Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V - Sociale zekerheidswetgeving); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-28016, nr. 118a h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-12-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28016 nr. 118a

28-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28016Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 28016, nr. 118aOrigineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 016Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002-V –
Sociale zekerheidswetgeving)nr. 118aVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR FINANCIËN1Vastgesteld 28 november 2001Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De leden van de PvdA- en de CDA-fracties hadden in eerste instantie met schrik kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Zij meenden dat – ook gezien het nog maar korte
tijd functioneren van de REA – op basis van te weinig praktijkervaring
besloten is de wet nu reeds te wijzigen. Graag hadden zij dan ook gezien dat
de regering tegemoet was gekomen aan het advies van de Raad van State. Na
amendering door de Tweede Kamer is de wet echter aanzienlijk veranderd zodat
deze leden thans wel weer openstonden voor nadere argumentatie waarom dit
wetsvoorstel zo veel beter zou zijn dan de bestaande regelgeving.De leden van de PvdA- en de CDA-fracties vreesden dat een dergelijke snelle
wijziging van wetgeving het toch al bestaande wantrouwen van werkgevers jegens
de mogelijkheid compensatie voor geleverde inspan-ningen ten behoeve van reïntegratie
van een werknemer te ontvangen, zal vergroten.Ook thans is het vaak moeizaam een werkgever te bewegen tot een relatief
kostbare inspanning omdat de kosten daarvan zwaarder op de onderneming lijken
te drukken dan het risico van een langduriger ziekteverzuim. Voortdurende
wisseling van regelgeving verkleint het vertrouwen van de burger in de overheid.
Iedere wet heeft een aanloopperiode nodig – dat geldt ook voor de wet
REA – en wijzigingen in dat proces zijn dus per definitie ongunstig.
De wijziging vereist dan een goede onderbouwing en een heldere en logische
uitvoering om het wantrouwen tegen de wijziging als zodanig weg te nemen.
Deze onderbouwing ontbrak helaas bij dit wetsvoorstel.De amendering door de Tweede Kamer heeft als voordeel dat de regelgeving
in ieder geval weer uit te leggen is. Een vast forfaitair bedrag als heffingskorting
is makkelijker als « lokmiddel» te benutten dan een in de toekomst
liggende procentuele korting over een op dat moment nog onbekende premiehoogte.
De laatste variant kan eventueel nog gezien worden als een positief effect
als de werknemer reeds in dienst is, zoals bij oudere werknemers. Over de
werkelijke incentive-werking hadden deze leden grote twijfel.
Zij vroegen de regering of het aantal ontslagaanvragen voor oudere werknemers
tussen de 55 en 57 jaar het afgelopen jaar grofweg gelijk is gebleven aan
dat in de voorgaande jaren. Deze leden hadden in eigen praktijk een relatief
forse stijging waargenomen van ontslagaanvragen bij de kantonrechter van werknemers
die de 57 jaar nog net niet hadden bereikt juist omdat de werkgever daarmee
de eventuele prikkel van de premieverhoging WW hoopt te vermijden.Een algemeen nadeel blijft ook nog steeds, zo meenden deze leden, dat
het terugvinden van de diverse reïntegratie-instrumenten over diverse
wetten is verdeeld. Het moge waar zijn dat – evenals dat van de belastingen
kan worden gezegd – burgers niet op grond van de wet zelf moeten uitrekenen
wat hun eventuele rechten en plichten zijn, bij reïntegratie-instrumenten
die beogen ook een gedragsbeïnvloedende werking te hebben, speelt natuurlijk
wel dat voorlichting en inzichtelijkheid van het grootste belang is. In dat
kader merkten deze leden op het ten zeerste te betreuren dat in toenemende
mate maatregelen in de sociale zekerheids- en werkgelegenheidsbevorderende
sfeer worden meegenomen in en bij «het belastingplan». Zij die
maximaal gebruik trachten te maken van overheidsvoorlichting raken snel het
spoor bijster als niet alleen het ministerie van Sociale Zaken maar ook het
ministerie van Financiën moet worden nagesurfd. Deze leden moesten uit
eigen ervaring in het land vaak toegeven dat samenhang lijkt te ontbreken!
Mochten zij ervan uitgaan dat waar nu beide ministeries zo sterk samen lijken
te werken dat ook tot uiting zal komen in een integrale brochure van beide
ministeries gezamenlijk voor het midden- en kleinbedrijf waarin alle maatregelen
gericht op het in dienst nemen en het in dienst houden van «moeilijker
doelgroepen» – dus van SPAK tot reïntegratiesubsidie op grond
van het eerste ziektewetjaar; van regelingen in de fiscale sfeer ten aanzien
van scholing of toetreding tot regelingen voor oudere werknemers – helder
worden beschreven?Tot besluit stelden de leden van de PvdA- en de CDA-fracties een groot
aantal vragen.• Heeft invoering van de wet Poortwachter op een later tijdstip –
immers uitgesteld tot 1 april 2002 – ook gevolgen voor het moment van
invoering van dit nieuwe integratie-instrumentarium?• Is het praktisch mogelijk voor het UWV om de heffingskorting als
vast bedrag wel toe te kennen over het jaar waarop de heffingskorting betrekking
heeft? Kan in 2002 een werkgever reeds «genieten» van de korting
of moet de korting het eerste jaar door de werkgever zelf «worden voorgeschoten»?• Bij de heffingskorting is sprake van onderscheid in die zin dat
werk-nemers met een loon beneden de 50% WML anders moet worden vastgesteld.
Is de uitvoeringsorganisatie ingericht op een automatische toekenning?• Dezelfde vraag stelden deze leden met betrekking tot de werknemers
van 57 jaar en ouder. Is de automatiseringsslag reeds gemaakt om de korting
op de basispremie te kunnen toekennen?• Is het overgangsrecht voor lopende subsidies en de toekomstige
heffingskorting zodanig ingericht dat geen aanvragen tussen wal en schip komen
te vallen?• Kan in het geval van reïntegratie van een oudere werknemer
een samenloop plaatsvinden van de onderscheiden instrumenten?• Wat betekent het vervallen van artikel 77b tot en met 77e voor
die werkgevers diea) recent geen nieuwe arbeidsongeschikten hebben opgenomen maar wier personeelsbestand
voor een groot deel bestaat uit reeds eerder geïntegreerde arbeidsongeschikte
werknemers? Zij hadden kunnen rekenen op een blijvende verlaging van de basispremie voor zolang als het voortduurde dat premieplichtige loonsom voor meer
dan 5% zou worden betaald aan arbeidsgehandicapten.b) thans een deel van hun werkzaamheden bewust hebben uitbesteed aan de
WSW omdat daarmee aan hun WAG-W inspanning te voldoen?• Is er in dergelijke situaties sprake van overgangsrecht? Zo ja,
wat houdt dat dan in in die gevallen waarin bijvoorbeeld de laatste 3 jaar
geen nieuwe arbeidsgehandicapten zijn ingestroomd?• In welke sectoren en om welk soort bedrijven naar grootte gaat
dit thans? Deze leden hadden de indruk dat een aantal kleinere bedrijven zeer
bewust hun personeelsbestand heeft aangepast aan de WAG-W doelstelling en
juist deze premietegemoetkoming als structurelere ondersteuning ervaren voor
het eventueel ontstane productieverlies.• Kan voor de helderheid ook in een aantal rekenvoorbeelden worden
verduidelijkt hoe het wetsvoorstel zoals dat thans bij de Eerste Kamer ligt,
uitwerkt voor een «klein» bedrijf vergeleken met de bestaande
regelgeving in verschillende situaties zoals a) het in dienst houden van een
arbeidsgehandicapte werknemer b) het in dienst nemen van arbeidsgehandicapte
werknemer? Beide situaties zouden dan moeten worden berekend uitgaande van
zowel een werknemer die het minimumloon + 10 % verdient als een werknemer
met een loonsom van tegen de 50 000 gulden (het gaat dus om twee maal
vier casussen).Vertrouwende, dat deze vragen tijdig zullen worden beantwoord, acht de
commissie de openbare beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel voldoende
voorbereid.De voorzitter van de commissie,StevensDe griffier van de commissie,Eliane JanssenXNoot1Samenstelling: Boorsma (CDA), Stevens (CDA), voorzitter, Schuyer (D66),
Rensema (VVD), Van den Berg (SGP), Varekamp (VVD), Wöltgens (PvdA), plv.
voorzitter, Ter Veld (PvdA), Ruers (SP), De Vries (ChristenUnie), Dupuis (VVD),
Bemelmans-Videc (CDA) en Platvoet (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-28016-118a-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl