Uitvoering van de richtlijn 1999/70/EG inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27661, nr. 322a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-06-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27661 nr. 322a

13-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27661Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 661Uitvoering van de richtlijn 1999/70/EG van de Raad van de Europese Unie
van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten
raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijdnr. 322aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 13 juni 2002Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de commissie aanleiding
gegeven tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende
vragen.De leden van de CDA-fractie stemden gaarne
in met het voorliggende wetsvoorstel. Zij constateerden echter, dat implementatie
van de richtlijn gedeeltelijk plaatsvindt door integratie in het Burgerlijk
Wetboek, terwijl voor een deel – te weten met betrekking tot artikel
II en III – deze uitvoeringswet een zelfstandig leven zal moeten leiden
naast het Burgerlijk Wetboek. Weliswaar richt met name artikel II zich in
hoofdzaak tot partners bij collectieve arbeidsovereenkomsten, maar ook individuele
rechtspersonen zijn normadressaat. Dat geldt zeker voor artikel III. De leden
van de CDA-fractie meenden dan ook, dat het meer voor de hand had gelegen
deze bepalingen een plaats te geven in een afzonderlijke titel 10a van het
Burgerlijk Wetboek of in afdeling 1 van titel 10. Het onderhavige wetsvoorstel
leidt tot verbrokkeling van het burgerlijk recht. Dat kan slechts nadelig
zijn voor de beoogde toepassing van de richtlijn. Zij vroegen de regering
dan ook of zij bereid is toe te zeggen in het kader van de evaluatie van de
Algemene Wet Gelijke Behandeling bij eventuele dan aan te brengen wijzigingen
in wetsteksten ook opname van artikel II en III in het Burgerlijk Wetboek
te bevorderen.De leden van de VVD-fractie hadden met belangstelling
kennisgenomen van dit wetsvoorstel, mede omdat het in verband met de aan de
richtlijn ten grondslag liggende raamovereenkomst een nieuwe rechtsfiguur
binnen de EG betreft. Deze leden wilden graag van de gelegenheid gebruik maken
de regering nog enkele vragen te stellen.Artikel II bereidt de kring van normadressaten uit tot anderen dan werkgever
en werknemer. Het verbod onderscheid te maken is hierdoor ook van toepassing
op anderen die de arbeidsvoorwaarden mede bepalen (bijv. cao-partijen). De
leden van de VVD-fractie vroegen in hoeverre dit ook geldt voor de wetgever
zelf. Zij hadden daarbij in het bijzonder artikel 7:652 BW op het oog, dat
de proeftijd regelt en wel lid 2 en lid 3 waarin een onderscheid wordt gemaakt
in de duur van de proeftijd, afhankelijk of de arbeidsovereenkomst
voor onbepaalde respectievelijk voor bepaalde tijd is aangegaan. Is art. 7:652
in strijd met deze richtlijn? Een soortgelijke vraag stelden deze leden ten
aanzien van art. 7:648. Hoe verhoudt art. I (het nieuwe art. 649) zich tot
art. 648 en hoe verhoudt art. II zich tot art. 648? Moet art. 648 (lid 1 eerste
volzin) qua formulering worden aangepast nu de richtlijn betrekking heeft
op een bredere kring dan alleen de werkgever?Is het cao-onderzoek van de Arbeidsinspectie al beschikbaar, zo vroegen
de leden van de VVD-fractie vervolgens. Kan de regering al iets zeggen over
(een eerste) resultaat van het overleg met de sociale partners in de overheidssector
met betrekking tot overeenkomstige regelingen voor ambtenaren?De leden van de fractie van GroenLinks stemden
met dit voorstel op hoofdlijnen in, hoewel zij het betreurden dat de Tweede
Kamer een amendement heeft aanvaard om uitzendkrachten van de werkingssfeer
uit te zonderen. Dit is niet alleen systematisch minder juist, maar ook om
inhoudelijke redenen. Het zijn juist deze werknemers die qua arbeidsvoorwaarden
vaak veel slechter af zijn dat vergelijkbare werknemers met een arbeidsovereenkomst
voor onbepaalde tijd. Bovendien duurt het thans in de uitzendbranche doorgaans
erg lang voordat uitzendkrachten bijvoorbeeld recht op toegang tot een pensioenregeling
en op scholing opbouwen, zodat ook tussen het gros van de uitzendwerknemers,
soms al lange tijd actief in betaald werk, en de betrekkelijk kleine groep
van «vaste» uitzendkrachten nogal grote verschillen bestaan. Verschillen,
die, zeker waar het om pensioenrechten gaat, naar de mening van deze leden
niet wenselijk zijn.In dit stadium hadden de leden van de fractie van GroenLinks de behoefte
nog enkele vragen te stellen.In het wetsvoorstel wordt niet nader paal en perk gesteld aan het aantal
en de totale looptijd van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd tussen
dezelfde partijen. De regering acht dat onder verwijzing naar artikel 7:668a
BW niet nodig. Deze mening deelden de leden van de fractie van GroenLinks
niet helemaal, nu artikel 7:668a BW een ongelimiteerde afwijking bij CAO toestaat.
In de praktijk is deze leden gebleken dat er CAO's zijn (in de ICT-sector,
met name) die geen enkele limiet stellen aan aantal en looptijd van dergelijke
contracten. Kan een werknemer in zo'n sector naar de visie van de regering
iets ondernemen indien hem nooit een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd
wordt aangeboden en zo ja, wat?Over het verbod op onderscheid hadden deze leden eveneens enkele vragen.
In de eerste plaats vroegen zij de regering in te gaan op de stelling dat
het huns inziens niet nodig, maar ook niet wenselijk is een neutraal verbod
van onderscheid in de wet op te nemen. Het is duidelijk dat thans voor nagenoeg
alle vormen van ongelijke behandeling geldt dat de vaste krachten gunstiger
worden behandeld dan de tijdelijke. De richtlijn beoogt dan ook alleen de
achterstelling van de tijdelijke krachten aan te pakken. Het kwam de leden
van de fractie van GroenLinks voor dat het zelfs toe te juichen zou zijn indien
werkgevers in sommige gevallen een werknemer voor bepaalde tijd tegemoetkomen
in diens wat onzekerder toekomst door bijvoorbeeld het aanbieden van een scholing.
Dat zou dan met dit wetsvoorstel worden verboden. Bovendien zal het na aanvaarding
van dit wetsvoorstel wel eens voorkomen dat een werkgever een compenserende
vergoeding aan een tijdelijke kracht aanbiedt, bijvoorbeeld omdat deze niet
wordt toegelaten tot een bepaalde verplicht gestelde bedrijfsregeling, zoals
een invaliditeitspensioenregeling, terwijl een vaste kracht ook liever die
compenserende vergoeding zou willen ontvangen. Hoe dat vraagstuk
te benaderen? Kan de vaste kracht dan met een beroep op het nieuwe artikel
7:649 BW een actie tegen die werkgever instellen?In de praktijk blijken er grote verschillen tussen tijdelijke en vaste
werknemers te bestaan in de bovenwettelijke bescherming bij ziekte, arbeidsongeschiktheid
en werkloosheid. Deze verschillen kunnen zich op diverse wijzen manifesteren.
De leden van de fractie van GroenLinks vroegen de regering in te gaan op de
volgende voorbeelden en met name te verduidelijken waarom in haar visie vormen
van onderscheid eventueel te rechtvaardigen zijn en zo ja, hoe.In sommige CAO's geldt een referte-eis voor het recht op een bovenwettelijke
aanvulling bij ziekte. Door dergelijke drempels zal een tijdelijke werknemer,
wiens dienstverband met een werkgever in zo'n sector gemiddeld genomen van
kortere duur is dan van een collega met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde
tijd, in de praktijk minder gunstig behandeld worden. Ook komt het voor dat
een CAO zelfs met zoveel woorden bepaalt dat voor werknemers in tijdelijke
dienst geen of een minder gunstige bovenwettelijke bescherming bij ziekte
geldt dan voor werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.
Is voor deze vormen van onderscheid een objectieve rechtvaardiging te noemen?
Is de regering het met de leden van de GroenLinks-fractie eens dat het hier
gaat om vormen van onderscheid die op eenvoudige wijze zou kunnen worden opgeheven
en ook zouden moeten worden opgeheven?Een ander voorbeeld, zo vervolgden deze leden, vormt de duur van de bovenwettelijke
inkomensbescherming bij ziekte. De werknemer met een (al dan niet diverse
malen verlengd) jaarcontract die na 8 maanden ziek wordt, heeft doorgaans –
vide de meeste CAO's – gedurende slechts vier maanden recht op een bovenwettelijke
aanvulling. De collega met het vaste contract die op hetzelfde moment ziek
wordt, zal doorgaans gedurende 12 of zelfs 24 of 36 maanden recht op
suppletie kunnen doen gelden. Hoe beoordeelt de regering dit verschil tegen
de achtergrond van de doelstelling van de Richtlijn, namelijk tenachterstelling
van tijdelijke krachten zoveel mogelijk te voorkomen? In het schriftelijk
overleg heeft de regering ten aanzien van een dergelijk voorbeeld geantwoord
dat het einde van de arbeidsrelatie een objectieve rechtvaardiging kan vormen
voor het niet langer aanvullen van (een ziektewet- of, althans,) een WAO-uitkering
(27 661, nr. 10, p. 11). Dat zou terug te voeren zijn op de visie dat
de aanvulling voortkomt uit een zorgplicht van de werkgever. Die redenering
achtten deze leden aanvechtbaar, zeker in een situatie waarin de arbeidsongeschiktheid
te maken heeft met de werkomstandigheden. Waarom zou de zorgplicht van een
werkgever, waarbij de kosten van de bovenwettelijke regelingen veelal nota
bene bij een particuliere verzekeraar zijn verzekerd, ten opzichte van arbeidsongeschikt
geraakte werknemers minder ver strekken indien in de loop van die arbeidsongeschiktheid
een einde van rechtswege van de arbeidsrelatie plaatsvindt?Ingewikkelder ligt wellicht de beoordeling van arbeidsvoorwaarden die
voor alle werknemers pas na einde dienstverband gelden, zoals een aanspraak
op wachtgeld. Wat vindt de regering van het voorbeeld van een wachtgeldregeling
die aan werknemers een uitkering toekent die wegens reorganisatie of bedrijfseconomische
motieven worden ontslagen? Meent de regering dat zo'n regeling ook moet gelden
voor werknemers van wie de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in verband
met diezelfde motieven niet wordt verlengd?In het verslag van het schriftelijk overleg dat met de Tweede Kamer heeft
plaatsgevonden valt enkele keren te lezen dat de regering meent dat indien
een arbeidsvoorwaarde niet op een werknemers met een kort dienstverband kan
worden toegepast, de werkgever zich dient af te vragen of hij niet op enigerlei
wijze compensatie kan en moet aanbieden. De wijze waarop de regering vervolg
aan de hand van concrete voorbeelden invulling geeft aan deze gedachte, heeft
echter nog wel vragen opgeroepen. Zo konden de leden van de GroenLinks-fractie
het billijken dat werknemers met (zeer) korte contracten niet altijd aansluiting
bij een pensioenregeling kunnen claimen. Maar is dat niet bij uitstek een
voorbeeld van zo'n (vaak kostbare) arbeidsvoorwaarde die dan op andere wijze
zou kunnen en moeten worden gecompenseerd, zodat de werknemer zelf een pensioenvoorziening,
hoe gering dan ook, kan treffen?Kan de regering, meer in het algemeen gesproken, de stelling onderschrijven
dat, indien een arbeidsvoorwaarde op geld waardeerbaar is, maar een objectieve
rechtvaardiging zich verzet tegen toekenning van die arbeidsvoorwaarde aan
een werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, steeds een financiële
compensatie ter grootte van de waarde van de niet toegekende arbeidsvoorwaarde
geboden is en dat dat zeker bij pensioenen geraden voorkomt?Met enige verbazing hadden de leden van de fractie van GroenLinks ten
slotte kennis genomen van het gestelde in het verslag van het schriftelijk
overleg over het afkopen van vakantiedagen. Hun inziens kunnen op grond van
artikel 7:641 BW alleen bovenminimale vakantiedagen worden afgekocht, en dan
nog slechts met instemming van beide partijen. Hoofdregel, ook voor werknemers
met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, is evenwel dat de werkgever
de tijdstippen van vakantie overeenkomstig de wens van de werknemer vaststelt,
behoudens wanneer daarover iets anders is overeengekomen. De minimale vakantiedagen
kunnen eerst bij einde dienstverband worden afgekocht. De leden van de fractie
van GroenLinks wilden graag een reactie op hun stelling dat ook voor tijdelijke
werknemers geldt dat zij zo nu en dan een snipperdag moeten kunnen opnemen,
ook al zijn zij voor een drukke periode aangenomen, en dat zij op gelijke
wijze als vaste krachten zeggenschap zouden moeten hebben over de wijze van
opnemen van vakantiedagen.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Ruers (SP), Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter),
Dölle (CDA), Kohnstamm (D66), Lodders-Elfferich (CDA), De Wolff (GL), Van de Beeten (CDA) (voorzitter), Broekers-Knol (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27661-322a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl