Wijziging wetten (vergemakkelijken kostenverhaal re-integratiemaatregelen); Nadere Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-31087, nr. D

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

06-05-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31087 nr. D

29-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31087Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 087Wijziging van enige wetten teneinde het verhaal van kosten van re-integratiemaatregelen
te vergemakkelijkenDNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 29 april 2008De regering heeft met instemming kennisgenomen van de reactie op de memorie
van antwoord. Naar aanleiding daarvan hebben verschillende fracties enkele
vragen gesteld. Mede namens de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken
en van Koninkrijksrelaties beantwoord ik deze vragen als volgt.De leden van de PvdA-fractie vragen of de erkenning van aansprakelijkheid
voor de in artikel 6:107a lid 2 BW bedoelde schade (verhaalsrecht werkgever)
eveneens aansprakelijkheid impliceert naar de gekwetste werknemer toe voor
het door deze ervaren loonverschil tijdens ziekte. Verder vragen deze leden
of dat niet op gespannen voet staat met de grondslag achter dit verschil,
een incentive tot spoedige werkhervatting.De werkgever heeft recht op vergoeding van re-integratiekosten als een
derde aansprakelijk is voor een gedraging waardoor een werknemer arbeidsongeschikt
is geraakt. Als een derde erkent dat hij wettelijk verplicht is die re-integratiekosten
te vergoeden, dan erkent hij daarmee dus ook dat hij aansprakelijk is voor
de gedraging die tot de arbeidsongeschiktheid van de werknemer heeft geleid.
Het is echter niet uitgesloten dat een derde de re-integratiekosten vergoedt
zonder dat hij erkent daartoe wettelijk gehouden te zijn. In dat geval kan
hij tegenover de werknemer betwisten dat hij aansprakelijk is.Als een derde erkent dat hij aansprakelijk is voor een gedraging, dan
is hij verplicht de schade te vergoeden die de werknemer dientengevolge lijdt.
De werknemer kan vergoeding van alle schade vorderen die hij heeft geleden
als gevolg van zijn arbeidsongeschiktheid. Het uitgangspunt van het aansprakelijkheidsrecht
is immers dat de schade volledig wordt vergoed. Dit brengt mee dat de werknemer
ook zijn eventuele loonverlies kan vorderen. Als de werkgever dus niet het
volledige loon doorbetaalt, kan de werknemer het verschil tussen het oorspronkelijke
loon, dat wil zeggen het loon dat hij zou hebben verdiend als hij niet arbeidsongeschikt
was geweest, en het doorbetaalde loon vorderen van de aansprakelijke derde.
Dit betekent echter niet dat de werknemer hierdoor geen prikkel meer heeft
om het werk spoedig te hervatten. De werknemer is immers verplicht om de schade
te beperken. Deze verplichting is in het aansprakelijkheidsrecht
als species van eigen schuld geregeld in artikel 6:101 BW. Verder is hij op
grond van artikel 7:660a BW verplicht zich in te spannen om zijn werk te hervatten
of, als dat niet meer tot de mogelijkheden behoort, passende arbeid te aanvaarden.De leden van de PvdA-fractie vragen of de suggestie van de SP-fractie
wordt onderschreven dat werkgever en werknemer in één en dezelfde
procedure kunnen optreden tegen de schadeveroorzaker. Verder vragen deze leden
of dat in de praktijk betekent dat werkgever en werknemer zich tot de verzekeraar
van de schadeveroorzaker wenden met het verzoek om hun schade te vergoeden.De werkgever en de werknemer kunnen desgewenst samen optreden. Men spreekt
in zo’n geval van subjectieve cumulatie als beide partijen om redenen
van doelmatigheid ieder hun eigen vordering bij één dagvaarding
doen gelden. Deze dagvaarding moet dan overigens wel worden gericht tot de
aansprakelijke derde zelf. Deze dient immers de schade te vergoeden.Desondanks zal, als de aansprakelijke derde verzekerd is, het er in de
praktijk inderdaad op neerkomen dat de schade rechtstreeks met de verzekeraar
wordt afgewikkeld. Dit omdat polissen veelal bepalen dat de verzekerde de
regeling en de vaststelling van de schade aan de verzekeraar dient over te
laten. Daarmee machtigt de verzekerde de verzekeraar tot het al dan niet erkennen
van aansprakelijkheid, het treffen van schikkingen met benadeelden en het
voeren van verweer in en buiten rechte. In een procedure tegen de aansprakelijke
zelf is de regie dan toch vaak in handen van de verzekeraar. Voorts valt nog
te wijzen op de directe actie van artikel 7:954 BW. Een benadeelde met letsel
kan ingevolge deze bepaling verlangen dat de uitkering krachtens een aansprakelijkheidsverzekering
rechtstreeks aan hem wordt voldaan. In dat geval kan de verzekeraar zélf
worden gedagvaard.De leden van de PvdA-fractie vragen in verband met het collega-verweer
in artikel 6:107a lid 3 BW uitleg over de reikwijdte van het begrip «werknemer».
De leden van de fracties van CDA, GroenLinks en VVD sluiten zich bij deze
vraag aan.Het collega-verweer kan worden ingeroepen door degene die (in de zin van
artikel 7:610 BW) een dienstbetrekking heeft met dezelfde werkgever als de
getroffen werknemer. Het stelsel van de wet brengt verder mee dat door de
werkgever doorgaans ook geen verhaal kan worden genomen op andere ondergeschikten,
zoals bedoeld in artikel 6:170 lid 1 BW. De werkgever is immers naast een
ondergeschikte aansprakelijk als deze een fout heeft gemaakt bij het verrichten
van zijn taak, terwijl de werkgever in beginsel de schade dient te vergoeden
(zie artikel 6:170 lid 3 BW). Dit maakt dat het voor een werkgever vaak niet
mogelijk is om verhaal te nemen op die ondergeschikte wanneer deze aansprakelijk
is voor een gedraging die tot arbeidsongeschiktheid van een andere werknemer
van de werkgever heeft geleid. Ondergeschiktheid moet hierbij ruim worden
opgevat. Zodra de werkgever de bevoegdheid heeft om bij de opgedragen werkzaamheden
enige aanwijzingen en bevelen te geven, is sprake van ondergeschiktheid. Niet
beslissend is of van die instructiebevoegdheid gebruik wordt gemaakt. Tussen
een werkgever en een ingeleende uitzendkracht of een stagiaire zal meestal
sprake zijn van een ondergeschiktheidsverhouding, terwijl een zelfstandige
meestal niet in ondergeschiktheid zijn opdracht zal uitvoeren.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie uitleg over de reikwijdte van
het collega-verweer. Zo vragen deze leden of dit verweer ook opgaat in een andere werkgerelateerde context, zoals tijdens een bedrijfsuitje,
een door het bedrijf georganiseerd sportfestijn of barbecue.Het verweer geldt ook in deze andere werkgerelateerde situaties. Het verweer
geldt echter uitsluitend voor werknemers, en kan dus niet worden ingeroepen
door andere aanwezigen, zoals de partners van werknemers of andere genodigden.
Ook kan de werknemer het verweer inroepen, indien hij jegens een collega aansprakelijk
is vanwege een gedraging die geen verband houdt met de uitoefening van zijn
werkzaamheden in de dienstbetrekking. De rechtvaardiging daarvoor is (ook
dan) dat het verhaal door de werkgever op een werknemer diens arbeidsrelatie
met zijn werkgever en collega negatief kan beïnvloeden.De leden van de PvdA-fractie vragen, mede namens de leden van CDA, GroenLinks,
VVD, ChristenUnie, SGP en SP, waarom verhaal van re-integratiekosten niet
mogelijk is als de gelaedeerde een tot de verantwoordelijkheid van de gemeente
behorende werkzoekende is.Ten eerste wordt opgemerkt dat het voorliggende wetsvoorstel beoogt om
bestaande verhaalsmogelijkheden te vergemakkelijken. Er worden derhalve geen
nieuwe verhaalsmogelijkheden geïntroduceerd.Ten tweede wordt opgemerkt dat de verhaalsmogelijkheid van de (overheids)werkgever
en het UWV samenhangt met het inkomensverlies dat de werknemer lijdt door
de onrechtmatige daad van een derde. Deze derde dient de schade, waaronder
het inkomensverlies, aan de werknemer te vergoeden. Zonder de mogelijkheid
van verhaal, zou de aansprakelijke derde ervan profiteren dat de werkgever
of het UWV (een deel van) het inkomensverlies vergoedt doordat het loon wordt
doorbetaald respectievelijk een uitkering wordt verstrekt. Bij de bijstand
kan de aansprakelijke derde dat voordeel niet hebben. Door het complementaire
karakter van de bijstand is het recht op schadevergoeding een voorliggende
voorziening die aan bijstandsverlening in de weg staat. De gemeente kan de
belanghebbende zonodig verplichten om een beroep te doen op die voorliggende
voorziening doordat aan de bijstandsverlening voorwaarden kunnen worden verbonden
die strekken tot vermindering of beëindiging daarvan. Ook kan de gemeente
in voorkomend geval de bijstand weigeren of beëindigen omdat de belanghebbende
redelijkerwijs (door het instellen van een vordering op de aansprakelijke
derde) over de schadevergoeding kan beschikken en daarmee in de noodzakelijke
kosten van het bestaan kan voorzien. Dit sluit aan bij het uitgangspunt van
de Wet werk en bijstand (WWB) dat een ieder primair zelf verantwoordelijk
is voor de voorziening in het bestaan.Tot slot vragen de leden van de PvdA-fractie of een WA-verzekeraar een
eventuele uitsluitingsclausule bij opzet of bewuste roekeloosheid kan tegenwerpen
aan a) de veroorzaker door de kosten wel te vergoeden en deze vervolgens op
hem te verhalen, of b) aan de werkgever van de gelaedeerde door uitbetaling
te weigeren.De verzekeraar die bij de zwaarste vormen van schuld geen dekking verleent,
is, indien aldus schade wordt veroorzaakt, geen uitkering verschuldigd. De
verzekeraar is rechtens dan ook niet gehouden om de kosten van re-integratiemaatregelen
te vergoeden. Niet valt te verwachten dat verzekeraars in de praktijk dan
toch (onverplicht) deze kosten zullen vergoeden aan de werkgever van de gelaedeerde.
Indien een verzekeraar deze kosten dan ook niet vergoed aan de werkgever,
is er ook geen sprake van een eventueel verhaal door de verzekeraar op de
veroorzaker. Daarbij zij wellicht ten overvloede nog opgemerkt dat de werkgever
ook geen partij is bij de door de veroorzaker gesloten aansprakelijkheidsverzekering. De verzekeraar is ook reeds daarom niet jegens de werkgever verplicht
om de door hem gemaakte kosten te vergoeden.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-31087-D.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl