Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31145, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-09-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31145 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.07.0107/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Bijlage bij artikel 13.2a van de TelecommunicatiewetTransponeringstabelOverig
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31145Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 145Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet op de economische delicten
in verband met de implementatie van Richtlijn 2006/24/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de bewaring van gegevens
die zijn verwerkt in verband met het aanbieden van openbare elektronische
communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (Wet bewaarplicht
telecommunicatiegegevens)nr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 22 juni
2006 en het nader rapport d.d. 10 september 2007, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie, mede namens de staatssecretaris van Economische
Zaken. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 24 april 2007, no. 07.001330, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Justitie, mede namens de Staatssecretaris
van Economische Zaken, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt
het voorstel van wet houdende wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet
op de economische delicten in verband met de implementatie van Richtlijn 2006/24/EG
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de
bewaring van gegevens die zijn verwerkt in verband met het aanbieden van openbare
elektronische communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG
(Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens), met memorie van toelichting.Richtlijn 2006/24/EG, ook wel bekend als de dataretentierichtlijn1, stelt regels voor telecombedrijven: zij moeten verkeersgegevens,
locatiegegevens en identificerende gegevens van telecommunicatie (telefoon,
e-mail en internetverkeer) voor een bepaalde tijd bewaren, zodat de overheid
die kan opvragen voor de bestrijding van ernstige criminaliteit. De richtlijn
heeft geen betrekking op de inhoud van de communicatie. Volgens de preambule
bij de richtlijn lopen de regelingen die de lidstaten op dit punt hebben getroffen
sterk uiteen; de verschillen belemmeren de werking van de interne markt2.De richtlijn voorziet erin dat telecombedrijven gegevens die totstandkomen
bij telecommunicatie moeten bewaren, en omschrijft gedetailleerd om welke
gegevens het gaat. Waar het gaat om de duur van de bewaarplicht laat de richtlijn
meer over aan de lidstaten: de bewaarplicht kan liggen tussen zes maanden
en twee jaar. Lidstaten bepalen zelf – binnen het algemene kader van
het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden (EVRM) en de Europese privacyrichtlijn3 –
volgens welke procedure en onder welke voorwaarden de gegevens moeten worden
verstrekt.De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt daarbij de volgende kanttekeningen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 24 april
2007, nr. 07.001330, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het voorstel van wet houdende wijziging van de Telecommunicatiewet
en de Wet op de economische delicten in verband met de implementatie van Richtlijn
2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende
de bewaring van gegevens die zijn verwerkt in verband met het aanbieden van
openbare elektronische communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn
2002/58/EG (Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens), rechtstreeks aan mij
te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 22 juni 2006 (bedoeld zal zijn:
22 juni 2007), nr. W03.07.0107/II, bied ik u hierbij aan.De Raad onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar maakt daarbij
de volgende kanttekeningen:1. BewaartermijnDe richtlijn bepaalt dat de lidstaten moeten kiezen voor een bewaartermijn
van telecomgegevens die ligt tussen zes maanden en twee jaar1. Nederland kent op dit moment een bewaartermijn van drie maanden.
De regering kiest in het voorstel voor een termijn van achttien maanden.De keuze voor de lengte van de termijn berust op een afweging tussen enerzijds
de noodzaak van het bewaren van de gegevens gedurende een zekere termijn ten
behoeve van onderzoek, opsporing en vervolging van strafbare feiten en anderzijds
het belang van de burger dat de inbreuk die wordt gemaakt op diens privacy
zo gering mogelijk en daarmee ook zo kort mogelijk is. Voor het bedrijfsleven
is het kostenaspect van belang. Tot welke termijn die afweging leidt is afhankelijk
van het gewicht dat aan die verschillende aspecten wordt toegekend. De in
de toelichting gegeven motivering van de keuze voor een termijn van achttien
maanden overtuigt de Raad niet.In een onderzoek dat de Erasmus Universiteit Rotterdam op verzoek van
de regering heeft ingesteld2, wordt aanbevolen
de bewaartermijn van telefoongegevens vast te stellen op één
jaar, omdat die termijn in het merendeel van de opsporingsonderzoeken voldoende
leek3. Wat betreft internetgegevens konden de
onderzoekers op basis van het dossieronderzoek omtrent een bewaartermijn geen
conclusie trekken omdat hiermee toen nog te weinig ervaring was opgedaan.
Zij kwamen tot de aanbeveling om in ieder geval voor telefonie over het internet
dezelfde termijn aan te houden als voor het klassieke telefoonverkeer4. Bovendien zou met een bewaartermijn van een jaar worden
aangesloten bij de termijn in een ontwerp-kaderbesluit waarvan toen nog sprake
was.Volgens de toelichting is vanuit het oogpunt van effectieve opsporing
een termijn van een jaar een minimum. Vooral met het oog op grootschalige
en complexe zaken, rechtshulpverzoeken en «cold cases» wordt voorgesteld
niet voor dat minimum te kiezen, maar de termijn te stellen op achttien maanden5. De Raad merkt op dat de verwijzing naar «cold
cases» niet overtuigt, omdat in dergelijke zaken ook de maximale bewaartermijn
van twee jaar die de richtlijn toestaat, nog niet voldoende is6. Het tijdsbeslag dat gemoeid is met rechtshulpverzoeken houdt voornamelijk
verband met de langdurige procedures; de oplossing van dat probleem zou allereerst
gezocht kunnen worden in versnelling daarvan. Wat betreft grootschalige en
complexe zaken merkt de Raad op dat de toelichting geen cijfers bevat waaruit
blijkt, hoe vaak in zulke zaken behoefte blijkt te bestaan aan nieuw feitenonderzoek
aan de hand van oude telecommunicatiegegevens die niet in een eerder stadium
van het onderzoek waren opgevraagd.Met de richtlijn wordt beoogd de regels voor het bewaren van telecommunicatiegegevens
zoveel mogelijk te harmoniseren. In de toelichting is informatie opgenomen
over zes lidstaten van de Europese Unie; in het advies van het College bescherming
persoonsgegevens is informatie te vinden over nog vijf andere EU-lidstaten7. Uit deze gegevens blijkt dat de meeste lidstaten bij
de implementatie van de richtlijn kiezen voor bewaartermijnen van zes of twaalf
maanden. Het ligt op zichzelf voor de hand om bij deze termijnen aan te sluiten.De Raad is er niet van overtuigd dat de keuze voor een termijn van achttien
maanden in overeenstemming is met de proportionaliteitseis die door artikel
8 EVRM in het geval van inbreuk op de privacy wordt vereist. Voor de oorspronkelijke
keuze voor maximaal twaalf maanden lijkt meer aanleiding te zijn.De Raad adviseert de gekozen bewaartermijn in het licht van het vorenstaande
nader te bezien.1. BewaartermijnDe in de toelichting gegeven motivering van de keuze voor een termijn
van achttien maanden overtuigt de Raad niet. De Raad verwijst naar een in
juni 2005 afgerond rapport van onderzoekers, verbonden aan de Erasmus Universiteit
Rotterdam, waarin wordt aanbevolen de bewaartermijn van telefoongegevens vast
te stellen op een jaar, omdat die termijn in het merendeel van de onderzoeken
voldoende leek en waarin de onderzoekers voor wat betreft internetgegevens
op basis van het dossieronderzoek geen conclusies konden trekken omdat hiermee
toen nog te weinig ervaring was opgedaan. De Raad was door de verwijzing in
de toelichting naar «cold cases» niet overtuigd, omdat in dergelijke
zaken ook de maximale bewaartermijn van twee jaar, die de richtlijn toestaat,
nog niet voldoende is. Het tijdsbeslag dat gemoeid is met rechtshulpverzoeken
houdt naar het oordeel van de Raad voornamelijk verband met de langdurige
procedures; de oplossing van dat probleem zou in deze gedachtegang allereerst
gezocht kunnen worden in versnelling daarvan. Wat betreft grootschalige en
complexe zaken merkt de Raad op dat de toelichting geen cijfers bevat waaruit
blijkt, hoe vaak in zulke zaken behoefte blijkt te bestaan aan nieuw feitenonderzoek
aan de hand van oude telecommunicatiegegevens die niet in een eerder stadium
van het onderzoek waren opgevraagd. Volgens de Raad blijkt uit de informatie
in de toelichting en in het advies van het College bescherming persoonsgegevens
dat de meeste lidstaten bij de implementatie van de richtlijn kiezen voor
bewaartermijnen van zes of twaalf maanden. Naar het oordeel van de Raad ligt
het op zichzelf voor de hand om bij deze termijnen aan te sluiten. De Raad
is er niet van overtuigd dat de keuze voor een termijn van achttien maanden
in overeenstemming is met de proportionaliteitseis die door artikel 8 EVRM
in het geval van inbreuk op de privacy wordt vereist. Voor een termijn van
maximaal twaalf maanden zou meer aanleiding lijken te zijn.De Raad adviseert de gekozen bewaartermijn in het licht van het vorenstaande
nader te bezien.Naar aanleiding van het advies van de Raad heb ik de voorgestelde bewaartermijn
nogmaals bezien en overwogen. Daartoe is nadere informatie ingewonnen bij
het Openbaar Ministerie. In het licht van concrete ervaringen met het gebruik
van telecommunicatiegegevens moet worden vastgesteld dat een langere beschikbaarheid
van deze gegevens van essentieel belang kan zijn voor het welslagen van de
opsporing en vervolging in ernstige zaken. Juist in dat soort zaken kan er
een lange tijd verstrijken tussen het plegen van het delict en het aanvangen
van het opsporingsonderzoek, zodat een termijn van twaalf maanden tekort kan
schieten. Dit is bijvoorbeeld aan de orde geweest in een geval van vermissing
van een kind dat een jaar later dood werd aangetroffen. Van de verdachte die
later in beeld is gekomen bleken geen verkeersgegevens meer beschikbaar. Ook
is bekend een geval waarin een getuige verklaarde over de betrokkenheid van
een verdachte bij een gewapende overval. De getuige verklaarde tevens over
de betrokkenheid van de verdachte bij een eerdere een mislukte overval. Daarover
had de getuige een jaar eerder telefonisch contact gehad met de verdachte.
Deze verklaring bleek echter niet te verifiëren omdat de telecommunicatiegegevens
niet meer beschikbaar waren.Openbaar ministerie en politie hadden, zoals blijkt uit de bij het wetsvoorstel
gevoegde adviezen, reeds eerder een langere bewaartermijn bepleit. Mede in
het licht van de door het Openbaar Ministerie verstrekte nadere informatie
acht ik de voorgestelde bewaartermijn evenwichtig. Daarbij geldt tevens dat
de meerkosten van een dergelijke bewaartermijn ten opzichte van een termijn
van twaalf maanden relatief laag zijn. In het licht van de betrokken belangen
acht ik de gekozen bewaartermijn van achttien maanden dan ook niet disproportioneel,
zeker niet in het licht van de maximale bewaartermijn van 24 maanden die in
de richtlijn wordt voorzien. Overigens wijs ik erop dat ik oorspronkelijk
niet heb gekozen voor maximaal twaalf maanden, zoals de Raad kennelijk veronderstelt.
Naar aanleiding van het advies van de Raad is de onderbouwing van de voorgestelde
bewaartermijn in de memorie van toelichting aangevuld.2. Gebruik van telecomgegevens door de inlichtingen- en veiligheidsdienstenDe richtlijn heeft betrekking op criminaliteitsbestrijding; de bewaarplicht
in de Telecommunicatiewet is echter mede geschreven met het oog op gegevensverwerking
door de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Deze diensten zijn bevoegd telecomgegevens
op te vragen die bij algemene maatregel van bestuur zijn omschreven; daarin
verandert op zichzelf niets1. Deze bevoegdheid
van de diensten krijgt echter een groter bereik nu het wetsvoorstel voorziet
in een langere bewaarplicht. In de toelichting wordt op deze uitbreiding niet
ingegaan.Het wetsvoorstel bevat een evaluatiebepaling, die beperkt is tot de implementatie
van de richtlijn2. Gezien het vorenstaande ligt
het voor de hand ook de inlichtingen- en veiligheidsdiensten bij de evaluatie
te betrekken.De Raad adviseert in de toelichting in te gaan op de gevolgen van het
wetsvoorstel voor de feitelijke mogelijkheden van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
om gegevens op te vragen, en te bepalen dat de evaluatie ook daarop betrekking
heeft.2. Gebruik van verkeersgegevens door de inlichtingen- en veiligheidsdienstenDe Raad merkt op dat de richtlijn betrekking heeft op criminaliteitsbestrijding.De bevoegdheid van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten tot het opvragen
van telecomgegevens krijgt echter een groter bereik nu het wetsvoorstel voorziet
in een langere bewaarplicht. Het wetsvoorstel bevat een evaluatiebepaling,
die beperkt is tot de implementatie van de richtlijn. De Raad adviseert in
de toelichting in te gaan op de gevolgen van het wetsvoorstel voor de feitelijke
mogelijkheden van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten om gegevens op te
vragen, en te bepalen dat de evaluatie ook daarop betrekking heeft.Naar aanleiding van het advies van de Raad is in de memorie van toelichting
nader ingegaan op de gevolgen van het wetsvoorstel voor de feitelijke mogelijkheden
van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten om gegevens op te vragen. Daartoe
is een afzonderlijke paragraaf (2.5) ingevoegd over de consequenties van de
bewaarplicht voor de feitelijke mogelijkheden voor de bevoegde autoriteiten
om gegevens op te vragen. Het advies van de Raad om ook de inlichtingen- en
veiligheidsdiensten in de evaluatie te betrekken is niet opgevolgd. De evaluatie
vloeit voort uit artikel 14 van de richtlijn, het doel van die richtlijn is
een harmonisatie van de nationale bepalingen van de lidstaten met het oog
op het beschikbaar zijn van verkeersgegevens voor het onderzoeken, opsporen
en vervolgen van ernstige criminaliteit. Daar komt bij dat de resultaten van
de evaluatie inzicht kunnen geven in het gebruik van de bevoegdheid tot het
opvragen van verkeersgegevens door de diensten. Deze informatie geldt als
staatsgeheim. Overigens staat de geheimhoudingsverplichting van de aanbieders,
op grond van artikel 85 WIV 2002, in de weg aan het verlenen van medewerking
aan de evaluatie door het verstrekking van gegevens omtrent het gebruik van
deze bevoegdheid door de diensten.3. Aftappen en ander gebruikHoofdstuk 13 van de Telecommunicatiewet heeft als opschrift: «Bevoegd
aftappen». De telecommunicatiegegevens die op basis van dat hoofdstuk
kunnen worden opgevraagd mogen echter ook worden gebruikt voor andere doelen
dan aftappen. In het wetsvoorstel wordt daaraan toegevoegd de bevoegdheid
om geautomatiseerde gegevensbestanden op te vragen in het kader van een voorbereidend
onderzoek naar het beramen of plegen van terroristische misdrijven (datamining)3. De Raad adviseert het opschrift van hoofdstuk 13 van
de Telecommunicatiewet aan te passen.3. Aftappen en ander gebruikDe Raad wijst erop dat Hoofdstuk 13 van de Telecommunicatiewet als opschrift
heeft: «Bevoegd aftappen». De telecommunicatiegegevens die op
basis van dat hoofdstuk kunnen worden opgevraagd mogen echter ook worden gebruikt
voor andere doelen dan aftappen.De Raad adviseert het opschrift van hoofdstuk 13 van de Telecommunicatiewet
aan te passen.Naar aanleiding van het advies van de Raad wordt voorgesteld het opschrift
van Hoofdstuk 13 als volgt te doen luiden: «Bevoegd aftappen en toepassing van andere bevoegdheden op grond van het Wetboek van Strafvordering
en de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002 in verband met telecommunicatie».
Met dit opschrift wordt tot uitdrukking gebracht dat de bepalingen van dit
hoofdstuk niet alleen betrekking hebben op het bevoegd aftappen maar tevens
op de uitoefening van andere bevoegdheden op grond van het Wetboek van Strafvordering
en de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002 in verband met telecommunicatie.4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.4. Redactionele kanttekeningenDe Raad heeft in de bij het advies behorende bijlage een aantal redactionele
kanttekeningen in overweging gegeven. Aan deze kanttekeningen is gevolg gegeven,
behoudens enkele uitzonderingen. De Raad geeft in overweging in artikel 13.2b
de daar genoemde artikelen op te nemen in de volgorde waarin zij voorkomen
in het Wetboek van Strafvordering (tweede liggende streepje). Dit advies is
niet overgenomen omdat de alfabetische volgorde van de opsomming van de artikelen
in artikel 13.2b vanuit het oogpunt van de leesbaarheid de voorkeur verdient.
Verder geeft de Raad in overweging in artikel 15.1, eerste lid, van de Telecommunicatiewet,
in verband met de implementatie van de artikelen 7 en 9 van de richtlijn,
een verwijzing op te nemen naar artikel 13.6, tweede en derde lid, van de
Telecommunicatiewet (derde liggende streepje). Dit advies is niet overgenomen
omdat het toezicht van de Minister van Economische Zaken op de beveiliging
van de te bewaren gegevens reeds voortvloeit uit de voorgestelde wijziging
van artikel 15.1, onderdeel h (na vernummering), van de Telecommunicatiewet.
Voorts geeft de Raad in overweging in artikel III, onderdeel a, een verwijzing
naar artikel 20.18 toe te voegen. Dit advies is niet overgenomen omdat artikel
20.18 van kracht is tot twee jaar na inwerkingtreding van de Telecommunicatiewet.
Deze termijn is inmiddels verstreken.Aan de overige redactionele kanttekeningen van de Raad van State is gevolg
gegeven. De rectificatie van de Nederlandse richtlijntekst zal worden bevorderd,
overeenkomstig het advies van de Raad.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Staatssecretaris van Economische Zaken, verzoeken
het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie
van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.07.0107/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Wetsvoorstel– In artikel 13.2a, vierde lid, van de Telecommunicatiewet «omvat»
wijzigen in: heeft mede betrekking op.– In artikel 13.2b de daar genoemde artikelen opnemen in de volgorde
waarin zij voorkomen in het Wetboek van Strafvordering: de artikelen 126hh en 126ii (Eerste Boek,
Titel VE) komen na de artikelen 126nc tot en met
126ni(Eerste Boek, Titel IV) en na de artikelen
126uc tot en met 126ui (Eerste Boek, Titel V).
Bij gelegenheid de artikelnummering in het Wetboek van Strafvordering herzien.– In artikel 15.1, eerste lid, van de Telecommunicatiewet, in verband
met de implementatie van de artikelen 7 en 9 van de richtlijn, een verwijzing
opnemen naar artikel 13.5, tweede en derde lid, van de Telecommunicatiewet.– In artikel II, onderdeel a, na «13.2a» telkens invoegen:
13.2b, .– In artikel III, bij het verwijzen naar besluiten die zijn gebaseerd
op de Telecommunicatiewet, telkens volstaan met het noemen van de citeertitel:
daarmee wordt een regeling afdoende geïdentificeerd (toelichting op aanwijzing
86 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)).– In artikel III, onderdeel a, «13.4, derde lid» wijzigen
in: 13.2, derde lid. Voorts artikel 20.18 toevoegen.Bijlage bij artikel 13.2a van de Telecommunicatiewet– De «Bijlage behorende bij artikel 13.2a van de Telecommunicatiewet»
opnemen in een afzonderlijke bepaling aan het slot van artikel I. Daarin bepalen
dat de bijlage wordt opgenomen na de ondertekening van de Telecommunicatiewet
(aanwijzing 94 Ar).– De begrippen «telefoondienst», «gebruikersidentificatie»
en «Cell ID», die in de bijlage worden gebruikt, definiëren
overeenkomstig artikel 2, tweede lid, onderdelen c, d en e, van de richtlijn.– In onderdeel A, onder e, vierde streepje, «locatie-aanduidingen»
wijzigen in: «locatieaanduidingen», en «(Cell ID’s)»
schrappen.– In onderdeel B, onder b, na «binnenkomt» een puntkomma
plaatsen.– In onderdeel B, onder e, «de datum en tijdstip» wijzigen
in: datum en tijdstip.Transponeringstabel– De verwijzing naar artikel 13.2a, vijfde lid, van de Telecommunicatiewet
corrigeren.Overig– Bevorderen dat de Nederlandse richtlijntekst wordt gerectificeerd,
nu die op twee plaatsen onjuist is, zoals mede blijkt uit de Engelse en Franse
tekst: (i) in artikel 5, eerste lid, onderdeel a, onder 1, aanhef, dient «een
vast netwerk», te luiden: «een vast en een mobiel netwerk»;
(ii) in artikel 15, derde lid, dient «vanaf 15 maart 2009»
te luiden: tot en met 15 maart 2009.XNoot1Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart
2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt
in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten
of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG,
PbEU L 105.XNoot2Overwegingen 5 en 6.XNoot3Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens,
PbEG L 281.XNoot1Artikel 6 van de richtlijn.XNoot2Toelichting, § 2.3 (De bewaartermijn), derde tekstblok.XNoot3Erasmus Universiteit Rotterdam, Faculteit der Rechtsgeleerdheid, Wie wat
bewaart die heeft wat. Onderzoek naar nut en noodzaak van een bewaarplicht
voor historische verkeersgegevens van telecommunicatieverkeer, z.j. (aangeboden
aan de Tweede Kamer op 20 juni 2005, Kamerstukken II 2004/05, 23 490,
nr. 379), blz. 38, 40, 42.XNoot4Rapport van de Erasmus Universiteit, bladzijden 7, 42.XNoot5Toelichting, § 2.3 (De bewaartermijn), vijfde tekstblok.XNoot6Onder een cold case wordt doorgaans verstaan een zaak betreffende een
misdrijf dat ten minste drie jaar geleden heeft plaatsgevonden en waarin de
officier van justitie nieuw sporenonderzoek heeft gelast aan de destijds veiliggestelde
of nieuwe stukken van overtuiging. Bovendien kan destijds veiliggesteld biologisch
sporenmateriaal (opnieuw) worden onderworpen aan forensisch DNA-onderzoek
volgens de nieuwste technieken (Meulenbroek, A.J. (red.), NFI, De Essenties
van forensisch DNA-onderzoek, Den Haag 2006, Brontekst 10, bladzijde 7).XNoot7Toelichting, § 6 (De situatie in andere EU-lidstaten). Advies van
het College bescherming persoonsgegevens van 22 januari 2007, kenmerk
z2006-01542, bladzijde 4.XNoot1Artikelen 28 en 29 van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
2002.XNoot2Voorgesteld artikel 13.9 van de Telecommunicatiewet.XNoot3Artikelen 126hh en 126ii van het Wetboek van Strafvordering, genoemd in
voorgesteld artikel 13.2b van de Telecommunicatiewet. Artikelen 28 en 29 van
de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002, genoemd in de artikelen
13.2a en 13.4 van de Telecommunicatiewet. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31145-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl