Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Kroatië inzake sociale zekerheid; Zagreb,11-9-1998; Brief minister met toelichtende nota bij dit verdrag (Trb. 2000, 33)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27098, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-05-2000

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27098 nr. 1;225

04-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende notaI. ALGEMEENII. HOOFDLIJNENIII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGTitel I Algemene BepalingenTitel II Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgevingTitel III Regels voor uitkeringen en prestatiesTitel IV Diverse bepalingenIV SLOTPROTOCOLV ADMINISTRATIEF AKKOORDVI KONINKRIJKSPOSITIE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27098Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 098Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Kroatië
inzake sociale zekerheid, met Slotprotocol en een Administratief Akkoord inzake
de uitvoering van het verdrag; Zagreb, 11 september 1998nr. 225nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENDen Haag, 4 mei 2000Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 9 mei 2000.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 8 juni 2000.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 11 september 1998 te Zagreb totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Kroatië inzake sociale zekerheid, met
Slotprotocol en een Administratief Akkoord inzake de uitvoering van het verdrag
(Trb. 2000, 33).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken a.i.,E. L. HerfkensToelichtende notaI. ALGEMEENVoormalig Joegoslavië was één van de landen waarmee
het Koninkrijk een sociaal zekerheidsverdrag heeft gesloten. Het eerste verdrag
met dat land dateert van 1956 (Trb. 1956, 85). Dit verdrag is op 1 juni 1956
gesloten en op 1 april 1957 in werking getreden. Naar aanleiding van de vele
wijzigingen in de wetgeving van beide landen en gelet op de Overeenkomst inzake
de regeling van de tewerkstelling van Zuidslavische werknemers in Nederland
van 9 maart 1970 (Trb. 1970, 50) werd op 11 mei 1977 een nieuw verdrag inzake
sociale zekerheid met Joegoslavië gesloten (Trb. 1977, 156); dit trad
op 1 april 1979 in werking.Op basis van het wervingsverdrag van 1970 waren vooral personen uit Kroatië
en in mindere mate uit Slovenië, Servië en de overige republieken
van voormalig Joegoslavië in Nederland komen werken. In een aantal gevallen
zijn zij ook met hun gezinnen in Nederland komen wonen. Het werven van arbeidskrachten
is rond 1980 beëindigd. Voordat de oorlog in 1991 uitbrak bestond de
Joegoslavische gemeenschap in Nederland uit circa 15 000 personen.Na het uiteenvallen van de Federatieve Socialistische Republiek Joegoslavië
en de vorming van de nieuwe republiek Kroatië hebben de Nederlandse regering
en de regering van Kroatië besloten de sociale zekerheidsrelaties voorlopig
voort te zetten op basis van het Nederlands-Joegoslavisch Verdrag van 1977,
zulks in afwachting van de totstandkoming van een nieuw verdrag tussen de
beide landen.Bij deze toelichtende nota is een samenvatting van het Kroatische sociaalzekerheidsstelsel
gevoegd.II. HOOFDLIJNENAls de belangrijkste elementen uit het thans aan de orde zijnde Verdrag
zijn de volgende te noemen.– Een gelijkstelling van de nationaliteit van de ene Verdragsstaat
met de nationaliteit van de andere Verdragsstaat, indien het sociale verzekeringsstelsel
van een van beide Staten daaromtrent eisen stelt.– Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgeving.– Samentelling van verzekeringstijdvakken krachtens de wetgeving
van beide Verdragsstaten ten behoeve van de opening, het behoud of de duur
van het recht op uitkering in één der Staten.– Aanspraak op een pensioen van beide Verdragsstaten voor werknemers
die in het verleden in de beide Staten werkzaam zijn geweest.– Het mogelijk maken of vergemakkelijken van export van uitkeringen
en prestaties van de ene naar de andere Verdragsstaat.– Aanspraak op geneeskundige verstrekkingen bij woonplaats of verblijf
in de niet-bevoegde Verdragsstaat.– Handhavingsafspraken.Daarnaast wordt door middel van administratieve voorschriften de samenwerking
tussen uitvoeringsinstanties vereenvoudigd. Deze voorschriften zijn met name
neergelegd in het Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing
van het Verdrag.Het Nederlands-Joegoslavisch Verdrag zal tussen Nederland en Kroatië
zijn gelding verliezen op het moment dat het nieuwe verdrag in werking treedt. III. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHet Verdrag kent vijf titels; deze betreffen Algemene Bepalingen (I),
Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgeving (II), Regels voor uitkeringen
en prestaties (III), Diverse bepalingen (IV) en Overgangs- en Slotbepalingen
(V).Titel I Algemene BepalingenDe titel bevat na definities van veel in het Verdrag genoemde termen,
autoriteiten en instellingen (artikel 1), een aanduiding van de materiële
werkingssfeer (artikel 2). Het Verdrag geldt voor de volgende onderscheiden
takken van sociale verzekeringswetgeving: ouderdom, overlijden, invaliditeit,
ziekte, moederschap, werkloosheid, kinderbijslag en ziektekosten. Onder wetgeving
bij ziekte in de zin van dit Verdrag wordt tevens verstaan de loondoorbetalingsverplichting
van werkgevers, die sinds 1 maart 1996 ingevolge de artikelen 629 en volgende
van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in Nederland van kracht is. Hierdoor
hebben de materiële bepalingen van het Verdrag ook betrekking op de loondoorbetaling,
en staat het controle-instrumentarium van het Verdrag en het Administratief
Akkoord bij verblijf in Kroatië ook ter beschikking van belanghebbende
werkgevers en werknemers. Sociale bijstand en bijzondere regelingen voor ambtenaren
zijn van de werking van het Verdrag uitgesloten.De personele werkingssfeer van het Verdrag (artikel 3) reikt tot alle
personen, ongeacht hun nationaliteit, die onderworpen zijn of geweest zijn
aan de sociale verzekerings-wetgeving van één of van beide Verdragsstaten,
en tot de personen die van deze personen afgeleide rechten hebben, zoals bijvoorbeeld
kinderen en nabestaanden. In artikel 4 wordt bepaald dat Kroaten en Nederlanders
gelijk behandeld worden onder de wetgeving van de andere Verdragsstaat, voorzover
die wetgeving nationaliteitseisen stelt. Eveneens mogen Kroatische en Nederlandse
uitkeringen niet worden stopgezet, verminderd of geschorst, indien rechthebbenden
wonen of verblijven op het grondgebied van de andere Verdragsstaat. Voor export
van uitkeringen naar het grondgebied van derden staten geldt de nationaliteitsgelijkstelling
voorzover eigen onderdanen die uitkering wel kunnen ontvangen (artikel 5).Titel II Aanwijsregels inzake toepasselijke wetgevingDe tweede titel bevat conflictregels die beogen te voorkomen, dat tussen
beide Verdragsstaten migrerende personen onder de sociale verzekeringsstelsels
van beide of van geen van beide Verdragsstaten vallen; slechts één
wetgeving kan op een persoon van toepassing zijn.(artikel 7). De bepalingen
zijn merendeels dezelfde als die van andere sociale zekerheidsverdragen die
Nederland heeft gesloten, en als die van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
de Raad van Europese Gemeenschappen van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (Pb. EG, L 149)
(hierna: Verordening EEG nr. 1408/71).Hoofdregel is dat men valt onder de wetgeving van de Verdragsstaat waar
wordt gewerkt, zelfs als men op het grondgebied van de andere Staat woont.
Werkt men op het grondgebied van Kroatië en Nederland, dan is de wetgeving
van het woonland van toepassing (artikel 8). Afwijkende regels zijn getroffen
voor transportarbeiders, gedetacheerde werknemers, ambtenaren, zeelieden en
personeel van diplomatieke en consulaire zendingen (artikelen 9 tot en met
12).Artikel 13 biedt de mogelijkheid om voor werknemers van dit regime van
conflictregels af te wijken (artikel 13). Deze bijzondere bepaling kan worden toegepast, indien de bevoegde autoriteiten van beide Verdragsstaten
dit in het belang van werknemers achten. Gewoonlijk treffen de autoriteiten
een dergelijke regeling op verzoek van een werknemer of een groep van werknemers.
Voor Nederland is de Sociale Verzekeringsbank, op basis van een daartoe strekkende
bepaling in het Administratief Akkoord (artikel 2, eerste lid onder A (c)
Administratief Akkoord), daartoe gemachtigd.Titel III Regels voor uitkeringen en prestatiesOnder deze titel van het Verdrag zijn bepalingen omtrent uitkeringen in
geld en verstrekkingen in natura, welke afwijken van de voorschriften in de
nationale wet, opgenomen. Voor de meeste uitkeringen en verstrekkingen is
bepaald, dat voor de opening van het recht en de berekening daarvan, tijdvakken
vervuld onder het verzekeringsstelsel van de ene Verdragsstaat kunnen worden
samengeteld met tijdvakken van verzekering krachtens de wetgeving van de andere
Staat.Voor Nederland is het samentellingsvoorschrift alleen van belang voor
de Werkloosheidswet (artikel 32) en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.Hoofdstuk 1, Ziekte en Moederschap, bevat
bepalingen die betrekking hebben op de situatie dat een persoon niet woont
of verblijft op het grondgebied van de bevoegde Verdragsstaat, maar op het
grondgebied van de andere Staat.Personen die in de andere Staat dan de bevoegde wonen of verblijven, hebben
in de Staat waar zij verblijven recht op loondoorbetaling bij ziekte en op
ziekengeld. De loondoorbetaling geschiedt door de werkgever en het ziekengeld
wordt betaald door het bevoegd orgaan krachtens de wetgeving die dit orgaan
toepast.Ten aanzien van geneeskundige verstrekkingen bij ziekte en moederschap
zijn ook bepalingen opgenomen die betrekking hebben op de situatie dat een
persoon niet woont of verblijft op het grondgebied van de bevoegde Verdragsstaat,
maar op dat van de andere Staat, dan wel zijn woonplaats overbrengt van de
ene naar de andere Verdragsstaat (artikelen 15 tot en met 18).Zoals gebruikelijk is in andere internationale coördinatie-instrumenten,
waarbij het Koninkrijk partij is, geldt als algemeen uitgangspunt dat verzekerden
die zich bevinden op het grondgebied van de andere Verdragsstaat in beginsel
recht op medische zorg hebben op basis van de sociale ziektekostenverzekeringswetgeving
van het woon- of verblijfland, hetgeen wil zeggen dat de verstrekkingen worden
verleend in de omvang en volgens de voorwaarden zoals die gelden voor de «eigen»
verzekerden van het betreffende land. De kosten van de verleende medische
zorg worden vervolgens ten laste gebracht van het bevoegd orgaan.In geval van tijdelijk verblijf is het recht op medische zorg beperkt
tot spoedeisende gevallen. De bepalingen die betrekking hebben op de verlening
van medische zorg bij tijdelijk verblijf op het grondgebied van de andere
Verdragsstaat dan die ingevolge wiens wetgeving men tegen ziektekosten verzekerd
is, gelden niet ingeval betrokkenen zich op het grondgebied van die Staat
bevinden met het oogmerk om aldaar medische zorg in te roepen. Hiermee wordt
beoogt het zogenaamd «medisch toerisme» te voorkomen (artikel
18, zevende lid).Ten aanzien van het verlenen van kostbare verstrekkingen geldt voorts
de restrictie dat het bevoegd orgaan daarvoor toestemming moet hebben verleend,
tenzij er sprake is van een absolute noodsituatie. In het Administratief Akkoord
(artikel 10, vierde lid) is nader uitgewerkt wat onder absolute noodtoestand
wordt verstaan, namelijk die gevallen waarin de verlening van de verstrekking
niet kan worden uitgesteld zonder het leven of de gezondheidstoestand van
betrokkene ernstig in gevaar te brengen. In gevallen waarin een
kostbaar medisch hulpmiddel of prothese onbruikbaar is geworden, is het aantonen
van de noodzaak van reparatie of vervanging daarvan voldoende voor het aantonen
van bedoelde noodsituatie.De betreffende regels gelden in beginsel mutatis mutandis voor de gezinsleden.In artikel 19 van het Verdrag zijn overeenkomstige regels opgenomen ten
behoeve van rechthebbende op één of meer pensioenen, indien
zij wonen of verblijven op het grondgebied van de andere Verdragsstaat dan
die ingevolge wiens wetgeving men verzekerd is, alsmede voor hun gezinsleden.Artikel 20 regelt voorts op welke wijze de kosten van de aldus verleende
medische zorg worden vergoed.In hoofdstuk 2, Invaliditeit, Ouderdom en Overlijden,zijn voor Kroatië en Nederland aparte bepalingen opgenomen.Als bij de vaststelling van het recht op Kroatische uitkering ook Nederlandse
tijdvakken in aanmerking moeten worden genomen, kent het Kroatische orgaan
een geprorateerde uitkering toe. Deze uitkering wordt berekend naar de verhouding
van de Kroatische verzekeringstijdvakken tot het totaal van de tijdvakken
die in Nederland en Kroatië zijn vervuld.Voor Nederland zijn de volgende bijzondere voorschriften voor de berekening
van invaliditeits-, ouderdoms- en overlevingspensioenen opgenomen.Ten aanzien van het invaliditeitspensioen
is het volgende geregeld (artikelen 27 en 28).Een persoon die op het moment dat de arbeidsongeschiktheid intreedt, onderworpen
is aan de Kroatische wetgeving en recht heeft op een Kroatische invaliditeitsuitkering,
maar in het verleden gedurende ten minste 12 maanden in Nederland verzekerd
is geweest, kan aanspraak maken op een gedeeltelijke Nederlandse uitkering.
De hoogte van de Nederlandse uitkering hangt af van de verhouding van de in
Nederland vervulde verzekeringstijdvakken tot het totaal van de in Nederland
en Kroatië vervulde verzekeringstijdvakken. Als verzekerd tijdvak in
Nederland gelden tijdvakken vervuld onder de Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering
WAO (Stb. 1967, 84), de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) (Stb. 1975,
674) of de Wet arbeidsongeschiktheidverzekering zelfstandigen (WAZ) (Stb.
1997, 176) en tijdvakken in loondienst en daarmee gelijk te stellen tijdvakken
die in Nederland vóór de datum van inwerkingtreding van de WAO
(1 juli 1967) zijn vervuld. De gevonden formule wordt vermenigvuldigd met
het Nederlandse WAO of WAZ bedrag waar de betreffende persoon recht op zou
hebben, indien de arbeidsongeschiktheid zou zijn ingetreden tijdens verzekering
in Nederland. Voor de berekening wordt uitgegaan van het feitelijk genoten
salaris.De verdragsregeling betekent een uitbreiding van het Nederlands risicostelsel
voor arbeidsongeschiktheid. Ingevolge dit stelsel bestaat immers alleen recht
op uitkering, indien men verzekerd is ten tijde van het intreden van de arbeidsongeschiktheid,
en de hoogte van de Nederlandse uitkering is in beginsel onafhankelijk van
de duur van de verzekering. De regeling is getroffen, omdat Kroatië een
opbouwstelsel kent. Dit betekent dat Kroatië altijd een recht op uitkering
toekent bij intreden van de arbeidsongeschiktheid, zelfs indien men op dat
moment niet meer krachtens die regeling verzekerd is.Het Nederlandse bevoegde orgaan mag overigens, in het geval er een Nederlands
recht op uitkering alleen op basis van de Nederlandse wet, en niet op basis
van het Verdrag bestaat, het bedrag aan Kroatische uitkering daarvan aftrekken. Ten aanzien van het ouderdomspensioen (artikel
29) wordt het volgende opgemerkt.Nu de Algemene Ouderdomswet (AOW)(Stb. 1956, 281) sedert 1985 uitgaat
van een zelfstandige positie van mannen en vrouwen, kan artikel 28 van het
Nederlands-Joegoslavisch Verdrag niet worden overgenomen.In het nieuwe verzelfstandigde stelsel van de AOW past immers de «medeverzekering»
van de in Kroatië wonende echtgenote van een krachtens de AOW verplicht
verzekerde man niet meer.De overeengekomen bepalingen zijn analoog aan die van Verordening (EEG)
nr. 1408/71 en van andere bilaterale sociale zekerheidsverdragen. De betreffende
bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van de bilaterale en (herziene)
Verdragen met Tunesië en Kaap-Verdië zijn reeds in werking getreden;
over herziening van overige verdragen met vergelijkbare bepalingen, is tussen
de regeringen overeenstemming bereikt.Het tweede en derde lid van artikel 29 zijn opgenomen om te bewerkstelligen
dat de rechten die onder de werking van het Verdrag inzake sociale zekerheid
met Joegoslavië (Trb. 1977, 156) zijn opgebouwd, worden geëerbiedigd.
Evenals dit ingevolge het Verdrag met Joegoslavië ten aanzien van het
in aanmerking nemen als verzekeringstijdvakken geldt, zullen deze tijdvakken
alleen voor de in Kroatië wonende gehuwde echtgenote die geen eigen pensioenrechten
opbouwt of die niet zelfstandig pensioen ontvangt, worden gehonoreerd (artikel
29, zevende lid). Deze honorering wordt in artikel 29, achtste lid nader geclausuleerd
door de voorwaarde van het afsluiten van de hierna te noemen vrijwillige verzekering.Teneinde te voorkomen dat de pensioenrechten (in het bijzonder op de toeslag)
van de buitenlandse werknemer, wiens echtgenote in Kroatië is blijven
wonen, achteruitgaan, én dat bij het bereiken van de leeftijd van 65
jaar door de echtgenote haar pensioenrechten achteruitgaan ten opzichte van
de situatie vóór 1 april 1985, althans vóór inwerkingtreding
van dit Verdrag, wordt de echtgenote in de gelegenheid gesteld zich vrijwillig
te verzekeren vanaf de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag (artikel
29, vijfde lid). Voor de vrijwillige verzekering ingevolge de AOW, die op
grond van de nationale wet slechts in combinatie met de verzekering ingevolge
de Algemene Nabestaandenwet (ANW) (Stb. 1995, 690) kan worden afgesloten,
gelden verschillende voorwaarden. Deze betreffen onder andere de premie die
men ten behoeve van de verzekering moet betalen (artikel 29, vijfde lid) en
de termijn binnen welke de echtgenote zich hiervoor moet hebben aangemeld
(artikel 29, zesde lid).Wat betreft de eerste voorwaarde – de uit de vrijwillige verzekering
voortvloeiende premiebetaling – wordt nog gewezen op het premieregime
voor oude gevallen, het zgn. overgangsregime (echtgenoten van buitenlandse
werknemers, die reeds vóór de inwerkingtreding van dit Verdrag
verplicht verzekerd waren voor de AOW), én op het premieregime van
nieuwe gevallen (echtgenoten van buitenlandse werknemers, die op de dag van
of na de inwerkingtreding van dit Verdrag in Nederland zijn komen werken en
aldus verplicht verzekerd zijn geworden voor de AOW). Het overgangsregime
is getroffen om tegemoet te komen aan onder het Verdrag met Joegoslavië
gewekte verwachtingen van gehuwde buitenlandse werknemers omtrent de opbouw
van ouderdomspensioen- aanspraken.Volledigheidshalve wordt er hier nog eens op gewezen dat volgens het artikel
de bevoegdheid tot vrijwillige verzekering geldt zolang de buitenlandse werknemer
in Nederland werkzaam is en derhalve verplicht verzekerd is.De artikelen 30 en 31 bevatten overeenkomstige bepalingen voor het recht
op nabestaandenpensioen, als die welke zijn neergelegd
in de artikelen 26 en 27 met betrekking tot de uitkeringen bij langdurige
arbeidsongeschiktheid, met dien verstande dat de gestelde leeftijdsgrenzen
afwijken. Verzekerde periodes opgebouwd na de 65e verjaardag tellen voor de
vaststelling van het nabestaandenpensioen niet mee; een eis die uit de aard
der zaak ten aanzien van de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen niet behoeft
te worden gesteld.Als voorwaarde voor het verkrijgen van Nederlandse uitkering is overigens
gesteld dat de overledene ten tijde van zijn overlijden onderworpen was aan
de Kroatische wetgeving.Ten aanzien van de werkloosheidsuitkeringen
is bepaald dat men – met inachtneming van de samentelling op basis van
het Verdrag – alleen recht op uitkering heeft, indien men aan de overige,
in de nationale wet gestelde voorwaarden voldoet, waarbij voorts de eis is
gesteld van een werkperiode op het grondgebied van die Verdragsstaat van tenminste
vier weken gedurende het jaar, voorafgaande aan het indienen van de aanvraag,
alsmede dat men als buitenlandse werknemer gerechtigd was in die Verdragsstaat
te werken (artikel 33).Ter zake van kinderbijslag is een geclausuleerde
exportbepaling opgenomen (artikel 35).Tevens is een bepaling opgenomen die een oplossing biedt voor een samenloopsituatie:
wanneer in beide Staten recht op kinderbijslag bestaat, dan zal alleen het
orgaan van het Staat op wiens grondgebied het kind woont kinderbijslag toekennen.Titel IV Diverse bepalingenDeze titel bevat de gebruikelijke voorschriften die onder meer beogen
de uitwisseling van gegevens ten behoeve van de vaststelling van de uitkeringen
tussen de beide landen te vergemakkelijken en de samenwerking tussen de organen
te regelen.Daarnaast bevat deze titel een aantal bepalingen dat betrekking heeft
op de handhaafbaarheid van de nationale wettelijke regelingen in het buitenland.
De betreffende artikelen gaan over identificatie en verificatie, terugvordering
van te veel of ten onrechte betaalde uitkeringen en de invordering van premies.
De bepalingen zijn een voorwaarde voor de exporteerbaarheid van Nederlandse
uitkeringen.Artikel 43 verplicht de persoon die aanspraak maakt op een Nederlandse
uitkering of aan wie een Nederlandse uitkering wordt toegekend, zich te identificeren
bij het Kroatische bevoegde orgaan door middel van een officieel identiteitsbewijs.
Het Kroatische bevoegde orgaan zendt een kopie van dit bewijs naar het Nederlandse
orgaan. Op deze wijze kan voldaan worden aan de Wet op de Identificatieplicht
die de Nederlandse instanties verplicht uitkeringsgerechtigden te identificeren.In artikel 44 wordt bepaald dat het orgaan van de Staat waar uitkeringsgerechtigden
van het andere Staat wonen, de juistheid nagaat van alle gegevens die het
orgaan dat de uitkering verstrekt nodig heeft. Bij deze gegevens gaat het
vooral om gegevens met betrekking tot inkomen, gezinssituatie en medische
toestand.Artikel 46 bepaalt dat de beide Verdragsstaten elkaars administratieve
of juridische beslissingen met betrekking tot de terugvordering van onverschuldigd
betaalde uitkeringen erkennen, en elkaar behulpzaam zijn bij de tenuitvoerlegging
van deze beslissingen. Wanneer het bevoegd orgaan daarom verzoekt bevordert
het orgaan van de andere Verdragsstaat hiervoor administratieve of juridische
procedures. Indien een gerechtigde een uitkering uit beide Staten ontvangt
en het orgaan in de ene Staat heeft een hoger bedrag uitbetaald dan waarop
betrokkene recht heeft, dan kan dit orgaan het orgaan van de andere Staat
verzoeken het teveel betaalde bedrag in te houden op de uitkering
die dit orgaan aan betrokkene betaald.Artikel 47 bevat gelijke bepalingen als artikel 44, maar dan met betrekking
tot de premie-inning.IV SLOTPROTOCOLArtikel 52 legt de juridische basis voor een Slotprotocol, waarin de modaliteiten
worden geregeld voor de toepassing van de Nederlandse wettelijke regelingen
voor geneeskundige verstrekkingen bij ziekte en moederschap. Het Slotprotocol,
dat min of meer standaard wordt opgenomen in de coördinatieregelingen
die Nederland met andere Staten sluit, vormt een integrerend onderdeel van
het Verdrag.V ADMINISTRATIEF AKKOORDArtikel 37 van het Verdrag bepaalt dat de bevoegde autoriteiten nadere
regels overeenkomen voor de uitvoering van het Verdrag. Op basis van deze
bepaling is het Administratief Akkoord tot stand gekomen, dat een uitvoeringsverdrag
vormt. Hierin zijn nadere uitvoeringsvoorschriften opgenomen, waarin onder
meer wordt bepaald welke instanties in beide landen verbindings- en uitvoeringsorganen
zijn en welke hun taken zijn. In dit verband wordt aangegeven hoe de instanties
elkaar informeren, aanvragen in behandeling nemen, tot verrekening overgaan
en in het algemeen elkaar bijstand verlenen.VI KONINKRIJKSPOSITIEHet Verdrag zal, voor wat het Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland
gelden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en SportE. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27098-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl