Gelijke behandeling voor mensen met een handicap of een chronische ziekte; Nota van verbetering
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29355, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29355 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamStandpunt op de aangenomen moties1. Motie 151.1 Funderend onderwijs1.2 Goederen en diensten1.3 Wonen1.4 Stedelijke ruimte2. Motie 173. Motie 184. Motie 205. Motie 226. Motie 237 Motie 27
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29355Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 355Gelijke behandeling voor mensen met een handicap of een chronische ziektenr. 2NOTA VAN VERBETERING11 december 2003Bij de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van 28 november 2003 ten geleide van het «Actieplan gelijke behandeling
in de praktijk» (kamerstuk 29 355, nr. 1), is als bijlage ontvangen
het standpunt van de regering op de bij de behandeling van de Wet gelijke
behandeling op grond van handicap of chronische ziekte aangenomen moties.Genoemde bijlage is hieronder alsnog afgedrukt.Standpunt op de aangenomen motiesTijdens de behandeling van het voorstel van de Wet gelijke behandeling
op grond van handicap of chronische ziekte is een aantal moties aangenomen.
Met de uitvoering van de motie van de leden Bussemaker en Van der Ham is een
begin gemaakt. Dit Actieplan is daar – zoals in de inleiding al gemeld –
het gevolg van.Het kabinet heeft uit de ingediende moties (en met name de brede steun
die ze hebben gekregen) de conclusie getrokken dat de Kamer het regeringsbeleid
om discriminatie van mensen met een handicap te voorkomen ondersteunt. Zoals
uit hoofdstuk 2 en 3 van dit Actieplan mag blijken, wil het kabinet daar ernst
mee maken.1. Motie 151In de motie van het lid Bussemaker c.s. wordt de regering verzocht om
tegelijkertijd met het voorstel voor de implementatie van de gemeenschappelijke
bepalingen uit de EG-richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep, een
voorstel te doen over de wijze waarop en de termijnen waarbinnen de terreinen
goederen en diensten (waaronder sport en recreatie), wonen, stedelijke ruimte
en primair en voortgezet onderwijs onder de Wet gelijke behandeling gehandicapten
en chronisch zieken kunnen worden gebracht.Het kabinet deelt met de Tweede Kamer de wens om te komen tot een samenleving
die ook voor mensen met een handicap of chronische ziekte toegankelijk is.
Het streven van het kabinet is er op gericht zelfstandigheid en
maatschappelijk participeren van mensen met een handicap of chronische ziekte
te bevorderen binnen het brede kader van algemene voorzieningen. Dit wordt
niet alleen bepaald door een wettelijke norm gericht op gelijke behandeling.
Veeleer is het wettelijk instrumentarium het sluitstuk op diverse maatregelen
die uitgaan van de mogelijkheden van mensen met een handicap of chronische
ziekte tot zelfstandigheid en zelfredzaamheid waarbij tevens adequaat wordt
voorzien in hun specifieke behoeften. In dit kader heeft het kabinet al eerder1 gesproken over het «tweesporenbeleid». Het
eerste beleidsspoor wordt hierbij gevormd door voorwaardenscheppend en stimulerend
beleid. Het gaat hierbij om voorzieningen die mensen met een handicap in staat
stellen om te participeren. Het tweede beleidsspoor betreft de individuele
rechtsbescherming.Dat is ook het uitgangspunt geweest bij het wetsvoorstel gelijke behandeling
op grond van handicap of chronische ziekte. Hierbij is bewust voor een «aanbouwwet»
gekozen: er wordt een algemene normstelling vastgelegd, die vooralsnog op
een beperkt aantal benoemde terreinen van toepassing is2. De verschillende maatschappelijke terreinen zullen zo mogelijk (na
het bezien van de consequenties hiervan) stapsgewijs daar waar mogelijk en
wenselijk onder de gelijkebehandelingswetgeving worden gebracht. Deze keuze
is gemaakt omdat de consequenties van deze normstelling zich moeilijk laten
inschatten en de precieze modaliteit waaronder deze normstelling het beste
vormgegeven kan worden voor de verschillende beleidsterreinen nadere bestudering
vergt.In algemene zin merkt het kabinet op dat het niet mogelijk is alles tegelijk
te regelen; anders wacht alles op het moeilijkste aspect. Het ene onderdeel
vraagt immers meer tijd en onderzoek dan het andere. Het kabinet meent dat
juist de keuze voor een aanbouwwet het mogelijk maakt een fasering aan te
brengen binnen de in de motie genoemde terreinen. Met andere woorden, zodra
iets in een wettelijke norm verankerd kan worden, zal dat, indien wenselijk,
ook gebeuren zonder de uitkomsten af te wachten van het onderzoek op een van
de andere terreinen. Hieronder wordt de stand van zaken en mogelijke knelpunten
per terrein weergegeven. Het kabinet zal zodra onderzoek is afgesloten, knopen
doorhakken en zo snel mogelijk aangeven wat de consequenties zijn voor het
wettelijk instrumentarium. Tegelijkertijd vindt ook de integratie van de WGBH/CZ
in de AWGB plaats naar aanleiding van de motie van het lid Mosterd c.s. (zie
paragraaf 6).1.1 Funderend onderwijsGelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte in het
primair en voortgezet onderwijs is gebaat bij een goede uitvoering van de
Wet Leerlinggebonden financiering (LGF), die in werking zal treden op 1 augustus
2003. Deze wet biedt immers de mogelijkheid aan leerlingen met een handicap
en hun ouders om, na een indicatie voor speciaal onderwijs, een budget te
ontvangen, waarmee «aangepast onderwijs» kan worden gerealiseerd
op een reguliere school. Een keuze voor speciaal onderwijs is ook mogelijk.
De mogelijkheid voor kinderen met een handicap om naar het reguliere lagere
en voortgezet onderwijs te gaan wordt hierdoor vergroot.In aanvulling op deze wet meent het kabinet dat uitbreiding van de gelijkebehandelingwetgeving
op grond van handicap of chronische ziekte met primair en voortgezet onderwijs
een meerwaarde kan hebben. Zij denkt deze ook op di terrein te vinden in een
toegenomen rechtsbescherming van mensen met een handicap jegens discriminerend
gedrag.Alvorens te besluiten tot een daadwerkelijke onderbrengen van het funderend
onderwijs in gelijkebehandelingswetgeving zal onderzocht dienen
te worden wat de financiële, beleidsmatige en organisatorische consequenties
zijn van een dergelijke uitbreiding en de bestuurlijke verantwoordelijkheid
daarbij. Dit in het kader van de zorgvuldigheid naar het onderwijsveld en
de ouders/leerlingen toe en het voorkomen van strijdigheden tussen beide wetgevingen.
In het geval van een financiële problematiek zal er ook duidelijkheid
moeten bestaan over de financiële dekking daarvan. Het kabinet zegt toe
het bovenstaande onderzoek in de tweede helft van dit jaar af te ronden, zodat
nog dit jaar nadere besluitvorming kan plaatsvinden.Als besloten wordt tot uitbreiding van het wettelijk instrumentarium met
funderend onderwijs is het van belang bij de uitwerking van een wetsvoorstel
rekening te houden met de ervaringen met betrekking tot de invoering van de
leerlinggebonden financiering en deze gegevens daarbij te benutten. In het
bijzonder gaat het daarbij ook om de ervaringen van de in het kader van de
LGF-wet in te richten AdviesCommissie Toelating en Begeleiding (ACTB) wat
betreft de toelating van kinderen tot een reguliere school. Deze zullen ook
iets laten zien over de houding van scholen en ouders hierin.1.2 Goederen en diensten«Goederen en diensten» is een uitgebreid terrein; vrijwel
het totale economische verkeer wordt hiermee omschreven, waaronder ook sport
en recreatie. Na de Proeve1 is er de nodige discussie
gevoerd over het onderbrengen van het terrein sport en het terrein «inrichting
en beheer van publieke ruimten met een openbare functie» in de Wet gelijke
behandeling op grond van handicap of chronische ziekte. Dit laatste aspect
slaat terug op overheidsdiensten.Deze discussie en vooral het advies van de Raad van State op het wetsvoorstel
gelijke behandeling en chronische ziekte laten zien, dat het formuleren van
een bepaling die voldoende handhaafbaar en uitvoerbaar is buitengewoon complex
is. Een deel van de complexiteit hing samen met het afbakenen van het begrip
«sport» c.q. «publieke ruimten met een openbare functie».Naar aanleiding van deze discussie beziet het kabinet momenteel in hoeverre
het terrein «goederen en diensten» als geheel onder de wet kan
en moet worden gebracht. Hiermee wordt een discussie over de afbakening van
een deelterrein voorkomen.Complex blijft ondermeer de vormgeving van de fysieke component. Gelijke
behandeling bij goederen en diensten betekent gelijk behandeld worden bij
het verkrijgen van het goed of de dienst, maar in geval van handicap of ziekte
betekent dat ook dat het goed of de dienst voor mensen met verschillende handicaps
toegankelijk moet zijn. In dit kader is het van groot belang dat de ruimten
waarin deze diensten en goederen worden aangeboden toegankelijk zijn voor
iedereen, ook voor mensen met een handicap of chronische ziekte. Hierbij speelt
onder andere of het wenselijk en mogelijk is sancties op te leggen aan private
aanbieders van goederen en diensten.Voorts is het denkbaar dat voor sommige diensten of goederen een handicap
of chronische ziekte een extra risico met zich meebrengt of dat het onmogelijk
of te kostbaar is deze voor alle soorten handicaps toegankelijk te maken.
Het kabinet kan zich goed voorstellen dat deze diensten een uitzonderingspositie
innemen ten opzichte van het algemene non-discriminatieverbod. Te denken valt
aan pensioenen, verzekeringen, hypotheken, telefoonverkeer en bepaalde overige
vormen van communicatie. Bij de eventuele uitbreiding van het wettelijk instrumentarium
zal met deze elementen in het bijzonder rekening moeten worden gehouden.Ten aanzien van overheidsdiensten valt bovendien op te merken dat naar
aanleiding van de evaluatie van de Algemene wet gelijke behandeling
(Awgb) een discussie is gestart over de vraag of en hoe eenzijdig overheidshandelen
onder de gelijkebehandelingswetgeving zou moeten worden gebracht1. In de nota naar aanleiding van het verslag over de EG-implementatiewet
Awgb heeft de regering aangegeven op termijn een grootschalig onderzoek uit
te voeren naar de opportuniteit van het onder de Awgb en andere gelijkebehandelingswetgeving
brengen van (meer) vormen van eenzijdig overheidshandelen. Eerst na indiening
van het wetsvoorstel tot integratie van de WGBH/CZ en het wetsvoorstel leeftijd
in de Awgb, zou een dergelijk onderzoek aan de orde zijn. In dit onderzoek
zal niet alleen aandacht zijn voor deze vraag vanuit de huidige gronden van
de Awgb, maar zal het kabinet ook de vraag meenemen wat de betekenis hiervan
voor de grond handicap zal zijn.Ten aanzien van het aanbieden van diensten op het terrein van het openbaar
vervoer kan worden opgemerkt dat dit reeds onderdeel uitmaakt van de WGBH/CZ.
Voor andere vormen van vervoer zal moeten worden bezien hoe die onder de werking
van de gelijkebehandelingswetgeving kunnen worden gebracht.Het kabinet bereidt momenteel een voorstel voor een bepaling over goederen
en diensten voor. Daarvan wil het de financiële consequenties laten doorrekenen.
Eveneens wil het bezien of een fasering voor de invoering van een dergelijke
bepaling gewenst is. Het kabinet zal zich inspannen een uitbreidingswetsvoorstel
in 2004 bij de Raad van State aanhangig te maken, mits de uitkomsten van deze
studies dat toelaten.1.3 WonenIn de brief naar aanleiding van de motie Passtoors c.s.2 is een groot aantal vraagpunten genoemd die opspelen bij het uitbreiden
van de Wet gelijke behandeling van mensen met een handicap of chronische ziekte
met het terrein «wonen».Het gaat dan om vragen naar de uitwerking van het begrip gelijke behandeling
bij wonen. Gaat wonen in het kader van gelijkebehandelingsrecht over de voorwaarden
waaronder woningen verkregen kunnen worden of ook over de fysieke toegankelijkheid?
Waarover hebben we het als we stellen dat woningen en woongebouwen toegankelijk
en bruikbaar zijn of gemaakt worden voor mensen met verschillende handicaps
(zowel qua bouwtechnische vereisten, als qua inrichting en beheer)?Daarnaast is het de vraag hoe omgegaan wordt met de bestaande bouwvoorraad
en met nieuw te bouwen woningen. Hierbij is ook de relatie met het (vernieuwde)
Bouwbesluit van belang.Eveneens is het van belang om te bezien wie de normadressaat zou zijn.
Hierbij speelt het verschil tussen woninghuur en woningeigendom een rol.Op dit moment biedt de Wet voorzieningen gehandicapten (WVG) mogelijkheden
om mensen met een handicap aanpassingen aan hun woning die nodig zijn vanwege
hun handicap of chronische ziekte te vergoeden. De discussie over een wettelijke
zorgplicht voor de toegankelijkheid en bruikbaarheid van woningen voor mensen
met een beperking is niet los te voeren van de discussie over de verantwoordelijkheid
voor de financiering hierbij en daarmee ook niet los van de discussies rondom
de ontwikkeling van een dienstverleningsstelsel.Het Ministerie van VROM heeft een ex-ante onderzoek naar de effecten van
een mogelijke uitbreiding van de gelijkebehandelingswetgeving met het terrein
wonen verricht. Hierbij kwamen bovenstaande aspecten aan de orde. Er is in
2003 zal met belangenorganisaties van mensen met beperkingen en vertegenwoordigers
van de woningsector over dit onderwerp gesproken. Op basis van dit onderzoek
wil het kabinet besluiten over een mogelijke uitbreiding van de gelijkebehandelingswetgeving
voor het wonen, waarin het verbod op ongerechtvaardigd onderscheid
is uitgewerkt en genormeerd Een voorbeeld van zulk ongerechtvaardigd onderscheid
is het weigeren van een woning aan gehandicapten op grond van hun handicap
of hen om die reden (en ten nadele van hen) anders te behandelen. Het omgekeerde,
het weigeren om in procedures/regels rekening te houden met de behoeften van
gehandicapten kan ook een vorm van ongerechtvaardigd onderscheid zijn.1.4 Stedelijke ruimteZowel door middel van verkennend onderzoek, als door overleg met verschillende
verantwoordelijke partijen en deskundigen op het gebied van toegankelijkheid
wordt bekeken of en op welke manier het toegankelijk maken van de buitenruimte
verbeterd kan worden met als doel de volwaardige maatschappelijke participatie
van mensen met een handicap of chronische ziekte te bevorderen. Eveneens is
er een studie gestart met de vraag of en hoe «stedelijke ruimte»
in andere landen in gelijkebehandelingswetgeving is neergelegd.2. Motie 171In deze motie van het lid Bussemaker c.s. wordt de regering verzocht zich
in te spannen om op Europees niveau tot een algemene antidiscriminatierichtlijn
op grond van handicap en chronische ziekte te komen.Het Europees jaar van mensen met een handicap 2003 heeft de maatschappelijke
positie van mensen met beperkingen midden in de belangstelling geplaatst.
De verschillende lidstaten en de Europese Commissie hebben overeenstemming
dat de uitwerking van artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam hoge prioriteit
heeft. Het kabinet wil tijdens dit jaar initiatieven ondersteunen die leiden
tot nieuwe richtlijnen naast de al bestaande rond arbeid. Een actieve rol
wil het kabinet voeren in 2004. Eerst tijdens het Ierse voorzitterschap, daarna
in de periode van het Nederlandse voorzitterschap; eventuele nog niet behaalde
resultaten zullen dan tijdens het Luxemburgse voorzitterschap worden verwezenlijkt.
Eerste verkennende besprekingen met vertegenwoordigers van deze landen hebben
reeds plaats gevonden; concrete resultaten zijn nog niet te melden. Het kabinet
is zich er van bewust dat deze ambitie slechts waargemaakt kan worden als
andere landen mee willen werken en ook binnen Nederland alle betrokken partijen
zich hiervoor willen inzetten.3. Motie 182De motie van het lid Van der Vlies vraagt de regering een plan van aanpak
(te doen) ontwikkelen waarmee een basisniveau van voorzieningen in onderwijsinstellingen
wordt bereikt en tevens een concreet voorstel te doen voor de hiertoe benodigde
financiële middelen en dit plan en voorstel uiterlijk 2003 aan de Kamer
voor te leggen.Uit het overzicht van knelpunten blijkt dat de beschikbaarheid van relevante
materialen als een groot probleem wordt ervaren.Het vaststellen van een, zoals in motie 18 wordt gevraagd: basisniveau
van voorzieningen houdt per definitie in dat een limitatieve lijst van voorzieningen
wordt vastgesteld. Dat betekent ook dat studenten met andere handicaps dan
op de lijst zijn opgenomen, uitgesloten worden van prioritaire voorzieningen
die in ieder geval gerealiseerd dienen te worden. De regering is van mening
dat het de voorkeur verdient de onderwijsinstellingen aan te spreken op hun
verantwoordelijkheid voor het verzorgen van onderwijs aan alle studenten.
Dat geldt ook voor alle studenten met een handicap, ongeacht de aard van de
handicap. Belemmeringen bij het volgen van onderwijs zullen naar vermogen
door de onderwijsinstelling verholpen moeten worden. Waar het
op aankomt, is dat instellingen onderwijs op maat aanbieden.Als referentiekader voor het vaststellen van een toereikend niveau van
voorzieningen voor studenten met een handicap, kan met meer effect uitgegaan
worden van de in de onderwijswetgeving voor de betreffende sectoren omschreven
rechten van de student. De onderwijswetten Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek (WHW), Wet educatie en beroepsonderwijs (WEB) en Wet op het voortgezet
onderwijs (VWO) omschrijven in algemene zin op welke voorzieningen studerenden
recht hebben. Het gaat daarbij om het recht op deelname aan het onderwijs,
het afleggen van tentamens, toegang tot de bij de tot de instelling behorende
inrichtingen, het gebruik maken van andere voor studerenden getroffen voorzieningen
en op studiebegeleiding (WHW); voorbereidende
en ondersteunende activiteiten voor deelnemers met een leerachterstand, in
de Onderwijs en Examen Regeling van de instelling omschreven extra mogelijkheden
voor studerenden met een handicap bij examinering (WEB).De Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronisch ziekte versterkt
de hiervoor omschreven rechten op doeltreffende voorzieningen. De wet zorg
ervoor dat onderwijsinstellingen beslissingen over aanvragen voor aangepaste
voorzieningen – op straffe van een aanwijzing door de Commissie Gelijke
Behandeling – zorgvuldig dienen af te wegen.Gelet op de aard van voorzieningen waarop studerenden aanspraak kunnen
maken, kan onderscheid gemaakt worden tussenonderwijskundige
aanpassingen en overige aanpassingen.Voor wat betreft de onderwijskundige voorzieningen gaat het met name om passende onderwijsvormen (lessen/colleges,
practica, maken van werkstukken, stages), examens (extra examentijd, examens
in aangepaste vorm) en studiebegeleiding (informatievoorziening, coaching).Op deze voorzieningen kan aanspraak gemaakt worden op grond van de sectorwetten
onderwijs.Voor wat betreft overige voorzieningen gaat
het om voorzieningen als aangepast vervoer, de toegankelijkheid van onderwijsgebouwen,
technische hulpmiddelen bij het volgen van onderwijs, het recht op extra studiefinanciering/gebruik
maken van afstudeerregelingen bij studievertraging als gevolg van de beperkingen,
en aanspraak op een uitkering ingeval van arbeidsongeschiktheid (Wajong).
Op deze voorzieningen kan aanspraak gemaakt worden op grond van regelingen
als de Wet Rea, de sectorwetten onderwijs, de Wet Studiefinanciering en de
Wet Wajong.Recente onderzoeksrapporten naar de situatie van studerenden met een handicap
in het hoger onderwijs en in de sector beroepsopleiding en volwassen educatie
wijzen uit dat er een breed pakket van voorzieningen beschikbaar is1. De problemen met betrekking de beschikbaarheid van voorzieningen
doen zich met name voor vanwege de onbekendheid met de regelingen en de niet
tijdige toekenning van voorzieningen.Ondanks de hiervoor genoemde bezwaren tegen een lijst van voorzieningen
zal Handicap en studie worden gevraagd om samen met de CG-Raad een lijst te
maken van die aanpassingen en voorzieningen waarvan studerenden kunnen aannemen
dat die op een onderwijsinstelling beschikbaar zijn; een randvoorwaarde is
daarbij dat duidelijk is dat de genoemde bezwaren zijn uitgesloten.Zie voor verwante onderwerpen ook 7 en. 4. Motie 201Deze motie van de leden De Ruiter en Van der Ham spreekt uit dat aanwezigheid en beschikbaarheid van vergelijkbaar onderwijs in
de regio en dat de aantasting van het belang van andere deelnemers aan het
onderwijs geen rol mogen spelen in de afweging of een aanpassing
een onevenredige belasting voor de wederpartij vormt.Bij brief van 19 december 20022 is u het standpunt
van het kabinet op de motie van de leden De Ruiter en Van der Ham1 medegedeeld. In deze brief heeft het kabinet aangegeven
hoe de wegingsfactoren «aanwezigheid en beschikbaarheid van vergelijkbaar
onderwijs in de regio» en «aantasting van het belang van andere
deelnemers aan het onderwijs» naar haar mening dienen te worden uitgelegd.5. Motie 223In de motie van het lid Tonkens c.s. wordt de regering verzocht de mogelijkheden
te onderzoeken voor een structurele financieringsbron, waarop onderwijsinstellingen
een beroep kunnen doen, bijvoorbeeld naar analogie van de Wet Rea en de Kamer
daar vóór de begrotingsbehandelingen 2004 van VWS en OCenW over
te informeren.De financiële middelen voor onderwijskundige aanpassingen in de betrokken
onderwijssectoren maken deel uit van de rijksbijdrage. Er is dus reeds sprake
van een structurele financiering van de aanpassingen in onderwijsvoorzieningen
in het kader van de lump sum financiering van het onderwijs in de sectoren
HO en BVE. De uit de openbare kas bekostigde onderwijsinstellingen zijn verantwoordelijk
voor aanpassing in de huisvesting en inventaris.Voor studerenden aan onderwijsinstellingen geldt dat zij ook gebruik kunnen
maken van tegemoetkomingen op basis van andere wetgeving (de voorzieningen
op grond van de Wet (re)integratie arbeidsgehandicapten).Voor de niet-bekostigde onderwijsinstellingen geldt een zelfde verantwoordelijkheid
ten aanzien van gehandicapte studerenden als voor de bekostigde instellingen.6. Motie 234De motie van het lid Mosterd c.s. verzoekt de regering een traject uit
te zetten om op zo kort mogelijke termijn de gelijke behandeling van gehandicapten
en chronisch zieken onder de Algemene wet gelijke behandeling te brengen en
de Kamer voor het einde van dit jaar een tijdpad daarvoor te overleggen.Met de brief van 11 december 20025 heeft het
kabinet haar reactie op de motie Mosterd gegeven. Het kabinet heeft aangegeven
dat nadat het wetsvoorstel gelijke behandeling op grond van handicap of chronische
ziekte alsmede de EG-implementatiewet Awgb zijn vastgesteld, het over zal
gaan tot het ontwerpen van een integratiewet. Hiervoor gaat het vooralsnog
van een half jaar uit. Dit wetsontwerp zal geen consequenties hebben voor
de reikwijdte van de rechtsbescherming op grond van handicap.7 Motie 276In de motie van de leden Bussemaker en Van der Ham wordt gevraagd om een
inventarisatie knelpunten en een Actieplan. Daarnaast verzoekt de Kamer de
regering in overleg met de belangenorganisaties de wenselijkheid te onderzoeken
van een lijst van generieke aanpassingen op de terreinen arbeid en beroepsonderwijs.De inventarisatie van knelpunten heeft plaatsgevonden; dit Actieplan is het antwoord van het kabinet. Samen met alle betrokkenen in alle sectoren
van de samenleving zal gelijke behandeling in de praktijk werkelijkheid moeten
worden om de doelstelling van kabinetsbeleid «mee doen» voor iedereen
mogelijk te maken. XNoot1Kamerstukken II, 2001–2002, 28 169, nr. 15.XNoot1Kamerstukken II, 2000–2001, 24 170, nr. 55.XNoot2Kamerstukken II, 1996–1997, 24 170, nr. 27.XNoot1Kamerstukken II, 1997–1998, 24 170, nr. 36.XNoot1Kamerstukken II, 2001–2002, 28 481, nr. 1.XNoot2Kamerstukken II, 2001–2002, 28 169, nr. 70.XNoot1Kamerstukken II 2001–2002, 28 169, nr. 17.XNoot2Kamerstukken II 2001–2002, 28 169, nr. 18.XNoot1Broenink en Gorter. Studeren met een handicap (ho). Verwey-Jonker Instituut,
september 2001.Poulisse en Vrieze. Met beperkingen door het beroepsonderwijs (vmbo en
mbo) ITS, 2002.XNoot1Kamerstukken II, 2001–2002, 28 169, nr. 20.XNoot2Kamerstukken II, 2002–2003, 28 169, nr. 31.XNoot3Kamerstukken II, 2001–2002, 28 169, nr. 22.XNoot4Kamerstukken II, 2001–2002, 28 169, nr. 23.XNoot5Kamerstukken II, 2002–2003, 28 169, nr. 30.XNoot6Kamerstukken II 2001–2002, 28 169, nr. 27. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29355-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl