Materieelprojecten; Lijst van vragen en antwoorden over de demonstratie-fase en pilot-fase van het Battlefield Management System
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27830, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

05-03-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

27830 nr. 17

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1, 6, 10, 11, 12, 132, 72, 3 en 58 en 914 en 1516
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27830Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 830Materieelprojectennr. 17LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 28 februari 2003De vaste commissie voor Defensie1 heeft een
aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris van Defensie over de demonstratie-fase
en pilot-fase van het Battlefield Management System (kamerstuk 27 830,
nr. 14).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 28 februari
2003.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,HerbenDe waarnemend griffier van de commissie,Kok1, 6, 10, 11, 12, 13In hoeverre zijn ervaringen die in andere landen zijn
opgedaan met Battlefield Management System (BMS) gebruikt om ontwikkelingsinspanningen
(en dito kosten) te besparen?In tal van landen is de behoefte aan een BMS-systeem
onderkend en wordt een dergelijk systeem ontwikkeld. Kan de regering per land
aangeven in welke fase van ontwikkeling deze systemen daadwerkelijk zijn?
Welke ervaringen zijn er met het gebruik van een BMS en hoe succesvol zijn
deze?Weet de regering welke ervaringen in andere NAVO-landen,
zoals de Verenigde Staten en Duitsland zijn opgedaan met het onderzoek naar
BMS?Wordt er met andere landen die soortgelijke BMS aan
het ontwikkelen zijn samengewerkt? Zo ja, op welke wijze? Zo nee, waarom niet?Waarom wordt in verschillende landen aan verschillende
BMS-en gewerkt?Waarom sluit Nederland zich niet aan bij de ontwikkeling
van één van die systemen?Zoals de Kamerbrief van 28 november 2002 meldt, wordt in tal van landen
waaronder de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Spanje
en Zweden de behoefte aan soortgelijke Command en Control (C2) systemen onderschreven
en worden dergelijke systemen ook ontwikkeld. De Verenigde Staten zijn daarin
het verst. In het algemeen bevestigt het onderzoek in de Verenigde Staten
(Force XXI) de verwachte verbeteringen voor de commandovoering en de «situational
awareness». Op grond hiervan hebben de Verenigde Staten besloten dergelijke
C2-systemen in te voeren en verder door te ontwikkelen. Thans zijn bij een
deel van de eenheden van de Verenigde Staten verschillende C2-systemen operationeel.
Dit geldt tevens voor Canada. In het Verenigd Koninkrijk wordt de komende
jaren in het kader van het zogenaamde Bowman-project eveneens een vergelijkbaar
C2-systeem ingevoerd.Verder is ook in Duitsland met een C2-systeem geëxperimenteerd (Feldversuch
2000). Hoewel de resultaten daarvan positief waren, hebben financiële
beperkingen vooralsnog niet geleid tot de planning van een grootschalige invoering
van deze systemen. Duitse eenheden belast met vredesoperaties (o.a. in de
Balkan) worden echter wel van een C2-systeem voorzien.Dat in deze landen sprake is van afzonderlijke nationale ontwikkelingen
heeft meerdere oorzaken. De belangrijkste is dat, hoewel internationale samenwerking
op het gebied van commandovoeringssystemen voor hogere echelons steeds meer
vorm krijgt, de organisatie van en de wijze waarop op bataljonsniveau en lager
wordt geopereerd vooral nationale aangelegenheden zijn. Zo zijn de ontwikkelingen
op C2-gebied voor dit niveau gerelateerd aan de nationaal beschikbare communicatiemiddelen,
voertuigen en wapensystemen of aan specifieke eenheden. Verder heeft de nationale
industrie vaak een forse inbreng. Deze factoren zorgen ervoor dat op korte
termijn geen initiatief van de Navo voor gemeenschappelijke C2-systemen voor
de commandovoering op bataljonsniveau en lager is te verwachten. Dat neemt
niet weg dat voor de langere termijn hard wordt gewerkt aan interoperabiliteit
tussen de verschillende nationale C2-systemen.Zo wordt met andere landen over de ontwikkeling van een standaard overlegd
in het «Multilateral Interoperability Programme» (MIP) en wordt
samengewerkt in het kader van de «Joint Warrior Interoperability Demonstrator»
(JWID). Verder wordt met België in het «C2-Support Center»
op het gebied van het genoemde MIP intensief samengewerkt, wat
naar verwachting zal leiden tot verwerving van gelijksoortige C2-systemen.
Ook vinden thans besprekingen met Noorwegen plaats over een intensievere samenwerking
op het gebied van C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence,
Surveillance & Reconnaissance).Wat de ontwikkeling van het Nederlandse C2-systeem BMS betreft, geldt
dat Defensie een behoedzaam evolutionair traject volgt om op ontwikkelingskosten
te besparen. Toekomstige internationale samenwerking is daarbij zeker niet
uitgesloten. De Kamerbrief van 28 november maakt melding van de demonstratiefase
uit de voorstudie van het project (DMP-B). Kleinschalige experimenten en oefeningen
worden gebruikt om inzicht te krijgen in de uiteindelijke behoefte, zowel
qua functionaliteit als qua omvang. Daarbij is gebruik gemaakt van commerciële
producten («commercial of the shelf») die het resultaat zijn van
civiele en militaire ontwikkelingen in het buitenland.Tijdens de komende studiefase (DMP-C) is Defensie voornemens een «pilot»
uit te voeren om de operationele meerwaarde van BMS te verifiëren en
de behoeftestelling voor een eventuele serie vast te leggen. Zoals gemeld
wordt daarbij uiteraard gebruik gemaakt van de opgedane ervaring en de onderzoeksmethodieken
van andere landen, zoals de Verenigde Staten en Duitsland. In de tussentijd
is het essentieel dat Defensie een onafhankelijke positie ten opzichte van
potentiële leveranciers blijft behouden om aldus de positie van «Smart
Buyer» niet in gevaar te brengen. Het gebruik van één-
of meerdere van de buitenlandse systemen in de pilotfase zou de landmacht
na verloop van tijd in een te afhankelijke positie brengen. De ervaring heeft
geleerd dat deze aanpak, ook gezien de relatief beperkte kosten, in dit stadium
van het project de voorkeur heeft. Over de uitslag van de C-fase wordt u naar
verwachting in 2005 geïnformeerd. Daarna begint de verwervingsfase waarin
de verschillende – internationale – leveranciers worden uitgenodigd
een offerte in te dienen. Tegen die tijd is wellicht ook meer bekend over
de mogelijkheden van internationale samenwerking op het gebied van C2-systemen
op bataljonsniveau en lager.2, 7Welke verschillen bestaan er in de operationele sfeer
tussen BMS en het «Nieuwe generatie Mariniers Communicatie en Informatie
Systeem» (NIMCIS), met name als het gaat om het verkrijgen van «situational
awareness»?De regering geeft ten aanzien van het BMS aan dat zij
op basis van de «pilot»-fase plannen gaat ontwikkelen voor een
eventuele behoefte aan datatransmissiemiddelen. Kan de regering aangeven waarom
deze werkwijze verschilt met de werkwijze die gevolgd wordt met betrekking
tot het NIMCIS-project?Voorop staat dat de operationele behoefte van de Koninklijke landmacht
en de Koninklijke marine aan de verbetering van de «situational awareness»
en de commandovoering inderdaad vergelijkbaar zijn. Verschillen in uitvoering
worden vooral bepaald door verschillen in de operationele sfeer zoals de wijze
van optreden, beschikbare voertuigen en de communicatiemiddelen. Zo beschikt
een mariniersbataljon, in vergelijking met een landmachteenheid, in veel mindere
mate over voertuigen zodat een toekomstig C2-systeem veel meer een «man-portable»
karakter moet hebben. Daarnaast bestaat er verschil door de (inter-) nationale
inkadering, waarbinnen de operationele inzet plaatsvindt. Zo ligt het accent
van de mariniers op interoperabiliteit met het Verenigd Koninkrijk in het
kader van de UK/NL Amphibious Force, terwijl de Koninklijke landmacht zich richt op C3I-architectuur nodig voor internationale interoperabiliteit
voor «Land Based Operations».BMS van de Koninklijke landmacht en NIMCIS van de Koninklijke marine zijn
weliswaar beide projecten om de commandovoering en de «situational awareness»
te verbeteren, maar beide projecten verkeren thans in geheel andere stadia.
Zo heeft de landmacht de behoeftestelling van het project BMS in december
1997 naar de Kamer gestuurd nadat zij begin jaren negentig al met de vervanging
van de radio's was aangevangen. De behoeftestelling voor NIMCIS is meer recent,
op 8 mei 2002, naar de Kamer gezonden. Deze brief meldt bovendien dat het
project NIMCIS in twee fases is verdeeld. Fase-1, waarvan thans sprake is,
is voorzien voor de periode van 2004–2009 en richt zich voornamelijk
op beveiligde communicatiemiddelen ter vervanging van de sterk verouderde
radio's van het Korps Mariniers. Fase-2, die aansluitend aan de orde is, richt
zich op software die voorziet in een gevechtsveldinformatiesysteem alsmede
een informatiesysteem voor artillerie-vuursteun, inlichtingen, besluitvorming
en logistieke ondersteuning. Over de behoefte van Fase -2 wordt u op termijn
separaat geïnformeerd.Zoals in de BMS-brief van 28 november is gesteld, bleek uit de BMS-demonstratiefase
onder meer dat de bestaande radiocommunicatiemiddelen van de landmacht beperkingen
hebben voor de hoeveelheid en de snelheid waarmee informatie van en naar een
BMS kan worden verzonden. Dit hangt samen met het feit dat bij de vervanging
van de landmachtradio's die eind jaren tachtig begin jaren negentig aan de
orde was, niet kon worden voorzien hoe snel de ontwikkelingen op het gebied
van informatietechnologie en datacommunicatie zich zouden voltrekken. Tijdens
de voorgenomen BMS-pilot worden dan ook plannen gemaakt voor een eventuele
aanvullende behoefte aan datatransmissiemogelijkheden waarmee de geconstateerde
communicatiebeperkingen kunnen worden opgeheven.Het NIMCIS-project fase-1 verschilt van de situatie bij de landmacht in
zoverre dat bij het Korps mariniers al vanaf de aanvang wordt uitgegaan van
een communicatiesysteem waarin de datacommunicatievoorzieningen een integraal
onderdeel vormen.2, 3 en 5Indien de behoefte aan projecten zoals het BMS en NIMCIS
tegelijk zouden zijn ontstaan, en indien dit binnen een situatie waarbij de
krijgsmacht voor wat betreft haar materieel- en materieelontwikkelingsprojecten
geheel georganiseerd zou zijn binnen een centrale staf (en dus niet meer binnen
separate krijgsmachtdelen), zouden in die situatie de projecten dan niet geïntegreerd
in één project zijn opgezet, waarbij dan vanuit dat project
gewerkt zou worden naar systeemvarianten vanuit één moedersysteem
voor de verschillende toepassingen, zoals enerzijds de Mariniers (in hun relatie
met collega's van het Verenigd Koninkrijk) en anderzijds de Koninklijke Landmacht?Op welke vlakken in de projecten BMS en NIMCIS ziet
de regering mogelijkheden om, door inhoudelijke en organisatorische aanpassingen
van de beide projecten, te komen tot een benadering van één
systeem met meerdere toepassingsvarianten ten opzichte van twee systemen met
raakvlakken voor interfaces / data-uitwisseling? Waar en hoe zouden er mogelijkheden
zijn om van twee systemen die met elkaar kunnen «praten» te komen
tot één systeem met meerdere toepassingen? Hoe is binnen een
meer integrale benadering te bewerkstelligen dat voorkomen wordt dat op twee
plekken twee keer het wiel moet worden uitgevonden en er zo méér
ruimte ontstaat om dingen te doen die nu wegbezuinigd moesten worden in het
BMS-project voor de Koninklijke Landmacht?Kan de regering puntsgewijs aangeven waar in de opzet
van het BMS-project een verdere «joint» integratie met NIMCIS
te bewerkstelligen is? Indien dat gepaard zou gaan met enige aanpassing(en)
in systeem- dan wel prestatiespecificaties, kan de regering dan de consequenties
daarbij aangeven, alsmede de argumentatie waarom dergelijke consequenties
wel of niet toelaatbaar zijn?Zoals in het antwoord op de vragen 2 en 7 is uiteengezet, verkeren BMS
en NIMCIS, die beide de commandovoering en de «situational awareness»
beogen te verbeteren, in geheel andere stadia. BMS en NIMCIS-fase-1 zijn twee
verschillende producten waarop het concept van twee systeemvarianten niet
van toepassing is.Dat neemt niet weg dat tussen beide programma's reeds nauw wordt samengewerkt.
Zo gaat de behoeftestellingsbrief van NIMCIS van 8 mei 2002 expliciet in op
de samenwerking tussen het tweede deel van NIMCIS en BMS. Beide projecten
vallen onder het overkoepelende informatievoorzieningsprogramma «Operationele
Informatie Voorziening» (OIV), waarin de Centrale Organisatie en alle
krijgsmachtdelen participeren. De afstemming tussen beide projecten is gestart
sinds het opstellen van de NIMCIS-behoefte. Hierdoor zijn doublures in activiteiten
niet aan de orde. Beide projecten vullen elkaar aan, wat bijvoorbeeld tot
uitdrukking komt in de plaatsing van een marineofficier bij het C2 «Support
Centre» en het testen van BMS-systemen, afkomstig uit de demonstratiefase,
door de mariniers. Beide krijgsmachtdelen maken over en weer gebruik van elkaars
«know how». Op de punten waar beide projecten een samenhang hebben,
wordt bij het bepalen van het product uiteraard aan gezamenlijke oplossingen
gewerkt. Uiteindelijk wordt gestreefd naar gelijksoortige producten op het gebied
van dataradio's (zie ook het antwoord op de vragen 1 en 2 over het project
NIMCIS dat gelijktijdig naar de Kamer wordt gezonden). Door op termijn de
levenscycli en vervangingsplanning voor de verschillende krijgsmachtsdelen
te harmoniseren, kan op dit punt verbetering worden bereikt.8 en 9Eén van de uitkomsten van de «pilotfase»
moet een «C3I-architectuur» zijn. Kan de regering aangeven in
hoeverre het mogelijk is de C3I-architectuur toepasbaar te maken voor de gehele
krijgsmacht?Wordt er momenteel in NAVO-verband gewerkt aan een
C3I-architectuur? Zo ja, wat zijn de redenen daarvoor?De «C3I-architectuur» wordt betrokken bij de ontwikkeling
van de Defensie Informatie Voorzienings Architectuur (DIVA). De coördinatie
hiervan gebeurt in het OIV-programma-overleg. Daarin wordt bezien hoe deze
architectuur op de zogenaamde «Landbased Operations» kan worden
toegepast. In de praktijk geldt dit overigens al voor het TITAAN-programma
waarin de Koninklijke landmacht en Koninklijke luchtmacht participeren.In Navo-verband wordt gewerkt aan standaarden die een onderdeel vormen
van de «C3I-architectuur». Voorbeelden daarvan zijn standaarden
voor een datamodel, een uitwisselmechanisme en berichtensets. De vertaling
van deze standaarden naar de praktijk vindt plaats binnen de «C3I-architectuur».
Dit vormt mede de technische basis voor bijvoorbeeld de projecten TITAAN en
BMS. Ook wordt binnen de Navo gewerkt aan de «Nato C3 Technical Architecture»
(NC3TA). Deze standaard wordt eveneens in de «C3I-architectuur»
verwerkt.14 en 15Waarom gaat Nederland een eigen commandovoeringsysteem
ontwikkelen voordat binnen de NAVO gelijke oplossingen en protocollen voor
datacommunicatie zijn vastgesteld?Waarom wordt binnen de Koninklijke Landmacht een eigen
commandovoeringsysteem ontwikkeld, voordat er voor de Koninklijke Landmacht,
de Koninklijke Luchtmacht en de Koninklijke Marine gelijke oplossingen en
protocollen voor datacommunicatie zijn vastgesteld?In overeenstemming met de benadering van de Navo richt Defensie haar aandacht
thans vooral op standaarden voor informatie-uitwisseling tussen de hogere
organisatieniveaus (zie ook het antwoord op de vragen 1 e.v.). Wat bruikbare
standaarden voor de lagere niveaus betreft, wordt van de samenwerking binnen
het «Multilateral Interoperability Programme» (MIP) verwacht dat
deze in de toekomst de meest concrete resultaten zal opleveren. Hiermee houdt
de «C3I-architectuur» rekening, wat voor BMS betekent dat daarmee
de uitwisseling van informatie met andere landen mogelijk wordt.Op langere termijn is de realisatie van gelijke protocollen voor datacommunicatie
voor de krijgsmachtsdelen te verwachten. Als voorbeeld kan de ontwikkeling
van het Amerikaanse «Joint Tactical Radio System» (JTRS) worden
genoemd, dat rond 2007–2010 beschikbaar zal komen. Het gebruik van gelijke
protocollen is afhankelijk van de beschikbaarheid van technisch gelijke producten
en de eisen die door het krijgsmachtspecifieke optreden aan het gebruik worden
gesteld. Zoals in antwoord op de vragen 3, 4 en 5 is gesteld, kan op dit punt
verbetering worden bereikt door op termijn de levenscycli en de vervangingsplanning
voor de verschillende krijgsmachtsdelen op elkaar af te stemmen.16Wat vindt de regering van het plan om voorlopig af
te zien van verdere investeringen in BMS, totdat binnen de verschillende krijgsmachtdelen
in Nederland en tussen de verschillende NAVO-landen een uniforme standaard
is ontwikkeld?De behoefte van de Koninklijke landmacht aan een «Battlefield Management
System» dat de commandovoering ondersteunt door informatie over de situatie
in het operatiegebied te verwerken en te verspreiden («situational awareness»),
is onverkort geldig. Zoals uit het antwoord op de vragen 1, 6, 10, 11, 12
en 13 blijkt, onderkennen ook andere landen deze behoefte. In dat antwoord
is ook verklaard waarom de ontwikkeling van een uniforme standaard nog jaren
op zich kan laten wachten. Vanwege de steeds toenemende behoefte aan tijdige
en betrouwbare informatie voor de commandovoering, bij zowel vredesoperaties
als tijdens operaties in het hogere geweldsspectrum, is het voor de operationele
inzet van de Koninklijke landmacht van groot belang dat het BMS-project geen
vertraging oploopt. Het feit dat bij de operaties in onder andere Macedonië
en Afghanistan tijdelijk alternatieve voorzieningen moeten worden gebruikt
om in ieder geval te kunnen beschikken over een minimumvorm van «situational
awareness» onderstreept deze noodzaak.XNoot1Samenstelling:Leden: de Vries (PvdA), Bakker (D66), de Vries (VVD), Kamp (VVD), Koenders
(PvdA), Vendrik (GL), van Beek (VVD), Timmermans (PvdA), van Bommel (SP),
Albayrak (PvdA), Karimi (GL), van Baalen (VVD), Van Aartsen (VVD), Bruls (CDA),
Herben (LPF), fng voorzitter, Huizinga-Heringa (CU), Kortenhorst (CDA), Mastwijk
(CDA), Rambocus (CDA), van Velzen (SP), van Winsen (CDA), van den Brink (LPF),
Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Eijsink (PvdA), Straub (PvdA) en Blom (PvdA).Plv. leden: Van Dam (PvdA), de Graaf (D66), Rijpstra (VVD), de Grave (VVD),
Waalkens (PvdA), van den Brand (GL), Oplaat (VVD), Fierens (PvdA), de Ruiter
(SP), Adelmund (PvdA), Halsema (GL), Cornielje (VVD), Wilders (VVD), van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Hermans (LPF), van der Staaij (SGP), Ross-van Dorp (CDA),
van der Knaap (CDA), Ferrier (CDA), de Wit (SP), de Haan (CDA), Nawijn (LPF),
de Vries (CDA), Ormel (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), van Heemst (PvdA) en
Tichelaar (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27830-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl