Wijziging Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (voorwaardelijke en observatiemachtiging); Gewijzigd amendement over mogelijkheid van observatie-opname voor zorgvermijders die vermoedelijk een dreigend gevaar voor zichzelf zijn
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27289, nr. 24

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27289 nr. 24

22-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamIIIAB§ 1b. ObservatiemachtigingArtikel 14hArtikel 14iArtikel 14jIIICaaIVVGaGbToelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27289Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 289Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen
(voorwaardelijke machtiging)nr. 24GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN DE LEDEN VAN DER HOEK EN PASSTOORS
TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 18Ontvangen 22 november 2001De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:IIn de beweegreden wordt na de eerste overweging een overweging ingevoegd,
luidende: Overwegende voorts, dat het wenselijk is een mogelijkheid te scheppen
voor een observatiemachtiging;.IIArtikel I, onderdeel C, wordt gewijzigd als volgt:AIn de aanhef wordt de zinsnede «wordt een paragraaf» vervangen
door: worden twee paragrafen.BNa §1a wordt een paragraaf ingevoegd, luidende:§ 1b. ObservatiemachtigingArtikel 14h1. De rechter kan op vordering van de officier van justitie een observatiemachtiging
verlenen om betrokkene in een psychiatrisch ziekenhuis te doen opnemen en
te doen verblijven, indien het ernstig vermoeden bestaat dat een stoornis
van de geestvermogens de betrokkene gevaar voor zichzelf doet veroorzaken.
Artikel 2, tweede lid, onder b, derde en vijfde lid, is van overeenkomstige
toepassing.2. De observatiemachtiging strekt ertoe te onderzoeken of:a. een stoornis van de geestvermogens aanwezig is enb. de stoornis betrokkene gevaar voor zichzelf doet veroorzaken. 3. De observatiemachtiging heeft een geldigheidsduur van ten hoogste drie
weken na de dag waarop de betrokkene in een psychiatrisch ziekenhuis is opgenomen,
onverminderd de artikelen 48 en 49.4. Op de observatiemachtiging zijn de artikelen 4 tot en met 7, eerste
lid, 8, 9, eerste lid, eerste volzin, tweede tot en met vijfde lid, 10, eerste
tot en met derde lid, en 11 tot en met 14 van overeenkomstige toepassing,
met dien verstande dat uit de geneeskundige verklaring, bedoeld in artikel
5, moet blijken dat een geval als bedoeld in het eerste lid zich voordoet.Artikel 14i1. Zolang de geldigheidsduur van de observatiemachtiging nog niet is geëindigd,
kan de officier van justitie vorderen dat een aansluitende machtiging als
bedoeld in het vijfde lid wordt verleend. De officier van justitie neemt onverwijld
een beslissing over het instellen van een vordering tot het verlenen van een
aansluitende machtiging, indien uit het onderzoek blijkt dat een stoornis
van de geestvermogens betrokkene gevaar doet veroorzaken.2. De griffier dient de ontvangst van de vordering terstond mee te delen
aan de geneesheer-directeur van het psychiatrisch ziekenhuis waarin betrokkene
krachtens de observatiemachtiging is opgenomen.3. De rechter beslist binnen twee weken na het instellen van de vordering.
In afwachting van de beslissing van de rechter wordt het gedwongen verblijf
met ten hoogste twee weken na het instellen van de vordering voortgezet.4. Indien de officier van justitie beslist om geen vordering als bedoeld
in het eerste lid in te stellen, doet hij daarvan terstond mededeling aan
de geneesheer-directeur van het psychiatrisch ziekenhuis waarin betrokkene
krachtens de observatiemachtiging is opgenomen.5. De machtiging die volgt op een observatiemachtiging, is een machtiging
als bedoeld in artikel 2, een machtiging als bedoeld in artikel 14a, dan wel
een machtiging als bedoeld in artikel 32.Artikel 14jHoofdstuk III is mede van toepassing op een persoon, die krachtens een
observatiemachtiging is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, met uitondering
van artikel 38, lid vijf, derde en vierde volzin, artikel 39 en artikel 40.IIIIn artikel I wordt na onderdeel Ca een onderdeel ingevoegd, luidende:CaaIn artikel 20, tweede lid, onderdeel c, wordt na «paragraaf 1»
ingevoegd: of paragraaf 1b.IVIn artikel IB, onderdeel 2, worden na subonderdeel p zes subonderdelen
ingevoegd, luidende:q. In artikel 14h, eerste lid, wordt «vordering» vervangen
door: verzoek.r. In artikel 14i, eerste lid, eerste volzin, wordt «vorderen»
vervangen door: verzoeken.s. In artikel 14i, eerste lid, tweede volzin, wordt «vordering»
vervangen door: verzoek.t. In artikel 14i, tweede lid, wordt «de vordering» vervangen
door: het verzoekschrift. u. In artikel 14i, derde lid, wordt «het instellen van de vordering»
telkens vervangen door: het indienen van het verzoekschrift.v. In artikel 14i, vierde lid, wordt «vordering» vervangen
door: verzoek.VIn artikel IC worden na onderdeel G twee onderdelen ingevoegd, luidende:GaIn artikel 14h, eerste lid, wordt «vordering» vervangen door:
verzoek.GbArtikel 14i wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid, eerste volzin, wordt «vorderen» vervangen
door: verzoeken.2. In het eerste lid, tweede volzin, wordt «vordering» vervangen
door: verzoek.3. In het tweede lid wordt «de vordering» vervangen door:
het verzoekschrift.4. In het derde lid wordt «het instellen van de vordering»
telkens vervangen door: het indienen van het verzoekschrift.5. In het vierde lid wordt «vordering» vervangen door: verzoek.ToelichtingIn de praktijk blijkt, dat ondanks de omschrijving van het gevaarscriterium
onder artikel 1, lid 1 sub f, psychiaters, rechters en hulpverleners een groep
patiënten niet kunnen laten opnemen via hetzij toepassing van artikel
2 (voorlopige machtiging) hetzij artikel 20 (inbewaringstelling).Het gaat in het bijzonder om mensen zonder ziekte-inzicht, die zich onttrekken
aan hulpverlening en behandeling, maar wel (meestal al jaren) bekend zijn
bij de hulpverlening. Het gaat om mensen, die volharden in het afwijzen van
vormen van hulp en zorg en behandeling die hun toestand wezenlijk zou kunnen
verbeteren. Daarnaast blijven een aantal essentiële vragen onbeantwoord.
Deze vragen betreffen de stoornis, het gevaar en de wijze waarop dat af te
wenden zou zijn.De beantwoording van vragen betreffende de stoornis wordt onder anderen
bemoeilijkt wanneer er naast de psychiatrische stoornis sprake is van middelengebruik.
Met name vragen of er sprake is van een eigen (wilsbekwame, autonome) keuze
van de patiënt voor de ontstane levenswijze en situatie zijn in een situatie
van actueel middelengebruik nauwelijks te beantwoorden.De beantwoording van vragen betreffende het gevaar voor zelfverwaarlozing
is veelal tevens afhankelijk van lichamelijk onderzoek, alsmede laboratorium-
en ander aanvullend onderzoek. Dit alles is moeilijk of niet uit te voeren
buiten een opname. Tevens kan in een dergelijke observatieopname bezien worden
welke mogelijkheden er zijn om buiten de inrichting het gevaar af te wenden.
Overigens zij hierbij opgemerkt dat lichamelijk onderzoek en behandeling niet
tegen iemands wil uitgevoerd kan worden. De WGBO blijft onverkort van toepassing.Rechters en psychiaters, ook degenen die het gevaarscriterium ruim interpreteren,
geven aan dat deze groep tussen wal en schip valt, de personen
om wie het gaat kunnen niet bereikt worden via zogenaamde vermaatschappelijking,
bemoeizorg, aanpak via voorwaardelijke rechterlijke machtiging of anderszins.Door behandelaars en hulpverleners is geconstateerd, dat de groep zorgmijders
zonder ziekte-inzicht, waarbij sprake is van een ernstig vermoeden van een
stoornis van de geestvermogens, zonder zorg of behandeling blijft. Deze personen
onttrekken zich volledig aan hulpverlening, maar vertonen wel gedrag waarbij
kan worden vermoed dat er gevaar is ten gevolge van stoornis van de geestvermogens.
Ethisch is dat niet goed te verantwoorden.Het ingediende amendement voorziet in de mogelijkheid om, binnen de reikwijdte
en toepassing van de Wet Bopz, voor personen op wie «een ernstig vermoeden»
van stoornis en dreigend gevaar voor zichzelf van toepassing is en die op
korte termijn onderzoek en diagnostiek behoeven, een observatie-opname te
gelasten. Uitdrukkelijk wordt hierbij gesteld, dat het niet de bedoeling is
personen die bijvoorbeeld overlast veroorzaken, of zwerven op straat, willekeurig
te laten opnemen op grond van de Wet Bopz. De doelstelling is juist om via
bemoeizorg en vermaatschappelijking te voorkomen dat mensen moeten worden
opgenomen. Het grootste deel van de doelgroep zal dan ook op deze manier buiten
de instelling behandeld en begeleid kunnen worden. Het ontwerp heeft vooral
het oog op personen, die al langer bekend zijn bij de hulpverlening, waarvan
hulpverlening en/of behandelaars aangeven dat het gedrag als gevolg van de
vermoedelijke geestelijke stoornis zodanig is, dat het de betrokkene gevaar
doet veroorzaken voor zichzelf en dat het noodzakelijk is om betrokkene op
te nemen om na onderzoek een adequate behandeling en/of begeleiding te kunnen
realiseren. Het amendement beoogt door middel van een observatie-opname een
kortdurende situatie te scheppen waarbinnen de gronden welke kunnen leiden
tot een voorlopige of voorwaardelijke machtiging zorgvuldiger kunnen worden
onderzocht en geformuleerd dan binnen een ambulante situatie, waarin de verloedering
en veelal het middelengebruik voortgaan. Deze observatie-opname biedt overigens
ook de patiënt de ruimte zich te bezinnen op de noodzaak en wenselijkheid
van het accepteren van adequate behandeling. Zodoende biedt het de zorgmijder
een periode van mogelijke reflectie om te bezien of hij met deze levenswijze
door wil gaan en biedt deze tijdelijke maatregel ruimte voor toename van autonomie.
In die zin steunt een observatieperiode het belang van zelfbeschikking van
patiënten.Het «ernstig vermoeden» in het eerste lid van art. 14h is
betrokken op de stoornis, zowel als op het gevaar: het kan zijn dat omtrent
de aanwezigheid van gevaar, dan wel omtrent de stoornis geen zekerheid bestaat,
of zelfs dat aangaande het één, zowel als het ander slechts
een «ernstig vermoeden» bestaat. Door de overeenkomstige toepasselijkverklaring
van de artikelen 3 t/m 14, zijn mede toepasselijk de artikelen 5 en 6, waaruit
volgt dat bij de vordering ter verkrijging van een observatiemachtiging een
geneeskundige verklaring dient te worden gevoegd, aan welke verklaring onderzoek
van een niet bij de behandeling betrokken psychiater ten grondslag moet liggen.
Uit deze verklaring dient te blijken dat er een ernstig vermoeden bestaat
dat een stoornis van de geestvermogens de betrokkene gevaar doet veroorzaken.De geneeskundige verklaring zal heel duidelijk de feiten en omstandigheden
moeten beschrijven, die leiden tot de aanvraag voor een observatiemachtiging.Waar mogelijk zal uitgebreid gebruik moeten worden gemaakt van gegevens
van derden, die ook moeten worden omschreven. Indien beschikbaar wordt informatie
gegeven uit eventuele vorige behandelperioden. Aangegeven zal moeten worden,
waaruit de ernstige vermoedens van gevaar voor zichzelf en of geestelijke
stoornis bestaan. Omdat de toelichting bij de wetstekst aangeeft dat niet
mag worden opgenomen uit het oogpunt van overlast, zal uit de
geneeskundige verklaring gemotiveerd moeten blijken dat het voorstel voor
de maatregel is ingegeven door factoren die het (ernstig vermoeden van) gevaar
voor zichzelf c.q. een geestesstoornis veroorzaken.Uit de toepasselijkheid van art. 14 vloeit voort dat bij Amvb nadere voorschriften
aangaande deze geneeskundige verklaring worden gegeven, in verband waarmee
het «Besluit administratieve bepalingen Bopz» aanpassing behoeft.De observatiemachtiging strekt ertoe, zo luidt het voorgestelde tweede
lid van art. 14h, dat onderzoek kan plaatsvinden naar de aanwezigheid van
een geestesstoornis en/of gevaar, waaromtrent tot dan toe slechts een «ernstig
vermoeden» bestaat. Parallel loopt het onderzoek naar de vraag welke
behandeling is aangewezen. Dit behoeft evenwel niet in de nu voorgestelde
wetsbepalingen verwoord te worden, omdat met de dwangopneming terstond hoofdstuk
III van de Wet Bopz toepasselijk wordt en daarmee ook art. 38, dat verplicht
tot het opstellen van een behandelingsplan.Met betrekking tot het causale verband en het ontbreken daarvan bij de
observatiemachtiging is van belang het volgende toe te lichten.Het causale verband tussen geestelijke stoornis en gevaar is normaliter
essentieel voor een Bopz-maatregel. De rechtsgrond is dat het gevaar veroorzaakt
wordt door een stoornis. Alleen als de persoon «willoos werktuig»
is van zijn stoornis, mag immers dwang op hem/haar toegepast worden. Indien
daarentegen een persoon zichzelf weloverwogen in gevaar brengt, blijft dat
buiten toepassingbereik van de wet Bopz.De wet bevat wat betreft de diverse machtigingen dus drie afzonderlijk
te benoemen criteria: stoornis, gevaar en causaal verband tussen beide. Bijvoorbeeld:
tegen de patiënt die op het dak van een hoog gebouw klimt, kan worden
opgetreden; tegen iemand zonder geestelijke stoornis die een berg beklimt
niet.Een persoon kan zich met drugs ten gronde richten terwijl hij bij zijn
volle verstand is. Het kan echter ook zo zijn dat een persoon aan drugs onderdoor
gaat omdat hij door een geestesstoornis geen keuze kan maken, c.q. zichzelf
niet de baas is. Alleen in het laatste geval kan gedacht worden aan de Wet
Bopz.(Een uitzondering geldt voor art. 32 Bopz, de machtiging op eigen verzoek.
Die regeling is mede geschreven voor verslaafde patiënten bij wie de
invloed van de stoornis niet geheel duidelijk is. Om opneming te vergemakkelijken
ontbreekt alleen daar de causaliteitseis).De observatiemachtiging is bedoeld voor situaties waarin een ernstig vermoeden
bestaat dat er sprake is van een stoornis die gevaar (voor zichzelf) veroorzaakt.
De observatieperiode is bestemd voor onderzoek: duidelijk moet worden of er
sprake is van een geestesstoornis, van gevaar (voor zichzelf) én van
een causaal verband tussen beide. Aan het begin van de observatieperiode kan
de situatie aldus zijn dat de zekerheid ontbreekt wat betreft één,
twee of zelfs alle drie criteria. Daarom wordt in artikel 14h het doel van
de maatregel met betrekking tot de brede opzet van het onderzoek ook weergegeven.Met betrekking tot de maximale opnameduur van drie weken (14h, derde lid)
wordt hierna toegelicht hoe de procedure ten aanzien van de opnameduur van
de observatiemachtiging moet worden opgevat. De behandelend medicus zal met
de meeste spoed te werk moeten gaan, teneinde de diagnose zo snel mogelijk
te stellen. Dat kan er toe leiden, zoals de huidige praktijk in de Bopz ook
aantoont. dat binnen enkele dagen of een week een diagnose kan worden gesteld.
Wanneer het gaat om een gecompliceerde vraagstelling, waarbij het langer duurt
om een geestesstoornis vast te stellen, is het noodzakelijk voor een dergelijke
observatie voldoende tijd te nemen. De ervaring bij IBS-maatregelen, waarin
bij opname ook sprake kan zijn van een ernstig vermoeden van een geestelijke
stoornis, laat zien dat er meestal binnen één tot twee weken duidelijkheid is over de diagnose. De genoemde tijdsduur van
drie weken moet dan ook worden gezien als de maximale termijn, die alleen
wordt toegepast bij een gecompliceerde situatie. Dat kan liggen in omstandigheden
dat er (met instemming van de patiënt) nader lichamelijk onderzoek nodig
is. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer (langdurige) verwaarlozing
lichamelijke klachten heeft veroorzaakt, waarbij specialisten moeten worden
ingeschakeld, eventueel röntgenfoto's moeten worden genomen etc., hetgeen
extra tijd kost. Ook kan het zijn dat moet worden onderzocht of lichamelijke
oorzaken wellicht de reden zijn voor de stoornis of het gedrag.Daarnaast is het van belang om bij personen die alcohol of drugs gebruiken,
te kunnen diagnostiseren of de problemen worden veroorzaakt door een geestesstoornis
of een verslaving. Daarvoor is het nodig dat deze middelen enige tijd niet
worden gebruikt, om de juiste diagnose te kunnen stellen. In dergelijke gevallen
is meer tijd nodig.De wetstekst in artikel 14i voorziet er in, dat op het moment dat de diagnose
is gesteld, er onverwijld maatregelen worden genomen voor hetzij een vervolgmaatregel,
hetzij ontslag. Dit hoeft dus geen drie weken te duren; dat kan ook na enkele
dagen het geval zijn.Het onverwijld nemen van maatregelen is ingegeven vanuit de rechtsbescherming
van de patiënt en om te voorkomen dat de patiënt onnodig lang via
de observatiemachtiging is opgenomen. Volgens de wetstekst zijn de (maximaal)
twee weken die volgen om een vervolgmaatregel te bewerkstelligen niet bedoeld
om de observatieperiode te verlengen, maar om een zorgvuldige overgang naar
een opvolgende maatregel mogelijk te maken. De twee-weken-regeling houdt in
dat als op grond van de observatie een opvolgende maatregel noodzakelijk lijkt,
betrokkene nog even (maar maximaal twee weken) gedwongen opgenomen blijft,
totdat de rechter beslist over een aansluitende maatregel. Daarmee wordt voorkomen
dat de patiënt vertrokken is voordat de rechter met hem/haar de opvolgende
maatregel heeft kunnen bespreken.Overigens is het in dit kader van belang toe te lichten dat de observatieperiode –
schematisch weergegeven – een van de volgende resultaten kan hebben:a. betrokkene raakt gemotiveerd voor vrijwillige (ambulante of intramurale)
hulp: een vervolgmaatregel is niet nodig.b. er blijkt een vervolgmaatregel noodzakelijk, waarbij hetzij dwangopneming
krachtens een voorlopige machtiging volgt, hetzij kan worden volstaan met
een (ambulante) voorwaardelijke rechterlijke machtiging;c. er is geen stoornis en/of gevaar gebleken: elke dwang wordt beëindigd.Van belang is toe te lichten hoe de verhouding is tussen de inbewaringstelling
(IBS) en de observatiemachtiging. (III, onderdeel Caa)Er is een verschil wat betreft het oogmerk van beide maatregelen:Het doel van de maatregel IBS is het afwenden van onmiddellijk dreigend
gevaar (art. 20 lid 2); het daartoe gebezigde middel is dwangopneming. De
burgemeester kan van het ene op het andere moment een bevel tot opneming geven,
op grond van een aan hem voorgelegde geneeskundige verklaring.Het doel van de maatregel observatiemachtiging is het instellen van een
onderzoek naar de vraag of er grond is voor het treffen van een «gewone»
Bopz-maatregel (te weten: voorlopige machtiging, voorwaardelijke machtiging
of een machtiging op eigen verzoek); het daartoe gebezigde middel is dwangopneming.
De nadruk ligt hier op dreigend gevaar (en niet acuut gevaar) en dit komt
tot uiting in de te volgen procedure: een geneeskundige verklaring dient door
de officier van justitie aan de rechter te worden voorgelegd, die het «ernstig
vermoeden» moet onderschrijven, waarop een opname kan volgen.De rechter, aan wie machtiging (toestemming) gevraagd wordt, toetst de vraag of machtiging kan worden verleend aan de hand van de wettelijke
criteria zoals deze zijn neergelegd in art. 20 resp. art 14h.Als een patiënt eenmaal gedwongen opgenomen is, ligt het voor de
hand dat vanuit het oogmerk van de maatregel verder gehandeld wordt:– in geval van een IBS wordt (zo mogelijk) behandeld; bezien wordt
tevens of verdere dwang (bijv. dwangmedicatie of opneming op gesloten afdeling)
noodzakelijk is om het onmiddelijk dreigende gevaar te keren;– in geval van een observatiemachtiging wordt onderzocht of er überhaupt
sprake is van stoornis, gevaar en causaal verband tussen beiden.Maar na opneming krachtens observatiemachtiging kan de situatie veranderen.
In het bijzonder kan het zo zijn dat ten aanzien van een met een observatiemachtiging
opgenomen persoon, het gevaar acuut wordt. Het kan ook zo zijn dat er bij
de observandus aanvankelijk slechts gevaar voor zichzelf leek te bestaan,
maar dat er ook gevaar voor anderen (bijvoorbeeld agressie jegens anderen)
blijkt te bestaan. In dergelijke gevallen is er de mogelijkheid om een IBS
aan te vragen. Het kan dus voorkomen dat naast of bovenop de observatiemaatregel
een IBS moet komen. Wanneer een ibs-maatregel van kracht wordt, wordt de observatiemachtiging
opgeschort, terwijl de looptijd voortduurt. Wanneer de IBS-maatregel daarna
binnen de looptijd van de observatiemachtiging wordt opgeheven, treedt deze
observatiemachtiging weer in werking.Het een en ander laat onverlet, dat gedurende de observatieperiode lichamelijk
onderzoek niet tegen iemands wil uitgevoerd kan worden; de WGBO is in dit
opzicht voor alle patiënten die krachtens de Wet BOPZ zijn opgenomen,
gelijkelijk van toepassing.Indien dit amendement wordt aangenomen wordt in het opschrift «(voorwaardelijke
machtiging)» vervangen door: (voorwaardelijke machtiging en observatiemachtiging).Van der HoekPasstoors 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27289-24.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl