Goedkeuring Protocol II verbod gebruik mijnen 3 mei 1996 en Protocol IV blindmakende laserwapens 13 oktober 1995; Brief minister over de stand van zaken ten aanzien van de implementatie en het streven naar universaliteit van het Ottawa-Verdrag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-25925, nr. 140

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-01-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25925-(R1614) nr. 140

24-12-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25925Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 925 (R 1614)Goedkeuring van het op 3 mei 1996 te Genève tot stand gekomen
Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van mijnen, valstrikmijnen
en andere mechanismen, zoals gewijzigd op 3 mei 1996 (Protocol II zoals gewijzigd
op 3 mei 1996), en van het op 13 oktober 1995 te Wenen tot stand gekomen Aanvullend
Protocol inzake blindmakende laserwapens (Protocol IV), gehecht aan het Verdrag
inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele
wapens die geacht worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende
werking te hebbennr. 140BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 24 december 1999Middels deze brief informeer ik u over de stand van zaken ten aanzien
van de implementatie en het streven naar universaliteit van het Verdrag inzake
het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht
van anti-personeelmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (het Ottawa-Verdrag).
In deze brief wordt tevens ingegaan op mijn toezegging aan het lid Pitstra
tijdens het debat over de goedkeuring van het Geamendeerde Protocol II van
het Conventionele Wapensverdrag d.d. 2 februari jl., om te bekijken in hoeverre
de druk op Turkije kan worden opgevoerd om het Ottawa-Verdrag te tekenen.Op 1 maart jl. trad het Ottawa-Verdrag in werking voor 45 staten. Korte
tijd later, op 12 april jl., ratificeerde Nederland dit verdrag. Inmiddels
hebben 136 landen het verdrag ondertekend en hebben 89 landen het Verdrag
geratificeerd of zijn tot het Verdrag toegetreden. Nederland heeft zich het
afgelopen jaar ingezet voor de universaliteit van het Verdrag. Voorts heeft
Nederland zich actief ingezet voor de naleving en de tenuitvoerlegging van
het Verdrag.In de maanden voorafgaand aan de Eerste Bijeenkomst van Verdragspartijen,
die van 3 tot en met 7 mei jl. in Maputo werd gehouden, nam Nederland actief
deel aan een serie van demarches in alle landen die het verdrag nog niet hadden
getekend of geratificeerd. Deze demarches werden uitgevoerd door de «Friends
of Maputo», een kleine groep landen, waaronder Nederland,
die zich inzet voor de implementatie en de universaliteit van het Verdrag.
In de loop van het jaar heeft ook de Europese Unie demarches uitgevoerd in
een aantal landen die nog geen verdragspartij zijn. In beide rondes van demarches
werden landen opgeroepen zich bij het Verdrag aan te sluiten.Internationaal is veel aandacht uitgegaan naar de positie van de Verenigde
Staten en Turkije, de twee NAVO-lidstaten die het Verdrag nog niet hebben
ondertekend. De «Friends of Maputo» en de Europese Unie hebben
in beide landen gedemarcheerd en hen verzocht toe te treden tot het Verdrag.
Nederland heeft deze kwestie ook in verschillende bilaterale contacten met
de Amerikaanse en Turkse autoriteiten aangesneden.De Verenigde Staten heeft in mei 1998 aangegeven dat vanaf 2003 geen
antipersoneel-mijnen zullen worden ingezet, behalve in gemengde munitiesystemen
(een combinatie van antitank- en antipersoneel-mijnen) en met uitzondering
van Korea. De Verenigde Staten zoekt momenteel naar alternatieve wapens die
het gebruik van antipersoneel-mijnen in Korea en in gemengde systemen overbodig
zullen maken. Indien deze tijdig beschikbaar komen en kunnen worden ingezet
zal de Verenigde Staten zich in 2006 bij het Verdrag aansluiten. De Verenigde
Staten heeft dit jaar al wel het Geamendeerde Protocol II van het Conventionele
Wapensverdrag bekrachtigd, dat zoals bekend aan het gebruik van landmijnen
beperkingen oplegt. De Verenigde Staten speelt overigens een belangrijke rol
als donor. Sinds 1983 heeft de VS al 350 miljoen dollar uitgegeven aan mijnenruiming
en daaraan gerelateerde activiteiten.Turkije heeft in 1996 een nationaal moratorium ingesteld op de verkoop
en overdracht van antipersoneel-mijnen, en dit in 1998 met drie jaar verlengd.
In maart jl. sloten Turkije en Bulgarije een verdrag waarin onder andere werd
bepaald de gezamenlijke grensgebieden vrij van antipersoneel-mijnen te houden.
Turkije streeft naar soortgelijke verdragen met andere buurlanden. Dit jaar
heeft Turkije tijdens de Maputo Conferentie voor het eerst de bereidheid aangekondigd
tot het Verdrag toe te treden, waarbij als tijdstip werd aangegeven: «in
het begin van het volgende decennium». Turkije zou zich echter (nog)
niet kunnen aansluiten «als de huidige situatie zich ongunstig zou ontwikkelen».
Hierbij werd gedoeld op de situatie in Zuid-Oost Turkije en de aangrenzende
regio's.Naast aandacht voor de universaliteit van het Ottawa-Verdrag gaat sinds
de inwerkingtreding van het Verdrag op 1 maart jl. steeds meer aandacht uit
naar de tenuitvoerlegging van de bepalingen. De taak waar de Verdragspartijen
voor staan is per slot van rekening niet gering: wereldwijd moeten tientallen
miljoenen mijnen worden geruimd en een nog groter aantal ligt opgeslagen.
Elke Verdragspartij zal binnen vier jaar na inwerkingtreding van het Verdrag
de voorraden moeten vernietigen. Voorts is de controle op de naleving van
de bepalingen uit het Verdrag van belang, bijvoorbeeld ten aanzien van het
verbod op productie en overdracht van antipersoneel-mijnen. Ook tijdige en
volledige vervulling van de rapportageverplichtingen verdient de aandacht
van de Verdragspartijen.Tijdens de voorbereidingen van de Maputo Conferentie werd op basis van
deze overwegingen geconstateerd dat behoefte bestaat aan een gestructureerde
vorm van coördinatie voor de tenuitvoerlegging en naleving van de verplichtingen
die uit het Verdrag voortvloeien. Zoals bekend is in het Ottawa-Verdrag niet
voorzien in de oprichting van een uitvoerende organisatie, zoals dat bijvoorbeeld
wel het geval is bij het Chemische Wapensverdrag waar de OPCW een dergelijke
rol vervult. In mei 1999 werd daarom tijdens de Maputo-conferentie een samenwerkingsstructuur
tussen alle betrokkenen overeengekomen in de vorm van de oprichting van vijf
«Standing Committees of Experts» (SCE's) die een of meerdere malen
per jaar in Genève bijeenkomen. Tijdens de vergaderingen van de SCE's
vindt coördinatie plaats tussen donoren, slachtofferlanden, NGO's, de
VN-instellingen en overige betrokken internationale organisaties. Nederland
is rapporteur van het «SCE on Mine Clearance». Voorts speelt Nederland
een actieve rol in het «SCE on the General Status and Operation of the
Convention». De overige drie SCE's richten zich op het vernietigen van
voorraden, slachtofferhulp (inclusief sociaal economische reïntegratie
en voorlichting) en technologie.Nederland speelt tevens een actieve rol als donor voor mijnenruiming en
gerelateerde activiteiten. Zoals bekend wordt hier jaarlijks 20 miljoen gulden
aan uitgegeven. De 22 voornaamste donoren komen maandelijks bijeen in de «Mine
Action Support Group» (MASG) te New York. Dit informele samenwerkingsverband
onderhoudt contacten tussen donoren en de verschillende VN-instellingen die
zijn betrokken bij de mijnenproblematiek. UNMAS («United Nations Mine
Action Service») is de coördinerende instantie van de VN voor de
mijnenproblematiek en fungeert als eerste aanspreekpunt voor de donoren. Vanaf 1
januari 2000 vervult Nederland het Voorzitterschap van de MASG.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Het eerder verschenen stuk inzake dit wetsvoorstel is gedrukt onder Eerste
Kamer nr. 123, vergaderjaar 1998–1999. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-25925-140.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl