Experimentenwet BGV-zones; Brief van de Staatssecretaris van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31430, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31430 nr. 16

14-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Perceptiekosten2. Bezwaar en beroep (WOZ-waarde)3. BTW4. Toelichting draagvlakvereisten1. Minimale respons 50%2. Minimaal tweederde van het aantal respondenten
is voor3. De voorstanders vertegenwoordigen meer WOZ-waarde
dan de tegenstanders5. EvaluatiecriteriaOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31430, nr. 16 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31430Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 430Tijdelijke regels voor experimenten met een gebiedsgerichte bestemmingsheffing
ten behoeve van aanvullende activiteiten van samenwerkende ondernemers mede
in het publiek belang (Experimentenwet BGV-zones)nr. 16BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 oktober 2008Tijdens de eerste termijn van het debat over het wetsvoorstel experimenten
BGV-zones1 heb ik u toegezegd dat ik de nog openstaande
punten schriftelijk zou beantwoorden voor de tweede termijn. Hierbij stuur
ik u mede namens de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
een nadere toelichting op deze punten. Van de gelegenheid maak ik gebruik
mijn argumenten voor de in het wetsvoorstel opgenomen draagvlakvereisten nader
aan u toe te lichten. Hieronder ga ik achtereenvolgens in op 1. de perceptiekosten,
2. de gevolgen van een verlaging van de WOZ-waarde na bezwaar, 3. de BTW bij
omzetting van een bestaand fonds in een BGV, 4. de draagvlakvereisten en 5.
de evaluatiecriteria.1. PerceptiekostenMevrouw Blanksma-Van den Heuvel (CDA) vroeg om een indicatie van de perceptiekosten.
De perceptiekosten zijn de kosten voor heffing en inning die de gemeente af
mag trekken van de opbrengst van een BGV-heffing. De uitkomst van deze verrekening
is de totale subsidie die de BGV-stichting of -vereniging ontvangt. Andere
kosten voor de gemeente, bijvoorbeeld voor de draagvlakmeting, mogen niet
worden verrekend. De perceptiekosten die gemoeid zijn met het BGV zijn op
voorhand niet exact in te schatten. Ze zijn mede onderdeel van het experiment,
om te kijken of het middel van de BGV-heffing voldoende effectief en kostenefficiënt
is. Het reeds bestaande Leidse model is, anders dan de BGV-heffing, een opslag
op de Onroerende Zaakbelasting (OZB) en is derhalve verweven met de reguliere
OZB-heffing en de perceptiekosten daarvan. In het Leidse model zijn bij de
oprichting door de gemeente € 10 000,– in rekening gebracht
voor perceptiekosten. Sindsdien zijn geen perceptiekosten meer gerekend bij
wijze van «service» van de gemeente aan het ondernemersfonds.
Gemeente en de BGV-organisatie zijn ook vrij daar nadere afspraken over te
maken. De perceptiekosten zijn bij het Leidse model in het algemeen laag.
Een keer per jaar wordt een Excelsheet gemaakt met twee extra kolommen: één
voor het opslagpercentage op de OZB en één voor het bedrag dat
overgemaakt moet worden aan het ondernemersfonds. Het opslagpercentage
in het Leidse model is 5,3% van het tarief OZB niet-woningen. In 2006
was bij een totale opbrengst van de OZB voor niet-woningen in de gemeente
Leiden van circa € 15,6 miljoen, de opbrengst voor de Leidse ondernemersvereniging
circa € 825 000,–. De verrekende € 10 000,–
voor perceptiekosten vormen ongeveer 1,2% van dit bedrag. De BGV betreft
weliswaar een aparte heffing, maar is om de uitvoeringslasten voor gemeenten
zo laag mogelijk te houden wel net als het Leidse model zoveel mogelijk gekoppeld
aan de systematiek van de WOZ. Omdat de gemeenten hier reeds een administratie
voor bijhouden, mag worden verwacht dat de kosten laag zijn.2. Bezwaar en beroep (WOZ-waarde)De heer Aptroot (VVD) vroeg zich af wat er gebeurt als iemand bezwaar
maakt tegen de WOZ-waarde en deze naderhand lager wordt vastgesteld.Voor de BGV-heffing kan er gekozen worden voor een heffing naar rato van
de WOZ-waarde of voor een vast bedrag. Indien wordt gekozen voor een vast
bedrag bestaat bovenstaande problematiek niet. Indien wordt geheven op basis
van de WOZ-waarde kan het inderdaad zo zijn dat door een bezwaar tegen de
WOZ-waarde, de waarde alsnog wordt verlaagd. In een dergelijk geval wordt
net als bij andere heffingen die gebruik maken van de WOZ-waarde (OZB, waterschapslasten,
eigenwoningforfait) de heffing lager vastgesteld. Gemeenten kunnen een eigen
beleidsbeslissing nemen over de vraag hoe dit wordt opgevangen. Men kan bijvoorbeeld
een voorschotregime zodanig vormgeven dat er rekening mee gehouden kan worden.
Eventuele lagere heffingsopbrengsten kunnen dan verrekend worden met het nog
niet aan de BGV-stichting of -vereniging uitgekeerde (bevoorschotte) bedrag.
In het Leidse model is de afspraak gemaakt met de gemeente dat 3% van
de opbrengst wordt gereserveerd voor het geval de definitieve OZB aanslag
tegenvalt als gevolg van bezwaren op de WOZ-waarde. Een definitieve afrekening
vindt dan na 3 jaar plaats of zoveel eerder als eventuele bezwaar- en beroepsprocedures
zijn afgerond. Een gemeente kan er ook voor kiezen deze kosten te dekken uit
de algemene middelen.3. BTWMevrouw Smeets vroeg of de activiteiten die door de vereniging of stichting
verricht worden in de BGV-zone recht geven op BTW-aftrek. Zij trekt daarbij
een vergelijking met bestaande ondernemersfondsen. Als de thans bestaande
ondernemersfondsen activiteiten financieren, is BTW-aftrek mogelijk omdat
sprake is van met BTW belaste werkzaamheden die worden uitgevoerd in opdracht
van ondernemers. De ondernemers kunnen in de regel zelf de BTW in aftrek brengen
omdat zij zelf ook met BTW belaste prestaties verrichten. Indien diezelfde
ondernemers als bijdrageplichtige een heffing gaan betalen, leidt betaling
van die heffing als zodanig uiteraard niet tot recht op aftrek in de BTW-sfeer.
Of dit ook per saldo leidt tot een hogere bijdrage hangt af van de vraag of
in de heffing een BTW-component moet worden meegenomen. Dit zal het geval
zijn als de BGV-vereniging ofstichting niet als BTW-ondernemer optreedt. Zij
kan dan de aan haar in rekening gebrachte BTW niet in aftrek brengen waardoor
deze een kostencomponent wordt van haar activiteiten. Dat ligt mogelijk anders
als de BGV-vereniging of -stichting zelf prestaties tegen vergoeding verricht
en daarom aangemerkt kan worden als BTW-ondernemer. Of dit het geval is hangt
af van de omstandigheden van het geval en is ter beoordeling aan de inspecteur.
Van een prestatie tegen vergoeding in de zin van de BTW-regelgeving jegens
de gemeente kan sprake zijn nu in de uitvoeringsovereenkomst met de gemeente
nauwgezet omschreven activiteiten kunnen zijn vastgelegd waarvan nakoming
gevorderd kan worden en waar subsidie tegenover staat. Voor een relevante prestatie is daarnaast in ieder geval van belang dat de vereniging
of stichting zelf prestaties verricht en in rekening brengt en niet bijvoorbeeld
slechts opdracht geeft tot bepaalde activiteiten. Vervolgens is van belang
om te beoordelen of de gemeente de in rekening gebrachte BTW gecompenseerd
kan krijgen uit het BTW-compensatiefonds. Hiervoor zijn de regels van dat
fonds van toepassing. Zo moet de prestatie (levering of dienst) aan de gemeente
worden bewezen en moet de gemeente die prestatie zelf gebruiken voor haar
handelen als overheid/niet-ondernemer. In dat verband is het feit dat het
wetsvoorstel eist dat de activiteiten zijn gericht op bevordering van een
publiek belang in de openbare ruimte een indicatie dat van compensabele activiteiten
sprake kan zijn.4. Toelichting draagvlakvereistenMevrouw Blanksma-Van den Heuvel (CDA) en de heer Van Leeuwen (SP) hebben
amendementen ingediend die betrekking hebben op het vereiste draagvlak.Over de wijze waarop het draagvlak dient te worden bepaald is onderzoek
gedaan naar buitenlandse varianten1 en heeft uitgebreid
afstemming plaatsgevonden met het georganiseerde bedrijfsleven waarbij goed
is gekeken naar deze buitenlandse voorbeelden. Dit heeft geleid tot een afgewogen
keuze. Uit internationaal onderzoek blijkt ook dat het draagvlak bij vergelijkbare
initiatieven in de loop van de tijd groeit2. Het
is in mijn ogen de kunst om de draagvlakvereisten zo te kiezen dat er sprake
is van aantoonbaar draagvlak onder de ondernemers, maar niet dat de barrière
zo hoog wordt dat de initiatiefnemers in die mate ontmoedigd worden dat het
onbegonnen werk lijkt. Ik ben van mening dat mijn voorstel hieraan voldoet.
Dit is te meer van belang aangezien de draagvlakmeting pas aan het eind van
het proces plaatsvindt, het een experiment betreft (en er dus nog geen best
practices in Nederland zijn) en bovendien ten behoeve van de experimentele
periode is bepaald dat de experimenten binnen twee jaar dienen te starten
(de verordeningen dienen binnen twee jaar na inwerkingtreding van de wet te
zijn vastgesteld).MKB-Nederland, VNO-NCW, de Vereniging Nederlandse Gemeenten, het Platform
Binnenstadsmanagement en Stichting CLOK (Centrum voor Lokale Ondernemerskringen)
steunen het wetsvoorstel, ook op het punt van de draagvlakvereisten.In het wetsvoorstel is opgenomen dat er mag worden overgegaan tot de heffing
van de BGV-bijdrage als er aan 3 voorwaarden is voldaan:1. De respons bij de draagvlakmeting is minimaal 50%;2. Van de respondenten is minimaal 2/3 voor;3. én de voorstemmers vertegenwoordigen meer WOZ-waarde dan de
tegenstemmers.Hieronder zullen de relevante aspecten uit de draagvlakmeting nader worden
toegelicht.1. Minimale respons 50%De non respons is vaak aanzienlijk bij stemmingen en referenda, vaak laten
alleen uitgesproken voorstanders en uitgesproken tegenstanders van zich horen.
Vandaar dat in het buitenland (en ook in ons Nederlandse model) uitgegaan
wordt van een draagvlakmeting, waarbij alleen de ondernemers die reageren
meetellen in het resultaat. Als alle ondernemers goed geïnformeerd zijn
en de gelegenheid hebben gehad om zich uit te spreken, mag ten aanzien van
diegenen die niet reageren tot op zekere hoogte worden aangenomen dat ze zich
zowel met instellen als met niet instellen kunnen verenigen. In die zin is
de respons representatief voor de verhoudingen in het gebied. Dat alle ondernemers
geïnformeerd worden is gewaarborgd in het wetsvoorstel. Wie vervolgens
niet reageert, telt simpelweg niet mee in de draagvlakmeting,
niet als tegenstander, maar ook niet als voorstander. Dat lijkt mij een eerlijk
systeem. De vrees dat met de huidige draagvlakvereisten – in het meest
ongunstige scenario – een minderheid een meerderheid kan dwingen mee
te doen, lijkt mij ongegrond aangezien de tegenstanders zich net zo goed zullen
laten horen als de voorstanders.De minimale respons die in het wetsvoorstel wordt vereist is vastgesteld
op 50%. Een responspercentage van 33% is vergelijkbaar bij wat
bij referenda gebruikelijk is en op advies van de Raad van State is het responspercentage
reeds verhoogd naar 50%. Ter vergelijking: het gemiddelde responspercentage
in het Verenigd Koninkrijk is 48%.2. Minimaal tweederde van het aantal respondenten
is voorIn Nederland willen we graag dat een ruime meerderheid voor is. Vandaar
de keuze voor tweederde. Dit in tegenstelling tot het buitenland (Verenigd
Koninkrijk, Verenigde Staten, Canada) waar een krappe meerderheid van 51%
van de respondenten al voldoende wordt geacht. De keuze voor tweederde meerderheid
hangt ook samen met het feit dat uit onderzoek blijkt dat de groep ondernemers
die niet meedoen aan gezamenlijke activiteiten op een bedrijvenlocatie gemiddeld
35% van het totale aantal bedraagt1.3. De voorstanders vertegenwoordigen meer WOZ-waarde
dan de tegenstandersHet systeem van een dubbele meerderheid (in aantal en in WOZ-waarde) waarborgt
dat de verhouding tussen kleine en grote ondernemers in balans is. Onevenredige
verdeling van kosten wordt zo voorkomen. Omdat de WOZ-waarde soms scheef verdeeld
is (een kleine groep vertegenwoordigt een relatief groot deel van de WOZ-waarde)
is minimaal 50% van de WOZ-waarde voldoende. Het tarief is in principe
ook gekoppeld aan de WOZ-waarde. De grote ondernemers betalen in dat geval
dus ook meer dan de kleine ondernemers. Daarom acht ik het reëel dat
de voorstanders ook een meerderheid van de WOZ-waarde dienen te vertegenwoordigen.Het wetsvoorstel eist overigens niet dat de WOZ-waarde altijd meegewogen
moet worden. Het is ook mogelijk dat de verordening een voor iedere ondernemer
gelijk bedrag vaststelt. In dat geval heeft iedere bijdrageplichtige ondernemer
een gelijk gewicht in de draagvlakmeting («one man, one vote»)
en is er geen meerderheid naar rato van de WOZ-waarde vereist.Het systeem van een dubbele en deels gewogen meerderheid heeft zich in
het Verenigd Koninkrijk reeds bewezen. Ik verwacht niet dat als gevolg van
deze systematiek een paar grote ondernemingen een BGV blokkeren nu in normale
gevallen ook de voorstanders naar verwachting een behoorlijke WOZ-waarde vertegenwoordigen.In de bijlage2 staat met een aantal rekenvoorbeelden
uitgewerkt hoe de huidige draagvlakvereisten en het voorgestelde amendement
van mevrouw Blanksma-Van den Heuvel (CDA) in de praktijk uitwerken. Daarnaast
is een vergelijking gemaakt met de situatie in het Verenigd Koninkrijk. De
draagvlakeisen die we in het huidige wetsvoorstel stellen zijn al veel zwaarder
dan in het buitenland. Mijn verwachting is dat een verdere verhoging van de
draagvlakeisen ertoe zal leiden dat er niet of nauwelijks experimenten van
de grond zullen komen. Hiermee blijft de status quo gehandhaafd waarbij gezamenlijke
initiatieven van ondernemers moeilijk van de grond komen, het draagvlak voor
bestaande initiatieven afkalft en lasten onevenwichtig zijn verdeeld. Dat
lijkt mij een onwenselijke situatie waarvoor dit wetsvoorstel nu juist een
oplossing beoogt te bieden.Uiteraard is de draagvlakmeting een belangrijk onderdeel van de evaluatie
van de experimenten.5. EvaluatiecriteriaMevrouw Smeets (PvdA) vroeg mij naar de evaluatiecriteria en of ik daar
een rangorde in aan kan brengen. De experimenten zijn voor mij geslaagd als:1. Ondernemers en gemeenten tevreden zijn over het instrument;2. Het instrument een positief effect heeft op het lokale ondernemingsklimaat
en maatschappelijke thema’s zoals veiligheid en tegengaan van verloedering;3. Daarnaast ben ik uiteraard benieuwd naar de werking van de experimentenwet
in de praktijk en of er nog aspecten zijn die aanpassing zouden behoeven.
Denk bijvoorbeeld aan de draagvlakvereisten.Dit zijn voor mij de drie belangrijkste punten.Om dit te kunnen bepalen zal ik de experimenten monitoren op de volgende
aspecten:– Aantal en kenmerken van BGV-zones:
Hoeveel initiatieven zijn er gestart? Hoeveel zijn er geslaagd? Welke locaties
zijn niet geslaagd en waarom? Wat zijn de draagvlakresultaten? Wat voor initiatieven
betreft het? Denk hierbij aan het soort locatie (bijv. winkelgebied, horeca,
bedrijventerrein), de grootte, de activiteiten (en dus welk doel), de hoogte
van de heffing, het totale budget en de looptijd (maximaal 5 jaar).– Resultaten en effecten BGV-zones:
In hoeverre zijn er op lokaal niveau doelstellingen geformuleerd? Worden deze
doelstellingen gehaald? Hierbij kan bijv. gedacht worden aan doelstellingen
op het gebied van criminaliteitscijfers, ruimtelijke kwaliteit, klanttevredenheid.
Zijn er overige positieve effecten?– Tevredenheid van ondernemers en gemeente over
de BGV en de samenwerking: Is men tevreden over het functioneren
van de BGV? Wil men de BGV-zone continueren na de looptijd? Zijn er afspraken
gemaakt tussen gemeente en ondernemers over het niveau van dienstverlening?
Loopt dat naar tevredenheid?– Werkt de experimentenwet naar tevredenheid? Hoe verloopt het proces van het oprichten van een BGV in de praktijk?
Hoe lang duurt het? Hoe wordt de experimentenwet gewaardeerd? Zijn er nog
aspecten die aanpassing zouden behoeven?– Wegen de kosten op tegen de baten?
Wat zijn de administratieve lasten/kosten voor ondernemers en in hoeverre
zijn deze verder te verminderen? Wat zijn de kosten voor gemeenten? Zijn deze
verder te verminderen? Zijn ondernemers en gemeenten van mening dat de kosten
opwegen tegen de baten?– Heeft BGV toegevoegde waarde? Hoe
wordt een BGV gewaardeerd in vergelijking met andersoortige ondernemersfondsen
(gebaseerd op OZB e.d.)? Wat zijn de voor- en nadelen?Een BGV-zone is lokaal maatwerk, dus de maatregelen kunnen per experiment
anders zijn. Dat is ook de reden dat ik vooraf geen generieke kwantitatieve
doelstellingen kan formuleren. De resultaten zullen kwalitatief worden gemeten
door ondernemers en gemeenten hierover te bevragen. De experimenten zijn een
succes als de ondernemers en de gemeenten zelf tevreden zijn over de resultaten
en ze de doelstellingen hebben bereikt die ze van tevoren voor ogen hadden.
Ik zal monitoren of dit zo is en of er generieke effecten meetbaar zijn. Voor
1 januari 2013 ontvangt u van mij een evaluatie en ik zal u jaarlijks
op de hoogte houden van de voortgang. In de wet zijn ten behoeve van de monitoring
een aantal bepalingen opgenomen. Zo ontvang ik een afschrift van
de uitvoeringsovereenkomst en de verordening van iedere BGV-zone die tot stand
komt. Daarnaast is bepaalt dat de BGV-verenigingen enstichtingen en de betreffende
gemeenten medewerking dienen te verlenen aan de evaluatie. Aan de hand van
de evaluatie kan worden bezien of en zo ja in welke vorm een wetsvoorstel
voor een definitieve wet ingediend zal worden.De staatssecretaris van Economische Zaken,F. HeemskerkXNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 31 430, nr. 2.XNoot1Regioplan Beleidsonderzoek, 2006, Business Improvement Districts in Nederland –
draagvlak, vormgeving en voorwaarden voor toepassing.XNoot2Menger Advies en STOGO onderzoek, 2005, Business Improvement District –
Ondernemersinitiatief beloond.XNoot1Decisio, 2004, Freeridersproblematiek en -oplossingen: Naar structurele
collectieve beveiligingsmaatregelen voor bedrijven en winkels.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31430-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl