Goedkeuring Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking bij interlandelijke adoptie (Trb. 1993, 197); Brief staatssecretaris met aanvullende informatie over verdragslanden en vereisten van landen van herkomst, bijvoorbeeld inzake leeftijd
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24810, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24810-(R1577) nr. 8

05-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Lijst van ondertekeningen en ratificaties2. Niet-verdragslanden die voor Nederland van belang zijn3. Vereisten van landen van herkomst4. Verdragsstaten van herkomst die de «zwakke»
adoptie kennen5. Mogelijkheid van dispensatie van leeftijdsvereisten
in geval van leeftijdsverschil tussen de adoptanten6. De adoptie van alleenkomende minderjarige asielzoekers7. Het ISO-9000 onderzoeksprojectOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24810Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24812Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 24811Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 810 (R 1577)Goedkeuring van het op 29 mei 1993 te 's-Gravenhage tot stand gekomen
Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied
van de interlandelijke adoptie (Trb. 1993, 197)24 811Uitvoering van het op 29 mei 1993 te 's-Gravenhage tot stand gekomen
verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied
van de interlandelijke adoptie en, in verband daarmee, wijziging van de Wet
opneming buitenlandse pleegkinderen en enige andere wetten24 812 (R 1578)Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap in verband met de
uitvoering van het op 29 mei 1993 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag
inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied van de
interlandelijke adoptienr. 8BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 december 1997Tijdens de plenaire behandeling van de bovengenoemde wetsvoorstellen heb
ik, naar aanleiding van een aantal vragen, toegezegd nog enige aanvullende
informatie te verstrekken. Die informatie volgt hierna. 1. Lijst van ondertekeningen en ratificatiesHet verdrag is op 29 mei 1993 voor ondertekening opengesteld en tot op
heden achtereenvolgens ondertekend door Brazilië, Costa Rica, Mexico,
Roemenië, Colombia, Uruguay, Israël, Nederland, het Verenigd Koninkrijk,
de Verenigde Staten, Canada, Burkina Faso, Finland, Ecuador, Sri Lanka, Peru,
Cyprus, Zwitserland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg, Polen, de Filippijnen,
Italië, Noorwegen, Ierland, Zweden, El Salvador, Venezuela, Denemarken
en Duitsland. De volgende staten zijn achtereenvolgens partij bij het verdrag geworden:
Mexico, Roemenië, Sri Lanka, Cyprus, Polen, Spanje, Ecuador, Peru, Costa
Rica, Burkina Faso, de Filippijnen, Canada, Andorra, Venezuela, Finland, Zweden,
Denemarken en Noorwegen.Het verdrag is na de bekrachtiging door de eerste drie staten op 1 mei
1995 in werking getreden. 2. Niet-verdragslanden die voor Nederland van belang zijnDe voornaamste landen zijn (in volgorde van belangrijkheid): Colombia,
China, Brazilië, Ethiopië, Taiwan, India, Polen, Thailand, Korea,
Haïti. 3. Vereisten van landen van herkomstEnige voorbeelden van leeftijdsvereisten:Colombia: voor kinderen tot 2 jaar, adoptanten maximaal 37 jaar;China: adoptanten in leeftijdscategorie 35–40 jaar;Ethiopië: adoptanten maximaal 40 jaarIndia: adoptanten maximaal 40 jaarNepal: maximaal leeftijdsverschil 40 jaarFilippijnen: vrouw maximaal 35 jaar, man maximaal 38 jaar.Voorbeelden van landen van herkomst die geen leeftijdsvereisten kennen:Europa:Hongarije, Polen, Roemenië;Azië:Pakistan, Sri Lanka, Taiwan en Israël;Afrika:Sierra Leone, Burkina Faso en Senegal;Amerika:Brazilië, Guatemala, Suriname, Verenigde Staten, Costa Rica, Paraguay
en Jamaica.Voorbeelden van andere vereisten:– aantal in het gezin aanwezige kinderen:China, Colombia, Ethiopië, Polen, India en Roemenië;– godsdienst:Filippijnen, Zuid-Korea, Sri Lanka, Taiwan;– Inkomen:Ethiopië, China, Zuid-Korea en Thailand;– Kinderloosheid van de adoptanten:China, India, Hongarije, Haïti, Polen en Taiwan;– Huwelijksduur van de adoptanten:India, Nepal, Ethiopië, Filippijnen, Polen, Zuid-Korea, Thailand
en Roemenië. 4. Verdragsstaten van herkomst die de «zwakke»
adoptie kennenVolgens de ten departemente van Justitie beschikbare gegevens bevindt
zich onder de staten die het Adoptieverdrag tot op heden hebben bekrachtigd,
geen staat die uitsluitend de «zwakke» adoptie kent. Polen kent
in bepaalde provincies een «zwakke» adoptie, die echter door een
«sterke» adoptie wordt gevolgd. Bij de huidige stand van de ratificaties
zal Nederland derhalve niet te maken hebben met «zwakke» adopties
die in verdragsstaten van herkomst stand komen en die vervolgens, bij uitspraak
van de Nederlandse rechter, in «sterke» adopties kunnen worden
omgezet. 5. Mogelijkheid van dispensatie van leeftijdsvereisten
in geval van leeftijdsverschil tussen de adoptantenVolgens het huidige wettelijke systeem geldt onder normale omstandigheden
voor beide adoptanten een maximumleeftijd van 42 jaar bij de indiening van
het verzoek. Voor bijzondere gevallen is er een dispensatiemogelijkheid tot
44 jaar. Daarnaast geldt voor het normale geval een leeftijdsverschil van
ten hoogste 40 jaar tussen elke adoptant en het kind. In bijzondere omstandigheden
is er een dispensatiemogelijkheid die gaat tot een maximum van 44 jaar. De
wettelijke criteria bieden geen ruimte voor het openen van een (extra) dispensatiemogelijkheid
in gevallen waarin de ene echtgenoot de leeftijdsgrens van 44 jaar is gepasseerd
en de ander niet. Daarvoor zou een wetswijziging nodig zijn.Tijdens de plenaire behandeling heb ik naar voren gebracht dat ik geen
principiële, maar vooral praktische bezwaren zie tegen een wijziging
van de leeftijdsnormen. Een beslissing over een wijziging zou moeten worden
gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek naar de vraag of een verruiming van
de leeftijdscriteria wel in het belang kan worden geacht van de te adopteren
kinderen. Bij dat onderzoek zou tevens de vraag kunnen worden betrokken of
het bij het vaststellen van criteria wenselijk is rekening te houden met een
verschil in leeftijd tussen de adoptanten, met name als zij wat ouder zijn.Gelet op het voorgaande meen ik dat de wet op dit punt op dit moment niet
dient te worden gewijzigd. 6. De adoptie van alleenkomende minderjarige asielzoekersHet gaat bij vluchtelingenkinderen om een specifieke groep kinderen, waarvoor
specifieke maatstaven dienen te worden gehanteerd. De op dit onderwerp betrekking
hebbende Aanbeveling van 1994 van de Haagse Conferentie voor Internationaal
Privaatrecht bevat een bepaling op grond waarvan de staat waar het kind na
zijn vlucht terecht is gekomen, voor de toepassing van het Adoptieverdrag
dient te worden beschouwd als het land van herkomst. Op die staat rust de
plicht om primair alles in het werk te stellen om het kind met zijn ouders
of familie te herenigen en het zo mogelijk te repatriëren. Pas als dat
niet mogelijk blijkt te zijn – hetgeen veelal pas na geruime tijd kan
worden vastgesteld – kan een eventuele adoptie worden overwogen. Daarbij
doet zich vervolgens de moeilijkheid voor, hoe vast te stellen dat de oorspronkelijke
ouders of verzorgers met de adoptie instemmen. Ook kan het moeilijk zijn gegevens
over het verleden, de sociale achtergrond en de gezondheidstoestand van het
kind te verzamelen. In de Aanbeveling staat dat het onderzoek daarnaar met
de assistentie van internationale organisaties zoals het Hoge Commissariaat
voor de Vluchtelingen dient te geschieden.Voor dit onderwerp is van belang dat de Nederlandse rechter doorgaans
binnen niet al te lange termijn na de binnenkomst van de minderjarige in Nederland
een gezagsbeschikking geeft. Conform de Aanbeveling wordt het kind geacht
zijn gewone verblijfplaats in Nederland te hebben. Zou vervolgens
een adoptie door een gezin in Nederland worden overwogen, dan gaat het niet
om een interlandelijke adoptie maar om een interne adoptie. Daarbij gelden
uiteraard evenzeer de vereisten voor toestemming van de oorspronkelijke ouders
en van onderzoek naar de achtergrond van het kind.Uit informatie, verkregen van de instelling die de zorg heeft voor de
opvang van alleenkomende minderjarige asielzoekers is mij het volgende gebleken.
Voor zover mogelijk, wordt plaatsing bij familieleden van het kind bevorderd,
ook als dat verre familieleden zijn. In elk geval wordt gestreefd naar opvang
in een gezin. Een plaatsing kan ertoe leiden, en leidt er soms toe, dat de
pleegouders de rechter verzoeken hun het gezag over het kind toe te kennen,
en dat zij vervolgens een adoptieverzoek indienen. Er is momenteel geen specifiek
daarop gericht beleid. Op grond van de verkregen informatie ben ik voorshands
geneigd te oordelen dat er heel weinig ruimte is voor een dergelijk beleid.
Het komt voor dat na een aantal jaren familieleden van het kind worden opgespoord,
die zich over hem zouden willen ontfermen. Een inmiddels uitgesproken adoptie
zou daaraan in de weg staan.Voor zover bekend, is het tot dusver niet voorgekomen dat een alleenkomende
minderjarige asielzoeker vanuit Nederland in een derde land is geadopteerd. 7. Het ISO-9000 onderzoeksprojectDe ISO-9000-normen zijn internationaal erkende normen op het gebied van
kwaliteitswaarborging. Het betreft een geheel van regels voor het opzetten,
beschrijven, uitvoeren, leiden en toetsen van kwaliteitszorg en van (elementen
van) kwaliteitssystemen. Voldoet een organisatie aan deze normen, dan kan
een certificaat worden verkregen. De normen waarom het hier gaat, zijn oorspronkelijk
ontwikkeld voor productiebedrijven, maar inmiddels ook toepasbaar gemaakt
op dienstverlening door organisaties zonder winstoogmerk. In Nederland zijn
reeds vele overheids- en non-profit-organisaties ISO-gecertificeerd. Voorbeelden
zijn het arrondissementsparket te Amsterdam, enkele gemeentesecretarieën,
onderdelen van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat, de Centrale Systeembeheer
Organisatie van de Dienst Justitiële inrichtingen (DJI).ISO (International Standards Organization) is een internationale organisatie
waarbij meer dan honderd landen zijn aangesloten. Zij is gelieerd aan de Verenigde
Naties. In Nederland worden de ISO-normen uitgegeven door het Nederlands Normalisatie
Instituut.Het voorgenomen traject ten aanzien van de vergunninghouders is erop gericht,
eerst ervaring op te doen in één of twee pilotprojecten. Daarna
zal het model voor de overige vergunninghouders toepasbaar worden gemaakt.
Bij de pilotprojecten gaat het om het in kaart brengen van (primaire en ondersteunende)
processen binnen de betreffende organisatie, het optimaliseren daarvan, het
nagaan of volgens de beschreven methode gewerkt wordt en het toetsen door
een externe certificerende instantie. Deze instantie moet als zodanig officieel
erkend zijn. De pilotprojecten worden begeleid door het Bureau Inspectie &
Kwaliteit van de Dienst Preventie, Jeugdbescherming en Reclassering van het
Ministerie van Justitie.Het ligt in mijn bedoeling om de Kamer nader over het verloop van dit
project te informeren.De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24810-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl