Wijziging Opiumwet i.v.m. toepassing bestuursdwang ter handhaving art. 2 en 3 in voor publiek toegankelijke lokalen; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-25324, nr. 57c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

21-01-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25324 nr. 57c

20-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25324Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25325Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 324Wijziging van de Opiumwet in verband met het creëren van de mogelijkheid
voor de burgemeester om bestuursdwang toe te passen ter handhaving van de
artikelen 2 en 3 van de Opiumwet in voor het publiek toegankelijke lokalen
en daarbij behorende erven25 325Wijziging van de Opiumwet in verband met de invoering van een verhoogde
strafmaat voor beroeps- en bedrijfsmatige hennepteeltnr. 57cNADERE MEMORIE VAN ANTWOORD Ontvangen 20 januari 1999Met belangstelling hebben wij kennis genomen van het nader voorlopig verslag
dat de vaste commissies voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, voor Justitie
en voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat over beide wetsvoorstellen
hebben uitgebracht.De leden van het CDA maakten enkele zeer kritische opmerkingen over het
gebrek aan voortgang in de procedure rond de onderhavige wetsvoorstellen.
Inderdaad heeft uw Kamer zich op verzoek van de regering moeite getroost om
nog voor het zomerreces van 1998 een voorlopig verslag uit te brengen, maar
is de regering niet erin geslaagd om daarna binnen afzienbare tijd een memorie
van antwoord uit te brengen. De regering waardeert het eerste en betreurt
het laatste. Wij achten de kritiek terecht en bieden onze verontschuldigingen
aan voor de gang van zaken. Aan de trage afhandeling heeft bijgedragen dat
bij de onderhavige wetsvoorstellen een drietal ministeries zijn betrokken.
Dat maakt het formuleren van een reactie tot een herhaald cyclisch proces.
Voor de goede orde merken wij op dat er geenszins sprake is van verschillen
in inzicht. Wel heeft een samenloop van werkzaamheden van ambtenaren die bij
dit wetsvoorstel betrokken zijn bijgedragen aan het langdurige proces van
afstemming dat voorafging aan de toezending van de memorie aan uw Kamer.Uit de vragen van de leden van de CDA-fractie over de handhaving van de
AHOJ-G criteria blijkt ons dat onder andere onze opmerking in de memorie van
antwoord dat «het in elke gemeente uitgestippelde beleid (....) niet
op centraal niveau (wordt) bijgehouden» de indruk kan wekken als zou
op centraal niveau geen enkele aandacht zijn voor de uitvoering van dat beleid.
Deze aandacht is er echter wel degelijk.De vormgeving en uitvoering van het lokale beleid vindt plaats na overleg
in de lokale driehoek. De hoofdofficier van justitie informeert het College
van procureurs-generaal en het College op zijn beurt de Minister van Justitie.
Voorts vindt periodiek overleg plaats over onder andere dit aspect van
het drugbeleid in het zogeheten justitieel drugberaad, bestaande uit ambtenaren
van het ministerie van Justitie en de procureur-generaal belast met de drugportefeuille,
onder leiding van de Directeur-Generaal Internationale Aangelegenheden en
Vreemdelingenzaken van het ministerie van Justitie. Uiteraard vormen ook kamervragen
en signalen van burgers een voortdurende bron van informatie, welke in dit
overleg worden betrokken.De wijze waarop de lokale autoriteiten invulling geven aan het drugbeleid
wordt regelmatig geïnventariseerd door middel van onderzoek. Sinds de
drugnota zijn er meerdere onderzoeken op dit terrein uitgevoerd door Intraval
en SGBO: «Cannabis in Nederland: inventarisatie van de verkooppunten»,
juni 1997, en recent, juni 1998, door Intraval: «Softdrugs: Beleid en
illegaliteit; ontwikkelingen in gemeentelijk softdrugsbeleid en soorten en
aantal verkooppunten». Beide onderzoeken zijn door de toenmalige Staatssecretaris
van Binnenlandse Zaken geëntameerd. Deze onderzoeken achten wij goede
hulpmiddelen voor de lokale driehoeken bij de uitvoering van het beleid. Zo
behoeft een van de uitkomsten van laatstgenoemd onderzoek, dat de controle
op de 18-jaarsgrens niet streng is en dat jongeren via oudere vrienden softdrugs
kunnen laten kopen, nadere aandacht van de lokale driehoeken. Dit is ook besproken
in genoemd justitieel drugberaad.Men zou uit de uitkomsten van dit onderzoek kunnen concluderen dat er
sprake is van een kloof tussen het op papier aangescherpte handhavingsbeleid
en de daadwerkelijke handhaving door de lokale autoriteiten. Wij achten dit
echter een voorbarige conclusie. Het vorige en het huidige kabinet hebben
na een gedegen overleg met het parlement het drugbeleid in kaart gebracht.
Op grond daarvan is bepaald hoe dit beleid in de toekomst gestalte moet krijgen.
Op lokaal niveau heeft invulling daarvan plaatsgevonden. Dat nog niet overal
en op alle onderdelen de ideale situatie is bereikt, is verwonderlijk noch
verontrustend. Belangrijk is de voortdurende aandacht voor de handhaving en
deze is, zo moge uit het bovenstaande blijken, ook op centraal niveau aanwezig.De leden van de CDA-fractie vroegen onder verwijzing naar het met overheidssteun
testen van XTC of de regering van oordeel is dat sluiting van gelegenheden
waar zulke tests worden uitgevoerd in de praktijk zal voorkomen.Naar aanleiding van de uitkomsten van onderzoek inzake de neurotoxiciteit
van XTC heeft de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de Tweede
Kamer bij brief d.d. 19 november 1998, kenmerk GVM/VZ 986173, geïnformeerd
en daarbij aangegeven dat zij voor vervolgonderzoek financiële middelen
beschikbaar stelt.Tevens heeft de Minister van VWS de Tweede Kamer toegezegd dat zij eind
januari 1999 haar standpunt inzake het testen van XTC-tabletten zal meedelen.
Dit standpunt zal zij in nauw overleg met de Minister van Justitie bepalen.Deze leden vroegen voorts naar het realiteitsgehalte van het toestaan
van een handelsvoorraad van 500 gram en hoeveel tijd er verstrijkt voordat
bij een niet al te stille coffeeshop 500 gram is verkocht.De toegestane handelsvoorraad van 500 gram is indertijd voorwerp van gemeen
overleg geweest. Met deze hoeveelheid wordt thans gewerkt. Bij de bepaling
van de maximum toegestane hoeveelheid is ervan uitgegaan dat van 5 gram cannabis,
de maximale hoeveelheid per transactie, ongeveer 10 joints kunnen worden gedraaid.
Voor de verkoop van 500 gram zijn minimaal 100 transacties noodzakelijk, maar
dit kunnen er ook meer worden naarmate kopers minder dan 5 gram afnemen.Omtrent de gemiddelde tijd die het afwikkelen van die transacties vergt,
bestaat bij ons geen inzicht. Tegen overschrijding van de maximale handelsvoorraad
wordt opgetreden, zoals moge zijn gebleken uit de brief van de
Minister van Justitie van 8 september 1997 (Kamerstukken 24 077, nr.
56) en uit recentere mediaberichten.De leden van de fractie van de PvdA konden zich niet verenigen met de
beantwoording van hun vraag waarom de sluiting van woningen, niet voor publiek
toegankelijke lokalen en de daarbij behorende erven niet in de Opiumwet kon
worden geregeld, in plaats van in de Gemeentewet, zoals nu het geval is.Bij de totstandkoming van artikel 174a Gemeentewet is onderzocht welke
wet het meest geschikt was om een dergelijke regeling onder te brengen. Het
sluiten van woningen is een verstrekkende maatregel die diep ingrijpt in de
persoonlijke levenssfeer van de bewoners. Uit de Grondwet en het EVRM vloeien
een aantal voorwaarden voort waaronder een dergelijke maatregel ingesteld
kan worden. In artikel 8 EVRM is bepaald dat inmenging in de persoonlijke
levenssfeer uitsluitend is toegestaan van onder meer de openbare veiligheid
en het voorkomen van wanordelijkheden. In het wetsvoorstel tot invoering van
artikel 174a in de Gemeentewet is ervoor gekozen deze doelcriteria te omschrijven
door middel van de in de Nederlandse wetgeving gebruikelijke term «verstoring
van de openbare orde». Tevens is ervoor gekozen de toepasbaarheid van
de sluitingsbevoegdheid niet te beperken tot ordeverstoringen die het gevolg
zijn van een bepaalde vorm van handelingen, zoals de handel in drugs. De reden
hiervan was dat niet zozeer de herkomst van de overlast relevant is; bepalend
moet zijn de mate waarin de leefbaarheid in de omgeving in het geding is.
In artikel 174a is aldus een algemene sluitingsbevoegdheid opgenomen voor
elke situatie waarin de openbare orde in ernstige mate wordt verstoord. Hiermee
is aan de sluiting van woningen een zwaardere eis gesteld dan aan sluiting
van voor publiek toegankelijke gelegenheden, als bedoeld in onderhavig wetsvoorstel
25 324.Voortvloeisel van beide keuzes is dat de Gemeentewet de meest geschikte
plaats is om een dergelijke bepaling in op te nemen. In de Gemeentewet zijn
immers ook de overige bevoegdheden van de burgemeester ter handhaving van
de openbare orde geregeld. Deze redenering heeft ertoe geleid dat de beide
kamers der Staten-Generaal in meerderheid hun instemming hebben gegeven aan
het opnemen van artikel 174a in de Gemeentewet.Ten aanzien van onderhavig artikel 13b Opiumwet is het motief bestrijding
van handel in drugs en daarmee verbandhoudende nadelige effecten voor de consumenten
en voor de omgeving. In verband hiermee is de Opiumwet de meest aangewezen
plaats om een dergelijke specifieke regeling op te nemen. Bij onderhavig wetsvoorstel
is geen sprake van een inmenging in de persoonlijke levenssfeer. Om die reden
is de instelling van een wettelijke bevoegdheid niet gebonden aan het criterium
verstoring van de openbare orde. Daardoor vloeit ook hieruit geen contra-indicatie
voort voor de opvatting dat de Opiumwet de meest geschikte plaats is voor
opname van het handhavingsinstrument. Overigens heeft, naar de regering begrijpt,
deze keuze de instemming van uw Kamer.De leden van de fractie van de PvdA maakten bezwaar tegen een situatie
waarbij de wetgever bewust algemeen geformuleerde normen bezigt en vervolgens,
bij vervolgwetgeving, naar de hierop gebaseerde jurisprudentie verwijst alsof
deze de status van wet heeft, zonder de inhoud van die jurisprudentie te codificeren.
Zij gaven daarbij aan dat het naar hun mening van tweeën een is: of de
wetgever formuleert normen en laat de rechter een mate van ruimte om deze
te interpreteren of de wetgever poogt zelf die normen te verwoorden in de
wet. Deze leden verzochten het kabinet een visie te formuleren op het primaat
van de wetgever in het licht van de verwijzingen in de memorie van antwoord
naar de jurisprudentie omtrent de aanpak van coffeeshops e.d.
en de hantering door de bestuursrechter van het zogenoemde «abstracte
overlastbegrip».In eerdere stukken omtrent dit wetsvoorstel is niet bedoeld te verwijzen
naar de jurisprudentie alsof deze status van wet heeft en daarmee het primaat
van de wetgever te veronachtzamen. In algemene zin kan worden gesteld dat
als de wetgever een algemeen geformuleerde bevoegdheid (i.c de bevoegdheid
tot het uitoefenen van bestuursdwang) aan het bestuur ter beschikking stelt
ter handhaving van bepaalde concrete wettelijke normen, het zaak is dat de
wetgever er zich van vergewist dat de handhaving in de praktijk ook op de
beoogde wijze gestalte kan krijgen. Daarbij is van groot belang hoe de rechter
het bestuurlijk optreden toetst en aan welke feitelijke voorwaarden naar zijn
oordeel voldaan moet zijn om tot handhaving over te gaan. Indien zou blijken
dat de wijze waarop de rechter toetst een effectieve handhaving met het beschikbare
instrumentarium bemoeilijkt, dan zal de wetgever zich op het wettelijk instrumentarium
moeten beraden en bezien welke aanpassingen nodig zijn. Met de daaruit volgende
wetswijzigingen benadrukt de wetgever zijn primaat. Deze situatie doet zich
bij onderhavig wetsvoorstel niet voor. De opmerkingen van de regering hadden
uitsluitend tot strekking expliciet vast te stellen dat de jurisprudentie
een ontwikkeling te zien geeft die voldoende ruimte laat om het op lokaal
niveau gevoerde beleid te effectueren. Ingrijpen van de wetgever, bijvoorbeeld
door codificatie van de in de jurisprudentie ontwikkelde criteria, om zijn
primaat tot gelding te brengen is derhalve niet nodig. De redenen om desondanks
onderhavig wetsvoorstel te handhaven en de toegevoegde waarde van beoogd artikel
13b Opiumwet ten opzichte van het huidige instrumentarium zijn in de voorgaande
parlementaire stukken uitvoerig aangegeven. Wij volstaan op deze plaats met
verwijzing daarnaar.De reden om in eerdere stukken aan uw Kamer en aan de Tweede Kamer te
verwijzen naar de jurisprudentie op het gebied van de aanpak van coffeeshops,
is geen andere dan om aan te geven wat de positie is van het onderhavige wetsvoorstel
in de verhouding tot de huidige bestuurspraktijk.Van codificatie van de jurisprudentie rondom het huidige instrumentarium
door onderhavig wetsvoorstel is – zoals hierboven reeds is aangegeven –
geen sprake, zodat het opnemen van de in die jurisprudentie ontwikkelde criteria,
niet aan de orde is. De momenteel gehanteerde toetsingscriteria dienen immers
ter interpretatie van de begrippen openbare orde en woon- en leefmilieu. Aangezien
in onderhavig wetsvoorstel de uitoefening van bestuursdwang is gekoppeld aan
de overtreding van de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet, zijn deze begrippen
hierop niet van toepassing. Ook in algemene zin is het niet gebruikelijk dat
aan de uitoefening van bestuursdwang nadere criteria worden verbonden. Het
wezen van bestuursdwang is dat handhavend kan worden opgetreden indien een
wettelijk voorschrift is overtreden. Daarbij wijzen we op artikel 125 Gemeentewet
juncto artikel 5:21 Awb. Het toepassingsbereik van deze algemene gemeentelijke
bestuursdwangbevoegdheid is evenmin nader geclausuleerd. Het gemeentebestuur
is vrij om rondom de uitoefening van de bestuursdwangbevoegdheid (handhavings)beleid
te ontwikkelen. Vanwege de gewijzigde opzet van het handhavingsinstrumentarium –
zoals aangegeven gericht op het bestuurlijk optreden tegen het handelen in
strijd met de Opiumwet – zijn met het onderhavige handhavingsinstrument
de bewijsrechtelijke problemen rondom de interpretatie van niet vastomlijnde
begrippen als «overlast», «verstoring van de openbare orde»
en «bescherming van het woon- en leefmilieu», niet meer aan de
orde.De leden van de fractie van de PvdA vroegen nogmaals of niet reeds door
de toepassing van bepalingen inzake samenloop voldoende wordt tegemoet
gekomen aan de behoefte om beroepsmatige illegale teelt van hennep hoger te
straffen.Kern van ons antwoord over de ratio van de introductie van een gekwalificeerd
delict is, dat illegale teelt een zodanige omvang en vlucht heeft genomen
dat, zoals in het gemeen overleg over de Drugnota werd vastgesteld, dit geen
onderdeel kan vormen van een verantwoord drugbeleid. De grootste steen des
aanstoots vormt bedrijfsmatige teelt. De bestaande strafmaat is een uitdrukking
van de in 1975 heersende opvattingen, die mede werden ingegeven door de omstandigheid
dat er van teelt in Nederland nauwelijks sprake was. De toegenomen teelt en
de bijbehorende mate van afkeuring komen in de voorgestelde vorm van strafbaarstelling
en de differentiatie in strafmaat tot uitdrukking.Wij begrijpen dat deze leden de mogelijkheid om via de samenloopbepalingen
tot een strafverhoging in concreto te komen, signaleren naar aanleiding van
eerdere opmerkingen van de regering dat thans niet valt na te gaan hoeveel
personen veroordeeld zijn voor teelt, omdat er vaker sprake was van samenloop
met andere delicten. Uit hun opmerking menen wij tevens te mogen afleiden
dat ook zij voorstander zijn van hogere straffen voor bedrijfsmatige teelt.
De consequentie van hun redenering zou zijn dat het gewijzigde inzicht niet
in de wetgeving tot uitdrukking zou komen en voorts dat in gevallen van grootschalige
teelt men alleen tot een acceptabele straf kan komen, indien telastegelegd
en bewezen kan worden dat er sprake is van samenloop met andere strafbare
feiten. Wij zien niet goed in, waarom bij dit type strafbare gedragingen afgeweken
zou moeten worden van de in onze wetgeving gebruikelijke structuur van een
heldere en precieze strafbaarstelling en een adequate strafbedreiging per
strafbaar feit.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen om met praktijkvoorbeelden
aan te tonen dat het huidige handhavingsinstrumentarium ontoereikend is.Voor wat betreft wetsvoorstel 25 325 kan in aanvulling op het hierboven
gegeven antwoord op een vraag van de leden van de fractie van de PvdA worden
opgemerkt dat binnen de bestaande wetgeving de bestrijding van illegale hennepteelt
wordt bemoeilijkt door de in artikel 4 van het Besluit van 18 oktober 1976
ter uitvoering van artikel 3A, eerste lid, van de Opiumwet (Stb. 509, laatstelijk
gewijzigd bij Besluit van 24 januari 1994, Stb. 309) opgenomen landbouwkundige
uitzondering. Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag van de vaste
commissies uit de Tweede Kamer werd opgemerkt, leidt deze ertoe dat verweren
met een beroep op die landbouwkundige uitzondering worden gevoerd, welke door
het openbaar ministerie dienen te worden weerlegd. De wijziging van deze bepaling,
waardoor binnenteelt van hennep niet langer onder de uitzondering valt, en
die inmiddels is voorgelegd aan de Raad van State, vormt het sluitstuk van
het verbeteren van het wettelijk instrumentarium.Zoals uit de bovenstaande beantwoording van vragen van de fractie van
de PvdA mag zijn gebleken, kan deze vraag met betrekking tot wetsvoorstel
25 325 niet eenduidig worden beantwoord. Met de geschetste ontwikkeling
in de jurisprudentie is het toepassingsbereik van het huidige instrumentarium
opgeschoven in de richting van het beoogde effect van dit wetsvoorstel. Desondanks
worden met de inwerkingtreding van onderhavig wetsvoorstel diverse verbeteringen
aangebracht. Zoals reeds aangegeven worden de bewijsrechtelijke problemen
rondom de interpretatie van niet vastomlijnde begrippen als «overlast»,
«verstoring van de openbare orde» en «bescherming van het
woon- en leefmilieu» opgelost.Een nieuwe toepassingsmogelijkheid die dit wetsvoorstel biedt is dat ook
handhavend kan worden opgetreden tegen house-parties, andere grootschalige
(dans)feesten en andere gelegenheden, voor zover deze niet onder
een gemeentelijke vergunningsplicht vallen, zoals winkels, beurzen, tentoonstellingen
en galeries.Wij hopen dat hiermee alle gestelde vragen genoegzaam zijn beantwoord.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Minister van Justitie,A. H. KorthalsDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Peper 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-25324-57c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl