Wijziging belastingwetten i.v.m. introductie regeling vrijgestelde beleggingsinstellingen en aanpassing eisen beleggingsinstellingen met uitdelingsverplichting; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30533, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-05-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30533 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam2.5 FinancieringsvoorschriftenOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W06.05.0584/IV met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30533Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 533Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en enkele andere
belastingwetten in verband met de introductie van een regeling voor vrijgestelde
beleggingsinstellingen en een aanpassing van de eisen voor beleggingsinstellingen
met uitdelingsverplichtingnr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 13 maart
2006 en het nader rapport d.d. 19 april 2006, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Financiën. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 29 december 2005, no. 05.004845, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de
Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging
van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en enkele andere belastingwetten
in verband met de introductie van een regeling voor vrijgestelde beleggingsinstellingen
en een aanpassing van de eisen voor beleggingsinstellingen met uitdeelverplichting,
met memorie van toelichting.Het voorstel maakt de introductie mogelijk van een zogenoemde vrijgestelde
beleggingsinstelling. Deze is vrijgesteld van vennootschapsbelasting en niet
inhoudingsplichtig voor de dividendbelasting. Daarnaast worden enige bepalingen
van het huidige regime voor beleggingsinstellingen aangepast waardoor mogelijke
strijd met het gemeenschapsrecht wordt opgeheven. De Raad van State onderschrijft
de mogelijkheid van invoering van een vrijgestelde beleggingsinstelling, maar
adviseert tevens het geldende regime voor beleggingsinstellingen aan te passen
teneinde een meer transparant en eenvoudig toe te passen stelsel te krijgen.Hij is van oordeel dat in verband daarmee aanvulling van het voorstel
wenselijk is en op die grond het voorstel nader dient te worden overwogen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 29 december
2005, no. 05.004845, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 13 maart 2006, no. W06.05.0584/IV, bied ik U hierbij
aan.Naar aanleiding van het advies van de Raad merk ik het volgende op.1. Herziening regime beleggingsinstellingenIn zijn advies van 1 september 2004, nr. W06.04.0420, inzake het
wetsvoorstel Overige fiscale maatregelen 2005 heeft de Raad geadviseerd de
daarin opgenomen wijzigingsvoorstellen inzake de aanpassing van het regime
beleggings-instellingen niet in dat voorstel maar in een afzonderlijk wetsvoorstel
op te nemen. Voorts heeft de Raad toen ten aanzien van de wijzigingen in het
regime voor beleggingsinstellingen inhoudelijk het volgende geadviseerd:«Voor beleggingsinstellingen geldt een bijzonder regime teneinde
collectieve beleggingen niet zwaarder te belasten dan rechtstreekse beleggingen.
Collectieve beleggingen maken het mogelijk ook bij een kleine deelname gespreid
te beleggen. Indien collectieve beleggingen worden ondergebracht in een naamloze
of besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, zouden vóór
de invoering van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001) zonder nadere
regeling zowel een vennootschapsbelastingclaim als een dividend- en inkomstenbelastingclaim
op de beleggingsopbrengsten en waardeveranderingen van de beleggingen ontstaan.
In de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 is een bijzonder regime voor beleggingsinstellingen
opgenomen, waarbij onder een veelheid van voorwaarden een 0%-tarief
voor beleggingsinstellingen geldt. Tot deze voorwaarden behoort de uitdelingsverplichting
van de beleggingsopbrengsten, waardoor de inhouding van dividendbelasting
en de heffing van inkomstenbelasting over die uitdelingen werden gegarandeerd.
De dividend- en inkomstenbelastingclaim op de (gerealiseerde) vervreemdingswinsten
van de beleggingen bleef bestaan, maar leidde niet tot actuele inhouding of
belastingbetaling zolang deze winsten niet uitgekeerd werden.De invoering van de Wet IB 2001 heeft het beeld geheel gewijzigd, aangezien
dividenduitkeringen zonder betekenis zijn voor de vermogensrendementsheffing
(box III). Bovendien is door invoering van artikel 3b van de Wet op de dividendbelasting
1965 (Wet div. bel. 1965) met ingang van 2001 de dividendbelastingclaim op
de gerealiseerde vervreemdingswinsten op de beleggingen vervallen. Deze ontwikkelingen
maken een herbezinning op het regime voor beleggingsinstellingen noodzakelijk,
zowel ten aanzien van de voorwaarden die aan de aandeelhouders en de toegelaten
activiteiten worden gesteld, als ten aanzien van de verhouding tussen dit
regime en de aanmerkelijk belangregeling (box II Wet IB 2001).De Raad adviseert het regime beleggingsinstellingen in zijn geheel opnieuw
te bezien.»1.Het advies de wijzigingsvoorstellen inzake het regime beleggingsinstellingen
in een afzonderlijk wetsvoorstel op te nemen is opgevolgd. Als uitvloeisel
hiervan wordt nu een nieuw wetsvoorstel ter advisering voorgelegd waarin een
regeling voor vrijgestelde beleggingsinstellingen wordt geïntroduceerd.Analyse huidig regime beleggingsinstellingenDe introductie van deze nieuwe regeling is niet ingekaderd in een algemene
analyse van de voor- en nadelen van het huidige regime voor beleggings-instellingen.
De Raad mist deze analyse. De reden om het huidige regime beleggingsinstellingen
te herijken is onverkort blijven bestaan, omdat nagenoeg al de voorwaarden
van het geldende regime «gedateerd» zijn en door wetswijzigingen
en maatschappelijke ontwikkelingen lijken te zijn achterhaald. De Raad wijst
hierbij, naast de in het hiervoor aangehaalde advies genoemde uitdelings-verplichting,
op de voorwaarden inzake het aandeelhouderschap, de verhouding tot het aanmerkelijk
belangregime, de gelijke verdeling en het financieringsvoorschrift.Buitenlandse regelingen beleggingsinstellingenDaarnaast is van betekenis dat soortgelijke voorwaarden veelal ontbreken
in de bijzondere regimes voor beleggingsinstellingen in het buitenland. Nu
in de toelichting wordt gesteld dat de positie van in Nederland gevestigde
beleggingsinstellingen onder druk staat door met name de bijzondere regelingen
van Luxemburg en Ierland, dient naar het oordeel van de Raad een beoordeling
van die voorwaarden tegenover de in het buitenland geldende voorwaarden plaats
te vinden. Om de concurrentiekracht van het Nederlandse regime te behouden
en zo mogelijk te versterken, is meer nodig dan voor elk financieel product
een eigen regime te introduceren en binnen het bestaande regime alleen mogelijke
strijd met Europese regels op te heffen.BronheffingenBij de parlementaire behandeling van het voorstel van Wet op de vennootschaps-belasting
1969 (Wet Vpb 1969) zijn de buitenlandse verhoudingen meermalen aan de orde
gesteld. Zo wordt ter zake van het vervallen van de verplichting voor open
beleggingsinstellingen om dividendbelasting in te houden opgemerkt, dat dan
de positie van buitenlandse aandeelhouders in het algemeen zou
worden verzwaard en de achteruitgang van de positie van binnen het Rijk woonachtige
beleggers slechts zou kunnen worden voorkomen door het treffen van een bijzondere
maatregel. In dat geval zou verrekening van dividendbelasting ter zake van
de door de beleggingsinstelling ontvangen dividenden achterwege dienen te
blijven om beleggingsopbrengsten niet vrij van dividendbelasting naar het
buitenland te doen afvloeien, hetgeen uiteindelijk tot het gemis aan verrekenmogelijkheden
zou leiden zowel voor de binnenlandse als de buitenlandse aandeelhouders van
een beleggingsmaatschappij1.Ook de beperking inzake buitenlandse aandeelhouders (het huidige artikel
28, tweede lid, onderdeel e, Wet Vpb 1969 wil in de eerste plaats voorkomen
dat de verdragspolitiek van Nederland met het buitenland zou worden geschaad
door het gebruik van het regime door niet binnen het Rijk wonende personen
of gevestigde lichamen. Dit laat zich denken in gevallen waarin het land van
vestiging geen, maar Nederland wel een verdrag ter voorkoming van dubbele
belasting met een derde land heeft gesloten. In de tweede plaats wil deze
voorwaarde belastingderving voorkomen doordat opbrengsten geheel of nagenoeg
geheel belastingvrij naar het buitenland stromen op grond van bepalingen in
verdragen ter voorkoming van dubbele belasting. Daarbij is gesteld dat het
niet aannemelijk leek dat zich een situatie als bedoeld in de voorwaarden
zou voordoen bij ter beurze genoteerde toonderaandelen2.De Raad merkt op dat, zolang de dividendbelasting nog niet is herijkt3, de verhouding tot de verdragspartners bij de verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting en in het bijzonder de problematiek inzake
de zogenoemde doorstroomdividenden er toe nopen, dat indien tot de bezittingen
van de beleggingsinstelling bezittingen behoren waarvan de opbrengsten in
Nederland onderworpen zijn aan of vrijgesteld zijn van de inhouding van dividendbelasting
of in het buitenland zijn onderworpen aan de inhouding van een bronbelasting,
de beleggingsinstelling onderworpen moet kunnen blijven aan de vennootschapsbelasting,
zij het tegen het nul-percenttarief, en de uitdelingen onderworpen moeten
kunnen blijven aan de dividendbelastinginhouding. Op deze wijze blijft een
optimale verrekening van de bronheffingen verzekerd. Dit leidt tot de conclusie
dat, ook indien de voorwaarden voor de beleggingsinstellingen worden gestroomlijnd,
naast de vrijgestelde beleggingsinstellingen niet-vrijgestelde beleggingsinstellingen
in het stelsel opgenomen moeten blijven.Reikwijdte adviesIn de toelichting is aangekondigd dat wijzigingen in het regime beleggings-instellingen
ten aanzien van vastgoedinstellingen in een afzonderlijk wetsvoorstel zullen
worden opgenomen. De Raad beperkt zich daarom in dit advies uitdrukkelijk
tot het regime voor andere beleggingen dan in vastgoed. Zijn opmerkingen moeten
in dit kader worden bezien. Ten aanzien van de advisering inzake de wijzigings-voorstellen
voor vastgoedfondsen behoudt de Raad zich voor opnieuw de voorwaarden te toetsen
en in de beoordeling te betrekken.Nieuw stelsel beleggingsinstellingenAlles overziende adviseert de Raad tot een stelsel te komen waarbij voor
financiële instrumenten onder gelijke voorwaarden inzake aandeelhouderschap,
aanmerkelijk belangheffing, uitdelingsverplichting en gelijke verdeling, zowel
vrijgestelde als niet-vrijgestelde beleggingsinstellingen zijn opgenomen.
Stroomlijning van de voorwaarden kan bovendien tot een transparant en eenvoudig
toe te passen stelsel leiden. In dat licht zal de Raad in het navolgende de
bestaande voorwaarden toetsen.1. Herziening regime beleggingsinstellingenAnalyse huidig regime beleggingsinstellingenDe Raad wijst er op dat de nieuwe regeling voor beleggingsinstellingen
niet is ingekaderd in een analyse van de voor- en nadelen van het huidige
regime voor beleggingsinstellingen. De Raad mist een dergelijke analyse, terwijl
naar zijn mening de reden om het huidige regime te herijken onverkort is blijven
bestaan.In reactie hierop wijs ik er op dat met het wetsvoorstel niet beoogd is
om de bestaande regeling voor beleggingsinstellingen te herzien, maar om het Nederlandse vestigingsklimaat voor aanbieders van beleggingsinstellingen
te verbeteren. Daarbij is niet gekozen voor een heroverweging ten principale
van het huidige regime voor beleggingsinstelling met een uitdelingsverplichting,
maar voor de introductie van nieuw regime naast het bestaande. Onder het nieuwe
regime is het lichaam vrijgesteld van de heffing van vennootschapsbelasting
en van de inhouding van dividendbelasting, waardoor voor fiscale doeleinden
een zo groot mogelijke transparantie wordt bereikt. Voor de vormgeving is
aansluiting gezocht bij de kenmerkende elementen van de Luxemburgse SICAV.Zoals gezegd wordt de voorgestelde regeling geplaatst naast de bestaande
regeling voor beleggingsinstellingen, waardoor de mogelijkheden van in Nederland
gevestigde vermogensbeheerders aanzienlijk worden verruimd hetgeen bijdraagt
aan een concurrerend vestigingsklimaat. Door het handhaven van het bestaande
regime naast het nieuwe regime wordt de belegger een zo groot mogelijke flexibiliteit
geboden om afhankelijk van zijn fiscale positie en gewenste beleggingsportefeuille
voor één van beide regimes te kiezen. Met name het feit dat
de mogelijkheid om te beleggen via een lichaam dat aanspraak kan doen gelden
op verdragsbescherming en op teruggaaf van bron- en dividendbelasting behouden
blijft, speelt hierbij een belangrijke rol.Buitenlandse regelingen beleggingsinstellingenTen aanzien van de voorwaarden die zullen gelden voor de toepassing van
het nieuwe regime, kan worden opgemerkt dat deze materieel grotendeels overeenkomen
met de voorwaarden die gelden voor de zogenoemde Luxemburgse SICAV’s.BronheffingenDe Raad geeft een analyse van de behandeling van bronheffingen bij beleggingsinstellingen
als bedoeld in artikel 28 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (hierna:
Wet Vpb) en merkt op dat, zolang de dividendbelasting nog niet is herijkt,
de verhouding tot de verdragspartners ertoe noopt dat de beleggingsinstelling
onderworpen moet kunnen blijven aan de vennootschapsbelasting, zij het tegen
het nul-percenttarief. Daarbij moeten de uitdelingen onderworpen kunnen blijven
aan de inhouding van dividendbelasting.De bestaande regeling voor beleggingsinstellingen, als bedoeld in artikel
28 Wet Vpb is op het punt van de behandeling van bronheffingen in zichzelf
coherent. Het is dan ook noodzakelijk dat dit systeem blijft bestaan naast
de voorgestelde nieuwe regeling voor een vrijgestelde beleggingsinstelling
om een optimale tegemoetkoming ter zake van buitenlandse bronheffingen te
verzekeren.Het verheugt mij dat de Raad onderschrijft dat het van belang is om twee
fiscale regimes voor beleggingsinstellingen naast elkaar te plaatsen; een
regime voor vrijgestelde beleggingsinstellingen en een regime voor niet-vrijgestelde
beleggingsinstellingen.Anders dan de Raad ben ik evenwel van mening dat het naast elkaar laten
bestaan van twee regimes niet kan worden bereikt indien voor de toepassing
van beide regimes dezelfde voorwaarden gelden. De verdragsgerechtigdheid van
een fiscale beleggingsinstelling als bedoeld in artikel 28 Wet Vpb en de tegemoetkoming
ter zake van buitenlandse bronbelasting, vloeien voort uit de aard van dat
regime en de daarbij behorende voorwaarden. De verdragsgerechtigdheid en tegemoetkoming
zijn niet louter gebaseerd op de formele onderworpenheid van de beleggingsinstelling,
maar ook op het feit dat er eisen worden gesteld aan de aandeelhouders in
de beleggingsinstelling, de verschuldigdheid van dividendbelasting op de dooruitdelingen,
alsmede de verplichting de winst jaarlijks uit te delen. Voorts zou zonder
uitdelingsverplichting jaarlijks de voordruk aan de beleggingsinstelling moeten
worden teruggegeven, terwijl de «compenserende» heffing in de
vorm van dividendbelasting op de uitgedeelde winst achterwege blijft zolang
de beleggingsinstelling geen winst uitkeert.Een algehele heroverweging van het bestaande regime is daarom pas aan
de orde als meer duidelijkheid bestaat over de toekomst van de Nederlandse
dividendbelasting.In het navolgende zal ik nader toelichten waarom er voor is gekozen de
voorwaarden van het bestaande regime in hun huidige vorm en in hun onderlinge
samenhang te handhaven.2. Toetsing voorwaarden huidig regime beleggingsinstellingen2.1 AandeelhouderseisenArtikel I, onderdeel C, van het voorstel ziet onder meer op wijzigingen
van de zogenoemde aandeelhouderseisen. Deze wijzigingen zijn redactioneel
van aard behoudens het vervallen van het criterium beursgenoteerd/niet-beursgenoteerd
voor de omvang van het belang van een enkel aandeelhouder-lichaam. Voor de «lichtere»
aandeelhouderseis wordt dit criterium vervangen door de voorwaarde dat de
beleggingsinstelling in het bezit moet zijn van een vergunning als bedoeld
in de Wet toezicht beleggingsinstellingen (Wtb).De Raad merkt in dit verband op dat de regeling voor beleggingsinstellingen
in het leven is geroepen om te bereiken dat natuurlijke personen die voor
hun beleggingen gebruik maken van een beleggingsinstelling zoveel mogelijk
gelijk worden behandeld als natuurlijke personen die zelf rechtstreeks beleggen.
Aanvankelijk waren in artikel 28 Wet Vpb 1969 geen voorschriften gegeven betreffende
het houderschap van aandelen zodat ook rechtspersonen aandeelhouder van een
beleggingsinstelling konden zijn. Dit leidde tot door de wetgever onbedoeld
gebruik. Het belangrijkste onbedoelde gebruik was dat door transacties tussen
concernmaatschappijen en een concernbeleggingsinstelling boekverliezen op
beleggingen konden worden genomen, terwijl nadien gerealiseerde vermogensvermeerderingen
bij de concernbeleggingsinstelling langdurig buiten de heffing konden blijven
door de toevoeging aan de herbeleggingsreserve.Bij de Wet tot wijziging van de vennootschapsbelasting met betrekking
tot het regime voor beleggingsinstellingen, Stb. 1990, 3311, zijn ter verdere voorkoming van voornoemd onbedoeld gebruik aan het
aandeelhouderschap in de beleggingsinstelling voorwaarden verbonden. Indien
niet aan deze voorwaarden wordt voldaan, vervalt het regime voor de desbetreffende
beleggingsinstelling en wordt deze beleggingsinstelling «normaal»
vennootschapsbelastingplichtig. Uit de toelichting op het wetsvoorstel blijkt
niet of ook een andere wijze van het tegengaan van het oneigenlijk gebruik
is overwogen. Het geschetste oneigenlijk gebruik had immers ook bestreden
kunnen worden door ten aanzien van de jaarlijkse fiscale winstbepaling voor
ondernemers te bepalen dat de aandelen in een beleggingsinstelling worden
gewaardeerd op de waarde in het economische verkeer. Aangezien voor vennootschapsbelastingplichtige
lichamen de deelnemingsvrijstelling is uitgesloten voor beleggingsinstellingen
zou een dergelijke bepaling leiden tot directe winst- (of verlies-)neming
van de waardeveranderingen van de aandelen in een beleggingsinstelling. Deze
mogelijkheid is eerst in de loop van de parlementaire behandeling aan de orde
gekomen voor grotere participaties in ter beurze genoteerde en buitenlandse
beleggingsinstellingen2, maar is niet volledig
doorgetrokken, zoals thans wordt voorgesteld voor de vrijgestelde beleggingsinstellingen
(artikel 3.29a Wet IB 2001). Niet valt in te zien om welke reden artikel 3.29a
Wet IB 2001 ook niet zou kunnen gelden voor de beleggings-instelling met uitdeelverplichting,
mede gelet op de in de toelichting gegeven motivering voor de invoering van
artikel 3.29a Wet IB 2001. Bij een dergelijke bepaling verliest overigens
ook de uitdelingsverplichting betekenis voor ondernemers en vennootschapsbelastingplichtige
lichamen en zou dan kunnen vervallen. De onafhankelijkheidsbepaling voor bestuursleden
en commissarissen (na vernummering artikel 28, tweede lid, onderdeel f, Wet
Vpb 1969) zou in het verlengde daarvan eveneens kunnen vervallen.Tevens merkt de Raad op dat ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling
geen aandeelhouderseisen worden gesteld. In de toelichting is niet gemotiveerd
om welke reden dergelijke eisen niet aan de vrijgestelde beleggingsinstelling
en wel aan de beleggingsinstelling met uitdeelverplichting worden gesteld,
mede in het licht van de omstandigheid dat in buitenlandse regelingen deze
voorwaarden evenmin worden gesteld.De voorwaarde inzake het tussenschuiven van buitenlandse lichamen (na
vernummering artikel 28, tweede lid, onderdeel e, Wet Vpb 1969) is eveneens
opgenomen om oneigenlijk gebruik en ongewenste gevolgen van het regime te
voorkomen. De voorwaarde is, doordat deze eerst naar aanleiding van het opnemen van het voorontwerp Besluit Belegginginstellingen als bijlage
bij de Nadere memorie van antwoord1 in de parlementaire
behandeling is betrokken, slechts summier gemotiveerd en daarbij binnen het
kader van het frustreren van de uitdelingsverplichting geplaatst2.De Raad merkt op dat deze voorwaarde opnieuw dient te worden bezien in
het licht van de omstandigheid dat dividenduitkeringen geen betekenis meer
hebben voor de vermogensrendementsheffing (box III Wet IB 2001).De Raad adviseert artikel I, onderdeel C, van het voorstel voorzover het
de aandeelhouderseisen betreft opnieuw te bezien en daarbij in ieder geval
te betrekken of de aandeelhouderseisen vervangen kunnen worden door waarderings-voorschriften
in het kader van de fiscale winstbepaling zoals wordt voorgesteld ten aanzien
van de vrijgestelde beleggingsinstelling.2.2 Aanmerkelijk belangregimeDe in artikel I, onderdeel C, van het voorstel opgenomen wijzigingen raken
ook de verhouding tussen het regime beleggingsinstellingen en het aanmerkelijk
belang-regime.De Raad merkt in dit verband op, dat in het voorstel van de Veegwet Wet
inkomstenbelasting 20013werd voorgesteld dat het
regime beleggingsinstellingen niet meer van toepassing zou zijn indien een
aanmerkelijk belanghouder in de zin van afdeling 4.3 Wet IB 2001 aandeelhouder
zou zijn. Als uitvloeisel van deze bepaling vervielen de voorwaarden inzake
schuldvorderingen van aanmerkelijk belanghouders, die in de Invoeringswet
inkomstenbelasting 2001, Stb. 2000, 2164 waren
ingevoerd, alsmede de bepaling inzake de uitsluiting van het regime bij een
bezit van tenminste 25% bij een buitenlandse aandeelhouder-natuurlijk
persoon. Achtergrond van het voorstel was het tegengaan van tariefsarbitrage
door overheveling van beleggingen, die in box III van de Wet IB 2001 belast
zouden moeten worden, naar box II. De overheveling zou kunnen worden gerealiseerd
door deze beleggingen in een beleggingsinstelling onder te brengen, waarvan
de aandelen in handen zouden zijn van de belegger, die dan meer dan 5%
van de aandelen in de beleggingsinstelling zou bezitten en daarmee onder het
25% tarief van het aanmerkelijk belangregime zou vallen. Door amendering
is de bepaling verfijnd in deze zin, dat bij ter beurze genoteerde fondsen
de grens van 5% is verhoogd tot 25%. De Raad wees er in zijn
advies op dat het voorstel een robuuste antimisbruikbepaling is, die daardoor
elementen van overkill in zich heeft, en adviseerde uit dien hoofde vooralsnog
minder ver te gaan5.De Raad wijst er op dat het tegengaan van de beschreven tariefsarbitrage
ook kan plaatsvinden door het aanmerkelijk belangregime uit te sluiten voor
beleggings-instellingen; de aandelen van deze fondsen vallen dan steeds in
box III. In dat geval zal moeten worden bezien in hoeverre de oorspronkelijke
voorwaarden inzake schuldvorderingen van grootaandeelhouders zouden dienen
te herleven om andere vormen van tariefsarbitrage tegen te gaan. Het vervallen
van het regime belegginginstellingen is daarbij niet noodzakelijk. Tariefsarbitrage
kan in dit geval ook worden tegengegaan door de opbrengsten van de schuldvorderingen,
waarvan de rente anders progressief zou worden belast in box I, bij de beleggingsinstelling
afzonderlijk naar een compenserend tarief te belasten.De Raad adviseert artikel I, onderdeel C, van het voorstel ook in de verhouding
tot het aanmerkelijk belangregime opnieuw te bezien en daarbij de vraag te
betrekken of het aanmerkelijk belangregime uitgesloten kan worden voor beleggings-instellingen.
Tevens dient daarbij te worden bezien of ter voorkoming van tariefs-arbitrage
compenserende tariefsmaatregelen bij de beleggingsinstelling genomen kunnen
worden in het geval schuldvorderingen aan vennootschappen van grootaandeelhouders
tot de bezittingen behoren.2.3 UitdelingsverplichtingDe Raad heeft in zijn advies van 1 september 2004, nr. W06.04.04206, reeds opgemerkt dat dividenduitkeringen zonder betekenis
zijn voor de vermogens-rendementsheffing (box III Wet IB 2001). Daarmee komt
de verplichting om de winst niet later dan in de achtste maand na afloop van
het jaar ter beschikking te stellen aan de aandeelhouders (uitdeelverplichting;
artikel 28, tweede lid, onderdeel b, Wet Vpb 1969) in een ander daglicht te
staan. De in de toelichting opgenomen opmerking dat de achtergrond van de
uitdelingsverplichting is dat de opbrengsten van de beleggingen niet mogen
worden opgepot in de beleggingsinstelling, maar direct aan de belegger moeten
worden doorgegeven, heeft geen relevante betekenis voor de inkomstenbelastingheffing
van die beleggers.Deze opmerking kan het laten voortbestaan van de uitdelingsverplichting
dan ook niet dragen. Uit hetgeen in de punten 2.1 en 2.2 van dit advies is
opgemerkt volgt dat de uitdelingsverplichting niet noodzakelijk is om de belastingheffing
van ondernemers en vennootschapsbelastingplichtige lichamen of van aanmerkelijk
belanghouders te verzekeren, maar dat ook op andere wijze de heffing verzekerd
of ongewenste arbitrage vermeden kan worden.Nu geen dragende motivering wordt gegeven om de uitdelingsverplichting
te handhaven, adviseert de Raad deze verplichting opnieuw te bezien. Daarbij
komt dat ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling de uitdelingsverplichting
niet wordt gesteld. In de toelichting is niet gemotiveerd om welke reden deze
eis niet aan de vrijgestelde beleggingsinstelling en wel aan de beleggingsinstelling
met uitdeelverplichting wordt gesteld.Indien, anders dan de Raad adviseert, de aanmerkelijk belangheffing niet
voor beleggingsinstellingen wordt uitgesloten, kan bij verval van de uitdelings-verplichting
voor alle beleggingsinstellingen artikel 4.13 Wet IB 2001 gaan gelden, op
grond waarvan een forfaitair rendement van 4% voor de aanmerkelijk
belangheffing in aanmerking wordt genomen onder verhoging van de verkrijgingsprijs
voor zover geen daadwerkelijke dividenduitkering plaatsvindt.2.4 Gelijke verdelingArtikel 28, tweede lid, onderdeel b, laatste volzin, Wet Vpb 1969 bepaalt,
dat de ter beschikking te stellen winst gelijkelijk over alle aandelen en
bewijzen van deelgerechtigdheid moet worden verdeeld. Deze voorwaarde is bij
de Wet van 21 juni 1990, Stb. 331, ingevoerd met het oog op het voorkomen
van bepaalde constructies waarbij de uitdelingsverplichting ten aanzien van
in Nederland wonende aandeelhouders zou kunnen worden ontgaan1. Door de invoering van de vermogensrendementsheffing (box III Wet
IB 2001) is de grond aan deze voorwaarde komen te ontvallen.Tevens merkt de Raad op dat ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling
deze voorwaarde niet wordt gesteld. In de toelichting is niet gemotiveerd
om welke reden deze voorwaarde niet aan de vrijgestelde beleggingsinstelling
en wel aan de beleggingsinstelling met uitdeelverplichting wordt gesteld.De Raad adviseert artikel 28, tweede lid, onderdeel b, laatste volzin,
Wet Vpb 1969 in het voorstel te betrekken en te heroverwegen.2.5 FinancieringsvoorschriftVoor een vrijgestelde beleggingsinstelling geldt geen financieringsvoorschrift.
In de toelichting wordt ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling
niet meer gesteld dan dat dit type fonds door het ontbreken van financieringsvoorschriften
een flexibel karakter heeft, zodat kan worden ingespeeld op de wensen van
de markt.Voor beleggingsinstellingen met uitdeelverplichting geldt dat de te beleggen
middelen voor zover zij het vermogen van het lichaam te boven gaan, slechts
mogen zijn verkregen door het aangaan van schulden tot ten hoogste 20%
van de boekwaarde van de financiële instrumenten (artikel 28, tweede
lid, onderdeel a, Wet Vpb 1969). Dit voorschrift is door de aanvaarding van
het amendement-Koning2 opgenomen. Het amendement
beoogde de mogelijkheid voor beleggingsinstellingen om beleggingen met vreemd
vermogen te financieren te verruimen. Nadien is het voorschrift geplaatst
in de sleutel van het ontgaan van dividend-belasting over uitgaande dividenden
doordat de door de beleggingsinstelling ontvangen dividenden en andere opbrengsten
kunnen worden «omgezet» in rente op schuldvorderingen aan aandeelhouders
bij volledige of nagenoeg volledige financiering met vreemd vermogen3.De Raad ziet geen reden waarom flexibiliteit meer dan strikt nodig zou
moeten worden beperkt voor beleggingsinstellingen met uitdeelverplichting.
In de toelichting is op dit punt echter geen aandacht gegeven aan die beleggings-instelling.De Raad adviseert nader te bezien in hoeverre de financieringsvoorschriften
kunnen worden verruimd voor beleggingsinstellingen met uitdeelverplichting
in het licht van veranderde inzichten over de financiering van beleggingen
en van een toespitsing van het voorschrift op beleggingen waarvan de opbrengsten
in Nederland onderworpen zijn aan of vrijgesteld zijn van de inhouding
van dividend-belasting of in het buitenland zijn onderworpen aan de inhouding
van een bronbelasting.2. Toetsing voorwaarden huidige regime2.1 AandeelhouderseisenDe Raad stelt voor om voor de toepassing van het regime van artikel 28
Wet Vpb te bezien of de aandeelhouderseisen vervangen kunnen worden door waarderingsvoorschriften
in het kader van de fiscale winstbepaling bij de deelnemers in de instelling
zoals wordt voorgesteld ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling.Er is niet gekozen voor het volledig laten vervallen van de aandeelhouderseisen
voor de beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting. Wel zijn de eisen
aanzienlijk versoepeld. Als gevolg van het feit dat voor alle beleggingsinstellingen
die beschikken over een Wtb-vergunning voortaan geldt dat daarin tot 45%
mag worden deelgenomen door een belastingplichtig lichaam en door meerdere
belastingplichtige lichamen gezamenlijk tot 100%, zullen de aandeelhouderseisen
in de praktijk naar verwachting niet als klemmend worden ervaren. Als gevolg
van deze versoepelde aandeelhouderseisen biedt het regime goede mogelijkheden
voor het poolen van beleggingen door bedrijven.Indien in plaats van aandeelhouderseisen voortaan in alle gevallen een
waarderingsvoorschrift zou gelden voor een belang in een beleggingsinstelling
als bedoeld in artikel 28, zou dit een aanzienlijke aanscherping betekenen
van het regime. De belastingplichtige lichamen die via een beleggingsinstelling
beleggen zouden dan immers jaarlijks direct voor hun volledige beleggingsresultaten
in de heffing worden betrokken. Door de handhaving van het huidige systeem
behouden bedrijven bij een belang tot 25% de mogelijkheid de belastingheffing
over vermogenswinsten uit te stellen, als gevolg van de mogelijkheid dat de
beleggingsinstelling deze aan de herbeleggingsreserve kan doteren en in zoverre
niet hoeven te worden uitgedeeld. De huidige combinatie van aandeelhouderseisen
en het ontbreken van een waarderingsvoorschrift voor belangen tot 25%,
maakt artikel 28 dus ook voor bedrijven tot een aantrekkelijk regime.Mocht in voorkomende gevallen toch worden aangelopen tegen de grenzen
van de aandeelhouderseisen, dan heeft men door de introductie van het regime
van de vrijgestelde beleggingsinstelling – waarvoor in het geheel geen
aandeelhouderseisen gelden – bovendien voortaan de mogelijkheid voor
dat regime te opteren. De introductie van het nieuwe regime vergroot derhalve
de flexibiliteit verder, zodat ook vanuit die optiek geen noodzaak lijkt te
bestaan de aandeelhouderseisen voor de beleggingsinstellingen met uitdelingsverplichting
verder te verruimen.2.2 Aanmerkelijk belangregimeDe Raad adviseert te bezien of in plaats van de bepaling in artikel I,
onderdeel C (artikel 28 Wet Vpb), het aanmerkelijkbelangregime voor deelnemers
in een beleggingsinstelling kan worden uitgesloten en daarbij tevens te beoordelen
of alsdan bij de beleggingsinstelling compenserende tariefmaatregelen dienen
te worden opgenomen om tariefsarbitrage te voorkomen. Ik interpreteer het
advies van de Raad zo dat het niet van toepassing verklaren van het aanmerkelijkbelangregime
op belangen in beleggingsinstellingen niet alleen ziet op beleggingsinstellingen
met uitdelingsverplichting maar ook ziet op belangen in vrijgestelde beleggingslichamen
alsmede buitenlandse beleggingsinstellingen.Voor de aanmerkelijkbelanghouder in een vrijgestelde of een buitenlandse
beleggingsinstelling zal het tariefsmatig weinig uitmaken of box II of box
III op zijn participatie van toepassing is. Immers in box II wordt een forfaitair
voordeel van 4% van de waarde in het economische verkeer van de aandelen
in aanmerking genomen welk voordeel tegen 25% wordt belast, per saldo
1%. Bij vervreemding vindt 25% heffing plaats over het vervreemdingsvoordeel
verminderd met de verkrijgingsprijs (waarbij de verkrijgingsprijs is verhoogd
met het forfaitaire voordeel dat in aanmerking is genomen). In box III vindt
eveneens een heffing plaats over een forfaitair voordeel van 4%, het
tarief is daarbij 30%, per saldo 1,2%. Bij vervreemding vindt
geen heffing plaats. Alleen indien bij vervreemding geen voordeel wordt gerealiseerd
(indien het werkelijke rendement lager of gelijk aan 4% is geweest),
is box II per saldo iets voordeliger. Qua wetsystematiek maakt
het echter wel uit of op het boxenstelsel een inbreuk zou worden gemaakt.
Overhevelen van aanmerkelijkbelangpakketten naar box III brengt namelijk een
aantal complicaties met zich mee. Zo zou de terbeschikkingstellingsregeling
op eenvoudige wijze kunnen worden ontgaan door bijvoorbeeld een bedrijfspand
niet rechtstreeks ter beschikking te stellen maar het pand in te brengen in
een door dezelfde aanmerkelijkbelanghouder beheerste (buitenlandse) beleggingsinstelling
die het pand vervolgens ter beschikking stelt aan de actieve vennootschap.
In vergelijking tot de situatie dat het pand door de aanmerkelijkbelanghouder
direct aan de actieve maatschappij zou worden verhuurd of in vergelijking
tot de situatie dat de actieve maatschappij zelf over het pand beschikt, wordt
op die manier een tariefsvoordeel van grosso modo 25% gerealiseerd.
Ook een schuldvordering van een aanmerkelijkbelanghouder op een beleggingsinstelling
zou – in tegenstelling tot de huidige situatie – niet meer onder
de terbeschikkingstellingsregeling vallen.Tevens zou een met de doorkijkregeling vergelijkbare regeling opgenomen
dienen te worden. De antimisbruikbepalingen zouden derhalve omvangrijker zijn
dan de Raad in zijn advies in overweging geeft. Daarnaast is het niet mogelijk
om in buitenlandse situaties de antimisbruikbepalingen op de beleggingsinstelling
van toepassing te laten zijn.Vanwege redenen van wetsystematische aard en allerhande antimisbruikbepalingen
die zouden moeten worden ingevoerd om een sluitend regime te behouden, ben
ik van mening dat het de voorkeur verdient de heffing over aanmerkelijkbelangpakketten
in vrijgestelde en buitenlandse beleggingsinstellingen in box II te handhaven.
Ten aanzien van de aanmerkelijkbelangposities in beleggingsinstellingen met
uitdelingsverplichting, merk ik nog het volgende op. Bij de parlementaire
behandeling van de Veegwet Wet inkomstenbelasting 20011, is in reactie op het advies van de Raad bij dat wetsvoorstel, weergegeven
waarom gekozen is voor de maatregelen ten aanzien van aanmerkelijkbelanghouders
zoals die nu zijn opgenomen in artikel 28 Wet Vpb. Daarbij is aangegeven dat
het regime van artikel 28 is bedoeld voor de «kleine» particuliere
belegger, die door middel van schaalvergroting tezamen met andere beleggers
een beter rendement kan behalen. Het regime is er uitdrukkelijk niet voor
bedoeld particulieren in staat te stellen om als grootaandeelhouder zelf op
bedrijfsmatige wijze vermogen te beleggen. Door de eisen die aan vrijgestelde
beleggingsinstellingen als bedoeld in artikel 6a Wet Vpb worden gesteld, speelt
dit laatste aspect daar in veel mindere mate een rol. Ik zie dan ook geen
reden artikel 28 Wet Vpb op dit punt aan te passen.2.3 UitdelingsverplichtingDe Raad adviseert de zogenoemde uitdelingsverplichting opnieuw te bezien.
Ten aanzien van de vrijgestelde beleggingsinstelling wordt de uitdelingsverplichting
niet gesteld. De Raad merkt op dat in de toelichting niet is gemotiveerd om
welke reden deze eis niet aan de vrijgestelde beleggingsinstelling en wel
aan de beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting wordt gesteld.Dit kan ik als volgt toelichten.De Raad geeft aan dat de uitdelingsverplichting geen relevante betekenis
heeft voor de inkomstenbelastingheffing van beleggers die voor hun participatie
worden belast in box III. Dit is in beginsel juist. In beleggingsinstellingen
met uitdelingsverplichting wordt echter ook geparticipeerd door beleggers
die niet worden belast in box III, zoals buitenlandse beleggers en ondernemers.
Zoals ik hiervoor onder 2.1 heb aangegeven, worden de mogelijkheden voor lichamen
om via een beleggingsinstelling te beleggen zelfs verruimd. Zonder uitdelingsverplichting
zouden deze categorieën beleggers de belastingheffing over hun beleggingsinkomsten
kunnen uitstellen. In een dergelijk geval ligt het voor de hand om een waarderingsverplichting
op te nemen. Zoals hiervoor is uiteengezet, is daarvoor niet gekozen. Beleggers
die er voor kiezen hun beleggingen onder te brengen in een beleggingsinstelling
met uitdelingsverplichting, kiezen voor een regime waarbij de op de beleggingsinkomsten
ingehouden Nederlandse of buitenlandse bronbelasting wordt teruggegeven aan
de beleggingsinstelling. Indien de «eindheffing» bij de belegger
in de vorm van inkomstenbelasting, vennootschapsbelasting of dividendbelasting
vervolgens zou kunnen worden uitgesteld, zou sprake zijn van een ongerechtvaardigd
uitstel van belastingheffing dat in het geval van buitenlandse bronbelasting
bovendien zou worden voorgefinancierd door de Nederlandse fiscus.
Het is daarom redelijk om voor beleggingsinstellingen als bedoeld in artikel
28 de uitdelingsverplichting te handhaven. Met de introductie van het regime
voor vrijgestelde beleggingsinstellingen bieden we nu bovendien een goed alternatief
voor beleggers die er de voorkeur aan geven hun beleggingsinkomsten niet jaarlijks
te ontvangen in de vorm van dividend. Door de introductie van deze keuzemogelijkheid
voor hetzij een belegging via een vrijgestelde beleggingsinstelling, hetzij
een belegging via een beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting, wordt
de noodzaak tot heroverweging van de uitdelingsverplichting derhalve verder
verkleind. Omdat de uitdelingsverplichting niet geldt voor vrijgestelde beleggingsinstellingen,
is voor deze beleggingsinstellingen wel een waarderingsverplichting opgenomen.
Dit is nader toegelicht in de artikelsgewijze toelichting bij het nieuwe artikel
3.29a van de Wet IB 2001.2.4 Gelijke verdelingZoals de Raad constateert, is de eis dat de ter beschikking te stellen
winst gelijkelijk over alle aandelen en bewijzen van deelgerechtigdheid moet
worden verdeeld, ingevoerd met het oog op het voorkomen van constructies.
Na invoering van de vermogensrendementsheffing in de inkomstenbelasting, zijn
constructies ten behoeve van in Nederland wonende particuliere aandeelhouders
niet meer mogelijk. Dat neemt niet weg dat zonder de gelijke verdeling-eis
constructies nog steeds zouden kunnen worden opgezet met het oog op (bijvoorbeeld
buitenlandse) aandeelhouders die de op de uitdelingsverplichting drukkende
dividendbelasting niet kunnen terugvorderen of verrekenen. De eis met betrekking
tot de gelijke verdeling wordt daarom gehandhaafd. Aangezien de vrijgestelde
beleggingsinstelling geen uitdelingsverplichting heeft en de door de vrijgestelde
beleggingsinstelling uitgekeerde dividenden niet zijn onderworpen aan dividendbelasting,
zal misbruik door middel van ongelijke winstverdeling zich daar niet voordoen.2.5 FinancieringsvoorschriftenHet hoofddoel van de financieringslimieten is de afbakening tussen de
beleggings- en ondernemingssfeer. De financieringsvoorschriften hebben mede
tot gevolg dat het onmogelijk is dat buitenlandse beleggers in rente getransformeerde
dividenden of inkomsten uit onroerend goed vrij van respectievelijk dividend-
of inkomsten- en vennootschapsbelasting kunnen incasseren. Vanuit deze achtergrond
zouden de financieringslimieten theoretisch niet hoeven te gelden voor activa
die voor buitenlandse beleggers in Nederland niet belast zijn voor de inkomsten-
en vennootschapsbelasting en niet zijn onderworpen aan dividendbelasting,
bijvoorbeeld voor (obligatie)leningen en deposito’s. Daarmee zou echter
geen recht worden gedaan aan het doel om door middel van de financieringslimieten
een onderscheid aan te brengen tussen beleggen en ondernemen. Welke activiteiten
als beleggen moeten worden beschouwd, is namelijk niet altijd eenvoudig aan
te geven. De financieringslimieten geven daarbij een duidelijke, maar tegelijk
ook arbitraire grens aan. Of de inzichten inzake financiering van beleggingen
zodanig zijn veranderd dat de limieten zouden moeten worden verruimd, is daarom
moeilijk aan te geven. Nu de beleggingsresultaten de afgelopen jaren gemiddeld
genomen lager zijn dan tijdens de beurshausse van de jaren ’90, kan
ik mij voorstellen dat beleggers wat terughoudender zijn geworden met financiering
van beleggingen. De huidige limieten, hoewel arbitrair, zijn naar mijn mening
nog steeds redelijk. Beleggingsinstellingen die geen financieringslimieten
willen, kunnen gebruik maken van het regime voor vrijgestelde beleggingsinstellingen.3. Beperkingen aard en rechtsvorm fondsenOnder het regime voor beleggingsinstellingen vallen zowel open-end fondsen,
waarbij de in- en verkoop van eigen aandelen mogelijk is, als closed-end fondsen
waarbij geen handel in eigen aandelen plaatsvindt; tevens is de rechtsvorm
van besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid mogelijk.Het regime voor vrijgestelde beleggingsinstellingen staat alleen open
voor open-end fondsen en niet voor closed-end fondsen, alsmede niet voor beleggingsinstellingen
die als rechtsvorm de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
hebben.In de toelichting is niet gemotiveerd om welke reden deze beperkingen
noodzakelijk zijn.De Raad adviseert de toelichting op deze punten aan te vullen. Indien
de beperking ten aanzien van de rechtsvorm wordt gemotiveerd door er op te
wijzen dat deze rechtsvorm zich niet leent voor een grote groep bellegers
die gespreid beleggen, adviseert de Raad ook aan te geven om welke reden de
rechtsvorm van besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid voor beleggingsinstellingen
met uitdeelverplichting gehandhaafd zou moeten blijven.3. Beperkingen aard en rechtsvorm fondsenZowel de beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting als de vrijgestelde
beleggingsinstelling heeft als doel het voor de belegger mogelijk te maken
via een instelling te beleggen, zonder dat dit leidt tot belastingheffing
op het niveau van de instelling. Om ongewenst gebruik van deze 0%-belaste,
respectievelijk vrijgestelde instellingen, te voorkomen, worden verschillende
voorwaarden gesteld. Met betrekking tot vrijgestelde beleggingsinstellingen
is aansluiting gezocht bij het gangbare Europese regime voor beleggingsinstellingen
en gelden dan bijvoorbeeld de voorwaarden dat zij een «open end»-karakter
moeten hebben en de beheerder beschikt over een vergunning op grond van de
Wet toezicht beleggingsinstellingen. Materieel komt het er op meer dat zij
zich moeten richten tot een breed publiek. Gelet op die voorwaarden is de
besloten vennootschap geen mogelijke rechtsvorm om als vrijgestelde beleggingsinstelling
te fungeren. Ten aanzien van een beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting
gelden, in tegenstelling tot de vrijgestelde beleggingsinstelling, expliciete
aandeelhouderseisen. Op grond van die aandeelhouderseisen kunnen bijvoorbeeld
ook twee niet aan de vennootschapsbelasting onderworpen pensioenfondsen gezamenlijk
aandeelhouder zijn van een beleggingsinstelling met uitdelingsverplichting.
In dergelijke situaties, die in de praktijk ook regelmatig voorkomen, kan
een besloten vennootschap wel een geschikte rechtsvorm zijn.Op advies van de Raad is de toelichting in vorenbedoelde zin aangevuld.4. Buitenlandse en van toezicht ontheven belegginginstellingenIn het voorgestelde artikel 28, tweede lid, onderdeel c, Wet Vpb 1969
wordt voor de zogenoemde lichtere aandeelhouderseis als voorwaarde gesteld,
dat sprake moet zijn van het beschikken over een vergunning op grond van de
Wtb. In de toelichting wordt gesteld dat met deze vergunning wordt gelijkgesteld
de op grond van artikel 4, tweede lid, onderdel a, Wtb vrijgestelde lichamen
die onder toezicht staan van een andere lidstaat. Deze gelijkstelling is echter
niet in artikel 28, tweede lid, onderdeel c, Wet Vpb 1969 opgenomen.Evenmin is in dat artikel een regeling gegeven voor beleggingsinstellingen
die van het toezicht zijn vrijgesteld of ontheven (artikel 14 en 14a Wtb).De Raad adviseert artikel 28 Wet Vpb 1969 alsnog op deze punten aan te
vullen.4. Buitenlandse en van toezicht ontheven instellingenOp advies van de Raad is de tekst van artikel 28, tweede lid, onderdeel
c, in die zin aangevuld dat de lichtere aandeelhouderseisen ook gelden indien
het lichaam, dan wel zijn beheerder, is vrijgesteld op grond van artikel 4,
derde lid, onderdeel a, van de Wtb (per abuis werd in de toelichting het tweede
lid genoemd). Op beleggingsinstellingen waarvan de beheerder van het toezicht
is vrijgesteld of ontheven op grond van artikel 14 of 14a van de Wtb
zijn niet de lichtere aandeelhouderseisen van toepassing. De reden daarvoor
is dat de vrijstellingen en ontheffingen ook kunnen gelden voor vennootschappen
waarvoor de zogenoemde zwaardere aandeelhouderseisen genoemd in het tweede
lid, onderdeel d, bedoeld zijn. Zo geldt op grond van artikel 14 Wtb in samenhang
met artikel 2b, eerste lid, onderdeel b, van de Vrijstellingsregeling Wtb,
een vrijstelling indien de rechten van deelneming in de beleggingsinstelling
ten minste een tegenwaarde hebben van € 50 000 per deelnemer.
Het is niet wenselijk dat de eis dat er geen natuurlijke personen personen
met een aanmerkelijk belang in de beleggingsinstelling mogen zijn, kan worden
omzeild doordat men zich kan beroepen op een vrijstelling in de Wtb.5. Genoteerde fondsenDoor de voorgestelde wijziging van artikel 28, tweede lid, onderdeel c,
Wet Vpb 1969 is de verwijzing naar een notering aan de effectenbeurs van Amsterdam
komen te vervallen. Daarmee is een mogelijke strijdigheid met het gemeenschapsrecht
opgeheven. In artikel 28, vierde lid, Wet Vpb 1969 is deze verwijzing blijven
staan, hoewel deze bepaling samenhangt met het huidige artikel 28, tweede
lid, onderdeel c, Wet Vpb 1969.De Raad adviseert in de toelichting uiteen te zetten om welke reden de
waarderingsregel alleen moet blijven worden gehandhaafd voor aan de effecten-beurs
van Amsterdam genoteerde fondsen.5. Genoteerde fondsenDe Raad merkt op dat met de voorgestelde wijziging van artikel 28, tweede
lid, onderdeel c, Wet Vpb een mogelijke strijdigheid met het gemeenschapsrecht
wordt opgeheven doordat niet langer een notering aan de effectenbeurs te Amsterdam
zal gelden. In het verlengde daarvan wijst de Raad er op dat de in dit lid
opgenomen wijzigingen niet zijn overgenomen in artikel 28, vierde lid. Het
advies van de Raad geeft aanleiding om het wetsvoorstel op dit punt aan te
passen.6. Wet op het financieel toezichtIn het voorstel wordt op verschillende plaatsen verwezen naar de Wtb.
De Raad wijst erop dat inmiddels de inwerkingtreding van de Wet op het financieel
toezicht (Wft) is aangekondigd per 1 januari 2007. Hierbij zal de Wtb
vervallen, zodat de verwijzingen naar deze wet betekenis zullen gaan missen.Tevens is in artikel 1:1 van de Wft een omschrijving van financieel instrument
opgenomen die niet gelijk is aan de omschrijving van het voorgestelde artikel
6a, derde lid, Wet Vpb 1969.De Raad adviseert in de toelichting op de gevolgen van de inwerkingtreding
van de Wft in te gaan en voor zover nodig aanvullende bepalingen in verband
daarmee in het voorstel op te nemen.6. Wet op het financieel toezichtDe geplande inwerkingtredingsdatum van de Wft is 1 januari 2007.
Het onderhavige wetsvoorstel treedt in werking met ingang van de eerste dag
na de datum van uitgifte van het Staatsblad. Naar verwachting zal dit inwerkingtredingsmoment
liggen vóór 1 januari 2007. Om die reden verwijst het voorstel
naar de Wtb. Bij inwerkingtreding van de Wft zal in artikel 28 Wet Vpb moeten
worden verwezen naar de met de thans opgenomen bepalingen corresponderende
Wft-bepalingen. De desbetreffende Wft-bepalingen bevatten geen inhoudelijke
wijzigingen ten opzichte van de Wtb.De reden dat de omschrijving van financieel instrument in de Wft niet
gelijk is aan de in het wetsvoorstel opgenomen definitie, is dat de Wtb –
evenals bijvoorbeeld de Wet toezicht effectenverkeer 1995 – uitgaat
van het begrip «effecten». Dit begrip is het alomvattende begrip
waaronder ook de zogenoemde financiële instrumenten worden begrepen.
Met de Wft zal worden overgestapt naar de in de EU-regelgeving gangbare definities.
Daarbij is het begrip «financiële instrumenten» de alomvattende
definitie waaronder mede worden begrepen de «effecten». De in
het onderhavige wetsvoorstel opgenomen definitie strookt met de definitie
zoals die wordt gebruikt in het Besluit toezicht beleggingsinstellingen. Met
de inwerkingtreding van de Wft zal zowel in het genoemde besluit als in artikel
28 van het onderhavige voorstel, volledig (kunnen) worden aangesloten bij
de in artikel 1:1 Wft opgenomen definitie van financiële instrumenten.Op advies van de Raad is de toelichting aangevuld.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.7. Redactionele opmerkingenDe redactionele opmerkingen van de Raad zijn overgenomen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W06.05.0584/IV met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In artikel II, onderdeel C, «De leden 4, 5, 6, 7, 8 en 9
van dit artikel» vervangen door: Het vierde tot en met negende lid.– In artikel III, onderdeel A, «gaan» vervangen door «gaat»
in artikel 1, vijfde lid, onderdeel a, van de Wet op de dividendbelasting
1965.– Naar aanleiding van de voorgestelde wijziging van artikel 10 van
de Wet op de dividendbelasting 1965 in artikel III, onderdeel B, in het huidige
artikel 10, eerste lid, tweede volzin, na «is» invoegen: ook.– De toelichting aanvullen met een toelichting op artikel I, onderdeel
B.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 758, nr. 4, blz. 2.XNoot1Kamerstukken II 1968/69, 6000, nr. 22, blz. 22.XNoot2Kamerstukken II 1968/69, 6000, nr. 25, blz. 15.XNoot3Voor kanttekeningen inzake de herijking van de dividendbelasting verwijst
de Raad naar zijn adviezen inzake de Versterking fiscale rechtshandhaving
(Kamerstukken II 2005/06, 30 322, nr. 5, blz. 10) en het Belastingplan
2006 (Kamerstukken 2005/06, 30 306, nr. 4, blz. 7).XNoot1Kamerstukken II 1987/88, 20 701.XNoot2Tweede nota van wijziging en amendement Konbrink, Kamerstukken II 1989/90,
20 701, nr. 10 en 13.XNoot1Kamerstukken II 1968/69, 6000, nr. 23.XNoot2Kamerstukken II 1968/69, 6000, nr. 25, blz. 15.XNoot3Kamerstukken II 2000/01, 27 466.XNoot4Kamerstukken II 1998/99, 26 728.XNoot5Kamerstukken II 2000/01, 27 466, A, pt. 9.XNoot6Kamerstukken II 2003/04, 29 758, nr. 4, blz. 2.XNoot1Kamerstukken II 1987/88, 20 701, nr. 3, blz. 13.XNoot2Kamerstukken II zitting 1968/69, 6000, nr. 37.XNoot3Nader rapport inzake het advies van de Raad van 21 september 1987,
nr. W06.87 0150, inzake het wetsvoorstel tot wijziging van de vennootschapsbelasting
met betrekking tot het regime voor beleggingsinstellingen; Kamerstukken II
1987/88, 20 701, B, punt 4.XNoot1Kamerstukken II, 2000/2001, nr. 27 466, A, punt 9. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30533-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl