Vaststelling van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2001; Brief minister over de uitwerking van voorstellen n.a.v. het onderzoeksproject 'Strafvordering 2001'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-VI, nr. 69

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-VI nr. 69

20-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding1. Stand van zaken onderzoek Strafvordering 20012. Structurering van het proces voor ingrijpende aanpassing
van het Wetboek van Strafvordering4. Verwerking van voorstellen uit het onderzoek Strafvordering
2001 op korte termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 VIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2001nr. 69BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 juni 20011. InleidingNa het verstrijken van de eerste drie onderzoeksjaren van het onderzoeksproject
«Strafvordering 2001» dat wordt uitgevoerd onder leiding van prof.
mr. G. Knigge van de Rijksuniversiteit te Groningen en prof. mr. M. S.
Groenhuijsen van de Katholieke Universiteit Brabant, bestaat er aanleiding
u te informeren over de wijze waarop ik mij voorneem op de resultaten van
dat onderzoek te reageren. Ik verwijs daarbij ook naar mijn eerdere toezegging
bij gelegenheid van de behandeling van mijn begroting voor dit jaar. De projectduur
is vier jaar, maar de publicatie van de twee interim-rapporten: Het onderzoek
ter zitting in 1999 en Het vooronderzoek in strafzaken in 2001 geeft voldoende
aanleiding om niet af te wachten tot het gehele onderzoek is voltooid. Ik
meen dat het wenselijk is dat, daar waar een directe relatie bestaat met onderwerpen
die in het huidige wetgevingsprogramma zijn opgenomen dan wel een toezegging
is gedaan aan uw Kamer, nu reeds een begin wordt gemaakt met de uitwerking
van waardevolle voorstellen. Dit betekent overigens niet dat nog deze kabinetsperiode
wetsvoorstellen bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal zullen worden ingediend.
Uitzondering daarop vormt alleen het aan het slot als eerste genoemde onderwerp
inzake de raadsheer-commissaris. Dit wetsvoorstel is thans in concept voor
advies toegezonden aan een aantal organisaties.In het navolgende geef ik globaal aan wat de stand van zaken is met betrekking
tot het onderzoek (2), op welke wijze het proces van ingrijpende aanpassingen
van het Wetboek van Strafvordering kan worden gestructureerd (3) en welke
wetsvoorstellen in dit kader nog in deze kabinetsperiode kunnen worden verwacht
c.q. in voorbereiding zijn of zullen worden genomen, mede gelet op eerder
gedane toezeggingen (4). 1. Stand van zaken onderzoek Strafvordering 2001Zoals hiervoor vermeld zijn thans twee omvangrijke interim-rapporten betreffende
het voor- en eindonderzoek in strafzaken uitgebracht.Doel van het onderzoek is een bezinning op de grondslagen van het huidige
Wetboek van Strafvordering dat in 1926 is ingevoerd, gerelateerd aan de veranderde
maatschappelijke en politieke ontwikkelingen terzake. Belangrijke veranderingen
zijn onder andere de professionalisering van politie en het openbaar ministerie,
de ontwikkeling van het opportuniteitsbeginsel, de wijziging in de onderlinge
verhoudingen tussen de onderdelen van het vooronderzoek, de toenemende internationalisering,
de invloed van de Europese jurisprudentie en de groei van het aantal opsporingsbevoegdheden
in bijzondere wetten. In het midden van de jaren negentig is discussie geweest
over de vraag of de tussentijdse wijzigingen van het wetboek niet zo omvangrijk
waren dat zij aanleiding gaven voor een herziening van het gehele wetboek.
Deze discussie heeft niet tot een dwingende uitkomst ten faveure van enig
standpunt geleid. Wel heeft mijn ambtsvoorganger teneinde hierover een gefundeerde
beslissing te kunnen nemen opdracht gegeven tot een omvangrijk onderzoeksproject
dat tot doel heeft het gehele systeem van strafvordering opnieuw fundamenteel
te doordenken. Het betreft hier een opdracht tot grondslagenonderzoek; het
is uitdrukkelijk niet de bedoeling dat door de onderzoekers een nieuw wetboek
wordt ontworpen. Het onderzoek is gericht op de vraag of het mogelijk is om
een stelsel van systematisch samenhangende uitgangspunten te ontwerpen die
ten grondslag zouden kunnen worden gelegd aan een wetboek dat in overeenstemming
is met actuele inzichten en behoeften. Het ligt in de lijn der verwachtingen
dat gelet op het tijdsverloop sinds 1926 en een eerste beschouwing van de
onderzoeksresultaten ingrijpende aanpassingen van het wetboek aangewezen zullen
zijn.Het eerste deel begint met een theoretisch kader voor het gehele onderzoek.
Centraal staat de oriëntatie op het doel van het strafproces: het verzekeren
van een juiste toepassing van het abstracte materiële strafrecht door
een regeling van onderzoeksbevoegdheden ter bestraffing van schuldigen, gepaard
aan waarborgen ter voorkoming van het bestraffen van onschuldigen. Aan het
strafproces komt een maatschappelijke betekenis toe die zijn dienende, van
het materiële recht afgeleide functie overstijgt. Doel van het strafprocesrecht
zou zijn, te bevorderen dat de overheidsreactie op het vermoedelijk gepleegde
strafbare feit in alle opzichten adequaat (ook vanuit het oogpunt van rechtsbescherming)
is. Voor het geven van een justitiële reactie op een strafbaar feit is
niet een vaste vorm van een soort geding aangewezen. Er is plaats voor meer
differentiatie in procesvorm. (het zogenaamde driesporenmodel). Uitgangspunt
is het materieel waarheidsbegrip: het gaat niet om de waarheid die tussen
partijen heeft te gelden, maar gestreefd wordt naar het verkrijgen van een
deugdelijke – niet de ultieme – grondslag voor de beslissingen
die in het strafproces moeten worden genomen, zoals de bewijsbeslissing.Bij de toekenning van verschillende rechten en bevoegdheden aan de procesdeelnemers
moet steeds rekening worden gehouden met hun specifieke belangen, het belang
van het onderzoek, dat van de waarheidsvinding en dat van het verkrijgen van
een gefundeerde beslissing. Voor de afweging van de hiervoor genoemde belangen
van verschillende aard en orde zijn de volgende uitgangspunten gekozen: a)
de niet-lijdelijke rechter in een contradictoir geding; b) het optimaliseren
van de rechten van de verdediging; c) evenwichtige benutting van de zittingscapaciteit;
d) grotere nadruk op de interactie tussen en de proceshouding van de procesdeelnemers
en e) erkenning van de zelfstandige positie van slachtoffers en getuigen.
Vervolgens worden de «kernprofielen» van de procesdeelnemers
uitgewerkt: de verdachte en diens raadsman, de rechter, de officier van justitie,
de getuige/deskundige en het slachtoffer.De differentiatie naar procesvorm als drie-sporenmodel is voor het eerst
voorgesteld in het preadvies van G. Knigge voor de NJV van 1994: De strafvordering
in het geding, blz. 38–116. Het model houdt in dat bij het bepalen van
de procesvorm meer rekening moet worden gehouden met de ernst en de aard van
het gepleegde feit. Het eerste spoor is bedoeld voor de behandeling van de
ernstigste zaken door de meervoudige kamer; het tweede voor minder ernstige
feiten door de enkelvoudige kamer die bevoegd is tot het opleggen van vrijheidsbeneming
tot zes maanden en het derde voor zelfstandige afdoening van lichte feiten
door het openbaar ministerie met beroep op de rechter.In het eerste jaar zijn tegen deze achtergrond deelonderzoeken gewijd
aan:– buitengerechtelijke afdoening over de ontwikkelingen van een zelfstandige
afdoeningsmodaliteit voor lichte feiten door het openbaar ministerie (de ontwikkeling
van het derde spoor);– berechting in aanwezigheid van de verdachte op de terechtzitting
als uitgangspunt, betekening van de dagvaarding en verplichte domiciliekeuze
uitgewerkt naar de vereisten in de drie sporen;– wijziging in de bezetting tijdens de berechting; voorstellen voor
deformalisering en meer flexibiliteit;– de onpartijdigheid van de rechter ter zitting; voorstellen voor
een nieuwe regeling van wraking en het horen van getuigen door één
rechter uit de meervoudige kamer buiten de terechtzitting;– de positie van het openbaar ministerie in relatie tot het onderzoek
op de terechtzitting; de grondslag der telastlegging; hier worden geen ingrijpende
wijzigingen voorgesteld: handhaving van de grondslagleer met enige nuancering:
het invoeren van een correctiemogelijkheid voor de rechter;– verdediging in strafzaken uitgewerkt naar de drie sporen; verplichte
toevoeging in het eerste spoor; verdediging bij de OM-afdoening, bespreking
van misbruik van procesbevoegdheden;– de positie van het slachtoffer in het strafproces: geen slachtoffergericht
strafproces; geen «action directe» of «Privatanklage»,
maar wel een verbetering van de positie in het wetboek als meer dan een instrument
ten behoeve van de waarheidsvinding: betere verankering van het recht op informatie
en kennisneming van de stukken in het geding, spreekrecht op de terechtzitting,
verbetering van de regeling van schadevergoeding;– de getuige in het strafproces: erkenning van de eigen belangen
en positie in het strafproces tegenover het belang van de waarheidsvinding;– de deskundige in het strafproces: voorstellen voor betere regeling
van deskundigenonderzoek en recht op contra-expertise, financiële consequenties/risico's
van inschakelen deskundigen; het protocolleren van onderzoek en zoeken naar
(wettelijke) kwaliteits- en onafhankelijkheidswaarborgen;– bewijsrecht en bewijsmotivering; voorstellen voor een vrij bewijsstelsel
met handhaving van de klassieke bewijsminima; de motiveringsplichten hebben
tot doel zelfcontrole en explicatie.Het tweede interim-rapport heeft als onderwerp het voorbereidend onderzoek
en bestaat uit een algemene beschouwing over de inrichting van het vooronderzoek
en de systematische uitgangspunten die daaraan ten grondslag zijn gelegd en
een bijzonder deel met verschillende deelonderzoeken. Omdat in deze fase het
accent ligt op de uitoefening van overheidsbevoegdheden is extra aandacht
besteed aan de verhouding tot het bestuursrecht. In het algemene deel worden de algemene uitgangspunten die zijn ontwikkeld
voor de inrichting van het vooronderzoek gepresenteerd. Het doel van het vooronderzoek
is naar de mening van de onderzoekers drieledig, namelijk de waarheidsvinding,
het verzekeren van de mogelijkheid van tenuitvoerlegging van de straf en het
bijdragen aan het beginsel van fair hearing. Naast
deze drie doelstellingen dient de rechtsbescherming van burgers, daar waar
er daadwerkelijk behoefte aan bestaat, verzekerd te zijn. Tenslotte moet worden
voldaan aan eisen van berechting binnen een redelijke termijn, transparantie
en efficiency van het vooronderzoek. In navolging van de geformuleerde uitgangspunten
in het eerste interim-rapport zou een groter accent dan in het huidige wetboek
moeten liggen op de interactie tussen de procesdeelnemers en worden voorstellen
gedaan waarin aan de rechten van de verdediging meer gewicht wordt toegekend.
Eveneens wordt de lijn van deformalisering en meer flexibiliteit doorgetrokken
door de nadruk te leggen op een open structuur waarbinnen de actoren zinvol
en doelgericht kunnen opereren. In de normering moet zoveel mogelijk ruimte
zijn om te verzekeren dat de ernst van het delict in concreto bepalend is
voor de aard en de omvang van de te ondernemen activiteiten.Langs de boven geschetste uitgangspunten worden de deelrapporten van het
bijzonder deel uitgewerkt.– Over de verhouding tussen het strafprocesrecht en het bestuursprocesrecht
wordt geconcludeerd dat deze rechtsgebieden o.a. door de groei van het aantal
bestuursrechtelijke handhavingsmechanismen naar elkaar toegegroeid zijn. Dat
wat gemeenschappelijk is aan beide rechtsgebieden zou uniform geregeld kunnen
worden; bijvoorbeeld: strafuitsluitingsgronden, daderschap en deelneming en
het op de bestuurlijke boete toepasselijke procesrecht.– Het opsporingsbegrip is traditioneel gekoppeld aan de verdenking.
De scheiding tussen de verdenkingsfase en de activiteiten die hieraan voorafgaan,
dan wel tegelijkertijd plaatsvinden zoals controle en toezicht laat zich steeds
moeilijker vaststellen. De onderzoekers stellen voor om aanknopingspunten
te zoeken in het doel van het onderzoek. Onder opsporing is dan te verstaan
het van overheidswege uitgevoerd onderzoek dat is gericht op het nemen van
strafvorderlijke beslissingen.– Door de groei van de internationale samenwerking in strafzaken
is de traditionele grens tussen opsporing en rechtshulp achterhaald. Zolang
er nog geen sprake is van één de landsgrenzen overstijgende
rechtsruimte, moet in het Wetboek van Strafvordering een basis worden gelegd
voor transnationale verrichtingen die (mede) het oog hebben op Nederlandse
strafzaken.– Het traditionele onderscheid tussen de opsporingsfase waarin de
officier van justitie het onderzoek leidt en de vervolgingsfase (gerechtelijk
vooronderzoek) waarin de verantwoordelijkheid voor het onderzoek bij de rechter-commissaris
ligt en de rechtsbescherming van de verdachte toeneemt heeft niet meer de
betekenis die de wetgever in 1926 voor ogen stond. De praktijk leert dat een
wezenlijk deel van het onderzoek steeds meer in de opsporingsfase is komen
te liggen en dat het gerechtelijk vooronderzoek niet langer essentieel is
voor de behandeling van een strafzaak van enige omvang. Voorgesteld wordt
om het gehele vooronderzoek het karakter van een opsporings-onderzoek te geven
waarbij de volledige zeggenschap berust bij het OM. Op vordering van het OM
of op verzoek van de verdachte kunnen bepaalde onderzoekshandelingen uitgevoerd
worden door de rechter-commissaris. Het gerechtelijk vooronderzoek wordt in
zijn huidige vorm afgeschaft.– Bij het voorarrest gaat het om vrijheidsbeneming van aanmerkelijke
duur zonder dat schuld aan een delict is vastgesteld. De voorstellen omvatten
een ingrijpende wijziging van de bestaande regeling van de voorlopige
hechtenis: verlagen van de drempel naar misdrijven met een jaar strafbedreiging
en toetsing in concreto o.m. op: recidive- en collusiegevaar, ernst van het
feit, maar ook met het oog op het verzekeren van aanwezigheid bij berechting
en aansluitende tenuitvoerlegging; afzien van verplichte periodieke toetsing
van het voortduren van voorlopige hechtenis (1x90 dagen), terugbrengen termijn
van inverzekeringstelling tot twee dagen en verlenging van de termijn van
bewaring tot 14 dagen; afschaffing pro forma zitting. Het oogmerk blijft dat
van de wenselijkheid van het terugdringen van de toepassing van voorlopige
hechtenis in de praktijk.– De vraag naar de wenselijkheid om een raadsman tot het politiële
verdachtenverhoor toe te laten is al lang in discussie. De onderzoekers bepleiten
een middenweg tussen de standpunten van vóór- en tegenstanders
en bevelen aan de verdachte voorafgaand aan het verhoor een consultatierecht
te verschaffen. Voor wat betreft de controle op de rechtmatigheid van de ondervraging
verwachten de onderzoekers meer van audiovisuele registratie dan van de aanwezigheid
van een raadsman.– De voorstellen met betrekking tot vervolging en rechtsbescherming
strekken tot uitwerking van de regeling voor interne openbaarheid; de officier
van justitie is verantwoordelijk voor de samenstelling van het dossier en
de voeging van processtukken.2. Structurering van het proces voor ingrijpende aanpassing
van het Wetboek van StrafvorderingBeide interim-rapporten zijn besproken op twee symposia, waar vertegenwoordigers
uit de verschillende geledingen van de rechtspraktijk en de wetenschap in
ruime mate aanwezig waren. Daarbij werden van diverse zijden kanttekeningen
bij de voorstellen gemaakt, die in uiteenlopende mate tot bijval of afwijzing
strekten.Het lijkt in dit stadium mogelijk en wenselijk om de voorstellen van de
onderzoeksgroep gefaseerd aan te pakken en uit te werken zonder dat dit op
korte termijn leidt tot een ingrijpende wijziging van de huidige structuur
van het wetboek. Vanzelfsprekend zal daarbij steeds worden nagegaan of voldoende
draagvlak voor min of meer omvangrijke aanpassingen van onderdelen van het
wetboek aanwezig is. Ook met het oog hierop is het zaak zorgvuldigheid te
betrachten bij de beslissing over de vraag of en zo ja in welke volgorde voorstellen
worden overgenomen en in de vorm van een wetsvoorstel zullen worden voorgelegd.
Daarom is reeds thans in ruime kring gesproken over eerste ideeën voor
de aanpak van dit project, voor zover dit nu kan worden overzien in deze kabinetsperiode.
Over de voortgang van de stand van zaken van de verschillende projecten en
het gehanteerde tijdsschema zult u ten minste een keer per jaar worden geïnformeerd.Het ligt in de lijn van verwachting dat een nieuw kabinet zal beslissen
over volgende fasen van de aanpak van de aanpassing van onderdelen van het
Wetboek van Strafvordering, de mate waarin het aanpassing van dit wetboek
noodzakelijk acht en welke inspanningen daaraan zullen worden verbonden. Uw
Kamer zal hierover bericht ontvangen. Dat bericht zal ook het kader omvatten
waarin de voorstellen gepast kunnen worden. Omdat het onderzoek nog niet is
voltooid, is het te vroeg om hierop nu vooruit te lopen. Voorafgaand aan dit
bericht heeft inmiddels goed overleg met wetenschap en rechtspraktijk plaats
gevonden. 4. Verwerking van voorstellen uit het onderzoek Strafvordering
2001 op korte termijnIn het huidige wetgevingsprogramma van mijn ministerie is reeds een aantal
onderwerpen opgenomen die verband houden met de voorstellen uit het grondslagenonderzoek.
Ik geef in het navolgende ook aan welke relatie bestaat met recente overige
ontwikkelingen. Het gaat om:– De raadsheer-commissaris, de mogelijkheid om één
rechter na het begin van het onderzoek op de terechtzitting te belasten met
getuigenverhoor en daarmee samenhangend de clausulering van het verbod om
als gewezen rechter-commissaris die enig onderzoek in de zaak heeft gedaan,
deel te nemen aan het onderzoek op de terechtzitting. Dit onderwerp is reeds
in voorbereiding genomen. Het zal voorts een aanpassing van de regeling voor
hervatting na schorsing van het onderzoek, en een verruiming van de termijn
voor de oproeping van getuigen omvatten.– De ontwikkeling van voorstellen voor het verbeteren van het juridisch
kader, het verbreden van de wettelijke basis voor de buitengerechtelijke afdoening
van strafzaken en het omvormen van het transactie-instrument. Dit betreft
de uitwerking van het zogenaamde derde spoor voor afdoening door het openbaar
ministerie van lichte feiten zonder tussenkomst van de rechter.– De positie van het slachtoffer verdient nadere aandacht na het
gereedkomen van: a) de evaluatie van de uitvoering van de wet Terwee in de
praktijk, b) de evaluatie van juridische knelpunten wet Terwee en c) het EU-kaderbesluit
(goedgekeurd in JBZ-raad van 15–16 maart 2001) inzake de status van
het slachtoffer in de strafrechtsprocedure. Het initiatiefvoorstel Dittrich
(kamerstukken II 27 632) over de invoering van spreekrecht voor slachtoffers
en nabestaanden sluit aan bij het voorstel over het spreekrecht van slachtoffers
op de terechtzitting.– De voorstellen met betrekking tot de betekening en domiciliekeuze
moeten tevens worden bezien in het licht van een reeds in bewerking genomen
wetsvoorstel over informatieverschaffing aan deelnemers in het strafproces.
Dat omvat de uitwerking van voorstellen van de Commissie Moons tot aanpassing
van de betekeningsregeling. Toegezegd is voorts een evaluatie van de huidige
verstekregeling met inbegrip van de mogelijkheid van machtiging tot verdediging
van de afwezige verdachte. Mede op basis van de uitkomst van de evaluatie
door het WODC zouden deze voorstellen over het aanwezigheidsrecht en een nieuwe
verstekregeling begin volgend jaar ter hand kunnen worden genomen.In het verlengde hiervan ligt voorbereiding van een nieuwe regeling van
het verzet, die ook aan uw Kamer is toegezegd. Duidelijk is dat de wettelijke
regeling in een beperkte categorie van gevallen niet aan artikel 6 EVRM voldoet.
Het gaat dan om personen die in twee instanties bij verstek veroordeeld zijn
en aan wie de dagvaarding niet in persoon is betekend. Van deze mensen staat
niet vast dat zij bewust afstand hebben gedaan van hun aanwezigheidsrecht
en zij zouden volgens het EHRM in de gevallen waarin zij dat op prijs stellen,
recht hebben op een «fresh determination of the charge against them».Bij de uitwerking van deze voorstellen zal rekening worden gehouden met
de onderzoeksresultaten die nu nog niet ter beschikking zijn. Het is niet
de bedoeling dat vooruitgelopen wordt op de uiteindelijke uitkomst van het
onderzoek. Ik hoop u met het voorgaande voldoende te hebben ingelicht.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-VI-69.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl