Wet sociale zekerheidsrelatie Marokko; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28275, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28275 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOverige opmerkingenOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28275Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 275Goedkeuring van de opzegging van het op 14 februari 1972 te Rabat
ondertekende Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko, en het op 3 november 1972 te Rabat
ondertekende Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing van
het Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en het Koninkrijk Marokko, met overgangsvoorziening (Wet sociale zekerheidsrelatie
Marokko)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 13 maart
2002 en het nader rapport d.d. 22 maart 2002, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mede namens de ministers
van Buitenlandse Zaken en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 7 maart 2002, no. 02.001139, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, J. F. Hoogervorst, mede namens de Minister
van Buitenlandse Zaken, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt
het voornemen tot opzegging van het op 14 februari 1972 te Rabat ondertekende
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en het Koninkrijk Marokko, en het op 3 november 1972 te Rabat ondertekende
Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing van het Algemeen
Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
het Koninkrijk Marokko, met toelichtende nota.Het Verdrag met Marokko (hierna ook: het verdrag, of het socialezekerheidsverdrag)
is, als «moederverdrag», gevolgd door een Wijzigingsverdrag van
1996 en van 2000. Deze Wijzigingsverdragen zijn nog niet in werking getreden.
Op grond van artikel IV van het Wijzigingsverdrag 2000 wordt dit, sinds 1 augustus
2000, voorlopig toegepast. Het kabinet heeft besloten om die voorlopige toepassing
per 2 juli 2002 te beëindigen, vooruitlopend op de opzegging van het
verdrag per 1 januari 2003.Aanleiding tot het voornemen tot opzegging van het verdrag zijn problemen
met de door het kabinet wenselijk geachte controles in Marokko in verband
met de uitvoering van de Algemene bijstandswet (Abw) wat betreft de vermogenstoets.
De Raad van State meent dat de toelichtende nota zal moeten ingaan op een
aantal vragen die de voorgenomen opzegging bij hem heeft opgeroepen, en is
van oordeel dat een toetsing uit Europeesrechtelijk perspectief moet leiden
tot heroverweging van de voorgenomen opzegging.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 7 maart 2002,
nr. 02.001139, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voornemen tot opzegging rechtstreeks
aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 13 maart 2002, nr. W12.02.0097/IV,
bied ik U hierbij aan.1. De aanleiding tot de voorgenomen opzeggingHet probleem dat het kabinet aanleiding geeft tot het voornemen tot opzegging
van het socialezekerheidsverdrag ligt buiten dit verdrag zelf. Het betreft
de uitvoering van de Abw op het punt van de vermogenstoets. Het gaat om de
verificatie met betrekking tot eventueel vermogen – in het bijzonder
in de vorm van onroerende zaken in Marokko – van in Nederland woonachtige
personen van Marokkaanse herkomst die hier aanspraak maken op een uitkering
krachtens de Abw.Voor een goed begrip moet worden opgemerkt dat het socialezekerheidsverdrag
niet ook de Abw omvat. Dit betekent dat dit verdrag geen betrekking heeft
op bijstandsuitkeringen die worden verstrekt aan in Nederland woonachtige
personen van Marokkaanse herkomst. Het verdrag betreft een groot aantal sociale
verzekeringswetten1, en vormt de basis voor de
export van de desbetreffende uitkeringen aan rechthebbenden in Marokko.Dergelijke export is ingevolge de Wet BEU met ingang van 1 januari 2003
onmogelijk tenzij met het desbetreffende land een verdrag is gesloten dat
voorziet in waarborgen voor de rechtmatigheid van de betrokken uitkeringen.
In het «moederverdrag» met Marokko van 1972 ontbraken nog dergelijke
handhavingsafspraken. Die afspraken zijn opgenomen in het Wijzigingsverdrag
2000. Dit Wijzigingsverdrag breidt daarnaast het bereik van het verdrag uit
tot de Algemene kinderbijslagwet en de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen, en voorziet daarmee ook in de export van uitkeringen ingevolge
deze twee wetten.Voor het kabinet is uitgangspunt dat er principieel geen verschil mag
bestaan tussen verificatie van bijstandsuitkeringen en van socialeverzekeringsuitkeringen.
Het kabinet wenst een effectieve handhaving «op het hele terrein van
de sociale zekerheid (zowel sociale verzekeringen als bijstand)».2 Het kabinet hanteert daarmee een definitie van «sociale
zekerheid» met een ruimer bereik dan dat van het begrip «sociale
zekerheid» in het socialezekerheidsverdrag en in artikel 65, eerste
lid, van het hierna, onder 4, te bespreken associatieakkoord. Deze ruime definitie
leidt ertoe dat het kabinet een probleem dat is gelegen buiten de sfeer van
het socialezekerheidsverdrag koppelt aan dat verdrag.In verband met de uitvoering van de Abw hecht het kabinet aan een zelfstandige
controlebevoegdheid voor Nederlandse uitvoeringsorganen bij het uitvoeren
van rechtmatigheidstoetsen met betrekking tot bijstandsuitkeringen. Daartoe
wenst het directe toegang tot de informatie in de kadasters in Marokko. Met
het oog op dergelijk onderzoek in Marokko is op ambtelijk niveau overleg gevoerd
met Marokko. De toelichtende nota noemt afspraken die op 8 mei 2001 zijn gemaakt,
en die Marokko nadien niet zou hebben willen nakomen op de door het kabinet
gewenste wijze. In zijn streven naar effectieve handhaving wenst het kabinet,
uitgaande van het ruime begrip «sociale zekerheid» als hiervoor
aangegeven, de handhavingsafspraken in het Wijzigingsverdrag 2000 aan te vullen
ten behoeve van de Abw.Het Wijzigingsverdrag 2000 is nog niet aan de Staten-Generaal voorgelegd.
Waar het Wijzigingsverdrag niet ook de hiervoor genoemde handhavingsafspraken
ten aanzien van de Abw bevat, ziet het kabinet reden om het Wijzigingsverdrag
in zijn huidige vorm niet ter goedkeuring aan de Staten-Generaal voor te leggen.
Dat betekent echter, zo stelt de toelichtende nota3,
dat de door de Wet BEU vereiste verdragswaarborgen inzake de handhaafbaarheid
van de socialezekerheidsuitkeringen uitblijven. Dat geeft het kabinet vervolgens
reden om het «moederverdrag» en het daarbijbehorende Akkoord op
te zeggen.De Raad heeft begrip voor het streven van het kabinet om een effectieve
controle, waar nodig ook in Marokko, ten behoeve van de uitvoering van de
Abw te verzekeren. Hij heeft zich echter afgevraagd of de door het kabinet
gelegde koppeling tussen de uitvoering van de Abw enerzijds en het socialezekerheidsverdrag
anderzijds wel zó ver moet gaan dat de omstandigheid dat de door het
kabinet voor de uitvoering van de Abw gewenste controlemogelijkheden in Marokko
nog niet voldoende verzekerd worden geacht voldoende rechtvaardigt om een
verdrag op te zeggen dat in zichzelf voor die opzegging geen aanleiding geeft.
Heeft het kabinet ook de minder vergaande mogelijkheid van opschorting
overwogen, zo heeft de Raad zich eveneens afgevraagd.De Raad merkt daarbij op dat in de toelichtende nota tot uitdrukking komt
dat er bij het kabinet op zichzelf ook niet de wens bestaat om het socialezekerheidsverdrag
te beëindigen. Immers, de toelichtende nota stelt dat als met Marokko
er ook een verdrag tot stand kan komen dat voorziet in handhavingsafspraken
op het terrein van de bijstand, het kabinet zijn beslissing om het socialezekerheidsverdrag
op te zeggen zal heroverwegen. In die zin is opzegging van dit verdrag geen
doel in zich, maar een middel om de totstandkoming van een nieuw verdrag,
voor een ander, aangrenzend terrein van overheidsbeleid te bevorderen. De
Raad wijst erop dat dit andere verdrag niet noodzakelijk de vorm zal behoeven
te hebben van een toevoeging aan het al gesloten Wijzigingsverdrag; het kan
ook zelfstandig daarvan totstandkomen.Hij adviseert in de toelichtende nota uiteen te zetten waarom het kabinet
meent dat slechts koppeling aan het Wijzigingsverdrag zal kunnen leiden tot
de beoogde afspraken met Marokko ten aanzien van de Abw, en of ook opschorting
is overwogen.1. Naar aanleiding van de vraag van de Raad, of het kabinet minder verdergaande
mogelijkheden dan opzegging van het verdrag heeft overwogen, merken wij op
dat aanvankelijk is getracht om tot werkbare aanvullende afspraken met Marokko
te komen. Met het oog hierop heeft de heer Wijnaendts diverse malen overleg
gevoerd met de Marokkaanse autoriteiten. Een overzicht hiervan is vervat in
bijlage 1 bij de brief van 8 februari 2002 van de ministers van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid en van Buitenlandse Zaken en de staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
Kamerstukken II 2001/02, 17 050, nr. 227. Tot op heden heeft deze
weg echter niet een afdoend resultaat opgeleverd, in verband waarmee wij ons
genoopt zien tot de nu voorgestelde maatregel, waarbij handhaving van de sociale
verzekeringswetten en handhaving van de bijstandsregelingen in samenhang worden
bezien. Een en ander is naar ons oordeel adequaat in de toelichting op het
voornemen verwoord.De door de Raad gestelde vraag, of het kabinet de minder vergaande mogelijkheid
van opschorting heeft overwogen, wordt negatief beantwoord; noch het Verdrag,
noch het Weens Verdragenverdrag voorziet in de gegeven omstandigheden in een
mogelijkheid van opschorting. Overigens is de inzet van het kabinet nog steeds
een zodanige overeenstemming met Marokko te bereiken, dat de aan-gekondigde
stopzetting van uitkeringen inclusief de kinderbijslag kan worden voorkomen.
Een hierop gericht conceptverdrag is op 18 februari 2002 aan een Marokkaanse
delegatie overhandigd.2. Volkenrechtelijk perspectiefa. Artikel 38 van het verdrag laat opzegging toe; de in dat artikel genoemde
termijnen worden in acht genomen. De Raad heeft hiervoor aangegeven dat het
kabinet voornemens is het verdrag op te zeggen om redenen die op zichzelf
geen verband houden met het verdrag. De personen die door de opzegging worden
getroffen, hebben met het probleem dat de aanleiding is voor de opzegging –
de controle op de verstrekking van bijstandsuitkeringen – niets te maken.
De Raad adviseert om in de toelichtende nota uiteen te zetten hoe opzegging
onder deze omstandigheden zich verhoudt tot hetgeen het in acht nemen van
goede betrekkingen tussen staten met zich brengt.De voorgaande vraag klemt temeer indien het kabinet bij onderhandelingen
over het – nog vrij recente – Wijzigingsverdrag 2000 zelf zou
hebben nagelaten om de mogelijkheid van uitbreiding van de controlebevoegdheden
tot de Abw ter tafel te brengen. De Raad adviseert in de toelichtende nota
ook in te gaan op dit verloop van de onderhandelingen.b. Artikel 39, eerste lid, van het verdrag bepaalt dat bij opzegging elk
recht dat met toepassing van het verdrag is verkregen, wordt gehandhaafd.
Het tweede lid voegt daaraan toe dat aanspraken op grond van tijdvakken, vervuld
voor de datum waarop de opzegging van kracht wordt, door de opzegging niet
worden tenietgedaan; het behoud ervan zal voor het tijdvak na de opzegging
in onderlinge overeenstemming worden vastgesteld of bij gebreke daarvan door
de eigen wettelijke regelingen van het betrokken orgaan.In de toelichtende nota worden de gevolgen van de opzegging voor de verschillende
socialeverzekeringswetten beschreven. Artikel 39, tweede lid, is volgens
het kabinet in de Nederlandse situatie niet van belang.1 Kennelijk acht het kabinet opzegging van het verdrag geoorloofd ook
zonder dat het in artikel 39, tweede lid, bedoelde overleg met Marokko heeft
plaatsgevonden.De Raad deelt dit oordeel niet. Artikel 39, tweede lid, laat geen ruimte
voor het achterwege laten van het overleg. Ook als er niets nader behoeft
te worden geregeld voor het behoud van aanspraken, dient dat in onderlinge
overeenstemming tussen Nederland en Marokko te worden vastgesteld. De Raad
adviseert, indien het kabinet vasthoudt aan zijn voornemen om het verdrag
op te zeggen, om het in artikel 39, tweede lid, verlangde overleg met Marokko
te voeren.Tevens adviseert hij om in paragraaf 5 van de toelichtende nota ook
in te gaan op de vraag of de Wet BEU na 1 januari 2003 al dan niet in de weg
staat aan de export naar Marokko van uitkeringen waarop recht is verkregen
vóór de datum van buitenwerkingstelling van het socialezekerheidsverdrag.2. Voor de loop van de onderhandelingen zij verwezen naar hetgeen hierboven
onder 1, alsmede in de onder dit punt genoemde brief, is gesteld. Naar aanleiding
van hetgeen de Raad opmerkt over artikel 39, tweede lid, van het verdrag van
1972 wordt het volgende opgemerkt.Artikel 39, tweede lid, houdt, in aanvulling op het gestelde in het eerste
lid, in dat aanspraken op grond van tijdvakken, vervuld voor de datum waarop
de opzegging van kracht wordt, door de opzegging niet worden tenietgedaan;
het behoud daarvan zal voor het tijdvak na de opzegging in onderlinge overeenstemming
worden vastgesteld of bij gebreke daarvan door de eigen wettelijke regelingen
van het betrokken orgaan. Dit artikellid ziet niet zozeer op de gevolgen van
de opzegging voor de reeds met toepassing van het verdrag verkregen uitkeringsrechten –
hieromtrent is in het eerste lid van artikel 39 het beginsel van eerbiedigende
werking neergelegd – maar op de gevolgen van de opzegging voor die uitkeringen,
waaromtrent weliswaar aanspraken zijn opgebouwd, maar waaromtrent nog geen
toekenning heeft plaatsgevonden. Concreet betreft dit in Nederland eventueel
opgebouwde, maar nog niet gerealiseerde, aanspraken op AOW-uitkering. Waar
de toelichting vermeldt, dat deze bepaling van artikel 39, tweede lid, voor
de Nederlandse situatie niet van belang is, wordt hiermee gedoeld op het gegeven
dat, behoudens de AOW, Nederland in het vlak van de wettelijke sociale zekerheid
geen opbouwstelsels kent, en dat de AOW zelf – ook los van de gelding
van een verdrag – reeds voorziet in de mogelijkheid van export. Overigens
zal uiteraard, ter gelegenheid van de opzegging van het verdrag van 1972,
met de Marokkaanse autoriteiten overleg worden gevoerd over de gevolgen daarvan,
zoals ook tot op heden overleg heeft plaatsgevonden over de voornemens.Waar de Raad adviseert om in de toelichting in te gaan op de vraag of
de Wet BEU na 1 januari 2003 al dan niet in de weg staat aan de export van
uitkeringen naar Marokko van uit-keringen waarop voordien recht is verkregen,
zij opgemerkt, dat een zodanige passage reeds in de aan de Raad voorgelegde
toelichting was vervat; deze passage is verder verduidelijkt.3. Effectiviteit van de opzeggingOpzegging van het verdrag is niet een doel in zichzelf, maar een middel
om de totstandkoming van een ander verdrag te bewerkstelligen. Opzegging van
het verdrag zal echter in zichzelf nog niet de voor de Abw-vermogenstoets
wenselijk geachte medewerking van Marokko aan de handhaving, en aan de totstandkoming
van een daartoe strekkend verdrag, met zich brengen. Dat op de Abw gerichte
nieuwe verdrag vereist immers de bereidheid daartoe van Marokko.De Raad adviseert om in de toelichtende nota uiteen te zetten waarop het
kabinet zijn verwachting baseert dat de opzegging van het socialezekerheidsverdrag
zal leiden tot het gewenste effect: een handhavingsverdrag ook voor de Abw.3. Terecht merkt de Raad op dat de totstandkoming van een nieuw verdrag,
dat mede handhavingafspraken met betrekking tot de bijstandsregelingen bevat,
de bereidheid daartoe van Marokko vereist. Juist omdat aan Marokkaanse kant
tot op heden de bereidheid ontbreekt om op het laatstgenoemde punt tot werkbare
handhavingafspraken te komen, meent het kabinet de voort-zetting van de verdragsrelatie
met Marokko op het gebied van de sociale zekerheid afhankelijk te moeten stellen
van de acceptatie van verdragsbepalingen die de integrale sociale zekerheid,
dus inclusief de sociale bijstand, betreffen. Zoals ook reeds in de toelichtende
nota bij het voornemen tot opzegging van het verdrag uit 1972 is aangegeven,
is het kabinet van mening dat het principieel niet juist is een verschil te
laten bestaan tussen de verificatie van socialeverzekeringsuitkeringen en
bijstandsuitkeringen.4. Effectuering van het besluit tot opzegging van het socialezekerheidsverdrag
betekent, wat ook de achterliggende motieven mogen zijn, in elk geval de beëindiging
van de in het verdrag neergelegde aanspraken en verplichtingen. Dit raakt
niet alleen de verdragspartijen, maar ook de belanghebbende uitkeringsgerechtigden.
In dit verband verdient de vraag de aandacht of de opzegging daadwerkelijk
een einde zal betekenen aan de export van de desbetreffende uitkeringen. Een
beoordeling van de opzegging vanuit Europeesrechtelijk perspectief moet leiden
tot de conclusie dat die vraag ontkennend moet worden beantwoord.Met betrekking tot de export van uitkeringen speelt namelijk niet alleen
hetgeen in de bilaterale verhoudingen tussen Marokko en Nederland is afgesproken
een rol. Ook is van belang de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie
tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten,
enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds (PbEG 2000 L 070) (hierna:
de overeenkomst).a. Uit artikel 65 van de overeenkomst1 kan
worden afgeleid dat de uitkeringen die onder het socialezekerheidsverdrag
vallen, met uitzondering van de kinderbijslag, exporteerbaar blijven op grond
van het vierde lid van artikel 65 van de overeenkomst.Het gevolg hiervan is dat het opzeggen van het verdrag in die zin feitelijk
zonder effect blijft, dat dit opzeggen niet kan leiden tot het beëindigen
van de exporteerbaarheid van uitkeringen naar Marokko. Het verbreken van de
samenwerking met Marokko heeft daarentegen wel een contraproductief gevolg:
Nederland ontneemt zich de mogelijkheid om door middel van samenwerking met
de Marokkaanse autoriteiten aan gegevens te komen, terwijl de exporteerbaarheid
van deze uitkeringen gewoon blijft bestaan.b. De overeenkomst, een gemengd akkoord waarbij Nederland dus ook afzonderlijk
partij is, heeft blijkens artikel 1 onder andere ten doel:– een passend kader tot stand te brengen voor de politieke dialoog
tussen de partijen met het oog op het versterken van hun betrekkingen op alle
terreinen die zij in het kader van een dergelijke dialoog van belang achten
(...)– het bevorderen van de handel en van evenwichtige sociale en economische
betrekkingen tussen de partijen, met name door middel van dialoog en samenwerking,
teneinde de ontwikkeling en de welvaart van Marokko en de Marokkaanse bevolking
te bevorderen (...)– het bevorderen van de samenwerking op economisch, sociaal, cultureel
en financieel gebied.Deze doelstellingen worden in de afzonderlijke hoofdstukken
vervolgens nader uitgewerkt.Geconstateerd kan worden dat het thans voorliggende
voorstel tot opzegging van het verdrag haaks staat op de doelstellingen van
de overeenkomst. Nu de overeenkomst integraal deel uitmaakt van de communautaire
rechtsorde, betwijfelt de Raad of de gekozen benadering in overeenstemming
is met artikel 10 van het EG-Verdrag, waarin het beginsel van Gemeenschapstrouw
is neergelegd.In de toelichtende nota wordt niet duidelijk dat met
de Europese Commissie overleg heeft plaatsgehad over deze kwestie. Gelet op
de hiervoor beschreven communautaire context van de opzegging van het verdrag
is een dergelijk overleg noodzakelijk.De Raad adviseert de opzegging in het licht van het voorgaande te heroverwegen.4. De stelling van de Raad, dat uit artikel 65 van de Associatie-overeenkomst
EU/Marokko zou voortvloeien dat Nederland, ook na opzegging van het sociale
zekerheidsverdrag met Marokko van 1972, tot export van sociale zekerheidsuitkeringen
naar Marokko verplicht zou blijven, onderschrijft het kabinet niet.De Raad baseert zijn stelling met name op artikel 65, vierde lid, van
de Associatieovereenkomst. In dit lid is bepaald dat werknemers ouderdoms-
en overlevingspensioenen en uitkeringen wegens arbeidsongevallen of beroepsziekten
vrij mogen overmaken naar Marokko tegen de koers die geldt krachtens de wetgeving
van de desbetreffende lidstaat. Indien deze bepaling het oog zou hebben op
het wegnemen van woonplaatscriteria voor de toekenning en uitbetaling van
uitkeringen, zoals de Raad voorstaat, dan betekent dit nog niet dat artikel
65, vierde lid, een rechtstreekse verplichting behelst tot export van socialezekerheidsuitkeringen
naar Marokko. In artikel 67, eerste lid, van de Associatieovereenkomst is
bepaald dat de Associatieraad een besluit dient te nemen over de uitvoering
van de beginselen van artikel 65. Zonder een dergelijk uitvoeringsbesluit
kan geen beroep worden gedaan op artikel 65, vierde lid, om uitkeringen naar
Marokko te exporteren.Daarbij dient nog te worden opgemerkt dat de reikwijdte van artikel 65,
vierde lid, beperkt is. Het heeft immers naast ouderdoms- en overlijdensuitkeringen,
slechts betrekking op invaliditeitsuitkeringen als gevolg van arbeidsongevallen
en beroepsziekten. Dit zou betekenen dat het overgrote deel van de uitkeringen
op grond van de WAO niet onder het bereik van deze bepaling valt, terwijl
ouderdomspensioenen op grond van de AOW reeds op grond van de nationale wetgeving
kunnen worden geëxporteerd tot het bedrag van het gehuwdenpensioen.De Raad verwijst voorts naar de doelstellingen van de Associatieovereenkomst,
als blijkend uit artikel 1 daarvan. Naar aanleiding hiervan merken wij op
dat het doel van deze Associatieovereenkomst uiteraard is het versterken van
de betrekkingen en samenwerking met Marokko, doch dat dit verdrag daartoe
voor de EU, voor de lidstaten en voor Marokko slechts de verplichtingen in
het leven roept, als geregeld in de op artikel 1 volgende artikelen. De Lidstaten
zijn voor het overige vrij om hun bilaterale relaties met Marokko naar eigen
inzicht te regelen. Overleg in EU-verband over de opzegging van het sociale
zekerheidsverdrag Nederland/ Marokko is derhalve niet noodzakelijk.5. NeveneffectenDe Raad onderkent dat problemen in de uitvoering van een verdrag onder
omstandigheden een voldoende rechtvaardiging kunnen vormen voor opzegging
van dat verdrag, met als onvermijdelijk gevolg eventueel nadeel voor belanghebbende
burgers. In dit geval is het echter de vraag of het passend is om een probleem
dat is gelegen buiten het socialezekerheidsverdrag af te wentelen op belanghebbenden
bij dat verdrag. De Raad mist een beschouwing op dat punt in de toelichtende
nota.Voor een beoordeling van de evenredigheid van de opzegging is het verder
van belang om inzicht te hebben in de aantallen belanghebbende uitkeringsgerechtigden
waar het hier om gaat, en om de omvang van hun financiële belangen bij
de uitvoering van het verdrag. Tevens is inzicht gewenst in de aantallen personen
in Nederland met een Abw-aanspraak ten aanzien van wie vermoedens bestaan
van vermogen in Marokko, zodat er reden is voor daarop gerichte controle.
De Raad mist ook op dat punt informatie in de toelichtende nota.Hij adviseert de toelichtende nota in de hiervoor bedoelde zin aan te
vullen.5. De Raad vraagt zich af of het passend is om een probleem dat ligt buiten
het socialezekerheidsverdrag af te wentelen op de belanghebbenden bij dat
verdrag. Bovendien acht de Raad het van belang inzicht te verkrijgen in de
aantallen belanghebbenden, zodat een beoordeling kan plaatsvinden van de evenredigheid
van de opzegging.Naar aanleiding van deze opmerkingen wenst het kabinet nogmaals te benadrukken
dat een integrale benadering van de sociale zekerheid met zich meebrengt dat
geen onderscheid mag bestaan tussen de Algemene bijstandswet en de sociale
verzekeringen waar het gaat om de rechtmatigheidscontrole van de uitkeringen.
Binnen deze integrale benadering past niet een evenredigheidstoets, zoals
de Raad voor ogen heeft.6. De Raad wijst er verder op dat opzegging ook Nederlandse belangen kan
schaden. Opzegging van het verdrag heeft immers niet alleen gevolgen voor
de export van uitkeringen naar Marokko. Zo zullen ook de coördinatieregels
van het verdrag voor het bepalen van het toepasselijke recht, de bepalingen
inzake de detachering van werknemers, alsmede de bepalingen over het samentellen van tijdvakken niet meer gelden. Daardoor kunnen particulieren
bijvoorbeeld te maken krijgen met dubbele premieheffing en het niet erkennen
van in de andere staat opgebouwde rechten.De Raad adviseert in de toelichtende nota ook in te gaan op het voorgaande.6. De Raad merkt terecht op dat de opzegging van het verdrag Nederlandse
belangen kan schaden, omdat het verdrag niet alleen betrekking heeft op de
export van uitkeringen.Hierover merken wij op dat deze Nederlandse belangen uiterst gering, zo
niet nihil zijn. In de praktijk blijkt het verdrag nauwelijks voordelen voor
Nederland mee te brengen, omdat het niveau van het Marokkaanse socialezekerheidsstelsel
aanzienlijk onder het Nederlandse niveau ligt.7. Noopt de Wet BEU tot opzegging?Aandacht verdient ten slotte ook de vraag of, wanneer het verdrag op zichzelf
wordt bezien, die opzegging nodig is. Daarvoor is het volgende van belang.Het Wijzigingsverdrag 2000 geeft in artikel IV de mogelijkheid om, vooruitlopend
op de inwerkingtreding van het Wijzigingsverdrag, voorlopige toepassing te
geven aan het Wijzigingsverdrag. Dat is intussen ook gebeurd. Met die voorlopige
toepassing wordt, voor de socialezekerheidsuitkeringen die vallen onder het
«moederverdrag», voldaan aan de handhavingsafspraken die de Wet
BEU verlangt. In zoverre kan de Raad het kabinet niet volgen waar het in de
toelichtende nota stelt dat niet is voorzien in de door de Wet BEU vereiste
verdragswaarborgen inzake de handhaafbaarheid van socialezekerheidsuitkeringen,
zodat het nodig is om het socialezekerheidsverdrag op te zeggen. Bezien vanuit
de Wet BEU is die noodzaak er, voor de socialezekerheidsuitkeringen, immers
niet zolang het Wijzigingsverdrag 2000 al voorlopig wordt toegepast, in afwachting
van de inwerkingtreding ervan.Het kabinet heeft echter besloten om de voorlopige toepassing van het
Wijzigingsverdrag per 2 juli 2002 te beëindigen, dit vooruitlopend op
de opzegging van het socialezekerheidsverdrag per 1 januari 2003. De Raad
wijst erop dat de Wet BEU niet direct tot die stap noopt: wanneer de voorlopige
toepassing wordt voortgezet, zal worden voldaan aan hetgeen de Wet BEU vereist,
zodat er in zoverre geen noodzaak is om over te gaan tot opzegging van het
socialezekerheidsverdrag. Verder blijkt uit de toelichtende nota niet van
problemen aan Marokkaanse zijde met de uitvoering van dit verdrag, met inbegrip
van de voorlopige toepassing van het Wijzigingsverdrag, die voor Nederland
reden zouden kunnen zijn om opzegging van het verdrag te overwegen.De Raad adviseert in de toelichtende nota het standpunt te motiveren waarom
de Wet BEU noopt tot opzegging van het verdrag, en zo nodig de beëindiging
van de voorlopige toepassing van het Wijzigingsverdrag 2000, en in verband
daarmee het voornemen tot opzeggen van het socialezekerheidsverdrag te heroverwegen.7. Naar aanleiding hiervan merken wij op dat het stopzetten van de voorlopige
toepassing van het verdrag van 2000, en de opzegging van het verdrag van 1972,
niet zozeer voortvloeien uit problemen in het kader van de sociale verzekeringswetgeving,
maar uit problemen in het kader van de uitvoering van de bijstandswetgeving.
Naar het oordeel van het kabinet mag van Marokko worden verwacht dat de Marokkaanse
autoriteiten medewerken aan een effectieve handhaving op het gehele terrein
van de sociale zekerheid. Bij gebreke daarvan mag er niet van worden uitgegaan
dat aan Marokko bij verdrag bijzondere voordelen op het gebied van de sociale
zekerheid worden verschaft.Overige opmerkingen8. Wijze van voorleggingDe Raad acht het in de rede liggen dat het voornemen tot opzegging uitdrukkelijk
aan de Staten-Generaal wordt voorgelegd, en niet, zoals nu voorgesteld, stilzwijgend.
Hij adviseert hiertoe.8. Het advies van de Raad, om het voornemen tot opzegging uitdrukkelijk
aan de Staten-Generaal voor te leggen is opgevolgd. Hiertoe zijn het voornemen
tot opzegging, en het onmiddellijk met dit voornemen samenhangende wetsvoorstel
terzake van de overgangsvoorziening geïntegreerd. De in het kader van
de stilzwijgende goedkeuringsprocedure opgestelde toelichtende nota is vervangen
door een memorie van toelichting waarvan de inhoud, voor zover deze op de
opzegging van het Verdrag betrekking heeft, nagenoeg gelijkluidend is en waarin
de hierboven vermelde wijzigingen zijn aangebracht.9. Tijdelijke referendumwetIn artikel 2 van het, met het onderhavige opzeggingsvoorstel samenhangende,
voorstel van Wet overgangsvoorziening kinderbijslag Marokko (zaak no. W12.02.0096/IV)
wordt de spoedprocedure van de Tijdelijke referendumwet (Trw) van toepassing
verklaard: een eventueel referendum over het wetsvoorstel kan alleen plaatsvinden
nadat het voorstel tot wet is verheven en in werking is getreden. In het voorliggende
voorstel ontbreekt een verwijzing naar de spoedprocedure van de Trw. Omdat
een referendum ook mogelijk is over een voornemen tot opzegging van een verdrag
zal daarin moeten worden voorzien.1 De Raad beveelt
aan in de toelichtende nota een verwijzing op te nemen naar artikel 20 Trw.9. Door de integratie van beide voorstellen, als weergegeven onder 8,
wordt tevens aan dit onderdeel van het advies van de Raad tegemoetgekomen.De Raad van State geeft u in overweging het voorstel tot opzegging van
het socialezekerheidsverdrag niet voor te leggen aan de Staten-Generaal, dan
nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens mijn ambtgenoten van Buitenlandse Zaken en van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de staatssecretaris van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, J. F. Hoogervorst, verzoeken het hierbij gevoegde voorstel
van wet met memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. Vermeend XNoot1De oorspronkelijke tekst van de toelichting zoals voorgelegd aan de Raad
van State is ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Uitkeringen ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering,
de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, de Algemene Ouderdomswet,
de Algemene Kinderbijslagwet, de Algemene nabestaandenwet, de Ziektewet en
de Toeslagenwet; zie ook artikel 1 van het socialezekerheidsverdrag.XNoot2Brief van de Ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Buitenlandse
Zaken en de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, Kamerstukken II 2001/02, 17 050,
nr. 227, van 8 februari 2002, blz. 2.XNoot3Toelichtende nota, paragraaf 4.XNoot1Paragraaf 5 (Gevolgen van de opzegging) van de toelichting.XNoot1Artikel 65 van de overeenkomst luidt:1. Behoudens het bepaalde in de onderstaande leden vallen de werknemers
van Marokkaanse nationaliteit en de bij hen woonachtige gezinsleden op het
gebied van de sociale zekerheid onder een regeling die wordt gekenmerkt door
het ontbreken van elke discriminatie op grond van nationaliteit tussen deze
werknemers en de eigen onderdanen van de lidstaten waar zij werkzaam zijn.
Het begrip sociale zekerheid dekt alle takken van sociale zekerheid die betrekking
hebben op uitkeringen bij ziekte en zwangerschap, pensioenen bij invaliditeit,
ouderdomspensioenen, pensioenen voor nabestaanden, uitkeringen bij arbeidsongevallen
en beroepsziekten, uitkeringen bij overlijden, werkloosheidsuitkeringen en
kinderbijslag. Deze bepaling kan echter niet tot gevolg hebben dat de andere
coördinatieregelingen waarin de op artikel 51 van het EG-Verdrag gebaseerde
communautaire regelgeving voorziet, worden toegepast in andere dan de in artikel
67 van deze overeenkomst vervatte voorwaarden.2. Deze werknemers komen in aanmerking voor samentelling van de tijdvakken
van verzekering, van arbeid of van woonplaats die zij in de verschillende
lidstaten vervuld hebben, voor wat betreft de ouderdoms-, invaliditeits- en
overlevingspensioenen en -renten, kinderbijslag, uitkeringen bij ziekte en
zwangerschap, alsmede de gezondheidszorg voor de werknemer en zijn binnen
de Gemeenschap woonachtige gezin.3. Deze werknemers komen in aanmerking voor gezinsbijslagen voor de leden
van hun gezin die binnen de Gemeenschap woonachtig zijn.4. Deze werknemers mogen ouderdoms- en overlevingspensioenen en -renten,
pensioenen en renten wegens arbeidsongevallen of beroepsziekten en invaliditeitspensioenen
en -renten ingevolge arbeidsongevallen of beroepsziekten vrij overmaken naar
Marokko tegen de koers die geldt krachtens de wetgeving van de lidstaat of
de lidstaten die de desbetreffende bedragen moet of moeten betalen, met uitzondering
van bijzondere uitkeringen waarvoor geen contributie is betaald. 5. Marokko
past een soortgelijke regeling als vermeld in de leden 1, 3 en 4 toe op de
op zijn grondgebied werkzame werknemers die onderdaan zijn van de lidstaten
en op hun gezinsleden.XNoot1De opzegging van een verdrag is aan dezelfde procedureregels onderworpen
als de goedkeuring van een verdrag; vergelijk artikel 91, eerste lid, van
de Grondwet en artikel 14 van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen.
Het was daarom noodzakelijk om de opzegging van een verdrag naar aanleiding
van een over de goedkeuring van dat verdrag gehouden referendum uitdrukkelijk
uit te zonderen van de werking van het referendum (artikel 7, onder h, Trw). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28275-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl