Wet ammoniak en veehouderij; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27836, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-10-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27836 nr. 4

01-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave blz.1. Inleiding2. Van depositie- naar emissiebeleid2.1. De gevolgen van ammoniakemissie voor het milieu2.2. Het emissiebeleid2.3. Het aanvullend zoneringsbeleid3. Inhoud van het wetsvoorstel3.1. Aanwijzing kwetsbare gebieden3.2. Emissieplafond voor bestaande veehouderijen3.3. Regeling voor veehouderijen waar dieren grondgebonden
worden gehouden3.4. Verhouding tot de Interimwet ammoniak en veehouderij4. Verhouding tot de Reconstructiewet concentratiegebieden5. Verhouding tot Europese regelgeving6. BedrijfseffectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27836Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 836Regels inzake ammoniakemissie uit tot veehouderijen behorende dierenverblijven
(Wet ammoniak en veehouderij)nr. 4VERSLAGVastgesteld 1 oktober 2001De vaste commissies voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij2, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengen
als volgt verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen afdoende beantwoordt,
achten de commissies de openbare behandeling van dit wetsvoorstel voldoende
voorbereid.Inhoudsopgave blz.1. Inleiding 22. Van depositie- naar emissiebeleid 32.1. De gevolgen van ammoniakemissie voor het milieu 32.2. Het emissiebeleid 42.3. Het aanvullend zoneringsbeleid 43. Inhoud van het wetsvoorstel 63.1. Aanwijzing kwetsbare gebieden 63.2. Emissieplafond voor bestaande veehouderijen 73.3. Regeling voor veehouderijen waar dieren grondgebonden worden gehouden
93.4. Verhouding tot de Interimwet ammoniak en veehouderij 114. Verhouding tot de Reconstructiewet concentratiegebieden 115. Verhouding tot Europese regelgeving 116. Bedrijfseffecten 131. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
voorliggende wetsvoorstel Wet Ammoniak en Veehouderij (27 836). Zij hebben
echter moeite met de bereidverklaring van de minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer om de inhoud en reikwijdte van het depositiebeleid
nog nader aan te passen. Onduidelijk is namelijk hoever de minister wil gaan
met deze aanpassing, terwijl iedere wijziging grote gevolgen kan hebben voor
het beleid.De leden van de PvdA-fractie stemmen in met het voornemen een exclusief
beoordelingskader te maken voor de emissie van ammoniak uit dierenverblijven.
Zij onderschrijven de argumenten van de regering om te kiezen voor afzonderlijke
wetgeving. Zij zijn het eens met de omslag in het beleid in de richting van
emissiebeleid. Aanvullend depositiebeleid in de vorm van zoneringen achten
zij eveneens onmisbaar.De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van onderhavig wetsvoorstel.
Door de maximale inzet op het emissiespoor, en het daarmee op landelijke schaal
verlagen van de druk op het milieu, kan het aanvullend beleid beperkter dan
tot nu toe worden ingezet. Alleen in die situaties, waar uitbreiding of vestiging
van veehouderijen in de nabijheid van de natuur het positief effect van het
emissiebeleid teniet zou kunnen doen, zijn aanvullende maatregelen nodig,
volgens de regering. De leden van de VVD-fractie willen graag weten in hoeverre
er financiële middelen beschikbaar zijn als er sprake is van aanvullende
maatregelen. Tevens willen deze leden graag een overzicht van waaruit aanvullende
maatregelen kunnen bestaan. Daarnaast willen deze leden weten in hoeverre
in het onderhavig wetsvoorstel uitvoering wordt gegeven aan de motie-Oplaat-Meijer
(26 356, nr. 30), waarin de Tweede Kamer uitspreekt dat ammoniakuitstoot
op zich onvoldoende grond vormt voor verplaatsing van intensieve veehouderijbedrijven
zonder volledige financiële compensatie.De leden van de CDA-fractie constateren dat in 1994 officieel de Interimwet
ammoniak en veehouderij in werking is getreden nadat de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer door uitspraken van de Raad van State
gedwongen werd om het te voeren ammoniakbeleid vast te leggen in een wettelijk
instrumentarium, en niet meer de tot dan toe gehanteerde richtlijnen Ammoniak
en Veehouderij te blijven toepassen.De Interimwet ammoniak en veehouderij was bedoeld om drie jaar van toepassing
te zijn en zou vervolgens worden omgezet in een definitieve Wet ammoniak en
veehouderij. Helaas heeft het tot 2001 geduurd alvorens het onderhavige wetsvoorstel
aan de Kamer werd aangeboden. Dit had enerzijds te maken met de onduidelijkheid
over de onderbouwing van de verzurende effecten van ammoniak in relatie tot
de kwaliteit van natuuren bosgebieden. Het onderhavige wetsvoorstel voorziet
hier gedeeltelijk in en schept een kader voor dit wettelijk instrumentarium
gekoppeld aan een algemene maatregel van bestuur, ammoniakemissie Huisvesting
Veehouderij.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel Wet ammoniak en veehouderij. Het wetsvoorstel is bedoeld
om aanvullende maatregelen te stellen aan intensieve veehouderijen in en vlakbij
voor verzuring gevoelige natuurgebieden. Vanuit die gedachte staan deze leden
in beginsel positief tegenover voorstellen in die richting. Daarbij zal wel
afgewogen moeten worden in hoeverre deze voorstellen leiden tot het bereiken
van het doel, hoe zij zich verhouden tot reeds bestaande regels en voorschriften
en of zij het geschiktste instrument vormen om het gewenste doel te bereiken.
Op meerdere punten bestaat hierover bij de leden van de GroenLinks-fractie
nog onduidelijkheid.De leden van de SP-fractie hebben met gemengde gevoelens kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Zij delen de mening dat er regels gesteld moeten
worden ten aanzien van de beperking van de ammoniakuitstoot vanuit de veehouderij.
Het is hun echter niet duidelijk of het gekozen ammoniakbeleid en de gekozen
instrumenten toereikend zijn om de te realiseren milieudoelen in 2005 en 2010
te halen.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het voornemen van de regering in te zetten op emissiebeperking
in plaats van het verminderen van ammoniakdepositie. Verder hechten deze leden
eraan op te merken het commentaar van de Raad van State, die moeite heeft
met het drastische karakter van de voorgestelde regeling in relatie tot de
gegeven motivering voor de wijziging, serieus te nemen.De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
en de daarbij behorende toelichting. In het wetsvoorstel worden regels gesteld
ten aanzien van ammoniak door veehouderijen.2. Van depositie- naar emissiebeleid2.1. De gevolgen van ammoniakemissie voor het milieuDe regering stelt dat de gevolgen van de ammoniakemissie, zoals die zijn
beschreven in paragraaf 2.1 van de memorie van toelichting, in voldoende
mate wetenschappelijk zijn aangetoond. Die wetenschappelijke onderbouwing
vormt een voldoende hechte basis voor het ammoniakbeleid en daarmee ook voor
de voorgestelde regeling. Er is volgens de regering geen reden om te veronderstellen,
dat de wetenschappelijke inzichten binnen afzienbare tijd zodanig zouden wijzigen,
dat het beleidskader zou moeten veranderen. De leden van de VVD-fractie hebben
met enige verbazing kennisgenomen van deze stellingname van de regering. Zijn
wetenschappelijke inzichten immers niet voortdurend aan verandering onderhevig?
In het licht van al deze ontwikkelingen rijst de vraag waar de zekerheid op
berust dat het beleid nu in de wet kan worden verankerd. De leden van de VVD-fractie
vragen zich af of dat verstandig is. In de memorie van toelichting wordt niet
ingegaan op de vraag waarom de kwetsbare gebieden eens en voor altijd kunnen
worden aangewezen. Kan de regering daar een duidelijke verklaring voor geven?
De leden vragen zich daarnaast ook in dit verband af in hoeverre het wetsontwerp
uitvoering geeft aan de motie Oplaat-Meijer (26 356, nr. 30), waarin
de Kamer uitspreekt dat de provincies de bevoegdheid moeten krijgen om deze
zeer kwetsbare bos- en natuurgebieden aan te wijzen.De regering motiveert de noodzaak van aanvullend gebiedsgericht beleid
(feitelijk depositiebeleid) door er op te wijzen dat het aandeel van bedrijven
gelegen in de zones van 500 meter rond natuurgebieden in de depositie op die
natuurgebieden, 35 tot 60% bedraagt. Hierbij wordt verwezen naar een onderzoek
van TNO uit juni 1997, waarbij slechts 7 tot 19% van de bedrijven in de 500
meter zone lagen. Uit recent, grootschaliger en meer representatief onderzoek
van TNO komt volgens de leden van de CDA-fractie echter een heel ander beeld
naar voren. Daaruit blijkt dat de afname van de depositie als gevolg van aanvullend
zonebeleid per regio sterkt varieert.Zoals uit wetenschappelijk onderzoek blijkt, heeft de emissie van ammoniak
op verschillende manieren een negatieve invloed op kwetsbare natuur,
vooral op de natuur van de droge zandgronden. Zo zorgt de totale uitstoot
van ammoniak voor een te hoge achtergrondbelasting, die een«verzurende
deken» over Nederland legt. Dit probleem moet naar de mening van de
leden van de GroenLinks-fractie via generieke maatregelen opgelost worden.
Daarnaast kent ammoniak ook een directe verzurende en vermestende invloed
op nabijgelegen natuur gebieden. Voor het aanpakken van dit probleem zijn
deze leden van mening dat er aanvullende, lokale eisen gesteld moeten worden
aan de veehouderij in de gevoelige gebieden.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering de mening van diverse
wetenschappers deelt dat ammoniak geen zure regen veroorzaakt.2.2. Het emissiebeleidUit het ontwerp-Besluit ammoniak en veehouderij blijkt niet duidelijk
of ondernemers de gelegenheid krijgen hun bedrijf gefaseerd aan te passen.
De leden van de VVD-fractie vragen zich af of het besluit alleen geldt voor
dat deel van het bedrijf of voor de stallen waarop de uitbreiding of de wijziging
betrekking heeft?Vanwege de samenhang tussen grondgebondenheid en beweiding is de stalemissie
op een grondgebonden bedrijf doorgaans lager dan op een niet-grondgebonden
bedrijf. De verplichting om melkvee emissie-arm te huisvesten is in de ogen
van de leden van de VVD-fractie vanuit oogpunt van kosteneffectiviteit dan
ook minder te waarderen. In hoeverre is de regering bereid om het veevoerspoor
te honoreren als emissiebeperkende maatregel?De leden van de VVD-fractie herinneren de regering aan de uitspraken van
de ministers van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer dat het gebruik van bijvoorbeeld een bacteriepreparaat
een geschikte manier is om de uitstoot van ammoniak terug te dringen, mits
is aangetoond dat het preparaat de ammoniakemissie voldoende vermindert en
toepassing van het middel geen gevaar oplevert voor de gezondheid van mens
en dier (antwoord op schriftelijke vragen van 31 mei 1999, nr. 1402). De leden
vragen zich af, of de regering nog steeds stalsystemen in combinatie met emissiebeperkende
maatregelen via een bacteriepreparaat, dan wel veevoerspoor voor Groen Label-erkenning
in aanmerking wil laten komen. Welke mogelijkheden biedt het voorliggende
wetsvoorstel daarvoor?Deze leden willen verder graag weten in hoeverre het wetsvoorstel aanknopingspunten
biedt voor interne saldering, in de zin dat overschrijding van de emissiefactor
bij een bepaalde diercategorie of stal binnen de inrichting moet kunnen worden
gecompenseerd met een even grote onderschrijding bij een andere diercategorie
of stal.De leden van de VVD-fractie ontvangen signalen uit de praktijk dat een
aantal stalsystemen die in het ontwerp-besluit worden genoemd, nog niet praktijkrijp
is. Dit geldt onder meer voor groepskooien (geen perspectief met oog op dierwelzijn),
luchtwassers bij vleeskuikens (capaciteit van de installatie niet toereikend),
en geperforeerde vloeren bij vleeskuikens (perforaties gaan dicht zitten).
Zijn deze signalen ook bij de regering bekend en op grond van welke overwegingen
is besloten om deze stalsystemen desondanks in het ontwerp-besluit op te nemen?2.3. Het aanvullend zoneringsbeleidDe regering stelt een zone van 500 meter rond de kwetsbare natuur- en
bosgebieden voor. Tegelijkertijd stelt ze de omvang van de zones weer ter
discussie tijdens het komende wetgevingsproces. Deze toezegging maakt de beoordeling
van het wetsvoorstel moeilijk, omdat het gehele wetsvoorstel uitgaat van een
zonering rond kwetsbare gebieden van 500 meter. Halvering van
deze grens tot 250 meter (conform de motie-Oplaat c.s (26 356, nr. 30))
heeft gevolgen voor de bescherming van de natuur, voor het bereiken van de
nationale en internationale ammoniakreductiedoelstellingen en voor de verhouding
tussen generiek beleid (via de AMvB-Huisvesting) en aanvullend beleid (via
dit wetsvoorstel). De vraag is daarom welke zonering straks door de regering
wordt ingebracht en verdedigd in de Tweede Kamer.De leden van de PvdA-fractie hebben destijds tegen de motie-Oplaat c.s.
gestemd. Zij zijn geen voorstander van het halveren van de zoneringsgrens
rond kwetsbare gebieden als daar geen goede milieukundige argumenten voor
zijn. Vooralsnog ontbreken deze argumenten. Mocht de regering kleinere zones
niet afwijzen, dan zal de regering hiervoor overtuigende milieukundige argumenten
moeten leveren.Deze leden hebben de indruk dat andere argumenten dan milieukundige een
te zware rol spelen bij het debat over de zones, zoals de mogelijkheden tot
herplaatsing en uitplaatsing van bedrijven en de financiële aspecten
rond de uitkoop van bedrijven. Het milieubelang dreigt daarbij onder te sneeuwen.
Wat is de visie van de regering hierop?Zoneringen stellen scherpe grenzen. Provincies willen echter maatwerk
leveren bij de reconstructie van het platteland. De leden van de PvdA-fractie
vragen derhalve de regering te reageren op haar voorstel flexibele zoneringen
aan te brengen. Dat wil zeggen dat er wettelijk een minimumafstand voor zones
geldt, maar dat provincies de mogelijkheid hebben om ruimere grenzen te trekken,
binnen een bepaald maximum. Dit geeft provincies de mogelijkheid om maatwerk
te leveren bij de reconstructie, aangezien zij de titel van ammoniak nodig
kunnen hebben om bedrijven te verplaatsen. Is deze flexibele zonering juridisch
en milieukundig mogelijk?In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel wordt opgemerkt dat,
wanneer geen zoneringsbeleid op titel van ammoniak zou worden gevoerd, het
risico groot is dat er een toestroom van dieren in de richting van kwetsbare
gebieden plaatsvindt, omdat elders in een regio, vanwege het stankbeleid of
ruimtelijke overwegingen, (ook) beperkingen worden gesteld aan de uitbreidingsmogelijkheden
van de veehouderij. De leden van de fractie van de ChristenUnie zien graag
een nadere uitleg van dit veronderstelde mechanisme.Het is deze leden bovendien nog niet helemaal helder hoe nu voorkomen
kan worden dat er grote concentraties van veehouderijen zullen ontstaan in
(de buurt van) de EHS. Ze vragen zich af hoe de afstemming met de Wet op de
Ruimtelijke Ordening is geregeld. Daarnaast vragen ze zich af hoe de regering
het toekomstperspectief ziet van gemengde bedrijven in, en in de zone rond
kwetsbare natuur?Het wetsvoorstel beoogt boeren meer zekerheid dan voorheen te bieden omtrent
de uitkomst van een vergunningaanvraag. Een heldere begrenzing van de EHS
en een goede bekendheid bij boeren van deze grenzen vormt daarbij een essentieel
onderdeel. De Raad van State vraagt in haar commentaar aandacht voor dit aspect.
De leden van de fractie van de ChristenUnie zijn niet overtuigd door het antwoord
van de regering en vragen of de regering nogmaals uiteen kan zetten hoe duidelijkheid
over de begrenzing zal worden bevorderd.In dit kader heeft het de leden van de fractie van de fractie van de ChristenUnie
verbaasd dat de regering, ondanks een kameruitspraak de zonering te beperken
tot 250 meter, toch blijft uitgaan van een zone van 500 meter. Met name de
uitlatingen van de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, dat hem niet duidelijk was hoe de Kamer op dit punt denkt hebben
deze leden in het licht van de aangenomen motie bevreemd. Overigens hebben
de leden van de fractie van de ChristenUnie met instemming kennisgenomen van
de onbeperkte mogelijkheid tot uitbreiding voor biologische veehouderijen
en dieren die gehouden worden voor instandhouding van de natuur. De leden van de SGP-fractie constateren dat de regering, ondanks een aangenomen
motie van de Tweede Kamer, toch blijft bij een zonering van 500 meter rond
de kwetsbare natuurgebieden. Wel geeft de regering aan open te staan voor
andere varianten van zonering. Deze leden vragen welke alternatieven de regering
bedoelt.De leden van de SGP-fractie vragen of de zonering ook van toepassing wordt
verklaard op de door de regering gewenste «robuuste verbindingen»
tussen EHS-gebieden. Indien dat het geval is, kan de regering ook aangeven
hoeveel extra veehouderijbedrijven boven de door de regering genoemde 14 000
in die «robuuste verbindingszones» of 500 meter daaromheen
liggen?Deze leden vragen de regering hoe zij omgaat met eventuele uitbreidingen
van de EHS of met het aanwijzen van kwetsbare gebieden? Zal er dan rekening
worden gehouden met bestaande veehouderijbedrijven? 3. Inhoud van het wetsvoorstel3.1. Aanwijzing kwetsbare gebiedenDe omvang van de natuur die wordt beschermd in het wetsvoorstel wordt
beperkt in vergelijking met de Interimwet Ammoniak en Veehouderij. Artikel
2 geeft de hoofdregel weer dat de voor verzuring gevoelige gebieden die liggen
in de door de provincie vastgestelde Ecologische Hoofdstructuur (EHS) in aanmerking
komen voor de benaming kwetsbare natuur. Deze beperking tot de EHS sluit andere
voor verzuring gevoelige gebieden uit. De leden van de PvdA-fractie willen
graag van de regering vernemen welke milieukundige argumenten hieraan ten
grondslag hebben gelegen. Ook vragen zij zich af in hoeverre de provincies
gelijke criteria hebben toegepast bij de begrenzingen van de EHS. Is, zoveel
als mogelijk, ernaar gestreefd alle voor verzuring gevoelige gebieden op te
nemen in de EHS? Hoeveel van de EHS bestaat uit kwetsbare natuur en hoeveel
van de voor verzuring gevoelige gebieden ligt buiten de EHS? Waarom heeft
de regering de lijn niet voortgezet dat kwetsbare natuur landelijk wordt vastgesteld,
in plaats van het – via de begrenzingen van de EHS – over te laten
aan de provincies? Stimuleert dit voorstel provincies er niet toe om terughoudend
te zijn met de begrenzingen van de EHS? En waarom is niet aangesloten bij
de gebieden uit de Habitat- en Vogelrichtlijn?De leden van de PvdA-fractie maken zich zorgen over de bescherming van
de voor verzuring gevoelige gebieden die buiten de EHS liggen. Deze zorg wordt
nog eens versterkt door de reactie van de regering op het advies van de Raad
van State over het wetsvoorstel. De regering zegt daarin dat zij er niet van
uitgaat dat deze bescherming via de Wet op de ruimtelijke ordening zal worden
geboden (27 836 A, blz. 8). De vraag is dan hoe zij wel worden beschermd
en welke maatregelen de regering hiertoe neemt.Deze leden begrijpen de opmerking niet dat de kwetsbare gebieden rechtstreeks
uit de wet voortvloeien (memorie van toelichting, blz. 14). Allereerst is
de vraag of het gebied in de EHS ligt, wat afhankelijk is van de aanwijzing
door provincies, bepalend. Dit is of wordt vastgelegd op kaarten en niet in
wetgeving. Ten tweede gaat het om voor verzuring gevoelige gebieden, die nu
nog gedefinieerd zijn in een ministeriële regeling, gebaseerd op de Interimwet
Ammoniak en Veehouderij. Deze wet vervalt echter per 1 januari 2002. Kan de
regering garanderen dat iedere burger op 1 januari 2002 de grenzen van de
EHS ondubbelzinnig kan kennen? Verder vragen de leden van de PvdA-fractie
zich af wat de reden is van de regel dat alleen de voor verzuring gevoelige
natuur die vóór 1 mei 1998 is aangewezen, kan gelden als kwetsbare
natuur. Juist de laatste jaren is onder invloed van het natuurbeleid veel
nieuwe natuur gevormd, met name in de EHS, die ook bescherming verdient. In eerdere voorstellen was nog een onderscheid gemaakt tussen kwetsbare
en zeer kwetsbare natuur. Waarom is dit onderscheid vervallen?De leden van de fractie van GroenLinks onderschrijven de systematiek van
kwetsbare gebieden met daaromheen zones waarin een restrictief beleid wordt
gevoerd. Tijdens de behandeling van de Reconstructiewet in de Tweede Kamer
is hier al uitvoerig bij stilgestaan. Deze leden zijn van mening dat het noodzakelijk
is om onderscheid te blijven maken tussen zeer kwetsbare en kwetsbare natuurgebieden.
Immers, de mate van verzuringsgevoeligheid is variabel tussen de verschillende
natuurgebieden. Het maken van onderscheid biedt de mogelijkheid om voor het
desbetreffende gebied toegesneden maatregelen te formuleren. Onderschrijft
de regering deze mening? Kan zij duidelijk maken op welke manier in de voorliggende
wet er sprake zal zijn van extra bescherming van zeer kwetsbare natuurgebieden?Het wetsvoorstel richt zich vooral op bescherming tegen de emissie in
kwetsbare gebieden en in een zone van 500 meter daaromheen. Dit gebeurt door
het instellen van een bedrijfsemissieplafond. Dit plafond is afgestemd op
traditionele stallen met een lagere emissie per dierplaats. Welzijnsvriendelijke
stallen hebben vaak een hogere ammoniakemissie dan traditionele stallen. De
leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe de regering deze twee
gegevens met elkaar in overeenstemming denkt te brengen. Ze vragen zich af
of er bij de keuze voor de verschillende huisvestingssystemen voldoende rekening
is gehouden met de gevolgen voor het dierenwelzijn.De Raad van State stelt in haar commentaar de vraag waarom de regering
meent dat met dit wetsvoorstel de kwetsbare gebieden eens en voor altijd kunnen
worden aangewezen. De leden van de fractie van de ChristenUnie zouden hier
alsnog een antwoord op willen hebben.3.2. Emissieplafond voor bestaande veehouderijenHet emissieplafond voor bedrijven in de kwetsbare gebieden en in de zones
van 500 meter daaromheen wordt vastgesteld op basis van de vergunde emissie
vlak voor 1 januari 2002 en de toepassing van emissie-arme technieken. De
emissie-arme technieken zijn van toepassing zodra een vergunning wordt gewijzigd
of vernieuwd of zodra een bepaalde overgangsperiode is verstreken. Deze overgangsperiodes
staan in de AMvB-Huisvesting. Na de overgangsperiode wordt het emissieplafond
omgerekend naar de stand van de techniek. Bedrijven die dan nog geen emissie-arme
stallen hebben toegepast zullen dan in veel gevallen te veel ammoniak uitstoten.
Op welke wijze worden deze bedrijven gedwongen hun emissie te verlagen? Hoe
wordt voorkomen dat gemeenten deze bedrijven blijven gedogen?In eerdere voorstellen was nog sprake van een dier-standstill in de kwetsbare
gebieden en de zones daaromheen. Waarom is de regering van dit voornemen afgestapt?Artikel 10 bevat een regeling om anticipatie tegen te gaan. Deze regeling
heeft betrekking op uitbreiding of nieuwvestiging. Waarom kiest de regering
bij het vaststellen van de emissieplafonds niet voor de daadwerkelijk aanwezige
dieren op een bedrijf, het liefst op een reeds gepasseerde datum, bijvoorbeeld
aan de hand van de meitelling van 2001? De ruimte die vergunningen bieden
is immers altijd groter dan wat daadwerkelijk op het bedrijf wordt gehouden.
Bovendien voorkomt het dat niet gebruikte stalruimte binnen de vergunning
alsnog wordt geactiveerd.De leden van de PvdA-fractie zijn verheugd over het besluit dat de emissieruimte
die ontstaat door toepassing van emissie-arme technieken niet mag worden opgevuld.
Hier is in het verleden te lang onduidelijkheid over geweest. Voor sommige diersoorten zijn nog geen emissiearme stalsystemen beschikbaar.
Het emissieplafond werkt voor de betreffende bedrijven dus feitelijk als een
dier-standstill, zo constateren de leden van de CDA-fractie.In de eerdere discussies tussen de Kamer en de regering over het aanvullende
ammoniakbeleid is gesproken over de mogelijkheid van een zogenaamd dier-standstill.
Naar de mening van de leden van de fractie van GroenLinks gaat van zo'n maatregel
voor bestaande veehouders een sterke prikkel uit om, zeker als het gaat om
zeer kwetsbare gebieden, de bedrijfsvoering te verplaatsen naar locaties buiten
de zones om de kwetsbare gebieden. Wat is de reden dat de regering in onderhavig
voorstel deze lijn verlaat, en enkel uitgaat van een emissie-standstill? Hoe
denkt de regering over de genoemde prikkel voor vestiging elders? Ziet de
regering verschil in mate van effectiviteit, als het gaat om het bereiken
van een voldoende bescherming van kwetsbare gebieden, tussen een dier-standstill
en emissie-standstill? Kan de regering toelichten op welke manier deze effectiviteit
een rol heeft gespeeld bij de keuze tussen beide standstillbenaderingen? Zouden
het hanteren van beide benaderingen, bijvoorbeeld door binnen de zone van
500 meter een verdere onderverdeling te maken, kunnen leiden tot een betere
bescherming van gebieden?Kan de regering aangeven op welke manier saldering kan bijdragen aan de
bescherming van kwetsbare gebieden en het mogelijk houden van bedrijfsontwikkeling
in geval van dier-standstill? Ziet de regering de mogelijkheid om een systeem
van dier-standstill in combinatie met saldering te hanteren, bijvoorbeeld
rondom zeer kwetsbare gebieden of in een nauwe zone rond kwetsbare gebieden?De keuze voor 500 meter als enige en vaste zone ter bescherming van kwetsbare
gebieden is op het eerste gezicht een goede keuze vanuit het oogpunt van verzuring.
Echter, de relatie tussen onderhavig wetsvoorstel en de Reconstructiewet kan
in sommige gevallen problemen opleveren. De leden van de GroenLinks-fractie
wijzen erop dat in sommige reconstructiegebieden, zoals in de provincie Noord-Brabant,
het onverkort hanteren van een 500 meter-zone problemen kan opleveren. De
(fysieke) ruimte om binnen het reconstructiebeleid veehouderijen te verplaatsen
uit en uit de buurt van kwetsbare natuurgebieden, wordt op deze manier wel
erg klein. Dit kan, gecombineerd met de afwezige prikkel voor verplaatsing
als gevolg van het verlaten van het dier-standstillprincipe, tot het gevolg
hebben dat de reconstructie bemoeilijkt, dan wel onmogelijk wordt. Kan de
regering hierop ingaan?De keuze voor een emissie-standstill betekent, dat aan een eventuele uitbreiding
van bedrijven in de zones om de natuurgebieden, de voorwaarde is gekoppeld,
dat via stringente huisvestingsmaatregelen, het emissieplafond niet wordt
overschreden. Dit betekent dat bij uitbreiding geïnvesteerd moet worden
in nieuwe stallen, met een lagere emissiewaarde. De leden van de fractie van
GroenLinks zijn van mening dat meerdere aspecten, naast ammoniakemissie, een
rol zouden moeten spelen bij de huisvesting van vee. Dierenwelzijn is zeker
zo belangrijk. Ook de regering schrijft in haar reactie op het rapport van
de commissie-Wijffels, dat dierenwelzijn en extensivering een integraal onderdeel
van de veehouderij zal moeten zijn, zo constateren de leden van de fracties
van GroenLinks en SP. Veehouders die binnen de reikwijdte van onderhavig wetsvoorstel
vallen, zullen bij uitbreiding echter langjarige investeringen doen in nieuwe
stalsystemen, die weliswaar minder ammoniak mogen emitteren, maar waaraan
geen eisen zijn gekoppeld ten aanzien van dierenwelzijn, anders dan de huidige
wettelijke eisen. Ziet de regering hierin een mogelijk knelpunt, gelet op
haar intentie om in de toekomst met aanvullende voorschriften te komen ten
aanzien van dierenwelzijn? Een ander gevolg van investeringen in nieuwe stalsystemen
zal zijn, dat mogelijke andere productiewijzen, zoals extensivering en biologische
veeteelt, voor veehouders, voor lange tijd niet aantrekkelijk zijn. Zou de
regering hierop haar visie kunnen geven? Onderkent zij de geschetste
knelpunten? Ziet zij mogelijkheden om binnen de wet, dan wel via flankerend
beleid, dergelijke knelpunten weg te nemen?In de toelichting op de AMvB-huisvesting wordt aangegeven dat in het nieuwe
ammoniakbeleid een maximale inzet op het emissiespoor voorop staat. Dit is
in lijn met het regeerakkoord waarin de regering zich voorneemt het depositiebeleid
te vervangen door uitsluitend emissiebeleid. Het komt ook overeen met een
uitspraak van de Kamer in dezen. Bovendien concludeert het RIVM in de Milieubalans
2001 dat, wanneer alleen de stalemissies van hokdieren worden verplaatst,
het effect van zonering aanmerkelijk kleiner zal zijn. Het voorgaande in acht
nemende hebben de leden van de fractie van de ChristenUnie de volgende vragen.• Waarom heeft de regering ervoor gekozen uitsluitend in te zetten
op huisvestingsmaatregelen ter reductie van ammoniakuitstoot?• Heeft de regering onderzocht, zoals door het CLM is aanbevolen,
wat de effectiviteit van aangescherpte Minas-normen in de nabijheid van kwetsbare
natuurgebieden zou kunnen zijn? Zo nee, waarom niet?• Zou het niet effectiever zijn om in plaats van emissieplafonds
bij de droge zandgebieden verscherpte minasnormen in te stellen?In de toelichting op de AMvB-huisvesting wordt gerefereerd aan lopend
onderzoek in de melkveehouderij waaruit blijkt dat verschillen in voer de
hoogte van het ureumgehalte in de melk fors kan beïnvloeden en dat er
een relatie bestaat tussen dit melkureumgehalte en de ammoniakemissie per
dier. In relatie tot deze opmerking vernemen de leden van de fractie van de
ChristenUnie graag de reactie van de regering op de opmerking van LTO-Nederland
dat vanwege de samenhang tussen grondgebondenheid en beweiding de stalemissie
op een grondgebonden bedrijf doorgaans lager is dan op een niet-grondgebonden
bedrijf, en dat de verplichting om melkvee emissiearm te huisvesten dan ook
niet erg kosteneffectief is. Ze stellen de hiermee samenhangende vraag of
de regering bereid is met deze omstandigheid rekening te houden en toe te
staan dat grondgebonden bedrijven via het veevoerspoor een bijdrage leveren
aan het beperken van de bedrijfsemissie.Voor de melkveehouderij geldt in het wetsvoorstel een emissieplafond van
800 kg ammoniakuitstoot per jaar. Volgens de toelichting biedt dit voldoende
toekomstperspectief aan volwaardige gezinsbedrijven. De leden van de fractie
van de ChristenUnie zouden graag inzicht krijgen in de overwegingen die tot
vaststellen van juist deze normhoogte hebben geleid.Al langer wordt erkend dat het imago van de melkveehouderij, en voor veel
burgers daarmee het imago van de gehele veehouderij, gebaat is bij het buiten
laten lopen van koeien. Bovendien blijkt nu uit verschillende onderzoeken
dat zoveel mogelijk beweiden positief is voor de ammoniakuitstoot. De leden
van de fractie van de ChristenUnie hechten er zeer aan dat de weidegang in
stand wordt gehouden vanwege de positieve bijdrage aan het instandhouden van
het karakteristieke Nederlandse cultuurlandschap. Impliceren deze resultaten
dat we mogen verwachten dat binnen de komende jaren alle koeien zoveel mogelijk
buiten zullen blijven? Is de regering het eens met deze analyse? Hoe moeten
we in dit kader dan de ontwikkeling duiden dat er steeds meer koeien jaarrond
op stal komen te staan? Welke maatregelen overweegt de regering om de weidegang
te stimuleren?3.3. Regeling voor veehouderijen waar dieren grondgebonden
worden gehoudenVoor melkveehouderijen en voor andere grondgebonden bedrijven geldt een
afwijkende regeling. De leden van de PvdA-fractie vragen zich af wat de regering
hier onder grondgebonden verstaat. De regering kenmerkt de melkveehouderij
als grondgebonden. Toch zijn er nog een groot aantal niet-grondgebonden melkveehouderijen.
Gelden voor deze bedrijven ook de forfaitaire norm van ten hoogste 800 kg
ammoniak per jaar per bedrijf? Ook vragen deze leden zich af in hoeverre een
mogelijke splitsing van melkveebedrijven extra mogelijkheden geeft om de ammoniakruimte
weer op te vullen tot de 800 kg-grens. Ook de biologische landbouw is grondgebonden,
maar waarom valt de scharrelvarkenshouderij er weer niet onder?De schapenhouderij is grondgebonden, maar van de paardenhouderij kan dit
worden betwijfeld. Wat is het argument om voor de paardenhouderij een uitzondering
op te nemen? Gaat het hier hierbij ook om niet bedrijfsmatig gehouden paarden?De leden van de CDA-fractie constateren dat de regering heeft het pleidooi
om grondgebonden bedrijven uit te zonderen van aanvullend gebiedsgericht ammoniakbeleid
niet heeft overgenomen. In plaats daarvan krijgen alle melkrundveehouderijbedrijven
te maken met een bedrijfsemissieplafond van 800 kg ammoniak per jaar, dus
zowel grondgebonden als niet-grondgebonden bedrijven.Grondgebonden bedrijven zijn die bedrijven die geen mestafzetcontract
hoeven af te sluiten, ofwel die een gesloten mineralenbalans op bedrijfsniveau
hebben. De noodzaak om dan toch de stallen emissiearm te moeten uitvoeren
is voor de leden van de CDA-fractie onbegrijpelijk en onacceptabel.Waarom de biologische varkens- en pluimveehouderij buiten de gebruikelijk
te stellen ammoniakeisen zijn gelaten, is volgens deze leden vanuit een oogpunt
van milieubelasting niet te verklaren.De leden van de fractie van GroenLinks merken op dat de regering onderscheid
maakt tussen grondgebonden melkveehouderijen en overige veehouderijen. Waar
bij de overige veehouderijen het emissieplafond gebaseerd is op het huidige
(vergunde) niveau, stelt de regering voor melkveehouderijen een vast plafond
voor van 800 kg NH3. Welke definitie van «grondgebonden» wordt
door de regering gehanteerd? Bestaat voor deze bedrijven bijvoorbeeld de mogelijkheid
om ruwvoer (gras of kuilvoer) van elders te betrekken? Is het voor deze bedrijven
mogelijk om overtollige mest, via mestafzetcontracten, elders af te zetten
of te laten verwerken? Indien deze mogelijkheden bestaan, hoe ziet de regering
dit dan in relatie met haar bewering, dat niet zozeer de ammoniakemissie beperkend
is voor de groei, maar de beschikbaarheid van grond? Is het naar de mening
van de regering nodig om in dit voorstel richtlijnen te stellen, aan de hand
waarvan beoordeeld kan worden of melkveehouderijen daadwerkelijk als grondgebonden
beoordeeld moeten worden? Is de regering het met deze leden eens, dat er situaties
denkbaar zijn, waarin de hoeveelheid beschikbare grond niet voldoende beperkend
is om het gewenste beschermingsniveau te creëren voor kwetsbare natuurgebieden?
Welke maatregelen zal de regering in deze gevallen nemen om toch tot het gewenste
beschermingsniveau te komen?Het voorgestelde plafond van 800 kg zal betekenen dat een bedrijf kan
groeien tot een maximum van circa 120 stuks melkvee (exclusief jongvee). Kan
de regering aangeven wat op dit moment de modale grootte is van melkveehouderijen
in een zone van 500 meter om kwetsbare natuurgebieden? Kan de regering aangeven
welke gemiddelde groei met een dergelijk plafond wordt toegestaan? In welke
mate zal deze groei ook daadwerkelijk plaatsvinden? Is het, in het licht van
deze toegestane groei, realistisch te veronderstellen dat met de voorgestelde
normen voor melkveehouderijen de kwetsbare natuurgebieden voldoende worden
beschermd? 3.4. Verhouding tot de Interimwet ammoniak en veehouderijEen groot nadeel van de Interimwet ammoniak en veehouderij was volgens
de regering het ontstaan van kostprijsverhogende ammoniakrechten. Een voordeel
was echter wel dat uitbreiding van rechten actief gekoppeld was aan inkrimping
elders. Voor afbouwende bedrijven betekende dit in zekere zin een extra stimulans
om het bedrijf te stoppen. Dit sturingsmechanisme, om de ammoniakemissie van
bedrijven dicht bij natuur- en bosgebieden te reduceren, is zwakker in het
nieuwe wetsvoorstel, zo constateren de leden van de PvdA-fractie. Een zittende
boer die zijn bedrijf niet meer uitbreidt, is nu moeilijker te verplaatsen.
Klopt deze constatering? Welke andere instrumenten ziet de regering?De regering verwacht dat eventuele rechtszaken tegen het afschaffen van
het salderingssysteem geen kans van slagen hebben. Zijn er momenteel nog rechtszaken
aanhangig, zijn er al uitspraken en wat is de stand van zaken?Onder de Interimwet is er een stelsel van verhandelbare ammoniakrechten
ontstaan. Dit werkte tot tevredenheid van veel ondernemers. De leden van de
fractie van de ChristenUnie vragen of de regering nader uiteen kan zetten
waarom daar met het huidige wetsvoorstel een eind aan wordt gemaakt.Met het afschaffen van de reductieplannen is er ook geen mogelijkheid
meer tot saldering tussen bedrijven onderling. Deze leden vragen een reactie
van de regering op de suggestie van LTO-Nederland om saldering tussen diercategorieën
of stallen binnen één bedrijf mogelijk te maken. De Federatie
Particulier Grondbezit vraagt feitelijk om hetzelfde, namelijk interne saldering
binnen één landgoed. Ook hierop vragen deze leden een reactie.
In hoeverre is het mogelijk om deze landgoederen onder de werking van artikel
5, lid f te brengen?4. Verhouding tot de Reconstructiewet concentratiegebiedenDe reconstructieprovincies zijn van mening dat een zonering van 500 meter
rond de kwetsbare natuur te veel beperkingen oplegt voor de hervestiging van
bedrijven. Wat is de mening van de regering over deze opvatting, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie.Een meerderheid van de Kamer heeft uitgesproken de 500 meter zone terug
te willen brengen tot 250 meter, teneinde onder andere ook de doelstellingen
van de Reconstructiewet overeind te houden. De leden van de CDA-fractie blijven
hier volledig achterstaan.5. Verhouding tot Europese regelgevingEen tweede aspect zijn de internationale verplichtingen. Nederland is
gebonden aan Europese richtlijnen en internationale verdragen rond ammoniak
en andere luchtverontreinigende stoffen. De regering gaat uit van een Nederlands
ammoniakemissieplafond van jaarlijks 128 kiloton in 2010. Het voorliggend
wetsvoorstel zal, tezamen met andere maatregelen ten aanzien van het mestoverschot
die nu in uitvoering zijn of binnenkort komen, ervoor zorgen dat de emissie
beneden dit plafond zal blijven, aldus de regering. De leden van de PvdA-fractie
kunnen dit op basis van het wetsvoorstel niet zonder meer beamen. Zij missen
een uitleg hiervoor. De ammoniakemissie uit andere bronnen, zoals bijvoorbeeld
het verkeer, wordt niet behandeld. De huidige emissiecijfers uit de veehouderij
worden niet genoemd. Evenmin wordt aangegeven op welke wijze dit wetsvoorstel
bijdraagt aan de reductiedoelstellingen. Ook de wijze waarop de doelstellingen
moeten worden gehaald en de relatie met dit wetsvoorstel ontbreekt. Het lijkt
deze leden redelijk om de internationale reductiedoelstellingen
ook te koppelen aan de doelstelling van dit wetsvoorstel, namelijk het beschermen
van de kwetsbare natuur. Kan Nederland dan met een kleinere zone dan 500 meter
ook nog de reductiedoelstellingen halen, of betekent het dat het generieke
beleid zoals opgenomen in de ontwerp-AMvB Huisvesting moet worden aangescherpt?
Hoeveel reductie verwacht de regering te behalen met het wetsvoorstel Wet
ammoniak en veehouderij (met zones van 500 meter), hoeveel met het generieke
beleid (AMvB-Huisvesting) en hoeveel met het algemene mestbeleid?Een vraag die hiermee samenhangt is hoe het nationale emissieplafond provinciaal
of regionaal verdeeld zal gaan worden. Zijn hier reeds voorstellen voor en
op welke termijn worden deze bekend gemaakt?De omgevingstoets die de Europese IPPC-richtlijn voorschrijft hoeft niet
per se een individuele toets te zijn, zo schrijft de regering. Algemene voorschriften
zijn onder voorwaarden mogelijk. Het moet dan gaan om bijzondere categorieën
installaties. Het wetsvoorstel categoriseert alle veebedrijven binnen de 500
meter-zone van kwetsbare gebieden als een bijzondere categorie installatie
waarvoor algemene regels gelden. De individuele toets wordt als het ware opzij
gezet. Voor grote bedrijven buiten deze zone die onder de criteria van de
IPPC-richtlijn vallen, blijft de toets bestaan en kunnen aanvullende voorwaarden
worden gesteld.Nu zal de «installatie» (de veehouderij) in veel gevallen
gelijk zijn aan die van buiten de zones. Rechtvaardigt louter de ligging van
het bedrijf dit onderscheid in een aparte categorie van bedrijven, volgens
de IPPC-richtlijn, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De Wet ammoniak en veehouderij biedt volgens de leden van de CDA-fractie
bepaalde bedrijven geen rechtszekerheid. Dit geldt in het bijzonder voor de
grotere varkens- en pluimveehouderijbedrijven die onder de MER- en/of IPPC-richtlijn
vallen. Kern van het probleem is dat de wet de IPPC- en MER-richtlijn niet
buiten werking stelt of kan stellen. De verplichte omgevingstoets uit de IPPC-richtlijn,
de MER-plicht en de MER-beoordelingsplicht blijven van kracht, ook voor bedrijven
buiten de 500 meter-zone. Als de ammoniakemissie uit de inrichting een «belangrijke
verontreiniging» veroorzaakt moet de milieuvergunning worden gewijzigd,
ook buiten de 500 meter-zone. Onduidelijk is wat wordt verstaan onder «belangrijke
verontreiniging».De leden van de fractie van GroenLinks constateren dat in het wetsvoorstel
alleen aanvullend ammoniakbeleid wordt geformuleerd door middel van het stellen
van huisvestingseisen, vastgelegd in de AMvB-huisvesting. Deze leden onderschrijven
de keuze voor emissie-eisen aan stallen, maar vragen zich af of niet meer
mogelijk is dan maatregelen ten aanzien van huisvesting. Zo kan, generiek
maar ook gebiedsgericht, ingezet worden op het terugdringen van de stikstofgehaltes
in het veevoer. Ziet de regering mogelijkheden om dwingende voorwaarden te
stellen aan de samenstelling van veevoer in het kader van het voorgestelde
gebiedsgerichte beleid? Kan de regering bij de beantwoording de huidige regelgeving
in het kader van MINAS betrekken, waarin immers rekening gehouden dient te
worden met de samenstelling van het veevoer? Welke argumenten zouden kunnen
pleiten voor, dan wel tegen dergelijke eisen voor veevoer in combinatie met
gebiedsgericht beleid?Afrondend willen de leden van de fractie van GroenLinks benadrukken dat
zij het wetsvoorstel op hoofdlijnen kunnen onderschrijven, omdat het een oplossing
biedt voor het grote probleem van verzuring van kwetsbare natuurgebieden door
intensieve veehouderijen. In de concrete uitvoering zien deze leden nog wel
enige knelpunten. Zij kunnen zich voorstellen dat het incorporeren van een
dier-standstillsystematiek, gecombineerd met een mogelijke flexibilisering
van de omvang van de zone rond kwetsbare en zeer kwetsbare gebieden, een betere
uitvoering van het ammoniak- én reconstructiebeleid oplevert.
Verder willen deze leden graag meer weten over de beweegredenen van de regering
om een beperkt aantal regels te stellen aan melkveehouderijen. Zij zouden
graag zien dat het ammoniakbeleid zodanig wordt vormgegeven dat er voor veehouders
in en rond kwetsbare gebieden prikkels bestaan om hun bedrijfsvoering elders
voort te zetten. Tenslotte zouden de leden van de fractie van GroenLinks meer
willen weten over de visie van de regering over de mogelijke knelpunten tussen
ammoniak-, dierenwelzijns- en extensiveringsbeleid.Onlangs verschenen er berichten dat er vanuit Europa kritiek was op het
Nederlandse natuurbeleid. Dit beleid zou teveel gericht zijn op het creëren
van nieuwe natuur en te weinig inzetten op behoud van bestaande natuur. Met
het oog hierop vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie wat de consequenties
zouden zijn wanneer er gekozen wordt voor bescherming van andere dan in de
EHS liggende voor verzuring gevoelige gebieden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de regering inzicht
kan geven op welke wijze andere lidstaten pogen de ammoniakemissie binnen
de perken te houden.6. BedrijfseffectenHet wetsvoorstel zal tot gevolg kunnen hebben dat er door de veehouders
op korte termijn grote financiële investeringen gedaan moeten worden.
De leden van de SP-fractie vragen zich af of de noodzakelijke investeringen
niet tot gevolg kunnen hebben dat de daarvoor benodigde leningen alleen verstrekt
worden als een bedrijf voldoende kredietwaardig is en daarvoor verder zal
moeten intensiveren, of over zal moeten gaan op schaalvergroting.Verder zijn deze leden benieuwd waarom in het wetsvoorstel geen maximale
emissiewaarde is opgenomen voor de pelsdierenhouderij?De leden van de fractie van de ChristenUnie zijn met de Raad van State
van mening dat de voorgestelde regeling een drastische wijziging ten opzichte
van de huidige situatie betekent, ook in financiële zin. In dat kader
merken deze leden op dat de overgangstermijnen voor aanpassen van de huisvestingssystemen
kort zijn te noemen. Is de regering eventueel bereid deze termijnen te verlengen
om zoveel mogelijk kapitaalvernietiging te voorkomen? Daarnaast vragen deze
leden wat de mogelijkheden zijn voor veehouders met meerdere stallen en/of
diersoorten om de stallen of delen daarvan gefaseerd aan te passen aan het
besluit?De voorzitter van de commissie Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer,Th. A. M. MeijerDe voorzitter van de commissie Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,Ter VeerDe griffier voor dit verslag,BrandsemaXNoot1Samenstelling: Leden: Witteveen-Hevinga (PvdA), Van Middelkoop (ChristenUnie),
Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Augusteijn-Esser
(D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), ondervoorzitter, T. H. A. M.
Meijer (CDA), voorzitter, Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA),
Ravestein (D66), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Rietkerk
(CDA), Oplaat (VVD), Van der Staaij (SGP), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA),
Udo (VVD), Mosterd (CDA), J. Ten Hoopen (CDA), Depla (PvdA).Plv. leden: Dijksma (PvdA), Stellingwerf (ChristenUnie), Valk (PvdA),
Van Lente (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Van
Beek (VVD), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA),
Crone (PvdA), Giskes (D66), M. B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks),
Van den Akker (CDA), Niederer (VVD), Van 't Riet (D66), Spoelman (PvdA), Hindriks
(PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Leers (CDA), De Boer
(GroenLinks).XNoot2Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal
(PvdA), Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA),
Poppe (SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Stellingwerf (ChristenUnie),
M. B. Vos (GroenLinks), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD),
Passtoors (VVD), T. H. A. M. Meijer (CDA), Hermann (GroenLinks),
Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Atsma (CDA), Ross-van Dorp (CDA), Oplaat
(VVD), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA), Udo (VVD), Herrebrugh (PvdA),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Dijsselbloem (PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Depla (PvdA), Ravestein (D66), Zijlstra (PvdA),
Albayrak (PvdA), Kant (SP), Mosterd (CDA), Van Middelkoop (ChristenUnie),
Van der Steenhoven (GroenLinks), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt (VVD), Cornielje
(VVD), Rietkerk (CDA), Pitstra (GroenLinks), Kamp (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), Van Wijmen (CDA), Buijs (CDA), Weekers (VVD), Dijksma (PvdA),
Bolhuis (PvdA), O. P. G. Vos (VVD), de Boer (GroenLinks), Te Veldhuis
(VVD), Duivesteijn (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27836-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl