Evaluatie AIVD; Verslag algemeen overleg van 30 maart 2005 over rapport Commissie bestuurlijke evaluatie AIVD
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29876, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29876 nr. 5

10-05-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29876Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 876Evaluatie AIVDnr. 5VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 mei 2005De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 heeft op 30 maart 2005 overleg gevoerd met minister
Remkes van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de brief van de minister d.d. 24 januari 2005 inzake de kabinetsreactie
op het rapport van de Commissie bestuurlijke evaluatie AIVD (29 876,
nr. 3).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieNaar het oordeel van mevrouw De Pater-van der Meer (CDA) hamert de commissie-Havermans in haar rapport wel erg nadrukkelijk
op het aambeeld van de verantwoordelijkheid van de minister van BZK. Natuurlijk
moet duidelijk zijn welke minister als eerste verantwoordelijk is voor de
aansturing van de AIVD, maar wegens de verscheidenheid aan activiteiten van
de dienst zou ook moeten worden aangegeven op welke wijze andere bewindspersonen
daarin een positie hebben. Uiteindelijk is het stellen van prioriteiten en
posterioriteiten een kabinetsverantwoordelijkheid.Volgens de commissie moet de AIVD melding maken van zijn successen, met
een verwijzing naar de communicatiefunctie van de dienst. Het kabinet merkt
daarbij terecht op dat de communicatiestrategie in eerste instantie onder
verantwoordelijkheid van de minister valt.Er moet meer nadruk komen te liggen op de relevantie van de informatiedeling
en minder op het draagvlakversterkende karakter ervan. Het is namelijk minder
relevant wat diverse andere partijen hadden willen weten dan wat zij hadden
moeten weten, om hun rol effectief te kunnen vervullen. De vraag is opgeworpen
of het missen van informatie ligt aan de ontvanger of aan de zender. Ligt
het misschien aan wat de ontvanger verwacht en wat de zender kwijt kan? Het
pleidooi voor een communicatiestrategie en voor informatiedeling, waardoor
meer begrip voor de dienst zou ontstaan en meer draagvlak wordt gecreëerd,
vindt zijn beperking in het feit dat bepaalde informatie waarover de dienst
beschikt en de bronnen waaruit die informatie voortkomt, zich per definitie
er niet voor lenen om met derden te worden gedeeld.De afgelopen maanden is door een aantal vertegenwoordigers en voormalige functionarissen van opsporingsdiensten gewezen op tekortkomingen
van de AIVD. Gelet op de scheiding tussen de inlichtingentaken van de AIVD
en de opsporingstaken van andere instanties, kunnen betrokkenen niet op de
hoogte zijn van wat zich binnen de AIVD afspeelt. Als zij uit hoofde van hun
functie meer kennis dragen, gaat het al helemaal niet aan om met publiekelijk
met zoveel dédain daarover te spreken als soms is gebeurd. Eventuele
bedenkingen moeten aan de orde komen in het afstemmingsoverleg.In toenemende mate zal relevante informatie bruikbaar moeten worden gemaakt
voor de opsporingstaak van politie en justitie. Het is dan ook terecht dat
het kabinet de nadruk legt op het exploitabel maken van informatie. Hoe kan
worden voorkomen dat informatie die voor een justitieel onderzoek bruikbaar
is, waardeloos wordt in het kader van de inlichtingentaak?Volgens de commissie is er sprake van gebrekkige controle. In de toelichting
op de begroting van BZK wordt uiteengezet op welke aandachtgebieden de dienst
het komende jaar het accent zal leggen. Naar aanleiding van het jaarverslag
van de dienst legt de minister van BZK verantwoording af. Beide stukken zijn
openbaar en komen in een publiek debat aan de orde. Het is evident dat het
stellen van prioriteiten en posterioriteiten binnen de aandachtsgebieden van
de AIVD niet geschikt is voor openbare bespreking vooraf. Betekent dit een
inperking van de democratische controle? De commissie voor de Inlichtingen-
en Veiligheidsdiensten (commissie IVD) wordt in beslotenheid geïnformeerd
over de gemaakte en de te maken keuzes. De Kamer moet erop kunnen vertrouwen
dat deze commissie in haar jaarverslag, dat onderdeel uitmaakt van het publieke
debat, melding maakt van die informatie, zij het geabstraheerd. De commissie
van toezicht voert rechtmatigheidsonderzoek uit. Ten slotte is er de controle
door de Algemene Rekenkamer en de Nationale Ombudsman. De vraag doet zich
voor of er nog andere instanties zijn die een functie moeten krijgen in het
totaal van de controletaak. Blijft het, met alle suggesties en aanbevelingen,
nog wel mogelijk een transparante afbakening aan te brengen in de controletaken?
Wat behelst de functionaliteit, in combinatie met de rechtmatigheid en de
doelmatigheid? Welke controleorganen zijn daarvoor nodig? Hoe krijgen bestuur,
politiek en burgers optimaal zicht op de kwaliteit van de AIVD en hoe kan
de democratische controle gestalte krijgen?De heer Cornielje (VVD) heeft uit de kabinetsreactie
op het rapport van de Commissie-Havermans opgemaakt dat de principiële
bereidheid bestaat om onder bepaalde voorwaarden informatie te delen. Wat
betekent dit in de praktijk? Welke nieuwe producten gaat de AIVD aanbieden
aan politie, openbaar ministerie en de burgemeester? Wat mag de AIVD van de
desbetreffende instanties verwachten? Gaat het in deze kwestie om verandering
van structuur of van cultuur?De verwachtingen ten aanzien van de AIVD moeten tot reële proporties
worden teruggebracht. Daarbij mag een bijdrage van het hoofd van de AIVD niet
ontbreken. Het interview dat het hoofd van de AIVD in december 2004 aan NRC
Handelsblad heeft gegeven, is in dat verband een lovenswaardig voorbeeld van
openheid overigens inhoudelijk niet helemaal mee eens. De minister moet dan
wel aan het hoofd van de AIVD voldoende ruimte geven om ervoor te zorgen dat
dit publieke debat kan plaatsvinden. Daarnaast zou de AIVD moeten doorgaan
met het publiceren van achtergrondstudies over terrorisme, over dierenrechtenactivisme,
over extreem rechts en links enz.. Daarmee levert de AIVD een bijdrage aan
het publieke debat over zaken die de samenleving bedreigen. Kan de minister
een toezegging doen op dat punt?Er is een onderzoek gaande naar de instelling van één ministerie
voor Veiligheid. Is het kabinet bereid om de opmerkingen van de Commissie-Havermans
over de aansturing van de AIVD bij deze studie te betrekken?Er is op dit moment geen behoefte aan de verdere uitbreiding van de bevoegdheden
van de commissie van toezicht. De commissie toetst de rechtmatigheid van het
functioneren van de AIVD en zij doet dat goed. Daarnaast doen zowel de Algemene
Rekenkamer als de Nationale Ombudsman onderzoek naar de AIVD, en zij zullen
dat in de toekomst blijven doen. Verder wordt onderzoek verricht door de commissie
IVD en de vaste commissie voor BZK van de Tweede Kamer. Daardoor dreigt er
een overkill aan onderzoek, en dat moet worden vermeden. Wel dient de parlementaire
controle te worden versterkt. De commissie-IVD zou hiertoe haar werkzaamheden
kunnen verdiepen en intensiveren. Als de commissie op regelmatige basis bijeen
komt, zal wellicht ook de bereidheid van de minister van BZK groter worden
om informatie met de commissie te delen.Kan de minister ingaan op het vervolgtraject, de implementatie van de
aanbevelingen en het verrichten van eventueel vervolgonderzoek? Ter vermijding
van bureaucratische rompslomp zou in bestaande documenten ruimte gemaakt kunnen
worden voor rapportage over de implementatie van de aanbevelingen. Het gaat
dan om documenten als de memorie van toelichting bij de begroting van het
ministerie van BZK, de verantwoordingsdocumenten in het kader van VBTB en
de jaarverslagen van AIVD en commissie-IVD. Waar het om gaat is, dat de Kamer
zicht moet kunnen houden op de voortgang. Kan de minister dat toezeggen?Hoe kijkt de minister aan tegen een vervolgonderzoek naar het functioneren
van MIVD en AIVD door de commissie-Havermans? De commissie zou daartoe bereid
zijn. Zij kan dan tevens de vinger aan de pols houden bij de uitvoering van
de door het kabinet overgenomen aanbevelingen.Mevrouw Kalsbeek (PvdA) vindt de kabinetsreactie
op het gestelde in het rapport over de samenwerking tussen de AIVD en de politie
nogal lauw. Deze samenwerking krijgt gestalte in de regionale inlichtingendiensten
(RID's). Volgens het rapport zouden de RID's in zowel kwalitatief als kwantitatief
opzicht tekortschieten. De commissie beveelt dan ook een meer fundamentele
bezinning op de positie van de RID's aan. Het valt te betreuren dat de commissie-Havermans
op dit punt geen aanbevelingen heeft gedaan, maar deze mogen van het kabinet
zeker wel worden verwacht. De politiekorpsen bepalen hoeveel menskracht beschikbaar
is voor de RID, en daarmee dus eigenlijk voor het werk van de AIVD. Is dat
wel gewenst? De AIVD krijgt een grote uitbreiding van haar capaciteit. Hoeveel
daarvan komt ten goede aan het inlichtingenwerk op lokaal niveau?De samenwerking tussen AIVD en openbaar ministerie is verre van optimaal.
Voor de opsporing maakt het OM gebruik van de criminele inlichtingeneenheden
(CIE's) van de politie. Het werk van AIVD en CIE gaat steeds meer op elkaar
lijken, maar AIVD en OM dienen verschillende doelen. Het kabinet heeft aangekondigd
de informatie-uitwisseling tussen beide diensten te zullen verbeteren. Hoe
gaat het kabinet dit doen?De commissie-Havermans laat zich ook kritisch uit over de samenwerking
met het lokale bestuur. Hoe kan relevante informatie waarover de AIVD beschikt,
worden doorgegeven aan lokale bestuurders en autoriteiten die verantwoordelijke
functies vervullen? De kabinetsreactie is op dit punt iets te terughoudend.
Kan de minister hier iets meer over zeggen?De meest in het oog springende aanbeveling uit het rapport is dat de AIVD
in zijn geheel onder de minister van BZK zou moeten vallen. Het kabinet zegt
dat het deze aanbeveling overneemt, maar uit de reactie op dit punt blijkt
dat er in hoge mate gewoon wordt «doorgepolderd». Zo blijft de
minister van Justitie verantwoordelijk voor de terreurbestrijding. Ook blijft
de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb) onder de minister
van Justitie vallen. Het ambtelijk voorportaal van de Raad voor de Nationale
Veiligheid wordt afwisselend voorgezeten door de secretaris-generaal van het
ministerie van Defensie en van het ministerie van BZK. Kan de
minister uitleggen waarom het kabinet in zijn reactie dan toch stelt dat de
door de commissie gepercipieerde onduidelijkheden inmiddels afdoende zijn
verhelderd? Met name is het onbegrijpelijk dat de minister van Justitie verantwoordelijk
blijft voor terreurbestrijding. Het is immers de minister van BZK die de meeste
menskracht beschikbaar heeft om de gevolgen van een eventuele terroristische
aanslag aan te pakken. Bovendien is niet meteen duidelijk of een calamiteit
het gevolg is van een aanslag of bijvoorbeeld een bedrijfsongeval.Het is een goede zaak dat de capaciteit van de AIVD wordt uitgebreid.
De dienst schenkt veel aandacht aan islamistisch extremisme en terrorisme,
maar de commissie-Havermans wijst er terecht op dat ook kwesties als non-proliferatie
belangrijke aandachtsgebieden blijven. De dienst mag haar informatiepositie
op deze terreinen niet kwijt raken. Is de minister van mening dat door de
capaciteitsuitbreiding aan zaken die in de praktijk posterioriteit zijn geworden
weer afdoende aandacht kan worden besteed?Het is toe te juichen dat de AIVD zich meer gaat bekommeren om de vraag
hoe zijn handel en wandel overkomt. Bij een volwassen organisatie hoort immers
een volwassen woordvoering. De minister zou de AIVD daartoe de ruimte moeten
geven.Mevrouw Kalsbeek voelt ervoor om de taak van de commissie van toezicht
uit te breiden met toezicht op de organisatie en het functioneren van de AIVD.
De commissie-Havermans heeft aangetoond dat de interne communicatie niet optimaal
is. Toetsen op rechtmatigheid moet heel zorgvuldig gebeuren en dat is alleen
mogelijk als men goed zicht heeft op de organisatie.De heer Eerdmans (LPF) vraagt zich af waarom
het kabinet de aanbeveling om de nationale coördinator inlichtingen-
en veiligheidsdiensten af te schaffen niet heeft overgenomen. Ook over de
positie, de verantwoordelijkheid en de bevoegdheden van de coördinator
voor de terreurbestrijding bestaan twijfels en onduidelijkheid. Hoe gaat de
regering ervoor zorgen dat de aanbevelingen die zij overneemt ook daadwerkelijk
worden uitgevoerd?De commissie-Havermans heeft gesproken met vertegenwoordigers van alle
fracties in de Tweede Kamer, behalve de fracties van VVD, SGP en SP. Waarom
zijn deze fracties niet gehoord?In het rapport wordt gesteld dat de aansturing van de AIVD onduidelijk
en fragmentarisch is. De dienst bevindt zich in een te complexe bestuurlijke
omgeving; er zijn vier ministers en drie nationaal coördinatoren bij
de dienst betrokken. Dit pleit voor de invoering van één minister
van Veiligheid. Het is te hopen dat deze weg met voortvarendheid wordt ingeslagen.Het is begrijpelijk dat de minister terughoudend is met informatie over
de prioriteiten van de AIVD, maar de politiek zou wel degelijk een top-drie
van aandachtpunten moeten kunnen aangeven. Wat is de mening van de minister
daarover? Wat is de top-drie van de minister?Het is naïef om te denken dat parlementaire controle op een geheime
dienst ooit optimaal zal zijn, gelet op het karakter van het werk van de dienst.Personeelsuitbreiding bij de overheid leidt niet per definitie tot betere
prestaties, maar in het geval van de AIVD is een uitbreiding met 325 fte's
zeer nuttig. Wel moet aandacht worden besteed aan de screening van de medewerkers
op veiligheidsaspecten, want er mogen geen concessies worden gedaan aan de
kwaliteit ten behoeve van de kwantiteit.De commissie-Havermans constateert dat de sturende rol van de minister
van BZK sterk dient te worden verbeterd, met name op het gebied van terrorismebestrijding.
Is de minister zich daarvan ten volle bewust?Een punt van zorg vormt de targetlijst van 150 extremisten die onder de
operationele controle van de AIVD vallen. In het rapport staat dat het publiek een te hoog verwachtingspatroon heeft, waaraan de targetlijst
niet kan beantwoorden. Kan de minister aangeven hoe het hiermee staat?Publiek en politiek zouden te hoge verwachtingen hebben van de AIVD, waaraan
de dienst niet kan voldoen. Laat men daar dan eerlijk in zijn en duidelijk
maken wat wel en niet mogelijk is. Dat is ook een middel om onrust weg te
nemen. Het geven van interviews kan aan die openheid zeker bijdragen.Een steeds terugkerend punt van zorg is het stelselmatig bewaken en beveiligen.
In het rapport staat dat het maken van risicoanalyses op dit moment voor de
AIVD nog een probleem is; de kwaliteit en de bruikbaarheid van de producten
in het kader van de beveiligingstaak zijn nog in ontwikkeling. Twee jaar na
de moord op Pim Fortuyn zou het maken van risicoanalyses echter mogelijk moeten
zijn.De heer Van der Staaij (SGP) is ingenomen
met het rapport, dat hij doorwrocht en evenwichtig noemt. Aan de ene kant
worden er conclusies getrokken die niet mals zijn, maar aan de andere kant
heeft de commissie-Havermans vertrouwen in de wil en het vermogen van de functionarissen
binnen de AIVD om de opgedragen taken naar behoren te verrichten.De reactie van het kabinet is summier wat betreft de positie van de regionale
inlichtingendiensten en volgt nadrukkelijk niet de lijn van de commissie op
dat punt. Kan de minister dit toelichten?Het kabinet maakt in zijn reactie in een dubbele drieslag duidelijk wat
het van de AIVD verwacht en wat het de AIVD biedt. Het kabinet biedt een stevige
positionering van de dienst, een betere aansturing en een flinke uitbreiding,
en verwacht open communicatie, intensievere samenwerking en een kwalitatieve
groei. Het kabinet kondigt aan dat veel zaken zullen worden verbeterd en aangepakt,
maar dit vraagt om een duidelijk vervolgtraject, dat inzicht biedt in de uitwerking
van de aanbevelingen.Verbetering van de communicatie is een goede zaak, maar juist omdat het
veiligheidsbelang in het geding is, zal er soms geen volledige informatie
kunnen worden gegeven. Bestaat dan niet het risico dat er een vertekend beeld
ontstaat? De ervaring bij het OM heeft geleerd dat open communicatie een vak
apart is. Als die weg wordt ingeslagen, moet ook worden ingecalculeerd dat
het wel eens mis kan gaan en dat er dan deining ontstaat.De intensivering van de samenwerking is een belangrijke zaak. Hoe staat
het in dat verband met de informatie-uitwisseling tussen het openbaar ministerie
en de AIVD? In zijn reactie op het rapport kondigt het kabinet verbetering
daarvan aan, maar deze wordt ook weer gerelativeerd met verwijzingen naar
verschillen in doel en bevoegdheden van beide instanties. Het kabinet neemt
de strekking van de aanbeveling op dit punt over, wat iets gematigder klinkt
dan het onverbloemd overnemen van de aanbeveling, zoals bij andere punten
gebeurt. Welke concrete stappen worden er gezet om de informatie-uitwisseling
te verbeteren en op welke termijn zijn resultaten te verwachten? Wat is de
reden van de iets meer terughoudende benadering op dit punt?Er is de afgelopen tijd het nodige te doen geweest over de samenwerking
met het lokale bestuur. Wat is de stand van zaken op dat punt? Zijn partijen
het met elkaar eens kunnen worden over de rol van de burgemeester en diens
verantwoordelijkheid voor de veiligheid?De commissie waarschuwt voor een eenzijdige focus op het islamitisch fundamentalisme.
Het is terecht dat deze kwestie hoge prioriteit heeft, maar dit mag inderdaad
niet ten kosten gaan van andere aandachtsgebieden, die ook van uitermate groot
belang zijn.Ter versterking van de controle beveelt de commissie verruiming aan van
het werkterrein van de commissie van toezicht. Hoe verhoudt dit zich tot de
positie van de commissie-IVD van de Tweede Kamer?Volgens de heer De Wit (SP) heeft de commissie-Havermans
geoordeeld dat de AIVD geen realistische strategie heeft, onvoldoende gekwalificeerd
personeel in dienst heeft, te weinig met informatie doet en wars is van samenwerking.
De aanbevelingen van de commissie worden door het kabinet goeddeels overgenomen.
Daartoe is een lijst met actiepunten opgesteld. De aspecten controle en aansturing
blijven echter onderbelicht in de plannen van de minister.De NISA, de Netherlands Intelligence Studies Association vindt dat de
minister nogal laconiek reageert op het geconstateerde gebrek aan sturing
en controle, door alleen te verwijzen naar de brief van 10 september.
Het kabinet miskent de onduidelijkheden in de controle en de aansturing. Hoe
beoordeelt de minister de uitspraken dat er sprake is van een «eilandjescultuur»
en dat er intern noch extern sprake is van voldoende aansturing?De commissie heeft aanbevolen om de coördinatoren zoveel mogelijk
op ministerieel niveau te houden. Daar zit een positieve kant aan, omdat het
voor de Kamer de controle vergemakkelijkt. Is de minister van mening dat gekozen
zou moeten worden voor aansturing op het niveau van de ministers?De taxatie van het kabinet van de kwaliteit van de controle door de commissie-IVD
gaat voorbij aan de scherpe kritiek van de commissie-Havermans. Er is weinig
diepgaande en vruchtbare discussie binnen de commissie-IVD. Zou het niet verstandiger
zijn om de vaste commissie BZK veel meer in te schakelen bij de controle van
de AIVD? Dat heeft het voordeel van de openheid. De beslotenheid moet strikt
worden beperkt tot de zaken die niet in de openbaarheid kunnen worden behandeld.
De Kamer kan dan veel gemakkelijker zaken in de openbaarheid bespreken, zelf
voorstellen doen voor onderzoek en de AIVD om informatie vragen. In elk geval
is uitbreiding van de taak van de commissie van toezicht een goed idee.De commissie-Havermans is van oordeel dat er onvoldoende waarborgen zijn
voor de kwaliteit van het personeel. Onderschrijft de minister deze conclusie?
De NISA is van mening dat er al te gemakkelijk extra personeel wordt aangetrokken.
Vormt de dreiging van terrorisme nog steeds een argument voor personeelsuitbreiding?Met betrekking tot de afgeschermde getuige pleit de heer De Wit voor de
inschakeling van een commissie die ten behoeve van de rechter de informatie
beoordeelt. De rechter moet de kwaliteit van de informatie kunnen toetsen.
Hetzelfde geldt voor de kwaliteit van de informatie die aan de politie wordt
verstrekt. De commissie van toezicht zou hierin een duidelijker rol kunnen
spelen.De verbetering van de samenwerking is een belangrijk punt. De commissie-Havermans
en de commissie van toezicht signaleren een onvoldoende afbakening van taken.
Zo is er sprake van structurele verschillen van inzicht en van miscommunicatie.
Wat gaat de minister in dit opzicht ondernemen?Volgens mevrouw Vos (GroenLinks) maakt het
rapport van de commissie-Havermans duidelijk dat er rond de AIVD problemen
zijn op het gebied van de aansturing, de samenwerking en de democratische
controle. De AIVD presteert nu onder de maat en doet minder dan zij zou kunnen
doen. In dat licht maakt de minister van BZK zich er wat gemakkelijk vanaf.
Op een enkele na worden alle aanbevelingen aangenomen, maar wat betekent de
inhoud van de kabintesreactie nu werkelijk?Volgens de commissie-Havermans moet de minister van BZK de AIVD aansturen.
De minister neemt deze aanbeveling over, maar in het kader van de terrorismebestrijding
heeft de minister van Justitie een grotere rol gekregen. Ook de bewindslieden
van Defensie en Buitenlandse Zaken en de minister-president zijn daarbij betrokken,
en dan is er ook nog een aantal coördinatoren. In zijn brief maakt de
minister niet duidelijk hoe hij de aansturing daadwerkelijk in handen krijgt.
Kan de minister de Kamer ervan overtuigen dat dit daadwerkelijk
gaat gebeuren? De commissie-Havermans stelt terecht vast dat de nationale
coördinator voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten, die onder het
ministerie van Algemene Zaken valt, niet over de bevoegdheden beschikt om
zijn coördinerende rol waar te maken. Waarom neemt het kabinet dan de
aanbeveling om deze coördinator af te schaffen niet over? Daarmee zou
ook de bestuurlijke drukte verminderen. Er is ook onduidelijkheid over de
bevoegdheden en de verantwoordelijkheden van de Nationaal Coördinator
Terrorismebestrijding. Wat is de betekenis van het Kenniscentrum dat onder
deze coördinator valt?Het is de vraag of de voorgestelde maatregelen voldoende zijn om de samenwerking
daadwerkelijk te verbeteren. De AIVD zal de mogelijkheden die de samenwerking
met de politie en met buitenlandse diensten biedt, ten volle moeten benutten.
Uit een eerder onderzoek, uitgevoerd in 1990, zou zijn gebleken dat er toen
al problemen waren rond de interne samenwerking binnen de AIVD. Kan de minister
daarop ingaan? De commissie-Havermans beveelt een fundamentele herbezinning
op de RID's aan, maar de minister doet daar bijzonder weinig mee. De RID's
hebben een onduidelijke positie. Zij dienen twee bazen, de burgemeester en
de korpschefs enerzijds en de AIVD anderzijds. Deze positie moet worden verduidelijkt.
De RID's vervullen een cruciale functie, als ogen en oren van de AIVD. Het
is daarom een ernstige zaak dat de RID's in kwalitatief en kwantitatief opzicht
tekortschieten. Er komt veel extra geld beschikbaar voor de AIVD. Komt dit
ook ten goede aan de kwantitatieve en kwalitatieve verbetering van de RID's?
Wat gaat het kabinet doen om de samenwerking met het lokale bestuur te verbeteren?
In het rapport wordt kritiek geuit op de samenwerking tussen AIVD en MIVD.
De MIVD neemt pas sinds 1 januari 2005 deel aan te Contraterrorisme-Infobox,
maar die bestond al eerder. Wat is daarvoor de reden? Hoe zorgt de minister
voor verbetering van de samenwerking tussen beide diensten?In de kabinetsreactie wordt terecht gesteld dat de speelruimte voor samenwerking
met buitenlandse diensten is beperkt tot de wettelijke kaders. Het aantal
buitenlandse AIVD-liaisons is gering. Volgens buitenlandse diensten slaagt
de AIVD er niet in om unieke intelligence te vergaren. Bovendien zou Europol
vlak na de moord op Theo van Gogh zijn diensten hebben aangeboden, maar dat
aanbod is afgewezen. Wil de minister hierop reageren? Klopt het dat Europol
in zijn bestanden enorm veel informatie tegenkwam over de verdachte en zijn
sociale omgeving? Dit alles illustreert dat de internationale samenwerking
niet goed loopt.Er moet een volwaardige parlementaire controle komen op de organisatie
en het functioneren van de AIVD. Mevrouw Vos pleit voor een model waarbij
een commissie, bestaande uit fractiespecialisten, met de controle wordt belast,
bijgestaan door een staf. De leden van die commissie moeten toegang krijgen
tot operationele informatie, waarover zij uiteraard geheimhouding dienen te
bewaren. Verder moeten zij op eigen initiatief onderzoek kunnen verrichten.
Dergelijke commissies zijn er in bijvoorbeeld Groot-Brittannië en Duitsland.Het antwoord van de ministerDe minister merkt op dat hij het onderwerp
van de controle op de AIVD beschouwt als het primaat van het parlement. Enerzijds
is de AIVD een gewone rijksdienst, die wat de doelmatigheid betreft onder
controle staat van de Algemene Rekenkamer. Voor individuele gevallen is de
Nationale Ombudsman bevoegd. Parlementaire controle wordt uitgeoefend door
de vaste commissie voor BZK. Aan de andere kant is de AIVD een bijzondere
rijksdienst, namelijk wat betreft het gebruik van de bijzondere bevoegdheden.
In verband daarmee is in de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
2002 voorzien in een commissie van toezicht, die de rechtmatigheid toetst
van de wijze waarop de AIVD van haar bevoegdheden gebruik heeft
gemaakt. De commissie-IVD houdt zich bezig met alle aspecten waarop het parlement
in verband met de bijzondere bevoegdheden wil controleren. In principe is
daarmee naar het oordeel van de bewindsman de controle sluitend geregeld,
zij het dat er soms openbaarheidstekorten zijn, maar dat is inherent aan controle
op een geheime dienst; er zullen altijd aspecten zijn die zich niet voor de
openbaarheid lenen. Recentelijk is toegezegd dat de driemaandelijkse rapportage
van de AIVD aan de minister van BZK ook naar de commissie-IVD zal worden gestuurd.
Als de commissie-IVD dat op prijs stelt, is de minister bereid om nader in
kaart te brengen hoe een en ander in andere Europese landen is geregeld. Bij
die internationale verkenning ook zal ook de situatie op dit punt in Canada
worden betrokken.Zelf heeft de bewindsman een voorkeur voor de parlementaire lijn, dat
wil zeggen de commissie-IVD en de vaste commissie voor BZK. De minister laat
echter in het midden hoe de Kamer de controle inricht. Als de Kamer stukken
nodig heeft om haar taak beter te kunnen uitoefenen, kunnen daarover nadere
afspraken worden gemaakt. Er is soms wel iets te verbergen, maar tegenover
de Kamer wordt maximale openheid betracht. Dat de commissie-IVD is uitgebreid
tot de voorzitters van alle fracties vormt daartoe geen beletsel. Overigens
zijn in dit opzicht alle Kamerleden gelijk. Of het nu gaat om fractievoorzitters
of andere Kamerleden, de bewindsman gaat ervan uit dat men zich rekenschap
geeft van de bijzondere verantwoordelijkheid die men op zich neemt wanneer
men in de commissie-IVD wordt benoemd. De minister heeft enige aarzelingen
bij het verstrekken van meer operationele informatie aan een parlementaire
commissie, want voor het functioneren van de AIVD als organisatie zijn er
de genoemde controlemechanismen en daarnaast speelt de gewone departementale
ordedienst een rol, die ook actief is op het gebied van de AIVD. Van de commissie
van toezicht, die de rechtmatigheid toetst, zijn geen signalen ontvangen dat
men gehinderd wordt door een gebrek aan mogelijkheden.Keer op keer blijkt dat de verwachtingen van de samenleving ten aanzien
van de AIVD te hoog gespannen zijn, bijvoorbeeld wat betreft de 150 personen
die door de AIVD in de gaten worden gehouden. Het is feitelijk onmogelijk
om een dergelijke groep dag en nacht volledig operationeel onder controle
te houden, waarmee natuurlijk niet is gezegd dat er niets gebeurt. In dat
verband wijst de bewindsman ook op het belang van uitbreiding van bestuursrechtelijke
bevoegdheden, zoals het opleggen van gebiedsverboden en meldplicht.Het beeld is ontstaan dat de AIVD in onvoldoende mate informatie zou delen
met het lokale bestuur, maar in de praktijk ligt dat genuanceerder. In lang
niet alle gevallen gaat het om informatie die van de AIVD moet komen. Een
burgemeester moet zijn verantwoordelijkheid op het gebied van de openbare
orde en veiligheid kunnen waarmaken, en tevens zijn verantwoordelijkheid als
korpsbeheerder kunnen nemen. Er is echter ook veel informatie waarmee een
burgemeester niets kan doen of waar deze geen enkel belang bij heeft. De discussie
hierover is voor de bewindsman aanleiding geweest om een werkgroep in te stellen,
bestaande uit korpsbeheerders en vertegenwoordigers van de AIVD, het openbaar
ministerie en het ministerie van BZK, teneinde nadere spelregels af te spreken.Het spreekt vanzelf dat de Kamer op de hoogte zal worden gehouden van
de uitvoering van de aanbevelingen. Het ligt het meest voor de hand om dit
te doen in het jaarverslag en in de jaarplanning, zodat de Kamer zicht houdt
op de voortgang. Overigens is het de regering ernst met de uitvoering van
de overgenomen aanbevelingen. Dit geldt ook voor de aanbeveling dat de minister
van BZK in de aansturing een meer centrale rol krijgt. Er gaat gewerkt worden
met een systeem van jaarplanning, en dat betekent dat een deel van de bestuurlijke
drukte verdwijnt. Bij de discussie over de reorganisatie op het gehele veiligheidsterrein
zal ook de optie van één departement voor Veiligheid worden
betrokken. Al met al zal het kabinet daadwerkelijk met de aanbevelingen
aan de slag gaan. Er zijn extra middelen beschikbaar gekomen voor technische
en personele investeringen ter versteviging van de AIVD, waarmee deze dienst
haar taken op een goede manier kan vervullen. Daarnaast worden de aanbevelingen
op het gebied van de aansturing, de open communicatie, de intensivering van
de samenwerking en het verbeteren van de kwaliteit uitgevoerd.De missie van de AIVD kan als volgt worden omschreven: de AIVD staat voor
de nationale veiligheid door tijdig dreigingen en risico's te onderkennen
die niet direct zichtbaar zijn. Hiertoe doet de dienst onderzoek in binnen-
en buitenland. De AIVD deelt gericht kennis en informatie die samenwerkingspartners
en belangendragers in staat stelt gepaste maatregelen te nemen. De AIVD signaleert,
adviseert en mobiliseert anderen en reduceert ook zelfstandig risico's. Hierbij
vervult de dienst zijn eigen rol in het netwerk van overheidsorganisaties
die de veiligheid nationaal en internationaal beschermen.In de kabinetsreactie wordt een integrale visie op kwaliteit en groei
aangekondigd. Inmiddels ligt er een ambitieus, maar realistisch ontwikkelprogramma,
waarin staat welke concrete maatregelen de komende drie jaar zullen worden
getroffen om de kwaliteit van het werk van de dienst te verbeteren en op welke
wijze de snelle groei van de komende jaren zal worden gerealiseerd. Alle direct
op de AIVD gerichte aanbevelingen zijn hierin op samenhangende wijze ondergebracht.
Voor het einde van 2007 moet dit programma grosso modo zijn uitgevoerd en
tot ook voor de buitenwereld zichtbare verbeteringen hebben geleid. De werving
van nieuwe medewerkers is inmiddels in volle gang. Zonder concessies te doen
aan de screening is de doorlooptijd van het wervingsproces teruggebracht van
vijf maanden naar circa drie maanden. De AIVD investeert zwaar in deze nieuwe
medewerkers, ook in termen van opleiding en begeleiding. Op die manier zorgt
de dienst voor intelligente en veilige groei.Het ontwikkelprogramma kan worden beschouwd als een stevige werkafspraak
tussen de minister van BZK en het hoofd van de AIVD. De bewindsman zal zich
voortdurend op de hoogte laten houden van de stand van zaken met betrekking
tot de realisatie. Waar nodig zal bijsturing plaatsvinden. Overigens is er
de afgelopen tijd al het een en ander bereikt. Zo is de omvang van de AIVD
gegroeid tot ongeveer 1000 medewerkers. De bevoegdheden zijn aangepast, onder
meer op het gebied van de buitenlandtaak, en de binnenlandse samenwerking
is geïntensiveerd, bijvoorbeeld door middel van de CT-Infobox. Ook is
de buitenlandse samenwerking uitgebreid; er zijn contacten met meer dan 100
buitenlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De externe communicatie
is versterkt, wat blijkt uit de toename van het aantal openbare rapporten.
De bewindsman zou het op prijs stellen die rapporten in beleidsmatige zin
met de Kamer te bespreken. Dit alles neemt niet weg dat er nog veel moet gebeuren
om de organisatie zo te laten functioneren dat deze aan reële verwachtingen
van de buitenwereld kan voldoen.De druk op de AIVD is de afgelopen jaren behoorlijk toegenomen, als gevolg
van de dreiging van het terrorisme, de kwetsbare positie van individuen die
een uitgesproken mening hebben en de explosieve media-aandacht voor de dienst.
Dit zijn allemaal elementen waarvan enkele jaren geleden nog geen sprake was.
Ook minder zichtbare ontwikkelingen hebben gevolgen gehad voor de dienst.
Daarbij valt te denken aan veranderingen in de samenleving als globalisering
en digitalisering, aan het toegenomen belang dat door verschillende overheidsinstellingen
wordt gehecht aan informatie en producten van de AIVD en aan het toegenomen
belang van veiligheid binnen de samenleving. Dit alles maakt dat de dienst
opereert in een dynamisch speelveld. Dat de dienst daarop intensief heeft
geanticipeerd wordt duidelijk uit de titel van het rapport van de commissie-Havermans:
«de AIVD in verandering». Er is sprake van een dynamiek binnen
de organisatie, die voortkomt uit de organisatie zelf in de vorm
van een drang om dingen beter te willen voldoen en te willen voldoen aan reële
verwachtingen.De minister heeft er het volste vertrouwen in dat de verbeterslag waarvoor
de AIVD de komende jaren staat, met succes kan worden uitgevoerd, zodat Nederland
ook in de toekomst beschikt over een inlichtingen- en veiligheidsdienst die
adequaat kan reageren op bedreigingen van de nationale veiligheid en een volwaardige
bijdrage kan leveren aan het voldoen aan informatievragen van de verschillende
belangendragers. De dienst zal deze verbeterslag moeten combineren met de
dagelijkse taakuitvoering, die van even vitaal belang is.Het is inderdaad van belang om onnodige bestuurlijke drukte te vermijden
of te verminderen. Er is echter ook behoefte aan samenwerking, coördinatie
en regie. Bij de bestrijding van terrorisme, radicalisering en andere dreigingen
tegen de nationale veiligheid is een groot en toenemend aantal partijen betrokken.
Het kabinet heeft op dit punt een evenwichtige oplossing bereikt. Zo is één
minister verantwoordelijk gesteld voor de aansturing van de AIVD en voor de
prioritering binnen de taken van de dienst. Deze bewindspersoon zal de sturing
en de planning van de AIVD afstemmen met andere partners en belangendragers.
Dit vindt zijn neerslag in een jaarplan van de AIVD, dat wordt vastgesteld
door de Raad voor de Nationale Veiligheid en ter accordering wordt voorgelegd
aan de ministerraad. Er is geen tegenstrijdigheid tussen aansturing door één
hand en coördinatie en regie op specifieke dossiers. Coördinatie
en regie zouden moeten leiden tot winst in termen van efficiency en effectiviteit.
Zo heeft de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding een belangrijke
coördinerende en regisserende rol op het gebied van het contraterrorismebeleid
en niet in de laatste plaats met betrekking tot beleidsopvolging. De bewindsman
vertrouw erop dat de NCTb zijn meerwaarde zal bewijzen. Dit geldt ook voor
de nationale coördinator voor de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
en voor de coördinator bewaken en beveiligen. De verdere discussie hierover
is geplaatst in de lijn van de discussie over de resultaten van het rapport
van de commissie-Brinkman. De instelling van één ministerie
van Veiligheid zal ook bij deze discussie worden betrokken.De CT-Infobox is ondergebracht bij de AIVD en valt onder de verantwoordelijkheid
van de minister van BZK. Dit houdt in dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding
niet de bevoegdheid heeft om namens de minister van Justitie aanwijzingen
en opdrachten aan de AIVD te geven. Wel is afgesproken dat informatie wordt
gedeeld. Afstemming vindt plaats in het wekelijkse terreuroverleg tussen de
ministers van BZK en Justitie.De minister benadrukt dat de onafhankelijkheid van de AIVD-analyses nooit
in het gedrang mag komen als gevolg van regisserende of coördinerende
mechanismen, want anders verliest de samenleving het vertrouwen in de informatie
van de dienst.De commissie-Havermans constateert dat de AIVD geen nieuwe bevoegdheden
nodig heeft, maar de aanbeveling op dat punt brengt geen wijziging in een
aantal voorgenomen maatregelen, zoals de vergroting van de armslag bij toepassing
van verschillende vormen van geautomatiseerde data-analyse, waarbij met name
de geautomatiseerde gegevensbestanden van derden in ruimere mate betrokken
moeten kunnen worden, en de verruiming van de mogelijkheid tot verstoring
door de diensten. Het desbetreffende wetsvoorstel is gereed en zal naar verwachting
in mei 2005 aan de ministerraad worden voorgelegd. Hoewel de AIVD op dit moment
geen behoefte heeft aan nieuwe bevoegdheden, heeft de dienst met de toegenomen
bedreigingen voor de nationale veiligheid wel te kampen met een tekort aan
menskracht om haar taken goed uit te oefenen. Dit tekort zal in de komende
jaren worden aangezuiverd.De mogelijkheid wordt onderzocht om burgemeesters en commissarissen van
de Koningin voorafgaand aan hun benoeming een veiligheidsonderzoek te laten
ondergaan, ongeacht de mogelijke invoering van de gekozen burgemeester. In
eerste instantie gaan de gedachten ernaar uit om een en ander
te regelen in het wetsvoorstel dat wordt vervaardigd naar aanleiding van de
evaluatie van de Wet veiligheidsonderzoeken. De minister streeft ernaar, dit
wetsvoorstel in de zomer van 2005 aan de Kamer aan te bieden. De burgemeesters
en de CdK's zullen worden betrokken bij de overweging om hun functie al dan
niet als vertrouwensfunctie aan te wijzen. De minister zal ook nader studeren
op de mogelijkheid om onderzoek te doen naar te benoemen ministers en staatssecretarissen
alsmede naar nieuwe leden van het Koninklijk Huis. Het voornemen bestaat om
concrete uitwerkingsvoorstellen, op basis waarvan de AIVD een afgebakend onderzoek
zal kunnen instellen, nog dit jaar aan de Kamer te zenden. Het gaat daarbij
om raadpleging van open en gesloten bestanden en het voeren van gesprekken,
waarbij overigens in geen geval bijzondere inlichtingenmiddelen kunnen worden
ingezet. Anders dan bij een veiligheidsonderzoek voor een vertrouwensfunctie
zal er geen sprake zijn van een verklaring van geen bezwaar of van een weigering
daarvan.Het is van groot belang dat terrorisme en radicalisering door alle bestuursorganen
op alle niveaus en met alle hun ter beschikking staande middelen worden bestreden.
De minister rekent het tot zijn taak om op lokaal niveau in dit opzicht een
aantal bestuurlijke acties in gang te zetten.Wat betreft de samenwerking tussen AIVD en politie kan worden gewezen
op het project «Keten en Kwaliteit AIVD – politie – RID»,
dat is gericht op het verbeteren van de kwaliteit en de effectiviteit van
de RID's. Met het wetsvoorstel Wet politiegegevens, dat nu bij de Raad van
State ligt, wordt de mogelijkheid bevorderd om de AIVD toegang te geven tot
politiebestanden.De intensieve samenwerking met het openbaar ministerie blijkt uit het
uitbrengen van ambtsberichten en het verrichten van arrestaties van personen
die van terroristische activiteiten worden verdacht.Binnenkort zal er een convenant worden gesloten om de samenwerking en
de informatie-uitwisseling tussen AIVD en MIVD beter te structureren. Verder
is er sprake van uitwisseling op personeelsgebied. Zo is er onlangs in de
directieraad van de AIVD een voormalige medewerker van de KLPD benoemd, en
zal binnenkort een medewerker van de AIVD in de top van de MIVD worden benoemd,
zodat ook langs de personele lijnen de samenwerking wordt verbeterd. Er wordt
ook gewerkt aan gezamenlijke opleidingen en op een aantal terreinen zijn er
gemeenschappelijke teams ingesteld. Verder is er sprake van inzicht in elkaars
operaties. Over de voortgang van een en ander wordt aan de minister van BZK
gerapporteerd door middel van voortgangsberichten. Over de stand van zaken
met betrekking tot de voortgang in de uitvoering van de aanbevelingen wordt
langs reguliere weg gerapporteerd aan de Kamer, teneinde het proces zo transparant
mogelijk te maken.Op het terrein van vreemdelingen en migratie wordt intensiever samengewerkt
met de IND. Overigens werken IND, KLPD, MIVD en OM met de AIVD samen in de
CT-Infobox. Met een grote regelmaat worden aan de IND ambtsberichten uitgebracht,
zodat deze dienst maatregelen kan nemen als daar aanleiding voor is.Met het oog op de samenwerking op lokaal niveau is het Strategisch Beraad
Veiligheid ingesteld. Hierin participeren de minister van BZK, de minister
van Justitie, de VNG en het IPO, alsmede de AIVD. In dit verband is ook de
gemaakte afspraak met de raad van hoofdcommissarissen relevant, omdat die
betrekking heeft op de informatiebehoefte van het lokale bestuur. Voor de
versterking van de RID's zijn 75 fte's beschikbaar. Voor een deel wordt dit
betaald uit de analyse-enveloppe en voor het overige uit de BZK-begroting.
Het is overigens niet de bedoeling om de capaciteitsuitbreiding over alle
politieregio's te verdelen. De prioriteit zal daar worden gelegd waar de grootste
behoefte bestaat. Naar het oordeel van de bewindsman worden daarmee de belangrijkste
problemen opgelost. Beheersmatig valt de RID onder de politie, maar qua aansturing
is er een gezagsverhouding met de AIVD.De minister van BZK heeft een verantwoordelijkheid voor het verwachtingenmanagement,
maar het is inderdaad zo dat ook de directeur van de dienst ruimte dient te
krijgen op dit gebied, waarbij moet worden gezocht naar reële mogelijkheden.
Het uitbrengen van notities zal worden gecontinueerd.Met behulp van de personele uitbreiding zal weer voldoende aandacht kunnen
worden gegeven aan de taken van de dienst op het gebied van onder meer gewelddadig
politiek activisme, klassiek terrorisme, activiteiten van buitenlandse inlichtingendiensten,
non-proliferatie en radicalisering onder niet-islamitische minderheden.Informatie van de AIVD die ter beschikking wordt gesteld voor opsporing
en vervolging wordt in beginsel ontdaan van de vermelding van bronnen en van
aanwijzingen over de wijze waarop de informatie is verkregen. Dit neemt niet
weg dat de verstrekte informatie vaak zicht zal bieden op zaken die in het
belang zijn van effectief inlichtingenwerk, en daarom geheim gehouden zouden
moeten worden. Dit dilemma is in een aantal gevallen onoplosbaar. Er zullen
zich altijd gevallen voordoen waarbij justitieel ingrijpen, gelet op de aanwezige
risico's, onvermijdelijk is. Het is mogelijk dat de afloop van de justitiële
zaak twijfelachtig is, en de zaak inlichtingenmatig verder moet worden onderzocht,
waarbij deze dan soms kan worden geschaad. Het is zaak om zorgvuldig met dit
soort situaties om te gaan en in goed overleg met alle betrokken partijen
te bezien hoe de verschillende belangen zo goed mogelijk kunnen worden gediend.De bewindsman zegt toe de minister van Defensie in kennis te zullen stellen
van de suggestie van de Kamer voor een nadere opdracht aan de commissie-Havermans
voor een onderzoek van de MIVD.Een fundamentele herbezinning op de organisatie en het functioneren van
de RID's is niet nodig om de door de commissie-Havermans bepleite verbeteringen
door te voeren, waaronder een betere aansluiting met de CIE's. Eerst moeten
de resultaten van het ingezette kwaliteitstraject worden afgewacht. Er zijn
ook enkele praktische redenen om niet over te gaan tot fusie van de verschillende
inlichtingenfuncties. Het verlenen van de artikel 60-status aan de CIE zou
leiden tot juridische complicaties bij de uitvoering van de desbetreffende
taak. Artikel 60-functionarissen zijn gebonden aan een geheimhoudingsplicht
en mogen geen bevoegdheden uitoefenen op het terrein van het opsporen van
strafbare feiten. Bovendien moet de verwerking van gegevens ten behoeve van
de AIVD strikt gescheiden blijven van de verwerking van gegevens ten behoeve
van andere doeleinden. Integratie van RID en CIE is derhalve ongewenst. Wel
worden mogelijkheden voor samenwerking onderzocht en in de praktijk beproefd.De zogenaamde E-taak van de AIVD is volop in ontwikkeling. Kern hiervan
is, dat niet alleen aandacht bestaat voor de concrete dreigingen op basis
van onderzoek naar bedreigers, maar ook voor potentiële dreigingen, bezien
vanuit de bedreigde. Dit laatste wordt ook wel de risicobenadering genoemd.
De AIVD zal pas na de daarvoor noodzakelijke wijziging van de WIV alle producten
ten behoeve van de coördinator bewaking en beveiliging volwaardig kunnen
aanbieden. Totdat de wet is aangepast, mag de AIVD geen gericht onderzoek
instellen naar potentiële dreigingen buiten de aandachtsgebieden van
de dienst en geen persoons- of organisatiegerelateerde gegevens vastleggen.
De huidige wet beperkt dit type onderzoek tot situaties waarin sprake is van
een ernstig vermoeden van een gevaar voor de democratische rechtsorde, de
veiligheid of andere gewichtige belangen van de staat. De AIVD kan daarom
de risico's gezien vanuit de bedreigde nog niet volledig in kaart brengen,
en evenmin de risicobenadering volledig uitvoeren. Hoewel de risicobenadering
nog niet volledig is ingevoerd, besteedt de AIVD al veel aandacht aan potentiële
dreigingen binnen de huidige aandachtsgebieden van de dienst in de dreigingsinschattingen
die worden uitgebracht. De verwachting is dat de benodigde wetswijziging in
de loop van dit jaar zal worden gerealiseerd. Er zijn overigens
al enkele pilots gestart ten behoeve van de vervaardiging van dreigings- en
risicoanalyses. De ervaringen uit die pilots zullen worden betrokken bij toekomstige
analyses.Inderdaad is er aan het begin van de jaren negentig een rapport opgesteld
door het bureau AEF naar aanleiding van de reorganisatie van de BVD. In dat
rapport kwamen problemen rond de interne samenwerking binnen de dienst aan
de orde. De minister wijst erop dat het bijzondere karakter van de AIVD met
zich brengt dat er een balans moet worden gevonden tussen het delen van informatie
en een optimale samenwerking. Sinds de verschijning van het bewuste rapport
is er overigens wel het een en ander gebeurd.De voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Noorman-den UylDe griffier van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De GierXNoot1Samenstelling:Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), voorzitter,
Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Van Beek
(VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep
Wilders), De Pater-van der Meer (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Wolfsen (PvdA),
Spies (CDA), Eerdmans (LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Haverkamp (CDA),
Van Fessem (CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA),
Szabó (VVD) en Van Hijum (CDA).Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Kant (SP), Rijpstra
(VVD), Slob (ChristenUnie), Hirsi Ali (VVD), Griffith (VVD), Rambocus (CDA),
Van Gent (GroenLinks), Çörüz (CDA), Hermans (LPF), Van Haersma
Buma (CDA), Koer Kaya (D66), Bruls (CDA), Van Bochove (CDA), Algra (CDA),
Hamer (PvdA), Varela (LPF), Leerdam (PvdA), Balemans (VVD), Eski (CDA) en
Vergeer (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29876-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl