Verslag werkbezoek vaste commissie VWS aan Parijs e.o. (12 t/m 14 oktober 1999); Verslag werkbezoek ter oriëntatie op het Franse geneesmiddelendossier
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26886, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-11-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26886 nr. 1

04-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamINLEIDING1. Gezondheidszorg in Frankrijk: enkele gegevens2. Toelating van nieuwe geneesmiddelen tot het verzekeringspakketFase IFase II3. Overige controlerende organen4. Parlementaire betrokkenheid bij het volksgezondheidbeleid5. Positie van de farmaceutische industrie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26886Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 886Verslag van een werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan Parijs e.o. (12 t/m 14 oktober
1999)nr. 1VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEK Vastgesteld 4 november 1999Een delegatie uit de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport heeft van 12 tot en met 14 oktober 1999 een werkbezoek aan Parijs e.o.
gebracht om zich te oriënteren op het Franse geneesmiddelendossier, met
nadruk op de thema's beoordeling en toelating van geneesmiddelen, kostenbeheersing,
distributie en innovatie.De delegatie bestond uit de leden Essers (voorzitter, VVD), Oudkerk (PvdA),
Van Blerck-Woerdman (VVD), Buijs (CDA), Van Vliet (D66) en Hermann (GroenLinks).
De delegatie werd begeleid door de griffier van de commissie, Teunissen.Tijdens haar verblijf in Parijs heeft de delegatie gesprekken gevoerd
met collegaparlementariërs, ministeriële vertegenwoordigers, vertegenwoordigers
van de instanties die zich met de beoordeling en toelating van geneesmiddelen
bezig houden, en vertegenwoordigers van de farmaceutische industrie en daarmee
samenwerkende wetenschappelijke instituten, verenigd in de Génopôle;
een in 1998 opgericht center of excellence in Evry dat zich bezig houdt met
het onderzoek naar het gedrag van genen en de ontwikkeling van daarmee gerelateerde
medicijnen. De financiering van het centrum is deels privaat, deels publiek.
Het biotechnologisch onderzoek is zowel gericht op het gebied van landbouw
en milieu als op medisch terrein (vooral genenonderzoek naar prostaatkanker
en spierdystrofie) Aan laatstgenoemd centrum heeft de delegatie een bezoek
op lokatie gebracht.Onderstaand verslag is een weergave van de indrukken die tijdens de diverse
gesprekken zijn opgedaan.Uitdrukkelijk wenst de delegatie haar erkentelijkheid uit te spreken aan
het adres van al diegenen die een bijdrage hebben geleverd aan de voorbereiding
van dit bezoek. Met name spreekt de delegatie haar waardering uit voor de
gastvrijheid en openhartigheid die is geboden door H.M. Ambassadeur te Parijs,
de heer Van Beuge, alsmede door de heer Van Os, president-directeur van Organon
France S.A. Tenslotte spreekt de delegatie een speciaal woord van dank in
de richting van mevrouw Arianne Voerman, economisch attaché bij H.M.
Ambassade te Parijs voor de inspanningen die zij zich in een korte
tijdspanne heeft getroost in het kader van de voorbereiding van het werkbezoek
en voor de voortreffelijke wijze waarop zij de delegatie tijdens het werkbezoek
heeft begeleid.De voorzitter van de delegatie,EssersDe griffier van de delegatie,Teunissen INLEIDING1. Gezondheidszorg in Frankrijk: enkele gegevensHet recht op gezondheidszorg is neergelegd in de Grondwet. Het superministerie
van Werkgelegenheid en Solidariteit is verantwoordelijk voor het volksgezondheidsbeleid.
9,9% van het Franse BNP wordt uitgegeven aan de volksgezondheidsector.Voor medicijnen wordt 17% van het volksgezondheidsbudget aangewend. Frankrijk
telt 22 000 apothekers; de medicijnconsumptie per hoofd van de bevolking
is het hoogst binnen de Europese Unie.Het aantal ziekenhuisbedden is zeer groot, hetgeen traditioneel politiek
bepaald is. Burgemeesters, leden van de Assemblée Nationale of senatoren –
functies die veelal gecumuleerd zijn – die zichzelf respecteren spannen
zich in om voor hun gemeente c.q. regio een ziekenhuis in de wacht te slepen.In Frankrijk is de verzekering tegen ziektekosten onderdeel van het sociale
zekerheidsstelsel (Sécurité Sociale), waarbinnen iedereen is
verzekerd. Meer dan 80% van de Fransen is daarnaast aanvullend verzekerd,
het restant van 20% wordt uit eigen zak betaald.Voor vergoeding van medicijnen bestaan de volgende Sécurité
Sociale-categorieën:– geen vergoeding– 100% vergoeding voor op dit moment een dertigtal chronische ziekten– 65% vergoeding, rest bijbetaling via 35% aanvullende verzekering– 35% vergoeding, rest bijbetaling via 65% aanvullende verzekering.Er bestaan verschillende aanvullende verzekeringsmogelijkheden binnen
bepaalde branches, zoals bijvoorbeeld voor de agrarische sector en voor de
industrie.Het Franse gezondheidssysteem wordt enerzijds gekenmerkt door een sterke
monopoliepositie van de Sécurité Sociale, anderzijds door een
grote mate traditioneel bepaalde vrijheid van zowel de patiënt waar het
de vrije keuze van artsen en specialisten betreft, als voor artsen waar het
gaat om het voorschrijven van medicijnen. Van een poortwachtersfunctie van
de huisarts is met andere woorden geen sprake.Frankrijk herbergt 170 000 medici, waarvan 60 000 huisartsen,
het restant specialisten.De relatie tussen arts en patiënt is in Frankrijk een andere dan
in Nederland. Eerstgenoemde doet sterk aan klantenbinding, hetgeen tot uitdrukking
komt in het uitschrijven van recepten. Wordt in Nederland grosso modo 1 medicijn
per recept voorgeschreven; in Frankrijk is dat 3,1. Dertig tot veertig procent
van de consultaties van specialisten geschiedt zonder verwijsbrief van de
huisarts.In het algemeen is de gemiddele Fransman content met het bestaande gezondheidszorgsysteem
vanwege zijn grote keuzevrijheid en vanwege het ontbreken van wachtlijsten.Meer dan 1,2 miljoen personen zijn werkzaam in de gezondheidszorg; een
uit electoraal en werkgelegenheidsoogpunt bezien geen onbelangrijk aantal. 2. Toelating van nieuwe geneesmiddelen tot het verzekeringspakketDe procedure voor toelating van nieuwe geneesmiddelen tot het pakket kent
een tweetal fasen: tijdens fase I wordt de toegevoegde medische waarde (de
kwaliteit, de effectiviteit en de veiligheid i.c. mogelijke bijwerking) van
het geneesmiddel bepaald; in fase II wordt vervolgens de hoogte van de prijs,
alsmede de voorwaarden waaronder het geneesmiddel in het pakket worden opgenomen
vastgesteld. Prioriteit wordt gegeven aan innoverende medicijnen.Voor de onderhandelingen over zowel de toelating als over de prijsstelling
wordt een periode van 3 maanden uitgetrokken.Met de feitelijke toelating van een nieuw medicijn tot de markt is maximaal
180 dagen gemoeid in verband met toetsing aan Europese richtlijnen.Fase IAanvragen voor de toelating van nieuwe geneesmiddelen worden allereerst
ter beoordeling voorgelegd aan de Transparantiecommissie
(Commission de la Transparance). De commissie bestaat uit een voorzitter
(de registratie-autoriteit) en een aantal door de overheid benoemde onafhankelijke
multidisciplinaire experts, afkomstig uit de overheidssector, beroepsbeoefenaren,
verzekeraars en de farmaceutische industrie.De Transparatiecommissie toetst op basis van de criteria kwaliteit, effectiviteit
en veiligheid.Op grond van deze toetsing velt de commissie een technisch oordeel over
de toegevoegde medisch-therapeutische waarde van het nieuwe geneesmiddel.
Dit oordeel vormt de basis voor het opnemen van het nieuwe geneesmiddel op
de lijst van te vergoeden middelen en de voorwaarden waaronder vergoeding
kan plaatsvinden. Haar adviezen worden openbaar gemaakt.Overigens neemt de Transparantiecommissie elke drie jaar alle geneesmiddelen
onder de loep, waarbij de therapeutische waarde voor de volksgezondheid als
uitgangspunt wordt genomen. Beoordeling geschiedt aan de hand van gegevens
die door de farmaceutische industrie ter beschikking worden gesteld. Het parlement
heeft hier geen enkele invloed op. Wel kan het parlement op ad hoc basis vragen
stellen/interveniëren.Fase IIDe beslissing of en de voorwaarden waaronder een nieuw geneesmiddel feitelijk
voor vergoeding in aanmerking dient te worden gebracht wordt genomen door
het in 1993 opgerichte Economisch Comité (Comité
Economique du Médicament)(CEM) dat sedert 1998 ressorteert
onder het Agence Francaise de Sécurité Sanitaire
des Produits de Santé (AFSSAPS); het orgaan dat de controle
uitoefent op de uitgaven voor medicijnen die buiten het ziekenhuis worden
verstrekt. Het advies van de Transparantiecommissie vormt in de overwegingen
een belangrijke rol. In dit interministerieel comité hebben vertegenwoordigers
zitting van de ministeries van Werkgelegenheid en Solidariteit, Volksgezondheid,
Financiën, Industrie en van de ziektekostenverzekeraars (Caisse Nationale d'Assurance Maladie-CNAM).Met het nemen van een besluit over de finale toelating, inclusief de prijsstellingsvraag,
van een nieuw geneesmiddel kan een tijdspanne van twee jaar gemoeid zijn.
In Frankrijk is 66% van de publieksprijs fabrieksprijs; het restant is tussenhandel. Met het adagium «Minder maar beter» is onder de vorige regering
Juppé voorzichtig een bezuinigingsbeleid voor de gezondheidszorg in
gang gezet, dat door de regering-Jospin onder leiding van de minister voor
Volksgezondheid, mevrouw Aubrey, wordt voortgezet. Primaire doelstelling is
het beteugelen van het jaarlijkse percentage groei van de kosten van de gezondheidszorg.
Het maximale stijgingspercentage is door de regering voor 1999 op 2,6 gesteld.
De minister heeft het CEM en de CNAM opdracht gegeven daarop in remmende zin
toe te zien.De herstructurering van het hospitaalstelsel staat, hoewel dringend nodig,
nog in de kinderschoenen. Er bestaat veel weerstand tegen vanwege de daarmee
samenhangende politieke en werkgelegenheidsaspecten.Ter beteugeling van de uitgaven voor medicijnen sluit het CEM met de farmaceutische
industrie sedert 1994 meerjarige convenanten, waarin o.a. is vastgelegd dat
de overheid jaarlijks een bepaald budget voor geneesmiddelen vaststelt. Jaarlijks
stelt het Franse parlement het stijgingspercentage voor medicijnkosten vast.
Eerst wordt een accoord gesloten met de vakbond voor de farmaceutische sector;
vervolgens worden met afzonderlijke bedrijven afspraken gemaakt. Indien een
bedrijf geen convenant wenst te sluiten worden de prijzen per ministerieel
besluit vastgesteld, inclusief de hoogte van de financiële sanctie wanneer
de omzet/kosten indruisen tegen de door de regering/het CEM geformuleerde
beleidsdoelstelling. De strafkorting wordt in een speciaal fonds gestort.
Het CEM onderhandelt met de individuele fabrikant over de hoogte van de vergoeding
van een nieuw medicijn, alsmede over het maximale volume. Prijsvaststelling
geschiedt op basis van een advies, uitgebracht na een studie van rapporteurs
van het CEM, waaraan de technische beoordeling en het geschatte gebruik door
de Transparantiecommissie ten grondslag ligt. Het CEM oriënteert zich
te allen tijde op de prijzen in andere Europese landen, waarbij een gemiddelde
als uitgangspunt wordt genomen. Voorts wordt rekening gehouden met de kosten
van het nieuwe geneesmiddel in verhouding tot de kosten van andere geneesmiddelen.
Tevens wordt rekening gehouden met zowel het element produktie als distributie.
Tenslotte worden de prijzen van geneesmiddelen die door de betreffende fabrikant
reeds op de markt worden gebracht in de overwegingen betrokken. De onderhandelingen
resulteren in een contract met de fabrikant, waarin tevens wordt vastgelegd
dat de fabrikant bij een hogere omzet dan overeengekomen een soort strafkorting/heffing
aan de CNAM dient te voldoen, op basis van het marktaandeel. Deze heffing
dient als flinke stok achter de deur met als doel te voorkmomen dat het medicijngebruik
i.c. de kosten daarvan te zeer stijgen, en er aldus een stelsel van redelijke
marktprijzen bestaat. In verband met een te voeren lange termijnbeleid hecht
de Franse regering zeer aan deze convenanten met de farmaceutische sector.De regering streeft ernaar in het kader van de algehele reductie van de
uitgaven voor volksgezondheid in overleg met het bedrijfsleven de reclame-uitgaven
voor geneesmiddelen binnen drie jaar terug te dringen van 15 naar 10%. De
industrie onderschrijft dit uitgangspunt.Voorts overweegt de Franse regering de bestaande vergoedingspercentages
(o.a. verhoging van 65% naar 75%) aan te passen. Ook zal de categorie zelfmedicatiemiddelen
onder de loep worden genomen, hetgeen wellicht tot prijsverlaging aanleiding
kan geven.3. Overige controlerende organenOp basis van de wet van maart 1999, gericht op de versterking van de gezondheidsmonitoring
en de controle op de veiligheid van producten voor menselijke consumptie werd
het Comité National de la Sécurité Sanitaire opgericht. Onder verantwoordelijkheid van de minister
voor Volksgezondheid coördineert dit comité het beleid van een
drietal nieuw gecreëerde publieke organen, te weten:– het Institut de Veille Sanitaire,
dat het gezondheidsbeleid in algemene zin monitort (gezondheidsrisicostudies,
epidemologisch onderzoek)– het Agence Francaise de Sécurité
Sanitaire des Produits de Santé (AFSSAPS)Het agentschap voor de veiligheid van gezondheidsproducten – waaronder
de bovengenoemde de Transparantiecommissie ressorteert – heeft in 1999
een wettelijke basis gekregen om gezondheidsprodukten te evalueren, te controleren
en te inspecteren.Dit onafhankelijke overkoepelende orgaan – dat overigens onder supervisie
staat van het ministerie van Volksgezondheid en daaraan verantwoording dient
af te leggen – is met name gecreëerd om meer slagkracht en flexibiliteit
tot stand te brengen. Aanleiding tot de oprichting vormen het bloedincident
(1992) en de gekkekoeienziekte (1998).Het agentschap i.c. de directeur-generaal heeft zeer grote en directe
bevoegdheden waar het gaat om de controle over alle gezondheidsproducten,
uiteenlopend van medische producten tot organen, menselijke en dierlijke cellen
en weefsels, (xeno)transplantaties, genen- en cellulaire producten voor therapeutische
doeleinden, dieetvoeding voor specifieke medische doeleinden en cosmetica.
Belangrijkste taak is het registreren, naast het verlenen en intrekken van
vergunningen.Het agentschap is in personeel opzicht de afgelopen jaren gegroeid van
300 naar 800 medewerkers, met een uitloop naar 1000. Het budget is de afgelopen
jaren gestegen van 161 naar 500 miljoen francs.Een wetsvoorstel is in de maak om het agentschap in de toekomst ook te
belasten met de controle op het conserveren van transplantatiemateriaal, en
een daarmee samenhangend vergunningensysteem. Ook voor de controle over klinische
proeven zal weldra een vergunningenbeleid gelden.Met betrekking tot geneesmiddelen houdt AFSSAPS (lees: Transparantiecommissie)
zich primair bezig met de evaluatie van de kwaliteit, de doeltreffendheid
en de veiligheid van nieuwe geneesmiddelen i.c. vergunningverlening, alvorens
deze feitelijk tot de markt worden toegelaten. Daarbij wordt zowel getoetst
aan Franse als EU-wet- en regelgeving. Tal van commissies en werkgroepen geven
in het voortraject advies over de veiligheidsaspecten. Daarnaast wordt regelmatig
een beroep gedaan op externe deskundigen die de veiligheid en het belang van
een nieuw medicijn moeten aantonen. Bijwerkingen worden regionaal (31 locaties)
geregistreerd en vervolgens centraal verzameld en doorgegeven aan het in Londen
gevestigde Europese agentschap voor geneesmiddelen, waarmee nauw wordt samengewerkt.Ook na introductie op de markt oefent het agentschap farmaceutisch toezicht
uit; bij voorbeeld waar het gaat om klinische toepassing van medicijnen.Voor bepaalde medicijnen worden tijdelijke vergunningen voor bepaalde
patiënten verstrekt. Jaarlijks komt dat ongeveer 30 000 keer voor.
Dergelijke medicijnen worden doorgaans gratis verstrekt, dan wel komen in
aanmerking voor een deelvergoeding door de Sécurité Général,
en zijn slechts in ziekenhuizen verkrijgbaar. Overigens is het wel of niet
vergoeden van bepaalde medicijnen in bepaalde landen vaak cultureel bepaald. In geval een tijdelijke vergunning aan één persoon wordt
verstrekt, moet de arts alleen verslag doen van eventuele bijwerkingen, en
is er geen sprake van een klinische proef.– Het Etablissement Francais du Sang ziet
onder supervisie van het ministerie van Volksgezondheid toe op het verzamelen,
op de productie, op de distributie en op de transfusie van bloed(producten).– het Agence Francaise de Sécurité
Sanitaire des Aliments, dat onder verantwoordelijkheid van de ministeries
van Volksgezondheid, van Landbouw en voor Consumptie toezicht uitoefent op
voedingsmiddelen, waterkwaliteit, diervoeding, veterinaire medicijnen en gewasbeschermingsmiddelen.4. Parlementaire betrokkenheid bij het volksgezondheidbeleidDe Commission des Affaires Culturelles, Familiales
et Sociales, de grootste commissie met de meeste vrouwelijke leden
(20%) van de Assemblee Nationale houdt zich o.a.bezig met het volksgezondheidsbeleid. Op dit moment buigt
de commissie zich over een nieuw wetsvoorstel waarvoor de regering Juppé
de basis heeft gelegd. Een viertal afzonderlijke rapporteurs houdt zich bezig
met de volgende omvangrijke dossiers:– het financiële evenwicht voor de uitvoering van de sociale
zekerheid– het volksgezondheidbeleid– gezinspolitiek– pensioenbeleid (rapporteur afkomstig uit de oppositie).Het dossier Volksgezondheidbeleid zal in het jaar 2000 in behandeling
komen.De rapporteur houdt zich bezig met het bestuderen van het dossier en bereidt
het debat voor, inclusief het formuleren van amenderingsvoorstellen. Tegelijkertijd
is een financieel rapporteur bezig.De begroting sociale zekerheid is tot nu toe het moeilijkste debat, omdat
er vele participanten bij betrokken zijn (o.a. de CNAM en de werkgevers).
Naast samenwerking met beroepsorganisaties en onafhankelijke experts is sprake
van nauwe samenwerking met de Rekenkamer. Tevens worden tal van contacten
onderhouden met regionale centra in verband met de beheersing van de uitgaven
voor medicijnen. Het uiteindelijke doel is het opstellen van een beheersbare
begroting zonder te hoeven overgaan tot lagere uitkeringen en lagere vergoedingen.Hoewel reeds eerder is opgemerkt dat de rol van het parlement vrijwel
nihil is met betrekking tot het beïnvloeden van het geneesmiddelenbeleid,
legt zij in toenemende mate de vinger op de zere plek; het consumptievolume
als economisch en gezondheidsprobleem.Vanwege het bestaan van een groot aantal vooral kleinschalige farmaceutische
bedrijven is het terugdringen van de volumekosten van medicijngebruik vooral
een industrieel (werkgelegenheid) en ruimtelijk ordeningsprobleem.In het kader van de komende parlementaire discussie over het terugdringen
van de kosten zal o.a. worden overwogen te komen tot een herstructurering
in de vorm van fusies van nieuwe producten, aan het niet langer of minder
vergoeden van medicijnen. De medewerking van de betrokken beroepsgroepen is
daarvoor nodig. In de financieringsvoorstellen voor het jaar 2000 is inmiddels
een rol voor de artsen weggelegd. Ondanks de Franse traditie van keuzevrijheid
in het gezondheidssysteem (vrijheid van artsenkeuze en -vestiging, vrijheid
van medicijnvoorschrift) wordt thans gedacht aan een contract tussen de arts(en) en de verzekeraars om tot een wijziging van het bestaande
voorschrijfgedrag te komen. Op grond van dit contract komt een huisarts voor
een financiële inkomstendervingsvergoeding van de Sécurité
Général in aanmerking kunnen komen indien hij een bijdrage levert
aan vermindering van het volume. Daartoe is een tweetal tariefsectoren gecreëerd.
In sector 1 wordt het tarief door de regering vastgesteld, waarvoor een 70%
patiëntenvergoeding door de Sécurité Général
geldt. De persoonlijke lasten van de arts (pensioen- en praktijkkosten) worden
door deze instantie vergoed. In sector 2 bepaald de huisarts zelf zijn tarieven,
waarbij zijn persoonlijke lasten niet worden vergoed. De meeste artsen kiezen
voor sector 1.De kunst- en hulpmiddelen zullen onderdeel gaan uitmaken van het komende
parlementaire debat over de geneesmiddelen.5. Positie van de farmaceutische industrieDe Franse farmaceutische industrie is verenigd in het Syndicat National de lIndustrie Pharmaceutique (SNIP), en vertegenwoordigt
95% van de totale omzet in Frankrijk.Het SNIP, waarbinnen veel niet-Franse bedrijven participeren (50%), is
van mening dat de Franse regering zich ervan bewust dient te zijn dat de Franse
farmacie een grote economische factor is, vanwege het gegeven dat de Franse
farmaceutische industrie een van de grootste medicijnproducenten ter wereld
is, en tevens een belangrijke investeerder, innovator, werkgever en exporteur
(van 13 miljard francs in 1993 naar 35 miljard francs in 1999) is. De Franse
regering is er zich onvoldoende van bewust dat medicijnproductie een kostbare
aangelegenheid is. De ontwikkeling van een nieuwe molecuul kost grosso modo
$ 400 mln. In de jaren zeventig was Frankrijk nummer twee op de wereldlijst
van ontdekkers van nieuwe moleculen, en is op dit moment gezakt naar de achtste
plaats. Voor afschrijving is mondiaal voor een gepatenteerd generiek geneesmiddel
een korte duur van 8 à 9 jaar beschikbaar. Deze periode is nodig ten
behoeve van de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen. Toenemende internationalisering
van de markt vergt dat de farmaceutische industrie dient te herstructureren en
te fuseren. Tot op dit moment anticiperen de Europese instellingen onvoldoende
op de internationalisering, hetgeen noodzakelijk is om een tegenwicht te bieden
ten opzichte van de Japanse en de Amerikaanse markten die winstgevender zijn
dan de Europese markt. Een gemeenschappelijke Europese markt ontbreekt nog
altijd, omdat de lidstaten van de EU nationaal bevoegd zijn voor de prijsstelling,
zij specifieke, onderling verschillende sociale zekerheidsstelsels hebben,
en vanwege de tegenstrijdigheden tussen de Europese en nationale regelgeving.De toegang van nieuwe geneesmiddelen tot de Europese markt moet volgens
het SNIP meer doorzichtig en aan een bepaalde termijn worden gebonden. Termijnstelling
en vaststelling van het prijsniveau zijn nog te zeer nationaal bepaald om
de markt van de individuele lidstaat te beschermen.De uitbreiding van de EU met Oosteuropese landen baart het SNIP grote
zorgen waar het de komst van minder veilige geneesmiddelen betreft.Het SNIP is zich zeer wel bewust dat regering en parlement een kostenbeheersingsbeleid
voorstaan, en is bereid daaraan steun te verlenen. Het SNIP acht het in dit
verband van belang dat regering en parlement daarbij een bewuste keuze maken,
door de burgers c.q. artsen vele toezeggingen te doen wat de vergoeding betreft
en de farmaceutische industrie vervolgens op te zadelen met heffingen. Voorts
dienen regering en parlement zich te beraden op de vraag of bepaalde therapieën
(bij voorbeeld kuuroordbehandelingen) nog wel vergoeding in aanmerking moeten
komen. Ook zal het het bestaande distributiesysteem voor geneesmiddelen
onder de loep moeten worden genomen, omdat Frankrijk thans het duurste systeem
van Europa heeft. Heeft Nederland op 12 000 inwoners één
apotheker; Frankrijk heeft één apotheker op 2500 inwoners. Ook
ontbreekt in Frankrijk een controle op de aantallen doktersbezoeken.Binnen 10 jaar zullen vele belangrijke nieuwe geneesmiddelen op de markt
verschijnen; bij voorbeeld neurologische middelen en middelen tegen veroudering.
Dit zal gepaard gaan met navenante stijging van de vergoedingen in de orde
van grootte van 60 miljard francs.Voorts zal de wijze van toediening van geneesmiddelen naar verwachting
de komende jaren revolutionair veranderen, zowel voor de patiënten als
voor de ziekenhuizen. De Franse farmaceutische industrie heeft grote zorgen
over de ontwikkelingen in Europees perspectief, vanwege enerzijds de vrije
marktgedachte, anderzijds een sterke overheidsregulering uit een oogpunt van
kostenbeheersing. Onvoldoende wordt door de Franse regering onderkend dat
farmacie deel uitmaakt van een mondiale concurrentie.Onder andere in het licht van dit gegeven is binnen de Franse farmaceutische
sector sprake van toenemende weerstand ten aanzien van het tekenen van convenanten.De Franse farmaceutische markt is de tweede markt binnen Europa. Veel
buitenlandse bedrijven participeren in de Franse markt. De alsmaar toenemende
groei van de omzet staat thans ter discussie. De bestaande clustering van
geneesmiddelen zal worden aangepast qua prijsstijging c.q. -daling. In tegenstelling
tot andere EU-landen kent de Franse markt weinig generieke geneesmiddelen.
De arts dient op het recept aan te geven indien hij het ongewenst acht generieke
middelen voor te schrijven. De apothekers hebben met de Sécurité
Générale een afspraak dat 35% van de geneesmiddelen generiek
zal zijn. De vergoeding voor het verstrekken van antibiotica is gemitigeerd
in verband met de resistentieproblematiek. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26886-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl