Geneesmiddelenbeleid; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29477, nr. 87

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-04-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

29477 nr. 87

21-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29477Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 477Geneesmiddelenbeleidnr. 87BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 april 2009Tijdens het VAO over het geneesmiddelenbeleid op 16 december 2008
(Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2008–2009, nr.37, blz. 3288–3292)
is een aantal moties ingediend, waarvan uw Kamer drie moties heeft aangenomen:– 29 477, nr. 76; de motie Zijlstra c.s. waarin de regering
wordt verzocht er zorg voor te dragen dat het voeren van een preferentiebeleid
daadwerkelijk een financieel concurrentievoordeel oplevert voor een zorgverzekeraar
en daarmee voor de klanten van die zorgverzekeraar;– 29 477, nr. 77; de motie Sap c.s. waarin de regering wordt
verzocht er zorg voor te dragen dat verzekerden daadwerkelijk preferente middelen
geleverd krijgen en de Kamer voor 1 februari 2009 te laten weten op welke
wijze en wanneer dit wordt geregeld;– 29 477, nr. 78; de (gewijzigde) motie Van der Veen c.s. waarin
de regering wordt verzocht het tarief voor apotheekhoudenden zo spoedig mogelijk
doch uiterlijk per 1 mei 2009 vast te stellen op € 6,61 en
zo nodig nader bij te stellen als onderzoek van de NZa naar de effecten van
het preferentiebeleid en resultaten van overeenkomsten tussen zorgverzekeraars
en apotheekhoudenden daar aanleiding toe geven.Ik wil graag informeren over de stand van zaken met betrekking tot de
uitvoering van deze moties. Ik begin met de laatstgenoemde.Motie Van der Veen c.s.Op 18 december 20081 heb ik uw Kamer
bericht dat de bevoegdheid tot het vaststellen van het tarief voor apotheekhoudenden
krachtens de Wet Marktordening Gezondheidszorg (Wmg) bij de Nederlandse Zorgautoriteit
(NZa) ligt. Het is voor mij daarom onmogelijk om zelf het tarief per 1 mei
2009 vast te stellen op € 6,61. Ik heb toen ook aangegeven dat de
uitkomsten van het in de motie genoemde onderzoek van de NZa leidend zijn
bij het vaststellen van een eventueel nieuw tarief door de NZa. Ik heb van
de NZa begrepen dat het betreffende onderzoek, na een verplichte aanbesteding, inmiddels van start is gegaan. Bij dit onderzoek heeft de NZa
een klankbordgroep ingesteld. De klankbordgroep bestaat uit vertegenwoordigers
van organisaties uit het veld, die op persoonlijke titel enerzijds marktkennis
inbrengen en anderzijds deskundig zijn bij het interpreteren van de uitkomsten
van het onderzoek1. De klankbordgroep is inmiddels
een aantal maal bijeengeweest om te overleggen over de opzet en voortgang
van het onderzoek. Op nadrukkelijk verzoek van de klankbordgroep zal onderzoek
bij de apotheekhoudende ter plekke plaatsvinden. De minimale doorlooptijd
bedraagt daardoor 12 weken. De NZa verwacht de uitkomsten in juni 2009, waarna
een bijstelling van het tarief, zo nodig, per 1 augustus 2009 kan plaatsvinden.Motie Sap c.s.Naar aanleiding van de motie Sap c.s. met betrekking tot het garanderen
van de aflevering van preferente geneesmiddelen aan klanten van zorgverzekeraars,
merk ik het volgende op.In de motie is mij gevraagd er voor zorg te dragen dat verzekerden daadwerkelijk
preferente geneesmiddelen geleverd krijgen en de Kamer vóór
1 februari 2009 te laten weten op welke wijze en wanneer dat geregeld
wordt. Achterliggende gedachte hierbij is dat, onder andere door het niet
tot stand komen van zorginkoopovereenkomsten tussen apotheekhoudenden en zorgverzekeraars,
het preferentiebeleid als zodanig gevaar zal lopen en de voordelen van het
preferentiebeleid niet meer de patiënten/verzekerden en zorgverzekeraars
zullen bereiken. Tijdens het algemeen overleg van 10 december 2008 heb
ik aangegeven dat ik sympathiek sta ten opzichte van de uitgangspunten van
de motie en dat ik bereid was te onderzoeken of dit juridisch geregeld kan
worden. Daarbij heb ik er wel op gewezen dat uitvoering van de motie consequenties
zou kunnen hebben voor de contracteervrijheid. De contracteervrijheid is één
van de pijlers (naast een «level playing field» en het toezicht
van met name de NZa op het handelen van zorgaanbieders en zorgverzekeraars)
waarop het zorgstelsel is gebaseerd.Bij het ter hand nemen van de uitvoering van de motie heb ik nader gekeken
naar dit aspect. Het opleggen van een eenzijdige verplichting voor apotheekhoudenden
om preferente geneesmiddelen af te leveren, lijkt feitelijk neer te komen
op het introduceren van een «omgekeerde contracteerplicht» voor
apotheekhoudenden.Ook als apotheekhoudenden en zorgverzekeraars geen overeenkomst met elkaar
hebben gesloten zouden apotheekhoudenden immers toch gehouden zijn om preferente
geneesmiddelen in te kopen, in voorraad te houden en af te leveren aan alle
verzekerden van die verzekeraar(s). Dit verhoudt zich als zodanig niet goed
met de uitgangspunten van het zorgstelsel en die van de Zorgverzekeringswet
in het bijzonder.Het zorgstelsel gaat er (vooral wat de naturaverzekering betreft) vanuit
dat zorgaanbieders en zorgverzekeraars met elkaar in onderhandeling treden
over de zorg en de financiële condities die daar tegenover staan. De
NZa houdt toezicht op de invulling die zorgverzekeraars aan hun zorgplicht
geven. Zorgverzekeraars doen dat onder meer door het afsluiten van (voldoende)
overeenkomsten.Voor zover er onvoldoende overeenkomsten (met de verplichting om preferente
geneesmiddelen af te leveren) tot stand komen en afhankelijk van de signalen
en de klachten ter zake, kijkt de NZa of er mogelijk sprake is geweest van
aanmerkelijke marktmacht (AMM). De NZa kan in voorkomend geval van AMM de
verplichting opleggen om onder redelijke voorwaarden te voldoen aan elk redelijk
verzoek van een ziektekostenverzekeraar tot het sluiten van een overeenkomst
op of ten behoeve van de zorginkoopmarkt (Art. 48, 1e lid onder e van de Wmg).
Bij de beoordeling of sprake is van AMM moet meegewogen worden
dat een aantal zorgverzekeraars eigen apotheken bezitten en overeenkomsten
kunnen afsluiten met landelijk werkende apotheken teneinde hun zorgplicht
waar te kunnen maken.Daarnaast zal de NZa op mijn verzoek bezien of er naast art. 48 Wmg nog
ander instrumentarium binnen de Wmg mogelijk te hanteren is en of dat wenselijk
is. Daarbij wordt onder andere gedacht aan art. 45 Wmg. In een gesprek met
de NZa is er van mijn kant op gewezen dat de NZa, zo zij klachten over aanmerkelijke
marktmacht krijgt, ernst maakt met een spoedige beoordeling van de situatie
om zonodig daadwerkelijk en effectief op te treden.De NZa volgt de ontwikkelingen in de contractering van apothekers door
zorgverzekeraars door middel van de Monitor contractering farmacie 2009. Deze
monitor is naar verwachting eind juni gereed. Hieruit zal blijken hoeveel
contracten daadwerkelijk zijn afgesloten en daar waar ze niet tot stand komen,
wat daarvoor de reden is.Tijdens het algemeen overleg van 10 december 2008 (Kamerstuk 29 477,
nr. 82) heb ik ook aangeven dat ik de mogelijkheden zou onderzoeken of wellicht
uitvoering aan de motie zou kunnen worden gegeven via het opnemen van een
bepaling in het in voorbereiding zijnde wetsvoorstel Cliëntenrechten
zorg. Hiermee zou een verplichting voor zorgaanbieders om verzekerde zorg
af te leveren worden geïntroduceerd. Een dergelijke ongeclausuleerde
bepaling zou echter invloed kunnen hebben op de totstandkoming van overeenkomsten
in de gehele zorg. Wellicht komen dan geen of minder overeenkomsten tot stand,
omdat zorgaanbieders al (eenzijdig) verplicht zijn om verzekerde zorg af te
leveren. Dit zou ik ten algemene een ongewenste ontwikkeling achten vanuit
het oogpunt van werkzame mededinging en het (Europese) mededingingsrecht.
Een dergelijke ongeclausuleerde bepaling staat ook gewenste ontwikkelingen
zoals specialisatie van instellingen en vrije-beroepsbeoefenaren in de weg.Niettemin acht ik het in het belang van alle betrokken partijen dat duidelijkheid
bestaat over wat wel en niet geoorloofd is. Ik zal de NZa daarom, in aanvulling
op het bovenstaande, vragen op welke wijze zij de normen met betrekking tot
AMM kan concretiseren ten aanzien van het al dan niet tot stand komen van
inkoopovereenkomsten, te bezien hoe dit kan worden vastgelegd in algemeen
verbindende voorschriften of beleidsregels en of dit ook gehanteerd kan worden
voor het afleveren van preferente geneesmiddelen. Ik wijs er hierbij op dat
de NZa bij het beoordelen van situaties waarin mogelijk sprake is van AMM
uiteraard gelijkelijk zal kijken naar het gedrag van alle betrokken partijen.
Daartoe behoren ook de zorgverzekeraars.Daarnaast zal ik de inmiddels ingestelde Commissie verticale integratie
tussen zorgverzekeraars en zorgaanbieders opdracht geven ook de verticale
integratie tussen zorgverzekeraars en apotheken te bezien, om mij meer duidelijkheid
te verschaffen over de bestaande praktijk en de mogelijkheden en wenselijkheid
voor zorgverzekeraars om via verticale integratie aan hun zorgplicht te voldoen.Op grond van de uitkomsten hiervan zal ik beslissen of, en zo ja op welke
manier, het preferentiebeleid verder verankerd kan worden via de regelgeving.Ik zal uw Kamer hierover zo spoedig mogelijk nader schriftelijk informeren.In de tussentijd functioneert het toezicht van de NZa, ambtshalve of op
basis van formele klachten van zorgverzekeraars over het niet of onvoldoende tot stand komen van overeenkomsten met apotheekhoudenden in
verband met het voeren van preferentiebeleid.Motie Zijlstra c.s.Dan kom ik bij mijn reactie op de motie Zijlstra c.s. Zowel tijdens het
algemeen overleg op 10 december 2008 als tijdens het VAO op 16 december
2008 heb ik aangegeven dat ik de strekking van een dergelijk verzoek sympathiek
vind. Ik heb zeer serieus gekeken naar de mogelijkheden de motie ten uitvoer
te brengen, omdat ik me ervan bewust ben dat het preferentiebeleid in zijn
huidige vorm – met aanwijzing op basis van taxeprijzen en daaruit voortkomende
lagere bruto-adviesprijzen in de openbare prijslijst – aanknopingspunten
biedt voor doelmatig voorschrijven, richtlijnontwikkeling en het geneesmiddelenvergoedingssysteem.De strekking van de motie richt zich in wezen op het voorkomen van «meeprofiteren».
In mijn brief van 25 november 20081 en tijdens
de overleggen op 10 en 16 december 2008 met uw Kamer ben ik hierop ingegaan;
zorgverzekeraars die zelf geen preferentiebeleid voeren zouden ook profiteren
van de opbrengsten van het preferentiebeleid die gerealiseerd worden door
zorgverzekeraars die wél preferentiebeleid voeren. Daarbij leggen sommige
zorgverzekeraars een relatie tussen«meeprofiteren» en het risicovereveningssysteem.
Ik heb toen aangegeven dat ik zou laten onderzoeken in hoeverre (wijziging
van) het risicovereveningssysteem mogelijkheden biedt om de motie uit te voeren,
zonder het systeem in de waagschaal te stellen door de introductie van beleidsaspecten.
Daarmee ben ik aan de slag gegaan en helaas heb ik moeten constateren dat
het instrument van de risicoverevening geen mogelijkheden biedt om aan uw
wens tegemoet te komen. Ik zal dat toelichten.Mogelijkheden binnen het risicovereveningssysteem?De Zorgverzekeringswet (Zvw) legt de zorgverzekeraars behalve een acceptatieplicht
ook het verbod op om premies te differentiëren naar verzekerdenkenmerken2. Zonder aanvullende mechanismen zijn zorgverzekeraars
met een ongezonde populatie in het nadeel ten opzichte van zorgverzekeraars
met een gezonde populatie, omdat zij gegeven hun populatie haast wel gedwongen
zijn een hogere premie te vragen dan hun concurrent met een gezondere populatie.
Dit ondermijnt het gelijke speelveld waarop concurrentie tussen zorgverzekeraars
zich moet afspelen. Risicoverevening is nodig om zorgverzekeraars te compenseren
voor het feit dat zij in hun portefeuilles verzekerden met verschillende gezondheidsrisico’s
hebben.In artikel 32 lid 2 Zvw is bepaald dat bij algemene maatregel van bestuur
regels over de berekening van de vereveningsbijdrage worden gesteld. Een wettelijke
bevoegdheid tot het stellen van regels mag uitsluitend worden gebruikt voor
de doeleinden waarvoor die bevoegdheid is gegeven. Gebruik van een wettelijke
bevoegdheid voor een ander doel («détournement de pouvoir»)
is onrechtmatig. Dit betekent dat het binnen het kader van de Zvw niet mogelijk
is zorgverzekeraars die preferentiebeleid voeren in een financieel gunstiger
positie te brengen dan zorgverzekeraars die geen preferentiebeleid voeren,
en zo een prikkel tot of beloning voor het voeren van preferentiebeleid te
introduceren. In de memorie van toelichting op de Zvw en de verdere parlementaire
behandeling is ook duidelijk tot uitdrukking gebracht wat het doel van het
vereveningssysteem is. Kort samengevat is dat doel: te bereiken dat iedere
burger voor de zorgverzekeraar een gelijk verzekeringsrisico vormt en daarmee
bewuste of onbewuste selectie van gunstige risico’s te ontmoedigen of
te ondervangen. Tijdens de parlementaire behandeling van de Zvw is nooit aan
de orde gekomen dat voor ogen heeft gestaan specifieke vormen
van marktgedrag van zorgverzekeraars te stimuleren of een mogelijkheid daartoe
te introduceren. Volstaan is met de introductie van een generiek stelsel van
risicoverevening dat erop gericht is compensatie te bieden voor verschillen
in verzekeringsrisico’s. Onder deze omstandigheden is het risico zeer
aanzienlijk dat introductie in het vereveningssysteem van een prikkel of beloning
voor het voeren van preferentiebeleid moet worden aangemerkt als gebruik van
de wettelijke bevoegdheid tot regelgeving voor een ander doel dan waarvoor
die bevoegdheid gegeven is.Verder zou het met terugwerkende kracht aanpassen van deze wet- en regelgeving
alleen aan de orde kunnen zijn als het met instemming van alle betrokkenen
(verzekeraars) plaatsvindt. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat daarvan sprake
zal zijn. Verzekeraars kunnen immers aanvoeren dat als zij vooraf geweten
zouden hebben dat zij voor het voeren van preferentiebeleid een beloning/tegemoetkoming
zouden ontvangen, zij mogelijk voor een andere koers hadden gekozen. Dit zou
neerkomen op het achteraf aanpassen van de spelregels, wat in strijd zou zijn
met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur.Aanvullend wil ik hierbij opmerken dat de Europese Commissie de staatssteunaspecten
van het risicovereveningssysteem heeft beoordeeld en van mening is dat de
risicoverevening gerechtvaardigde staatssteun is. Twee elementen spelen daarbij
een belangrijke rol: de vergoeding/vereveningsbijdrage bedraagt nooit meer
dan de daadwerkelijk kosten en de vereveningsbijdrage vindt plaats op een
volledig objectieve wijze die voor iedereen gelijk is en vooraf volledig juridisch
is vastgelegd. Het gaat dus om een robuust systeem, dat door de Europese Commissie
wordt geaccepteerd vanwege de objectiviteit en zuiverheid daarvan. Door subjectieve
elementen toe te voegen aan het risicovereveningssysteem komen bovengenoemde
voorwaarden onder druk te staan. Bij de «evenredigheidstoets»
betrekt de Commissie nadrukkelijk dat niet de verschillen in kosten van verzekeraars
worden gecompenseerd, maar de risico’s van verzekerden op basis van
vereveningcritera die samenhangen met de gezondheidstoestand. Door het risicovereveningssysteem
zodanig aan te passen dat kostenvoordelen die niet voortvloeien uit verschillen
in risico, op subjectieve wijze worden meegenomen wordt van dit belangrijke
kenmerk van de risicoverevening afgeweken. Introductie van beleidsmatige elementen
tast dus de objectiviteit van het risicovereveningssysteem aan en kan ertoe
leiden dat de Europese Commissie het systeem gaat aanzien als ongerechtvaardigde steunverlening, zeker als er alternatieven zijn.
Dat wil ik voorkomen.Om bovengenoemde reden van nationale en Europeesrechtelijke aard acht
ik de introductie van subjectieve (beleids)elementen in het risicovereveningssysteem
niet haalbaar.Afschaffing van de macro-nacalculatie een optie?De Zorgverzekeringswet gaat uit van een ex-ante risicovereveningssysteem,
waarbij vooraf een zo goed mogelijke compensatie plaatsvindt voor te verwachten
verschillen in zorgkosten per verzekerde. Niettemin is het in sommige gevallen
ook noodzakelijk om achteraf (een deel van) de werkelijk gemaakte kosten in
het compensatiebedrag mee te nemen. Het ex-ante risicovereveningssysteem kent
daarom ook ex-post compensatiemechanismen.De inzet van ex-post compensaties op de kosten van farmaceutische hulp
is beperkt. Er is op deze kosten namelijk geen sprake van nacalculatie of
een bandbreedteregeling. Alleen macro-nacalculatie is relevant voor de kosten
van farmaceutische hulp. Sommige verzekeraars hebben mij gesuggereerd
de macro-nacalculatie achterwege te laten en daarmee uitvoering te geven aan
de motie. Ik heb onderzocht of dat een afdoende oplossing biedt voor het vraagstuk
dat in de motie wordt geadresseerd.Daarbij speelt de manier waarop zorgverzekeraars de preferente middelen
aanwijzen ook een rol. In mijn brief van 25 november 20081 heb ik aangegeven dat het «meeprofiteren» naar mijn mening
niet ontstaat door de risicoverevening, maar door de manier waarop de zorgverzekeraars
preferente geneesmiddelen aanwijzen. Tot nu toe gebeurde dit door het aanwijzen
van de middelen van de fabrikanten met de laagste adviesprijs in de zogenaamde
Taxe(-lijst). Deze adviesprijzen gelden echter ook voor andere verzekeraars.
De andere verzekeraars profiteren dus in hun tariefafspraken met apothekers
mee als een verzekeraar (of meerdere verzekeraars) fabrikanten er toe bewegen
hun adviesprijs in de Taxe te verlagen. Dat betekent dat door deze manier
van aanwijzen van preferente middelen ook zorgverzekeraars die geen preferentiebeleid
voeren kostenvoordeel hebben. Er is dan ook geen individueel voordeel per
zorgverzekeraar die op een dergelijke manier preferentiebeleid voert.Onderstaande tabellen beschrijven de situaties ex-ante en ex-post met
en zonder preferentiebeleid en macro-nacalculatie.Tabel I beschrijft een situatie met twee verzekeraars van gelijke omvang
en met gelijk risicoprofiel (X en Y). Bij beide verzekeraars zijn ex-ante
verwachte kosten en vereveningsbijdragen in evenwicht.I Ex-ante situatie  marktaandeelperc. risicoex-ante kostenex-ante bijdragenresultaatX50%100%50500Y50%100%50500 100%100%1001000In tabel II is beschreven de ex-post situatie als in de loop van het jaar
verzekeraar X door zijn inkoopbeleid en verzekeraar Y meeliftend beide een
kostenvoordeel van 10 behalen. In het geval er macro-nacalculatie wordt toegepast
dalen de bijdragen van X en Y en behalen beide verzekeraars geen individueel
voordeel.II Ex-post situatie met preferentiebeleid en met macro-nacalculatie
= huidige situatie  marktaandeelperc.risicoex-post kostenex-post bijdragenresultaatX50%100%40400Y50%100%40400100%100%80800 Sommige zorgverzekeraars geven aan dat de macro-nacalculatie achterwege
zou moeten blijven, zodat zij het voordeel kunnen doorgeven aan hun verzekerden
via de premies. Tabel III beschrijft deze situatie. Bij beide verzekeraars
zijn ex-ante kosten en bijdrage in evenwicht (zoals in tabel I). In tabel
III is beschreven de ex-post situatie als in de loop van het jaar verzekeraar
X door zijn inkoopbeleid en verzekeraar Y daarop meeliftend een kostenvoordeel
van 10 behalen.In het geval dat er geen macro-nacalculatie wordt toegepast dalen de bijdragen
van X en Y niet en behalen beide verzekeraars een voordeel, maar niet ten
opzichte van elkaar (geen individueel voordeel). Deze voordelen kunnen door
X en Y gebruikt worden om de nominale premie te verlagen. III Ex-post situatie met preferentiebeleid en zonder macro-nacalculatie  marktaandeelperc.risicoex-post kostenex-post bijdragenresultaatX50%100%4050+ 10Y50%100%4050+ 10 100%100%80100+ 20Het verschil tussen II en III is dat in situatie II door de lagere kosten
en de macro-nacalculatie de bijdragen uit het Zorgverzekeringsfonds aan X
en Y lager zijn. Dit betekent een voordeel voor het Zorgverzekeringsfonds.
Dit voordeel leidt tot een lagere procentuele en een lagere nominale (reken)premie
het jaar erop. De lagere kosten worden daarmee – buiten de verzekeraars
om – doorvertaald naar alle verzekerden.Als laatste de situatie waarin zorgverzekeraars de preferente middelen
op een andere manier dan via de Taxe aanwijzen. Op die manier zouden zij in
staat moeten zijn individueel voordeel te behalen. In tabel IV is beschreven
de ex-post situatie als in de loop van het jaar verzekeraar X door zijn inkoopbeleid
een individueel kostenvoordeel van 10 behaalt ten opzichte van andere verzekeraars.
Zoals aangegeven dalen door de macro-nacalculatie de bijdragen aan de verzekeraars
X en Y van ex-ante 50 naar ex-post 45. Hierdoor is het uiteindelijke voordeel
van verzekeraar X niet 10 maar 5. Maar ook voor verzekeraar Y (de verzekeraar
zonder inkoopvoordeel) daalt de bijdrage met 5. Door deze macro-nacalculatie
wordt het nominale voordeel voor een individuele verzekeraar weliswaar minder,
maar door de macro-nacalculatie ontvangen andere verzekeraars ook een lagere
bijdrage uit het zorgverzekeringsfonds. Hierdoor blijft het relatieve verschil
tussen verzekeraar X en Y 10.IV Ex-post situatie met individuele inkoopvoordelen en
met macro-nacalculatie  marktaandeelperc.risicoex-post kostenex-post bijdragenresultaatX50%100%4045+ 5Y50%100%5045– 5 100%100%90900De hierboven geïllustreerde ex-post situaties geven in hoofdlijnen
aan welke mogelijkheden de risicoverevening in zich herbergt. De voorbeelden
geven aan dat de risicoverevening relatieve kostenvoordelen ook bij macro-nacalculatie
in het algemeen nagenoeg in tact laat. De voorbeelden geven ook aan dat het
niet mogelijk is om binnen de risicoverevening een onderscheid te maken naar
verzekeraars met en zonder preferentiebeleid, omdat met de huidige manier
van aanwijzen van preferente middelen via de Taxe alle verzekeraars kostenvoordelen
behalen.Als een verzekeraar op een andere manier preferente middelen aanwijst,
dan kan deze verzekeraar wel een individueel voordeel behalen. Hij realiseert
dan een kostenvoordeel ten opzichte van andere concurrerende zorgverzekeraars.
Binnen de risicoverevening behoudt een verzekeraar – ook na macro-nacalculatie –
dit relatieve voordeel. Dit kan nu al binnen de huidige wet- en regelgeving.
Het zou bijvoorbeeld kunnen via onderhandeling en door aanbesteding. Zo heb
ik inmiddels begrepen dat zorgverzekeraar UVIT op 18 maart 2009 leveranciers
heeft geïnformeerd over preferentiebeleid van UVIT voor de periode tussen
1 juni 2009 en 1 juli 2010, waarbij de Taxe slechts zijdelings van
belang is bij het aanwijzen van de preferente middelen. Vergoeding buiten het risicovereveningssysteem?Ik heb eveneens gekeken of er een mogelijkheid bestaat de motie uit te
voeren buiten het risicovereveningssysteem. Er zou dan bijvoorbeeld vooraf
een bedrag aan preferentievoordeel worden bepaald dat niet in de risicoverevening
wordt betrokken, maar vooraf naar rato verdeeld wordt over preferentievoerende
verzekeraars. Daarbij loop ik echter tegen een ander nationaal rechterlijk
bezwaar aan, namelijk dat een dergelijke vergoedingswijze geen basis heeft
in de Zorgverzekeringswet (Zvw). De Zvw kent een limitatieve opsomming van
de uitgaven die ten laste van het Zorgverzekeringsfonds kunnen worden gebracht.
Uitkeringen uit het Zorgverzekeringsfonds buiten het wettelijk geregelde kader
zijn onrechtmatig.Verder is deze optie Europeesrechtelijk niet uitvoerbaar zonder voorafgaande
goedkeuring van de Europese Commissie. In feite wordt een nieuw soort verdelingssysteem
opgezet, dat in materieel opzicht veel lijkt op de vereveningsbijdrage. De
Europese Commissie heeft bij de beoordeling1 van
het risicovereveningssysteem van essentieel belang geacht dat de compensatie
die aan zorgverzekeraars wordt geboden, evenredig is aan de kosten van de
diensten die zorgverzekeraars leveren en dat de betalingen aan verzekeraars
strikt beperkt blijven tot het compenseren van gemaakte meerkosten en het
verschil in risicoprofielen. Een dergelijk verband tussen uitkering en kosten
resp. risicoprofiel ontbreekt in de hierboven geschetste optie. Onder die
omstandigheden valt in de beschikking van de Europese Commissie geen enkel
aanknopingspunt te vinden voor legitimatie van een verdelingssysteem zoals
voorgesteld. Veeleer is het tegendeel het geval en zal er sprake zijn van
ongerechtvaardigde staatssteun.Vergoeding onkostenDoor bepaalde verzekeraars is gesuggereerd dat zij, vanwege het ontbreken
van zorgkostenvoordelen die alleen bij de verzekeraars die een preferentiebeleid
voeren terechtkomen, via de risicoverevening een vergoeding voor de gemaakte onkosten zouden moeten ontvangen. Het risicovereveningssysteem
biedt hier echter geen soelaas. De risicoverevening richt zich sec op de kosten
van zorg en niet op de uitvoeringskosten die in het kader van inkoop van deze
zorg worden gemaakt. Deze kosten dienen verzekeraars uit de nominale premie
te financieren.ConclusieOp basis van bovenstaande bevindingen kan ik niet anders dan tot de volgende
conclusie komen. Binnen het kader van de Zvw is het niet mogelijk zorgverzekeraars
die preferentiebeleid voeren in een financieel gunstiger positie te brengen
dan zorgverzekeraars die geen preferentiebeleid voeren, en zo een prikkel
tot of beloning voor het voeren van preferentiebeleid te introduceren. Introductie
van beleidsaspecten zet de acceptatie van het risicovereveningssysteem door
de Europese Commissie onder druk. Het risicovereveningssysteem is een stabiel
en robuust systeem, dat vanwege zijn objectiviteit en zuiverheid door de Europese
Commissie slechts wordt geaccepteerd voor een specifiek doel: het compenseren
van zorgverzekeraars voor het feit dat zij in hun portefeuilles verzekerden
met verschillende gezondheidsrisico’s hebben. De risico’s en consequenties
van een dergelijke aanpassing zijn te verstrekkend.Het risicovereveningssysteem biedt derhalve geen mogelijkheden om ervoor
te zorgen dat alleen zorgverzekeraars die preferentiebeleid voeren daadwerkelijk
van de opbrengst daarvan profiteren. Dit betekent dat ik uw motie –
ondanks het aansprekende karakter ervan – niet kan uitvoeren. Een zorgverzekeraar heeft echter wel de mogelijkheid om, door het toepassen
van een andere manier van aanwijzen van preferentiemiddelen, relatief voordeel
te behalen en behouden ten opzichte van andere zorgverzekeraars.Tot slot wil ik wil ik opmerken dat ik het zeer op prijs stel dat uw Kamer
zo actief meedenkt met de ontwikkelingen op het terrein van de farmacie. Zoals
u weet zijn wij op weg naar een meer efficiënte geneesmiddelenvoorziening,
waarin de toegevoegde waarde voor de patiënt en verzekerde centraal staat.
De veranderingen zijn gericht op het bereiken van een zo goed mogelijke prijs-kwaliteitverhouding
van de farmaceutische zorg in Nederland. Daarbij zullen we, ook in de toekomst,
de nodige dynamiek tegenkomen.Ik spreek daarom de hoop uit dat wij ook de komende tijd in overleg blijven
over hoe we samen ons einddoel kunnen bereiken: het kunnen garanderen van
kwalitatief goede, doelmatige en toegankelijke geneesmiddelenvoorziening in
Nederland.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 477, nr. 80.XNoot1Organisaties waarvan vertegenwoordigers betrokken worden zijn de KNMP/SFK,
ZN/Vektis, GIP, ASKA, BG Pharma, Napco en de LHV apotheekhoudende afdeling.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 689, nr. 232.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 29 689, nr. 129.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 689, nr. 232.XNoot1Beschikking Europese Commissie van 3 mei 2005, onder 4.2.1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29477-87.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl