Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten); Brief staatssecretaris met tweede rapportage over zowel de beleidsmatige doorontwikkeling van de regeling als de voortgang bij de implementatie van de wet
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139116
 2009-2010
 
 31 706
 Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
(Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten)
 
 
 
 
 Nr. 
 35
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 11 december 2009
 
 Bij de behandeling van 31 706, Regeling van een tegemoetkoming voor
chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming voor chronisch zieken
en gehandicapten, hierna Wtcg), heb ik toegezegd om de leden van het parlement
twee keer per jaar te informeren over zowel de beleidsmatige doorontwikkeling
van de regeling als de voortgang bij de implementatie van de wet.
 
 In juni ontving u de eerste voortgangsrapportage Wtcg over de gang van
zaken tot juni 2009. Met deze tweede voortgangsrapportage
sluit ik aan op de vorige en informeer ik u over de vorderingen in de tweede
helft van 2009.
 
 Begin 2009 heb ik de Stuurgroep Implementatie Wtcg (hierna Stuurgroep)
ingesteld. Aan deze Stuurgroep nemen behalve
VWS de meest betrokken organisaties deel, te weten het CAK, het Centraal Indicatieorgaan
Zorg (CIZ), Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en Vektis. De Stuurgroep heeft
als taak om vroegtijdig mogelijke problemen bij de uitvoering van de Wtcg-tegemoetkoming
te signaleren en oplossingen te ontwikkelen. Op basis van de bevindingen van
de Stuurgroep komt in het eerste hoofdstuk van deze rapportage de voortgang
bij de voorbereidingen voor de uitvoering van de tegemoetkoming aan de orde.
Uw Kamer heeft bij de behandeling van de Wtcg ook aandacht gevraagd voor het
opzetten van uniforme landelijke registraties voor onder andere rolstoelen,
het meerjarig gebruik van hulpmiddelen en het persoonsgebondenbudget voor
huishoudelijke verzorging op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning
(Wmo-PGB-HV). Ik heb de Stuurgroep verzocht deze in beeld te brengen. Dit
hoofdstuk bevat daarom tevens een schets van de bevindingen van de Stuurgroep
inzake uitvoeringstechnische aspecten die samenhangen met onder andere de
hiervoor genoemde onderwerpen. Daarnaast heb ik begin 2009 de Taskforce verbeteringen
afbakening Wtcg ingesteld.
 De Taskforce heeft als taak om met inachtneming van de beschikbare budgettaire
middelen aanvullende criteria te ontwikkelen waardoor een betere
afbakening ontstaat van de groep chronisch zieken en gehandicapten die te
kampen hebben met meerkosten, maar wier zorggebruik thans geen grond is voor
toekenning van een tegemoetkoming. De Taskforce heeft zich in de afgelopen
periode samen met medische experts gebogen over de mogelijke verbeteringen
in de afbakening van de doelgroep van de Wtcg. De Taskforce heeft daartoe
een integraal voorstel ontwikkeld en heeft daarbij dankbaar gebruikt gemaakt
van de bevindingen van de Stuurgroep. In hoofdstuk
twee zijn de belangrijkste bevindingen en aanbevelingen van de Taskforce samengevat.
 In het derde hoofdstuk van deze rapportage leg ik uw Kamer – indachtig
de aanbevelingen van de Taskforce – mijn concrete voorstel inzake de
beoogde verbetering van de afbakening van de Wtcg vanaf 2010 voor, inclusief
de relevante overwegingen.
 
 Tot slot komen in het vierde en laatste hoofdstuk van deze voortgangsrapportage
enkele overige onderwerpen aan de orde waarvoor het parlement mijn aandacht
heeft gevraagd. Dit betreft onder andere voorlichting en de relatie met de
compensatieregeling eigen risico (CER).
 
 Ik hoop op korte termijn met u van gedachten te kunnen wisselen over deze
voortgangsrapportage en de keuzes en overwegingen ten aanzien van de verbeteringen
in de afbakening van de Wtcg.
 
 De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 M. Bussemaker
 
 1. STUURGROEP IMPLEMENTATIE WTCG
 1.1 Uitvoeringsaspecten verbeteringen afbakening doelgroep
Wtcg
 Zoals hiervoor reeds aan de orde kwam, heeft de Stuurgroep de afgelopen
maanden de uitvoeringsaspecten onderzocht van de mogelijke verbeteringen in
de afbakening van de doelgroep van de Wtcg. Het betrof de uitvoeringsaspecten
van het opzetten van uniforme landelijke registraties van Wmo-rolstoelen,
PGB-Wmo-HV, AWBZ-indicaties afgegeven door Bureaus Jeugdzorg (BJZ’s),
meerjarig hulpmiddelengebruik, mantelzorg en revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen.
In dit hoofdstuk schets ik de bevindingen van de Stuurgroep. In hoofdstuk
3 leg ik uw Kamer mijn voorstel voor de verbetering van de afbakening van
de Wtcg voor.
 Wmo-rolstoelen
 In de eerste voortgangsrapportage is aangegeven dat een uniforme registratie
van rolstoelgebruik door gemeenten en uitwisseling van de gegevens tussen
gemeenten en het CAK naar alle waarschijnlijkheid mogelijk is. Daarnaast bleek
uit deze voortgangsrapportage, dat het vraagstuk inzake het definiëren
van (het type) rolstoel nog niet was afgerond.
 Voor wat betreft Wmo-rolstoelen geeft de Stuurgroep nu aan dat het uitvoerings-technisch
mogelijk is om dit criterium vanaf tegemoetkomingsjaar 2010 te betrekken bij
de bepaling van de tegemoetkoming, onder voorwaarde dat géén
nader onderscheid wordt gemaakt in het type rolstoel. Gemeenten hebben aangeven
dat zij in dat geval vanaf 1 januari 2010 kunnen starten met de
uniforme registratie van de rolstoelen. De eerste aanlevering van de rolstoelgegevens
over 2010 vindt dan uiterlijk op 1 juli 2011 plaats ten behoeve van de
uitbetaling van de tegemoetkoming in 2011.
 Als er wél een onderscheid wordt gemaakt in het type rolstoel,
dan moet het jaar 2010 volgens de Stuurgroep gezien worden als een voorbereidingsjaar.
Het moet dan eerst duidelijk zijn welk onderscheid er gemaakt moet worden
tussen verschillende typen rolstoelen en hoe gemeenten dit onderscheid objectief
kunnen vaststellen. De uniforme registratie van de verschillende typen rolstoelen
kan dan pas vanaf 2011 plaatsvinden, ten behoeve van de uitbetaling van
de tegemoetkoming in 2012.
 Wmo-PGB-HV
 In tegenstelling tot huishoudelijke verzorging in natura is het, vanwege
het ontbreken van een uniforme landelijke registratie, nog niet mogelijk om
het gebruik van Wmo-PGB-HV bij de berekening van de tegemoetkoming over 2009
te betrekken. Voor Wmo-PGB-HV heeft de Stuurgroep inmiddels aangegeven dat
het uitvoeringstechnisch goed mogelijk is om dit criterium vanaf 2010
te betrekken bij de bepaling van de tegemoetkoming. Gemeenten kunnen vanaf 1 januari
2010 starten met de uniforme registratie van de gegevens over Wmo-PGB-HV.
 AWBZ-indicaties voor cliënten van Bureaus Jeugdzorg
 In de eerste voortgangsrapportage heb ik aangegeven dat AWBZ-indicaties
voor cliënten van Bureau’s Jeugdzorg (hierna BJZ-cliënten)
nog niet betrokken worden bij het bepalen van het recht op een tegemoetkoming
in het kader van de Wtcg. Het CAK, het CIZ en mijn departement hebben samen
met de MOgroep Jeugdzorg een uitvoeringstoets verricht om te onderzoeken of
en op welke wijze de tegemoetkoming uitgekeerd kan worden aan BJZ-cliënten
met een AWBZ-indicatie. De belangrijkste conclusie
van dit onderzoek is dat er op dit moment nog geen uniforme landelijke
registratie bestaat van de AWBZ-indicaties voor BJZ-cliënten. Hierdoor
is het niet mogelijk om deze AWBZ-indicaties te betrekken bij de bepaling
van de tegemoetkoming over 2009. Er wordt weliswaar gewerkt aan een automatische
koppeling tussen het systeem van de BJZ’s en het systeem van het CIZ,
maar dit proces is nog niet afgerond. Tot die tijd zou jaarlijks een uniform
bestand moeten worden samengesteld met de relevante gegevens om de tegemoetkoming
op te kunnen baseren.
 Op grond van uitvoeringstechnische overwegingen adviseert de Stuurgroep
om het jaar 2010 te gebruiken om een uniforme registratie van AWBZ-indicaties
voor BJZ-cliënten te realiseren en de gegevens te betrekken bij de bepaling
van de tegemoetkoming over tegemoetkomingsjaar 2010 ten behoeve van de uitkering
in 2011.
 Meerjarig hulpmiddelengebruik
 De Stuurgroep heeft de afgelopen maanden laten onderzoeken op welke wijze
kan worden omgegaan met het meerjarige hulpmiddelengebruik. Zorgverzekeraars
registreren hulpmiddelen in het jaar dat ze aan verzekerden verstrekt worden én
in het jaar dat reparatie aan een hulpmiddel plaatsvindt. Zoals uw Kamer terecht
heeft opgemerkt, worden bepaalde hulpmiddelen niet ieder jaar aangeschaft
omdat deze meerdere jaren meegaan.
 Wat betreft het meerjarig gebruik van hulpmiddelen stelt de Stuurgroep
dat er alleen sprake kan zijn van een ingroeimodel, omdat er uitsluitend vanaf 2009
een uniforme registratie van (meerjarig) hulpmiddelengebruik beschikbaar is. Alleen de gegevens van verzekerden die in 2009 een Zvw-hulpmiddel
hebben gekregen of hebben laten repareren kunnen worden betrokken bij de berekening
van de tegemoetkoming over het tegemoetkomingsjaar 2009, uit te keren in 2010.
De gegevens van verzekerden die in 2009 en/of 2010 een hulpmiddel hebben
gekregen danwel hebben laten repareren, worden betrokken bij de berekening
van de tegemoetkoming over het tegemoetkomingsjaar 2010, uit te keren in 2011.
Tot slot worden de gegevens van verzekerden die in 2009 en/of 2010 en/of
2011 een hulpmiddel hebben gekregen danwel hebben laten repareren betrokken
bij de berekeningen over het tegemoetkomingsjaar 2011, uit te keren in 2012.
Het is niet mogelijk gebleken om het meerjarig hulpmiddelengebruik uit de
historische gegevens te achterhalen of op een andere manier af te leiden.
 Mantelzorg
 Zoals aangekondigd in de eerste voortgangsrapportage is de Stuurgroep
gevraagd om een eventuele toepassing van het zogenaamde «mantelzorgbestand»
bij de Sociale Verzekeringsbank (SVB) als afbakeningscriterium voor de algemene
tegemoetkoming nader uit te werken en de uitvoeringstechnische aspecten in
beeld te brengen. De Stuurgroep heeft naast bovengenoemde variant ook nogmaals
gekeken naar andere theoretisch mogelijke varianten en deze getoetst op uitvoerbaarheid.
 
 De Stuurgroep ziet belangrijke bezwaren bij het betrekken van de mantelzorg
in de afbakeningscriteria voor de Wtcg. Het belangrijkste bezwaar is dat de
regeling van het mantelzorgcompliment met ingang van 1 augustus 2009
is aangepast. Er vindt geen registratie van daadwerkelijk
ontvangen mantelzorg meer plaats, maar voor cliënten met een indicatie
voor extramurale AWBZ-zorg voor langer dan 12 maanden wordt verondersteld dat er ook sprake is van mantelzorg. Dit maakt het
eerder door de Stuurgroep gesignaleerde aandachtspunt inzake de subjectieve
vaststelling van mantelzorg – dat wil zeggen op basis van de informatie
van de cliënt zelf – en de spanning die dit kan opleveren met de
overige afbakeningscriteria voor de tegemoetkoming die uitgaan van een objectieve vaststelling nog pregnanter. In de 1e
Voortgangsrapportage aan uw Kamer is namelijk aangegeven dat ter voorkoming
van rechtsongelijkheid het meenemen van mantelzorg in principe een objectieve
vaststelling vergt van de activiteiten die de mantelzorger biedt en het koppelen
daarvan aan normtijden (uren). Naar verwachting leidt dit tot een forse verzwaring
van de uitvoering. Daarnaast kunnen cliënten het objectief vaststellen
van de genoten mantelzorg als een inbreuk op hun privacy beschouwen. Verder
merkt de Stuurgroep op dat bij het gebruiken van gegevens over het mantelzorgcompliment
geen rekening wordt gehouden met het feit dat ook in de Wmo en Zvw sprake
is van mantelzorg. Bij de regeling inzake het mantelzorgcompliment als zodanig
is dit goed uit te leggen. In deze regeling is immers expliciet geregeld dat
de zorgvrager over een AWBZ-indicatie voor extramurale zorg (zorg aan huis)
moet beschikken. De Stuurgroep meent evenwel dat het in het kader van de Wtcg
moeilijk is uit te leggen dat mantelzorg op grond van AWBZ wél tot
een (hogere) tegemoetkoming leidt en mantelzorg op grond van de Wmo en Zvw
niet. Immers, huishoudelijke verzorging in natura op grond van de Wmo en bepaalde
vormen van zorggebruik op grond van de Zvw zijn wel criteria voor het bepalen
van het recht op een tegemoetkoming. Het louter meenemen van mantelzorg op
grond van de AWBZ zou dan als ongelijke behandeling kunnen worden ervaren,
hetgeen tot veel vragen van burgers kan leiden. De Stuurgroep voorziet daarom
het risico van een grote druk op de frontoffice van het CAK.
 Gegeven deze bezwaren adviseert de Stuurgroep om mantelzorg niet toe te
voegen aan de criteria voor het vaststellen van het recht op een tegemoetkoming.
 Revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen
 De Stuurgroep heeft nog geen advies kunnen geven over de uitvoeringsaspecten
van het betrekken van revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen bij de afbakeningscriteria,
omdat er nog onvoldoende informatie beschikbaar is. Er zijn namelijk nog te
weinig nieuwe DBC’s revalidatie algemene ziekenhuizen gedeclareerd (deze
zijn met ingang van 2009 in gebruik) om een oordeel te kunnen vellen over
de bruikbaarheid van deze gegevens. De Stuurgroep komt hier op terug in haar
voortgangsrapportages in 2010.
 Daarbij zal ook nog aan de orde komen of revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen überhaupt
als afbakeningscriterium voor het bepalen van het recht op een tegemoetkoming
dient te worden meegenomen. Reden om dit nader te onderzoeken is dat het veelal
kortdurende revalidatiezorg lijkt te betreffen die in combinatie met andere
ziekenhuiszorg wordt geboden.
 Terugwerkende kracht
 Bij de parlementaire behandeling van de Wtcg en in de eerste voortgangsrapportage
is toegezegd om te onderzoeken of en op welke wijze verbetering van de afbakening
met terugwerkende kracht zou kunnen worden ingevoerd om zo de doelgroep zo
snel mogelijk te bereiken.
 De Stuurgroep heeft met betrekking tot de uitvoeringsaspecten geadviseerd
om terugwerkende kracht, mits budgettair inpasbaar, alleen toe te passen voor
díe verbeteringsvoorstellen waarbij gebruik kan worden gemaakt van
bestaande uniforme landelijke registraties over 2009. Dit betekent dat terugwerkende
kracht uitvoerbaar is voor de in hoofdstuk 3 te presenteren voorstellen van
de Taskforce die betrekking hebben op een alternatieve selectie van ziekenhuiszorg
en geneesmiddelengebruik en op het combineren van AWBZ-indicatiegegevens.
Voor alle andere mogelijke verbetervoorstellen van de Taskforce, zoals de
Wmo-rolstoelen of AWBZ-indicaties afgegeven door BJZ’s, zijn die geüniformeerde
gegevens over 2009 niet beschikbaar. De Stuurgroep heeft serieuze twijfels
of het haalbaar is om voor deze groepen de gegevens over 2009 alsnog op orde
te krijgen en voorziet grote uitvoeringsrisico’s als een
poging hiertoe uiteindelijk tóch niet het gewenste resultaat (in volledigheid
en kwaliteit van de gegevens) zou opleveren.
 Ten behoeve van duidelijkheid voor de doelgroep vraagt de Stuurgroep bij
het toepassen van terugwerkende kracht bijzondere aandacht voor de toelichting
bij de regelgeving en voor de communicatie. Om de frontoffice van het CAK
en de ketenpartners zo veel als mogelijk te ontzien, moet helder zijn voor
welke afbakeningscriteria er wel sprake is van terugwerkende kracht en voor
welke niet.
 1.2 Stand van zaken uitvoering spoorboekje
 In de vorige voortgangsrapportage heb ik u uitgebreid geïnformeerd
over de drie onderscheiden fases in het spoorboekje dat wordt gevolgd bij
het voorbereiden van de implementatie van de tegemoetkoming. In de eerste
fase dienden de ketenpartners de procesgang rond de uitvoering van de tegemoetkoming
en de daarbij relevante vraagstukken in kaart te brengen. Deze fase was reeds
bij het schrijven van de vorige voortgangsrapportage succesvol afgerond. In
de tweede fase, die loopt tot en met 31 januari 2010, bouwen de ketenpartners
alle benodigde applicaties voor de uitvoering van de tegemoetkoming. De daarvoor
benodigde werkzaamheden liggen op schema. Vanaf 1 februari start
de derde fase. Een belangrijk onderdeel van deze fase is het proefdraaien
met de gebouwde applicaties (ook wel «ketentesten» genoemd). Op
die manier kunnen eventuele aandachtspunten tijdig worden opgelost. In mijn
volgende voortgangsrapportage zal ik u nader informeren over de afronding
van de tweede fase en het verloop van de derde fase.
 1.3 Primaire informatiestroom
 In de vorige voortgangsrapportage is ook een aantal vraagstukken aan de
orde gekomen inzake de zogeheten primaire informatiestroom (dit is de aanlevering
van gegevens door de ketenpartners aan het CAK, op grond waarvan het CAK uiteindelijk
de beschikking voor de verzekerden die recht hebben op een tegemoetkoming
opstelt). Hieronder volgt de actuele stand van zaken bij deze vraagstukken.
 Ontbrekende rekeningnummers
 Het Uitvoeringsinstituut WerknemersVerzekeringen (UWV) en de Sociale Verzekeringsbank
(SVB) zullen voor de cliënten voor wie zij de eigen bijdrage AWBZ inhouden
op de uitkering het rekeningnummer doorgeven aan het CAK. Hierdoor wordt het
aantal nog ontbrekende rekeningnummers teruggebracht van 250 000 tot
naar schatting 12 000. Daarmee zijn de mogelijkheden om rekeningnummers
vóóraf te achterhalen volledig benut. De rechthebbenden waarvan
het rekeningnummer niet vóóraf kan worden achterhaald, kunnen
gebruik maken van de antwoordkaart die wordt bijgevoegd bij de beschikking.
Ook kunnen zij het rekeningnummer via de portal van het CAK (zie paragraaf 1.4)
doorgeven.
 Indicaties voor onbepaalde tijd
 Het CIZ beschikt niet over de AWBZ-indicaties voor onbepaalde tijd die
zijn afgegeven door de voorgangers van het CIZ, de Regionale Indicatie Organen
(RIO’s). Het overgrote deel van de cliënten
heeft inmiddels een herindicatie ontvangen. Voor de resterende groep wordt
de indicatie zoveel als mogelijk afgeleid uit de gegevens over het zorggebruik. Wat resteert zijn de mensen met een AWBZ-indicatie
voor onbepaalde tijd die is afgegeven vóór 2004 en die bovendien
géén eigen bijdrage betalen. Dit betreft cliënten die een
indicatie hebben gekregen voor de functie begeleiding. Voor deze
AWBZ-functie geldt tot 2010 nog geen eigen bijdrage. Cliënten die door een RIO een indicatie hebben gekregen voor uitsluitend de functie begeleiding zijn niet bekend bij
het CAK, omdat zij geen eigen bijdrage hoeven betalen. De verwachting is dat
dit ongeveer 5 500 indicaties betreft. Deze mensen kunnen zich melden
bij het CAK. In de voorlichting zal hier specifiek aandacht aan worden besteed.
 Ontbrekende Burger Service Nummers (BSN’s)
 Vanaf 1 juli 2009 geldt een wettelijke verplichting om het BSN
te registreren bij het afgeven van een AWBZ-indicatie. In de administratie
van het CIZ worden 90 000 AWBZ-indicaties aangevuld met BSN’s en
geverifieerd, waar mogelijk door bestandsvergelijking met ketenpartners. Zonodig
worden handmatige acties ondernomen (zoals dossiers handmatig beoordelen en
cliënten bellen of schrijven).
 De Stuurgroep tekent aan dat er altijd een categorie cliënten overblijft
waarvan het niet mogelijk of wenselijk is om het BSN te achterhalen. Dit zijn
bijvoorbeeld vrouwen in de vrouwenopvang. Dergelijke cliëntgroepen, die
mogelijk wel recht hebben op een tegemoetkoming, dienen de tegemoetkoming
zelf bij het CAK aan te vragen. In de voorlichting zal ook hier speciale aandacht
aan worden gegeven.
 1.4 Secundaire informatiestroom
 In het amendement Omtzigt worden eisen gesteld aan de behandeling van
de burgers die zich met vragen en bezwaren melden bij het CAK, de zogenaamde
secundaire informatiestroom. Op basis van het
zogeheten ketenprocesontwerp -waarin op hoofdlijnen de gegevensstromen tussen
de ketenpartners worden beschreven – is de secundaire informatiestroom
verder uitgewerkt. Een goede en efficiënte inrichting van het secundaire
proces is van belang om de informatieverzoeken, aanvragen en bezwaren van
de cliënt binnen het CAK en de keten af te kunnen handelen.
 Hierbij moet worden bedacht dat het CAK vanwege privacy-aspecten niet
beschikt over de zorggegevens die ten grondslag liggen aan (het uitblijven)
van een tegemoetkoming. Het CAK moet deze informatie (met expliciete toestemming
van de cliënt) bij de achterliggende ketenpartners opvragen. Dit proces
wordt ondersteund door het bouwen van een aparte applicatie (hierna portal)
tussen het CAK en de ketenpartners. Met deze portal kan het CAK in geval van
het ontbreken van relevante gegevens of bij eventueel onjuist gebleken gegevens
stapsgewijs teruggaan naar de gegevens bij Vektis en zonodig naar de brongegevens
bij de zorgverzekeraars en het CIZ.
 Naast de ketenpartners kunnen ook de cliënten straks – met
behulp van een digiD-oplossing – via de portal online tegemoetkomingen
aanvragen en bezwaren of informatieverzoeken indienen.
 
 De ketenpartners hebben inmiddels afspraken gemaakt over het functionele
en technische ontwerp van de portal en er is gestart met de bouw. Ook de achterliggende
systemen bij de ketenpartners worden aangepast om de informatieverzoeken,
aanvragen en bezwaarprocedures van burgers vanaf 1 november 2010
met inzet van de portal te kunnen ondersteunen. Het doel van dit alles is
om reacties van cliënten op adequate en zo efficiënt mogelijke wijze
en binnen maximaal 30 dagen af te handelen.
 
 De Stuurgroep benadrukt nogmaals dat goede communicatie van belang is
om druk op het secundaire informatieproces zo veel mogelijk te voorkomen.
 1.5 Conclusie Stuurgroep over voortgang implementatievoorbereidingen
 Al met al verlopen de implementatievoorbereidingen voor het tegemoetkomingsjaar
2009 (uit te keren in 2010) volgens de Stuurgroep conform planning. De samenwerking
tussen de ketenpartners verloopt constructief en heeft er toe geleid dat voor
vrijwel alle uitvoeringsproblemen een oplossing is gevonden. Het overgebleven
aandachtspunt in de primaire gegevensstroom betreft de ontbrekende BSN’s
in de CIZ registratie. De Stuurgroep heeft daar inmiddels passende maatregelen
voor getroffen. De Stuurgroep blijft de inrichting van het secundaire proces
nauwlettend volgen. Goede voorlichting en volledigheid, tijdigheid en juistheid
van aangeleverde groepen van rechthebbenden zijn van belang om een oneigenlijke
toestroom te beperken en daarmee de frontoffice van het CAK en de ketenpartijen
zo min mogelijk te belasten.
 
 De komende periode staat vooral in het teken van het bouwen van systemen,
het testen van deze systemen en het perfectioneren van de gegevenslevering
en van onderlinge afspraken. De Stuurgroep blijft het implementatietraject
monitoren en voor eventuele nieuwe aandachtspunten nieuwe oplossingsrichtingen
aandragen.
 2. TASKFORCE VERBETERING AFBAKENING WTCG
 De afgelopen maanden heeft de Taskforce talrijke gesprekken gevoerd met
(medische) deskundigen en andere betrokkenen. Op basis van deze gesprekken
en op basis van het advies van medisch experts heeft de Taskforce een vijftal
bevindingen en aanbevelingen geformuleerd.
 
 In de eerste plaats adviseert de Taskforce het kabinet de afbakening van
de aanspraak op basis van ziekenhuiszorg en geneesmiddelengebruik te verbeteren.
De huidige afbakening van de aanspraak is niet optimaal omdat deze is gebaseerd
op de zogeheten diagnose kostengroepen (DKG’s) en farmacie kostengroepen
(FKG’s) uit het risicovereveningsmodel voor zorgverzekeraars in het
kader van de Zorgverzekeringswet (Zvw). Hoge kosten voor verzekeraars zijn
niet per definitie een goede indicator voor hoge meerkosten voor chronisch
zieken en gehandicapten. De Taskforce heeft daarom experts gevraagd om alle
diagnosebehandelcombinaties (DBC’s) en actieve bestanddelen van geneesmiddelen
(ATC’s) te beoordelen op de vraag in hoeverre de betrokken chronische
ziekte of aandoening gepaard gaat met meerkosten.
 
 Speciaal voor dit doel heeft de Taskforce zogenaamde «chronische
groepen» (CG’s) laten ontwikkelen. De werkzame stoffen en behandelingen
die worden betrokken bij de afbakening worden in 25 chronische groepen geclusterd.
Vervolgens worden binnen de onderscheiden chronische groepen gebruikte werkzame
stoffen en behandelingen op een gewogen manier betrokken bij de bepaling van
de hoogte van de tegemoetkoming. Tabel 1 bevat een overzicht van deze chronische
groepen.
 Tabel 1. De chronische groepen
 
 
 
 
 
 
 1. Aangeboren afwijkingen
 14. Leveraandoeningen 
 
 
 2. Bot- en gewrichtsaandoeningen
 15. Longaandoeningen 
 
 
 3. Crohn en colitus ulcerosa
 16. Maag- darmaandoeningen 
 
 
 4. Cystic fibrosis
 17. Nieraandoeningen 
 
 
 5. Diabetes
 18. Niet-maligne bloedziekten
 
 
 6. Endocriene aandoeningen
 19. Ziekte van Parkinson
 
 
 7. Epilepsie
 20. Pijn 
 
 
 8. Hart- en vaataandoeningen
 21. Psychische
aandoeningen 
 
 
 9. Hersenen/ruggenmerg aandoeningen
 22. Reuma
 
 
 10. Hiv/aids
 23. Spieraandoeningen
 
 
 11. Huidaandoeningen
 24. Stofwisselingsziekten
 
 
 12. Immunologische aandoeningen, spier- en bloedziekten
 25. Transplantatie 
 
 
 13. Kanker
 
 
 
 
 
 Tabel 2 bevat een overzicht van de belangrijkste aanpassingen
op basis van het Zvw-zorggebruik:
 
 
 
 
 
 
 –
 Op basis van de
bevindingen van de geraadpleegde medische experts, stelt de Taskforce dat
sommige behandelingen of geneesmiddelen die duiden op een chronische aandoening
en meerkosten voor de betrokkenen op dit moment ten onrechte niet –
of te nauw afgebakend – bij de bepaling van de tegemoetkoming worden
betrokken. De kolommen «aan de afbakening toegevoegd» en «afbakening
completer gemaakt» van tabel 2 bevatten de belangrijkste aandoeningen
en geneesmiddelen die betrokken dienen te worden bij de bepaling van het recht
op een tegemoetkoming. 
 
 
 –
 Daartegenover
stelt de Taskforce dat er aandoeningen en behandelingen zijn die thans wel
betrokken worden bij de bepaling van de hoogte van de tegemoetkoming, maar
die niet duiden op een chronische aandoening. De Taskforce stelt voor om dergelijke
aandoeningen en behandelingen niet langer te betrekken bij de bepaling van
het recht op een tegemoetkoming. De kolom «verwijderd, niet chronisch»
bevat de belangrijkste aanpassingen ten aanzien van dergelijke aandoeningen
en geneesmiddelen. 
 
 
 –
 Verder heeft de
Taskforce geconstateerd dat in de huidige afbakening aandoeningen zijn opgenomen
die weliswaar chronisch zijn, maar waarbij geen of slechts in geringe mate
sprake is van meerkosten (zie kolom «verwijderd, onvoldoende meerkosten»).
Ook ten aanzien van dergelijke aandoeningen en behandelingen stelt de Taskforce
voor om deze niet langer te betrekken bij de bepaling van het recht op een
tegemoetkoming. 
 
 
 –
 Tot slot zijn
er aandoeningen waarbij de ernst en de beperkingen zodanig uiteenlopen dat
het naar het oordeel van de geraadpleegde experts niet opportuun is deze als
chronische aandoeningen te classificeren (zie kolom «verwijderd, onvoldoende
specifiek»). Ook deze aandoeningen zouden in de ogen van de Taskforce
niet langer betrokken dienen te worden bij de bepaling van het recht op een
tegemoetkoming.
 
 
 
 
 
 De Taskforce is van mening dat met de voorgestelde aanpassingen de afbakening
op basis van ziekenhuiszorg en geneesmiddelengebruik op dit punt aanzienlijk
wordt verbeterd.
 
 Volledigheidshalve bevat tabel 2 ook nog voorbeelden van aandoeningen
die volgens de medisch experts niet betrokken dienen te worden bij de bepaling
van het recht op een tegemoetkoming. Dit betreft de kolommen «niet opgenomen,
onvoldoende meerkosten en «niet opgenomen, onvoldoende specifiek».
De laatste kolom van tabel 2 bevat aandoeningen die door medisch experts zijn
geclassificeerd als «grotendeels niet op te sporen op basis van DBC’s
of geneesmiddelen»).
 Tabel 2: Belangrijkste aanpassingen afbakeningscriterium
Zvw-zorggebruik
 
 
 Als tweede aanbeveling stelt de Taskforce – in lijn met de bevindingen
van de Stuurgroep – voor om met ingang van 2010 bij de bepaling van
het recht op een tegemoetkoming rekening te houden met achtereenvolgens het
meerjarig gebruik van hulpmiddelen, rolstoelen die worden verstrekt in
het kader van de Wmo, PGB-Wmo-HV, het optellen van uren en dagdelen bij AWBZ-indicaties
en AWBZ-indicaties voor BJZ-cliënten.
 
 De derde aanbeveling van de Taskforce betreft de invoering van de zogenaamde
jaarvoorwaarde. Het afgelopen jaar heeft het CAK in het kader van de Regeling
compensatie eigen risico (CER) diverse klachten ontvangen van nabestaanden
die maanden na overlijden van hun dierbaren nog geconfronteerd werden met
een tegemoetkoming in het kader van deze regeling. Om dit bij de uitvoering
van de Wtcg-tegemoetkoming te voorkomen, adviseert de Taskforce om voor het
ontvangen van een tegemoetkoming als voorwaarde te stellen dat de betrokkene
het gehele jaar waarop de uitkering betrekking had, verzekerd was in het kader
van de Zvw.
 
 Ten vierde acht de Taskforce het noodzakelijk om de resultaten van het
inmiddels gestarte onderzoek door TNO naar de op ICF gebaseerde IMPACT vragenlijst
te betrekken bij de verbetering van de afbakening van de aanspraak op een
tegemoetkoming. Hierbij moet overigens worden
bedacht dat het gebruik van IMPACT niet leidt tot een objectieve vaststelling
van problemen in het functioneren en daarom in de ogen van de Taskforce nooit
zelfstandig als afbakeningscriterium voor de Wtcg zal kunnen gelden. Dat neemt
niet weg dat de Taskforce belangrijke aanknopingspunten ziet bij dit instrument.
De Taskforce adviseert dan ook de resultaten van het onderzoek door TNO te
betrekken bij de verbetering van de afbakening van de aanspraak op een tegemoetkoming.
 
 In de vijfde plaats adviseert de Taskforce om in overleg met de CG-Raad
nog nader onderzoek te verrichten naar een mogelijkheid om de groep die nu
nog ten onrechte buiten de afbakeningscriteria valt, alsnog een tegemoetkoming
te verlenen middels een specifieke faciliteit. Mogelijk kunnen voor deze mensen
heldere – en op objectieve wijze vast te stellen – afbakeningscriteria
worden ontwikkeld. De lijst van 440 zeldzame aandoeningen van erfelijke ziekten
die door de Vereniging Samenwerkende Ouderen Patiëntorganisaties (VSOP)
is opgesteld zou daarbij betrokken kunnen worden. Een dergelijke duidelijk
afgebakende groep zou bijvoorbeeld kunnen bestaan uit mensen met een zeer
ernstige auditieve en/of visuele beperking. De Taskforce is vooralsnog geen
voorstander van een meldpunt waarbij vooraf niet is vastgesteld op basis van
welke aandoeningen verzekerden aanspraak kunnen maken op een tegemoetkoming
en waarvoor dit per individu moet worden bepaald. Een dergelijk meldpunt is
lastig uitvoerbaar en brengt (daardoor) hoge uitvoeringskosten met zich mee.
Bovenal is het daar te vroeg voor. De komende jaren zal de regeling in de
ogen van de Taskforce verder kunnen worden verbeterd. Meldingen van mensen
die menen ten onrechte niet in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming,
moeten bij die verbetering worden betrokken.
 
 Voor de verbetering van de afbakening van de aanspraak op een tegemoetkoming
is € 50 miljoen beschikbaar. De voorstellen van de Taskforce passen
binnen deze beschikbare ruimte. Daarbij heeft de Taskforce ook rekening gehouden
met de volgende twee aspecten. In de eerste plaats is Vektis bij de berekening
van de effecten van de aanpassing van de afbakeningscriteria op een onvolkomenheid
in de oorspronkelijke berekeningen gestuit. De AWBZ-zorg werd in die berekeningen
op een onjuiste manier bij de afbakening betrokken. Daarnaast werd in de berekeningen
tot nu toe geen rekening gehouden met onverzekerden en het feit dat zij geen
aanspraak kunnen maken op een tegemoetkoming. Voor een integraal overzicht
van de budgettaire effecten van de hiervoor beschreven voorstellen van de
Taskforce, alsmede de effecten voor de aantallen mensen die recht hebben op
een tegemoetkoming verwijs ik u naar hoofdstuk 3.
 3. VOORSTEL VERBETERINGEN VAN DE AFBAKENING VAN DE
WTCG
 In dit hoofdstuk ga ik in op de voorstellen en adviezen van de Taskforce
en de Stuurgroep. Ik geef eerst een reactie op de aanbevelingen van de Taskforce
voor de korte termijn (i.e. een reactie op de eerste drie aanbevelingen van
de Taskforce). Daarbij worden zowel de budgettaire gevolgen als de gevolgen
voor het aantal verzekerden dat een tegemoetkoming ontvangt geschetst. Daarna
ga ik in op de mogelijke verbeteringen van de afbakening op de langere termijn
en de mogelijkheden met betrekking tot de inrichting van een specifieke faciliteit
(i.e. een reactie op de vierde resp. de vijfde aanbeveling van de Taskforce).
 3.1 Verbeteringen op korte termijn
 Ik ben voornemens de eerste drie aanbevelingen van de Taskforce zoals
gepresenteerd in hoofdstuk 2 integraal over te nemen. Hieronder geef ik waar
nodig een nadere toelichting bij de betreffende voorstellen.
 Zvw-zorggebruik
 Dankzij de voorstellen van de Taskforce op het terrein van de ziekenhuiszorg
en het geneesmiddelengebruik bestaat nu een medisch-inhoudelijke onderbouwing
van de aanspraak op een tegemoetkoming op basis van het Zvw-zorggebruik. De
Taskforce stelt immers niet alleen voor om poliklinische en dagbehandelingen
behorend bij de voor de tegemoetkoming relevante aandoeningen toe te voegen
en de minimaal vereiste standaarddagdosering bij geneesmiddelen aan te passen,
maar ook een groot aantal aandoeningen en geneesmiddelen toe te voegen. In
het oog springende voorbeelden van toe te voegen aandoeningen betreffen het «chronisch
vermoeidsheidssyndroom», «chronische niet-kwaadaardige bloedziekten»
en «complexe wervelkolomchirurgie». Voorbeelden van toe te voegen
geneesmiddelen betreffen geneesmiddelen bij «zeldzame stofwisselingsziekten»
en bij «chronische hepatitis». Zoals in hoofdstuk 2 al aan de
orde kwam, stelt de Taskforce overigens ook voor om aandoeningen die nu onder
een DKG of een FKG vallen, maar die niet chronisch zijn, of die niet tot meerkosten
voor de betrokkenen leiden niet langer te betrekken bij de bepaling van het
recht op een tegemoetkoming. In hoofdstuk 2 zijn reeds als voorbeeld daarvan
genoemd «acuut hartfalen» bij het specialisme cardiologie en «niertrauma»
bij het specialisme urologie. Andere voorbeelden zijn geneesmiddelen bij «glaucoom»
en slaapmiddelen.
 
 Als gevolg van deze voorstellen neemt het aantal mensen dat recht heeft
op een tegemoetkoming in totaal toe met 205 000. Tegelijkertijd neemt het aantal mensen dat niet langer aanspraak kan
maken op een tegemoetkoming af met 215 000.
Hierdoor daalt het aantal mensen dat als gevolg van de voorstellen van de
Taskforce inzake ziekenhuiszorg en geneeesmiddelengebruik recht heeft op een
tegemoetkoming per saldo met 10 000. Daarnaast zijn er verschuivingen
in het aantal mensen dat een lage en een hoge tegemoetkoming ontvangt. Het
aantal mensen dat een lage tegemoetkoming ontvangt, stijgt met 17 000. Het aantal mensen dat een hoge tegemoetkoming ontvangt,
daalt met 27 000. Deze voorstellen leiden
per saldo tot een besparing van € 5,6 miljoen.
 
 Ik ben mij er zeer van bewust dat het voor mensen vervelend is als zij
als gevolg van de voorstellen van de Taskforce niet langer in aanmerking komen
voor een tegemoetkoming. Zoals hiervoor al aan de orde kwam, gaat het daarbij
om aandoeningen die nu onder een DKG of een FKG vallen, maar die niet chronisch
zijn (zoals acuut hartfalen of niertrauma), of die niet tot meerkosten voor
de betrokkenen leiden (zoals geneesmiddelen bij glaucoom). Ik
ben echter met de Taskforce van mening dat dit een juiste aanpassing betreft,
gelet op het doel om de tegemoetkoming zo goed mogelijk te richten op chronisch
zieken en gehandicapten die geconfronteerd worden met meerkosten. Ook deel
ik de conclusie van de Taskforce, dat als gevolg van deze voorstellen de afbakening
op dit onderdeel aanzienlijk is verbeterd.
 
 Volledigheidshalve wil ik op deze plaats ook ingaan op het begin dit jaar
door de CG-Raad geopende meldpunt. Bij dit meldpunt konden zich mensen melden
die menen ten onrechte geen aanspraak te kunnen maken op een tegemoetkoming.
Deze meldingen zijn in opdracht van de Taskforce beoordeeld. Grofweg 75%
daarvan wordt met de voorstellen van de Taskforce op het terrein van de ziekenhuiszorg
en het geneesmiddelengebruik verholpen. Voor de overige meldingen bieden deze
aanpassingen geen uitkomst. Daarvoor zijn vier verschillende redenen aan te
wijzen. Ongeveer 1% van de klachten betrof ziektebeelden die geen chronisch
karakter hebben. Circa 12% van de klachten had wel betrekking op chronische
ziektebeelden, maar gaan in de ogen van de door de Taskforce betrokken experts
niet of slechts in beperkte mate met meerkosten gepaard. De overige 12%
van de klachten is op zich gegrond, maar zoals reeds in hoofdstuk 2 aan de
orde kwam, betreft dit aandoeningen waarbij de ernst van de beperkingen zozeer
uiteenlopen, dat het naar het oordeel van de geraadpleegde experts niet opportuun
is deze als chronische aandoeningen te oormerken. De betreffende aandoeningen
worden daarom niet betrokken bij de bepaling van het recht op een tegemoetkoming.
Overigens is de verwachting van de door de Taskforce geraadpleegde medische
experts dat deze mensen in veel gevallen in aanmerking komen voor een tegemoetkoming
op basis van de overige aangepaste afbakeningscriteria. De klachten werden
evenwel helaas niet nauwkeurig genoeg omschreven om ze daarop te kunnen testen. 
 Rolstoelen en PGB-Wmo-HV
 In de eerste voortgangsrapportage werd met het oog op het zo goed mogelijk
bereiken van de doelgroep van de Wtcg nog nadrukkelijk rekening gehouden met
de mogelijkheid van een differentiatie in het rolstoelgebruik. Uit nader onderzoek
en overleg met VNG is naar voren gekomen dat differentiatie in principe mogelijk
is, maar dat dit een aanzienlijke verzwaring van de uitvoeringslasten met
zich meebrengt. Onlangs heb ik met de VNG afgesproken dat gemeenten met ingang
van 2010 de gegevens van alle rolstoelgebruikers
op uniforme wijze gaan registreren, met als doel om deze gegevens te betrekken
bij de bepaling van het recht op de tegemoetkoming. Als gevolg van het toevoegen
van rolstoelen als afbakeningscriterium zal het aantal mensen dat recht heeft
op een tegemoetkoming stijgen met 28 000. Gemeenten zullen met ingang
van 2010 ook de gegevens over PGB-Wmo-HV op uniforme wijze gaan registreren.
Als gevolg hier zal het aantal mensen dat recht heeft op een tegemoetkoming
stijgen met 5 000. Met de toevoeging van beide afbakeningscriteria neemt
het budgettaire beslag van de Wtcg toe met € 20,2 miljoen.
 AWBZ-indicaties van BJZ-cliënten
 Zoals in hoofdstuk 1 aan de orde kwam, heeft de Stuurgroep geadviseerd
om het jaar 2010 te gebruiken om een uniforme registratie door alle BJZ’s
te realiseren. In navolging daarvan heb ik onlangs met de minister van Jeugd
en Gezin gesproken met de MOgroep Jeugdzorg en het IPO. Zij zijn helaas op
dit moment niet in staat afspraken te maken over de wijze waarop de door de
BJZ’s per 1 januari 2010 afgegeven indicaties kunnen worden betrokken
bij het bepalen van het recht op de tegemoetkoming. Ik zal met de minister
van Jeugd en Gezin het overleg voortzetten over de vraag hoe
dit zo snel mogelijk gerealiseerd kan worden. Mocht het onverhoopt niet mogelijk
zijn om de AWBZ-indicaties van BJZ-cliënten met ingang van 1 januari
2010 te betrekken bij de uitvoering van de tegemoetkoming, dan zal dit gebeuren
zodra de beoogde elektronische koppeling tussen het systeem van de BJZ’s
en het systeem van het CIZ tot stand is gebracht. Zodra geregeld is dat de
AWBZ-indicaties van BJZ-cliënten betrokken worden bij het bepalen van
het recht op de tegemoetkoming, stijgt het aantal rechthebbenden met 32 000.
Deze verbreding van de afbakening kost circa € 10,8 miljoen per
jaar.
 Overige voorstellen
 Ook andere criteria waarvoor uw Kamer aandacht heeft gevraagd, te weten
het optellen van AWBZ-indicaties in uren en dagdelen, alsmede het meerjarige
gebruik van hulpmiddelen zullen met ingang van 2010 worden betrokken bij de
bepaling van het recht op een tegemoetkoming. Ook deze voorstellen acht ik
een waardevolle verbetering van de afbakeningscriteria van de tegemoetkoming.
Als gevolg van het optellen van uren en dagdelen zullen 3 000 mensen
extra een tegemoetkoming ontvangen en door het meerjarig hulpmiddelengebruik
101 000 mensen extra. Met de toevoeging van beide afbakeningscriteria
is in totaal € 28,9 miljoen gemoeid.
 Herberekening Vektis en onverzekerden
 Hoewel ik de onvolkomenheden in de oorspronkelijke Vektis-berekeningen
bij de AWBZ-zorg en de onverzekerden betreur, acht ik het onvermijdelijk dat
deze thans bij het totale budgettaire beeld betrokken worden. Hierdoor stijgt
het aantal mensen dat recht heeft op een tegemoetkoming met 21 000. De
hieruit voortvloeiende additionele budgettaire kosten bedragen € 13,1
miljoen.
 Jaarvoorwaarde
 Ik ben met de Taskforce van mening dat de invoering van een jaarvoorwaarde
gewenst is. In de eerste plaats kom ik daarmee tegemoet aan de wens van nabestaanden
niet te worden geconfronteerd met een tegemoetkoming in kosten die door de
overledene zijn gemaakt. Daarnaast heb ik met de Wtcg altijd voor ogen gehad
om chronisch zieken en gehandicapten met meerkosten financieel te ondersteunen
en niet zozeer hun nabestaanden. Hierdoor daalt het aantal mensen dat recht
heeft op een tegemoetkoming met 90 000. Deze maatregel zorgt voor een
budgettaire ruimte van € 22,7 miljoen.
 
 Tabel 3 bevat volledigheidshalve een integraal beeld van de budgettaire
gevolgen van de verschillende maatregelen, evenals de gevolgen van elke individuele
maatregel voor het aantal verzekerden dat aanspraak kan maken op een tegemoetkoming.
Voorafgaand daaraan wil ik graag het volgende opmerken.
 
 Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel tegemoetkoming chronisch zieken
en gehandicapten in de Eerste Kamer heb ik laten weten dat uit een vergelijking
van het Vektis-bestand en de gegevens van het Permanent Onderzoek van de Leefsituatie
(POLS) van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt, dat ongeveer
200 000 mensen ten onrechte buiten de afbakening van de doelgroep van
de Wtcg vallen. Een deel van deze mensen wordt geconfronteerd met substantiële
meerkosten en zou daarom in aanmerking dienen te komen voor een tegemoetkoming.
 
 Op grond van de huidige afbakeningscriteria komen circa 1,8 miljoen mensen
in aanmerking voor een tegemoetkoming. Als gevolg van de voorstellen van de
Taskforce zullen nog eens 374 000 mensen een tegemoetkoming gaan ontvangen
die daar op basis van de huidige afbakeningscriteria ten onrechte niet voor
in aanmerking komen. Tegelijkertijd zijn er
215 000 mensen die op grond van de huidige afbakeningscriteria wel in
aanmerking komen voor een tegemoetkoming, maar naar het oordeel van de door
de Taskforce geraadpleegde medische experts niet tot de doelgroep van de Wtcg
behoren. Per saldo zal, zoals uit regel 7 van tabel 3 blijkt, het aantal mensen
dat als gevolg van de maatregelen van de Taskforce een tegemoetkoming ontvangt
dus met 159 000 toenemen. Als daar ook de verzekerden bij worden opgeteld
die door de herberekening van Vektis alsnog een tegemoetkoming ontvangen (zie
regel 9), dan krijgen per saldo in totaal 203 000 mensen extra een tegemoetkoming.
Ik ben met de Taskforce van mening dat hierdoor sprake is van een substantiële
verbetering van de afbakening van de doelgroep van de Wtcg.
 Tabel 3. Mutaties in het aantal mensen (x 1 000)
dat aanspraak kan maken op een tegemoetkoming en budgettaire gevolgen (X 1000 0000),
structurele situatie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Veranderingen in aantal mensen met een tegemoetkoming (x 1000)
 Budget gevolgen (x € 1
mln)
 
 
 
 
 
 Laag
 Hoog
 Totaal
 
 
 
 
 Voorstellen voor verbetering door de Taskforce
 
 
 
 
 
 
 
 1. Afbakening op basis van ZVW-zorggebruik verbeteren 
 + 17
 – 27
 – 10
 – 5,6
 
 
 2. Gebruikers van een rolstoel minimaal een lage tegemoetkoming
toekennen
 -14
 +42
 +28
 14,6 
 
 
 3. WMO-PGB Huishoudelijke verzorging bij afbakening betrekken
 -18
 +22
 +5
 5,6
 
 
 4. AWBZ-indicatie BJZ’s betrekken bij afbakening
 +27
 + 5
 + 32
 10,8 
 
 
 5. Optellen van AWBZ-indicaties in uren en dagdelen mogelijk
maken
 -2
 +4
 +3
 1,4 
 
 
 6. Bij de afbakening rekening houden met meerjarig hulpmiddelengebruik
 +81
 +20
 +101
 27,5
 
 
 
 7. Totale gevolgen afbakeningsmaatregelen (=
1t/m6)
 
 
 +91
 
 
 + 67
 
 
 + 159
 
 
 54,3
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Overige mutaties
 
 
 
 
 
 
 
 8. Herberekening Vektis
 + 3
 + 41
 + 44
 19,4
 
 
 9. Onverzekerden
 – 17
 – 6
 – 23
 – 6,3
 
 
 10. Jaarvoorwaarde 
 – 55
 – 34
 – 90
 – 22,7
 
 
 
 11. Totale gevolgen van overige mutaties (=8+9)
 
 
 – 69
 
 
 + 1
 
 
 – 68
 
 
 – 9,6
 
 
 
 12. De inrichting van een specifieke faciliteit** 
 + 24
 0
 + 24
 -5,3
 
 
 13. Totale mutatie (=10+11)
 +46
 + 68
 + 115
 50,0
 
 
 
 
 * De gevolgen van de verschillende afbakeningsvoorstellen op het
aantal mensen binnen de afbakening en het aantal mensen dat aanspraak kan
maken op een tegemoetkoming werken op elkaar in. Het totale effect wordt er
niet door beïnvloed, maar de verdeling van de effecten over de deelvoorstellen
kan afwijken.
 ** Dit is een stelpost. Op basis van een grove inschatting kan worden
gesteld dat voor dat bedrag circa 24 000 mensen extra een lage tegemoetkomingzouden
kunnen ontvangen.
 Terugwerkende kracht
 Het advies van de Stuurgroep om daar waar mogelijk de verbetervoorstellen
met terugwerkende kracht toe te passen wil ik in beginsel graag tot uitvoering
brengen. Bij de voorjaarsbesluitvorming in april 2010 zal het kabinet hierover
een besluit nemen. Ik zal uw Kamer hier zo snel mogelijk na afronding de besluitvorming
over informeren. In geval van een positief besluit betekent dit dat de voorstellen
van de Taskforce inzake ziekenhuiszorg en geneesmiddelengebruik, alsmede het
optellen van uren en dagdelen bij AWBZ-indicaties met terugwerkende kracht
zullen worden ingevoerd. Overigens merk ik daarbij op dat deze terugwerkende
kracht alleen van toepassing zal zijn op die onderdelen van de voorstellen
die gunstig uitvallen voor de verzekerde. Ik zal de Stuurgroep Implementatie
te zijner tijd opdracht geven om de afbakeningsvoorstellen rond Zvw-zorggebruik
en het optellen van ABWZ-indicaties in uren en dagdelen uit te werken en in
te voeren. Deze maatregel kost eenmalig €53 miljoen.
 Mantelzorg
 Tijdens de parlementaire behandeling van de Wtcg heeft uw Kamer aandacht
gevraagd voor het betrekken van mantelzorg als afbakeningscriterium bij het
bepalen van het recht op de tegemoetkoming. De gedachte achter deze wens vind
ik in de kern sympathiek. Daarom heb ik de Stuurgroep opdracht gegeven de
mogelijkheden daartoe te onderzoeken. In zijn eerste rapportage, die ik afgelopen
voorjaar heb ontvangen, heeft de Stuurgroep reeds gewag gemaakt van een aantal
aandachtspunten. In aansluiting daarop heb ik tijdens het algemeen overleg
op 23 september jongstleden met de vaste commissie voor VWS van de Tweede
Kamer, aangegeven dat ik aarzelingen heb bij het betrekken van mantelzorg
bij de bepaling van het recht op een tegemoetkoming. De reden daarvoor is,
dat er op dit moment nog geen zicht is op de vraag hoe de recente ingevoerde
wijziging in de indicatiestelling ten aanzien van het mantelzorgcompliment
uitwerkt. Dit wetende en het negatieve advies
terzake van de Stuurgroep indachtig, moet ik helaas concluderen dat het betrekken
van mantelzorg bij de bepaling van het recht op een tegemoetkoming op dit
moment een weinig kansrijke optie lijkt te zijn.
 3.2 Verbeteringen op langere termijn
 Ik neem het advies van de Taskforce om te bezien in hoeverre ICF-classificaties
kunnen worden betrokken bij de afbakening van de aanspraak op een tegemoetkoming
graag over. Naar verwachting zal TNO eind 2010 rapporteren over de resultaten
van het onderzoek naar de mogelijke rol van het reeds ontwikkelde instrument
IMPACT bij de verbetering van de afbakening van de aanspraak op een tegemoetkoming. Ik zal u daarna informeren over mijn conclusies met
betrekking tot dit onderwerp.
 3.3 Onderzoek naar mogelijkheden voor een specifieke faciliteit
 Ik deel de conclusie van de Taskforce dat met de geschetste verbeteringen
van de afbakening een belangrijke volgende stap is gezet. Dat neemt niet weg
dat deze nog niet volmaakt is. In dat kader steun ik graag het voorstel van
de Taskforce om in overleg met de CG-Raad te onderzoeken of het mogelijk is
om een specifieke faciliteit in te richten voor een beperkte, helder afgebakende
groep verzekerden die op basis van de bestaande afbakeningscriteria ten onrechte
geen aanspraak kunnen maken op een tegemoetkoming. Deze nader af te bakenen
groep verzekerden zou zich dan bijvoorbeeld met een verklaring van de behandelende
arts bij een nog te bepalen instantie, wellicht het CAK, moeten melden om
alsnog in aanmerking te kunnen komen voor de tegemoetkoming. Ik zal binnen
de daarvoor beschikbare budgettaire ruimte in 2010 een voorstel ontwikkelen.
 
 Ik ben met de Taskforce van mening dat het thans niet opportuun is een
meldpunt in te stellen waar vooraf geen uitputtende lijst voor is opgesteld.
Bij een dergelijk meldpunt zou per individu moeten worden bepaald of aanspraak
gemaakt kan worden op een tegemoetkoming. Dit is zeer lastig uitvoerbaar en
brengt (daardoor) hoge uitvoeringskosten met zich mee. Zoals ik hiervoor reeds
heb opgemerkt, zal ik uw Kamer in 2010 een voorstel doen toekomen voor de
inrichting van een speciale faciliteit op grond waarvan de afbakening van
de doelgroep verder vervolmaakt kan worden.
 4. OVERIGE ONDERWERPEN
 4.1 Voorlichting
 De afgelopen zomer heeft de Stuurgroep Communicatie de activiteiten voor
de tweede fase van de voorlichting rond de Wtcg nader uitgewerkt. Het doel is om met verschillende communicatiemiddelen
een zo groot mogelijke groep mensen te bereiken. Om de juiste informatie bij
de verschillende doelgroepen onder de aandacht te brengen wordt samengewerkt
met diverse instanties, waaronder het CAK, het UWV, gemeenten, SZW, het CIZ,
ZN, Unie KBO, het Platform VG, de CG-raad en de Belastingdienst. Concreet
betekent dit onder andere dat er in de eindejaarscampagne over veranderingen
in de zorg in 2010 – net als vorig jaar – aandacht is voor de
Wtcg en dat advertenties en advertorials worden geplaatst in huis-aan-huis
bladen en vakbladen. Daarnaast zal de brochure «De Wtcg, wat hebt u
daarmee?» verschijnen in een populaire versie, in een braille versie
en in de vorm van een DVD. Ook zullen er (desgevraagd) presentaties worden
gegeven bij doelgroepgerichte bijeenkomsten om de Wtcg uit te leggen en toe
te lichten.
 Omdat verschillende groepen mensen op verschillende momenten de gevolgen
van (onderdelen van) de nieuwe regeling ondervinden is een gefaseerde en doelgroepgerichte
communicatie van groot belang.
 Wtcg op het internet
 De Tweede Kamer heeft tijdens het AO op 23 september jongstleden
aandacht gevraagd voor de toegankelijkheid en vindbaarheid van informatie
over de Wtcg-tegemoetkoming en de andere onderdelen van de Wtcg op het internet.
 Mede naar aanleiding daarvan is de inrichting van het internetdossier «Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten»
op www.minvws.nl aangepast op het te verwachten zoekgedrag van verschillende
doelgroepen.
 De »Test tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten»
is verplaatst naar een prominentere plaats in het dossier.
 Ook de «bewegwijzering» is verbeterd met directe links naar
relevante andere webpagina’s, bijvoorbeeld naar informatie over de korting
eigen bijdrage of de mogelijkheden voor fiscale aftrek van specifieke zorgkosten
2009 bij de Belastingdienst.
 Het uitgebreide internetdossier is te vinden viawww.minvws.nl en www.veranderingenindezorg.nl, maar is voortaan ook te benaderen
via www.wtcg.info en www.dewtcg.nl. De nieuwe inrichting van het internetdossier
wordt nog bij de doelgroep getest. Voorts zal het internetgebruik het komende
jaar regelmatig worden gemonitord en zonodig aangepast om aan de inhoudelijke
informatievraag te kunnen voldoen en de vindbaarheid van informatie te vergroten.
 Publicatie Standaarddagdoseringen op website
 Tijdens het AO op 23 september 2009 heeft de Kamer ook gevraagd of
de standaarddagdoseringen geldend voor de werkzame stoffen die bepalend zijn
voor de indeling in FKG’s op de website zullen worden geplaatst.
 Deze standaarddagdoseringen van de voor de FKG’s relevante werkzame
stoffen en de bijbehorende ATC-codes zullen op korte termijn op de website
van het ministerie van VWS worden geplaatst.
 Daarmee zijn deze standaarddagdoseringen gemakkelijk voor de burger op
te zoeken en hoeft men niet langer op de (Engelstalige) website van de Wereld
Gezondheidsorganisatie te zoeken. Deze standaarddagdoseringen zijn zowel van
belang in het kader van de Wtcg als voor de regeling Compensatie Eigen Risico
(CER).
 4.2 Brief Per Saldo
 Algemeen
 Vanwege het vervallen van de fiscale aftrekbaarheid van de eigen bijdragen
AWBZ en Wmo is in de Wtcg geregeld dat er vanaf 1 januari 2009 korting
wordt gegeven op de eigen bijdrage AWBZ en Wmo. Deze korting verschilt per
situatie. Voor de eigen bijdrage extramurale zorg (AWBZ en Wmo) bedraagt de
korting 33%. Voor intramurale zorg voor 65- bedraagt de korting 16%
als de cliënt of zijn partner jonger is dan 65 jaar. Voor 65-plussers
bedraagt de korting 8%.
 
 Het verrekenen van de korting op eigen bijdrage voor de intramurale AWBZ
is direct ingegaan op 1 januari 2009. De korting op de eigen bijdrage
voor de extramurale AWBZ/Wmo zal vanaf 1 januari 2010 direct met
de factuur worden verrekend. In april/mei van 2010 ontvangen de cliënten
in één keer de korting over 2009 op hun bankrekening. Voor PGB’s
in de AWBZ geldt dat de zorgkantoren vanaf 1 juli 2009 de korting
direct doorgeven aan de cliënt. Voor PGB’s in de Wmo geldt –
net als voor de korting op de eigen bijdrage Wmo – dat deze vanaf 1 januari
2010 direct met de factuur wordt verrekend en dat de korting over 2009 in
april/mei van 2010 in één keer wordt uitgekeerd.
 Aandachtspunten Per Saldo
 Tijdens het Algemeen Overleg op 23 september is mij een brief overhandigd
van Per Saldo met daarin een drietal aandachtspunten met betrekking tot de
eigen bijdrage AWBZ en Wmo in relatie tot de Wtcg en de verantwoording over
het PGB. Ik heb tijdens het AO aangegeven op deze aandachtspunten te zullen
reageren en heb onderstaande reactie ook met Per Saldo besproken.
 
 Ten eerste vraagt Per Saldo om de korting op de eigen bijdrage bij het
PGB-AWBZ voor 2009 zo snel mogelijk door zorgkantoren te laten uitkeren. Per
Saldo suggereert in haar brief dat de verrekening is verlaat. Naar aanleiding
van dit signaal heeft mijn departement contact opgenomen met het College voor
Zorgverzekeringen (CVZ) dat verantwoordelijk is voor het verstrekken van de
premiesubsidies. Dergelijke signalen waren bij het CVZ nog niet bekend. Het
CVZ heeft vervolgens contact opgenomen met Per Saldo om te bezien welke zorgkantoren
het betreft, zodat dit vraagstuk kan worden opgelost. Inmiddels is gebleken
dat er bij een concessiehouder enige achterstand was. Deze is druk doende
de achterstand op te lossen.
 
 Het tweede aandachtspunt in de brief van Per Saldo heeft betrekking op
een mogelijke onduidelijkheid over het tijdstip waarop gemeenten die bij de
Wmo een netto-PGB hanteren hiervoor worden gecompenseerd. Hierover is wat
mij betreft geen onduidelijkheid: gemeenten ontvangen, net als alle individuele
cliënten, in 2010 de korting over 2009. De planning is dat in april en
mei van 2010 in één keer de korting over 2009 wordt teruggestort.
Gemeenten die bij de Wmo een netto-PGB hanteren zullen de korting daarna weer
doorgeven aan hun cliënten.
 
 Ten slotte stelt Per Saldo dat de mensen met een PGB voor Wmo-huishoudelijke
verzorging geen algemene tegemoetkoming ontvangen. Dat is inderdaad nu nog
niet het geval, omdat er over 2009 nog geen uniforme landelijke registratie
is van gegevens over het PGB voor Wmo-huishoudelijke verzorging.
 Zoals in hoofdstuk 3 van deze brief is aangegeven, ben ik voornemens om
het Wmo-PGB-HH vanaf 2010 te betrekken bij de bepaling van de tegemoetkoming.
 4.3 Relevante ontwikkelingen en Wtcg
 Mogelijkheden integratie van CER en Wtcg
 De Tweede Kamer heeft tijdens het AO op 23 september jl. de aandacht
gevraagd voor de mogelijkheden om de CER en de Wtcg te integreren. Een eventuele
integratie van de CER en de tegemoetkoming uit hoofde van de Wtcg heeft ongetwijfeld
voordelen, in ieder geval wat betreft de uitvoering en begrijpelijkheid voor
de burger. Bij integratie van beide regelingen hoeven de zorgverzekeraars
nog slechts voor één regeling gegevens te leveren en hoeft het
CAK slechts één regeling uit te voeren. Daarmee worden vergelijkbare
werkzaamheden die thans voor twee regelingen moeten worden uitgevoerd, beperkt
tot één regeling. Voorts wordt met een regeling voorkomen dat
de burger voor de ene regeling vanwege zijn chronische aandoening wel voor
compensatie in aanmerking komt, maar niet voor tegemoetkoming via de andere
regeling. Een dergelijk verschil is lastig aan burgers uit te leggen.
 
 Daar staat tegenover dat de CER en de tegemoetkoming uit hoofde van de
Wtcg verschillende doelstellingen hebben. De CER is bedoeld om verzekerden
die vanwege hun chronische aandoening naar verwachting meer jaren achtereen
het verplicht eigen risico vol maken, een compensatie te bieden. De CER biedt
dus compensatie voor het eigen risico in het kader van de Zvw. Bij de Wtcg
gaat het om een tegemoetkoming voor meerkosten in het dagelijks leven die
mensen met een chronische ziekte of handicap hebben. De Wtcg-tegemoetkomingen
bieden geen compensatie voor kosten die – al dan niet geheel –
uit hoofde van de Zvw, AWBZ en/of Wmo worden vergoed, en evenmin voor de uit
dien hoofde verschuldigde eigen betalingen.
 Daarnaast verschillen de doelgroepen van beide regelingen. De CER richt
zich enkel op Zvw-verzekerden van 18 jaar en ouder, terwijl de Wtcg ook betrekking
heeft op verzekerden jonger dan 18 jaar. De doelgroep van de Wtcg-tegemoetkomingen
is niet enkel een andere dan die van de CER, de doelgroep omvat ook meer personen.
Een integratie van de CER en de Wtcg heeft daarmee ook een financiële
component.
 
 De minister en ik zullen de gevolgen – waaronder de financiële –
die voortvloeien uit deze verschillen in kaart brengen en deze afwegen. De
uitkomst van deze afweging zal zo mogelijk worden opgenomen in de reeds eerder
toegezegde brief over de verdere ontwikkeling van het verplicht eigen risico.
Deze brief zal in het voorjaar van 2010 aan beide Kamers worden gezonden.
 Ontwikkelingen DOT en de Wtcg
 De minister van VWS is voornemens om met ingang van 2011 prestatiebekostiging
in te voeren. In het kader van DBC’s op weg naar
transparantie (DOT) wordt de huidige DBC-structuur aangepast, waardoor
het totale aantal DBC’s zal afnemen. Dit kan ook gevolgen hebben voor
de Wtcg, aangezien DBC’s de bron zijn voor de bepaling van de (voor
de tegemoetkoming relevante) ziekenhuiszorg. In dit kader is het met name
van belang welke (diagnose)informatie op de declaratie van de zorgaanbieder
naar de verzekeraar komt te staan. Zodra hier meer duidelijkheid over bestaat,
zal ik u hierover informeren.
 Invoering keten-DBC’s en de Wtcg
 Met ingang van 2010 wordt een start gemaakt met een nieuwe wijze van bekostiging
voor chronische zorg. De keten-DBC is een nieuwe manier van bekostigen van
chronische zorg, waarbij de integrale zorg voor chronische patiënten
niet meer in stukjes per aanbieder wordt bekostigd. Het is de intentie dat
met de invoering van keten-DBC’s de zorg voor chronische patiënten «patiëntvolgend»
wordt gefinancierd.
 De vraag doet zich voor of de keten-DBC’s voor chronische zorg die
met ingang van 2010 worden gedeclareerd, bij de afbakening als criterium zouden
kunnen worden betrokken. Deze keten-DBC’s hebben immers betrekking op
de zorg aan chronische patiënten.
 In dit verband is van belang dat, zoals de minister ook met nadruk heeft
vermeld, per 2010 niemand verplicht is via de keten-DBC’s chronische
zorg te leveren. De zorgactiviteiten ten behoeve van deze chronische patiënten
kunnen ook gewoon via de bestaande tarieven worden gedeclareerd. Deze situatie
duurt in ieder geval nog tot en met 2012.
 Bij de verdere ontwikkeling van de keten-DBC’s speelt daarnaast
de vraag of fysiotherapie dan wel geneesmiddelen die deel uitmaken van een
zorgstandaard waarvoor een keten-DBC gaat gelden, via die keten-DBC moeten
worden bekostigd of niet. Het antwoord op deze vraag heeft gevolgen voor de
registratie en als gevolg daarvan ook voor de manier waarop het recht op een
Wtcg tegemoetkoming wordt vastgesteld. Thans is nog niet te zeggen of dit
gesignaleerde potentiële probleem zich in de toekomst ook daadwerkelijk
gaat voordoen. Dit zal afhangen van de verdere ontwikkeling van de keten-DBC’s.
Zodra daar meer duidelijkheid over te geven valt, zal ik uw Kamer informeren.
 Facturering eigen bijdrage na 30 november 2009
 In artikel 25 van de Wtcg is bepaald dat het CAK uiterlijk tot 30 november
2009 de eigen bijdrage over 2008 en eerdere jaren bij cliënten in rekening
mag brengen. De reden daarvoor is, dat cliënten die voor deze zorg een
factuur ontvangen en uiterlijk op 31 december 2009 betalen, deze kosten
als specifieke zorgkosten voor het belastingjaar 2009 mogen af trekken. In
2010 geldt die aftrek niet meer.
 
 Onlangs is gebleken dat er 800 cliënten zijn die AWBZ-zorg met verblijf
krijgen, maar vanaf zorgjaar 2007 geen factuur en beschikking hebben ontvangen
voor de eigen bijdrage. Dit werd veroorzaakt door een – ongebruikelijke –
onvolkomenheid in de programmatuur van het CAK. Het is onhaalbaar gebleken
om de relevante gegevens voor het bepalen van de hoogte van de eigen bijdrage
(GBA en inkomensgegevens) nog vóór 30 november te achterhalen.
Deze groep van 800 cliënten valt daardoor onder de uitvoering van artikel
25 van de Wtcg en zal geen factuur voor de eigen bijdrage over 2008 en eerdere
jaren meer ontvangen. Cliënten die alsnog de eigen bijdrage over 2009
opgelegd krijgen, kunnen als te doen gebruikelijk desgewenst een betalingsregeling
zonder extra kosten met het CAK afspreken.
 
 Overigens zal het CAK voor meer cliënten de verschuldigde eigen bijdragen
over 2008 en eerdere jaren niet meer op tijd kunnen factureren. Oorzaken daarvan
zijn bijvoorbeeld het te laat aanleveren van zorggegevens, het niet tijdig
ontvangen van inkomensgegevens en het niet kunnen uitvoeren van de GBA-verificatie.
Naar verwachting is de omvang van deze groep cliënten beperkt.
 Eerste uitbetaling tegemoetkoming arbeidsongeschikten
door UWV
 Namens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid kan ik melden dat het UWV in september de tegemoetkoming heeft uitbetaald aan rechthebbenden
met een arbeidsongeschikheidsuitkering. Voor een kleine minderheid van deze
rechthebbenden is de tegemoetkoming via de werkgever betaald. Het betreft
hier een groep werknemers waarvoor de arbeidsongeschiktheidsuitkering in verband
met aanvullingen via de werkgever wordt betaald. Aangezien het UWV betalingen
maar aan één betaaladres kan verrichten, heeft het ook de tegemoetkoming
via de betrokken werkgevers overgemaakt. Om werkgevers van dienst te zijn
bij de extra werkzaamheden als gevolg van de doorbetaling aan rechthebbenden
heeft het UWV, in overleg met werkgeversorganisaties, enkele ondersteuningsmaatregelen
beschikbaar gesteld (waaronder een helpdesk). Hiermee is vertraging in de
doorbetaling zoveel als mogelijk beperkt gebleven. Voor het jaar 2010 zal
de wijze van uitvoering voor deze groep opnieuw worden bezien.
 
 
 
 Eerste Wtcg-voortgangsrapportage: Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009,
31 076, nr. 33 en Kamerstukken I, vergaderjaar 2008–2009, 31 706,
nr. O).
 
 
 Ter inzage gelegd bij het Centraal Informa-tiepunt Tweede Kamer.
 
 
 Besluit van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van 3 februari 2009, nr. MEVA-AEB-2909485, houdende de instelling van
de Stuurgroep implementatie Wtcg (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten).
 
 
 Taakopdracht Taskforce verbetering afbakening Wtcg: Kamerstukken I, vergaderjaar
2008–2009, 31 706, nr. M, bijlage. Ter inzage gelegd bij het Centraal
Informatiepunt Tweede Kamer. Deze Taskforce bestaat uit de volgende leden:
de heer R. Linschoten (voorzitter), de heer G. Blijham, mevrouw E. Borst-Eilers
en mevrouw A. Poll.
 
 
 Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 
 
 De MOgroep is de landelijke branchevereniging voor de jeugdzorg.
 
 
 In Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nummer
19 wordt aangegeven welke hulpmiddelen in het kader van de Wtcg worden betrokken.
Dit betreft de hulpmiddelen zoals genoemd in artikel 2.6 van de Regeling zorgverzekering,
met uitzondering van: hulpmiddelen voor anti-conceptionele doeleinden, verbandmiddelen,
pruiken en hulpmiddelen bij diabetes.
 
 
 Het mantelzorgcompliment is een financiële vergoeding die wordt uitgekeerd
aan mantelzorgers die langdurig en intensief een familielid, partner, vriend
of kennis verzorgen, als waardering voor hun inspanningen.
 
 
 Hiermee wordt bedoeld dat de ene mantelzorger bijvoorbeeld 10 uur per
week uittrekt om een AWBZ-cliënt te douchen, aan te kleden en boodschappen
voor de betrokkene te doen, terwijl de andere mantelzorger daar 5 uur voor
uittrekt. Als gevolg hiervan zou het zo kunnen zijn dat de ene AWBZ-cliënt
als gevolg van de ontvangen mantelzorg in aanmerking komt voor een hoge tegemoetkoming
terwijl de andere AWBZ-cliënt, die weliswaar voor dezelfde activiteiten
mantelzorg ontvangt maar voor een geringer aantal uren, «slechts»
voor een lage tegemoetkoming in aanmerking komt.
 
 
 Het betrof in eerste instantie 128 000 indicaties.
 
 
 Voor begeleiding in natura geldt een eigen bijdrage vanaf 21 juni
2010. Voor PGB-begeleiding geldt een eigen bijdrage vanaf 1 januari
2010.
 
 
 Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706. nr. 30.
 
 
 De ICF is een begrippenkader waarmee het functioneren van mensen en de
eventuele problemen die zij in het functioneren ervaren kunnen worden beschreven.
TNO heeft op basis van deze ICF-classificatie IMPACT ontwikkeld. Dit is een
vragenlijst waarmee personen zelf op een systematische wijze een overzicht
kunnen maken van hun mogelijkheden en beperkingen in activiteiten en participatie.
 
 
 Het gaat daarbij om mensen die eerst geen tegemoetkoming ontvingen en
als gevolg van de verbetervoorstellen een lage tegemoetkoming ontvangen (+202 000)
en om mensen die eerst geen tegemoetkoming ontvingen en voortaan een hoge
tegemoetkoming zullen ontvangen (+ 3 000).
 
 
 Het gaat om mensen die eerst de lage tegemoetkoming ontvingen en als gevolg
van de voorstellen niet langer in aanmerking komen voor een tegemoetkoming
(– 211 000) en om mensen die eerst de hoge tegemoetkoming
ontvingen en voortaan geen aanspraak meer maken op een tegemoetkoming (– 4 000).
 
 
 Dit is het gevolg van vier factoren: het aantal mensen dat eerst geen
en nu een lage tegemoetkoming ontvangt (+ 202 000), het aantal mensen
dat eerst een laag en nu geen tegemoetkoming meer ontvangt (– 211 000),
het aantal mensen dat eerst een lage en nu een hoge tegemoetkoming ontvangt
(+ 85 000) en tot slot het aantal mensen dat eerst een hoge en nu
een lage tegemoetkoming ontvangt (– 111 000).
 
 
 Dit is wederom het gevolg van vier factoren: het aantal mensen dat eerst
geen en nu een hoge tegemoetkoming ontvangt (+ 3 000), het aantal
mensen dat eerst een hoge en nu geen tegemoetkoming meer ontvangt (– 4 000),
het aantal mensen dat eerst een lage en nu een hoge tegemoetkoming ontvangt
(+ 85 000) en tot slot het aantal mensen dat eerst een hoge en nu
een lage tegemoetkoming ontvangt (– 111 000).
 
 
 Dit is het totaal als gevolg van de verbeteringen inzake ziekenhuiszorg
en geneemiddelengebruik (+ 205 000), rolstoelen (+ 28 000),
WMO-PGB-HV (+ 5 000), AWBZ-indicaties voor BJZ-cliënten (+ 32 000),
optellen van AWBZ-indicaties in uren en in dagdelen (+ 3 000) en
meerjarighulpmiddelengebruik (+ 101 000).
 
 
 Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar de passage over mantelzorg
in hoofdstuk 1.
 
 
 IMPACT staat voor «ICF measure on Participation and Activities».
IMPACT is een vragenlijst waarmee mensen zelf op systematische wijze een overzicht
kunnen maken van hun mogelijkheden en hun beperkingen.
 
 
 Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nummer 17.
 
 
 Kamerstukken II, vergaderjaar 2007–2008, 29 689, nr. 194.