Modernisering ouderenzorg; Verslag algemeen overleg over voortgang project modernisering ouderenzorg en voortgang indicatiestelling
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24333, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24333 nr. 36

03-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en SportOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24333Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24608Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 333Modernisering ouderenzorg24 608Indicatiestelling in de zorgnr. 36VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 3 september 1997De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 18 juni 1997 overleg gevoerd met staatssecretaris
Terpstra van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de voortgang van
het project modernisering ouderenzorg(24 333, nr. 28) en over de brief van 12 mei 1997 inzake voortgang indicatiestelling (24 608,
nr. 3).Hierbij kunnen tevens worden betrokken:– de brief van 14 april 1997 inzake zak- en kleedgeldregeling bewoners
van verzorgingshuizen (VWS-97-494);– de brief van 23 april 1997 en 12 juni 1997 (Kamerstuk 24 333,
nr. 34) inzake eigen bijdragen voor bewoners van verzorgingshuizen (VWS-97-594).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Vliegenthart (PvdA) wilde de voortgang van de modernisering
van de ouderenzorg toetsen aan de volgende vragen. Wordt het doel van de modernisering
bereikt, namelijk dat het totale aanbod aan ouderenzorg beter aansluit op
de vraag? Is er voldoende capaciteit om de zorg te bieden die nodig is? Voldoet
de kwaliteit van de zorg aan de toenemende intensiteit van de zorgvraag? Zij
herinnerde aan het feit dat de Kamer een jaar geleden unaniem de motie-Vliegenthart
aanvaardde. Hierin werd aan de regering gevraagd om een toereikend financieel
kader op te stellen voor de ouderenzorg, rekening houdend met de ontwikkeling
van de zorgvraag en de stijging van de zorgzwaarte. Een systematische integrale
uitvoering van deze motie heeft nog niet plaatsgevonden, ook al zijn er op
onderdelen, zoals de thuiszorg en de verpleegunits, een groot aantal maatregelen
getroffen en zal er in september gepraat worden over de verkenningen.Mevrouw Vliegenthart was van mening dat er meer moet gebeuren. Het onderzoek
van Coopers & Lybrand geeft wat de provinciale plannen betreft een weinig
florissant beeld van de capaciteit. De capaciteitsreductie zal hoger uitpakken
dan vorig jaar gedacht. Er zal ten minste 10% van de plaatsen verdwijnen,
totaal ongeveer 10 000 bedden. Wel vindt er tegelijkertijd uitbreiding
plaats van de zorg «buiten de muren», maar dezezorg
is veel lichter van aard dan de 24-uurszorg die in de verzorgingshuizen geboden
wordt. Terwijl het aantal ouderen dat een beroep moet doen op de zorg groeit,
is er voor steeds minder mensen plaats. Hierdoor zal de thuiszorg steeds zwaarder
belast worden, terwijl mensen die 24-uurszorg nodig hebben deze niet krijgen,
een situatie die in een land als Nederland niet zou mogen voorkomen.Uit het onderzoek is verder gebleken, zo zei zij, dat niet gepland wordt
op basis van behoefte of langetermijnvisie en evenmin in samenhang met overige
ouderenzorgvoorzieningen, zoals thuiszorg en verpleeghuiszorg. Bij de planning
gaat het er uitsluitend om dat men binnen de financiële kaders blijft.
Al deze factoren maken dat er een onvoldoende samenhangend beleid in de regio's
totstandkomt. Zij benadrukte dat het voor de PvdA onaanvaardbaar is dat, terwijl
de vraag naar ouderenzorg groeit, de intramurale capaciteit of de daarmee
vergelijkbare extramurale capaciteit afneemt. Kan de staatssecretaris de belemmeringen
inventariseren die een integrale planning in de weg staan, zodat tot een meer
samenhangend beleid in de regio's kan worden gekomen?Zij wees er vervolgens op dat in het advies van het College voor de ziekenhuisvoorzieningen,
maar ook in het SCP-rapport nog steeds wordt uitgegaan van 180 000 intramurale
plaatsen, terwijl dat er volgens zeggen van de staatssecretaris inmiddels
nog maar 165 000 zijn. In feite wordt nu dus gesproken over de mogelijkheid
van stabilisatie op het lagere niveau van 165 000 plaatsen. Kan de staatssecretaris
op basis van het advies van het College voor de ziekenhuisvoorzieningen over
de integrale planningsnorm en op basis van een integraal overzicht van de
huidige verdeling van de verzorgingshuis- en verpleeghuiscapaciteit en de
thuiszorgmiddelen over de verschillende regio's, een voorstel doen om gericht
de capaciteitsreductie tegen te gaan in die regio's waar men onder de capaciteitsnorm
zakt? Een integraal beeld maakt het ook mogelijk om in probleemgebieden zoals
Noord-Brabant een gericht beleid te voeren. Wanneer zal de staatssecretaris
het eindrapport van Coopers & Lybrand aan de Kamer doen toekomen? Kan
dit voor de bespreking van de verkenningen in september gebeuren?Mevrouw Vliegenthart vestigde vervolgens de aandacht op de kwaliteit van
de zorg. Personeel en directies maar ook bewonerscommissies en individuele
bewoners hebben aan de bel getrokken omdat de basiskwaliteit in het geding
is. Het gaat hierbij om zaken als een wasbeurt een maal per twee weken, te
weinig aandacht voor de sociale problematiek en te weinig personeel voor de
groeiende groep dementerende ouderen. Ook worden soms dwangmiddelen gebruikt,
terwijl dit niet is toegestaan. Hoe staat het met het inspectieonderzoek terzake?Mevrouw Vliegenthart had verder uit het onderzoek van Van Loveren &
Partners begrepen dat de verschillen in zorgniveau bij de verzorgingstehuizen
enorm groot zijn. De personele inzet per 100 bewoners loopt van minimaal 33
formatieplaatsen tot maximaal 57. Ook de inzet van hulpmiddelen vertoont een
dergelijk divers beeld. Kan de staatssecretaris op basis van de uitkomsten
van de verschillende onderzoeken met een plan komen dat personele oplossingen
biedt in die situaties waar men onder de norm van een verantwoorde kwaliteit
in de verzorgingshuizen zit? En is zij bereid om met haar collega van Sociale
Zaken te praten over meer werkgelegenheid?Het leek mevrouw Vliegenthart niet zinvol om nu reeds te gaan praten over
de bedragen die nodig zijn voor het oplossen van de problemen. Zij was van
mening dat de staatssecretaris eerst de problemen moet inventariseren en hiervoor
vervolgens oplossingen aandragen, eventueel via een stappenplan. Op grond
van de beoordeling van dit stappenplan zouden dan in het najaar bij de bespreking
van de verkenningen en de behandeling van de begroting besluiten genomen kunnen
worden. Desgevraagd zei zij dat het hiervoor benodigde geld er dan natuurlijk
ook moet komen. Gezien de gunstige economische situatie, leek dit haar echter geen probleem. Zo nodig zou zij over het aspect van de capaciteit
en de kwaliteit een Kameruitspraak vragen. Is de staatssecretaris bereid met
voorstellen te komen?Mevrouw Vliegenthart had uit de brief over het scheiden van wonen en zorg
het gevoel gekregen dat er weinig inhoudelijke voortgang is. Kan de staatssecretaris
zorgen voor versnelling van de procedure om achterstanden te voorkomen?Zij kon zich vinden in de voorstellen van de staatssecretaris om de indicatiestelling
voor de gehandicaptenzorg en de GGZ te faseren. Ruimte voor een sectorspecifieke
aanpak leek haar terecht, gezien de schaalgrootte en de specifieke deskundigheid
nodig voor een verantwoorde indicatiestelling. Zij had er nog geen afgewogen
oordeel over of de bestuurlijke verantwoordelijkheden ook anders moeten komen
te liggen. Wel moeten volgens haar de begrippen «integraal», «objectief»,
«onafhankelijk» en «transparant» ook hier van toepassing
zijn. Zij zou hierop graag terugkomen na verdere uitwerking van de plannen
door de staatssecretaris.Mevrouw Vliegenthart was het ermee eens dat het indicatieorgaan verantwoordelijk
is voor de indicatiestelling en dat het in principe niet uitmaakt hoe verdere
mandatering geschiedt. Zij had begrip voor de angst die er bestaat voor een
te bureaucratische uitvoering, waardoor indicatiestelling en zorgverlening
niet goed op elkaar aansluiten en de klant de dupe wordt. Kan de staatssecretaris
in de richtlijnen voor de protocollen de samenwerking tussen thuiszorg en
gemeenten over de afstemming tussen indicatiestelling en zorgverlening duidelijk
omschrijven? Volgens haar dienen er afspraken gemaakt te worden in de praktijk
over de noodzakelijke deskundigheid, de samenwerking, het overnemen van personeel
en het detacheren, zodat wachtgelden voorkomen worden.Om een sluipende uitholling van het zak- en kleedgeld te stoppen, zou
mevrouw Vliegenthart graag zien dat de Ziekenfondsraad een lijst maakt van
zaken die uit het budget van de verzorgingstehuizen en zaken die door de mensen
zelf betaald moeten worden. Het blijkt dat mensen met een klein aanvullend
pensioen door de nieuwe eigenbijdragensystematiek iets meer aan zak- en kleedgeld
te besteden hebben, omdat een deel van dit pensioen wordt vrijgelaten. Ook
de vermogens worden vrijgelaten, terwijl vrijstelling van de omroepbijdrage
voor individuele bewoners eveneens enige verruiming geeft.Zij vestigde wel de aandacht op het feit dat er erg veel onzekerheden
bestaan over de realisatie van de opbrengst van de eigen bijdragen. Zij vroeg
de staatssecretaris een heroverweging te maken voor thuiswonende partners
van verpleeghuisbewoners of gehandicapten die in een AWBZ-instelling wonen
en eigen arbeid verrichten. Kan de staatssecretaris overwegen om voor deze
twee groepen het inkomen uit arbeid volledig vrij te laten in plaats van voor
15%?Mevrouw Dankers (CDA) herinnerde aan de actie waarmee een aantal
bewonerscommissies, verzorgenden en bestuurders uit verzorgingshuizen onlangs
naar het Binnenhof trokken onder het motto «paars maakt het te grijs».
Ook zij vond dat de verzorging in snel tempo verschraalt. Zij weet dit aan
het regeerakkoord waarin de groei van de middelen tot 1,3% is beperkt, terwijl
er gezien de vergrijzing juist een hogere groei nodig is. Ook zij schaamde
zich dat zulke situaties in Nederland voorkomen. Het gaat niet alleen om onvoldoende
zorg voor de bewoners, maar ook om een toenemende druk op de verzorgers waardoor
steeds minder mensen dit beroep kiezen. Waar mensen tegenwoordig op veel latere
leeftijd dan vroeger in de tehuizen binnenkomen, hebben zij meer zorg nodig.
Dit vereist niet alleen «meer handen aan het bed», maar ook beter
opgeleide mensen dan vroeger. Weliswaar worden er vele onderzoeken verricht
en vele rapporten gemaakt, maar erkenning en vertaling van de problemen is
tot nu toe uitgebleven, evenals extra geld, zo zei zij. Mevrouw Dankers vestigde er de aandacht op dat het leven en de zorg gewoon
doorgaan, ook wanneer er in Den Haag wordt nagedacht over nieuw beleid. De
huidige bewoners hebben recht op kwalitatieve zorg en de huidige werkers in
de zorg op goede werkomstandigheden. Volgens haar is het standpunt van het
kabinet, waarin nog slechts sprake is van óf verpleeghuiszorg óf
volledig zelfstandig wonen, debet aan de verschraling van de zorg en de «Verelendung».
Als dit kabinet in plaats van de 1,3% voor de ouderenzorg hetzelfde groeipercentage
had aangehouden als het vorige kabinet Lubbers-Kok, was er structureel 1 mld.
meer te besteden geweest. Het CDA heeft steeds gesteld dat eerst de discussie
over het scheiden van wonen en zorg afgerond moet worden, voordat een duidelijke
richting bepaald kan worden. In antwoord op een interruptie dat ook het CDA
heeft ingestemd met de modernisering van de ouderenzorg en dat het percentage
van 1,3 door het bijplussen van extra geld inmiddels op 2,75 is gekomen, zei
zij dat zij vindt dat de achterstand in het groeitempo in de begroting 1998
moet worden ingelopen. Zij was er voorstander van dat er uiterlijk volgend
jaar beslissing worden genomen op grond van de discussie over het scheiden
van wonen en zorg. Er is een grote behoefte aan oplossingen die liggen tussen
volledig zelfstandig wonen of verpleeghuiszorg. De regering wacht nu al vier
jaar op de uitkomsten van de werkgroepen. Volgens haar is hier sprake van
een competentiestrijd tussen VROM en VWS. Kan de staatssecretaris vandaag
duidelijkheid geven dat zij het bedrag van 100 mln. dat is gevraagd, ter beschikking
zal stellen?Mevrouw Dankers was het met de vragen gesteld in verband met de bespreking
van de verkenningen ouderenzorg die na het reces aan de orde is. Is er al
een nadere onderzoeksopdracht aan het SCP verstrekt? En wordt hierin de component
«ouderenhuisvesting» meegenomen, zodat de analyses gekoppeld kunnen
worden bij het uitstippelen van het beleid? Wordt rekening gehouden met effecten
van capaciteitsplanningen voor aanpalende sectoren? Kan de staatssecretaris
aangeven in hoeverre er door de overgang naar de AWBZ minder ruimte is dan
onder de voormalige Wet op de bejaardenoorden om op regionaal niveau met budgetten
te schuiven? In de provincie Brabant is dit in het verleden volop gebeurd.
Zuid-Holland lijkt dezelfde weg te gaan. Hoe kijkt de staatssecretaris hier
tegenaan?Mevrouw Dankers had uit de hoorzitting begrepen dat de samenwerkende gemeenten
snelheid, duidelijkheid en groen licht willen om op 1 januari klaar te kunnen
zijn. Een twistpunt was de al dan niet verplichte mandatering. Mevrouw Dankers
verklaarde zich hier geen voorstander van. Zij vond dat dit de verantwoordelijkheid
van de gemeenten is, al ging zij ervan uit dat de gemeenten om pragmatische
redenen een aantal activiteiten zullen uitbesteden op grond van protocollen
en toetsbaarheid.Op het punt van de verbreding van de indicatiestelling met de gehandicaptensector
en de GGZ, was zij voor het maken van een pas op de plaats, terwijl de vraag
van de ouderenorganisaties om naast de regionale patiënten/consumentenplatforms
een extra zetel te krijgen in het indicatieorgaan, haar gerechtvaardigd leek.
Zij vroeg zich af of de overgang per 1 januari 1998 zich in alle soepelheid
zou kunnen voltrekken. Zij pleitte ervoor de invoering anders uit te stellen.Zij sloot zich op het punt van de eigen bijdrage en het zak- en kleedgeld
aan bij eerder gemaakte opmerkingen over de thuiswonende partners en de mensen
met een handicap die arbeid verrichten.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD) kon zich nog steeds geheel
vinden in de lijn die vorig jaar is uitgezet voor de modernisering ouderenzorg.
Zij wees op het gevaar dat er door de acties die hebben plaatsgevonden in
het land een verkeerde beeldvorming ontstaat naar buiten. Zij had hier moeite
mee, al is zij het ermee eens dat er veel te verbeteren valt aan de zorg.
In feite gaat het om een continu proces waarbij de politiek zo
goed mogelijk gevolg moet geven aan de steeds veranderende vraag. Zij was
voorstander van een stapsgewijze verbetering in de komende jaren. Desgevraagd
wees ook zij er nog eens op dat er in de afgelopen jaren veel meer dan de
1,3% uit het regeerakkoord aan zorg was besteed.Mevrouw Van Blerck had vele brieven ontvangen, waaruit bleek dat de zorgzwaarte
in de verzorgingstehuizen veel te wensen overlaat. Verbetering is hier absoluut
nodig, maar er is volgens haar geen sprake van een «diepe crisis».
In vele verzorgingstehuizen gaat het heel goed, maar in een aantal tehuizen
kan het beter. Verbetering kan echter niet van vandaag op morgen bereikt worden.
Desgevraagd zei mevrouw Van Blerck dat er niet in alle gevallen sprake is
van te weinig geld en een te grote zorgzwaarte, maar dat de kosten per plaats
in verzorgingshuizen enorm uiteenlopen.Ook uit het rapport van Van Loveren, de cijfers van het SCP en het rapport
van het College voor de ziekenhuisvoorzieningen is gebleken dat er verbeteringen
nodig zijn, maar ook dat het beeld niet overal even slecht is. Kan de staatssecretaris
met het oog op de behandeling van de verkenningen ouderenzorg na het reces
een reactie geven op de diverse rapporten? Kan zij een inzicht geven in de
verdeling van de plaatsen in de ouderenzorg in totaliteit, dus ook thuiszorg
en verpleeghuiszorg?Brabant is de snelst vergrijzende provincie op dit moment. Noordoost-Brabant
heeft op alle gebieden een tekort en moet ook nog inleveren via de verevening
van de thuiszorg. Dit is natuurlijk onmogelijk. Bij verevening van de thuiszorg
dient gezorgd te worden dat de andere capaciteiten voldoende zijn. Zij was
het ermee eens dat de capaciteit niet mag teruglopen tot onder de norm gesteld
door het College voor de ziekenhuisvoorzieningen. Volgens de provinciale plannen
die nu al bekend zijn, gaat de capaciteit inderdaad verder terug dan is afgesproken.
Is de extra zorg die buiten de muren wordt gegeven, voldoende om de teruggang
in de intramurale zorg op te lossen? Of is er voor de komende jaren een tussenoplossing
mogelijk om de capaciteit op niveau te houden in regio's waar dit nodig is?Kan de gevraagde rapportage vergezeld gaan van een stappenplan en een
financiële vertaling? En wat heeft de staatssecretaris gedaan om de nog
niet binnengekomen provinciale plannen alsnog te ontvangen?Mevrouw Van Blerck had begrepen dat de kosten van de verpleegunits in
provincies waar teruggang van capaciteit is minder hoog zullen zijn dan op
plaatsen waar de capaciteit nog volledig wordt benut. Welke relatie is er
in de plannen gelegd met de thuiszorg, de verpleeghuiszorg en de huisvesting?Ook zij vroeg zich bezorgd af of het stappenplan met de analyse over het
scheiden van wonen en zorg voor 1 juli klaar zal zijn. Zij herinnerde aan
de wens van de VVD om een experimenteermogelijkheid te creëren voor instellingen
die al klaar zijn om wonen en zorg te scheiden. Dit zou moeten gebeuren via
afspraken met de ZFR. Dit zou een doorbraak in de discussie kunnen betekenen.
Overigens was het haar opgevallen dat in de provinciale plannen bij renovatie
de link naar de scheiding van wonen en zorg ontbreekt. Hoe denkt de staatssecretaris
hierin te voorzien in het komende jaar?Wat de indicatiestelling betreft, was mevrouw Van Blerck van mening dat
de staatssecretaris door moet gaan op het ingeslagen pad. Ook zij verklaarde
zich tegen een verplichte mandatering. Dit moet aan de gemeenten worden overgelaten.
Zij was voor een verbreding van de indicatiestelling met de gehandicapten.
Graag zag zij dit in de AMvB vastgelegd. Zij wilde graag nog spreken over
het schaalgrootteprobleem, terwijl de GGZ wat haar betrof in een later stadium
aan de orde zou komen.Graag zou zij antwoord hebben op de vraag wie bij indicatiestelling de
grens trekt, als het gaat om de verhouding tussen de kosten van thuiszorg en de kosten bij intramurale opname. En kan zij een nadere toelichting
krijgen op het begrip «herindicatie»?De heer Van Boxtel (D66) vond ook dat de voortgang van de modernisering
ouderenzorg zorgen blijft baren. Uit de brief van het kabinet en de rapporten
van Van Loveren en Coopers & Lybrand blijken de problemen in sommige gebieden
elkaar te kwadrateren. Er is een te grote capaciteitsreductie en een te snel
toenemende zorgzwaarte in de verzorgingshuizen met problemen voor patiënten
en hulpverleners, terwijl er bovendien vaak een gebrekkige aansluiting is
op andere hulpvormen zoals verpleeghuiszorg en thuiszorg. Uit het rapport
van het College voor de ziekenhuisvoorzieningen blijkt verder dat er sprake
is van een lichte daling van het aantal gebruikte verpleeghuisplaatsen, maar
van een sterke groei van de dagbehandeling en het aantal bewoners in verzorgingshuizen
dat deelneemt aan subsititutieprojecten voor met name psychogeriatrische patiënten,
terwijl de feitelijke capaciteit van verzorgingshuizen fors daalt. Het advies
van het College is om te komen tot een aanzienlijke uitbreiding van de residentiële
capaciteit voor de psychogeriatrisch geïndiceerde. In 2005 zijn 196 000
plaatsen nodig voor verzorging en verpleging. In 1995 was de capaciteit 180 500
plaatsen, terwijl het aantal plaatsen daalt in plaats van toeneemt. Hoe denkt
het kabinet dit te gaan oplossen?Uit het rapport van Coopers & Lybrand was de heer Van Boxtel gebleken
dat er in de provinciale plannen meer capaciteit wordt teruggebracht dan afgesproken.
Wat kan de staatssecretaris doen om de provincies te houden aan de afspraak
dat zij niet meer dan 8% zullen afbouwen? Is hier een juridische mogelijkheid?Het was de heer Van Boxtel bij lezing van het rapport van Van Loveren
duidelijk geworden dat er in verzorgingstehuizen steeds meer patiënten
komen die extra zorg nodig hebben. Hiervoor is te weinig personeel voorhanden,
terwijl de nodige opleidingseisen ontbreken. Het viel hem op dat sommige regio's
weinig of geen problemen kennen, terwijl andere regio's probleemcumulatiegebieden
zijn.De heer Van Boxtel was van mening dat de demonstratie op het Binnenhof
«paars maakt het te grijs» boekdelen sprak. De verzorgingshuizen
hebben 100 mln. aan de overheid gevraagd om de problemen op te lossen. Hebben
zij dit bedrag gevraagd omdat de thuiszorg 100 mln. heeft gekregen en de verpleeghuizen
80 mln.? Of zijn er echt problemen? Desgevraagd merkt hij op dat hij vindt
dat eerst gekeken moet worden waar de problemen liggen en dat vervolgens gerichte
hulp gegeven moet worden op die plekken waar de zorg in de verzorgingshuizen
en in relatie tot de afstemming met andere zorgvormen tekortschiet. De heer
Van Boxtel was voor maatwerk. Dit is op grond van de tot nu toe uitgebrachte
rapporten niet te geven. Uit de rapporten zijn wel indicaties te halen, maar
niet duidelijk wordt waar de problemen zich exact manifesteren. Kan de staatssecretaris
voor september een aanvullend onderzoek doen en met resultaten komen? Ook
hij vond dat er voor de behandeling van de Miljoenennota in september over
deze resultaten gepraat moet worden. Hij zei het een goede suggestie van de
PvdA te vinden om een gemiddelde norm voor personele kosten in een verzorgingshuis
aan te houden, zodat de middelen gericht kunnen worden toegedeeld aan die
verzorgingshuizen die onder deze norm zitten. Hoe denkt de staatssecretaris
hierover? Hij wees er echter op dat naast het personele probleem het capaciteitsprobleem
opgelost dient te worden. Kan de staatssecretaris dit aanvullende onderzoek
toezeggen? Hij wees verder op het feit dat in de AWBZ voor de verpleeghuizen
in de vier grote steden een capaciteitsnorm van 1% extra gehanteerd om een
aantal redenen. Hoe denkt de staatssecretaris erover om de verzorgingshuizen
evenals de verpleeghuizen ook 1% extra capaciteit te geven in deze gebieden?Hij vroeg vervolgens naar de oorzaken van de traag lopende realisatie
van de Melkertbanen in de zorg. Is er onzekerheid over de continuïteit
in de financiering, te veel bureaucratie of gesteggel over de
uitloop van 120 naar 130% in de CAO? Volgens D66 moeten mensen benoemd worden
in schaal 1, waardoor veel banen gecreëerd kunnen worden binnen de context
van het totale subsidiebedrag. Er zijn 18 000 à 20 000 banen
beschikbaar in de zorg. Desgevraagd antwoordt hij dat de Melkertbaanwerkers
natuurlijk niet alle toegenomen zorgzwaarte kunnen opvangen. Zij zijn daar
niet voldoende voor opgeleid. Gekwalificeerd personeel blijft dus een eerste
vereiste. De suggestie bij interruptie gedaan om het geld dat met het inzetten
van de Melkertbaanwerkers gemoeid is, toe te delen aan de zorgsector die dit
dan naar eigen goeddunken kan besteden, lijkt hem geen goed idee. Volgens
hem zijn Melkertbanen als aanvulling op gekwalificeerde banen hard nodig,
terwijl veel mensen graag aan de slag willen.Wat het zak- en kleedgeld betreft, prees hij de staatssecretaris met oog
op de maatregel kijk- en luistergeld en de koopkrachtverbetering voor ouderen.
Toch is het volgens hem de vraag, ook gezien het toenemende beleid van instellingen
en verzorgingshuizen om voor bepaalde faciliteiten extra kosten bij de bewoners
in rekening te brengen, of het niveau van het zak- en kleedgeld niet veel
te laag is. Acht de staatssecretaris het huidige niveau inclusief extra toeslagen
voldoende? Dient het systeem van broninhouding niet opnieuw bekeken te worden?
En kunnen in de zak- en kleedgeldregeling ook de verpleeghuizen en de geestelijke
gezondheidszorg worden meegenomen?De heer Van Boxtel zei bij de discussie over het scheiden van wonen en
zorg al eerder gewezen te hebben op goedlopende projecten zoals Humanitas
in Rotterdam. Op welke wijze kunnen instellingen die willen anticiperen op
de voorgenomen scheiding van wonen en zorg, faciliteiten krijgen zonder gehinderd
te worden door belemmerende wet- en regelgeving?De heer Fermina (D66) vond het een eerste vereiste dat bij
het instellen van een indicatiecommissie de cliënt centraal staat. De
cliënt is niet alleen gebaat bij een snelle en effectieve maar ook bij
een juiste indicatiestelling waarop hij bovendien invloed kan uitoefenen.
Dit laatste werd volgens hem gewaarborgd door de aanwezigheid van patiëntenen
consumentenorganisaties in het indicatieorgaan.De heer Fermina kon instemmen met de aanpak van een gefaseerde invoering
van de indicatiestelling voor de gehandicaptenzorg. Hij vond het verstandig
de implementatie een jaar uit te stellen en 1998 als voorbereidingsjaar te
gebruiken. Wel leek het hem van essentieel belang dat het invoeringsbesluit
nu genomen wordt.De heer Fermina vroeg zich af welke plaats de geestelijke gezondheidszorg
in de algehele indicatiestelling moet innemen, omdat het grootste deel van
de GGZ uit cure bestaat en niet uit care. Zouden er geen integratie- en afstemmingsproblemen
kunnen gaan ontstaan? Wat is de reactie van de staatssecretaris hierop?Hij wees op het feit dat volgens het kabinet ook de zorgaanbieders een
plaats in het bestuur van het indicatieorgaan krijgen, terwijl de gemeentelijke
indicatieorganen zelf kunnen bepalen bij wie zij de uitvoering onderbrengen.
Hij was van mening dat hiermee wordt tegemoetgekomen aan de meeste bezwaren
van de thuiszorgorganisaties. Wel moesten er bij mandatering tussen partijen
goede afspraken worden gemaakt, waarbij het gemeentelijke indicatieorgaan
moet waken over de objectiviteit, de integriteit, de onafhankelijkheid en
het financieel beleid. D66 is een groot voorstander van een volledig integrale
indicatiestelling, waarbij zij op termijn ook de Wet voorzieningen gehandicapten
wil betrekken. Belangrijk is hierbij een voldoende schaalgrootte.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) vond dat bij de indicatiestelling
de invloed van de patiënt en de consument, de integraliteit,
de objectiviteit, de onafhankelijkheid en de samenwerking van belang zijn.
Ook de verbreding met de gehandicaptenzorg leek haar van belang, maar pas
per 1 januari 1999. Hieraan zijn volgens haar een aantal voordelen verbonden.Mevrouw Varma zei een voorstander te zijn van de gemeentelijke verantwoordelijkheid
voor het instellen en functioneren van de indicatieorganen, maar het slagen
ervan staat of valt met de samenwerking van de gemeenten. Hoe kan de staatssecretaris
garanderen dat gemeentes inderdaad samenwerken? Welke instrumenten heeft zij,
als dit niet lukt? Is er in dat geval een mogelijkheid van democratische controle
op provinciaal niveau?Mevrouw Varma was het ermee eens dat de indicatiestelling, de zorgtoewijzing
en de zorgverlening naadloos op elkaar moeten aansluiten in het belang van
de cliënt. Zij zag het echter als een knelpunt dat de staatssecretaris
het indicatieadvies van het indicatieorgaan en de zorgtoewijziging door zorgverzekeraars
via afzonderlijke besluitvormingstrajecten wil laten verlopen, die ieder een
afzonderlijke voor beroep vatbare beslissing kennen.Wat de voortgang van de modernisering van de ouderenzorg betreft, liegt
het rapport van Coopers & Lybrand er niet om, zo zei zij. Er is geen samenhangend
beleid op regionaal niveau, de groeiende vraag naar ouderenzorg staat haaks
op het aanbod. Wanneer zal de staatssecretaris met een eindrapport komen naar
aanleiding van het rapport van Coopers & Lybrand?Mevrouw Varma maakte zich grote zorgen over de kwaliteit van de ouderenzorg.
Zij schaamde zich dat oudere mensen naar Den Haag moeten komen om actie te
voeren. Zij vond zaken als eens in de twee weken douchen een schande. Dit
zijn schrijnende toestanden die in een beschaafd Westers land als Nederland
niet mogen voorkomen. Wat gaat de staatssecretaris op korte termijn en wat
op lange termijn doen om deze knelpunten op te lossen? Desgevraagd zei zij
goed op de hoogte te zijn van de situaties in vele tehuizen. In sommige tehuizen
gaat het inderdaad goed, maar in vele tehuizen is sprake van zeer schrijnende
toestanden.Zij vond tot slot dat de zak- en kleedgeldregeling niet verder uitgehold
moet worden.Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels) zou naar aanleiding
van de voortgangsrapportage graag een aantal vragen stellen aan de staatssecretaris.– Wat is de laatste stand van zaken met betrekking tot de provinciale
plannen en de plannen voor de grote steden?– Wat heeft het overleg met het IPO opgeleverd?– Wat is de aard en de omvang van de problemen in de verzorgingshuizen
als gevolg van het feit dat er nog geen plan is vastgesteld?– Is er al meer te zeggen over de opbrengst van de eigen bijdragen
over het eerste kwartaal, met name in relatie met de verwachte opbrengst?– Als er minder aan eigen bijdragen binnenkomt dan gepland, wie
krijgt dan op welke manier de rekening gepresenteerd?– Is de conclusie van de staatssecretaris dat uit de brief van de
Ziekenfondsraad van 23 maart 1997 kan worden afgeleid dat de implementatie
van de eigenbijdrageregeling tot dusverre niet met grote problemen gepaard
gaat, niet wat al te optimistisch, mede gezien de eerder genoemde vragen van
de PvdA en de antwoorden daarop, de antwoorden op de vragen van de commissie
en de brief van de staatssecretaris van 12 juni?– Heeft de staatssecretaris al een beter inzicht in de capaciteitsreductie
dan uit de brief van 6 mei blijkt? De plannen die reeds geanalyseerd zijn
betreffen immers niet de meest dichtbevolkte provincies en ook niet de grote
steden. – Is het wel verstandig het beleid ten aanzien van capaciteitsreductie
voort te zetten, nu blijkt dat de vraag naar intramurale voorzieningen toeneemt,
zeker in provincies waar vergrijzing groter is dan gemiddeld in Nederland?– Kunnen «reikwijdteverbredingsactiviteiten» in alle
gevallen in een directe relatie worden gebracht met capaciteitsbehoefte of
-reductie?– Aangezien in de brief van 14 april over het zak- en kleedgeld
niet veel meer staat dan een verwijzing naar antwoorden naar aanleiding van
vragen bij de behandeling van het JOZ, graag antwoord op de vraag wat incidentele
maatregelen als een ouderenaftrek of andere incidentele maatregelen betekend
hebben of zullen betekenen voor de hoogte van het zak- en kleedgeld. Schieten
de mensen hier iets mee op?– Zoals uit de antwoorden van de staatssecretaris blijkt, hebben
bewoners van verzorgingshuizen geen recht op aanpassingen van de woonomgeving
krachtens de WVG. De verzorgingshuizen moeten hiervoor zorgen, maar het ontbreekt
hen aan geld. Kunnen bewoners dergelijke aanpassingen afdwingen? Zou het niet
beter zijn deze categorie zorgbehoevenden hetzelfde te behandelen als zelfstandig
wonenden? Er blijft immers veel WVG-geld over.Mevrouw Nijpels zou graag nog een reactie ontvangen op het antwoord op
vraag 41 omdat dit niet geheel duidelijk is. Mensen die zelfstandig wonen
zouden recht hebben op meer voorzieningen dan mensen die in een verzorgings-
of verpleeghuis wonen, bijvoorbeeld omdat zij niet kunnen profiteren van voorzieningen
van de WVG. Zij kunnen wel profiteren van vervoersvoorzieningen maar niet
van woningaanpassingsvoorzieningen.Ook mevrouw Nijpels vond dat het scheiden van wonen en zorg met grote
voortvarendheid moet worden aangepakt.Wat de indicatiestelling betreft, heeft zij geconstateerd dat er grote
onzekerheid en ontevredenheid heerst. Er is geen garantie dat de geïndiceerde
binnen een redelijke termijn de zorg krijgt die hij nodig heeft of waarvoor
hij geïndiceerd is. Zorgverzekeraars, gemeenten, thuiszorg, en ouderenbonden
zitten op een aantal gebieden niet op een lijn, wat tot veel onenigheid aanleiding
geeft. Mevrouw Nijpels was dan ook geen voorstander van een beperkte mandatering.Zij wees erop dat de ouderverenigingen voor de geestelijk gehandicapten
vragen om handhaving van het huidige systeem via RIAGG of SPD. Het gaat slechts
om 12 000 indicaties in heel Nederland. Hier liggen nog vele problemen.Mevrouw Nijpels riep de manifestatie van vorige week in herinnering, waaruit
duidelijk bleek hoe hoog de nood is. Na het reces zal over de verkenningen
gepraat worden. Zij vond echter dat de staatssecretaris problemen zoals de
zorgzwaarte, de werkdruk en het budgettekort niet serieus genoeg neemt. Volgens
haar stipuleert de staatssecretaris voortdurend hoeveel geld zij heeft uitgetrokken
voor «meer handen aan het bed», maar deze maatregelen hebben echter
uitsluitend betrekking op verpleeghuisunits en verpleeghuisgeïndiceerde
bewoners van verzorgingshuizen. Zij schijnt niet in te willen zien dat de
zorg voor de gewone verzorgingshuisbewoners steeds intensiever en zwaarder
wordt en dat dit «meer handen aan het bed» vergt.Mevrouw Nijpels deed tot slot een dringend beroep op de staatssecretaris
om te luisteren naar de zeer terechte wensen van deze categorie ouderen, die
minimaal 100 mln. kosten. Is de staatssecretaris bereid dit bedrag ter beschikking
te stellen? Gevraagd naar de oplossingen die zij zelf aandraagt, antwoordde
mevrouw Nijpels dat zij vooral kritiekpunten heeft genoemd, omdat het om de
bespreking van een voortgangsrapportage gaat.Mevrouw Nijpels had haar twijfels over het nut van de Melkertbanen in
de zorg. Zij wees erop dat mevrouw Borst geen kans zag de Melkertbanen in
de zorg in te vullen. Zij was van mening dat er daadwerkelijk «meer handen aan het bed» moeten komen. Desgevraagd antwoordde zij
dat er natuurlijk wel een aantal mensen geschikt zijn voor een Melkertbaan
in de zorg, maar zou het niet beter zijn een gedeelte van het Melkertgeld
beschikbaar te stellen voor de «goede handen aan het bed», zonder
dat hiervoor alle regels die gelden bij de Melkertbanen, gehanteerd hoeven
te worden?De heer Van der Vlies (SGP) hoopte dat, gedachtig het gezegde
«na regen komt zonneschijn», de lucht zal breken en de zon er
op den duur door zal komen, zodat er nieuw perspectief komt in de zorg. Het
klimaat in de ouderenzorg kan in tegenstelling tot het weer door de politiek
beïnvloed worden. Volgens hem moeten er dan ook harde afspraken gemaakt
worden.Wat betreft de overhevelingsoperatie van de Wet op de bejaardenoorden
naar de AWBZ, vroeg hij zich af hoe het staat met de provinciale plannen.
Hoe staat het met het halen van de randvoorwaarden die aan de overhevelingsoperatie
zijn meegegeven? Hij was hier verre van gerust op. En hoe verdraagt deze hele
operatie zich met het regeringsstandpunt van september 1995 op het punt van
capaciteit en financiën?Is het juist dat het resultaat van de eigenbijdrageproblematiek tot nu
toe een forse tegenvaller in opbrengst oplevert? En zo ja, wat zijn dan de
personele en financiële consequenties op het gebied van de capaciteitsreductie?De heer Van der Vlies was van mening dat het bij de zorgzwaarte gaat om
kwaliteit, arbeidsvreugde, gevoel van geborgenheid en zorg op maat. Ook hij
had schrijnende gevallen gezien die in een welvarende samenleving als de Nederlandse
niet te tolereren zijn. Hij sloot zich aan bij de verzoeken om inventarisatie,
maar wel met de volgende kanttekening. Als in het najaar veel geld nodig blijkt,
moet dit geld in de begroting op titel gereserveerd worden. De beslissing
hierover valt in feite in augustus, wat kan betekenen dat er gevochten moet
worden voor additioneel geld. Wil de staatssecretaris toezeggen dat zij zich
in het begrotingsoverleg voorafgaand aan Prinsjesdag sterk maakt voor de reservering
van een bedrag van 100 mln.? Desgevraagd zei hij dat het inbrengen van een
claim in het begrotingsoverleg vanzelfsprekend gepaard dient te gaan van een
degelijke onderbouwing. Hij pleitte voor een genuanceerde aanpak bij de inventarisatie.Hij sprak de hoop uit dat het geld er inderdaad zal komen en dat de situatie
van vorig jaar in de gehandicaptenzorg zich niet zal herhalen. De heer Van der Vlies was er een voorstander van om bij het scheiden van
wonen en zorg zo snel mogelijk groen licht te geven aan de voorzieningen die
hier al op toegesneden zijn.Ook de heer Van der Vlies had voorkeur voor een indicatiestelling die
objectief, integraal en onafhankelijk is en niet versmald wordt tot een instrument
voor schaarsteverdeling. Er moet sprake zijn van een transparant systeem ook
qua organisatie waarbij alle betrokkenen worden ingeschakeld. Hij zag nadelen
aan de verplichte mandatering in verband met eventuele belangenverstrengeling
en sprak daarom zijn voorkeur uit voor model 1 uit het rapport Coopers &
Lybrand. De verbreding van de indicatie naar de geestelijke gezondheidszorg
en de gehandicaptenzorg had volgens hem voordelen, maar ook nadelen. Nauw
overleg is nodig. Volgens hem is het nog niet het moment nu al tot verbreding
te besluiten. Hoe denkt de staatssecretaris dit traject aan te gaan pakken?Hij zou ook graag iets vernemen over de personele consequenties van de
overgang van indicatiestelling van zorginstelling naar indicatieorgaan. Hij
wees er verder op dat er in de WBO en de WVG een beroepsmogelijkheid tegen
indicatieadviezen is. Is deze in de nieuwe situatie ook voorzien?Is het juist dat er in het bedrag van het zak- en kleedgeld al twintig
jaar geen reële prijscompensatie meer is doorvertaald? Zo ja, kan hier
eens goed naar worden gekeken? De patiënten hebben te maken
gekregen met een lastenverzwaring ten gevolge van de verandering in de eigenbijdrageregeling
en het onderbrengen van allerlei onkostenposten in de zak- en kleedgeldregeling.Hij wees erop dat de Melkertbanen uitvoerig ter sprake zijn geweest in
het wetgevingsoverleg WIW. Er zijn 18 020 Melkertbanen uitgezet, 11 700
in de overheidssfeer en de resterende in de zorgsector. Hij had er begrip
voor dat het in de zorgsector moeite kost om de banen goed in te vullen, maar
een zo sterk achterblijven kon hij niet begrijpen. Hij vond dat de werkgevers
in de zorg zich dit moeten aantrekken.Tot slot maakte hij een opmerking over het Lorosproject. Er is geïnvesteerd
in ouderenparticipatie in de regio. Het project is inmiddels afgelopen en
gunstig ontvangen. Kan de staatssecretaris een ondersteunende rol spelen bij
de RZO?De heer Poppe (SP) was ook van mening dat er «meer handen
aan het bed» nodig zijn en dat de manifestaties in die zin een noodkreet
waren. De zorgbehoefte wordt steeds groter. In feite is er sprake van «stopwatchzorg».
De verzorgenden rennen zich «rot» maar hebben toch steeds het
gevoel tekort te schieten. Vele ervaren verzorgenden vertrekken uit de zorg.
Eerst was het de thuiszorg, nu de verzorgingshuizen en straks misschien de
verpleeghuizen. Hij vond dat de staatssecretaris de ouderen niet langer in
de kou kan laten staan. Als de minister-president het «poldermodel»
en de economische groei roemt, zou er dan geen 100 mln. los te krijgen zijn
voor de ouderenzorg? Hij schaamde zich diep dat de ouderen in Nederland op
zo'n manier hun rechten moeten opeisen. Eén dagje Clinton en twee dagen
Eurotop vragen een even groot bedrag. Dit geeft wel aan waar de prioriteiten
liggen.Hij vestigde er ook de aandacht op dat naast het kwaliteitsprobleem een
groot capaciteitsprobleem dreigt. Coopers & Lybrand voorziet naar aanleiding
van de eerste provinciale plannen een reductie van bijna 10%. Dit is ruim
boven de afgesproken 8%. Het omzetten van intramurale plaatsen in plaatsen
in woonzorgcomplexen is slechts een oplossing voor de weinigen die draagkrachtig
zijn. Een aantal provincies waarschuwt hier ook voor. De ouderen zijn straks
op thuiszorg aangewezen, waar nu al niet iedereen geholpen kan worden. De
provinciale plannen hebben hier weinig rekening mee gehouden. Het tekort aan
zorg zal toenemen, zeker voor ouderen met een laag inkomen. Er ontstaat op
deze manier een groeiende tweedeling in de ouderenzorg. Vindt de staatssecretaris
dit aanvaardbaar?Wat het zak- en kleedgeld betreft, wees de heer Poppe erop dat het beleid
is om mensen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Volgens een rapport
van het SCP hebben 40 000 bewoners – een derde – na betaling
van de eigen bijdrage en andere onvermijdelijke uitgaven geen extra geld meer
over. Volgens de staatssecretaris zou er door een aantal maatregelen iets
verbeterd zijn. Hij vroeg zich af waaruit die verbetering bestaat. Na invoering
van een nieuwe eigenbijdrageregeling zijn bewoners die alleen op een AOW zijn
aangewezen, het bedrag dat zij er bij zak- en kleedgeld op vooruitgegaan zijn,
weer kwijt. Hij sloot zich aan bij de vraag om bijstelling van het bedrag.Hoe zit het verder met de kleine woningaanpassingen die niet onder de
WVG vallen? Is de staatssecretaris van plan hier duidelijke regels te stellen?Hij wees erop dat de nieuwe eigenbijdrageregeling voor veel onrust bij
de bewoners heeft gezorgd. Is de staatssecretaris bereid om op alle klachten
die via het LOBB en de WZF binnenkomen, te reageren?Wat de indicatiestelling betreft, wordt volgens de Landelijke vereniging
thuiszorg de indicatiestelling «enkelvoudige thuiszorg» als het
aan de gemeenten wordt overgelaten. Kan de staatssecretaris hierop ingaan?
Volgens hem lost een onafhankelijke indicatiestelling het schaarsteprobleem
niet op. Desgevraagd zei de heer Poppe dat aan een indicatiestelling door
de gemeente de voorwaarde moet worden verbonden dat er ook plaats is voor
een geïndiceerde. Hij pleitte voor duidelijke richtlijnen. Ook uit de
laatste brief van de staatssecretaris kreeg de heer Poppe sterk de indruk
dat het centraal staan van de hulpvraag vervangen wordt door de nadruk te
leggen op het beschikbare aanbod. Wat is het antwoord van de staatssecretaris
hierop? De heer Verkerk (AOV), die mede sprak namens de Unie 55+, wees
op de lange wachtlijsten voor verzorgings- en verpleeghuizen en op het feit
dat inwoners van intramurale instellingen niet altijd de zorg krijgen die
zij nodig hebben. Hij noemde enkele voorbeelden die de schrijnende situatie
illustreren, zoals het aan hun lot overlaten van de dementerende ouderen in
de wijkziekenboeg vanwege tekort aan personeel. Een bedrag van 80 mln. om
de nood te lenigen, leek hem te weinig.Hij achtte overheveling van de Melkertbanen naar de gemeenten een slechte
zaak. Vele verzorgingshuizen willen graag Melkertbanen inzetten, maar er komen
geen mensen voor het geboden salaris, terwijl zij ook geen zicht hebben op
een vaste baan vanwege het beleid om op langere termijn bedden en personeel
te verminderen. Hoe denkt de staatssecretaris dit op te lossen?De heer Verkerk was ervan overtuigd dat de capaciteit in de zorg van de
intramurale voorzieningen in 2000 lager zal liggen dan de huidige capaciteit
ondanks de compensatie van de vermindering door de reikwijdteverbredingsactiviteiten.
Wanneer kan de staatssecretaris zich een beeld vormen van de vermindering?Hij refereerde vervolgens aan de brief van de staatssecretaris waarin
zij spreekt over een klankbordgroep waarin een groot aantal organisaties zitting
heeft. Kan deze groep een ombudsfunctie krijgen voor de verzorgingshuizen,
bewoners en belanghebbenden? Het is gebleken dat onderzoeksresultaten nooit
met de praktijk overeenkomen, altijd te laat komen en vaak gebruikt worden
om daden op de lange baan te schuiven.Het AOV en de Unie 55+ zien als doel van de indicatiestelling het vaststellen
of en in welke mate een verzekerde behoefte heeft aan een bepaalde vorm van
zorg en wat het passende zorgaanbod daarbij is, zo zei hij. Hoewel «zorg
op maat» uitgangspunt van het kabinet is, ligt in de voortgangsbrief
de nadruk op schaarsteverdeling en doelmatigheid. Door deze begrippen centraal
te stellen komt de organisatiestructuur centraal te staan en verdwijnt de
cliënt weer naar de achtergrond.De heer Verkerk was het eens met de opvatting van de Vereniging gehandicaptenzorg
Nederland dat indicatiestelling, zorgtoewijzing en zorgverlening naadloos
op elkaar moeten aansluiten. Waarom blijven er twee besluitvormingscircuits
bestaan, die van de indicatieorganen en die van de zorgverzekeraars? Dit resulteert
in afzonderlijke beroepsprocedures wat onduidelijkheid voor de cliënten
meebrengt. Kan de staatssecretaris uitleggen waarom de integratie van de indicatiestelling
voor de gehandicaptenzorg niet meteen gerealiseerd kan worden?Hij vestigde er de aandacht op dat door de voorgenomen overheveling van
de indicatiestelling naar de regionale organen, 1500 tot 2000 werknemers geen
plaats meer zullen hebben in de thuiszorg. Worden deze mensen overgenomen
en komt er voor hen een sociaal plan?De heer Verkerk vroeg aandacht voor het feit dat de verbindingskantoren
voor de vaststelling en inning van de eigen bijdrage aan de bewoners van een
verzorgingshuis een inkomensformulier toezenden. Het invullen hiervan stuit
op grote problemen, waardoor verkeerde inhoudingen het gevolg zijn. Hij deed
de suggestie om de verzorgingshuizen bij de invulling te laten assisteren
en de formulieren te laten inzamelen.De heer Verkerk sloot zijn betoog af met de opmerking van een verzorgende
uit een centrum in Brabant: «Wij blijven dit werk doen ondanks
de grote problemen, omdat het blijkbaar toch een roeping of een gave is». Het antwoord van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en SportDe staatssecretaris merkte op dat zij met intense aandacht geluisterd
heeft naar alle woordvoerders en dat zij in haar antwoord zal proberen, vragen
en antwoorden zoveel mogelijk te clusteren, waardoor op sommige detailvragen
nu helaas geen antwoord gegeven zal kunnen worden. Hierop zal in september
nader worden ingegaan naar aanleiding van de bespreking van de verkenningen
en de resultaten van onderzoeken die nog niet zijn afgerond.Het leek haar zinvol om eerst iets te zeggen over de beeldvorming. Zij
begreep de emoties die loskomen bij het zien en horen van de problemen die
er zijn in vele verzorgingstehuizen. Ook zij heeft vanuit de praktijk ervaren
dat veel zaken beter moeten, omdat er in sommige gevallen inderdaad sprake
is van een te grote verschraling van de zorg. Zij wees erop dat zij bij de
laatste besprekingen van de kaderbrief nadrukkelijk gehoor heeft gekregen
bij haar collega's voor haar bede om meer geld voor «meer handen aan
het bed». Een dergelijk verzoek kan alleen gehonoreerd worden op grond
van argumenten en feiten die onderbouwd worden.Zij was blij dat vele woordvoerders weliswaar erkennen dat er in bepaalde
situaties sprake is van schrijnende gevallen, maar er desalniettemin voor
pleiten om de zaken niet te generaliseren, omdat daarmee de hele sector naar
beneden wordt gehaald en er een ongunstige beeldvorming plaatsvindt. De problemen
zijn inderdaad groot. Dat moet erkend worden. Maar naast tehuizen waar de
problemen gigantisch zijn, doen andere tehuizen het soms heel goed. Bij sommigen
leeft inderdaad nog steeds het idee dat er bezuinigd wordt. Het is aan haar
om dat beeld recht te trekken, maar zij moet toegeven dat er sprake is van
een verschraling van de zorg gedurende de afgelopen decennia. Hier moet in
meerjarenperspectief verbetering in worden aangebracht.Volgens haar is hiermee ook reeds een begin gemaakt. Er is door haar,
ondanks de eerdere afwijzingen van de verzorgingshuizen voor een gesprek,
opnieuw een uitnodiging gedaan aan de WZF om samen met de sector van de verpleeghuizen
een plan te ontwikkelen om zo snel mogelijk iets te doen aan de meer schrijnende
gevallen. Zij heeft goede nota genomen van de suggestie van verschillende
sprekers om eerst te komen tot een integraal inzicht in de complexe materie
van de zorg voor ouderen in zijn totaliteit en daarna pas te praten over het
budget dat hiervoor nodig is. Zij zal ernaar streven om dit integrale inzicht
in september voor de bespreking van de verkenningen gereed te hebben. Naar
aanleiding van een interruptie dat de Kamer naast een inzicht in de kwaliteit
ook graag een inzicht in het capaciteitsprobleem en de verdeling van de capaciteit
over de regio's zou hebben, vergezeld van een plan van aanpak, antwoordde
de staatssecretaris dat dit geen eenvoudige opgave is. Het is gebleken dat
er in het land grote verschillen in noden en problematieken zijn. Zij heeft
daarom het rapport Van Loveren laten opstellen. Hierin is niet alleen de rekenkundige
problematiek aan de orde geweest, maar ook de psychosociale druk. Zij was
van mening dat het bij een plan van aanpak om een meerjarenplan zal moeten
gaan. Zij vond het een goede suggestie om hierbij te kijken naar de mogelijkheden
van het ontwikkelen van een gemiddelde norm en hoe deze te implementeren.
Dit is onder de Overgangswet niet goed mogelijk, maar zij zou kijken of dit
binnen de subsidieregeling is uit te voeren.De staatssecretaris had alle begrip voor de angst van sommige woordvoerders
dat al deze onderzoeken en het ontwikkelen van een gemiddelde norm te veel
tijd zullen vergen, waardoor de zekerheid ontbreekt dat het extra
geld voor de zorg er bij de behandeling van de begroting in september zal
komen. Zij zei nadrukkelijk dat zij helaas geen enkele garantie kan geven.
Zij kan niet toezeggen dat het extra geld voor de verzorgingshuissector in
september geregeld is. Zij wees er echter op dat dit kabinet bij het opstellen
van het regeerakkoord de door het vorige kabinet aangekondigde 100 mln. extra
bezuinigingen onmiddellijk heeft geschrapt. Daarnaast is er gezocht naar substitutiemogelijkheden
voor de extra zorgdruk. Een op de zes bewoners van verzorgingshuizen krijgt
op dit moment een «kop op de zorg». Hierbij valt op dat sommige
huizen deze mogelijkheden ten volle gebruiken, terwijl andere tehuizen dat
veel minder doen. Zij wilde proberen om dit soort verschillen duidelijk naar
voren te halen, om op grond daarvan een gemiddelde norm te kunnen indiceren.
Op een opmerking als zou de staatssecretaris door het maken van plannen proberen
daadwerkelijke maatregelen uit te stellen, antwoordde de staatssecretaris
opnieuw dat zij zal proberen tegemoet te komen aan de wens van een aantal
sprekers om in september met een integraal inzicht in de problemen te komen,
zodat dit kan worden betrokken bij het te voeren debat. Zij wil echter geen
verwachtingen wekken die daar bovenuit gaan. Of haar voornemens een vertaling
zullen vinden in de begroting voor het komende jaar, hangt af van het extra
budget dat zij krijgt. Als zij een extra budget krijgt, komt dit natuurlijk
op de begroting. Verdere garanties kan zij niet geven. Vanzelfsprekend is
haar inzet om tot een oplossing van de in beeld gebrachte problemen te komen.
Als uit het onderzoek blijkt dat er meer geld nodig is dan de nu toegezegde
80 mln., dan zal zij deze discussie in het kabinet ten volle aangaan.De staatssecretaris ging vervolgens in op de vragen over de modernisering
van de ouderenzorg en de capaciteit. Volgens haar is de modernisering van
de ouderenzorg niet de oorzaak van het teruglopen van de capaciteit. Als de
Wet op de bejaardenoorden van kracht was gebleven, dan zouden ook zonder de
modernisering van de ouderenzorg de problemen met de provinciale plannen even
groot zijn geweest of zelfs groter. Door de deal met het IPO waardoor er 160
mln. extra in de hele periode naar de verzorgingshuizen toegaat, is de problematiek
juist minder groot geworden. Dankzij het amendement van mevrouw Vliegenthart
c.s. zijn er meer mogelijkheden om het doel te bereiken van substitutie, ontschotting
en transparantie. De staatssecretaris had alle begrip voor de geuite bezorgdheid
dat door de modernisering van de ouderenzorg uiteindelijk de capaciteit achteruit
zal gaan en voor de daaruit voortkomende vraag om 1% extra capaciteit in de
moeilijke gebieden toe te staan, waar zij deze ook bij de verpleeghuizen heeft
toegestaan. Zij zette uiteen dat in de Wet op de bejaardenoorden en de Overgangswet
de verantwoordelijkheid voor het opstellen van de plannen voor de verzorgingshuizen
voor de komende vier jaar bij de provincies ligt. Dit is in 1984 zo geregeld
vanuit de gedachte dat in de provincie dichter naar de behoefte van de mensen
toe gepland zou kunnen worden. Het in de planning teruglopen van de capaciteit
heeft niet alleen te maken met het feit dat men moet plannen binnen de financiële
kaders. Ook de groeiprovincies hebben laten zien dat zij qua capaciteit gelijkblijven
of naar beneden gaan. Noord-Brabant is daar een voorbeeld van. Van 1997 tot
2000 heeft Noord-Brabant een stijging van het budget van 19 mln. Toch is er
een lichte daling in capaciteit, terwijl er evenmin een vertaling plaatsvindt
naar substitutiebedden die de thuiszorg zouden moeten ontlasten. Zij vroeg
zich af of dit conform de afspraken met het IPO is, waaraan alle provincies
zich gebonden hebben. Het rapport van het College voor de ziekenhuisvoorzieningen
geeft een trendmatige doorrekening van de cijfers. Men kijkt hierbij naar
de intramurale capaciteit terwijl men in feite ook moet kijken naar de andere
zaken die al op de rails zijn gezet. Zij noemde de mogelijkheden van de verpleegunits
en de substitutiebedden, die neerslaan onder het dak van de verzorgingshuizen voor 320 mln. aan exploitatie. Hiermee kan de zware zorgvraag
voor de verpleeghuisgeïndiceerde patiënten worden opgevangen, terwijl
het personeel voor de niet-verpleeghuisgeïndiceerde cliënten op
de gewone zorg gezet kan worden. De staatssecretaris was het ermee eens dat
het bij verpleegunits gaat om een verschuiving van eenheden die van een verpleeghuis
naar een verzorgingshuis gaan. Er is dus geen sprake van een uitbreiding,
zodat de resterende groep ouderen in het verzorgingshuis bij een afnemende
capaciteit een zwaardere zorgvraag krijgt. Hiervoor zal volgens haar een vertaling
gevonden moeten worden in het personele deel. Desgevraagd zette de staatssecretaris
uiteen dat iedereen die aanspraak heeft op eem AWBZ-voorziening ongeacht het
inkomen gebruik van de verpleegunits kan maken, zij het dat ook daar wachtlijsten
bestaan. Wat de 320 mln. betreft die de komende jaren extra voor de verzorgingshuizen
beschikbaar komt, wees zij erop dat dit traject de instemming van de Kamer
heeft gekregen. De bedoeling was de zes- en vijfpersoonskamers en vervolgens
de vier- en driepersoonskamers in verpleeghuizen op te ruimen. De 320 mln.
is tegelijkertijd echter een uitbreiding van de capaciteit, alleen onder het
andere dak. Zij zal dit nog gedetailleerd aantonen.De staatssecretaris ging vervolgens in op de vraag van verschillende sprekers
naar de laatste stand van zaken. Op dit ogenblik zijn er twaalf provinciale
plannen binnen. Er wordt geprobeerd om de andere provincies zoveel mogelijk
tot snelheid te manen. Sommige provincies moeten echter de inspraakprocedures
nog doorlopen. Overigens is besloten om een voorlopige eigen bijdrage vast
te stellen voor die tehuizen waar nog geen definitieve begroting is vastgesteld,
met de mogelijkheid tot eventuele restitutie of verrekening achteraf. Desgevraagd
zei de staatssecretaris opnieuw dat zij positief staat tegenover de vraag
om te komen tot een gemiddelde personeelsnorm en tot 1% extra capaciteit op
plekken waar de achterstand cumuleert. Zij zou bovendien proberen een praktische
mogelijkheid te vinden voor een juridische invulling van de gemiddelde personeelsnorm,
omdat dit via de Overgangswet niet mogelijk is. Het toedelen van 1% extra
capaciteit aan bijvoorbeeld de vier grote steden zou per provincie moeten
gebeuren. Hiervoor dient er eerst een inzicht te zijn in de verdeling in het
land. Zij wilde dit punt graag meenemen bij het nader onderzoek. Zij wees
erop dat deze discussie bij het opstellen van het convenant met het IPO ook
is gevoerd. Alle betrokkenen binnen het IPO waren er toen tegen, omdat het
verminderen van het budget met 1% ten gunste van de vier grote steden een
bedrag van 8,2 mln. minder zou betekenen voor de provincies. Desgevraagd zie
zij natuurlijk wel te begrijpen dat de vraag, zoals die nú gesteld
wordt, gericht is op het toevoegen van 1% extra budget aan het totale bedrag.
Zij zei toe deze vraag mee te zullen nemen. Overigens groeit niet Noord-Brabant
maar de Flevopolder het hardste.De staatssecretaris kwam vervolgens bij de vragen over de scheiding van
wonen en zorg. Volgens de meeste woordvoerders zou er een achterstand zijn
in de planning, maar volgens haar ligt men op schema. In juli zal de analyse
komen, in het najaar komt het aanvullende VROM-advies en vervolgens in november
het eindadvies dat samengevoegd wordt met dat van de Raad voor de volksgezondheid
en de zorg. De volgende stap is dan in januari. De staatssecretaris ontkende
met klem dat er een stammenstrijd tussen VROM en VWS is. In dit kabinet wordt
con amore samengewerkt op het traject van scheiden en wonen. Hiernaar gevraagd
zei de staatssecretaris dat zij graag de garantie geeft dat volgend jaar de
beleidsbeslissing genomen kan worden om het wonen en het zorgen daadwerkelijk
te scheiden. Zij verwees naar de desbetreffende pagina's in de stukken. Zij
hechtte eraan op schema te blijven met oog op het hebben van een uitvoerige
besluitvorming bij het opstellen van het nieuwe regeerakkoord. Naar aanleiding
van een interruptie dat de huisvesting voor vele ouderen boven de 65 met een
klein pensioen soms 37% van het inkomen opslokt aan kale huur,
wat enigszins sceptisch doet staan tegenover het scheiden van wonen en zorg,
wees de staatssecretaris erop dat dit kabinet de IHS-tabellen heeft aangepast
aan de ouderen en getracht heeft via de extra ouderenaftrek een betere koopkrachtsituatie
te creëren voor mensen met alleen AOW en een klein pensioentje en alleenstaande
oudere vrouwen. Zij weersprak de opmerkingen dat zij zich geheel aangesloten
zou hebben bij de opvatting van het vorige kabinet dat er slechts plaats moet
zijn voor verpleeghuizen of zelfstandig wonen. Zij heeft steeds gezegd dat
er volgens haar wel degelijk ook nog bestaansrecht is voor verzorgingshuizen.Wat betreft het maken van afspraken met de ZFR om te komen tot experimenten
op het gebied van het scheiden van wonen en zorg, zei de staatssecretaris
positief te staan tegenover de aangehouden motie van mevrouw Van Blerck. Zij
was bereid hier in juli verdere uitwerking aan te geven.De staatssecretaris was er een voorstander van om alles op alles te zetten
om de Melkertbanen niet verloren te laten gaan voor de zorgsector. Zij zei
dat hierover kort geleden een gesprek gevoerd is door minister Borst en haarzelf
met minister Melkert. Een van de aarzelingen in de zorgsector om met Melkertbanen
te beginnen, is de onzekerheid of deze vorm van financiering in een volgend
kabinet ook nog zal bestaan. Het kabinet wil deze zekerheid graag in het openbaar
uitspreken. Een tweede probleem is de enorme bureaucratie die de werving via
arbeidskantoren met zich brengt. Volgens haar is dit geen must en bestaat
ook de mogelijkheid om zelf te werven via advertenties, open dagen et cetera.
Afgesproken is verder om de belemmeringen te inventariseren en vervolgens
weg te nemen. Er zal ook met de WZF gepraat worden over het inzetten van Melkertbanen
in de verzorgingshuizen. Uit het feit dat de verpleeghuissector de mogelijkheden
van de Melkertbanen ten volle heeft benut, blijkt dat er voor Melkertbanen
wel degelijk een toepassing is. Bij de verzorgingshuizen zijn er van de 1500
banen nog geen 800 ingezet. De WZF is inmiddels begonnen met het beschrijven
van een nieuwe functie, namelijk de mobiliteitsbanen. Op de vraag of er een
garantie te geven is dat er door Melkertbanen «meer handen aan het bed»
komen, antwoordde de staatssecretaris dat Melkertbanen de reguliere banen
niet wegdrukken maar additionele banen zijn. Het is dus én Melkertbanen
én daardoor «meer handen aan het bed».Zij was blij dat de meeste sprekers van mening zijn dat er met de indicatiestelling
moet worden doorgegaan op het ingeslagen pad. Dat er kritische vragen komen,
vond zij terecht. Zij was het ermee eens dat het, als de indicatieorganen
onder de gemeentelijke verantwoordelijkheid vallen, niet moet uitmaken of
er gemandateerd wordt. De protocollen die worden opgesteld en die getoetst
worden door de minister, leggen een vloer onder de indicatiestelling. De vraag
is hoe de indicatiestelling onderdeel kan zijn van het ketenproces «onafhankelijk»,
«objectief», «transparant» en «integraal»,
terwijl toch de klant centraal staat. De staatssecretaris wees erop dat bij
«onafhankelijk» nu eenmaal gescheiden klachtenprocedures horen.
Hierover moeten afspraken met de VNG worden gemaakt. De voorbereidingen hiervoor
zijn in volle gang. Zij was blij dat de Kamer niet voor een verplichte mandatering
is, omdat dit niet past bij de gemeentelijke verantwoordelijkheid. Wel ligt
de combinatie met de WVG en het wonen en welzijn in de bedoeling. Dit kan
nu niet in de AMvB worden vastgelegd, omdat hiervoor wijziging van de WVG
nodig is. Desgevraagd antwoordde de staatssecretaris dat zij vanuit het departement
actief een brug zal blijven vervullen tussen gemeenten en andere partijen
om te voorkomen dat er patstellingen of ongewenste situaties ontstaan. Zij
zette uiteen dat van de 80 regio's 60 regio's het plan van aanpak hebben vastgesteld,
gericht op het per 1 januari laten draaien van het nieuwe orgaan. 15 regio's
zijn al volgens de indicatiestelling nieuwe stijl aan de slag. 45 organen
zijn nu reeds van plan om breder te gaan werken dan alleen voor
de verpleging en verzorging, dus bijvoorbeeld met de WVG. Zij vond dit een
teken dat men op de goede weg is. Een aantal gemeenten doet nog niet mee.
Op dit ogenblik zijn 10 gemeenten nog niet regionaal aan de slag: Arnhem,
Renkum, Utrecht, Almere, Amsterdam, Diemen, Den Haag, Zoetermeer, Rotterdam
en Eindhoven. Gevraagd naar de mogelijkheden die zij heeft om in te grijpen
in het decentralisatieproces, antwoordde de staatssecretaris dat zij de gemeenten
niet kan dwingen. Wel kan zij via de taskforce in oprichting zorgen dat er
contact is met gemeenten en instellingen. In de regio's waar dit nodig is,
kan ervoor gezorgd worden dat die regionale samenwerking van de grond komt.
Wanneer de gehandicaptensector er in de toekomst bij betrokken zal worden,
is schaalvergroting helemaal een must, zo zei zij. Desgevraagd wees de staatssecretaris
erop dat gemeenten als Amsterdam en Eindhoven niet regionaal hoeven te gaan.
Naar aanleiding van het verzoek om in haar toetsingskader voor de protocollen
of de AMvB randvoorwaarden op te nemen waarbinnen het proces zich moet voltrekken,
zei de staatssecretaris toe dat zij bij de opstelling van het concept voor
de AMvB de kaders zoveel mogelijk zal aangeven. Zij wil voor de zomer met
de AMvB komen, omdat daar dan bij de vormgeving rekening mee kan worden gehouden.
Zij heeft hiermee echter gewacht, omdat zij eerst wilde weten of de Kamer
met het nieuwe voorstel voor de indicatiestelling akkoord kon gaan. Uit de
opmerkingen van een aantal sprekers dat er naar de gehandicapten en de GGZ
intensiever gekeken moet worden, los van de datum van 1 januari 1999, had
de staatssecretaris opgemaakt dat alle sprekers verbreding nastreven. Dit
moet echter gebeuren op een wijze die de klant centraal stelt. Hiervoor moet
aparte deskundigheid worden ingezet. De staatssecretaris pleitte daarom voor
een pas op de plaats bij de verbreding met de gehandicapten. Zij wilde daarmee
de zaken niet voor zich uitschuiven maar het ging er haar om dat invoering
op zorgvuldige wijze moet geschieden. Zij haalde het voorbeeld aan van de
verpleging- en verzorging waar invoering dit jaar heeft plaatsgevonden maar
dit jaar is bestempeld als een overgangsjaar. Zij zou ervoor zijn om bij de
gehandicapten volgend jaar tot een voorbereidingsjaar te bestempelen, waarna
invoering op 1 januari 1999 plaatsvindt. Zij heeft deze keuze gemaakt zonder
daarmee de druk op de ketel weg te willen nemen.Zij kwam vervolgens te spreken over het zak- en kleedgeld. Zij memoreerde
dat zij samen met de andere departementen heeft gekeken naar de mogelijkheden
om een verbetering tot stand te brengen. Deze is ook totstandgekomen. Zij
was het ermee eens dat er een eind moet komen aan de sluipende uitholling
van het vrij besteedbare zak- en kleedgeld. Wel vond zij dat er een kader
moet worden geschetst wat wel en wat niet onder zak- en kleedgeld valt. Zij
zal kijken of het onderzoek waar de ZFR mee bezig is, versneld kan worden.
Wat betreft de vraag of er een vrijstelling hoger dan 15% kan komen van het
inkomen uit arbeid van de partner van de AWBZ-verpleegde en de gehandicapte,
zei zij toe dit te zullen onderzoeken.In antwoord op de opmerking dat de ouderenaftrek niet positief heeft gewerkt
voor die ouderen die bijna hun gehele inkomen kwijt zijn aan de eigen bijdrage,
terwijl er nu weer een nieuwe aftrek aankomt, herinnerde de staatssecretaris
eraan dat zij juist daarom heeft besloten sinds 1 juli de kijk- en luistergelden
niet meer door de individuele bewoners van verzorgingshuizen te laten betalen.
De ouderenaftrek zou inderdaad weer wegvloeien door een hogere eigen bijdrage,
terwijl het kabinet juist van mening is dat alle 65-plussers een betere koopkrachtsituatie
moeten krijgen. Ook de nieuwe aftrek zal zij bekijken op de consequenties
die dit heeft.De vraag of bewoners van verzorgingshuizen recht hebben op de WVG kon
de staatssecretaris bevestigend beantwoorden. Dit geldt echter niet voor de
woningaanpassingen, want deze moeten door het huis zelf worden
gedaan. Als dit niet is gebeurd, kan men op grond van de Klachtwet een klacht
indienen.De staatssecretaris zegde toe schriftelijk te zullen antwoorden op de
vraag over de LOROS en de RZO.Zij ging vervolgens kort in op een opmerking over de wijkziekenboeg, die
het personeel zou onttrekken aan het gewone werk. Dergelijke zaken mogen niet
voorkomen. Een wijkziekenboeg heeft te maken met de reikwijdte en daarvoor
bestaat een aparte financieringsstroom.De staatssecretaris antwoordde bevestigend op de vraag of zij provinciaal
vastgestelde plannen die in de zomer binnenkomen, zal meenemen in de verkenningen.Wel of geen extra zetel in het indicatieorgaan voor de ouderen hing volgens
de staatssecretaris af van de gedetailleerdheid van de AMvB inzake de samenstelling
van het toezichthoudende indicatieorgaan. Zij vroeg zich in dit verband af
of de regering dit soort keuzes moet voorschrijven. Als 80% van de geïndiceerden
ouderen zijn, lijkt het voor de hand te liggen dat een patiëntenvereniging
bereid is om deze categorie serieus te nemen. Zij was het eens met de opmerking
dat het gaat om maatwerk per regio. In sommige regio's blijkt het moeilijk
vanuit ouderen- of gehandicaptenkring afgevaardigden te vinden.De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier van de commissie,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD),
Smits (CDA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66), Van der Burg
(PvdA), Rouvoet (RPF), R.A. Meijer (groep-Nijpels), Van Waning (D66), Sipkes
(GroenLinks), De Jong (CDA), Passtoors (VVD), Apostolou (PvdA), J. M. de Vries
(VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66) en Hoogervorst
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24333-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl