Wijziging van de Paspoortwet, onder andere met bepalingen ter voorkoming van misbruik van reisdocumenten; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26977, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

14-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26977-(R1644) nr. 7

06-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAAaBDaEaArtikel 11EbArtikel 12EcEdEfKKaLArtikel 31NaPSaARTIKEL IaARTIKEL IbARTIKEL IcARTIKEL IITOELICHTINGWijzigingen in verband met de Vreemdelingenwet 2000Wijzigingen in verband met de nieuwe generatie reisdocumentenOverige wijzigingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26977Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 977 (R 1644)Wijziging van de Paspoortwet, onder andere in verband met het daarin
opnemen van enige bepalingen ter voorkoming van misbruik van reisdocumentennr. 7NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 6 juni 2000Het voorstel van Rijkswet wordt als volgt gewijzigd:Artikel I wordt als volgt gewijzigd:1. Onderdeel A komt te luiden:AArtikel 1 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onder b, wordt na «tot verstrekking van een
reisdocument» ingevoegd: , tot bijschrijving van kinderen als bedoeld
in artikel 17.2. In het eerste lid, onder j, wordt na «Binnenlandse Zaken»
ingevoegd: en Koninkrijksrelaties.3. Het tweede lid en het cijfer «1» voor de tekst van het
eerste lid vervallen.2. Na onderdeel A wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:AaIn het tweede lid van artikel 2 wordt «Europese identiteitskaart»
telkens vervangen door: Nederlandse identiteitskaart.3. Onderdeel B komt te luiden:BArtikel 3 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid vervalt de laatste volzin. 2. Aan het slot van het tweede lid wordt een zin toegevoegd, luidende:
Elke bijschrijving is voorzien van de foto van de bijgeschreven persoon.3. In de tweede volzin van het zesde lid wordt «die aan vluchtelingen
en» vervangen door: voor vluchtelingen en in reisdocumenten die.4. Onder vernummering van het zevende lid tot achtste lid wordt na het
zesde lid een nieuw zevende lid ingevoegd, luidende:7. Op verzoek van de houder kan in diens reisdocument tevens de geslachtsnaam
worden vermeld van de echtgenoot, echtgenote of geregistreerde partner, dan
wel, indien de houder geen echtgenoot, echtgenote of geregistreerde partner
meer heeft, de geslachtsnaam van de gewezen echtgenoot, echtgenote of geregistreerde
partner met wie het huwelijk of het geregistreerd partnerschap laatstelijk
is geëindigd, voor zover het model van het reisdocument daartoe voldoende
ruimte bevat. Onze Minister stelt nadere regels met betrekking tot de wijze
waarop de naamsvermelding plaatsvindt.4. Na onderdeel D wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:DaIn het derde lid van artikel 7 wordt «de Europese identiteitskaart»
vervangen door: een in Nederland aangevraagd reisdocument.5. Na onderdeel E worden vijf onderdelen ingevoegd, luidende:EaArtikel 11 komt te luiden:Artikel 111. Iedere vreemdeling die ingevolge artikel 31 van de Vreemdelingenwet
2000 tot Nederland dan wel iedere vluchteling die als zodanig tot de Nederlandse
Antillen of Aruba is toegelaten, heeft binnen de grenzen bij deze wet bepaald,
recht op een reisdocument voor vluchtelingen, geldig voor vijf jaren.2. Iedere vreemdeling die ingevolge artikel 26 van de Vreemdelingenwet
2000 tot Nederland is toegelaten, heeft binnen de grenzen bij deze wet bepaald,
recht op een reisdocument voor vluchtelingen, geldig voor ten minste een jaar
en ten hoogste drie jaren.EbArtikel 12 komt te luiden:Artikel 12Aan de erkende vluchteling die niet als zodanig tot de Nederlandse Antillen
of Aruba is toegelaten, kan binnen de grenzen bij deze wet bepaald, een reisdocument
voor vluchtelingen worden verstrekt.EcIn artikel 14 wordt «rechtmatig verblijvende» vervangen door:
toegelaten. EdHet eerste lid van artikel 15 komt te luiden:1. In bijzondere gevallen kan een reisdocument als bedoeld in de artikelen
11 tot en met 14 worden verstrekt aan een tot een der landen van het Koninkrijk
toegelaten vreemdeling, die tijdelijk buiten een der landen van het Koninkrijk
verblijft.EfParagraaf 3A wordt als volgt gewijzigd:1. Het opschrift komt te luiden:Paragraaf 3A. Nederlandse identiteitskaart.2. In artikel 16a wordt «Europese identiteitskaart» telkens
vervangen door: Nederlandse identiteitskaart.6. In onderdeel F komt het derde lid van artikel 17 te luiden:3. Bijschrijving kan slechts plaatsvinden in reisdocumenten als bedoeld
in artikel 2, eerste lid, onder a, d, e en g.7. Onderdeel K komt te luiden:KArtikel 26 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onder b, wordt «het gezinsregister»
vervangen door: de basisadministratie persoonsgegevens.2. Het eerste lid, onder c en d, komt te luiden:c. in het buitenland: het hoofd van de daartoe aangewezen consulaire post,
voor zover het personen betreft die zich in zijn ressort of in het ressort
van een onder zijn verantwoordelijkheid staande consulaire post bevinden;d. Onze Minister en de door hem onderscheidenlijk de door de Gouverneur
na overleg met Onze Minister daartoe aangewezen autoriteiten, in bijzondere
door Onze Minister te bepalen gevallen.3. Het derde lid komt te luiden:3. Bevoegd tot het in ontvangst nemen van aanvragen voor reisdocu- menten
als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder f en g, zijn Onze Minister en
de door hem daartoe aangewezen autoriteiten, de Gouverneur van de Nederlandse
Antillen onderscheidenlijk Aruba en de door hem na overleg met Onze Minister
daartoe aangewezen autoriteiten en in het buitenland het hoofd van de daartoe
aangewezen consulaire post.4. Het vierde lid komt te luiden:4. Bevoegd tot het in ontvangst nemen van aanvragen voor Nederlandse identiteitskaarten
zijn de in het eerste lid, onder a en d bedoelde autoriteiten en, voor zover
het personen betreft die in hun ressort of in het ressort van een onder hun
verantwoordelijkheid staande consulaire post woonachtig zijn, de onder c bedoelde
autoriteiten, die daartoe in overeen- stemming met Onze Minister zijn aangewezen.8. Na onderdeel K wordt een onderdeel ingevoegd, luidende: KaIn het tweede en derde lid van artikel 30 wordt «Europese identiteitskaart»
telkens vervangen door: Nederlandse identiteitskaart.9. Onderdeel L komt te luiden:LArtikel 31 komt te luiden:Artikel 311. De aanvrager wiens eerder uitgereikt reisdocument is vermist, legt
bij het indienen van zijn aanvraag een schriftelijke verklaring af omtrent
de vermissing.2. Indien de aanvraag in Nederland onderscheidenlijk de Nederlandse Antillen
of Aruba wordt ingediend, legt de aanvrager tevens een gewaarmerkte kopie
over van het proces-verbaal dat terzake van de vermissing op ambtseed is opgemaakt
door een opsporingsambtenaar van de Nederlandse onderscheidenlijk Nederlands-Antilliaanse
of Arubaanse politie.3. Onze Minister stelt nadere regels met betrekking tot de af te leggen
verklaring omtrent de vermissing. Hij stelt deze regels in overeenstemming
met Onze Minister van Buitenlandse Zaken, voor zover zij betrekking hebben
op de verklaring omtrent de vermissing die bij een aanvraag in het buitenland
moet worden afgelegd.4. De aanvrager wiens eerder uitgereikt reisdocument is ingenomen door
een daartoe bevoegde autoriteit, legt bij het indienen van zijn aanvraag een
door de desbetreffende autoriteit afgegeven schriftelijke verklaring over
omtrent de inname.10. In onderdeel M wordt in het zesde lid van artikel 34 «Europese
identiteitskaart» vervangen door: Nederlandse identiteitskaart.11. Na onderdeel N wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:NaIn het tweede lid van artikel 37 wordt «Europese identiteitskaart»
vervangen door: Nederlandse identiteitskaart.12. Onderdeel P komt te luiden:PArtikel 40 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onder b, wordt «het gezinsregister»
vervangen door: de basisadministratie persoonsgegevens.2. Het eerste lid, onder c, komt te luiden:c. in het buitenland: het hoofd van de daartoe aangewezen consulaire post,
voor zover het personen betreft die zich in zijn ressort of in het ressort
van een onder zijn verantwoordelijkheid staande consulaire post bevinden;3. Het tweede lid komt te luiden:2. Onze Minister, de burgemeester en het hoofd van de daartoe aangewezen
consulaire post gaat niet over tot verstrekking van een reisdocument
op grond van de artikelen 14 en 15 aan een in Nederland toegelaten vreemdeling,
dan nadat Onze Minister van Justitie in overeenstemming met Onze Minister
van Buitenlandse Zaken heeft vastgesteld dat aan de voorwaarden voor een aanspraak
in de genoemde artikelen is voldaan.4. In het derde lid vervalt «diplomatieke of».5. In het vierde lid wordt «ingevolgde» vervangen door: ingevolge.6. Het zesde lid komt te luiden:6. Bevoegd tot het verstrekken van reisdocumenten als bedoeld in artikel
2, eerste lid, onder f en g, zijn Onze Minister en de door hem daartoe aangewezen
autoriteiten, de Gouverneur van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
Aruba en de door hem na overleg met Onze Minister daartoe aangewezen autoriteiten
en in het buitenland het hoofd van de daartoe aangewezen consulaire post.7. Het zevende lid komt te luiden:7. Bevoegd tot het verstrekken van Nederlandse identiteitskaarten zijn
de in het eerste lid, onder a en d bedoelde autoriteiten en, voor zover het
personen betreft die in hun ressort of in het ressort van een onder hun verantwoordelijkheid
staande consulaire post woonachtig zijn, de onder c bedoelde autoriteiten,
die daartoe in overeenstemming met Onze Minister zijn aangewezen.13. Na onderdeel S wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:SaIn artikel 46a wordt «Europese identiteitskaart» vervangen
door: Nederlandse identiteitskaart.14. Na artikel I worden drie nieuwe artikelen ingevoegd, luidende: ARTIKEL Ia1. Een op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet in behandeling
zijnde aanvraag ter verkrijging van een Europese identiteitskaart wordt aangemerkt
als een aanvraag ter verkrijging van een Nederlandse identiteitskaart op grond
van deze wet.2. Een op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet in behandeling
zijnde aanvraag ter verkrijging van een reisdocument voor vluchtelingen dan
wel een reisdocument voor vreemdelingen wordt aangemerkt als een aanvraag
ter verkrijging van een reisdocument op grond van deze wet.3. Op een op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet in behandeling
zijnde aanvraag tot bijschrijving van kinderen als bedoeld in artikel 17 zijn
de bepalingen van deze wet van toepassing. ARTIKEL Ib1. Reisdocumenten die voor de inwerkingtreding van deze wet zijn verstrekt,
behouden de geldigheid die daarin is vermeld.2. Een geldige Europese identiteitskaart wordt voor de toepassing van
de artikelen 30 en 46a gelijkgesteld met een Nederlandse identiteitskaart.
 ARTIKEL IcIn artikel 1, eerste lid, onderdeel 1° van de Wet op de identificatieplicht
wordt «artikel 2, eerste of tweede lid, van de Paspoortwet» vervangen
door: artikel 2, eerste lid, onder a, b, c, d, e en g, of tweede lid, van
de Paspoortwet.15. Artikel II komt te luidenARTIKEL IIDeze rijkswet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan verschillend
kan worden vastgesteld.TOELICHTINGIn deze nota van wijziging worden enkele aanvullingen in het voorliggende
voorstel tot wijziging van de Paspoortwet aangebracht, die enerzijds verband
houden met de nieuwe grondslagen voor de verstrek- king van reisdocumenten
aan niet-Nederlanders ingevolge de nieuwe Vreemdelingwet 2000 en anderzijds
met de ontwikkeling van een nieuwe generatie reisdocumenten, waaronder een
nieuwe identiteitskaart als opvolger van de Europese identiteitskaart. Daarnaast
zijn nog enkele geringe technische aanpassingen van het wetsvoorstel nodig
geoordeeld.Wijzigingen in verband met de Vreemdelingenwet 2000Een deel van de wijzigingen vloeit voort uit de algehele herziening van
de Nederlandse vreemdelingenwetgeving (Vreemdelingenwet 2000, Kamerstukken
II, 1998–1999, nr. 26 732). In dat wetsvoorstel wordt een vereenvoudigd
systeem van volgtijdelijke verblijfsvergunningen geïntroduceerd, waarin
achtereenvolgens een vergunning voor bepaalde tijd en na verloop van een periode
van drie jaar (asiel) dan wel vijf jaar (regulier) een vergunning voor onbepaalde
tijd kan worden aangevraagd. Daarmee wordt beoogd het aantal procedures ter
verkrijging van een betere verblijfsstatus, die onder de huidige wetgeving
het gevolg zijn van het naast elkaar bestaan van meerdere verblijfstitels
met een verschillende niveau van rechten en voorzieningen, te voorkomen.De gekozen systematiek van volgtijdelijke verblijfsvergunningen brengt
voor de asielgerechtigde vreemdeling met zich mee, dat deze in eerste instantie
na een succesvol doorlopen asielprocedure in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd asiel. Deze verblijfsvergunning wordt verleend aan vreemdelingen
die onder de huidige Vreemdelingenwet in aanmerking zouden komen voor toelating
als vluchteling, voor een vergunning tot verblijf om klemmende redenen van
humanitaire aard dan wel voor een voorwaardelijke vergunning tot verblijf.
Na verloop van een periode van drie jaar kan de verblijfsvergunning voor bepaalde
tijd asiel worden omgezet in een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd
asiel.Omdat in eerste instantie maar één soort verblijfsvergunning
kan worden verkregen, zal het niet meer voorkomen dat men gaat procederen
om een andere verblijfsvergunning te verkrijgen. Een andere niet onbelangrijke
oorzaak van dat doorprocederen is dat aan de thans bestaande verschillende
statussen verschillende voorzieningenpakketten zijn gekoppeld. Om doorprocederen
ook om die reden te voorkomen, dienen ongeacht de gronden waarop de verblijfsvergunning
wordt verleend, daaraan voor een ieder gelijke rechten en voorzieningen te worden verbonden. Op welk niveau deze rechten en voorzieningen moeten
liggen, wordt enerzijds bepaald door volkenrechtelijk bindende afspraken terzake
en anderzijds door het beleid van de Nederlandse regering binnen het kader
van deze internationale afspraken (Memorie van Toelichting bij de Vreemdelingenwet
2000, Kamerstukken II, 1998–1999, 26 732, nr. 3, blz. 5).Tot deze internationale afspraken behoort onder andere het Vluchtelingenverdrag.
De verdragsvluchteling heeft op grond van artikel 28 van het Vluchtelingenverdrag
recht op een reisdocument voor vluchtelingen. Hieruit volgt dat de houder
van een vergunning voor bepaalde tijd asiel desgevraagd een reisdocument voor
vluchtelingen wordt verstrekt. Overigens zal ook een houder van een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd asiel vanzelfsprekend recht hebben op een reisdocument
voor vluchtelingen.Het voorgaande betekent dat de huidige regeling in de Paspoortwet met
betrekking tot de verstrekking van reisdocumenten aan vluchtelingen en andere
vreemdelingen, die gebaseerd is op het bestaande stelsel van asielstatussen,
waaronder de toelating als vluchteling, moet worden gewijzigd. De verwachting
is gerechtvaardigd dat de nieuwe regeling in de praktijk zal leiden tot een
sterke afname van het aantal verstrekte reisdocumenten voor vreemdelingen,
die thans op grond van artikel 14 van de wet nog worden verstrekt aan vreemdelingen
die in het bezit zijn van een vergunning tot verblijf om klemmende redenen
van humanitaire aard dan wel een voorwaardelijke vergunning tot verblijf.
Deze komen straks immers in aanmerking voor een reisdocument voor vluchtelingen.
Het teruglopen van het aantal aanvragen op grond van artikel 14 van de wet
betekent overigens een aanzienlijke taakverlichting voor zowel gemeenten,
vreemdelingendiensten als het ministerie van Buitenlandse Zaken, die betrokken
zijn bij de gecompliceerde aanvraagprocedure waarin de aanspraak van de betrokken
persoon op verstrekking van een reisdocument voor vreemdelingen moet worden
vastgesteld.Zoals vermeld in het nader rapport naar aanleiding van het advies van
de Raad van State op de Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000 (Kamerstukken
II, 1999–2000, 26 975, A) is de regering van mening dat de bedoelde
wijzigingen van de Paspoortwet niet van dien aard zijn, dat de Raad daarover
zou moeten worden gehoord. Zij zijn immers het rechtstreekse gevolg van het
in het wetsvoorstel Vreemdelingenwet 2000 neergelegde volgtijdelijke vergunningensysteem,
waarover de Raad reeds heeft geadviseerd. In dat licht kan de wijziging van
de Paspoortwet als een wijziging van uitvoeringstechnische – en dus
ondergeschikte – aard worden gezien.Inmiddels heeft in het kader van de schriftelijke voorbereiding van de
Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000 en het daarop gevolgde wetgevingsoverleg
van 22 mei 2000 een nadere gedachtenwisseling tussen de Tweede Kamer en de
regering plaatsgevonden over de gevolgen, zowel nationaal als internationaal,
van de nieuwe wetgeving voor de verstrekking van Nederlandse reisdocumenten.
Kortheidshalve wordt voor een nadere uiteenzetting van die consequenties verwezen
naar de daarop betrekking hebbende parlementaire stukken. Tegen deze achtergrond
beperkt de toelichting bij de onderhavige nota van wijziging zich voornamelijk
tot de technische aspecten van de voorgestelde aanpassingen van de Paspoortwet.De voorliggende wijzigingen hebben voor wat betreft de aanspraken van
houders van een verblijfsvergunning op een reisdocument voor vluchtelingen
dan wel vreemdelingen slechts betrekking op de Nederlandse situatie. De Vreemdelingenwet
2000 is, in tegenstelling tot de Paspoortwet, geen rijkswet en
heeft als zodanig geen gelding buiten Nederland. Op de Nederlandse Antillen
en Aruba wijzigt de vreemdelin- genwetgeving niet. Voor die landen blijft
derhalve de huidige regeling ingevolge de Paspoortwet ongewijzigd van kracht.Ondanks de principiële verschillen tussen de nieuwe vreemdelingenwetgeving
in Nederland en de bestaande wetgeving in de Nederlandse Antillen en Aruba
waar het de gevolgen voor het verstrekken van reisdocumenten voor vluchtelingen
betreft, is er naar gestreefd de uniformiteit van de regeling in de Paspoortwet
waar mogelijk te handhaven. Dit heeft er onder andere toe geleid dat in de
wet nog steeds zal worden gesproken over «status», «verblijfstitel»
en «toelating» van de vreemdeling. Deze terminologie heeft in
het verleden bewezen voor alle landen van het Koninkrijk voldoende houvast
te bieden om de bepalingen van de Paspoortwet in samenhang met de eigen vreemdelingenwetgeving
te kunnen uitvoeren. De Vreemdelingenwet 2000 brengt hierin naar het oordeel
van de regering geen verandering.In dit verband wordt opgemerkt, dat onder toelating in beginsel hetzelfde
wordt verstaan als in het voorstel tot wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap
(Kamerstukken I, 25 891 (R 1609), nr. 201), namelijk instemming door
het bevoegd gezag met het bestendig verblijf van de vreemdeling in Nederland,
de Nederlandse Antillen of Aruba. Voor de verstrekking van een reisdocument
ingevolge de Paspoortwet aan een vreemdeling die in Nederland is toegelaten,
is het evenals voorheen noodzakelijk dat deze beschikt over een verblijfstitel.
Onder de Vreemdelingenwet 2000 betekent dit voor een vreemdeling die niet
als gemeen- schapsonderaan moet worden aangemerkt, dat deze in Nederland rechtmatig
verblijf dient te houden op grond van een verblijfsvergunning als bedoeld
in de artikelen 13, 18, 26 of 31 van die wet, om in aanmerking te kunnen
komen voor een Nederlands reisdocument. Een vreemdeling die anderszins ingevolge
artikel 8 van de Vreemdelingenwet 2000 rechtmatig in Nederland verblijft,
heeft geen aanspraak op een reisdocu- ment, met uitzondering van de ook thans
bestaande mogelijkheid dat hem ingevolge artikel 15, tweede lid, van de Paspoortwet
in bijzondere gevallen een nooddocument dan wel een reisdocument voor vreemdelingen
voor een eenmalige reis kan worden verstrekt. Teneinde het verschil in aanspraak
op een reisdocument tussen de toegelaten en de rechtmatig verblijvende, maar
niet toegelaten vreemdeling te verduidelijken, wordt in artikel 14 van de
Paspoortwet de zinsnede «rechtmatig verblijvende» vervangen door
«toegelaten» (Artikel I, onderdeel Ec). Om dezelfde reden is artikel
15, eerste lid, van de wet aangepast, waardoor beter tot uitdrukking wordt
gebracht dat de verstrekking van reisdocu- menten als bedoeld in die bepaling
slechts kan plaatsvinden aan vreem- delingen die tot een der landen van het
Koninkrijk zijn toegelaten (Artikel I, onderdeel Ed).De belangrijkste wijzigingen als gevolg van de Vreemdelingenwet 2000 manifesteren
zich in de artikel 11 en 12 van de Paspoortwet (Artikel I, onderdelen Ea en
Eb). In tegenstelling tot de situatie in de Nederlandse Antillen en Aruba,
worden in Nederland onder de nieuwe vreemdelingenwetgeving geen vreemdelingen
meer als vluchteling toegelaten. Toelating van asielzoekers vindt uitsluitend
plaats door toekenning van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel,
die na drie jaar kan worden omgezet in een vergunning voor onbepaalde tijd
asiel. Zoals hierboven is uiteengezet, heeft dit systeem van volgtijdelijke
verblijfsvergunningen en het daaraan verbonden niveau van rechten en voorzieningen
tot gevolg, dat een houder van een vergunning voor bepaalde tijd asiel als
bedoeld in artikel 26 van de Vreemdelingenwet 2000 desgevraagd een reisdocument
voor vluchtelingen dient te worden verstrekt. In de nota van wijziging wordt voorgesteld in artikel 11, eerste lid,
van Paspoortwet te bepalen, dat iedere vreemdeling die ingevolge artikel 31
van de Vreemdelingenwet 2000 tot Nederland dan wel iedere vluchteling die
als zodanig tot de Nederlandse Antillen of Aruba is toegelaten, binnen de
grenzen bij deze wet bepaald, recht heeft op een reisdocument voor vluchtelingen,
geldig voor vijf jaren. Voor de Nederlandse Antillen en Aruba bevat deze bepaling
geen wijziging ten opzichte van de huidige situatie. Voor Nederland wordt
de toekenning van dit recht op een reisdocument voor vluchtelingen evenwel
expliciet gekoppeld aan het bezit van een verblijfsvergunning voor onbepaalde
tijd asiel. Voor de huidige houders van een reisdocument voor vluchtelingen
zijn hieraan verder geen gevolgen verbonden. Zij beschikken over een toelating
als vluchteling op grond van de huidige Vreemdelingenwet, die ingevolge artikel
110, zevende lid, van de Vreemdelingenwet 2000 op het tijdstip van inwerkingtreding
van laatstgenoemde wet wordt aangemerkt als een verblijfsvergunning voor onbepaalde
tijd als bedoeld in artikel 31 van die wet. Ook de geldigheidsduur van het
reisdocument is onveranderd gebleven.Ingevolge het voorgestelde artikel 11, tweede lid, van de Paspoortwet
heeft iedere vreemdeling die ingevolge artikel 26 van de Vreemdelingenwet
2000 tot Nederland is toegelaten, binnen de grenzen bij deze wet bepaald recht
op een reisdocument voor vluchtelingen, geldig voor ten minste een jaar en
ten hoogste drie jaren. Bij het vaststellen van de geldigheidsduur is rekening
gehouden met het feit, dat de verblijfsvergunning bepaalde tijd asiel op grond
van artikel 26 van de Vreemdelingenwet 2000 voor ten hoogste drie jaren wordt
verstrekt. Hiermee wordt het uitgangspunt gehandhaafd, dat een aan een vreemdeling
te verstrekken reisdocument niet langer geldig mag zijn dan de aan de betrokken
persoon verleende verblijfsvergunning. De minimale geldigheidsduur van een
jaar vloeit voort uit paragraaf 5 van de Bijlage bij artikel 28 van het
Vluchtelingenverdrag, waarin deze is voorgeschreven.Het gewijzigde artikel 12 van de Paspoortwet is nog slechts van betekenis
voor de erkende vluchtelingen die niet als zodanig in de Nederlandse Antillen
of Aruba zijn toegelaten. In Nederland kan een dergelijke situatie zich niet
meer voordoen, omdat verstrekking van een reisdocument voor vluchtelingen
in het vervolg plaatsvindt op grond van het voorgestelde artikel 11 van de
wet aan een houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 26 of 31
van de Vreemdelingenwet 2000. De wijziging van artikel 12 heeft tot gevolg,
dat ook de verwijzing naar dit artikel in artikel 40, tweede lid, van de wet
is vervallen (Artikel I, onderdeel P).In artikel 3, zesde lid, van de wet kan voor de Nederlandse situatie niet
meer gesproken worden over reisdocumenten die aan
vluchtelingen worden verstrekt. Het is daarom noodzakelijk de bepaling te
herformuleren en wel op zodanige wijze dat deze in alle landen van het Koninkrijk
toepasbaar is. Voorgesteld wordt de tweede volzin in het zesde lid van dit
artikel als volgt te laten luiden: In reisdocumenten voor vluchtelingen en in reisdocumenten die aan staatlozen worden verstrekt,
wordt de status van de houder vermeld (Artikel I, onderdeel B).Met de vermelding van de status van de houder wordt overigens niet vastgesteld
dat betrokkene per definitie vluchteling of staatloze is, maar wel dat de
houder van een dergelijk reisdocument door andere landen in beginsel als verdragsvluchteling
of verdragsstaatloze mag worden beschouwd. De status komt in het reisdocument
voor vluchtelingen tot uiting in het model van het reisdocument zelf. Voor
de staatloze blijkt diens verdragsrechtelijke status uit een clausule in het
aan hem verstrekte reisdocument voor vreemdelingen. Wijzigingen in verband met de nieuwe generatie reisdocumentenHet onderhavige wetsvoorstel dient voorts te worden gewijzigd als gevolg
van de ontwikkeling van een nieuwe generatie reisdocumenten (NGR) in het kader
van het gelijknamige project (Kamerstukken II, 25 764). Het desbetreffende
project beoogt verbeteringen aan te brengen in de bestaande Nederlandse reisdocumenten,
onder andere door de ontwikkeling van een nieuwe overheidsidentiteitskaart
op credit-card formaat. Deze identiteitskaart zal geschikt zijn om daarin
in een later stadium chiptechnologie te kunnen verwerken. Tevens kan de kaart
worden voorzien van een biometrisch kenmerk. Omtrent de invoering van zowel
chiptechnologie als biometrie is overigens nog geen besluit genomen. Hiervoor
zijn eerst nadere studies en beproevingen nodig.Het nieuwe uiterlijk en de verwachte nieuwe gebruiksmogelijkheden van
de identiteitskaart hebben ertoe geleid om deze opvolger van de Europese identiteitskaart
een nieuwe naam te geven, de Nederlandse identiteitskaart. Dit heeft in deze
nota van wijziging geleid tot het voorstel voor aanpassing van de navolgende
artikelen van de Paspoortwet: artikel 2, tweede lid (Artikel I, onderdeel
Aa), het opschrift van paragraaf 3A en artikel 16a (Artikel I, onderdeel
Ef), artikel 26, vierde lid (Artikel I, onderdeel K), artikel 30, tweede en
derde lid (Artikel I, onderdeel Ka), artikel 34, zesde lid (Artikel I, onderdeel
M), artikel 37, tweede lid (Artikel I, onderdeel Na), artikel 40, zevende
lid (Artikel I, onderdeel P) en artikel 46a (Artikel I, onderdeel Sa).Voorts blijkt het noodzakelijk om met betrekking tot de vervanging van
de Europese identiteitskaart door de Nederlandse identiteitskaart enkele overgangsrechtelijke
bepalingen in de nota van wijziging op te nemen. Zo is geregeld dat aanvragen
voor een Europese identiteitskaart die op het tijdstip van inwerkingtreding
van deze wet in behandeling zijn, worden aangemerkt als een aanvraag ter verkrijging
van een Nederlandse identiteitskaart (Artikel Ia, eerste lid). Overigens brengt
het wetsvoorstel geen wijziging in de aanspraak op dit reisdocument en ook
de geldigheid daarvan verandert niet. De voor het tijdstip van inwerkingtreding
verstrekte Europese identiteitskaarten behouden de geldigheid, die daarin
is vermeld (Artikel Ib, eerste lid). In verband daarmee is in de nota van
wijziging geregeld dat de bepaling van de Paspoortwet, die het mogelijk maakt
tegelijkertijd te beschikken over een nationaal paspoort en een Europese identiteitskaart
(artikel 30 van de wet), alsmede het voorschrift dat een Europese identiteitskaart
niet vervallen kan worden verklaard (artikel 46a van de wet), ook blijven
gelden na invoering van de Nederlandse identiteitskaart (Artikel Ib, tweede
lid).Een andere verbetering van het huidige reisdocumentensysteem, gericht
op het tegengaan van fraude en misbruik, betreft de nieuwe wijze van bijschrijving
van kinderen in een reisdocument. In de nieuwe generatie reisdocumenten zal
de aanvraag voor de bijschrijving van kinderen als bedoeld in artikel 17 van
de wet, evenals een aanvraag voor een reisdocument, plaatsvinden met gebruikmaking
van een apart aanvraagformulier. Dit is tot uitdrukking gebracht in het gewijzigde
artikel 1, eerste lid, onder b, van de wet (Artikel I, onderdeel A). In de
nieuwe reisdocumenten zullen naast de persoonsgegevens van de bijgeschrevene
ook zijn of haar foto worden aangebracht. Een daartoe strekkende aanvulling
van artikel 3, tweede lid, van de wet is in deze nota van wijziging opgenomen
(Artikel I, onderdeel B). Een aparte foto verbetert de identiteitsvaststelling
en draagt bij aan de voorkoming van bijvoorbeeld kinderontvoering. Om dezelfde
reden wordt voorgesteld de mogelijkheid om kinderen bij te schrijven in nooddocumenten
te laten vervallen. In dat geval wordt aan de houder en diens kinderen elk
een apart nooddocu- ment verstrekt. Het gevolg is dat bijschrijving nog slechts
kan plaatsvinden in nationale paspoorten, reisdocumenten voor
vluchtelingen, reisdocumenten voor vreemdelingen en andere door Onze Minister
vast te stellen reisdocumenten waarin dit wordt toegestaan (zoals het faciliteitenpaspoort).
Het voorgaande heeft geleid tot een aanpassing van artikel 17, derde lid,
van de wet (Artikel I, onderdeel F).Gezien de nieuwe eisen die aan de aanvraag voor bijschrijving van kinderen
als bedoeld in artikel 17 van de wet zijn gesteld, alsmede de beperking van
reisdocumenten waarin bijschrijving mag plaatsvinden, is in overgangsrechtelijke
zin bepaald dat op een op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet in
behandeling zijnde aanvraag tot bijschrijving van kinderen als bedoeld in
artikel 17, de nieuwe bepalingen van deze wet van toepassing zijn (Artikel
Ia, derde lid).In het algemeen overleg dat de regering op 3 juni 1999 met de vaste commissie
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van de Tweede Kamer voerde over
de voortgang van het project NGR is ook de prijs van de nieuwe reisdocumenten
voor de burger aan de orde geweest (Kamerstukken II, 25 764, nr. 12).
Het brede gevoelen in de Kamer was dat gestreefd zou moeten worden naar een
vorm van harmonisatie van de tarieven, die op dit moment tussen de gemeenten
onderling soms aanzienlijke verschillen vertonen. De Minister voor Grote Steden-
en Integratiebeleid zegde de Kamer toe met de VNG te overleggen over de ontwikkeling
van de gemeentelijke leges binnen een bepaalde band- breedte. Het overleg
met de VNG is op dit moment nog gaande. Een bandbreedte veronderstelt dat
de tariefstelling zich beweegt tussen een minimum en een maximumbedrag. Aangezien
het stellen van regels met betrekking tot een minimumtarief overbodig is,
betekent dit dat een wettelijke regeling met betrekking tot de bandbreedte
zich zal beperken tot het bieden van de mogelijkheid om eventueel een maximumtarief
voor reisdocumenten vast te stellen. Dit is gebeurd door in artikel 7, derde
lid, van de wet de reeds bestaande mogelijkheid om bij algemene maatregel
van rijksbestuur een maximum bedrag te bepalen met betrekking tot de Europese
identiteitskaart uit te breiden tot elk in Nederland aangevraagd reisdocument
(Artikel I, onderdeel Da).Overige wijzigingenNaar aanleiding van een daartoe strekkende vraag van de leden van de fracties
van GPV en RPF in het verslag van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties van Tweede Kamer met betrekking tot onderhavige wetsvoorstel
(Kamerstukken II, 26 977 (R 1644), nr. 4) zijn het tweede en vierde lid
van het voorgestelde artikel 31 opnieuw geformuleerd (Artikel I, onderdeel
L).De wijziging van artikel 26, derde lid, van de wet (bevoegdheid tot het
in ontvangst nemen van aanvragen voor nooddocumenten en andere reisdocumenten,
door Onze Minister vast te stellen) heeft slechts een redactionele achtergrond
(Artikel I, onderdeel K). De tegenhanger van artikel 26, derde lid, is artikel
40, zesde lid, van de wet (bevoegdheid tot verstrekking van de genoemde reisdocumenten).
Gebleken is dat de daarin neergelegde bevoegdhedenverdeling van de tot verstrekking
bevoegde autoriteiten niet geheel overeenkomt met die in artikel 26, derde
lid. Deze omissie wordt bij deze nota van wijziging hersteld (Artikel I, onderdeel
P).In het kader van de maatregelen ter bestrijding van fraude en misbruik
met (behulp van) reisdocumenten wordt naast de reeds in het wetsvoor- stel
neergelegde aanpassingen van de Paspoortwet voorgesteld om het nooddocument,
bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder f, van de wet niet langer aan te wijzen
als document, waarmee de houder zich ingevolge de Wet op de identificatieplicht
kan legitimeren. Hierbij speelt een rol dat het nooddocument uitsluitend voor
het maken van een bepaalde reis is bestemd. Het wordt slechts in noodsituaties
verstrekt, waarbij in sommige gevallen slechts in beperkte mate een nauwgezette
identiteitsvaststelling kan plaatsvinden. Het voorgaande leidt tot een wijziging
van artikel 1, eerste lid, onderdeel 1° van de Wet op de identificatieplicht
(Artikel Ic).De vorenstaande wijzigingen hangen enerzijds samen met de Vreemdelingenwet
2000 en anderzijds met het project Nieuwe Generatie Reisdocumenten. Het is
thans reeds te voorzien dat de inwerkingtreding van de daarop betrekking hebbende
bepalingen van de Paspoortwet niet op hetzelfde tijdstip zal plaatsvinden.
Om die reden is Artikel II in die zin gewijzigd, dat bij koninklijk besluit
verschillende tijdstippen kunnen worden vastgesteld voor de inwerkingtreding
van de verschillende artikelen of onderdelen daarvan.De Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid,R. H. L. M. van Boxtel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26977-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl