Wijziging Zvw en Wzt (verzwaren incassoregime premie en andere maatregelen zorgverzekering); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30918, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-04-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30918 nr. 8

24-04-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENInleidingVerzwaring incassoregime premie zorgverzekeringAcademische componentOvergangsmaatregel ziektekostenverzekering groep ex-Wtz-ersVerwerking van persoonsgegevens door CVZ en ziektekostenverzekeraarsWijziging van de zorgtoeslagImpats en expatsInternationale afstemming verzekeringsplichtSituatie van expats en hun gezinsledenOplossing voor gezinsleden van expatsSituatie van impats en hun gezinsledenDubbele verzekering of premiebetaling als gevolg van lokale
verzekeringsplichtWijziging bestuursmodel en werkwijze collegesProcedure risicovereveningFinanciële aspecten en administratieve lastenArtikelsgewijs, Artikel I, onderdeel FOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30918, nr. 8 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30918, nr. 8 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30918, nr. 8 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30918Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 135 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 918Wijziging van de Zorgverzekeringswet en andere wetten met het oog op
het verzwaren van het premie-incassoregime en andere maatregelen om de werking
van het met die wet en de Wet op de zorgtoeslag in het leven geroepen stelsel
te optimaliseren (verzwaren incassoregime premie en andere maatregelen zorgverzekering)nr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 24 april 2007ALGEMEENInleidingMet grote belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag op het
conceptwetsvoorstel. Hoewel de leden van alle fracties wel hebben aangegeven
nog verschillende vragen en/of opmerkingen te hebben, constateer ik op vele
punten steun voor dit conceptwetsvoorstel.Terecht hebben de leden van de fracties van CDA, PvdA en de VVD geconstateerd
dat de regering zeer verschillende onderwerpen regelt in één
wetsvoorstel. Dit is gedaan uit praktische overwegingen. Ik probeer hiermee
te voorkomen uw Kamer onnodig te belasten door allerlei op zich kleine wetsvoorstellen
afzonderlijk aan u voor te leggen.Alvorens in te gaan op de specifieke vragen van de verschillende fracties,
ga ik eerst in op de vraag van verschillende fracties welke maatregelen ik
voor ogen heb in aansluiting op de in het wetsvoorstel genoemde maatregelen.
In antwoord op kamervragen van het lid Kant over het aantal wanbetalers in
de zorg1 heb ik toegezegd dat ik uw Kamer hierover
bij gelegenheid van deze nota naar aanleiding van het verslag nader zal informeren.
Voorts heeft het lid Omtzigt de regering gevraagd een plan van aanpak te presenteren
om het aantal onverzekerden verder terug te dringen2.
Met de onderstaande maatregelen wil de regering bewerkstelligen het aantal
onverzekerden zo klein mogelijk te houden. Verzekeraars handelen op dit moment
conform afspraken die met mijn ambtsvoorganger zijn gemaakt om het aantal
personen dat onverzekerd raakt als gevolg van royement wegens wanbetaling
zo beperkt mogelijk te doen zijn. De verzekeraars hebben evenwel aangegeven
dat zij personen die gedurende het jaar 2006 en de eerste zes maanden van
2007 in het geheel geen premies hebben betaald, met ingang van 1 juli
a.s. zullen gaan royeren. Het belang van aanvullende maatregelen die een meer
structurele oplossing bieden dan het onderhavige wetsvoorstel om royement –
en daarmee toename van het aantal onverzekerden – te voorkomen, is derhalve
evident. De maatregelen die ik voor ogen heb om de onvolmaaktheden die nog kleven
aan het onderhavige wetsvoorstel te ondervangen, kan ik u op dit moment in
grote lijnen schetsen. Ter nadere uitwerking van deze maatregelen zal ik mij
nog dienen te verstaan met de zorgverzekeraars en overige uitvoerende instanties,
zodat ik thans nog niet in staat ben om gedetailleerd op deze maatregelen
in te gaan. Ik stel mij evenwel voor dat ik uw Kamer vóór het
plenaire debat over dit wetsvoorstel uitvoerig zal informeren.In grote lijnen heb ik het volgende voor ogen:– Allereerst wordt de bestaande aanpak van wanbetalers voortgezet;
wanneer de premieschuld het totaalbedrag van zes maanden premie overschrijdt,
passen verzekeraars het verzwaarde incassoregime toe. De verzekerde kan tijdens
dit incassotraject de verzekering niet opzeggen.– Additioneel hieraan vindt stopzetting plaats van de betaling van
zorgtoeslag door de Belastingdienst aan de verzekerde. De zorgtoeslag wordt
gestort in het Zorgverzekeringsfonds.– Het CVZ zal na een nog nader overeen te komen periode de rekenpremie
aan verzekeraars vergoeden uit het Zorgverzekeringsfonds indien de verzekeraar
kan aantonen een goed incassobeleid te hebben gevoerd, waarbij het huidige
Protocol als uitgangspunt kan dienen. Zolang iemand wanbetaler is, wordt de
rekenpremie vergoed. De maximale vergoedingsperiode van één
jaar die in het onderhavige wetsvoorstel wordt geregeld, vervalt derhalve.
Het is daarom essentieel dat ook in deze periode van voortgezette wanbetaling
een voortdurende incasso-inspanning blijft plaatsvinden.– Hierna zal een analyse worden gemaakt van de samenstelling van
de groep wanbetalers, teneinde te bezien of aanvullende maatregelen wenselijk
of noodzakelijk zijn.In het onderstaande ga ik in op de door de verschillende fracties op onderdelen
gemaakte opmerkingen en vragen. Bij de beantwoording heb ik zoveel mogelijk
de volgorde van het verslag gevolgd.Verzwaring incassoregime premie zorgverzekeringHet verheugt mij dat de leden van de CDA-fractie de mening van de regering
delen dat het haar taak is te bevorderen dat niemand in het nieuwe stelsel
onverzekerd is. Deze leden geven aan dat het wetsvoorstel start bij het Protocol
incassotraject wanbetalers en hebben om die reden verzocht het Protocol aan
de Kamer te doen toekomen. Deze leden vragen tevens of NPCF of de Consumentenbond
een rol hebben gespeeld bij de opstelling van het Protocol. Ook nodigen deze
leden de regering uit aan te geven wat zij vindt van de voorgestelde maatregelen.Het Protocol is als bijlage1 bij deze nota
naar aanleiding van het verslag gevoegd2. Het
Protocol berust op afspraken tussen zorgverzekeraars onderling en beoogt te
voorkomen dat personen die een beperkt aantal maanden de premie niet hebben
voldaan, al snel worden geroyeerd. Een relatief snel royement als gevolg van
wanbetaling is gebruikelijk in een privaatrechtelijk verzekeringssysteem.
Om dit te voorkomen, is na overleg tussen Zorgverzekeraars Nederland (hierna
ZN) en mijn ambtsvoorganger het Protocol opgesteld. Bij de opstelling van
het Protocol zijn alleen zorgverzekeraars en het ministerie van VWS betrokken
geweest.In dit Protocol zijn maatregelen getroffen om de verzekerde aan te zetten
om te voldoen aan zijn premieverplichtingen. Het opzegverbod voor de wanbetaler
en de gedeeltelijke compensatie voor de gederfde premie-inkomsten voor niet-geroyeerde
wanbetalers die de verzekeraars na het eerste halfjaar ontvangen
indien verzekeraars het Protocol volgen, zijn voorbeelden van de rol van het
Protocol in het wetgevingsproces.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering hun mening deelt dat
er ten minste twee aanmaningen moeten zijn en een minimum betalingsachterstand,
voordat een verzekerde in het verzwaarde incassoregime terecht komt.Het Protocol benoemt twee fases van incassoactiviteiten. Wanneer een verzekerde
niet méér premieachterstand heeft dan een bedrag van zes maanden
aan premie, verzorgt de zorgverzekeraar, of een door hem ingeschakelde deskundige
derde, de incassowerkzaamheden. Dan bevindt de verzekerde zich nog in fase
1. In die periode worden inderdaad ten minste twee aanmaningen verzonden.
Dit is geregeld in onderdeel 3 bij fase 1 in het Protocol. Naast de twee genoemde
aanmaningen wordt de betrokkene daarnaast ook nog geïnformeerd over het
incassotraject. De zorgverzekeraar legt telefonisch contact met de verzekeringnemer
of kan overwegen een huisbezoek af te leggen. Eerst daarna, en alleen wanneer
er sprake is van een minimum betalingsachterstand van zes maanden, komt iemand
in het verzwaarde incassoregime.Verder vragen de leden van de CDA-fractie op welke wijze en bij welke
onafhankelijke instantie iemand bezwaar kan maken als hij vindt dat ten onrechte
gebruik wordt gemaakt van het verzwaarde incassoregime, bijvoorbeeld bij een
conflict over uitschrijving uit de oude verzekering en het dus ongewild dubbel
verzekerd zijn.Als iemand ten onterechte wordt aangemerkt als wanbetaler is dat veelal
te wijten aan de omstandigheid dat de invoering van de Zvw heeft geleid tot
mobiliteit onder de verzekerden. Als gevolg van die mobiliteit kan zich op
beperkte schaal de situatie hebben voorgedaan dat de verzekerde bij meer dan één
verzekeraar stond ingeschreven. In dat geval zou een van de verzekeraars de
desbetreffende verzekerde onterecht als wanbetaler kunnen hebben kwalificeren.
De zorgverzekeraars hebben zich tot het uiterste ingespannen om deze situaties
in der minne op te lossen en voor de toekomst te voorkomen. Als zo’n
situatie zich voordoet dient betrokkene zich uiteraard eerst te wenden tot
de verzekeraar. Als de klacht niet wordt opgelost, kan de verzekerde zich
wenden tot de Stichting klachten en geschillen zorgverzekering (SKGZ). ZN
heeft aangegeven dat de SKGZ geen klachten heeft ontvangen over onterechte
beschuldiging van wanbetaling.Voorts vragen de leden van de CDA-fractie welke specifieke maatregelen
worden genomen ten aanzien van mensen die failliet zijn verklaard en/of onder
de Wet schuldsanering natuurlijke personen vallen.In het Protocol is over mensen die failliet zijn verklaard en/of onder
de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp) vallen het volgende bepaald.
Wanneer de wettelijke schuldsanering is uitgesproken wordt de vordering door
de incassopartner ingediend bij de bewindvoerder. Indien de verzekeringnemer
in staat van faillissement is verklaard wordt de vordering ingediend bij de
curator. In beide gevallen worden de incassoactiviteiten gestaakt en wordt
het dossier gesloten. Dit is geregeld in de onderdelen 4.1.15 en 4.1.16 van
het Protocol.De leden van de CDA-fractie merken voorts op dat zorgtoeslag weliswaar
beslagvrij is, maar vragen of mensen ook effectief over hun zorgtoeslag kunnen
beschikken en hoe gegarandeerd is dat mensen die een hoog verzamelinkomen
en dus geen zorgtoeslag genieten, hun premie kunnen betalen. Voor het recht op zorgtoeslag is het van belang of een belanghebbende
een zorgverzekering heeft gesloten. Als dit zo is en belanghebbende aan de
inkomensvoorwaarden voldoet, ontvangt hij een zorgtoeslag. Het wel of niet
betalen van de premie is hiervoor niet bepalend. Anders dan de leden van de
CDA-fractie menen, is de zorgtoeslag wel degelijk vatbaar voor beslag door
de zorgverzekeraar. Het beslagverbod uit artikel 45 van de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen (Awir) brengt met zich dat een tegemoetkoming voor de nominale
ziektekostenpremie alleen kan worden aangewend voor die kosten, en dus niet
vatbaar is voor beslag door een deurwaarder ter zekerheidstelling van vorderingen
van derden (anderen dan de zorgverzekeraar). Echter, als de belanghebbende
niet voldoet aan zijn betalingsverplichtingen jegens de zorgverzekeraar, kan
de zorgverzekeraar onder voorwaarden (voor niet betaalde premie) beslag leggen
op de zorgtoeslag. De zorgtoeslag is immers bedoeld om de belanghebbende beter
in staat te stellen aan zijn premiebetalingsplicht te voldoen.Indien op iemand de schuldsaneringsregeling van toepassing is verklaard,
vallen zijn bezittingen en inkomsten in principe in de boedel waaruit de bewindvoerder
zijn schulden betaalt. Omdat degene op wie de schuldsaneringsregeling van
toepassing is natuurlijk ook moet kunnen voorzien in zijn levensonderhoud,
wordt hierbij echter een bedrag vrijgelaten, dat is bepaald op 90 procent
van de toepasselijke bijstandsnorm1. De bijstandsnormen
worden zo vastgesteld, dat ze voor een bijstandsgerechtigde hoog genoeg zijn
om er – tezamen met de zorgtoeslag waar zij recht op hebben –
de nominale premie van een zorgverzekering uit te voldoen. Daarnaast is in
artikel 475d, vijfde lid, onderdeel a, Rv op dit moment nog bepaald dat het
vrij te laten deel wordt verhoogd met de premie voor een ziektekostenverzekering.Hieruit kan geconcludeerd worden, dat ook schuldenaren in de zin van de
Wsnp, die geen zorgtoeslag kunnen krijgen omdat hun inkomen daar te hoog voor
is, de lopende premies voor hun zorgverzekering (en voor aanvullende verzekeringen)
uit het vrij te laten bedrag zullen kunnen voldoen. Sterker, de huidige regeling
van art. 475d Rv is te ruim, aangezien in het vrij te laten bedrag nu in wezen
twee keer rekening wordt gehouden met de nominale premie die de schuldenaar
moet betalen: één keer via de koppeling aan de bijstandsnorm,
en één keer via het vijfde lid, onderdeel a, van art. 475d Rv.
Dit gaat ten laste van de ruimte die er is voor de aflossing van schulden,
en daarom wordt dit in de praktijk nu al gecorrigeerd. Met inwerkingtreding
van het wetsvoorstel tot wijziging van de Faillissementswet in verband met
herziening van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen2 zal artikel 475d Rv zo worden gewijzigd, dat in het vrij te laten
bedrag slechts één keer rekening wordt gehouden met de nominale
premie voor een zorgverzekering. Het vrij te laten bedrag zal zo worden vastgesteld,
dat iedere schuldenaar in de zin van de Wsnp – dus ook de schuldenaar
zonder recht op zorgtoeslag – de premie voor zijn zorgverzekering, alsmede
voor eventuele aanvullende verzekeringen zal kunnen voldoen. Voor meer informatie
verwijs ik de leden van de CDA-fractie gaarne naar bovengenoemd wetsvoorstel,
en in het bijzonder naar de eerste nota van wijziging daarop3.De leden van de CDA-fractie vragen waarom langdurig gedetineerden genoemd
worden als een groep met oninbare vorderingen. Zij merken op dat in artikel
24 van de Zvw immers staat dat de zorgverzekering wordt opgeschort tijdens
detentie om vervolgens bij vrijlating te herleven.De verwijzing naar artikel 24 van de Zvw door de leden van de CDA-fractie
over de opschorting van de zorgverzekering bij detentie is juist. Het Protocol
noemt oninbare vorderingen van de gedetineerde. Die oninbare vorderingen betreffen
echter niet de premieschuld die is opgebouwd tijdens detentie,
maar zien op de periode voordat betrokkene gedetineerd werd. Onderdeel 4.1.12
van het Protocol bepaalt dat indien de verzekeringnemer, nadat is vastgesteld
dat hij gedetineerd is, voor een periode van minimaal een half jaar gedetineerd
blijft en er geen verhaal op roerende en/of onroerende zaken mogelijk is,
het dossier wordt gesloten. Er zijn dan immers geen verhaalsmogelijkheden
meer voor de schulden van vóór de detentieperiode.De leden van de CDA-fractie vragen of er cijfers beschikbaar zijn over
het aantal gedetineerden dat desondanks zijn oude verzekering behoudt, omdat
zij niet weten dat ze de verzekering moeten opschorten. Voorts vragen deze
leden of iemand bij het in detentie nemen erop gewezen wordt dat hij de verzekeraar
moet informeren om dit te bewerkstelligen. De leden zijn benieuwd of hierover
afspraken zijn gemaakt tussen de verzekeraars en het ministerie van Justitie.De Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI), de dienst van het ministerie
van Justitie die verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen
en vrijheidsbenemende maatregelen, heeft eind december 2005 aan justitiële
inrichtingen informatie gezonden over de invoering van de Zvw en de betekenis
die deze wet heeft voor gedetineerden, jeugdigen en tbs-verpleegden.Dit is eerder aan de Kamer gemeld bij de beantwoording van vragen over
het rapport «Zorg Verzekerd»1. In
de brief aan justitiële inrichtingen is toentertijd, onder meer, informatie
gegeven over de verplichting van alle justitiabelen om een zorgverzekering
af te sluiten. Tevens is in die brief de meldingsplicht ten aanzien van aanvang
en afloop van het verblijf in een justitiële inrichting opgenomen.Hoewel het nakomen van de verzekeringsplicht en de meldingsplicht in de
eerste plaats een verantwoordelijkheid van betrokkene zelf is, zijn in de
inrichtingen medewerkers aanwezig die hierover informatie kunnen verstrekken
en waar nodig hierbij ondersteuning kunnen geven. Gezien de eigen verantwoordelijkheid
van betrokkenen registreert DJI niet of een gedetineerde daadwerkelijk een
zorgverzekering heeft gesloten en ook niet of hij de aanvang of het einde
van detentie meldt.Ter verbetering van de voorlichting wordt voor gedetineerden, in overleg
tussen DJI, ZN en VWS, eenvoudig begrijpelijk en toegankelijke informatie
voorbereid over het opschorten van de zorgverzekering, de melding en de aanvang
of het einde van detentie. Gedetineerden kunnen daarbij gebruik maken van
invulformulieren. Ook zal over de ziektekostenregeling van Justitie, waaronder
de gedetineerde tijdens zijn detentie valt, informatie worden verstrekt. Beoogd
is om deze informatie met een uitgebreide brief aan alle inrichtingen voor
het gevangeniswezen te zenden, ter verspreiding onder gedetineerden.De leden van de CDA-fractie vragen de regering welke prikkels wanbetalers
krijgen om op tijd te betalen, bijvoorbeeld na hoeveel maanden de uitbetaling
van de zorgtoeslag wordt stopgezet?De eerste prikkel die wanbetalers moet nopen op tijd te betalen is dat
ze te maken krijgen met een incassotraject dat in zwaarte oploopt. De mogelijkheden
die verbonden zijn aan een incassoprocedure (deurwaarder, beslag, executoriale
verkoop) zijn dusdanig, dat weinig mensen dit lichtvaardig zullen opvatten.
Het stopzetten van de zorgtoeslag kan mogelijk dienen als prikkel tot betaling
van de premie, maar het recht op zorgtoeslag is nu nog afhankelijk van het
verzekerd zijn en is niet gekoppeld aan het al dan niet betalen van de premie.
Pas wanneer de zorgverzekeringsovereenkomst wordt beëindigd, vervalt
het recht op zorgtoeslag. Zoals ik in de inleiding van deze nota naar aanleiding
van het verslag heb aangegeven, ben ik echter voornemens de Wet
op de zorgtoeslag zo te wijzigen, dat de zorgtoeslag niet meer aan een verzekerde
wordt uitbetaald indien deze een premieschuld van meer dan zes maanden heeft.In dit kader vragen de leden van de CDA-fractie of er regelingen bestaan
waardoor mensen kunnen vragen om hun achterstallige zorgtoeslag samen met
een eigen betaling rechtstreeks naar de verzekeraar over te maken, zodat zij
in één keer van wanbetaler een reguliere betaler worden.Op dit moment bestaat de mogelijkheid al om de zorgtoeslag rechtstreeks
naar de zorgverzekeraar over te maken. Als op het aanvraagformulier voor de
zorgtoeslag het rekeningnummer van de zorgverzekeraar wordt ingevuld, gaat
de zorgtoeslag rechtstreeks naar de zorgverzekeraar. Er zijn verzekerden die
al van deze mogelijkheid gebruik maken. Het restant van de nominale premie
moet de verzekerde dan zelf aan de zorgverzekeraar betalen.De Belastingdienst/toeslagen kan geen betalingen verrichten, anders dan
de uitbetaling van de zorgtoeslag. Er bestaan geen nadere regelingen; het
staat betrokkene altijd vrij de premieachterstand in één keer
te betalen.Voorts vragen de leden van de CDA-fractie welke prikkels verzekeraars
ondervinden om de premie na dat halve jaar ook daadwerkelijk te incasseren?Onderdeel van het pakket aan maatregelen om te voorkomen dat mensen onverzekerd
raken als gevolg van royement wegens wanbetaling, is het verstrekken van een
gedeeltelijke financiële compensatie aan zorgverzekeraars voor gederfde
premie-inkomsten.Het belangrijkste element van het Protocol is de daarin geregelde fasering
van incassomaatregelen. Fase 1 betreft de toepassing van reguliere incassomaatregelen
door een zorgverzekeraar tot het moment waarop een verzekerde een betalingsachterstand
heeft van zes maanden premie. Derving van premie-inkomsten beschouw ik als
een normaal bedrijfsrisico van een zorgverzekeraar waarvoor zorgverzekeraars
in eerste instantie ook geen financiële tegemoetkoming ontvangen. Dit
zal verzekeraars ertoe aanzetten zelf stappen te blijven zetten om de achterstallige
premie te incasseren, ook na afloop van die eerste zes maanden. Het verzwaarde
incassoregime – fase 2 van het Protocol – gaat in als blijkt dat
een verzekerde een betalingsachterstand heeft van minimaal zes maanden premie,
en deze fase duurt een jaar. De zorgverzekeraars zullen dan wel de incassomaatregelen,
zoals beschreven in het Protocol, moeten laten uitvoeren. Van die activiteiten
moet de aangezochte incassopartner per afzonderlijke wanbetalende verzekerde
verslag doen. Als er na de incassomaatregelen gedurende dat jaar nog gederfde
premie-inkomsten zijn uit de periode van dat jaar, worden zorgverzekeraars,
over die periode van maximaal een jaar, gedeeltelijk gecompenseerd door vergoeding
van de rekenpremie. Op grond van het Protocol zullen zorgverzekeraars gedurende
in totaal anderhalf jaar niet tot royement overgaan.De leden van de CDA-fractie verbazen zich er over dat de zorgverzekeraars
de volledige premie vergoed krijgen uit het vereveningsfonds, en dat hier
tot € 40 miljoen mee gemoeid is in 2006. Onder de oude wet werd
gemiddeld pas na een jaar geroyeerd, dus waarom neemt de overheid de premie
al na een half jaar voor haar rekening, zo vragen zij. Ook de leden van de
fractie van de SGP vragen waarom voor deze periode gekozen is.De periode van zes maanden vloeit voort uit de fasering van het Protocol,
zoals hierboven weergegeven. Anders dan wordt verondersteld, ontvangen de
zorgverzekeraars niet de volledige premie, maar vindt er slechts gedeeltelijke
compensatie plaats door vergoeding van de rekenpremie. De rekenpremie
is op jaarbasis € 100–€ 150 euro per verzekerde
lager dan de gederfde nominale premie; het verschil wordt bepaald door de
opslag die de verzekeraar in rekening brengt voor zijn beheerskosten. Aangenomen
dat met de «oude wet» de Ziekenfondswet wordt bedoeld, is de veronderstelling
van de leden van de CDA-fractie onjuist. Ziekenfondsverzekerden konden niet
worden geroyeerd, omdat zij van rechtswege waren verzekerd. In de particuliere
verzekering daarentegen konden verzekerden al na een periode van 2–3
maanden wegens wanbetaling worden geroyeerd. Voorts vragen de leden van de
CDA-fractie wat er gebeurt met deze betalingen wanneer iemand zijn premieachterstand
alsnog inloopt.Als iemand met premieachterstand die achterstand binnen de looptijd van
het Protocol inloopt, is deze verzekerde met terugwerkende kracht geen wanbetaler
meer. Een verzekeraar heeft dan geen recht op compensatie van gederfde premie.
Eventueel reeds verkregen tegemoetkoming uit het Zorgverzekeringsfonds zal
worden teruggevorderd.De leden van de CDA-fractie vragen welke prikkels een onverzekerde ondervindt
opdat hij zich alsnog gaat verzekeren.Een onverzekerde verzekeringsplichtige zal op den duur toch een zorgvraag
krijgen. Bij het inroepen van de zorg zal deze onverzekerde worden geconfronteerd
met de rekening van de zorgverlener, indien hij zich niet alsnog verzekert.
Daarnaast ondervindt de onverzekerde een prikkel om zich te verzekeren in
verband met de bestuurlijke boete die de onverzekerde opgelegd krijgt. De
bestuurlijke boete kan op het moment waarop hij zich alsnog verzekert vijf
jaar terugwerken en de rekening wordt dus steeds hoger.Verder vragen de leden van de CDA-fractie of onverzekerden actief worden
opgespoord en geholpen om een verzekering af te sluiten voordat de boetes
te hoog worden.Op basis van de voorlopige cijfers van het CBS lijkt het aantal onverzekerden
niet gestegen1.De voorlopige cijfers duiden zelfs op een beduidend lager aantal onverzekerden
dan in voorgaande jaren (geschatte aantal van 182 000 in 2006 ten opzichte
van 242 000 onverzekerden in 2005.) Nu de voorlopige cijfers van het
aantal onverzekerden mee blijken te vallen, lijkt het mij thans niet gerechtvaardigd
om een ingrijpend middel in te zetten als bestandskoppeling, met het doel
opsporing van onverzekerden.De leden van de CDA-fractie vragen welke acties zijn ondernomen voor bijvoorbeeld
mensen zonder vaste woon- en verblijfsplaats en mensen die psychische problemen
hebben.Mijn ambtsvoorganger heeft belangenorganisaties die moeilijk bereikbare
groepen vertegenwoordigen, zoals onder meer de Landelijke vereniging voor
dak- en thuislozen en de Stichting Ombudsman, in het najaar van 2005 en in
het voor- én najaar van 2006 in de gelegenheid gesteld om subsidie
aan te vragen voor voorlichting over de zorgverzekering aan deze doelgroepen.
Het doel van deze subsidie was om moeilijk bereikbare doelgroepen te bereiken
en te bewerkstelligen dat mensen zich zouden verzekeren en een zorgtoeslag
zouden aanvragen. Diverse belangenorganisaties hebben van deze subsidiemogelijkheid
gebruik gemaakt en door hun inspanningen is het aantal onverzekerden daadwerkelijk
verkleind. De leden van de CDA-fractie vragen de regering aan te geven hoe de acceptatieplicht
onverkort van toepassing is op mensen die geen uitschrijfbewijs kunnen laten
zien met de vermelding dat aan alle premiebetalingen is voldaan.Iemand die geen uitschrijfbewijs kan overleggen met de vermelding dat
aan alle premiebetalingen is voldaan, dient gewoon geaccepteerd te worden.
Paragraaf 2.2. van de Zvw bevat de bepalingen over de acceptatieplicht.
Iedere zorgverzekeraar is verplicht met of ten behoeve van iedere verzekeringsplichtige
die in zijn werkgebied woont alsmede met of ten behoeve van iedere verzekeringsplichtige
die in het buitenland woont, desgevraagd een zorgverzekering te sluiten. (artikel
3, lid 1, Zvw). Het staat een zorgverzekeraar derhalve niet vrij te weigeren
met een verzekeringsplichtige een zorgverzekering te sluiten. Hierop bestaat
slechts één uitzondering: een zorgverzekeraar die een verzekering
wegens wanbetaling of fraude heeft beëindigd, hoeft de eerste vijf jaar
geen nieuwe zorgverzekering met de desbetreffende wanbetaler of fraudeur te
sluiten (art. 3, lid 4, Zvw). Aangezien ZN heeft aangegeven dat verzekeraars
voor de prolongatie van het jaar 2007/2008 een database operationeel willen
hebben waarin het gegeven of iemand aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan
is vermeld, zal bij nota van wijziging Artikel I, onderdeel B van het wetsvoorstel
geschrapt worden1. Een vermelding op het uitschrijfbewijs
is dan immers niet langer noodzakelijk.De leden van de CDA-fractie vragen voorts welke maatregelen een nieuwe
verzekeraar mag nemen tegenover iemand die niet kan aantonen dat hij zijn
premiebetalingen heeft voldaan bij de oude verzekering.Er zijn geen wettelijke maatregelen getroffen die een nieuwe zorgverzekeraar
kan nemen in de situatie dat iemand zijn premie uit de oude zorgverzekering
niet voldaan heeft. Wanneer de nieuwe zorgverzekeraar kennis draagt van het
vroegere betalingsgedrag van de verzekerde kan hij daarop anticiperen door
bijvoorbeeld een machtiging voor de betaling van de premie zorgverzekering
te vragen. Ook zal hij ten aanzien van deze verzekerde geneigd zijn een strakke
regie te voeren met betrekking tot de toepassing van het incassobeleid.In dit verband vragen deze leden ook een toelichting op het recht van
een verzekeraar om een verzekerde vijf jaar lang te weigeren, wanneer hij
geroyeerd is vanwege het niet nakomen van premiebetalingen.Een zorgverzekeraar heeft het recht om een verzekerde vijf jaar nadat
hij deze wegens wanprestatie heeft geroyeerd te weigeren, omdat in dit soort
situaties de vertrouwensrelatie tussen de zorgverzekeraar en de betrokkene
zodanig geschonden kan zijn, dat het niet realistisch is de verzekeraar te
verplichten die betrokkene binnen een periode van vijf jaar na de opzegging
of de ontbinding opnieuw te accepteren.De leden van de CDA-fractie vragen in dit verband naar de definitie van
een verzekeraar. Is dat een verzekeraar die onder één naam een
verzekering aanbiedt, zo vragen zij, of is dat een heel verzekeringsconglomeraat?Een zorgverzekeraar is een schadeverzekeraar met een vergunning tot uitoefening
van het schadeverzekeringsbedrijf in de branches ongevallen, (inclusief arbeidsongevallen
en beroepsziekten), respectievelijk in de branche ziekte, die een zorgverzekering
in de zin van de Zvw aanbiedt en uitvoert. Een zorgverzekeraar is dus elke
individuele rechtspersoon binnen een verzekeraarsconglomeraat, die aan deze
definitie voldoet. Ten slotte geven de leden van de CDA-fractie aan een visie te missen op
hoe mensen die geroyeerd zijn door hun zorgverzekeraar, zich opnieuw zullen
verzekeren. Deze leden vragen de regering om een toelichting, want, zo stellen
zij, het moet uitdrukkelijk mogelijk en aantrekkelijk zijn om, als je onverzekerd
bent, je weer aan te melden voor een verzekering. Deze leden vragen zich af
hoe de regering dit zal bevorderen, zowel voor mensen die al sinds 1 januari
2006 onverzekerd zijn als voor mensen die geroyeerd zijn.Iedere geroyeerde verzekerde kan zich wenden tot een andere zorgverzekeraar
dan de zorgverzekeraar die de betrokkene in de afgelopen vijf jaar heeft geroyeerd
en met die andere zorgverzekeraar een zorgverzekeringsovereenkomst sluiten.
Zoals hierboven aangegeven zal een verzekerde een prikkel voelen zich te verzekeren
indien hij zorg nodig heeft en niet het risico wil lopen om zelf geconfronteerd
te worden met de rekening. Hoe langer een onverzekerde wacht zich alsnog te
verzekeren, hoe hoger het bedrag van de boete zal zijn die een verzekeraar
hem oplegt. Ook dit is een prikkel tot het sluiten van een nieuwe verzekering.De leden van de PvdA-fractie vragen naar aanleiding van de brief van 13 december
20051, in een overzicht aan te geven, in hoeverre
de toezeggingen om aanbevelingen over te nemen en specifieke maatregelen te
nemen om het aantal onverzekerden zo laag mogelijk te houden, daadwerkelijk
in de praktijk zijn gebracht.In de brief van 13 december 2005 waarmee mijn ambtsvoorganger het
Rapport «Zorg Verzekerd» heeft aangeboden aan de beide Kamers
zijn maatregelen opgenomen waardoor het aantal onverzekerden zo laag mogelijk
kan worden gehouden.Het betreft de volgende maatregelen:a. Het bevorderen van collectieve (aanvullende) verzekeringen voor bijstandsgerechtigden
en andere sociale minima.Momenteel hebben ongeveer 350 van de circa 460 gemeenten een collectieve
verzekering gesloten, niet alleen voor bijstandsgerechtigden, maar ook voor
andere inwoners met een inkomen rond het minimum.b. Het bewerkstelligen van een koppeling in gegevensbestanden zodat gemeenten
automatisch geïnformeerd kunnen worden indien een bijstandsgerechtigde
een gekwalificeerde betalingsachterstand heeft.De koppeling van bestanden waardoor het mogelijk is om betalingsachterstanden
van bijstandsgerechtigden rechtstreeks te melden bij de gemeenten is gerealiseerd.
De signalering van deze betalingsachterstanden loopt via het zogeheten Inlichtingenbureau.
Momenteel zijn er tien zorgverzekeraars die de bestanden aanleveren aan het
Inlichtingenbureau. Dat zijn nog niet alle zorgverzekeraars. Ik heb bij ZN
aangedrongen de verzekeraars nogmaals te wijzen op het belang deze gegevens
aan het IB te verstrekken.c. Het aanbieden van een begeleidend schrijven bij het uitschrijfbewijs
bij het einde van een verzekering.Aangezien ZN heeft aangegeven dat verzekeraars voor de prolongatie van
het jaar 2007/2008 een database operationeel willen hebben waarin het gegeven
of iemand aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan is vermeld, zal bij
nota van wijziging Artikel I, onderdeel B van het wetsvoorstel geschrapt worden.
Een vermelding op het uitschrijfbewijs is dan immers niet langer noodzakelijk.d. Het rechtstreeks overmaken van de zorgtoeslag naar de zorgverzekeraar.Op basis van vrijwilligheid kan een verzekerde de zorgtoeslag laten overmaken
aan de zorgverzekeraar. Ik verwijs voor maatregelen na 1 juli 2007 naar
hetgeen ik hierover in de inleiding heb opgemerkt.e. Het bevorderen van automatische incasso. Met het onderliggende wetsvoorstel worden de incassomogelijkheden van
de zorgverzekeraars versterkt.De leden van de fractie van de PvdA-fractie vinden het belangrijk dat
er nu eindelijk duidelijkheid komt over het aantal onverzekerden. Zij vragen
in hoeverre is er nu zicht op het aantal niet-betalers en of er nog steeds
wordt uitgegaan van 182 000 onverzekerden. Voorts vragen zij wanneer
een definitief aantal kan worden genoemd en hoe deze groep kan worden uitgesplitst.Het CBS heeft aan de hand van monitoring een schatting gemaakt van het
aantal onverzekerden. Het CBS heeft mij laten weten dat eind april 2007 definitieve
cijfers met een analyse van de verschillende groepen onverzekerden beschikbaar
zullen zijn. Ik zal de Kamer informeren, zodra ik de genoemde gegevens van
het CBS ontvangen heb.De leden van de PvdA-fractie zijn voorts van mening dat onderscheid gemaakt
moet worden tussen mensen die niet willen betalen en mensen die de premie
niet kunnen betalen. Zij vragen om hoeveel mensen het gaat in deze beide groepen.
Zij hebben gevraagd wat is gedaan om deze mensen te bereiken.De verzekeraars hebben geen bijzondere gegevens over de achtergrond van
een wanbetaler. Er wordt geen onderzoek gedaan naar de reden, waarom verzekerden
de verschuldigde premie uit de zorgverzekering niet betalen. Wanneer een incassoprocedure
is gestart ontstaat er – op individueel niveau – wel inzicht in
de achtergrond van een wanbetaler. Dit is ook noodzakelijk om de verhaalbaarheid
van vorderingen te kunnen beoordelen.In beginsel zou iedereen in staat moeten zijn de nominale premie te betalen.
De bijstandsnorm is daarop afgestemd. Als iemand door omstandigheden tijdelijk
niet zou kunnen betalen, dan kan een zorgverzekeraar een betalingsregeling
met die persoon treffen.Van te voren is natuurlijk niet bekend of een verzekerde zich zal ontpoppen
als wanbetaler. Er zijn maatregelen getroffen die er op gericht zijn het aantal
onverzekerden zo laag mogelijk te houden. Indien vervolgens blijkt, dat een
verzekerde zijn premie niet betaalt of betalingsproblemen heeft, zal een verzekeraar
trachten alsnog betaling te krijgen en zonodig afspraken te maken. Het Protocol
is daarop gericht.Welke mogelijkheden zijn er voor mensen met een laag inkomen die, ondanks
de zorgtoeslag, niet in staat zijn de premie te betalen, zo vragen de leden
van de PvdA-fractie.Gemeenten nemen hun verantwoordelijkheid voor bepaalde groepen van de
sociale minima. Zo hebben inmiddels 350 gemeenten een collectieve ziektekostenverzekering
gesloten voor inwoners die bijstandgerechtigd zijn of anderszins over een
minimuminkomen beschikken.Verder vragen deze leden welke oplossingen door verzekeraars zijn gezocht
om deze mensen wel in staat te stellen om de premie te betalen, bijvoorbeeld
via een traject van schuldsanering.Is bijvoorbeeld in het Protocol incassotraject wanbetalers iets opgenomen
over de wijze waarop verzekeraars mensen die niet (kunnen) betalen toch kunnen
helpen c.q. stimuleren hun betalingsachterstand te voldoen of stuurt een verzekeraar
alleen een maandelijkse aanmaning, zo vragen zij.De in het Protocol vastgelegde incassoafspraken betreffen het hele scala
aan mogelijkheden om degenen die nalatig zijn de premie zorgverzekering te
voldoen, te helpen om die schuld, al dan niet op termijn, te betalen. Het begint met de rol van de zorgverzekeraars in fase 1. Die bestaat er
uit dat er ten minste twee aanmaningen en een klantcontact plaatsvinden. De
door zorgverzekeraars aangezochte incassopartners zijn professionals op het
terrein van de incassoproblematiek. Ik heb van de Nederlandse Vereniging van
Incasso-ondernemingen (NVI) vernomen dat het onderzoeken en zonodig bevorderen
van afbetalingsmogelijkheden of schuldsanering onderdeel uitmaken van de werkwijze
van incassobureaus.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom wordt gesteld dat het pakket
maatregelen dat nu wordt voorgesteld zowel in het belang is van de verzekeringnemers
als van de verzekeraars. Zij menen dat de voorgestelde maatregelen toch vooral
gericht zijn op verzekeraars, zeker wanneer wanbetalers mensen zijn die wel
een ziektekostenverzekering zouden willen betalen, maar daar financieel niet
toe in staat zijn.Het hebben van een zorgverzekering en het betalen van de premie is niet
alleen een belang van de zorgverzekeraar, maar ook een belang van de verzekeringnemer.
Weliswaar kan iemand die zich ondanks zijn verzekeringsplicht niet heeft verzekerd
op het moment waarop hij geneeskundige zorg nodig heeft, alsnog een zorgverzekering
sluiten en de zorg die hij nodig heeft genieten, maar hij zal dan wel een
boete krijgen over de periode dat hij ten onrechte niet verzekerd was, tenzij
hem, bijvoorbeeld wegens zijn geestestoestand, het niet verzekerd zijn niet
verweten kan worden.De leden van de PvdA-fractie kunnen zich vinden in het streven een carrousel
van wanbetalers te voorkomen. Zij hebben echter grote moeite met het feit
dat het daarmee de vraag wordt of mensen hun recht op zorg ook verwezenlijkt
kunnen zien. Uit de Grondwet en uit internationale verdragen vloeit immers
voort dat de overheid verantwoordelijk is voor een zorgstelsel dat alle Nederlanders
toegang geeft tot noodzakelijke, kwalitatief goede zorg. Zij vragen op welke
zorg mensen die geroyeerd zijn nog kunnen rekenen, en wie dat dan betaalt.
Ook vragen deze leden welke verantwoordelijkheid verzekeraars hierin hebben
en welke verantwoordelijkheid de overheid heeft. Zij verzoeken om precies
aan te geven op welke wijze wordt gewaarborgd dat mensen de noodzakelijke
zorg (uit het basispakket) ook daadwerkelijk krijgen als zij die nodig hebben,
ook na de anderhalf jaar die is vastgelegd in het Protocol.De Grondwet en de door Nederland gesloten verdragen brengen inderdaad
met zich dat er een zorgstelsel moet zijn, waarvoor de overheid verantwoordelijkheid
draagt en waarbij de toegang tot noodzakelijke zorg voor iedereen gewaarborgd
is. Met de Zvw is invulling gegeven aan dit zorgstelsel.Mensen die zijn geroyeerd zullen zich bij een nieuwe zorgverzekeraar kunnen
verzekeren, zelfs als zij dat pas doen vlak voor het moment waarop zij geneeskundige
zorg nodig hebben. Dat is het gevolg van de acceptatieplicht die in de Zvw
is geregeld.Als iemand zorg nodig heeft maar niet verzekerd is, kan betrokkene altijd
zorg inroepen, maar hij zal dan in beginsel zelf geconfronteerd worden met
de rekening. Om dit te voorkomen kan iemand zich alsnog verzekeren voordat
behandeling plaatsvindt. Uit hoofde van zijn professionele verantwoordelijkheid
is de zorgverlener verplicht om in bepaalde situaties de in aanmerking komende
zorg te verlenen, ook al is iemand niet verzekerd.De leden van de PvdA-fractie vragen of het mogelijk is dat verzekeraars
compensatie krijgen voor wanbetalers die meer dan zes maanden geen premie
hebben betaald, terwijl zij geen zorgkosten hebben vergoed voor deze wanbetalers.
Zij vragen met andere woorden of het mogelijk is dat verzekeraars
compensatie ontvangen, alleen omdat een verzekerde nog bij hen staat geregistreerd.Iemand die bij een verzekeraar is geregistreerd, is een verzekerde. De
verzekeraar draagt in dat geval het verzekeringsrisico voor deze verzekerde.
De verzekerde heeft de verplichting de nominale premie te betalen. Voor de
betaling van de premie is niet relevant of er al dan niet zorgkosten worden
gemaakt. De compensatie dient ter vergoeding van gederfde premie-inkomsten.
Het kan dus voorkomen dat een verzekeraar deze compensatie ontvangt zonder
dat er zorgkosten zijn gemaakt. Wel zal voorwaarde voor de compensatie zijn,
dat de verzekeringsdekking niet is beperkt.De leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre een beroep wordt gedaan
op het Zorgverzekeringsfonds, hoe de eerste schatting van € 25–€40
miljoen compensatie tot stand is gekomen en of er consequenties zijn voor
de risicoverevening. Voorts vragen deze leden wat de te verwachten verhoging
van de nominale premie en inkomensafhankelijke bijdrage is, gezien de nu bekende
cijfers over het aantal wanbetalers.Voor het jaar 2006 is een eerste inschatting gemaakt van het aantal wanbetalers
waarvoor verzekeraars compensatie gaan ontvangen. Het gaat hierbij om verzekerden
die een achterstand van meer dan zes maanden premie hebben. Mijn inschatting
op het moment van het opstellen van het voorstel van wet was dat het ging
om 60 000 tot 100 000 verzekerden die in 2006 gemiddeld elf maandpremies
betalingsachterstand hebben. Voor deze verzekerden krijgen zorgverzekeraars
dus gemiddeld vijf maandpremies gecompenseerd. De compensatie betreft dus
5/12e van de rekenpremie van € 970 per wanbetaler. De eerste schatting
is dus 60 000 tot 100 000 x 5/12 x € 970 = € 25
tot € 40 miljoen. Dit bedrag komt volledig ten laste van het Zorgverzekeringsfonds.
Dit betekent vanwege de zogenoemde 50/50-regeling dat de helft van het bedrag
wordt gefinancierd uit een hogere inkomensafhankelijke bijdrage en de andere
helft door minder beschikbare middelen voor de vereveningsbijdrage en dus
door een hogere – voor alle verzekeraars gelijke – rekenpremie.
Hoewel de nominale premie door iedere verzekeraar zelf wordt vastgesteld,
zal een hogere rekenpremie waarschijnlijk ook een hogere nominale premie betekenen.
Het voorgaande doet overigens niks af aan het principe van de risicoverevening.In de uitvoering van de maatregel sluit ik aan bij het afrekenschema van
de vereveningsbijdragen voor zorgverzekeraars door CVZ. Ik ga uit van een
nacalculatorische aanpak met een voorlopige en een definitieve afrekening.
De omvang van de compensatie en de voorwaarden waaronder deze wordt verleend,
worden bij ministeriële regeling bepaald.In het kort komt de uitvoering van de compensatiemaatregel neer op het
volgende. Allereerst vraagt het CVZ bij zorgverzekeraars ten behoeve van de
voorlopige afrekening van de vereveningsbijdrage 2006 in september 2007 –
naast de informatie voor de afrekening van de vereveningsbijdrage 2006 –
ook het aantal wanbetalers over 2006 op waarvoor een verzekeraar in aanmerking
komt voor compensatie. Het betreft dus een opgave van de zorgverzekeraar van
het aantal verzekerden met een betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies
in 2006 en de gemiddelde achterstand in maanden. Het CVZ keert vervolgens
een voorlopig bedrag uit ter compensatie van de gederfde premie-inkomsten
gecorrigeerd voor de eerste zes maanden premieachterstand die voor rekening
van de zorgverzekeraar komt. Onlangs hebben zorgverzekeraars een opgave gedaan
van het aantal wanbetalers met hun premieschuld in 2006. Uit deze opgaven
blijken er bijna 240 000 verzekerden te zijn met een betalingsachterstand
van meer dan zes maandpremies. De totale premieachterstand van deze groep
wanbetalers bedraagt 194 miljoen euro. De gemiddelde premieachterstand komt
neer op ruim negen maanden (uitgaande van een gemiddelde nominale premie van € 1050
in 2006). De verzekeraars moeten de eerste zes maanden voor eigen rekening
nemen. Voor de overige maanden compenseer ik de verzekeraar door een vergoeding
te geven ter hoogte van de rekenpremie. Dit komt (voorlopig) neer op ongeveer€ 65
miljoen (3 maanden x rekenpremie van € 970 per jaar x aantal wanbetalers)
in 2006. De definitieve hoogte van de compensatie is afhankelijk van het aantal
wanbetalers dat resteert na het verzwaarde incassoregime bij definitieve afrekening.Alle verzekerden met een betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies
vallen onder het verzwaarde incassoregime dat tot 1 juli 2007, conform
het gecontinueerde Protocol, van kracht is. Om te voorkomen dat verzekeraars
gecompenseerd worden voor verzekerden die door een succesvol incassoregime
toch aan hun betalingsverplichting voldoen, vindt er in september 2008 een
definitieve afrekening plaats van de compensatie die de verzekeraar voor 2006
al heeft ontvangen. Het CVZ vraagt opnieuw het aantal verzekerden met een
betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies in 2006 en de gemiddelde
achterstand in maanden op. Verzekerden die hun betalingsachterstand hebben
voldaan, vallen niet meer onder deze aanlevering van zorgverzekeraars. Het
CVZ bepaalt op basis van deze gegevens de definitieve compensatie voor 2006.Voor 2007 (tot 1 juli) geldt een zelfde afrekencyclus. De compensatie
in 2007 kan zowel betrekking hebben op bestaande wanbetalers (waarvoor een
verzekeraar reeds een compensatie heeft ontvangen in het voorgaande jaar)
als op nieuwe wanbetalers (die gedurende het voorgaande jaar of in het lopende
jaar een betalingsachterstand van meer dan zes maandpremies hebben opgebouwd).De leden van de PvdA-fractie zijn voorts van mening dat duidelijk vastgelegd
dient te worden welke mate van inspanning van een verzekeraar verlangd mag
worden, voordat het inkomstenverlies wordt doorberekend aan de verzekerden,
en vragen de regering om een reactie in deze.Onderdeel van het pakket aan maatregelen om te voorkomen dat mensen onverzekerd
raken als gevolg van royement wegens wanbetaling, is het verstrekken van een
gedeeltelijke financiële compensatie aan zorgverzekeraars voor gederfde
premie-inkomsten. De zorgverzekeraars zullen dan wel de incassomaatregelen,
zoals beschreven in het Protocol, moeten uitvoeren.Een overzicht van de financiële gevolgen op basis van de meest recente
inzichten van het aantal wanbetalers zal ik aangeven in de toelichting bij
de wijziging van de Regeling zorgverzekering.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie welk beleid verzekeraars ten
aanzien van wanbetalers voeren. Zij vragen of dit voor alle verzekeraars gelijk
is of dat er verschillen zijn. Zij vragen in hoeverre de verschillende verzekeraars
bereid zijn tot betalingsregelingen en schuldsaneringen.De zorgverzekeraars hebben zich gebonden aan de inspanningen, zoals die
zijn vastgelegd in bijgevoegd Protocol. De door de zorgverzekeraars aangezochte
incassopartners voeren het incassotraject uit volgens dit Protocol. Het is
aan de zorgverzekeraars om aan de hand van het Protocol te bezien bij welke
verzekerden betalingsregelingen of schuldsanering kan leiden tot het opheffen
van de situatie dat er sprake is van wanbetaling.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of alle verzekeraars hun premieachterstanden
hebben gemeld bij het Inlichtingenbureau en zo nee,waarom verzekeraars
dat niet hebben gedaan, terwijl dat toch was afgesproken.Alleen voor betalingsachterstanden van bijstandsgerechtigden wordt via
het Inlichtingenbureau een melding aan de gemeenten gedaan. Vastgesteld is
dat niet alle verzekeraars informatie over premieachterstanden hebben gemeld
bij het Inlichtingenbureau. Momenteel zijn er tien zorgverzekeraars die de
bestanden aanleveren aan het Inlichtingenbureau. Door de invoering van het
nieuwe stelsel hebben verzekeraars prioriteiten moeten stellen ten aanzien
van de inzet van hun automatiseringscapaciteit. Dit heeft er bij een aantal
verzekeraars toe geleid dat de aanlevering van gegevens aan het Inlichtingenbureau
niet de hoogste prioriteit heeft verkregen. Bovendien heeft bij deze verzekeraars
de overweging gespeeld dat men collectieve contracten heeft gesloten met een
groot aantal gemeentelijke sociale diensten. Door het aangaan van deze contracten
is de toegevoegde waarde van het aanleveren van gegevens aan het Inlichtingenbureau
minder groot. Niettemin heb ik er bij ZN op aangedrongen om verzekeraars nogmaals
te wijzen op het belang van aanleveren van gegevens.Overigens wijs ik er op dat op dit moment een nadere uitwerking wordt
gegeven aan de onder meer door ZN onlangs ondertekende «Intentieverklaring
in het kader van samenwerking ter voorkoming van problematische schulden».
Deze uitwerking zal onderhavige problematiek nog verder reduceren.De leden van de PvdA-fractie vragen of informatie eenduidig wordt aangeleverd
en of de informatie wordt aangeleverd op het niveau van verzekerden of van
huishoudens.Tevens vragen deze leden of de zorgverzekeraars bezig zijn een centrale
database op te zetten, en zo ja, wanneer deze operationeel wordt.Met betrekking tot de aanlevering is in overleg met het Inlichtingenbureau
een format afgesproken. Verzekeraars hebben uitgesproken om zich in te spannen
conform het format gegevens te leveren. In beginsel gaat het daarbij om gegevens
op individueel niveau.ZN heeft medio 2006 het initiatief genomen om een centrale database in
te richten waarin ook het gegeven premieachterstand zou worden opgenomen.
Dit anticiperend op een tijdige invoering van de onderhavige wet, waarbij
het mogelijk zou zijn om een centrale toetsing uit te voeren via bovengenoemd
databestand op het bestaan van premieachterstanden van verzekeringnemers die
van verzekeraar wisselen. Op enig moment werd voor de verzekeraars duidelijk
dat een tijdige invoering van een beperking van het overstaprecht voor de
prolongatie 2006/07 niet meer haalbaar was. Daarmee verviel de noodzaak om
een centrale database ten behoeve van de prolongatie te realiseren. ZN heeft
mij medegedeeld dat het streven van verzekeraars er nochtans op is gericht
om vóór de prolongatie 2007–2008 een dergelijke database
operationeel te hebben. Daarvan uitgaande, is het plaatsen van een aantekening
op het uitschrijfbewijs, inhoudende dat een verzekerde aan zijn premieverplichtingen
heeft voldaan, overbodig. Daarom wordt in de nota van wijziging die ik uw
Kamer samen met deze nota aanbiedt, het desbetreffende onderdeel (Artikel
I, onderdeel B) uit voorliggend wetsvoorstel geschrapt.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of er nog rekeningen door
verzekeraars gestuurd worden naar mensen die zich bij een andere verzekeraar
hebben verzekerd en of de administratie van alle ziektekostenverzekeraars
nu op orde is. Is het feit dat verzekeraars achterstanden hadden in hun administratie
en dus pas laat rekeningen zonden aan verzekerden met achterstallige betaling,
zo vragen deze leden zich af, een gevolg van het feit dat de nieuwe zorgverzekering
onder grote druk werd ingevoerd en verzekeraars onvoldoende tijd
hadden om zich goed voor te bereiden?Verzekeraars sturen geen rekeningen naar mensen die zich bij een andere
verzekeraar hebben verzekerd. Wat betreft het op orde zijn van de administraties
hebben mij geen signalen bereikt dat dit niet het geval zou zijn. Uiteraard
heeft de invoering van het nieuwe zorgstelsel een zware wissel getrokken op
de administratieve capaciteit van de zorgverzekeraars. Deze omstandigheid
heeft evenwel niet tot ontsporingen geleid. Als er al sprake is geweest van
het laat ontvangen van rekeningen door de verzekerden, is dat naar alle waarschijnlijkheid
mede veroorzaakt door de in de wet vastgelegde uiterste aanmeldingsdatum van
vóór 1 mei 2006.De leden van de PvdA-fractie zijn bezorgd over de te verwachten problemen
per 1 juli a.s. omdat sociale diensten dan mogelijk zullen worden geconfronteerd
met mensen die grote premieachterstanden hebben opgebouwd. Deze mensen zijn
dan geroyeerd door hun verzekeraar, zij zijn niet verzekerd als zij noodzakelijke
zorg nodig hebben en zij hebben een schuld die niet of nauwelijks is weg te
werken. De leden van de PvdA-fractie vragen of deze schuld alleen uit premieachterstand
bestaat of dat daar bedragen voor incasso en achterstallige betaling bijgeteld
worden en vragen zo mogelijk een voorbeeld te geven van de verhouding niet-betaalde
premie en overige kosten van iemand die achttien maanden geen premie heeft
betaald?Conform wat overal gebruikelijk is in geval van incasso van schulden en
wat ook op grond van het privaatrecht is toegestaan, wordt de schuld verhoogd
met de kosten van incasso en de wettelijke rente. Gezien het feit dat het
incassotraject uitsluitend door gecertificeerde incassopartners van de zorgverzekeraars
wordt uitgevoerd, kan ervan worden uitgegaan dat de incassokosten de redelijkheidstoets
kunnen doorstaan. Ik heb niet de beschikking over gegevens over de kwantitatieve
verhouding tussen niet-betaalde premie en incassokosten.De leden van de PvdA-fractie vragen of de vrees van sociale diensten terecht
is dat per 1 juli a.s. tienduizenden mensen met een grote premieachterstand
onverzekerd zullen zijn. Hoe gaat dit opgelost worden, en hoe wordt er voor
gezorgd dat mensen die zorg nodig hebben deze wel kunnen krijgen, zo vragen
zij.Zoals hierboven al is vermeld, bevat het Rapport «Zorg Verzekerd»
een analyse van de mogelijkheden om tegen te gaan dat mensen onverzekerd zijn
en doet het een aantal aanbevelingen om dit te bewerkstelligen1. De aanbevelingen behelzen onder meer het bevorderen van collectieve
(aanvullende) verzekeringen voor bijstandsgerechtigden en andere sociale minima
en het bewerkstelligen van een koppeling in gegevensbestanden zodat gemeenten
automatisch geïnformeerd kunnen worden indien een bijstandsgerechtigde
een gekwalificeerde betalingsachterstand heeft. In overleg met de betrokken
veldpartijen (waaronder de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en Divosa
namens de gemeentelijke sociale diensten) is vervolgens aan deze aanbevelingen
uitvoering gegeven. Het is uiteindelijk aan de gemeenten en de zorgverzekeraars
of zij afspraken willen maken in het belang van de verzekerde cliënten.
De ervaring van het eerste jaar van de Zvw leert inmiddels dat «best
practises» op dit terrein breed navolging vinden. Inmiddels hebben 350
gemeenten collectieve contracten voor hun bijstandscliënten en/of andere
minima gesloten.Zoals ik hierboven op een eerder vraag van de leden van de PvdA-fractie
heb aangegeven, kan iemand die zorg nodig heeft maar niet verzekerd is, zich
altijd alsnog verzekeren. Zelfs als hij dat niet doet kan hij altijd zorg
inroepen, maar hij zal dan in beginsel zelf geconfronteerd worden met de rekening. Uit hoofde van zijn professionele verantwoordelijkheid is
de zorgverlener verplicht om in bepaalde situaties de in aanmerking komende
zorg te verlenen. Ik verwijs voorts naar hetgeen ik over de voorgenomen vervolgmaatregelen
in de inleiding heb opgemerkt.De leden van de PvdA-fractie vragen verder hoeveel gemeenten een collectieve
verzekering voor bijstandsgerechtigden hebben afgesloten en in hoeveel gevallen
de nominale premie wordt ingehouden op de uitkering.Op dit moment hebben 350 gemeenten een collectieve verzekering gesloten,
niet alleen voor bijstandsgerechtigden, maar ook voor andere inwoners met
een inkomen rond het minimum.In alle collectieve contracten is vanzelfsprekend aandacht besteed aan
de wijze waarop de premie betaald wordt. Mij is niet bekend in hoeveel gevallen
de nominale premie rechtstreeks wordt ingehouden op de uitkering.Ten slotte vragen de leden van de PvdA-fractie hoe de financiële
tegemoetkoming aan gemeenten voor de administratieve lasten van collectieve
verzekeringen en de kosten van voorlichting (€ 5 miljoen in 2006)
precies zijn besteed.Het genoemde budget is door de VNG naar evenredigheid verdeeld over de
gemeenten.De leden van de VVD-fractie vragen of concreet kan worden aangegeven wat
ze zich moeten voorstellen bij een verzwaard incassoregime en of precies kan
worden geschetst hoe zo’n «steeds zwaarder wordend incassoregime»
er concreet uitziet. Ook vragen ze in hoeverre dit regime afhankelijk is van
de vrijwillige medewerking van de wanbetaler, en in hoeverre betaling kan
worden afgedwongen.Het Protocol, dat als bijlage bij deze nota is gevoegd, bevat de afspraken
over het incassotraject. Als blijkt dat de verzekerde een betalingsachterstand
in de premiebetaling heeft ter grootte van de nominale premie over zes maanden,
gaat hij over naar het verzwaarde incassoregime. Dan worden de incasso-activiteiten
uitgevoerd door een door de zorgverzekeraar aangezochte incassopartner, die
zich beroepshalve met incassoactiviteiten bezighoudt, zoals bijvoorbeeld een
extern incassobureau of een deurwaarder.Deze incassopartner stelt de verhaalbaarheid vast aan de hand van een
screening en bepaalt de incassostrategie, aan de hand van verschillende debiteurengroepen.
Per groep wordt het meest (kosten)efficiënte en effectieve incassotraject
bepaald.Dit betekent dat de aanpak (middelen, intensiteit en toonzetting) in deze
fase van het incassotraject verschilt per groep. Onderscheid wordt bijvoorbeeld
gemaakt op aanwezigheid van meerdere vorderingen van verschillende schuldeisers.Indien in dit zogenoemde minnelijke traject betaling uitblijft, gaat de
vordering zonodig het gerechtelijke traject in. Voordat dit traject kan beginnen
moet er in het minnelijke traject in elk geval sprake zijn geweest van schriftelijke
sommaties en contact zijn gezocht met de verzekerde, telefonisch of door een
bezoek aan huis. De incassopartner draagt er zorg voor dat hij het verrichten
van de laatstgenoemde activiteiten schriftelijk vastlegt.De leden van de VVD-fractie stellen een aantal vragen over de mogelijkheid
de zorgtoeslag vrijwillig rechtstreeks te laten betalen aan de zorgverzekeraar.
Deze leden vragen zich af hoeveel mensen daartoe al hebben besloten.
Voorts vragen zij welke de mogelijkheden zijn om bij aanzienlijke betalingsachterstanden
de zorgtoeslag automatisch in te houden en rechtstreeks naar de zorgverzekeraar
te storten tegen de wil van de wanbetaler in en of dat wel uitvoerbaar is.Het is niet mogelijk om aan te geven hoeveel mensen vrijwillig de zorgtoeslag
aan de zorgverzekeraar laten storten. De verzekerde geeft zelf aan naar welke
rekening de zorgtoeslag moet worden overgemaakt. De Belastingdienst registreert
niet of dit rekeningnummer van een verzekeraar is.Op dit moment is het niet mogelijk om bij betalingsachterstanden de zorgtoeslag
zonder instemming van de wanbetaler rechtstreeks naar de zorgverzekeraar over
te laten maken. De zorgverzekeraar is immers geen rechthebbende op de zorgtoeslag.
De zorgverzekeraar kan wel beslag leggen op de zorgtoeslag. De zorgverzekeraar
heeft immers recht op premiebetaling.Ik verwijs voor maatregelen na 1 juli 2007 naar hetgeen ik hierover
in de inleiding heb opgemerkt.De leden van de VVD-fractie vinden het onbegrijpelijk dat enerzijds sprake
is van serieuze wanbetaling die ten koste gaat van alle verzekerden die wel
netjes hun premie betalen, en anderzijds de zorgtoeslag nog steeds wordt uitgekeerd
terwijl dat wordt gefinancierd door de belastingbetaler. Dat is enerzijds
dubbel bloeden en anderzijds dubbel profiteren. Zij vragen hoe dit onderdeel
van het wetsvoorstel zich verhoudt met de passage over de zorgtoeslagverrekening
in het nieuwe Coalitieakkoord.Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar hetgeen ik hierover in
de inleiding heb opgemerkt.De leden van de VVD-fractie zijn van oordeel dat de voorgestelde aantekening
op het uitschrijfbewijs om wanbetalers herkenbaar te maken, omslachtig is
en verkiezen een zwarte lijst. Zij vragen de regering of een zwarte lijst
in het licht van de privacybescherming mogelijk is, naar het voorbeeld van
de bestaande BKR-registratie in Tiel.Bij het voorstel tot het plaatsen van een aantekening op het uitschrijfbewijs
is in aanmerking genomen dat deze oplossingsrichting – mede gezien een
advies van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) – al werd
aanbevolen in het rapport «Zorg Verzekerd»1, en door mijn ambtsvoorganger werd gevolgd.Het wetsvoorstel voorziet er in dat een verzekerde na aanmaning de verzekering
niet kan opzeggen. Tegen deze achtergrond heeft de zorgverzekeraar er een
rechtstreeks belang bij om bij een nieuwe aanmelding te kunnen toetsen of
tegen de aspirant-verzekeringnemer een opzeggingsbeletsel wegens wanbetaling
van kracht is. ZN en het College voor zorgverzekeringen (hierna CVZ) hebben
geïnvesteerd in de opzet van een centraal gegevensbestand, het Sectoraal
Aanspreekpunt Zorgverzekeringen (SA-Z), waarin verzekerdengegevens worden
beheerd en dat al operationeel is. Er worden voorbereidingen getroffen om,
op het moment dat dit wetsvoorstel in werking treedt, het gegevensbestand
uit te breiden met het gegeven dat een opzeggingsbeletsel wegens wanbetaling
van kracht is. Zorgverzekeraars kunnen niet in het bestand kijken om na te
gaan welke verzekerden daar in zitten. Wel zullen de zorgverzekeraars, wanneer
zij een nieuwe verzekerde willen inschrijven, uit dit bestand automatisch
de melding krijgen dat ten aanzien van de betreffende persoon het opzeggingsbeletsel
van kracht is. Gegeven deze wettelijke grondslag verzet de Wet bescherming
persoonsgegevens zich daar niet tegen.Zoals hiervoor is aangegeven bij de beantwoording van de vragen van de
PvdA-fractie, werd het verzekeraars op enig moment duidelijk dat een tijdige invoering van een beperking van het overstaprecht voor de
prolongatie 2006/07 niet meer haalbaar was. ZN heeft mij medegedeeld dat het
streven van verzekeraars er nochtans op is gericht om voor de prolongatie
2007–2008 een dergelijke database operationeel te hebben.In verband hiermee zal bij nota van wijziging Artikel I, onderdeel B van
het wetsvoorstel geschrapt worden. Een vermelding op het uitschrijfbewijs
is dan immers niet langer noodzakelijk.De leden van de VVD-fractie vragen of concreet kan worden aangegeven hoe
de verzekeraar kan anticiperen op slecht betalingsgedrag van de verzekerde,
zoals in de memorie van toelichting is gesteld. En als de verzekeringsplichtige
weigert mee te werken, zo vragen zij zich af, wat zijn dan de mogelijkheden
voor de zorgverzekeraar om betaling vanaf het begin af te dwingen? Voorts
vragen deze leden waarom niet wordt geregeld dat in zo’n geval de nieuwe
verzekeraar wel eisen mag stellen aan de betaling, bijvoorbeeld verplicht
storten van de zorgtoeslag, automatische afschrijving, et cetera. Zij vragen
of verdere maatregelen nog overwogen worden.Een zorgverzekeraar kan iemand van wie hij weet dat hij bij een vorige
zorgverzekeraar slecht van betalen was, benaderen met de vraag een machtiging
tot automatische incasso af te geven of om een zorgtoeslag direct naar hem
over te laten maken. Voorts kan hij sneller overgaan tot een strenger incassoregime.
Betaling afdwingen vanaf het begin is niet mogelijk.Ik verwijs voor de vraag over vervolgmaatregelen naar hetgeen ik hierover
in de inleiding heb opgemerkt.Ten slotte vragen de leden van de VVD-fractie of een overzicht kan worden
gegeven van het aantal en percentage sociale diensten dat een collectief contract
heeft afgesloten? Zijn er nog andere diensten en/of instellingen die voor
financieel kwetsbare groepen collectieve contracten hebben afgesloten?Gemeenten nemen hun verantwoordelijkheid voor bepaalde groepen van de
sociale minima. Inmiddels hebben 350 van de 458 gemeenten een collectieve
ziektekostenverzekering gesloten voor inwoners die bijstandsgerechtigd zijn
of anderszins over een minimuminkomen beschikken.Mij is niet bekend of door andere diensten of instellingen collectieve
contracten zijn gesloten voor financieel kwetsbare groepen.Het voorstel om het opzeggen van de verzekering door de wanbetaler (tijdelijk)
onmogelijk te maken heeft tot doel zorgverzekeraars te behoeden voor een carrousel
van wanbetalers die van de ene naar de andere zorgverzekeraar overstappen
met achterlating van onbetaalde premievorderingen, zo constateren de leden
van de PVV-fractie.Deelt de regering de mening van deze leden dat, hoewel deze wijziging
iets doet voor de administratie en het (over)zicht op wanbetaling verbetert,
het verzwaarde incassoregime onvoldoende effect heeft om wanbetalers te bewegen
hun rekeningen wel te voldoen? Deze leden zijn ook benieuwd naar de vraag
of zwaardere maatregelen mogelijk zijn.De maatregelen hebben niet het effect dat wanbetaling niet meer zal plaatsvinden.
Ik deel niet de opvatting van de leden van de PVV-fractie dat een verzwaard
incassoregime geen zoden aan de dijk zou zetten. De gemiddelde burger zal
schrikken als hij een brief krijgt van een incassobureau. Dat is toch iets
anders dan een aanmaning om alsnog te betalen. De mogelijkheden die verbonden
zijn aan een incassoprocedure (deurwaarder, beslag, executoriale verkoop)
zijn naar mijn mening dusdanig, dat weinig mensen dit lichtvaardig
zullen opvatten. Voor vervolgmaatregelen verwijs ik naar hetgeen ik hierover
in de inleiding heb opgemerkt.De leden van de PVV-fractie vragen voorts of de regering hun standpunt
deelt dat het voorzien in een gedeeltelijke financiële compensatie van
de door de zorgverzekeraars gederfde premie-inkomsten gedurende het incassotraject
geen goede zaak is omdat het nu juist beter zou zijn zorgverzekeraars alle
mogelijkheden te geven de schade van oninbare vorderingen/wanbetaling te verhalen
en hen nu juist niet financieel te compenseren, omdat daarmee de prikkel om
de bijdragen van wanbetalers te innen vermindert. Zij vragen de regering haar
standpunt toe te lichten.De gedeeltelijke financiële compensatie maakt deel uit van een samenhangend
pakket van maatregelen om onverzekerdheid als gevolg van wanbetaling te voorkomen.
De verzekeraars houden er belang bij om daarnaast de achterstallige premie
te (laten) innen, aangezien de compensatie slechts gedeeltelijk is.De leden van de PVV-fractie vragen hoeveel wanbetalers er nu eigenlijk
zijn. Deze leden stellen vast dat diverse partijen verschillende aantallen
noemen en vinden dat hierin met de grootst mogelijke spoed helderheid moet
komen, zodat zonodig adequate maatregelen genomen kunnen worden.Uit cijfers van het CVZ van medio maart 2007, blijkt dat er momenteel
circa 240 000 wanbetalers zijn. Er zijn twee relatief kleine zorgverzekeraars
die nog geen gegevens hebben aangeleverd. Dit zou kunnen leiden tot een (geringe)
opwaartse bijstelling van het aantal wanbetalers.De leden van de PVV-fractie vragen welke maatregelen de regering gaat
nemen om het betalingsgedrag van verzekerden te verbeteren voordat een deel
van hen wanbetaler wordt.Er kunnen geen maatregelen genomen worden die rechtstreeks invloed hebben
op het betalingsgedrag. Wel zijn er in de praktijk een aantal mogelijkheden
die betalingsproblemen kunnen voorkomen. Verzekerden kunnen bijvoorbeeld premies
automatisch laten afschrijven of bij vooruitbetaling voldoen. Als ze een bijstandsuitkering
ontvangen kan op vrijwillige basis de betaling van de premie met de gemeente
geregeld worden. Verder hebben verzekeraars mogelijkheden om betalingsproblemen
te voorkomen. Zo kunnen zij, als er betalingsproblemen zijn, afspraken maken
met verzekerden en zij kunnen, als er in het verleden problemen met betaling
zijn geweest, afspraken maken over automatische incasso. Ik verwijs voor de
maatregelen na 1 juli 2007 naar hetgeen ik hierover in de inleiding heb
opgemerkt.De leden van de PVV-fractie vragen verder of het juist is dat iemand die
niet zijn zorgpremie voldoet, wel een zorgtoeslag en zorg krijgt. Zij vragen
zich af hoe dit kan worden uitgelegd aan de mensen die wel netjes hun zorgpremie
voldoen. Zij vragen tevens wat de regering gaat doen om de aanzuigende werking
van wanbetaling (mensen die niet het aanzienlijke premiebedrag betalen en
wel zorg en eventuele zorgtoeslag ontvangen) effectief te keren.Voor het recht op zorgtoeslag is het van belang of een belanghebbende
een zorgverzekering heeft gesloten. Als dit zo is ontvangt belanghebbende
een zorgtoeslag. Het wel of niet betalen van de premie is hiervoor niet bepalend.
De zorgtoeslag is bedoeld om iedereen in staat te stellen de nominale premie
te betalen en daarmee aan zijn verplichting in het kader van
de zorgverzekeringsovereenkomst te voldoen. Zoals ik in de inleiding van deze
nota naar aanleiding van het verslag heb aangegeven, ben ik voornemens de
Wet op de zorgtoeslag zo te wijzigen, dat de zorgtoeslag niet meer aan een
verzekerde wordt uitbetaald indien deze een premieschuld van meer dan zes
maanden heeft.Op dit moment bestaat de mogelijkheid al om de zorgtoeslag rechtstreeks
aan de verzekeraar over te maken. Als op het aanvraagformulier voor de zorgtoeslag
het rekeningnummer van de verzekeraar wordt ingevuld, gaat dit vanzelf goed.
Er zijn ook al verzekerden die van deze mogelijkheid gebruik maken. Met welke
achtergrond van wanbetaling de zorgverzekeraar te maken heeft, merkt hij al
snel na het starten van het incassotraject. Hij zal hier zijn maatregelen
op afstemmen.De leden van de PVV-fractie vragen of de regering hun mening deelt dat
het pakket aan maatregelen om het aantal mensen dat onverzekerd raakt als
gevolg van royement wegens wanbetaling zo klein mogelijk te houden niet een
wassen neus betreft die de wanbetaler niet of nauwelijks zal bewegen zijn
betalingsgedrag te verbeteren.Is, zo vragen zij, dit pakket van maatregelen nu juist niet in het voordeel
van de verzekeringnemer, omdat de verzekeringnemer die wel netjes zijn bijdrage
voldoet ook opdraait voor de kosten van de wanbetalers.Het is, uit een oogpunt van solidariteit, van belang er naar te streven
dat iedereen aan zijn betalingsverplichting voldoet. Daartoe zijn maatregelen
uitgewerkt om wanbetalers tot betaling aan te zetten. De regering deelt niet
de mening van deze leden dat de maatregelen een wassen neus zijn. Het zijn
belangrijke eerste stappen in een soms moeizaam proces. Desalniettemin zullen
de maatregelen in voorkomende gevallen onvoldoende zijn om tot betaling aan
te zetten of om tot gedragsverandering aan te zetten, in die zin dat mensen
de betaling van de nominale premie voorop stellen. Het is juist om deze reden,
dat ik nadere maatregelen overweeg.De leden van de PVV-fractie vragen voorts wat de totale zorgkosten zijn
voor wanbetalers, voor onverzekerden en voor illegalen.Ik kan de vraag wat de totale zorgkosten zijn voor wanbetalers niet beantwoorden
omdat door zorgverzekeraars niet wordt bijgehouden welke kosten ten behoeve
van deze specifieke groep verzekerden worden gemaakt.Ook over de totale zorgkosten voor onverzekerden en illegalen zijn geen
exacte gegevens bekend. Wel is bekend dat er in 2006 met de post dubieuze
debiteuren een bedrag van circa € 37 miljoen is gemoeid. Die beleidsregel
is bedoeld om (een deel van) de oninbare vorderingen van onder meer ziekenhuizen
te bekostigen in het geval zij, ondanks hun inspanningen de kosten van geleverde
zorg te verhalen op zorgconsumenten, met oninbare vorderingen blijven zitten.
Daarnaast stelt de Stichting Koppeling, dankzij een jaarlijkse subsidie van
het ministerie van VWS, een budget beschikbaar ter compensatie van de bovenmatige
kosten voor zorgverleners (eerstelijnszorgverlener, waaronder verloskundigen,
apothekers en tandartsen) die, ondanks hun inspanningen de kosten van geleverde
zorg te verhalen op zorgconsumenten, onbetaald medisch noodzakelijke zorg
hebben verleend aan vreemdelingen zonder verblijfsvergunning. In 2006 was
hier circa € 7 milljoen mee gemoeid.De leden van de PVV-fractie vragen ook naar de samenstelling van de groepen
onverzekerden, wanneer die informatie beschikbaar is en of een monitor kan
worden opgesteld. Met name vragen deze leden of een onderscheid kan worden
aangebracht naar sociaal-economische- en etnische achtergrond. Aan het CBS is verzocht het aantal onverzekerden te monitoren. Het CBS
zal daarnaast een analyse doen van de cijfers en daarbij een uitsplitsing
maken naar diverse groepen onverzekerden. Het CBS zal de cijfers over het
aantal onverzekerden alsmede de daarbij behorende analyse eind april 2007
presenteren. Ik zal uw Kamer informeren, zodra ik de gegevens van het CBS
ontvangen heb.De leden van de PVV-fractie vragen voorts of het waar is dat door de Koppelingswet
illegalen geen recht hebben op zorg ingevolge de sociale ziektekostenverzekering.
Zij vragen of er ingevolge artikel 10, tweede lid van de Vreemdelingenwet
2000 (Vw) ruimte is voor het verlenen van medisch noodzakelijke zorg aan illegalen
en of dit nagenoeg alle zorgvormen betreft die zijn opgenomen in het Nederlandse
wettelijke sociale verzekeringspakket.In dit verband vragen de leden van de PVV-fractie of de regering met hen
van mening is dat artikel 10, tweede lid van de Vw zodanig veranderd moet
worden dat illegalen geen recht op zorg hebben, behoudens acute zorg (medisch
noodzakelijke zorg die terstond moet worden verleend, zoals in geval van een
hartinfarct of slagaderlijke bloeding).Door de Koppelingswet hebben illegalen inderdaad geen recht op zorg ingevolge
de sociale ziektekostenverzekeringen. Wel is er ingevolge artikel 10, tweede
lid, van de Vw ruimte voor het verlenen van medisch noodzakelijke zorg.De regering deelt de mening van de leden van de PVV-fractie niet. Aan
illegalen kan medisch noodzakelijke zorg worden verleend. Dit betreft nagenoeg
alle zorgvormen die zijn opgenomen in het Nederlandse wettelijke sociale verzekeringspakket
(Zvw en AWBZ), maar slechts onder de voorwaarde dat de vraag of de zorg wel
hier en nu moet worden verleend, positief wordt beantwoord door de behandelend
arts. De Commissie Klazinga gaat onder begeleiding van de KNMG de komende
tijd nadere invulling geven aan het begrip «medisch noodzakelijke zorg»
ten behoeve van de praktijk. Uw Kamer zal te zijner tijd worden geïnformeerd
over de gevolgen van de bevindingen van de Commissie Klazinga voor het wetsvoorstel
inzake de stroomlijning van de financiering van oninbare vorderingen van medisch
noodzakelijke zorg verleend aan illegalen, dat momenteel in voorbereiding
is. Dit wetsvoorstel zal ik binnen zeer afzienbare tijd voor advies voorleggen
aan onder meer het Adviescollege toetsing administratieve lasten en het College
bescherming persoonsgegevens.De leden van de PVV-fractie vragen of de regering hun mening deelt dat
ondeclarabele rekeningen op enigerlei wijze toch betaald moeten worden, of
dat de regering voornemens is alle vormen van medisch noodzakelijke zorg die
wordt verleend aan illegalen die niet betalen, te financieren uit een door
de overheid te financieren fonds, gebruik makend van het reeds bestaande Koppelingsfonds?
Bestaat het voornemen, zo vragen zij verder, dit fonds tevens de mogelijkheden
en de taak te geven de schade van oninbare vorderingen op de illegalen te
verhalen?In de brief van 18 december 20061 heeft
mijn ambtsvoorganger aangegeven de financiering van oninbare vorderingen van
medisch noodzakelijke zorg verleend aan illegalen te zullen gaan stroomlijnen.
Uitgangspunt bij de stroomlijning blijft dat iemand die niet verzekerd is
zelf de kosten van de aan hem verleende medische zorg moet betalen. Slechts
in die gevallen waarin ondanks gebleken inspanningen van de zorgverlener geen
kostenverhaal op de patiënt mogelijk blijkt, kan er een beroep worden
gedaan op andere financieringsmogelijkheden. In het hierbovengenoemde wetsvoorstel
zal worden geregeld dat alle vormen van medisch noodzakelijke zorg die wordt
verleend aan in betalingsonmacht verkerende illegalen wordt gefinancierd
uit één door de overheid te financieren fonds. De huidige financiering
van oninbare vorderingen van medisch noodzakelijke zorg verleend aan illegalen
voor eerstelijnszorgaanbieders wordt daarbij uitgebreid naar alle vormen van
medisch noodzakelijke zorg. Het gaat daarbij, zoals in de brief van 16 oktober
jl.1 is aangegeven, om nagenoeg alle zorgvormen
die zijn opgenomen in het Nederlandse wettelijke sociale verzekeringspakket,
onder de voorwaarde dat de vraag of de zorg wel nu en hier moet worden verleend
door de behandelend arts positief wordt beantwoord.In verband met de invoering van de Zvw is er gewerkt met nieuwe verzekerdenbestanden,
zo hebben de leden van de PVV-fractie geconcludeerd. Deze bestanden zijn geschoond
voor dubbeltellingen. Is het niet mogelijk dat het aantal verzekerden wordt
onderschat en het aantal onverzekerden overschat of dat juist sprake is van
het omgekeerde (meer onverzekerden dan geschat). Zij vragen de regering dit
toe te lichten.Bij de gegevens die het CBS zal verstrekken eind april 2007, zal ook een
analyse worden gegeven, waarbij het CBS een uitsplitsing zal maken naar verschillende
groepen onverzekerden.Kan de regering, zo vragen de leden van de PVV-fractie voorts, het aantal
in Nederland verblijvende mensen dat om wat voor reden dan ook niet meebetaalt
aan de Zvw (wanbetalers, onverzekerden, illegalen) noemen?Uit cijfers van het CVZ van medio maart 2007, blijkt dat er momenteel
circa 240 000 wanbetalers zijn. Het aantal onverzekerden bedraagt volgens
opgave van CBS naar schatting 182 000 (in 2006). In Nederland verblijven
naar schatting 125 000–225 000 illegalen2. Ik merk op, dat illegalen geen wettelijke zorgverzekering kunnen
sluiten. Uit deze aantallen kan overigens niet geconcludeerd worden in welke
mate deze groepen personen zorg nodig hebben.Ten slotte vragen de leden van de PVV-fractie wat de regering vindt van
het initiatief van zorgverzekeraar Agis, die met zo’n veertig gemeentelijke
sociale diensten contracten heeft gesloten volgens welke die gemeenten de
zorgpremie inhouden op de uitkering om te voorkomen dat mensen hun zorgpolis
niet meer betalen. Vindt de regering, zo vragen deze leden, dat dit navolging
verdient en is de regering bereid dat te bevorderen?In antwoord op vragen van het Kamerlid Agema van 15 februari 2007
heb ik op 12 maart 2007 geantwoord dat mijn ambtsvoorganger in december
2005 het Rapport «Zorg Verzekerd» van de Stuurgroep «Onverzekerden»
heeft aangeboden aan de Tweede Kamer. Dit rapport bevat een analyse van de
mogelijkheden om tegen te gaan dat mensen onverzekerd zijn en doet een aantal
aanbevelingen om dit te bewerkstelligen. Dit is toegelicht in de brief aan
de Tweede Kamer van 13 december 20053. De
aanbevelingen behelsden onder meer het bevorderen van collectieve (aanvullende)
verzekeringen voor bijstandsgerechtigden en andere sociale minima en het bewerkstelligen
van een koppeling in gegevensbestanden zodat gemeenten automatisch geïnformeerd
kunnen worden indien een bijstandsgerechtigde een gekwalificeerde betalingsachterstand
heeft. In overleg met de betrokken veldpartijen (waaronder de Vereniging Nederlandse
Gemeenten en Divosa namens de gemeentelijke sociale diensten) is vervolgens
aan deze aanbevelingen uitvoering gegeven. Het is uiteindelijk aan de gemeenten
en de zorgverzekeraars of zij afspraken willen maken in het belang van de
verzekerde cliënten. De ervaring van het eerste jaar van de Zvw leert
inmiddels dat «best practises» op dit terrein breed navolging
vinden. Inmiddels hebben 350 gemeenten collectieve contracten voor hun bijstandscliënten
en/of andere minima gesloten. De leden van de SGP-fractie constateren dat er niet voor is gekozen om
het Protocol dat met Zorgverzekeraars Nederland is afgesproken bijvoorbeeld
via een ministeriële regeling te bekrachtigen. Als gevolg hiervan sluit
het wetsvoorstel in de praktijk aan bij een norm die zou kunnen veranderen
als de zorgverzekeraars daartoe besluiten. De leden van de SGP-fractie vragen
de regering uit te leggen waarom hiervoor is gekozen.De verzekerden hebben met de zorgverzekeraars een privaatrechtelijke verzekeringsovereenkomst
gesloten, waaruit de plicht tot premiebetaling voortvloeit. Indien een van
de partijen uit die overeenkomst wanprestatie pleegt, in dit geval de verzekerde
die zijn premie niet betaalt, moeten de partijen dit zelf oplossen. De overheid
is bij die overeenkomst geen partij. Het is dan ook niet aan de overheid om
in een ministeriële regeling te bepalen hoe de beide partijen, verzekerden
en zorgverzekeraars, met wanbetaling moeten omgaan.De zorgverzekeraars hebben besloten tot maatregelen, vastgelegd in een
Protocol, om wanbetalers te bewegen tot een beter betalingsgedrag. Dit om
te voorkomen dat wanbetalers geroyeerd worden. De overheid draagt verantwoordelijkheid
voor de toegang tot noodzakelijke zorg voor iedereen en heeft derhalve belang
bij een zo klein mogelijk aantal onverzekerden. De overheid heeft er vanuit
die verantwoordelijkheid ook belang bij dat verzekerden niet geroyeerd worden
wegens wanbetaling.De leden van de SGP-fractie vragen of het feit dat het wetsvoorstel aansluit
op in het Protocol gemaakte afspraken geen mogelijke problemen oplevert bij
de uitvoering in de toekomst die op dit moment nog niet zijn te voorzien.
Zij vragen ook of de zorgverzekeraars er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen om
al sneller over te gaan tot een verzwaard regime dan na zes maanden en wat
daarvan de consequenties zijn?Zorgverzekeraars hebben zich gezamenlijk aan het Protocol gecommitteerd.
Dit Protocol geeft naar mijn mening blijk van een zorgvuldige opbouw en fasering
van maatregelen die genomen kunnen worden. Ik zie niet in waarom verzekeraars
daarvan zouden willen afwijken. Indien verzekeraars zich niet houden aan de
afspraken en ze toch een beroep doen op de gedeeltelijke financiële compensatie
uit het Zorgverzekeringsfonds, voldoen zij niet aan de voorwaarden om die
compensatie uitgekeerd te krijgen.In het wetsvoorstel kiest de regering ervoor om zorgverzekeraars te compenseren
voor ten hoogste de premies van één jaar na verloop van zes
maanden.De leden van de SGP-fractie vragen of kan worden toegelicht waarom voor
deze duur van de compensatie is gekozen. Ook zouden zij graag een toelichting
zien op het gegeven dat in principe over dat jaar een volledige vergoeding
wordt gegeven. Zij vragen of het juist is te concluderen dat er alsdan voor
zorgverzekeraars geen dringende reden meer is om na afloop van het eerste
halfjaar een verzwaard incassoregime in te zetten. Hoe wordt bereikt, zo vragen
zij voorts, dat zorgverzekeraars er toch alles aan zullen doen om de premies
van wanbetalers te innen.Met zorgverzekeraars is afgesproken dat de incassomaatregelen gedurende
achttien maanden van kracht zijn. Na deze periode (dat is dus 1 juli
2007) zal worden bezien of er aanleiding bestaat nadere maatregelen te treffen.
De vergoeding die verzekeraars krijgen is 100% van de rekenpremie voor
ten hoogste 12 maanden. Dit is niet de volledige vergoeding voor de nominale
premie. Voorwaarde is, dat de zorgverzekeraars de incassomaatregelen, zoals
beschreven in het Protocol, moeten uitvoeren. De gedeeltelijke financiële
compensatie maakt deel uit van een samenhangend pakket van maatregelen om
onverzekerdheid als gevolg van wanbetaling te voorkomen. De verzekeraars
houden er belang bij om daarnaast de achterstallige premie te (laten) innen,
aangezien de compensatie slechts gedeeltelijk is.Verder vragen de leden van de SGP-fractie waarom er niet voor wordt gekozen
om de zorgtoeslag voor de groep wanbetalers buiten beschouwing te laten. Kan
hiervoor een motivering worden gegeven?Voor het recht op zorgtoeslag is het van belang of een belanghebbende
een zorgverzekering heeft gesloten. Als dit zo is ontvangt belanghebbende
een zorgtoeslag. Het wel of niet betalen van de premie is hiervoor niet bepalend.
Wel is de zorgtoeslag wel vatbaar voor beslag door de zorgverzekeraar. Ik
verwijs voor verdere maatregelen naar hetgeen ik hierover in de inleiding
heb opgemerkt.De leden van de SGP-fractie veronderstellen dat het bewijs van uitschrijving
pas verkregen kan worden na afloop van het verzekeringsjaar. Zij vragen of
dit geen problemen op kan leveren bij verzekerden die aan het eind van het
jaar over willen stappen naar een andere verzekeraar, omdat er nog geen bewijs
van betaling is op het moment dat zij overstappen. Zij vragen of deze gedachte
juist is en of er geen alternatief gevonden moet worden om dergelijke problemen
te voorkomen.ZN heeft medio 2006 het initiatief genomen om een centrale database in
te richten waarin ook het gegeven premieachterstand wordt opgenomen. Het streven
van verzekeraars is er op gericht om voor de prolongatie 2007–2008 een
dergelijke database operationeel te hebben. Omdat verzekeraars dan elektronisch
gegevens kunnen uitwisselen, zal voorkomen worden dat het genoemde probleem
ontstaan. In verband hiermee zal bij nota van wijziging Artikel I, onderdeel
B van het wetsvoorstel geschrapt worden. Een vermelding op het uitschrijfbewijs
is dan immers niet langer noodzakelijk.Een verzekering met een andere zorgverzekeraar kan overigens ook nog in
het nieuwe jaar gesloten worden. In Artikel 5, lid 5, onderdeel b, van de
Zvw, is voor deze situatie bepaald dat de verzekering tot het einde van de
maand januari gesloten kan worden en dan terugwerkt tot en met 1 januari
van dat jaar.Academische componentDe leden van de CDA-fractie vragen waarom onderscheid wordt gemaakt tussen
de financiering van academische ziekenhuizen en topklinische ziekenhuizen,
aangezien ook in topklinische ziekenhuizen innovatie en nieuwe vormen van
diagnostiek en behandeling plaatsvinden.Vanuit het oogpunt van kwaliteit en efficiëntie is de innoverende
functie geconcentreerd bij de academische ziekenhuizen. Deze functie steunt
onder meer op het daar geconcentreerd fundamenteel wetenschappelijk onderzoek.
Het eindproduct is niet altijd afgebakend, waardoor directe toerekening naar
activiteiten niet mogelijk is of alleen mogelijk is tegen zeer hoge kosten.
Dit alles laat onverlet dat er ook innovatie plaats vindt in andere (topklinische)
ziekenhuizen. Het is echter niet noodzakelijk deze product- en procesinnovaties
apart te bekostigen. De ziekenhuizen kunnen zelf, naar eigen inzicht, hun
inkomsten uit de prijzen van DBC’s aanwenden voor niet-wetenschappelijk
onderzoek en innovatie.De leden van de CDA-fractie vragen tevens hoe de hoogte van de toeslagen
voor de academische ziekenhuizen en voor het Nederlands Kanker Instituut–Antoni
van Leeuwenhoek Ziekenhuis (NKI-AVL) dit jaar en de komende jaren wordt vastgesteld. In antwoord op de gestelde vraag kan ik deze leden mededelen dat de berekeningssystematiek
als gevolg van de nieuwe bekostigingswijze ongewijzigd blijft. De berekeningssystematiek
houdt in dat de hoogte van de gehele toeslag jaarlijks wordt geïndexeerd
en het deel van de toeslag dat betrekking heeft op topreferente zorg bovendien
jaarlijks toeneemt met het voor demografische ontwikkelingen beschikbare groeipercentage.Specifiek voor het NKI-AVL vragen de leden van de CDA-fractie of de regeling
aanleiding kan zijn de gehele subsidie aan het NKI helder en eenduidig te
calculeren.Ten aanzien van de voor het NKI-AVL specifieke vraag van de leden van
de CDA-fractie of deze regeling ook aanleiding kan zijn om de gehele subsidie
aan het NKI helder en eenduidig te calculeren, kan ik mededelen dat op 6 maart
2007 door VWS in overleg met het Instituut is afgesproken dat de toekomstige
financiering van het NKI-AVL opnieuw tegen het licht wordt gehouden. Daarbij
gaat het vooral over de systematiek. Een integrale systematiek is daarbij
een van de opties.De leden van de PvdA-fractie vragen of het voorstel om de bijzondere toeslag
voor het AVL door de minister via het Zorgverzekeringsfonds te laten verstrekken,
ook voor andere topklinische (afdelingen van) ziekenhuizen geldt of kan gaan
gelden.Het voorstel geldt uitsluitend voor de academische component van academische
ziekenhuizen of een daarmee gelijk te stellen component in een algemeen ziekenhuis.
Na het verschijnen van de Nota Positionering Academische Ziekenhuizen in 1998
heb ik aangegeven het AVL te zien als een bijzonder ziekenhuis met een grote
hoeveelheid topreferente zorg waarbij sprake zou moeten zijn van een specifieke
bekostiging. Gezien het bovenstaande, mede gezien de criteria bij uitbreiding
zoals beschreven in de zinsnede aan het slot van dit onderdeel, is het NKI-AVL
het enige ziekenhuis dat onder het voorstel valt.De leden van de PvdA-fractie vragen tot wanneer de fondsconstructie, waarbij
verzekeraars op vrijwillige basis jaarlijks een vast bedrag per verzekerde
bijdragen, wordt voortgezet.De huidige financieringssystematiek wordt gecontinueerd tot de inwerkingtreding
van de nieuwe systematiek. Ik beoog de nieuwe financieringssystematiek op
1 januari 2008 in werking te laten treden.Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie welke verzekeraars bijdragen
aan dit fonds, en in welke mate en of er verzekeraars zijn die er voor kiezen
niet bij te dragen.Ik heb niet vernomen dat er verzekeraars zijn die niet bijdragen. Zowel
vanuit verzekeraars, het fonds, als de academische ziekenhuizen zelf, zijn
geen signalen gekomen dat er problemen zijn met de bijdragen door verzekeraars.
Alle verzekeraars dragen derhalve bij aan het fonds en wel naar rato van hun
verzekerdenaantallen. Het bedrag per verzekerde is voor het jaar 2007 vastgesteld
op € 33,60.Het is niet mogelijk om verzekeraars te verplichten een bijdrage te leveren
aan een fonds, zoals het Fonds academische component. Dit zou immers betekenen
dat verzekeraars een verplichting zouden krijgen op de besteding van (een
deel van) de nominale premie. Middelen die zijn binnengekomen als nominale
premie zijn eigendom van een verzekeraar. Daarom moest worden gekozen voor
een vrijwillige afdracht door verzekeraars. In onderhavig wetsvoorstel wordt
de betaling inzake de academische component formeel geregeld door middel van
een rechtstreekse betaling uit het Zorgverzekeringsfonds aan
de betreffende ziekenhuizen. Aangezien dit op een voor verzekeraars neutrale
manier dient te geschieden, neemt de bijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds
aan verzekeraars overeenkomstig af.De leden van de PvdA-fractie vragen ten slotte of naar de mening van de
regering een bijdrage van verzekeraars aan opleiding, en vooral aan innovatie
en verbetering van de zorg, gecontinueerd moet worden en in welke vorm dat
zou kunnen c.q. zou moeten geschieden.De academische component is gezuiverd voor opleidingen. De opleidingen
voor zowel algemene als academische ziekenhuizen worden thans gefinancierd
vanuit de VWS-begroting.Na inwerkingtreding van de wet kunnen verzekeraars een bijdrage blijven
leveren aan innovatie en verbetering van de zorg. Niet alle innovatie en verbetering
van zorg wordt vanuit de academische component gefinancierd. Ook vanuit de
tarieven die verzekeraars betalen aan ziekenhuizen kunnen ziekenhuizen middelen
besteden aan innovatie en verbetering van de zorg. Verzekeraars hebben ook
een belang bij een dergelijke besteding omdat hun verzekerden daar baat bij
hebben. Dit is een zaak van onderlinge afspraken tussen instelling en verzekeraar.
Met name in het segment met vrije prijzen is er ruimte om hierover afspraken
te maken.De vraag van de leden van de VVD-fractie of de hele exercitie ook voor
de academische ziekenhuizen budgetneutraal is verlopen vergeleken met de situatie
vóór de Zvw, kan ik bevestigend beantwoorden.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of de regeling open staat voor
andere ziekenhuizen die topreferente zorg leveren of voor nieuwe aanbieders
die deze zorg gaan leveren, en wat de criteria zijn die hiervoor worden toegepast.De regeling beperkt zich tot de academische component van academische
ziekenhuizen of een daarmee gelijk te stellen component van een algemeen ziekenhuis.
Het is derhalve een gesloten regeling. Na het verschijnen van de Nota Positionering
Academische Ziekenhuizen in 1998 heb ik aangegeven het AVL te zien als een
bijzonder ziekenhuis met een grote hoeveelheid topreferente zorg waarbij sprake
zou moeten zijn van een specifieke bekostiging. Gezien het bovenstaande is
het NKI-AVL het enige ziekenhuis dat onder het voorstel valt. Het criterium
dat bij uitbreiding van de regeling wordt toegepast, is de koppeling aan fundamenteel
patiëntgericht onderzoek. Uitsluitend topreferente zorg die gekoppeld
is aan fundamenteel patiëntgericht onderzoek komt voor bekostiging ten
laste van het Zorgverzekeringsfonds in aanmerking. Alleen de academische ziekenhuizen
en het NKI-AVL voldoen hier op dit moment aan.Overgangsmaatregel ziektekostenverzekering groep ex-Wtz-ersDe leden van de CDA-fractie zijn verheugd dat de regering bereid is een
oplossing te vinden voor de kleine groep ex-Wtz-ers, voornamelijk bestaande
uit missionarissen.Zij vragen waarom deze groep, wanneer zij in het buitenland verblijft,
de volledige premie dient te betalen, zonder daar op dat moment enig recht
aan te kunnen ontlenen, terwijl mensen die in verdragslanden verblijven een
lagere nominale premie betalen, maar tegelijkertijd wel recht hebben op het
woonlandpakket.De groep personen die voor 1 januari 2006 een standaardpakketpolis
op grond van de Wet op de toelating tot ziektekostenverzekeringen 1998 (Wtz)
had (ex-Wtz-ers) en waarvoor een overgangsmaatregel is getroffen,heeft
aanspraak op zorg volgens het Zvw-pakket. Deze ex-Wtz-ers kunnen op ieder
moment dat zij voor zorg naar Nederland komen, die zorg daadwerkelijk inroepen
en genieten. Bij de tegenprestatie voor de getroffen overgangsmaatregel is
gezocht naar een bijdrage, die én recht doet aan het pakket aan Zvw-zorg én
recht doet aan de bijzondere positie van deze groep. Het gaat hier immers
om missionarissen die geen inkomen hebben, maar voor wie hun orde in hun levensonderhoud
voorziet.De bijdrage die zij betalen is gelijk aan de hoogte van de gemiddelde
premie voor een zorgverzekering, verminderd met de gemiddelde no-claim teruggave
en verminderd met de maximale zorgtoeslag. Degenen, die verdragsgerechtigd
zijn, hebben recht op zorg volgens het pakket aan zorg van hun woonland. Dit
is het recht op verstrekkingen volgens de sociale ziektekostenverzekeringswetgeving
van het woonland. De hoogte van de bijdrage die verdragsgerechtigden betalen
(inclusief de nominale component) wordt gecorrigeerd met een woonlandfactor.
Deze woonlandfactor legt, door een vergelijking van de kostenverhouding tussen
het zorgpakket van het woonland en dat van Nederland, een relatie tussen de
omvang van het pakket van zorg in het woonland met het pakket van zorg in
Nederland. Ook de zorgtoeslag waarop zij in voorkomende gevallen recht hebben
wordt gecorrigeerd met de woonlandfactor.Er zijn derhalve twee belangrijke verschillen tussen de groepen. In de
eerste plaats heeft de groep ex-Wtz-ers recht op zorg ingevolge de Zvw. Er
is daarom voor deze groep geen aanleiding een relatie te leggen tussen de
hoogte van de bijdrage en de omvang van de zorg in het woonland, met andere
woorden: om de woonlandfactor toe te passen. Het tweede verschil is dat de
bijdrage verminderd wordt met de maximale zorgtoeslag.De leden van de CDA-fractie vragen voorts welke premieverhoging dit betekent
voor deze groep in vergelijking met de oude situatie, uitgaande van een verblijf
in Nederland van een jaar na een verblijf in het buitenland van vijf jaar?Er wordt gevraagd naar een berekening over zes jaar, waarvan één
jaar in Nederland wordt doorgebracht. Voorheen betaalden deze personen tijdens
de periode van verblijf in Nederland de volledige Wtz-premie van € 142
per maand (peiljaar 2005). In het gevraagde rekenvoorbeeld verblijven betrokkenen
twaalf maanden in Nederland. Zij betaalden dan 12 maanden x € 142
= € 1704 aan Wtz-premie. Over een periode van zes jaar berekend
is dat maandelijks € 23,67.De bijdrage die ze bij de getroffen overgangsregeling verschuldigd zijn
bedraagt € 1059 (gemiddelde premie), verminderd met € 91
(gemiddelde no-claim teruggave), verminderd met € 432 (maximale
zorgtoeslag). In totaal derhalve € 536 per jaar. Over zes jaar zou
dan een bijdrage van € 44,67 per maand (peiljaar 2007) verschuldigd
zijn. Dit betekent dat deze personen met de getroffen overgangsregeling een
kleine € 21 per maand duurder uit zijn. Wel merk ik op dat in de
berekening een stijging van de Wtz-premie over 2006–2007 buiten beschouwing
is gelaten. De te betalen bijdrage staat nog altijd niet in verhouding tot
de voor deze groep naar verwachting te maken kosten. Het gemiddelde bedrag
aan ziektekosten per op verlof zijnde missionaris die Wtz-verzekerd was bedroeg
zowel in 2003 als 2004 ruim € 5 000. Het totaal van de kosten
bedroeg in 2003 ongeveer € 600 000, in 2004 ongeveer € 700 000.De leden van de VVD-fractie delen de kritiek van de Raad van State dat
de gekozen overgangsmaatregel niet de schoonheidsprijs verdient en vinden
de reactie van de regering op de opmerkingen van de Raad van State in dit
opzicht summier. Deze leden vragen of de regering wil toelichten waarom het
geld en middelen die missionarissen van hun orde krijgen om in het levensonderhoud
te voorzien anders is dan een salaris. De vraag van de leden van de VVD-fractie waarom het geld en de middelen
die de missionarissen van hun orde krijgen anders is dan een salaris, is niet
relevant voor de wellicht door deze leden bedoelde vraag waarom betrokkenen
niet net als een loontrekkende gewoon verzekerd kunnen worden voor de AWBZ
en verzekeringsplichtig zijn voor de Zvw. Ook in het geval wanneer de door
de orde verstrekte vergoeding loon zou zijn, kunnen betrokkenen namelijk niet
verzekerd worden voor de AWBZ en ook niet verzekeringsplichtig worden voor
de Zvw omdat zij niet in Nederland woonachtig zijn en evenmin wegens in Nederland
verrichte werkzaamheden onderworpen zijn aan de Nederlandse loonbelasting.
Om die reden is voor deze groep een specifieke regeling noodzakelijk.De leden van de VVD-fractie vragen voorts waarom via de orde geen collectief
contract kan worden gesloten die het probleem oplost.Het is niet mogelijk gebleken een collectieve privaatrechtelijke ziektekostenverzekering
te sluiten. Er blijkt geen enkele zorgverzekeraar te zijn die voor een groep
van hoofdzakelijk bejaarde mensen, die niet verzekeringsplichtig is ingevolge
de Zvw, een collectieve ziektekostenverzekering te willen sluiten tegen een
voor de orde nog betaalbare premie. Een zorgverzekeraar ontvangt voor deze
groep immers geen vereveningsbijdrage, omdat de betrokkenen niet verzekeringsplichtig
zijn voor de Zvw. Hierdoor is het risico voor de zorgverzekeraar zodanig groot,
dat het niet aantrekkelijk is om dit risico te verzekeren.De leden van de SGP-fractie vragen of in de praktijk niet de verwachting
is gerechtvaardigd dat er nieuwe gevallen zullen zijn van mensen die in een
vergelijkbare situatie verkeren en te maken hebben met dezelfde problematiek
als de missionarissen, doordat zij niet AWBZ-verzekeringsplichtig zijn. Worden
dergelijke personen dan wel geconfronteerd met de hoge kosten van een particuliere
ziektekostenverzekering, zo vragen zij. Tevens vragen zij of kan worden uitgelegd
hoe de situatie voor personen in dergelijke situaties voor de toekomst zal
zijn.De verwachting van de leden van de SGP-fractie dat er in de toekomst nieuwe
gevallen zullen komen van mensen die in een vergelijkbare positie komen te
verkeren is niet gerechtvaardigd.Immers, voorwaarde is dat iemand op 31 december 2005 verzekerd was
ingevolge de Wtz. Andere ex-Wtz-ers dan deze mensen vielen onder de overgangsbepalingen
van de Invoerings- en aanpassingswet Zvw. De groep van Wtz-verzekerden, anders
dan de missionarissen, die op 31 december 2005 niet in Nederland woonde,
bestond uit een kleine duizend mensen. Degenen die op die datum een Wtz-verzekering
hadden en in het buitenland woonden, zijn vanaf 1 januari 2006 verdragsgerechtigd
of verzekeringsplichtig geworden. Er kunnen zich dus geen nieuwe gevallen
voordoen die in een vergelijkbare situatie verkeerden.De regeling geldt niet voor personen die op 31 december 2005 een
Wtz-verzekering hadden en per 1 januari 2006 een zorgverzekering konden
sluiten of verdragsaanspraken kregen en eerst na die datum in een niet-verdragsland
zijn gaan wonen. Gezien het voorgaande kan van de voor de missionarissen getroffen
regeling geen precedentwerking uitgaan in de zin, dat de regeling in de toekomst
nog op andere personen van toepassing zou kunnen worden. Verwerking van persoonsgegevens door CVZ en ziektekostenverzekeraarsDe leden van de CDA-fractie hebben gevraagd waarom gerefereerd wordt aan
het sociaal-fiscaal nummer en er geen rekening wordt gehouden met de mogelijkheid
dat de wet op het burgerservicenummer eerder in werking treedt dan het voorliggende
wetsvoorstel.Anders dan de leden van de CDA-fractie veronderstellen, is wel degelijk
rekening gehouden met de mogelijkheid dat de wetsvoorstellen die zien op de
introductie van het burgerservicenummer eerder in werking treden dan voorliggend
wetsvoorstel. Ik verwijs naar artikel VII van het wetsvoorstel.In de memorie van toelichting, zo stellen de leden van de VVD-fractie,
staat: «In het Addendum ligt de laatste schakel van de getrapte grondslag
voor het doorbreken van het beroepsgeheim van zorgaanbieders bij materiële
controles». Zij vragen of voor de helderheid de drie opeenvolgende trappen
voor het doorbreken van het beroepsgeheim voor zowel de Zvw als de aanvullende
verzekering kunnen worden uitgeschreven.De stappen die gelden voor de Zvw en de aanvullende verzekering zijn dezelfde.
Daarom beperk ik mij tot het uitschrijven van de trappen voor de Zvw. Ik doe
dat aan de hand van de Zvw, de regeling op grond van artikel 87 Zvw, en de
door het College bescherming persoonsgegevens (CBP) goedgekeurde addendum
voor ziektekostenverzekeraars. Een handzame samenvatting voor zorgaanbieders
en patiënten over hoe wordt omgegaan met medische gegevens bij declaraties
is ook te vinden in informatiebladen die het CBP in februari 2007 heeft gepubliceerd.Het medisch beroepsgeheim mag slechts worden doorbroken met toestemming
van de patiënt dan wel op basis van een wettelijk geregelde uitzondering.
De doorbreking is gebonden aan van te voren omschreven doelen, moet noodzakelijk
zijn om die doelen te halen en moet proportioneel zijn. Dat wil zeggen dat
geen zwaardere of ruimere middelen worden ingezet dan strikt noodzakelijk.Om snel in te kunnen spelen op wisselende omstandigheden en om zo veel
mogelijk aan te sluiten bij de praktijk in het veld bij zorgaanbieders en
ziektekostenverzekeraars, is gekozen voor een getrapt systeem. Alles vastleggen
in de wet zou een inflexibel systeem creëren. Het getrapt systeem bestaat
uit wet, regeling en addendum en ziet er als volgt uit.De wet schept de vereiste noodzakelijke uitzondering voor doorbreken van
het beroepsgeheim bij het declaratieverkeer en het verstrekken van persoonsgegevens
en de controle daarop voor zover dat noodzakelijk is voor daarbij aangegeven
doelen. De wet beperkt de uitzondering voor het doorbreken tot de volgende
doelen: de betaling aan zorgaanbieders en verzekerden, vaststellen eigen betalingen,
uitoefenen van verhaalsrecht, verrichten van controle en fraudeonderzoek.
De wet schept de mogelijkheid details vast te leggen in een ministeriële
regeling. Van die mogelijkheid is gebruik gemaakt; de ministeriële regeling
is te zien als de tweede trede.De ministeriële regeling bevat details betreffende de persoonsgegevens
die de zorgaanbieder verstrekt ten behoeve van bovengenoemde doelen. De regeling
geeft aan dat de verzekeraar bij het uitvoeren van formele en materiële
controles ten behoeve van die doelen die persoonsgegevens mag gebruiken. De
ministeriële regeling schrijft verder voor dat de zorgaanbieder verplicht
is die gegevens te verstrekken aan de desbetreffende patiënt of diens
zorgverzekeraar. Ten slotte schrijft de ministeriële regeling voor dat
de verzekerde de materiële en formele controle verricht op de wijze zoals
die is voorgeschreven in het addendum. De verzekeraar is gehouden tot een
zorgvuldige verwerking van de persoonsgegevens op de wijze zoals
in het addendum is vastgelegd. De ministeriële regeling verwijst daarmee
door naar de derde trede, het addendum.In het Addendum Zorgverzekeraars (dat is tot
stand gekomen in nauwe samenwerking tussen ZN, CBP, NPCF, KNMG en VWS) staan
specifieke en praktijkgerichte gedragregels met betrekking tot de verwerking
van persoonsgegevens door ziektekostenverzekeraars en hun bejegening van zorgaanbieders
bij het houden van formele en materiële controles. Het Addendum is een
aanvulling op de Gedragscode Verwerking Persoonsgegevens Financiële Instellingen.
De gedragsregels in het Addendum scheppen duidelijkheid over de grenzen waarbinnen
de medische gegevens gebruikt mogen worden in aanvulling op en binnen bovengenoemd
wettelijk kader van wet en regeling. Het Addendum geeft duidelijkheid over
kwesties, waarover tot de totstandkoming van het addendum in de praktijk bij
zowel ziektekostenverzekeraars alsook bij zorgaanbieders onduidelijkheid was.
Er zijn regels opgesteld voor het opvragen van (medische) gegevens bij zorgaanbieders.
Er zijn voorwaarden opgenomen over aanschrijving en informatievoorziening
aan verzekerden op basis van medische gegevens. De positie van de medisch
adviseur binnen het verzekeringsconcern en voor welke persoonsgegevens hij
verantwoordelijk is, is vastgesteld. Voorts kent het Addendum een belangrijke
bijlage in de vorm van het Protocol materiële controle. Bij materiële
controle onderzoekt de ziektekostenverzekeraar of de zorg die wordt gedeclareerd
ook feitelijk is geleverd en of de zorg doelmatig was. De zorgaanbieder is
verplicht medewerking te verlenen aan deze controle. Voor de materiële
controle heeft de ziektekostenverzekeraar verschillende onderzoeksmethodes
ter beschikking. Hierbij dienen er geen zwaardere of ingrijpendere methodes
ingezet te worden dan noodzakelijk. Voor zover mogelijk gebruikt de ziektekostenverzekeraar
geen gegevens uit een medisch dossier.Door steeds concreter wordende treden die invulling geven aan de beperkte
doorbreking van het beroepsgeheim, is een proportionele en praktijkgerichte
verwerking van medische persoonsgegevens bereikt waarvoor draagvlak bestaat
in het veld.Wijziging van de zorgtoeslagDe leden van de CDA-fractie kunnen uit de memorie van toelichting niet
opmaken hoe de zorgtoeslag voor verdragsgerechtigden in de toekomst wordt
berekend. Zij vragen of de regering daarover een uitleg met toelichting kan
geven aan de hand van de onderstaande voorbeeldberekeningen en kan duiden
wat de hoogte daarvan zou zijn voor en na toepassing van het voorliggende
wetsvoorstel.Een alleenstaande man in Noorwegen met een inkomen van € 20 000.Deze persoon krijgt een zorgtoeslag van:(standaardpremie x woonlandfactor)(wlf) -/- ((3,5% x wettelijk
minimumloon (wml)) + ((inkomen -/- wml) x 5%)) =(1059 x 1,3088) -/- ((3,5% x 17 905) + ((20 000 -/- 17 905)
x 5%)) =(1386) -/- ((627) + (2095 x 5%)) = 1386 -/- (627 + 104) = 1386/-
731 = 655.In Nederland had betrokkene een zorgtoeslag van € 328 gekregen.
De zorgtoeslag die betrokkene krijgt is hoger omdat de woonlandfactor 1,3
bedraagt. Betrokkene betaalt natuurlijk ook een hogere bijdrage.Een echtpaar in Spanje met een gezamenlijk inkomen van € 25 000.Dit echtpaar ontvangt geen zorgtoeslag, omdat meerpersoonshuishoudens
met een woonlandfactor kleiner dan 43% geen zorgtoeslag krijgen. In
Spanje is de woonlandfactor 35,57%. Ter toelichting hierop het volgende.
De zorgtoeslag wordt pas uitgekeerd als de nominale premie die betrokkene
betaalt (in het buitenland de nominale component in de bijdrage)
hoger ligt dan de norm (5% van het wettelijk minimumloon plus 5%
van het inkomen boven het wettelijk minimumloon). Die norm bedraagt in 2007 € 895.
Indien een gezin minder dan € 895 aan premie hoeft te betalen, ontvangt
dus niemand zorgtoeslag. Omdat de standaardpremie in 2007 € 1059
bedraagt, volgt hieruit dat een verzekerde in een land met een woonlandfactor
onder de 43% geen zorgtoeslag ontvangt.Het rekenvoorbeeld luidt dan als volgt:De formule om de hoogte van de zorgtoeslag te bepalen bij een tweepersoonshuishouden
luidt:(standaardpremie x 2 x wlf) -/- ((5% x wml) + ((inkomen -/wml)
x 5%))De maximale zorgtoeslag in een land (bij een inkomen op of onder wml)
is:(standaardpremie x 2 x wlf) -/- (5% x wml).Indien de woonlandfactor onder de 43% ligt, wordt de uitkomst van
de berekening negatief, waardoor er niets wordt uitgekeerd. De uitkomst bij
een woonlandfactor van 42% is bijvoorbeeld: (1059 x 2 x 0,42) -/- (5%
x 17 905) = (889) -/- (895) = – 6.Een ouder echtpaar in Turkije met een inkomen van € 6 000
(bestaande uit onvolledige AOW).Ook dit echtpaar ontvangt geen zorgtoeslag omdat het minimumbedrag dat
een huishouden zelf moet betalen € 895 bedraagt en dit echtpaar
veel minder betaalt omdat de woonlandfactor in Turkije slechts 0,0416 bedraagt.
Dit echtpaar betaalt € 88 nominale premie per jaar.Een partner werkt in Duitsland en verwerft daar zijn gehele inkomen van € 30 000
per jaar. De andere partner en 3 minderjarige kinderen wonen in Nederland.Indien de in Duitsland werkende partner aldaar verzekerd is, is de Duitse
wetgeving van toepassing. De gezinsleden hebben dan verordeningsaanspraken
en recht op het (Nederlandse) woonlandpakket, ten laste van Duitsland. Duitsland
betaalt aan Nederland een vergoeding voor de zorg die hier verleend wordt.
Er bestaat in deze situatie geen recht op zorgtoeslag.In de omgekeerde situatie, indien betrokkene in Nederland zou werken en
de gezinsleden in Duitsland zouden wonen, zouden de gezinsleden verordeningsaanspraken
hebben en recht hebben op het Duitse woonlandpakket ten laste van Nederland.
De partner zou dan aan CVZ een bijdrage betalen. In dat geval heeft dit gezin
recht op 100% van de aan hen toekomende zorgtoeslag.De leden van de CDA-fractie geven aan zich te verbazen over de voorgestelde
terugwerkende krachtbepalingen in het wetsvoorstel. Er wordt voorgesteld om
dit deel van de wet in te laten gaan op 1 januari 2007. Wordt de zorgtoeslag
in januari en februari 2007 uitbetaald op basis van de wet zoals die nu luidt,
of op basis van de voorgestelde wet?Ook vernemen zij gaarne of de terugwerkende kracht juridisch houdbaar
is.De zorgtoeslag die betrekking heeft op het jaar 2007 wordt uitbetaald
op basis van de voorgestelde wetgeving. De zorgtoeslag die betrekking heeft
op het jaar 2006 wordt uitbetaald op basis van de huidige wetgeving. Omdat
de woonlandfactor vanaf 1 januari 2007 wordt toegepast op alle verdragsgerechtigden,
is de bepaling om deze vanaf die datum in te laten gaan gerechtvaardigd. De
Belastingdienst heeft de in het buitenland wonende bij het CVZ ingeschreven
verdragsgerechtigden hiervan van te voren schriftelijk in kennis gesteld.Voorts vragen de leden van de CDA-fractie wat er gebeurt indien de uitkering
van de zorgtoeslag op basis van het voorliggende wetsvoorstelgeschiedt.
En wat, zo vragen zij, indien iemand bezwaar maakt en uitkering van de zorgtoeslag
eist op basis van de vigerende wetgeving.Zoals ik hiervoor reeds heb aangegeven, acht ik de gekozen systematiek
rechtvaardig. De in het buitenland wonende bij het CVZ ingeschreven verdragsgerechtigden
hebben hierover inmiddels allemaal een brief ontvangen van de Belastingdienst.
Daarnaast is er ook op internet veel informatie beschikbaar, waarbij er ook
proefberekeningen kunnen worden gemaakt ten aanzien van de hoogte van de zorgtoeslag.
Zodra de wetswijziging in werking treedt kan niet met terugwerkende kracht
zorgtoeslag gevraagd worden op basis van de huidige wetgeving.Impats en expatsDe leden van de CDA-fractie vragen om aan te geven hoe de situatie van
expats en impats op dit moment geregeld is. Voor expats en hun gezinsleden
lijkt de dekking van de Zvw niet altijd passend en komen dubbele verzekeringsplichten
voor.Zij vragen of de regering bereid is oplossingen aan te dragen voor de
volgende problemen:– De verschillende gezinsdefinitie in Nederland en Frankrijk, waardoor
kinderen uit een eerder huwelijk van één van beide partners
tussen wal en schip dreigen te vallen.– Het feit dat in Oostenrijk meestal sprake is van een lokale verzekeringsplicht,
waardoor mensen verplicht dubbel verzekerd zijn. De leden vragen of er een
verdragsverplichting is om deze mensen altijd onder de Zvw te laten vallen.– Tenslotte vragen de leden van de CDA-fractie in dit verband of
met alle omliggende landen sluitende afspraken zijn gemaakt om ervoor te zorgen
dat de verzekeringsplichten op elkaar aansluiten.Internationale afstemming verzekeringsplichtDe regering merkt op dat de situatie op het gebied van de ziektekostenverzekering
van mensen in grensoverschrijdende socialezekerheidssituaties in beginsel
is geregeld in internationale regelingen betreffende de sociale zekerheid,
zoals de Verordening (EEG) nr. 1408/71 (hierna de verordening) en de bi- en
multilaterale verdragen inzake sociale zekerheid. Hierdoor wordt bereikt dat
verzekeringsplicht ingevolge de sociale zekerheidswetgeving, waaronder de
ziektekostenwetgeving, van alle betrokken landen op elkaar zijn afgestemd.
Hiermee wordt voorkomen dat mensen dubbel verzekerd zijn, dan wel geen enkele
sociale zekerheidsdekking hebben. Bij conflicterende rechtsregels, gaan deze
internationale regelingen boven de nationale regelingen. Volgens de Verordening
en de verdragen zijn werknemers in beginsel verzekerd volgens de wetgeving
van het werkland. Gedetacheerde werknemers blijven daarentegen verzekerd volgens
de wetgeving van het zendland.Situatie van expats en hun gezinsledenExpats die vanuit Nederland naar een ander land worden gedetacheerd, blijven
dus onderworpen aan de Nederlandse wetgeving. Zij hebben in een EU-lidstaat
of verdragsland zowel recht op medische zorg uit hoofde van Verordening of
verdrag, in de omvang en volgens de voorwaarden van de wetgeving van het woon-
of verblijfland, als aanspraken volgens hun Zvw-polis. De Zvw-polis biedt
werelddekking tot aan de tarieven die in Nederland gelden als marktconforme
tarieven. Expats zijn dus ook verzekerd in «niet-verdragslanden».Gezinsleden die de expats vergezellen zijn bij vertrek uit Nederland in
beginsel niet langer verzekerd ingevolge de volksverzekeringen, waaronder
de AWBZ. Derhalve zijn zij ook niet verzekeringsplichtig ingevolge de Zvw.
Zij hebben in «verdragslanden» recht op zorg, in de omvang en volgens de voorwaarden van de sociale ziektekostenregelingen van het
woon- of verblijfland. Dit recht op zorg verschilt uiteraard van land tot
land. Buiten verdragslanden bestaat voor gezinsleden geen dekking.In een aantal sociale zekerheidsverdragen met landen buiten Europa (VS,
Canada, Australië, Nieuw-Zeeland, Zuid-Korea, Israël en Chili) is
ten aanzien van meereizende gezinsleden van gedetacheerde werknemers geregeld
dat zij, evenals de gedetacheerde zelf, onderworpen zijn aan de Nederlandse
sociale zekerheidswetgeving. Daarmee blijven deze gezinsleden na uitzending
AWBZ-verzekerd en daarmee verzekeringsplichtig voor de Zvw.Het is mij bekend dat de verzekeringssituatie van de gezinsleden als gevolg
van bovenomschreven situatie door expats als onduidelijk en lastig wordt ervaren.
Dat wordt versterkt doordat het begrip «gezinslid» op grond van
de Verordening wordt bepaald door de wetgeving van het woonland. Dat kan in
voorkomend geval een meer of minder uitgebreid begrip zijn dan het begrip
gezinslid dat in de wetgeving van het land van verzekering van de «hoofdverzekerde»
wordt gebruikt. Dat verklaart de vaststelling door de leden van de CDA-fractie
dat kinderen uit een eerder huwelijk van één van beide partners
als gevolg van de verschillende gezinsdefinities in Nederland en Frankrijk
buiten de boot dreigen te vallen.Nederland kent sinds de invoering van de Zvw het begrip gezinslid (medeverzekerde)
niet meer. Daarom heeft Nederland een nadere bepaling van dit begrip laten
opnemen in een bijlage bij de verordening. De verdragspartners zijn voorgesteld
soortgelijke bepalingen in de verdragen op te nemen. Voor de toepassing van
de Verordening in Nederland wordt als gezinslid aangemerkt de echtgenoot,
respectievelijk de geregistreerde partner en kinderen tot 18 jaar. Met deze
begripsomschrijving is aangesloten bij de omschrijving van het begrip gezinslid
in de (EG) Verordening nr. 883/041 die op termijn
voor de huidige verordening in de plaats treedt.Oplossing voor gezinsleden van expatsIk ben in overleg met mijn ambtgenoot van SZW en de sociale partners,
om te bezien of met betrekking tot de gezinsleden van expats een soortgelijke
oplossing als voorzien in ondermeer het verdrag met de VS en als gevonden
voor de gezinsleden van uitgezonden diplomatiek personeel of overheidspersoneel,
wenselijk is.Ten aanzien van de gezinsleden van diplomatiek personeel en van overheidspersoneel
is dit in het verleden opgelost door een uitbreiding van de verzekering van
die gezinsleden en van het desbetreffende personeel zelf, te regelen in het
Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999.
Deze mensen zijn dus verzekerd onder de Nederlandse sociale verzekeringswetten.
Een vergelijkbare uitbreiding voor gezinsleden van expats is op dezelfde wijze
te realiseren. Voor de goede orde vermeld ik nog dat verzekeringsplicht uitsluitend
voor de AWBZ/Zvw niet aan de orde zal zijn, gelet op het staande kabinetsbeleid
dat men ofwel verzekerd is voor alle volksverzekeringen ofwel voor geen enkele
volksverzekering. Verzekering voor de volksverzekeringen en dus voor de AWBZ,
brengt vervolgens verzekeringsplicht voor de Zvw met zich mee.Situatie van impats en hun gezinsledenImpats en de hen vergezellende gezinsleden zijn in beginsel onderworpen
aan de Nederlandse wetgeving. Impats die naar Nederland zijn gedetacheerd
vallen onder de wetgeving van het zendende land. Hun vergezellende gezinsleden
(echtgenoten, geregistreerde partners en kinderen jonger dan 18 jaar) die
ten laste van een andere lidstaat of verdragsland recht hebben op medische
zorg, zijn uitgezonderd van de AWBZ-verzekering en daarmee niet verzekeringsplichtig
ingevolge de Zvw. Zij hebben als zij uit een EU-lidstaat of verdragsland komen
wel (ten laste van het andere land) recht op de in de Zvw en
de AWBZ omschreven vormen van zorg.Buiten Nederland wonende gezinsleden van in Nederland verzekerde impats
hebben, als zij onder het begrip gezinslid van hun land vallen, ten laste
van Nederland recht op verstrekkingen in de omvang en volgens de voorwaarden
van de ziektekostenverzekeringswetgeving van het woonland. Als deze gezinsleden
niet onder het begrip gezinslid van de wetgeving van het woonland vallen en
daarmee geen verordenings- of verdragsaanspraken hebben, is het de verantwoordelijkheid
van de overheid van het woonland van het gezinslid zorg te dragen voor een
adequate voorziening, of moet de betrokkene zelf zich wenden tot een particuliere
ziektekostenverzekeraar.Dubbele verzekering of premiebetaling als gevolg van lokale
verzekeringsplichtWat betreft de door de leden van de CDA-fractie gesignaleerde dubbele
verzekering als gevolg van lokale verzekeringsplicht in Oostenrijk, merkt
de regering het volgende op.Dubbele verzekeringsplicht en dubbele premieplicht kunnen zich niet voordoen
in gevallen waarin op im- en expats en hun gezinsleden de verordening of een
verdrag van toepassing is. Daartoe is voorzien in een scala van coördinatiebepalingen.
Zou, in strijd met die bepalingen, in enig land premie worden gevraagd terwijl
de kosten van verlening van medische zorg ingevolge de Verordening of verdrag
ten laste van een andere staat komen, dan zou betrokkene bij de premie-inhoudende
instelling van het premie-inhoudende land bezwaar moeten maken.In dit verband wijst de regering er op, dat de Verordening en de verdragen
dubbele verzekering en premiebetaling niet kunnen voorkomen in gevallen waarin
geen sprake is van verzekering ingevolge een sociale ziektekostenregeling.
De regelingen zien ook niet op aanvullende verzekeringen.De leden van de CDA-fractie geven voorts aan dat er voor mensen die in
Nederland arriveren maar nog niet verzekeringsplichtig zijn, geen effectieve
manieren zijn om zich te verzekeren. Deze leden vragen of het volgens de regering
mogelijk en wenselijk is dat mensen zich onmiddellijk kunnen verzekeren wanneer
zij rechtmatig in Nederland aankomen met de bedoeling hier langer te blijven,
bijvoorbeeld in het kader van gezinsvorming/hereniging of werk.Met de invoering van de zogenoemde Koppelingswet1 op 1 juli 1998 zijn de door de CDA-fractie bedoelde vreemdelingen
uitgesloten van onder meer de sociale ziektekostenverzekeringen. Met het inwerkingtreden
van die wet is in de sociale verzekeringen het uitgangspunt opgenomen dat
het verblijfsrecht richtinggevend is bij het vestigen en toekennen van aanspraken
op collectieve voorzieningen. Het betreft dan onder andere het verzekerd zijn
voor de volksverzekeringen, waaronder de AWBZ, en derhalve de verzekeringsplicht
voor de Zvw. Zoals bij de parlementaire behandeling van de Koppelingswet is
aangegeven hebben vreemdelingen die rechtmatig in Nederland verblijven recht
op aanspraken al naar gelang de aard van hun verblijfsrecht. Naast de verblijfsvergunning
moet een vreemdeling ook ingezetene zijn (naar feiten en omstandigheden beoordeeld
in Nederland «wonen» in de zin van de volksverzekeringen) of geen
ingezetene zijn, doch ter zake van in Nederland in dienstbetrekking verrichte
arbeid aan de loonbelasting zijn onderworpen.Mensen die in Nederland arriveren maar nog niet verzekeringsplichtig zijn,
zijn aangewezen op een particuliere ziektekostenverzekering (niet zijnde een
zorgverzekering), zoals die door enkele ziektekostenverzekeringsmaatschappijen
wordt aangeboden. Deze mensen kunnen ook een reis(ziektekosten)verzekering
afsluiten. Anders dan deze leden aangeven hebben deze mensen dus een reële
mogelijkheid om zich te verzekeren. Daarbij zij overigens opgemerkt dat de
Nederlandse overheid op grond van de Europese schaderichtlijnen aan puur particuliere
ziektekostenverzekeraars geen voorwaarden mag stellen ter zake van acceptatie,
premie en aangeboden pakket. Ziektekostenverzekeraars kunnen bepaalde personen
dus weigeren of accepteren met uitsluiting van bestaande risico’s.De vraag van de leden van de CDA-fractie betreft onder andere het voorbeeld
van mensen die wanneer zij rechtmatig in Nederland aankomen met de bedoeling
hier langer te blijven in het kader van werk.Met betrekking tot deze groep merk ik op dat als zo iemand in overeenstemming
met de Wet arbeid vreemdelingen arbeid in dienstbetrekking verricht uit hoofde
waarvan hij aan de loonbelasting is onderworpen, hij AWBZ-verzekerd is en
dus verzekeringsplichtig voor de Zvw. De grond voor AWBZ-verzekering in die
situatie is artikel 11 van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden
volksverzekeringen 1999. Het betreft hier – onder andere – de
vreemdeling (met mvv of niet mvv-plichtig) die met een tewerkstellingsvergunning
in Nederland mag werken en die in een eerste aanvraagprocedure zit voor een
verblijfsvergunning.De leden van de VVD-fractie zijn content met de uitvoering van de motie-Schippers1, maar hebben een vraag over de wijze waarop de motie
is uitgevoerd. Deze motie verzocht om de bijdrage voor verdragsgerechtigden
naar woonland te differentiëren, zodat er geen onevenwichtigheid bestaat
in de bijdragen die personen in de verdragslanden opbrengen en de kosten die
voor hen worden gemaakt.Zij vragen of de regering kan ingaan op de stelling dat «de kosten,
die Nederland maakt, niet de kosten zijn, die de verdragslanden maken, maar
80% van die kosten». Dit zou geregeld zijn in de uitvoeringverordening
(Vo. 574/72) bij Vo. 1408/71. Artikel 94 lid 2 en artikel 95 lid 2 van Vo.
574/72 bepalen: «Het vaste bedrag wordt verkregen door de gemiddelde
kosten per pensioen- of rentetrekker te vermenigvuldigen met het gemiddelde
jaarlijkse aantal pensioen- of rentetrekkers waarmede rekening moet worden
gehouden en de uitkomst daarvan met 20% te verminderen.» Het
betreft derhalve niet de woonlandfactor, maar 80% van de woonlandfactor.
De leden van de VVD-fractie geven aan dat zij graag een reactie van de regering
ontvangen ten aanzien van dit punt.Het feit dat in de Europese Verordening is geregeld dat de vergoeding
die de lidstaten onderling aan elkaar betalen, slechts 80% van de gemiddelde
kosten bedraagt, heeft een historische achtergrond. In de regio’s waar
gastarbeiders destijds vandaan kwamen, waren de gemiddelde zorgkosten doorgaans
lager dan de gemiddelde zorgkosten van het land waar deze regio’s gelegen
waren. Daarnaast werden de kosten berekend op basis van gezinsgrootte. De
gezinsgrootte was gebaseerd op de omvang van het gehele gezin, waarvan dus één
persoon als werknemer in een ander land verzekerd en woonachtig was. De kosten
voor de medische verzorging kwamen afzonderlijk voor rekening van het verzekeringsland,
naast het bedrag voor de gemiddelde zorgkosten dat door het verzekeringsland
aan het woonland van de gezinsleden werd betaald. Als gevolg van deze twee
omstandigheden werd de vergoeding voor de gemiddelde zorgkosten vastgesteld
op 80% van de gemiddelde zorgkosten van het woonland van de gezinsleden.
Hoewel de omstandigheden inmiddels volledig zijn veranderd en naderhand de
berekening van de gemiddelde kosten is gewijzigd in «kosten per kop»,
is het percentage niet meer bijgesteld. Ik merk op dat de leden van de VVD-fractie ten onrechte een verband leggen
tussen de kosten die de lidstaten onderling aan elkaar in rekening brengen
en de hoogte van de bijdrage die betrokkenen moeten betalen.Uitgangspunt voor het vaststellen van de bijdrage die verdragsgerechtigden
betalen is het Nederlandse systeem van premieheffing voor de ziektekostenverzekeringen
AWBZ en Zvw. Daarnaast wordt een nominale bijdrage betaald. De bijdrage die
in buitenland wonende verdragsgerechtigden betalen is opgebouwd uit dezelfde
componenten. Als uitvloeisel van de motie Schippers en de uitspraak van 31 maart
2006 van de kortgedingrechter te Den Haag, is met de introductie van de woonlandfactor
tegemoetgekomen aan de onevenwichtigheid tussen de hoogte van de bijdrage
en de omvang van de zorg in het woonland. De kosten die Nederland aan het
buitenland betaalt zijn de gemiddelde gemaakte kosten voor een gepensioneerde.
Die kosten worden niet volledig gedekt door de verdragsbijdrage. Ook in Nederland
worden de gemiddelde kosten van gepensioneerden niet gedekt door de premie.Wijziging bestuursmodel en werkwijze collegesDe leden van de CDA-fractie vinden de opmerking: «de regering vindt
het gewenst de formele regeling aan te passen aan de gewenste praktijk»
buitengewoon ongepast. De regering heeft blijkens de stukken de praktijk aangepast
en wenst dat nu wettelijk te verankeren, zo stellen zij. Dit is de omgekeerde
gang van zaken en deze leden zouden graag eerst ten principale de discussie
willen voeren over de gewenste praktijk alvorens wordt overgegaan op een andere
structuur. Kan de regering derhalve toelichten waarom zij de bestuursmodellen
van de colleges wenst te wijzigen, zo vragen deze leden.Ook de leden van de PvdA-fractie vragen waarom gekozen is voor een gewijzigd
bestuursmodel. Zij verzoeken om aan te geven welke argumenten er zijn om te
kiezen voor de nu voorgestelde werkwijze en welke voordelen die nieuwe werkwijze
biedt.Het kabinet heeft in de brief over «Positionering van zelfstandige
bestuursorganen in het nieuwe zorgstelsel»1
aangekondigd te streven naar een slimme uitvoerings- en toezichtsstructuur.
Het kabinet gaf in deze brief aan dat alle bestuursorganen die onderwerp waren
van deze brief, in navolging van het nieuwe bestuursmodel bij de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa), zo snel mogelijk zouden toegroeien naar de situatie
waarin maximaal drie bestuursleden verantwoordelijk zijn voor de dagelijkse
aansturing. De aandacht voor de interne governance en de inrichting van het
bestuur van zelfstandige bestuursorganen is onderstreept in de kabinetsreactie
op het IBO-rapport«Verzelfstandigde Organisaties Rijksdienst»2. Het vormgeven van fulltime- en professionele besturen
past in het streven om de overheid zo effectief en slagvaardig mogelijk te
organiseren.De gedachte achter de voorgestelde bestuursopzet voor een professioneel
zelfstandig bestuursorgaan «nieuwe stijl», waarvan de NZa een
voorbeeld is, is dat dit model ook voordelen biedt voor andere zelfstandige
bestuursorganen. Het aantal van drie bestuurders is klein genoeg om slagvaardig
te zijn en groot genoeg om diverse deskundigheden binnen het bestuur te verenigen.
Door uitbreiding van het tijdsbeslag van de individuele bestuursfuncties besteden
de bestuurders meer tijd en aandacht aan hun functie dan daarvoor in het kroonledenmodel
het geval was. De dagelijkse bestuurstaak is in het nieuwe model geïntegreerd
in de algemene bestuurstaak, wat een separate laag voor de dagelijkse leiding
overbodig maakt.De bestaande formele regelingen bieden al de mogelijkheid om minder bestuurders
te benoemen. De instellingswetten regelen namelijk uitsluitend een maximum
aantal bestuurders (van meer dan drie). Met het verstrijken van de bestuurstermijnen van het College bouw zorginstellingen
(CBZ), College sanering ziekenhuisvoorzieningen (CSZ), CVZ en het Fonds voor
patiënten-, gehandicaptenorganisaties en ouderenbonden (Fonds PGO) per
2006 en 2007 is van de gelegenheid gebruik gemaakt om het aantal bestuurders
van die organen terug te brengen tot maximaal drie. Met dit voorstel wordt
in de artikelen van de Zvw en de Wet toelating zorginstellingen (WTZi) vastgelegd
dat de besturen van het CBZ, CSZ en CVZ bestaan uit maximaal drie bestuurders.
Voor de NZa is dit al geregeld in de Wet marktordening gezondheidszorg (WMG).
Het Fonds PGO legt het nieuwe bestuursmodel vast in zijn statuten.De leden van de CDA-fractie lezen in de memorie van toelichting dat het
CVZ, het CBZ en het CSZ hun onafhankelijkheid dienen te bewaken. Zij hechten
bijzonder aan de onafhankelijke adviezen van het CVZ, die los kunnen staan
van het politiek oordeel van de minister. Zij vragen hoe deze onafhankelijkheid
beter is geborgd in de voorgestelde structuur dan in de structuur die thans
in de wet staat.De leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre de colleges nog onafhankelijk
zijn in deze constructie. De wijziging in het bestuursmodel heeft de colleges
veel dichter naar het ministerie getrokken. In hoeverre, zo vragen deze leden,
is er in het nieuwe bestuursmodel sprake van dat de colleges feitelijk onderdeel
zijn geworden van het ministerie, waardoor deze eigenlijk aan zichzelf adviseren?Met dit voorstel wordt per zelfstandig bestuursorgaan het aantal bestuursleden
verkleind tot maximaal drie. Het nieuwe bestuursmodel heeft geen gevolgen
voor de onafhankelijkheid van de besturen. De status van een door de wetgever
ingesteld zelfstandig bestuursorgaan met eigen rechtspersoonlijkheid, eigen
wettelijke taken en beperkte ministeriële verantwoordelijkheid blijft
onveranderd. De verhouding tussen minister en bestuursorgaan verandert niet.
De zelfstandigheid van de betrokken bestuursorganen is juist een reden om
te investeren in professioneel bestuur van deze organisaties.De leden van de CDA-fractie vragen de regering in het bijzonder in te
gaan op de vraag waarom zij voorstelt de vergaderingen van het bestuur niet
langer openbaar te doen zijn. Hoe kunnen maatschappelijke organisaties in
de nieuwe structuur en met die mate van openbaarheid input leveren op de adviezen
van het CVZ, zo vragen deze leden.Ook de leden van de PvdA-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
wordt aangegeven dat de vergaderingen van de besturen niet openbaar zijn,
tenzij in het bestuursreglement anders wordt bepaald.De leden van de VVD-fractie merken hierover op dat de vergaderingen van
de Ziekenfondsraad en later het CVZ wel openbaar waren. De leden van deze
fractie vinden dit belangrijk voor het draagvlak van de besluiten en adviezen.
De afwegingen die eraan ten grondslag liggen, zijn voor iedereen die dat wenst
te volgen. Wat is/zijn de zwaarwegende reden(en) om nu af te zien van openbaarheid
van vergaderingen van deze besturen, zo vragen deze leden.Bij de zelfstandige bestuursorganen van het zorgstelsel worden sinds 1999
geen bestuursleden meer benoemd vanwege de representatie van een bepaald belang.
In 1999 is het participatiemodel in het bestuur van de toenmalige Ziekenfondsraad
verlaten en is gekozen voor het benoemen van onafhankelijke leden op basis
van onafhankelijkheid en deskundigheid. Werd in samenhang met het participatiemodel
de openbaarheid van vergaderingen nog passend geacht, voor het nieuwe bestuursmodel
ligt dat niet meer voor de hand. Het kabinet kiest er in dit voorstel voor
om de hoofdregel over het vergaderen te wijzigen in «niet openbaar,
tenzij» vanwege het streven naar een slagvaardig bestuur, dat ook de
dagelijkse aansturing van de organisatie voor zijn rekening neemt.
Een klein bestuur dat dagelijks aanwezig is en zijn vergaderingen niet in
het openbaar belegt kan waar nodig snel besluiten nemen. Naar analogie van
de gang van zaken binnen de rijksoverheid besluit het bestuur niet in openbare
vergaderingen. Zelfstandige bestuursorganen maken deel uit van de overheid
wanneer zij openbaar gezag uitoefenen. De Algemene wet bestuursrecht en de
Wet openbaarheid bestuur garanderen de zorgvuldige besluitvorming, de bekendmaking
en de openbaarmaking. Voor de overheid en dus ook voor de taakuitoefening
door zelfstandige bestuursorganen gelden de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur.Procedure risicoverevening1De leden van de VVD-fractie vragen waarom er in dit wetsvoorstel geen
regels zijn gesteld die een solide borging van de vereveningsprocedure garanderen
en of de regering bereid is dit alsnog te doen.In december 2006 is de Tweede Kamer per brief geïnformeerd over maatregelen
die worden genomen om de besluitvormingsprocedure bij de risicoverevening
beter te borgen2. In deze brief wordt onderkend
dat de kwaliteit van de risicoverevening van eminent belang is voor de werking
van de zorgverzekering. De wettelijke borging van de risicoverevening is afdoende
geregeld in de Zvw, in het Besluit zorgverzekering en in de (jaarlijks bijgestelde)
Regeling zorgverzekering. De risico’s waarnaar wordt verwezen liggen
niet op het terrein van de wet, maar op het gebied van de uitvoering. De risico’s
hebben betrekking op de kwaliteit van de gegevens, de beschikbaarheid van
voldoende kwalitatief goede mensen en op de transparantie en tijdigheid van
de besluitvorming. Over de besluitvorming bij het ministerie van VWS is een
beschrijving van de administratieve organisatie opgesteld. Hierbij worden
knelpunten gesignaleerd waarvoor oplossingen worden aangedragen. Met het CVZ
is afgesproken dat het op een vergelijkbare manier zijn besluitvorming beschrijft,
knelpunten aan het licht brengt en verbeteringen doorvoert.Financiële aspecten en administratieve lastenDe leden van de CDA-fractie hebben gevraagd waarom over een zo omvangrijk
wetsvoorstel geen advies is gevraagd aan ACTAL, met name over het incassotraject,
en of de regering bereid is alsnog spoedadvies te vragen.In hoofdstuk VIII van de memorie van toelichting zijn de financiële
aspecten en administratieve lasten in beeld gebracht, zowel wat betreft het
incassoregime als de andere onderdelen van het wetsvoorstel. Uit dat overzicht
blijkt dat die andere onderdelen weliswaar bijdragen aan de omvang van het
wetsvoorstel, maar dat zich geen administratieve lasten voordoen die nader
onderzoek of een adviesaanvraag rechtvaardigen.Wat betreft de administratieve lasten van de maatregelen die zijn gericht
op het voorkomen van uit wanbetaling voortvloeiende onverzekerdheid en op
het incassoregime, ligt dat naar mijn oordeel niet anders. Daarbij is in de
eerste plaats de context van de voorgestelde maatregelen van belang. Het debiteurenrisico
vormt voor zorgverzekeraars een normaal bedrijfsrisico, en uitvoering van
het debiteurenbeheer en incasso een reguliere bedrijfslast. Daarin brengt
het wetsvoorstel geen verandering. Over de incassomaatregelen stelt het wetsvoorstel
geen regels.De voorgestelde maatregelen zijn erop gericht te voorkomen dat door wanbetaling
een carrousel van wanbetalers ontstaat, met alle daaruit voortvloeiende negatieve
effecten van dien, waaronder niet in de laatste plaats de administratieve
en uitvoeringslasten opeenvolgende zorgverzekeraars die daarvan het gevolg
zouden zijn. In die zin leveren de voorgestelde maatregelen veeleer
een bijdrage aan het verminderen van administratieve lasten, dan dat zij zouden
leiden tot een toename daarvan. In aanvulling daarop merk ik nog op dat over
de voorgestelde maatregelen goed overleg heeft plaatsgevonden met de zorgverzekeraars,
die de administratieve lastendruk ongetwijfeld in hun opstelling hebben meegewogen.
Alles afwegende concludeer ik dat aan het wetsvoorstel hoegenaamd geen administratieve
lasten zijn verbonden, zodat voor een adviesaanvraag aan ACTAL geen aanleiding
is.De leden van de VVD-fractie hebben in het bijzonder gevraagd naar de administratieve
lasten van een aantekening op het uitschrijfbewijs.In artikel 9 van de Zvw is thans geregeld dat de verzekeraar een uitschrijfbewijs
verstrekt. Op dit bewijs dienen de naw-gegevens van verzekeringnemer en verzekerde,
het sofi-nummer, de datum van het einde van de verzekering, een viertal gegevens
in verband met een eventueel eigen risico en, in voorkomende gevallen, het
einde van de verzekeringsplicht te worden vermeld. Voorgesteld was, op dit
uitschrijfbewijs ook te vermelden dat de verzekerde aan zijn betalingsverplichtingen
had voldaan. Aangezien ZN heeft aangegeven dat verzekeraars voor de prolongatie
van het jaar 2007/2008 een database operationeel willen hebben waarin het
gegeven of iemand aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan is vermeld,
zal bij nota van wijziging Artikel I, onderdeel B van het wetsvoorstel geschrapt
worden. Een vermelding op het uitschrijfbewijs is dan immers niet langer noodzakelijk.
Tevens wordt voorkomen dat onnodig administratieve lasten worden veroorzaakt.De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd of de regering deze wet een
goede gelegenheid vindt om de aangenomen motie-Omtzigt1 om te zetten in wetgeving, ook al zal die maar een jaar geldig zijn.In de tweede voortgangsrapportage Zvw2 en
in de nota naar aanleiding van het verslag bij de wijziging van de Zvw in
verband met de stroomlijning van de bepalingen inzake opzegging van de zorgverzekering
bij wijziging van de grondslag van de premie3
is aangegeven dat deze motie wordt meegenomen bij de evaluatie van de no-claimteruggaveregeling,
op basis van gegevens die in het voorjaar van 2007 beschikbaar komen. De daarbij
vermelde argumenten gelden nog onverkort. Het is dus niet mogelijk thans een
verantwoorde beslissing te nemen over het laten vervallen van de correctie-
en terugvorderingsmogelijkheid. Daarom acht ik het ongewenst om in het kader
van dit wetsvoorstel de motie-Omtzigt in wetgeving om te zetten.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom gesteld wordt dat er geen financiële
gevolgen zijn verbonden aan een verzwaring van het incassoregime zorgverzekering.
Is het waar, zo vragen zij, dat de kosten van compensatie aan verzekeraars
zullen worden gefinancierd door inkomensafhankelijke bijdragen en dat nominale
premies financiële gevolgen kunnen hebben, gedragen door de burgers?Deze leden zien graag een toelichting op de veranderende financiële
gevolgen ten gevolge van administratieve lasten door de verzwaring van het
incassoregime.In de memorie van toelichting geef ik aan dat er geen financiële
gevolgen zijn verbonden aan hetgeen ik in het wetsvoorstel regel. De ondersteunende
maatregel van een financiële tegemoetkoming werk ik uit in een wijziging
van de Regeling zorgverzekering. Hieraan zijn wel financiële consequenties
verbonden. Een overzicht van de financiële gevolgen op basis van de meest
recente inzichten van het aantal wanbetalers zal ik, zoals hierboven
aangegeven, in deze wijziging van de ministeriële regeling toelichten.
Ik zal dan ook de uitvoeringstechniek uitschrijven.Ten slotte verzoeken de leden van de PvdA-fractie de regering te achterhalen
hoeveel mensen de nominale premie niet betalen, en daarbij aan te geven in
hoeveel gevallen het gaat om «niet willen betalen» en in hoeveel
om «niet kunnen betalen».Hierboven heb ik aangegeven dat er ongeveer 240 000 wanbetalers zijn.
Er wordt thans geen administratie gevoerd van wie wel kan betalen, maar het
niet wil en ook niet van wie wel wil betalen, maar het niet kan. In de inleiding
over de vervolgmaatregelen heb ik aangegeven dat ik een analyse van de verschillende
groepen wanbetalers wenselijk acht.Artikelsgewijs, Artikel I, onderdeel FDe leden van de VVD-fractie hebben gevraagd of het CVZ boetes heeft opgelegd
aan verdragsgerechtigden in het buitenland die zich te laat hebben aangemeld.Het CVZ heeft aan verdragsgerechtigden over het jaar 2006 geen boetes
opgelegd. De inspanningen van het CVZ zijn er op gericht geweest om de werkvoorraden
van degenen die zich wel hebben aangemeld weg te werken. Degenen die zich
niet hebben aangemeld of niet hebben gereageerd op mailings van CVZ zijn «ambtshalve
aangemeld». Dat wil zeggen dat zij het formulier E-121 hebben gekregen
en dat de uitkerende instanties van het CVZ de opdracht hebben gekregen om
over te gaan tot het inhouden van de verschuldigde bijdrage. De uitkerende
instanties houden de bijdrage niet met terugwerkende kracht in, maar hebben
die per eerste mogelijkheid ingehouden. Door CVZ zal met de jaarafrekening
2006 de bijdrage gefactureerd worden over de voorliggende periode. Te late
aanmelding leidt dus niet tot een lagere bijdrage.Gezien de problemen die er in het invoeringsjaar zijn geweest met de verwerking
van correspondentie van in het buitenland wonende verdragsgerechtigden, acht
ik het passend dat het CVZ niet is overgegaan tot het opleggen van boetes.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot12060708810; ingezonden 6 maart 2007.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 800 XVI, nr. 78.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Protocol incassotraject wanbetalers Zorgverzekeringswet, oktober 2006.
Het Protocol is op 2 oktober. 2006 vastgesteld door de bij Zorgverzekeraars
Nederland aangesloten zorgverzekeraars.XNoot1Zie artikel 295 van de Faillisementswet juncto artikel 475d van het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv).XNoot2Kamerstukken I 2006/07, 29 942, A.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 29 942, nr. 8.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 83, blz. 5.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 107.XNoot1Nota van wijziging inhoudende wijziging van Artikel I, onderdeel B (Zorgverzekeringswet)
en een. technische wijziging van Artikel III (Wet op de zorgtoeslag).XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 47.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 47.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 47.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 29 689, nr. 126.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 29 689, nr. 116 en 19 637, nr. 116.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 29 344, nr. 60 en 19 637, nr. 60.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 47.XNoot1Publ. EG 2004, L 200, 1–49.XNoot1Wet van 26 maart 2998 tot wijziging van de Vreemdelingenwet en enige
andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen
op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen
te koppelen aan het rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland, Stb.
 1998, 203.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 52.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 29 689, nr. 7.XNoot2Kamerstukken II 2004/05, 25 268, nr. 20.XNoot1Het rapport van Price, Waterhouse, Coopers inzake risicoverevening is
ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 29 689, nr. 127.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 30 124, nr. 30.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 29 689, nr. 16, par. 10.1.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 30 668, nr. 5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30918-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl