Rechtsstaat en Rechtsorde; Brief van de Staatssecretaris van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29279, nr. 61

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29279 nr. 61

07-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingLeeswijzerBruikbare rechtsordeRapport Huls2. Plaats van het tuchtrecht in de rechtsbescherming
van de burger Het systeem van het tuchtrechtHet perspectief van de burgerAfbakening klachtafhandeling en tuchtrechtAfbakening toezicht en tuchtrechtToegang tot de tuchtrechterGriffierechten3. Organisatorische positie van de tuchtrechterHarmonisatie tuchtprocesrechtDe positie van de tuchtrechterTuchtrechtspraak in eerste aanleg gepositioneerd bij reguliere
rechtspraakTuchtrechtspraak in eerste aanleg los van de reguliere
rechtspraakOverige inrichtingsaspecten4. Tuchtrechtelijke maatregelenMaatregelencatalogusSchadevergoedingKandidaat-beroepsbeoefenaren5. Een ruimer bereik van het tuchtrechtSubject van tuchtrechtspraakOngedeeld tuchtrecht6. Kenbaarheid van tuchtrechtPreventieve en educatieve dimensieOpenbare toegankelijkheid van uitspraken7. FinancieringFinancieringsmodelVerdeling kostenBezoldiging8. WODC-onderzoekOndertekeningBIJLAGEAanbevelingen rapport Huls
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29279Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 279Rechtsstaat en Rechtsordenr. 61BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 december 20071. InleidingBij brief van 12 februari 2007 (Kamerstukken II 2006/07, 29 279,
nr. 48) heeft de minister van Justitie u het rapport Beleidsuitgangspunten wettelijk geregeld tuchtrecht aangeboden. Het
rapport is in het kader van het programma Bruikbare rechtsorde geschreven door een werkgroep onder voorzitterschap van prof. mr.
N. J. H. Huls. De minister heeft u bij die gelegenheid aangegeven
in de loop van 2007 tot een kabinetsstandpunt te zullen komen. Dit kabinetsstandpunt
bied ik u hierbij aan.LeeswijzerHierna ga ik eerst in op de context die het programma Bruikbare rechtsorde voor dit kabinetsstandpunt is. In paragraaf 2
van dit kabinetsstandpunt ga ik in op de plaats van het tuchtrecht in het
geheel van rechtsbescherming van de burger. Na een beschrijving van het systeem
van tuchtrecht en het perspectief van de burger, ga ik in op de afbakening
van het tuchtrecht ten opzichte van klachtafhandeling en toezicht. Vervolgens
ga ik in op de toegang tot de tuchtrechter en het niet-heffen van griffierecht.
Paragraaf 3 gaat over de organisatorische positie van de tuchtrechter.
Daarin komen de harmonisatie van het tuchtprocesrecht en de wijze waarop de
tuchtrechtelijke colleges organisatorisch kunnen worden gepositioneerd aan
de orde. Ik beschrijf zowel de wijze waarop de tuchtrechtelijke colleges die
bij de reguliere rechtspraak zijn gepositioneerd zullen worden ingericht,
als hoe de colleges die daar los van staan, zullen worden ingericht. In paragraaf 4
ga ik in op de tuchtrechtelijke maatregelen. Aan de orde komen de maatregelencatalogus,
de mogelijkheid van het toekennen van schadevergoeding en de positie van kandidaat-beroepsbeoefenaren.
Paragraaf 5 behandelt het subject van het tuchtrecht en het door het
kabinet voorgestelde ongedeelde tuchtrecht. In paragraaf 6 ga ik in op
de kenbaarheid van het tuchtrecht. Paragraaf 7 gaat over de financiering
van het tuchtrecht. Daarin worden het financieringsmodel, de verdeling van
de kosten en de bezoldiging van de leden van de colleges besproken.
In slotparagraaf 8 ga ik kort in op het kwantitatieve onderzoek dat door
het WODC is gedaan naar het tuchtrecht. In de bijlage zijn de aanbevelingen
van het rapport Huls opgenomen.Bruikbare rechtsordeDe toenmalige minister van Justitie heeft u bij brief van 21 april
2004 geïnformeerd over het programma Bruikbare rechtsorde (Kamerstukken II 2003/04, 29 279, nr. 9)1. Het programma is bedoeld om een drietal problemen aan te pakken:1. De verminderde bruikbaarheid van wetgeving, waar zij beoogt situaties
te regelen die in de maatschappelijke werkelijkheid anders zijn dan bij het
ontwerpen van de regels werd verondersteld, of inmiddels zijn veranderd, doordat
zij onvoldoende blijken te kunnen worden gehandhaafd, of niet overeenstemmen
met het normbesef van de doelgroep.2. De inconsistentie die optreedt doordat regels onvoldoende zijn afgestemd
op andere regels, blijk geven van verschil in gewicht van de daaraan ten grondslag
liggende normen, of voor vergelijkbare gevallen verschillende uitkomsten opleveren,
of zelfs tegenstrijdig zijn.3. Onnodige belasting door regels of onnodige belemmeringen door regels
voor het maatschappelijke verkeer.In het kader van dit programma is besloten tot drie reeksen van projecten.
Het project Tuchtrecht is een project uit de tweede reeks. Het project heeft
tot doel consistentie te bewerkstelligen in het beleid dat de overheid ten
aanzien van het tuchtrecht voert, in het bijzonder voor het wettelijk geregelde
tuchtrecht. Ook dient het project te bevorderen dat het tuchtrecht, daar waar
dit opportuun is, wordt ingezet om de eigen verantwoordelijkheid van de sector
te versterken voor het goed functioneren van de beroepsgroep of de bewaking
van de kwaliteit van de producten. Het project dient voorstellen op te leveren
die leiden tot versterking van de kwaliteit van de uitvoering en de efficiency
van het tuchtrecht.Rapport HulsHet kabinet heeft met waardering kennis genomen van het rapport Huls.
De aanbevelingen die de werkgroep in hoofdstuk 4 van het rapport doet2, bieden goede handvatten om te komen tot deregulering,
modernisering en harmonisatie van het wettelijk geregeld tuchtrecht. Ze sluiten
goed aan bij een aantal activiteiten waarmee de beroepsgroepen zelf bezig
zijn zoals het organiseren van goede klacht- en doorverwijzingsvoorzieningen
en het publiceren van tuchtrechtelijke uitspraken in vakbladen en op internet.
Ze sluiten eveneens goed aan bij een aantal lopende wetgevingstrajecten en
wetsevaluaties, die de ministeries mede ten aanzien van het tuchtrecht hebben
uitgevoerd.2. Plaats van het tuchtrecht in de rechtsbescherming
van de burger Het systeem van het tuchtrechtHet idee achter Bruikbare rechtsorde is dat
er meer verantwoordelijkheid aan de burger en het bedrijfsleven wordt gelaten
waar dat mogelijk is. Vrije of vertrouwensberoepen als advocaat, arts en accountant
kennen doorgaans een lange traditie waarin de beroepsgenoten zelf in hoge
mate verantwoordelijk zijn voor de normen waaraan een goede beroepsuitoefening
moet voldoen en voor het zorgen voor systemen van kwaliteitsborging. Deze
normen en het toezicht daarop verschillen van beroep tot beroep. De beroepen
die in dit kabinetsstandpunt centraal staan zijn advocatuur, notariaat, gerechtsdeurwaarders,
accountants, octrooigemachtigden, beroepsbeoefenaren in de individuele
gezondheidszorg, veterinairen, loodsen en zeevarenden. Deze beroepen hebben
hun wettelijk geregeld tuchtrecht gemeen als sluitstuk van deze hoge mate
van zelfregulering. Dit betekent, dat met alle vrijheid en autonomie die de
beroepsgroep heeft bij het vaststellen en handhaven van de beroepsnormen,
de wetgever het in ieder geval noodzakelijk heeft gevonden om het sluitstuk
daarvan bij wet te regelen.Het systeem en het belang van het tuchtrecht als zodanig staan niet ter
discussie. Het tegengestelde lijkt eerder het geval: zowel in uw Kamer als
in de samenleving staat het tuchtrecht in de schijnwerpers en de toon is daarbij
doorgaans positief. Breed wordt gedragen dat tuchtrecht een waardevol middel
is om normen te handhaven die voor de uitoefening van specifieke beroepen
gelden. Het is wel zaak om het systeem te bezien tegen de achtergrond van
nieuwe ontwikkelingen waar de onderhavige beroepsgroepen mee te maken hebben.
Het rapport Huls geeft hiervan een overzicht1.
Het systeem is (of beter gezegd de verschillende systemen zijn) toe aan groot
onderhoud. Op punten is het tuchtrecht verouderd. Ook zijn er verschillen
in het tuchtrecht van de verschillende beroepen die niet te herleiden zijn
tot de specifieke aard van de beroepen2. Denk
aan de verschillende benoemingsduur en benoemingswijze van de leden van de
tuchtcolleges, het wel of juist niet hebben van procesrechtelijke termijnen
en de hoogte van de maximale geldboete die de tuchtrechter kan opleggen. Ook
vanuit uw Kamer is bij diverse gelegenheden erop aangedrongen een heldere
lijn voor het tuchtrecht te ontwikkelen3.Daarom is een geactualiseerd kader nodig waarlangs het tuchtrecht voor
de vrije of vertrouwensberoepen (het zogenoemde wettelijk niet-hiërarisch
tuchtrecht voor de vrije beroepen) kan worden vormgegeven.4 Dit kabinetsstandpunt biedt dat kader. Het zal worden uitgewerkt in
een geharmoniseerd systeem van tuchtprocesrecht. Daarmee wordt de stap gezet
naar een uniform tucht(proces)recht, dat op eenzelfde wijze functioneert als
het uniforme burgerlijk (proces-), straf(proces-) en bestuurs(proces)recht.Het perspectief van de burgerTuchtrechtspraak is beroepsgroepenrechtspraak en in de visie van het kabinet
blijft dit zo. Het tuchtrecht is er primair om de beroepsstandaard, zoals
vastgelegd in de binnen de beroepsgroep levende gedragsregels, te handhaven.
Het is daarmee echter ook van belang voor de cliënt/patiënt en voor
de samenleving als geheel. Het betreft hier immers beroepen die voor het functioneren
van onze samenleving van cruciaal belang zijn. De samenleving mag dan ook
verwachten dat de beroepsbeoefenaren en de tuchtcolleges met hun gezicht naar
de samenleving staan en de eisen die de samenleving aan de beroepsgroep stelt,
vertalen naar hun beroepsstandaard. De positie van de klager in het tuchtrecht
is daarnaast steeds belangrijker geworden. Tuchtrecht is één
van de manieren waarop cliënten/patiënten van zakelijke dienstverleners
hun rechten beschermen. Om die reden doet het kabinet dan ook een aantal voorstellen
om klagers en de samenleving te faciliteren. Zo stelt het kabinet voor om
klagers de mogelijkheid te geven om bij de tuchtrechter om een schadevergoeding
te verzoeken5. Het kabinet stelt ook voor om alle
tuchtrechtelijke uitspraken, net als de uitspraken van de reguliere rechtspraak,
op internet te zetten. Daarmee blijft het primaire doel van het tuchtrecht
wat het kabinet betreft overeind, terwijl de ontwikkeling naar een volwaardige
positie van de klager wordt versterkt.Afbakening klachtafhandeling en tuchtrechtDe aanbevelingen van het rapport Huls om te komen tot een onafhankelijke
klachtencommissie en een één-loket6
per beroepsgroep worden door het kabinet gesteund. Overeenkomstig
de aanbevelingen in het rapport wordt bij de inrichting van het loket rekening
gehouden met de organisatie en omvang van het relevante tuchtregime.Het is goed als er voor typische consumentengeschillen een passende instantie
is. Het kabinet meent dat eenvoudige consumentengeschillen niet in het tuchtrecht
thuishoren, omdat dit niet bijdraagt aan de ontwikkeling van de beroepsstandaarden,
maar de uitleg betreft van het overeenkomstenrecht, waarin de vertrouwensberoepen
zich niet onderscheiden van leveranciers van andere producten of diensten.
Het is ook goed als er goede bewegwijzering is. Het mag immers niet zo zijn
dat de klager door de bomen het bos niet meer ziet. Het kabinet acht iedere
beroepsgroep zelf verantwoordelijk voor een behoorlijke klachtafhandeling.
Het is op zijn plaats dat er, naast het wettelijk geregeld tuchtrecht, proportionele
aanvullende buitenwettelijke klachtvoorzieningen zijn die worden gedragen
door de desbetreffende beroepsgroep.1 Aangezien
de beroepsgroepen verschillen in de aard van hun cliëntrelaties (primair
particuliere klanten of juist primair ondernemingen als klanten), het aantal
beroepsbeoefenaren, de voorzieningen die reeds thans bestaan voor klachtafhandeling
en de structuur van hun beroepsorganisaties (publiekrechtelijke beroepsorganisatie
of privaatrechtelijke vereniging), stelt het kabinet voor dat de diverse beroepsgroepen
zelf regelen dat er behoorlijke (onafhankelijke) klachtafhandeling is, zonder
daar gedetailleerde wetgeving aan ten grondslag te leggen. Er is dan ook ruimte
voor een goede afbakening met bijvoorbeeld klachtenregelingen van instellingen
waarin beroepsbeoefenaren werkzaam zijn. Wil een klachtenvoorziening echt
gaan leven, is er immers maatwerk en draagvlak onder de beroepsgenoten noodzakelijk.
Het is de taak van de beroepsgroepen zelf om daarbij een goede positie voor
de cliënt te waarborgen.Het kabinet benadrukt overigens dat een aantal van de beroepsgroepen hier
al grote stappen heeft gezet.Afbakening toezicht en tuchtrechtSommige tuchtrechtelijke colleges hebben naast tuchtrechtelijke ook toezichthoudende
taken2. In navolging van het rapport Huls en de
aanbevelingen van de commissie Hammerstein (commissie evaluatie Wet op het
notarisambt, Kamerstukken II 2005/06, 23 706, nr. 62) is het kabinet
van oordeel dat toezichthoudende taken niet moeten worden gecombineerd met
het tuchtrecht. De dubbelrol van toezichthouder en tuchtrechter schept een
onzuivere verhouding: de beroepsbeoefenaar staat immers in een andere verhouding
tot een toezichthouder dan tot een tuchtrechter. De tuchtcolleges die nu nog
toezichthoudende taken hebben, zullen daarom hiervan worden ontdaan. Het toezicht
zal door meer aangewezen instanties moeten worden uitgeoefend.Vanzelfsprekend kan degene die het toezicht uitoefent overgaan tot het
starten van een procedure voor de tuchtrechter. Het kabinet benadrukt dat
beroepsorganisaties, toezichthouders en beroepsgenoten geacht worden ook daadwerkelijk
van het tuchtrecht gebruik te maken om de naleving van de normen van goede
beroepsuitoefening te verzekeren.Toegang tot de tuchtrechterHet kabinet benadrukt dat het bij tuchtrecht gaat om het toetsen aan objectieve
beroepsnormen. De toetsing daaraan waarborgt een goede beroepsuitoefening
en het aanhangig maken van een zaak is daarmee niet voorbehouden aan cliënten,
patiënten of slachtoffers. Het kabinet stelt voor dat zaken in het vervolg
aanhangig kunnen worden gemaakt door een ieder die er een persoonlijk belang
bij heeft of er een zodanig maatschappelijk belang bij heeft, dat voor de
goede werking van de beroepsnormen ook aan die organisatie een recht op het
aanbrengen van zaken toekomt (waaronder begrepen de beroepsorganisatie,
de inspectie of toezichthouder en de officier van justitie).De toegang tot de tuchtrechter zal niet worden beperkt ten opzichte van
de huidige situatie, een klager kan direct naar de tuchtrechter. Hiermee wordt
juridisering (is de voorprocedure wel en op de juiste wijze gevolgd) en bureaucratisering
(voorprocedures die louter om formele redenen worden gevolgd) voorkomen. Wel
dient een klager naar de mening van het kabinet in zijn beroepschrift te vermelden
of een klachtenprocedure is doorlopen en zo nee, waarom niet en zo ja, wat
daarvan de uitkomst was. De tuchtrechter krijgt de bevoegdheid om zaken waarbij
geen klachtenprocedure is gevolgd door te zenden naar de klachtenprocedure,
wanneer zij daarvoor zijns inziens in aanmerking komen en ook om typische
consumentengeschillen door te verwijzen naar de passende instantie. Hier zal
een duidelijke prikkel vanuit gaan om voordat een tuchtrechtelijke procedure
wordt begonnen, eerst te onderzoeken of alternatieve wijzen van geschiloplossing
meer aangewezen zijn.GriffierechtenHet rapport Huls beveelt aan om in tuchtrechtelijke zaken een griffierecht
in te voeren. Het heffen van griffierecht vormt volgens het rapport een stimulans
voor de klager om een weloverwogen keuze te maken tussen de gang naar de tuchtrechter
en alternatieven daarvoor. Het rapport geeft echter duidelijk aan dat er ook
sterke argumenten zijn tegen de invoering van griffierechten in dit soort
zaken.Het kabinet heeft besloten de argumenten tegen invoering zwaarder te laten
wegen. Uitgaande van het hierboven reeds weergegeven uitgangspunt dat tuchtrecht
er primair is om de beroepsstandaard, zoals vastgelegd in de binnen de beroepsgroep
levende gedragsregels, te handhaven, past het niet goed om klagers daarvoor
te laten betalen.3. Organisatorische positie van de tuchtrechterHarmonisatie tuchtprocesrechtHet rapport Huls beveelt aan te komen tot een vergaande mate van harmonisering.
Het kabinet neemt die aanbeveling graag over. Veel van het huidige tuchtprocesrecht
is historisch nog wel verklaarbaar, maar leidt tot verschillen die in ieder
geval thans niet langer herleidbaar zijn tot de eigen aard van de beroepen.
Er komt daarom een uniforme, moderne regeling voor het tuchtprocesrecht, waarbij
waar mogelijk en zinvol wordt aangesloten bij de Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie
2004 en waarbij waar nodig, rekening wordt gehouden met de eigenheid van de
specifieke beroepen.Dat het tuchtrecht moet voldoen aan de eisen van het EVRM, zoals het rapport
Huls stelt, is vanzelfsprekend. Het kabinet is overigens van mening dat het
tuchtrecht ook thans aan dat verdrag voldoet.De positie van de tuchtrechterVoor wat de positie van de tuchtrechter betreft, zijn er volgens het rapport
Huls verschillende opties: tuchtrechtspraak wordt een taak van de reguliere
rechtspraak, tuchtrechtspaak blijft zelfstandig, maar wel gepositioneerd bij
de reguliere rechtspraak, en tuchtrechtspraak blijft zelfstandig, los van
de reguliere rechtspraak.1 Het rapport Huls spreekt
een voorkeur uit voor de derde optie waarin de tuchtrechtspraak wordt ondergebracht
bij zelfstandige colleges, waar rechters deel van uitmaken en die de faciliteiten
zelf verzorgen.Vooralsnog is er voor het kabinet geen reden de bestaande tuchtcolleges
in één bepaald model te dwingen. Wel is het van belang dat de
verhouding tussen tuchtcolleges en daarin deelnemende leden van
de rechterlijke macht helder wordt geregeld, zodat de Raad voor de rechtspraak
en de gerechtsbesturen hun verantwoordelijkheid voor de inzet van rechters,
die belast zijn met reguliere rechtspraak, kunnen waarmaken. Daarom ligt het
voor hand twee modellen mogelijk te maken. Enerzijds een model waarin een
tuchtcollege als kamer bij de rechtspraak is georganiseerd, anderzijds een
model waarbij de tuchtcolleges geheel los van de reguliere rechtspraak zijn
georganiseerd.Voor het hoger beroep ligt dat anders. Het kabinet meent dat hier in beginsel
een taak is weggelegd voor de reguliere rechtspraak, overeenkomstig de huidige
situatie bij de meerderheid van de beroepen. Vanzelfsprekend wordt het hoger
beroep zodanig geregeld dat er verbondenheid blijft bestaan tussen de tuchtrechtspraak
en de betrokken beroepsgroep c.q. de tuchtcolleges in eerste aanleg. Dit kan
bijvoorbeeld worden vormgegeven door de inrichting van specifieke kamers,
waarin leden (zowel rechters als beroepsgenoten) van de thans functionerende
beroepscolleges zitting kunnen nemen. Een zekere continuïteit in de samenstelling
van de kamers ook wat betreft de rechtsgeleerde leden is daarbij overigens
van belang om een bestendige lijn van jurisprudentie te kunnen ontwikkelen.In de nieuwe situatie wordt het procesrecht geharmoniseerd en ontstaat
er één maatregelencatalogus1. Alleen
al vanwege de rechtsgelijkheid daarvan, is concentratie van het hoger beroep
noodzakelijk. In overleg met de Raad voor de rechtspraak wordt bezien welk
college de meest aangewezen rechterlijke instantie is om die taak op zich
te nemen.Het kabinet heeft besloten het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
niet in deze operatie te betrekken. Het tuchtrecht voor de gezondheidszorg
heeft pas relatief kort geleden zijn huidige structuur gekregen. Het is onwenselijk
om wederom een organisatieverandering teweeg te brengen. Ook zijn de zaaksaantallen
waarover dit college jaarlijks in hoger beroep een uitspraak doet, dusdanig
dat een aparte organisatie te rechtvaardigen is.Tuchtrechtspraak in eerste aanleg gepositioneerd bij reguliere
rechtspraakEen aantal colleges is op dit moment gepositioneerd bij de rechtspraak:
advocatuur, notariaat en gerechtsdeurwaarders. Voor de accountants is dit
voorgesteld in het wetsvoorstel tuchtrechtspraak accountants2. Het kabinet meent dat er aanleiding is voor deze colleges te komen
tot organisatorische uniformering. In eerste aanleg zullen er bij maximaal
vijf rechtbanken3 faciliteiten aanwezig zijn waar
deze tuchtcolleges zitting houden. De rechtbank levert de rechter-voorzitter,
ondersteuning en andere beheersmatige en logistieke faciliteiten. In een aanvulling
op het financieringsbesluit voor de reguliere rechtspraak zal het kabinet
de financiële en beheersmatige randvoorwaarden regelen die gaan gelden
voor deze tuchtcolleges. Dit systeem zal aansluiting vinden op het systeem
van de reguliere rechtspraak (zie hierna paragraaf 7).Tuchtrechtspraak in eerste aanleg los van de reguliere
rechtspraakDe andere tuchtcolleges in eerste aanleg, zoals de tuchtcolleges voor
zeevarenden en octrooigemachtigden, zijn op dit moment buiten de rechtbanken
georganiseerd. Deze colleges kunnen blijven bestaan. In eerste aanleg zullen
er op maximaal vijf locaties kamers worden ingesteld waar deze tuchtcolleges
zitting houden. Deze colleges behouden een jurist als voorzitter. Anders dan
het rapport Huls voorstelt, is het volgens het kabinet echter niet noodzakelijk
dat deze voorzitter een rechter moet zijn afkomstig uit de reguliere rechtspraak4.Overige inrichtingsaspectenVoor de verschillende beroepsgroepen wordt in eerste aanleg recht gesproken
door twee beroepsbeoefenaren en een jurist als voorzitter. Net als in de Wet
tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie 2004 is het voor ingewikkelde zaken mogelijk
om met vijf leden zitting te houden, zulks ter beoordeling van het college.
De leden-beroepsgenoten worden in het vervolg op voordracht van het bestuur
van de desbetreffende beroepsorganisatie op uniforme wijze benoemd. Hier zijn
uitzonderingen mogelijk wanneer zulke overkoepelende beroepsorganisaties ontbreken.
Hun benoemingstermijn wordt vastgesteld op zes jaar. De maximale leeftijd
van de beroepsgenoten wordt gelijkgesteld aan die van een rechter.4. Tuchtrechtelijke maatregelenMaatregelencatalogusDe verschillende maatregelen die de tuchtrechters nu kunnen opleggen,
vinden geen basis in de verschillen van de desbetreffende beroepen. Uit het
rapport Huls blijkt echter ook dat er, ondanks de verschillen, wel een duidelijke
rode draad is. Met die rode draad lijkt de tuchtrechter voldoende variatie
te hebben in zijn maatregelencatalogus. Het kabinet stelt daarom voor een
uniforme maatregelencatalogus voor de tuchtrechters te laten bestaan uit1:• gegrondverklaring zonder oplegging van een maatregel.• waarschuwing• berisping• boete van 3 euro (art. 23, tweede lid, Sr.) tot maximaal 16 750
euro (art. 23, vierde lid, vierde categorie, Sr.)• schorsing van maximaal een jaar (ook als ordemaatregel)• ontzetting uit het ambt (doorhaling in het register)• schadevergoedingen tot de competentiegrens van de kantonrechter
in handelszaken (art.93, onder a., Rv.)• publicatie• (stille) bewindvoeringTuchtrechtelijke maatregelen moeten niet alleen straffend werken voor
overtredingen uit het verleden, maar ze moeten ook richting kunnen geven voor
het vervolg van de beroepsuitoefening. De maatregelen kunnen daarom ook voorwaardelijk
worden opgelegd.Het rapport Huls stelt expliciet dat de waarschuwing als lichtste maatregel
volstaat. Het kabinet bereiken echter signalen vanuit de kringen van tuchtrechters,
dat er soms wel de behoefte bestaat om gegrond te kunnen verklaren, zonder
een maatregel op te leggen. Daarom wordt de gegrondverklaring zonder maatregel
in de maatregelencatalogus opgenomen.De tuchtrechter kan voorlopige voorzieningen treffen.SchadevergoedingDe burgerlijke rechter heeft de bevoegdheid om schadevergoedingen toe
te kennen. De meerderheid van de tuchtrechters heeft die bevoegdheid nu nog
niet2. Het komt nu voor dat een klager zich eerst
wendt tot de tuchtrechter, om zich vervolgens met een voor hem positieve uitspraak
tot de burgerlijke rechter te wenden om daar een schadevergoeding te krijgen.
Het kabinet wil dergelijke dubbele procedures zoveel mogelijk voorkomen. Het
kabinet stelt daarom voor dat de tuchtrechters de facultatieve bevoegdheid
krijgen om schadevergoeding op te leggen tot de hoogte van de competentiegrens
van de kantonrechter in handelszaken (nu 5000 euro). Een uitzondering is alleen
denkbaar in die sectoren waarin aan drie voorwaarden is voldaan:1) de hoogte van de schades zal doorgaans de grens van 5000 euro overstijgen,2) het zal doorgaans ingewikkelde situaties betreffen en3) er zijn andere, eenvoudige manieren om kleine schades vergoed te krijgen.Het kabinet is, na raadpleging van de partijen in de gezondheidszorg,
tot de overtuiging gekomen dat in de gezondheidszorg een bevoegdheid tot facultatieve
(beperkte) schadevergoeding, toe te kennen door de tuchtrechter, niet wenselijk
is. Immers, de aard, omvang en complexiteit van schade in de gezondheidszorg
is dusdanig dat uitoefening van die bevoegdheid zich niet goed laat indenken.
Zo’n bevoegdheid zou dan eerder verkeerde verwachtingen scheppen bij
de burger. Bovendien bestaan in de gezondheidszorg andere eenvoudige mechanismen
om beperkte schadevergoeding te verkrijgen, zoals alternatieve geschillenregelingen.Met het rapport Huls is het kabinet van mening dat het een facultatieve
mogelijkheid moet zijn voor de tuchtrechter om een oordeel te vellen over
de hoogte van de schadevergoeding. Indien de tuchtrechter dat niet aangewezen
acht, is hij daar niet toe gehouden, bijvoorbeeld als het verzoek om schadevergoeding
te complex van aard is. Indien omgekeerd de tuchtrechter wél gebruik
maakt van zijn bevoegdheid schadevergoeding toe te kennen, doet dat niet af
aan de bevoegdheid van de gewone rechter te oordelen over de burgerlijke rechtsbetrekking
tussen de beroepsbeoefenaar en zijn cliënt. Voor veel eenvoudige zaken
zal dit stelsel echter bijdragen aan het verminderen van zowel de lasten van
de klager, als van de beroepsbeoefenaar, als van de rechterlijke macht.Bij de uitwerking van dit kabinetsstandpunt in een wetsvoorstel zal uiteraard
rekening gehouden worden met de constitutionele grenzen die artikel 112 van
de Grondwet in dit verband stelt. Dit artikel stelt in het eerste lid dat
de berechting van geschillen over burgerlijke rechten en schuldvorderingen
is opgedragen aan de rechterlijke macht. Deze bevoegdheid is niet exclusief
voor zover het betreft de berechting van geschillen die niet uit burgerlijke
rechtsbetrekkingen zijn ontstaan, zo volgt uit het tweede lid. In die gevallen
kan de wetgever de berechting ook opdragen aan gerechten die niet tot de rechterlijke
macht behoren. Tuchtrechtelijke colleges behoren niet per definitie tot de
rechterlijke macht. Het kabinet meent op voorhand dat een geschil dat ter
beoordeling voorligt bij de tuchtrechter kan worden beschouwd als niet ontstaan
uit een burgerlijke rechtsbetrekking. Het gaat bij de tuchtrechter immers
niet om de contractuele aansprakelijkheid van de beroepsbeoefenaar jegens
zijn cliënt, maar om de vraag of de beroepsbeoefenaar in zijn beroepsuitoefening
voldoet aan de publieke eisen die daaraan worden gesteld. Het gaat bij het
wettelijk tuchtrecht dus om het openbaar belang gemoeid met een goede beroepsuitoefening.
Zo zal ook schadevergoeding toe te kennen door de tuchtrechter geen betrekking
kunnen hebben op civielrechtelijke aansprakelijkheid op grond van wanprestatie
of onrechtmatige daad, maar zal zij verband moeten houden met de publieke
aard van het tuchtrecht. Dat is bijvoorbeeld het geval bij de thans reeds
door artikel 48b, eerste lid, van de Advocatenwet geopende mogelijkheid voor
de tuchtrechter schadevergoeding op te leggen als bijzondere voorwaarde bij
het opleggen van een tuchtmaatregel. Zoals bij de behandeling van die bepaling
nadrukkelijk door de wetgever is onderkend, laat die mogelijkheid onverlet
de bevoegdheid van de gewone rechter te oordelen over schadevergoeding op
grond van wanprestatie of onrechtmatige daad. Een stelsel als hier geschetst
respecteert de grenzen die de Grondwet stelt. Daaraan doet niet af dat een
klager die reeds schadevergoeding door de tuchtrechter heeft toegekend gekregen
in veel gevallen geen reden meer zal zien zich ook nog tot de gewone rechter
te wenden – en dat is winst.Kandidaat-beroepsbeoefenarenHet kabinet meent dat er bij die beroepsgroepen die kandidaat-beroepsbeoefenaren
kennen of voorlopig toegelatenen, behoefte bestaat aan specifieke maatregelen
voor die personen. Het kabinet denkt daarbij aan uitstel (of afstel) van de
definitieve benoeming en aan het stellen van aanvullende eisen in de sfeer
van educatie. De uitwerking hiervan zal nog nader worden bezien.5. Een ruimer bereik van het tuchtrechtSubject van tuchtrechtspraakHet tuchtrecht richt zich op de individuele beroepsbeoefenaar. Het komt
echter voor dat niet één beroepsbeoefenaar maar een groep van
beroepsbeoefenaren in teamverband of elkaar opvolgend in een procedure of
ketenverband, voor een cliënt werken. Voor degene die een klacht wil
indienen bij de tuchtrechter, is het hierdoor soms niet duidelijk wie verantwoordelijk
is voor het handelen waarover de cliënt wil klagen. Voorbeeld is de patiënt
die is behandeld door een team van medisch specialisten of een cliënt
die wordt bijgestaan door een aantal advocaten. Het kabinet deelt het standpunt
van het rapport Huls dat het mogelijk dient te zijn een klacht in te dienen
tegen een collectief van beroepsbeoefenaren dat voor een cliënt in teamverband
heeft gewerkt. Voorwaarde is dat het beroepsbeoefenaren betreft die onder
dezelfde tuchtrechter vallen: de tuchtrechter is immers niet bevoegd om tegen
niet-beroepsgenoten op te treden.Rechtspersonen zullen (overeenkomstig het rapport Huls) niet onder het
bereik van tuchtrecht worden gebracht. Voor het aansprakelijk stellen van
rechtspersonen is het civiele recht meer aangewezen. Het tuchtrecht dient
beperkt te blijven tot beroepsbeoefenaren.1De tuchtrechter wordt geacht, in situaties waarin sprake is van een klacht
tegen een collectief van beroepsbeoefenaren, bij aanvang van de procedure
te bepalen of hij de zaken tegen de verschillende beroepsgenoten wil voegen
of ze afzonderlijk wil behandelen. Ook wanneer zaken worden gevoegd, dient
de tuchtrechter bij de totstandkoming van zijn oordeel zich te (blijven) richten
op het handelen van de individuele beroepsbeoefenaren afzonderlijk, daarbij
rekening houdende met mogelijke effecten van samenwerking of opeenvolging.Ongedeeld tuchtrechtMet het rapport Huls gaat het kabinet uit van een ongedeeld tuchtrecht.
Dat betekent dat alle activiteiten die een beroepsbeoefenaar in zijn hoedanigheid
beroepsmatig uitoefent onder het bereik van de tuchtrechter vallen2. Dit geldt ook als het activiteiten zijn die niet tot
het wettelijk monopolie van de beroepsgroep behoren. Denk aan de advocaat
die als juridisch adviseur optreedt of de accountant die fiscaal advies geeft.
Voor activiteiten die niet beroepsmatig worden uitgeoefend geldt, dat zij
onder het tuchtrecht kunnen vallen als ze het vertrouwen in het hoofdambt
schaden.6. Kenbaarheid van tuchtrechtPreventieve en educatieve dimensieOp dit moment worden uitspraken van tuchtcolleges in het openbaar gedaan
en (in ieder geval) aan de direct betrokkenen bekend gemaakt. Tuchtrecht heeft
naar zijn aard echter niet alleen belang voor de partijen in een specifieke
zaak. Van een aantal colleges worden de uitspraken daarom ook nu al op internet
gezet of (geannoteerd) in de vakbladen gepubliceerd.1 Het kabinet meent dat door het op een meer structurele
wijze kenbaar maken van tuchtrechtelijke uitspraken, de functie van het tuchtrecht
kan worden versterkt. Van het tuchtrecht zou, nog meer dan nu het geval is,
een educatieve en preventieve werking uit kunnen gaan. Educatief, wanneer
de jurisprudentie wordt benut in de beroepsopleidingen en permanente educatie
en wordt besproken in de vakliteratuur2. Preventief,
in de zin dat wanneer de jurisprudentie breed bekend wordt gemaakt, het beroepsgenoten
van bepaalde handelingen kan weerhouden en cliënten/patiënten kan
informeren over de kwaliteit van de dienstverlening.Openbare toegankelijkheid van uitsprakenHet kabinet onderschrijft de visie van het rapport Huls dat de toegankelijkheid
van tuchtrechtelijke uitspraken dient te worden verbeterd. Naast de preventieve
en educatieve werking in de richting van de beroepsgenoten, versterkt een
verbeterde publieke toegankelijkheid de informatievoorziening aan en daarmee
de positie van (potentiële) klagers. Bovendien wordt hiermee tegemoet
gekomen aan de rijksbrede doelstelling van een transparante overheid: de uitspraken
van de tuchtrechtelijke colleges moeten immers worden gerekend tot het publieke
domein. Daarom stelt het kabinet voor om over te gaan op publicatie van alle
tuchtrechtelijke uitspraken op internet. Het advies van het rapport Huls om
uitspraken waarbij de tuchtrechtelijke maatregel van «waarschuwing»
is opgelegd niet te publiceren, wordt in dit verband niet overgenomen. In
de optiek van het kabinet versterkt juist het ook publiceren van waarschuwingen
namelijk de preventieve werking van het tuchtrecht. Uitspraken zullen vooraf
worden geanonimiseerd, tenzij anders is bepaald door de tuchtrechter die verantwoordelijk
is voor de uitspraak.Voor de tuchtrechter, beroepsorganisaties en het openbaar ministerie zullen
ook de naam en tuchtrechtelijk verleden van de beroepsbeoefenaar opvraagbaar
zijn. Voor de tuchtrechter, beroepsorganisaties en het openbaar ministerie
blijven de tuchtrechtelijke veroordelingen in de registers altijd opvraagbaar.
Voor het publiek is hieraan een termijn verbonden van 10 jaar voorzover het
gaat om niet-geanonimiseerde uitspraken.Het kabinet streeft ernaar de uitspraken middels één centrale
website te ontsluiten.7. FinancieringFinancieringsmodelOp dit moment is er nog geen uniforme regeling voor de financiering van
de tuchtcolleges. Voor de bij de reguliere rechtspraak gepositioneerde tuchtcolleges
zal gaan gelden dat de financiële compensatie van de rechtbanken voor
de dienstverlening aan deze tuchtcolleges zal moeten aansluiten op de bestaande
financieringsregeling van de reguliere rechtspraak. De rechtbanken waarbij
de colleges zijn gepositioneerd, zullen daarvoor worden gecompenseerd.Voor de tuchtcolleges los van de reguliere rechtspraak, is het de verantwoordelijkheid
van het beleidsverantwoordelijke ministerie om in overleg met de beroepsgroep
en het tuchtcollege tot een adequate financieringsregeling te komen.Verdeling kostenWaar nu voor de meerderheid van de beroepen de Staat de colleges bekostigt,
acht het kabinet het principieel gewenst dat een beroepsgroep een bijdrage
levert aan de kosten van de eigen tuchtrechtspraak. Het tuchtrecht dient immers
ter bewaking van het goed functioneren van de beroepsgroepen. Dit impliceert
dat de beroepsgroep een belang heeft in eigen tuchtrecht als
sluitstuk van het kwaliteitsbewakingssysteem van de beroepsgroep. Het laten
betalen van de tuchtrechtspraak door de beroepsgroep is een duidelijke prikkel
om door (preventief) kwaliteitsbeleid, een goede klachtenregeling en goed
toezicht het aantal te behandelen zaken laag te houden. Het kabinet stelt
daarom voor dat in beginsel de kosten van de eerste aanleg voor rekening komen
van de beroepsgroep. Daarbij is overigens maatwerk mogelijk. Zo is denkbaar
dat bij wijze van overgangsmaatregel het voor een beroepsgroep beleidsverantwoordelijke
ministerie blijft (mee)betalen. Er kunnen ook andere redenen zijn waarom een
ministerie in plaats van de beroepsgroep de kosten draagt (bijvoorbeeld omdat
een publiekrechtelijke beroepsorganisatie ontbreekt of omdat een ministerie
in de bredere context van het desbetreffende kwaliteitsbeleid met de beroepsorganisaties
een andere verdeling van financiële verantwoordelijkheden kiest).Het voor de beroepsgroep beleidsverantwoordelijke ministerie maakt afspraken
over de bijdrage van de beroepsgroep aan de financieringswijze waar de kosten
van de eerste aanleg voor rekening komen van de beroepsgroep. De bijdrage
wordt betaald aan het ministerie en beschikbaar gesteld aan het tuchtcollege
(colleges los van de reguliere rechtspraak), danwel deze wordt als compensatiebedrag
door tussenkomst van het Ministerie van Justitie betaald aan de Raad voor
de rechtspraak (colleges bij de rechtbanken gepositioneerd).De Staat zal de kosten voor het hoger beroep gaan betalen. Daar waar het
hoger beroep op dit moment buiten de reguliere rechtspraak plaatsvindt, zal
een overgangsmaatregel worden getroffen om de kosten van hoger beroep voor
rekening te laten komen van het desbetreffende ministerie.BezoldigingOver het algemeen zal de uitoefening van de functie van voorzitter of
lid van een tuchtcollege in deeltijd plaatsvinden. De inzet van de rechters
in de bij de rechtbanken gepositioneerde colleges zullen aan de rechtbank,
waarbij de rechter is benoemd, worden gecompenseerd voor het aantal fte’s
dat wordt besteed aan de uitoefening van de functie ten behoeve van het tuchtrecht.
Deze compensatie zal via de Raad voor de rechtspraak op jaarbasis worden geregeld.
Voor de bezoldiging van de leden van de beroepsgroep in de tuchtcolleges dient
in overleg met de beroepsgroepen een vacatiegeldregeling te worden getroffen.
Deze vacatiegeldregeling wordt ook toegepast voor de beroepsgenoten in de
zelfstandige colleges die buiten de rechtbanken zijn georganiseerd. De juristen
die in die colleges voorzitter zijn, zullen worden bezoldigd op een uniform
niveau.8. WODC-onderzoekBij brief van 15 november 2007 (kenmerk 5516989/07/6) heb ik u het
rapport Omvang wettelijk niet-hiërarchisch tuchtrecht
2001–2006 aangeboden. Het WODC heeft met het oog op het komende
wetsvoorstel over tuchtprocesrecht een onderzoek laten uitvoeren naar de (kort
gezegd) kwantitatieve dimensie van het huidige tuchtrecht. Een aantal elementen
uit het onderzoek kan tevens van belang zijn voor de keuzes die nog gemaakt
moeten worden bij de uitwerking van dit kabinetsstandpunt.De staatssecretaris van Justitie,N. AlbayrakBIJLAGEAanbevelingen rapport Huls• De werkgroep is voorstander van een ongedeeld tuchtrecht• De werkgroep acht het wenselijk dat voor elke beroepsgroep één
onafhankelijk loket wordt ingesteld waarbij klagers met al hun klachten tegen
leden van een bepaalde beroepsgroep terecht kunnen.• De werkgroep beveelt aan dat elke beroepsgroep een onafhankelijke
klachtencommissie heeft.• De werkgroep beveelt aan het aantal tuchtcolleges per beroepsgroep
te beperken tot maximaal 5.• De werkgroep beveelt aan de tuchtcolleges die thans nog toezichthoudende
taken hebben hiervan te ontdoen.• De werkgroep acht het wenselijk dat bij nieuwe tuchtrechtelijke
wetten en bij de herziening van tuchtprocesrecht vanuit het oogpunt van uniformiteit
de tuchtrechtelijke systematiek van de Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie
2004 als uitgangspunt genomen wordt.• De werkgroep acht het wenselijk de bestaande tuchtrechtelijke wetgeving
door te lichten met het oog op het EVRM. Daar waar de tuchtrechtelijke wetgeving
zich niet met het EVRM verdraagt dient deze aangepast te worden.• De werkgroep bepleit een check op de tuchtrechtelijke wetgeving
in die zin dat alle rechters en leden beroepsgenoten een vergoeding ontvangen
in overeenstemming met de systematiek zoals in dit rapport gesteld.• De werkgroep acht het principieel gewenst dat de beroepsgroep een
bijdrage levert aan de kosten van de tuchtrechtspraak.• De werkgroep acht het wenselijk dat tuchtrechtelijke wetten geactualiseerd
worden.• De werkgroep beveelt aan het tuchtprocesrecht zoveel mogelijk te
harmoniseren.• Ter bestrijding van de kosten van tuchtrecht acht de werkgroep
het mogelijk een regeling voor griffierecht te introduceren. Uitgangspunt
hierbij is dat de klager wiens klacht gegrond wordt verklaard het griffierecht
vergoed krijgt.• De werkgroep stelt voor een aanwijzing in de aanwijzingen voor
de regelgeving te wijden aan de inrichting van het tuchtprocesrecht. Deze
aanwijzing kan gekoppeld worden aan het afwegingskader in dit rapport.• De werkgroep is geen voorstander van het onder het bereik van tuchtrecht
brengen van rechtspersonen. Het tuchtrecht dient beperkt te blijven tot beroepsbeoefenaren.
Wel dient het mogelijk te zijn een klacht in te dienen jegens een groep beroepsbeoefenaren
die voor een cliënt in teamverband hebben gewerkt, mits het beroepsbeoefenaren
van dezelfde beroepsgroep betreft.• De werkgroep acht het gewenst dat de tuchtrechter een gelimiteerde
vorm van schadevergoeding kan toekennen. In aansluiting op de competentiegrens
van de kantonrechter acht de werkgroep een schadevergoeding tot een bedrag
van 5 000 euro mogelijk.• De werkgroep vraagt de aandacht voor het op peil houden en brengen
van tuchtrechtelijke kennis van tuchtrechters en leden beroepsgenoten.• De werkgroep beveelt aan alle tuchtrechtelijke uitspraken voor
het publiek toegankelijk te maken op een website conform rechtspraak.nl.XNoot1Zie ook www.bruikbarerechtsorde.nl.XNoot2Opgenomen als bijlage bij dit kabinetsstandpunt.XNoot1Samengevat: evaluaties beroepsgroepen notariaat (Hammerstein) en advocatuur
(Van Wijmen), boekhoudschandalen, internationalisering en marktwerking, invloed
verzekeraars.XNoot2Bijlage 2 van het rapport Huls geeft daarvan een illustratief overzicht.XNoot3Zie bijvoorbeeld Kamerstukken II 2006/07, 23 706, nr. 67.XNoot4Voor de andere deelverzameling van het wettelijk niet-hiërarchisch
tuchtrecht, namelijk het economisch tuchtrecht, is dit reeds gebeurd met de
inwerkingtreding van de Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie 2004. Denkbaar
is dat qua tuchtprocesrecht deze wet in elkaar wordt geschoven met het tuchtrecht
voor de vrije beroepen.XNoot5Waar dit in de desbetreffende sectoren zinvol is. Zie hierna paragraaf 4
voor de uitzonderingen.XNoot6Het rapport Huls beschrijft op blz. 23 het één-loket
als de instantie waarbij alle klachten jegens een bepaalde groep beroepsbeoefenaren
kan worden ingediend. Het loket draagt in overleg met de klager zorg dat de
klacht bij de juiste instantie terecht komt. Dit kan bijvoorbeeld een klachtencommissie
zijn, een commissie die zich buigt over declaratiegeschillen of de tuchtrechter.XNoot1In de zorgsector heeft het klachtrecht wel een wettelijke basis (Wet Klachtrecht
Cliënten Zorgsector).XNoot2Zie bijvoorbeeld art.93 van de Wet op het notarisambt en art. 60c van
de Advocatenwet. Vergelijk ook art. 27 van de Schepenwet.XNoot1Op blz. 24–25 en op blz. 34 van het rapport Huls wordt een verschillende
indeling gemaakt. Het kabinet volgt hier de indeling op blz. 24–25 van
het rapport.XNoot1Zie hierna paragraaf 4.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 30 397, nr. 1 e.v.XNoot3Voor de notarissen betekent dit een verandering, daar hun tuchtrecht thans
plaatsvindt op 19 locaties.XNoot4Voor de duidelijkheid: natuurlijk kan een rechter of raadsheer in zijn
vrije tijd als nevenfunctie de jurist-voorzitter zijn. Hij is het dan echter
niet qualitate qua vanwege zijn hoofdfunctie als rechter, maar vanwege het
zijn van jurist. Hij wordt voor deze functie anders dan bij de rechtbank gepositioneerde
colleges, niet betaald door de rechtbank, maar door het tuchtrechtelijke college.XNoot1De aard van de beroepen kan overigens met zich brengen dat bepaalde maatregelen
geen betekenis hebben voor bepaalde beroepen.XNoot2De uitzondering zijn de tuchtcolleges voor advocaten en veterinairen,
die deze bevoegdheid in beperkte mate hebben.XNoot1Het is wellicht nuttig om te stellen dat er naast het tucht- en privaatrecht
ook andere mechanismen zijn waarmee rechtspersonen aangesproken kunnen worden.
Dit wordt in dit kabinetsstandpunt verder niet uitgewerkt.XNoot2Dit betekent dat de arts die als manager handelt voor dat handelen in
principe buiten het bereik van het artsentuchtrecht valt; immers hij handelt
dan niet in de hoedanigheid van arts.XNoot1Zie blz.60–61 van het rapport Huls voor een overzicht.XNoot2Hiermee wordt tevens een extra instrument geboden om de tuchtrechtelijke
kennis van tuchtrechters en leden-beroepsgenoten op peil te houden, zoals
het rapport Huls aanbeveelt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29279-61.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl