Toekomst AWBZ; Brief staatssecretaris met de eindevaluatie van het groot project modernisering AWBZ
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30597, nr. 37

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30597 nr. 37

10-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Doelstellingen en activiteiten van het groot project
modernisering AWBZDoelstellingen van het groot project modernisering AWBZInformatie over verrichte activiteiten3. Persoonsgebonden bekostigingVereenvoudiging regelgeving en uitvoeringsstructuurGebruik van pgb4. De vrije toetreding van nieuwe aanbieders5. De ontwikkeling van Regionale IndicatieorganenAd 1. Het zorgindicatiebesluit aan te passen conform
het gestelde in de aangenomen motie-Dankers c.s. en dus de RIO’s te
verplichten de indicatie voor enkelvoudige, kortdurende zorg over te laten
aan huisartsen of ziekenhuizen.2. De toepassing van het zogenaamde BIO-protocol
wettelijk voor te schrijven.3. Te onderzoeken of het neerleggen van het toezicht
op het gebruik van het BIO-protocol, de opleiding en training van indicatiestellers
en certificering bij de Inspectie voor gezondheidszorg en het verantwoordelijk
maken van het College Toezicht Uitvoeringsorganisaties voor het toezicht op
de door de RIO’s verstrekte informatie over de gestelde indicaties en
de interne bedrijfsvoering bijdraagt aan de totstandkoming van een onafhankelijke,
objectieve en integrale indicatiestelling en de Kamer hierover uiterlijk 1 juni
2001 te rapporteren.6. De (tijdelijke) plaats en positie van zorgkantoren7. Scheiden van wonen en zorg8. AWBZ brede zorgregistratie9. Zorgzwaartebekostiging10. Informatie over de projectorganisatieDe kosten van het groot projectDe projectplanning en projectramingBeheersing van risico’s en de (financiële)
gevolgen van de risico’s tijdens het projectWijze van functioneren van projectorganisatie11. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30597, nr. 37 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30597, nr. 37 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30597, nr. 37 b3Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30597Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 597Toekomst AWBZnr. 37BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 november 2008Tijdens de procedurevergadering van uw commissie van 25 juni jl.
hebt u gesproken over het groot project modernisering AWBZ (Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten) en over uw voornemen om de status van «groot project»
op te heffen. In uw brief van 27 juni jl. (08-VWS-B-042) verzoekt u mij
om een eindevaluatie van het groot project modernisering AWBZ. Aan dat verzoek
voldoe ik graag en ik houd de volgende indeling aan:1. inleiding2. doelstellingen en activiteiten van het groot project modernisering
AWBZ3. persoonsgebonden bekostiging4. de vrije toetreding van nieuwe aanbieders5. de ontwikkeling van de Regionale Indicatieorganen6. de (tijdelijke) plaats en positie van zorgkantoren7. scheiden van wonen en zorg8. AWBZ-brede zorgregistratie9. zorgzwaartebekostiging10. informatie over de projectorganisatie11. tot slotIn deze evaluatie geef ik dus met name een terugblik op de afgelopen periode.
Over de (ver)nieuw(d)e ambities ten aanzien van de langdurige zorg heeft het
kabinet u geïnformeerd in het kabinetsstandpunt Zeker
van zorg, nu en straks1.1. InleidingTijdens de looptijd van het project modernisering van de AWBZ is de ontschotting
van de AWBZ gerealiseerd. Daarmee werd de zorg niet meer gericht op een beperkt
aantal «doelgroepen». Er kwamen nieuwe groepen cliënten op
de AWBZ-markt en alle functies kwamen voor iedereen beschikbaar. Een toenemend
aantal mensen deed en doet meer en sneller aanspraak op AWBZ-zorg. De AWBZ
dijde uit, ook met zaken waarbij je je kunt afvragen of die daar
ook daadwerkelijk thuishoren. Daarnaast zijn de aanspraken te ruim geformuleerd
wat ook weer een toenemend beroep op de AWBZ tot gevolg had, en waardoor de
afbakening van de AWBZ diffuser werd. Kortom, er is in de loop der jaren een
AWBZ-zorg ontstaan die niet langer onbetwistbaar en geloofwaardig is, èn
een AWBZ waarvan de houdbaarheid onder druk kwam te staan. En dat terwijl
de AWBZ-zorg juist voor de meest kwetsbare mensen in de samenleving van groot
belang is.Om de AWBZ voor de meest kwestbaren te behouden, dient de AWBZ feitelijk
weer teruggebracht te worden waarvoor deze aanvankelijk bedoeld was: langdurige,
onverzekerbare zorg. Het door de jaren heen gegroeide onbedoeld gebruik moet
daaruit gehaald worden. Deze ombuiging wil ik stapsgewijs en zeker niet overhaast
uitvoeren. Dit vraagt allereerst om maatregelen die de toegang tot de AWBZ
betreffen, zoals een goede definiëring en scherpe afbakening van de AWBZ
en het opnieuw onder de loep nemen van de aanspraken, en waar nodig deze aan
te passen of te schrappen. Een niet eenvoudige operatie die ook nog met de
grootste zorgvuldigheid moet worden uitgevoerd, waarbij steeds bezien wordt
wat de consequenties zijn voor verschillende groepen cliënten. Met de
cliëntenorganisaties en de zorgaanbieders blijf ik hierover in gesprek,
zodat ik uit eerste hand de gevolgen van de maatregelen kan volgen en waar
nodig kan bijsturen.Terugkijkend op de afgelopen jaren, is er ten aanzien van de modernisering
van de AWBZ wel veel ontwikkeld, in gang gezet en gerealiseerd. Om een enkele
voorbeelden te noemen:• de totstandkoming van een AWBZ-brede pgb-regeling, het vereenvoudigen
van de uitvoering, het beperken van de administratieve lasten voor pgb-houders,
en er is een pilot opgezet om te experimenteren met een (individueel) participatiebudget.• het wegnemen van drempels waardoor de toetreding van nieuwe zorgaanbieders,
of waardoor huidige aanbieders hun zorgaanbod kunnen vergroten, vergemakkelijkt
is.• de realisering van de onafhankelijke en objectieve indicatiestelling,
als basis van en toegangspoort tot de AWBZ, de inzet om de systematiek van
de indicatiestelling te vereenvoudigen en dichter bij de cliënt te brengen.• en de invoering van de zorgzwaartebekostiging, waarmee de financiering
gebaseerd is op zorgbehoefte van cliënt en waarmee tegelijkertijd een
fundament wordt gelegd voor de verdere ontwikkeling van cliëntgebonden
financiering (naast het pgb).Ik heb u over de voortgang van allerlei onderwerpen die de langdurige
zorg betreffen geïnformeerd in diverse brieven en notities; niet alleen
in het kader van de modernisering AWBZ, maar ook in het kader van het kwaliteitsbeleid
zorginstellingen, beperking administratieve lasten en de wet cliëntenrechten,
etc. Al deze verschillende trajecten vormen te samen een goede en stevige
basis om de voornemens ten aanzien van de toekomst van de AWBZ, waarover u
in juni bent geïnformeerd met het kabinetsstandpunt «Zeker van zorg, nu en straks», te kunnen realiseren.2. Doelstellingen en activiteiten van het groot project
modernisering AWBZDoelstellingen van het groot project modernisering AWBZDe hoofd- en subsdoelstellingen van het groot project zijn tijdens de
looptijd van het groot project niet gewijzigd. De hoofddoelstelling is in
de projectbeschrijving (2001) omschreven als: «de ombouw van de AWBZ van een in essentie aanbodgestuurd systeem naar een in essentie vraaggestuurd
systeem». Er zijn drie subdoelstellingen geformuleerd:1) de klant moet meer centraal worden gesteld in het nieuwe systeem,2) er moet een meer onafhankelijke, objectieve en integrale indicatiestelling
komen voor alle AWBZ-sectoren, en3) er moet een betere afstemming tussen zorgaanbod en zorgvraag komen.Als nevendoelstelling is een meer doelmatige besteding van de beschikbare
AWBZ-middelen gesteld.Medio 2008 kan gesteld worden dat het AWBZ-systeem in essentie de omslag
van aanbod- naar vraaggestuurd heeft gemaakt. De wensen van cliënten
zijn meer dan voorheen uitgangspunt, waardoor ook vraag en aanbod van zorg
beter op elkaar worden afgestemd. Door het persoonsgebonden budget (pgb) is
de aanbiedersmarkt dynamischer geworden, hetgeen een positieve uitwerking
heeft op de keuzemogelijkheden van de cliënt. Ook de ontwikkelingen rond
scheiden van wonen en zorg en de invoering van het volledig pakket thuis vergroten
de keuzemogelijkheden van de cliënt. Met het afschaffen van de contracteerverplichting
voor extramurale AWBZ-zorg (2004) hebben de zorgkantoren meer mogelijkheden
gekregen om zorg in te kopen op basis van de zorgvraag. Zorgaanbieders worden
gestimuleerd om niet meer vanuit aanboddenken de zorg te leveren, maar juist
de vraag van de cliënt te laten prefereren. De totstandkoming van de
intramurale zorgzwaartebekostiging en de toepassing van zorgzwaartepakketten,
waardoor de zorg bekostigd wordt op basis van de zorgzwaarte van de cliënt,
hebben hierop ook een positieve invloed. De doelmatige besteding van AWBZ-gelden
blijft hierbij van groot belang. Door de zorgplicht expliciet bij het zorgkantoor,
en onder strikte voorwaarden mogelijk op termijn bij de zorgverzekeraar te
leggen, wordt het verzekeringskarakter van de AWBZ hersteld. De beschikbare
middelen dienen hiertoe te worden ingezet. Dit vraagt om sturing op de toegang
van de AWBZ: een onafhankelijke en objectieve indicatiestelling. Met de omvorming
van de Regionale Indicatieorganen (RIO’s) naar het Centraal Indicatieorgaan
Zorg (CIZ) en het vaststellen van beleidsregels is hieraan voldaan.Informatie over verrichte activiteitenBij de start van het groot project is een viertal deeltrajecten vastgesteld:
1) persoonsgebonden bekostiging; 2) versterken uitvoeringsstructuur; 3) juridische
randvoorwaarden en 4) regionale koplopers, modeltrajecten en communicatie.
Per deeltraject zijn activiteiten benoemd. Over de tussenstand per activiteit
heb ik u regelmatig geïnformeerd door middel van overzichten, gevoegd
bij de tiende en bij de twaalfde voortgangsrapportage van het groot project
modernisering AWBZ.Als bijlage bij deze eindevaluatie treft u het overzicht, met de eindstand
van zaken.1 Daaruit blijkt dat medio 2008 alle
activiteiten zijn afgehandeld met uitzondering van:• 1.10: wettelijke verankering pgb in de vorm van aanspraken (en
stopzetten aparte pgb-regeling). De motie-Van Miltenburg2 ondersteunt deze omzetting. Hiernaar zal nader onderzoek worden gedaan,
waarbij eveneens de budgettaire beheersbaarheid van de AWBZ in de overweging
wordt betrokken.• 2.C.5: uitvoeringsorganisatie AWBZ. In het najaar van 2008 zal
de tijdelijke verlenging (tot en met 2011) van de concessies zorgkantoren
gerealiseerd zijn. Dit kabinet zal deze periode gebruiken om besluitvorming
over de definitieve uitvoeringsorganisatie AWBZ voor te bereiden.• 3.8: eigendomsbeleid vastgoed. De komende jaren zal worden toegewerkt dat instellingen volledig risicodragend zijn voor het vastgoedbeleid.
Instellingen zijn dan eigenaar van de grond en gebouwen. Zoals gemeld in «Zeker van zorg, nu en straks», zal het bouwregime
met ingang van 1 januari 2009 worden afgeschaft en zal in 2011 de introductie
van integrale zorgpakketten plaatsvinden.• 3.10: invoering zorgzwaartebekostiging. Met ingang van 1 januari
2009 zal de zorgzwaartebekostiging voor de intramurale zorg definitief worden
ingevoerd; vanaf die datum merken zorgaanbieders ook de financiële gevolgen
van deze financieringswijze. Inmiddels zijn ook de eerste stappen gezet om
te komen tot zorgzwaartebekostiging voor extramurale zorg.• 3.12: afschaffen contracteerplicht intramurale zorg. Met de tijdelijke
verlenging van de concessies zorgkantoren, ligt het voor de hand dat ook de
contracteerplicht vooralsnog in stand blijft. In ieder geval totdat de integrale
zorgzwaartebekostiging in 2011 is geïntroduceerd.Uiteraard zal ik u over de voortgang en uitkomsten van deze trajecten
blijven informeren.3. Persoonsgebonden bekostigingIn het kader van het groot project modernisering AWBZ is er voor gekozen
om het persoonsgebonden budget (pgb) klantvriendelijker te maken, de uitvoeringsstructuur
pgb te vereenvoudigen waarbij tevens de administratieve lasten moesten worden
teruggedrongen1.Vereenvoudiging regelgeving en uitvoeringsstructuurEen van de eerste maatregelen was om de vier verschillende pgb-regelingen
te vervangen door één AWBZ-brede pgb-regeling met een minder
complexe uitvoering. De verplichte centrale administratie bij de Sociale Verzekeringsbank
(SVB) verviel. Budgethouders krijgen het pgb rechtstreeks op hun eigen bankrekening
overgemaakt, waarmee zij vervolgens hun zorgverleners zelf kunnen betalen.
Deze pgb-regeling-nieuwe-stijl werd op 1 april 2003 van kracht en bestreek
de AWBZ-brede functies huishoudelijke verzorging, persoonlijke verzorging,
verpleging, ondersteunende begeleiding en activerende begeleiding, tijdelijk
verblijf (logeeropvang) en vervoer (met medische indicatie in combinatie met
ondersteunende en/of activerende begeleiding in dagdelen). Hiermee is een
sterk vereenvoudigd pgb-systeem ontstaan.Deze regeling gold vanaf 1 april 2003 voor nieuwe cliënten.
Voor de cliënten die reeds gebruik maakten van een van de oude regelingen
is besloten om hen aan het einde van de indicatieduur over te laten stappen
op het pgb-nieuwe-stijl. De oude regelingen werden op 31 december 2005
in hun geheel beëindigd. De overgang naar het pgb-nieuwe-stijl is soepel
verlopen. Ter vermijding van overgangsproblemen hebben budgethouders oude-stijl
die in de nieuwe regeling instroomden, voor drie maanden een budgetgarantie
ter hoogte van het oorspronkelijke bedrag gekregen. Er waren wel wat aanloopproblemen,
die voornamelijk automatiseringsproblemen bij diverse zorgkantoren en de verwerking
van indicatiebesluiten betroffen. De pgb-houders hebben hier weinig last van
ondervonden.Ter ondersteuning van de pgb-houders is het SVB Servicecentrum pgb (1 april
2003) opgezet. Voor budgethouders die volledig werkgever (als een zorgverlener
op meer dan drie dagen per week voor de budgethouder werkt) zijn of met hun
zorgverlener(s) een opting-in overeenkomst (zorgverlener werkt op drie dagen
of minder dan drie dagen per week voor de budgethouder en heeft met de budgethouder
afgesproken dat hij voor de inhouding en afdracht van loonheffing zorgt) hebben
afgesloten, verzorgt het Servicecentrum desgewenst de salarisadministratie.
Daarnaast zorgt de SVB voor alle budgethouders voor loondoorbetaling
bij ziekte en ziekteverzuimbegeleiding, het telefonisch beantwoorden van vragen
op het terrein van arbeidsrecht, het onderhouden en toezenden van model-zorgovereenkomsten
en het uitvoeren van een WA-verzekering en een verzekering voor rechtsbijstand.
Een toenemend aantal budgethouders maakt gebruik van de gratis diensten van
het Servicecentrum.De laatste jaren zijn bemiddelingsbureaus van start gegaan om vooral nieuwe
pgb-houders de weg te wijzen. Op zich een positieve trend, maar dit heeft
ook vragen opgeroepen over de werkzaamheden die deze bureaus verrichten, de
kwaliteit van dienstverlening en/of de vergoedingen die deze bureaus in rekening
brengen bij de budgethouders. Per Saldo heeft een checklist opgesteld voor
budgethouders om te weten te komen of een pgb advies- of bemiddelingsbureau
de budgethouder kan ondersteunen op de manier zoals hij dat wil en de kwaliteit
levert die van een bureau verwacht mag worden. Naar de activiteiten en kwaliteit
van pgb-bemiddelingsbureaus loopt momenteel een aanvullend onderzoek.Op verschillende fronten is aandacht besteed aan het terugdringen van
de administratieve lasten. Met de afschaffing van de 10%-overheveling
van pgb-budget van jaar op jaar (1 januari 2008) is niet alleen de budgettaire
beheersbaarheid verbeterd maar is er bovenal een administratieve verlichting
gekomen bij de uitvoerders van de pgb-regeling en ook bij de budgethouders
die het ontvangen van aangepaste beschikkingen als een administratieve last
beleven. Om de administratieve lasten bij budgethouders te verminderen hoeven
pgb-houders met een budget tussen de € 2 500,– en de € 5 000,–
nog maar één keer per jaar (in plaats van twee keer per jaar)
verantwoording over de besteding van hun budget af te leggen. Voor pgb-houders
met een budget boven de € 5 000,– is dit teruggebracht
naar twee keer per jaar (voorheen vier keer per jaar). Daarnaast wordt er
verder gewerkt aan digitalisering van processen, zodat budgethouders hun verantwoording
ook digitaal kunnen indienen.Een redelijk nieuw aspect in de vereenvoudiging is de ontwikkeling van
het zogenaamde (individuele) participatiebudget. Samen met het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is in februari 2007 een pilot gestart,
waarbij de voorzieningen vanuit het pgb-AWBZ en de WIA (wet Werk en Inkomen
naar Arbeidsvermogen) in één budget zijn gebundeld. Verder wordt
onderzocht of er een pilot met een leerlinggebonden financiering cluster 2
en 3 komt. Het doel van de pilots is te onderzoeken of er verbetering optreedt
in keuzemogelijkheden en kwaliteit van leven, vermindering in administratieve
lasten en of de arbeidsparticipatie door een dergelijk budget wordt bevorderd.
Ook wordt gekeken wat de invoering van het participatiebudget betekent voor
de uitvoering en de betaalbaarheid ervan.Gebruik van pgbOm de kosten van de zorg te beheersen is voor het pgb-nieuwe-stijl met
ingang van 1 januari 2005 een subsidieplafond ingesteld. Sinds de invoering
van het persoonsgebonden budget is het aantal gebruikers van een pgb gestaag
toegenomen (de laatste periode met name jeugd met psychiatrische problematiek),
zonder dat de aanspraak op zorg in natura navenant afnam. Door het groeiend
aantal pgb-houders is de afgelopen jaren het subsidieplafond jaarlijks overschreden.
Om toch aan de vraag te kunnen voldoen, hebben zorgkantoren – vanwege
de jaarlijkse onderuitputting op pgb-budgetten – aanvankelijk toestemming
gekregen om tot 110 van het subsidieplafond budgetten toe te kennen. Later
is het subsidieplafond diverse malen verhoogd.De hierboven genoemde overschrijdingen tonen aan dat voor cliënten
het pgb een goed alternatief is voor zorg in natura, waarbij de vragen gerechtvaardigd zijn of het subsidieplafond niet kan worden opgehoogd of zelfs
kan worden opgeheven, en of er gekeken moet worden naar het vastleggen van
pgb als AWBZ-aanspraak. De door de Tweede Kamer aangenomen motie-Van Miltenburg1 ondersteunt deze gedachte. De komende tijd zal worden
onderzocht of en hoe deze wettelijke verankering te realiseren is en welke
consequenties dat heeft, zowel voor de uitvoeringsstructuur als voor individuele
pgb-houders.Zowel bij het ophogen en opheffen van het subsidieplafond als bij het
omvormen van de pgb-subsidieregeling in een AWBZ-aanspraak blijft het financiële
kader van de AWBZ leidend.Cliënten die een pgb voor huishoudelijke verzorging hadden, maken
vanaf de invoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) op 1 januari
2007 geen aanspraak meer op huishoudelijke verzorging uit de AWBZ. Als overgangsmaatregel
hield de budgethouder in 2007 nog recht op een pgb voor huishoudelijke verzorging
op grond van de regels van het pgb-AWBZ tot het einde van de duur van het
indicatiebesluit. Voor cliënten die zowel gebruik maken van de Wmo als
van de AWBZ prevaleert de eigen bijdrage Wmo boven de eigen bijdrage pgb-AWBZ.
De eigen bijdrage voor de Wmo wordt dus op de eigen bijdrage pgb-AWBZ in mindering
gebracht.Er zijn diverse pgb-evaluaties (door HHM2
en ITS 3 ) uitgevoerd. In deze evaluaties
is ook gevraagd naar de ervaringen van cliënten. De eerste evaluatie
vond na anderhalf jaar pgb-nieuwe-stijl plaats. Uit de evaluatie 2005–2006
blijkt dat cliënten tevreden zijn over de mogelijkheden die het pgb hen
biedt. Deze evaluaties4 zijn ook aan uw Kamer
gezonden.Geconcludeerd mag worden dat het persoonsgebonden budget een zorgvernieuwing
(innovatie) is die al lange tijd stand houdt en voor cliënten, die in
staat zijn om aan de verplichtingen te voldoen die het pgb met zich meebrengt,
een prima alternatief is voor zorg in natura.4. De vrije toetreding van nieuwe aanbiedersTijdens de looptijd van het groot project modernisering AWBZ zijn diverse
maatregelen genomen om mogelijke drempels waar potentiële zorgaanbieders
tegenaan lopen te slechten en om het aantal zorgaanbieders te laten groeien.Zo is in 2001 het toelatingsregime thuiszorg gewijzigd en de tijdelijke
regeling «spreiding en behoefte thuiszorginstellingen» is ingetrokken;
hiermee is de minimale norm van twee uur thuiszorg per jaar per gewogen thuiswonende
voor de toelating komen te vervallen. Het expireren van die regeling heeft
er destijds toe geleid dat 49 thuiszorginstellingen een toelating hebben gevraagd.Met ingang van 1 april 2003 zijn de toelatingen op grond van de AWBZ
gebaseerd op functies in plaats van instellingen5.
Deze omzetting heeft bestaande zorgaanbieders gelegenheid gegeven om hun aanbodpakket
uit te breiden en zich te richten op andere AWBZ-sectoren. Ook hebben nieuwe
aanbieders met een gedifferentieerd pakket de AWBZ-markt betreden.Sinds april 2003 is er de eerste jaren een toenemend aantal aanbieders,
dat een verzoek tot toelating heeft ingediend, uit de thuiszorg, maatschappelijke
opvang en dienstverlening. Een kleiner aantal toelatingen betreft de vrouwenhulpverlening,
opvang van dak- en thuislozen en zorgboerderijen. De laatste tijd is er voornamelijk
een groei vanuit de jeugdzorg.Opvallend is dat veel toegelaten instellingen, die in een andere regio
dan waar hun hoofdlocatie is gevestigd, zorg willen bieden, een nieuwe toelating
vragen. Ook zijn er aanzienlijk veel aanvragen van verzorgingshuizen die extra functies willen aanvragen, bijvoorbeeld om verpleeghuiszorg
te mogen aanbieden.De aanvragen die bouw betreffen zijn de laatste jaren grotendeels afkomstig
van al eerder toegelaten instellingen. Een klein percentage (circa 2%)
betreft nieuwe instellingen, veelal kleine specialistische instellingen zoals
kinderdagcentra.De nieuwe instellingen zorgen ervoor dat er meer productie is en meer
keuzemogelijkheden zijn voor de cliënt. Wellicht biedt het afschaffen
van het bouwregime (per 1 januari 2009) de mogelijkheid aanvragen van
instellingen sneller te accorderen. Wel moet er rekening mee worden gehouden
dat, ook zonder het bouwregime, de (ver)bouw van zorginstellingen, en ook
het realiseren van locaties in de wijk, tijd kosten. In ieder geval vervalt
er met het afschaffen van het bouwregime wel een stukje administratieve last.5. De ontwikkeling van Regionale IndicatieorganenHet verzoek aan VWS is expliciet in te gaan op de ontwikkeling van de
Regionale Indicatieorganen (RIO’s) en daarbij de motie-Van Vliet als
uitgangspunt te hanteren. In de motie-Van Vliet c.s.1 verzoekt de Tweede Kamer de regering de volgende ontwikkeling van
de RIO’s in gang te zetten:1. het zorgindicatiebesluit aan te passen conform het gestelde in de aangenomen
motie-Dankers c.s. en dus de RIO’s te verplichten de indicatie voor
enkelvoudige, kortdurende zorg over te laten aan huisartsen of ziekenhuizen.2. de toepassing van het zogenaamde BIO-protocol2 wettelijk voor te schrijven.3. te onderzoeken of het neerleggen van het toezicht op het gebruik van
het BIO-protocol, de opleiding en training van indicatiestellers en certificering
bij de Inspectie voor gezondheidszorg en het verantwoordelijk maken van het
College Toezicht Uitvoeringsorganisaties voor het toezicht op de door de RIO’s
verstrekte informatie over de gestelde indicaties en de interne bedrijfsvoering
bijdraagt aan de totstandkoming van een onafhankelijke, objectieve en integrale
indicatiestelling en de Kamer hierover uiterlijk 1 juni 2001 te rapporteren.Ad 1. Het zorgindicatiebesluit aan te passen conform
het gestelde in de aangenomen motie-Dankers c.s. en dus de RIO’s te
verplichten de indicatie voor enkelvoudige, kortdurende zorg over te laten
aan huisartsen of ziekenhuizen.In antwoord op de motie is bij brief van 17 juli 20013 gesteld dat dit punt van de motie verwijst naar een reëel probleem,
dat van doen heeft met klantgerichtheid en de soms te trage manier van afhandelen
van indicaties voor kortdurende zorg, maar dat het achterliggende doel van
de motie – een snelle en klantvriendelijke indicatiestelling –
op een andere manier beter bereikt kan worden dan de RIO’s te verplichten
de indicatie voor enkelvoudige, kortdurende zorg over te laten aan huisartsen
of ziekenhuizen.Gegeven dit antwoord op de motie-Van Vliet heeft de Landelijke Vereniging
van Indicatie Organen (LVIO) in december 2001 een richtlijn naar de RIO’s
gezonden op basis waarvan de RIO’s elke aanvraag voor zorg, ook als
het om enkelvoudige zorg gaat, snel en zorgvuldig kunnen indiceren. In aansluiting
hierop wordt in een tweede motie-Van Vliet gevraagd vóór 15 april
2002 een quick scan uit te voeren naar de implementatie van deze LVIO-richtlijn.
De resultaten van de quick scan zijn positief en zijn in april 2002 naar de
Tweede Kamer4 gestuurd. In het najaar van 2002
werden de resultaten van de richtlijn geëvalueerd en blijkt
dat wanneer RIO’s de richtlijn toepassen, dit leidt tot de beoogde situatie,
i.e. een snelle en zorgvuldige afhandeling van aanvragen voor enkelvoudige
en kortdurende zorg.Snelle en zorgvuldige afhandeling van eenvoudig te verwerken indicatieaanvragen
blijft van groot belang, voor cliënt en zorgaanbieder. Daarom worden
in 2003 modeltrajecten gestart waarin wordt onderzocht wat de mogelijkheden
zijn om bepaalde zorgvragen te standaardiseren, dat wil zeggen hiervoor snel
(per direct) indicaties te verstrekken dan wel afspraken hierover te maken
met zorgverleners. Met name wordt gedacht aan cliënten die na een operatie
zijn ontslagen uit het ziekenhuis en cliënten met duidelijk omschreven
enkelvoudige zorgvragen.De zesde voortgangsrapportage aan de Tweede Kamer1 meldt vervolgens dat een aantal gestandaardiseerde indicaties op het
terrein van V&V is beschreven waarover nader overleg met zorgaanbieders
en indicatiestellers plaatsvindt. Deze standaardisering laat onverlet de eindverantwoordelijkheid
van de indicatieorganen voor de indicatiebesluiten en de mogelijkheid van
cliënten om bezwaar en beroep aan te tekenen.In de loop van 2004 neemt het CIZ dit traject over. De inzet blijft om
met een verhoudingsgewijs gering budget voor de indicatiestelling en een minimum
aan bureaucratie en administratieve lasten voor derden een onafhankelijke
en uniforme claimbeoordeling te realiseren van aanspraken op AWBZ-zorg.Het CIZ heeft een plan van aanpak opgesteld om te komen tot mandaatafspraken
met zorgaanbieders. In de eerste helft van 2005 is het CIZ gestart met het
landelijk invoeren van 19 standaard indicatieprotocollen (SIP). Daarbij heeft
het CIZ een toetsingsprocedure ontwikkeld om steekproefsgewijs vast te kunnen
stellen of het SIP correct is toegepast. Ook zijn met ruim 800 zorgaanbieders
en zorgaanmelders (ziekenhuis, lokaal loket) overeenkomsten gesloten die toegang
geven tot de webapplicaties van deze SIP’s.In de eerste helft 2006 heeft het CIZ 21 SIP’s ontwikkeld en met
ruim 1100 aanbieders mandaatafspraken gemaakt. Deze protocollen stellen aanbieders
en ziekenhuizen in staat een indicatieadvies op te stellen. De aanbieder kan
de cliënt vervolgens onmiddellijk in zorg nemen. Het CIZ stelt het uiteindelijke
indicatiebesluit vast. Hoewel partijen in het convenant er nog van uit gingen
dat ten minste 30–50% van alle indicaties via een mandaat tot
stand kan komen wordt medio 2006 duidelijk, ook al zouden alle aanvragen die
daarvoor in aanmerking komen door aanbieders via een SIP worden ingediend,
dat hoogstens circa 20% van de aanvragen via taakmandaat kunnen worden
afgehandeld. Van die 20% is medio 2006 circa 12% bereikt.Omdat het streefcijfer dat ultimo 2007 minimaal 30% op basis van
taakmandaat kan worden geïndiceerd met de huidige SIP’s niet haalbaar
lijkt, onderzoekt het CIZ in 2006 of er meer mogelijkheden zijn om de (vormen
van) taakmandatering uit te breiden. Ook beziet het CIZ of door middel van
andere instrumenten niet al sneller en efficiënter wordt geïndiceerd.In dat verband is de door Van der Veen cs. ingediende motie2 van belang, waarin de regering wordt verzocht om onderzoek te laten
uitvoeren om te komen tot een eenvoudige en eenduidige indicatiestelling voor
de AWBZ.In lijn met deze motie is het beleid van VWS er nu met name op gericht
om overbodige bureaucratie in de indicatiestelling te bestrijden, de dienstverlening
aan individuele cliënten te verbeteren en om het proces van indicatiestelling
eenduidig in te richten en vergaand te vereenvoudigen. De Tweede Kamer is
bij brief van 29 mei 20073, respectievelijk
12 oktober 2007 4 bericht over de initiatieven
die in dit verband zijn genomen. In dit kader zijn met name van belang de
pilots «indicatiestelling door huisartsen», «gedetacheerd
werken in gezondheidscentra», en«flexibilisering van de werkprocessen
bij het CIZ».Over de uitkomsten van deze pilots heb ik u uitvoerig in mijn brief van
7 juli 20081 geïnformeerd, waarnaar
ik u kortheidshalve verwijs. De verdere vereenvoudiging van de indicatiestelling
en de eenduidige inrichting van de indicatiestelling blijft de komende jaren
speerpunt van mijn beleid. Zo wil ik, gezamenlijk met het CIZ, komen tot meer
mogelijkheden om de indicatiestelling op lokaal niveau en dicht bij de cliënt,
bijvoorbeeld in gezondheidscentra of door huisartsen, uit te breiden en een
verdergaande samenwerking met ketenpartners te ontwikkelen. Ook wil ik bezien
of indicatiebesluiten, met een maximale termijn van 5 jaar, door middel van
de ontwikkeling van risico- en cliëntprofielen gekoppeld kunnen worden
aan een cliëntprofiel.2. De toepassing van het zogenaamde BIO-protocol
wettelijk voor te schrijven.In antwoord op dit tweede punt van de motie is bij brief van 17 juli
2001 geantwoord dat een nieuw op functies gericht indicatieprotocol in het
najaar 2001 gereed komt. Het nieuwe indicatieprotocol en de bijbehorende formulierenset
voor de functiegerichte indicatiestelling door de RIO’s is uiteindelijk
eind 2002 gereedgekomen.Het streven de RIO’s middels aanpassing van het Zorgindicatiebesluit
te verplichten het protocol te gebruiken heeft er uiteindelijk toe geleid,
na de start van het CIZ als orgaan dat landelijk de indicatiestelling AWBZ
uitvoert, dat vanaf 2007 het CIZ indiceert conform de beleidsregels indicatiestelling
AWBZ, door VWS vastgesteld op basis van artikel 11 van het Zorgindicatiebesluit.3. Te onderzoeken of het neerleggen van het toezicht
op het gebruik van het BIO-protocol, de opleiding en training van indicatiestellers
en certificering bij de Inspectie voor gezondheidszorg en het verantwoordelijk
maken van het College Toezicht Uitvoeringsorganisaties voor het toezicht op
de door de RIO’s verstrekte informatie over de gestelde indicaties en
de interne bedrijfsvoering bijdraagt aan de totstandkoming van een onafhankelijke,
objectieve en integrale indicatiestelling en de Kamer hierover uiterlijk 1 juni
2001 te rapporteren.In antwoord op dit derde punt van de motie is bij brief van 17 juli
2001 aangegeven dat het toezicht op de RIO’s langs drie lijnen in onderlinge
samenhang gestalte zal krijgen.De eerste lijn betreft de zorginhoudelijke aspecten van de indicatiestelling.
De Inspectie Gezondheidszorg zou daarvoor een toezichtsmodel ontwikkelen dat
geënt was op de voorgenomen functiegerichte indicatiestelling door de
RIO’s per 2003. Vervolgens besloot de minister van VWS in 2004 dat de
Inspectie Gezondheidszorg geen toezichtstaak heeft in de richting van de RIO’s.De tweede lijn betreft het toezicht op het leveren van de juiste informatie
aan onder andere de zorgkantoren. De zorgkantoren zijn in hun regio verantwoordelijk
voor de zorgregistratie en hebben op grond van artikel 56 AWBZ ook de nodige
bevoegdheden om van de RIO’s de juiste informatie te ontvangen.De derde lijn betrof het toezicht van de gemeenten op het functioneren
van de RIO’s. Hiervoor werd voorgesteld te regelen dat bij of krachtens
de AWBZ de indicatieorganen openbaar verantwoording zouden afleggen over hun
functioneren en hun resultaten. Een verplichte verklaring van een accountant
zou bijdragen aan de zekerheid van de informatie in deze verantwoording die
een basis zou vormen voor gemeenten om hun taak waar te maken. Deze voorstellen zijn vervolgens ingehaald door de resultaten van het
interdepartementaal beleidsonderzoek «Verzorgde toegang» en de
voorstellen van het daarop ingestelde College Evaluatie Implementatie Indicatiebeleid,
die in 2005 tot de start van het CIZ leidde.In dit verband is van belang hetgeen is opgenomen in de brief aan de Tweede
Kamer van 7 juli 2008 inzake de voorstellen ter vereenvoudiging van de
indicatiestelling: «De SER heeft in zijn advies over de toekomst van
de AWBZ een belangrijke rol toegekend aan de indicatiestelling en geadviseerd
het CIZ als indicatieorgaan van een stevige wettelijke en publieke verankering
te voorzien. In het verlengde daarvan heb ik u namens het kabinet in mijn
brief van 13 juni 20081 laten weten dit
advies van de SER te onderschrijven. Zoals gezegd, hecht ik aan een indicatiestelling
in de AWBZ die onafhankelijk, integraal en objectief is. Tegelijkertijd wil
ik de indicatiestelling AWBZ eenvoudiger, simpeler en slimmer vormgeven.Het kabinetsstandpunt inzake de juridische positie van het CIZ wordt niet
gedekt door het wetsvoorstel2 zoals dat bij uw
Kamer voorligt en waarvan de behandeling op mijn verzoek is aangehouden3. Daarin wordt beoogd het CIZ als een tijdelijk privaatrechtelijk
ZBO te positioneren. Dit wetsvoorstel zal worden ingetrokken en ik zal bij
de Kamer een nieuw wetsvoorstel indienen waarin het CIZ als indicatieorgaan
een publieke verankering krijgt».6. De (tijdelijke) plaats en positie van zorgkantorenHet vorige kabinet heeft in de brief van 9 juni 20064 aangegeven de taken van de zorgkantoren na 2009 te willen onderbrengen
bij individuele verzekeraars. Achtergrond van deze stap was dat aldus een
directe klantrelatie met de eigen zorgverzekeraar ontstaat en dat de aansluiting
tussen cure en care (ketenzorg) beter mogelijk wordt.In het kabinetsstandpunt over de toekomst van de AWBZ staan de maatregelen
genoemd die erop gericht zijn de huidige aanpak in de AWBZ om te bouwen naar
een wijze van uitvoering, waarbij niet de zorginstelling maar de cliënt
centraal komt te staan. De uitvoerders van de AWBZ hebben een belangrijke
rol bij het uitvoeren van dit ambitieuze programma. Hierom wil ik de aanwijzing
van de zorgkantoren voor de korte termijn voor drie jaar verlengen met daaraan
scherpe, op resultaten gerichte voorwaarden5.
Daarmee geef ik tevens invulling aan de publieke veranderagenda die de SER
voorstelt. Aan de hand van de ervaringen bij de invoering van de maatregelen
wil het kabinet tijdig bezien of aan de voorwaarden is voldaan om een verandering
in de uitvoering door te voeren. Het voornemen is om dit in 2011 te doen.
Bij de voorbereiding en de besluitvorming omtrent deze uitvoeringswijziging
zal het advies van de SER om (delen van) de AWBZ door zorgverzekeraars te
laten uitvoeren vertrekpunt zijn.7. Scheiden van wonen en zorgHet scheiden van wonen en zorg maakt geen onderdeel uit van het groot
project modernisering AWBZ en ook niet van de projectorganisatie. Op verzoek
van de Vaste Commissie is in de voortgangsrapportages groot project modernisering
AWBZ wel altijd gerapporteerd over de diverse activiteiten op het terrein
van scheiden van wonen en zorg. Deze activiteiten kenden vanaf het jaar 2004
als kader het «Actieplan 2004–2007: Investeren
voor de toekomst» van 5 juli 20046.Omdat het scheiden van wonen en zorg geen deel uitmaakte van het project
modernisering AWBZ, maakt het ook geen onderdeel uit van deze eindevaluatie.
Wel bestaat er een driejaarlijkse monitor wonen en zorg in het
kader van het Actieplan, dat is gebaseerd op het zogenaamde WoON-onderzoek.
Bij brief van 12 december 2007 is aan de Tweede Kamer het nieuwe «Actieplan Beter (t)huis in de buurt»1 gestuurd waarbij de monitor als bijlage is bijgevoegd.
Specifiek met betrekking tot de Woonzorgstimuleringsregeling heeft bureau
RIGO in 2007 een evaluatie uitgevoerd.Verder bevat de jaarlijkse verantwoording van de ministeries van Wonen,
Wijken en Integratie (WWI) en Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) informatie
over de voortgang op het terrein van wonen en zorg.Rond het beleid en de voortgang rond het financieel scheiden van wonen
en zorg is de Tweede Kamer laatstelijk in het kabinetsstandpunt «Zeker van zorg, nu en straks» van 13 juni 2008
geïnformeerd. Begin 2009 zal ik u nader informeren over de voortgang
rond het financieel scheiden van wonen en zorg, de uitkomsten van een aantal
onderzoeken en verder te nemen stappen.8. AWBZ brede zorgregistratieOngeveer vijf jaar geleden is een eerste versie van de AWBZ brede zorgregistratie
(AZR) in gebruik genomen. Dat liep parallel aan de invoering van het functiegericht
indiceren door de toenmalige regionale indicatieorganen. In de loop van 2003
en 2004 zijn geleidelijk alle ketenpartners op de AZR aangesloten. Deze eerste
versie van de AZR bevatte nog veel kinderziektes.In de jaren 2005 en 2006 zijn deze kinderziektes overwonnen en werd de
AZR een systematiek ter ondersteuning van de indicatiestelling, zorgtoewijzing,
zorglevering en wachtlijsten. Het berichtenverkeer verliep toen in functies
en klassen.In 2006 en 2007 is een nieuwe, verbeterde, versie van de AZR ontwikkeld,
die tevens geschikt is gemaakt voor het verwerken van zorgzwaartepakketten.
Deze release 2.1 is in juli 2007 in gebruik genomen.De inhoudelijke kwaliteit van de AZR is nog niet optimaal. Met name het
tijdig melden van «in zorg nemen» is een punt van aandacht. Een
deel van de indicaties blijft nog te lang «open» staan, waardoor
het aantal wachtenden hoger wordt voorgesteld dan het in werkelijkheid is.
Dit is een ongewenste situatie. Momenteel overleg ik met zorgkantoren om te
komen tot landelijke afspraken over definiëring en uniform registreren
in de AZR teneinde de betrouwbaarheid van de (problematische) wachtlijst te
verbeteren. Enerzijds door het aanscherpen van de definitie, anderzijds door
het meer uniform registreren in de AZR. Het uiteindelijke doel is om de komende
jaren betrouwbare gegevens over het aantal en de soort cliënten dat wacht
op zorg, als het ware met één druk op de knop, te genereren
uit de AZR.De betrouwbaarheid van de gegevens in de AZR is gestaag toegenomen. Enerzijds
is dit een gevolg van de wettelijke verplichting voor zorgaanbieders om te
voldoen aan de standaarden voor de AZR; ook het gebruiken van de AZR voor
het heffen van de intramurale eigen bijdrage heeft een positief effect gehad.Bijgaande brochure geeft een goede indruk van wat «vijf jaar sleutelen
aan de AZR» (bijlage 2) heeft opgeleverd.2
Er zitten casussen uit de praktijk in, die mijns inziens overtuigend zijn
voor de meerwaarde van de AZR. Met deze brochure wil ik de negatieve beeldvorming
over de AZR doorbreken.Vrijwel alle gebruikers van de AZR pleiten ervoor de toepassingsmogelijkheden
van de AZR te vergroten. Daar ga ik de komende jaren aan werken.In 2008 en 2009 blijft de kwaliteit van de AZR hoog op de agenda staan.
Tevens wordt een verbeterde versie (release 2.2) van de AZR in gebruik genomen op 1 april 2009. Gelijktijdig wordt release 3.0 van de
AZR voorbereid, die geschikt zal zijn om de geleverde zorg te declareren.
Hiermee wordt een koppeling gelegd tussen de AZR en het bekostigen van zorg.
Deze release 3.0 moet tegen het einde van 2009 in gebruik genomen worden.U wordt regelmatig geïnformeerd over de ontwikkelingen op het terrein
van de zorgzwaartefinanciering. In die context rapporteer ik u voortaan over
de AZR.In het kader van de toekomst van de AWBZ wordt nagedacht over de wijze
waarop de AWBZ uitgevoerd gaat worden. De zorgkantoren zullen op termijn verdwijnen.
Dat heeft gevolgen voor de inrichting van de AZR. Samen met het College voor
Zorgverzekeringen (CVZ) wordt onderzocht hoe de AZR toekomstbestendig kan
worden gemaakt. Daarbij worden de ketenpartners en brancheorganisaties intensief
betrokken.9. ZorgzwaartebekostigingBelangrijke doelstellingen in de modernisering AWBZ waren het centraal
stellen van de cliënt en een omslag maken van aanbod- naar vraagsturing.
Een belangrijk onderdeel hiervan is dan ook het niet langer bekostigen van
bedden (het aanbod) maar het bekostigen van de cliënten in zorg (geoperationaliseerde
vraag). Hierin zijn belangrijke stappen gemaakt. In de extramurale zorg maar
zeer zeker ook in de intramurale zorg.In 2003 is de overstap gemaakt naar het functiegericht indiceren. In die
periode is ook gestart met het ontwikkelen van een bekostiging in zorgzwaarte
voor de intramurale zorg. Het oorspronkelijke plan hiertoe heb ik aan u gepresenteerd
op 29 augustus 20031. Voortschrijdend inzicht
en gesprekken met het veld en de Tweede Kamer heeft ons van functies en klassen
gebracht tot het indiceren, leveren en binnenkort ook bekostigen van zorgzwaartepakketten
in de intramurale zorg. Belangrijke momenten waren hierbij de brieven van
23 november 20042 en van 29 september
20053 waarin aangegeven is dat voor de intramurale
zorg gekozen is om te werken met zorgzwaartepakketten en de brief van 2 november
20054 waarin deze omslag verder uitgelijnd is.
De zorgzwaartepakketten erkennen de gedifferentieerde vraag maar houden ook
oog voor de cliëntgroepen in de AWBZ.Na een ontwikkeltraject met meerdere testrondes, uitgevoerd door aanbieders
en indicatiestellers, rapportages aan de Tweede Kamer en ook debat met de
Tweede Kamer, is op 1 juli 2007 gestart met het indiceren in zorgzwaartepakketten.
Cliënten zijn en worden over de pakketten geïnformeerd middels de
cliëntgidsen en een uitgebreide uitleg over het pakket bij hun indicatie.In november 2007 hadden instellingen al hun cliënten ingedeeld in
een zorgzwaartepakket. Hierbij zijn zij ondersteund met een programma dat
ontwikkeld is door het CIZ. Het CIZ heeft vervolgens de opgave getoetst. Vanaf 1 januari
2008 wordt bij de inkoop al gesproken door aanbieders en zorgkantoren over
zorgramingen in zorgzwaartepakketten. In 2008 worden de pakketten nog niet
bekostigd. Zorgvuldigheid staat in het invoeringstraject voorop.Vanaf januari 2009 krijgen zorginstellingen dan ook voor het eerst te
maken met de financiële gevolgen van de invoering van zorgzwaartebekostiging.
Dit zal geleidelijk gaan, om de continuïteit van de instellingen dan
wel de zorgverlening aan cliënten te waarborgen.Op 5 augustus 2008 heb ik in een brief aan de Nederlandse Zorgautoriteit
(NZa) aangegeven hoe de invoering van de zorgzwaartebekostiging stapsgewijs
in de komende jaren zal plaatsvinden. Een afschrift van die brief heb
ik ook aan de Tweede Kamer gestuurd1. Ik zal
u in de toekomst regelmatig over de voortgang informeren, net als dat ik dat
in de afgelopen jaren steeds heb gedaan.De invoering van de zorgzwaartebekostiging geschiedt binnen de geldende
uitvoeringsstructuur van de AWBZ met onder andere een regionaal budget, contracteerplicht
voor de intramurale zorg en met een zorgplicht voor het zorgkantoor.Ook na beëindiging van het groot project modernisering AWBZ zal over
de voortgang van de invoering van de zorgzwaartebekostiging nog regelmatig
overleg met de Tweede Kamer plaatsvinden.10. Informatie over de projectorganisatieDe kosten van het groot projectDe periode waarin het groot project modernisering AWBZ uitvoering heeft
gekregen is in twee fases te onderscheiden.De eerste vier jaren van het groot project (2001 t/m 2004) was er een
aparte projectgroep. In die periode was er ook een aparte projectbegroting
(zie bijlage 3).2 Op de projectbegroting rustten
voornamelijk de uitvoeringskosten van het project. Hieruit zijn onder andere
onderzoeken gefinancierd, voorlichtingsbijeenkomsten georganiseerd, is externe
expertise ingehuurd, en zijn de personeelskosten betaald3. In deze eerste jaren zijn er diverse initiatieven uitgewerkt en ontwikkeld.
Dit was mede mogelijk omdat het project op «afstand» was geplaatst
van het reguliere beleid.In 2003–2004 werd gesignaleerd dat er een fase was aangebroken waarbij
een nauwere aansluiting bij het beleid voor de verdere uitvoering en de implementatie
in of aanpassing van het reguliere beleid noodzakelijk was. Ook de ontschotting
in de AWBZ vroeg om een nadere bezinning op de structuur. Daarom heeft VWS
ervoor gekozen om de werkzaamheden in het kader van het groot project modernisering
AWBZ en het personeel onder te brengen bij beleidsdirecties. Als gevolg hiervan
zijn de kosten verbonden aan de uitvoering van de AWBZ ingebed in de begrotingen
van de VWS beleidsdirecties die zich bezig houden met beleidsontwikkeling
op dat brede terrein.Bijkomende voordelen hiervan waren dat er bij pieken in de werkzaamheden
gebruik kon worden gemaakt van extra menskracht en dat er bij uitputting van
middelen «gemakkelijker» met budgetten kon worden geschoven.De projectplanning en projectramingIn de verschillende voortgangsrapportages is inzicht gegeven in de tijdsplanning
van de activiteiten. Niet alle activiteiten zijn conform de planning uitgevoerd.
De redenen hiervoor waren divers: wijziging van visie tijdens het traject,
oplossen van praktische problemen, veldpartijen klaar maken voor – soms
ingrijpende – wijzigingen, etc. Als voorbeelden kunnen worden genoemd
de ombouw van de functiegerichte bekostiging naar de zorgzwaartebekostiging,
maar ook de aanpassingen van de AZR aan de ontwikkelingen in de keten.De werkzaamheden die in het kader van het groot project werden uitgevoerd,
konden worden gefinancierd uit het beschikbare budget, zowel uit de projectbegrotingen
(2001–2004) als uit de begrotingen van de beleidsdirecties (2005 tot
heden).Beheersing van risico’s en de (financiële)
gevolgen van de risico’s tijdens het projectIn geen enkel project verloopt alles zoals aan het begin van het project
bedacht was. Sterker nog, dit zijn processen die voor een deel werkenderweg moeten worden vormgegeven. Een beperkte groei van het financiële
kader, een groeiende groep zorgvragers, veranderingen in visie, verzoeken
vanuit de politiek, hobbels op de weg, voortschrijdend inzicht zijn ook bij
de modernisering AWBZ voorgekomen. Dat vraagt om adequaat inspringen op de
problemen, wijzigingen en afwijkingen, zodat er geen al te grote nadelige
effecten waren op delen van de modernisering AWBZ of op de voortgang van het
project. Het betreft niet alleen wijzigingen die financiële gevolgen,
maar ook beleidsinhoudelijke consequenties hebben. Ik noem er een paar.Door de grote toename van pgb-gebruikers is in de afgelopen jaren al vroeg
in het jaar het subsidieplafond bereikt. Diverse keren is er meer geld beschikbaar
gesteld waardoor het plafond opgehoogd werd, en is aan zorgkantoren toestemming
gegeven om tot 110 van de totale pgb-middelen aan cliënten toe te kennen.Een ander voorbeeld is de ontwikkeling die de AWBZ-bekostiging heeft doorgemaakt.
Waren er eerst ideeën om te komen tot functiegerichte bekostiging, later
werd deze via de intramurale zorgarrangementen omgebogen tot de zorgzwaartebekostiging.
Een financieringsvorm waarmee de zorgbehoefte van de cliënt uitgangspunt
werd, en die als opstap kan dienen naar meer of verder doorgevoerde vormen
van cliëntgebonden financiering. Hiermee wordt een eerste stap gezet
naar een systeem waarin de cliënt echt centraal komt te staan.De invoering van de zorgzwaartebekostiging stond niet op zich, maar had
ook gevolgen voor bijvoorbeeld de indicatiestelling en de AZR. Ten aanzien
van de indicatiestelling moesten onder andere systemen worden aangepast, evenals
formuleringen op het indicatiebesluit, en cliënten worden geïnformeerd.
Een arbeidsintensief traject dat met de invoering van de indicatiestelling
in termen van zorgzwaartepakketten geslaagd is. Een vergelijkbaar traject
gold ook voor de AZR: in de verschillende releases zijn de wijzigingen in
het AWBZ-(bekostigings)beleid terug te vinden en er trad vertraging op bij
de landelijke invoering. Om hierin een kentering aan te brengen zijn in het
voorjaar alle ketenpartners geïnformeerd over de invoering van release
3 van de AZR, waarin – naast verbeteringen – ook de zorgzwaartepakketten
in het intramurale berichtenverkeer worden opgenomen, evenals het declaratiebericht
voor zowel de intramuraal als extramuraal geleverde zorg.Wijze van functioneren van projectorganisatieDe eerste vier jaren was er een aparte projectorganisatie modernisering
AWBZ, bestaande uit een projectdirecteur en enkele projectmedewerkers die
elk verantwoordelijk waren voor een deeltraject. De projectdirecteur was verantwoordelijk
voor de coördinatie van de verschillende deeltrajecten.Bij de opzet van de projectorganisatie is zowel binnen VWS als met veldpartijen
een vaste overlegstructuur opgezet. Binnen VWS was dit de Stuurgroep AWBZ
waarin alle AWBZ-directies deelnamen. Doel was afstemming tussen de diverse
directies, die zich met deeltrajecten (en activiteiten) van de AWBZ bezighielden.
Voor overleg met de veldpartijen was een klankbordgroep in het leven geroepen.
Voor de planning en control van de invoering van maatregelen was er een platform1 opgericht, en er was een implementatieoverleg met betrokken
veldpartijen2.Onderdeel van de modernisering van de AWBZ is de ontschotting van de AWBZ.
Niet meer de zorg richten op en beperken tot de diverse «doelgroepen»,
maar AWBZ-breed zorgen voor een goede systematiek. Deze tendens in de AWBZ
en het feit dat er een periode aanbrak van een sterkere relatie met het reguliere
beleid was aanleiding om de bestaande projectstructuur te herzien. De modernisering
AWBZ werd ingebed in beleidsdirecties, waarbij directeuren verantwoordelijk
werden voor onderdelen gerelateerd aan de modernisering AWBZ.
En wel AWBZ-breed en niet beperkt tot het eigen beleidsterrein. Deze structuurwijziging
moest ook de continuïteit van het moderniseringsproject waarborgen. Daarom
zijn de projectmedewerkers overgegaan naar de beleidsdirecties waar zij verantwoordelijk
werden voor de dagelijkse uitvoering. De reeds geformeerde overlegcircuits
bleven bestaan; onder andere een regulier overleg met cliëntenorganisaties
over de positie van en gevolgen voor cliënten bij alle ontwikkelingen
rond de modernisering AWBZ.11. Tot slotDe vraag of de status van «groot project» van de modernisering
AWBZ nog gerechtvaardigd is, kan ik alleen maar negatief beantwoorden. Zowel
procesmatig als inhoudelijk is de omslag van aanbod- naar vraagsturing gemaakt
en zijn de subdoelstellingen grotendeels bereikt. Ik ben van mening dat er
in de modernisering AWBZ grote slagen zijn gemaakt en dat veel is gerealiseerd.
Maar daarmee stopt het niet. De behaalde resultaten zullen worden voortgezet
en/of verder worden uitgebreid en de onderwerpen van het groot project modernisering
AWBZ die nog niet zijn afgerond worden in de voornemens over de toekomst van
de AWBZ, zoals verwoord in het kabinetsstandpunt «Zeker
van zorg, nu en straks», opgenomen. Over de ontwikkelingen
betreffende de toekomst van de AWBZ zal ik u schriftelijk blijven informeren
en ik hoop ook geregeld met u in de Kamer van gedachten te kunnen wisselen.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. BussemakerXNoot1Zeker van zorg, nu en straks, kabinetsstandpunt inzake de toekomst van
de AWBZ n.a.v. het SER-advies (18 april 2008), 13 juni 2008, Tweede
Kamer 2007–2008, 30 597, nr. 15.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Tweede Kamer 2007–2008, 26 631, nr. 243.XNoot1Tweede Kamer 2000–2001, 26 631/25 657, nr. 14.XNoot1Tweede Kamer, 2007–2008, 30 597, nr. 22.XNoot2Hoeksma, Homans & Menting.XNoot3Instituut voor Toegepaste Sociale wetenschappen.XNoot4Tweede Kamer 2004–2005, 25 657, nr. 29; Tweede Kamer 2005–2006,
26 631, nr. 153. Tweede Kamer 2007–2008, 26 631, nr.
232.XNoot5Tweede Kamer 2002–2003, 28 657, nrs. 40 en 1 en Tweede Kamer
2003–2004, 26 631, nr. 58.XNoot1Tweede Kamer 2000–2001, 24 036/26 631, nr. 196, gewijzigd
onder nr. 205.XNoot2BIO, breed indicatie overleg.XNoot3Tweede Kamer 2000–2001, 24 036/26 631, nr. 225.XNoot4Niet dossierstuk 2001–2002, vws0200362.XNoot1Tweede Kamer 2003–2004, 26 631, nr. 74.XNoot2Tweede Kamer 2006–2007, 30 800 XVI, nr. 73.XNoot3Tweede Kamer 2006–2007, 30 800 XVI, nr. 145.XNoot4Tweede Kamer 2007–2008, 26 631, nr. 227.XNoot1Tweede Kamer 2007–2008, 26 631, nr. 268.XNoot1Tweede Kamer 2007–2008, 30 597, nr. 15.XNoot2Tweede Kamer 2006–2007, 30 926, nrs. 1 t/m 5.XNoot3Tweede Kamer 2006–2007, 30 926, nr. 6.XNoot4Tweede Kamer 2005–2006, 30 597, nr. 1.XNoot5In mijn brief van 3 oktober 2008 (Tweede Kamer, 2007–2008,
30 597, nr. 31) heb ik u geïnformeerd over de stand van zaken
rond de concessieverlening aan de zorgkantoren.XNoot6Tweede Kamer 2003–2004, 26 631, nr. 99.XNoot1Tweede Kamer 2007–2008, 31 200 XVIII, nr. 48h.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Tweede Kamer 2002–2003, 26 631, nr. 55.XNoot2Tweede Kamer 2004–2005, 26 631, nr. 117.XNoot3Tweede Kamer 2005–2006, 26 631, nr. 147.XNoot4Tweede Kamer 2005–2006, 26 631, nr. 152.XNoot1Tweede Kamer 2007–2008, 26 631, nr. 272.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot3De AWBZ-kosten van bijvoorbeeld instellingen, pgb-regeling, indicatieorganen
en zorgkantoren kwamen ten laste van de begrotingen van de beleidsdirecties.XNoot1Participanten platform planning en control: VWS, ZN (Zorgverzekeraars
Nederland), CVZ, LVIO, LZA (landelijke zorgafhankelijken) en LCIG (Landelijk
Centrum Indicatiestelling voor de Gehandicaptenzorg).XNoot2Participanten implementatieoverleg: ZN, CVZ, ActiZ (toen nog Arcares en
LVT (Landelijke Vereniging voor Thuiszorg)), GGZ-NL (Geestelijke gezondheidszorg),
Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN), Ctg (College Tarieven Gezondheidszorg),
Cbz (College Bouw Zorginstellingen), Somma (Landelijke vereniging van instellingen
voor hulp- en dienstverlening aan mensen met een verstandelijke handicap;
thans: MEE) en NPCF (Nederlandse Patiënten/Consumenten Federatie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30597-37.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl