Wet op het financieel toezicht; Brief minister over Algemeen Deel en Deel Prudentieel toezicht financiële ondernemingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29708, nr. 39

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-05-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29708 nr. 39

26-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE Wet op het financieel toezicht Kwaliteit
WftAdministratieve lastenGold platingAfschaffingsvoorstellenProject Vereenvoudiging VergunningenWet toezicht natura-uitvaartverzekeraars (Wtn)Verzetregeling bij portefeuilleoverdracht levensverzekeringenOverigPublicatiemogelijkheden toezichthoudersVoorstel tot een alternatieve redactie van de publicatiebepalingen
in de WftArtikel 1:81Artikel 1:81aArtikel 1:81bArtikel 1:81cToelichting bij de alternatieve redactie van de publicatiebepalingen.AlgemeenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1:78Artikel 1:81Artikel 1:81aArtikel 1:81bArtikel 1:81cAansprakelijkheid toezichthoudersSolvabiliteitsvereistenNalevingskostenBegrippen «stemrechten» en «stemmen»BeleggingsverzekeringenVvgb-stelselWmz-wetsvoorstelTransparantierichtlijnSamenwerkingsverbanden tussen aandeelhoudersMelding door buitenlandse aandeelhoudersBuitenlandse beleggingsinstellingen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29708Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 28985Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 708Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht
daarop (Wet op het financieel toezicht)28 985Regels betreffende de melding van zeggenschap en kapitaalbelang in,
alsmede de melding van het geplaatste kapitaal van effectenuitgevende instellingen
(Wet melding zeggenschap en kapitaalbelang in effectenuitgevende instellingen)nr. 39BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 april 2006Tijdens de inbreng van de leden van de Tweede Kamer op dinsdag 25 april
jl. zijn verschillende vragen gesteld over het Algemeen deel en het Deel Prudentieel
toezicht financiële ondernemingen van de Wet op het financieel toezicht
en over de Wet melding zeggenschap en kapitaalbelang in effectenuitgevende
instellingen. De meer technische vragen worden beantwoord in de bijlage bij
deze brief. Graag vraag ik specifiek aandacht voor de bijdrage over de publicatiemogelijkheden.
Ik doe daarin een concreet wijzigingsvoorstel dat tegemoet komt aan de opmerkingen
van de Tweede Kamer. Graag bespreek ik dit voorstel vanavond met de Tweede
Kamer.De Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGE Wet op het financieel toezicht Kwaliteit
WftDe VVD-fractie constateerde dat zij in een eerder stadium 34 fouten had
ontdekt in het wetsvoorstel. Zoals in de nota naar aanleiding van het vierde
nader verslag aangekondigd1, zijn de geconstateerde
fouten en omissies in het Algemeen deel, het Deel Markttoegang financiële
ondernemingen en het Deel Prudentieel toezicht financiële ondernemingen
bij vijfde nota van wijziging hersteld2. In de
nota naar aanleiding van het vijfde nader verslag heb ik aangegeven dat overige
onvolkomenheden in het wetsvoorstel bij zesde nota van wijziging zullen worden
hersteld3. Deze nota van wijziging zal medio mei
bij uw Kamer worden ingediend.Administratieve lastenDe CDA-fractie maakt zich zorgen over de verlaging van de administratieve
lasten, die met de invoering van dit wetsvoorstel is voorzien. De nulmeting
heeft betrekking op de administratieve lasten van de bestaande wetten: de
Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993
en de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf. De nulmeting bedroeg
een administratieve last van 120 miljoen euro. Kan de minister duidelijk maken
met welk bedrag deze lasten gaan dalen? De brief van Actal geeft daarover
onvoldoende informatie.Zoals vermeld in het in 2004 door CapGemini uitgebrachte rapport bedroeg
de nulmeting van de totale administratieve lasten van genoemde wetten ca. € 160
mln (w.v. Wtk 1992: 130 mln, Wtv 1993: 28,5 en Wtn: 0,7). Op basis van de
maatregelen uit het Deel Prudentieel toezicht financiële ondernemingen
zullen deze administratieve lasten met ca. 28 mln afnemen. Een integraal overzicht
van alle gevolgen voor de administratieve lasten van bedrijven die verband
houden met de invoering van dit wetsvoorstel wordt half mei naar de Tweede
Kamer gezonden, na te zijn voorgelegd aan Actal.Gold platingDe VVD-fractie heeft gevraagd of het mogelijk is nationale koppen op regelgeving
te reduceren.In dit wetsvoorstel worden de Europese richtlijnen inhoudelijk gevolgd.
Ook qua formulering worden de richtlijnen zo veel mogelijk gevolgd. Het letterlijk
overnemen van definities of andere teksten uit de richtlijnen is evenwel niet
altijd zinvol of mogelijk, omdat de richtlijnen niet zijn toegesneden op de
Nederlandse regelgeving. Alleen al daarom is in veel gevallen een andere formulering
onvermijdelijk. Bovendien moet worden bedacht dat de richtlijnen zijn gericht
tot alle lidstaten en daarom verplichtingen veelal in het algemeen zijn omschreven.
In de Nederlandse regelgeving passen geen verplichtingen die gericht zijn
tot andere lidstaten. Ook zijn de definities in richtlijnen niet altijd duidelijk.
Het is de taak van de wetgever om, indien mogelijk, dergelijke onduidelijkheden
op te lossen.Hieronder wordt een overzicht gegeven van de richtlijnen die in dit wetsvoorstel
zijn geïmplementeerd waarbij in de implementatie verder wordt gegaan
dan de Europese regels. Als eerste in het overzicht zal het aanvullende nationale
beleid worden genoemd dat zal worden geschrapt bij zesde nota van wijziging.
Daarna zullen het toezicht op natura-uitvaarverzekeraars en de verzetregeling
bij portefeuilleoverdracht worden bezien in het kader van het Project Vereenvoudiging
Vergunningen. Als laatste zal het overige aanvullende beleid worden genoemd,
waarbij de reden voor het aanvullende beleid wordt genoemd en tevens de eventuele
gevolgen van dit beleid voor het gelijke speelveld van de financiële
ondernemingen in Europa. Richtlijnen die minimaal zijn geïmplementeerd,
zijn dus niet in onderstaand overzicht opgenomen. Voor een volledig overzicht
van alle richtlijnen die in dit wetsvoorstel zijn geïmplementeerd verwijs
ik naar mijn brief van 1 november 2005, waarbij de transponeringstabellen
voor alle geïmplementeerde richtlijnbepalingen aan de Tweede Kamer zijn
aangeboden.1AfschaffingsvoorstellenInstemming vereist van verzekeringnemer bij overboeking
van een verzekering: dit vereiste is niet verplicht op grond van
de schade- en de levensverzekeringrichtlijnen, maar is in het leven geroepen
om te voorkomen dat een verzekering kan worden overgeboekt zonder dat de verzekeringnemer
het daar mee eens is (maatregel ter bescherming van de consument). Tegenwoordig
is in veruit de meeste gevallen geen bescherming van de consument meer nodig,
omdat overboeking in het algemeen geen nadelige financiële gevolgen heeft.Instemming vereist van DNB bij omzetting van de rechtsvorm
van de verzekeraar: de instemming van DNB is niet vereist op grond
van een schade- of levensverzekeringsrichtlijn. Zie het voorgaande over het
instemmingvereiste bij de overboeking van een verzekering. Bij omzetting van
de rechtsvorm verandert de rechtsvorm, maar dit zal geen gevolgen hebben voor
de soliditeit van de verzekeraar. Omzettingen waarbij een NV wordt omgezet
in een onderlinge waarborgmaatschappij komen niet of nauwelijks voor. Alleen
hierbij kan de polishouder worden gevraagd deelnemer te worden met als gevolg
dat hij mogelijk extra financiële risico’s loopt. Gezien dit zeer
kleine risico kan het toestemmingsvereiste worden afgeschaft.Project Vereenvoudiging VergunningenWet toezicht natura-uitvaartverzekeraars (Wtn)In het kader van het Project Vereenvoudiging Vergunningen wordt gekeken
naar de mogelijkheden van afschaffing van het toezicht op natura-uitvaartverzekeraars.
Dit vergt echter een zorgvuldige afweging die niet voor de indiening van de
zesde nota van wijziging kan worden gemaakt. In het kader van het project
zal ik bezien of afschaffing mogelijk is. Bij deze afweging wil ik de volgende
overwegingen met betrekking tot het toezicht op natura-uitvaartverzekeraars
meenemen.Het doel van de wet is de soliditeit van natura-uitvaartverzekeraars te
waarborgen. De Wtn ziet echter niet op alle natura-uitvaartverzekeraars. Op
grond van artikel 9 Wtn is een deel van de kleinere natura-uitvaartverzekeraars
uitgesloten van de wet. Daarnaast hebben de grote verzekeraars vaak een Wtv-1993-vergunning,
waardoor zij geen Wtn-vergunning hoeven aan te vragen.Met het oog op het doel van de wet is het ook de vraag wat de maximaal
te verwachten schade is op het moment dat de verzekeraar niet solvabel is
en failliet gaat. Bij schade- en levensverzekeraars kunnen de schadeposten
hoog oplopen, bij natura-uitvaartverzekeraars zal het om een relatief klein
bedrag gaan, namelijk het bedrag dat gemoeid is met de uitvaarten die plaats
zouden moeten vinden ten tijde van het faillissement van de natura-uitvaartverzekeraar.
Overwogen kan worden dat de mogelijke schade en daarmee het belang dat beschermd
dient te worden voor de – nabestaanden van de – verzekerde te
klein is om een vergunningstelsel en het daarmee samenhangende toezicht te
rechtvaardigen. Een reden om de Wtn te handhaven is dat de Wtn de branche van natura-uitvaartverzekering
een bepaalde mate van professionaliteit heeft gegeven.De administratieve lasten van de Wtn zijn klein (0,7 miljoen euro), onder
andere vanwege het feit dat enkele grote natura-uitvaartverzekeraars al een
Wtv 1993-vergunning hebben. Afschaffing brengt dan ook een kleine administratieve
lastenverlichting met zich.Verzetregeling bij portefeuilleoverdracht levensverzekeringenDe verzetregeling is niet verplicht op basis van de richtlijn. De maatregel
is in het leven geroepen ter bescherming van de consument en heeft geen negatieve
invloed op het gelijke speelveld (Zie hiervoor bij het instemmingvereiste
bij overboeking van een verzekering, behandeld onder 1a, de richtlijnen schadeverzekeraars).Overig1. Richtlijnen voor verzekeraarsa. Richtlijnen schadeverzekeraars  Frequentie rapportages: op grond van
de richtlijnen zijn de verzekeraars verplicht minimaal 1 keer per jaar ten
aanzien van al hun verrichtingen verslag uitbrengen over de situatie waarin
zij verkeren en over hun solvabiliteit. Verder eist de richtlijn dat de verzekeraars
periodiek bescheiden en statistische documenten overleggen die voor het uitoefenen
van het toezicht noodzakelijk zijn. Onder dit wetsvoorstel worden verzekeraars
verplicht 1 keer per jaar het jaarverslag te overleggen en te rapporteren
over de toereikendheidtoets. De financiële indicatoren zullen maximaal
4 keer per jaar gerapporteerd dienen te worden. Een hogere rapportagefrequentie
wordt alleen gevraagd als de financiële situatie van een verzekeraar
hier aanleiding toe geeft. Dit is ook wenselijk. Bij de aandelencrash van
enkele jaren geleden en nu bij de concurrentieslag rond de zorgverzekeraars,
kan DNB alleen doortastend optreden, als zij tijdig op de hoogte is.De mogelijkheid tot een hogere rapportagefrequentie dan minimaal vereist,
heeft geen negatieve invloed op het gelijke speelveld, daar de meeste andere
lidstaten verder gaan dan de richtlijn minimaal verlangt. De rapportagefrequentie
in Nederland is in lijn met die in de andere lidstaten.  Uitbesteding: de voorwaarden voor uitbesteding
zijn niet verplicht op basis van een richtlijn. De in Nederland terzake gestelde
regels zijn wel in lijn met het doel van de richtlijnen. De regels over het
uitbesteden van werkzaamheden dienen er immers niet toe uitbesteding te verbieden
of te belemmeren, maar slechts om ervoor te zorgen dat uitbesteding van werkzaamheden
geen onnodige risico’s met zich brengt voor de bedrijfsvoering van de
financiële onderneming. Het uitbesteden van werkzaamheden mag bovendien
geen belemmering vormen voor het uitoefenen van adequaat toezicht door de
toezichthouders.b. Richtlijn levensverzekeraars  Frequentie rapportages: zie hierboven
bij schadeverzekeraars.  Opvangregeling levensverzekeraars:
de opvangregeling levensverzekeraars is niet verplicht op grond van de richtlijn.
Tot op heden is de regeling (die sinds 2002 bestaat) nooit toegepast. De regeling
is in het leven geroepen als gevolg van de ervaringen met Vie d’Or en
wordt in stand gehouden ter bescherming van de consument. De regeling heeft
geen invloed op het gelijke speelveld.  Uitbesteding: zie hierboven bij schadeverzekeraars. 2. Richtlijnen voor kredietinstellingen Uitbesteding: zie hierboven bij schadeverzekeraars.3. Richtlijnen voor beleggingsinstellingen en aanbieders
van effecten  Een van de punten waarop verder wordt gegaan dan de Europese richtlijnen
is de vergunningplicht en het instellingstoezicht op de zogenoemde closed-end
beleggingsinstellingen waarvan de deelnemingsrechten verhandelbaar zijn. Closed-end
beleggingsinstellingen zijn beleggingsinstellingen waarvan de deelnemingsrechten
niet op verzoek van de deelnemers ten laste van de activa worden ingekocht
of terugbetaald.  De reden waarom voor deze categorie instellingen niet wordt volstaan
met een prospectusplicht, is dat instellingstoezicht waarborgen biedt ten
aanzien van de deskundigheid en betrouwbaarheid van de bestuurders, de financiële
soliditeit en de bedrijfsvoering. Aldus ligt bij closed-end beleggingsinstellingen
de consumentenbescherming op hetzelfde niveau als bij de overige beleggingsinstellingen.4. Richtlijn Financiële Conglomeraten Kapitaaltoereikendheid: op grond van de richtlijn financiële conglomeraten moet de
kapitaaltoereikendheid worden getoetst voor financiële conglomeraten.
Het wetsvoorstel bevat echter de mogelijkheid om op een punt verder te gaan.
De mogelijkheid is opgenomen om bij AMvB regels te stellen voor de kapitaaltoereikendheid
van financiële conglomeraten die niet onder de richtlijn vallen. Reden
hiervoor is dat er financiële groepen zijn die onder het bestaande Protocol
wel, maar onder de richtlijn niet kwalificeren als financieel conglomeraat.
In de toelichting is aangegeven dat hiervan alleen gebruik zal worden gemaakt
indien de noodzaak daarvoor wordt aangetoond. Mocht te zijner tijd blijken
dat het noodzakelijk is om ook in deze gevallen aanvullende financiële
eisen te stellen, dan biedt het wetsvoorstel de mogelijkheid. Dat is op dit
moment niet het geval. Op dit moment worden dus geen verdergaande eisen gesteld
dan die de richtlijn stelt.  Bedrijfsvoering: op grond van de richtlijn
moeten er eisen worden gesteld aan de bedrijfsvoering (interne controle- en
beheerprocedures) van financiële conglomeraten. Op grond van dit wetsvoorstel
worden eisen gesteld aan de bedrijfsvoering (interne controle- en beheerprocedures)
voor alle groepen. Deze dienen immers inzicht te hebben in de risico’s
voor de gereglementeerde entiteiten. Een goed geleide groep zal deze informatie
ook zelf al wensen en de eis zal dan ook naar verwachting geen belasting vormen
voor groepen.5. Toezicht dat niet gebaseerd is op een richtlijn
Toezicht op clearinginstellingen De VVD-fractie vroeg waarom deze
vorm van toezicht zou moeten worden ingevoerd en waarom niet op regels uit
Brussel kan worden gewacht. Op dit moment heeft de Europese Commissie nog
geen enkel initiatief op dit punt genomen. Daarop kan niet worden gewacht.In de eerste plaats ondervinden Nederlandse clearinginstellingen er hinder
van dat zij nog niet onder wettelijk toezicht staan. België en Frankrijk
kennen toezicht op clearinginstellingen. Dit is mede van belang omdat de huidige
centrale tegenpartij voor de beurzen in Nederland (LCH.Clearnet) dezelfde
is als voor de beurzen in Frankrijk en België. Door het achterwege blijven
van wetgeving op dit punt zijn de concurrentievoorwaarden thans voor Nederlandse
clearinginstellingen ongunstiger. Het ontbreken van wettelijk toezicht betekent
immers een mindere waarborg van hun soliditeit. Het risico bestaat dat Nederlandse
clearinginstellingen om die reden moeilijker of tegen hogere kosten toegang
hebben tot de beurzen in Frankrijk en België, of hun in het ergste geval
zelfs de toegang wordt ontzegd. Om die reden is ook vanuit de markt zelf aangedrongen
op invoering van toezicht op clearinginstellingen. Het ontbreken van wetgeving
verstoort ook de binnenlandse concurrentieverhoudingen, doordat
clearinginstellingen die niet tevens beleggingsonderneming of kredietinstelling
zijn nu slechts indirect onder toezicht staan, in tegenstelling tot clearinginstellingen
die wel tevens beleggingsonderneming of kredietinstelling zijn. Daarnaast
wordt de noodzaak tot invoering van het toezicht op clearinginstellingen versterkt
doordat deze vorm van toezicht het risico verkleint dat de onmogelijkheid
van een beurspartij om zijn verplichtingen uit een bepaalde transactie na
te komen zich voortplant. Dat belang is zo groot dat het onwenselijk is dat
dit aan private partijen wordt overgelaten.Voorts merkt de VVD-fractie op dat de introductie van toezicht op clearinginstellingen
de administratieve lasten zou verhogen. Dat is onjuist. Clearinginstellingen
moeten ook nu al kosten maken om te voldoen aan het niet-wettelijke toezicht
door de beurs. De kosten om aan het beurstoezicht te voldoen vervallen. Daarvoor
in de plaats komen ongeveer even hoge kosten om aan het wettelijke toezicht
te voldoen. Er is dus geen verhoging van kosten tijdens lopend toezicht, maar
wel een gemakkelijkere en goedkopere toegang tot buitenlandse beurzen. In
dit verband merk ik nog op dat in het wetsvoorstel niet voor de zware variant
is gekozen waarbij van alle clearinginstellingen wordt vereist dat zij een
bankvergunning hebben, een variant die ook wel in andere lidstaten voorkomt.Publicatiemogelijkheden toezichthoudersGelet op het debat met uw Kamer heb ik gemeend een alternatief voorstel
te moeten doen ten aanzien van de publicatiebepalingen in dit wetsvoorstel.
Hierbij treft u een alternatieve regeling aan met een concept toelichting.
Graag overleg ik met uw Tweede Kamer tijdens de behandeling van de Wft hedenavond
op welke manier deze wijzigingen in de zesde nota van wijziging kunnen worden
meegenomen.Zowel de PvdA-fractie als de SP-fractie heeft de vraag gesteld of artikel
1:78 – de openbare waarschuwing – niet zou moeten worden uitgebreid
met gebodsbepalingen. Dit is niet nodig. De huidige regeling van de publicatiebepalingen
voorziet er namelijk in dat er bij gebodsbepaling een last onder dwangsom
kan worden opgelegd. Deze last onder dwangsom wordt – wanneer niet aan
de last wordt voldaan – gepubliceerd. Op deze wijze kan in een vroegtijdig
stadium door de toezichthouder worden gewaarschuwd. Voordeel van deze wijze
van waarschuwen is dat de toezichthouder ook duidelijk kan aangeven dat er
opgetreden wordt tegen een dergelijke financiële onderneming.Vervolgens hebben de fracties van het CDA en de VVD de vraag gesteld of
bij de publicatie op basis van artikel 1:81 niet nadrukkelijk een vorm van
rechtsbescherming zou moeten worden gecreëerd tegen de publicatie van
een boete. Ik heb gemeend hieraan tegemoet te moeten komen. In het alternatieve
voorstel dat ik hieronder beschrijf en nader toelicht wordt bij de publicatie
van de boete op basis van artikel 1:81 de ruimte gecreëerd voor de financiële
onderneming om een voorlopige voorziening aan te tekenen tegen de publicatie
van een boete. Voorts stel ik voor om de regeling nog verder te toe te spitsen
door niet langer alle boetes vroegtijdig te publiceren. Bij de zwaardere boetes
is het van belang om snel te kunnen waarschuwen. In deze gevallen bestaat
er immers meer noodzaak tot een snelle waarschuwing. Voorstel tot een alternatieve redactie van de publicatiebepalingen
in de WftArtikel 1:811. De toezichthouder maakt een besluit tot het opleggen van een bestuurlijke
boete ingevolge deze wet na bekendmaking openbaar, indien de bestuurlijke
boete is opgelegd terzake overtreding van:a. de verbodsbepalingen uit deze wet en de verboden, bedoeld in de artikelen
1:38, tweede lid, 1:39, tweede lid, 1:48, eerste lid, en 4:4, eerste lid;b. de overige bepalingen die in de algemene maatregel van bestuur op basis
van artikel 1:63, eerste lid, beboetbaar zijn gesteld met de tariefnummers
4 en 5;c. de artikelen 4:19, 4:20 en 4:22.2. De openbaarmaking van het besluit tot het opleggen van een bestuurlijke
boete geschiedt niet eerder dan nadat vijf werkdagen zijn verstreken na de
dag waarop het besluit aan de betrokken onderneming bekend is gemaakt.3. Indien wordt verzocht om een voorlopige voorziening als bedoeld
in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht, wordt de openbaarmaking
van het besluit opgeschort totdat er een uitspraak is van de voorzieningenrechter.4. Indien de openbaarmaking van het besluit in strijd is of zou kunnen
komen met het doel van het door de toezichthouder uit te oefenen toezicht
op de naleving van deze wet blijft deze achterwege.Artikel 1:81aOnverminderd artikel 1:81 maakt de toezichthouder een besluit tot het
opleggen van een bestuurlijke boete ingevolge deze wet openbaar, nadat het
rechtens onaantastbaar is geworden, tenzij de openbaarmaking van het besluit
in strijd is of zou kunnen komen met het doel van het door de toezichthouder
uit te oefenen toezicht op de naleving van deze wet.Artikel 1:81b1. De toezichthouder maakt een besluit tot het opleggen van een last
onder dwangsom ingevolge deze wet openbaar wanneer de dwangsom wordt verbeurd,
tenzij de openbaarmaking van het besluit in strijd is of zou kunnen komen
met het doel van het door de toezichthouder uit te oefenen toezicht op de
naleving van deze wet.2. Indien wordt verzocht om een voorlopige voorziening als bedoeld
in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht, wordt de uitvoering van
het besluit opgeschort totdat er een uitspraak is van de voorzieningenrechter.Artikel 1:81cIndien bescherming van de belangen die deze wet beoogt te beschermen geen
uitstel toelaat, kan de toezichthouder, in afwijking van artikel 1:81, tweede
en derde lid, 1:81a, of 1:81b, onverwijld overgaan tot openbaarmaking
van een besluit tot het opleggen van een bestuurlijke boete onderscheidenlijk
een last onder dwangsom. Toelichting bij de alternatieve redactie van de publicatiebepalingen.AlgemeenVoorgesteld wordt de redactie van het artikel dat voorziet in de vroegtijdige,
automatische publicatie van alle bestuurlijke boetes en dwangsommen (artikel
1:81) aan te passen ten opzichte van de vijfde nota van wijziging1. Daarbij zijn de artikelen 1:81a, 1:81b en 1:81c toegevoegd.
Dit betekent inhoudelijk de volgende wijzigingen ten opzichte van de redactie
van de vijfde nota van wijziging:• de vroegtijdige, automatische publicatie wordt niet langer bij
alle bestuurlijke boetes voorgeschreven (artikel 1:81), maar beperkt tot zware
overtredingen. In die gevallen is het van belang de markt eerder te kunnen
inlichten;• er wordt ruimte gelaten voor het aantekenen van een voorlopige
voorziening door de financiële onderneming, om op te komen tegen de publicatie
van een boete (artikel 1:81, derde lid);• alle lichtere boetes worden gepubliceerd na het doorlopen van een
eventuele bezwaar- en beroepsfase (artikel 1:81a);• de publicatie van de last onder dwangsom wordt in een apart artikel
geregeld (artikel 1:81b);• indien bescherming van de belangen die deze wet beoogt te beschermen
geen uitstel toelaat, kan de toezichthouder een bestuurlijke boete of een
last onder dwangsom onmiddellijk publiceren (artikel 1:81c).Met bovengenoemde wijzigingen ten opzichte van de redactie van dit wetsvoorstel
na de vijfde nota van wijziging wordt enerzijds beoogd het primaire doel van
de publicatie, het waarschuwen van partijen op de financiële markten,
in de Wft duidelijker naar voren te brengen. Anderzijds wordt met de wijzigingen
beoogd meer rechtsbescherming te bieden voor de betrokken financiële
onderneming. Daartoe geeft de regeling duidelijk aan in welke gevallen het
noodzakelijk is dat op korte termijn een publicatie van de boete kan plaatsvinden
en in welke gevallen de publicatie kan wachten tot na de eventuele bezwaar-
en beroepsfase. Er wordt wat betreft de publicatie een meer gedifferentieerd
systeem gecreëerd, zware, middelzware en lichte overtredingen worden
anders behandeld.Zoals reeds enkele malen naar voren is gebracht2,
hecht de regering er aan om in dit wetsvoorstel een verruiming van de publicatiemogelijkheden
van de toezichthouders te creëren ten opzichte van de huidige sectorale
wetgeving. Tegelijkertijd is aan de publicatiemogelijkheden een duidelijk
waarschuwend karakter gegeven. De nadruk op het oogmerk van de waarschuwing
heeft er mede toe geleid dat de regering heeft gemeend dat in bepaalde gevallen
een eerdere publicatie moet kunnen plaatsvinden.Deze verduidelijking van het waarschuwende oogmerk van de publicatiebepalingen
is door diverse vertegenwoordigende organisaties bekritiseerd, hetgeen voor
de Tweede Kamer aanleiding was vragen te stellen. De kritiek richtte zich
met name op de redactie van artikel 1:81. Het waarschuwende element zou onvoldoende
bij de automatische publicatie van de bestuurlijke boetes naar voren komen;
de publicatie beoogt dan wel geen bestraffing meer, het wordt wel zo ervaren.
Daarbij werd een gebrek aan rechtsbescherming gevoeld in het geval van de
publicatie van artikel 1:81. Beide elementen versterkten elkaar bovendien:
de publicatiemogelijkheden worden uitgebreid, het bestraffende effect blijft
gevoelsmatig en de rechtsbescherming «ontbreekt». Alhoewel aan
beide gevoelens het een en ander is af te dingen, kan de regeling van de publicatie
in dit wetsvoorstel worden verduidelijkt en meer worden toegespitst. Aan de kritiek wordt tegemoet gekomen door de vroegtijdige, automatische publicatie
alleen voor te schrijven bij zware overtredingen. Door een duidelijke keuze
te maken wordt het systeem van vroegtijdige, automatische publicatie van de
boete meer toegespitst. Ook wordt beter duidelijk dat het doel van de publicatie
niet is het straffen van de overtreder, maar het uitvaardigen van een waarschuwing.
Daarnaast wordt bij nagenoeg alle publicatiemogelijkheden in de wet ruimte
gecreëerd voor rechtsbescherming.Naast deze kritiek is er in het afgelopen jaar jurisprudentie ontstaan
ten aanzien van de publicatiebepalingen in de huidige sectorale wetgeving.
Met deze jurisprudentie is duidelijk geworden dat binnen de huidige sectorale
wetgeving de burgerlijke rechter zich bevoegd acht om te oordelen over de
publicatie krachtens de financiële toezichtwetgeving.Dit zou leiden tot een onwenselijk verschil tussen de publicatiemogelijkheden
van de toezichthouders, nu ten aanzien van de publicatie op basis van artikel
1:78 enkel de bestuursrechter bevoegd zal zijn. Doordat het voornemen tot
het doen van een publicatie aangemerkt wordt als een besluit, en er een vijf
dagen termijn wordt geboden in artikel 1:79, kan tegen deze publicatie een
voorlopige voorziening bij de bestuursrechter worden aangetekend. De burgerlijke
rechter komt dan niet in beeld. Dit verschil in rechtsgang acht de regering
in het kader van de rechtseenheid en rechtsgelijkheid onwenselijk.Met het voorzien in ruimte om tegen de publicatie van de bestuurlijke
boete op te komen in voorlopige voorziening, wordt deze situatie voorkomen.
Ook wat betreft de publicatie van de bestuurlijke boete zal alleen de bestuursrechter
bevoegd zijn te oordelen. Bij de artikelsgewijze toelichting op het nieuwe
artikel 1:81 worden de overwegingen om de ruimte te laten voor het aantekenen
van een voorlopige voorziening nader toegelicht.Zoals eerder aangegeven, is een verruiming van de publicatiemogelijkheden
van de toezichthouders beoogd ten opzichte van de huidige sectorale wetgeving.
Dat de huidige, sectorale publicatiebepalingen, en de inzet daarvan door de
toezichthouders, tekort schieten is naar voren gebracht door de Consumentenbond
en de VEB. Zij achten de verruiming van de publicatiemogelijkheden zoals deze
tot op heden werd voorgesteld onvoldoende en stellen voor alle gebodsbepalingen
onder 1:78 te brengen. Een dergelijk voorstel zou ingrijpende gevolgen kunnen
hebben voor de uitoefening van het toezicht op financiële ondernemingen.
Wel deel ik met de Consumentenbond en de VEB het belang van waarschuwing van
het publiek waar nodig. Gekozen is daarom voor een systeem dat inkadert in
welke gevallen vroegtijdige waarschuwing nodig is.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1:78Artikel 1:78 heeft enkele redactionele aanpassingen ondergaan. De verwijzingen
naar de artikelen 1:38, 1:39, 1:48 en 4:4 is gepreciseerd. Artikel 1:81In artikel 1:81 wordt een drietal wijzigingen doorgevoerd. In de eerste
plaats wordt voorgesteld de vroegtijdige automatische publicatie van boetes
te beperken tot overtredingen die voldoende «zwaar» zijn. In de
tweede plaats wordt in het tweede en derde lid de ruimte voor de betrokken
financiële onderneming gecreëerd om een voorlopige voorziening
aan te vragen tegen de publicatie. Ten derde regelt artikel 1:81 niet langer
de publicatie van de last onder dwangsom. Deze regeling is om wettechnische
redenen opgenomen in een apart artikel 1:81b.Het eerste lid van artikel 1:81 bepaalt dat een tweetal categorieën
bestuurlijke boetes na de bekendmaking openbaar worden gemaakt. De eerste
categorie haakt aan bij de overtredingen die ook in artikel 1:78 worden genoemd,
de verbodsbepalingen. De tweede categorie overtredingen sluit aan bij de categorisering
van de bestuurlijke boetes in de algemene maatregel van bestuur op basis van
artikel 1:63, eerste lid. De bestuurlijke boetes die worden opgelegd voor
overtredingen die beboetbaar zijn gesteld met tariefnummer vier of vijf, moeten
na bekendmaking aan de betrokken financiële onderneming worden gepubliceerd
door de toezichthouder. Evenals enkele relevante bepalingen die zien op de
zorgvuldige dienstverlening.In het tweede en derde lid van artikel 1:81 wordt vervolgens ruimte gecreëerd
voor een voorlopige voorzieningsprocedure. Deze wordt mogelijk door het creëren
van een vijf dagen termijn (artikel 1:81, tweede lid), gedurende welke termijn
de toezichthouder niet overgaat tot publicatie. De financiële onderneming
kan, na aantekening van bezwaar tegen het besluit tot oplegging van de bestuurlijke
boete, in voorlopige voorziening de bestuursrechter verzoeken de publicatie
op te schorten. Voorts bepaalt het artikel dat de toezichthouder de publicatie
van de bestuurlijke boete opschort, zo lang er nog geen uitspraak is gedaan
in de voorlopige voorziening procedure (artikel 1:81, derde lid).Afsluitend bepaalt het vierde lid van artikel 1:81 dat de openbaarmaking
van het besluit achterwege blijft indien dit in strijd is of zou kunnen komen
met het doel van het door de toezichthouder uit te oefenen toezicht op de
naleving van deze wet. Deze uitzondering is ongewijzigd overgenomen uit de
eerdere redactie van artikel 1:81.Het instrument van de automatische publicatie op basis van artikel 1:81
wordt door de voorgestelde redactie meer toegespitst, aangezien deze voorbehouden
wordt voor specifieke gevallen. Alleen de gevallen die hebben geleid tot een
ernstige inbreuk op de financiële toezichtwetgeving (of een specifiek
genoemd belang hebben geschaad) kunnen de basis vormen voor een automatische
publicatie van de bestuurlijke boete.De wettelijke regeling bepaalt zo duidelijk bij welke overtredingen de
bestuurlijke boetes automatisch en in een vroeg stadium dient te geschieden
omwille van een waarschuwend belang. In deze gevallen prevaleert, uitzonderlijke
gevallen daargelaten, het belang van de waarschuwing boven dat van de onderneming.
Van een uitzonderlijk geval zal alleen sprake zijn indien de voorzieningenrechter
meent dat de toezichthouder ten onrechte geen gebruik heeft gemaakt van de
tenzij clausule. Uiteraard zal een publicatie ook achterwege blijven indien
de voorzieningenrechter van oordeel is dat de boete redelijkerwijs niet door
de toezichthouder opgelegd had mogen worden.Artikel 1:81aOp basis van dit nieuw in te voegen artikel zullen alle besluiten tot
het opleggen van een bestuurlijke boete openbaar worden gemaakt, ná
het doorlopen van een eventuele bezwaar- en beroepsfase.Op basis van dit artikel zullen overigens ook de bestuurlijke boetes die
reeds op basis van andere artikelen zijn opgelegd openbaar worden gemaakt.
Het ligt voor de hand dat de toezichthouder de eerdere publicatie vermeldt
bij de publicatie op basis van dit artikel. Dit geldt eveneens wanneer er
voor een zelfde feit om een andere reden een publicatie is gedaan. Deze situatie
kan zich voordoen bij een openbare waarschuwing en bij een eerdere publicatie
van een last onder dwangsom. Deze beide maatregelen van de toezichthouder
kunnen immers opgevolgd worden door het opleggen van een bestuurlijke boete,
die vroeg (artikel 1:81) en/of laat (artikel 1:81a) gepubliceerd wordt.Evenals in artikel 1:81, is in artikel 1:81a een «tenzij-bepaling»
opgenomen. Indien de openbaarmaking van het besluit in strijd is of zou kunnen
komen met het doel van het door de toezichthouder uit te oefenen toezicht
op de naleving van deze wet dan blijft deze achterwege.Artikel 1:81bHet eerste lid van artikel 1:81b vervangt het tweede lid van artikel 1:81
en regelt de publicatie van een last onder dwangsom. Deze publicatie vindt
automatisch plaats nadat de dwangsom is verbeurd, tenzij de openbaarmaking
van het besluit in strijd is of zou kunnen komen met het doel van het door
de toezichthouder uit te oefenen toezicht op de naleving van de Wft.Bij het opleggen van een last onder dwangsom zal de financiële onderneming
een periode gegund moeten worden om de overtreding te beëindigen. De
dwangsom zal dan niet verschuldigd worden, zodat ook geen publicatie zal plaatsvinden.Indien de onderneming de last betwist, en de handeling niet wenst te beëindigen,
maar wel de publicatie wenst te voorkomen, dan kan hij in bezwaar komen tegen
het besluit tot oplegging van de last onder dwangsom. Hangende dit bezwaar
kan de financiële onderneming op basis van artikel 8:81 Awb in een voorlopige
voorziening de bestuursrechter verzoeken de publicatie op te schorten. Het
tweede lid van artikel 1:81b voorziet voor dat geval in een schorsing van
de uitvoering van het besluit totdat er een uitspraak is van de voorzieningenrechter.Op deze plaats kan worden benadrukt dat de publicatie van de last onder
dwangsom in de praktijk een zeer belangrijke rol kan vervullen. De publicatiemogelijkheden
hebben nadrukkelijk een waarschuwend karakter gekregen in dit wetsvoorstel.
Dit komt bij de publicatie van de last onder dwangsom in het bijzonder naar
voren. De toezichthouder tracht eerst de gewenste situatie te bewerkstelligen,
en wel op korte termijn, door middel van een last. Indien hieraan geen gehoor
wordt gegeven is het wenselijk dat dit zo spoedig mogelijk naar buiten wordt
gebracht.Artikel 1:81cBij de publicatie op basis van de artikelen 1:78, 1:81, 1:81a en 1:81b
wordt in alle gevallen een voorlopige voorziening geopend of de publicatie
wordt opgeschort tot het besluit rechtens onaantastbaar is geworden. Niet
in alle gevallen kan er echter worden gewacht met de publicatie. In bijzondere
gevallen zal onmiddellijke publicatie, vanwege de belangen die dit wetsvoorstel
beoogt te beschermen, noodzakelijk zijn. Artikel 1:81c voorziet in deze behoefte.De motivering voor de publicatie op basis van dit artikel zal zwaarder
zijn dan bij de publicatie op basis van de hierboven genoemde artikelen uit
dit wetsvoorstel.Aansprakelijkheid toezichthoudersDe VVD-fractie vroeg naar de conclusies die getrokken kunnen worden uit
het rapport van het British Institute of Comparative Law over aansprakelijkheid
van de toezichthouders. Tevens werd gevraagd naar de wijze waarop kosten in
verband met de aansprakelijkheid van de toezichthouders worden gefinancierd.
Specifiek werd daarbij gevraagd naar de situatie bij de AFM. Op 4 april jl. heeft de minister van Justitie de Tweede Kamer het
rapport doen toekomen van het British Institute of Comparative Law over de
aansprakelijkheid van toezichthouders. Dit rapport bevat een analyse van de
aansprakelijkheidsrisico’s voor toezichthouders wegens inadequaat handhavingstoezicht
en doet enkele aanbevelingen voor toekomstig beleid. Dit rapport behandelt
een breed palet aan soorten toezichthouders, waaronder de AFM en DNB. Mede
vanwege dit brede kader wordt momenteel in overleg met de betrokken departementen
gewerkt aan een beleidsreactie. De minister van Justitie heeft dit ook aangegeven
in zijn aanbiedingsbrief. Het rapport concludeert in algemene zin dat er op
dit moment geen reden is voor bijzondere bezorgdheid als het gaat om de aansprakelijkheid
van toezichthouders. De rechtspraak stelt zich terughoudend op en vergt van
een toezichthouder niet meer (maar ook niet minder) dan dat hij zich als een
redelijk handelend toezichthouder gedraagt. Het rapport doet enkele aanbevelingen
om de ontwikkelingen op dit terrein goed in de gaten te houden, zodat adequaat
ingespeeld kan worden, mochten zich in de toekomst alsnog problemen voordoen.Hoewel dus nog wordt gewerkt aan een beleidsreactie over het integrale
rapport kan alvast wel het volgende worden opgemerkt. Zoals ook aangegeven
in de beantwoording van eerdere kamervragen over dit onderwerp1 heeft het aansprakelijkheidsrecht als functie dat deelnemers aan het
rechtsverkeer scherp worden gehouden. Indien er desondanks ongelukken gebeuren,
zorgt het aansprakelijkheidsrecht ervoor dat de veroorzaker de schade betaalt.
Dit geldt ook voor de toezichthouders. Tegelijkertijd moet worden voorkomen
dat toezichthouders een te groot aansprakelijkheidsrisico lopen. Dit zou hun
slagvaardigheid negatief kunnen beïnvloeden. Uit het rapport van het
British Institute of Comparative Law volgt dat deze balans aanwezig is.De kosten die voortvloeien uit de aansprakelijkheid wegens inadequaat
handhavingstoezicht zijn toezichtkosten en behoren onderdeel uit te maken
van de toezichtbegroting. Met de AFM en (destijds) de PVK is afgesproken dat
zij een eigen risico dragen. Dit wordt doorbelast aan de sector. In overleg
met de sector kan de toezichthouder besluiten zich te verzekeren tegen dit
risico, waarbij de premies worden opgebracht door de sector. Dit beperkt de
kosten en borgt een evenwichtige verdeling over de sector. De AFM heeft het
eigen risico verzekerd. Voor zover de kosten het eigen risico te boven gaan,
betaalt de Staat deze. Dit voorkomt dat de sector met onevenredig zware lasten
wordt opgezadeld, of dat een claim de draagkracht van een toezichthouder te
boven gaat.SolvabiliteitsvereistenDe PVDA- en CDA-fracties hebben gevraagd hoe aanpassingen in solvabiliteitsvereisten
tot stand komen en hoe de Tweede Kamer hierover geïnformeerd zal worden.
Dit vanwege de mogelijk grote financiële en koopkrachtgevolgen van zulke
aanpassingen. Zij haalt hierbij het voorbeeld van zorgverzekeraars aan, vanwege
de grote dynamiek op de zorgverzekeringsmarkt.Bij de totstandkoming van eventuele Europese regelgeving op dit gebied
en nationale wetgeving ter implementatie daarvan zal de Tweede Kamer op de
gebruikelijke wijze worden betrokken.Voor zorgverzekeraars zal, net als onder de huidige Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993,
een solvabiliteitseis van 8% van de schaden gelden. De vereveningssystematiek
in de Zorgverzekeringswet, die tot een reductie van de risico’s voor
zorgverzekeraars leidt, rechtvaardigt dit percentage, dat lager is dan voor
andere verzekeraars. De vereveningssystematiek zal na enkele jaren –
zodra er voldoende statistische gegevens beschikbaar zijn –
worden geëvalueerd. De evaluatie zal bezien of de vereveningssystematiek
de risico’s zodanig reduceert dat een solvabiliteitseis van 8%
ook voor de lange termijn gerechtvaardigd is. In amvb 5 zal rekening worden
gehouden met de mogelijkheid dat uit de evaluatie volgt dat een eis van bijvoorbeeld
10% gewenst is. Dit in tegenstelling tot de huidige regelgeving die
alleen een eis van 8% of 24% en niets daartussenin toelaat.
Amvb 5 regelt dat ik in een ministeriële regeling de eis voor zorgverzekeraars
ook tussen 8% en 24% kan vaststellen. Uiteraard zal ik dit alleen
na overleg met betrokkenen als DNB, de sector en de minister van VWS doen.
Net als onder de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 kan DNB daarnaast –
in individuele gevallen – indien de financiële positie van de zorgverzekeraar
dusdanig verslechtert dat de rechten van verzekerden, verzekeringnemers of
gerechtigden op uitkeringen in het gedrang komen, aan die zorgverzekeraar
een hoger solvabiliteitsvereiste opleggen.NalevingskostenDe VVD-fractie heeft geïnformeerd naar de nalevingskosten. In de
praktijk is gebleken dat het haast ondoenlijk is de bestaande nalevingskosten
van financiële ondernemingen in kaart te brengen. Met name het Verbond
van Verzekeraars heeft getracht hiervoor een systematiek te ontwikkelen en
berekeningen uit te voeren. Daarbij is echter gebleken dat de kosten van het
uitvoeren van dergelijke berekeningen het nut veruit zouden overstijgen. Daarom
is daar verder van afgezien en is gekozen voor een andere aanpak. Op verzoek
van Financiën heeft de financiële sector eind 2005 een overzicht
opgesteld van wet- en regelgeving die naar haar oordeel de meeste nalevingskosten
(en/of irritatie) veroorzaakt. Daarbij zijn suggesties gedaan hoe die kosten
kunnen worden verminderd of voorkomen. Bedoelde wet- en regelgeving ligt onder
andere in de sfeer van het integriteitsbeleid (bestuurderstoetsing, identificatie
rekeninghouders) en het meer «principle based» maken van eisen
met betrekking tot de interne bedrijfsvoering van financiële ondernemingen.Daarnaast heeft de sector voorstellen gedaan ten aanzien van een efficiëntere
implementatie van nieuwe wet- en regelgeving op financieel terrein (bijvoorbeeld
de invoering van meerdere maatregelen op eenzelfde tijdstip). Alle door de
sector gesuggereerde mogelijkheden tot beheersing en reductie van nalevingskosten
zullen door de minister van Financiën worden opgepakt, voor zover zij
haalbaar en wenselijk zijn. Dit zal uiteraard in nauw overleg met de toezichthouders
en de sector plaatsvinden.Begrippen «stemrechten» en «stemmen»De VVD-fractie vroeg waarom geen keuze tussen «stemrechten»
en «stemmen» is gemaakt en waarom deze begrippen niet kunnen worden
samengetrokken.In afdeling 2.3.10 over gekwalificeerde deelnemingen in en door financiële
ondernemingen wordt het begrip «stemrechten» gebruikt. Het begrip «stemrechten»
is overgenomen uit de Europese richtlijnen op dit terrein. Het begrip «stemmen»,
dat wordt gebruikt in hoofdstuk 5.3 van het wetsvoorstel, is ontleend aan
het wetsvoorstel Melding zeggenschap en kapitaalbelang in effectenuitgevende
instellingen (Wmz-wetsvoorstel 28 985) en wordt ook gehanteerd in de
huidige Wet melding zeggenschap in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996
(Wmz 1996).De context van de artikelen in afdeling 2.3.10 verschilt van de context
van de artikelen in hoofdstuk 5.3.. Daarom wordt gebruik gemaakt van verschillende
begrippen. Er kan geen verwarring ontstaan over de betekenis van deze begrippen
omdat zij materieel niet verschillen en, belangrijker nog, er
geen enkele overlap bestaat in hun toepassingsbereik. Het gelijktrekken van
deze begrippen zou dus zonder noodzaak leiden tot gehele herfomulering van
de artikelen die uit het Wmz-wetsvoorstel afkomstig zijn, alsmede tot een
verandering ten opzichte van de huidige praktijk onder de Wmz 1996.BeleggingsverzekeringenDe PvdA-fractie, bijgevallen door de CDA-fractie, heeft aandacht gevraagd
voor beleggingsverzekeringen (ook wel unit-linked verzekeringen). Dat onderwerp
is in de Kamer al eerder aan de orde geweest bij de behandeling van de modernisering
van de Wet toezicht beleggingsinstellingen, in relatie tot de aanbevelingen
van de commissie Winter. Het Verbond van Verzekeraars heeft nu een commissie
De Ruiter ingesteld om, in het verlengde van de commissie Winter, de transparantie
ven beleggingsverzekeringen nader onder de loep te nemen en daarover met aanbevelingen
te komen.De commissie Winter heeft zich beziggehouden met beleggingsinstellingen.
Beleggingsverzekeringen heeft zij buiten beschouwing gelaten, aangezien die
worden aangeboden door verzekeraars. Dat is niet alleen maar een formeel onderscheid:
beleggingsverzekeringen zijn levensverzekeringen, en de bedrijfsvoering rond
beleggingsverzekeringen is niet in alle opzichten vergelijkbaar met die van
beleggingsinstellingen. De deelnemer in een beleggingsinstelling heeft een
directe belegging. Bij een beleggingsverzekering is de hoogte van de verzekerde
uitkering afhankelijk van de beleggingsresultaten van een bepaald beleggingsfonds.
De verzekeringnemer heeft daarom in de eerste plaats te maken met de verzekeraar,
en alleen indirect met het achterliggende unit-linked fonds.Het voorgaande neemt niet weg dat beleggingsverzekeringen wel heel sterk
lijken op andere beleggingsproducten. Transparantie over de beleggingskant
(net als over de verzekeringskant) is bij beleggingsverzekeringen dan ook
net zo belangrijk als bij beleggingsinstellingen. De PvdA-fractie heeft gelijk
dat daar een rol voor de wetgever ligt.Voor beleggingsverzekeringen gelden nu al diverse transparantie-eisen:
verzekeraars moeten informatie verstrekken over de verzekeringsvoorwaarden
en in het geval van beleggingsverzekeringen tevens over het beleggingsbeleid,
het beleggingsrisico, de invloed van kosten op het rendement en het gevoerde
fondsbeheer. Bij beleggingsverzekeringen is ook een financiële bijsluiter
verplicht.De nieuwe financiële bijsluiter, die vanaf 1 oktober 2006
verplicht wordt, zal de transparantie van beleggingsverzekeringen vergroten,
doordat met grafische middelen kosten, risico en rendement inzichtelijk(er)
worden gemaakt. Ook de maatregelen in het kader van adviesmatch dragen bij
aan de transparantie.De wetgever zit dus niet stil, maar het is even belangrijk dat de sector
zelf ook initiatief neemt om situaties als in het door de PvdA-fractie gegeven
voorbeeld, ontleend aan het jaarverslag van de ombudsman verzekeringen, tegen
te gaan. Er is voor de commissie De Ruiter wel wat te doen. Ik zie daarin
geen vertragingstruc, maar ik ben zeker van plan nauwlettend te volgen tot
welke conclusies de commissie komt en hoe die in praktijk worden gebracht.
Zo nodig zal dat ook gevolgen hebben voor de wet- en regelgeving.Vvgb-stelselDe PvdA-fractie vroeg zich af waarom de minister het lot van de grootste
vijf banken of verzekeraars bepaalt en waarom niet van 4 of 3. Verder
vraagt de PvdA-fractie wat onder ongewenste ontwikkelingen wordt verstaan
en op welke manier dat wordt bepaald. De PvdA-fractie is tenslotte benieuwd
naar de rol van de NMa daarbij. De Minister van Financiën is verantwoordelijk voor de stabiliteit
van de financiële sector. Daarom kan de Minister bij de vijf grootste
bank/verzekeraars toetsen of een gekwalificeerde deelneming tot een ongewenste
ontwikkeling van de financiële sector kan leiden. De keuze voor betrokkenheid
van de Minister van Financiën bij de vijf grootste banken/verzekeraars
is gebaseerd op hun omvang. De vijf grootste banken en verzekeraars in Nederland
met het hoogste balanstotaal, respectievelijk het hoogste bruto premie-inkomen
kunnen gezien hun omvang een risico vormen voor de ontwikkelingen van de financiële
sector.Bij het criterium «ongewenste ontwikkeling van de financiële
sector» wordt getoetst of door de gekwalificeerde deelneming geen financiële
groep ontstaat die qua structuur en activiteiten een te groot potentieel risico
vormt voor de stabiliteit van de financiële sector. Ten eerste bestaat
de mogelijkheid dat het omvallen van de instelling zelf leidt tot een verstoring
van de economische ontwikkeling, bijvoorbeeld via het wegvallen van een substantieel
deel van de kredietverlening of een substantieel deel van de verzekeringscapaciteit.
Ten tweede bestaat de mogelijkheid dat problemen bij een financiële onderneming
of instelling ertoe zouden kunnen leiden dat ook andere ondernemingen of instellingen
in de problemen komen. Belangrijke kanalen van besmetting zijn de interbancaire
markt en het betalingsverkeer. Bij de beoordeling van deze twee punten kunnen
de volgende factoren een rol spelen: de absolute omvang van de betrokken financiële
ondernemingen, de aard van de activiteiten, het belang daarvan voor het functioneren
van de financiële markten, de aanwezigheid van noodscenario’s en
de omvang van exposures op de interbancaire markt en in het betalingsverkeer.Het criterium «ongewenste ontwikkeling van de financiële sector»
bevat niet de mededingingstoets. Deze toets, waarbij vanuit het perspectief
van concurrentieverhoudingen wordt gekeken naar een fusie of overname, zal
de NMa verrichten op grond van de Mededingingswet. De NMa en DNB zullen, zodra
zij tot een beslissing zijn gekomen, elkaar, indien en voor zover relevant,
informeren over de uitkomst van een bij beide ter toetsing voorgelegde concentraties
in de financiële sector. Wmz-wetsvoorstelTransparantierichtlijnDe VVD-fractie stelde een vraag over de verhouding tussen de Wmz en de
transparantierichtlijn en vroeg zich af of met de Wmz niet zou moeten worden
gewacht totdat deze richtlijn definitief is.De Wmz implementeert een deel van de transparantierichtlijn, namelijk
de bepalingen in die richtlijn die betrekking hebben op het melden van zeggenschap
en kapitaalbelangen in effectenuitgevende instellingen. De transparantierichtlijn
is in december 2004 vastgesteld en moet op 20 januari 2007 zijn geïmplementeerd
in onze wetgeving. Met betrekking tot een aantal bepalingen in de transparantierichtlijn
zullen door de Europese Commissie – via de comitologieprocedure –
uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld. Deze zijn thans nog niet bekend,
maar het is niet noodzakelijk om daarop te wachten met dit wetsvoorstel. Deze
uitvoeringsmaatregelen raken namelijk niet aan de kern van het wetsvoorstel,
maar hebben vooral betrekking op technische aspecten. Wanneer deze maatregelen
alsnog bekend worden kunnen deze op snelle en eenvoudige wijze worden meegenomen
in onze nationale regelgeving. In de betreffende bepalingen in de Wmz zijn
daartoe namelijk grondslagen opgenomen voor algemene maatregelen van bestuur. De implementatie van (de overige bepalingen van) de transparantierichtlijn
geschiedt door middel van een apart wetsvoorstel. Dit zal als wetswijziging
van de Wft worden vormgegeven, dus niet als nota van wijziging van het voorstel.Samenwerkingsverbanden tussen aandeelhoudersDe PvdA-fractie vroeg mij wanneer aandeelhouders een samenwerkingsverband
zouden moeten melden onder de Wmz.Ingevolge artikel 12, vijfde lid, van de Wmz wordt iemand geacht te beschikken
over de stemmen waarover een derde beschikt, met wie hij een overeenkomst
heeft gesloten die voorziet in een duurzaam gemeenschappelijk beleid inzake
het uitbrengen van de stemmen. Van een zodanige overeenkomst is sprake indien
de genoemde personen zijn overeengekomen om een duurzaam beleid te gaan uitvoeren
ten opzichte van de vennootschap die de aandelen heeft uitgegeven, hetgeen
zij door middel van de gezamenlijke uitoefening van hun stemrecht gestalte
willen geven en welke overeenkomst niet slechts voor een enkele algemene vergadering
van aandeelhouders zal gelden. Iedere persoon die partij is bij een dergelijke
overeenkomst zal zich het totaal aantal stemmen van alle personen die partij
zijn bij de overeenkomst moeten toerekenen in het kader van zijn eventuele
meldingsplicht. Daarbij zal een persoon zich de stemmen waarover hij zelf
beschikt rechtstreeks moeten toerekenen, maar zich de overige stemmen die
deel uit maken van de overeenkomst middellijk moeten toerekenen (zie kamerstukken
II 2202/03, 28 985, nr. 3, blz. 33). Deze bepaling implementeert artikel
10, onderdeel a, van de Transparantierichtlijn.Melding door buitenlandse aandeelhoudersDe PvdA-fractie vroeg zich af of het niet wenselijk is dat, indien een
buitenlandse aandeelhouder in een Nederlandse beursvennootschap in zijn land
van vestiging een melding moet doen onder de aldaar van kracht zijnde regelgeving,
deze melding ook in Nederland bekend wordt.Naar aanleiding van deze vraag wijs ik allereerst erop dat een buitenlandse
aandeelhouder in een Nederlandse beursvennootschap op grond van de Wmz een
melding zal moeten doen aan de AFM indien deze vennootschap (ook) genoteerd
is in Nederland of in een andere lidstaat van de Europese Unie.In het verlengde hiervan merk ik op dat de door de regering beoogde transparantie
met betrekking tot zeggenschap en kapitaalbelangen in Nederlandse beursvennootschappen
op adequate wijze wordt gerealiseerd door middel van de thans voorliggende
Wmz. Daarbij is het voor mij niet van wezenlijk belang dat in enkele andere
jurisdicties mogelijkerwijs andere (strengere) meldingsplichten van kracht
zijn voor aldaar gevestigde beleggers, waaronder eventueel ook beleggers in
Nederlandse beursvennootschappen.Overigens wijs ik erop dat de door de PvdA-fractie gestelde vraag zich
alleen voordoet met betrekking tot beleggers in Nederlandse beursvennootschappen
die (ook) zijn genoteerd in landen buiten de Europese Unie. Daardoor kan deze
vraag zich slechts voordoen met betrekking tot belangen in een relatief beperkt
deel van het totale aantal Nederlandse beursvennootschappen. In geval van
buitenlandse beleggers in Nederlandse naamloze vennootschappen die uitsluitend
in de Europese Unie zijn genoteerd geldt namelijk de Transparantierichtlijn,
die voorschrijft dat het alleen aan Nederland is om het meldingsregime terzake
van belangen in Nederlandse beursvennootschappen vast te stellen. Buitenlandse beleggingsinstellingenDe CDA-fractie heeft de vrees geuit dat (buitenlandse) beleggingsinstellingen
die beschikken over meer dan 5% van de stemmen in Nederlandse beursvennootschappen
de Wmz zouden kunnen omzeilen door het beheer over de aandelen onder te brengen
in meerdere (sub-)fondsen met elk voor zich een belang van minder dan 5%.
Immers, artikel 12, tiende lid, onderdeel a, bepaalt in zo’n geval dat
deze stemmen niet worden toegerekend aan de moeder (in dit geval de betreffende
beleggingsinstelling) indien de beheerders van de genoemde fondsen deze stemmen
naar eigen goeddunken kunnen uitbrengen. Met andere woorden: zonder bemoeienis
van de betreffende beleggingsinstelling (de moeder). Deze fondsen zouden,
nu zij elk beschikken over een belang van minder dan 5 procent, dientengevolge
niet hoeven te melden op grond van de Wmz.Ik deel deze vrees vooralsnog niet. Voor mij is het namelijk de vraag
of het voor (buitenlandse) beleggingsinstellingen de moeite waard is, gezien
de bijbehorende kosten en benodigde werkzaamheden – zoals vergunningaanvragen –
om een dergelijke route te bewandelen. In de praktijk zullen deze nadelen
veelal niet opwegen tegen het voordeel van het ontwijken van de Wmz-meldingplicht.
Dit laat onverlet dat de subfondsen, indien zij een overeenkomst hebben die
voorziet in een duurzaam gemeenschappelijk beleid inzake het uitbrengen van
de stemmen in een beursvennootschap, hun belangen wel degelijk bij elkaar
moeten optellen op grond van artikel 12, vijfde lid, van de Wmz. Voor een
nadere toelichting op deze bepaling verwijs ik naar mijn antwoord op de eerdergenoemde
vraag van de VVD-fractie over samenwerkingsverbanden tussen aandeelhouders.Ten slotte wijs ik erop dat het genoemde artikel 12, tiende lid, van de
Wmz een verplichte implementatie vormt van de Transparantierichtlijn. Dit
heeft tot gevolg dat Nederland daar in haar nationale regelgeving niet eenzijdig
van zal kunnen afwijken.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 708, nr. 32.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 29 708, nr. 34.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 29 708, nr. 37.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 708, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II, 29 708, nr. 19.XNoot2Onder andere Kamerstukken II 2004/05, 29 708, nr. 19, blz. 300–303,
blz. 338–339 en blz. 417–421.XNoot1Beantwoording van de vragen van de leden Van Egerschot en Blok over een
uitspraak van de rechtbank Amsterdam inzake de Autoriteit Financiële
Markten (Befra), brief van 11 oktober 2005. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29708-39.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl