Invoeringswet Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende zaken; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30608, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30608 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding2. Invoeringsbegeleiding3. Planning3.1. Planning invoering stelsel bij gemeenten3.2. Planning totstandkoming regelgeving4. Uitkomsten proefnemingen Wkpb5. Landelijke voorziening voor informatie-uitwisseling5.1. Landelijke voorziening5.2. Architectuur stelsel6. Relatie met de basisregistraties7. Aanwijzingsbesluit Wkpb en Aanwijzingsregeling
Wkpb8. Inzicht in het bereik van de registraties9. Uitvoeringsbesluit Wkpb en Uitvoeringsregeling
Wkpb10. Voorbereidingsprocedure11. Financiële aspectenARTIKELSGEWIJSArtikel 1Vervallen van artikel 174a, vijfde lid, van de GemeentewetArtikel 2Wijziging van de Belemmeringenwet LandsverdedigingArtikel 3Vervallenvanartikel 40 van de Natuurbeschermingswet 1998Artikel 4Vervallen van artikel 39, tweede lid, van de Wet agrarisch
grondverkeerArtikel 5Wijziging van de Monumentenwet 1988Artikel 6Onderdeel AVervallen van artikel 6, tweede lid, van de Belemmeringenwet
PrivaatrechtOnderdeel BVervallen van artikel 8 van de Belemmeringenwet PrivaatrechtArtikel 7Vervallen van artikel 48, derde lid, van de LuchtvaartwetArtikel 8Vervallen van artikel 13b, derde lid, van de OpiumwetArtikel 9Onderdeel AWijziging van artikel 55 van de Wet bodembeschermingOnderdeel BVervallen van artikel 63l van de WbbArtikel 10Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeentenArtikel 11Wijziging van de WoningwetArtikel 12Onderdelen A, C, onder 1, F en I, onder 2Wijziging van artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van
de Wkpb (onderdeel A)Wijziging van artikel 3, eerste en tweede lid, van de
Wkpb (onderdeel C, onder 1)Wijziging van de artikelen 7, derde lid, en 15, tweede
lid, van de Wkpb (onderdelen F en I, onder 2)Onderdeel BWijziging van artikel 2, eerste en tweede lid, van de
WkpbArtikel 2, derde lid (nieuw), van de WkpbArtikel 2, vierde lid (nieuw), van de WkpbOnderdeel C, onder 2Wijziging van artikel 3, eerste en tweede lid, van de
WkpbOnderdeel DWijziging van artikel 5, tweede lid, onderdeel c, van
de WkpbOnderdelen E en GWijziging van de artikelen 6, eerste lid, en 8 van de
WkpbOnderdeel HWijziging van artikel 10 van de WkpbOnderdeel I, onder 1 en 3Wijziging van artikel 15 van de WkpbOnderdeel JNieuw artikel 15a van de WkpbOnderdeel KWijziging van artikel 16 van de WkpbOnderdeel LWijziging van artikel 17 van de WkpbOnderdelen M en NWijziging opschrift paragraaf 4 van de Wkpb en nieuwe
artikelen 17a, 17b en 17c van de WkpbArtikelen 17a, eerste en tweede lid, en 17b van de WkpbArtikel 17a, derde en vierde lid, van de WkpbArtikel 17c van de WkpbArtikel 13Artikelen 14 en 15InwerkingtredingOndertekeningBIJLAGE Lijst van beperkingenbesluiten ten aanzien
waarvan het voornemen bestaat deze in de eerste tranche bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb als zodanig aan te wijzen1. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van binnenlandse zaken en koninkrijksrelatiesGemeentewetProvinciewet2. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van defensieBelemmeringenwet Landsverdediging3. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van landbouw, natuur en voedselkwaliteitBoswetFlora- en faunawetNatuurbeschermingswet 1998Wet agrarisch grondverkeer4. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van onderwijs, cultuur en wetenschap.Monumentenwet 19885. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van verkeer en waterstaatBelemmeringenwet PrivaatrechtGrondwaterwetLuchtvaartwetOntgrondingenwetWaterstaatswet 19006. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van volksgezondheid, welzijn en sportOpiumwet7. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheerHuisvestingswetWet bodembeschermingWet inzake de luchtverontreinigingWet voorkeursrecht gemeentenWoningwetWoningwet (zoals deze luidt vanaf het tijdstip dat het
bij koninklijke boodschap van 5 januari 2004 ingediende voorstel van
wet tot wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering naleving,
handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) (29 392), na tot wet
te zijn verheven, in werking treedt)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30608Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 105 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 608Regels in verband met de inwerkingtreding van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken (Invoeringswet Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. InleidingArtikel 18 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende
zaken (wet van 17 juni 2004 (Stb. 331), hierna: Wkpb) bepaalt dat die
wet in werking treedt op een bij wet te bepalen tijdstip. De in dit wetsvoorstel
opgenomen regeling voorziet daarin. Voorts leidt het wetsvoorstel tot technische
wijzigingen en verbeteringen van de Wkpb die voortkomen uit verbeterde inzichten
in de voorwaarden waaraan moet worden voldaan voor een adequate uitvoering
van het in de Wkpb geregelde stelsel voor de registratie van publiekrechtelijke
beperkingen. Verder bevat het wetsvoorstel enkele wijzigingen in andere wetten.
Het gaat om in die wetten opgenomen registratieplichten met betrekking tot
rechtsfeiten ten aanzien waarvan het voornemen bestaat om deze ingevolge de
Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen, waardoor de betreffende registratieplichten
in die wetten dienen te vervallen. Deze keuze is conform de bij de totstandkoming
van de Wkpb gehanteerde uitgangspunten en heeft ten opzichte van de bestaande
situatie in de eerste plaats het voordeel van een uniforme regeling, waardoor
niet langer voor verschillende categorieën van beperkingenbesluiten verschillende
regelingen voor het registreren ervan gelden. Een tweede voordeel is dat een
juiste uitvoering van de registratieplichten ingevolge de Wkpb wordt bevorderd
door een expliciete wettelijke aansprakelijkheid voor schade als gevolg van
onvolledige of onjuiste registraties. Dit in tegenstelling tot de bestaande
situatie, waarin registratieplichten met betrekking tot publiekrechtelijke
beperkingen in bijzondere wetten onvoldoende worden nageleefd en de burger
verschillende, niet steeds toegankelijke overheidsbronnen moet raadplegen
om inzicht te krijgen in de wél geregistreerde beperkingen, waarbij
dat inzicht veelal onder uitsluiting van iedere aansprakelijkheid voor schade
als gevolg van fouten wordt verschaft (zie voor de aanleiding tot de Wkpb
en de bestaande gebrekkige kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen
verder het algemeen deel van de memorie van toelichting behorend bij het wetsvoorstel
dat leidde tot de Wkpb (Kamerstukken II 2001/2002, 28 218, nr. 3)). Een
derde voordeel van de keuze voor een eenduidige regeling is dat er geen misverstanden
kunnen ontstaan omdat de ene wet een eigen regeling voor registratie
kent en een andere wet niet (meer), omdat de Wkpb van toepassing is op een
uit die wet voortkomend beperkingenbesluit. Indien een beperkingenbesluit
ten aanzien van een onroerende zaak of rechten te dien aanzien wordt vastgesteld
dienen dus steeds de Wkpb en de algemene maatregel van bestuur waarin te registreren
beperkingenbesluiten worden aangewezen (hierna: Aanwijzingsbesluit Wkpb) te
worden geraadpleegd teneinde na te gaan of het betreffende beperkingenbesluit
ook conform de Wkpb dient te worden geregistreerd. Deze voordelen wegen op
tegen het mogelijk als nadelig ervaren gevolg dat, bezien vanuit de betreffende
bijzondere wet, de samenhang en overzichtelijkheid van verplichtingen met
betrekking tot de mededeling, bekendmaking en registratie van een beperkingenbesluit
kunnen verminderen.Met het vervallen van registratieplichten in bijzondere wetten wordt er
tevens in voorzien dat een aantal categorieën van beperkingenbesluiten
van gemeentelijke bestuursorganen, die thans nog in de openbare registers
worden ingeschreven, niet langer daarin worden ingeschreven maar dat gemeenten
deze beperkingenbesluiten zelf gaan registreren overeenkomstig de Wkpb. Dit
is conform het uitgangspunt van de Wkpb, dat gemeenten de van hun bestuursorganen
afkomstige beperkingenbesluiten zelf gaan inschrijven in het gemeentelijk
beperkingenregister en gaan registreren in de gemeentelijke beperkingenregistratie.
Voor de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (hierna: VNG) was en is een consequente
toepassing van dat uitgangspunt steeds een belangrijke voorwaarde voor het
ontwikkelen van voldoende draagvlak voor de uitvoering van de Wkpb. Voorts
bevat het wetsvoorstel overgangsrecht voor diverse categorieën van bestaande,
al dan niet in de openbare registers ingeschreven beperkingenbesluiten.Met het voorgaande volgt dit wetsvoorstel hetgeen omtrent de invoeringswetgeving
is opgemerkt in de memorie van toelichting behorend bij het wetsvoorstel dat
leidde tot de Wkpb (Kamerstukken II 2001/2002, 28 218, nr. 3, pag. 25
en 26), waarnaar kortheidshalve wordt verwezen.Met de inwerkingtreding van de Wkpb zal de tijdelijke voorziening in de
Uitvoeringsregeling Kadasterwet 1994 worden beëindigd door middel van
een daartoe strekkende ministeriële regeling. Deze tijdelijke voorziening
is vooruitlopend op de Wkpb door de VNG en het Kadaster geïnitieerd en
dient om gemeenten alvast ervaring te laten opdoen met de registratie van
publiekrechtelijke beperkingen. Via die regeling kunnen gemeentelijke en niet-gemeentelijke
bestuursorganen op vrijwillige basis signaalgegevens over de opgelegde publiekrechtelijke
beperkingen laten opnemen in de kadastrale registratie1. 2. InvoeringsbegeleidingDe Wkpb kan als neveneffect met zich brengen dat de betrokken overheden
(provincies, waterschappen, gemeenten en ministeries), voorzover dat nog niet
uit anderen hoofde heeft plaatsgehad, hun registratieprocessen (beter) moeten
structureren en (meer) zorg moeten dragen voor een adequate organisatorische
borging van die processen. De beperkingenregistratie moet worden gevoed uit
andere administraties. Uit onder andere de proefprojecten, waarover hierna
meer, is naar voren gekomen dat overheden – met name door verschillen
in ICT-configuraties – worden geconfronteerd met diverse operationele
vraagstukken en behoefte hebben aan ondersteuning bij de aanpak van die vraagstukken.
Adequate ondersteuning is daarom van belang om de Wkpb volgens planning in
werking te laten treden. Omdat de specifieke omstandigheden per openbaar lichaam
kunnen verschillen zal een zekere vorm van maatwerk noodzakelijk
zijn. Hierin wordt op de volgende wijze voorzien. Een nog in te stellen «loodsteam»
zal, op verzoek, voorzien in de ondersteuningsbehoefte van gemeenten bij de
operationele invoering van de beperkingenregistratie. De kernactiviteit van
het team is om gemeenten door de invoeringsproblemen heen te loodsen door
middel van praktisch advies en «troubleshooting». Tevens wordt
voorzien in een trainingsprogramma en een draaiboek voor de invoering van
de wet in de gemeentelijke organisatie. De gemeenten betalen dit alles uit
een eigen centraal budget, waarover hierna meer.De begeleiding van Rijk, provincies en waterschappen is van andere aard,
omdat deze overheden werken op basis van een reeds bestaand proces, waarbij
stukken over opgelegde publiekrechtelijke beperkingen bij het Kadaster ter
inschrijving moeten worden aangeboden. Dit vergt vooralsnog geen extra begeleiding.
In het navolgende wordt verder ingegaan op het invoeringstraject.3. Planning3.1. Planning invoering stelsel bij gemeentenDe planning voor de invoering van het stelsel is als volgt. De voorbereidingsfase
is in 2004 afgerond, waarbij enkele principiële keuzen inzake een landelijke
voorziening voor de informatie-uitwisseling tussen gemeenten en Kadaster zijn
gemaakt. Op basis van deze keuzen is in 2005 en het eerste kwartaal van 2006
de informatiearchitectuur voor die gegevensuitwisseling en die voorziening
uitgewerkt. Deze uitwerking zal worden opgenomen in het in voorbereiding zijnde
Uitvoeringsbesluit Wkpb en de daarop te baseren Uitvoeringsregeling Wkpb,
waarin de wijze van uitwisseling en bevraging zal worden vastgelegd. Zoals
ook hierna, onder «Relatie met de basisregistraties» (hoofdstuk
6) is aangegeven, zal terzake worden rekening gehouden met de uitgangspunten
van het stelsel van basisregistraties. In de loop van 2006 zal de landelijke
voorziening door een nog te bepalen organisatie als een soort «shared-service»
eenheid worden opgezet en beheerd. Dit geeft de mogelijkheid aan gemeenten
om in de tweede helft van 2006 de landelijke voorziening in gebruik te nemen
en ervaring op te doen met het stelsel van de Wkpb. Het Wkpb-loodsteam zal
de gemeenten daarbij actief bijstaan en trainingen aan staf- en vakafdelingen
zullen dan breed worden georganiseerd. Uiteindelijk moet dit leiden tot een
volledige implementatie van de Wkpb met ingebruikname, met ingang van 1 januari
2007, van de landelijke voorziening door alle gemeenten en een «shared-service»
organisatie die het beheer ervan op zich heeft genomen. Het eerdergenoemde
loodsteam zal in de eerste helft van 2006 worden ingesteld en de invoering
van de Wkpb bij de gemeenten begeleiden. In de eerste helft van 2006 zal in
samenwerking met de VNG ook opleidings- en instructiemateriaal worden gemaakt
en worden gestart met het geven van instructies voor staf- en vakafdelingen
van gemeenten. Het loodsteam zal worden afgebouwd in 2007. Het trainingsmateriaal
zal vooral als elektronisch lesmateriaal beschikbaar blijven.3.2. Planning totstandkoming regelgevingDe totstandkoming van de regelgeving dient bij het voorgaande aan te sluiten
en de daadwerkelijke invoering van het stelsel per 1 januari 2007 mogelijk
te maken. Voor de totstandkoming van de regelgeving is de planning als volgt.
Streefdatum voor plaatsing in het Staatsblad van de Invoeringswet Wkpb, het
Aanwijzingsbesluit Wkpb en het reeds genoemde Uitvoeringsbesluit Wkpb is de
tweede helft van 2006. Dit geldt ook als uitgangspunt voor de plaatsing in
de Staatscourant van de Uitvoeringsregeling Wkpb. De beoogde datum van inwerkingtreding
van de Wkpb, deze wet, het Aanwijzingsbesluit Wkpb, het Uitvoeringsbesluit
Wkpb en de Uitvoeringsregeling Wkpb en daarmee van het stelsel is 1 januari
2007. Dat betekent dat gemeenten op die datum het beperkingenregister en de
beperkingenregistratie operationeel moeten hebben en de administratieve processen
dan moeten hebben afgestemd op de verplichtingen van de Wkpb. Dat laatste
geldt ook voor de waterschappen, provincies en ministeries. Met ingang van
1 januari 2007 dienen na dat tijdstip vastgestelde beperkingenbesluiten
geheel conform de Wkpb te worden ingeschreven en geregistreerd.Voor beperkingenbesluiten die dateren van voor het tijdstip van de inwerkingtreding
van de Wkpb en de grondslag vormen voor een op dat tijdstip geldende publiekrechtelijke
beperking, alsmede op die beperkingenbesluiten betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken, is in artikel 12, onderdeel
N, van het wetsvoorstel een overgangsregeling opgenomen. In de artikelsgewijze
toelichting zal hierop nader worden ingegaan.Beperkingenbesluiten die vele percelen kunnen beslaan, zoals besluiten
met een algemeen verbindend of gebiedsgericht (plan)karakter zoals een bestemmingsplan
of een aanwijzing als beschermd stads- of dorpsgezicht, worden vooralsnog
niet aangewezen. Het voornemen is deze later aan te wijzen, zodra een geautomatiseerde
verwerking van de met die beperkingenbesluiten verbonden grote hoeveelheden
gegevens mogelijk wordt.4. Uitkomsten proefnemingen WkpbDe gemeenten Leiden, Rijswijk en Rotterdam hebben onder begeleiding van
de VNG en met medewerking van het Kadaster en het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (hierna: VROM) het voorziene stelsel
op zijn praktische merites getoetst. Deze gemeenten hebben over de proefnemingen
drie deelrapporten uitgebracht. In het eerste deel worden de grondslagen beschreven
voor het beperkingenregister en de beperkingenregistratie, kortweg «beperkingenadministratie»
genoemd. Verder hebben deze gemeenten gerapporteerd over de inrichting en
vormgeving van deze beperkingenadministratie, de relatie tussen register en
registratie, de inschrijfbare feiten, de rangorde van inschrijving, de inschrijfprocedures,
de toegang en raadpleegbaarheid van de beperkingenregistratie, alsmede de
vormgeving van het beheer van de beperkingenadministratie. De aanbevelingen
van de proefgemeenten zullen bij de voorbereiding van het Uitvoeringsbesluit
Wkpb en de Uitvoeringsregeling Wkpb aan de orde komen.De tweede rapportage omvat voorstellen met betrekking tot de administratieve
organisatie die eveneens bij de voorbereiding van het Uitvoeringsbesluit Wkpb
en de Uitvoeringsregeling Wkpb aan de orde zullen komen. Geadviseerd wordt
om niet een zogenoemd «tijdelijk brengsysteem» voor gemeenten
mogelijk te maken. Een tijdelijk brengsysteem is medio jaren negentig bedacht
om een beperkt aantal gemeenten, dat naar verwachting bij de invoering van
het stelsel nog niet in staat zou zijn het daarin opgenomen «haalsysteem»
uit te voeren, de mogelijkheid te bieden om gedurende korte tijd de eigen
publiekrechtelijke beperkingenbesluiten in de kadastrale registratie te laten
registreren in plaats van in de gemeentelijke beperkingenregistratie. De praktijkproeven
hebben echter uitgewezen dat dit zogeheten tijdelijke brengsysteem niet uitvoerbaar
is. Met name de overgang van het tijdelijke brengsysteem naar het reguliere «haalsysteem»
(waarbij de gemeentelijke gegevens door het Kadaster langs elektronische weg
worden opgehaald) is niet goed uitvoerbaar en kan leiden tot conversie-, verantwoordelijkheids-
en aansprakelijkheidsproblemen. Overeenkomstig de aanbeveling zal daarom in
de regelgeving niet de mogelijkheid van een tijdelijke brengvoorziening worden
opgenomen. In de derde deelrapportage wordt verslag gedaan van de testen terzake
van het via netwerken ophalen van gemeentelijke gegevens door het Kadaster.
Hiervoor is door de gemeente Rotterdam, met een financiële bijdrage van
het Ministerie van VROM, een uitwisselingsformat ontwikkeld. Naar de huidige
stand van zaken is deze software bruikbaar gebleken. In een latere fase zal
worden besloten of deze software zal worden toegepast in de beoogde eindsituatie.
Verder wordt door de proefgemeenten de aanbeveling gedaan het Kadaster dagelijks,
en niet éénmaal per maand (waar in het stelsel tot dusver nog
van werd uitgegaan), de zogeheten «was/wordt»-mutaties te laten
leveren aan gemeenten (dit betreft de wijzigingen in kadastrale percelen en
de aanduidingen daarvan als gevolg van splitsingen, samenvoegingen, gewijzigde
aanduidingen en dergelijke). De gemeenten menen dat zij zonder de actuele
kadastrale gegevens niet in staat zijn op adequate wijze te voldoen aan de
Wkpb en menen dat zij aansprakelijk kunnen worden gesteld voor schade als
gevolg van fouten in gegevens omtrent publiekrechtelijke beperkingen die het
gevolg zijn van verouderde kadastrale gegevens (waardoor bijvoorbeeld een
beperking ten onrechte niet (meer) of juist wel aan een bepaald perceel is
gekoppeld). In het overleg tussen VNG, Kadaster en het Ministerie van VROM
wordt bezien of een hogere frequentie dan de huidige maandelijkse levering
mogelijk is. Dit doet er echter niet aan af dat de zorg van gemeenten dat
zij aansprakelijk zullen zijn voor schade als gevolg van onjuistheden die
het gevolg zijn van het niet up-to-date zijn van de in de beperkingenregistratie
opgenomen kadastrale gegevens door ondergetekenden niet wordt gedeeld. De
in artikel 13 van de Wkpb opgenomen aansprakelijkheidsregeling omvat niet
de eventuele schade die het gevolg is van het feit dat de bij de gemeente
beschikbare en getoonde kadastrale gegevens inmiddels door het Kadaster zijn
gewijzigd, zonder dat deze gegevens al op voet van artikel 104 van de Kadasterwet
aan de gemeente zijn verstrekt dan wel, indien die verstrekking op dat moment
al wel heeft plaatsgehad, zonder dat de voor bijhouding genoemde termijn in
artikel 8 van de Wkpb (vier weken) dan al verstreken is. Immers zolang een
gemeente voldoet aan het daaromtrent gestelde in artikel 8 van de Wkpb is
de aansprakelijkheidsregeling van artikel 13 van die wet niet van toepassing.De overige aanbevelingen van gemeenten komen hierna aan de orde of worden
betrokken bij de voorbereiding van het Uitvoeringsbesluit Wkpb en de Uitvoeringsregeling
Wkpb.5. Landelijke voorziening voor informatie-uitwisseling5.1. Landelijke voorzieningIn het kader van de uitgevoerde proefprojecten en tijdens bijeenkomsten
met gemeenten is naar voren gekomen dat betrokken partijen met betrekking
tot het in de Wkpb geregelde «haalmodel» weinig zien in een uitwisselingsmodel
waarin iedere gemeente afzonderlijk met het Kadaster een informatierelatie
zou moeten onderhouden.In plaats daarvan is de keuze gemaakt om het «haalmodel» aldus
in te richten, dat de gegevens uit de gemeentelijke beperkingenregistraties
worden ontsloten via een centraal knooppunt (de zogeheten landelijke voorziening),
in de vorm van een geautomatiseerd verdeelstation voor de uitwisseling van
gestandaardiseerde berichten.Onderzoeken naar de mogelijke opzet van de landelijke voorziening zijn
thans gaande. Daarbij wordt tevens nagegaan op welke wijze kan worden aangesloten
bij de ontwikkeling van overheidsbrede voorzieningen. Door het Ministerie
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (hierna: BZK) wordt gewerkt
aan een Gemeenschappelijke Beheersorganisatie (hierna: GBO) voor interbestuurlijk
berichtenverkeer. De landelijke voorziening voor de gemeentelijke beperkingengegevens
zou daar desgewenst deel van kunnen gaan uitmaken. Van belang
is in dat verband dat de voorziening zodanig wordt opgezet dat elke gemeente
zelf verantwoordelijk blijft voor de door de Wkpb vereiste actualiteit, juistheid
en volledigheid van de beperkingengegevens van die gemeente, mede met het
oog op eventuele aansprakelijkheidskwesties in geval van fouten. Bij de vormgeving
van de landelijke voorziening zal zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van
reeds bestaande voorzieningen en ontwikkelingen bij de gemeenten.5.2. Architectuur stelselDe beperkingenregistraties van gemeenten en de kadastrale registratie
zijn – altijd in samenhang – langs geautomatiseerde weg door de
burger te raadplegen op het gemeentehuis (kadastraal loket) en bij het Kadaster.
Om het Kadaster in staat te stellen gemeentelijke publiekrechtelijke beperkingengegevens
op een ordentelijke en geautomatiseerde wijze op te halen zal, zoals hiervoor
is uiteengezet, worden gebruikgemaakt van een landelijke voorziening in de
vorm van een geautomatiseerd verdeelstation voor de uitwisseling van gestandaardiseerde
berichten. Op termijn kan het Kadaster via de landelijke voorziening ook de «massale
output» laten lopen (de massale informatieverstrekking met betrekking
tot de eerdergenoemde «was/wordt»-mutaties, bestaande uit een
periodieke levering van perceelswijzigingen met bijbehorende gegevens aan
gemeenten). Het actueel houden van de kadastrale gegevens met behulp van deze
stroom van kadastrale mutaties is nodig om de uitvoering van de Wkpb optimaal
te doen verlopen. Toepassing van een verdeelstation zoals de beoogde landelijke
voorziening verschaft de gemeenten en het Kadaster de mogelijkheid om hun
eigen gegevensbestanden naar eigen inzicht in te richten en daarbij gebruik
te maken van de door hen gewenste software. De gegevensuitwisseling wordt
wel gestandaardiseerd. Hiervoor zal worden gebruikgemaakt van open standaards.6. Relatie met de basisregistratiesDe overheid streeft naar een gemeenschappelijke verwerving en gebruik
door overheden van vaak voor de uitvoering van overheidstaken vereiste gegevens.
Door het aldus «stroomlijnen» van die gegevens, waardoor vaak
gebruikte gegevens eenmalig in unieke bronnen worden verzameld en door de
betrokken overheden en andere partijen verplicht worden gebruikt, ontstaat
ordening in de grote hoeveelheid gegevens en databanken en neemt de kwaliteit
daarvan toe. Het gaat om gegevens die intensief worden gebruikt in meerdere
beleids-, uitvoerings- en handhavingsketens. Door zogenoemde basisregistraties
te ontwikkelen voor veel gebruikte gegevensgroepen en deze als unieke bron
verplicht te laten gebruiken door bestuursorganen ontstaat meer samenhang
en efficiëntie in de gegevenshuishouding van de overheid en verbetert
de kwaliteit van de overheidsactiviteiten. Concreet: een betere dienstverlening,
administratieve lastenverlichting, stringentere fraudebestrijding, verbeterde
uitvoering en handhaving en een efficiënter gebruik van middelen. Ook
de beleidsontwikkeling en -verantwoording zullen daardoor gebaat worden. Eerder
zijn door het kabinet zes authentieke registraties aangewezen als van vitaal
belang (de zogenoemde basisregistraties). Het betreft de basisregistraties
voor natuurlijke personen (GBA), bedrijven en instellingen (Basis Bedrijven
Register (BBR)), gebouwen (Basis Gebouwen Registratie (BGR)), adressen (Basis
Registratie Adressen (BRA)), kadastrale percelen en een (landsdekkende) kaart
(basisregistratie geografie). Inmiddels heeft het kabinet nog drie andere
registraties als basisregistraties aangewezen, te weten die inzake polisadministratie,
inkomens en vermogens alsmede kentekens.Aangezien de publiekrechtelijke beperkingen op basis van de unieke kadastrale
aanduiding van het perceel worden geregistreerd en ontslotenis
er een relatie met de basisregistraties. Hoewel de publiekrechtelijke beperkingenregistratie
als zodanig niet is aangewezen als basisregistratie, is deze via de kadastrale
registratie (op basis van het perceel) derhalve wel verbonden met het stelsel.
Vanwege deze relatie dient bij de inrichting van de beheersorganisatie ten
behoeve van de Wkpb-voorzieningen rekening te worden gehouden met de ontwikkelingen
rond opzet en beheer van de basisregistraties.7. Aanwijzingsbesluit Wkpb en Aanwijzingsregeling
WkpbHet Aanwijzingsbesluit Wkpb zal de eerste tranche van onder de werking
van de Wkpb vallende beperkingenbesluiten omvatten, met dien verstande dat
bij het onderhavige wetsvoorstel wordt voorgesteld om een aantal van de beperkingenbesluiten
die vallen onder de eerste tranche rechtstreeks bij de Wkpb aan te wijzen.
In de toelichting op artikel 12, onderdeel A, van het wetsvoorstel zal hierop
nader worden ingegaan.Het Aanwijzingsbesluit Wkpb treedt gelijktijdig met de Wkpb en de voorgestelde
Invoeringswet Wkpb in werking. Gelijktijdig met het vervallen van in bijzondere
wetten opgenomen registratieplichten worden de betreffende beperkingenbesluiten
aangewezen in de Wkpb zelf of bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb. Een lijst van
beperkingenbesluiten die de regering voornemens is in de eerste tranche bij
het Aanwijzingsbesluit Wkpb als zodanig aan te wijzen, is opgenomen als bijlage
bij deze memorie van toelichting. In een tweede tranche, zodra de betreffende
ontwikkelingen op ICT-gebied voldoende zijn gevorderd, zullen met name de
beperkingenbesluiten die op een groot aantal percelen betrekking kunnen hebben,
zoals de diverse planvormen, als ingevolge de Wkpb te registreren beperkingenbesluit
worden aangewezen.Daarnaast zal een (ministeriële) Aanwijzingsregeling Wkpb tot stand
kunnen komen, waarin beperkingenbesluiten op grond van verordeningen van gemeenten,
waterschappen en provincies als bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de Wkpb,
worden aangewezen, voorzover deze niet reeds worden aangewezen in het Aanwijzingsbesluit
Wkpb. De VNG, de Unie van Waterschappen, het IPO of brancheorganisaties zullen
de betreffende categorieën van beperkingenbesluiten voor aanwijzing ingevolge
de Wkpb kunnen voordragen.8. Inzicht in het bereik van de registratiesVoor de raadpleger van de gemeentelijke beperkingenregistratie of de kadastrale
registratie is het van belang om inzicht te kunnen krijgen in de beperkingen
die wél en de beperkingen die niet onder het bereik van deze registraties
vallen. Immers zonder dat inzicht is het voor een raadpleger uitsluitend mogelijk
om vast te stellen dat bepaalde beperkingen niet in die registraties zijn
vermeld, zonder dat hij kan vaststellen dat van dergelijke beperkingen verder
geen sprake is. Alleen indien hij inzicht heeft in de ingevolge de Wkpb te
registreren beperkingenbesluiten kan hij vaststellen of niet in de registraties
vermelde beperkingen ook daadwerkelijk niet van toepassing zijn, dan wel dat
deze enkel niet behoeven te worden geregistreerd. In dat laatste geval is
de betreffende overheidsorganisatie gehouden hem op diens verzoek de benodigde
informatie omtrent ook deze laatste categorie beperkingen te geven, zoals
dat ook in de huidige situatie het geval is. Het is om deze redenen van belang
dat iedere raadpleger op eenvoudige wijze kennis kan nemen van de bij de Wkpb,
het Aanwijzingsbesluit Wkpb en (eventueel) de Aanwijzingsregeling Wkpb aangewezen
beperkingenbesluiten. Het bijvoegen van een overzicht van de aangewezen beperkingenbesluiten
of het anderszins informatie verstrekken daarover lijkt in dit verband een
voor de hand liggende werkwijze. 9. Uitvoeringsbesluit Wkpb en Uitvoeringsregeling
WkpbHet Uitvoeringsbesluit Wkpb en de daarop te baseren Uitvoeringsregeling
Wkpb zullen regels van administratieve en technische aard bevatten.Het gaat daarbij bijvoorbeeld om de inschrijfprocedure en het inschrijfproces,
algemene en bijzondere inschrijvingsvereisten (de opmaak en inhoud van de
stukken) en overige bepalingen voor het gemeentelijk beperkingenregister.
Wat betreft de gemeentelijke beperkingenregistratie zullen onder andere eisen
worden gesteld in termen van gegevensstandaards, transport, protocollen, toegankelijkheid
en raadpleegbaarheid. Wat betreft de procedures voor het inschrijven van stukken
door Rijk, provincies en waterschappen in de openbare registers gelden de
bepalingen van de Kadasterwet. Het Uitvoeringsbesluit Wkpb en de Uitvoeringsregeling
Wkpb zullen gelijktijdig met de Wkpb, de Invoeringswet Wkpb en het Aanwijzingsbesluit
Wkpb in werking treden.10. VoorbereidingsprocedureDit wetsvoorstel is voorbereid in overleg met de VNG, het Kadaster, het
IPO, de Unie van Waterschappen, de betrokken departementen en de Rijksdienst
voor de Monumentenzorg.Ten aanzien van het wetsvoorstel heeft, met uitzondering van de toetsing
van de gevolgen voor de administratieve lastendruk voor burgers en bedrijven,
geen verdere toetsing van effecten en financiële gevolgen meer plaatsgehad.
Het wetsvoorstel dient ter invoering van de Wkpb. Bij de voorbereiding van
de Wkpb zijn de wettelijke regeling en de daarmee beoogde gevolgen aan deze
aspecten getoetst. Het wetsvoorstel heeft met andere woorden geen zelfstandige
gevolgen die alsnog getoetst zouden moeten worden of gevolgen die al niet
in het kader van de voorbereiding van de Wkpb zijn getoetst. Er is voorts
geen sprake van zodanige wijzigingen dat deze aanleiding zouden kunnen vormen
voor een hernieuwde toetsing aan deze punten. Kortheidshalve wordt verwezen
naar hetgeen omtrent de hiervoor genoemde aspecten is opgemerkt in het algemeen
deel van de memorie van toelichting behorend bij het wetsvoorstel dat leidde
tot de Wkpb (Kamerstukken II 2001/2002, 28 218, nr. 3) en de betreffende
memorie van antwoord (Kamerstukken I 2003/2004, 28 218, A).Omtrent de gevolgen van de invoering van de Wkpb voor de administratieve
lastendruk wordt voorts het volgende opgemerkt.Het onderhavige wetsvoorstel is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing
administratieve lasten (Actal). Op 1 september 2005 heeft Actal een positief
advies uitgebracht. Uit het advies en de daaraan ten grondslag liggende stukken
komt het volgende naar voren. De invoering van de Wkpb heeft gevolgen voor
de (informatie)verplichting die voor de verkoper van een onroerende zaak voortvloeit
uit artikel 15 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). Dit artikel
legt de verkoper op om een onroerende zaak vrij van verplichtingen en beperkingen
over te dragen (tenzij deze door de koper uitdrukkelijk zijn aanvaard), en
bepaalt dat de verkoper instaat voor afwezigheid van lasten en beperkingen
die voortvloeien uit feiten die vatbaar zijn voor inschrijving in de openbare
registers doch ten tijde van de overdracht daarin niet waren ingeschreven.
Deze bepaling impliceert dat de verkoper de koper omtrent deze lasten en beperkingen
dient te informeren. De verkoper kan als gevolg van de invoering van de Wkpb
op een eenvoudiger wijze aan deze verplichting voldoen, omdat hij de informatie
over de op zijn perceel rustende beperkingenbesluiten, voorzover deze ingevolge
de Wkpb zijn aangewezen, nu bij één instantie (het Kadaster
of de gemeente) kan achterhalen, in plaats van bij meerdere instanties. Actal
onderschrijft daarom de geraamde lastenvermindering van € 35,4 miljoen
voor bedrijven en 2,4 miljoen uur voor burgers bij verkoop van een onroerende
zaak in het eerste jaar na de invoering van de Wkpb, met een verdere reductie
van € 1 miljoen respectievelijk 66 100 uur per
jaar indien de onroerende zaak nadien opnieuw wordt verkocht. Actal tekent
daarbij aan dat de werkelijk gevoelde lastenvermindering naar verhouding echter
gering zal zijn. De reden hiervoor is dat er in de praktijk op dit moment
geen sprake is van volledige naleving van artikel 15 van Boek 7 van het BW.
Veelal zal het inwinnen van de benodigde informatie ook op gerichte wijze
door de makelaar of de notaris geschieden, waardoor de gemaakte kosten in
het algemeen lager zullen uitvallen. Op grond hiervan staat vast dat de Wkpb
tot lastenvermindering leidt, omdat voor een «een loketbenadering»
is gekozen, maar dat representatieve cijfers over de werkelijke lastenvermindering
niet zijn te geven. De geraamde lastenverlichting op grond van de Wkpb zal
dan ook niet als zodanig worden meegenomen in het kader van de doelstelling
van het kabinet om de administratieve lasten voor burgers en bedrijfsleven
met 25% te verminderen.11. Financiële aspectenIn de memorie van toelichting behorende bij het wetsvoorstel dat leidde
tot de Wkpb is vermeld dat het Rijk zal bijdragen aan de invoeringskosten
van gemeenten. Daarbij is vermeld dat de rijksbijdrage door middel van een
eenmalige uitkering via het gemeentefonds aan de gemeenten zal worden toegedeeld
en dat een verdeelsleutel terzake zal worden bepaald in overleg met de VNG
en de beheerders van het gemeentefonds. De memorie van toelichting gaf met
betrekking tot de gespreide toedeling van de rijksbijdrage aan gemeenten de
toenmalige inzichten en afspraken met betrekking tot de wijze van verdeling
van de financiële middelen ten behoeve van de invoering van de Wkpb weer.
Nadien is, in het licht van de uitkomsten van de proefnemingen, in overleg
met de VNG en het Kadaster de noodzaak vastgesteld van een landelijke voorziening
en voorts van uitwisselingssoftware, instructie en opleiding. Daarnaast moet
rekening worden gehouden met de mogelijkheid om bepaalde clusters van gemeenten
te ondersteunen bij het opzetten en beheren van een eigen gemeenschappelijk
verzamelbestand van registraties («shared-service» centra). Verwacht
wordt dat de centrale aanwending van middelen voor de deelnemende gemeenten
een kostenbesparend effect zal hebben. Met deze aanpak wordt ook meer recht
gedaan aan het in de Wkpb opgenomen «duale stelsel» (waarin gemeenten
zelf voorzien in de registratie van eigen beperkingenbesluiten en het Kadaster
voorziet in de registratie van beperkingenbesluiten van andere overheden,
en beide registraties via de landelijke voorziening met elkaar communiceren).De regering acht voorts een directe ondersteuning van gemeenten bij de
invoering van de Wkpb wenselijk en het meest effectief, met name als deze
op maatwerk is gebaseerd, vanwege de diversiteit in de omstandigheden van
gemeenten. Daarom zal – naast de technische voorzieningen – ondersteuning
worden aangeboden in de vorm van een op moderne leest geschoeid trainingsprogramma
en een bijbehorend draaiboek voor de invoering. Aanvullend hierop wordt als
gezegd voorzien in een «loodsteam» dat gemeenten op verzoek met
op de situatie toegesneden begeleiding en advies kan ondersteunen bij het
inrichten van de beperkingenadministratie en de daarmee gemoeide werkprocessen.Op grond van deze overwegingen is door de VNG en het Ministerie van VROM
besloten om de eenmalige uitkering aan de gemeenten aan te wenden voor het
tot stand brengen van voor de invoering van de Wkpb noodzakelijke voorzieningen
en activiteiten voor de gemeenten als geheel. De VNG heeft hieraan de voorwaarde
verbonden dat deze bijdrage niet (mede) wordt besteed aan voorzieningen van
andere dan gemeentelijke overheden en derhalve uitsluitend wordt aangewend
voor activiteiten die louter de gemeenten betreffen. In overleg met de VNG
is een hierop toegesneden bestedingsprogramma uitgewerkt. Op basis van gewijzigde
inzichten wordt derhalve een andere invulling gegeven aan de eerdere afspraken met betrekking tot de besteding van de eenmalige uitkering
aan de gemeenten dan hetgeen staat vermeld in de memorie van toelichting bij
het wetsvoorstel dat leidde tot de Wkpb.ARTIKELSGEWIJSArtikel 1Vervallen van artikel 174a, vijfde lid, van de GemeentewetDe regering is voornemens een besluit als bedoeld in artikel 174a, eerste
lid, van de Gemeentewet bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit
aan te wijzen. In verband daarmee dient het vijfde lid van dat artikel te
vervallen, onder vernummering van het zesde lid van dat artikel tot vijfde
lid.Artikel 2Wijziging van de Belemmeringenwet LandsverdedigingDe regering is voornemens om een besluit als bedoeld in de artikelen 6
en 7 van de Belemmeringenwet Landsverdediging, waarbij door of namens de Minister
van Defensie of de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
een gedoogplicht wordt opgelegd, bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit
aan te wijzen. In verband daarmee dient de registratieplicht van artikel 7a
van die wet te vervallen (onderdeel A).In de laatste zin van artikel 8 van de Belemmeringenwet Landsverdediging
wordt artikel 24, eerste lid, van Boek 3 van het BW niet van toepassing verklaard
op verplichtingen tot gedogen die zijn opgelegd met toepassing van artikel
6 of 7 van de Belemmeringenwet Landsverdediging. Nu artikel 14 van de
Wkpb voor de inschrijving van beperkingenbesluiten als hier bedoeld in een
vergelijkbare bepaling voorziet, dient ook deze zin te vervallen (onderdeel
B).Artikel 3Vervallenvanartikel 40 van de Natuurbeschermingswet 1998Artikel 40 van de Natuurbeschermingswet 1998 (zoals deze is gewijzigd
door de wet van 20 januari 2005 tot wijziging van de Natuurbeschermingswet
1998 in verband met Europeesrechtelijke verplichtingen (Stb. 195)), is in
werking getreden met ingang van 1 oktober 2005. Dit artikel vervalt omdat
de daarin opgenomen plicht tot inschrijving in de openbare registers van besluiten
als bedoeld in de artikelen 10, eerste lid, 10a, eerste lid, en 15, eerste
lid, welke besluiten de regering voornemens is bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen, wordt vervangen door registratieplichten
ingevolge de Wkpb.Artikel 4Vervallen van artikel 39, tweede lid, van de Wet agrarisch
grondverkeerDe regering is voornemens om een koninklijk besluit als bedoeld in artikel
37, derde lid, van de Wet agrarisch grondverkeer bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen. In verband daarmee dient de in
artikel 39, tweede lid, van de Wet agrarisch grondverkeer opgenomen registratieplicht
te vervallen, onder vernummering van de overige leden van dat artikel. Artikel 5Wijziging van de Monumentenwet 1988In artikel 12, onderdeel A, van het onderhavige wetsvoorstel wordt voorgesteld
om artikel 1, onderdeel b, van de Wkpb aldus te wijzigen, dat daarin een aantal
rechtsfeiten rechtstreeks, dus niet bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb, als beperkingenbesluit
wordt aangewezen. Een van die rechtsfeiten betreft een afschrift van een inschrijving
door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap van een als beschermd
monument aangewezen onroerend monument in het register, bedoeld in artikel
6, eerste lid, of artikel 7, vierde lid, van de Monumentenwet 1988 (hierna:
Mw) (het voorgestelde artikel 1, onderdeel b, onder 4°, van de Wkpb).
Voor een toelichting op deze wijziging wordt verwezen naar de toelichting
op artikel 12, onderdeel A, van het wetsvoorstel.In verband met de kwalificatie als beperkingenbesluit van een afschrift
als hiervoor bedoeld, dient de registratieplicht van een dergelijk afschrift,
zoals opgenomen in artikel 6, vierde lid, en artikel 7, vierde lid, van de
Mw te vervallen (onderdeel B, onder 2, en onderdeel C). Vanwege het vervallen
van artikel 6, vierde lid, behoeft ook het tweede lid van dat artikel aanpassing
(onderdeel B, onder 1) en dient de verwijzing in artikel 5 van de Mw naar
artikel 6 van die wet te worden toegesneden op het eerste lid van laatstgenoemd
artikel (onderdeel A).Artikel 10 van de Mw bevat een bepaling voor de situatie dat de in de
openbare registers, bedoeld in afdeling 2 van titel 1 van Boek 3 van het BW,
ingeschreven afschriften van het register, bedoeld in artikel 6, eerste lid,
of artikel 7, vierde lid, van de Mw, niet overeenstemmen met het betreffende
register dan wel onderling niet gelijkluidend zijn. Omdat de registratieplicht
voor voornoemde afschriften onder de werking van de Wkpb wordt gebracht, dient
de verwijzing naar de openbare registers in artikel 10 van de Mw te worden
aangepast in een verwijzing naar de openbare registers bedoeld in artikel
1, onderdeel e, van de Wkpb (onderdeel D).Artikel 6Onderdeel AVervallen van artikel 6, tweede lid, van de Belemmeringenwet
PrivaatrechtDe regering is voornemens op grond van artikel 2, vijfde lid, en artikel
3, tweede lid, van de Belemmeringenwet Privaatrecht opgelegde gedoogverplichtingen,
alsmede een op grond van artikel 5, eerste lid, van die wet gegeven bevel,
bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen. Om die
reden dient de in artikel 6, tweede lid, eerste zin, van de Belemmeringenwet
Privaatrecht opgenomen registratiemogelijkheid te vervallen.In de laatste zin van voornoemd artikellid is bepaald dat artikel 24,
eerste lid, van Boek 3 van het BW op de inschrijving in de openbare registers
van een beslissing als hiervoor bedoeld slechts van toepassing is, indien
deze beslissing niet is ingeschreven, nadat de in artikel 4, eerste lid, van
de Belemmeringenwet Privaatrecht bedoelde termijn is verstreken. Deze termijn
bedraagt één maand na de terinzagelegging ten gemeentehuize
van een afschrift van de beslissing. De hier bedoelde beslissingen zullen
ingevolge de Wkpb in de openbare registers moeten worden ingeschreven. Ingevolge
artikel 14 van de Wkpb zijn, zakelijk weergegeven, op de inschrijving in de
openbare registers van stukken krachtens de Wkpb, de artikelen 24, eerste
lid, en 26 van Boek 3 van het BW niet van toepassing. Hiermee lijkt ten aanzien
van de hier bedoelde beslissingen inbreuk te worden gemaakt op de beperkte
ruimte die artikel 6, tweede lid, laatste zin, van de Belemmeringenwet Privaatrecht
nog biedt voor toepassing van artikel 24, eerste lid, van Boek
3 van het BW. Van een werkelijke inbreuk is echter geen sprake. Ingevolge
artikel 15, tweede lid, onder a, van de Wkpb, zoals dit artikel wordt gewijzigd
door het onderhavige wetsvoorstel (zie artikel 12, onderdeel I, onder 2),
moet een beslissing als hier bedoeld binnen vier dagen na de dag van bekendmaking
worden aangeboden aan het Kadaster ter inschrijving in de openbare registers.
Deze inschrijving moet ingevolge artikel 19, eerste lid, van Boek 3 van het
BW terstond na de aanbieding plaatsvinden. De inschrijving van een beslissing
als hier bedoeld zal dus altijd ruimschoots binnen de in artikel 6, tweede
lid, laatste zin, van de Belemmeringenwet Privaatrecht bedoelde termijn zijn
afgerond. Onder deze omstandigheden kan ook artikel 6, tweede lid, laatste
zin, van de Belemmeringenwet Privaatrecht vervallen.Onderdeel BVervallen van artikel 8 van de Belemmeringenwet PrivaatrechtIn verband met de wijziging ingevolge onderdeel A wordt eveneens voorgesteld
om artikel 8 van de Belemmeringenwet Privaatrecht te doen vervallen. In dit
artikel is de verplichting opgenomen om de hier bedoelde beslissingen, alsmede
de ingevolge artikel 4 van die wet genomen beschikkingen van het gerechtshof
op verzoekschriften strekkende tot vernietiging van een beslissing als bedoeld
in de artikelen 2, vijfde lid, en 3, tweede lid, te publiceren in de Staatscourant.
Artikel 8 kan vervallen, omdat de Wkpb gaat voorzien in het belang dat deze
bepaling beoogt te dienen.Artikel 7Vervallen van artikel 48, derde lid, van de LuchtvaartwetDe regering is voornemens verboden als bedoeld in artikel 38, eerste en
tweede lid, van de Luchtvaartwet bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit
aan te wijzen. In verband daarmee dient de in artikel 48, derde lid, van de
Luchtvaartwet opgenomen registratieplicht te vervallen.Artikel 8Vervallen van artikel 13b, derde lid, van de OpiumwetDe regering is voornemens besluiten als bedoeld in artikel 13b, eerste
lid, van de Opiumwet bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit
aan te wijzen, voorzover dergelijke besluiten strekken tot sluiting van het
object waarop deze besluiten betrekking hebben. Om die reden dient het derde
lid van dat artikel te vervallen.Artikel 9Onderdeel AWijziging van artikel 55 van de Wet bodembeschermingMeldingen als bedoeld in artikel 55, eerste lid, van de Wet bodembescherming
(hierna: Wbb) zijn in het voorgestelde artikel 1, onderdeel b, onder 2°,
van de Wkpb (artikel 12, onderdeel A, van het onderhavige wetsvoorstel) rechtstreeks
als beperkingenbesluit aangewezen. De regering is verder voornemens beschikkingen
en bevelen als bedoeld in artikel 55, eerste lid, van de Wbb bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen. Dit voornemen geldt ook voor de
thans niet uitdrukkelijk in artikel 55, eerste lid, van de Wbb genoemde beschikking
krachtens artikel 39b van de Wbb juncto artikel 14 van het Besluit uniforme
saneringen (hierna: BUS), houdende instemming met het verslag van een uniforme
sanering als bedoeld in artikel 39b van de Wbb. Artikel 55 van de Wbb
is thans op een indirecte wijze op een dergelijke beschikking van toepassing,
doordat in artikel 14, derde lid, van het BUS is bepaald dat voor de toepassing
van artikel 55 van de Wbb een beschikking als bedoeld in het eerste lid, gelijkgesteld
wordt met een beschikking als bedoeld in artikel 39c van de Wbb.Gelet op het vorenstaande gaat de Wkpb voorzien in het belang dat artikel
55, eerste, derde en vierde lid, van de Wbb beoogt te dienen. Deze artikelleden
kunnen daarom vervallen. In verband hiermee wordt artikel 14, derde lid, van
het BUS, overbodig, zodat ook dit artikellid kan vervallen. Dit zal worden
voorgesteld bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb, dat in zoverre mede zal worden
gebaseerd op artikel 39b van de Wbb.Er is geen reden om artikel 55, tweede lid, van de Wbb bij de inwerkingtreding
van de Wkpb te laten vervallen, nu de Wkpb geen inhoudelijke eisen bevat waaraan
de verschillende beperkingenbesluiten die ingevolge de Wkpb zijn aangewezen
moeten voldoen. Hiervoor zijn de bijzondere wetten waarop de betreffende beperkingenbesluiten
zijn gebaseerd de geëigende kaders. Artikel 55, tweede lid, van de Wbb
is daarom in het voorgestelde artikel 55, eerste lid (nieuw), gehandhaafd,
zij het in sterk vereenvoudigde vorm. Die vereenvoudiging heeft betrekking
op het volgende.In de eerste plaats is de verwijzing naar een melding als bedoeld in artikel
28 juncto artikel 39b van de Wbb komen te vervallen. De reden hiervoor is
dat de eisen waaraan een dergelijke melding moet voldoen uitputtend zijn geregeld
in het BUS en de daarop gebaseerde Regeling uniforme saneringen.Verder zijn de eisen gewijzigd met betrekking tot de gegevens die moeten
worden vermeld op de bij het besluit te voegen kadastrale kaart. Niet langer
behoeft op de kadastrale kaart te worden vermeld de kadastrale aanduiding
van de onroerende zaak of zaken waarop het betreffende besluit «betrekking
heeft», maar de kadastrale aanduiding van de onroerende zaak of zaken
ten aanzien waarvan uit het besluit een publiekrechtelijke beperking als bedoeld
in artikel 1, onderdeel a, van de Wkpb voortvloeit, dan wel ten aanzien waarvan
bij het besluit zodanige beperking wordt gewijzigd of komt te vervallen. Achtergrond
hiervan is het volgende. In relatie tot de Wkpb doet zich bij de Wbb een bijzondere
situatie voor. In het algemeen geldt dat indien in een beperkingenbesluit
dat ingevolge de Wkpb is aangewezen de kadastrale aanduiding van de onroerende
zaken wordt vermeld waarop het beperkingenbesluit betrekking heeft, de relevante
publiekrechtelijke beperking op elk van de betreffende onroerende zaken van
toepassing is. Bij een beschikking of bevel krachtens de Wbb als hier bedoeld
kan dit anders zijn. Daar kan zich de situatie voordoen dat de onroerende
zaken waarop de beschikking of het bevel betrekking heeft niet overeenkomen
met de onroerende zaken ten aanzien waarvan uit de beschikking of het bevel
een publiekrechtelijke beperking voortvloeit, bijvoorbeeld in de vorm van
een beperking in het gebruik van de bodem dan wel de verplichting tot het
nemen van maatregelen in het belang van de bescherming van de bodem. Eerstgenoemde
categorie onroerende zaken betreft alle onroerende zaken die deel uitmaken
van het geval van verontreiniging. Laatstgenoemde categorie onroerende zaken –
de onroerende zaken waarvoor een publiekrechtelijke beperking geldt –
kan eerstgenoemde categorie overlappen, maar ook slechts een gedeelte daarvan
betreffen.Met het oog op het bijhouden van de registratie in het kader van de Wkpb
zijn uitsluitend de onroerende zaken relevant ten aanzien waarvan uit de beschikking
of het bevel een publiekrechtelijke beperking voortvloeit, dan wel ten aanzien
waarvan bij de beschikking of het bevel zodanige beperking wordt gewijzigd
of komt te vervallen. Het bevoegd gezag dient zich daarom hiervan bij het
nemen van een beschikking of bevel als hier bedoeld uitdrukkelijk rekenschap
te geven. Door in de beschikking of het bevel onder verwijzing
naar de bijgevoegde kadastrale kaart de kadastrale aanduiding te vermelden
van de onroerende zaak of zaken ten aanzien waarvan uit de beschikking of
het bevel een publiekrechtelijke beperking voortvloeit, dan wel ten aanzien
waarvan bij de beschikking of het bevel zodanige beperking wordt gewijzigd
of komt te vervallen, kan daarvan in het kader van de registratie krachtens
de Wkpb worden uitgegaan. Hierdoor wordt voorkomen dat er in die registratie
onnodige koppelingen worden aangebracht.De uitvoeringstechnische invulling die de praktijk aan het bestaande artikel
55 van de Wbb heeft gegeven, loopt aanmerkelijk uiteen. Teneinde te voorkomen
dat deze ontwikkeling zich bij de toepassing van artikel 55, eerste lid (nieuw),
van de Wbb zal herhalen, is bij dit wetsvoorstel aan artikel 55 een nieuw
tweede lid toegevoegd, waarin de mogelijkheid is opgenomen dat bij ministeriële
regeling regels kunnen worden gesteld omtrent de uitvoering van het eerste
lid. Voorzover noodzakelijk zal aan dit artikellid toepassing worden gegeven.Onderdeel BVervallen van artikel 63l van de WbbIn artikel 63l van de Wbb is bepaald dat artikel 55, eerste, derde en
vierde lid, niet van toepassing is op beschikkingen, bevelen en een melding
als bedoeld in dat artikel, die betrekking hebben op bodem onder oppervlaktewater
die eigendom is van een publiekrechtelijke rechtspersoon.Nu de in artikel 55, eerste, derde en vierde lid (oud), van de Wbb vervatte
registratieplicht wordt vervangen door een inschrijf- en registratieplicht
ingevolge de Wkpb, kan ook artikel 63l van de Wbb vervallen.Het in artikel 63l van de Wbb opgenomen inhoudelijke criterium –
het uitzonderen van de registratieplicht van beschikkingen, bevelen en een
melding als bedoeld in artikel 55, eerste lid (oud), die betrekking hebben
op bodem onder oppervlaktewater die eigendom is van een publiekrechtelijke
rechtspersoon – zal echter ook onder het regime van de Wkpb worden gehandhaafd.
Wat betreft de beperkingenbesluiten op grond van de Wbb die de regering voornemens
is om bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen
gebeurt dit op basis van het voorgestelde artikel 2, vierde lid, onder b (nieuw),
van de Wkpb (zie artikel 12, onderdeel B, van het wetsvoorstel). Wat betreft
het beperkingenbesluit op grond van de Wbb dat in het onderhavige wetsvoorstel
rechtstreeks als beperkingenbesluit wordt aangewezen bij de Wkpb zelf, wordt
evenzeer met het hiervoor genoemde inhoudelijke criterium rekening gehouden.
Zie in dat verband het voorgestelde artikel 1, onderdeel b, onder 2°,
van de Wkpb (artikel 12, onderdeel A, van het wetsvoorstel).Artikel 10Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeentenDe voorgestelde wijzigingen van de Wet voorkeursrecht gemeenten (hierna:
Wvg) volgen uit de in het algemeen deel van deze memorie van toelichting genoemde
gevolgen van de Wkpb voor de in bestaande wetten opgenomen registratieplichten
ten aanzien van beperkingenbesluiten. Deze registratieplichten worden vervangen
door de uit de Wkpb volgende registratieplichten en vervallen in de betreffende
wetten. Voor een aantal categorieën van gemeentelijke beperkingenbesluiten,
die momenteel nog worden ingeschreven in de openbare registers, brengt het
voorgaande met zich dat de betreffende beperkingenbesluiten voortaan in het
gemeentelijke beperkingenregister worden ingeschreven. Ten aanzien van een
besluit van de gemeenteraad als bedoeld in de artikelen 2 en 8 van de Wvg
en een voorstel van het college van burgemeester en wethouders als bedoeld
in de artikelen 6 en 8a van die wet bestaat het voornemen deze bij
het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen. Ingevolge
de Wkpb dienen deze beperkingenbesluiten te worden ingeschreven in het gemeentelijk
beperkingenregister en te worden geregistreerd in de gemeentelijke beperkingenregistratie.
Hieruit volgt het voorstel om artikel 4, derde lid, van de Wvg te laten vervallen
(onderdeel A, onder 1). De verwijzingen naar diverse leden van artikel 4 in
artikel 6, eerste lid, artikel 7, eerste lid, en artikel 8a, eerste en derde
lid, behoeven om die reden eveneens aanpassing (onderdelen C, D, respectievelijk
E). Het voorgaande geldt mutatis mutandis voor de mededeling aan het Kadaster
van het vervallen van een aanwijzing, bedoeld in de artikelen 5, eerste lid,
en 7, tweede lid, van de Wvg. Deze wordt vervangen door de vervallenverklaring,
bedoeld in artikel 7, vierde lid, van de Wkpb (onderdelen B, respectievelijk
D). De gegevens van de betreffende beperkingenbesluiten zijn, door het ingevolge
de Wkpb met elkaar in verbinding staan, via de landelijke voorziening, van
de gemeentelijke beperkingenregistratie en de kadastrale registratie, zowel
bij gemeenten als het Kadaster zichtbaar en daarmee kenbaar.De additionele registratie van de betreffende beperkingenbesluiten in
een separaat gemeentelijk register, waartoe artikel 5 van het Besluit voorkeursrecht
gemeenten verplicht, kan hiermee eveneens vervallen, hetgeen leidt tot een
afname van de administratieve lasten bij gemeenten. Dit zal worden voorgesteld
bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb, dat in zoverre mede zal worden gebaseerd
op artikel 28 van de Wvg.Artikel 11Wijziging van de WoningwetDe regering is voornemens een besluit als bedoeld in artikel 97, eerste
lid, van de Woningwet bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit
aan te wijzen. Om die reden dient de registratieplicht die is voorgeschreven
in het tweede lid van dat artikel te vervallen.Artikel 12Onderdelen A, C, onder 1, F en I, onder 2Wijziging van artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van
de Wkpb (onderdeel A)In artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de Wkpb is het begrip beperkingenbesluit
gedefinieerd als een op grond van artikel 2 aangewezen schriftelijke publiekrechtelijke
rechtshandeling waaruit een publiekrechtelijke beperking voortvloeit dan wel
waarbij deze wordt gewijzigd of komt te vervallen.Gebleken is dat niet alle rechtsfeiten ten aanzien waarvan het wenselijk
is deze onder de werking van de Wkpb te brengen onder de materiële elementen
van deze definitie vallen. Het betreft hier rechtsfeiten waaruit weliswaar
het bestaan van een publiekrechtelijke beperking blijkt, maar waarbij die
publiekrechtelijke beperking niet voortvloeit uit het betreffende rechtsfeit,
maar rechtstreeks uit de wet. Vanwege de grote variëteit aan rechtsfeiten
ten aanzien waarvan het voornemen bestaat om deze onder de werking van de
Wkpb te brengen, is het niet mogelijk gebleken om de definitie van het begrip
beperkingenbesluit zodanig aan te passen dat ook laatstbedoelde rechtsfeiten
daaronder kunnen worden gebracht. In het voorgestelde artikel 1, onderdeel
b, onder 2°, 3° en 4°, van de Wkpb zijn deze rechtsfeiten daarom
afzonderlijk als beperkingenbesluit aangewezen. De oorspronkelijke definitie
van beperkingenbesluit is gehandhaafd in artikel 1, onderdeel b, onder 1°,
van de Wkpb. Dit betekent dus dat er twee soorten beperkingenbesluiten zullen
zijn; de beperkingenbesluiten die voldoen aan de materiële elementen
van de definitie van artikel 1, onderdeel b, onder 1°, van de Wkpb en
zijn aangewezen bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb, alsmede de rechtstreeks
bij de wet aangewezen beperkingenbesluiten in artikel 1, onderdeel b, onder
2°, 3° en 4°, van de Wkpb.Het in artikel 1, onderdeel b, onder 2°, van de Wkpb aangewezen beperkingenbesluit –
een melding aan het bevoegd gezag van een voornemen tot sanering als bedoeld
in artikel 28 juncto artikel 39b van de Wbb – is slechts aangewezen
voorzover de melding geen betrekking heeft op bodem onder oppervlaktewater
die eigendom is van een publiekrechtelijke rechtspersoon. De naar het geldende
recht bestaande plicht tot kadastrale registratie van een melding als hier
bedoeld geldt in een dergelijke situatie evenmin. Dit volgt uit de artikelen
55 en 63l van de Wbb. Zoals hiervoor is gebleken bij de toelichting op artikel
9 van het onderhavige wetsvoorstel, zal de krachtens artikel 55 van de Wbb
bestaande plicht tot kadastrale registratie ingevolge de Invoeringswet Wkpb
vervallen.De in artikel 1, onderdeel b, onder 3° en 4°, van de Wkpb aangewezen
beperkingenbesluiten vormen een complementair geheel voorzover het betreft
een als beschermd monument aangewezen onroerend monument dat binnen het grondgebied
van een gemeente is gelegen. Een mededeling van een adviesaanvraag door de
Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap als bedoeld in artikel 3, derde
lid, van de Mw betreffende de aanwijzing van een dergelijk onroerend monument
als beschermd monument, leidt tot het ontstaan van de zogeheten voorbescherming.
Dit volgt uit artikel 5 van de Mw. Deze voorbescherming duurt voort, ingeval
ook werkelijk wordt overgegaan tot de aanwijzing als beschermd monument, totdat
de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap het besluit tot aanwijzing
als beschermd monument heeft ingeschreven in het register, bedoeld in artikel
6, eerste lid, van de Mw. Pas dan is er sprake van een beschermd monument
als bedoeld in de Mw. Daarom is niet het besluit tot aanwijzing als beschermd
monument zelf als beperkingenbesluit aangewezen, maar een afschrift van de
inschrijving van die aanwijzing in het hiervoor bedoelde register.Voorzover het betreft een als beschermd monument aangewezen onroerend
monument dat niet binnen het grondgebied van enige gemeente is gelegen, vormen
de in artikel 1, onderdeel b, onder 3° en 4°, van de Wkpb aangewezen
beperkingenbesluiten geen complementair geheel. Voor de aanwijzing van een
monument als hier bedoeld – bijvoorbeeld een monument dat zich in of
op de bodem van de territoriale zee bevindt – geldt niet de verplichting
tot het inwinnen van advies, bedoeld in artikel 3, tweede lid, van de Mw.
Dit volgt uit artikel 7, eerste lid, van de Mw. Ook bij de aanwijzing als
beschermd monument van een monument als hier bedoeld, is echter sprake van
voorbescherming. Dit volgt uit de verwijzing in artikel 5 van de Mw naar het
register, bedoeld in artikel 7 van de Mw. In dat geval wordt als beginpunt
van de voorbescherming beschouwd het tijdstip van bekendmaking van het besluit
tot aanwijzing als beschermd monument. Een dergelijk besluit valt daarom,
anders dan een besluit tot aanwijzing als beschermd monument van een binnen
het grondgebied van een gemeente gelegen onroerend monument, wel onder de
materiële elementen van het begrip beperkingenbesluit als bedoeld in
artikel 1, onderdeel b, onder 1°, van de Wkpb. De regering is dan ook
voornemens een besluit tot aanwijzing als beschermd monument van een niet
binnen het grondgebied van enige gemeente gelegen onroerend monument bij het
Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen. Het eindpunt
van de voorbescherming bij een dergelijk beperkingenbesluit, ingeval ook werkelijk
wordt overgegaan tot de aanwijzing als beschermd monument, wordt gevormd door
de inschrijving daarvan in het register, bedoeld in artikel 7, vierde lid,
van de Mw. Daarom is, net zoals bij monumenten die wel binnen het grondgebied
van een gemeente zijn gelegen, een afschrift van de inschrijving
in het betreffende register in het voorgestelde artikel 1, onderdeel b, onder
4°, van de Wkpb rechtstreeks als beperkingenbesluit aangewezen.Indien uiteindelijk niet wordt overgegaan tot de aanwijzing als beschermd
monument, eindigt ingevolge artikel 5 van de Mw de voorbescherming op het
moment dat vaststaat dat het monument niet wordt ingeschreven in het register,
bedoeld in artikel 6, eerste lid, of artikel 7, vierde lid, van de Mw. Onder
de werking van de Wkpb dient dit moment te worden gemarkeerd door inschrijving
in de openbare registers van een vervallenverklaring (van de voorbescherming)
als bedoeld in artikel 15, derde lid, van de Wkpb.Wijziging van artikel 3, eerste en tweede lid, van de
Wkpb (onderdeel C, onder 1)Op grond van de voorgestelde wijziging van artikel 1, eerste lid, onderdeel
b, van de Wkpb zullen er niet alleen beperkingenbesluiten op grond van artikel
2 van de Wkpb worden aangewezen, maar ook rechtstreeks bij de Wkpb zelf. In
verband hiermee dient in artikel 3, eerste en tweede lid, van de Wkpb de zinsnede «op
grond van artikel 2 aangewezen» te vervallen.Wijziging van de artikelen 7, derde lid, en 15, tweede
lid, van de Wkpb (onderdelen F en I, onder 2)In de artikelen 7, derde lid, en 15, tweede lid, van de Wkpb is de termijn
van de inschrijving van een beperkingenbesluit gekoppeld aan de dag van bekendmaking
van dat beperkingenbesluit. Nu de in het voorgestelde artikel 1, eerste lid,
onderdeel b, onder 2°, 3° en 4°, van de Wkpb aangewezen beperkingenbesluiten
geen van alle besluiten zijn als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de
Algemene wet bestuursrecht, is van een bekendmaking van deze beperkingenbesluiten
geen sprake. Voor deze beperkingenbesluiten is daarom in de voorgestelde wijziging
van de artikelen 7, derde lid, en 15, tweede lid, van de Wkpb een andere datum
gekozen om daaraan de termijn van de inschrijving te koppelen. In het voorgestelde
artikel 7, derde lid, is alleen een afzonderlijke regeling opgenomen voor
het in artikel 1, onderdeel b, onder 2°, bedoelde beperkingenbesluit –
een melding als bedoeld in artikel 28 juncto artikel 39b van de Wbb –
omdat alleen bij dat beperkingenbesluit een bestuursorgaan van de gemeente
(burgemeester en wethouders) het bevoegd gezag kan zijn. In het voorgestelde
artikel 15, tweede lid, van de Wkpb is zowel voor het in artikel 1, onderdeel
b, onder 2°, bedoelde beperkingenbesluit – in het geval een ander
bestuursorgaan dan burgemeester en wethouders het bevoegd gezag is –
als voor de in artikel 1, onderdeel b, onder 3° en 4°, bedoelde beperkingenbesluiten –
hiervoor is altijd de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap het bevoegd
gezag – een afzonderlijke regeling opgenomen.De termijn voor het inschrijven van een op een beperkingenbesluit betrekking
hebbende beslissing in administratief beroep of rechterlijke uitspraak –
binnen vier dagen na de dag waarop het betreffende bestuursorgaan een gewaarmerkt
afschrift daarvan heeft ontvangen – is ten opzichte van de artikelen
7, derde lid, en 15, tweede lid, van de Wkpb zoals deze eerder zijn vastgesteld,
niet gewijzigd.Onderdeel BWijziging van artikel 2, eerste en tweede lid, van de
WkpbDe tekst van artikel 2 van de Wkpb wordt vernieuwd ingevolge dit onderdeel.
De daarin opgenomen wijzigingen ten opzichte van artikel 2 zoals dat eerder
is vastgesteld omvatten het volgende. Allereerst wordt in het eerste lid rekening
gehouden met de voorgestelde wijziging van artikel 1, onderdeel b, van de
Wkpb door de aanwijzing van beperkingenbesluiten bij de in dit
lid bedoelde algemene maatregel van bestuur toe te spitsen op de beperkingenbesluiten
als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, onder 1°.Daarnaast is als nieuw criterium aan het eerste lid toegevoegd «in
het belang van een doelmatige kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen».
Hiermee wordt geëxpliciteerd dat aan de aanwijzing van een categorie
beperkingenbesluiten steeds een zorgvuldige kosten/baten afweging ten grondslag
dient te liggen. Reden daarvoor is dat de bestuurlijke en administratieve
lasten als gevolg van een aanwijzing in een redelijke verhouding dienen te
staan tot het belang van de kenbaarheid van een beperkingenbesluit. Dit wordt
per categorie besluiten, in overleg met VNG, IPO, Unie van Waterschappen en
de betreffende onderdelen van de rijksoverheid, bepaald. Omdat in het bijzonder
de aanwijzing van categorieën van beperkingenbesluiten die vele percelen
kunnen omvatten, zoals bestemmingsplannen en algemeen verbindende voorschriften,
tot zeer hoge bestuurlijke en administratieve lasten bij gemeenten en andere
overheden kan leiden zolang een geautomatiseerde verwerking van de betreffende
gegevens nog niet mogelijk is, acht de regering het gewenst dit criterium
expliciet in de Wkpb op te nemen. Ook bij de voorbereiding van de Wkpb en
de behandeling van het wetsvoorstel door de Staten-Generaal is meermalen aan
de orde gekomen dat bij de aanwijzing van beperkingenbesluiten in overleg
met de daarbij betrokken partijen zorgvuldig moet worden afgewogen of aanwijzing
van beperkingenbesluiten mede vanuit het oogpunt van een redelijke kosten/baten
verhouding wenselijk is (zie onder meer hetgeen hieromtrent is opgemerkt in
de memorie van antwoord behorende bij het wetsvoorstel dat leidde tot de Wkpb
(Kamerstukken I 2003/2004, 28 218, A, pag. 8 en 9)).Voorts verduidelijken de hier voorgestelde wijzigingen dat het categorieën
van beperkingenbesluiten zijn die worden aangewezen, niet de beperkingenbesluiten
zelf. Het is dus de categorie beperkingenbesluiten, het genus, waartoe een
bepaald beperkingenbesluit behoort, die wordt aangewezen krachtens artikel
2, eerste of tweede lid, van de Wkpb.Tevens wordt in het tweede lid van dat artikel als grondslag voor de autonome
verordenende bevoegdheid van het waterschapsbestuur, genoemd in artikel 78
van de Waterschapswet, artikel 56, eerste lid, van die wet vermeld (en niet
meer artikel 78, eerste lid, van die wet, dat enkel de toedeling van de bevoegdheid
tot het maken van verordeningen aan het algemeen bestuur als nadere uitwerking
van artikel 56, eerste lid, omvat).Artikel 2, derde lid (nieuw), van de WkpbVoor een goed begrip van dit artikellid is een nadere uiteenzetting vereist
met betrekking tot de verschillende overgangsrechtelijke situaties die zich
kunnen voordoen ten aanzien van de wettelijke grondslag van de bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb aan te wijzen beperkingenbesluiten.Indien een wet wordt gewijzigd of ingetrokken en wordt vervangen door
een nieuwe wet, dan kunnen ten aanzien van geldende besluiten die zijn gebaseerd
op de oude wet verschillende overgangsrechtelijke regimes worden onderscheiden.In de eerste plaats kan sprake zijn van de situatie dat de oude wet vervalt
en dat in de nieuwe wet is bepaald dat besluiten die zijn gebaseerd op artikel
x van de oude wet, gelden als te zijn genomen op basis van artikel y van de
nieuwe wet (I).Daarnaast kan echter ook in de nieuwe wet zijn bepaald dat de werking
van de oude wet voorzover het betreft de op het tijdstip van inwerkingtreding
van die nieuwe wet geldende besluiten die zijn gebaseerd op de oude wet, wordt
geëerbiedigd (II). Daarbij kan nog onderscheid worden gemaakt tussen
de situatie dat de nieuwe wet besluiten kent die leiden tot dezelfde publiekrechtelijke
beperkingen als de besluiten die op basis van de oude wet konden
worden genomen (a) en de situatie dat dit niet het geval is (b).Indien sprake is van een situatie als hiervoor bedoeld onder I, dan levert
dit bij de aanwijzing van beperkingenbesluiten bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb geen problemen op. Indien als grondslag voor het aangewezen beperkingenbesluit
wordt genoemd artikel y van de nieuwe wet, dan worden daarmee tegelijkertijd
alle beperkingenbesluiten die zijn vastgesteld op basis van artikel x van
de oude wet aangewezen.De situatie hiervoor bedoeld onder II is voor de aanwijzing van beperkingenbesluiten
bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb gecompliceerder. Allereerst speelt het probleem
dat als hierbij het – op zichzelf voor de hand liggende – uitgangspunt
zou worden gehanteerd dat alleen beperkingenbesluiten worden aangewezen die
als grondslag hebben een geldend wetsartikel, op een inmiddels gewijzigd of
vervallen wetsartikel gebaseerde beperkingenbesluiten in de situatie bedoeld
onder IIb geheel buiten het bereik van de Wkpb vallen, terwijl het wel wenselijk
kan zijn om deze daaronder te brengen. Alhoewel het in dat geval uitsluitend
kan gaan om bestaande beperkingenbesluiten («nieuwe» beperkingenbesluiten
van die categorie kunnen dan immers vanwege het ontbreken van een wettelijke
grondslag in de nieuwe wet niet meer worden genomen), kunnen deze soms een
dermate lange looptijd hebben dat inschrijving en registratie krachtens de
Wkpb is aangewezen. In verband hiermee is de regering voornemens bij de aanwijzing
van beperkingenbesluiten bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb voormeld uitgangspunt
niet onverkort te hanteren. Dit betekent dus dat ook beperkingenbesluiten
zullen worden aangewezen die als grondslag hebben een inmiddels gewijzigd
of vervallen wetsartikel. Een voorbeeld van een dergelijk beperkingenbesluit
dat de regering voornemens is aan te wijzen, is een besluit van de gemeenteraad
tot het heffen van een gemeentelijke bouwgrondbelasting krachtens verordening,
respectievelijk het besluit tot het vaststellen van de verordening zelf. Artikel
222 van de Gemeentewet, zoals dit artikel luidde van 1 januari 1994 tot
1 januari 1995, bood voor het heffen van een bouwgrondbelasting laatstelijk
de grondslag. De grondslag is nadien komen te vervallen. «Nieuwe»
besluiten tot het heffen van een gemeentelijke bouwgrondbelasting als hiervoor
bedoeld komen dus niet voor, maar de terzake bestaande beperkingenbesluiten
kunnen nog geruime tijd voor registratie onder het regime van de Wkpb relevant
zijn, omdat de betreffende belastingverordeningen een looptijd kunnen hebben
van maximaal 30 jaar.Met het aanwijzen van beperkingenbesluiten die als grondslag hebben een
inmiddels gewijzigd of vervallen wetsartikel, is nog niet het probleem opgelost
dat voor de situatie als hiervoor bedoeld onder II een manier moet worden
gevonden om de met de aangewezen beperkingenbesluiten overeenkomende beperkingenbesluiten
die als wettelijke grondslag hebben een artikel uit een inmiddels gewijzigde
of vervallen wet waarvan de werking ten aanzien van de op dat artikel gebaseerde
besluiten onder de wet zoals die is gewijzigd respectievelijk een daarvoor
in de plaats gekomen nieuwe wet is geëerbiedigd. Immers, indien sprake
is van een wetsartikel waarvan de werking is geëerbiedigd, dan worden
de daarop gebaseerde beperkingenbesluiten niet onder de werking van de Wkpb
gebracht door in het Aanwijzingenbesluit Wkpb als wettelijke grondslag voor
het betreffende beperkingenbesluit te noemen de thans geldende wettelijke
grondslag dan wel, zoals in het geval van het besluit tot het heffen van een
gemeentelijke bouwgrondbelasting, de grondslag zoals deze laatstelijk heeft
gegolden. Met het voorgestelde artikel 2, derde lid, van de Wkpb wordt in
deze lacune voorzien. Het besluit tot het vaststellen van een verordening
tot het heffen van een gemeentelijke bouwgrondbelasting vormt
ook voor de toepassing van dit artikellid een goed voorbeeld, nu door dit
artikellid ook onder de werking van de Wkpb worden gebracht verordeningen
tot het heffen van een bouwgrondbelasting die zijn vastgesteld op basis van
artikel 274 van de gemeentewet, zoals deze tot 1 januari 1994 heeft gegolden.
Zonder het voorgestelde artikel 2, derde lid, van de Wkpb zouden dergelijke
beperkingenbesluiten niet onder de werking van de Wkpb vallen, terwijl dit,
gelet op de looptijd van maximaal 30 jaar die deze beperkingenbesluiten kunnen
hebben, zonder meer wenselijk is.Het bepaalde in artikel 2, derde lid, van de Wkpb geldt niet, indien bij
de in het eerste of tweede lid bedoelde aanwijzing anders is bepaald. In dat
verband moet bijvoorbeeld worden gedacht aan de situatie dat op voorhand vaststaat
dat alle publiekrechtelijke beperkingen die voortvloeien uit de beperkingenbesluiten
die door toepassing van artikel 2, derde lid, onder de werking van de Wkpb
worden gebracht, inmiddels niet meer gelden.Artikel 2, vierde lid (nieuw), van de WkpbAan artikel 2 van de Wkpb wordt voorts een nieuw vierde lid toegevoegd.
Dit verduidelijkt dat bij het aanwijzen van categorieën van beperkingenbesluiten
als bedoeld in het eerste lid of tweede lid onderscheid kan worden gemaakt
naar de vorm van het beperkingenbesluit, het object waarop het betrekking
heeft, de periode gedurende welke een beperkingenbesluit van kracht is alsmede
de kring van personen jegens wie een beperkingenbesluit geldt. Aldus kunnen
ook delen van de betreffende categorieën worden aangewezen. De reden
daarvoor is dat het op deze wijze mogelijk wordt om ten aanzien van elke categorie
van beperkingenbesluiten te komen tot een vanuit kosten/baten oogpunt optimale
afweging omtrent het al dan niet aanwijzen van die categorie of delen daarvan.Wat het onderscheid naar vorm betreft (onderdeel a), is van belang dat
sommige omvangrijke beperkingenbesluiten (zoals een bestemmingsplan) die op
een groot aantal kadastrale percelen betrekking kunnen hebben, door een gemeente
niet dan tegen hoge kosten op de in de Wkpb aangegeven wijze kunnen worden
ingeschreven en geregistreerd zolang de betreffende data nog niet in elektronische
vorm, door middel van een elektronische gegevensdrager, beschikbaar zijn en
op geautomatiseerde wijze kunnen worden verwerkt. Om die reden wordt, zoals
al was aangegeven in de eerdergenoemde memorie van toelichting behorend bij
het wetsvoorstel dat leidde tot de Wkpb, voorzien in een aanwijzing van categorieën
van beperkingenbesluiten in twee of meer tranches. In de tweede tranche kunnen
de beperkingenbesluiten met een gebiedsgericht karakter of met het karakter
van een plan, die vele percelen betreffen, aan bod komen waarbij kan worden
aangesloten bij ontwikkelingen als de digitalisering van bestemmingsplannen.Wat het onderscheid naar aard van het object betreft (onderdeel b), deze
mogelijkheid wordt voorgesteld teneinde bij de aanwijzing uitzonderingen te
kunnen maken zoals opgenomen in artikel 63l van de Wbb, dat ingevolge dit
wetsvoorstel komt te vervallen.De mogelijkheid om onderscheid te kunnen maken naar de periode gedurende
welke een beperkingenbesluit van kracht is (onderdeel c), is van belang met
het oog op beperkingenbesluiten die zowel een kortdurend als meer permanent
karakter kunnen hebben, zoals bepaalde gedoogplichten.De mogelijkheid om onderscheid te maken naar de kring van personen jegens
wie een beperkingenbesluit geldt (onderdeel d), hangt samen met het volgende.
Het overgrote deel van de beperkingenbesluiten die krachtens artikel 2, eerste
of tweede lid, van de Wkpb kunnen worden aangewezen, geldt van rechtswege
voor zowel de huidige rechthebbende op de onroerende zaak als
de toekomstige rechthebbenden. Dit volgt uit de afzonderlijke wettelijke regelingen
die aan de betreffende beperkingenbesluiten ten grondslag liggen. In zo’n
geval is er geen noodzaak om bij de aanwijzing van het beperkingenbesluit
onderscheid te maken naar de kring van personen jegens wie het beperkingenbesluit
geldt. Die noodzaak is er wel indien sprake is van een beperkingenbesluit
dat twee verschijningsvormen kan hebben: ofwel de vorm dat het uitsluitend
betrekking heeft op de huidige rechthebbende, ofwel de vorm dat het betrekking
heeft op zowel de huidige als de toekomstige rechthebbenden. In aanmerking
genomen de doelstellingen van de Wkpb behoeft alleen laatstgenoemde variant
van het beperkingenbesluit te worden ingeschreven krachtens de Wkpb. Teneinde
deze differentiatie bij de aanwijzing van beperkingenbesluiten te kunnen maken
is artikel 2, vierde lid, onderdeel d, van de Wkpb toegevoegd. Een voorbeeld
van een beperkingenbesluit als hier bedoeld is een bestuursdwangbesluit of
dwangsombesluit dat gericht is op naleving van het bepaalde bij of krachtens
hoofdstuk I, II, III of IV van de Woningwet, zoals die wet komt te luiden
op het tijdstip dat het wetsvoorstel tot wijziging van de Woningwet en enkele
andere wetten (verbetering naleving, handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving)
(29 392) in werking treedt. De regering is voornemens dergelijke besluiten
bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te wijzen, doch
uitsluitend voorzover daarbij toepassing is gegeven aan artikel 100e, eerste
zin, van de Woningwet, zoals gewijzigd door het onderhavige wetsvoorstel (zie
terzake het voorgestelde artikel 13 en de toelichting daarop). Door toepassing
van deze bepaling van de Woningwet wordt bereikt dat het besluit niet alleen
geldt jegens degene aan wie het besluit is opgelegd, maar ook jegens zijn
rechtsopvolger en iedere verdere rechtsopvolger.Onderdeel C, onder 2Wijziging van artikel 3, eerste en tweede lid, van de
WkpbIn artikel 3, eerste en tweede lid, van de Wkpb is bepaald dat niet alleen
een beperkingenbesluit dient te worden ingeschreven in het gemeentelijke beperkingenregister
respectievelijk de openbare registers, maar ook een op dat beperkingenbesluit
betrekking hebbende beslissing in administratief beroep of rechterlijke uitspraak,
indien daarbij het beperkingenbesluit wordt vernietigd, ingetrokken of gewijzigd.
De voorgestelde wijziging van deze artikelleden houdt in dat aan deze opsomming «herroepen»
wordt toegevoegd. Deze toevoeging is noodzakelijk, omdat anders in het geval
sprake is van een rechterlijke uitspraak waarbij een beslissing op bezwaar
die zelf geen beperkingenbesluit is wordt vernietigd en het onderliggende
beperkingenbesluit wordt herroepen, er geen verplichting is tot inschrijving
van de rechterlijke uitspraak. Dit is ongewenst, omdat dit leidt tot een hiaat
in de registratie. Ter toelichting van het vorenstaande wordt het volgende
opgemerkt.Indien sprake is van een beperkingenbesluit dat is aangewezen ingevolge
de Wkpb, dan dient dat besluit in de registers te worden ingeschreven. Hetzelfde
geldt voor een op dat beperkingenbesluit betrekking hebbende beslissing op
bezwaar, maar de verplichting tot inschrijving geldt dan slechts voorzover
die beslissing op bezwaar zelf kan worden aangemerkt als een beperkingenbesluit
als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, onder 1°, van de Wkpb. Dat is het
geval indien bij de beslissing op bezwaar het beperkingenbesluit wordt gewijzigd
of komt te vervallen. Indien bij de beslissing op bezwaar het beperkingenbesluit
wordt gehandhaafd en het bezwaar ongegrond wordt verklaard, dan is die beslissing
op bezwaar geen beperkingenbesluit en hoeft die beslissing derhalve niet te
worden ingeschreven.Dit systeem brengt met zich dat indien een beslissing op bezwaar die zelf
als een beperkingenbesluit moet worden aangemerkt bij een rechterlijke uitspraak
wordt vernietigd, de rechterlijke uitspraak moet worden ingeschreven.
Indien een beslissing op bezwaar die niet zelf als een beperkingbesluit moet
worden aangemerkt bij een rechterlijke uitspraak wordt vernietigd, dan geldt
de verplichting tot inschrijving van de rechterlijke uitspraak niet.De hiervoor onderscheiden gevallen zien beide op de situatie dat het bestuursorgaan
na de vernietiging nog een nieuwe beslissing op bezwaar zal moeten nemen.
Geldt die verplichting niet, omdat de rechter met toepassing van artikel 8:72,
vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht zelf in de zaak heeft voorzien
en het onderliggende beperkingenbesluit heeft herroepen, dan dient de rechterlijke
uitspraak zonder meer te worden ingeschreven. De daartoe strekkende verplichting
wordt met de nu voorgestelde wijziging van artikel 3, eerste en tweede lid,
van de Wkpb in het leven geroepen.Onderdeel DWijziging van artikel 5, tweede lid, onderdeel c, van
de WkpbDit betreft een redactionele verduidelijking.Onderdelen E en GWijziging van de artikelen 6, eerste lid, en 8 van de
WkpbDeze wijzigingen zijn het gevolg van de heroverweging met betrekking tot
het ingevolge de Wkpb registreren van adresgegevens die reeds was aangekondigd
in de betreffende memorie van antwoord (Kamerstukken I 2003/2004, 28 218,
A, pag. 10). De hier voorgestelde wijzigingen leiden tot het vervallen van
de in artikel 6, eerste lid, onderdeel e, van de Wkpb opgenomen plicht om,
voorzover bekend, in de gemeentelijke beperkingenregistratie de plaatselijke
aanduiding (het adres) van een onroerende zaak op te nemen, en de daarmee
samenhangende in artikel 8, eerste lid, onderdeel c, van de Wkpb opgenomen
plicht om zorg te dragen voor het bijhouden van de gemeentelijke beperkingenregistratie
ingeval van wijziging van de plaatselijke aanduiding van een onroerende zaak
of zaken ten gevolge van een besluit aangaande de toekenning of wijziging
van het huisnummer, de naam van de straat of de plaats waar de onroerende
zaak of zaken is of zijn gelegen. Reden daarvan is dat het niet wenselijk
is dergelijke verplichtingen op te leggen zolang de in voorbereiding zijnde
basisregistratie adressen nog niet is gerealiseerd.Onderdeel HWijziging van artikel 10 van de WkpbDe voorgestelde wijziging van artikel 10, eerste lid, van de Wkpb is het
gevolg van de constateringen die zijn gedaan in het kader van de in het algemeen
deel van deze memorie van toelichting genoemde proefprojecten die bij de voorbereiding
van de Wkpb zijn uitgevoerd en de ontwikkelingen die zich nadien hebben voorgedaan
met betrekking tot het opzetten van de landelijke voorziening voor de gemeentelijke
beperkingengegevens. Zie terzake hoofdstuk 5 van het algemeen deel van de
memorie van toelichting. De onderhavige wijziging is noodzakelijk, omdat de
landelijke voorziening niet kan worden aangemerkt als een «permanente
aansluiting» voor «rechtstreekse raadpleging» als bedoeld
in artikel 10, eerste lid, van de Wkpb, zoals dat artikellid eerder is vastgesteld.De voorgestelde wijziging van artikel 10, tweede lid, van de Wkpb maakt
het mogelijk om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels te
geven omtrent het beheer van de landelijke voorziening.De voorgestelde wijziging van artikel 10, derde lid, van de Wkpb behelst
louter een technische aanpassing die samenhangt met de wijziging van het eerste
lid van dat artikel. Onderdeel I, onder 1 en 3Wijziging van artikel 15 van de WkpbDe in onderdeel I, onder 1, voorgestelde wijziging van artikel 15, eerste
lid, eerste zin, van de Wkpb is van redactionele aard. Voorts kan de tweede
zin van dat lid vervallen omdat de daarin opgenomen bevoegdheid om bij algemene
maatregel van bestuur nadere regels te geven omtrent het aanbieden niet noodzakelijk
is. De Kadasterwet en het Kadasterbesluit voorzien reeds afdoende in regels
ten aanzien van dit aanbieden. In onderdeel I, onder 3, wordt voorgesteld
het vierde lid van artikel 15 van de Wkpb te doen vervallen omdat artikel
48 van de Kadasterwet een voldoende en uitputtende regeling biedt voor de
betreffende in de kadastrale registratie op te nemen gegevens.Onderdeel JNieuw artikel 15a van de WkpbEen van de doelstellingen van de Wkpb is het vergroten van de toegankelijkheid
van overheidsinformatie, doordat informatie over publiekrechtelijke beperkingen
ten aanzien van onroerende zaken snel en eenvoudig te achterhalen is via het
Kadaster en de gemeenten (Kamerstukken II 2001/2002, 28 218, nr. 3,
pag. 6). Artikel 10 van de Wkpb, zoals gewijzigd bij het onderhavige
wetsvoorstel, maakt het mogelijk dat de gemeentelijke beperkingenregistraties
bij het Kadaster kunnen worden geraadpleegd. Dit zal, zoals hiervoor is gebleken,
plaatsvinden via een landelijke voorziening, waarlangs de netwerken van de
verschillende gemeenten en het Kadaster met elkaar corresponderen. De informatievoorziening
over beperkingenbesluiten van gemeentelijke bestuursorganen bij het Kadaster
is hiermee voldoende verzekerd.Het nieuw voorgestelde artikel 15a van de Wkpb heeft betrekking op de
omgekeerde situatie, te weten de informatievoorziening bij de gemeenten over
beperkingenbesluiten van andere dan gemeentelijke bestuursorganen. Dit artikel
is opgenomen teneinde er bij de gemeenten en burgers geen twijfel over te
doen bestaan dat burgemeester en wethouders aan eenieder desgewenst de mogelijkheid
moeten bieden om de kadastrale registratie ten kantore van de gemeente in
te zien. Hieraan kan bijvoorbeeld behoefte bestaan ingeval een burger zelf
niet de beschikking heeft over een aansluiting op het openbare internet en
het dichtstbijzijnde kantoor van het Kadaster zich in een andere gemeente
bevindt.Naar de huidige stand van de techniek zijn er verschillende mogelijkheden
waarmee invulling kan worden gegeven aan het voorgestelde artikel 15a.In de eerste plaats kan worden gebruikgemaakt van het systeem Kadaster-on-line.
In dit systeem wordt alle informatie met betrekking tot een perceel in samenhang
ontsloten. Dit systeem richt zich met name op zakelijke gebruikers, waaronder
gemeenten, omdat voor de toegang op dit systeem een abonnement moet worden
afgesloten. Raadpleging van Kadaster-on-line kan op twee manieren plaatsvinden.
Ofwel via de applicatie Kadaster-on-line, ofwel via berichtenverkeer met Kadaster-on-line
door de eigen gemeentelijke Wkpb-applicatie. In eerstgenoemde situatie vindt
het stellen van de zoekvraag en het beantwoorden daarvan binnen Kadaster-on-line
zelf plaats. In laatstgenoemde situatie vindt het stellen van de zoekvraag
in de eigen gemeentelijke Wkpb-applicatie plaats. Vervolgens wordt vanuit
Kadaster-on-line een geautomatiseerd antwoordbericht teruggezonden, dat binnen
de eigen gemeentelijke Wkpb-applicatie kan worden verwerkt en gepresenteerd.
Informatietechnisch zijn de varianten «applicatie» en «berichtenverkeer»
volkomen identiek. Verschil is dat bij berichtenverkeer aan gemeenten de mogelijkheid
wordt geboden om het antwoordbericht te combineren met overige informatieverstrekkingen
die de gemeente relevant acht. Hierbij kan worden gedacht aan informatieverstrekkingen
die niet onder het Wkpb-regime vallen.Een tweede manier voor de gemeenten om invulling te geven aan het voorgestelde
artikel 15a van de Wkpb is door het raadplegen van www.kadaster.nl. Deze mogelijkheid
staat ook open voor particuliere gebruikers. Weliswaar is de informatieverstrekking
op basis van Kadaster-on-line op onderdelen anders ingericht dan de informatieverstrekking
op basis van www.kadaster.nl, maar wat betreft de gegevens over geregistreerde
beperkingenbesluiten doet zich tussen beide systemen geen verschil voor.Onderdeel KWijziging van artikel 16 van de WkpbDe wijziging in onderdeel K, onder 1, is opgenomen met het oog op het
in bijzondere wetten, zoals de Monumentenwet 1988, voorkomen van specifieke
bepalingen met betrekking tot het door het Kadaster leveren van (gewijzigde)
gegevens omtrent de kadastrale aanduiding van een onroerende zaak en het verwerken
van die gegevens. Omdat die specifieke bepalingen ook betrekking kunnen hebben
op de levering en verwerking van andere gegevens, bijvoorbeeld die, bedoeld
in artikel 48, tweede lid, onder a, van de Kadasterwet, heeft het de voorkeur
dat in die gevallen de specifieke bepaling voorgaat boven het bepaalde in
de Wkpb. Met de voorgestelde toevoeging wordt dat bereikt. Daardoor wordt
verduidelijkt welk regime krachtens welke wet geldt bij de uitvoering van
de betreffende verplichtingen voor samenhangende categorieën van gegevens.De wijziging in onderdeel K, onder 2, is van redactionele aard.Onderdeel LWijziging van artikel 17 van de WkpbDeze wijziging is van redactionele aard.Onderdelen M en NWijziging opschrift paragraaf 4 van de Wkpb en nieuwe
artikelen 17a, 17b en 17c van de WkpbIngevolge deze onderdelen worden in de Wkpb het opschrift van paragraaf 4
gewijzigd en een drietal overgangsbepalingen (de artikelen 17a, 17b en 17c)
in die paragraaf opgenomen.Het heeft de voorkeur dat deze bepalingen, via dit voorstel voor een Invoeringswet,
in de Wkpb zelf worden opgenomen zodat degenen die met de uitvoering van de
Wkpb zijn belast alleen die wet hoeven te raadplegen om na te gaan hoe met
bestaande beperkingenbesluiten en de daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken dient te worden omgegaan
en in welke mate de aansprakelijkheidsartikelen ten aanzien van die stukken
van toepassing zijn.Artikelen 17a, eerste en tweede lid, en 17b van de WkpbVooropgesteld wordt dat hetgeen hierna met betrekking tot bestaande beperkingenbesluiten
wordt opgemerkt mede ziet op de daarop betrekking hebbende beslissingen in
administratief beroep of rechterlijke uitspraken. Kortheidshalve is dit niet
verder uitgeschreven.De artikelen 17a, eerste en tweede lid, en 17b, eerste en tweede lid,
van de Wkpb gaan uit van een vergelijkbare regeling voor ten tijde van de
inwerkingtreding van de Wkpb bestaande beperkingenbesluiten van respectievelijk gemeentelijke bestuursorganen (artikel 17a) en andere bestuursorganen
(artikel 17b).Kern van de regeling voor beide soorten beperkingenbesluiten is dat deze
binnen twee jaren na het tijdstip van de inwerkingtreding van de Wkpb (uitgaande
van de inwerkingtreding van de Wkpb met ingang van 1 januari 2007 is
dat dus vóór 1 januari 2009) dienen te worden ingeschreven
in het gemeentelijk beperkingenregister respectievelijk aan het Kadaster dienen
te worden aangeboden ter inschrijving in de openbare registers. Ingevolge
artikel 19, eerste lid, van Boek 3 van het BW geschiedt de inschrijving in
de openbare registers terstond na de aanbieding. Na de inschrijving in het
gemeentelijk beperkingenregister respectievelijk de openbare registers, dient
bijhouding van de gemeentelijke beperkingenregistratie respectievelijk de
kadastrale registratie plaats te vinden.Indien de publiekrechtelijke beperking waarvan het betreffende beperkingenbesluit
de grondslag vormt binnen voornoemde periode van twee jaar ophoudt te gelden,
dan mag (het aanbieden ter) inschrijving achterwege blijven. Indien in zo’n
geval toch tot inschrijving wordt overgegaan, moet wanneer de publiekrechtelijke
beperking ophoudt te gelden dit overeenkomstig de Wkpb worden geregistreerd.Artikel 17b, derde lid, van de Wkpb bevat voor beperkingenbesluiten als
bedoeld in artikel 3, tweede lid, die op het tijdstip van inwerkingtreding
van de Wkpb reeds zijn ingeschreven in de openbare registers, een uitzondering
op de in artikel 17b, eerste lid, van de Wkpb vervatte verplichting. Deze
beperkingenbesluiten gelden met ingang van dat tijdstip als te zijn ingeschreven
in die registers overeenkomstig de Wkpb. Het ter inschrijving aanbieden van
deze stukken hoeft daarom niet opnieuw plaats te vinden.Met betrekking tot de vorm waarin de in de artikelen 17a, eerste lid,
en 17b, eerste lid, van de Wkpb bedoelde beperkingenbesluiten dienen te worden
ingeschreven, wordt het volgende opgemerkt.Uiteraard geldt ook voor deze bestaande beperkingenbesluiten als uitgangspunt
dat deze, net zoals de beperkingenbesluiten die dateren van na de inwerkingtreding
van de Wkpb, in de vorm van het originele beperkingenbesluit of een gewaarmerkt
afschrift daarvan in het gemeentelijk beperkingenregister of de openbare registers
moeten worden ingeschreven. Hierdoor kan de burger ook de bestaande beperkingenbesluiten
rechtstreeks in deze registers raadplegen en hoeft hij deze beperkingenbesluiten
niet op een andere wijze te achterhalen. De doelstelling van de Wkpb –
het vergroten van de kenbaarheid van de publiekrechtelijke beperkingen ten
aanzien van onroerende zaken – wordt op deze wijze zo goed mogelijk
gediend. Weliswaar zullen de betrokken bestuursorganen om de bestaande beperkingenbesluiten
gedurende de gestelde overgangstermijn van twee jaren in te schrijven een
inhaalslag moeten maken, mede omdat uit de artikelen 7, eerste lid, en 15,
eerste lid, van de Wkpb volgt dat de beperkingenbesluiten van de actuele kadastrale
aanduiding zullen moeten worden voorzien, maar in het merendeel van de gevallen
zal die inhaalslag zonder al te veel problemen kunnen worden gemaakt, daarbij
mede in aanmerking genomen de tijd die de bestuursorganen hebben gehad om
zich op de inwerkingtreding van de Wkpb voor te bereiden.In een gering aantal gevallen zal echter, naar thans de verwachting is,
voornoemde inhaalslag wel problemen opleveren vanwege bijvoorbeeld de aantallen
besluiten die moeten worden ingeschreven en de onderlinge verwevenheid van
die besluiten. Een voorbeeld hiervan is de situatie die zich voordoet bij
de bestaande beperkingenbesluiten op grond van de Wbb. Ter voorkoming van
het ontstaan van een onevenredige werklast kan het in zo’n geval voor
het betreffende bestuursorgaan een oplossing zijn om in plaats van de beperkingenbesluiten
zelf in te schrijven te kunnen volstaan met het inschrijven van een door hem
vastgestelde lijst met daarop vermeld de actuele stand van zaken met betrekking
tot de beperkingenbesluiten. Dit geldt met name in die gevallen
waarin de bestuursorganen in de praktijk zelf al werken met zo’n lijst.
In verband hiermee is in de artikelen 17a, tweede lid, en 17b, tweede lid,
van de Wkpb de mogelijkheid opgenomen om in plaats van de bestaande beperkingenbesluiten
een opgave van die beperkingenbesluiten in te schrijven respectievelijk ter
inschrijving aan te bieden die ten minste inhoudt een door het betrokken bestuursorgaan
vastgestelde lijst met de gegevens als nader omschreven onder a en b van de
betreffende artikelleden. Het betreft hier een korte aanduiding van de aard
en inhoud van de publiekrechtelijke beperking alsmede de actuele kadastrale
aanduiding van de betreffende onroerende zaak of zaken.Achtergrond van het gebruik van «ten minste» is dat er ook
nog tussenvormen denkbaar zijn die zijn gelegen tussen enerzijds de bestaande
beperkingenbesluiten zelf en anderzijds de hiervoor bedoelde lijst. In dat
verband kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een opgave in de vorm van een
overzicht waaraan aan de in de artikelen 17a, tweede lid, onder a en b, en
17b, tweede lid, onder a en b, van de Wkpb genoemde gegevens een korte beschrijving
van de zakelijke inhoud van de betreffende beperkingenbesluiten is toegevoegd.Bij het vorenstaande dient te worden aangetekend dat het inschrijven van
een opgave als hiervoor bedoeld – dus ten minste een lijst die voldoet
aan de in de artikelen 17a, tweede lid, onder a en b, en 17b, tweede lid,
onder a en b, van de Wkpb genoemde eisen –, niet past in het systeem
van de Wkpb. Indien een dergelijke opgave wordt ingeschreven zijn de betreffende
beperkingenbesluiten immers zelf niet uit het gemeentelijk beperkingenregister
of de openbare registers kenbaar. Omdat echter in die situatie het bestaan
van het beperkingenbesluit op zichzelf wel uit de gemeentelijke beperkingenregistratie
of de kadastrale registratie zal blijken en bovendien naar verwachting slechts
in een beperkt aantal gevallen zal worden teruggegrepen op de mogelijkheid
om te volstaan met het inschrijven van een opgave als hiervoor bedoeld, wordt
deze afwijking van het systeem van de Wkpb als aanvaardbaar beschouwd. Overigens
zal de eerste ondergetekende ervoor zorg dragen dat de Regeling tarieven kadaster,
waarbij zij de tarieven van het kadastraal recht vaststelt, ter voorkoming
van een oneigenlijk gebruik van de in de artikelen 17a, tweede lid, en 17b,
tweede lid, van de Wkpb geboden ruimte zodanig zal worden aangepast dat het
voor de kosten geen verschil maakt of in de openbare registers de afzonderlijke
beperkingenbesluiten worden ingeschreven, of een opgave als hiervoor bedoeld.Artikel 17a, derde en vierde lid, van de WkpbArtikel 17a, derde lid, van de Wkpb ziet op beperkingenbesluiten van gemeentelijke
bestuursorganen alsmede daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep of rechterlijke uitspraken, die op het tijdstip van de inwerkingtreding
van de Wkpb zijn ingeschreven in de openbare registers. Deze stukken zullen –
opnieuw – moeten worden ingeschreven in het gemeentelijk beperkingenregister.
Met betrekking tot die inschrijving heeft het Kadaster geen actieve rol. Het
is de taak van burgemeester en wethouders van de betreffende gemeente om zelf
te bezien of een in de openbare registers ingeschreven stuk als hiervoor bedoeld
de grondslag vormt voor een op het tijdstip van de inwerkingtreding van de
Wkpb geldende publiekrechtelijke beperking en, indien dat het geval is, om
vervolgens dit stuk in het gemeentelijk beperkingenregister in te schrijven.
Ingevolge artikel 17a, derde lid, van de Wkpb is het Kadaster echter wel gehouden
om indien burgemeester en wethouders hierom verzoeken, aan dit proces medewerking
te verlenen. In dat verband kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het verstrekken
van overzichten per gemeente van alle beperkingenbesluiten die op het tijdstip
van de inwerkingtreding van de Wkpb in de openbare registers
zijn ingeschreven.Aan de verantwoordelijkheid van burgemeester en wethouders voor een correcte
uitvoering van artikel 17a, eerste lid, van de Wkpb doet dit echter niet af.Artikel 17a, vierde lid, van de Wkpb vormt het sluitstuk van de inschrijving
in het gemeentelijk beperkingenregister van de stukken als bedoeld in artikel
17a, derde lid, van de Wkpb. Indien de inschrijving van die stukken is voltooid,
dan dienen burgemeester en wethouders dit schriftelijk aan het Kadaster te
melden, zodat dit de vermeldingen van de betreffende publiekrechtelijke beperkingen
uit de kadastrale registratie kan verwijderen.Artikel 17c van de WkpbIn dit artikel is bepaald dat op de schending van verplichtingen krachtens
de Wkpb ten aanzien van beperkingenbesluiten als bedoeld in de artikelen 17a
en 17b van de Wkpb artikel 162 van Boek 6 van het BW van toepassing is. Met
andere woorden, de artikelen 13 en 17 van de Wkpb zijn op de schending van
dergelijke verplichtingen dus niet van toepassing. Hieraan ligt de rechtszekerheid
ten grondslag. Uit hoofde van dat beginsel is het onwenselijk om een nieuwe
aansprakelijkheidsregeling van toepassing te verklaren op de registratie van
beperkingenbesluiten die dateren van voor het tijdstip van de inwerkingtreding
van de Wkpb. In praktische zin heeft het voorgestelde artikel 17c voor de
burger geen gevolgen. Het maakt voor hem geen verschil of hij een overheid
vanwege de schending van verplichtingen krachtens de Wkpb aanspreekt op grond
van artikel 162 van Boek 6 van het BW dan wel op grond van artikel 13 of 17
van de Wkpb.Artikel 13Dit artikel wijzigt artikel 100e van de Woningwet, zoals die wet komt
te luiden na de inwerkingtreding van de in het wetsvoorstel tot wijziging
van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering naleving, handhaafbaarheid
en handhaving bouwregelgeving) (29 392), opgenomen regeling. De voorgestelde
wijziging leidt ertoe dat de in artikel 100e, tweede lid (oud), gestelde voorwaarde
om de in artikel 100e, eerste lid (oud), bedoelde zakelijke werking van een
handhavingsbesluit te bereiken (te weten de voorwaarde dat het betreffende
handhavingsbesluit is aangeboden ten behoeve van inschrijving in de openbare
registers), wordt vervangen door de bevoegdheid van burgemeester en wethouders
om bij het besluit te bepalen of dat zakelijke werking heeft. Achtergrond
van deze wijziging is dat de regering voornemens is een bestuursdwangbesluit
of dwangsombesluit dat gericht is op naleving van het bepaalde bij of krachtens
hoofdstuk I, II, III of IV van de Woningwet, zoals gewijzigd door het voornoemde
wetsvoorstel, bij het Aanwijzingsbesluit Wkpb als beperkingenbesluit aan te
wijzen, doch uitsluitend voorzover dat besluit zakelijke werking heeft. Dit
brengt met zich dat voor het ontstaan van de zakelijke werking een afzonderlijk
ijkpunt dient te worden gecreëerd dat losstaat van de inschrijving. In
verband hiermee is in het voorgestelde artikel 100e van de Woningwet het ontstaan
van de zakelijke werking gekoppeld aan het besluit zelf, door aan burgemeester
en wethouders de bevoegdheid toe te kennen om bij het besluit te bepalen of
dat zakelijke werking heeft. Eerst indien van die bevoegdheid gebruik is gemaakt,
zal het besluit vervolgens moeten worden ingeschreven krachtens de Wkpb. Artikelen 14 en 15InwerkingtredingDe regering is voornemens de Wkpb in werking te laten treden met ingang
van 1 januari 2007. Ingevolge artikel 14 treedt de Wkpb in werking op
het tijdstip waarop de Invoeringswet Wkpb in werking treedt. Ingevolge artikel
15 treedt de Invoeringswet Wkpb in werking op een bij koninklijk besluit te
betalen tijdstip. De Invoeringswet Wkpb zal tezamen met de Wkpb, het Aanwijzingsbesluit
Wkpb, het Uitvoeringsbesluit Wkpb en de Uitvoeringsregeling Wkpb in werking
treden.Voor de datum 1 januari 2007 is in overleg met het Kadaster en de
VNG gekozen teneinde gemeenten maar ook provincies, waterschappen, Kadaster
en rijksoverheid in staat te stellen zich voldoende voor te bereiden op de
invoering van het wettelijke stelsel.Op de wijze waarop de rijksoverheid en de VNG de invoering van het stelsel
bij met name de gemeenten begeleiden en op de samenhang met de invoering van
de basisregistraties bij gemeenten is hiervoor, in het algemeen deel van deze
memorie van toelichting, en op pagina 10 van de memorie van antwoord behorende
bij het wetsvoorstel dat leidde tot de Wkpb (Kamerstukken I 2003/2004, 28 218,
A) reeds uitvoerig ingegaan. Kortheidshalve zij daarnaar verwezen.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerDe Minister van Justitie,J. P. H. Donner BIJLAGE Lijst van beperkingenbesluiten ten aanzien
waarvan het voornemen bestaat deze in de eerste tranche bij het Aanwijzingsbesluit
Wkpb als zodanig aan te wijzen1. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van binnenlandse zaken en koninkrijksrelatiesGemeentewet– (artikel 149) besluit krachtens gemeentelijke verordening tot
aanwijzing van een onroerende zaak als gemeentelijk monument;– (artikel 149) besluit strekkend tot het krachtens verordening
opleggen van een anti-speculatiebeding;– (artikel 174a) besluit van de burgemeester tot het sluiten van
een woning, een niet voor het publiek toegankelijk lokaal of een bij die woning
of dat lokaal behorend erf;– (artikel 222, zoals dit artikel tot 1 januari 1995 heeft
geluid) gemeentelijk bekostigingsbesluit strekkend tot het heffen van een
gemeentelijke bouwgrondbelasting krachtens verordening;– (artikel 222, zoals dit artikel tot 1 januari 1995 heeft
geluid, juncto artikel 216) vaststelling verordening tot het heffen van een
gemeentelijke bouwgrondbelasting;– (artikel 222, zoals dit artikel vanaf 1 januari 1995
luidt) gemeentelijk bekostigingsbesluit strekkend tot het heffen van een gemeentelijke
baatbelasting krachtens verordening;– (artikel 222, zoals dit artikel vanaf 1 januari 1995
luidt, juncto artikel 216) vaststelling verordening tot het heffen van een
gemeentelijke baatbelasting.Provinciewet– (artikel 145) besluit krachtens provinciale verordening tot aanwijzing
van een onroerende zaak als provinciaal monument.2. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van defensieBelemmeringenwet Landsverdediging– (artikelen 6 en 7) een door of namens de Minister van Defensie
of de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties opgelegde gedoogplicht
voor een ieder inzake het duurzaam of tijdelijk gebruik van onroerende zaken
voor de aanleg, de instandhouding of het gebruik van een werk ten behoeve
van de landsverdediging, met inbegrip van, voorzover van toepassing, het in
artikel 7 van de Belemmeringenwet Landsverdediging bedoelde mandaatbesluit.3. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van landbouw, natuur en voedselkwaliteitBoswet– (artikel 13) bij besluit van de Ministers van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap en Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit opgelegd kapverbod in
een daarbij aangewezen gebied.Flora- en faunawet– (artikel 19) aanwijzing van een plaats als beschermde leefomgeving
door gedeputeerde staten;– (artikel 24) voorlopige aanwijzing van een plaats als beschermde
leefomgeving door gedeputeerde staten; – (artikel 25) besluit van gedeputeerde staten tot gehele of gedeeltelijke
intrekking van de aanwijzing van een plaats als beschermde leefomgeving.Natuurbeschermingswet 1998– (artikel 10, eerste lid) aanwijzing door de Minister van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit van een natuurmonument als beschermd natuurmonument;– (artikel 10a, eerste lid) aanwijzing door de Minister van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit van een gebied ter uitvoering van richtlijn (EEG)
nr. 79/409 en richtlijn (EEG) nr. 92/43;– (artikel 12) voorlopige aanwijzing van een natuurmonument als
beschermd natuurmonument, respectievelijk voorlopige aanwijzing van een gebied
ter uitvoering van richtlijn (EEG) nr. 79/409 en richtlijn (EEG) nr. 92/43,
door de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit;– (artikel 15) besluit van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
tot het geheel of gedeeltelijk intrekken of wijzigen van een aanwijzing als
beschermd natuurmonument of een aanwijzing van een gebied ter uitvoering van
richtlijn (EEG) nr. 79/409 en richtlijn (EEG) nr. 92/43;– (artikel 27) aanwijzing door de Minister van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit van een gebied ter uitvoering van verdragen of andere
internationale verplichtingen met betrekking tot natuur- en landschapsbehoud
met uitzondering van de richtlijn (EEG) nr. 79/409 en de richtlijn (EEG)
nr. 92/43, voorzover die verdragen of verplichtingen zulks met zich brengen.Wet agrarisch grondverkeer– (artikel 7) aanwijzing als landgoed door de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap in overeenstemming met de Minister van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit;– (artikel 37, derde lid) vestiging van een voorkeursrecht bij koninklijk
besluit.4. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van onderwijs, cultuur en wetenschap.Monumentenwet 1988– (artikel 3, eerste lid) aanwijzing door de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap van een niet binnen het grondgebied van enige gemeente
gelegen onroerend monument als beschermd monument;– (artikel 42) door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
opgelegde gedoogplicht inhoudend dat een rechthebbende ten aanzien van een
terrein moet dulden dat een overheid of instelling in het belang van archeologisch
onderzoek dat terrein betreedt, daarop metingen verricht dan wel daarin opgravingen
doet;– (artikel 49, eerste lid) voorschriften van de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap met betrekking tot de uitvoering van werken dan wel
een last tot stillegging van die werken. 5. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van verkeer en waterstaatBelemmeringenwet Privaatrecht– (artikelen 2, vijfde lid, en 3, tweede lid) door de Minister van
Verkeer en Waterstaat opgelegde gedoogplichten;– (artikel 5) bevel van de Minister van Verkeer en Waterstaat tot
verplaatsing van een werk.Grondwaterwet– (artikel 31) door gedeputeerde staten opgelegde gedoogplicht.Luchtvaartwet– (artikel 38) door de Minister van Verkeer en Waterstaat of de
Minister van Defensie opgelegd verbod ten aanzien van het hebben van roerende
zaken, het oprichten of het hebben van bouwwerken of andere opstallen dan
wel het planten of het hebben van gewassen op bepaalde terreinen of op die
terreinen boven een door hem te bepalen hoogte.Ontgrondingenwet– (artikel 21g) door de Minister van Verkeer en Waterstaat opgelegde
gedoogplicht.Waterstaatswet 1900– (artikel 12) besluit van de Kroon, gedeputeerde staten of het
bestuur van een gemeente of waterschap tot verbetering of aanleg van een watergang
waarbij verandering wordt gebracht in de staat van onroerende zaken, kunstwerken
daaronder niet begrepen;– (artikel 12a) bevel van de Kroon dan wel van gedeputeerde staten
tot het veranderen, verplaatsen of verwijderen van kunstwerken ter verbetering
van een watergang.6. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van volksgezondheid, welzijn en sportOpiumwet– (artikel 13b, eerste lid) besluit van de burgemeester tot toepassing
van bestuursdwang, indien dat besluit strekt tot sluiting van het betreffende
object.7. Categorieën van beperkingenbesluiten krachtens
wetten op het gebied van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheerHuisvestingswet– (artikelen 33 en 34) vaststelling huisvestingsverordening (splitsingsvergunningenstelsel
appartementsrechten);– (artikel 40) besluit (last) van het college van burgemeester en
wethouders tot vordering van het gebruik als woonruimte van een gebouw. Wet bodembeschermingTenzij het betreft bodem onder oppervlaktewater die eigendom is van een
publiekrechtelijke rechtspersoon:– (artikel 29, eerste lid, juncto artikel 37, eerste lid) beschikking
van gedeputeerde staten dat sprake is van een geval van ernstige verontreiniging,
al dan niet met zodanige risico’s dat spoedige sanering noodzakelijk
is;– (artikel 30 juncto de artikelen 31en 35) maatregel (bevel) van
gedeputeerde staten (artikel 30) of van de waterkwaliteitsbeheerder (artikel
35) (eventueel vooruitlopend daarop: van de commissaris van de Koning (artikel
31)) bij een ongewoon voorval;– (artikel 39, tweede en vijfde lid) beschikking van gedeputeerde
staten, houdende instemming met het saneringsplan of aanwijzingen omtrent
de verdere uitvoering van de sanering;– (artikel 39b juncto artikel 14 van het Besluit uniforme saneringen)
beschikking van gedeputeerde staten houdende instemming met het verslag van
een uniforme sanering als bedoeld in artikel 39b;– (artikel 39c, tweede lid) beschikking van gedeputeerde staten,
houdende instemming met het verslag van een sanering niet zijnde een uniforme
sanering als bedoeld in artikel 39b;– (artikel 39d, derde lid) beschikking van gedeputeerde staten,
houdende instemming met het nazorgplan;– (artikel 43) bevel van gedeputeerde staten tot tijdelijke beveiligingsmaatregelen,
tot het verrichten van onderzoek, tot het beheren of saneren van de bodem
en overige daar genoemde beschikkingen;– (artikel 49) maatregel (bevel) van gedeputeerde staten;– (artikel 50) vordering van eigendom of gebruik door de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer;– (artikel 63a) uitoefening bevoegdheden als bedoeld in de artikelen
29, 37, 39, 39b, 39c, 39d, 43, 49 en 50, door de Minister van Verkeer en Waterstaat;– (artikel 63d) uitoefening bevoegdheden als bedoeld in de artikelen
49, eerste en tweede lid, juncto artikel 30, door de waterkwaliteitsbeheerder;– (artikel 88) uitoefening bevoegdheden als bedoeld in de artikelen
29, 30, 31, 37, 39, 39b, 39c, 39d, 43 en 49, door de gemeenten Amsterdam, ’s-Gravenhage,
Rotterdam en Utrecht of een andere gemeente die is aangewezen op grond van
artikel 88, achtste lid, dan wel door een plusregio als bedoeld in artikel
88, tweede lid.Wet inzake de luchtverontreiniging– (artikel 60) door de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer opgelegde gedoogplicht voorzover deze betreft het
gebruik maken van onroerende zaken ten behoeve van het bepalen van luchtverontreiniging.Wet voorkeursrecht gemeenten– (artikel 2) aanwijzing van gronden bij besluit van de gemeenteraad;– (artikel 6) voorstel van het college van burgemeester en wethouders
tot aanwijzing van gronden;– (artikel 8) aanwijzing van gronden bij besluit van de gemeenteraad;– (artikel 8a) voorstel van het college van burgemeester en wethouders
tot aanwijzing van gronden. Woningwet– (artikelen 14 tot en met 20) aanschrijving door het college van
burgemeester en wethouders;– (artikelen 14 tot en met 20 juncto artikel 125 van de Gemeentewet
en artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht) bestuursdwangbesluit, respectievelijk
dwangsombesluit van het college van burgemeester en wethouders, gericht op
naleving van de op de betreffende artikelen van de Woningwet gebaseerde aanschrijvingen;– (artikel 97) besluit van het college van burgemeester en wethouders
tot het sluiten van een gebouw, open erf of terrein.Woningwet (zoals deze luidt vanaf het tijdstip dat het
bij koninklijke boodschap van 5 januari 2004 ingediende voorstel van
wet tot wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering naleving,
handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) (29 392), na tot wet
te zijn verheven, in werking treedt)– (artikel 13) door het college van burgemeester en wethouders opgelegde
plicht tot het treffen van voorzieningen tot op ten hoogste nieuwbouwniveau
met betrekking tot een bestaand gebouw, ander bouwwerk, niet zijnde een gebouw,
of standplaats;– (artikel 13a) door het college van burgemeester en wethouders
opgelegde plicht tot het treffen van voorzieningen om een bouwwerk of standplaats
in overeenstemming te brengen met redelijke eisen van welstand;– (artikel 14) door het college van burgemeester en wethouders opgelegde
plicht om een in dat artikel genoemd object aan een ander in gebruik of beheer
te geven;– (artikel 97) besluit van het college van burgemeester en wethouders
tot het sluiten van een gebouw, open erf of terrein;– (artikel 100e juncto artikel 125 van de Gemeentewet en artikel
5:32 van de Algemene wet bestuursrecht) bestuursdwangbesluit, respectievelijk
dwangsombesluit van het college van burgemeester en wethouders, gericht op
naleving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I, II, III of IV van
de Woningwet, doch uitsluitend voorzover daarbij met toepassing van artikel
100e, eerste zin, van de Woningwet is bepaald dat het besluit mede geldt jegens
de rechtsopvolger van degene aan wie dat besluit is opgelegd alsmede jegens
iedere verdere rechtsopvolger;– (artikel 100b) vorderingsbesluit tot handhaving van de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. XNoot1De basis hiervoor is gecreëerd met de Regeling van 1 juli 1996
tot wijziging van de Uitvoeringsregeling Kadasterwet 1994 (Stcrt. 1996, 130). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30608-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl