Wijziging AWB, de WOB en enkele andere wetten i.v.m. inwerkingtreding Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31751, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31751 nr. 6

19-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Beslistermijn bezwaarprocedure Awb3. Beslistermijn aanvraag Wob4. OverigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31751Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 751Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht, de Wet openbaarheid van
bestuur en enkele andere wetten in verband met de inwerkingtreding van de
Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 19 december 20081. InleidingMet belangstelling heeft het kabinet kennisgenomen van het verslag dat
de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft uitgebracht
over het onderhavige wetsvoorstel.In deze nota ga ik, mede namens mijn ambtgenoot van Justitie, in op de
vragen en opmerkingen in het verslag, waarbij zoveel mogelijk de volgorde
van het verslag is gevolgd.De leden van de VVD-fractie vragen wanneer het wetsvoorstel Wet dwangsom
en beroep bij niet tijdig beslissen in werking zal treden en of dat wetsvoorstel
op 1 januari 2009 in werking treedt, ook al is het onderhavige wetsvoorstel
nog bij het parlement in behandeling?De Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen (hierna: Wet dwangsom)
treedt niet op 1 januari 2009 in werking. Hoewel het streven steeds is
geweest de Wet dwangsom op 1 januari 2009 in werking te laten treden,
heeft het kabinet bij brief van 6 maart 2008 aangegeven het verzoek aan
de Koningin het wetsvoorstel te bekrachtigen pas te zullen doen, indien verzekerd
is dat tegelijk met inwerkingtreding van de in het wetsvoorstel opgenomen
dwangsomregeling, de termijnen voor het beslissen op verzoeken krachtens de
Wet openbaarheid van bestuur (Wob) en op bezwaren krachtens de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) zijn aangepast, met dien verstande dat de regeling uiterlijk
per 1 januari 2010 in werking treedt (Kamerstukken II 2008/09, 29 934,
nr. 24). Dat de inwerkingtreding van de Wet dwangsom op 1 januari
2009 niet langer haalbaar is, laat onverlet dat het kabinet ernaar streeft
de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen zo snel mogelijk in werking
te laten treden.Tegelijk met deze nota naar aanleiding van het verslag wordt, mede namens
de minister van Justitie, een nota van wijziging ingediend, waarin onder meer
de genoemde datum van 1 januari 2009 in de Wet dwangsom en het onderhavige
wetsvoorstel wordt aangepast.De leden van de SGP-fractie vragen waarom de termijnen inzake het beslissen
op een bezwaarschrift inzake de Awb en het beslissen op een aanvraag
krachtens de Wob als te krap worden ervaren en of inzicht gegeven kan worden
in het percentage zaken waarin niet binnen de termijnen wordt beslist en wat
de aard en complexiteit van die zaken is.Het uitgangspunt van het kabinet is dat eerst moet worden gekeken of organisatorische
maatregelen kunnen helpen. Alleen als ondanks een goede organisatie beslistermijnen
toch niet haalbaar zijn, is verlenging van beslistermijnen aan de orde: kennelijk
zijn dan de beslistermijnen niet realistisch. De indieners van het voorstel
voor de Wet dwangsom hebben zelf ook onderkend dat hun voorstel zou dwingen
tot een herbeoordeling van de haalbaarheid van bestaande termijnen. Daartoe
heeft het kabinet begin dit jaar een inventarisatie gedaan naar wettelijke
beslistermijnen die in de praktijk als knellend worden ervaren. Uit die inventarisatie
kwam naar voren dat de beslistermijn voor een beslissing op bezwaar krachtens
de Algemene wet bestuursrecht en de beslissing op een verzoek op basis van
de Wet openbaarheid van bestuur in het algemeen als knellend worden ervaren.
Om dit op te lossen is het onderhavige wetsvoorstel opgesteld.De termijn voor een beslissing op bezwaar en in administratief beroep
bedraagt op dit moment zes weken; tien weken indien een adviescommissie is
ingeschakeld. De Raad van State heeft het vermoeden uitgesproken dat wettelijke
beslistermijnen voor bezwaar in bepaalde gevallen toch te kort kunnen zijn.
Dat kan zich in het bijzonder voordoen indien een adviescommissie is ingeschakeld.
Dit heeft te maken met de vergaderfrequentie van dergelijke adviescommissies.
Uit rapporten van de Nationale ombudsman blijkt namelijk dat daar vaak een
knelpunt zit. Wij hebben voorgesteld de beslistermijn te verlengen met twee
weken, indien een adviescommissie wordt ingeschakeld.Op dit moment is de beslistermijn in de Wob twee weken, met de mogelijkheid
de beslissing nog twee weken te verdagen. Deze korte termijn is destijds ingevoerd
om een bestuursorgaan te verplichten zo snel mogelijk te beslissen. Er ligt
geen analyse van de uitvoeringspraktijk of de haalbaarheid van die termijn
aan ten grondslag. Het beeld van de departementale uitvoeringspraktijk wijst
uit dat in een aanzienlijk aantal gevallen niet binnen de wettelijke termijn
kan worden beslist. Vastgesteld is ook dat dit niet veroorzaakt wordt doordat
de organisatie rond de afhandeling van Wob-verzoek niet goed op orde is, maar
dat dit veelal komt door de omvang van de ontvangen verzoeken, de complexiteit
van de verzoeken of omdat bijvoorbeeld derdebelanghebbenden moeten worden
geraadpleegd. In verband met de gewenste snelle invoering van de Wet dwangsom,
is nu voor een wijziging van de termijn gekozen. Daarmee worden de belangrijkste
knelpunten opgelost. In hoeveel gevallen jaarlijks de wettelijke beslistermijn
bij Wob-verzoeken en bij beslissingen op bezwaar wordt overschreden, valt
niet precies na te gaan. Wel kan worden gezegd dat het om een aanzienlijk
aantal gevallen gaat. Dit aspect zal bij de evaluatie van de uitvoeringspraktijk
worden betrokken.De leden van de SGP-fractie menen dat de stelling dat dit voorstel tevens
een oplossing wil bieden voor het feit dat de termijn in een groot aantal
gevallen niet wordt gehaald, in strijd is met de stelling dat de meeste bezwaarschriften
vlak voor het einde van de bezwaartermijn worden ingediend. Indien deze laatste
stelling juist is, dan betekent het laten beginnen van de termijnen voor beslissen
aan het einde van de bezwaartermijn in de gedachtegang van de regering feitelijk
geen verruiming van de beslistermijn en daarmee ook geen oplossing voor de
door de regering geconstateerde problemen. De leden vragen op welke wijze
er met deze regel toch een oplossing is voor de geconstateerde problemen.
Of is de constatering dat de termijnen te kort zijn alleen gericht op de situaties,
waar er sprake is van een adviescommissie? De leden van de SGP-fractie onderschrijven de visie van de regering dat de termijnen voor bezwaarschriften
die gericht zijn tegen één besluit gelijktijdig dienen te worden
genomen, zodat de samenhang blijft bestaan. Zij vragen waarom er niet voor
is gekozen om de termijn te laten aanvangen als het laatste bezwaarschrift
is binnengekomen. Weliswaar kan die datum dan niet op voorhand worden vastgelegd,
maar in de praktijk zijn er zeer veel zaken waartegen slechts één
bezwaar of min of meer gelijkluidende bezwaren zijn gericht. Wanneer de voorbereiding
van de besluitvorming reeds vroegtijdig ter hand wordt genomen, is een snelle
en zorgvuldige besluitvorming te verwachten.Het wetsvoorstel ziet op verlenging van de beslistermijn op bezwaar en
administratief beroep indien een adviescommissie is ingeschakeld. Het ziet
niet op verlenging van de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift.
Het voorstel tot uniformering van het beginpunt van de beslistermijn voorkomt
verwarring over de termijn voor de afhandeling van het bezwaarschrift. Het
voorstel de termijn te laten aanvangen als het laatste bezwaarschrift is binnengekomen
versterkt die verwarring juist. Daarnaast biedt het voorstel een oplossing
voor de situatie waarin meer dan één bezwaarschrift wordt ingediend
en er een lange termijn zit tussen de indiening van het eerste en het laatste
bezwaarschrift. Een neveneffect hiervan is dat dit soms enige verruiming meebrengt.
Bovendien is bij situaties waarbij meer belanghebbenden betrokken zijn, onbekend
welk bezwaarschrift het laatste is. Wanneer van te voren bekend is wanneer
de termijn voor de beslissing op het bezwaarschrift begint, kan de planning
daarvan door het bestuursorgaan beter worden georganiseerd. Ook al is de formele
termijn nog niet aangevangen, voor aanvang van die termijn kan bijvoorbeeld
al een hoorzitting gepland worden. Deze planning zal naar verwachting leiden
tot een snelle en zorgvuldige besluitvorming.Tevens vragen de leden van de SGP-fractie of de regering de stelling van
de Raad van State onderschrijft dat het wetsvoorstel inzake de uniforme beslistermijn
bij meer bezwaarschriften over hetzelfde besluit een oplossing biedt voor
een niet-bestaand probleem. Indien er dan al gekozen zou worden voor verduidelijking,
zou het dan niet meer voor de hand liggen om de bestaande praktijk in de wettekst
vast te leggen?Anders dan de Raad zijn wij van oordeel dat er wel degelijk behoefte bestaat
aan vaststelling van een uniform beginpunt van de beslistermijn. Het nadeel
dat de Raad ziet in het voorstel dat dit zou leiden tot een aanzienlijke verlenging
van de beslistermijn in twee-partijen geschillen is in de praktijk doorgaans
beperkt. Dit komt doordat bezwaarschriften meestal tegen het einde van de
termijn worden ingediend.2. Beslistermijn bezwaarprocedure AwbDe leden van de CDA-fractie kunnen zich vinden in een verlenging van de
termijn met twee weken en steunen het uitgangspunt dat er sprake moet zijn
van een beperkte verlenging. Zij vragen of het in alle gevallen nodig is die
volledige termijn te benutten.In zijn advies over het wetsvoorstel Wet beroep bij niet tijdig beslissen,
later opgenomen in de Wet dwangsom, heeft de Raad van State het vermoeden
uitgesproken dat wettelijke beslistermijnen voor bezwaar in bepaalde gevallen
toch te kort kunnen zijn. Dat kan zich in het bijzonder voordoen indien een
adviescommissie wordt ingeschakeld. In het nader rapport bij het onderhavige
wetsvoorstel hebben wij aangegeven met de Raad van oordeel te zijn dat enige
verlenging van de beslistermijn, met name indien sprake is van een adviescommissie,
gewenst is. Wij hebben voorgesteld de beslistermijn te verlengen met twee
weken. Het zal niet in alle gevallen nodig zijn deze volledige
termijn te benutten. Dit zal met name wel het geval zijn in complexe zaken.
In minder complexe zaken zou de beslissing ruim binnen die termijn genomen
moeten kunnen worden.De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering vervolgens in te gaan
op de bezwaren van de Raad van State tegen een uniform beginpunt van de beslistermijn.
Waarom ziet de Raad van State hierin een aanzienlijke verlenging van de beslistermijn?Wij zijn van mening dat het nadeel dat de Raad ziet in het voorstel dat
dit zou leiden tot een aanzienlijke verlenging van de beslistermijn in twee-partijengeschillen
beperkt is. De ervaring leert namelijk dat bezwaarschriften meestal tegen
het einde van de termijn worden ingediend.De leden van de PvdA-fractie delen de mening van de regering dat een beslissing
op bezwaar voor alle belanghebbenden zoveel mogelijk definitieve duidelijkheid
moet verschaffen over hun rechten en plichten jegens het bestuursorgaan. Zij
vragen of de verlenging van de beslistermijnen bij bezwaarschriften leidt
tot een verbetering van de kwaliteit van besluiten en in hoeverre met een
langere beslistermijn verdere juridisering van een beschikking kan worden
voorkomen. De leden van de PvdA-fractie vragen zich af in welke mate de gang
naar de rechter kan verminderen indien in de bezwaarfase een kwalitatief beter
besluit zal worden genomen.Tijdens de behandeling van de Wet dwangsom heeft het kabinet ook aandacht
gevraagd voor het risico dat het nieuwe sanctiebeleid tot een verdere juridisering
kan leiden. Over de toepassing van de sancties kunnen namelijk ook weer allerlei
juridische procedures gevoerd worden. Overigens was dit voor de indieners
onvoldoende reden om af te zien van hun voorstel tot invoering van een dwangsomregeling.
Een verlenging van de beslistermijn betekent dat bestuursorganen in meer gevallen
binnen de gestelde beslistermijn een zorgvuldig besluit kunnen nemen. Dit
verkleint het risico dat wanneer termijnen niet gehaald dreigen te worden
het bestuursorganen een willekeurig besluit neemt waartegen weer bezwaar en
beroep kan worden ingesteld.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of de bestuursorganen daadwerkelijk
gebruik zullen maken van de voorgestelde langere beslistermijnen. Zij vragen
hoe kan worden voorkomen dat bestuursorganen de hen gegunde langere beslistermijnen
min of meer automatisch ten volle gaan gebruiken en welk belang bestuursorganen
hebben om een beschikking ruim binnen de daartoe gestelde wettelijke beslistermijn
te geven?De wetgever kan dit niet voorkomen, maar van overheden mag worden verwacht
dat zij zo snel mogelijk een beslissing zullen nemen. Het doel van de Wet
dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen is de overheid als betrouwbare
partner van burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties. De relatie
tussen de overheid en burgers zal aanzienlijk verbeteren als de overheid zich
dienstverlenend opstelt.De leden van de SP-fractie vragen wat wordt gedaan om de kwaliteit van
de afhandeling van verzoeken te verbeteren. Voorts vragen zij of de regering
van oordeel is dat door de termijnen te verlengen een oplossing van de problemen
uit de weg wordt gegaan.Zoals gezegd is het uitgangspunt van het kabinet dat eerst moet worden
gekeken of organisatorische maatregelen kunnen helpen. Alleen als ondanks
een goede organisatie beslistermijnen toch niet haalbaar zijn, is verlenging
van beslistermijnen aan de orde: kennelijk zijn dan de beslistermijnen niet
realistisch. De indieners van het wetsvoorstel hebben zelf ook onderkend
dat hun voorstel in bepaalde gevallen zou dwingen tot een herbeoordeling van
de haalbaarheid van bestaande termijnen. In zijn algemeenheid kan niet worden
gezegd wat eraan wordt gedaan om de kwaliteit te verbeteren. De Wet dwangsom
is in ieder geval een goede aanleiding voor bestuursorganen om de organisatie
nog eens goed onder de loep te nemen.De leden van de VVD-fractie vragen de regering nader te motiveren waarom
in het voorgestelde artikel 7:10, lid 1, is gekozen voor 12 weken in plaats
van 10 weken, zoals nu het geval is. Het komt deze leden voor dat 10 weken
voldoende zouden moeten zijn. Ook vragen zij hoe lang verder uitstel op grond
van artikel 7:10, vierde lid, mag duren. Mutatis mutandis gelden deze vragen
ook voor het voorgestelde artikel 7:24.Zoals gezegd zijn wij het met de Raad van State eens dat enige verlenging
van de beslistermijn, met name indien sprake is van een adviescommissie, gewenst
is. Wij hebben voorgesteld de beslistermijn te verlengen met twee weken. Aangenomen
wordt dat een dergelijke verlenging enerzijds recht doet aan het belang van
een snelle beslissing en anderzijds het vereiste van een gedegen voorbereiding
niet in de weg staat.De leden van de VVD-fractie hebben een vraag over het voorgestelde artikel
7:10, lid 1. Ingevolge dit lid moet het bestuursorgaan binnen zes weken (of 12
weken), gerekend vanaf de dag na die waarop de termijn voor het indienen van
het bezwaarschrift is verstreken, beslissen. De beslissing kan voor zes weken
worden verdaagd. Ingevolge lid 4 is verder uitstel mogelijk. Hoe lang mag
dat verdere uitstel duren?Hoe lang uitstel mogelijk is, hangt af van de grond waarop uitstel wordt
gevraagd. De termijn van het uitstel op grond van de onderdelen a en b hangt
af van de termijn waarmee de indiener en/of belanghebbenden instemmen. De
termijn voor uitstel op grond van onderdeel c is zo lang als redelijkerwijs
nodig is en hangt bovendien af van de aard van het voorschrift. Wat redelijk
is hangt af van de omstandigheden van het geval. Indien bijvoorbeeld nog een
deskundigenrapport nodig is dan zal dat wat meer tijd vergen.De leden van de SGP-fractie vragen zich af of de formulering van artikel
7:10, lid 4, onderdeel c niet te ruim is. Is het risico niet groot dat gemeentebesturen
te gemakkelijk met een beroep op de vereiste zorgvuldigheid onder de termijnen
uit zullen willen komen? Zij vragen of het noodzakelijk is om het uitstel
op basis van dit artikel in de mededeling op grond van het vijfde lid zorgvuldig
te motiveren.De formulering van artikel 7:10, vierde lid, onderdeel c is inderdaad
vrij ruim. Een minder ruime formulering is niet mogelijk in verband met de
bestaande uiteenlopende situaties. Uiteraard dient uitstel op grond van het
vierde lid zorgvuldig gemotiveerd te worden. Verder bestaat voor de belanghebbende
de mogelijkheid hiertegen in beroep te gaan. Op die manier kan de rechter
de handelswijze van het bestuursorgaan toetsen.De regering stelt voor ten aanzien van diverse situaties, onder meer als
er sprake is van een adviescommissie en bij de verdaging van de beslissing
op bezwaar, de termijn met twee weken te verlengen. De leden van de SGP-fractie
vragen op basis waarvan de conclusie gerechtvaardigd is dat de verlenging
met twee weken voldoende is, of hier onderzoek naar is verricht en of hiermee
de meeste problemen in de praktijk worden opgelost.Er is geen specifiek onderzoek verricht welke termijnverlenging voldoende
is. Zoals eerder opgemerkt hebben wij voorgesteld de beslistermijn te verlengen
met twee weken. Dit is een compromis waarmee enerzijds recht wordt gedaan
aan het belang van een snelle beslissing en dat anderzijds het vereiste van
een gedegen voorbereiding niet in de weg staat. Naar verwachting worden de
meeste problemen met termijnoverschrijding hiermee opgelost.3. Beslistermijn aanvraag WobDe leden van de CDA-fractie vragen hoe kan worden voorkomen dat steeds
de maximale termijn zal worden genomen.De wettelijke termijn van vier weken is een uiterste termijn. Uitgangspunt
blijft dat het bestuursorgaan elke aanvraag met de vereiste voortvarendheid
afhandelt. Op dit moment is dat reeds praktijk. De betrekkelijk eenvoudige
Wob-verzoeken worden ook nu afgehandeld zonder dat de daarvoor geldende maximale
beslistermijn wordt benut. Deze praktijk verandert met de invoering van het
wetsvoorstel niet.De leden van de CDA-fractie vragen waarom het advies van de Raad van State
niet is gevolgd om een onderscheid te maken tussen eenvoudige en complexe
verzoeken, dit terwijl bij het voorgestelde lid 6 van artikel 6 Wob inzake
milieu-informatie wel onderscheid tussen eenvoudige en com- plexe/omvangrijke
informatie wordt gemaakt.Het onderscheid dat in artikel 6, zesde lid, van de Wob wordt gemaakt,
komt voort uit het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij
besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieu-aangelegenheden (Trb.
2001, 73), hierna: Verdrag van Aarhus. Op grond van dit verdrag moet binnen één
maand op een verzoek om milieu-informatie worden beslist, tenzij de omvang
en de ingewikkeldheid van de informatie een verlenging van deze termijn tot
maximaal twee maanden rechtvaardigt. De termijnen uit het Verdrag van Aarhus
zijn geïmplementeerd door in de Wob te bepalen dat binnen vier respectievelijk
acht weken op een verzoek om milieu-informatie moet worden beslist. Met het
onderhavige wetsvoorstel worden soortgelijke termijnen ingevoerd voor de Wob-verzoeken
die geen betrekking hebben op milieu-informatie. Zoals reeds in de memorie
van toelichting is aangegeven, zal de termijn van vier respectievelijk acht
weken echter niet in alle gevallen kunnen worden gehaald. Sommige Wob-verzoeken
zijn zo complex dat deze, zelfs als het bestuursorgaan de organisatie rondom
de behandeling van Wob-verzoeken goed op orde heeft, niet binnen een termijn
van acht weken op een zorgvuldige wijze kunnen worden afgehandeld. Om in de
Wob een werkbaar onderscheid te kunnen maken tussen de afhandeling van «gewone»
en complexe of omvangrijke Wob-verzoeken is een ingrijpende procedurele wijziging
van de Wob vereist. Gezien de gewenste snelle invoering van de Wet dwangsom,
is er voor gekozen nu niet over te gaan tot een dergelijke ingrijpende wijziging.
Het voorstel van de Raad van State wordt vanzelfsprekend wel betrokken bij
de evaluatie van de uitvoeringspraktijk, die wij voornemens zijn na twee jaar
te verrichten.De regering stelt bij de evaluatie ook aandacht te besteden aan het onderscheid
tussen eenvoudige en complexe/omvangrijke verzoeken. De leden van de CDA-fractie
vragen de regering uiteen te zetten op welke wijze dit onderscheid dan ter
sprake komt. Wordt al meteen na deze wetswijziging van de Wob in de praktijk
geanticipeerd op die evaluatie door verzoeken in te delen in categorieën?
Zo ja, hoe zien die categorieën er dan uit?Op dit moment is nog niet duidelijk hoe de evaluatie precies wordt vormgegeven.
Dit moet nog nader worden bezien. Daarbij zal inderdaad aandacht moeten zijn
voor de wijze waarop bij de evaluatie een onderscheid wordt gemaakt tussen
eenvoudige en complexe of omvangrijke verzoeken. In dat kader zal de praktische
suggestie van de CDA-fractie om op de evaluatie te anticiperen en de verzoeken
nu reeds in de verschillende categorieën in te delen worden betrokken.De leden van de fractie van het CDA hebben tenslotte een aantal vragen
over artikel 6, zesde lid, inzake het verstrekken van milieu-informatie. Ingevolge
het Verdrag van Aarhus (art. 3, lid 2 Richtlijn 2003/4/EG) dient milieu-informatie
binnen een maand na het verzoek te zijn verstrekt. Bij complexe verzoeken
mag deze termijn worden verlengd tot twee maanden. Voor Nederland is deze
regel geïmplementeerd door respectievelijk vier en acht weken. Het voorgestelde
zesde lid spreekt over twee weken indien naar verwachting een belanghebbende
bezwaar tegen de desbetreffende milieu-informatie zal hebben. De leden van
de fractie van het CDA vragen in hoeverre hiermee is voldaan aan de termijnen
van de geïmplementeerde richtlijn.Uitgangspunt in de Wob is dat de gevraagde informatie met de beslissing
op het Wob-verzoek openbaar wordt gemaakt. Op dit uitgangspunt bestaat echter
wel een uitzondering. Indien de verwachting is dat een belanghebbende tegen
de openbaarmaking bezwaar heeft, wordt de informatie niet eerder dan twee
weken na bekendmaking van de beslissing verstrekt. Dit om de belanghebbende
in de gelegenheid te stellen de verstrekking van de informatie tegen te houden
door het vragen van een voorlopige voorziening. Het Verdrag van Aarhus biedt
deze mogelijkheid niet. De gevraagde informatie moet met de beslissing op
het Wob-verzoek worden verstrekt. Om die reden is in het onderhavige wetsvoorstel
bepaald dat de beslistermijn bij een verzoek om milieu-informatie met twee
weken wordt ingekort indien de kans bestaat dat een belanghebbende bezwaar
heeft tegen de openbaarmaking. Daarmee wordt enerzijds bewerkstelligd dat
de belanghebbende nog altijd twee weken de tijd heeft om tegen de openbaarmaking
op te komen, terwijl anderzijds wordt voldaan aan de termijnen die het Verdrag
van Aarhus voorschrijft.De leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel Wob-verzoeken jaarlijks worden
gedaan en hoeveel daarvan niet binnen de daarvan geldende termijn worden afgedaan.
Ook vragen zij hoe de democratische besluitvorming en de daarbij in acht te
nemen transparantie van overheidsinformatie zich verhoudt tot het voornemen
om de beslistermijnen inzake de Wob te verlengen. Zij vragen de regering in
te gaan op de kritiek vanuit de georganiseerde journalistiek op dit voornemen.
Ook vragen zij of het denkbaar is de Wob alsnog buiten de dwangsomwet te brengen
en wat in dat geval de gevolgen zijn voor de behandeltijd van Wob-verzoeken.
Tot slot vragen deze leden hoe de georganiseerde journalistiek hier tegenaan
kijkt.Er zijn geen cijfers bekend van het totale aantal Wob-verzoeken dat jaarlijks
wordt afgedaan en van het aantal gevallen waarin niet de daarvoor geldende
termijn wordt gehaald. In een recent rapport heeft de Nationale ombudsman1 wel een indicatie gegeven van het aantal verzoeken dat
bij een aantal ministeries binnenkomt. Zo kwamen in 2007 bij het ministerie
van Algemene Zaken ongeveer 20 verzoeken, bij het ministerie van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit ongeveer 135 verzoeken en bij de Koninklijke Nederlandse
Politie Diensten (hierna: KLPD) ongeveer 5000 verzoeken binnen. Uit het onderzoek
van de Nationale ombudsman blijkt ook dat de KLPD 80% van die verzoeken
binnen de huidige beslistermijn afhandelt. Dit betekent dat bij de KLPD in
1 op 5 zaken sprake is van termijnoverschrijding. Ook uit de door
het kabinet uitgevoerde schouw van de uitvoeringspraktijk is duidelijk geworden
dat de termijn in een aanzienlijk aantal gevallen niet wordt gehaald.De voorgestelde verlenging van de termijn doet vanzelfsprekend niet af
aan de wens van het kabinet om de democratische besluitvorming zo transparant
mogelijk te laten verlopen en burgers – en ook de media – toegang
te geven tot overheidsinformatie. Voortvarende afhandeling van Wob-verzoeken
is – overigens niet alleen voor de media – van groot belang. Zoals
hiervoor reeds is opgemerkt, blijft het uitgangspunt dat het bestuursorgaan
elke aanvraag met de vereiste voortvarendheid afhandelt. De betrekkelijk eenvoudige
Wob-verzoeken worden ook nu afgehandeld zonder dat de daarvoor geldende maximale
beslistermijn wordt benut. Deze praktijk verandert met de invoering van het
wetsvoorstel niet. Van belang is uitsluitend dat ruimte wordt geboden om bij
een verzoek om informatie een zorgvuldige afweging te maken. Er is dan ook
geen aanleiding de Wet dwangsom niet op de Wob toe te passen.Zowel de leden van de SGP-fractie als de leden van de SP-fractie vragen
zich af of de problemen niet zijn op te lossen door de interne procedures
bij de afhandeling van Wob-verzoeken te verbeteren of door bijvoorbeeld in
het voortraject, als de documenten opgesteld of aan het dossier worden toegevoegd,
reeds te vermelden of documenten op grond van de Wob openbaar zijn.Bij de tijdige afhandeling van Wob-verzoeken is inderdaad van belang dat
sprake is van een goede interne organisatie. Er moet tijdig worden gesignaleerd
dat sprake is van een Wob-verzoek en daarna moet een procedure in gang worden
gezet waarbij op korte termijn wordt vastgesteld welke documenten door het
verzoek worden bestreken. Vervolgens moeten deze documenten worden verzameld
en moet zo spoedig mogelijk per document wordt beoordeeld of er aanleiding
is het document van openbaarheid uit te zonderen. Bij de door het kabinet
uitgevoerde schouw is vastgesteld dat er, ook indien de organisatie rondom
de behandeling van Wob-verzoeken goed op orde is en dus tijdig de hiervoor
beschreven procedure wordt gevolgd, in een aanzienlijk aantal gevallen sprake
is van een termijnoverschrijding. Onder die omstandigheden heeft het kabinet
ervoor gekozen de beslistermijn te verlengen en het bestuursorgaan in staat
te stellen een zorgvuldige afweging te maken. Het ligt naar het oordeel van
het kabinet niet in de rede in plaats daarvan te bepalen dat elk document
bij het opstellen op grond van de Wob wordt beoordeeld. Dit brengt voor de
bestuursorganen een onaanvaardbare werklast met zich mee, terwijl alleen tijdwinst
wordt geboekt in de fase van de beoordeling van de gevraagde informatie. Bovendien
is deze tijdwinst beperkt. Bij een eventueel Wob-verzoek zal alsnog per document
nagegaan moeten worden of het oorspronkelijk oordeel ten tijde van het Wob-verzoek
nog stand kan houden.De leden van de VVD-fractie vragen de regering de verlenging van de termijnen
nader te motiveren, en met name de verlenging van de verdaging. Zij vragen
of de termijn voor de beslissing kan worden opgeschort als er derdebelanghebbenden
zijn en wat de duur van deze opschorting is. Meer in het bijzonder vragen
zij of deze opschorting boven de termijn van twee keer vier weken komt.Bij de toepassing van artikel 4:8 Awb kan het bestuursorgaan een termijn
stellen waarbinnen de aanvrager of de andere belanghebbenden moeten reageren.
Deze termijn moet redelijk zijn. Het bestuursorgaan moet, wanneer de belanghebbende
niet reageert binnen de gestelde termijn, een beslissing nemen. Deze opschorting
komt boven de termijn van vier weken, én wanneer tevens
is verdaagd met vier weken, boven de termijn van twee keer vier weken.In het algemeen kan bij de voorbereiding van een bepaald type besluit
rekening gehouden worden met de toepassing van artikel 4:8, door wanneer de
toepassing regel is, twee of drie weken extra in de beslistermijn op te nemen.
Voor de Wob is de toepassing van artikel 4:8 Awb geen regel en in de beslistermijn
van artikel 6 van de Wob kan de toepassing hiervan daarom ook niet worden
verdisconteerd. Daarom wordt voorgesteld voor de toepassing van artikel 4:8
een opschortingsgrond in de Wob op te nemen.De leden van de VVD-fractie hebben vragen over de passage in de memorie
van toelichting over het overleg tussen het bestuursorgaan en de verzoeker,
waarin afspraken worden gemaakt over prioritering en fasering bij de behandeling
van het verzoek. Zij vragen wat de positie van de verzoeker is als de verzoeker
en het bestuursorgaan er niet uitkomen. Ook vragen zij of wordt overwogen
deze oplossing wettelijk te verankeren.Wanneer het Wob-verzoek zo complex is dat deze, ook met de voorgestelde
verlenging en de nieuwe opschortingsmogelijkheid niet binnen de termijn kan
worden afgehandeld, kan inderdaad in overleg tussen het bestuursorgaan en
de verzoeker een oplossing worden gevonden. Het nieuwe artikel 4:15 Awb, tweede
lid, onderdeel a, biedt de mogelijkheid de termijn te verlengen indien de
aanvrager daar schriftelijk mee instemt. Indien het onderlinge overleg geen
oplossing biedt en de beslistermijn verstreken is, kan de verzoeker vanzelfsprekend
gebruik maken van de nieuwe mogelijkheden die de Wet dwangsom biedt om de
beslissing af te dwingen. De aanvrager kan het bestuursorgaan in gebreke stellen
en – wanneer het bestuursorgaan na twee weken geen besluit heeft genomen –
een dwangsom vorderen of direct beroep bij de rechter instellen. Naar het
oordeel van het kabinet is de positie van de verzoeker ten opzichte van het
bestuursorgaan hiermee voldoende verzekerd en is het niet nodig hiertoe nadere
wettelijke bepalingen op te nemen.Om een goede beoordeling te kunnen geven van de noodzaak van het verdubbelen
van de termijn op basis van de Wob, zouden de leden van de SGP-fractie graag
zien dat er een inschatting wordt gegeven van het aantal zaken dat als eenvoudig
dient te worden gezien en ook van het aantal complexe zaken. Is de conclusie
gerechtvaardigd dat het merendeel van de gevallen als eenvoudig kan worden
beschouwd?Zoals gezegd zijn er geen cijfers bekend van het totale aantal Wob-ver-
zoeken dat jaarlijks wordt afgedaan. Dit betekent dat ook geen inschatting
kan worden gemaakt van het aantal zaken dat als eenvoudig of complex moet
worden gezien. Op grond van de schouw lijkt de conclusie echter wel gerechtvaardigd
dat een groot deel van de Wob-verzoeken als eenvoudig kan worden beschouwd.De leden van de SGP-fractie vragen of het voorstel van de Raad van State
om onderscheid te maken tussen eenvoudige en complexe zaken zo ingewikkeld
is dat het een snelle inwerkingtreding van dit wetsvoorstel in de weg zou
staan. Ook willen de leden van de SGP-fractie graag weten wat de regering
vindt van de stelling van de Raad van State dat de termijn van in totaal acht
weken juist voor complexe zaken te kort is.Zoals reeds in het nader rapport is aangegeven, is het voorstel van de
Raad van State behartenswaardig. Invoering van het voorstel betekent echter
dat ingrijpende procedurele wijzigingen moeten plaatsvinden. Deze wijzigingen
vragen bovendien een grondige analyse van de huidige uitvoeringspraktijk.
In verband met de gewenste snelle invoering van deWet dwangsom,
is nu voor een wijziging van de termijn gekozen. Daarmee worden de belangrijkste
knelpunten opgelost. De mogelijkheid om een onderscheid te maken tussen de «gewone»
en de complexe of omvangrijke Wob-verzoeken zal wel bij de evaluatie van de
uitvoeringspraktijk worden betrokken.Het kabinet denkt met de Raad van State dat er, ondanks de voorgestelde
verlenging en de nieuwe opschortingsmogelijkheden, in de praktijk inderdaad
nog gevallen zullen zijn waarin de beslistermijn niet wordt gehaald. Dit betreft
met name de gevallen waarin het om een complex Wob-ver- zoek gaat. In die
gevallen kunnen het bestuursorgaan en de verzoeker in onderling overleg afspraken
maken over prioritering en fasering bij de behandeling van het verzoek.4. OverigDe regering heeft onlangs ook het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk
Wetboek en enkele bijzondere wetten in verband met de Wet dwangsom en beroep
bij niet tijdig beslissen (31 769) bij de Tweede Kamer ingediend. De
leden van de CDA-fractie willen graag weten of hiermee alle knellende termijnen
zijn aangepakt.Op 6 maart 2008 heb ik uw Kamer bericht dat enkele wettelijke termijnen
worden aangepast naar aanleiding van de Wet dwangsom (Kamerstukken II 2007/08,
29 934, nr. 24). Dat geldt in de eerste plaats voor de termijnen
die in dit wetsvoorstel worden aangepast. In genoemde brief is ook aangekondigd
dat nog een uitvoeriger «schouw» naar wettelijke termijnen zou
plaatsvinden en dat daaruit mogelijk ook nog wetgeving zou voortvloeien. Bij
brief van 3 juli 2008 heb ik de beide Kamers verslag uitgebracht van
de bevindingen en conclusies naar aanleiding van deze schouw (Kamerstukken
II 2007/08, 29 934, nr. 25). Daarin is aangekondigd dat op korte
termijn nog één of meer wetsvoorstellen tot aanpassing van enkele
wettelijke termijnen bij uw Kamer worden ingediend. Allereerst voorziet het
wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek en enkele bijzondere wetten
in verband met de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen (Kamerstukken
II 2008/09, 31 769) in aanpassing van enkele beslistermijnen op het terrein
van het ministerie van Justitie. Daarnaast is een wetsvoorstel tot aanpassing
van enkele andere wettelijke termijnen op 29 oktober 2008 voor advies
aan de Raad van State voorgelegd. Dit laatste wetsvoorstel zal naar verwachting
op korte termijn bij uw Kamer worden ingediend.De leden van de PvdA-fractie vragen wanneer zij een reactie van het kabinet
kunnen verwachten op het voorontwerp van wet voor een Algemene wet overheidsinformatie
en waarom deze kabinetsreactie en een eventuele behandeling van een wetsvoorstel
in de Kamer niet wordt afgewacht alvorens de beslistermijnen inzake de Wob
aan te passen.Bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties heb ik reeds aangegeven dat ik het Voorontwerp
algemene wet overheidsinformatie niet zal overnemen. Het voorontwerp betreft
een groot aantal en vergaande voorstellen die een breder bereik hebben dan
openbaarheid. Ik acht de tijd niet rijp om al die voorstellen in een nieuwe
wet op te nemen. Voornemen is wel enkele door de praktijk ingegeven voorstellen
op te nemen in de bestaande Wob.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstXNoot1De Nationale ombudsman, «Behandeling burgerbrieven kan behoorlijker»,
4 november 2008, 2008/250. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31751-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl