Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Brief staatssecretaris over de uitkomsten van het vierde rapport van het ZARA-werkgeverspanel: Rapportage 1997
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 62

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-07-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

22187 nr. 62

19-06-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Resultaten ZARA-werkgeverspanel Rapportage 1997 2.1 Het ziekteverzuim in 19972. Reïntegratie3. Medische keuringen bij indiensttreding4. Particuliere verzekeringen rond ongevallen, beroepsziekten
en arbeidsongeschiktheidArbeidsongeschiktheidsverzekeringenVoornemens rond de invoering van PembaAansprakelijkheidsverzekering voor bedrijven6. Aansluiting bij arbodienst en arbeidsomstandighedenbeleidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheidnr. 62BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 juni 1998Hierbij bied ik u het vierde1 rapport van
het ZARA-werkgeverspanel aan2. Deze rapportage
bevat gegevens over enkele onderwerpen op het terrein van Ziekteverzuim, Arbeids-omstandigheden,
Reïntegratie en Arbeidsongeschiktheid (ZARA) in het Nederlandse bedrijfsleven
in 1997.In deze brief ga ik in op de uitkomsten van de vierde rapportage, voorzover
veranderingen of nieuwe gegevens daartoe aanleiding geven. Bij mijn reactie
zal ik de hoofdstukken van het rapport volgen. 1. InleidingIn 1996 is het ZARA-werkgeverspanel geïnstalleerd om ontwikkelingen
binnen bedrijven op het terrein van Ziekteverzuim, Arbeidsomstandigheden,
Reïntegratie en Arbeidsongeschiktheid te meten.In de periode van begin 1996 tot februari 1998 hebben er in totaal 7 metingen
bij het panel plaatsgevonden. De verschillende metingen bestonden uit een
mondeling (2e meting) of telefonisch (overige metingen) interview met een
contactpersoon binnen het bedrijf. Hierbij zijn diverse onderwerpen aan bod
gekomen. Sommige onderwerpen, zoals ziekteverzuim, aansluiting bij een arbodienst,
verzuimbeleid, wijze van (her)verzekering en personeelsomvang zijn meerdere
malen bevraagd. Andere onderwerpen slechts eenmaal. Er is gerapporteerd over
de ontwikkelingen in: contractvormen, ziekteverzuim, arbeids-ongeschiktheidsrisico,
bedrijfsongevallen en beroepsziekten, arbeidsdeelname door gehandicapte werknemers,
toepassing van reïntegratie-instrumenten, selectie op gezondheid bij
aanname en ontslag van personeel, verzekering tegen de loondoorbetalingsplicht
bij ziekte, arbobeleid, aansluiting bij arbodienst, verzuimbeleid, kennis
van en mening over Wulbz.De «rapportage 1997» is gebaseerd op de interviews bij de
bedrijven die aan de zesde en zevende interviewronde van het ZARA-werkgeverspanelhebben deelgenomen. De interviewrondes hebben in november/december
1997 en januari/februari 1998 plaatsgevonden.Het panel van bedrijven is representatief voor de ruim 351 000 bedrijven
met meer dan 2 werknemers in de marktsector in Nederland. Er is daartoe gekozen
voor een panel met een gestratificeerde opbouw, waarbij een onderscheid gemaakt
wordt in 11 bedrijfssectoren en 6 grootteklassen van bedrijven. Het betreft
bedrijven die niet vallen onder het «ABP»-regime. De overheid
en het onderwijs zijn niet in het panel vertegenwoordigd.Inmiddels heb ik opdracht verleend tot het voortzetten van het panel als
SZW-werkgeverspanel. Tot mei 2000 zullen er opnieuw 7 interviewrondes gehouden
worden, waarvan de eerste momenteel plaatsvindt. Eens per jaar in de maanden
november/december zal hierover gerapporteerd worden. 2. Resultaten ZARA-werkgeverspanel Rapportage 1997 2.1 Het ziekteverzuim in 1997Sinds de invoering van de Wet Terugdringing Ziekteverzuim (TZ) in 1994
bestaat er geen landelijke registratie van het ziekteverzuim meer. Momenteel
wordt het ziekteverzuim op twee wijzen gemeten:a) via een CBS-enquête enb) via het ZARA(SZW)-werkgeverspanel.Het CBS-ziekteverzuimpercentage heeft de volgende ontwikkeling gehad  19931994199519961997 Ziekteverzuim excl. zwangerschap6,24,94,94,64,6De gegevens van het CBS gelden als officiële bron voor de macro-meting
van het ziekteverzuim.Volgens het ZARA-werkgeverspanel heeft het ziekteverzuimpercentage de
volgende ontwikkeling gehad:  19931994199519961997 Ziekteverzuim excl. zwangerschap6,14,74,74,85,0Beide bronnen laten tussen 1993 en 1994 als gevolg van TZ een forse daling
van het ziekteverzuim (exclusief zwangerschap) zien: van 6,2% in 1993 naar
4,9% in 1994 (CBS) resp. 6,1% in 1993 naar 4,7% in 1994 (ZARA). Met betrekking
tot Wulbz is het effect moeilijker aan te geven. De daling van het ziekteverzuim
als gevolg van Wulbz zal hoe dan ook geringer zijn dan bij TZ. Bij de invoering
van TZ/arbo werd de verantwoordelijkheid voor het ziekteverzuim en de verzuimbegeleiding
in belangrijke mate verlegd van de bedrijfsverenigingen naar de werkgever.
Dit heeft ertoe geleid dat er binnen bedrijven een omslag in de kijk op ziekteverzuim
en verzuimbegeleiding heeft plaatsgevonden en men op dit punt een actiever
beleid is gaan voeren.Bij Wulbz is sprake van een verdere intensivering op de met TZ/arbo reeds
ingeslagen weg. Wulbz grijpt vooral aan bij het langdurig verzuim en het duurt
enige tijd voordat maatregelen die in bedrijven genomen worden om het langdurig
verzuim terug te dringen hun vruchten zullen gaan afwerpen en deze wet zijn
volledige effect bereikt. De eerder genoemde bronnen geven ook geen éénduidig beeld.
Het ZARA-werkgeverspanel geeft een lichte stijging weer sinds 1995, terwijl
het CBS een daling aangeeft van het ziekteverzuim. De verschillen worden waarschijnlijk
veroorzaakt door verschillen in de wijze van registratie bij met name kleine
bedrijven met 10 of minder werknemers. Overigens zeggen deze verschillen op
zichzelf nog niet alles over de feitelijke ontwikkeling van het ziekteverzuim.
Bij beide bronnen wordt gebruik gemaakt van een steekproef onder bedrijven.
Veranderingen van het ziekteverzuim van 0,1 à 0,2% vallen binnen de
betrouwbaarheids-marges van de steekproeven.Niettemin heb ik de indruk dat het ziekteverzuim een lichte opwaartse
druk ondervindt.Een waarschijnlijke verklaring is dat dit samenhangt met de verruiming
van de werkgelegenheid. Het is vanouds bekend dat het verzuim stijgt bij een
krappere arbeidsmarkt. 2. ReïntegratieBij deze ondervragingsronde zijn gegevens verzameld over de frequentie
waarmee bedrijven te maken hebben met langdurig ziekteverzuim en in welke
mate in het eerste ziektejaar gedeeltelijke en therapeutische werkhervatting
wordt toegepast, werkplekaanpassingen plaatsvinden en herplaatsing naar een
andere werkgever wordt overwogen. Deze gegevens zijn vooral van belang als
uitgangspunt (nulmeting) voor de op een later tijdstip uit te voeren evaluatie
van het effect van de Wet op de (Re)ïntegratie Arbeidsgehandicapten (REA)
hierop. Op zich zelf is aan de nu verzamelde gegevens weinig betekenis te
hechten. Het gaat er vooral om hoe de cijfers zich zullen ontwikkelen. Bij
latere metingen bij het SZW-werkgeverspanel zullen deze gegevens opnieuw verzameld
worden. Van belang is bijvoorbeeld dat 37 % van de werknemers die in 1997
13 weken ziek zijn op dat moment gedeeltelijk of therapeutisch aan het werk
zijn. In 43 % van de bedrijven die met 13de weeks zieken te maken hebben heeft
werkplekaanpassing plaats gevonden.Over de planning en vormgeving van de evaluatie van de wet REA zult U
afzonderlijk worden geïnformeerd. 3. Medische keuringen bij indiensttredingVanaf 1 januari 1998 is de Wet op de Medische Keuringen (WMK) van kracht.
Het doel van deze wet is het wegnemen van belemmeringen in de toegang tot
de arbeidsmarkt voor mensen met een gezondheidsprobleem. De WMK stelt daarom
beperkingen aan bepaalde medische keuringen zoals keuringen bij sollicitaties
(aanstellingskeuringen). Andere keuringen zoals pensioenkeuringen zijn verboden.
In de WMK is omschreven dat schriftelijke en mondelinge gezondheidsvragen
evenals een lichamelijk onderzoek moeten worden aangemerkt als een medische
keuring. Voorts is vastgelegd dat werkgevers of personeelsfunctionarissen
vanaf de invoering van de wet niet mogen vragen naar de gezondheid, het ziekte-
of verzuimverleden van een sollicitant. Alleen artsen van gecertificeerde
arbodiensten mogen deze vragen stellen in het kader van een aanstellingskeuring.
Werkgevers mogen alleen aanstellingskeuringen laten verrichten als aan de
functie bijzondere eisen van medische geschiktheid kunnen worden gesteld.
Die bijzondere medische functie-eisen dienen op objectieve gegevens te berusten.
Als de werkgever (gesteund door zijn arbodienst) geen bijzondere medische
functie-eisen kan formuleren mag de (potentiële) werknemer niet worden
gekeurd. De WMK geeft werkgevers, werknemers en artsenorganisaties drie jaar
de tijd om over deze aanstellingskeuringen afspraken te maken. De WMK kent dus vele verschillende aspecten en heeft daarnaast betrekking
op meerdere actoren. Het kabinet stelt zich daarom op allerlei wijzen op de
hoogte van de naleving van deze wet. Zo wordt met het ZARA-werkgeverspanel,
en gedurende de komende jaren het SZW-werkgeverspanel, gevolgd in welke mate
werkgevers gebruik maken of van plan zijn gebruik te maken van medische aanstellingskeuringen
(waaronder gezondheidsverklaringen). Uit de rapportage blijkt dat in november
1997, toen de WMK nog niet van kracht was, ruim eenderde van de bedrijven
in het ZARA-werkgeverspanel aangeeft dat zij waarschijnlijk een medische keuring
(inclusief gezondheidsverklaring) zullen toepassen, gesteld dat er op dat
moment een nieuwe werknemer in dienst zou treden. Ruim 6% geeft aan dat dat
ervan af zou hangen. Ook deze gegevens vormen een zogenaamde nulmeting. In
een volgende meting (in begin 1999) van het SZW-werkgeverspanel zal worden
nagegaan in hoeverre deze intenties door de invoering van de WMK zijn beïnvloed.
In de meting van midden 1998 zal daarnaast het feitelijk gebruik van medische
aanstellingskeuringen worden nagegaan. 4. Particuliere verzekeringen rond ongevallen, beroepsziekten
en arbeidsongeschiktheidBedrijven komen door de ontwikkelingen in de sociale zekerheid voor de
keuze te staan om bepaalde risico's af te dekken en aanvullingen te regelen.
Het ZARA-werkgeverspanel is gevraagd welke keuzes zijn gemaakt met betrekking
tot een aanvulling op de wettelijke arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO-gat),
de verzekering onder Pemba en werkgeversaansprakelijkheid. ArbeidsongeschiktheidsverzekeringenEind 1997 wordt in 61 procent van de bedrijven de WAO-uitkering op één
of andere manier aangevuld (82% van de werknemers). De vraag richtte zich
vooral op de wijze waarop de WAO-gat aanvulling wordt gefinancierd. In 67
procent van de bedrijven met een aanvullende WAO-regeling wordt de uitkering
gedaan vanuit een arbeidsongeschiktheidsverzekering. In 20 procent van de
bedrijven betaalt de werkgever de aanvulling zelf en in 13 procent wordt de
aanvulling deels door de werkgever en deels via een verzekering betaald.Er zijn opvallende verschillen tussen grote en kleine bedrijven wat betreft
premiebetaling. In ruim de helft van de verzekerde bedrijven met 2–9
werknemers betaalt de werkgever de gehele premie, waar dat in minder dan 20
procent van de grotere bedrijven het geval is (gemiddelde is 45 procent).
In 19 procent van de verzekerde bedrijven betalen de werknemers zelf de premie. Voornemens rond de invoering van PembaOp de vraag of men voldoende geïnformeerd was over de veranderingen
in de WAO-premies en de mogelijkheid om de eerste vijf WAO-jaar voor eigen
risico te nemen antwoordde 53 procent van de bedrijven de informatievoorziening
rond Pemba voldoende te vinden. Tussen bedrijfssectoren varieert dit percentage
tussen 46 en 71 procent. De beoordeling van de beantwoording van de overige
vragen wordt bemoeilijkt doordat in veel bedrijven de informatie over Pemba
niet in al zijn consequenties voor het bedrijf is doordacht. Bijna 80 procent
van de bedrijven heeft zich de vraag gesteld om onder Pemba het risico van
de eerste vijf WAO-jaren zelf te dragen. Van deze bedrijven heeft de helft
niet serieus overwogen het eigen risico te dragen, 19 procent heeft het wel
overwogen maar niet gedaan, 21 procent heeft de gedachten nog niet definitief
opgemaakt en 11 procent van de bedrijven zegt besloten te hebben eigen risicodrager
te worden. In veel bedrijven in deze laatste groep lijkt de wens
de vader van de gedachte, omdat per 1 januari 1998 minder dan 1 procent van
de bedrijven zich bij het Lisv heeft gemeld met de mededeling zelf het risico
voor de eerste 5 WAO-jaren te willen dragen. Bij bedrijven die aangeven nog
geen keuze voor eigen risico dragen te hebben gemaakt, blijken de hoogte van
de tarieven van de verzekeraars en de mate waarin de tarieven van de WAO-premie
gaat variëren de belangrijkste beslissingsoverwegingen te zijn.Als er wat meer praktische ervaring is opgedaan met name ten aanzien van
de borgstelling en deze goed wordt gecommuniceerd naar bedrijven, dan lijken
nog veel bedrijven de stap te willen zetten om het risico van de eerste 5
WAO-jaren zelf te dragen. Aansprakelijkheidsverzekering voor bedrijvenHet risico voor schadeclaims als gevolg van aansprakelijkheid voor bedrijfsongevallen
en beroepsziekten kan de werkgever afdekken door een Aansprakelijkheidsverzekering
voor Bedrijven en Beroepen (AVB-polis) te sluiten. 11% van de contactpersonen
van de bedrijven in het werkgeverspanel kan niet aangeven of men wel of niet
een AVB-verzekering heeft. Van de bedrijven die de vraag wel kunnen beantwoorden
zegt 54 procent van de bedrijven een AVB-verzekering te hebben afgesloten.
In deze bedrijven werkt 59 procent van de werknemers. Grotere bedrijven blijken
vaker een AVB-polis te hebben afgesloten dan kleinere. Over het karakter van
de dekking konden veel bedrijven geen informatie verschaffen.De vraag of de verzekeraar aan het verzekerde bedrijf eisen heeft gesteld
met betrekking tot arbeidsomstandigheden of preventie van ongevallen en beroepsziekten
kon door 22 procent van contactpersonen in de verzekerde bedrijven niet worden
beantwoord. Van de verzekerde bedrijven die deze vraag wel hebben beantwoord
heeft bij 18% de verzekeraar eisen gesteld als aansluiting bij een Arbodienst,
afname van een RI&E en brand- en/of andere veiligheidseisen. Ruim eenderde
van de verzekerde bedrijven is korter dan 5 jaar verzekerd. De gegevens over
de aansprakelijkheidsverzekering zijn door de grote non-respons moeilijk te
interpreteren. Er lijkt echter sprake van veel beweging op het gebied van
werkgeversaansprakelijkheid. Ook van aansprakelijkheid en aansprakelijkheidsverzekering
kunnen prikkels tot preventie uitgaan naar bedrijven. Een nadere verkenning
van de ontwikkelingen rondom aansprakelijkheidsverzekeringen is aangewezen. 6. Aansluiting bij arbodienst en arbeidsomstandighedenbeleidDe aansluiting bij arbodiensten, voor alle werkgevers verplicht per 1
januari 1998, lag eind 1997 op 92% van de bedrijven (95% van de werknemers).
Van de bedrijven die al per 1 januari 1996 verplicht aangesloten moesten zijn
was eind 1997 94% aangesloten. Het gaat in hoofdzaak om de kleinste bedrijven
die achter blijven bij het voldoen aan de aansluitingsplicht. Aanschrijvingen
van de uitvoeringsinstellingen, aan wie de contracten moeten worden opgestuurd,
en controles door de arbeidsinspectie zullen het percentage aangesloten bedrijven
verder opvoeren. Niet aangesloten werkgevers zullen voorts met de gevolgen
geconfronteerd worden indien een werknemer langdurig ziek wordt. Dit betekent
dat, indien de werkgever nalaat op tijd de ziekmelding te doen en een reïntegratieplan
in te dienen, zijn loondoorbetalingsplicht wordt verlengd en hem een boete
opgelegd zal worden wegens het niet indienen van een reïntegratieplan.
Blijft de werkgever in gebreke, dan stelt het Lisv zelf een reïntegratieplan
op, brengt de kosten hiervan in rekening en kan de werkgever dwingen dit plan
uit te voeren. Het ligt in de rede dat niet aangesloten werkgevers, indien
zij met een langdurig zieke worden geconfronteerd, zich in verband
met hun financiële belangen al eerder tot de uvi of een arbodienst zullen
wenden.De in het rapport opgenomen cijfers over de diensten die in 1997 feitelijk
zijn verricht door arbodiensten in de aangesloten bedrijven zijn moeilijk
interpreteerbaar, omdat geen gegevens beschikbaar zijn over de bedrijfsomstandigheden
die aanleiding kunnen zijn om van diensten gebruik te maken. Zoals in de rede
ligt hebben de meeste contacten van arbodiensten met bedrijven van doen met
het ziekteverzuim. Maar daarnaast had in 1977 ook een aanzienlijk aantal contacten
met preventie van doen (risico-inventarisatie en -evaluatie en periodiek arbeidsgeneeskundig
onderzoek).De per 1 januari 1994 ingevoerde verplichting tot het aanstellen van bedrijfshulpverleners
blijkt eind 1997 in 71% van de bedrijven te zijn opgevolgd. Ook dit percentage
zal naar verwachting geleidelijk groeien door inspanningen van arbodiensten
in het kader van de risico-inventarisatie enevaluatie en controles door de
Arbeidsinspectie.In deze onderzoekronde zijn vragen gesteld over de aard van de investeringen
die bedrijven in 1977 hebben gedaan ter verbetering van de arbeidsomstandigheden
en de daarmee gemoeide kosten, teneinde een vergelijkingscijfer te hebben
om later het effect van de per 1 januari 1998 ingevoerde regeling willekeurige
afschrijving arbo-investeringen (Farbo-regeling) te kunnen vaststellen. Op
zich zelf hebben de uitkomsten van deze ondervraging niet veel betekenis,
te meer omdat het arbo-aspect van investeringen vaak moeilijk is te onderscheiden.
Duidelijk is wel dat veiligheid en het voorkomen van zware lichamelijke belasting
hoog op de arbo-agenda's van bedrijven staan. De belangstelling voor het gebruik
van de Farbo-regeling heeft eveneens op deze aspecten betrekking. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave XNoot1Over het eerste rapport 1995–1996 heb ik u bij brief van 18 oktober
1996 (Tweede Kamer, 1996–1997, 22 187, nr. 40) geïnformeerd.
Vervolgens is in april 1997 het tweede rapport najaar 1996 verschenen (brief
van 10 april 1997; Soza-97–328) en in oktober 1997 de rapportage 1996–1997
(Soza-97–1076). De resultaten uit dat onderzoek zijn met u besproken
in het algemeen overleg d.d. 15 januari 1998 (Tweede Kamer, 1997–1998,
22 187, nr. 56). XNoot2Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-62.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl