Wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (planschadevergoedingsafspraken en -overeenkomsten); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29490, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29490 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 27 februari 2004,
no. W08.03.0517/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 490Wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (planschadevergoedingsovereenkomsten)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 27 februari
2004 en het nader rapport d.d. 23 maart 2004, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 11 december 2003, no.03.005170, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt
het voorstel van wet houdende wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
(planschadevergoedingsovereenkomsten), met memorie van toelichting.In aanvulling op de regeling van planschadevergoeding in de Wet op de
Ruimtelijke Ordening voorziet het wetsvoorstel in de mogelijkheid voor een
gemeentebestuur om met een «verzoeker» die om een wijziging van
een bestemmingsplan of vrijstelling van voorschriften van een bestemmingsplan
verzoekt een overeenkomst te sluiten met betrekking tot het verhaal van de
uit die wijziging voortvloeiende planschadevergoedingen (hierna: planschadevergoedingsovereenkomst).De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
plaatst daarbij een opmerking over de opzet en de reikwijdte van de voorgestelde
regeling. Hij is van oordeel dat het besluit in verband daarmee aanpassing
behoeft.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 11 december
2003, nr. 03.005170, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 27 februari 2004, nr. W08.03.0517/V, bied ik U
hierbij aan.1. Het wetsvoorstel bouwt voort op de bestaande praktijk van de privaatrechtelijke
planschadevergoedingsovereenkomst door aan de gemeentebesturen de bevoegdheid
te geven met degene die verzoekt om planwijziging een dergelijke overeenkomst
te sluiten. De Raad wil echter wijzen op een eventuele andere, publiekrechtelijke
benadering van het verhaal van planschadevergoeding. In deze benadering zou
moeten worden voorzien in de bevoegdheid van het gemeentebestuur om in hetzelfde
besluit waarbij de planwijziging wordt vastgesteld de mogelijkheid van verhaal
van door de gemeente te betalen planschadevergoeding op te nemen. Indien het
gemeentebestuur in een voorkomend geval van deze mogelijkheid gebruik wil
maken, zal dit bij afzonderlijk besluit moeten geschieden. Tegen een zodanig
besluit staat dan beroep open bij de bestuursrechter, naast de mogelijkheid
om beroep in te stellen tegen het planvoorschrift dat voorziet
in de mogelijkheid van verhaal. In deze benadering zou de rechtsbescherming
zich geheel kunnen afspelen in de publiekrechtelijke sfeer.De Raad adviseert de hiervoor beschreven benadering nader te onderzoeken
en het wetsvoorstel zonodig aan te passen.1. Door mij zijn de voor- en nadelen van de publiekrechtelijke benadering,
welke de Raad in overweging geeft, onderzocht. Uit dat onderzoek is gebleken
dat aan deze benadering zeker positief te waarderen aspecten zijn verbonden.
De gelijkwaardigheid van de betrokken partijen – initiatiefnemer en
gemeente – is beter verzekerd, de procedure is zeer zorgvuldig en de
rechtsbescherming van de initiatiefnemer is in alle fasen van het proces verzekerd.
Er zijn aan deze benadering echter ook minder aantrekkelijke kanten. Voor
een deel zijn dit de negatieve uitvloeisels van de hiervoor genoemde positieve
aspecten. Ik noem in de eerste plaats als schaduwzijde van de grotere waarborg
van gelijkwaardigheid de relatief grotere onzekerheid die voor de gemeente
blijft bestaan met betrekking tot de economische uitvoerbaarheid van de planologische
wijziging. Dit zou ertoe kunnen leiden dat de gemeente zich terughoudender
ten aanzien van het initiatief opstelt dan onder vigeur van de regeling in
het ontwerp-wetsvoorstel. Daarnaast is de verwachting dat aan deze aanpak
een grotere belasting voor het bestuurlijk en rechterlijk apparaat verbonden
is. Het lijkt erop dat in het publiekrechtelijk alternatief het aantal rechtsbeschermingsmomenten
toeneemt van één – tegen het artikel 49 WRO-besluit zelf –
naar drie. Indien, zoals de Raad voorstelt, zou worden voorzien in de bevoegdheid
van het gemeentebestuur om in hetzelfde besluit waarbij de planwijziging wordt
voorgesteld de mogelijkheid van verhaal van door de gemeente te betalen schadevergoeding
op te nemen, dan zal dit een onderwerp zijn waartegen beroep zal openstaan.
Weliswaar wordt dit beroep behandeld tezamen met de beroepen tegen het besluit
zelve, maar deze voorziening genereert nieuwe beroepen. Vervolgens stelt de
Raad zelf reeds vast dat tegen het werkelijke gebruik van de geboden verhaalsmogelijk-heid
opnieuw beroep openstaat. Beide kanttekeningen zouden er toe kunnen leiden
dat het proces van het verlenen van planologische medewerking langer gaat
duren Ten slotte vergt de uitwerking van deze benadering verdergaande wijziging
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening dan het wetsvoorstel zoals het nu luidt.
Niet alleen moet worden bezien op welke wijze voor de uiteenlopende betrokken
planologische besluiten tot een sluitende regeling kan worden gekomen, maar
ook zal antwoord moeten worden gevonden op de vraag naar toepasselijkheid
van en gevolgen voor Awb-procedures, beroep in één of in twee
instanties en eventuele filtering van beroepgronden. Deze uitwerking zou verdere
vertraging van de voortgang van dit wetsvoorstel met zich brengen. Dat lijkt
mij niet gewenst voor dit wetsvoorstel, waarin ik slechts een spoed-voorziening
wil bieden in afwachting van een definitieve regeling in de nieuwe Wet ruimtelijke
ordening, langs de weg van de voorgenomen Grondexploitatiewet.Met het voorliggende wetsvoorstel kan de groeiende praktijk van het aangaan
van overeenkomsten-vooraf tussen gemeenten en private partijen worden voortgezet.
Het tegen de bestaande praktijk gehoorde bezwaar dat de initiatiefnemer ten
opzichte van de gemeente in een afhankelijke positie zou zijn geplaatst, acht
ik niet werkelijk zwaarwegend. Niet dient uit het oog te worden verloren dat
een afwijzende houding van de gemeente vaak tekort doet aan de bevordering
van de algemene belangen waarvoor zij is gesteld, zoals een goede volkshuisvesting
en een navenant economisch vestigings-klimaat. Dit zal ook tot uitdrukking
komen in de afspraken die de gemeente en de initiatiefnemer maken over de
verdeling van de planschadekosten. Van geval tot geval zullen de verhoudingen
dienaangaande verschillen. Is het algemeen belang nauwelijks gediend met een
project, maar verzet het belang van een goede ruimtelijke ordening zich er
ook niet tegen, dan zal dit tot uitdrukking komen in de afspraken.Ik heb gelet op het vorenstaande in dit onderdeel van het advies geen
aanleiding gevonden het wetsvoorstel aan te passen.2. Uit de memorie van toelichting (Regeling planschadevergoedingsovereenkomst)
kan worden opgemaakt dat met het wetsvoorstel wordt beoogd om de gemeentebesturen
de mogelijkheid te bieden een planschadevergoedingsovereenkomst
te sluiten in die gevallen waarin een particulier het initiatief neemt voor
een wijziging van een bestemmingsplan of het verlenen van een vrijstelling
en de planherziening of de vrijstelling in overwegende mate een particulier
belang dient. Daarbij kan dan onder meer worden gedacht aan bestemmingsplanwijzigingen
of vrijstellingen die de realisatie van een bepaald (bouw)project van de initiatiefnemer
planologisch mogelijk maken en ook beperkt zijn tot dat project. De tekst
van het eerste lid van het voorgestelde artikel 49a laat echter een ruimere
toepassing toe, nu het ziet op ieder verzoek om bepalingen in een bestemmingsplan
op te nemen of te wijzigen. Daaronder kunnen ook gevallen begrepen zijn waarin
sprake is van een gehele herziening van een bestemmingsplan of van een planwijziging
die een veel groter gebied omvat dan de gronden waarop het verzoek betrekking
heeft. Bij de voorbereiding van een wijziging van een bestemmingsplan kunnen
de gemeenteraad vele verzoeken bereiken tot wijziging van een bepaalde bestemming
die mogelijk voor de betreffende verzoekers een economisch voordeel opleveren,
bijvoorbeeld omdat de nieuwe bestemming een uitbreiding van de bebouwing toelaat.Naar de mening van de Raad houdt een ruime toepassing van de mogelijkheid
van verhaal van planschadevergoeding het risico in dat de planologische medewerking
van de gemeente te zeer gekoppeld wordt aan de bereidheid van de initiatiefnemer
om de veroorzaakte planschade voor zijn rekening te nemen, hetgeen aanleiding
zou kunnen geven tot oneigenlijk gebruik van artikel 49a. Daarbij komt nog
dat uit de memorie van toelichting blijkt dat dit wetsvoorstel vooruitloopt
op het wetsvoorstel grondexploitatie, waarin planschadeverhaal kan worden
geregeld in het bredere kader van het verhaal van grondexploitatiekosten.De Raad adviseert het toepassingsbereik van artikel 49a te beperken tot
gevallen waarin sprake is van een planwijziging ten behoeve van een bepaald
project en de tekst van dit artikel aldus aan te passen.2. De Raad maakt terecht een opmerking over de nogal ruime toepassings-mogelijkheden
van het voorgestelde artikel 49a. Ik heb in het advies op dit punt aanleiding
gezien de tekst van het ontwerp-wetsvoorstel aan te scherpen op een wijze
als door de Raad voorgesteld, met dien verstande dat de tekst is geharmoniseerd
met vergelijkbare tekstpassages in de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Ik wijs
daarbij bijvoorbeeld op artikel 19 en hoofdstuk Va. Tevens is de memorie van
toelichting verduidelijkt.3. In de memorie van toelichting (Regeling planschadevergoedingsovereenkomst)
worden enkele suggesties gedaan teneinde de rechtszekerheid van de initiatiefnemer
beter te waarborgen. Zo wordt het idee geopperd de schadebeoordelingscommissie
een rol te geven en de mogelijkheid op te nemen van contra-expertise wanneer
de gemeente wil afwijken van het advies van de schadecommissie. Verder wordt
gesuggereerd dat over de finale uitleg van bepaalde aspecten van de overeenkomst
afspraken kunnen worden gemaakt, bijvoorbeeld over het vragen van bindend
advies of de inschakeling van een arbiter of de aanwijzing van een bevoegde
rechtbank. Deze passage roept echter vragen op. Bepaalde aspecten kunnen het
gemeentebestuur en de initiatiefnemer zelf in hun overeenkomst regelen, zoals
bindend advies, arbitrage of aanwijzing van een bevoegde rechtbank. Voor het
overige merkt de Raad het volgende op. Hij onderschrijft uiteraard de noodzaak
van voldoende rechtsbescherming van de initiatiefnemer tegen een «automatisch»
of «ruimhartig» in rekening brengen van planschade aan de initiatiefnemer
en het betrekken van hem als belanghebbende bij de vaststelling van de planschadevergoeding,
maar de betreffende passage in de toelichting roept naar zijn mening wel de
vraag op in hoeverre bedoeld is nog bijzondere eisen te gaan stellen aan de
behandeling van verzoeken tot planschadevergoeding, waarbij sprake zal zijn
van schadeverhaal door de gemeente. Voorkomen moet worden dat er een verschil
in behandeling zou ontstaan tussen verzoeken met en verzoeken zonder verhaal.
Ook dient een eenmaal onherroepelijk vastgestelde planschadevergoeding, waarbij
de initiatiefnemer als belanghebbende bij betrokken is geweest, niet meer
ter discussie te staan in de verhouding tussen gemeentebestuur en initiatiefnemer.De Raad adviseert de desbetreffende passage in het licht van de voorgaande
opmerkingen te verduidelijken.3. De passage in de memorie van toelichting waarop de Raad in de eerste
plaats doelt als hij gewag maakt van eventuele bijzondere eisen die aan een
deel van de planschadevaststellingsprocedures zouden kunnen worden verbonden,
behoeft kennelijk verduidelijking. Ik deel echter niet zonder meer de mening
van de Raad dat voorkomen moet worden dat er een verschil in behandeling zou
ontstaan tussen verzoeken met en verzoeken zonder verhaal. Het hangt naar
mijn mening ervan af op welk punt, en in welke richting, het verschil zou
bestaan. Naar mijn mening behoren verschillende gevallen verschillend te kunnen
worden behandeld naar de mate waarin zij verschillen. Een belangrijk verschil
is gelegen in de hoedanigheid van de belanghebbende partijen. In de voorgestelde
regeling treedt een extra partij op als belanghebbende bij de schadevaststelling.
Dat is een wezenskenmerk van de voorgestelde regeling, dat een vervolg krijgt
in de regeling van het beroep tegen het uiteindelijke schadetoekenningsbesluit.
Het advies over de grootte van de schade en de mate waarin deze voor vergoeding
in aanmerking komt, is afkomstig van een onafhankelijke commissie. Op de inhoud
van dat advies behoren noch de initiatiefnemer noch burgemeester en wethouders
invloed te kunnen uitoefenen. De initiatiefnemer kan echter een zekere rol
in het uiteindelijke schadetoekenningsproces niet bij voorbaat worden ontzegd:
indien de gemeente zou willen afwijken van het advies zou zij de initiatiefnemer
in die afwijking moeten kennen. Indien dat niet mogelijk zou zijn, dan zou
in veel gevallen een stimulans voor burgemeester en wethouders ontbreken om
kritisch met het advies om te gaan, in de wetenschap dat de initiatiefnemer
de vergoeding uiteindelijk geheel of gedeeltelijk voor zijn rekening zal nemen.
Daarmee is overigens nog niets gezegd over de rol van de gelaedeerde partij
in dat vaststellingsproces. Ook op dat punt worden de gemeentelijke regelgevers
vrijgelaten. Toch krijgt deze partij uiteindelijk de uitkomsten gepresenteerd
van de schadevergoedingstoekenning. Indien de Raad zou vrezen dat verschillen in
de procedures – die nu vrij worden gelaten – ten nadele zouden
kunnen komen van de gelaedeerde partij, dan merk ik dienaangaande op dat toch
verwacht mag worden dat niet alleen de initiatiefnemer maar ook de gemeente
zelf in alle gevallen kritisch zal kijken naar de uitkomsten van het schadevaststellings-
en toekenningsproces. Mitsdien maakt het naar mijn inschatting voor de gelaedeerde
niet uit wie uiteindelijk de rekening moet betalen. Ik concludeer op dit punt
dat volstaan kan worden met een aanvulling en verduidelijking in deze zin
van de memorie van toelichting. De Raad heeft in dit onderdeel van zijn advies
nog terecht opgemerkt dat een eenmaal onherroepelijk vastgestelde planschadevergoeding,
waar de initiatiefnemer bij betrokken is geweest, niet meer ter discussie
dient te staan in de verhouding tussen gemeentebestuur en initiatiefnemer.
Naar mijn mening vloeit dit reeds uit het voorgestelde artikel zelf voort,
nu in het eerste lid van artikel 49a in de laatste zinsnede wordt gesproken
van «die schade». Deze woorden slaan terug op «de schade
die op grond van artikel 49 voor vergoeding in aanmerking zou komen».
Daarmee is bedoeld aan te geven dat eerst langs de lijn van artikel 49 zal
moeten worden vastgesteld welke schade voor vergoeding in aanmerking komt.
Indien de initiatiefnemer het niet eens is met het vaststellingsbesluit op
grond van artikel 49 zal hij beroep daartegen moeten instellen. Dat is de
enige weg waarlangs hij de planschadevergoeding kan aanvechten. Ik vind in
de opmerking van de Raad aanleiding de memorie van toelichting te verduidelijken.4. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
dit advies behorende bijlage.4. Het viertal redactionele kanttekeningen van de Raad heeft tot evenzovele
aanpassingen van de toelichting geleid. Ook op enige andere tekstplaatsen
hebben redactionele aanpassingen plaatsgevonden.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerBijlage bij het advies van de Raad van State van 27 februari 2004,
no. W08.03.0517/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In de memorie van toelichting onder Regeling planschadevergoedingsovereenkomst
de zinsnede «Het Nunspeet-arrest van de Hoge Raad sluit niet uit dat
in een wettelijke regeling» in overeenstemming brengen met de bedoelde
overweging in het arrest.– In de eerste zin van de derde alinea van hetzelfde onderdeel van
de memorie van toelichting in «privaatrechtelijke overeenkomsten»
het woord «privaatrechtelijke» schrappen, omdat die kwalificatie
niet onbestrijdbaar is en voor het betoog ook niet nodig.– In de laatste zin van hetzelfde onderdeel «gemeente»
vervangen door: «gemeenteraden» en tevens «haar» vervangen
door: «hun».– In de memorie van toelichting onder Bestuurlijke en administratieve
lasten in de eerste regel «een gemeente» vervangen door: de colleges
van burgemeester en wethouders.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29490-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl