Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23478, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

19-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23478 nr. 6

07-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDEFGHIJArtikel 15Artikel 15aArtikel 15bKLMArtikel 17aNToelichting AlgemeenOnderdelen AB en HC en FDEJArtikel 15Artikel 15aArtikel 15bKMNOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23478Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 478Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureausnr. 6NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 7 juni 1995Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd: AArtikel 1, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:1. Onderdeel b komt te luiden:b. regio: de politieregio, bedoeld in artikel 21, eerste lid, van de Politiewet
1993;.2. In onderdeel h wordt «aan derden.» vervangen door: aan
derden;.3. Aan het eerste lid wordt een nieuw onderdeel toegevoegd dat komt te
luiden:i. luchtvaartterrein: een luchtvaartterrein als bedoeld in artikel 6,
eerste lid, onder c, van de Politiewet 1993. BArtikel 5 wordt als volgt gewijzigd:1. In het tweede lid, wordt «Een ambtenaar, belast met de opsporing
van strafbare feiten,» vervangen door: Een ambtenaar als bedoeld in
de artikelen 141 onderscheidenlijk 142, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering.2. Het derde lid komt als volgt te luiden:3. Het tweede lid is niet van toepassing op buitengewoon opsporingsambtenaren
die behoren tot een particuliere beveiligingsorganisatie die, of een onderdeel
daarvan dat door Onze Minister is aangewezen als een categorie of eenheid
als bedoeld in artikel 142, eerste lid, onder b, van het Wetboek van Strafvordering.3. In het vierde lid wordt «in overeenstemming met Onze Minister»
vervangen door: in overeenstemming met Onze Minister en Onze andere Minister
wie het aangaat. CIn artikel 6, onderdeel a, wordt «het materieel» vervangen
door: het materieel en de uitrusting. DArtikel 7 wordt als volgt gewijzigd:1. In het tweede lid wordt «het hoofd van plaatselijke politie in
de gemeente waar de beveiligingsorganisatie of het recherchebureau dan wel
een onderdeel daarvan is gevestigd» vervangen door: de korpschef van
het politiekorps in de regio waar de beveiligingsorganisatie of het rechterchebureau
dan wel een onderdeel daarvan is gevestigd. Indien de beveiligingsorganisatie
of het recherchebureau dan wel een onderdeel daarvan is gevestigd op een luchtvaartterrein,
wordt de toestemming, bedoeld in de eerste volzin, verleend door de commandant
van de Koninklijke marechaussee.2. In het derde lid wordt «het hoofd van plaatselijke politie dat
in de vergunning is aangewezen» vervangen door: de korpschef die in
de vergunning is aangewezen.3. Na vernummering van het vierde en vijfde lid tot het vijfde en zesde
lid, wordt na het derde lid een nieuw vierde lid ingevoegd, luidende:4. Indien het gewenst is in verband met de plaats waar een
beveiligingsorganisatie of recherchebureau werkzaamheden verricht, dat de
toestemming, bedoeld in het tweede lid, wordt verleend door een andere korpschef
dan de in dat lid bedoelde korpschef of commandant, kan Onze Minister een
andere korpschef aanwijzen. Indien aan de eerste volzin toepassing is gegeven,
oefent de korpschef of commandant, bedoeld in het tweede lid, voor deze beveiligingsorganisaties
en recherchebureaus de bevoegdheid niet uit.4. Aan het vijfde lid wordt de volgende volzin toegevoegd: Voor de tewerkstelling
van de overige opsporingsambtenaren wordt de toestemming slechts verleend
na het overleggen van de ontheffing, bedoeld in artikel 5, vierde lid, en
indien de desbetreffende persoon beschikt over de benodigde bekwaamheid.5. Aan artikel 7 wordt een nieuw zevende lid toegevoegd, luidende:7. De toestemming, bedoeld in het eerste en tweede lid, wordt
verleend na de betaling van een vergoeding van kosten aan het Rijk of de regio.
Onze Minister stelt bij ministeriële regeling regels met betrekking tot
de kostenvergoeding. EArtikel 8 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt «door een beveiligingsorganisatie»
vervangen door: door een beveiligingsorganisatie of recherchebureau.2. In het tweede lid wordt «Een beveiligingsorganisatie» vervangen
door: Een beveiligingsorganisatie of recherchebureau. FArtikel 9 wordt als volgt gewijzigd:1. Na vernummering van het derde tot en met het vijfde lid tot zevende
tot en met negende lid, worden de volgende nieuwe leden ingevoegd, luidende:3. Een beveiligingsorganisatie of recherchebureau aan welke
een vergunning is verleend, draagt er zorg voor dat de personen die zijn belast
met beveiligingswerkzaamheden onderscheidenlijk recherchewerkzaamheden, bij
de uitvoering van hun werkzaamheden geen handboeien dragen, tenzij Onze Minister,
na overleg met Onze Minister van Binnenlandse Zaken, daarvoor toestemming
heeft verleend. Aan de toestemming kunnen voorwaarden worden verbonden.4. Personen die zijn belast met beveiligingswerkzaamheden onderscheidenlijk
recherchewerkzaamheden en ten behoeve van wie toestemming voor het dragen
van handboeien is verleend, zijn, in afwachting van de komst van
de politie, bevoegd tot het aanleggen van handboeien bij personen die zijn
aangehouden ingeval van ontdekking op heterdaad, indien de aangehouden personen
zich trachten te onttrekken aan hun aanhouding of indien zij een gevaar vormen
voor hun leven of veiligheid of die van anderen en die onttrekking onderscheidenlijk
dat gevaar niet op andere wijze kan worden voorkomen. Het gebruik van handboeien
dient redelijk en gematigd te zijn.5. De persoon die handboeien heeft gebruikt, meldt dit gebruik
aan de opsporingsambtenaar aan wie de aangehouden persoon wordt overgedragen.
De opsporingsambtenaar vermeldt het gebruik van handboeien in het proces-verbaal
van de aanhouding.6. Onze Minister kan de toestemming tot het dragen van handboeien
intrekken, indien blijkt dat bij herhaling het gebruik van handboeien niet
overeenkomstig het vierde en vijfde lid heeft plaatsgevonden.2. Het zevende lid komt te luiden als volgt:7. Onze Minister kan bij ministeriële regeling bepalen
dat de in het tweede, derde en zesde lid bedoelde bevoegdheden, in de daarbij
aan te wijzen gevallen worden uitgeoefend door de korpschef van het politiekorps
in de regio, waar een beveiligingsorganisatie werkzaamheden verricht, dan
wel door de commandant van de Koninklijke marechaussee, indien een beveilingsorganisatie
werkzaamheden verricht op een luchtvaartterrein. Hij kan ter zake nadere regels
stellen. In de bij ministeriële regeling aangewezen gevallen kan Onze
Minister de bevoegdheden, bedoeld in het tweede, derde en zesde lid, niet
meer uitoefenen. Indien de hiervoor bedoelde bevoegdheden betrekking hebben
op het verlenen van toestemming tot het dragen van handboeien wordt de ministeriële
regeling in overeenstemming met Onze Minister van Binnenlandse Zaken vastgesteld.
In dat geval vervalt de verplichting tot overleg, bedoeld in het derde lid.3. In het negende lid wordt «als bedoeld in het vierde lid»
vervangen door: aan welke een vergunning is verleend. GHet vijfde lid van artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:1. «het hoofd van plaatselijke politie van de gemeente waar de desbetreffende
persoon woonachtig is» wordt vervangen door: de korpschef van het politiekorps
in de regio waar de desbetreffende persoon woonachtig is.2. «een hoofd van plaatselijke politie dat» wordt vervangen
door: een korpschef of de commandant van de Koninklijke marechaussee die. HIn het eerste lid van artikel 11 wordt «de bezoldigde politieambtenaren,
belast met de opsporing van strafbare feiten» vervangen door: de ambtenaren,
bedoeld in artikel 141, onder b en c, van het Wetboek van Strafvordering. IArtikel 12 wordt als volgt gewijzigd.1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd:a. In de eerste volzin wordt «Het hoofd van plaatselijke politie
in de gemeente» vervangen door: De korpschef van het politiekorps in
de regio.b. Na de eerste volzin wordt de volgende volzin ingevoegd: Indien een
beveiligingsorganisatie of recherchebureau aan welke een vergunning is verleend,
werkzaamheden verricht op een luchtvaartterrein, worden de aanwijzingen bedoeld
in de eerste volzin gegeven door de commandant van de Koninklijke marechaussee. 2. In het tweede lid wordt «het hoofd van plaatselijke politie van
deze gemeente.» vervangen door: de korpschef van het politiekorps in
de regio waarin deze gemeente gelegen is. Indien een beveiligingsorganisatie
aan welke een vergunning is verleend, een begin maakt met nieuwe beveiligingswerkzaamheden
op een luchtvaartterrein, informeert zij hierover de commandant van de Koninklijke
marechaussee.3. Het derde lid wordt als volgt gewijzigd:a. «de hoofden van plaatselijke politie» wordt vervangen door:
de korpschef onderscheidenlijk de commandant van de Koninklijke marechaussee
algemene en bijzondere.b. Aan het slot wordt een zin toegevoegd die luidt: Algemene aanwijzingen
aan de korpschef worden verstrekt door tussenkomst van de korpsbeheerder. JArtikel 15 wordt vervangen door drie artikelen, luidende: Artikel 151. Indien wordt gehandeld in strijd met het bepaalde bij of krachtens
artikel 4, vijfde of zesde lid, 6, 7, eerste, tweede of vijfde lid, 8, tweede
lid, 9, 10, eerste, derde of vierde lid, 11, tweede lid, of 12, eerste of
tweede lid, kan Onze Minister ter zake van de overtreding aan de houder van
de vergunning bij beschikking een bestuurlijke boete opleggen van ten hoogste
vijfentwintigduizend gulden.2. De hoogte van de boete wordt afgestemd op de ernst van de overtreding
en de omstandigheden waarin de vergunninghouder verkeert. Onze Minister legt
geen boete op indien de vergunninghouder aannemelijk maakt dat hem van de
overtreding geen verwijt kan worden gemaakt.3. De beschikking vermeldt in ieder geval:a. de hoogte van de boete,b. de termijn waarbinnen de boete moet worden betaald,c. het feit ter zake waarvan de boete wordt opgelegd alsmede het overtreden
wettelijk voorschrift onderscheidenlijk de overtreden bepaling end. een aanduiding van de plaats waar en van het tijdstip waarop de overtreding
is begaan.4. De bevoegdheid tot het opleggen van een boete vervalt twee jaar nadat
de overtreding is begaan. Artikel 15a1. Met het onderzoek naar een overtreding als bedoeld in artikel 15 zijn
belast de in artikel 11, eerste lid, bedoelde ambtenaren en de door Onze Minister
aangewezen andere ambtenaren.2. Ten dienste van het onderzoek beschikken zij over de in artikel 11,
tweede en derde lid, bedoelde bevoegdheden.3. Indien Onze Minister of een ambtenaar als bedoeld in het eerste lid
jegens de vergunninghouder een handeling verricht waaraan deze in redelijkheid
de gevolgtrekking kan verbinden dat aan hem wegens een bepaald feit een boete
zal worden opgelegd, is de vergunninghouder niet langer verplicht terzake
van dat feit enige verklaring af te leggen. De vergunninghouder wordt hiervan
in kennis gesteld voordat hem mondeling terzake om informatie wordt gevraagd.4. Indien Onze Minister voornemens is een boete op te leggen, geeft hij
de vergunninghouder daarvan kennis onder vermelding van het feit terzake waarvan
het voornemen bestaat en van de gronden waarop het voornemen berust. De vergunninghouder
wordt in de gelegenheid gesteld daarover naar keuze
schriftelijk of mondeling zijn zienswijze naar voren te brengen. Artikel 15b1. De werking van de beschikking waarbij een boete wordt opgelegd, wordt
opgeschort totdat de bezwaartermijn is verstreken of, indien bezwaar is gemaakt,
op het bezwaar is beslist.2. Indien de boete niet is betaald binnen de overeenkomstig artikel 15,
derde lid, onderdeel b, bepaalde termijn, wordt de vergunninghouder schriftelijk
bevolen binnen twee weken alsnog het bedrag van de boete, verhoogd met de
kosten van de aanmaning, te betalen.3. Bij gebreke van betaling kan Onze Minister de boete, verhoogd met de
op de aanmaning en invordering betrekking hebbende kosten, bij dwangbevel
invorderen.4. De bevoegdheid tot invordering vervalt binnen twee jaar nadat de beschikking
inzake oplegging van de boete onherroepelijk is geworden.5. Het dwangbevel wordt op kosten van de overtreder bij deurwaardersexploit
betekend en levert een executoriale titel op in de zin van het Tweede Boek
van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.6. Gedurende zes weken na de dag van betekening staat verzet tegen het
dwangbevel open door dagvaarding van de Staat. Het verzet schorst de tenuitvoerlegging.
Op verzoek van de Staat kan de rechter de schorsing van de tenuitvoerlegging
opheffen. KArtikel 16 wordt als volgt gewijzigd.1. In het tweede lid wordt «5 en 6» vervangen door: 4 en 5.2. In het derde lid wordt «In artikel 5» vervangen door: In
artikel 4. LArtikel 17 komt als volgt te luiden:Artikel 1, onder 4°, van de Wet op de economische delicten
wordt als volgt gewijzigd:1. De woorden «de Wet op de weerkorpsen en de particuliere beveiligingsorganisaties,
de artikelen 5, 7, tweede lid, 8, derde lid, en 9, eerste lid» vervallen.2. In de alfabetische opsomming wordt ingevoegd: de Wet particuliere beveiligingsorganisaties
en recherchebureaus, de artikelen 2 en 5, tweede en vierde lid. MNa artikel 17 wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende: Artikel 17aIn artikel 13 van de Wet Sociale Werkvoorziening wordt onder vernummering
van het zevende lid tot achtste lid een nieuw lid ingevoegd, luidende:7. Een werkobject kan beveiligingswerkzaamheden bevatten als
bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder c, van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties
en recherchebureaus. NNadat in artikel 19 voor de tweede volzin het cijfer 2. is geplaatst,
wordt na de eerste volzin het volgende onderdeel ingevoegd:1. In artikel 15, eerste lid, onder c, wordt na «korpschefs van
een regionaal politiekorps» ingevoegd: en de commandant van de Koninklijke
marechaussee. Toelichting AlgemeenDeze nota van wijziging voorziet in de aanpassing van het wetsvoorstel
aan de terminologie van het nieuwe politiebestel, het kabinetsstandpunt inzake
«Handhaving door bestuurlijke boeten», de regulering van het gebruik
van handboeien en enkele andere aanpassingen. Onderdelen AVolgens het systeem van de Invoeringswet Politiewet 1993 (artikel 15)
wordt in het wetsvoorstel het begrip «hoofd van plaatselijke politie»
telkens vervangen door korpschef. De korpschef van een regionaal politiekorps
vervult de taken en oefent de bevoegdheden uit die in het verleden het hoofd
van plaatselijke politie vervulde en uitoefende. In artikel 1, onder b, vervalt
de definitie van hoofd van plaatselijke politie. In plaats daarvan wordt de
definitie opgenomen van: regio. In de artikelen 7, 9, 10, 12 van het wetsvoorstel
(onderdelen D, F, G, I) wordt «het hoofd van plaatselijke politie»
vervangen door: korpschef van het politiekorps in de regio. In artikel 12
is de bevoegdheid van de Minister van Justitie opgenomen algemene en bijzondere
aanwijzingen te geven aan het hoofd van plaatselijke politie/de korpschef.
Aan het derde lid (onderdeel I, onder 3) is thans een zinsnede toegevoegd,
waarin is neergelegd dat de Minister van Justitie de algemene aanwijzingen
aan de korpschef door tussenkomst van de korpsbeheerder verstrekt. Voor een
toelichting op de toevoeging wordt verwezen naar de brief van de Ministers
van Justitie en van Binnenlandse Zaken over het hoofd van plaatselijke politie
en de positie van de korpsbeheerder (Kamerstukken II, 1993/94, 23 088,
nr. 13).Tevens is onder i een definitie gegeven van luchtvaartterrein, in verband
met de nieuwe situatie op de luchthaven Schiphol en andere door de Ministers
van Justitie, van Binnenlandse Zaken en van Defensie aangewezen luchthavens.
Op grond van artikel 6, eerste lid, onder c, van de Politiewet 1993, is op
deze plaatsen de Koninklijke marechaussee belast met de uitvoering van de
politietaak. Met het oog daarop wordt het toezicht op de naleving van de Wet
particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus, bedoeld in artikel
11 van het wetsvoorstel, op de luchthavens uitgevoerd door de Koninklijke
marechaussee. De Koninklijke marechaussee wordt dagelijks geconfronteerd met
de beambten van de particuliere beveiligingsorganisaties of recherchebureau's
die op de luchtvaartterreinen werkzaamheden uitvoeren. Het ligt dan ook voor
de hand dat de taken en de bevoegdheden van de korpschef – met name
de bevoegdheid tot het geven van aanwijzingen, bedoeld in artikel 12, eerste
lid – worden uitgevoerd door de commandant van de Koninklijke marechaussee.
Die bevoegdheid kan niet los worden gezien van de uitvoering van de politietaak
op de luchthaven. In de artikelen 7, 9, 10 en 12 wordt op de luchtvaartterreinen,
waar de Koninklijke marechaussee de politietaak uitoefent, de commandant van
de Koninklijke marechaussee bevoegd, voor zover het de uitoefening van taken
of bevoegdheden betreft die elders door de korpschef worden uitgeoefend.
Uit de formulering van de desbetreffende bepalingen blijkt dat de korpschef
van het politiekorps in de regio waar de luchthaven is gelegen, niet bevoegd
is, zodat wordt voorkomen dat twee functionarissen bevoegd zijn. B en HAls gevolg van de terminologie in de artikelen 67 en 68 van de Politiewet
1993 worden de begrippen «ambtenaar, belast met de opsporing van strafbare
feiten» en «bezoldigde politie-ambtenaren, belast met de opsporing
van strafbare feiten» vervangen door begrippen die overeenstemmen met
de nieuwe artikelen 141 en 142 van het Wetboek van Strafvordering. De woorden
«Een ambtenaar, bedoeld in de artikelen 141 onderscheidenlijk 142, eerste
lid, van het Wetboek van Strafvordering» in artikel 5, tweede lid, (onderdeel
B, onder 1) omvatten alle categorieën opsporingsambtenaren. Zoals op
blz. 5 van de memorie van toelichting al is vermeld, gaat het in het derde
lid van artikel 5 om personeelsleden van particuliere beveiligingsorganisaties
die in het kader van hun werk als buitengewoon opsporingsambtenaar zijn aangewezen,
zoals bijvoorbeeld de spoorwegpolitie. De wijziging van het vierde lid van
artikel 5 is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat ook andere ministers onder
wie een opsporingsambtenaar ressorteert, worden betrokken bij het verlenen
van een ontheffing.In artikel 11, eerste lid (onderdeel H), is de omschrijving van de ambtenaren
die zijn belast met de handhaving van de wet, gewijzigd. Onder de woorden
«de ambtenaren, bedoeld in artikel 141, onder b, onderscheidenlijk c,
van het Wetboek van Strafvordering» zijn begrepen de politieambtenaren,
bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder a en c, en tweede lid van de Politiewet
1993 en de militairen van de Koninklijke marechaussee die zijn aangesteld
voor de uitvoering van de politietaak, bedoeld in artikel 6 van de Politiewet
1993. C en FZoals in de antwoorden op de schriftelijke vragen De Graaf/Scheltema-de
Nie over het gebruik van handboeien door particuliere beveiligingsmedewerkers
(Aanhangsel van de Handelingen II 1994/95, nrs 167 en 392) is aangekondigd,
bevat artikel 9 een regeling ter normering van het dragen en het gebruik van
handboeien door werknemers van particuliere beveiligingsbedrijven en recherchebureaus.Artikel 9, derde lid, bepaalt dat beveiligingsorganisaties en recherchebureaus
die het personeel willen uitrusten met handboeien, daarvoor toestemming nodig
hebben van de Minister van Justitie. De toestemming betreft het dragen van
handboeien bij de taakuitvoering. Hiermee wordt een drempel opgeworpen tegen
het dragen van handboeien. Bij het verlenen van de toestemming zal vooral
bezien worden of gelet op de aard van de werkzaamheden en de plaats waar deze
worden uitvoerd, het personeel in situaties zal komen te verkeren waarin het
gebruik van handboeien aangewezen is. Bij het verlenen van toestemming zal
terughoudendheid worden betracht, vanwege onze stellingname dat wij het gebruik
van handboeien door anderen dan de politie in beginsel zeer ongewenst vinden.
Toestemming wordt verleend na overleg met de Minister van Binnenlandse Zaken,
die vanuit diens verantwoordelijkheid voor de grondrechten, betrokken dient
te zijn. Indien gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid die het zevende
lid biedt tot delegatie aan de korpschef van de bevoegdheid vergunning te
verlenen voor het dragen van handboeien, wordt de ministeriële regeling,
waarin die delegatie wordt geregeld, door de Minister van Justitie in overeenstemming
met de Minister van Binnenlandse Zaken opgesteld. Normering van het gebruik van handboeien geschiedt in artikel 9, vierde
lid. Het gebruik van handboeien door particulieren is uitsluitend gelegitimeerd
als middel bij het effectueren van een aanhouding op heterdaad in afwachting
van een opsporingsambtenaar aan wie de aangehouden verdachte kan worden overgedragen
(artikel 53, vierde lid, van het Wetboek van Strafvordering). De aanhouding
is immers niet beperkt tot een enkel vastgrijpen van de persoon van de verdachte,
maar duurt voort tijdens het vasthouden om hem over te dragen en voor te geleiden
(o.a. HR 23 november 1931, NJ 1932 p. 448). Het kan voorkomen dat na een aanhouding
op heterdaad de fysieke bewegingsvrijheid van de aangehouden verdachte moet
worden beperkt ter voorkoming van ontvluchting of ter bescherming van de veiligheid
van betrokkenen of anderen. Het gebruik van handboeien is dan toegestaan indien
het voldoet aan de eisen van subsidiariteit en proportionaliteit.Artikel 53, vierde lid, van het Wetboek van Strafvordering stelt de eis
dat de aangehoudene onverwijld aan een bevoegde opsporingsambtenaar wordt
overgedragen. Deze ambtenaar handelt daarna of hij de verdachte zelf heeft
aangehouden. Hij stelt het proces-verbaal van aanhouding op. In het proces-verbaal
van de aanhouding dient de opsporingsambtenaar het gebruik van handboeien
te relateren. Zowel ten behoeve van een klacht over het gebruik van handboeien,
als bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de aanhouding, is het noodzakelijk
over gegevens te beschikken over het daadwerkelijk gebruik van handboeien.
Met het oog daarop stelt artikel 9, vijfde lid, de eis dat van het gebruik
van handboeien melding wordt gemaakt bij de overdracht van de verdachte en
dat dit wordt gemeld in het proces verbaal van de aanhouding.Naast de hiervoor genoemde regeling inzake het dragen, het gebruik en
de melding van het gebruik van handboeien, biedt het wetsvoorstel de mogelijkheid
dat de Minister van Justitie regels geeft met betrekking tot het soort handboeien
dat bij de taakuitvoering gebruikt mag worden. In artikel 6, onder a, is toegevoegd
dat regels kunnen worden gegeven met betrekking tot de uitrusting. Ook kunnen
op grond van artikel 6 regels worden gegeven over de instructie, geoefendheid
en de (interne) controle van het personeel dat handboeien mag dragen bij de
taakuitvoering. DOp grond van artikel 1 van de vigerende Regeling particuliere beveiligingsorganisaties
is het mogelijk voor de screening van het personeel en de afgifte van legitimatiebewijzen
voor bewakingspersoneel van beveiligingsorganisaties die landelijk werkzaam
zijn, één hoofd van plaatselijke politie/korpschef aan te wijzen.
Dit betekent dat een andere korpschef wordt aangewezen dan de korpschef die
ingevolge de gemeentelijke/regionale indeling als zodanig moet worden aangemerkt.
In de praktijk werkt de mogelijkheid een andere hoofd van plaatselijke politie/korpschef
aan te wijzen goed, reden waarom thans in artikel 7, vierde lid, (Onderdeel
D, onder 3) deze mogelijkheid wordt opgenomen.In artikel 7, vijfde lid, wordt – in aansluiting op artikel 5, vierde
lid – expliciet bepaald dat indien de tewerkstelling een opsporingsambtenaar
betreft, de ontheffing, bedoeld in artikel 5, vierde lid, moet worden overgelegd.
Dit betekent dat de werkgever voorafgaand aan de te werkstelling en de indiening
van een verzoek als bedoeld in artikel 7, eerste en tweede lid, uitdrukkelijk
dient te informeren of betrokkene een opsporingsambtenaar is en, indien dit
het geval is, of een ontheffing als bedoeld in artikel 5, vierde lid, is verleend.
Indien wordt nagelaten te informeren naar de status van betrokken werknemer
of indien het vragen of het overhandigen van een vergunning achterwege wordt
gelaten, is de organisatie in overtreding. Los van een mogelijke sanctie die
de betrokken opsporingsambtenaar wacht, kan aan de organisatie een administratieve
boete worden opgelegd, of kan de vergunning van de organisatie worden ingetrokken. Daarnaast is het uiteraard mogelijk op grond van het commune
strafrecht op te treden tegen bedrijven die zich schuldig maken aan uitlokking
van of een andere vorm van medeplichtigheid aan het laten verrichten van beveiligingswerkzaamheden
of recherchewerkzaamheden door een opsporingsambtenaar terwijl deze niet de
beschikking heeft over de benodigde vergunning.In artikel 7, zevende lid, (Onderdeel D, onder 4) wordt de mogelijkheid
geopend een kostenvergoeding te verlangen voor de toestemming voor het te
werk stellen van werknemers van de beveiligingsorganisatie of het recherchebureau,
en de daaraan ten grondslag liggende «screening». Het onderhavige
wetsvoorstel kent reeds de mogelijkheid een kostenvergoeding te verlangen
voor de verlening van een vergunning (artikel 4, zevende lid) en de afgifte
van legitimatiebewijzen voor personeel belast met beveiligingswerkzaamheden
en recherchewerkzaamheden (artikel 6, onder e). EDeze wijziging van artikel 8 is in paragraaf 6 van de memorie van antwoord
toegelicht. JDe regeling van de administratieve boete, neergelegd in artikel 15 van
het wetsvoorstel, wordt door deze wijziging op hoofdlijnen in overeenstemming
gebracht met het op 1 juli 1994 uitgebrachte kabinetsstandpunt inzake «Handhaving
door bestuurlijke boeten» (Kamerstukken II 1993–1994, 23 400
VI, nr. 48). Bij brief van 17 oktober 1994 aan de voorzitter van de vaste
commissie voor Justitie van de Tweede Kamer heeft de eerste ondertekenaar
meegedeeld dat het huidige kabinet het door het vorige kabinet ingenomen standpunt
onderschrijft en de in gang gezette werkzaamheden zal voortzetten; blijkens
het overleg met de vaste commissie voor Justitie van de Tweede Kamer op 29
maart j.l. werd dit standpunt breed ondersteund. De onderhavige aanpassing
was bovendien reeds aangekondigd in de beantwoording van de schriftelijke
vragen bij de behandeling van de Justitie-begroting (Kamerstukken II 1994/95,
23 900 VI, nr. 5, blz. 9, vraag 24).In de nieuwe artikelen 15 tot en met 15b wordt een aantal waarborgen vastgelegd.
Het betreft het zogenoemde zwijgrecht van de overtreder bij het inwinnen van
informatie ter zake van een vermoede overtreding en de daarbij horende mededelingsplicht
van het bestuursorgaan (de «cautie»), het recht van betrokkene
om zijn zienswijze over een voorgenomen boetebeschikking naar voren te brengen,
de opschorting van de werking van de boetebeschikking totdat de bezwaartermijn
is verstreken of op het bezwaar is beslist, en ten slotte de verjaringstermijn
van de bevoegdheid tot oplegging van een boete en van de bevoegdheid tot invordering
van de boete.Met het oog op de overzichtelijkheid van de artikelen is ervoor gekozen
dit te regelen in drie artikelen. Artikel 15Artikel 15, eerste lid, komt inhoudelijk overeen met de oorspronkelijke
tekst, maar is redactioneel in die zin vereenvoudigd dat geen onderscheid
meer wordt gemaakt tussen het niet naleven van beperkingen, voorschriften,
regels of aanwijzingen. In plaats daarvan wordt eenvoudig gesproken van handelen
in strijd met het bepaalde bij of krachtens een der aangegeven artikelen of
artikelleden. Wel is in de opsomming vervallen de vermelding van artikel 4,
vierde lid. De achtergrond daarvan is dat artikel 4, vierde lid, de beperking
van een vergunning in de tijd betreft. Indien na afloop van de
gestelde tijdsperiode een handeling wordt verricht, is die handeling niet
te kwalificeren als in strijd met een beperking; in dat geval wordt eenvoudig
gehandeld zonder vergunning. Een dergelijk handelen is reeds verboden op grond
van artikel 2 en wordt strafrechtelijk gesanctioneerd door middel van de Wet
op de economische delicten.In overeenstemming met de inmiddels ingevoerde terminologie is de term
«administratieve boete» vervangen door: bestuurlijke boete.Artikel 15, tweede lid bepaalt dat een boete niet wordt opgelegd, indien
de vergunninghouder aannemelijk maakt dat hem van de overtreding geen verwijt
kan worden gemaakt. Het is uiteraard aan de vergunninghouder om zulks aannemelijk
te maken. Of een overtreding aan de vergunninghouder kan worden verweten,
is afhankelijk van de overtreden norm. Een voorbeeld kan worden ontleend aan
de norm van artikel 9, eerste lid: de vergunnnighouder is verplicht er zorg
voor te dragen dat de personen die belast zijn met beveiligingswerkzaamheden,
bij de uitvoering van deze werkzaamheden een goedgekeurd uniform te dragen.
Indien wordt geconstateerd dat iemand verzuimt een goedgekeurd uniform te
dragen, terwijl geen ontheffing is verleend als bedoeld in artikel 9, tweede
lid, kan in beginsel worden geoordeeld dat de vergunninghouder door onvoldoende
zijn zorgverplichting na te komen, heeft gehandeld in strijd met artikel 9,
eerste lid. Het staat de vergunninghouder echter vrij aannemelijk te maken
dat hem van de overtreding geen verwijt kan worden gemaakt. In het algemeen
zal hij dan niet kunnen volstaan met de mededeling dat hij de werknemers heeft
geïnformeerd over de uniformplicht. Artikel 9, eerste lid, betreft immers
niet alleen een informatieplicht, maar omvat een bredere zorgplicht: de vergunninghouder
moet al het redelijke doen om ervoor te zorgen dat de uniformplicht ook daadwerkelijk
wordt nagekomen. Daartoe zal afhankelijk van de omstandigheden ook nodig kunnen
zijn dat hij daadwerkelijk toezicht houdt op de naleving van de door hem aan
zijn werknemers opgelegde uniformplicht en zonodig maatregelen treft. Artikel 15aArtikel 15a, derde lid, betreft het zwijgrecht van degene aan wie naar
verwachting een boete zal worden opgelegd. Doorslaggevend is het moment waarop
jegens de vergunninghouder een handeling wordt verricht waaraan deze in redelijkheid
de gevolgtrekking kan verbinden, dat aan hem wegens een bepaald feit een boete
zal worden opgelegd. Vanaf dat moment is de vergunninghouder niet langer verplicht
terzake van dat feit enige verklaring af te leggen. Daaraan gekoppeld is de
zgn. cautie. De formulering komt overeen met die van bij voorbeeld artikel
27b van de Werkloosheidswet, zoals dat luidt in het voorstel voor een wet
boeten, maatregelen en terug- en invordering sociale zekerheid (Kamerstukken
II 1994/95, 23 909, nr. 2). De vergunninghouder wordt van zijn zwijgrecht
in ieder geval in kennis gesteld voordat hem mondeling terzake om informatie
wordt gevraagd.Artikel 15a, derde lid, betreft de verplichting voor de Minister om de
vergunninghouder kennis te geven van zijn voornemen een boete op te leggen,
en het recht van de vergunninghouder om daarover naar keuze schriftelijk of
mondeling zijn zienswijze naar voren te brengen. Deze bepaling is nodig omdat
het gewone «hoorrecht» van artikel 4:8 Algemene wet bestuursrecht
niet van toepassing is wegens de uitzondering van artikel 4:12 van die wet
en het toch gewenst wordt geoordeeld dat een hoorrecht bestaat. Overigens
gaat het hier geboden hoorrecht verder dan dat van de Algemene wet bestuursrecht,
aangezien het niet beperkt is tot de in artikel 4:8 beschreven situatie. Artikel 15bDe bepaling van het vierde lid, inhoudende een vervaldatum van de bevoegdheid
tot invordering, is wenselijk, omdat anders de regeling van artikel 3:306
Burgerlijk Wetboek zou gelden, inhoudende dat een rechtsvordering verjaart
door verloop van twintig jaar. In het eerder vermelde kabinetsstandpunt (Kamerstukken
II 1993–1994, 23 400 VI, nr. 48, blz. 15) is aangegeven dat deze
lange termijn uit een oogpunt van rechtszekerheid niet wenselijk is en dat
bij voorkeur een specifieke vervaltermijn zou moeten worden opgenomen. KIn artikel 17 wordt aangepast de Wet van 4 februari 1994 tot wijziging
van de Wet op de economische delicten en andere wetten met het oog op de verhoging
van de straffen, gesteld op ernstige milieudelicten, de strafbaarstelling
van een aantal feiten als economische delicten en de aanpassing van de indeling
van economische delicten (Stb. 135). In deze wet is in de opsomming van wetten
in artikel 1 van de Wet op de economische delicten de alfabetische volgorde
aangebracht. MDeze wijziging van de Wet Sociale Werkvoorziening is in paragraaf 4.2.
van de memorie van antwoord toegelicht. NAangezien de commandant van de Koninklijke marechaussee voor de luchtvaartterreinen
dezelfde bevoegdheden en taken krijgt als de korpschef, wordt artikel 15,
eerste lid, onder c, van de Wet politieregisters aangepast. In het bijzonder
in verband met het verlenen van de toestemming, bedoeld in artikel 7, tweede
lid, van het onderhavige wetsvoorstel is het nodig gegevens uit politieregisters
te verkrijgen.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23478-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl