Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Brief staatssecretaris over het advies "Werken aan balans. Remedies tegen burn-out"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 140

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

22187 nr. 140

14-07-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud van het advies1. Afstemming tussen werk en persoon2. Afstemming werk en privéReactie van het kabinet1. Afstemming werk en persoonBureaucratieLeren in de praktijkNieuwe functies met carrièreperspectiefAfstemming werk en persoon in de zorg2. Afstemming werk en privéAfstemming arbeid en zorg: wettelijke mogelijkhedenAfstemming arbeid en zorg: Stimuleringsmaatregel Dagindeling3. Omslag in organisatiecultuurArboconvenantenCommissie Psychische Arbeidsongeschiktheid en Commissie
Arbeidsgehandicapten en WerkBedrijfsgezondheidsmanagementOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheidnr. 140BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 juli 2003Op 4 oktober 2002 heeft u het advies «Werken aan balans. Remedies
tegen burn-out» van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO)
ontvangen. (VWS 02-1112) Hierbij bied ik u, mede namens de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport de kabinetsreactie aan op dit advies.Alvorens inhoudelijk in te gaan op het advies, willen wij de ernst van
het probleem van psychische vermoeidheid en burn-out benadrukken. We hebben
hier te maken met een belangrijk maatschappelijk probleem: van de werkenden
voelt 9 tot 10% zich psychisch vermoeid1 en heeft
ongeveer 4% te kampen met burn-out2.Het kabinet is de RMO dan ook zeer erkentelijk voor het leveren van een
bijdrage aan de aanpak van deze problematiek.Hieronder volgt eerst een verkorte weergave van het advies van de RMO,
waarbij specifieke oplossingsrichtingen van het RMO worden aangegeven.Inhoud van het adviesIedere werknemer kan last krijgen van burn-out, maar
professionals in de publieke sector hebben vaker klachten dan mensen die in
de marktsector werken. Het gaat hierbij vooral om mensen die in hun werk direct
contact hebben met klanten, patiënten, cliënten, scholieren en burgers.
Een risico voor werknemers in de publieke sector zit in het feit dat de verwachtingen
en beroepsethiek van de professionals niet overeenkomen met de eisen die het
dagelijkse werk aan hen stelt. De werknemers worden geconfronteerd met kwesties
die moeilijk oplosbaar zijn, terwijl er onvoldoende ruimte is om naar eigen
inzicht te handelen. Dit kan leiden tot gevoelens van onmacht, die op hun
beurt weer versterkt worden door assertieve cliënten, personeelstekorten
en wachtlijsten. De professionals zien hierdoor de mogelijkheid om hun idealen
te verwezenlijken (bijvoorbeeld het helpen van mensen) steeds
kleiner worden. Psychische klachten kunnen dan het gevolg zijn.Wat betreft de privé-situatie is het voor velen
lastig kiezen tussen de vele mogelijkheden voor tijdsbesteding. Het gevolg
hiervan is dat sommigen niet kunnen kiezen. Het is dan niet langer óf,
óf, het wordt vaak én, én. Ook wat betreft consumptiepatroon
moeten sommigen deelnemen aan een veel energievragende «work-and-spend-cycle».Als het gaat om het individu betekenen bepaalde karaktertrekken
een hoger risico voor burn-out: een neiging tot perfectionisme, wellicht ook
tot idealisme, en erg plichtsgetrouw zijn.Het is niet eenvoudig om het probleem van burn-out
aan te pakken. Dit komt doordat burn-out voortkomt uit een samenspel van oorzaken
binnen de persoon zelf, zijn privé-situatie en zijn arbeidssituatie.
Disbalans tussen deze drie leefsferen is een belangrijke oorzaak van burn-out;
de draaglast en draagkracht in een mensenleven is uit balans, waardoor mensen
geleidelijk aan hun reserves opmaken.De Raad geeft twee algemene oplossingsrichtingen aan
voor de aanpak van burn-out. De één is gericht op een betere
afstemming tussen werk en persoon, de andere op een betere afstemming tussen
werk en privé.1. Afstemming tussen werk en persoonVolgens de RMO moet er gewerkt worden aan het herwaarderen van primaire
werkprocessen (de herwaardering van het werk op de werkvloer). Dit betekent
dat er meer ruimte moet komen voor de professional om zijn of haar vak uit
te kunnen oefenen. De RMO denkt hierbij specifiek aan het volgende:• Bureaucratische verplichtingen worden tot een minimum beperkt,
zodat de medewerkers zich kunnen concentreren op hun eigenlijke taken. (Dit
betekent niet dat werknemers zich niet hoeven te verantwoorden.)• Organisaties investeren in de arbeidsmotivatie van werknemers,
door ze de nodige verantwoordelijkheden, middelen en bevoegdheden te bieden.• Er is tijd en aandacht voor interne communicatie (de werknemer
en werkgever zijn zich bewust van gedeelde belangen).• Organisatieveranderingen staan in het teken van verbeteren van
de inhoud van het werk.• De verantwoordelijke voor het gezondheidsbeleid beslist mee op
directieniveau.• De organisatiecultuur is er een van sociale betrokkenheid, en staat
voor ondersteuning en waardering van medewerkers.• Er is ruimte voor coaching en intervisie voor met name jonge of
nieuwe medewerkers.• Opleidingsinstituten dragen er zorg voor dat ze een realistisch
beeld scheppen van de verwachtingen en mogelijkheden van de cursisten (inhoud
van het werk, carrièreperspectief).• Advertenties en wervingscampagnes scheppen een realistisch beeld
van de inhoud van het werk.• Er is aandacht voor leren in de praktijk (duaal leren).• «Verstaffing» van organisaties wordt tegengegaan door
niet de beste mensen van de werkvloer naar leidinggevende functies te promoveren.• Horizontale carrières worden mogelijk en financieel aantrekkelijk
gemaakt.• Men is zich bewust dat schaalvergroting op zich niet fout is, mits grotere organisaties worden opgedeeld in kleinere, identificeerbare
eenheden. Zo wordt de onderlinge verbondenheid versterkt.• Ten slotte moeten we ons afvragen waarom werknemers met een praktische
beroepsopleiding lager ingeschaald zijn dan werknemers met een managementopleiding.2. Afstemming werk en privéWerkgevers en werknemers moeten samen de strikte scheiding tussen werk
en privé doorbreken. Concreet denkt de RMO aan:• Er bestaat een«veilige omgeving» waar een goede dialoog
gevoerd kan worden over de afstemming tussen thuis en werk, en belasting en
belastbaarheid, zonder dat dit nadelige gevolgen heeft.• De werknemer kan (bijvoorbeeld met een vertrouwenspersoon) de privé-situatie
en de eventuele nadelige gevolgen daarvan voor het werk bespreken.• Het is bespreekbaar wanneer een werknemer (tijdelijk) een stapje
terug of opzij wil doen in verband met de privé situatie.• Er is aandacht voor arbeidsconflicten: deze worden niet genegeerd,
maar er wordt gezocht naar een oplossing.• Contactuele vaardigheden wegen in een curriculum even zwaar als
kennisvakken.• Het carrièreperspectief wordt verlengd: mensen met jonge
kinderen of opleidingswensen maken minder snel carrière, zodat ze op
hogere leeftijd nog door kunnen groeien.• Organisaties blijven in oudere werknemers investeren.• Er zijn flexibele arbeidsvoorwaarden (work-family-arrangements
etc.) gecreëerd.De RMO geeft aan zich in hoofdzaak tot werkgevers en werknemers en hun
organisaties te richten, maar stelt dat ook de overheid een belangrijke taak
heeft bij het tegengaan van burn-out. De overheid zou ervoor moeten zorgen
dat de wet- en regelgeving faciliterend is voor de balans tussen werk en privé.
Daarnaast geeft de RMO aan dat de overheid zelf, als werkgever, een voorbeeldfunctie
vervult.Hieronder volgt nu de reactie van het kabinet op het advies:Reactie van het kabinetIn het advies «Werken aan Balans» benadrukt de RMO dat het
voorkomen van burn-out niet bereikt kan worden door alleen te zoeken naar
oplossingen in de werksituatie of de persoonlijke sfeer. De RMO geeft aan
dat oplossingen juist gezocht moeten worden in de afstemming tussen persoon
en werk, en werk en privé. Het kabinet onderschrijft deze invalshoek
van de RMO.Aan een aantal concrete oplossingen dat in het advies wordt genoemd, wordt
al meer of minder lang gewerkt. Andere oplossingsrichtingen zullen in de nabije
toekomst worden opgepakt. Hieronder wordt nader ingegaan op de oplossingen
die het kabinet al gerealiseerd heeft, of van plan is te realiseren, met betrekking
tot de afstemming van werk en persoon en de afstemming tussen werk en privé.1. Afstemming werk en persoonBureaucratieIn de publieke sector bestaat de indruk dat bureaucratische handelingen
naar verhouding steeds meer tijd en geld kosten en de aandacht afleidenvan de primaire doelstelling. De oorzaak wordt vaak gezocht in de groei
van regelgeving die door de overheid wordt vastgesteld en waar instellingen
aan moeten voldoen. Naast deze regelgeving vanuit de overheid, stellen instellingen
zelf ook richtlijnen op met het doel hun organisatie zo goed mogelijk te leiden.
Beide zaken leiden tot een toename van de bureaucratie. Het ligt voor de hand
dat een belangrijk deel van deze activiteiten noodzakelijk is voor het waarborgen
van het publieke belang en voor een efficiënte werkorganisatie. Voor
het gedeelte van deze activiteiten waaraan echter onnodig tijd en geld wordt
besteed, is het nodig oplossingen te vinden. Van overheidswege wordt geprobeerd
om de regelgeving zoveel mogelijk te beperken. De verwachting is dat door
de beperking van onnodige regelgeving en richtlijnen meer aandacht uit kan
gaan naar het primaire proces. Dit zal het verlichten van de werkdruk ten
goede komen.Leren in de praktijkHet bieden van carrièreperspectief kan voorkomen dat medewerkers
burn-out raken. Om deze reden stimuleert het kabinet dat medewerkers door
het volgen van opleidingen een andere functie kunnen gaan vervullen. Opleidingen
via de beroepsbegeleidende leerweg (BBL) (of het duale onderwijs op hbo-niveau)
combineren werken met leren. Een leerling heeft een leer-arbeidsovereenkomst
met een werkgever en ontvangt een leerling-salaris. Deze vorm van onderwijs
is uitermate geschikt voor medewerkers die al in dienst zijn van een instelling
en een (hogere) opleiding willen volgen om uiteindelijk een andere (hogere)
functie te vervullen.Nieuwe functies met carrièreperspectiefCarrièreperspectief wordt daarnaast geboden door taakherschikking.
Door gestructureerde samenwerking tussen verschillende professionals, draagt
taakherschikking bij aan een meer adequate en efficiënte inzet van de
beschikbare expertise. In de herschikking van taken ontstaat vervolgens ruimte
voor nieuwe beroepen met carrièreperspectief.Afstemming werk en persoon in de zorgIn de zorgsector wordt al actief gewerkt aan een betere afstemming tussen
werk en persoon. Om de bureaucratie terug te dringen is eind 2000 de commissie
Terugdringing administratieve lasten zorgsector (Commissie De Beer) ingesteld.
Het doel van de commissie is om de administratieve lasten die voortvloeien
uit bestaande wet- en regelgeving binnen de zorgsector
in kaart te brengen en voorstellen te doen tot vermindering. Het eindrapport
«Minder regels, meer zorg» is begin 2002 aan de Tweede Kamer aangeboden.
Binnen de zorg wordt ook al gebruik gemaakt van de mogelijkheden om in de
praktijk te leren. De leerling is hierbij in dienst van de zorginstelling
en werkt als volwaardig personeelslid op een afdeling. Daarnaast is het in
de zorg mogelijk om via EVC (het vaststellen van Eerder Verworven Competenties)
personeel versneld op te leiden. Ook wordt er binnen de zorg gewerkt aan nieuwe
functies met carrièreperspectief. Al eerder zijn beroepen als optometrist
en mondhygiënist in de wet BIG geregeld en bij de taakherschikking in
de respectievelijke clusters oogzorg en mondzorg gepositioneerd.Naast daadwerkelijk nieuwe beroepen zien we in toenemende mate dat (gespecialiseerde)
verpleegkundigen taken overnemen van artsen of nieuwe coördinerende taken
op zich nemen, met name in de (transmurale) zorg voor chronisch zieken. In
de klinische zorg is de «nurse practitioner» de verder geschoolde
verpleegkundige die meer taken op zich neemt. In de ziekenhuizen
zien we tevens de ziekenhuisarts verschijnen, een op een deelterrein breed
gespecialiseerde arts (bijvoorbeeld rond het bewegingsapparaat) als verbindende
schakel tussen de klassieke specialismen.In 2001 zijn twee pilots voor een opleiding physician assistant gestart.
Dit is een HBO-master opleiding (dus post-HBO) voor reeds op HBO-niveau opgeleide
professionals (zoals verpleegkundigen, paramedici) met werkervaring in de
patiëntenzorg. Deze professionals kunnen op medisch gebied de minder
complexe taken van de specialist overnemen. Deze nieuwe functie biedt meer
perspectieven en draagt ertoe bij dat professionals behouden blijven voor
de zorgsector.2. Afstemming werk en privéAfstemming arbeid en zorg: wettelijke mogelijkhedenMet wet- en regelgeving is getracht de afstemming tussen arbeid en zorg
te verbeteren.In de eerste plaats door een wettelijk recht op deeltijdarbeid (Wet aanpassing
arbeidsduur). Deeltijdarbeid biedt een structurele oplossing voor een gebrek
aan tijd om te zorgen. In de tweede plaats wordt de afstemming tussen arbeid
en zorg verbeterd door het bieden van verlofrechten (zoals het zwangerschaps-
en bevallingsverlof, calamiteitenen ander kortverzuimverlof, kortdurend zorgverlof,
adoptieverlof en ouderschapsverlof uit de Wet arbeid en zorg). Daarnaast wordt
de mogelijkheid om verlof op te nemen financieel gefaciliteerd door betaling
van een aantal verlofrechten in de Wet arbeid en zorg en door enkele financieringsregelingen
voor verlof (de fiscale regeling verlofsparen, de financieringsregeling loopbaanonderbreking
en de fiscale regeling betaald ouderschapsverlof). Deze financieringsregelingen
is het kabinet voornemens te integreren in een te ontwikkelen levensloopregeling.
De levensloopregeling moet het gemakkelijker maken om periodes van verlof
financieel te overbruggen en zo tegemoetkomen aan de per levensfase wisselende
behoeften aan tijd voor werken, leren, ontspanning en zorg voor kinderen en
anderen.Ook worden van overheidswege voorzieningen geboden, zoals kinderopvang.
Sinds 1998 is gewerkt aan de verdubbeling van de kinderopvang vóór
eind 2002. Deze doelstelling is ruim gehaald en het aantal beschikbare kinderopvangplaatsen
groeit nog steeds door. Kinderopvanginstellingen verwachten eind 2003 191 000
plaatsen beschikbaar te hebben.Afstemming arbeid en zorg: Stimuleringsmaatregel DagindelingDoor het kabinet is in 1999 60 miljoen gulden beschikbaar gesteld voor
de Stimuleringsmaatregel Dagindeling die tot doel heeft een betere afstemming
tussen werk en privé te bereiken. Op 24 maart jongstleden is het eindadvies
van de Stuurgroep Dagindeling aan de Tweede Kamer aangeboden. Het projectbureau
Dagindeling heeft 140 experimenten uitgezet, waarvan 60% van de experimenten
een blijvend resultaat oplevert. Er is een groot aantal concrete oplossingen
uit de experimenten voortgekomen om het combineren van werk en privé
te vergemakkelijken.3. Omslag in organisatiecultuurUit bovenstaande komt naar voren dat er vanuit het kabinet al actie is
ondernomen op zowel het terrein van de afstemming tussen werk en persoon (aanpak
bureaucratie, leren in de praktijk, nieuwe functies met carrièreperspectief)
als op het terrein van de afstemming tussen werk en privé (wettelijke
regelingen en Stimuleringsmaatregel Dagindeling). Dit heeft onder meer geresulteerd
in wet- en regelgeving. Duidelijk is echter wel dat deze oplossingen
niet toereikend zijn. Waar het met name nog aan ontbreekt, is een element
dat lastig in regelgeving is te vangen, namelijk voldoende (oprechte) aandacht
voor de werknemer als mens. Dit beeld kwam ook naar voren tijdens de conferentie
«Werken aan stress» op 14 oktober 2002, die in het kader
van de Europese Week voor veiligheid en gezondheid op het werk was georganiseerd.
Zowel sprekers als deelnemers benadrukten dat werkstress een maatschappelijk
probleem is en dat bij de aanpak ervan de werknemer
als mens centraal moet staan. Hier ligt duidelijk een relatie met het advies
van de RMO, die constateert dat er aandacht moet zijn voor het feit dat werk
en privé steeds meer met elkaar verstrengeld raken. De Raad roept op
tot het creëren van een «veilige omgeving» op de werkplek
waarin een dialoog gevoerd kan worden over de afstemming tussen thuis en werk,
en belasting en belastbaarheid, zonder dat dit nadelige gevolgen heeft. Dit
vraagt om een ingrijpende verandering in de organisatiecultuur. Duidelijk
is dat er binnen organisaties en bedrijven in Nederland nog een slag gemaakt
moet worden waar het gaat om aandacht voor werknemer als mens. Hoe gaan we
zo'n cultuuromslag maken?ArboconvenantenEen eerste stap kan gezet worden via de arboconvenanten. De arboconvenanten
zijn tripartiete afspraken die per sector tussen werknemers, werkgevers en
de overheid worden gemaakt om de arbeidsomstandigheden te verbeteren. Sinds
de start van de arboconvenanten zijn er momenteel1
al 40 sectoren die een arboconvenant hebben ondertekend en wordt er in 13
sectoren een arboconvenant voorbereid.De publieke sector valt (met name met het thema werkdruk) nadrukkelijk
binnen het bereik van de arboconvenanten. Zo zijn er in de sector onderwijs
3 arboconvenanten afgesloten (PO/VO, HOO, BVE) om de werkdruk aan te pakken.
In de sector zorg zijn convenanten afgesloten in de thuiszorg, de gehandicaptenzorg,
de geestelijke gezondheidszorg, de ziekenhuizen en de academische ziekenhuizen.
Verder zijn er ook in de rijksoverheid en bij de gemeenten en de politie afspraken
gemaakt over een arboconvenant.Deze arboconvenanten hebben onder meer geleid tot onderzoek naar werkdruk
in de sector, een uitgebreid netwerk waar men van elkaars aanpak kan leren
en een keur aan instrumenten en maatregelen (denk hierbij aan een arbokenniscentrum,
websites, praktijkrichtlijnen werkdruk, regioadviseurs, werkboeken en trainingsmodules).Inmiddels beginnen de afspraken hun eerste vruchten af te werpen. Zo is
het ziekteverzuim in het primair en voortgezet onderwijs, alsmede in verschillende
zorgsectoren, in de tweede helft van 2001 licht gedaald. In beide sectoren
wordt het teruglopende ziekteverzuimcijfer toegeschreven aan de inspanningen
die in convenantsverband zijn ondernomen om het werkgerelateerde verzuim tegen
te gaan2.Werkdruk of psychosociale arbeidsbelasting is een belangrijk thema binnen
de arboconvenanten: in veruit het merendeel van alle arboconvenanten is dit
thema aan de orde. Aanvankelijk werd onder werkdruk met name uitgegaan van
het werken in een hoog tempo en onder een hoge tijdsdruk. Gaandeweg blijkt
echter dat – om de problemen in de praktijk daadkrachtig aan te pakken –
regelmatig ook naar andere facetten, zoals emotionele belasting, stijl van
leidinggeven, arbeidsconflicten en balans tussen werk en privé gekeken
moet worden. Met andere woorden gaat het hierbij om de afstemming tussen werk
en persoon en tussen werk en privé.Gezien het verband tussen de verbreding van het thema werkdruk in de praktijk
van de arboconvenanten en de kern van het RMO-advies, kunnen sectoren die
een arboconvenant (met het onderwerp werkdruk) hebben afgesloten
hun voordeel doen met het RMO-advies. Daarom zal gestimuleerd worden dat de
betrokkenen van de arboconvenanten kennis nemen van en waar mogelijk en nodig
ook aansluiten bij dit advies van de RMO. Tevens zal worden bezien of het
mogelijk is om binnen de arboconvenanten voort te borduren op geslaagde experimenten
op het terrein van de balans tussen werk en privé van het projectbureau
Dagindeling.Daarnaast zal het advies van de RMO ook meegenomen worden in de Meerjarenstrategie
Psychosociale Arbeidsbelasting en RSI, die momenteel door het Ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid wordt voorbereid. De omslag in de organisatiecultuur
en de afstemming tussen werk en privé zullen hierin aan bod komen.
Een eerste aanzet van deze meerjarenstrategie wordt komend najaar tijdens
een conferentie gepresenteerd. Naar aanleiding van de uitkomsten van deze
conferentie wordt vervolgens een verder uitgewerkte meerjarenstrategie opgesteld.Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid en Commissie
Arbeidsgehandicapten en WerkHet Kabinet zal dit advies van de RMO voorleggen aan de opvolger van twee
bestaande commissies die de afgelopen jaren hun bijdrage geleverd hebben aan
het realiseren van cultuurveranderingen bij bedrijven: de Commissie Psychische
Arbeidsongeschiktheid en de Commissie Arbeidsgehandicapten en Werk. In vervolg
op beide commissies is op 31 maart jongstleden door het Ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport de nieuwe commissie Het Werkend Perspectief geïnstalleerd. De
nieuwe commissie heeft tot doel beleid en activiteiten te stimuleren die bijdragen
aan terugdringing van het ziekteverzuim, vermindering van de WAO-instroom
en vergroting van de uitstroom uit de WAO. Bij de installatie gaf Minister
De Geus aan dat er sprake zal moeten zijn van een cultuurverandering in de
manier waarop werkgevers en werknemers met elkaar omgaan.BedrijfsgezondheidsmanagementIn deze vereiste cultuuromslag waarbij uiteindelijk de werknemer als mens
centraal moet staan, is ook bedrijfsgezondheidsmanagement een belangrijk thema.
De Raad adviseert werkgevers in de Publieke sector te investeren in gezondheidsbeleid.
De arbeidsmotivatie van werknemers zal hierdoor toenemen. Ze sluit hiermee
aan bij recente analyses van de Landelijke Comissie geestelijke Volksgezondheid
(LCGV) en de Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid (CPA). In haar rapport
«Zorg van velen» pleit de Landelijke Commissie geestelijke Volksgezondheid
voor een aanpak bij de bron. Net als de Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid
waarschuwt de LCGV voor een aanpak die neerkomt op het tijdelijk oplappen
van mensen, zonder het probleem structureel aan te pakken. Het «bewerken»
van psychische arbeidsproblemen zou substantieel onderdeel moeten zijn van
het HRM-beleid. Het Kabinet onderschrijft deze analyse en steunt initiatieven
die erop gericht zijn de (zorg voor de) gezondheid van werknemers te verbeteren:
zorgen dat mensen gezond blijven en dat mensen met arbeidsrelevante klachten
zo goed en snel mogelijk weer aan de slag kunnen door snelle diagnosestelling
en adequate behandeladviezen en -trajecten.Speerpunten van het kabinetsbeleid terzake zijn het bevorderen van de
preventieve aanpak, het bevorderen van de aanpak van arbeidsrelevante klachten,
het bevorderen van reïntegratie van arbeidsgehandicapten en het faciliteren
van voldoende lichaamsbeweging. Om de preventieve aanpak van ondermeer burn-out
te bevorderen, wil het kabinet bedrijfsgezondheidsmanagement door werkgevers
stimuleren. Hier zal nader op worden ingegaan in de nota Gezondheidsbeleid,
die het kabinet in de loop van 2003 naar de Tweede Kamer zal sturen. Ook de
opdracht aan TNO-Arbeid om als onderdeel van het meerjarenprogramma (2003–2006)
aandacht te besteden aan de mogelijkheden om goed werkgeverschap te stimuleren
(Integraal Gezondheids Management) en aan de mogelijkheden om preventie te
bevorderen past in dit streven.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. Rutte XNoot1CBS StatWeb (14-06-01), Arbeidsomstandigheden: werk en gezondheidsaspecten.XNoot2Houtman, I. L. D., Schaufeli, W.B. en Taris, T. (red.) (2000),
Psychische vermoeidheid en werk: cijfers, trends en analyses. Alphen aan den
Rijn: Samson.XNoot1Peildatum 31 maart 2003.XNoot2(Brief MEVA/ABA/2269498 d.d. 25 maart 2002 Minister VWS aan de voorzitter
van de VC/VWS en brief AB/PSW/2002/34354 d.d. 26 september 2002 van Minister
OC&W aan TK). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-140.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl