregelen en steunt het idee om hieraan een
waardering te geven, voorzover het harde afrekenbare maatregelen zijn waarvoor
de auto-industrie verantwoordelijk is. Nederland heeft dit altijd gezien als
een maatregelenpakket om verder te komen dan 120 gr/km in 2012 en pleit daarom
voor een ambitieniveau van 115 gr/km in 2012, als de Commissie deze maatregelen
in de regelgeving met de auto-industrie wil opnemen.Overigens vindt Nederland dat waardering voor de (extra) inzet van biobrandstoffen
tot een onnodige uitholling van het ambitieniveau leidt en een ongewenste
overlap heeft met het biobrandstoffenbeleid. Nederland vraagt de Commissie
om biobrandstoffen als apart beleidsspoor te blijven behandelen. Nederland
steunt de oproep van de Commissie om het voorstel om met fiscale
maatregelen de introductie van energiezuinige auto’s te stimuleren in
behandeling te nemen.Nederland wil tevens aandacht vragen voor het volgende punt. In de lopende
CO2-convenanten is een belangrijk deel van de CO2-reductie
gehaald door een verschuiving in het markaandeel van benzine- naar dieselauto’s.
Door de recent afgesproken data van inwerkingtreding voor Euro V en Euro VI
emissienormen, zullen dieselauto’s pas per 2011 verplicht over een roetfilter
beschikken en pas per 2015 schoon zijn met betrekking tot NOx. Om vergroting
van de luchtkwaliteitsproblemen tegen te gaan, vraagt Nederland aan de Commissie
om de CO2-regelgeving zodanig vorm te geven dat voorkomen wordt
dat het dieselaandeel verder stijgt, zolang dieselauto’s onvoldoende
schoon zijn.De Commissie wil als uitgangspunt bij de ontwikkeling van de regelgeving
voor de autofabrikanten hanteren dat deze billijk moet zijn ten aanzien van
de diversiteit van de autofabrikanten en niet tot onrechtmatige concurrentieverstoring
leidt. Nederland kan dit uitgangspunt steunen, zolang het halen van de af
te spreken gemiddelde CO2-uitstoot voor 2012 verzekerd blijft.Fiche: Verordening wederzijdse erkenning in het vrij verkeer
van goederenTitel:Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot
vaststelling van procedures voor de toepassing van bepaalde nationale technische
voorschriften op goederen die in een andere lidstaat legaal in de handel zijn
gebracht, en tot intrekking van beschikking 3052/95/EGDatum Raadsdocument:14 februari 2007Nr. Raadsdocument:6313/07 Nr. Commissiedocument:COM(2007) 36 definitiefEerstverantwoordelijk ministerie:EZ i.o.m. BZ, BZK, DEF, FIN, JUS, LNV,
SZW, VenW, VROM en VWSBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Concurrentievermogen en Groei, Raad voor Concurrentievermogen 21 en 22 mei
2007Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Vrij verkeer van goederen is één van de belangrijkste uitgangspunten
van de Europese interne markt. Het verkeer van goederen binnen de Europese
Unie moet gemakkelijk en zonder belemmeringen verlopen. Vele barrières
voor handel in goederen tussen lidstaten zijn reeds verwijderd. Uit diverse
bronnen, onderzoeken en consultaties (o.a. rapport Unicé 2004, Your
Voice in Europe 2004, European Business Test Panel consultatie 2004, publieksconsultatie
over de toekomst van de Interne Markt 2006) is evenwel een aantal zwakke plekken
naar voren gekomen, die het optimaal functioneren van het vrij verkeer van
goederen in de praktijk in de weg staan. Met name schort het aan juiste toepassing
en handhaving door de lidstaten van huidige regelgeving en beginselen. De
Commissie heeft op 14 februari 2007 de Mededeling «De interne markt
voor goederen: hoeksteen van het Europees concurrentievermogen» (COM(2007)
35) uitgebracht. Gelijktijdig met die mededeling is een drietal voorstellen
gedaan, gericht op het wegnemen van deze zwakke plekken. Deze voorstellen
bestaan uit een verordening en een besluit voor het geharmoniseerd goederenverkeer
(Verordening accreditatie en markttoezicht, COM(2007) 37 resp. besluit gemeenschappelijk
kader handel producten (COM(2007) 53) en een verordening voor niet-geharmoniseerd
goederenverkeer. Voorliggend fiche betreft dit laatste voorstel: het goederenverkeer
waarvoor géén Europese geharmoniseerde regels gelden.Het vrij verkeer van goederen als onderdeel van de Europese interne markt
staat hoog op de agenda van de Commissie sinds eind jaren ’90 (zie bijvoorbeeld
het Single Market Action Plan 1997). In de Interne Markt Strategie 2003–2006
was opgenomen dat «specifieke regels noodzakelijk zijn om lidstaten
meer structuur te geven en lidstaten aan te moedigen op een meer Europese
wijze te handelen». Dit document kondigde reeds een verordening aan.Het doel van de voorgestelde verordening is om het beginsel van wederzijdse
erkenning in het vrij verkeer van goederen in de praktijk beter te laten werken. Het beginsel van wederzijdse erkenning, ontwikkeld
in de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de jaren ’80, houdt
in dat goederen die rechtmatig op de markt zijn gebracht in één
lidstaat in principe in de hele EU verhandeld mogen worden. Uitzonderingen
mogen slechts worden gemaakt op gronden genoemd in artikel 30 EG-Verdrag (o.a.
openbare orde) of vanwege dwingende redenen van algemeen belang. Deze uitzonderingen
moeten dan wel proportioneel zijn en, in het geval van de dwingende redenen
van algemeen belang, niet discriminerend. Voor de toepassing van dit beginsel
in de praktijk geldt, dat goederen die weliswaar niet exact conform de eigen
nationale eisen zijn, maar die wél aan buitenlandse eisen voldoen met
een gelijkwaardig beschermingsniveau, tot de nationale
markt moeten worden toegelaten. Dat betekent dus dat de lidstaat van bestemming
een toets in concrete gevallen moet doen om te kunnen bepalen of er een gelijkwaardig
beschermingsniveau is in de lidstaat van herkomst van het product.De voorgestelde verordening bevat een procedure die de bevoegde autoriteiten
van een lidstaat moeten volgen indien zij overwegen een product dat in een
andere lidstaat rechtmatig in de handel is gebracht, van hun markt te halen,
de toegang te weigeren, of te eisen dat het product(type) gewijzigd wordt
alvorens het op hun markt gebracht mag worden. Als de bevoegde autoriteit
van een lidstaat een product afkomstig uit een andere lidstaat aldus van de
markt wil weren, moet het voornemen tot zo’n besluit expliciet gemotiveerd
schriftelijk worden meegedeeld aan het betrokken bedrijf. Dat bedrijf moet
ten minste 20 werkdagen krijgen om op dit voornemen te reageren, waarna de
lidstaat het besluit (al dan niet aangepast) met inachtneming van deze reactie
vaststelt, of geen besluit neemt. Tegen een genomen besluit dient beroep op
de rechter open te staan. Het voorstel verduidelijkt daarmee een werkwijze
die momenteel in de praktijk door de lidstaten nog verschillend wordt toegepast;
vaak moet het bedrijf in kwestie aantonen dat zijn product de markt van de
lidstaat van bestemming op moet kunnen. Voor gevallen waarin producten direct
gevaar opleveren en dus onmiddellijk van de markt gehaald moeten kunnen worden,
voorziet het voorstel overigens in een uitzondering: de richtlijn Algemene
Productveiligheid (richtlijn 2001/95/EG) kent daartoe een procedure die voorgaat
op de procedure in de verordening.Daarnaast introduceert het voorstel de verplichting tot het instellen
van één of meerdere «productcontactpunten» in elke
lidstaat, met als hoofdtaak het geven van informatie over geldende nationale
producteisen aan bedrijven en aan bevoegde autoriteiten uit andere lidstaten.Het verordeningsvoorstel trekt tevens beschikking nr. 3052/95/EG in. Die
beschikking verplicht de lidstaten om de Commissie in kennis te stellen van
bepaalde categorieën nationale maatregelen die het verhandelen van producten
uit andere lidstaten verhinderen. Deze beschikking blijkt niet goed te functioneren
en leidt derhalve niet tot het gewenste resultaat, te weten het uit de weg
ruimen van belemmeringen voor het vrij verkeer van goederen tussen de lidstaten.
Sinds 2003 hebben slechts twee meldingen plaatsgevonden conform de in de beschikking
opgenomen procedure. De voorgestelde verordening vervangt de
in beschikking nr. 3052/95/EG voorziene melding van nationale autoriteiten
aan de Commissie door het in kennis stellen van marktdeelnemers door de nationale
autoriteiten en bevat dwingende procedurevoorschriften voor de uitvoeringspraktijk
met betrekking tot de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning.
Deze procedurevoorschriften zijn te herleiden tot de jurisprudentie van het
Hof m.b.t. de toepassing van het beginsel en kunnen in wezen aangemerkt worden
als een verbijzondering van de Nederlandse beginselen van behoorlijk bestuur.Rechtsbasis van het voorstel: Artikelen 37 en 95 EG-verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: medebeslissing,
gekwalificeerde meerderheid in de Raad.Instelling nieuw Comitologie-comité: Raadgevend
comité, ingesteld op grond van artikel 11, lid 1.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Positief. Het verwijderen
van barrières voor handel in goederen tussen lidstaten kan niet op
het niveau van lidstaten worden gerealiseerd, maar moet op Europees niveau
aangepakt worden. Juist het terrein dat de verordening beslaat, namelijk het
niet-geharmoniseerde deel van het vrij goederenverkeer, kan voort zónder
Europese harmonisatie als het wederzijdse erkenning-beginsel in de praktijk
strakker wordt toegepast. Het stellen van eigen regels door de lidstaten ten
aanzien van die producten, vergezeld door een kader op EU-niveau voor toepassing
van wederzijdse erkenning op die producten, wordt door Nederland gesteund.
Door deze harmonisatie van procedures in EU-kader wordt het gelijke speelveld
voor marktdeelnemers versterkt en wordt de transparantie voor marktdeelnemers
en toezichthouders vergroot.Proportionaliteit: Positief. Duidelijk
is, dat actie op Europees niveau noodzakelijk is, en dat iets anders dan regelgeving
nauwelijks effect zal sorteren. Lichtere alternatieven, zoals interpretatieve
mededelingen, zijn immers in het verleden al geprobeerd (zie bv. de Mededeling
uit 2003 «Een gemakkelijkere toegang voor goederen tot de markten van
andere lidstaten: praktische toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning»,
PbEU nr. C 265 van 4 november 2003) en hebben onvoldoende effect gesorteerd.
Ook de bestaande procedure op grond van beschikking 3052/95/EG blijkt niet
te functioneren (zoals gezegd: sinds 2003 slechts twee meldingen).Over de precieze gevolgen van de voorgestelde motiveringsprocedure in
concrete gevallen bij het weren van producten van de markt, zal gedurende
het onderhandelingsproces meer duidelijkheid moeten worden verkregen. In de
toelichting bij het voorstel geeft de Commissie aan dat het niet zozeer de
bedoeling is nieuwe regels te introduceren, maar hoofdzakelijk om de gewenste
werking van het al jarenlang geldende beginsel van wederzijdse erkenning te
codificeren. Ten aanzien van de instelling van één of meerdere
productcontactpunten bestaan geen problemen vanuit proportionaliteitsoogpunt:
aan de lidstaten wordt alle ruimte gelaten dit zonder optuiging van extra
bureaucratie vorm te geven, doordat bestaande uitvoerders aangewezen kunnen
worden.Consequenties voor de EU-begroting:Het voorstel heeft op zich geen gevolgen voor de EU-begroting, maar zal
wel nopen tot vaststelling door de Commissie (met hulp van de lidstaten) –
via een website – van een lijst met producten waarvoor wederzijdse erkenning geldt. De kosten daarvan worden uit bestaande budgetten
van de EU-begroting betaald.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Omdat het beginsel van wederzijdse erkenning al sinds lang bestaat, zou
het voorstel geen extra kosten met zich mee moeten brengen. Nu dit beginsel
echter niet overal volledig wordt toegepast, en nu het voorstel voorziet in
een specifieke schriftelijke motiveringsprocedure, leidt het tot enige verzwaring
van de uitvoerings-, toezichts- en handhavingspraktijk. De verplichte schriftelijke
motivering in concrete gevallen waarin producten van de nationale markt worden
geweerd, met een reactietermijn voor het bedrijf in kwestie, kan voor nationale
toezichthoudende en handhavende autoriteiten echter de nodige aanvullende
lasten met zich meebrengen. Uiteraard is in Nederland het motiveren van besluiten
vanuit een oogpunt van behoorlijk bestuur aangewezen, echter het gaat om de
wijze waarop deze motivering moet geschieden. Nader onderzocht zal worden
of de voorgestelde procedure inzake motivering noodzakelijk is om het gewenste
doel te bereiken.De daarmee eventueel gemoeide kosten moeten nader in kaart gebracht worden.
Hierover zullen, als er meer duidelijkheid is, nadere vervolgafspraken gemaakt
moeten worden conform de regels van de budgetdiscipline.Voorts moeten er één of meerdere «productcontactpunten»
aangewezen worden. Gezien het feit dat deze belegd kunnen worden bij één
of meedere bestaande instanties (bijvoorbeeld het SOLVIT-klachtenloket, inspectiediensten,
Kamers van Koophandel) die de benodigde informatie over nationale productregelgeving
al hebben, zijn de financiële consequenties hiervan waarschijnlijk beperkt.
Dit behoeft nog enig nader onderzoek, waarbij van belang is wat de precieze
taken van deze contactpunten zullen worden – een punt waarover Nederland
verduidelijking zal vragen aan de Commissie.Met betrekking tot de administratieve lasten van het voorstel geldt dat
er vermoedelijk een vermindering van de lasten voor de betrokken bedrijven
zal optreden. In ieder geval zullen de lasten voor het bedrijfsleven niet
toenemen. Immers, ondernemingen worden zich door de verordening direct bewust
van hun rechten en verplichtingen en voorts wordt voor hen het risico dat
hun producten worden geweerd van de markt van de lidstaten van bestemming,
aanzienlijk verminderd. Een exacte kwantificering is niet te geven, juist
door de gedeeltelijke onzichtbaarheid van het probleem en het huidige risicomijdende
gedrag van veel ondernemingen op dit terrein. De impact assessment van de
Commissie (SEC(2007)112) bevat percentages van de invloed van de verordening
(zie p. 39): in het meest gunstige geval zou de verordening voor grotere ondernemingen
potentieel ongeveer 100% van de jaaromzet op kunnen leveren, en voor
het MKB mogelijk zelfs 250% van de jaaromzet.Vervolgtraject financiële afspraken:Over de kosten die veroorzaakt worden door mogelijke verzwaring van de
werklast van uitvoerende, toezichthoudende en handhavende instanties zullen,
zodra daaromtrent meer duidelijkheid ontstaat, nadere afspraken gemaakt moeten
worden conform de regels van de budgetdiscipline. Waar het de aanwijzing van
productcontactpunten betreft, hangt kostentoedeling af van de beslissing welke
entiteit(en) in Nederland als zodanig aangewezen worden en wat precies hun
taken zijn. Dat zal gaandeweg het proces duidelijk worden.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Het betreft een verordening, dus strikt genomen is geen implementatie
in regelgeving nodig. Naar verwachting noopt de voorgestelde motiveringsprocedure
in concrete gevallen bij het weren van producten van de markt (artikel 4)
wel tot enige aanpassing van nationale wetgeving. Om welke gevallen het eventueel
gaat, behoeft nader onderzoek.Daarnaast leidt het voorstel tot enige taakverzwaring van nationale uitvoerende,
toezichthoudende en handhavende autoriteiten. De precieze omvang van die taakverzwaring
moet nog in kaart gebracht worden. Tot slot moeten één of meerdere
productcontactpunten aangewezen worden, die op verzoek informatie over nationale
productregelgeving moeten kunnen leveren.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Inwerkingtreding op de twintigste dag na publicatie in het EU-Publicatieblad
(artikel 13). De haalbaarheid hiervan is twijfelachtig, gelet op de mogelijke
noodzaak tot aanpassing van wet- en regelgeving, noodzakelijke aanpassing
van de bestuurspraktijk, alsmede op de aanwijzing van één of
meerdere productcontactpunten. Nederland zal zich ervoor inzetten een meer
realistische inwerkingtredingstermijn te bewerkstelligen.Consequenties voor ontwikkelingslanden:Geen. Indien door een betere toepassing van het beginsel van wederzijdse
erkenning het vrij verkeer van goederen in de interne markt wordt gestimuleerd,
dan profiteren ook de door ontwikkelingslanden geëxporteerde goederen
op de interne markt hiervan.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland, met zijn open economie, heeft belang bij een goed functionerende
interne markt. De voorgestelde verordening draagt bij aan een betere werking
in de praktijk van het al jarenlang geldende beginsel van wederzijdse erkenning
en verdient dan ook een positieve grondhouding van Nederland. Het is van groot
belang op te merken dat de verordening niet afdoet aan het bestaande beschermingsniveau
van de Nederlandse productregelgeving. Het gaat immers om de werking in de praktijk van het beginsel van wederzijdse erkenning.Onderzoek door de Commissie heeft uitgewezen dat verbetering van de werking
van het huidige systeem van vrij verkeer van goederen in de niet-geharmoniseerde
sector kan leiden tot een stijging van het EU BBP van 150 miljard euro per
jaar (bron: «Facing the Challenge», rapport Kok nov. 2004). Het
Nederlandse bedrijfsleven is bij een betere werking van wederzijdse erkenning
gebaat en heeft reeds aangegeven positief tegenover het voorstel te staan.
In het bijzonder het MKB zal hierdoor beduidend gemakkelijker markten van
andere lidstaten kunnen betreden (zie impact assessment Commissie, SEC(2007)112,
p. 22).Vanuit juridisch oogpunt is het voorstel strakker en beter geformuleerd
dan de thans geldende beschikking 3052/95/EC (die bovendien in de praktijk
vrijwel niet functioneert). De verordening verlegt de administratieve formaliteiten
van de relatie lidstaat – Commissie naar de relatie bevoegde nationale
autoriteit – producent/distributeur. Een verbetering is tevens de duidelijke
formulering van de verplichting voor lidstaten om het voornemen tot het nemen
van een beslissing tot weren van een product verplicht aan de
producent/distributeur voor te leggen, voorzien van inhoudelijke motivering.
Zoals omschreven onder de korte inhoud van het voorstel bestaat deze verplichting
al jaren op grond van de Hof-jurisprudentie, maar laat het functioneren in
de praktijk te wensen over.Goed functionerende productcontactpunten kunnen voorts zorgen voor een
verhoogde transparantie op de interne markt. Positief is, dat het voorstel
het aan de lidstaten laat om zelf te kiezen welke uitvoerders als productcontactpunten
aangewezen worden en ook of er één of meerdere productcontactpunten
worden aangewezen. Dit zou belegd kunnen worden bij één of meerdere
bestaande instanties (bijvoorbeeld inspectiediensten, uitvoeringsinstanties,
het SOLVIT-klachtenloket, Kamers van Koophandel), afhankelijk van de precieze
taken.Er is een aantal aandachtspunten, waarover Nederland tijdens de onderhandelingen
in Brussel vragen zal stellen. Onder andere is de precieze reikwijdte van
de verordening niet transparant, gezien de «restcategorie» die
niet-geharmoniseerde goederen vormen. Daarnaast is nog onduidelijk in welke
mate er sprake zal zijn van een verzwaring van de administratieve praktijk
van de uitvoerende, toezichthoudende en handhavende autoriteiten. Nederland
zal de Commissie vragen naar haar visie op het financiële beslag van
het voorstel.Over de verhouding tussen de verordening en de richtlijn Algemene productveiligheid
(richtlijn 2001/95/EG) zullen vragen gesteld worden aan de Commissie. Onder
meer is niet geheel helder op welke wijze de procedures en verplichtingen
in verordening en richtlijn zich precies tot elkaar verhouden.Ook behoeven de precieze taken van de aan te wijzen productcontactpunten
nadere verduidelijking. Moeten zij zich richten op informatieverschaffing
richting mede-contactpunten in andere lidstaten, of richting marktdeelnemers? 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-514.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl