Drugbeleid; Verslag schriftelijk overleg over drugsoverlast in ggz-instellingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24077, nr. 195

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

24077 nr. 195

16-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen CDA-fractie1234567891011Vragen PvdA-fractie1213141516171819202122232425Vragen SP-fractie262728293031Vragen VVD-fractie32333435 Er valt volgens u nog veel winst te behalen bij een intensievere
samenwerking tussen de ggz en de verslavingszorg. Hoe wordt deze intensievere
samenwerking vormgegeven? Wie neemt hiertoe het initiatief? Hoeveel winst
valt hier te behalen?36
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24077Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 077Drugbeleidnr. 195VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 16 maart 2007In de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 bestond er bij enkele fracties behoefte een aantal vragen ter beantwoording
voor te leggen aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over
de brief van 20 december 2006 inzake drugsoverlast in ggz-instellingen
(24 077, nr. 193).De op 9 februari 2007 toegezonden vragen zijn met de door de minister
bij brief van 16 maart 2007 toegezonden antwoorden hieronder afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,BlokDe adjunct-griffier van de commissie,SjerpVragen CDA-fractie1Het is zeer zorgelijk dat bijna 30 procent van de patiënten
die in ggz-instellingen verblijven tevens verslaafd zijn aan alcohol en/of
drugs dan wel deze middelen ernstig misbruiken. Er vanuit gaande dat dit getal
uit het onderzoek van GGZ-Nederland klopt, willen deze leden graag weten of
er sprake is van een toename van de verslavingsproblematiek. Is het voor de
eerste keer dat hier onderzoek naar is gedaan, of zijn er ook gegevens bekend
van hoe de getallen er tientallen jaren geleden uitzagen? Kan er duidelijkheid
worden gegeven over bij hoeveel patiënten er sprake is van verslaving
en/of misbruik van respectievelijk alcohol, cannabis, cocaïne en heroïne?De informatie van GGZ Nederland is verkregen door een eerste inventarisatie.
Er is bij het verzamelen van de gegevens geen expliciet onderscheid gemaakt
tussen alcohol, cannabis, cocaïne of heroïne. Wel is duidelijk dat
het meeste drugsgebruik, softdrugs betreft. Er zijn geen gegevens bekend van
tientallen jaren geleden.2Kunt u inzicht geven in het ontstaan van deze verslavingsproblematiek
bij psychiatrische patiënten? Was van de verslaving of het misbruik van
middelen al sprake voordat de psychiatrische patiënt de kliniek betrad,
of is het misbruik en/of de verslaving ontstaan tijdens de opname?Een groot deel van de ggz-cliënten had al verslavingsproblemen bij
de opname in de kliniek. De diagnostische kennis over verslaving is in de
ggz soms nog onvoldoende. Daardoor kan het gebeuren dat verslavingsproblemen
bij de opname in de ggz niet worden onderkend. Om de diagnostiek te verbeteren
heeft GGZ Nederland in opdracht van VWS richtlijnen voor de screening op en
het diagnosticeren van dubbele diagnose laten ontwikkelen. Deze «dubbele
diagnose-richtlijn» wordt nu in opdracht van VWS ingevoerd, als onderdeel
van het kwaliteitsprogramma van Zonmw (ggz en verslaving).Daarnaast speelt verveling en het gebrek aan goede dagbesteding waarschijnlijk
ook een rol in het gebruik van (soft)drugs en overigens ook van tabak.3Het onderzoek van GGZ-Nederland kan worden gezien als
een eerste verkenning. Het is noodzakelijk dat onafhankelijk, representatief,
valide en betrouwbaar vervolgonderzoek naar deze problematiek wordt gedaan.
In het vervolgonderzoek zou ook helderheid moeten ontstaan over de omvang
van de verslavingsproblematiek bij psychiatrische patiënten die ambulant
worden behandeld. Ook is het noodzakelijk dat onderscheid wordt gemaakt naar
volwassenen en jongeren. Zo bereiken de Kamer signalen dat de behandeling
in de jeugdpsychiatrie ernstig wordt bemoeilijkt door drugsoverlast op het
terrein. Ook worden signalen van ouders ontvangen dat hun kinderen met een
psychiatrische aandoening tijdens de behandeling verslaafd zijn geworden.
Bent u bereid te bevorderen dat nader wetenschappelijk onderzoek naar deze
zaken plaatsvindt?Uit de inventarisatie blijkt al wel dat het drugsgebruik en de drugsoverlast
in de ggz een ernstig probleem is. Hoewel het zeker zinnig is om hier nader
onderzoek naar te doen, ben ik bang dat het instellen van een wetenschappelijk
onderzoek ertoe leidt dat de sector de uitkomsten daarvan zal afwachten alvorens
te handelen. Terwijl uit de inventarisatie al voldoende aanknopingspunten
komen om actie te ondernemen. Vandaar dat ik GGZ Nederland heb verzocht om
de uitwisseling van goede praktijkvoorbeelden te ondersteunen
en vooral verder te investeren in een goede screening, diagnostiek en behandeling
van mensen met verslavings- en psychiatrische problemen.Om de behandeling van jongeren verder te verbeteren, zie ik meer in samenwerkingsprojecten
als Open en Alert (een samenwerkingsproject tussen de verslavingszorg en de
residentiële jeugdzorg) en de goede samenwerking tussen ggz, verslavingszorg
en jeugdzorg die in de praktijk in een aantal regio’s (Den Haag, Utrecht)
al van de grond komt.4Uit het onderzoek van GGZ-Nederland komt onvoldoende
naar voren waar de drugsoverlast vandaan komt. Deze leden herkennen in de
rapportage geheel niet de «uitgebalanceerde aanpak van zorg en veiligheid»
waarvoor GGZ-Nederland zegt te staan. Het accent ligt alleen op zorg, het
aspect van veiligheid komt nauwelijks aan bod. De rapportage lijkt er vanuit
te gaan dat overlastgevend gedrag wordt veroorzaakt door de psychiatrische
patiënten zelf. Het rapport veronderstelt dat een betere behandeling
ertoe zal leiden dat deze patiënten minder zullen dealen, intimideren
en gebruiken. Kunt u toelichten waar deze veronderstelling op is gebaseerd?
Blijkt uit wetenschappelijk evaluatieonderzoek dat door psychiatrische behandeling
ook de verslavingsproblematiek afneemt? Zijn er al onderzoeksresultaten bekend
over het effect van de behandeling in de dubbele diagnoseklinieken?Uw opvatting dat het veiligheidsaspect nauwelijks aan bod komt, deel ik
niet. Evenmin gaan de ggz-instellingen ervan uit dat drugsoverlast (alleen)
wordt veroorzaakt door de psychiatrische patiënten zelf. Op dit moment
doet iets minder dan de helft van de ggz-instellingen aan beveiliging en bewaking
van het terrein, met het doel dealen en drugsoverlast tegen te gaan. Dit is
juist ook gericht op het tegenhouden van dealers van buiten. Ik heb met GGZ
Nederland afgesproken dat zij de komende maanden zal zorgen voor een uitwisseling
van goede praktijkvoorbeelden op het terrein van beveiliging en bewaking.
Het percentage instellingen dat aan beveiliging doet, moet worden verhoogd.Naast een beter veiligheidsbeleid vraagt het drugsprobleem in de ggz om
een geïntegreerde behandeling van zowel psychiatrische als verslavingsproblemen.
Dat begint met het stellen van een goede en volledige diagnose. De richtlijn
dubbele diagnose (zie antwoord op vraag 2), is gebaseerd op het beschikbare
wetenschappelijk onderzoek. Een betere, geïntegreerde behandeling leidt
tot stoppen dan wel verminderen van middelengebruik.5Deze leden hechten zeer aan de behandeling van dubbele
diagnoses maar maken zich tegelijkertijd zorgen over het nog experimentele
karakter van de behandeling. Wordt de behandeling van de dubbele diagnoses
begeleid door wetenschappelijk onderzoek en zo neen, wanneer gaat dat gebeuren?Dat gebeurt al: de invoering van de brede richtlijn dubbele-diagnose vindt
op dit moment plaats door het Trimbos-instituut, onder begeleiding van Zonmw.
Het is een onderdeel van het kwaliteitsprogramma voor de ggz en verslavingszorg.
Verder worden in het kader van Resultaten Scoren (het kwaliteits- en ontwikkelingsprogramma
voor de verslavingszorg) dit jaar nog de volgende specifieke richtlijnen afgerond:
richtlijn ACT bij dubbele diagnostiek ggz en verslaving; behandelrichtlijn
dubbele diagnose verslaving en depressie; behandelrichtlijn dubbele diagnose
verslaving en borderline persoonlijkheidsstoornis; protocol voor verpleegkundigen
voor dubbele diagnose verslaving en schizofrenie. Ook deze richtlijnen
per deelonderwerp zijn gebaseerd op de laatste stand van zaken in het wetenschappelijk
onderzoek en goede praktijkervaringen.6Deze leden vinden dat in het onderzoek van GGZ-Nederland
de opvatting overheerst dat het alcoholgebruik en drugsgebruik wordt geaccepteerd
of op de koop toe wordt genomen om de psychiatrische patiënt maar in
behandeling te kunnen houden. Het zogenaamde laagdrempelige karakter van de
hulpverlening staat centraal. Dat is merkwaardig, genoemde leden verwachten
dat deze opvatting ervoor zorgt dat de drugsoverlast toeneemt. Hoe pakt maatwerk
per patiënt uit? Met name voor kwetsbare psychiatrische patiënten
is het niet eenvoudig weerstand te blijven bieden tegen overmatig middelengebruik
wanneer zij te maken hebben groepsgenoten die wel openlijk mogen gebruiken.
Hoewel veel waarde wordt gehecht aan het professionele oordeel, kunt u toelichten
waar dit professionele oordeel op is gestoeld en of het wetenschappelijk is
gefundeerd?De in de inventarisatie beschreven drugsoverlast speelt vooral op de langdurig
verblijfafdelingen in de ggz. Ik ben het met u eens dat kwetsbare psychiatrische
patiënten die niet gebruiken cq. niet willen gebruiken, niet mogen worden
geconfronteerd met overmatig middelengebruik of -handel. De ggz zal, op basis
van goede diagnostiek, beter dan nu moeten bepalen of afbouw of verminderen
van drugsgebruik mogelijk is. In het plaatsen van patiënten op de diverse
ggz-afdelingen zal vervolgens rekening moeten worden gehouden met al dan niet
aanwezige verslavingsproblematiek.7Het is een zeer bijzondere situatie dat hoewel drugsgebruik
formeel niet is toegestaan dit, volgens het onderzoek van GGZ-Nederland, het
in de praktijk «om gezondheidsredenen noodzakelijk kan zijn».
Dat is een gekke redenering. Bestaat hierover op internationaal niveau wetenschappelijke
en professionele consensus? In dit verband wordt ook graag gewezen op de praktijk
van mythes en leugens rond drugs zoals de psychiater Dalrymple die beschrijft.
Is de psychiater Dalrymple op dit punt een enkele roepende in de woestijn?De publicatie van de heer Dalrymple ging alleen over heroïneverslaafden
in Engeland. Daar is sprake van een groeiende en zeer jonge populatie heroïneverslaafden,
veelal in de sociaal-economische onderklasse. In een gesprek met Dalrymple
dat wij met hem afgelopen jaar hadden, gaf hij aan de Nederlandse situatie
helemaal niet te kennen. Desgevraagd gaf hij aan dat hij het op medische gronden
voorschrijven van methadon en heroïne aan oudere, zeer langdurige verslaafden
een «verstandige optie» vond.In de richtlijn dubbele diagnose wordt aangegeven bij welke combinatie
van psychiatrische en verslavingsklachten direct moet worden begonnen met
de afbouw van middelen en waar beter eerst aan stabilisatie of behandeling
van de psychiatrische klachten gewerkt kan worden. Dubbele diagnose is feitelijk
een verzamelbegrip; de combinatie van depressie en alcoholverslaving geeft
een heel ander ziektebeeld dan bijvoorbeeld schizofrenie en heroïneverslaving.
Hoewel het wetenschappelijke onderzoek en ontwikkeling in de praktijk nog
verder ontwikkeld moet worden, is de huidige richtlijn gebaseerd op de internationale
wetenschappelijke onderzoeken en professionele standaarden.8Deze leden zijn zeer benieuwd hoe in de praktijk van
de psychiatrie in andere landen met middelengebruik wordt omgegaan. Kunt u
daarover meer informatie verstrekken?Uit gegevens van het EMCDDA in Lissabon blijkt dat bij circa 30 tot 50%
van de psychiatrische patiënten in Europa sprake is van comorbiditeit.
Dat wil zeggen dat er naast een psychiatrische ziekte ook sprake is van middelenafhankelijkheid.
Het gaat dan met name om alcohol, kalmerende middelen en cannabis. Het behandelend
personeel is vaak niet opgeleid voor het werken met deze groep patiënten,
waardoor ook in andere Europese landen de drugsproblemen van psychiatrische
patiënten onvoldoende worden onderkend.9Deze leden hebben ernstige bezwaren tegen het verstrekken
van drugs op recept. Zij verzetten zich tegen de opvatting die in het onderzoek
van GGZ-Nederland op lijkt te gaan dat drugsoverlast rond ggz-instellingen
mogelijk is aan te pakken door drugs op recept te verstrekken aan psychiatrische
patiënten. Daarmee kiezen de ggz-instellingen voor een schijnoplossing
en houden zij bovendien de verslaving van de psychiatrische patiënten
in stand. Bovendien nodigen zij dealers uit om zoveel mogelijk slachtoffers
te maken waarna de instelling de verstrekking voortzet. Waarom wil de minister
dat er eerst consensus bestaat binnen GGZ-Nederland voordat uzelf een standpunt
formuleert. Wordt de uitkomst dan het resultaat van de machtsstrijd tussen
de voor- en tegenstanders binnen de ggz-gelederen? Het zou de instellingen
juist sieren wanneer zij aangeven dat zij soms machteloos staan tegenover
de verslavingsproblematiek en vanuit die invalshoek naar oplossingen zoeken
in plaats van het verstrekken van drugs op recept als de oplossing voor de
drugsoverlast te zien.Er is nog vrijwel geen inhoudelijk debat gevoerd door de betrokken beroepsgroepen
over het voorschrijven van drugs op recept. Het gaat niet om een machtstrijd
tussen voor- en tegenstanders in de ggz, maar om een weging van inhoudelijke
argumenten door de betrokken geneeskundigen in de ggz en verslavingszorg.
Ik ben het met u eens dat het voorschrijven van drugs op recept nooit mag
gebeuren om een beheersprobleem op te lossen. De huidige heroïnebehandeling
heeft bijvoorbeeld ook alleen indicatiecriteria gebaseerd op medische en individuele
gronden.10Deze leden missen in de rapportage van GGZ-Nederland
de aandacht voor veiligheid in en rond de instelling. Dit aspect is nauwelijks
uitgewerkt. GGZ-Nederland geeft aan dat de samenwerking met politie en justitie
beter kan als het gaat om opsporing en vervolging van dealers. Op dit punt
mag GGZ-Nederland de hand in eigen boezem steken. Bij welke instellingen vindt
veel drugsoverlast plaats en bij welke instellingen weinig en hoe verhoudt
zich dat tot het actieve veiligheidsbeleid van de instelling? Ook valt daarbij
te denken aan de gehanteerde huisregels en de samenwerking met de politie
als een drugsdealer wordt gesignaleerd.Er is bij deze inventarisatie nadrukkelijk voor gekozen om de instellingen
niet bij naam te noemen. Zoals ik hierboven al aangaf (zie vraag 4) heb ik
GGZ Nederland gevraagd een actieve rol te spelen in het versterken van een
actief veiligheidsbeleid bij meer ggz-instellingen. GGZ Nederland heeft dit
toegezegd.11Een vergelijkbare problematiek doet zich voor rondom
scholen. In het project «De school en genotmiddelen» wordt ook
aangegeven hoe gemeenten en scholen op dit gebied kunnen samenwerken. Ook
in andere sectoren en bij andere instellingen doen vergelijkbare problemen
zich voor. Deze leden willen dat dit veiligheidsaspect nader wordt uitgewerkt
zodat vervolgens een geïntegreerde zorg- en veiligheidsaanpak van drugsoverlast bij ggz-instellingen en andere instellingen is te ontwikkelen.
Deze leden zien daarbij een actieve rol voor de regering weggelegd. Dit kan
niet alleen aan het veld en zeker niet alleen aan GGZ-Nederland worden overgelaten.
Wat is uw oordeel?Ik vind de doelstelling en de context van het project Gezonde School en
genotmiddelen niet vergelijkbaar met het probleem van drugsgebruik en drugsoverlast
in de ggz. Wel ben ik het met u eens dat waar nodig meer samenwerking tussen
verschillende sectoren moet komen om een geïntegreerde aanpak te ontwikkelen.
Ik stimuleer daarom de samenwerking tussen de ggz en de verslavingszorg en
de samenwerking tussen bijvoorbeeld de jeugdzorg, jeugd-ggz en verslavingszorg
voor jongeren (project Open en Alert).Vragen PvdA-fractie12Deze leden hebben met belangstelling kennis genomen
van de brieven van zowel de minister als GGZ-Nederland over de drugsproblematiek
in en rondom ggz-instellingen. Met tevredenheid is gelezen dat deze problematiek
nu ronduit erkend wordt, onder ogen wordt gezien en er zal worden gewerkt
aan oplossingen om overlast terug te brengen. Een veilige omgeving is voor
het belang van zowel patiënten, werknemers in de zorg en familie en omwonenden.
Echter er zijn nog de volgende vragen. Hoe representatief acht u het onderzoek
van GGZ-Nederland dat ten grondslag ligt aan de voorliggende brieven?Met een respons van 71% geeft het onderzoek een representatief
beeld van de ggz en verslavingszorg omtrent drugsoverlast.13Er wordt naar de mening van deze leden geen differentiatie
in problematiek aangebracht naar instelling, soort verslaving, ernst van de
verslaving, achtergrond patiënt etc. Gerichte oplossingen blijven als
logisch gevolg hiervan dan ook achterwege. Deelt u de mening dat het beleid
van de instellingen teveel is gericht op de zware verslaafden met dubbele
diagnose?Nee. Hoewel er de laatste jaren veel is verbeterd, is de screening, diagnostiek
en behandeling van zware verslaafden met psychiatrische problemen nog steeds
niet in alle instellingen goed geregeld. Deze mensen kampen met een zware
ziektelast en veroorzaken bovendien veel overlast voor hun omgeving. Het is
daarom terecht dat instellingen hun beleid mede richten op deze groep.14Bent u van mening dat er eerst een duidelijkere probleemdefiniëring
met onderscheid naar de vorm van verslaving in combinatie met het soort patiënt
moet komen voordat er effectieve aanpak kan worden gekozen?In de eerder genoemde richtlijn voor dubbele diagnose wordt al geprobeerd
dit onderscheid te maken (zie ook antwoord op de vragen 5 en 7).15Welke mogelijkheden ziet u om de problematiek specifiek
in kaart te brengen, zodat gerichte instrumenten kunnen worden ingezet?Zie het antwoord op vraag 7.16Er is ook overlast die niet gepaard gaan met zichtbare
incidenten, zoals overlast tussen bewoners onderling. Bijvoorbeeld een labiele
patiënt die wordt gestimuleerd te gebruiken door een zwaar verslaafde
medebewoner. Is er inzicht in de «onzichtbare» overlast van drugs-
en alcoholgebruik in ggz-instellingen?GGZ Nederland geeft aan dat er overlast is voor medepatiënten, personeel
en omwonenden. Bij de inventarisatie zijn enkele signalen van overlast voor
kwetsbare cliënten naar boven gekomen, maar er is geen volledig beeld.Het gebouwelijk gescheiden plaatsen van verslaafde cliënten en labiele,
kwetsbare cliënten zou deze onzichtbare overlast wel doen afnemen (zie
ook het antwoord op vraag 6, 17 en 18).17Op basis van welke gegevens wordt een patiënt
in een instelling geplaatst? Vindt er, mede op basis van de drugs- en alcoholproblematiek,
differentiatie in behuizing plaats? Differentiatie in plaatsing, waarbij rekening
wordt gehouden met de ernst verslaving, psychische aandoening, diagnose van
medebewoners etc.Zie het antwoord op vraag 6. Differentiatie vindt overigens ook steeds
meer plaats in de beschermende woonvormen: er komen meer beschermende woonvormen
specifiek voor verslaafden.18Ziet u mogelijkheden tot verbetering indien per doelgroep
behandelbeleid gemaakt en uitgevoerd zal worden? Ziet u die mogelijkheden
ook door binnen de instelling segmentering door te voeren in behandeling en
plaatsing van patiënten?Ja, zie ook het antwoord op vraag 6. De patiënten met de ernstigste
verslavings- èn psychiatrische stoornissen, worden opgenomen op de
gespecialiseerde afdelingen voor dubbeldiagnose die nu in vrijwel elke regio
zijn opgezet door de ggz en verslavingszorg gezamenlijk. Maar daarnaast zijn
er ook veel patiënten in de ggz, met name op de langdurig verblijfsafdelingen,
die kampen met verslavingsproblemen. Dit wordt nu nog onvoldoende onderkend.Onderscheid naar doelgroep zal overigens gebeuren op basis van de ernst
van de verslaving en de psychiatrische problemen. Onderscheid naar middel
is minder relevant, mede door het vele combi-gebruik.19De keuze van behandeling en het nemen van bepaalde
maatregelen wordt in eerste instantie bepaald door de visie van de instelling
op verslaving. Ruim 74 procent ziet verslaving als een behandelprobleem en
33 procent ziet een verslaving als een veiligheidprobleem. Hoe komt de visie
per instelling tot stand, wie bepaalt dit voor een instelling en speelt de
visie een rol bij plaatsing van de patiënt?De vraag was of de instellingen verslaving primair als een behandelprobleem zien of primair
als een veiligheidsprobleem. In de praktijk maakt de ruime meerderheid afspraken
over drugsgebruik in het behandelplan (83%), dus ook de instellingen
die verslaving primair als een veiligheidsprobleem zien. De visies die in
de rapportage beschreven worden, zijn vooral de visies van de directies van
de instellingen en veel minder die van de eerstverantwoordelijke geneeskundigen.
Deze visies spelen geen rol bij de plaatsing van patiënten. Plaasting
gebeurt op basis van indicatiestelling en diagnostiek.20Heeft u inzicht in de effectiviteit van behandelingen?
Ziet u nog grote kansen liggen in het gerichter diagnosticeren, en het leggen
van een meer directie relatie tussen de behandeling en patiënten met
een psychiatrisch, verslaving en/of dubbel diagnose problematiek?Zie het antwoord op de vragen 6, 7 en 18.21In de brief van GGZ-Nederland ligt de nadruk op het
verbeteren van de behandelsfeer als maatregel om overlast gevend gedrag te
voorkomen. Waarom is er weinig aandacht voor de beveiligingssfeer?Zie het antwoord op vraag 4.22Patiënten die in een instelling verblijven verkeren
in een kwetsbare positie. Het is daarom moeilijk om afspraken te maken over
gereguleerd gebruik en de controle hierop. Met sommige patiënten die
wel hulp nodig hebben, zijn überhaupt geen afspraken te maken, terwijl
ze wel overlast kunnen veroorzaken. Deelt u de mening dat dit een spanningveld
kan opleveren voor een professional? Op welke manier worden professionals
hierin ondersteund?De meeste ggz-patiënten zijn wel degelijk (op bepaalde momenten)
goed aanspreekbaar. De Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst bepaalt
dat elke patiënt een behandelplan moet hebben, waarover hij geïnformeerd
is en waar hij mee instemt. Dat geldt natuurlijk net zo goed voor ggz-patiënten.
Afspraken over regulering van en controle op gebruik horen thuis in het behandelplan.
De meeste instellingen voor verslavingszorg hebben hierover wel afspraken
opgenomen in individuele behandelplannen en bovendien een aantal algemene
afspraken in huisregels vastgelegd. Dit biedt ondersteuning aan professionals.23Hoe ziet u de mogelijkheden van een verscherpte controle
op bezit en inname van drugs en alcohol in verhouding tot bovengenoemd spanningsveld?Het is in de verslavingszorg al gebruikelijk dat bijvoorbeeld kamers worden
gecontroleerd op alcohol of drugs. Ook vinden aangekondigde en onaangekondigde
urinecontroles plaats. Vaak is deze aanpak opgenomen in het behandelplan en
bovendien onderdeel van de huisregels. In de ggz is dit nog niet gebruikelijk.
Ik kan me voorstellen dat ook de ggz deze aanpak zal kiezen.24Hoe wilt u ruimte scheppen voor extra inzet van deskundig
personeel, preventie en repressie?Het omgaan met drugsgebruik hoort een regulier onderdeel te zijn van het
behandelplan. Dat is het in de verslavingszorg ook. Deskundigheidsbevordering
bij ggz-personeel op dit punt is waarschijnlijk wel nodig. De invoering van
de richtlijn dubbele diagnose dit jaar door het Trimbos-instituut is gericht
op verspreiding van kennis en betere samenwerking tussen de ggz en verslavingszorg.Verbeteren van beveiliging en bewaking ten slotte, is een manier om een
deel van de drugsproblemen in de ggz-instellingen te voorkomen.25Indien er nog geen landelijke richtlijn komt, wat wilt
u dan wel echt aanpakken? Hoe zien uw plannen er op korte en lange termijn
uit om de overlast te doen afnemen?Er zijn landelijke richtlijnen voor de diagnostiek en behandeling van
dubbele diagnose, deels nog in ontwikkeling (zie de antwoorden op vraag 5
en 7). Maar GGZ Nederland is van mening dat de omstandigheden binnen de instellingen
nu zo verschillend zijn, dat er nog geen landelijke richtlijn voor het tegengaan
van drugsoverlast mogelijk is. Het gaat dan niet om behandelinhoudelijke richtlijnen,
die zijn er dus wel, maar om een richtlijn op het gebied van beveiliging en
bewaking. Ik heb met GGZ Nederland wel afgesproken dat zij goede praktijkvoorbeelden
op dit gebied zal verzamelen en verspreiden onder de instellingen en als vervolg
daarop een onderzoek start om wel tot één landelijke richtlijn
voor de bestrijding van drugsoverlast te komen.Vragen SP-fractie26Kunt u inzicht verschaffen over de doelgroep? Om hoeveel
mensen met een dubbele diagnose gaat het in absolute zin? Kan daarbij een
differentiatie worden gemaakt naar de aard van de verslaving, dat wil zeggen
cocaïne, heroïne, alcohol of cannabis?Bijna 30% van de patiënten in ggz-instellingen is ook verslaafd
aan alcohol en/of drugs of misbruikt deze midelen. Het drugsgebruik betreft
hoofdzakelijk cannabisgebruik. Er is geen nader onderscheid gemaakt naar middelen.27Zijn er op dit moment reeds experimenten in gang gezet
met medicinale cocaïnevertrekking? Zo ja, zijn daarover al resultaten
bekend? Zo neen, bent u bereid experimenten in te zetten?Er vinden op dit moment geen experimenten plaats met medicinale cocaïneverstrekking.
Zoals ik ook aangaf in mijn brief van 20 december 2006, sta ik zeer kritisch
tegenover deze experimenten. In wetenschappelijke kring wordt dit idee niet
ondersteund. Door de heftige en kortdurende werking van cocaïne zal het
voorschrijven van dit middel niet leiden tot een verbetering van het functioneren
van een verslaafde, in medisch of sociaal opzicht.28Waarop baseerde u de, tijdens het algemeen overleg
van 1 februari 2006 (24 077, nr. 180), gedane uitspraak dat de samenwerking
tussen ggz-instellingen en de verslavingszorg bij een dubbele diagnose goed
is? Kunt u toelichten wat er sindsdien is veranderd aan de situatie, waardoor
u nu stelt dat er nog veel winst te behalen valt in de samenwerking?Tijdens het algemeen overleg van 1 februari 2006 is aangegeven dat
nu in bijna alle regio’s speciale behandelafdelingen voor verslaafden
met psychiatrische stoornissen zijn opgezet, vanuit de ggz en verslavingszorg
gezamenlijk. Dat is een zeer goede ontwikkeling. Dat wil nog niet zeggen dat
de samenwerking in den brede (dus ook buiten deze speciale afdelingen) altijd
goed is. Ook de kennis van verslaving in de algemene ggz is vaak nog onvoldoende,
waardoor soms een onvolledige diagnose wordt gesteld. De samenwerking tussen
de jeugdhulpverlening en de jeugd-ggz en verslavingszorg komt pas recent in
een aantal regio’s op gang.29Wat is de stand van zaken rondom het onderzoek naar
medicijnen die craving, de zucht naar drugs, beheersen?Dat is per middel verschillend: voor heroïne- en alcoholverslaafden
bestaan al jaren medicijnen die craving tegengaan en helpen terugval te voorkomen.
Voor cocaïne bestaat een dergelijk middel nog niet. Met name in de Verenigde
Staten wordt hier wel onderzoek gedaan. Ook zijn er voorzichtige aanwijzingen
dat methadon, dat nu wordt gebruikt bij heroïneverslaafden, ook de craving
naar cocaïne enigszins tegengaat.30Waarom kan bij cocaïneverslaafden niet worden
beweerd dat het gaat om een groep chronische verslaafden waarbij alle andere
behandelingen niet hebben gewerkt?Ten eerste omdat binnen deze groep meestal geen sprake is van een zeer
langdurige verslaving. (Onder de heroïneverslaafden ligt de gemiddelde
verslavingsduur tussen de 15 en 20 jaar!) Ten tweede omdat we relatief kort
geleden zijn begonnen met het behandelen van cocaïneverslaving. Niet
beweerd kan worden, dat voor deze cliënten alle andere mogelijkheden
al geprobeerd zijn. Ten derde bestaat er nog geen vervangende medicatie zoals
methadon bij heroïne. Bij heroïnebehandeling wordt altijd een combinatie
van methadon en heroïne gegeven. Heroïne alleen wordt nooit verstrekt,
onder ander vanwege het risico op overdoses en het wegvallen van het stabiliserend
effect dat de combinatie met methadon wel geeft.31Bent u bereid de samenwerking met politie en justitie
te verbeteren met betrekking tot de overlastproblematiek, teneinde een veilige
omgeving te creëren voor personeel en patiënten?Zie het antwoord op vraag 33.Vragen VVD-fractie32Op welke manier gaat de sector momenteel om met overlast?
Hebben de instellingen goede contacten met de politie? Zo ja, waar blijkt
dat uit? Zo neen, waarom niet? Worden er onderlinge afspraken gemaakt over
wat te doen als patiënten overlast veroorzaken?De instellingen hebben wel contacten met de politie. Er wordt bijvoorbeeld
contact opgenomen wanneer een dealer op het instellingsterrein wordt gesignaleerd.
Het punt is dat de politie deze dealers niet goed langdurig van het instellingsterrein
kan verwijderen: vaak is nog geen strafbaar feit gepleegd en veel ggz-terreinen
zijn tegenwoordig open, om juist de (vrijwillig opgenomen) patiënten
niet af te sluiten van de maatschappij. Het veroorzaken van overlast door
psychiatrische patiënten in de ggz-instellingen betreft geen strafbaar
feit en is daarmee geen zaak voor de politie.33De ggz (geestelijke gezondheidszorg) ziet haar eigen
verantwoordelijkheid als het gaat om beveiliging, maar vindt ook dat de samenwerking
met politie en justitie beter kan. Op welke wijze wordt de te verbeteren samenwerking
vormgegeven? Wie neemt hiertoe het initiatief?Uit de inventarisatie van GGZ Nederland komt nog geen volledig overzicht
van de (knelpunten in) de samenwerking met de politie. Veel instellingen hebben
wel afspraken met de politie, maar lopen tegen de grens aan van wat eigen
beveiligingspersoneel kan doen en wat de politie zou kunnen doen. Ik zal deze
signalen bespreken in mijn overleg met de departementen van Justitie en Binnenlandse
Zaken, om te bezien of hierover op landelijk niveau afspraken gemaakt moeten
worden.34Drugs- en drankgebruik van patiënten en de hiermee
samenhangende problematiek leidt bij 78 procent van de ggz-instellingen in
meer of mindere mate tot overlast. Heeft volgens u de minister van Justitie
een rol bij de aanpak van de overlastproblematiek in ggz-instellingen? Zo
ja, welke rol? Zo neen, waarom niet?Zie het antwoord op vraag 33. Wanneer het gaat om de rol van de politie
bij de aanpak van drugsoverlast op ggz-terreinen, heeft ook de minister van
BZK een rol.35 Er valt volgens u nog veel winst te behalen bij een intensievere
samenwerking tussen de ggz en de verslavingszorg. Hoe wordt deze intensievere
samenwerking vormgegeven? Wie neemt hiertoe het initiatief? Hoeveel winst
valt hier te behalen?Intensievere samenwerking krijgt vorm door het gezamenlijk opzetten van
een afdeling voor dubbele diagnose en het invoeren van de richtlijn dubbele
diagnose (waarbij de ggz en verslavingszorg bijvoorbeeld samen de diagnostiek
moeten doen). Ook worden in sommige regio’s projecten opgezet waarbij
scholen, gemeentelijke gezondheidsdiensten, ggz, jeugdzorg en verslavingszorg
samenwerken.Zie ook het antwoord op vraag 28.36Omtrent het voorschrijven van drugs op recept bestaat
nog geen eenduidige opvatting binnen de ggz-sector. Er zijn twijfels of het
voorschrijven van drugs wel tot medisch handelen kan worden gerekend. De sector
gaat de komende periode verschillende beroepsgroepen over dit onderwerp consulteren.
Uit gegevens van de Centrale Commissie Behandeling Heroïneverslaafden
(CCBH) blijkt dat de heroïneverstrekkingexperimenten een gunstige invloed
hebben op de lichamelijke en psychische gezondheidstoestand van de verslaafde.
Tevens blijkt dat deze verslaafden veel minder overlast veroorzaken. Wordt
deze commissie ook door de sector geconsulteerd? Worden de ervaringen van
gemeenten met betrekking tot medicinale heroïneverstrekking betrokken
bij dit «onderzoek» van de sector? Zo ja, op welke wijze? Zo neen,
waarom niet?De CCBH is herhaaldelijk geconsulteerd bij de discussie over het voorschrijven
van drugs op recept. De medische behandeling met heroïne en methadon
is inmiddels geen experiment meer. Het onderzoek van de CCBH heeft de veiligheid
en effectiviteit van deze behandeling aangetoond. De heroïnebehandeling
zal daarom worden voortgezet, als een laatste behandelmogelijkheid in de gespecialiseerde
verslavingszorg, bestemd voor een kleine groep problematische en langdurig
heroïneverslaafden voor wie methadonbehandeling alleen niet werkt.De discussie richt zich nu vooral op het voorschrijven van cocaïne
op recept. Daarvoor heeft de CCBH juist altijd gewaarschuwd. Cocaïne
heeft een hele andere werking dan heroïne en voorschrijven zal waarschijnlijk
juist een ongunstige invloed hebben op de lichamelijke en psychische gezondheid
van verslaafden.Zie ook het antwoord op de vragen 27 en 30.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Atsma (CDA), Vendrik (GL), Kant (SP), Blok
(VVD), fng. voorzitter, Ferrier (CDA), Joldersma (CDA), Eijsink (PvdA), Van
Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66),
Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA), Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Heerts
(PvdA), Zijlstra (VVD), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU) en Vacature
(CDA).Plv. Leden: Van der Staaij (SGP), Çörüz (CDA), Azough
(GL), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD), Van Hijum (CDA), Haverkamp (CDA),
Spekman (PvdA), Verdonk (VVD), Griffith (VVD), De Pater-van der Meer (CDA),
Van der Ham (D66), Gill’ard (PvdA), Van de Camp (CDA), Langkamp (SP),
Jacobi (PvdA), Blom (PvdA), Kamp (VVD), De Wit (SP), Thieme (PvdD), Graus
(PVV), Luijben (SP), Hamer (PvdA), Ortega-Martijn (CU) en Ormel (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24077-195.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl