Wet op de omzetbelasting 1968; wijz. ivm bestrijding van constructies met betrekking tot onroerende zaken; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-24172, nr. 20a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-11-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24172 nr. 20a

17-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Terugwerkende krachtOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24172Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 172Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968, de Wet op belastingen
van rechtsverkeer en enkele andere belastingwetten in verband met de bestrijding
van constructies met betrekking tot onroerende zakennr. 20aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR FINANCIEN1Vastgesteld 17 november 1995Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het formuleren
van de volgende opmerkingen en vragen. 1. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie hadden met veel belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij waren van mening dat het tegengaan
van oneigenlijke wetstoepassingen door middel van belastingbesparende constructies
volledige instemming verdient.Zij hadden nog de volgende vragen.Is voor de verleggingsregeling van artikel 12a Wet op de omzetbelasting
1968 (nieuw) misschien een machtiging van de Europese Raad nodig?Is de tekst van het voorgestelde en bij amendement Van Rey c.s. (kamerstuk
Tweede Kamer 24 172, nr. 18) opgenomen artikel 12a van de Wet op de omzetbelasting
1968 (nieuw), wel duidelijk? Spoort deze tekst die in de loop van de behandeling
is gewijzigd met het doel dat de indieners voor ogen stond?Wil de staatssecretaris omschrijven wat met deze bepaling wordt bereikt?
Kan daarmede voorkomen worden dat dit artikeldeel zal leiden tot een onwerkbare
situatie voor de vastgoedpraktijk? Is er geen verleggingsregeling voor situaties
van verhuur en zo nee, waarom niet?Kan de staatssecretaris duidelijkheid verschaffen omtrent het aangekondigde
beleid met betrekking tot de referentieperiode van twee jaren voor het criterium
«geheel of nagenoeg geheel»?Is de verwachting gerechtvaardigd dat deze referentieperiode alleen ten
voordele van de belanghebbenden kan strekken?Is er cumulatie van omzetbelasting en overdrachtsbelasting indien in de
bouwfase een onroerende zaak «economisch» is geleverd, onder omstandigheden
waarbij de omzetbelasting geheel is geheven en er later levering in juridische
zin plaats heeft? Is deze cumulatie in overeenstemming met de bedoeling van
het wetsvoorstel? Wat is de ratio van de bepaling, neergelegd in artikel 9, vierde lid Wet
op belastingen van rechtsverkeer (nieuw), dat als de verkrijging van de economische
eigendom later wordt gevolgd door de verkrijging van de juridische eigendom
belasting wordt geheven over de eventueel opgetreden waardestijging?Zou de staatssecretaris nog willen reageren op de brief van 2 november
1995 van de Vereniging VNO-NCW?1De leden van de CDA-fractie sloten zich bij deze vraag aan.De leden van de CDA-fractie merkten op dat het volgende punt
met betrekking tot het economisch goed bij huurders nog niet aan de orde is
geweest.Indien een huurder in een door hem gehuurd pand investeert (bijvoorbeeld
een interieur), kan een economisch goed voor de huurder ontstaan waarop wordt
afgeschreven. Indien het geïnvesteerde onroerend wordt (door natrekking),
is dan bij overname van deze zaken door een volgende huurder overdrachtsbelasting
verschuldigd over de overnamesom die de nieuwe huurder aan de oude huurder
betaalt dan wel, bij gebreke van een vergoeding, over de waarde?Wat is precies bedoeld met de uitbreiding van de voorwaarde in artikel
15, eerste lid, onder a, Wet op belastingen van rechtsverkeer, met betrekking
tot het gebruik als bedrijfsmiddel? In de huidige wettekst geldt de voorwaarde
dat de leverancier de zaak niet als bedrijfsmiddel mag hebben gebruikt. In
het wetsvoorstel mag de zaak in het geheel niet als bedrijfsmiddel zijn gebruikt.
Waarom geldt hierbij terugwerkende kracht, terwijl deze beperking van de vrijstelling
niet werd aangekondigd in het persbericht van 31 maart jl.?Het wetsvoorstel introduceert de mogelijkheid een zogenoemde «7-2-b
ondernemer», te denken valt hier aan de verhuurder van een onroerende
zaak, op te nemen in een fiscale eenheid voor de omzetbelasting.Deze bepaling houdt in dat ook een DGA, die een pand verhuurt aan zijn
eigen BV, opgenomen kan worden in een fiscale eenheid voor de omzetbelasting
met deze BV. Op grond van artikel 43 van de Invorderingswet is de DGA in deze
situatie hoofdelijk voor de omzetbelastingschulden van de BV. Is dit gevolg
van het wetsvoorstel voorzien?Het amendement Van Reij c.s. (Tweede Kamer, nr. 24 172, nr. 18) rekt
de overgangsregeling voor lopende bouwprojecten op van 31 december 1995 tot
1 april 1996. Dit amendement is bedoeld om lopende bouwprojecten die zijn
verhuurd vóór 31 maart 1995 enige uitlooptijd te gunnen. Uit
de praktijk komen berichten, dat deze periode wellicht te krap is met name
voor projecten die vóór 31 maart 1995 zijn verhuurd en waarbij
de bouw ook feitelijk vóór 31 maart 1995 is gestart. De huidige
overgangsregeling is van toepassing op projecten die vóór 31
maart 1995 zijn verhuurd, maar die nà 31 maart zijn gestart met de
bouw. Is de staatssecretaris bereid in het kader van de uitvoeringspraktijk
voor projecten die vóór 31 maart 1995 zijn verhuurd en waarvan
de bouw ook vóór dat tijdstip is gestart, maar waarbij de oplevering
of eerste ingebruikneming niet vóór 1 april 1996 zal plaatsvinden,
de overgangsperiode alsnog met drie maanden te verlengen?Kan de staatssecretaris zijn visie geven op de stelling van mr. W. J.
M. Vennix in het Weekblad voor Fiscaal Recht 1995/6158 d.d. 6 juli 1995 dat
de overdrachtsbelasting voldoende rechtsgrond ontbeert en daarom (op termijn)
moet worden afgeschaft? Mitigering van de gevolgen van dit wetsvoorstel voor lopende zaken door
middel van het overgangsrecht achtten de leden van de PvdA-fractie,
zeker gezien de wijze waarop het wetsvoorstel in werking zal treden, noodzakelijk.
Immers, vóór de verschijning van het persbericht waren BTW-constructies
geenszins in strijd met de wet en de jurisprudentie. De beeldvorming als zouden
bijvoorbeeld zorginstellingen door het hanteren van deze constructie de BTW
hebben ontdoken is dan ook onjuist constateerden zij, waarbij zij opmerkten
dat dit natuurlijk het recht van de wetgever in de BTW-wetgeving veranderingen
aan te brengen onverlet laat. Echter het overgangsrecht was naar hun oordeel
onvoldoende zorgvuldig. Zij zouden dit graag aan de hand van een voorbeeld
illustreren: Een stichting verzorgingshuis – waarbij zoals bekend nieuwbouw
budgettair neutraal dient te geschieden – kiest voor de toen bestaande,
constructie het pand (niet zijnde woningen) te huren van een aparte, niet
gelieerde Stichting. Gekozen wordt daarbij voor belaste huur zodat in feite
de BTW-afdracht gedurende de gebruikstijd van het pand in de exploitatie kan
worden meegenomen. Alle voorbereidingen zijn getroffen in overleg met de belastinginspecteur
en de provincie (als subsidiegever) de bouw is aangevangen maar er is nog
geen schriftelijke huurovereenkomst zoals overigens in het maatschappelijk
verkeer ook volstrekt gebruikelijk, er valt immers op het moment zelf nog
niets te huren. Maar uit een veelheid van schriftelijke stukken zijn de intenties
volstrekt duidelijk.Is het niet, zo vroegen deze leden, een vorm van ongelijke behandeling
wanneer wel voor belaste huur kan worden geopteerd wanneer een schriftelijke
huurovereenkomst kan worden overlegd en niet wanneer uit andere schriftelijke
stukken eenzelfde intentie blijkt wanneer in beide gevallen het gebouw pas
na 31 maart 1995 maar voor 1 april 1996 in gebruik wordt genomen en ook aan
de overige voorwaarden (reële huur etc.) gelijkelijk is voldaan?Zou overigens, waar ook de staatssecretaris zelf aangeeft dat geen vormvereisten
vastliggen voor een huurovereenkomst niet logischerwijze schriftelijke stukken
waaruit bij twee partijen duidelijk de intentie spreekt te komen tot verhuur
en huur ook als huurovereenkomst moeten worden aangemerkt?De leden van de PvdA-fractie achtten de overdrachtsbelastingafdracht bij
de economische eigendomsverkrijging in het maatschappelijk verkeer tussen
particulieren wanneer het betreft een woonhuis niet erg helder.Het verkrijgen van een zogenaamde «sleutelovereenkomst» zonder
dat de notaris of de verkoper bevreesd behoeven te zijn meteen aansprakelijk
te zijn voor de belastingafdracht leek deze leden uit het oogpunt van een
soepel lopende particuliere verhuizing noodzakelijk. Zoals de staatssecretaris
in de brief van juni 1995 aangeeft is het niet altijd even helder of een sleutelovereenkomst
een economische eigendomsoverdracht is of niet. Alleen toestemming een huis
binnen te treden en alvast aan de verbouwing te beginnen kan moeilijk plaats
vinden zonder ook duidelijkheid over de vraag wie aansprakelijk is voor de
eventuele schade: alvast het pand verzekeren bij ontvangst van de sleutelovereenkomst
zou echter weer kunnen leiden tot de opvatting dat er dus toch elementen van
economische eigendomsverkrijging aanwijsbaar zijn. Waar de notaris (en de
vervreemder) hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de afdracht
van de overdrachtsbelasting bij economische eigendomsoverdracht kan hier dus
een probleem ontstaan. Kennelijk is het niet de bedoeling van de staatssecretaris
dergelijke voorbereidingen voor een verhuizing te blokkeren, maar dan is het
gewenst dat ook in dergelijke gevallen het geschetste probleem zich niet kan
voordoen. Een duidelijke uitspraak van de staatssecretaris in deze leek de
PvdA-fractie dan ook noodzakelijk. De leden van de PvdA-fractie begrepen dat in de voorwaarden voor de optie
voor belaste verhuur in de uitvoering enige soepelheid zal worden betracht
voor ondernemers die kunnen aantonen dat de door hen verrichte prestaties
structureel tussen de 70% en de 90% van de totale verrichtingen ligt, is dat
ook voldoende voor die situatie waarbij een ondernemer incidenteel onder de
90%-grens duikt als gevolg van onbedoelde overschrijding van deze norm? Zo
niet, dan doken alle problemen weer op, meenden deze leden, die met de toezegging
van de staatssecretaris iets te regelen in de uitvoeringssfeer leken te zijn
opgelost. Deze leden ontvingen graag een nadere verduidelijking opdat hun
vrees – dat bij een incidentele overschrijding van de 90%-norm de verhuurder
meteen de bouw BTW zou moeten afdragen met alle doorberekeningsproblematiek
daarvan aan de huurder – kon worden weggenomen.De leden van de D66-fractie hadden met belangstelling en grotendeels
met instemming kennisgenomen van betreffend wetsvoorstel. Bestrijding van
oneigenlijke constructies zowel inzake BTW als inzake economische eigendomsconstructies
dient met kracht ter hand te worden genomen. Hoe inzake deze aangelegenheid
de moraal verzwakt is komt duidelijk naar voren in het gegeven dat de lagere
overheid en de rijksoverheid zelf aan deze constructies actief hebben deelgenomen.Bij een forse aanpak van dit oneigenlijk gebruik is echter het gevaar
aanwezig dat vele non-profit organisaties onredelijk in het nadeel komen.
Te denken valt aan kerken, musea, gezondheidszorginstellingen en onderwijsinstituties.
Kan de staatssecretaris aangeven hoe in het nu voorliggende voorstel –
met al zijn wijzigingen – uiteindelijk het uiterste is gedaan om deze
groepen te sparen? Gaarne zagen zij daarbij betrokken de brief van Deloitte
en Touche van 11 oktober 1995.1In een tweede brief van Deloitte en Touche van 11 oktober 19952 wordt een wijziging in beleid van de belastingdienst
gesignaleerd met eveneens een opmerkelijke en naar het oordeel van deze leden
niet bedoelde uitkomst. Is een dergelijke situatie nog te voorkomen zonder
amendering van de wet?Dezelfde vraag om reactie op de brief van 30 oktober jl.3Het is voor de leden van de fractie van D66 onduidelijk wat er nu gebeurt
met de aangenomen motie-Van Reij (kamerstuk Tweede Kamer 24 172, nr.
15) inzake de vermindering van de overdrachtsbelasting indien de opbrengst
de 150 miljoen overstijgt. Nu de staatssecretaris voldoende tijd heeft gehad
voor overleg in het kabinet, wilden deze leden weten of deze motie loyaal
zal worden uitgevoerd. En zo ja, welke precedentwerking dit in soortgelijke
situaties kan hebben.De leden van de fractie van GroenLinks wilden weten of de door
waterschappen te bouwen rioolwaterzuiveringsinstallaties, gemalen, slibverwerkingsinstallaties
e.d. onder de term bedrijfsmiddel vallen uit artikel 15, eerste lid onder
a Wet op belastingen van rechtsverkeer.In de op 27 juni 1995 door de staatssecretaris gezonden brief (kamerstuk
Tweede Kamer, 24 172, nr. 7), blijkt, zo merkten de leden van de fracties
van SGP, GPV en RPF op, dat overigens terecht,
de staatssecretaris van mening is dat tot aan de inwerkingtreding van de wet
geldt dat deze dient te worden toegepast zoals deze thans luidt. Partijen
dienen zich echter wel te realiseren dat na inwerkingtreding van de wet in
voorkomende gevallen redressing zal moeten plaatsvinden. Gelet op de overgangsregeling
zal een dergelijke redressing hoofdzakelijk dienen plaats te vinden in de
situaties waarin op 31 maart 1995, 18.00 uur geen schriftelijke huurovereenkomst
bestond. Dit leidt tot de situatie dat de diverse belastingplichtigen
met betrekking tot de desbetreffende tijdvakken op juiste wijze aangiften
hebben gedaan, alsmede de belasting hebben voldaan respectievelijk in aftrek
gebracht.Nu er op juiste wijze aangifte is gedaan kan er dan na inwerkingtreding
door middel van naheffingsaanslagen worden gecorrigeerd?Bevatten deze naheffingsaanslagen alsdan ook te betalen bedragen heffingsrente?
Op welke wijze dient de «vrijwillige» redressing te geschieden?De zesde Richtlijn bepaalt in artikel 13B dat de verpachting en verhuur
van onroerende zaken in beginsel is vrijgesteld van omzetbelasting. Het begrip
verhuur wordt afzonderlijk gehanteerd.Uit het op 11 augustus 1995, zaak C-453-93 door het Hof van Justitie van
de Europese gemeenschappen gewezen arrest blijkt dat de vrijstellingen van
artikel 13 van de zesde Richtlijn autonome communautaire rechtsbegrippen zijn.
Een dergelijk standpunt geldt derhalve ook voor de vrijstelling inzake de
verhuur van onroerende zaken. Daarnaast blijkt uit artikel 5, derde lid van
de zesde Richtlijn dat de lid-staten als lichamelijke zaken kunnen beschouwen:a. bepaalde rechten op onroerende goederen;b. de zakelijke rechten die aan rechthebbende de bevoegdheid verschaffen
om een onroerend goed te gebruiken;c. (...).Uit het vorenstaande blijkt:– dat het begrip verhuur naast het begrip zakelijke rechten wordt
gebezigd;– dat er onderscheid wordt gemaakt tussen de zakelijke rechten op
onroerende goederen en de overige rechten.De vraag rijst, aldus deze leden, of een lid-staat een zakelijk recht
als verhuur mag aanmerken. De staatssecretaris gaat hier wel eenvoudig aan
voorbij.Daarnaast blijkt uit artikel 5, derde lid van de zesde Richtlijn dat «de
zakelijke rechten» als lichamelijke zaak kunnen worden aangemerkt (overdracht
vormt vervolgens een levering). Gelet op de tekst kan worden gesteld dat een
zakelijk recht wel of niet als lichamelijke zaak kan worden aangemerkt. Uit
niets blijkt dat er ook eisen aan de hoogte van de te hanteren vergoeding
kunnen worden gesteld. Dit des te meer nu het hanteren van een «normale»
vergoeding in beginsel in strijd is met uitgangspunten van de zesde Richtlijn.Na de inwerkingtreding van het huidige wetsvoorstel zal de verhuur van
onroerende zaken aan (rechts)personen die het gehuurde niet voor 90% of meer
bezigen voor aftrekgerechtigde prestaties, zijn vrijgesteld van omzetbelasting.In beginsel impliceert het vorenstaande dat in de situatie waarin een
volledig aftrekgerechtigde ondernemer de bij hem in gebruik zijnde onroerende
zaak slechts voor een gering aantal malen respectievelijk voor een in omvang
klein gedeelte verhuurt geconfronteerd wordt met bijvoorbeeld de integratieheffing,
splitsing voorbelasting e.d. Hierbij kan worden gedacht aan het eenmaal per
week verhuren van een kantine, c.q. zaalruimte aan een plaatselijke vereniging,
het verhuren van een «reclamevitrine», e.d.Artikel 20, tweede lid van de zesde Richtlijn bepaalt echter dat bij het
vaststellen van het pro-rata inzake de splitsing van voorbelasting buiten
beschouwing kan worden gelaten de omzet met betrekking tot bijkomstige handelingen
ter zake van onroerende goederen.Op welke wijze wordt aan deze «dwingende» bepaling in de Nederlandse
wet invulling gegeven. Dit ter voorkoming van een administratieve lastenverzwaring
bij de verhurende ondernemer. Het wetsvoorstel voorziet, zo merkten de leden hier aan het woord op in
een algemene beperking van de vrijstellingen overdrachtsbelasting. Deze beperking
zal worden opgenomen in het toekomstige artikel 15, vierde lid van de Wet
op belastingen van rechtsverkeer.De in het eerste lid van dit artikel opgenomen vrijstellingen vervallen –
samengevat – indien:– de verkrijging een gevolg is van een BTW-belaste levering;– en de vergoeding lager is dan de kostprijs van een onroerende
zaak of van de zaak waarop het recht of de dienst betrekking heeft, zoals
die zou ontstaan bij de voortbrenging door een onafhankelijke derde op het
tijdstip van verkrijging;– en de verkrijger de in rekening gebrachte omzetbelasting niet
of niet geheel in aftrek kan brengen.Impliceert het vorenstaande dat in de situatie waarin een aannemer uit
zakelijke overwegingen gehouden is om de laatste woning binnen een overigens
winstgevend complex beneden kostprijs te verkopen, de koper wordt geconfronteerd
met omzetbelasting en overdrachtsbelasting?Daarnaast komt het binnen sanerings- en stadsvernieuwingsprojecten regelmatig
voor dat door een gemeente bouwpercelen worden verkocht (bijvoorbeeld aan
een woningbouwvereniging t.b.v. de sociale woningbouw) tegen een prijs welke
minder bedraagt dan de aan die bouwpercelen toe te rekenen stichtingskosten.
Dit als gevolg van hoge bodemsaneringskosten, alsmede het in het kader van
het algemeen belang «verplaatsen» van milieuhinderlijke bedrijven.Strikte toepassing van de voorgestelde bepalingen heeft tot gevolg dat
in de hiervoor geschetste situatie de particulier of de woningbouwvereniging
wordt geconfronteerd met dubbele heffing. Omzetbelasting en overdrachtsbelasting.De vraag rijst overigens of in de situatie van de woningbouwvereniging
niet kan worden gesteld dat de op de verkrijging drukkende omzetbelasting
wel volledig in aftrek kan worden gebracht. Immers, de verkrijging zal worden
gebezigd voor zogenoemde BTW-belaste integratieheffing.In de praktijk komt het veelvuldig voor dat een gemeente de gronden door
middel van een zogenoemde A-B-C-levering uitgeeft. Dit impliceert dat de gemeente
(A) de economische eigendom van de grond overdraagt aan een project-ontwikkelaar
(B) waarna deze zijn economische eigendom in een later stadium, veelal gelijktijdig
met de juridische overdracht door de gemeente aan de uiteindelijke koper,
overdraagt aan de uiteindelijke koper (C).Op basis van het huidige wetsvoorstel is er bij C sprake van een tweetal
belastbare verkrijgingen voor de overdrachtsbelasting. Door middel van de
in het wetsvoorstel opgenomen uitbreiding van de samenloopbepalingen wordt
voorkomen dat in de situatie waarin een particulier als uiteindelijke verkrijger
optreedt, zowel heffing van omzetbelasting en overdrachtsbelasting plaatsvindt.Dergelijke A-B-C-leveringen doen zich echter ook veelvuldig voor met betrekking
tot bedrijfsterreinen en bedrijfspanden.Nu de uiteindelijke verkrijger de aan hem in rekening gebrachte omzetbelasting
in een dergelijke situatie veelal geheel of gedeeltelijk in aftrek kan brengen
mist de voorgestelde uitbreiding van de samenloopvrijstelling in beginsel
toepassing.In de door de staatssecretaris op 12 september 1995 gezonden brief (kamerstuk
Tweede Kamer, 24 172, nr. 10) wordt in onderdeel 11 opgemerkt, dat in
het geval waarin in één keer de volledige eigendom wordt verkregen,
dat wil zeggen dat de juridische eigendom tevens de economische eigendom omvat,
de heffing beperkt blijft tot eenmaal over de waarde of de hogere tegenprestatie.Heeft deze opmerking ook betrekking op de situatie waarin C in één
akte zowel de juridische als de economische eigendom verkrijgt
van twee verschillende personen?Op grond van het huidige wetsvoorstel geldt dat indien de verkrijging
van de economische eigendom van een onroerende zaak of rechten niet is neergelegd
in een notariële akte of in een andere akte die ter registratie is aangeboden,
degene die de economische eigendom overdraagt, verplicht is binnen twee weken
na de verkrijging aan de inspecteur te melden dat de economische eigendom
is overgedragen, degene die niet aan deze verplichting voldoet, wordt gestraft
met een geldboete.In het geval degene aan zijn meldingsplicht voldoet, blijft hij echter
hoofdelijke aansprakelijk voor de door de verkrijger verschuldigde belasting.
Hierbij heeft overigens te gelden dat de bevoegdheid tot naheffing van deze
belasting eerst vervalt na verloop van 12 jaren na het einde van het kalenderjaar
waarin de belastingschuld is ontstaan. Hierbij dient te worden opgemerkt dat
ingevolge artikel 27 van de Invorderingswet 1990 vervolgens de invorderingstermijn
van vijf jaren een aanvang neemt. Deze termijn kan vervolgens nog worden verlengd.
Binnen deze periode kan degene die de economische eigendom heeft overgedragen
en op juiste wijze heeft gemeld hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld.Aansprakelijkheidsstelling na verloop van 17 jaar na de overdracht behoort
derhalve tot de mogelijkheden.Het vorenstaande impliceert dat ondanks het feit dat de belastingdienst
volledig op de hoogte is gesteld van de overdracht van de economische eigendom
en derhalve van de bij de verkrijger ontstane belastingschuld toch hoofdelijk
aansprakelijk blijft. Hier ontstaat de gedachte dat het eventueel niet tijdig
reageren van de belastingdienst wordt afgewenteld op degene die de economische
eigendom overdraagt.Ligt het niet meer voor de hand om in een dergelijke situatie aansluiting
te zoeken bij de handelwijze inzake de meldingsplicht en aansprakelijkheidsstelling
zoals deze is opgenomen in artikel 36 respectievelijk het nieuwe artikel 42b
van de Invorderingswet 1990?Alsdan zou kunnen gelden dat indien degene die de economische eigendom
heeft overgedragen en voorgeschreven wijze de overdracht heeft gemeld, deze
persoon slechts aansprakelijk is indien aannemelijk is dat hij op moment van
betaling wist of behoorde te weten dat de verschuldigde belasting niet zou
worden voldaan.Aan het slot van de algemene opmerkingen vroegen de leden van de commissie
nog om een reactie op de brief van Moret, Ernst & Young d.d. 14 november
1995.12. Terugwerkende krachtDe leden van de VVD-fractie wilden ten aanzien van de terugwerkende
kracht de volgende vragen stellen.Zou de staatssecretaris nog eens zijn mening willen geven over de wel
gehoorde stelling – die voor de behandeling in de Eerste Kamer van bijzonder
belang is – dat de terugwerkende kracht op gespannen voet staat met
artikel 104 van de Grondwet?Kan de terugwerkende kracht ook gelden voor aanscherpingen die bij nota's
van wijziging zijn voorgesteld?Was de terugwerkende kracht hier noodzakelijk? Waren de te verwachten
aankondigingseffecten werkelijk zo hoog als hier en daar wel is verondersteld?
Laat zich voorstellen dat er een stuwmeer van projecten en af te ronden transacties
was? De leden van de CDA-fractie memoreerden dat het persbericht
van 31 maart 1995 waarin de onderhavige maatregelen werden aangekondigd ook
vermeldde dat deze met terugwerkende kracht tot 31 maart 1995 zouden ingaan.
Tijdens de behandeling in de Tweede Kamer zijn de scherpste kanten van de
terugwerkende kracht afgehaald met name door de overgangsregeling voor bestaande
huurcontracten (BTW) en voor bestaande leveringsverplichtingen (overdrachtsbelasting).
Niettemin bestaat nog steeds terugwerkende kracht bij levering van economische
eigendom op basis van contracten van na 31 maart 1995, en bij leveringsverplichtingen
die niet schriftelijk waren vastgelegd voor 31 maart 1995.Ook de aandelen van vennootschappen die alleen economische eigendommen
bezitten worden met terugwerkende kracht tot 31 maart 1995 als onroerende
zaak aangemerkt voor de overdrachtsbelasting.Deze leden waren van mening dat er voor terugwerkende kracht bij belastingwetgeving
geen plaats hoort te zijn, behoudens in zeer bijzondere gevallen (en met name
wanneer deze ten voordele van alle belastingplichtigen werkt). Zij vroegen
de staatssecretaris in de uitvoeringsfase af te zien van terugwerkende kracht,
temeer nu door het persbericht er reeds een stop is aangebracht in de praktijk.In dit verband is saillant dat een deel van de verzachting van de terugwerkende
kracht – de uitbreiding van de interne reorganisatie vrijstelling waardoor
alle concerntransacties worden vrijgesteld van overdrachtsbelasting –
in een geheel ander wetsvoorstel is vervat (wetsvoorstel terugsluis opbrengst
reparatievoorstel BTW, kamerstukken Tweede Kamer 24 428).Deze leden vatten de gevolgde procedure als volgt samen:– een persbericht met zeer grote impact op het economisch leven;– dat onvoldoende gedetailleerd aangeeft welke maatregelen zullen
worden geïntroduceerd (vooral ontbreken van definitie van economische
eigendom);– waarin terugwerkende kracht wordt aangekondigd tot datum persbericht
voor een groot aantal wijzigingen;– waarna door algehele protesten een groot gedeelte van de in het
persbericht aangekondigde draconische maatregelen worden verzacht door middel
van diverse brieven aan belanghebbenden, nota's van wijzigingen en toezeggingen
van de staatssecretaris;– waardoor een relevant gedeelte van het persbericht feitelijk wordt
teruggedraaid.Zij concludeerden dat met name ten aanzien van de waarborgen voor een
zorgvuldig wetgevingsproces, en het voorkomen van terugwerkende kracht er
sprake is geweest van een onvoldoende doordacht wetsvoorstel dat met onnodig
grote haast is geïntroduceerd en dat tot grote onzekerheid en schade
heeft geleid voor belanghebbenden. Belanghebbenden waren immers genoodzaakt
het wetgevingsproces op de voet te volgen en werden steeds geconfronteerd
met belangrijke wijzigingen. Hierbij is tevens vreemd te constateren dat een
aantal verzachtingen in een afzonderlijk wetsvoorstel wordt opgenomen, het
al eerder genoemde wetsvoorstel 24 428. Een dergelijke gang van zaken
kan moeilijk als een zorgvuldig wetgevingsproces worden gekwalificeerd. Dit
klemt te meer nu het hier een wet betreft die de fiscale gevolgen regelt van
materiële handelingen verricht in het rechtsverkeer.Het is naar de mening van deze leden beter in zeer uitzonderlijke situaties
met publicatie van het persbericht te wachten tot er tenminste een evenwichtig
en redelijk wetsvoorstel bestaat waarin alle maatregelen zijn opgenomen (dus
ook de verzachtingen en overgangsbepalingen). Het persbericht dient dan de
maatregelen volledig en gedetailleerd aan te kondigen, dan wel, en dat is
eigenlijk beter, het wetsvoorstel wordt direct gepubliceerd. Zolang
dit laatste in verband met de advisering door de Raad van State niet kan,
dient het persbericht vanuit overwegingen van rechtszekerheid tenminste een
volledige beschrijving van de maatregelen te bevatten. Nu bestaat de indruk
dat – zoals bij het onderhavige wetsvoorstel – eerst een persbericht
is gepubliceerd en pas daarna het wetsvoorstel is gemaakt. Deze leden zouden
gaarne de visie van de staatssecretaris vernemen.De leden van de PvdA-fractie constateerden dat in het wetsvoorstel
gaandeweg een aantal problemen is opgelost, die dreigde te ontstaan bij de
afkondiging door middel van een persbericht met gelijktijdige inwerkingtreding.
Een mede om budgettaire redenen gekozen procedure die, gezien het announcementeffect,
begrijpelijk is maar – zeker waar het voorstel ook ingrijpt in lopende
constructies – vereist dat de nodige zorgvuldigheid wordt betracht met
zowel de helderheid van de aankondiging als met het overgangsrecht. De ontstane
onrust, onder meer op het terrein van de volkshuisvesting, had daarmee kunnen
worden ingeperkt.De toezegging van de staatssecretaris een notitie aan de Tweede Kamer
te doen toekomen kort na het kerstreces inzake het overgangsrecht trok begrijpelijkerwijs
de aandacht van de leden van de fracties van PvdA en D66.
Mede gezien eerdere discussies over het hanteren van terugwerkende kracht
in de – in dat geval sociale zekerheids- – wetgeving zouden zij
het op prijs stellen de mogelijkheid te hebben over deze notitie van juridisch-staatsrechtelijke
aard eveneens een aantal opmerkingen te kunnen maken.Een belangrijk punt voor de leden van de fractie van D66 is
de aangelegenheid van de terugwerkende kracht. Bij dit wetsvoorstel is zelfs
sprake van terugwerkende kracht nog voor dat de wet was ingediend. In de Tweede
Kamer heeft men zich over de noodzaak daarvan laten overtuigen mede door mededelingen
in een vertrouwelijk overleg (Handelingen Tweede Kamer, 1994–1995, blz.
6161, 1e kolom).Is de staatssecretaris bereid ook de commissie Financiën in de Eerste
Kamer in te lichten opdat ook hier een afweging gemaakt kan worden voor deze
uitzonderlijke handelwijze? De voorzitter van de commissie,BoorsmaDe griffier van de commissie,Hordijk XNoot1Samenstelling: Boorsma (CDA), (voorzitter), De Boer (GroenLinks), Van
Dijk (CDA), Stevens (CDA), Schuyer (D66), Hilarides (VVD), Rensema (VVD),
Van den Berg (SGP), Wöltgens (PvdA), Ter Veld (PvdA), De Haze Winkelman
(VVD).XNoot1Deze brief is ter kennis gebracht van de regering en ter inzage gelegd
op het Centraal Informatiepunt onder nr. 115849.7.XNoot1Deze brief is ter kennis gebracht van de regering en ter inzage gelegd
op het Centraal Informatiepunt onder nr. 115849.2.XNoot2Deze brief is ter kennis gebracht van de regering en ter inzage gelegd
op het Centraal Informatiepunt onder nr. 115849.3.XNoot3Deze brief is ter kennis gebracht van de regering en ter inzage gelegd
op het Centraal Informatiepunt onder nr. 115849.4.XNoot1Deze brief is ter kennis gebracht van de regering en op het Centraal Informatiepunt
ter inzage gelegd onder nr. 115849.8. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-24172-20a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl