Kerncentrale Borssele; Brief staatssecretaris over de voorwaarden voor toepassing van nieuwe kerncentrales in Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30000, nr. 40

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30000 nr. 40

28-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKaderzettingEnergiebeleid– Wat is aanpak tot nu toe?– Wat kan er op korte termijn worden gedaan?De conclusies en randvoorwaarden1. Kerncentrales: typen, kenmerken, veiligheid en
milieuConclusies:Randvoorwaarden voor de toepassing van nieuwe kerncentrales:2. Radioactief afvalRandvoorwaarden met betrekking tot radioactief afval en
opwerking:3. OntmantelingRandvoorwaarden met betrekking tot ontmanteling:4. Ruimtelijke ordening, locaties voor kerncentralesRandvoorwaarden voor de locatiekeuze:5. Uranium: beschikbaarheid en milieuaspecten van
winning en verrijkingRandvoorwaarden met betrekking tot uraniumwinning:6. Non-proliferatieDe conclusies en randvoorwaarden met betrekking tot de
non-proliferatie aspecten:7. Beveiliging en anti-terreurmaatregelenRandvoorwaarden met betrekking tot de beveiligingsaspecten:8. Kennisinfrastructuur in Nederland en organisatie
van de overheidDe conclusies en randvoorwaarden met betrekking tot de
kennisinfrastructuur voor toepassing van kernenergie in Nederland.9. Procedurele aspectenConclusies met betrekking tot de procedurele aspecten:10. Algemene en maatschappelijke aspectenProject Burgers en kerncentralesDe conclusies met betrekking tot betrokkenheid van de
burgers en het verstrekken van informatie.Eisen te stellen aan vergunninghouderGeen steunmaatregelenDe aansprakelijkheid bij ongevallen van kerncentrales
(Wako)Kosten ongevalsbestrijding en beveiligingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30000, nr. 40 b4Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30000, nr. 40 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30000, nr. 40 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30000, nr. 40 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30000Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 000Kerncentrale Borsselenr. 40BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 28 september 2006Begin 2006 heb ik de Tweede Kamer toegezegd1
dat ik met een voorstel zou komen over de randvoorwaarden waaraan mogelijk
nieuwe kerncentrales vanuit de optiek van ruimte, milieu en veiligheid2 zouden moeten voldoen.Bij deze doe ik U, mede namens de Minister van Economische Zaken, dat
voorstel toekomen waarin de kaders worden geschetst en de conclusies en randvoorwaarden
voor toepassing van nieuwe kerncentrales in Nederland zijn samengevat.KaderzettingEnergiebeleid– Wat is het probleem?Met betrekking tot de energievoorziening spelen er verschillende problemen:
de beschikbaarheid van olie en gas komt onder druk te staan, olieprijsstijgingen
verstoren de economische groei en het toenemende energieverbruik in de wereld
leidt tot grote milieuproblemen (o.a. klimaatverandering en een verslechterde
luchtkwaliteit). Voor de lange termijn streeft Nederland in het energiebeleid
naar een duurzame en veilige energiehuishouding, die de voorzieningszekerheid
waarborgt, die betaalbaar is en die leidt tot betere milieukwaliteit. Wat
de milieukwaliteit betreft zou de uitstoot van broeikasgassen in 2050 met
60–80% omlaag moeten ten opzichte van 1990.– Wat is aanpak tot nu toe?Op de langere termijn wordt gestreefd naar een transitie naar een meer
duurzame energiehuishouding (energietransitie),
waar innovatie een belangrijk onderdeel van uit maakt. Marktpartijen, maatschappelijke
organisaties en de overheid werken samen aan de energietransitie. In mei 2006
is het transitieactieplan (TAP) «Meer met Energie – kansen voor Nederland» van
de Task Force Energietransitie verschenen.Dit plan, dat in opdracht van de kabinet is geschreven, geeft de hoofdlijnen van de transitie naar een gewenste energievoorziening weer.
Het kabinet heeft begin juli zijn positieve reactie op dit plan aan de Tweede
Kamer gestuurd.Als uitvloeisel van het convenant over het openhouden van de kerncentrale
Borssele heeft het kabinet besloten € 250 miljoen in innovaties
te investeren die nodig zijn voor de energietransitie. De eigenaren van de
centrale in Borssele hebben daarnaast tezamen daarnaast € 200 miljoen
gereserveerd voor innovatieve investeringen en € 50 miljoen voor
een energie-innovatiefonds.– Wat kan er op korte termijn worden gedaan?In het Energierapport «Nu voor later»(2005)1 wordt voorgesteld om de problemen rond energie aan te
pakken via meer samenwerking in Europa, forse energiebesparingen, een groter
aandeel duurzame energie, meer innovatie en spreiding van energiebronnen.
Doel is om het energiebesparingstempo (nu 1% per jaar) de komende jaren
substantieel te verhogen. Voor duurzame energie
is als doel geformuleerd dat in 2020 10% van het energieverbruik duurzaam
moet zijn.Naast duurzame energie en energie-efficiëntie zijn verkenningen gestart
naar schoon fossiel. Dat maakt het mogelijk op
verantwoorde wijze gebruik te maken van álle beschikbare fossiele energiebronnen.
Bij schoon fossiel speelt, naast de gangbare emissiebeperkende technieken,
de afvang en vervolgens ondergrondse opslag van CO2 een grote rol.In dit kader kan bezien worden of kernenergie gedurende de transitieperiode
een groter aandeel kan krijgen in de elektriciteitsproductie vanwege het ontbreken
van CO2-emissies.Eerst zal echter uit energiepolitieke overwegingen besloten moeten worden
of uitbreiding van het elektriciteitsproductievermogen in Nederland gewenst
en noodzakelijk is. Daarbij komen aspecten als voorzieningszekerheid en diversificatie
aan de orde.Die discussie wordt met deze brief niet beoogd. Wel wordt beoogd om aan
te geven met welke randvoorwaarden vanuit de optiek van ruimte, milieu en
veiligheid rekening moet worden gehouden indien initiatieven voor het bouwen
van nieuwe kerncentrales worden ontplooid.Het gaat in deze brief dus niet om de noodzaak of wenselijkheid van uitbreiding
van het kenenergievermogen, maar om de randvoorwaarden waaronder ermee ingestemd
zou kunnen worden als het bedrijfsleven die uitbreiding zou nastreven.De conclusies en randvoorwaardenIn het navolgende volgt een overzicht van de conclusies en randvoorwaarden
met betrekking tot uitbreiding van kernenergie in Nederland. De onderbouwing
daarvan is opgenomen in de bijlage«Randvoorwaarden
voor nieuwe kerncentrales» bij deze brief. Daarbij zijn tevens
enkele achtergronddocumenten gevoegd die gebruikt zijn bij het opstellen daarvan.Verschillende hieronder geformuleerde randvoorwaarden hebben een globaal,
richtinggevend karakter die in een later stadium in technische zin een verdere
uitwerking behoeven. Voor een discussie in politieke zin en besluitvorming
daaromtrent zijn ze echter voldoende bepalend.Tot slot geldt voor sommige randvoorwaarden dat nog nader onderzocht moet
worden of en zo ja hoe, deze afdwingbaar vastgelegd moeten worden in regelgeving.
Dat werk zal in de komende tijd zijn beslag kunnen krijgen. 1. Kerncentrales: typen, kenmerken, veiligheid en
milieuSinds de jaren ’50 van de vorige eeuw toen de eerste kernreactoren
commercieel beschikbaar kwamen, hebben de technologische ontwikkelingen op
dit gebied niet stilgestaan. Nadat er in de jaren ’60 een tweede generatie
reactoren ontstond die in grote aantallen zijn gebouwd, zijn thans de inspanningen
gericht op het marktgereed maken van verdere evolutionaire ontwikkelingen
in de vorm van derde generatie reactoren. Daarnaast zijn ook de eerste stappen
gezet in de ontwikkeling van revolutionaire typen reactoren (generatie 4)
waarvan de meeste als inherent veilig kunnen worden gekenmerkt.In de eerste plaats kan worden vastgesteld dat generatie 3 reactoren als
zeer veilig kunnen worden beschouwd waarbij de kans op ongevallen verwaarloosbaar
klein is. De nog veiliger reactoren van generatie 4 die in ontwikkeling zijn,
zullen naar verwachting in de komende 25 jaar niet commercieel beschikbaar
zijn.Conclusies:1. De veiligheid van generatie 3 reactoren is zeer hoog. Vanuit veiligheidsoogpunt
bezien is er geen noodzaak om te wachten op het beschikbaar komen van inherent
veilige reactoren van generatie 4. In deze context lijkt het logisch dat een
eventuele nieuwe kerncentrale in Nederland tenminste zo veilig is als de EPR
die thans in Finland wordt gebouwd.2. Indien toch gekozen wordt voor reactortypen van generatie 4, dan betekent
dit dat de komende 25 jaar wordt afgezien van uitbreiding van kernenergie.Randvoorwaarden voor de toepassing van nieuwe kerncentrales:1. De kerncentrale moet van een beproefd type zijn en moet niet als «prototype»
zijn te beschouwen.2. De kerncentrale moet volgens de laatste stand der techniek zijn ontworpen
en worden gebouwd en bedreven. Om beslissingen te kunnen bespoedigen, zou
zoveel mogelijk gebruik gemaakt moeten worden van buitenlandse ervaringen
met certificering van moderne centrales en bijbehorende regelgeving.3. De kerncentrale dient zoveel mogelijk gebruik te maken van passief
en automatisch werkende veiligheidssystemen.4. De kerncentrale moet tenminste voldoen aan de technische eisen die
gelden krachtens de Nederlandse regelgeving (waaronder de Nucleaire Veiligheidsregels
en -richtlijnen).5. Vanuit veiligheidsoogpunt dient verder verzekerd te zijn dat:a. de kans op een kernsmeltongeval kleiner is dan 1 keer in de miljoen
jaar,b. er voorzieningen zijn die voorkomen dat bij kernsmeltongevallen de
kern buiten het containment geraakt (zoals een «core-catcher»),c. er voorzieningen zijn die voorkomen dat na het optreden van kernsmelt
grote lozingen optreden die het treffen van preventieve maatregelen in de
omgeving van de centrale noodzakelijk maken,d. de omhulling bestand is tegen hoge overdruk van binnenuit en tegen
vliegtuigcrashes van buitenaf,e. de kerncentrale over een lange responstijd beschikt in geval van ongevallen.Bij deze opsomming dient bedacht te worden dat deze eisen niet als een éénmalige
momentopname gezien moeten worden. Periodiek (b.v. eens per vijf of tien jaar)
zullen deze eisen aan de dan geldende stand der techniek getoetst
moeten worden en zal bezien moeten worden welke verbeteringen redelijkerwijs
nog mogelijk zijn. Dit geldt dus ook in de periode nadat de kerncentrale besteld
is en de bouw plaatsvindt.2. Radioactief afvalNederland heeft mede door de geringe hoeveelheden radioactief afval gekozen
voor langdurige bovengrondse opslag in gebouwen bij COVRA te Borsele. Hoewel
dit op veilige wijze gebeurt, wordt het in het algemeen niet als een duurzame
oplossing beschouwd.Naar de huidige stand van de wetenschap en techniek is alleen geologische
berging (in de diepe ondergrond) van hoogradioactief afval een echte oplossing,
die verzekert dat het afval ook na miljoenen jaren buiten de levensruimte
(biosfeer) van de mens blijft. Ook na het mogelijk op termijn beschikbaar
komen van nieuwe, geavanceerde technieken zoals partitioning en transmutatie
(P&T), blijft er een hoogactieve rest over waarvoor toch weer een ondergrondse
berging de enige oplossing is.Als randvoorwaarde voor nieuwe kernenergie dient daarom politieke besluitvorming
over de toekomst van het radioactief afval plaats te vinden. Dit zou kunnen
inhouden dat er een definitieve keuze wordt gemaakt over de eindbestemming
van het radioactieve afval voordat een nieuw te bouwen kerncentrale in bedrijf
gaat. Dit zal naar verwachting gelet op de te volgen procedures en de duur
van de bouw van de centrale niet voor 2016 zijn. Met zo’n besluitvorming
wordt een duidelijk signaal afgegeven, nl. dat Nederland een nieuwe stap heeft
gezet in het besluitvormingsproces om te komen tot een definitieve oplossing
voor het radioactief afval. Binnen Europa zou Nederland zich hiermee voegen
bij het groeiende aantal landen dat de urgentie van het probleem onderkent.Het besluit zou dan ondersteund moeten worden met een onderzoeksprogramma
dat zowel technologische als sociaal-maatschappelijke aspecten omvat en bij
voorkeur in samenwerking met buitenlandse instituten moet worden uitgevoerd.
Hierdoor kan gezorgd worden voor een goede coördinatie van het onderzoek
en voor oplossingen die internationaal gedragen worden. Het Europese Kaderprogramma
voor Onderzoek biedt daarbij verschillende instrumenten (zoals b.v. Europese
Technologie Platforms) om samenwerking tussen Europese instituten te stimuleren
en deels te financieren.Met betrekking tot de keuze tussen directe opslag of opwerken blijkt dat
de techniek van partitioning en transmutatie (P&T) wellicht een interessante
optie kan zijn, maar dat deze optie thans nog niet operationeel is. Een voorkeur
uitspreken tussen directe opslag en opwerken blijft daarom moeilijk.Om maximaal te kunnen profiteren van mogelijke technologische ontwikkelingen
wordt daarom tot 2025 nog geen definitieve voorkeur uitgesproken over de finale
verwerkingsmethode en worden de gebruikte splijtstofelementen in de kerncentrale
of in speciale verpakkingen daarbuiten opgeslagen in afwachting van de definitieve
keuze. Eén en ander vanzelfsprekend onder de randvoorwaarde dat dit
op een veilige wijze geschiedt. Mocht P&T in de tussentijd aan de verwachtingen
voldoen en in 2025 of enkele jaren daarna realiseerbaar zijn, dan zal dat
de keuze zijn. Maar als rond 2025 blijkt dat P&T dan geen mogelijke of
verstandige optie is, dan zal alsnog de keuze gemaakt moeten worden tussen
opwerken of directe opslag. Directe opslag kan dan b.v. ook nog plaatsvinden
in tijdelijke containers die een latere behandeling van de splijtstofelementen
alsnog mogelijk maakt. Met betrekking tot de keuze voor al dan niet opwerken
kan dan in 2025 definitief worden vastgesteld of dat dan nog steeds mogelijk
is en als aanvaardbaar wordt gezien. Randvoorwaarden met betrekking tot radioactief afval en
opwerking:1. Het principe «de vervuiler betaalt» blijft onverkort geldig;
de beheerskosten voor het radioactief afval worden verdisconteerd in de elektriciteitsprijs.2. Voorafgaand aan het in bedrijf gaan van een nieuwe kerncentrale, maar
uiterlijk in 2016, moet er door de overheid een besluit genomen zijn omtrent
de eindbestemming voor het radioactief afval, tenzij eventuele Europese regelgeving
tot een besluit op een eerdere datum verplicht.3. Voor onderzoek naar een duurzame eindbestemming van radioactief afval
moet een fonds worden opgezet waarin zowel de overheid als de industrie deelnemen
volgens een van te voren af te spreken verdeelsleutel. Exploitanten van nieuwe
kerncentrales moeten hier vanaf het begin aan bijdragen.4. Toepassing van partitioning en transmutatie (P&T) heeft de voorkeur
als verwijderingsmethode, maar zolang dit geen praktisch alternatief vormt,
wordt voor 2025 geen definitief besluit genomen over de verwijderingsmethode
van gebruikte splijtstof.5. Als P&T in 2025 geen praktisch alternatief vormt, dan zal alsnog
een keuze gemaakt moeten worden tussen opwerken of directe opslag, al dan
niet in interimverpakkingen. In geval de keuze opwerking is, dan zullen daarbij
aanvullende eisen kunnen worden gesteld door de overheid in het kader van
het verkrijgen van de benodigde vergunning voor het zich ontdoen met het oog
op opwerking.3. OntmantelingVoor de bouw van een eventuele nieuwe kerncentrale is het van belang dat
er helderheid bestaat over de te kiezen ontmantelingsstrategie en de financiering
van de ontmanteling. Binnen Europa is een duidelijke tendens waarneembaar
richting directe ontmanteling. Voor nieuwe kernenergie in Nederland is dit
dan ook een logische keus. Een voorstel voor een wijziging van het Besluit
kerninstallaties, splijtstoffen en ertsen (Bkse) waarin deze voorkeur is vastgelegd
is thans in voorbereiding.Op grond van het Bkse heeft een aanvrager van een Kernenergiewetvergunning
voor een nieuwe kerncentrale al de verplichting om bij de aanvraag van de
oprichtingsvergunning een eerste opzet van een decommissioningsplan te overleggen.
Hiermee wordt mede bereikt dat door een goede logistieke opzet van de centrale
en de juiste materiaalkeuze van componenten de latere buiten bedrijfstelling
en ontmanteling makkelijker worden en er minder radioactief afval ontstaat.
Bij voornoemd voorstel tot wijziging van het Bkse zal daarnaast de verplichting
opgenomen worden tenminste elke vijf jaar het decommissioningsplan te actualiseren.Gezien de omvang van de benodigde voorzieningen en de waarde die maatschappelijk
gehecht wordt aan de aansprakelijkheid van de vergunninghouder op dit terrein,
is het van belang dat er voldoende financiële middelen gereserveerd worden
voor de latere decommissioningsactiviteiten. Daarnaast bestaat de mogelijkheid
dat een kerncentrale permanent voortijdig gesloten wordt, om welke reden dan
ook. Ook in die eventualiteit moeten de kosten voor ontmanteling gedekt zijn.
Vandaar dat het redelijk is het uitgangspunt te hanteren dat vanaf het moment
dat de kern voor het eerst beladen wordt met splijtstof, de kosten voor de
buitengebruikstelling en ontmanteling voor 100% gedekt moeten zijn.
Dit kan met behulp van een verzekering, bankgarantie of onderpand. Daarnaast
zal gedurende de operationale bedrijfsfase door middel van jaarlijkse dotaties
een fonds gevuld moeten worden, waarvan de gelden op het moment dat de centrale
buiten gebruik wordt gesteld, beschikbaar moeten zijn. Het totaal
benodigde bedrag kan op die manier met een goedgekeurd beheer in een periode
van 40 jaar (de geldigheidsduur van de vergunning) bijeengebracht worden.
Tijdens de opbouwfase van het fonds zal het verschil tussen de hoeveelheid
aanwezig in het fonds enerzijds en de geschatte kosten voor buitengebruikstelling
en ontmanteling anderzijds met garanties gedekt moeten blijven.Het beheer van de ontmantelingsfondsen en de controle daarop dient zodanig
te zijn ingericht dat het zeker gesteld is in geval van een faillissement
van de exploitant of overdracht van de centrale aan derden. Een juridische
scheiding van het fonds met de activa en passiva van de exploitant is dan
ook een noodzaak. Betrokkenheid van de Ministers van Financiën en VROM
zoals vastgelegd in het wetsvoorstel tot wijziging van de Kernenergiewet1 moet zeker stellen dat het fondsvermogen op prudente
wijze en met een in de tijd afnemend risico wordt belegd.Indien er Europese aanbevelingen of richtlijnen op het gebied van het
beheer van ontmantelingsfondsen worden vastgesteld, dient hierbij zoveel mogelijk
aansluiting te worden gezocht.Randvoorwaarden met betrekking tot ontmanteling:1. Er dient een helder ontmantelingsbeleid te zijn waarin de keuze voor
directe ontmanteling wordt vastgelegd.2. Vanaf het moment dat de kern voor het eerst beladen wordt met splijtstof,
moeten de kosten voor de buitengebruikstelling en ontmanteling voor 100%
gedekt zijn. Dit kan met behulp van een verzekering, bankgarantie, onderpand
of andere voorziening die evenveel waarborgen biedt.3. Gedurende de operationale bedrijfsfase zal door middel van jaarlijkse
dotaties een fonds gevuld moeten worden, waarvan de gelden op het moment dat
de centrale buiten gebruik wordt gesteld beschikbaar moeten zijn. Tijdens
de opbouwfase van het fonds zal het verschil tussen de hoeveelheid aanwezig
in het fonds enerzijds en de geschatte kosten voor buitengebruikstelling en
ontmanteling anderzijds met garanties gedekt moeten blijven.4. De fondsen voor decommissioning moeten voldoen aan vereisten met betrekking
tot de geschiktheid, de beschikbaarheid en het gebruik ervan.5. Het beheer van de fondsen voor decommissioning en de controle daarop
moet transparant en adequaat geregeld zijn.4. Ruimtelijke ordening, locaties voor kerncentralesDe Minister van Economische Zaken is bezig met de voorbereiding van het
Derde Structuurschema Elektriciteitsvoorziening (SEV III). Dit is aangekondigd
in de Nota Ruimte.2In de PKB SEV III, deel 1, zal in principe de ruimtelijke reservering
worden opgenomen van de huidige locaties overeenkomstig het waarborgingsbeleid,
zoals neergelegd in de regeringsbeslissing voor vestigingsplaatsen van kerncentrales3. In de daarvoor geldende procedure ter vaststelling daarvan
zal blijken in hoeverre de bestaande vestigingsplaatsen zullen worden gehandhaafd.
Verder zal het SEV III de thans in ontwikkeling zijnde randvoorwaarden voor
nieuwe kerncentrales in acht nemen.De vestigingsplaatsen die thans onder het waarborgingsbeleid vallen, zijn
de Westelijke Noordoostpolderdijk, Moerdijk, Eemshaven, Maasvlakte en Borssele.In een globale beoordeling zijn deze vijf locaties nader onderzocht. Deze
beoordeling richt zich op de milieuaspecten bodem, oppervlaktewater, geluid, straling, externe veiligheid, natuur, landschap, cultuurhistorie
en archeologie en op de mogelijkheden tot restwarmtebenutting.Mede gelet op de hoge veiligheid van nieuwe typen kerncentrales, zijn
er nauwelijks argumenten om op voorhand bepaalde locaties uit te sluiten.
Maar vanwege de aspecten oppervlakte water (in verband met beschikbaarheid
van koelwater dan wel bescherming van zoetwaterbronnen) of grote bevolkingsdichtheid
in de nabije omgeving, lijken de Westelijke Noordoostpolderdijk, Moerdijk
en Maasvlakte minder geschikt. Randvoorwaarden voor de locatiekeuze:1. Het heeft de voorkeur dat de locatie in de nabijheid van de zee ligt
in verband met lozing van koelwater. Lozing van koelwater op oppervlaktewater
dat gebruikt wordt als zoetwater voorraad is minder wenselijk.2. De locatie moet niet in een straal van 5 km van een dichtbevolkt gebied
liggen zolang er geen sprake is van een inherent veilige kerncentrale en bij
ongevallen preventiemaatregelen (evacuatie e.d.) mogelijk moeten blijven.3. Bij de koelwaterinlaatvoorzieningen dienen effectieve technieken te
worden toegepast om mogelijke schade aan waterfauna te voorkomen.4. De visuele hinder moet zoveel mogelijk beperkt worden, b.v. door het
ontbreken van de noodzaak van een (hoge) koeltoren, of omdat goede inpassing
daarvan in het landschap mogelijk is.5. Aan- en afvoer van nucleaire brandstof en radioactief afval moet bij
voorkeur ook per spoor en per schip mogelijk zijn.6. Bij de locatiekeuze moet rekening worden gehouden met de daaraan te
stellen criteria als vermeld in de toepasselijke IAEA Safety Requirements
(Site Evaluation for Nuclear Installations).5. Uranium: beschikbaarheid en milieuaspecten van
winning en verrijkingBij een toekomstige rol van kernenergie zijn met betrekking tot de winning
en bewerking van uranium twee vragen relevant, namelijk:– is er voldoende uranium tegen aanvaardbare prijzen, en– wat zijn de milieueffecten van uraniumwinning en brandstofproductie.In principe is er voldoende uranium op de wereld voor een forse groei
van de elektriciteitsproductie uit kernenergie. De productiecapaciteit van
de bestaande uraniummijnen is echter beperkt en zal een groeiende vraag op
korte termijn (rond 2015) moeizaam kunnen volgen. Daarnaast zal de uraniumproductie
uit oude kernwapens, thans 30% van de productiecapaciteit, binnen 10
jaar verdwijnen. Het is niet eenvoudig om nieuwe mijnen tot exploitatie te
brengen, dit vergt lange aanlooptijden tot wel 10 jaar. Hierdoor zal er in
de komende 10–20 jaar mogelijk een zekere krapte op de markt kunnen
ontstaan, mede tengevolge van de verwachte groei van kernenergie. Het belangrijkste
effect hiervan is dat de prijzen zullen stijgen. Door tijdig maatregelen te
nemen (zoals nieuwe mijnbouw, aanspreken van reserves) zal er geen tekort
ontstaan.Het effect van stijgende uraniumprijzen op de elektriciteitsprijs is overigens
beperkt. Zo zal een stijging van de prijs van een kg ruwe uranium met $ 50
(dat is ruwweg een verdubbeling) een stijging van de elektriciteitsprijs uit
kernenergie tot gevolg hebben van hooguit enkele tienden eurocenten per kWh.Milieubelasting gerelateerd aan de winning en verwerking van uranium wordt
gedomineerd door het beheer van de tailings en van de mijn, tijdens de exploitatie
en na de sluiting van de mijn. De belasting van het milieu houdt
voornamelijk verband met de radonemissies naar de lucht en emissies van zware
metalen naar water en bodem.In principe is het mogelijk de milieubelasting te minimaliseren tot een
niveau van natuurlijke emissies van radon uit de bodem door een goede afdichting
van de reservoirs. Maar zelfs bij goed afgedekte tailingreservoirs blijft
een zeker risico bestaan voor het milieu omdat de tailings honderdduizenden
jaren radioactief blijven en er geen afdichtingstructuur bestaat die gedurende
die gehele periode gegarandeerd intact blijft.Oplossingsmijnbouw is minder milieubelastend vanwege het gegeven dat geen
erts naar het oppervlak wordt gebracht.Verrijking van uranium kan op milieuvriendelijke wijze plaatsvinden; dat
gebeurt nu ook al. Van een exploitant van een nieuwe kerncentrale wordt verwacht
dat deze zich er van verzekert dat de verrijkingsfaciliteit die voor de splijtstof
van de kerncentrale de verrijking van uranium verzorgt, er actief op toeziet
dat de verarmde restfractie en eventueel daar verder uit voort te komen verdere
restproducten, op milieuverantwoorde wijze worden beheerd, met name zolang
die restfractie in de vorm van uraniumhexafluoride voorhanden wordt gehouden.Randvoorwaarden met betrekking tot uraniumwinning:1. De mijnbouw, extractie en vervolgprocessen die benodigd zijn voor het
verkrijgen van uranium voor splijtstof, moeten op een zo verantwoord mogelijke
manier plaatsvinden.2. Dit houdt onder meer in dat de uranium bij voorkeur betrokken dient
te worden uit landen die een milieuvriendelijke benadering bij de mijnbouw
toepassen waarvan landschapsherstel na sluiting onderdeel uitmaakt. Voorzover
overzien kan worden geldt dit nu voor landen als Canada en Australië
en in de toekomst mogelijk ook voor Kazachstan.3. Het mijnbouwbedrijf dient tenminste ISO 14 001 gecertificeerd
te zijn en een goede reputatie te hebben op het gebied van verantwoord omgaan
met natuur en milieu.4. De volgende voorkeursvolgorde geldt voor de herkomst van het uranium
naar type mijnbouw:1. Winning middels oplossingsmijnbouw (dus ondergronds);2. Winning via dagbouw of ondergrondse mijnbouw met maximale inspanning
om milieubelasting nu en in de toekomst te minimaliseren.6. Non-proliferatieBepaalde splijtstoffen kunnen gebruikt worden voor het vervaardigen van
nucleaire wapens. Ook nucleaire kennis kan daar aan bijdragen. Bij het bedrijven
van nucleaire installaties dient daarom te allen tijde te worden voorkomen
dat nucleair materiaal en gevoelige nucleaire kennis bedoeld of onbedoeld
in verkeerde handen komt. Het tegengaan van verspreiding wordt non-proliferatie
genoemd.Op grond van het Euratomverdrag (1957) en het Non-proliferatieverdrag
(NPV, 1968) met bijbehorende Waarborgenovereenkomst en Additioneel Protocol,
is Nederland verplicht haar nucleaire activiteiten onder internationaal toezicht
te plaatsen.Zodoende valt iedere nucleaire installatie automatisch onder dit toezicht
van de EU (Euratom) en het Internationale Atoom Energie Agentschap te Wenen
(IAEA) en is deze gehouden aan het aanleveren van noodzakelijke informatie.Toezicht wordt uitgeoefend om te verzekeren dat nucleair materiaal alleen
voor vreedzame doeleinden wordt gebruikt. Zo betekent dit voor kerncentrales
onder meer regelmatige inspecties door het IAEA in samenwerking met
Euratom. Door de toegepaste veiligheids- en beveiligingsvoorzieningen, alsmede
door het inspectieregime, is de kans op ontvreemding van zulk materiaal zeer
gering.Ook het plutonium dat uit opwerking van gebruikte splijtstof wordt afgescheiden
is onderhevig aan IAEA-inspecties en Euratomtoezicht.De waarborgen die door de naleving van het Non-proliferatieverdrag, inclusief
de Waarborgenovereenkomst en het Additioneel Protocol, worden gecreëerd
zijn in de Nederlandse situatie omvangrijk en doeltreffend. Het bedrijven
van een nieuwe kerncentrale waarbij dit regime gevolgd wordt, zal geen bijzondere
nieuwe proliferatierisico’s met zich meebrengen.De conclusies en randvoorwaarden met betrekking tot de
non-proliferatie aspecten:1. Iedere kerninstallatie valt op grond van het Euratomverdrag en het
Non-proliferatieverdrag, inclusief de Waarborgenovereenkomst en het Additioneel
Protocol, onder internationaal toezicht van het IAEA en Euratom om de verspreiding
van splijtbaar nucleair materiaal tegen te gaan, dus dit geldt ook voor een
nieuwe kerncentrale.2. Alvorens een nieuwe kerncentrale in bedrijf genomen kan worden dient
er een volledige rapportage plaats te vinden in het kader van de vigerende
verdragen en overeenkomsten inzake non-proliferatie.7. Beveiliging en anti-terreurmaatregelenSinds 11 september 2001 is de zorg met betrekking tot de noodzakelijke
beveiliging tegen terrorisme aanzienlijk toegenomen. Dit geldt zowel op internationaal
als op nationaal niveau.Voor wat betreft de nucleaire sector heeft deze zorg in 2005 o.a geleid
tot een aanpassing van het Verdrag inzake de Fysieke Beveiliging van Kernmateriaal
en Kerninstallaties1. Hierdoor vallen in het vervolg
niet alleen het transport van nucleair materiaal onder dit verdrag, maar ook
de kerninstallaties zelf. Het verdrag is door het IAEA op praktijkniveau uitgewerkt
in de vorm van aanbevelingen. De meest recente versie is thans INFCIRC/225/rev.42. Op nationaal niveau heeft de toegenomen zorg voor terrorisme
o.a. geleid tot het project Bescherming Vitale Infrastructuur3. Ook met betrekking tot de kerncentrale Borssele zijn de beveiligingsmaatregelen
nader onderzocht en zijn aanbevelingen voor verbetering gedaan.Voor een nieuwe kerncentrale zal het bestaande beleid gelden. Belangrijke
aspecten daarbij zijn onder meer het identificeren van mogelijke dreigingsbeelden,
het anticiperen daarop met voorzieningen en maatregelen in de ontwerpfase
en de toedeling van verantwoordelijkheden aan de Interne Beveiligings-Organisatie
van de kerncentrale zelf en de Externe Beveiligings-Organisatie van de overheid.
Een goede coördinatie en afstemming tussen deze twee organisaties is
vanzelfsprekend ook van groot belang.Randvoorwaarden met betrekking tot de beveiligingsaspecten:1. Bij het ontwerp van de kerncentrale dient rekening te worden gehouden
met mogelijke voorzieningen en maatregelen om de beveiliging te optimaliseren.2. Voordat een kerncentrale in bedrijf genomen mag worden, dient zeker
te zijn gesteld dat voldaan wordt aan de bepalingen van het (aangepaste) Verdrag
inzake de Fysieke Beveiliging van Kernmateriaal en Kerninstallaties en aan
de meest recente versie van INFCIRC/225. De dreigingsbeelden
dienen duidelijk en actueel te zijn en de beveiligingsmaatregelen en -voorzieningen
dienen daarop afgestemd te zijn.8. Kennisinfrastructuur in Nederland en organisatie
van de overheidOp basis van de verwachting dat de kerncentrale Borssele rond 2003 gesloten
zou worden, is de beleids- en kennisstructuur rond kernenergie geleidelijk
aan afgenomen, zowel bij de overheid, de industrie als bij onderwijs- en onderzoeksinstellingen.Het open blijven van de kerncentrale Borssele, een eventuele nieuwbouw
van een vervanger van de Hoge Flux Reactor in Petten en – met name –
een mogelijke nieuwe kerncentrale, maken een verdere herbezinning ten aanzien
van de organisatie (niveau en structuur) en capaciteit van de overheid en
andere betrokkenen in Nederland nodig.Gestreefd moet worden naar een efficiënte inzet van beschikbare capaciteit
en middelen; o.a. door gebruik te maken van deskundigheid die in andere landen
aanwezig en beschikbaar is en door maximaal gebruik te maken van bestaande
regelgeving van andere landen. Zoveel mogelijk moet worden voorkomen dat «het
wiel opnieuw wordt uitgevonden».Kennisinstellingen en onderwijs spelen een belangrijke rol in het kader
van de nucleaire veiligheid van een nieuwe kerncentrale. Zowel de overheid
als de industrie zal deskundig en hoog opgeleid personeel nodig hebben. Aandacht
moet worden gegeven aan het beschikbaar zijn van voldoende opleidingsmogelijkheden,
waarbij een gezamenlijke financiering door overheid en bedrijfsleven een rol
zou kunnen spelen.Ook voor specifieke onderzoeksdoeleinden met betrekking tot nucleaire
veiligheid en radioactief afval zou zo’n gemeenschappelijke financieringswijze
overwogen moeten worden.De conclusies en randvoorwaarden met betrekking tot de
kennisinfrastructuur voor toepassing van kernenergie in Nederland.1. De overheid moet voldoende middelen en bevoegdheden hebben om taken
te kunnen uitoefenen.2. Het bevoegd gezag in het kader van de Kernenergiewet moet onafhankelijk
kunnen opereren van «promotors» van kernenergie en van het (nucleaire)
bedrijfsleven.3. Er moeten voldoende opleidingsmogelijkheden voor deskundigen zijn.
De financiering daarvan zou mede ondersteund moeten worden door de nucleaire
industrie.4. Er moet voldoende onderzoek kunnen plaatsvinden met betrekking tot
nucleaire veiligheid. Dat hoeft niet noodzakelijk in Nederland plaats te vinden,
maar kennis en capaciteit moeten wel verzekerd blijven. Gemeenschappelijke
financiering van onderzoek door de overheid en het nucleaire bedrijfsleven
moet overwogen worden.9. Procedurele aspectenVoordat feitelijk kan worden gestart met de oprichting van een kerncentrale
moet een groot aantal planprocedures en vergunningprocedures worden doorlopen.
Dit betreft onder meer een Planologische Kernbeslissing (Structuurschema elektriciteitsvoorziening,
SEV), streekplan en bestemmingsplan, alsmede vergunningsprocedures op grond
van de Kernenergiewet, de Wet verontreiniging oppervlaktewateren, de Woningwet,
de Natuurbeschermingswet en andere wetten. In bijna alle gevallen moet hier
ook een milieu-effectrapport voor worden vervaardigd. Daaruit blijkt dat het
een gecompliceerd langdurig proces kan zijn, mede omdat de vele inspraakmogelijkheden
en mogelijkheden tot bezwaar en beroep hier vertragend kunnen
werken. Het is niet goed te voorspellen hoeveel tijd er uiteindelijk mee gemoeid
zal zijn.Voor een goede stroomlijning van het proces zullen de procedures zoveel
mogelijk op elkaar moeten worden afgestemd.Voor de besluitvorming over ruimtelijke investeringsprojecten die van
zodanig belang zijn dat het Rijk de regie van de publieke besluitvorming van
begin tot eind in eigen hand wenst te nemen is in de Wet op de Ruimtelijke
Ordening de Rijksprojectenprocedure opgenomen. Het gaat in deze procedure
vooral om een efficiënter gebruik van de tijd en het beter op elkaar
afstemmen van procedures. De vraag of het volgen van een Rijksprojectenprocedure
voor de vestiging van een nieuwe kerncentrale mogelijk is, is op voorhand
echter niet met zeker te beantwoorden. Dit dient eerst aan de hand van concrete
plannen nader onderzocht te worden.Conclusies met betrekking tot de procedurele aspecten:1. Voordat met de bouw en het bedrijven van een nieuwe kerncentrale kan
worden begonnen, zullen veel besluiten moeten worden genomen en vele vergunningen
moeten worden afgegeven.2. Voor de meeste besluiten geldt daarbij dat er (publieke) inspraakmogelijkheden
zijn en dat bezwaar en/of beroep kan worden ingesteld tegen de besluiten.
Dit is in het belang van de zorgvuldigheid waarmee de besluiten tot stand
dienen te komen maar heeft tot gevolg dat niet op voorhand precies is aan
te geven wanneer met de bouw kan worden begonnen. Een zeer ruwe inschatting
leidt er al snel toe dat vanaf het moment dat een initiatiefnemer met concrete
plannen komt, rekening gehouden moet worden met een periode van 5 tot 7 jaar.3. Bekorting van die periode – binnen de wettelijk in acht te nemen
termijnen – is mogelijk indien maximale medewerking van betrokken bestuursorganen
wordt verkregen, de procedures zoveel mogelijk op elkaar worden afgestemd
en de inspraak en beroep niet tot ernstige vertraging leiden.4. Een goede kwaliteit van de diverse vergunningsaanvragen zal hier ook
een rol bij spelen. Dit geldt met name voor de documenten die in het kader
van de Kew-vergunning noodzakelijk zijn zoals veiligheidsrapport en veiligheidsanalyses.
Een tijdig vooroverleg is hierbij onontbeerlijk.5. Een verdere stroomlijning van procedures en bekorting van proceduretijden
is wellicht mogelijk door het volgen van een Rijksprojectenprocedure, maar
de mogelijkheid daarvan zal eerst aan de hand van concrete voornemens nader
onderzocht kunnen worden.10. Algemene en maatschappelijke aspectenProject Burgers en kerncentralesOm inzicht te krijgen in de maatschappelijke opvattingen en meningen over
de randvoorwaarden voor nieuwe kerncentrales zijn, in het kader van het VROM-programma «Beleid met burgers», verschillende groepen
burgers geraadpleegd. Dit is gedaan in een kwalitatief (groepsdiscussies)
en kwantitatief (enquête) onderzoek.Uit de resultaten van het onderzoek komt naar voren dat het ongeval in
Tsjernobyl ook nu nog bepalend is voor de beeldvorming en dat de associaties
negatief zijn. Kennis over kernenergie en kerncentrales in Nederland is beperkt.
Wel heeft men er vertrouwen in dat de technische veiligheid en de controle
daarop goed geregeld zijn. Het geven van feitelijke informatie leidt ertoe
dat men genuanceerder en veelal positiever tegen kerncentrales aan gaat kijken.
De randvoorwaarden die burgers aandragen voor nieuwe kerncentrales zijn vooral
maatschappelijk en niet technisch-inhoudelijk. Burgers tonen zich bezorgd
over de effecten van kerncentrales voor mens en milieu. Vanuit
deze zorg wijzen zij op verschillende veiligheidsaspecten die ook in deze
brief en notitie aan de orde komen.Eigendom en exploitatie van kerncentrales, radioactief afval, externe
risico’s en interne risico’s, in deze volgorde, worden door de
burgers genoemd als belangrijke aspecten ten aanzien van randvoorwaarden.Waar men voor «gewone» centrales privaat eigendom accepteert,
vindt men kerncentrales te risicovol om ze geheel aan de markt over te laten,
gezien de commerciële belangen van marktpartijen, waardoor deze mogelijk
bezuinigen op veiligheid. In elk geval dient er volgens een grote meerderheid
van de burgers (80%) sprake te zijn van strenge procedures, voorschriften
en controles door de overheid.Een ruime meerderheid van de burgers wil dat afval veilig kan worden opgeborgen
vóórdat een nieuwe kerncentrale mag worden gebouwd. Ten aanzien
van de berging van radioactief afval scoort de optie ondergrondse berging
met terugneembaarheid als hoogste.Ten aanzien van de mogelijke oorzaken van een ongeluk blijkt weinig kennis
aanwezig. De kans op ongelukken met kerncentrales wordt ongeveer even groot
geschat voor menselijke fouten, technische fouten, een terroristische aanslag
of een ongeluk met bovengrondse opslag van radioactief afval. De kans dat
zo’n ongeval plaatsvindt wordt als reëel en niet verwaarloosbaar
ingeschat. Ten aanzien van terroristische aanslagen denken burgers dat terroristen
zich minder zullen richten op de centrale zelf en meer op opslagplaatsen om
materiaal voor een «vuile bom» te verkrijgen. Uit deze opvattingen
volgt dat men vindt dat de beveiliging van opslagplaatsen even sterk moet
zijn als die van een centrale.Verder vinden burgers het zeer belangrijk dat er meer wordt geïnvesteerd
in onderzoek naar zowel oplossingen ten aanzien van radioactief afval als
naar de ontwikkeling van alternatieve duurzame energiebronnen. Voorzichtigheid
ten aanzien van besluitvorming over nieuwe kerncentrales is geboden. Toch
vinden de burgers ook dat er niet moet worden gewacht met het zoeken naar
nieuwe energiebronnen totdat de fossiele brandstoffen zijn uitgeput.Tenslotte willen de Nederlanders transparantie en toegankelijke informatie.
De noodzaak van de mogelijke bouw van een kerncentrale moet goed worden uitgelegd,
inclusief het duidelijk aangeven van voor- en nadelen. Een belangrijk aspect
daarbij is dat men meer inzicht nodig heeft in de (on)mogelijkheden van duurzame
energie.De conclusies met betrekking tot betrokkenheid van de
burgers en het verstrekken van informatie.1. Voor het realiseren van uitbreiding van kernenergie in Nederland is
het van groot belang dat er voldoende draagvlak in de maatschappij is voor
zo’n besluit. Dit draagvlak zal gecreëerd moeten worden door gerichte
voorlichting en, waar mogelijk, betrokkenheid van de burgers.2. Ten behoeve van voorlichting dient er beschikt te kunnen worden over
onafhankelijke doelgerichte, transparante en toegankelijke informatie.3. Onderzoek naar zowel oplossingen voor radioactief afval als naar de
ontwikkeling van duurzame energiebronnen moet worden voortgezet.Eisen te stellen aan vergunninghouderNiet iedereen of elke organisatie kan vergunninghouder van een kerncentrale
worden. Een krachtens de Kernenergiewet verleende vergunning is persoonlijk.
De reden daarvan ligt onder meer in de beoordeling van de betrouwbaarheid
van de persoon – bij een rechtspersoon de personen die het bestuur van
een rechtspersoon vormen – ten behoeve van wie de vergunning
wordt aangevraagd. Dit met het oog op het soms geheime karakter van gegevens
en de omgang met proliferatie-gevoelige materialen en kennis die bij kernenergie
een rol spelen. Een verdere voorwaarde voor het verlenen van een vergunning
is dat de vergunninghouder over voldoende deskundigheid beschikt om een veilige
bedrijfsvoering te garanderen. Andere aspecten die zullen worden beoordeeld
betreffen onder meer de solvabiliteit en liquiditeit van de onderneming en
de inschatting dat gedurende de gehele voorziene bedrijfstijd voldoende middelen
(zoals financiële middelen, zeggenschap, voldoende en deskundig personeel)
ter beschikking staan om een veilige bedrijfsvoering te verzekeren en aan
alle verplichtingen te voldoen.Tenslotte zal de organisatie van de bedrijfsvoering van een kerncentrale
ook moeten voldoen aan de aanbevelingen die het IAEA terzake heeft opgesteld
en in Nederland zijn vastgelegd in de Nucleaire Veiligheidsregels en -richtlijnen.Geen steunmaatregelenIn een geliberaliseerde energiewereld horen in principe geen overheidssubsidie
of steunmaatregelen thuis voor het extra aantrekkelijk maken of stimuleren
van de bouw van nieuwe kerncentrales, maar het is thans nog te prematuur om
daarover finale uitspraken te doen. Wel zal natuurlijk in elk geval binnen
de kaders van de Europese regels dienaangaande gehandeld moeten worden. Even
zo zijn er andersom geen voornemens om de bouw van kerncentrales extra te
bemoeilijken door het instellen van extra heffingen of belastingen e.d. die
de bouw zouden kunnen belemmeren.Er zal dienaangaande dus een neutraal nationaal beleid gevoerd worden.De aansprakelijkheid bij ongevallen van kerncentrales
(Wako)De aansprakelijkheid van exploitanten van kerncentrales is geregeld in
de Verdragen van Parijs (1960) en Brussel (1963). Deze verdragen zijn in Nederland
uitgewerkt in de Wet aansprakelijkheid kernongevallen (Wako). Nieuwe kerncentrales
zullen vanzelfsprekend aan deze wettelijke eisen van de WAKO moeten voldoen.Kosten ongevalsbestrijding en beveiligingKosten die gemaakt worden voor ongevalsbestrijding en beveiligingsmaatregelen
kunnen enerzijds behoren tot de normale overheidstaken (optreden in het kader
van de openbare orde en individuele veiligheid van personen) en -privileges
(geweldgebruik), anderzijds kan het maatregelen betreffen die de kerncentrale
in dat kader neemt (b.v. beveiligingsdienst, extra hek, controleapparatuur
e.d.). De vraag kan gesteld worden wie verantwoordelijk is voor de kosten
daarvan. Hierbij geldt de algemeen van toepassing zijnde benadering dat de
overheid verantwoordelijk is voor de uitvoering van taken die exclusief aan
de overheid zijn toebedeeld en dat de maatregelen die de centrale in dit kader
neemt voor rekening zijn van de centrale.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van GeelXNoot1Handelingen der Kamer II,vergaderjaar 2005–2006, nr. 49, blz. 3232.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 2004–2005, 29 023, nr. 14 (bijlage).XNoot1Kamerstukken II, 2005–2006, 30 429, nr. 2.XNoot2Kamerstukken II 2004–2005, 29 435, nrs. 1–2.XNoot3Kamerstukken II 1985–1986, 18 830.XNoot1Wenen/New York, 3 maart 1980, 166, http://www.iaea.org/Publications/Documents/Conventions/cppnm.htmlXNoot2International Atomic Energy Agency, http://www.iaea.org/Publications/Documents/Infcircs/1999/infcirc2
25r4c/rev4_content.htmlXNoot3Kamerstukken II 2004–2005, 26 643, nr. 75 (bijlage). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30000-40.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl