Huurprijsbeleid voor 1999; Verslag algemeen overleg over het huurprijsbeleid voor 1999 en de maximale huurgrens huursubsidie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26247, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26247 nr. 2

04-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26247Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 247Huurprijsbeleid voor 1999nr. 2VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 4 december 1998De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 11 november 1998 overleg gevoerd met staatssecretaris
Remkes van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over het huurprijsbeleid voor 1999 (26 247) en de maximale huurgrens huursubsidie
(VROM-98–760).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van Dok-van Weele (PvdA) merkte op dat de brief over
het huurprijsbeleid 1999 te plaatsen is in de ontwikkeling van een nota wonen
in de 21e eeuw. In de huurbrief staat de tevreden constatering centraal dat
de marktwerking ertoe leidt dat in toenemende mate de gewildheid van een woning
bepalend is voor het huurprijsniveau. Het begrip marktwerking gaat echter
bij de functie van het wonen niet geheel op. Dat impliceert immers een keuzemogelijkheid,
zeker bij een dergelijke basisvoorziening. Mensen kunnen echter niet afzien
van dit product als de prijs te hoog is. Men moet immers kunnen wonen.Meer in het algemeen is het begrip «gewildheid» beperkt. Voor
de lagere inkomensgroepen worden de mogelijkheden immers verminderd door factoren
als inkomen en huursubsidie. Zeker op plaatsen met een gespannen woningmarkt
moet daarom worden voorzien in goede sociale woningbouw. Ook moet de vinger
aan de pols gehouden worden inzake de marktwerking voor de groep van de minst
draagkrachtigen. Daarnaast moet de groei van de huren voor de bestaande woningen
in de gaten worden gehouden.Al met al hechtte mevrouw Van Dok-van Weele groot belang aan de afspraak
die is gemaakt met de staatssecretaris tijdens de begrotingsbehandeling. De
staatssecretaris moet met een goed plan van aanpak komen voor, en een goede
analyse van de knelpunten bij, het verantwoordelijk maken van de woningcorporaties
voor de sociale woningbouw in met name de Vinex-locaties.De vinger aan de pols houden betekent het verkrijgen van inzicht in macrocijfers,
statistieken en gemiddelden. Voor de nota wonen in de 21e eeuw is het echter
vooral van belang om zicht te krijgen op de knelpunten. Zo is in de laatste maanden duidelijk geworden dat door bevriezing van
de maximale huursubsidiegrens duizenden mensen de kans lopen om hun huursubsidie
te verliezen. Op aandrang van onder andere de PvdA heeft de staatssecretaris
in dit verband op 7 oktober een convenant voor twee jaar gesloten met sociale
en particuliere verhuurders. De huurbrief en ook de aangekondigde nota moeten
echter veel meer het karakter krijgen van het oplossen van knelpunten aan
de onderkant van de huurmarkt. Zo kan de oplossing voor de korte termijn,
het convenant, aangevuld worden met een oplossing voor de lange termijn.Mevrouw Van Dok-van Weele gaf aan dat het convenant een inspanningsverplichting
kent voor de verhuurders om bij verhoging van de huren zo veel mogelijk het
inflatiepercentage als uitgangspunt te nemen. In het verlengde van de motie-Rietkerk
moet dit echter betekenen dat deze inspanningsverplichting in de nieuwe periode
een sluitende afspraak wordt. De huurverhoging moet dan gelijkgesteld worden
aan de inflatiecorrectie. De staatssecretaris heeft daarnaast aangegeven de
maximale huursubsidiegrens te willen onderwerpen aan een inflatiecorrectie.
Tevens ligt er een initiatiefwetsvoorstel van de heer Duivesteijn met betrekking
tot de maximalisatie van de huurharmonisatie.In het convenant is inzake het probleem van de overschrijding van het
huursubsidieniveau een reparatie afgesproken voor de mensen die daar reeds
door getroffen zijn. Wat is de stand van zaken? Wat is hiervan geleerd? Deze
informatie is immers van belang voor de ontwikkeling van de nota Wonen in
de 21e eeuw.De heer Biesheuvel (CDA) vond het noodzakelijk om een aantal
zaken na de begrotingsbehandeling wat scherper neer te zetten. Zo blijft het
onduidelijk welke instrumenten het kabinet hanteert bij het inzetten van het
huurprijsbeleid in de richting van de inflatie. De achtergrond van de motie-Rietkerk
was immers dat de staatssecretaris in overleg met het veld zou bekijken of
het percentage van 6,5 naar beneden bijgesteld zou kunnen worden.Bij de begrotingsbehandeling is lang stilgestaan bij het Besluit woninggebonden
subsidies (BWS). Toch blijft de zorg bestaan dat vermindering van deze subsidie
gemeenten ertoe zal brengen om in de Vinex-gebieden hogere huren te vragen.
Om ook in deze gebieden woningen voor de doelgroep beschikbaar te houden,
moet wellicht bij andere woningen een extra huurverhoging worden gevraagd.De heer Biesheuvel constateerde dat de leegstand in de huurbrief wordt
behandeld op een toon die erop duidt dat het wel meevalt. Wellicht dat dit
landelijk gezien het geval is. Het probleem moet echter niet worden onderschat.
Een succesvolle aanpak is niet alleen afhankelijk van een goede afstemming
van nieuwbouwvolumes ten opzichte van de bestaande voorraad, maar ook van
kwaliteitsverhogingen van huurwoningen en de woonomgeving en vooral van economische
en infrastructurele maatregelen. Wat vindt de staatssecretaris van deze aanpak
conform Lelystad?De huurbrief laat een analyse zien van de huurharmonisatie ineens. Wat
is de stand van zaken bij de afspraken tussen gemeenten en corporaties over
het handhaven van een kernvoorraad van goedkope woningen? Voor een goede beoordeling
van de analyse is immers inzicht nodig in deze afspraken.De heer Biesheuvel toonde zich niet ongelukkig met het convenant over
de ontdooiing van de huursubsidiegrens. Wel is het de vraag in hoeverre het
principe van inflatievolgende huurverhogingen gevolgen heeft voor de exploitatie
van voor ouderen en gehandicapten aangepaste en dus duurdere woningen. Huurverhogingen
boven de inflatiecorrectie worden immers met boetes afgestraft, terwijl juist
voor dit soort woningen een hogere huurstijging is ingecalculeerd in verband
met de financiering. Heeft dit enige repercussies op langere termijn? Bij aanpassing van de normhuur in de Huursubsidiewet moet overigens vastgehouden
worden aan een indexering op basis van de inkomensontwikkeling. Deze past
het beste bij het CDA-plan over normhuurcompensatie.De heer Biesheuvel gaf reeds bij eerdere gelegenheid aan terughoudend
te zijn over het idee van het inbouwen van de WOZ-systematiek (Wet onroerende
zaken) in het woningwaarderingsstelsel. Een sterke WOZ-stijging in een gespannen
woningmarkt kan immers leiden tot een forse stijging van de maximale redelijke
huur. Deelt de staatssecretaris deze zorg?In de huurbrief wordt door de staatssecretaris geconstateerd dat de kwaliteitsachterstand
in de particuliere huursector niet wordt ingelopen. Wat gaat hij doen met
deze constatering? Een fors deel, 38%, van de huurstijging in deze sector
is ook dit jaar hoger dan 5%. Deelt de staatssecretaris de zorg over matiging
in deze sector? Alhoewel het Rijk minder bereik heeft in deze sector, moeten
de sociale en de particuliere huursector immers gelijkwaardig worden behandeld.De heer Poppe (SP) noemde de huurbrief een treurige schets
van een machteloze overheid op afstand van de dagelijkse werkelijkheid. Als
aanloop naar een nota wonen in de 21e eeuw wekt een en ander geen hoge verwachtingen.Wat vroeger sociale volkshuisvesting heette, heet nu woningmarkt volgens
de heer Poppe. In de huurbrief wordt geconstateerd dat deze markt ontspannen
is, wat reden is om het huurprijsbeleid zoveel mogelijk aan die markt over
te laten. De woningmarktmonitor laat echter zien dat het aantal betaalbare
woningen snel afneemt, terwijl de doelgroep niet krimpt. Voor de grote groep
mensen met lage inkomens is er dus geen sprake van een slappe woningmarkt.
De staatssecretaris lijkt de kop in het zand te steken voor dit feit. De huurquote
voor de betrokken huurders is echter veel te hoog, ondanks de beperkt verbeterde
huursubsidie. De armoede onder zo'n 300 000 huishoudens is het directe
gevolg hiervan.Volgens de huurbrief is de centrale doelstelling van het huurprijs en
-subsidiebeleid het streven naar het instandhouden van de betaalbaarheid van
de woningvoorraad voor de doelgroep. Wat betekent echter «betaalbaar»?
Welke huurquote is voor deze huurders te behappen? Zonder concrete invulling
is deze doelstelling toch niet meer dan inkt op papier?De heer Poppe merkte op dat er in Nederland op de woningmarkt verschillen
zijn tussen het noorden, met een ontspannen woningmarkt, en de Randstad, met
een krappe woningmarkt. Het is daarom volstrekt onverantwoordelijk om uit
te gaan van gemiddelden. Tijdens de begrotingsbehandeling heeft de staatssecretaris
erkend dat de regionale verschillen op de woningmarkt groter worden. Waarom
trekt hij daar geen consequenties uit? De huurverhoging die, bijvoorbeeld
huisjesmelkers in Amsterdam vragen, komt immers vaak uit op het dubbele van
het landelijk gemiddelde van 3,2% uit de huurbrief. Mensen worden op deze
wijze uit hun huizen gepest. De staatssecretaris telt dus de «gemiddelde
zegeningen» en steekt geen vinger uit om excessieve verrijking middels
huurverhogingen aan te pakken.Tijdens de begrotingsbehandeling heeft de staatssecretaris de SP verweten
op de Cubaanse toer te gaan door maximumgrenzen te willen stellen aan rendementen
van commerciële verhuurbedrijven. Het gaat hier echter om woningen, en
niet om auto's of wasmachines. Mensen kunnen niet zomaar naar een concurrent
stappen als hun huisbaas het te bont maakt. Waarom wordt de NMA (Nederlandse
mededingingsautoriteit) wel ingezet op monopolies van projectontwikkelaars
op Vinex-locaties en worden dit soort wantoestanden niet aangepakt?De heer Poppe las in de huurbrief dat er in delen van het westen van het
land op de krappe woningmarkt veel vraag is naar huurwoningen en dat er markttechnisch
gezien ruimte is voor een bovengemiddelde huurstijging. Vindt
de staatssecretaris het niet zorgelijk dat verhuurders door bovengemiddelde
huurverhogingen de krappe voorraad van betaalbare woningen verder afslanken?
Is dit niet in tegenspraak met de centrale doelstelling van het instandhouden
van de betaalbaarheid van de woningvoorraad voor de doelgroep? Ligt hier geen
relatie met de armoede die in grote delen van het land, in de Randstad en
in groeigemeenten zoals Almere, Lelystad, Alkmaar, Spijkenisse, Zoetermeer
en Capelle aan de IJssel toeslaat?In de huurbrief staat dat de verhuurders bij de harmonisatieruimte in
theorie de huren tot 100% kunnen optrekken. Deze ruimte wordt, gezien in termen
van het landelijk gemiddelde, niet volledig benut. Concrete voorbeelden van
huisjesmelkers laten echter zien dat deze het onderste uit de kan willen halen
en dat ook mogen van de wet. Wat is in dit verband de waardering van de staatssecretaris
van het initiatiefwetsvoorstel van de heer Duivesteijn?Het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens is prachtig, want
bitter noodzakelijk. Er is afgesproken dat huurders die boven de rekenhuur
van f.1085 uitkomen, niet gedwongen worden om naar een goedkopere woning om
te zien. Het zou echter beter zijn om de financiële drempel die hierbij
bestaat, de verhuiskosten van gemiddeld f.15 000, weg te halen. Wat vindt
de staatssecretaris van een dergelijke verhuisstimulering?De heer Poppe wees erop dat het convenant is afgesloten met een aantal
sociale en particuliere verhuurdersorganisaties. Welke boodschap echter hebben
particuliere verhuurders die niet bij dergelijke organisaties zijn aangesloten
aan dit convenant?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) was van mening dat de marktwerking
prominent aanwezig is in de huurbrief. Deze op zichzelf niet onverwachte ontwikkeling
maakt het echter des te belangrijker de aandacht voor de markt te compenseren
door de grote nadelen van marktwerking naar voren te brengen. De liberalisering
van de woningmarkt maakt immers de nodige reparaties en verbeteringen noodzakelijk.In de huurbrief wordt geconstateerd dat de huurwoningmarkt ontspannen
is en meer vraag- dan aanbodgericht. Tevens worden de regionale verschillen
daarbij genoemd. Ook in een regio met een ontspannen markt is het echter niet
gemakkelijk om een huis te huren voor een betaalbare prijs. Er is vooral leegstand
bij de duurdere huurwoningen, welke voor grote groepen mensen ontoegankelijk
zijn door de begrenzing van de huursubsidie. Volgens de huurbrief is er in
sommige gebieden ruimte voor harmonisatie. Het laten doorwoeden van de marktwerking
zal echter de eerder genoemde groepen wederom duperen.Mevrouw Van Gent wees erop dat in de huurbrief het waarborgen van betaalbaarheid
voor de doelgroepen centraal staat. Het gaat immers om wonen, een basisvoorziening.
Dat betekent ook dat mensen bij redelijke huren enige keuzevrijheid moeten
hebben in de betaalbare woningvoorraad. Wat verstaat de staatssecretaris echter
onder betaalbaarheid? Ook de nieuwbouw voor sociale huur kent vrij hoge aanvangshuren,
zodat mensen binnen een aantal jaren in de problemen kunnen komen. Mede hierom
moet het voorstel van mevrouw Van Dok-van Weele omarmd worden. In de toekomst
moet dus in de huurbrief aan deze elementen aandacht besteed worden.De huurprijsontwikkeling staat breed in de belangstelling. Het gegoochel
met cijfers op dit vlak is wellicht interessant, maar de gemiddelde huurstijging
vlakt de uitschieters naar boven niet uit. Met name in de duurdere huurwoningen
is de huurstijging hoog, wat ertoe leidt dat woningen uit dit segment op de
koopmarkt worden gegooid. Dat roept de vraag op naar voldoende beschikbaarheid
van huurwoningen, ook in het licht van de keuzevrijheid bij huren en kopen.
Kopen is toch niet heilig verklaard? Wat voor acties heeft de staatssecretaris
ondernomen om de huurstijging in de buurt van de inflatiecorrectie
te brengen? Op welke termijn is een en ander op orde? Is dat bijvoorbeeld
het geval bij het aflopen van het convenant in het jaar 2000?Mevrouw Van Gent gaf aan eerder de maatregel rond de rekenhuur van f.1085
te hebben toegejuicht. Hebben de zittende huurders in de betreffende woningen
echter een absolute garantie dat er geen dwang of drang komt om te verhuizen?
Uit bladzijde 3 van het convenant kan immers de suggestie opgemaakt worden
dat er enige drang is bij mensen om te zien naar een andere woning, met uitzondering
van de groep woon- en zorgbehoeftigen.Steeds meer huurwoningen worden op de koopmarkt gebracht. Is het mogelijk
om de Kamer een rapportage te sturen over de effecten van verkoop van huurwoningen
voor de sociale en particuliere verhuurders, ook gerelateerd aan de voorraad
bereikbare en betaalbare huurwoningen? Inzicht hierin is belangrijk, mede
omdat er per regio en huurklasse verschillen bestaan.De kwaliteitsachterstand in de particuliere huursector ten opzichte van
de sociale verhuurders is een groot probleem. Ook uit de brief valt echter
niet op te maken wat de oplossing kan zijn. Is de staatssecretaris bereid
om meer actie te ondernemen om de particuliere woningvoorraad op een goede
manier te onderhouden?De heer Van Middelkoop (GPV) achtte het juist om, tussen de
begrotingsbehandeling en de in het vooruitzicht gestelde nota wonen in de
21e eeuw, wat algemene observaties te plegen.Zowel bij huren als kopen moet een economisch en een sociaal aspect worden
onderscheiden. Het gaat immers niet alleen om prijsvorming, maar ook om de
leefbaarheid van de omgeving. Dat neemt niet weg dat het prima is als geconstateerd
wordt dat de gemiddelde huurstijging blijft afnemen en in de richting van
de inflatiecorrectie gaat.De heer Van Middelkoop legde uit dat commerciële verhuurders lagere
huurverhogingen kunnen toekennen dan de sociale verhuurders. Zij verhuren
de duurdere huurwoningen, waar de concurrentie met de koopsector sterk is.
Er wordt dan ook veelvuldig overgegaan tot verkoop van huurwoningen, wat ten
goede kan komen van de goedkopere woningen van de corporaties. Wat betekent
dit echter voor de langere termijn? Kan de huidige situatie geen aanleiding
geven tot nieuwe structurele problemen, mede gezien de verantwoordelijkheid
voor de doelgroep?Inzake de leegstand is er, in landelijke gemiddelden gezien, geen sprake
van een alarmfase. De leegstand verschilt echter sterk per regio en is vooral
vervelend op het concrete niveau van buurt en straat. Wordt in het BWS en
de ISV (Investeringen sociale vernieuwing) het instrumentarium ingericht waarmee
leegstand kan worden voorkomen of verholpen?De heer Van Middelkoop noemde het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens
prima, want noodzakelijk. Wat houdt echter de ondersteuning door gemeenten
bij verhuizing naar goedkopere woonruimte in? Welke mensen komen daarvoor
in aanmerking? Wat vindt de staatssecretaris van de VNG-suggestie om de maximumhuur
voor gehandicapten en grote gezinnen jaarlijks te verhogen met de gemiddelde
huurverhoging?Het bruteringsakkoord loopt af na 1999. Nu is het goed dat er gestreefd
wordt naar huurverhogingen in de richting van de inflatiecorrectie. De staatssecretaris
moet echter zijn verantwoordelijkheid nemen als het gaat om de door hemzelf
in de brief opgemerkte spanning tussen het streven naar matiging van de huurverhogingen
enerzijds en de verwachting dat de sector bijdraagt aan stedelijke vernieuwing
en herstructurering van de wijken anderzijds.De prijzen van koopwoningen zijn reeds enorm gestegen en zullen waarschijnlijk
blijven stijgen. De huurstijgingen blijven gelukkig beperkt. Loopt
men daarbij echter niet het risico dat de ontwikkeling van uiteenlopende prijzen
tussen huur en koop het ontstaan van geheel aparte segmenten laat zien? Wat
zijn daarvan de gevolgen?Het was volgens de heer Van Middelkoop vooralsnog onduidelijk waar de
staatssecretaris uit wil komen bij het woningwaarderingstelsel. De voorganger
van de staatssecretaris heeft reeds gespeeld met het idee om de marktwaarde
in te brengen bij de vervanging van het woningwaarderingstelsel door de WOZ-waarden.
In het huidige stelsel komt de gewildheid van een huurwoning, bijvoorbeeld
door ligging in een goede buurt, niet tot uitdrukking in de waarde. Dat is
wel het geval bij de Wet op onroerende zaken. De huurbrief laat zien dat de
staatssecretaris het daarbij vooralsnog niet onlogisch vindt om de marktwerking
meer tot uitdrukking te laten komen.De heer Van Middelkoop steunde de staatssecretaris in zijn voornemen om
over deze ideeën omtrent het woningwaarderingstelsel in overleg met de
sector te treden. Dat mag er echter niet toe leiden dat bijvoorbeeld handhaving
van evenwichtig samengestelde buurten in gevaar komt. De technische kwaliteit
van een woning is immers belangrijker dan de economische waarde.De achterstallige onderhoudskosten zijn relatief zeer hoog in de particuliere
huursector. Dat is een punt van zorg. Ook de isolatie van woningen is in deze
sector slecht van de grond gekomen. Welke mogelijkheden ziet de staatssecretaris
om deze problemen aan te pakken, ook gezien de relatie met het milieubeleid?Mevrouw Van 't Riet (D66) vond het belangrijk dat er een behoorlijke,
kwalitatief goede en betaalbare huursector blijft. Een eigen koopwoning moet
niet het ideaal worden. Er moet sprake blijven van een keuzemogelijkheid.
Dat betekent een verantwoordelijkheid voor de overheid voor het instandhouden
van een betaalbare sociale huur.Uit de huurbrief blijkt overigens dat er, met de nodige kanttekeningen,
een behoorlijke daling te zien is bij de huurprijsontwikkeling. Het negatieve
beeld dat de heer Poppe eerder heeft geschetst, vond mevrouw Van 't Riet daarom
niet goed herkenbaar.Bij de huurwoningen is er straks sprake van een tussenfase. Na 1999 lopen
de afspraken van het bruteringsakkoord af en komt er een nota wonen in de
21e eeuw. De huurbrief is daarom in feite een voortgangsrapportage die in
het nieuwe stadium volgend jaar, tot nieuw beleid kan leiden. Er ligt tevens
een motie-Rietkerk die de staatssecretaris vraagt om met de corporaties te
overleggen over de mogelijkheid om de huurverhoging naar inflatieniveau te
brengen of wellicht op dat niveau te bevriezen. Als stok achter de deur gelden
hierbij de afspraken met de sector over «revolving funds» en verevening.Desgevraagd gaf mevrouw Van 't Riet te kennen dat het nieuwe beleid niet
betekent dat de verzelfstandiging ter discussie wordt gesteld. D66 is een
voorstander van door de overheid gecontroleerde marktwerking waar het verantwoord
is. Er moeten afspraken komen ter vervanging van de huidige maximale huurstijging
van 6,5% conform het bruteringsakkoord. In het regeerakkoord is overigens
slechts sprake van een huurverhoging in de richting van het inflatieniveau.
De besprekingen daarover met de verhuurdersverenigingen kunnen wellicht reeds
volgend jaar plaatsvinden. Het zou overigens goed zijn als een en ander nog
gerealiseerd kan worden in de huidige regeerperiode.Nu de corporaties verzelfstandigd zijn, moeten deze de kans krijgen om
zelfstandig te werken. Daarbij hoeft er geen vrees te zijn voor de invulling
van de maatschappelijke taken van deze corporaties. Het takenpakket van de
corporaties: wonen, zorg, leefomgeving, wordt echter steeds breder, wat betekent
dat de druk op deze zelfstandige ondernemingen groter wordt. Het is daarom
van belang om te bekijken welke effecten de hogere kosten hebben op de huurprijsontwikkeling
van de corporaties. Mevrouw Van 't Riet vond de regionale verschillen een punt van zorg, met
name waar er sprake is van enige leegstand. Vooral in verband met de aanleg
van grote Vinex-locaties moet dit probleem niet versterkt worden. Bij leegstand
is immers een soort sneeuwbaleffect waar te nemen. Hierbij hebben overigens
ook de corporaties een verantwoordelijkheid. Wil de staatssecretaris in zijn
aangekondigde nota de taken die de overheid hierbij kan vervullen formuleren?Het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens wordt in het algemeen
op prijs gesteld. Voor uitvoering van het convenant is echter enige reparatiewetgeving
nodig. Wat zijn hiervoor de procedures en termijnen?De heer Hofstra (VVD) sprak van een verstandige huurbrief met
een goed evenwicht tussen markt en overheid. De centrale lijn, ook in de aangekondigde
nota moet zijn dat de volgorde is: markt, overleg, regels. De markt moet zoveel
mogelijk zelf doen. Als dat niet lukt, komt het overleg in beeld met de optie
van zelfregulering. Als ook dat niet succesvol is, moet de overheid niet schromen
om zelf regels te stellen.Leegstand is regionaal een behoorlijk probleem, dat overigens maar één
goede oplossing kent. Dat houdt het aanpassen, verbeteren of slopen van de
betrokken woningen in. Het mag absoluut niet het temporiseren van Vinex-locaties
betekenen. De aanpak conform Lelystad is daarbij een goed voorbeeld. Daarnaast
moeten ook kleinschalige economische activiteiten terug in het woongebied
gebracht worden.De gegevens in de huurbrief over de harmonisatie ineens maken duidelijk
dat hiervan slechts matig gebruik wordt gemaakt. Het is daarom jammer dat
de fractie van de PvdA niet is overgegaan tot intrekken van het initiatiefwetsvoorstel
op dit punt.De heer Hofstra ging akkoord met de huurparameters voor 1999, inclusief
de marge van 6,5% die in bepaalde gevallen gebruikt moet kunnen worden. Een
en ander moet overigens na de brutering opnieuw worden bezien. De liberalisatiegrens
ligt op het maximum van de huursubsidie. Kunnen deze zaken niet worden gesplitst,
zodat het verder toenemen van het geliberaliseerde deel niet wordt verhinderd?Meer in het algemeen is het onbegrijpelijk dat breed wordt vastgehouden
aan de relatie tussen huurverhoging en inflatie. De relatie tussen huurontwikkeling
en inflatie is immers niet eenduidig. Slechts eenderde van de huurkosten is
het gevolg van de inflatie. Tweederde van de kosten worden bepaald door de
kapitaallasten. Omgekeerd is er wel sprake van een sterk verband tussen huurverhoging
en inflatie. Een derde van de totale inflatie wordt immers door de huurverhoging
beïnvloed.Desgevraagd gaf de heer Hofstra aan geen afstand te doen van de uitspraak
in het regeerakkoord om het huurprijsbeleid verder in de richting van de inflatie
te brengen. Dat neemt niet weg dat de vraag gesteld moet worden of de koppeling
tussen huurprijs en inflatie logisch is. Overigens is ook huurverlaging mogelijk.
Marktwerking, bijvoorbeeld via leegstand, kan hiertoe bijdragen. Corporaties
kunnen ook tot meer creatieve maatregelen overgaan. Waarom beloont men bijvoorbeeld
huurders niet als die reeds voor een bepaalde periode een woning huren?De f.1085-maatregel is samen met andere zaken in de Huursubsidiewet door
de coalitiepartijen ingevoerd. Al met al is er sprake van een verbetering
van de huursubsidie, ook al is er nu enige reparatie nodig. De staatssecretaris
mag zichzelf overigens complimenteren met de wijze waarop dit is gebeurd.Het is nog onduidelijk of geïndexeerd wordt op de huurprijsontwikkeling
of de nettobijstandsuitkering. Het voorstel hierover wordt afgewacht, al lag
de voorkeur van de heer Hofstra bij de huurprijsontwikkeling.De heer Hofstra juichte het toe als behalve de kwantitatieve gegevens
ook de kwaliteit kan doorwerken in het woningwaarderingsstelsel. Dat moet
overigens geen gekunstelde constructie worden. De maximaal redelijke huur moet via een simpele formule op een percentage van de WOZ-waarde
uitkomen.De gegevens over de particuliere huursector laten zien dat er nog wat
te wensen overblijft. Het gaat echter niet meer aan om de kleine verhuurders
te stigmatiseren, zoals de heer Poppe dat in het verleden heeft gedaan.De heer Hofstra merkte op dat de corporaties een onderdeel gaan vormen
van het MDW-proces (marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit). Worden
de particuliere verhuurders hierbij ook betrokken? Wat kan men hierbij verwachten
omtrent het huurbeleid? Antwoord van de regeringDe staatssecretaris merkte op dat het beeld van de huurbrief
en de onderliggende rapporten vanzelfsprekend een macrobeeld is van gemiddelden.
Dit is waardevol materiaal bij het zicht krijgen op belangrijke ontwikkelingen.
Dat neemt niet weg dat het inzicht bestaat dat het beeld vaak niet aansluit
bij de beleving van de huurders.Daarnaast moet geconstateerd worden dat de gemiddelde cijfers allemaal
in de goede richting gaan. In die zin is er geen sprake van het negatieve
en sombere beeld dat de heer Poppe naar voren heeft gebracht. Op grond van
het cijfermateriaal is immers nadrukkelijk sprake van enige gunstige ontwikkelingen,
zoals de gemiddelde huurstijging in de sociale huursector, de ontwikkeling
in de particuliere huursector en de mate waarin wordt geharmoniseerd. In 1998
is bijvoorbeeld 75% van de woningen geconfronteerd met een huurverhoging lager
dan 4%. In 1995 werd slechts 28% van de woningen geconfronteerd met een dergelijke
huurverhoging.De staatssecretaris stelde duidelijk dat er een grens is aan het gunstige
werk van de markt en dat er ook sprake is van marktimperfecties. Deze imperfecties
op de woningmarkt kunnen gezien worden bij de drempel bij de keuzevrijheid,
bij de te maken verhuiskosten en de regionaal gedifferentieerde aanbodsituaties.
Meer in het algemeen is er een woningmarkt te zien met regionale verschillen.
Daarmee moet rekening gehouden worden bij de keuzen voor de toekomst.De cijfers laten zien dat de marktsituatie van invloed is op de gunstige
ontwikkelingen. In de redelijk ontspannen woningmarkt van Noord-Nederland
en Zeeland zijn gemiddeld lagere huurstijgingen waar te nemen. Het verbeteren
van de aanbodsituatie en dus het marktevenwicht is daarmee van groot belang.De staatssecretaris gaf aan dat het Rijk over enige instrumenten beschikt
om de huurverhoging in de richting van het inflatieniveau te brengen. De heer
Tommel, de vorige staatssecretaris, heeft de minimale huursomstijging van
3,5% geschrapt. In de huurbrief is, met instemming van de Woonbond, een puntprijsstijging
gekozen op het inflatiepercentage in plaats van het huurstijgingspercentage.
Daarnaast heeft een bijeenkomst met Aedes plaatsgevonden, voorafgaande aan
dit overleg, in het kader van de uitvoering van de motie-Rietkerk. Ook met
de commerciële sector zal nog worden gesproken. Vooralsnog heeft het
gesprek met Aedes duidelijk gemaakt dat men bereid is om te praten over een
toekomstig regime, maar dat men zich wenst te houden aan de afspraak van de
brutering, waarbij de grens van 6,5% het minimum is. Daarbij moet overigens
wel bedacht worden dat het niveau van inflatie niet zaligmakend is. Wellicht
dat een nadere analyse over de samenhang tussen huren en inflatie in de huurbrief
van volgend jaar daarom van pas kan komen. Inzicht in het cijfermatig op elkaar
inwerken van de krachten op dit punt is de moeite waard.De staatssecretaris was van mening dat het bruteringsakkoord geen slagen
om de arm houdt als het gaat om de inflatie. Er zijn eenvoudigweg aannames
gebaseerd op de te verwachten inflatie. Dat neemt niet weg dat als het bruteringsakkoord
na 1999 afloopt, er in overleg met de sociale huursector en de
commerciële verhuurders een nieuw huurregime vastgesteld moet worden.
Dat kan gebeuren via «de ladder van Hofstra»: in redelijk overleg,
via afspraken of convenanten of via regelgeving. Daarbij is nog geen keuze
gemaakt. Wel is duidelijk dat de toekomst gemiddeld lagere percentages huurstijging
moet laten zien. In die zin is de motie-Rietkerk een steun in de rug voor
de staatssecretaris.Bij het toekomstige beleid zal er enige ruimte voor differentiatie moeten
zijn. Daarbij moet goed gekeken worden naar de samenhang met de investeringsopgaven
van corporaties en dus de economische spankracht van deze bedrijven.Een keuze bij het incorporeren van een WOZ-achtige benadering in het woningwaarderingsstelsel
had de staatssecretaris nog niet gemaakt. Op dit moment is er sprake van regionaal
uiteenlopende situaties. Onverkorte toepassing van de voorgestelde constructie
zou dan ook een aantal zeer negatieve gevolgen kunnen hebben, nog afgezien
van het probleem van de overgangssituaties. Het beleid op dit punt moet ontwikkeld
worden tegen de achtergrond van een naar alle waarschijnlijkheid in de komende
jaren meer ontspannen woningmarkt. Het vraagstuk van liberalisering en ontkoppeling
bij een rekenhuur van f.1085 moet in samenhang met deze discussie worden bezien.
Een en ander zal plaatsvinden in het kader van de nota wonen in de 21e eeuw,
waarbij het uitgangspunt een evenwicht is tussen marktwerking en marktimperfecties.In het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens is sprake van
vergoeding van verhuiskosten. Bij het zorgen voor passende huisvesting hebben
de gemeenten nadrukkelijk een verantwoordelijkheid. Gemeentebesturen mogen
daar de ogen niet voor sluiten. Bij het stimuleren van deze verhuisprocessen
zouden eventueel verhuiskosten kunnen worden gefinancierd uit de bijzondere
bijstand. Dit moet tot uitdrukking komen in de prestatieafspraken die er liggen
tussen corporaties en gemeenten. Als dat onvoldoende van de grond komt, zal
de staatssecretaris niet schromen om de VNG hierop aan te spreken. De «drangbenadering»
van het convenant mag overigens niet betekenen dat mensen gedwongen worden
om te verhuizen. Wel is er de ruimte voor woningcorporaties om vanuit de eigen
verantwoordelijkheid met mensen in overleg te treden als deze bijvoorbeeld
door omstandigheden te duur wonen. De kosten van verhuizing moeten in het
algemeen natuurlijk afgewogen worden tegen de winst van een lagere huur en
minder huursubsidie. Er zijn echter situaties waarbij deze oplossing tot verlichting
van individuele problemen kan leiden.De staatssecretaris maakte overigens duidelijk dat, in afwijking van de
stelling van de heer Poppe, niet al het maatschappelijk leed langs de weg
van volkshuisvesting op te lossen is. Het Rijk beschikt over een breed instrumentarium
in het kader van de situatie van de doelgroep. Het volkshuisvestingsbeleid,
inclusief de huursubsidie, vormt daarvan slechts een onderdeel.Het convenant over de ontdooiing van de huursubsidiegrens is er volgens
de staatssecretaris gekomen als gevolg van de vaststelling dat het nieuwe
regime onvoldoende rekening houdt met imperfecties van de markt. Zeker bij
de categorie van wat oudere mensen is er geen keuzemogelijkheid van de ene
op de andere dag. Het doel van het convenant is dus het tegengaan van een
sociaal onverantwoorde situatie. In het toegepaste systeem is sprake van het werken met terugwerkende kracht.
Reeds bij de begrotingsbehandeling is daarom aangegeven dat dit betekent dat
er vooruitlopend op de wetswijziging niet helemaal op wettelijke grondslag
wordt gewerkt. Het wettelijke traject is op dit moment in voorbereiding. De
Kamer zal, na een advies van de Raad van State, zo snel mogelijk een aanpassing
van de wet voorgelegd krijgen.Leegstand is een situatie die direct afhankelijk is van de situatie op
de woningmarkt. Delfzijl en Groningen zijn daarvan goede voorbeelden. De oplossing
van dit probleem zal in ISV-verband gevonden moeten worden. Het
gaat dan om het brede palet van samenvoegen, opknappen, verkopen en soms slopen
van woningen. Dit moet in een duidelijke samenhang bezien worden met de situatie
op de Vinex-locaties. Deze twee verschillende processen hangen inhoudelijk
nauw met elkaar samen. Het antwoord ligt dan ook niet in het afremmen van
de Vinex-processen, wat averechtse effecten zou bewerkstelligen. Deze discussie
zal overigens volop aan de orde komen als het wetsvoorstel over de ISV eenmaal
is ingediend.De staatssecretaris was van mening dat het bij huren niet alleen gaat
om het wonen in enge zin, maar ook om de woonomgeving. De toekomst van de
corporaties en de financiële ruimte van deze bedrijven wordt dan ook
mede bepaald door dit soort aspecten. Een en ander moet daarom verdisconteerd
worden bij de afweging van de investeringsopgaven die de woningcorporaties
de komende jaren hebben. Die notie zal overigens volop tot uitdrukking komen
in het wetsvoorstel-ISV.Het takenpakket van de woningcorporaties wordt groter en daarmee worden
de kosten hoger. De kerntaak van corporaties blijft echter toegespitst op
de sociale huisvesting. Zorgtaken of andere activiteiten van deze bedrijven
zullen financieel zelfdragend moeten zijn. Het mag niet zo zijn dat via de
huuropbrengsten zorgtaken gefinancierd worden. In overleg met staatssecretaris
Vliegenthart zal overigens bekeken moeten worden hoe de barrières geslecht
kunnen worden die een combinatie en integratie van wonen en zorg in de weg
staan.De eerder aangehaalde woningmarktmonitor voor de doelgroep beslaat de
jaren 1994 en 1995. Volgens sommigen laat deze monitor zien dat het aantal
betaalbare woningen snel afneemt, terwijl de doelgroep niet kleiner wordt.
Uit de armoedemonitor is echter bekend dat vanaf 1996 de doelgroep meeprofiteert
van de welvaartsontwikkeling. Daarbij moet ook bedacht worden dat een deel
van de doelgroep niet in huurwoningen, maar in koopwoningen woont. Waarschijnlijk
zijn dit vooral wat oudere mensen. Het vraagstuk van de doelgroep, de afpaling
en de ontwikkeling daarvan, is fundamenteel. Daarop zal dan ook een antwoord
worden gegeven in de nota wonen in de 21e eeuw. Nadere gedachtewisselingDe heer Hofstra (VVD) onderschreef de stelling dat bij de uitwerking
van het convenant de bijzondere bijstand het geëigende instrument is
voor de gemeenten om bij te staan in de verhuiskosten. Een verhuizing in dit
kader moet altijd vrijwillig plaatsvinden. De corporaties mogen daarbij inspelen
op het verschil tussen de door de verhuurder te ontvangen brutohuur en de
door de huurder te betalen nettohuur minus de huursubsidie. Besparing op deze
nettohuur kan er immers mede toe leiden dat mensen op vrijwillige basis verhuizen.
Bij de overgang naar een ander systeem van huurprijswetgeving moet overigens
de gedachte van «centen in plaats van procenten» mede in de beschouwingen
worden betrokken.Bij het sluiten van het bruteringsakkoord is gebruik gemaakt van andere
parameters dan die nu opgeld doen. Die afspraken waren echter gebaseerd op
zeer lange termijnen. Het getal van 3% is verondersteld voor een termijn van
30 jaar. Een en ander betekent dus niet dat met zekerheid gesteld kan worden
dat de nieuwe afspraken uitkomen op een stijgingspercentage van de huren van
minder dan 6,5. Het ware beter om voor het jaar 2000 een goede en bestendige
regeling te maken met de sector dan voor één jaar te proberen
om lager uit te komen dan 6,5%.De heer Hofstra herhaalde zijn vraag over de gevolgen van het bij het
MDW-proces betrekken van de woningcorporaties.Mevrouw Van Dok-van Weele (PvdA) wees erop dat de staatssecretaris
de betekenis van de relatie tussen huurstijging en inflatie door het afgesloten
convenant benadrukt. Daarin wordt immers de huursubsidiegrens
aan de inflatie onderworpen, wat het kostbare probleem van nieuwe divergentie
met zich brengt. Deze problemen kunnen echter niet wachten tot de nota wonen
in de 21e eeuw. Het is tevens van belang om bij afloop van het bruteringsakkoord
de uitgangspunten daarvan onder de loep te nemen. Aannames gebaseerd op een
verwachte inflatie moeten immers ruimte voor overleg kunnen bieden.Mevrouw Van Dok-van Weele herhaalde haar vraag over het leereffect van
de reparatie van de overschrijding van het huursubsidieniveau voor die mensen
die daar reeds door getroffen zijn. De termijn is kort, maar de inzichten
uit deze reparatie kunnen juist leiden tot de voor de volgende huurbrief aangekondigde
meer concrete analyse van de aard van de problematiek. Daarbij moet bij de
huisvesting ook de afweging tussen de verhuiskosten in enge zin en de maatschappelijke
kosten in brede zin worden betrokken. Het «dwingen» van mensen
tot verhuizen betekent in dit geval immers vaak het helpen van mensen die
door de bodem van hun mogelijkheden zijn gezakt. Tevens moet de nodige aandacht
worden besteed aan de inflatie. Inflatiecorrectie heeft immers zelf een invloed
op de inflatie. Indexering van het inflatiepercentage op de langere termijn
bij het vaststellen van de huursubsidiegrens blijft daarnaast leiden tot divergentie
als de verhuurders niet overgaan tot eenzelfde aanname. Ook dit meer negatieve
aspect moet, naast de positieve kanten van marktwerking, in de nota wonen
in de 21e eeuw naar voren komen.De heer Biesheuvel (CDA) merkte op dat de overheid een bandbreedte
heeft afgesproken waarbinnen de huurverhogingen mogen plaatsvinden. Dat kan
leiden tot gedifferentieerde situaties, welke in de discussie over de nota
wonen in de 21e eeuw goed bekeken moeten worden. Deze discussie moet overigens
als startpunt de verzelfstandiging van de corporaties hebben.Ook in het kader van de bruteringsoperatie is het idee van belang dat
een betrouwbare overheid zich aan afspraken moet houden. Als zich echter wijzigingen
hebben voorgedaan in parameters, moet men er in lijn met de motie-Rietkerk
in onderling overleg uit zien te komen. In de discussie over centen of procenten
zag de heer Biesheuvel overigens geen brood. Het systeem moet gebaseerd blijven
op procenten.De opmerkingen van de staatssecretaris over de WOZ onderschreef de heer
Biesheuvel. Dat neemt niet weg dat juist bij een overspannen woningmarkt de
consequenties van de WOZ-aanpassing zeer nadelig kunnen zijn.Voor de ontdooiing van de huursubsidiegrens is een wetswijziging nodig.
Betekent dit dat er een gedoogsituatie optreedt? Wat gebeurt er precies in
de tussentijd? Wat is overigens de stand van zaken bij de afspraken tussen
gemeenten en corporaties over het handhaven van de kernvoorraad? Wat wordt
er daarnaast gedaan aan de kwaliteitsachterstand in de particuliere sector?
Deelt de staatssecretaris de zorg voor de forse huurstijging in die sector?De heer Poppe (SP) erkende dat wellicht niet alle leed via
de weg van volkshuisvesting op te lossen is. Voor de grote groep van 300 000
huishoudens die op of onder de armoedegrens leeft, vormen de verhuurders echter
de grootste schuldeisers. Vandaar het belang om een huurquote vast te stellen
als gemiddelde maatstaf voor het bepalen van een betaalbare voorraad.Het is goed dat de staatssecretaris de imperfecties van de markt benadrukt,
al worden die vaak onderschat. Zo is te zien dat leegstand, onderdruk van
de markt, bij de sociale verhuurders niet leidt tot lagere huren omdat de
corporaties aan hun inkomen moeten denken. Bij een overspannen markt maken
verhuurders juist gebruik van de behoefte aan wonen om de prijzen de pan uit
te laten vliegen. Wat moet er volgens de staatssecretaris gebeuren
als in een situatie van onderdruk de verhuurders onvoldoende inkomsten krijgen
als gevolg van leegstand?De heer Poppe was geen voorstander van het gedwongen laten verhuizen van
mensen, zeker als zij door omstandigheden, inkomensverlaging of jarenlange
huurverhoging, te duur zijn komen te wonen. Deze vorm van verhuizen kan segregatie
in de hand werken. Het is bovendien te gemakkelijk om bij de verhuiskosten
naar de bijzondere bijstand van de gemeenten te wijzen. Het is immers de rijksoverheid
die financieel het meeste voordeel van verhuizingen in dit kader heeft. Een
lagere huur houdt immers een lagere huursubsidie in. Kan het hierdoor vrijkomende
geld niet besteed worden aan de verhuiskosten?Het combineren van wonen en zorg mag niet betekenen dat de woningcorporaties
verantwoordelijk worden voor delen van de zorgsector. Uiteindelijk kan de
huisvesting dan ten koste gaan van de zorg of omgekeerd.De heer Poppe herhaalde zijn vraag over de kerntaak van het betaalbaar
houden van de woningvoorraad voor de doelgroep. Wat moet in dit verband gezien
worden als een redelijke huurquote en een betaalbare woningvoorraad?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) toonde zich blij met de erkenning
van de imperfecties van de marktwerking. Daarbij is het de vraag wat een betaalbare
woning inhoudt. Afgezet tegen regionale verschillen en leegstand blijft het
immers voor grote groepen mensen moeilijk om een redelijk betaalbare woning
te kiezen. De observatie dat de woningmarkt in de komende jaren meer ontspannen
zal worden, is hierbij dus niet zaligmakend voor de sociale component. Betaalbaarheid,
toegankelijkheid, regionale verschillen en de effecten van de verkoop van
huurwoningen moeten daarom in een analyse worden betrokken in de volgende
huurbrief. De ideeën van de PvdA-fractie hieromtrent steunde mevrouw
Van Gent.Het bruteringsakkoord loopt af in het jaar 2000. Daarna moet bekeken worden
hoe de huurstijgingen binnen de perken gehouden kunnen worden. Daarbij moet
de constatering betrokken worden dat het inflatieniveau lager is dan de gemiddelde
huurstijging. De suggestie van de Woonbond is om de huurverhoging op de inflatie
plus 1% te zetten. Niet alleen in het regeerakkoord, maar ook meer breed in
de Kamer is de wens geuit om bij de gemiddelde huurstijging richting inflatieniveau
te gaan. Wat is de invalshoek van de staatssecretaris met de gesprekken met
de sector hierover?Mevrouw Van Gent was blij te horen dat er inzake de huursubsidie geen
drang is tot verhuizen bij mensen in een situatie boven een rekenhuur van
f.1085. Ook verhuizen op vrijwillige basis is echter een gevoelig begrip.
Mensen zijn immers vaak door hun inkomenspositie gedwongen om te verhuizen.
De gemeenten moeten overigens hun taak bij de verhuiskosten goed invullen.
Onzekerheid op punt kan immers ten koste gaan van de zittende huurders.Mevrouw Van Gent herhaalde haar vraag over wat er gedaan wordt aan de
kwaliteitsachterstand in de particuliere sector.De heer Van Middelkoop (GPV) was zeer nieuwsgierig naar de
denkbeelden van de staatssecretaris over de relatie tussen huurstijging en
inflatie, ook in het verlengde van de motie-Rietkerk. Het inflatiepercentage
is de afgelopen jaren een goede richtsnoer geweest voor de percentages van
huurstijging. Nu de gemiddelde huurstijging in de buurt van het inflatieniveau
komt, ligt het voor de hand om dit punt zelfstandig te wegen. Al met al zal
het echter niet haalbaar zijn om voor de komende eeuw te stellen dat de huurstijgingen
op of onder het inflatiepercentage komen. In verband met de investeringsoperaties
van de corporaties voor de komende jaren lijkt het dan ook geen goed idee
om min of meer een garantie hierover af te geven. Wat is de mening
van de staatssecretaris op dit punt?Bij het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens komt er wetgeving.
In de tussenfase is er overigens geen sprake van gedogen, omdat de partijen
meer doen dan waartoe de wet hen verplicht. Wel worden enige wettelijke verplichtingen
op sterk water gezet. Dat betekent dat, nu er sprake is van terugwerkende
kracht, een formeel voorbehoud gemaakt moet worden. De Eerste Kamer kan immers
dwars gaan liggen.Mevrouw Van 't Riet (D66) steunde de opvatting van de staatssecretaris
dat de markt gecomplementeerd moet worden door een verantwoordelijke overheid.
De overheid moet daar inspringen waar de markt in gebreke blijft.De bijzondere bijstand als instrument voor de gemeenten kent een forse
onderbesteding. Kennelijk is het moeilijk om daar invulling aan te geven.
Kunnen in VNG-verband de gemeenten niet opgeroepen worden om hierop beleid
te maken en hun verordeningen aan te passen, ook inzake financiering van verhuiskosten?Mevrouw Van 't Riet maakte uit de opmerkingen van de staatssecretaris
op dat de huidige gesprekken met de corporaties gebruikt kunnen worden voor
afspraken in goed overleg voor de periode na het jaar 1999. Er zijn dan forse
afspraken aan de orde, waarbij de voorlopige opstelling van de corporaties
overigens op enig begrip kan rekenen.Het accent op de regionale verschillen is van groot belang. In de nota
wonen in de 21e eeuw moet zeker de leegstand, ook in cumulatieve zin, behandeld
worden.De staatssecretaris gaf aan dat de huidige inventariserende
gesprekken met de woningcorporaties nog niet zijn afgerond. Wel is reeds duidelijk
hoe de voorlopige opstelling van de gesprekspartners is. Dat laat onverlet
dat de inzet van de overheid voor de situatie na afloop van de bruteringsoperatie
in het verlengde ligt van de motie-Rietkerk.De opmerking in de huurbrief over het gebruik van een systeem van terugwerkende
kracht bij de uitwerking van het convenant over ontdooiing van de huursubsidiegrens
heeft het karakter van een officiële melding aan de Kamer. De Eerste
Kamer heeft eenzelfde signaal ontvangen. Dit is van belang omdat de gevonden,
praktische weg een afwijking van de door de Kamers vastgestelde wetgeving
vormt. Signalen uit de Eerste Kamer leiden er voorlopig toe dat vastgesteld
kan worden dat daar begrip bestaat voor deze werkwijze.De MDW-operatie heeft betrekking op de positie van corporaties in relatie
tot de Cohendiscussie en het bredere, wettelijke regime. Daarbij komen vragen
aan de orde als: is een en ander anno 2000 nog effectief? Wat te doen als
er sprake is van een meer ontspannen landelijke woningmarkt?De staatssecretaris erkende het belang van meer inzicht in concrete, microsituaties
in de komende huurbrief. Het is goed als de presentatie van de macrocijfers
beter aansluit bij de beleving van de burgers. Daarbij speelt de vraag waar
de percentages van 6,5% worden toegepast en er dus knelpunten zijn. Een nadere
inventarisatie om dit beeld uiteindelijk te kunnen presenteren is onder meer
aan de orde gekomen bij de bijeenkomst met Aedes die aan dit overleg is voorafgegaan.
Eenzelfde beeld voor de particuliere sector is moeilijker te verkrijgen, al
is reeds de nodige informatie beschikbaar gekomen met het rapport «Particuliere
huursector in beeld». Ook dat rapport zal betrokken worden bij de komende
huurbrief.Bij de verzelfstandiging moet de klok niet worden teruggedraaid. Waar
mogelijk en verantwoord moeten volgende stappen op deze weg wordt gezet. Deze
discussie gaat onder meer over een scheiding tussen publiek en privaat, waarbij
de consequenties natuurlijk duidelijk moeten zijn en door iedereen moeten
worden gedragen. De staatssecretaris zegde toe om in het reguliere overleg met de particuliere
sector aandacht te vragen voor de onderhoudssituatie. Ook in het kader van
de ISV kan, al is het niet en detail, gekeken worden naar deze vraag. De bestedingsmogelijkheden
in ISV-verband zijn overigens afhankelijk van de opstelling van de gemeentebesturen.
Tot slot kan vastgesteld worden dat het eerder genoemde rapport laat zien
dat het beeld van de sector duidelijk genuanceerd is.In de komende brief van mei zal iets te lezen zijn over de realisering
van de prestatieafspraken. Een voorlopig onderzoek laat zien dat reeds een
aantal afspraken totstandkomt. De effecten van de verkoop van huurwoningen
door particulieren en corporaties hebben overigens zijdelings te maken met
de prestatieafspraken. Vanuit de invalshoek van het instandhouden van de voorraad
is het duidelijk dat er een grens is aan het verkopen van dergelijke woningen,
al is die grens voorlopig nog lang niet bereikt. De investeringsopgaven van
corporaties maken dat zij vooralsnog te voorzichtig omgaan met dit instrument.
Deze discussie zal terugkeren bij de behandeling van de kabinetsvoorstellen
over het bevorderen van eigenwoningbezit onder lagere inkomensgroepen.Naar de mening van de staatssecretaris is de discussie over het vastpinnen
van de gemiddelde huurstijging op het inflatiepercentage te eendimensionaal.
Van garanties op dit punt voor de komende eeuw is natuurlijk geen sprake.
In gevallen met een opmerkelijke investeringsopgave kan er, binnen de afgesproken
bandbreedte, enige differentiatie te zien zijn.De vraag van de heer Poppe over het vaststellen van de huurquote zal bij
de behandeling van de nota wonen in de 21e eeuw worden vervolgd.De voorzitter van de commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Van Middelkoop (GPV),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn
(PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th.A.M. Meijer (CDA), Luchtenveld
(VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA), Van der Knaap (CDA), Ravestein (D66),
Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Oplaat (VVD), Van
der Staaij (SGP), Van Dok-van Weele (PvdA), Schoenmakers (PvdA) en Udo (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Stellingwerf (RPF), Dijksma (PvdA), Valk (PvdA),
Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-Van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), Bos (PvdA), Van den Akker (CDA), Giskes
(D66), M.B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Niederer (VVD), Van 't
Riet (D66), Waalkens (PvdA), Spoelman (PvdA) en Voorhoeve (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26247-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl