Uitkeringswet tegemoetkoming twee tot vijfjarige diensttijd veteranen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25447, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

30-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25447 nr. 5

25-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenDatum invoeringVoorafgaand overlegDefinitie doelgroepBegripsdefinitiesHoogte van de uitkering versus de mate van erkenningKostenProcedurele aspectenVoorlichtingRelatie met de uitkering van F 7500Indiening van de aanvraagTerminologie van de wetBevorderen erkenning en waarderingKNIL-aangelegenhedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25447Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 447Eenmalige uitkering aan gewezen militairen die meer dan twee doch minder
dan vijf jaren hebben gediend (Uitkeringswet tegemoetkoming twee tot vijfjarige
diensttijd veteranen)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 25 september 1997 AlgemeenMet genoegen hebben wij geconstateerd dat de in het verslag aan het woord
zijnde fracties in het algemeen met instemming kennis hebben genomen van het
voorstel van wet. Niettemin bestaat er bij de diverse fracties een aantal
vragen, waarop hieronder wordt ingegaan. Aangezien deze vragen in een aantal
gevallen hetzelfde onderwerp betreffen, is er bij de beantwoording voor gekozen
om verwante vragen gecombineerd te behandelen. Datum invoeringEen aantal fracties constateert dat de periode tussen de aanvaarding van
de motie-Zijlstra en het indienen van het wetsvoorstel langer is geweest dan
naar hun mening noodzakelijk. Uitgaande van de datum van de brief aan de Tweede
Kamer op 12 juli 1996 (Kamerstukken 21 490, nr. 20) heeft het wetgevingsproces
thans iets meer dan een jaar geduurd. Wij wijzen erop, dat de totstandkoming
een zaak was waarbij niet alleen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
het Ministerie van Defensie betrokken waren, maar ook de Ministeries van Buitenlandse
Zaken, Verkeer en Waterstaat, Volksgezondheid, Welzijn en Sport en Financiën.
Voorts hebben wij het van groot belang geacht via het Veteranenplatform ook
met de veteranenorganisaties te spreken over de uitwerking van genoemde motie.
Het mag duidelijk zijn dat een overleg waarbij zovele partijen betrokken zijn,
een tijdrovende kwestie is. Vooral het opnieuw in overleg treden over de voorgestelde
wijzigingen heeft veel tijd gekost.Overigens zijn wij bereid tegemoet te komen aan de wens dat de zorgvuldige
procedure en het daarmee gepaard gaande tijdsbeslag niet ten koste mag gaan
van de belanghebbenden. Een voorziening terzake ligt dan ook in de rede. Het
moment van ingang dat daarvoor wordt gekozen is evenwel arbitrair. Elke keuze
leidt tot situaties waarin mensen net buiten de werking van het wetsvoorstel
vallen. In de tegelijkertijd met deze nota uitgebrachte nota van wijziging
wordt artikel 1, onder c, van het voorstel van wet dusdanig aangepast, dat
ook weduwen die niet ten tijde van de werkelijke dienst waren gehuwd, doch
wier echtgenoot (militair als bedoeld in dit wetsvoorstel) is
overleden in het tijdvak tussen 1 januari 1996 en het tijdstip van inwerkingtreding
van de wet in aanmerking komen voor de uitkering. Voorafgaand overlegZoals wij reeds aangaven, heeft over het wetsvoorstel uitgebreid vooroverleg
plaatsgevonden met de belangenorganisaties voor veteranen, verenigd in het
Veteranenplatform. Dit heeft geleid tot enige aanpassingen ten opzichte van
het oorspronkelijke voornemen. Dat betreft de omvang van de doelgroep en het
netto karakter van de uitkering. Definitie doelgroepWat betreft de definitie van de doelgroep is gekozen voor een zeer ruime
omschrijving. De in het wetsvoorstel gemaakte keuzes zijn gebaseerd op twee
criteria:* het betreft een gebaar van erkenning voor diegenen, die onder moeilijke
omstandigheden gedurende lange tijd het vaderland hebben gediend zonder daarvoor
ooit een passende vorm van erkenning te hebben ontvangen;* de erkenning dient uit te gaan naar degenen die direct met de gevolgen
van de militaire dienst geconfronteerd zijn geweest, te weten: de militair
en de echtgenote waarmee hij gedurende de vervulling van zijn militaire dienstplicht
gehuwd was.De meeste fracties vragen bijzondere aandacht voor een aantal groeperingen
die zijn uitgesloten van de uitkering van f 1000,–. Twee groepen
worden daarbij veelvuldig aangehaald: weduwen en veteranen die reeds een pensioenuitkering
ontvangen over de betreffende periode.Aanvankelijk zouden uitsluitend Indië-veteranen in aanmerking komen
voor de eenmalige uitkering, maar na overleg met het Veteranenplatform is
toegezegd de doelgroep uit te breiden. Toegevoegd zijn de veteranen die meer
dan twee jaar werkelijke dienst hebben verricht, waarvan een gedeelte in de
Tweede Wereldoorlog, Korea en Nieuw-Guinea hebben gediend en de weduwen.Weduwen die ten tijde van het dienstverband met de veteraan
gehuwd waren, zijn direct met de gevolgen van de vervulling van de dienstplicht
geconfronteerd geweest. Weliswaar geldt dit ook voor toen samenwonenden, maar
zoals al in de Memorie van Toelichting is aangegeven, is de reden van uitsluiting
van samenwonenden onder meer gelegen in de toetsingsproblemen die ontstaan
indien ook personen die tijdens de diensttijd-periode ongehuwd hebben samengewoond
met de militair aanspraak zouden kunnen doen gelden op een eenmalige uitkering.
Uiteraard zijn ook andere weduwen gedurende hun huwelijk met de gevolgen van
de vervulling van de dienstplicht geconfronteerd. Dit geldt evenwel ook voor
kinderen, andere familieleden en vrienden. Omdat hier een duidelijke en eenduidige
keuze dient te worden gemaakt, is wat betreft de nabestaanden gekozen voor
uitsluiting, zulks in aansluiting bij eerdere regelgeving op dit punt. Concreet
is de definitie uit de Uitkeringswet financiële compensatie langdurige
militaire dienst overgenomen.Een uitzondering is slechts gemaakt voor de weduwen die hiervoor onder
«Datum invoering» zijn vermeld. Wat betreft veteranen, die over hun diensttijd reeds een pensioenuitkering
ontvangen is eveneens gekozen voor uitsluiting. Immers, die veteranen
hebben reeds erkenning gekregen voor de periode die zij als militair hebben
doorgebracht doordat de overheid deze tijd meetelt als «pensioenjaren».
Het wetsvoorstel richt zich nu juist op de veteranen die nog op geen enkele
wijze (financiële) erkenning hebben ontvangen voor hun diensttijd-periode.Verder wordt door diverse fracties gevraagd naar de positie van de zgn. «Employé's speciale diensten», die bij de veiligheidsdienst
Mariniersbrigade in het voormalige Nederlands-Indië hebben gediend. Deze
functionarissen vallen niet onder de werking van de wet omdat ze als burger
in dienst bij de Mariniersbrigade waren. Als burger hadden zij een eigen rechtspositie.
Zij fungeerden voornamelijk als tolk of informant. Deze groep kan wel aanspraak
maken op de veteranenpas en de daaraan verbonden faciliteiten.De dienstplichtigen van de Nederlandse krijgsmacht die in de meidagen
van 1940 in werkelijke dienst waren, zijn vanaf eind mei 1940 naar huis
gezonden met verlof. De demobilisatie van het leger was op 15 juli 1940 afgerond.
In 1943 zijn alle dienstplichtige militairen die in mei 1940 in werkelijke
dienst waren door de Duitse bezetter opgeroepen om zich te melden om in krijgsgevangenschap
te worden afgevoerd. Velen konden op basis van economische onmisbaarheid hieraan
ontkomen. Een groep van ruim 6000 man was een slechter lot beschoren. Zij
brachten twee jaar in krijgsgevangenschap door. Deze mannen is de status van
militair toegekend omdat een burger in het algemeen niet in Duitse krijgsgevangenschap
kan worden gevoerd. Deze militairen hebben in 1991 een eenmalige uitkering
van f 700 ontvangen. Een derde categorie militairen is ondergedoken.
Zij bezaten op dat moment de status van dienstplichtig militair niet in werkelijke
dienst. Indien het ondergedoken zijn in combinatie met verzetsactiviteiten
is gevolgd door krijgsgevangenschap, kan op basis van de Wet verbetering rechtspositie
verzetsmilitairen de tijd van krijgsgevangenschap worden meegerekend. Indien
dat niet het geval was, bleven zij dienstplichtig militair niet in werkelijke
dienst en bouwden als zodanig geen diensttijd op.Militairen die uitgezonden zijn geweest naar Suriname of de Nederlandse
Antillen vallen niet onder de regeling. Zij hebben wellicht langdurig
gediend, maar niet onder de bijzonder moeilijke omstandigheden waarop in het
wetsvoorstel wordt gedoeld. De militairen vallen uiteraard wel onder de regeling
als zij daar gediend hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog.Vaarplichtigen. In de Tweede Wereldoorlog zijn drie vaarplichtbesluiten
afgekondigd. Hieruit blijkt dat vaarplicht en dienstplicht niet samengaan.Nog tijdens de oorlog is aangekondigd dat tegenover de inzet van deze
zeelieden ná de oorlog iets zou moeten worden gesteld.Dit heeft geresulteerd in de beschikking inzake toekenning van een vaarplichtbeloning
van 26 januari 1954, waarbij aan de Nederlander die onder de vaarplichtbesluiten
heeft gevaren en zijn vaarplicht naar behoren heeft vervuld, een vaarplichtbeloning
werd toegekend. Deze beloning is gekapitaliseerd in 1976 en bedroeg f 4339,35.Op basis van artikel U 12 van de Algemene Burgerlijke Pensioenwet kon
de ex-vaarplichtige een gedeelte van de vaarplichttijd (te weten de periode
gerekend vanaf het tijdstip waarop de Nederlandse Regering in Londen alle
Nederlandse zeeschepen confisqueerde) als voor pensioen geldende diensttijd
inkopen indien hij in een overheidsbetrekking kwam. Voor de vaarplichtigen
die blijvend letsel hebben c.q. voor de nabestaanden van omgekomen vaarplichtigen
is er de Wet buitengewoon pensioen zeelieden-oorlogsslachtoffers (WBPZO).Uit het voorgaande kan worden afgeleid dat (ex-) vaarplichtigen een eigen
regime kennen en derhalve niet in aanmerking komen voor de eenmalige uitkering.Veteranen die gewond raakten en voor het bereiken van de twee
jaar uit de dienst werden ontslagen, komen niet in aanmerking voor de eenmalige
uitkering. Voor gewonde veteranen kan de uitsluiting gelegen zijn in het tijdscriterium,
maar ook in het ontvangen van een (invaliditeits)pensioen over die periode. BegripsdefinitiesVoor de bovengrens van langdurige militaire dienst wordt in het wetsvoorstel
vijf jaar aangehouden. Voor de ondergrens is aansluiting gezocht bij de normale
of gebruikelijke duur van de dienstplicht na de Tweede Wereldoorlog. De dienstverrichting
wordt geacht langdurig te zijn indien die langer was dan twee jaar, herhalingsoefeningen
niet meegeteld. De periode voor de oorlog (vanaf 1 januari 1938) is gekozen
om militairen die tijdens de mobilisatie èn tijdens WO II dienst hebben
gedaan onder de werking van het wetsvoorstel te brengen.Over de eis «deel uitgemaakt hebben van de Nederlandse samenleving»
(na vervulling van de dienstplicht) wordt het volgende opgemerkt. Deze voorwaarde
wordt alleen gesteld aan diegene die onder de vlag van het Koninkrijk der
Nederlanden als dienst- of reserveplichtige bij het KNIL of op basis van het
Dienstplichtbesluit voor Nederlands-Indië heeft gediend. De militair
van de Nederlandse krijgsmacht die vanuit Nederland naar het voormalig Nederlands-Indië
werd uitgezonden en vandaar uit emigreerde, bijvoorbeeld naar Australië,
komt voor de uitkering in aanmerking.Uiteraard geldt de aanspraak op de uitkering gelijkelijk voor dienst-
en reserveplichtige militairen van de Koninklijke landmacht, de Koninklijke
luchtmacht en de Koninklijke marine. Hoogte van de uitkering versus de mate van erkenningOver de totstandkoming van het bedrag kan het volgende worden gezegd.
Tijdens het overleg met de Kamer op 18 mei 1995 (Kamerstukken, 21 490,
nr. 17) over deze uitkering werd door de Kamer een uitkering gesuggereerd
van f 50 voor iedere maand die meer dan twee jaar was gediend, met een minimum
van f 500. Met behulp van een steekproef is vervolgens uitgerekend hoeveel
het totaal van de uitkeringen zou bedragen. Dit bedrag is vervolgens gemiddeld
over het aantal te verwachten rechthebbenden. Het bedrag van f 1000 bruto –
uitgaande van circa 15 procent aan belastingheffing – was daarvan de
uitkomst.Doel van de uitkering is het erkennen van diegene die onder bijzonder
moeilijke omstandigheden langdurige militaire dienst heeft verricht. De duur
van de werkelijke dienst is relatief eenvoudig vast te stellen, de aard van
de omstandigheden daarentegen niet. Differentiëren naar één
van beide voorwaarden ligt daarom niet voor de hand. Het is vanuit het oogpunt
van erkenning daarom juister een ieder die aan de minimumvoorwaarden voldoet,
in aanmerking te brengen voor eenzelfde uitkering.Een bijkomende reden is dat een relatief groot gedeelte van de rechthebbenden
slechts vijfentwintig of zesentwintig maanden heeft gediend en
daardoor slechts voor f 500 of f 550 in aanmerking zou komen. Dit
bedrag werd te laag geacht om erkenning tot uitdrukking te brengen.Op voorstel van de veteranenorganisaties en na consultaties van de betrokken
ministeries is vervolgens besloten de uitkering op f 1000 netto te stellen.
Duidelijk is dat een gelijk bedrag voor iedereen leidt tot een snellere toekenning
van de eenmalige uitkering.Een uitkering zoals die aan mijnwerkers met silicose wordt gegeven ligt
niet in de rede. Mocht sprake zijn van invaliditeit met dienstverband, dan
kan aanspraak worden gemaakt op een militair invaliditeitspensioen. KostenDe kosten verbonden aan het wetsvoorstel hangen nauw samen met het aantal
gerechtigden. De begrote omvang van de groep gerechtigden van de Nederlandse
krijgsmacht is berekend aan de hand van het totaal aantal betrokken dienst-
en reserveplichtige militairen, waarop vervolgens op basis van CBS-gegevens
een zogenoemde «sterftecorrectie» en een geschatte correctie voor
genieters van overheidspensioen heeft plaatsgevonden. Het aantal rechthebbenden
bedraagt aldus berekend ongeveer 72 000. De uitkering zal naast M.f. 72
aan uitkeringen ook nog M.f. 7,6 aan uitvoeringskosten en M.f. 12,7 aan
fiscalisering (netto maken van de uitkering) met zich brengen.Indien het begrip weduwe wordt uitgebreid tot alle weduwen, dan zal naar
verwachting in belangrijke mate de thans in de berekening opgenomen sterftecorrectie
niet meer mogen worden toegepast. Daarvoor zijn twee redenen aan te geven.Vrouwen hebben statistisch gezien een langere levensduurverwachting dan
mannen. Naar verwachting waren gehuwde vrouwen bovendien enkele jaren jonger
dan hun echtgenoot. De sterftecorrectie voor mannen bedraagt thans circa 25
procent. Het bedrag dat hiermee is gemoeid, bedraagt maximaal circa M.f. 31.Ook is gevraagd wat de extra kosten zullen bedragen indien genieters van
overheidspensioen onder de werking van het wetsvoorstel zullen worden begrepen.
Voor de berekening is uitgegaan van een correctie van 25 procent voor deze
groep. Indien deze groep toch onder de werking van het wetsvoorstel wordt
gebracht, zal het extra financiële beslag circa M.f. 23 bedragen. Procedurele aspectenZo spoedig mogelijk zullen – op verzoek – aanvraagformulieren
worden verstrekt die terug kunnen worden gezonden in een retourenvelop voorzien
van een antwoordnummer. Er is, zeker in de eerste maanden, niet te voorzien
hoe lang de termijn is waarbinnen de toekenning zal plaatsvinden. Verwacht
mag worden dat er binnen enkele weken tienduizenden aanvragen zullen binnenkomen.
Deze zullen niet allemaal binnen acht weken (termijn uit de Algemene wet bestuursrecht)
behandeld kunnen worden. In de ontvangstbevestiging zal dit worden aangegeven.
Wel wordt reeds thans geanticipeerd op verwachte aanvragen. Van wie bekend
is dat zij een aanvraag gaan indienen, wordt reeds sinds eind augustus 1996
zoveel als mogelijk bezien of zij voor de uitkering in aanmerking komen.Tot nu toe hebben ongeveer 36 000 personen schriftelijk kenbaar gemaakt
voor de uitkering in aanmerking te willen komen. Van deze personen is 14,1
procent woonachtig in het buitenland (13,1 procent buiten Europa
en 1 procent binnen Europa). De grootste concentraties in het buitenland woonachtige
aanvragers verblijven in Amerika, Australië, Canada en Nieuw-Zeeland.
Naar verwachting zullen meer aanvragen worden ontvangen dan er gerechtigden
zijn. Rekening wordt gehouden met 100 000 aanvragen. Deze verwachting
is gebaseerd op ervaringen met eerdere uitkeringsregelingen. Omdat het daar
om kleinere aantallen ging, zijn afwijkingen echter mogelijk.In het aanvraagformulier zal de aanvrager zijn diensttijd zelf kunnen
aangeven. Deze tijd zal worden gecontroleerd aan de hand van zijn persoonsdossier.
Worden er verschillen geconstateerd die van directe invloed zijn op het toekennen
van de uitkering, dan zal de aanvrager worden benaderd voordat tot afwijzing
wordt overgegaan. Immers, naast de informatie uit het persoonsdossier is meer
algemene informatie bekend. Bijvoorbeeld welke onderdelen op welk tijdstip
zijn ingescheept, passagierslijsten van deze schepen enz. Op deze wijze zal
naar verwachting vrijwel altijd kunnen worden vastgesteld of een aanvrager
recht heeft op de uitkering.De in de Awb genoemde termijnen voor behandeling van bezwaar en beroep
zijn van toepassing.Daarbij kent de Awb de mogelijkheid de beslissing te verdagen, en de mogelijkheid
om met instemming van partijen de beslissing verder uit te stellen. VoorlichtingAan allen die zich vanaf september 1996 schriftelijk hebben aangemeld,
zal een aanvraagformulier worden gezonden. Hiermede wordt naar verwachting
al circa 50 procent van de gerechtigden bereikt. Voor degenen die zich nog
niet hebben aangemeld zal een voorlichtingscampagne worden gestart. Allereerst
zal in het blad De Opmaat van de Stichting Dienstverlening Veteranen een formulier
worden gevoegd. Dit blad wordt ontvangen door circa 70 000 personen,
waarvan een belangrijk deel tot de doelgroep behoort.Ook alle veteranenorganisaties zullen uitgebreid worden geïnformeerd
en worden voorzien van aanvraagformulieren ten behoeve van hun leden. De aanvraagformulieren
zullen verder verkrijgbaar zijn bij het Ministerie van Defensie, bij de gemeentes
en bij de Stichting Administratie Indonesische Pensioenen (SAIP). Voor degenen
die in het buitenland woonachtig zijn, zullen de formulieren tevens verkrijgbaar
zijn bij de Nederlandse ambassades en consulaten. Ook verenigingen of bladen
die informatie aan Nederlanders in den vreemde verstrekken, zullen, voor zover
die bij ons bekend zijn, worden geïnformeerd. Er zal een advertentie
worden geplaatst in alle Nederlandse dagbladen in de zaterdageditie en in
een selectie van huis aan huisbladen. Onderzocht wordt of via Postbus 51 bekendheid
aan de eenmalige uitkering kan worden gegeven. Tot slot zij vermeld dat het
wetsvoorstel is opgenomen op de internetsite van het Ministerie van Defensie
(Http://www.mindef.nl). Naar verwachting zullen met deze maatregelen vrijwel
alle belanghebbenden kunnen worden bereikt. Relatie met de uitkering van F 7500Door een aantal fracties is geconstateerd, dat er in het onderhavige wetsvoorstel
een nieuwe weg wordt ingeslagen m.b.t. de periode, waarin rechthebbenden een
aanvraag voor een uitkering kunnen indienen. Waar voorheen een beperking gold
(maximaal 2 jaren), is thans gekozen voor een open einde. Aangezien het echter
om een afgekaderde groep belanghebbenden gaat, is er geen sprake
van een «open einde regeling» in financiële zin zodat ook
om die reden de noodzaak voor een beperking van de werkingsduur ontbreekt.
Natuurlijk leidt een koerswijziging altijd tot de vraag, of ook geen «koerscorrectie»
moet plaatsvinden voor de thans gesloten f 7500 maatregelen. Het opnieuw
openstellen van deze uitkeringsregelingen zou ongewenste uitstralingseffecten
hebben naar alle andere uitkeringsregelingen waar een uiterste termijn van
indiening voor was gesteld. Het opnieuw openstellen van de gesloten regelingen
ligt derhalve niet in de rede.Het voor de onderhavige uitkering in aanmerking brengen van degenen die
verzuimd hebben tijdig aanspraak te maken op een van de (pensioenvervangende)
uitkeringen van f 7500 is evenmin mogelijk.Dit zou een uitstraling hebben naar degenen die wegens het recht hebben
op of genieten van een overheidspensioen zijn uitgesloten. Omgekeerd geldt
dat indien overheidspensioengenieters onder de werking van de wet worden gebracht
de ontvangers van de uitkering van f 7500 ook de onderhavige uitkering
van f 1000 zouden moeten ontvangen. Immers de uitkering van f 7500
was een pensioenvervangende uitkering. Indiening van de aanvraagDe vraag in hoeverre het indienen van de aanvraag door in het buitenland
woonachtigen problemen zal opleveren, kan niet met zekerheid worden beantwoord.
Wij menen evenwel dat hier weinig verschil zal zijn met andere gevallen waarin
in het buitenland woonachtigen van Nederlandse afkomst rechten kunnen doen
gelden. Hierbij wordt aangetekend dat de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
niet bepaalt dat de aanvraag in de Nederlandse taal moet zijn gesteld.Wel wordt gewezen op artikel 4:5, tweede lid, van de Awb dat regelt dat
indien een aanvraag of een van de daarbij behorende gegevens of bescheiden
in een vreemde taal is gesteld en een vertaling daarvan voor de beoordeling
van de aanvraag of voor de voorbereiding van de beschikking noodzakelijk is,
het bestuursorgaan kan besluiten de aanvraag niet te behandelen, mits de aanvrager
de gelegenheid heeft gehad binnen een door het bestuursorgaan gestelde termijn
de aanvraag met een vertaling aan te vullen. Het zal derhalve er van afhangen
om welke gegevens het gaat en in welke taal de aanvraag is gesteld. In het
algemeen geldt dat indien een belanghebbende iets van een bestuursorgaan verlangt,
in principe op hem de verantwoordelijkheid rust dat verlangen op een voor
het bestuursorgaan begrijpelijke wijze kenbaar te maken. Uit de praktijk blijkt
dat dit overigens zelden tot problemen leidt. De meeste aanvragers tot nu
hebben blijk gegeven in ieder geval Nederlands te kunnen lezen. Het invullen
van het aanvraagformulier – en daarmee het doen van de aanvraag in de
Nederlandse taal – zal dan ook zeer wel mogelijk zijn voor het overgrote
deel van de gerechtigden. Aanvragen in het Engels zullen zonder restrictie
in behandeling worden genomen. Overige aanvragen zullen met de nodige souplesse
worden behandeld.Naar aanleiding van de vraag om een nadere motivering te geven van de
keuze om af te zien van een verlenging van de bezwaar- en beroepstermijnen,
merken wij op dat het uit een oogpunt van harmonisatie en uniformiteit ongewenst
is af te wijken van de gebruikelijke termijnen voor bezwaar en beroep. Een
dergelijke afwijking is slechts dan aan de orde indien daartoe dringende redenen
zouden bestaan. Naar mijn oordeel is daarvan evenwel geen sprake. De Awb biedt
in de artikelen 6:9 en 6:11 voldoende mogelijkheden voor een tijdige inzending
van bezwaar- en beroepschriften. Los van het voorgaande staat de vraag of een aanvraag per fax of E-mail
kan geschieden. Uit de vereisten die de Awb (de artikelen 4:1 en 4:2) aan
de aanvraag stelt, vloeit voort dat een aanvraag, tenzij de afzonderlijke
wet dit uitdrukkelijk bepaalt, niet anders dan schriftelijk kan geschieden.Voorts moet de aanvraag worden ondertekend. Het indienen van de aanvraag
per E-mail behoort derhalve niet tot de mogelijkheden. Bovendien zullen eventuele
bescheiden moeten worden overgelegd op een wijze die het bestuursorgaan in
staat stelt de juistheid en authenticiteit daarvan te kunnen beoordelen. Om
dezelfde reden is een aanvraag per fax niet gewenst. Nu de wet ook geen termijn
stelt aan het indienen van aanvragen, is er geen reden om, bijvoorbeeld ter
bewaring van termijnen, een indiening per fax toe te staan.Uiteraard zullen de uitvoeringsinstanties aanvragen die bij de verkeerde
instantie zijn terechtgekomen, over en weer doorzenden. Dit is in overeenstemming
met het daarover in de Awb gestelde. Terminologie van de wetOnder verwijzing naar het advies van de Raad van State met betrekking
tot artikel 2, derde lid, en het nader rapport op dat punt wordt gevraagd
of het mogelijk is een limitatieve opsomming van uitkeringen op te stellen,
zulks ten einde aan de veteranen maximale duidelijkheid te bieden.Wij zijn van mening dat er verschillende wegen zijn om de belangen van
de veteranen te dienen. Het limitatief opsommen van de pensioenvervangende
of -gerelateerde uitkeringen is een van die wegen, het hanteren van een meer
algemene omschrijving is een andere weg. Limitatief opsommen brengt weliswaar
duidelijkheid, doch betekent tegelijkertijd een zekere starheid, die in de
weg kan staan aan een op de individuele veteraan toegesneden toetsing. Vanwege
deze starheid geven wij de voorkeur aan een meer algemene omschrijving van
de gehanteerde begrippen. Overigens zijn wij van mening dat deze begrippen
zodanig zijn dat zij voldoende houvast bieden.Voorts wordt gevraagd naar het gestelde in artikel 1, onderdeel b, onder
5, Voorgesteld wordt bedoelde situatie in een bijlage bij het wetsvoorstel
te verduidelijken. Doel van het voorstel van wet is het erkennen van degene
die als militair uitgezonden is geweest en die onder buitengewoon moeilijke
omstandigheden dienst heeft moeten verrichten. Het voorstel zou zijn doel
voorbij schieten indien ook bijvoorbeeld in hechtenis doorgebrachte tijd zou
worden «erkend». Dit zou tevens een miskenning betekenen van veteranen
wier gedrag niet tot inhechtenisneming aanleiding heeft gegeven. De voor deze
uitsluiting gehanteerde begrippen zijn naar mijn mening voldoende duidelijk
en behoeven geen nadere detaillering. Bevorderen erkenning en waarderingSpeerpunten van het Nederlandse veteranenbeleid zijn het bevorderen van
de erkenning en waardering voor de inzet en opofferingen van de veteraan en
het zoveel mogelijk beperken van mogelijke immateriële gevolgen van die
inzet. De Stichting Dienstverlening Veteranen geeft voor de Nederlandse overheid
uitvoering aan deze waardering en erkenning door het verstrekken van een veteranenpas
met de daaraan verbonden faciliteiten.Zo worden onder meer vrij vervoersbewijzen en een gratis veteranenblad
De Opmaat verstrekt . Ook zijn er van Defensiewege mogelijkheden voor ondersteuning
van reünies en nationale herdenkingen. Daarnaast spreken
met enige regelmaat de bewindslieden van Defensie op herdenkingen. Andere
activiteiten die de erkenning en waardering voor veteranen bij de gehele Nederlandse
gemeenschap verhogen, benodigen maatschappelijk draagvlak. Het is dan ook
aan de Nederlandse gemeenschap om die activiteiten te ontplooien. Daar waar
mogelijk zal de Nederlandse regering initiatieven steunen.Het uitbrengen van een aparte herdenkingsmunt voor veteranen, naast het
bestaande onderscheidingenstelsel, wordt weinig zinvol geacht. Een onderscheiding
of ereteken dat op het uniform of de kleding kan worden gedragen, draagt meer
zichtbaar bij aan erkenning dan een munt. Het Ereteken voor Orde en Vrede
(met jaargespen) voldoet in de praktijk goed. KNIL-aangelegenhedenHet KNIL-stamboek is gebaseerd op gegevens uit officiële KNIL-besluiten.
In het algemeen beschikt de SAIP over voldoende KNIL-gegevens om, in geval
er nog geen KNIL-stamboek is gemaakt, alsnog een volledig en nauwkeurig KNIL-stamboek
samen te stellen.Het Nederlanderschap wordt vereist omdat in het KNIL ook niet-Nederlanders
dienst deden (Fransen, Duitsers). Nederland heeft echter slechts een verantwoordelijkheid
ten aanzien van de eigen staatsburgers. De Nederlandse onderdanen niet-Nederlanders
die thans in Nederland verblijven en waarvoor Nederland wel verantwoordelijkheid
draagt, behoren in het algemeen tot de groep Molukse gewezen KNIL-militairen.
Om die reden is in de regeling ook een materieel criterium gehanteerd, namelijk
het criterium van terugkeer of overbrenging naar Nederland door de zorg van
de Nederlandse regering. De groep Molukse gewezen KNIL-militairen voldoet
aan dit materieel criterium.De Staatssecretaris van Defensie,J. C. Gmelich MeijlingDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25447-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl