Tenuitvoerlegging van de tbs-maatregel; Brief minister over herzien verlofbeleidskader
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29452, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29452 nr. 10

01-07-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Het systeem van terbeschikkingstelling3. VerlofbeleidskaderAlgemeenVerlofbeleidskaderElektronisch volgsysteem (EVS)Regelgeving4. Samenwerking tussen de tbs-klinieken en de geestelijke
gezondheidszorg (ggz)AlgemeenSamenwerkingBevoegdheden5. Long-stay6. Tenuitvoerlegging van combinatievonnissen7. Contraire niet-verlenging van de tbs8. Capaciteit9. Illegalen en ongewenstverklaarden in de tbs10. OvergangsperiodeHeroverweging alle verlovenInrichten centraal coördinatie- en informatiepuntUitbreiden bevoegdheden politieInformeren slachtoffersOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29452Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 452Tenuitvoerlegging van de tbs-maatregelnr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 juli 20041. InleidingIn het Algemeen Overleg van 26 mei jl. over de beleidsbrief inzake
de terbeschikkingstelling (tbs) (TK 2003–2004, 29 452, nr. 1) en
in het debat naar aanleiding van de gebeurtenissen in Eibergen van 4 juni
jl., heb ik toegezegd het herziene verlofbeleidskader voor 30 juni aan
Uw Kamer aan te zullen bieden. Met deze brief doe ik die toezegging gestand1.Allereerst schets ik in algemene termen het systeem van de terbeschikkingstelling
en de plaats van het verlof daarin. Aansluitend geef ik een toelichting op
het bijgevoegde verlofbeleidskader, waarbij risicotaxatie, contra-expertise
en elektronisch toezicht aan de orde komen. Hierna komen de andere onderwerpen
aan de orde waarover ik heb toegezegd in te zullen gaan, zoals de relatie
tussen de geestelijke gezondheidszorg en de tbs-klinieken, long-stay, de tenuitvoerlegging
van combinatievonnissen, de capaciteitsproblematiek en de illegalen in de
tbs.2. Het systeem van terbeschikkingstellingDe tbs met verpleging is in het sanctiestelsel een strafrechtelijke maatregel
ter beveiliging van de samenleving. Deze is bestemd voor daders van ernstige
delicten bij wie tijdens het plegen hiervan sprake was van een gebrekkige
ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens en bij wie een ernstig
gevaar voor recidive bestaat.De veiligheid wordt op korte termijn gerealiseerd door gedwongen opname
in een goed beveiligde tbs-kliniek (dwangverpleging) en op lange termijn door
behandeling van de tbs-gestelde om het recidiverisico tot aanvaardbaar niveau
terug te dringen.Het doel van de tbs is dat de tbs-gestelde terugkeert in de samenleving.
Uitgangspunt is immers dat opsluiting van mensen uitzondering dient te zijn
en alleen om zeer dringende redenen van algemeen belang gerechtvaardigd kan
worden. Maar anders dan bij een vrijheidsstraf wordt de tbs-maatregel pas
beëindigd indien de rechter vindt dat het risico op herhaling
van het delict tot een aanvaardbaar niveau is teruggebracht. Zolang dat niet
het geval is, kan de tbs steeds met één of twee jaar worden
verlengd. De onbepaalde duur van de tbs is essentieel voor de beveiliging
van de samenleving. Daar kan aan worden toegevoegd, dat de aard van de maatregel
tbs ook verplicht tot het bieden van voldoende mogelijkheden om tot gedragsverandering,
en dus tot vermindering van de kans op recidive te komen.Gevangenisstraf is geen goed alternatief voor deze categorie delinquenten;
vanwege de bepaaldheid van de duur ervan en vanwege de beperktere mogelijkheden
voor een effectieve behandeling. Bij enkele gevangenisstraf zou bij deze groep
een te hoog recidiverisico blijven bestaan.Naast het behandelen van de stoornis met het oog op de effecten daarvan
op het gedrag, vormt de geleidelijke en begeleide terugkeer in de samenleving
een essentieel onderdeel van een succesvolle behandeling. Door het verlenen
van verlof wordt de terugkeer in de samenleving voorbereid; tevens wordt getoetst
of de bereikte gedragsverandering daadwerkelijk standhoudt bij toenemende
vrijheden en verantwoordelijkheden. Binnen het kader van het verlof moet bewezen
worden dat het vertrouwen gerechtvaardigd is dat betrokkene weer onbewaakt
in de samenleving kan terugkeren. Dat impliceert dat men voor het einde van
de behandeling aan betrokkene ook dat vertrouwen moet geven. De stapsgewijze
verruiming van vrijheden is evenwel alleen verenigbaar met de doelstelling
van beveiliging van de samenleving wanneer daar een adequate inschatting van
de risico's aan ten grondslag ligt (zie verder par. 3).Voor een deel van de tbs-gestelden geldt, dat terugkeer in de samenleving
slechts mogelijk is wanneer voldoende ondersteuning en begeleiding in de vorm
van een voortgezette behandeling geboden wordt; door- en uitstroom naar de
ggz is in die gevallen aangewezen opdat de vereiste zorg en toezicht wordt
verleend (zie verder par. 4).Het is evenwel ook mogelijk dat na verloop van tijd wordt geconstateerd,
dat sprake is van een zodanige blijvende delictgevaarlijkheid dat betrokkene
op een long-stay afdeling moet worden geplaatst. (zie verder par 5).3. VerlofbeleidskaderAlgemeenZoals hiervoor betoogd dient de terugkeer in de samenleving zeer zorgvuldig
te geschieden en met de nodige waarborgen te worden omgeven. Dit wordt geregeld
in het verlofbeleidskader, dat sinds maart 2000 van toepassing is. Sinds deze
periode heeft zich een aantal ontwikkelingen voorgedaan die ertoe geleid hebben
dat besloten is een nieuw verlofbeleidskader op te stellen, zoals aangekondigd
in de tbs-beleidsbrief van 1 maart 2004, 29 452, nr. 1.In het nieuwe verlofbeleidskader (zie bijlage) wordt geregeld dat de terugkeer
geleidelijk verloopt via opeenvolgende vormen van verlof met een geleidelijk
groter wordende mate van vrijheid. Omwille van de maatschappelijke veiligheid,
wordt iedere fase in de behandeling van meer waarborgen en zorgvuldigheidseisen
voorzien.VerlofbeleidskaderDe aanscherping in het verlofbeleidskader omvat de volgende onderdelen:– Het aantal verlofvormen vanuit de tbs-kliniek, proefverlof niet
meegerekend, wordt teruggebracht tot drie. Hierdoor wordt het systeem overzichtelijker en helderder. De verlofvormen zijn: begeleid verlof,
onbegeleid verlof en transmuraal verlof;– Voor iedere verlofvorm moet een machtiging worden aangevraagd.
De overgang van de intramurale fase naar verlof en de overgang van de ene
verlofvorm naar de andere verlofvorm is alleen mogelijk als een risicotaxatie
is uitgevoerd; dit betekent dat voortaan ook bij begeleid verlof een risicotaxatie
vereist is;– In daartoe aangewezen gevallen wordt een contra-expertise uitgevoerd;– Na toetsing wordt besloten of een machtiging kan worden verleend;– Indien de terbeschikkinggestelde zich aan het verlof onttrekt,
zal de machtiging worden ingetrokken. Er moet een nieuwe aanvraag worden ingediend
om opnieuw verlof toe te kennen.Ook in de uitvoering van het verlofbeleidskader zal de aandacht gericht
moeten zijn op het realiseren van de maatschappelijke veilligheid. Risicomanagement
is daarom een noodzakelijke aanvulling op risicotaxatie. Door de risicotaxatie
worden de risicofactoren in het gedrag van de tbs-gestelde die tot recidive
kunnen leiden in beeld gebracht. Door middel van risicomanagement wordt concreet
aangegeven hoe met deze risico's wordt omgegaan. Dit houdt bijvoorbeeld in
dat controle wordt uitgeoefend op met name die factoren die bij betrokkene
in het verleden tot een delict hebben geleid, zoals alcohol- of drugsverslaving.In het verlofbeleidskader wordt geen onderscheid gemaakt naar ziektebeelden
of bepaalde categorieën delicten. De reden daarvoor is dat het ziektebeeld
of het delict op zich te weinig concrete informatie biedt over de mate waarin
beveiliging en behandeling noodzakelijk zijn. Het spreekt echter voor zich
dat de historische achtergrond van de tbs-gestelde, waaronder ook het ziektebeeld
en de aard van het gepleegde delict, factoren zijn die worden meegewogen bij
de beslissing tot verlof, bijvoorbeeld als onderdeel van de risicotaxatie.Aanvulling van deze informatie met een concrete analyse van de stoornis
van de betrokkene en welke risico's in het individuele geval bestaan, zoals
bijv. alcoholgebruik of verslaving, is noodzakelijk om een totaaloverzicht
van het recidiverisico vast te stellen.Elektronisch volgsysteem (EVS)Tijdens de verlofperiode zal de aandacht gericht zijn op de mate van toezicht
die de tbs-gestelde nodig heeft om niet in herhaling te vervallen. De inzichten
die aldus zijn verworven moeten leiden tot een op maat toegesneden combinatie
van zorg en veiligheid. Elektronisch toezicht kan hierbij een rol spelen.
Hierbij moet echter in het oog worden gehouden dat elektronisch toezicht van
belang is in die situaties waarbij iemand continu op dezelfde plaats verblijft.
Een tbs-gestelde op verlof is echter voortdurend in beweging. Derhalve is
een elektronisch volgsysteem (EVS) meer aangewezen om toe te passen tijdens
een verlofsituatie. Belangrijk is daarom de ontwikkeling van een dergelijk
systeem, waardoor alle bewegingen van de terbeschikkinggestelde tijdens verlof
kunnen worden geregistreerd. Dit volgsysteem kan, naast de al bestaande middelen
ter bevordering van het risicomanagement (urinecontrole, inname van medicatie
etc.), worden ingezet.Er wordt geïnventariseerd welke wensen en mogelijkheden er zijn voor
toepassing van de techniek van EVS binnen de verloftrajecten, evenals de kosten
die daarmee gemoeid zijn. In actieve samenwerking met een aantal tbs-klinieken
zal in 2004 een plan van aanpak voor een elektronisch volgsysteem worden uitgewerkt.
In 2005 kunnen proeven met dit volgsysteem worden uitgevoerd. De ervaringen
hiermee, in combinatie met ervaringen in het buitenland, zullen de basis vormen
voor de uiteindelijke toepassing. RegelgevingHet verlofbeleidskader zal worden opgenomen in het Reglement verpleging
terbeschikkingstelling (RvT). Het gewijzigde RvT zal naar verwachting per
1 januari 2005 in werking treden.4. Samenwerking tussen de tbs-klinieken en de geestelijke
gezondheidszorg (ggz)AlgemeenVoor bepaalde categorieën tbs-gestelden geldt dat zij tijdens de
tbs of nadat de tbs is beëindigd, verder worden behandeld in de ggz,
danwel zorg of begeleiding krijgen. Door- en uitstroom richting de ggz blijft
daarom ook in de toekomst dus van belang.In het rapport van de commissie Kosto «Veilig en wel» wordt
een pleidooi gehouden voor integratie van de tbs-klinieken in de ggz. In het
kabinetsstandpunt (TK 2001–2002, 24 587, nr. 75) op dit rapport
wordt het voorstel van een volledige integratie niet overgenomen, in verband
met de integrale verantwoordelijkheid van de minister van Justitie voor de
tenuitvoerlegging van de tbs-maatregel. Los daarvan geldt dat met betrekking
tot tbs-gestelden een andere optiek van behandeling moet bestaan, dan ten
aanzien van ggz-patiënten in het algemeen. De veiligheid staat in de
tbs voorop, terwijl in de ggz de behandeling van de stoornis primair is. De
mate waarin de patiënt bewegingsvrijheid heeft, is binnen de ggz geen
onderwerp van discussie. Juist het feit dat een tbs-gestelde onvoldoende scherp
in het oog is gehouden, is de vermoedelijke aanleiding voor de problemen die
rond het verlof zijn gebleken.Nauwe en volledige samenwerking tussen tbs- en ggz-instellingen wordt
echter nadrukkelijk bevorderd, waarbij als uitgangspunt geldt dat de tbs-inrichting
herkenbaar blijft als een zelfstandige juridische, organisatorische en financiële
eenheid.SamenwerkingDit beleid zal in de toekomst worden voortgezet. Inmiddels is een bestuurlijk
samenwerkingsverband tot stand gekomen tussen de Pompe-kliniek en GGz-Nijmegen,
waarin bovengenoemd uitgangspunt wordt gerespecteerd. Er worden voorbereidingen
getroffen om de Van Mesdag-kliniek te Groningen te verzelfstandigen, opdat
daar eveneens een bestuurlijk samenwerkingsverband met de GGz-Groningen tot
stand kan komen. Ook andere klinieken hebben inmiddels samenwerkingsverbanden
met ggz-instellingen gerealiseerd.Het doel van deze samenwerking is onder meer het besparen van kosten door
gebruik te maken van gemeenschappelijke voorzieningen, het uitwisselen van
kennis en personeel zodat deze met verschillende categorieën patiënten
leren om te gaan en, waar mogelijk, het realiseren van door- en uitstroom
van elkaars patiënten. Forensische poliklinieken, die tot de ggz behoren,
hebben samenwerkingsverbanden met tbs-klinieken en bieden ambulante behandelingen
aan, bijvoorbeeld in het gevangeniswezen.BevoegdhedenOm de aansturing van de tbs-klinieken te optimaliseren, is wetgeving in
voorbereiding waarin de bevoegdheden van de minister van Justitie ten aanzien
van alle justitiële inrichtingen eenduidig worden geregeld. Dit wetsvoorstel
kan naar verwachting in 2005 worden ingediend.In samenwerking met het ministerie van VWS worden voorstellen ontwikkeld om tot een eenduidige financiering en positionering van de forensische
psychiatrie te komen.In samenwerking met het ministerie van VWS zal het bovenstaande beleid
worden voortgezet, waarbij de financiering van de forensische psychiatrie
en de organisatie van de samenwerking centraal staat.5. Long-stayBeëindiging van de tbs kan alleen plaatsvinden indien de rechter
van mening is dat het recidivegevaar voldoende is teruggebracht. Tijdens de
tenuitvoerlegging van de tbs kan blijken dat dit in onvoldoende mate mogelijk
is. In dat geval kan de tbs voortdurend worden verlengd.Op dit moment is na zes jaar behandeling plaatsing op een long-stay afdeling
mogelijk. Momenteel zijn er zestig long-stay plaatsen beschikbaar. Daarmee
zal niet kunnen worden volstaan. Om te bepalen hoe groot de toekomstige long-stay
populatie is en welke differentiaties daarin bestaan wordt door het WODC een
onderzoek uitgevoerd, zowel binnen tbs-klinieken als in ggz-instellingen.Dit onderzoek zal naar verwachting in september gereed zijn. Op basis
daarvan zal het toekomstige long-stay beleid worden geformuleerd, waarbij
zoals is besproken in het Algemeen Overleg van 26 mei jl. aandacht zal
worden besteed aan de vraag na welke periode het mogelijk is te bepalen of
een tbs-gestelde in aanmerking komt voor plaatsing op een long-stay afdeling.6. Tenuitvoerlegging van combinatievonnissenIn veel gevallen wordt naast de maatregel tbs tevens een gevangenisstraf
opgelegd. In de zgn. «Fokkenswetgeving» wordt bepaald op welke
wijze deze combinatievonnissen ten uitvoer dienen te worden gelegd. De wijze
van tenuitvoerlegging van deze vonnissen is beschreven in artikel 13 van het
Wetboek van Strafrecht en de artikelen 41 tot en met 44a van de Penitentiaire
maatregel. Voorts is in de ministeriële regeling Selectie, plaatsing
en overplaatsing van gedetineerden nog een aantal regels vastgelegd.Bij combinatievonnissen is de regel dat de veroordeelde, nadat hij eenderde
deel van zijn gevangenisstraf heeft ondergaan wordt overgeplaatst naar een
tbs-inrichting. De achterliggende gedachte is, dat in een combinatievonnis
een dubbele opdracht besloten ligt, namelijk vrijheidsbeneming van tenminste
een bepaalde duur en geen terugkeer in de samenleving, tenzij de delictgevaarlijkheid
voldoende is afgenomen. Het realiseren van deze beide doelen behoeft echter
niet noodzakelijkerwijs volgtijdelijk plaats te vinden.De rechter kan in zijn vonnis tot uitdrukking brengen dat hij het gewenst
acht om tot eerdere of latere plaatsing over te gaan (zie art. 43 Penitentiaire
maatregel jo. art. 37b, tweede lid, Sr).Dit advies is zwaarwegend, maar heeft geen dwingend karakter. Zoals in
art. 43 van de Penitentiaire maatregel is bepaald, kunnen er andere redenen
zijn die bij een beslissing tot eerder of later plaatsen meespelen, waarbij
niet uit het oog dient te worden verloren dat de omstandigheden rondom de
tbs-gestelde zich kunnen wijzigen. Gedurende de tenuitvoerlegging van het
vonnis zullen alle relevante feiten en omstandigheden in de beslissing tot
plaatsing worden betrokken.In de casus die is besproken tijdens het AO van 26 mei en 3 juni
jl., was sprake van een combinatievonnis waarbij de rechter, gebruikmakend
van zijn adviesrecht, had aangegeven dat de veroordeelde tweederde gedeelte
van zijn gevangenisstraf diende uit te zitten alvorens met de tbs een aanvang
kon worden gemaakt. Van dit advies is afgeweken wegens detentieongeschiktheid
van de betrokkene. De afwijking van het advies van de rechter was in dit geval
dus conform de geldende regelgeving.Met de tbs-klinieken is onlangs afgesproken dat in geval van een combinatievonnis
waarbij de rechter uitdrukkelijk heeft bepaald dat tweederde deel van de gevangenisstraf
ten uitvoer dient te worden gelegd, geen tbs-verloftraject meer zal worden
gestart voordat tweederde deel van de gevangenisstraf is verstreken. Overplaatsing
naar een tbs-kliniek voordat deze periode is verstreken, blijft mogelijk indien
daar voldoende reden toe is, bijvoorbeeld in geval van detentieongeschiktheid.
Bij de tenuitvoerlegging van combinatievonnissen zal in zijn algemeenheid
gelden, dat de vrijheden die tijdens de terbeschikkingstelling worden toegestaan,
niet verder gaan dan de vrijheden die zouden zijn toegelaten wanneer alleen
een vrijheidsstraf zou zijn opgelegd.Hiermee worden in de toekomst situaties voorkomen zoals beschreven in
de vragen en antwoorden van de vaste commissie voor Justitie over deze problematiek.
Het doorvoeren van deze beleidslijn bij reeds verleende vrijheden is door
de RSJ in een bezwaarschriftprocedure geblokkeerd.7. Contraire niet-verlenging van de tbsNa het ingaan van de terbeschikkingstelling wordt na twee jaar door de
rechter getoetst of de tbs wordt verlengd. Deze verlenging kan voor de duur
van één of twee jaar worden opgelegd. In geval van geweldsdelicten
jegens personen kan de tbs indien noodzakelijk telkenmale worden verlengd.
De tbs-kliniek stuurt de officier van justitie een advies met informatie over
de vraag of een vordering tot verlenging van de tbs noodzakelijk is. De officier
van justitie beslist of hij een vordering bij de rechter indient om de tbs
te verlengen. Doet hij dat niet, dan loopt de tbs van rechtswege af.Indien de officier van justitie beslist om, mede op basis van het advies
van de kliniek, een vordering tot verlenging van de tbs in te dienen, is de
zaak bij de rechter aanhangig. De rechter beslist, mede op basis van het advies
van de tbs-kliniek, over de vordering van de officier van justitie. Indien
hij besluit de vordering van de officier ondanks een andersluidend advies
af te wijzen, wordt gesproken van contraire niet-verlenging van de tbs.Het afgelopen jaar is geconstateerd dat het aantal contraire niet-verlengingen
toeneemt. Naar de oorzaken daarvan zal nog in 2004 een onderzoek worden gestart.8. CapaciteitEr is een tekort aan capaciteit in tbs-inrichtingen. Volgens de meest
recente prognoses, die in de begroting 2005 worden opgenomen, bedraagt dit
tekort, bij ongewijzigd beleid, in 2008 ongeveer 300 plaatsen.Naar aanleiding hiervan zijn plannen ontwikkeld om de capaciteit verder
te vergroten. Eén van de getroffen maatregelen betreft het creëren
van extra capaciteit bij bestaande tbs-inrichtingen. Dit levert ongeveer 86
plaatsen op.Om de druk op de tbs-capaciteit verder te verminderen, de bezetting van
gevangeniscellen door passanten te voorkomen en tegelijkertijd eerder te kunnen
starten met de behandeling van deze passanten, ben ik voornemens de tbs-capaciteit
verder te vergroten. Hiervoor zal ik middelen uit de veiligheidsenveloppe
II aanvullend investeren. Voor gedetailleerde informatie wordt verwezen naar
de justitiebegroting 2005. 9. Illegalen en ongewenstverklaarden in de tbsDe aanwezigheid van illegalen en ongewenstverklaarden in de tbs leidt
tot vergroting van de capaciteitsproblematiek.Een groot deel van deze problematiek wordt veroorzaakt door het feit dat
een veroordeelde die niet de Nederlandse nationaliteit bezit, na de veroordeling
ongewenst wordt verklaard. Pas vanaf dat moment heeft hij geen legale verblijfsstatus
meer. Het aantal personen dat reeds illegaal is op het moment van berechting,
is beperkt.Aangezien bij deze categorieën van tbs-gestelden de behandeling niet
kan uitmonden in resocialisatie, omdat ze niet in de Nederlandse samenleving
mogen terugkeren, kan de tbs onbedoeld een permanent karakter krijgen indien
blijkt dat overdracht naar het land van herkomst niet mogelijk is. Momenteel
worden met verschillende partijen plannen ontwikkeld over de vraag hoe met
deze problematiek wordt omgegaan. De tbs-klinieken worden uitgenodigd voorstellen
te doen om aparte voorzieningen voor deze groep in te richten. Ook het vorderingsbeleid
zal opnieuw worden bezien.Uiterlijk in september 2004 zal ik de Tweede Kamer informeren over de
voorstellen met betrekking tot de opvang van illegale en ongewenstverklaarde
vreemdelingen in de tbs.10. OvergangsperiodeHeroverweging alle verlovenVooruitlopend op de invoering van het nieuwe verlofbeleidskader heb ik
reeds een aantal maatregelen getroffen om de huidige praktijk aan te scherpen.
In mijn brief van 7 juni jl. heb ik deze maatregelen uiteengezet. De
kern daarvan betreft een heroverweging van alle verloven. Deze heroverweging
dient voor 1 september gereed te zijn met uitzondering van de proefverloven;
daarvoor geldt een termijn van 1 oktober.Er wordt een onafhankelijk onderzoek ingesteld naar de verlofpraktijk
in de tbs-kliniek Flevo Future. Dit onderzoek zal naar verwachting in de herfst
van dit jaar gereed zijn. Tevens laat ik mij informeren over de vraag of en
in welke mate binnen de tbs-kliniek, danwel tijdens verlof, door tbs-gestelden
gebruik kan worden gemaakt van internet, e-mail, enz.Mocht daarbij blijken dat er zich nog andere problemen binnen de tbs-klinieken
voordoen, dan is het mijn bedoeling dat op zo kort mogelijke termijn maatregelen
worden getroffen door de Dienst Justitiële Inrichtingen.Inrichten centraal coördinatie- en informatiepuntZoals eerder met de Kamer besproken heb ik opdracht gegeven een centraal
coördinatie- en informatiepunt in te richten voor de opsporing van tbs-gestelden
die ongeoorloofd afwezig zijn. Het overleg dat reeds plaatsvond tussen betrokken
partijen is verder geïntensiveerd. Er ligt reeds een voorstel voor de
feitelijke inrichting van het meldpunt. Kern van dit voorstel is de inrichting
van een structureel coördinatiepunt bij de politie (KLPD). De kliniek
meldt een ongeoorloofde afwezigheid direct. Het meldpunt vormt het draaipunt
in de keten van opsporing en draagt ook zorg voor de coördinatie hiervan.
De functionele aansturing van het KLPD gebeurt door het landelijk parket van
het openbaar ministerie.Op dit moment is bij het parket generaal een tijdelijk meldpunt als noodvoorziening
ingericht, dat operationeel zal blijven tot het moment dat het structureel
meldpunt bij het KLPD is ingericht. Naar verwachting zal dit structurele meldpunt
in juli 2004 worden overgedragen aan de KLPD. Uitbreiden bevoegdheden politieTijdens het AO van 26 mei jl. heb ik toegezegd zo spoedig mogelijk
een wetsvoorstel in te dienen waarin de uitbreiding van de bevoegdheden van
de politie wordt geregeld bij onttrekkingen aan verlof. Op 11 juni jl.
is de nota van wijziging, waarin deze bevoegdheden zijn opgenomen, in de ministerraad
besproken. De nota ligt momenteel voor bij de Raad van State.Informeren slachtoffersIn 2004 zal voor de tbs-sector een definitieve regeling worden vastgesteld
die de informatievoorziening aan slachtoffers en/of eventuele nabestaanden
omvat. Hiervoor hebben DJI en OM al een conceptprotocol opgesteld. Eind 2004
kan de definitieve regeling worden ingevoerd.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29452-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl