Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot de verkrijging, de verlening en het verlies; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-25891, nr. 201a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-05-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25891-(R1609) nr. 201a

08-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 3Artikel 6Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel IIArtikel VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25891Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 891 (R 1609)Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot
de verkrijging, de verlening en het verlies van het Nederlanderschapnr. 201aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 8 mei 2000Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel gaf de commissie aanleiding
tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hadden bovengenoemd
wetsvoorstel met gemengde gevoelens ontvangen. Het feit dat deze leden niet
onverdeeld positief zijn heeft in het bijzonder te maken met de regeling van
het taalvereiste waaraan moet zijn voldaan om voor verlenging van het Nederlanderschap
in aanmerking te komen, zoals bepaald in artikel 8, eerste lid, onderdeel
d van het voorstel van rijkswet. Ingevolge genoemd artikel zal de mate van
kennis van de Nederlandse taal dan wel – indien de verzoeker in de Nederlandse
Antillen of Aruba hoofdverblijf heeft – de taal die op het eiland van
hoofdverblijf naast het Nederlands gangbaar is bij algemene maatregel van
rijksbestuur worden bepaald. De leden van de CDA-fractie waren het ermee eens
dat in deze algemene maatregel van rijksbestuur een zekere specificatie mogelijk
is teneinde voor bepaalde categorieën naturalisandi specifieke regels
op te stellen, met name ten aanzien van de schriftelijke kennis van de taal.
Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan analfabeten of personen met een geestelijke
of lichamelijke handicap. Kan nader worden toegelicht waarom de in het voorstel
van rijkswet bedoelde «mate van kennis van de Nederlandse taal»
in de rijkswet niet kan worden geduid als «mondelinge en schriftelijke
mate van de Nederlandse taal», nu met dit laatste een algemeen uitgangspunt
wordt geduid dat niet op eenzelfde wijze onverkort voor iedere verzoeker zal
gelden en over de uitwerking waarvan in het kader van genoemde algemene maatregel
van rijksbestuur nog van gedachten kan worden gewisseld?De leden van de VVD-fractie hadden met belangstelling
kennis genomen van het voorliggende wetsvoorstel. Zij wilden graag gebruik
maken van de mogelijkheid om nog enkele vragen aan de staatssecretaris te
stellen.Naar aanleiding van bezwaren van de meerderheid van de Eerste Kamer met
betrekking tot de schrapping van de afstandseis in wetsvoorstel 23 029
((R1461) Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap) is in het onderhavige
wetsvoorstel het vereiste van het doen van afstand van de oorspronkelijke
nationaliteit in beginsel gehandhaafd, zij het dat er wel erg veel uitzonderingen
zijn die (slechts) deels worden verklaard door verdragsverplichtingen. Deze
leden hadden in dit verband een aantal vragen o.a. over de afstandseis, welke
zij verderop in dit verslag naar voren zouden brengen.De staatssecretaris ziet de verkrijging van de nationaliteit van de Staat
van verblijf als een middel tot integratie (zie o.a. memorie van toelichting,
stuk nr. 3, blz. 2). De leden van de VVD-fractie hebben daarover een andere
mening. Zij zagen de verkrijging van de nationaliteit van de Staat van verblijf
als een «bekroning» op een reeds plaats gevonden hebbende integratie.
Om in een land geïntegreerd te zijn is het noodzakelijk dat men er zich
sociaal wel bevindt. Vereisten daarvoor zijn dat men de taal beheerst in woord
en geschrift, dat men in zijn eigen onderhoud kan voorzien etc. Dit sociaal
en maatschappelijk geaccepteerd zijn en zich geaccepteerd voelen, heeft niet
te maken met de nationaliteit die men heeft. De emotionele binding met het
land van oorsprong is dikwijls de reden om de eigen nationaliteit te behouden
en niet te kiezen voor de nationaliteit van het nieuwe vaderland. Over de
mate van integratie zegt dit niets. Er zijn slechts weinig dingen die men
als niet-Nederlander niet kan. Slechts enkele beroepen vereisen het Nederlanderschap.
Kortom, naar het oordeel van de leden van de VVD-fractie draagt de nationaliteit
niet bij aan integratie. Wil de staatssecretaris zijn visie hierop nog eens
uiteenzetten en kan hij consequenties noemen van het toelating en hoofdverblijf
hebben in Nederland zonder de Nederlandse nationaliteit te bezitten?De leden van de PvdA-fractie zeiden met gemengde
gevoelens kennis te hebben genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij betreurden
het nog altijd, dat de zgn. eerste tranche van wijzigingen (Kamerstukken II
23 029 (R 1461)) met betrekking tot dit wetsvoorstel indertijd door
onvoldoende steun in de Eerste Kamer niet is aangenomen. Zij zetten vraagtekens
bij de achteruitgang die het onderhavige wetsvoorstel bewerkstelligt in de
positie van tweede generatie vreemdelingen. Deze leden waren van oordeel,
dat het voorliggende wetsvoorstel mede daarom niet het best mogelijke is.
Desalniettemin betekent het voorstel volgens hen op een aantal punten vooruitgang.
Zij achtten het van belang dat in de Eerste Kamer dit wetsvoorstel nu zo voortvarend
mogelijk behandeld zal worden en zeiden daaraan graag hun medewerking te zullen
verlenen. Dit neemt echter niet weg, dat zij graag nog enkele vragen aan de
orde zouden willen stellen.De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV
hadden met belangstelling van het wetsvoorstel kennis genomen. Zij betreurden
het dat het niet mogelijk is gebleken om het wetsvoorstel, ingediend bij de
Tweede Kamer op 13 november 1998, nog vóór 1 januari 2000 in
werking te laten treden. Van hun kant verklaarden deze leden bereid te zijn
al het redelijkerwijs mogelijke te doen dat ertoe kan bijdragen dat het wetsvoorstel
op de kortst mogelijke termijn kracht van wet kan krijgen. Zij vroegen de
staatssecretaris welke datum van inwerkingtreding thans door de regering wordt
beoogd.De leden van de fracties SGP- en de RPF/GPV memoreerden het feit dat zij
zich in het verleden, onder andere bij de behandeling van wetsvoorstel 23 029
(R 1461), geen voorstander hadden getoond van het verschijnsel van de
meervoudige nationaliteit. Hoewel zij zich niet blind toonden voor de ontwikkelingen
zoals deze worden geschetst in de brief van de staatssecretaris van 11 oktober
1999 aan de Tweede Kamer (25 891, nr. 7), bleven zij vasthouden aan het
beginsel van beperking van polypatridie.Deze leden stelden vervolgens de vraag wat de consequenties kunnen zijn indien het onderhavige wetsvoorstel zou worden aangenomen en het voorstel
tot goedkeuring van het Europees Verdrag inzake nationaliteit 1997 (26 990)
niet.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1De leden van de PvdA-fractie merkten op dat
de gelijkstelling, in het tweede lid, van het geregistreerd partnerschap aan
het huwelijk beperkt is tot een in Nederland geregistreerd partnerschap, dit
omdat er geen duidelijke IPR-regels voor erkenning van een buitenlands partnerschap
zijn. Aan dergelijke regels wordt gewerkt. Wanneer verwacht de staatssecretaris
de totstandkoming daarvan? Is het de bedoeling, om wanneer die regels er zijn
ook de Rijkswet op het Nederlanderschap aan te passen?Artikel 3In het voorgestelde artikel 3, derde lid, wordt, aldus de leden van de CDA-fractie, bepaald dat Nederlander is het kind van een
vader of moeder die ten tijde van de geboorte van het kind zijn of haar hoofdverblijf
heeft in Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba en die zelf geboren is
als kind van een vader of moeder die ten tijde van zijn of haar geboorte in
een van die landen hoofdverblijf had, mits het kind ten tijde van zijn geboorte
zijn hoofdverblijf heeft in Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba. De
staatssecretaris heeft ten aanzien van de laatste zinsnede toegelicht dat
het kind niet geboren hoeft te zijn in Nederland, de Nederlandse Antillen
of Aruba. Het kind heeft zijn hoofdverblijf daar waar zijn beide ouders hun
feitelijke verblijfplaats hebben. Ingeval beide ouders hun hoofdverblijf in
Nederland hebben, heeft het kind derhalve eveneens hoofdverblijf in Nederland.
Als de ouders ieder een andere verblijfplaats hebben, dan heeft het kind zijn
hoofdverblijf bij de ouder die het verzorg. Kan worden toegelicht waarom deze
definiëring van het hoofdverblijf van het kind is opgenomen in de nota
naar aanleiding van het verslag en niet in de tekst van de rijkswet? Kan,
gelet op de gegeven definiëring, duidelijk worden gemaakt wat de toegevoegde
waarde is van de laatste zinsnede van artikel 3, derde lid? Is de eis dat
het kind ten tijde van zijn geboorte zijn hoofdverblijf moet hebben in Nederland,
de Nederlandse Antillen of Aruba niet reeds gesteld met de tekst van de eerste
zinsnede van artikel 3, derde lid waarin wordt bepaald dat sprake moet zijn
van een vader of moeder die ten tijde van de geboorte van het kind zijn of
haar hoofdverblijf heeft in Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba?De leden van de VVD-fractie vroegen wat in
artikel 3, derde lid (bevattende de zgn. derde generatieregel) de betekenis
is van de zinsnede «mits het kind ten tijde van zijn geboorte zijn hoofdverblijf
(= zijn feitelijke woonstede) heeft in Nederland, de Nederlandse Antillen
of Aruba»? Betekent dit dat het kind in Nederland, de Nederlandse Antillen
of Aruba moet zijn geboren?Artikel 6De leden van de CDA-fractie memoreerden dat
artikel 6, derde lid, bepaalt dat de bevestiging van de verkrijging van het
Nederlanderschap wordt geweigerd indien op grond van het gedrag van de persoon,
die de verklaring betreft, ernstige vermoedens bestaan dat hij gevaar oplevert
voor de openbare orde, de goede zeden of de veiligheid van het Koninkrijk.
Sprake moet zijn van een serieuze verdenking. Ter illustratie daarvan is gewezen
op de situatie van een verzoeker die al veroordeeld is voor een misdrijf,
maar tegen dat vonnis in hoger beroep is gegaan. Op grond van
welke criteria of in welke omstandigheden is, ingeval nog geen veroordeling
heeft plaatsgevonden, sprake van een «ernstig vermoeden»? De staatssecretaris
heeft door middel van een genoemd voorbeeld van hoger beroep toegelicht waarom
sprake moet zijn van een«ernstig feit». De leden van de CDA-fractie
vroegen of in het geheel geen sprake is van een «ondergrens» wat
betreft de ernst van de gedraging in het licht van gevaar voor de openbare
orde. Zij stelden deze vraag tevens omdat krachtens de tekst van artikel 6,
derde lid, de bevestiging van de verkrijging van het Nederlanderschap zonder
meer dient te worden geweigerd.De vragen die de leden van de VVD-fractie
wilden stellen met betrekking tot de openbare orde toets in dit artikel waren
te vergelijken met de vragen die zij wilden stellen bij artikel 9.In de memorie van toelichting (stuk nr. 3, blz. 11 punt 9) zegt de staatssecretaris
dat bij algemene maatregel van rijksbestuur nadere regels zullen worden gesteld.
In de wettekst van art. 6 lid blijkt daar niets van. Wat is de basis van de
algemene maatregel van rijksbestuur nu art 6 daarover niets vermeldt?Bij de plenaire behandeling in de Tweede Kamer (Handelingen II, 1999–2000,
51-3668) zegt de staatssecretaris dat het openbare ordebeleid in de circulaire
Handleiding voor toepassing van de Rijkswet op het Nederlanderschap wordt
neergelegd. Hoe verhoudt zich deze circulaire tot de eerder genoemde algemene
maatregel van rijksbestuur? Kan de staatssecretaris een indicatie geven aan
wat voor nadere regels hij denkt teneinde het onderzoek naar de gestelde vereisten
voor de bevestiging van de verklaring en naar het bestaan van de redenen van
weigering te kunnen vereenvoudigen?In dit artikel wordt, aldus de leden van de PvdA-fractie,
met betrekking tot de in het eerste lid onderdelen a, b en e genoemde categorieën
bepaald, dat de bevestiging van het Nederlanderschap kan worden geweigerd
op grond van kort gezegd openbare orde bezwaren. Dit betekent voor tweede
generatie vreemdelingen een achteruitgang van hun rechtspositie. Kan de staatssecretaris
aangeven of er problemen zijn geweest met deze categorie, die deze verslechtering
nodig maken? Is deze verslechtering niet strijdig met de wens om allochtonen
zo goed mogelijk te doen integreren in de Nederlandse samenleving?Is het weigeren van de bevestiging op grond van artikel 6, derde lid aan
de categorie genoemd in het eerste lid onderdeel b (staatloze) naar het oordeel
van de staatssecretaris altijd in strijd met het volkenrecht? Zo nee, wanneer
wel en wanneer niet? Is het de bedoeling de bevoegde autoriteiten te instrueren
over de inhoud van volkenrechtelijke verplichtingen?Kan worden ingegaan op de betekenis van artikel 6, derde lid? Is elk vergrijp
voldoende? Zo ja, welke wel, welke niet?Bij de mondelinge behandeling heeft de staatssecretaris gesteld, dat ook
bij verdenking van misdrijf al gevaar voor de openbare orde kan bestaan, dat
kan leiden tot een weigering van de bevestiging van het Nederlanderschap.
De staatssecretaris heeft ook gezegd, dat na een termijn van vier jaar opnieuw
geprobeerd kan worden het Nederlanderschap te verkrijgen. Ligt het niet voor
de hand om een hernieuwd verzoek eerder toe te staan, als op de verdenking
geen veroordeling volgt maar een vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging?
Waar en hoe zullen de termijnen waarbinnen een hernieuwd verzoek mogelijk
is worden geregeld?De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af, hoe de positie van eerste
en tweede generatie vreemdelingen ten aanzien van de verwerving van de nationaliteit
in dit artikel zich verhoudt tot de regeling die geldt in omringende landen
als Duitsland, België en Engeland. Welke regels gelden in die landen?
Is het juist, dat de positie van eerste en tweede generatie vreemdelingen
in dit opzicht in Nederland ongunstiger is dan in omringende landen?
Zo ja, wat zijn de redenen om dit zo voor te stellen? Artikel 8De leden van de CDA-fractie merkten op dat
krachtens het voorgestelde artikel 8, eerste lid, onderdeel c, voor verlening
van het Nederlanderschap in aanmerking komt de verzoeker die tenminste vijf
jaren onmiddellijk voorafgaande aan het verzoek in Nederland, de Nederlandse
Antillen of Aruba, toelating en hoofdverblijf heeft. Ingevolge artikel 8,
vierde lid, wordt deze termijn op drie jaren gesteld voor onder andere de
verzoeker die door Nederland, de Nederlandse Antillen of Aruba als vluchteling
is erkend. Deze verkorting vloeit volgens de staatssecretaris voort uit artikel
34 van het op 28 juli 1951 te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende
de status van vluchtelingen (Trb. 1951, 131, Trb. 1954, 88). De leden van
de CDA-fractie vroegen welke landen, genoemd in artikel 34, het verdrag evenals
de regering zo hebben geïnterpreteerd dat de algemene termijn wordt verkort
voor vluchtelingen en welke landen zulks niet hebben gedaan. Kan de staatssecretaris
ook de onwenselijkheid onderstrepen van het feit dat voor erkende vluchtelingen
de termijn ten opzichte van de huidige situatie wordt bekort tot drie jaar,
terwijl na het van kracht worden van de Vreemdelingenwet 2000 weer een termijn
van vijf jaren zal gelden?De leden van de PvdA-fractie verwezen naar
de behandeling in de Tweede Kamer waar door de woordvoerder van de PvdA-fractie
de problematiek van het verblijfsgat aan de orde is gesteld. In verband met
de discussie daaromtrent hadden deze leden van de PvdA-fractie nog enkele
vragen. De argumenten die de staatssecretaris heeft aangevoerd om geen tegemoetkoming
als voorgesteld door de PvdA-fractie uit de Tweede Kamer te doen aan vreemdelingen,
die niet tijdig hun vergunning verlengen, zijn dezelfde als indertijd met
klem zijn gehanteerd door de toenmalige staatssecretaris, toen de invoering
van de machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) werd besproken inde Staten-Generaal.
Al korte tijd na de invoering van het mvv-vereiste heeft deze staatssecretaris
aanleiding gevonden om het mvv-vereiste bij te laat indienen te laten vervallen.
Zou er uit deze gang van zaken geen lering getrokken moeten worden?Nu het amendement dat op dit punt door de woordvoerder van de PvdA-fractie
was voorgesteld is verworpen, zou het aanbeveling kunnen verdienen nog eens
te bezien of de uitvoeringspraktijk op dit punt wel redelijk is. Acht de staatssecretaris
het nuttig en mogelijk om de voorlichting omtrent de noodzaak tot verlenging
van de verblijfsvergunning te verbeteren? Acht de staatssecretaris het nuttig
en mogelijk om de interpretatie van het begrip «buiten schuld»
bij te stellen? Verder vroegen de leden van de PvdA-fractie zich af of een
overschrijding van enkele dagen of weken redelijkerwijs niet anders bezien
moet worden dan langduriger overschrijdingen.Artikel 9De leden van de VVD-fractie vroegen of hun
indruk juist is dat de afstandseis alleen geldt bij naturalisatie en niet
bij verkrijging van het Nederlanderschap door optie? Immers artikel 9, eerste
lid, onderdeel b, dat de afstandseis formuleert, verwijst naar de artt. 7
en 8 (naturalisatie) en niet naar artikel 6 dat de verkrijging van het Nederlanderschap
via optie regelt. Indien deze visie juist is, wat is daar dan de reden van?In artikel 9, derde lid, onderdelen b tot en met d zijn de uitzonderingen
genoemd die de oorspronkelijke nationaliteit niet verliezen in verband met
het Tweede Protocol. Ten aanzien van de verzoekers genoemd onder art. 9, derde
lid, onderdeel a zegt de memorie van toelichting (stuk nr.3, blz.13) dat zij vrijstelling dienen te krijgen van de afstandseis «om
het Tweede Protocol tot zijn recht te laten komen». Kan de staatssecretaris
uitleggen wat met deze zinsnede wordt bedoeld? Welke categorieën krijgen
op grond van deze bepaling vrijstelling?De memorie van toelichting vervolgt (blz. 14) dat op dezelfde wijze als
thans het geval is door middel van een beleidscirculaire zal worden aangegeven
in welke andere gevallen in het bijzonder sprake kan zijn van onredelijkheid
bij het stellen van de afstandseis als bedoeld in art 9, eerste lid, onderdeel
b. Deze zin riep bij de leden van de VVD-fractie een aantal vragen op.In de eerste plaats roept deze handelwijze de vraag op naar de bevoegdheid
van de bewindspersoon om dit op basis van een beleidscirculaire te doen met
andere woorden, waar in de regelgeving is deze bevoegdheid van de staatssecretaris
vastgelegd? Ten tweede wordt in de wet geen enkele indicatie gegeven welke
criteria worden gehanteerd en welke en hoeveel categorieën verzoekers
het kan betreffen. Zijn dit de categorieën die in de huidige circulaire
worden genoemd?Naar aanleiding van vragen van de leden van de PvdA-fractie in de Tweede
Kamer (nota naar aanleiding van het verslag, stuk nr. 5, blz. 19/20) antwoordt
de staatssecretaris dat deze wijze van regelgeving moet voorkomen dat telkens
bij wijziging van de omstandigheden of inzichten de wet moet worden gewijzigd.
De staatssecretaris zegt verder er voorstander van te zijn om de invulling
van de redelijkheidsclausule in een beleidscirculaire uit te werken teneinde
een duidelijke instructie te geven aan de uitvoeringsinstanties (...). Is
de staatssecretaris dan niet van mening dat als er dan voor een dergelijke
werkwijze wordt gekozen de beleidscirculaire duidelijke instructies moet geven.
In de huidige circulaire wordt o.a. vrijgesteld de verzoeker die andere, bijzondere
en objectief waardeerbare redenen heeft om geen afstand te doen van zijn oorspronkelijke
nationaliteit. Is de staatssecretaris niet van mening dat dit een te open
norm is voor een beleidscirculaire die uitvoeringsinstructies geacht wordt
te geven?Tenslotte vroegen de leden van de VVD-fractie in dit verband of de staatssecretaris
kan verduidelijken hoe hij vreemdelingen die een verzoek tot verlening van
het Nederlanderschap hebben ingediend (artt. 7 en 8) ertoe denkt te kunnen
bewegen om al het mogelijke te doen om hun oorspronkelijke nationaliteit te
verliezen, als daartegenover geen zekerheid bestaat dat betrokkene vervolgens
het Nederlanderschap verkrijgt (artikel 9, eerste lid, onderdeel a)?Artikel 10De leden van de fracties van SGP- en RPF/GPV
vroegen of de voorgestelde redactie, met de aangegeven specificaties van de
artikelen 8, 9 en 11, niet het nadeel heeft dat artikel 10 telkenmale zal
moeten worden aangepast. Vergelijk reeds de oorspronkelijk ingediende tekst
van artikel 10 en de daar reeds bij (eerste) nota van wijziging (stuk nr.
6) op aangebrachte verandering.Artikel 14De leden van de fracties van SGP- en RPF/GPV
vroegen of er in geval van rechterlijke toetsing van een besluit tot verlies
van Nederlanderschap wegens fraude een recht bestaat om het resultaat van
de toetsing in Nederland af te wachten. Indien dit niet de bedoeling is, verdraagt
zich dat standpunt dan met (de strekking van) artikel 12 van het nog goed
te keuren Europees Verdrag? Artikel 15Met betrekking tot het eerste lid, onder c (verlies wegens permanent verblijf
in het buitenland) stelden de leden van de fracties van SGP- en RPF/GPV de vraag of het uit een oogpunt van rechtszekerheid
wat betreft het aanvangstijdstip van de verliestermijn ook mogelijk en aanvaardbaar
geacht wordt dat het verlies van het Nederlanderschap (ook) gestuit wordt
door het starten van een procedure ex artikel 17 Rijkswet op het Nederlanderschap.Artikel 16Met betrekking tot de verliesregel voor minderjarigen vroegen de leden
van de fracties SGP- en RPF/GPV of deze niet op
gespannen voet staat met artikel 8, eerste lid van het Verdrag inzake de rechten
van het kind, wanneer minderjarigen niet het recht hebben om binnen een zekere
termijn na hun meerderjarigheid het door hun ouders bewerkstelligd verlies
weer ongedaan te maken.Artikel IIDe leden van de CDA-fractie merkten op dat
artikel 2, eerste lid, bepaalt dat de verkrijging en het verlies van het Nederlanderschap
geen terugwerkende kracht hebben tenzij de wet anders bepaalt. In artikel
14, eerste lid, wordt voorgesteld de intrekking van het Nederlanderschap,
indien de verkrijging of verlening berust op een door de persoon gegeven valse
verklaring of bedrog, dan wel op het verzwijgen van enig voor de verkrijging
of verlening relevant feit, terug te laten werken tot het tijdstip van verkrijging
of verlening van het Nederlanderschap. In artikel II, eerste lid, wordt ten
aanzien van dit laatste bepaald dat de intrekking van het Nederlanderschap
niet verder terugwerkt dan tot het tijdstip van inwerkingtreding van deze
rijkswet, indien het Nederlanderschap voor dat tijdstip is verleend. De leden
van de CDA-fractie stelden het eens te zijn met het in artikel 2, eerste lid,
en artikel 14, eerste lid, bepaalde. Zij hadden echter vragen bij de motivering
van de regering voor het gestelde in artikel II, eerste lid. Deze motivering
is gelegen in de rechtszekerheid. Hoewel de leden van de CDA-fractie het rechtszekerheidsbeginsel
in het algemeen zeker van zwaar gewicht zeiden te achten bij de vraag of en
tot wanneer terugwerkende kracht dient te worden verleend, vroegen zij zich
af of in dit geval de bepalende rol van de rechtszekerheid wel juist is nu
het gaat om valse verklaringen of bedrog dan wel verzwijging van een voor
de verkrijging of verlening van het Nederlanderschap relevant feit. Kan de
staatssecretaris hierop reageren? Kan ook worden toegelicht hoe de periode
die gelegen is tussen het verlenen van het Nederlanderschap en de inwerkingtreding
van deze Rijkswet ingeval de verlening vóór de inwerkingtreding
plaatsvond, moet worden bezien? Wordt de betrokkene geacht in deze periode
het Nederlanderschap te hebben bezeten? Zo ja, kan dan worden toegelicht hoe
dit spoort met de onderliggende strekking van het in artikel II, tweede lid,
bepaalde dat de betrokkene, althans voor de toepassing van artikel 6, eerste
lid, onder f, en artikel 8, tweede lid, niet wordt geacht het Nederlanderschap
te hebben bezeten?De leden van de PvdA-fractie vroegen zich
af of de intrekking van het Nederlanderschap op grond van gedragingen die
zich hebben voorgedaan vóór de inwerkingtreding van deze wet
wel verenigbaar is met artikel 7 van het EVRM. Tijdens de behandeling in de
Tweede Kamer heeft de staatssecretaris opgemerkt dat deze bepaling alleen
van toepassing is op veroordelingen in strafzaken. Is deze redenering wel
houdbaar in het licht van het Oztürk-arrest?Artikel VBij de leden van de fracties van SGP- en RPF/GPV was
de vraag opgekomen, wat rechtens is, indien iemand per 1 januari 1995 het
Nederlanderschap heeft verloren doch aan hem nadien, maar vóór
inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel, – achteraf bezien
ten onrechte – een Nederlands paspoort is uitgereikt. Valt een dergelijk
persoon onder het eerste lid van artikel V, zodat hij moet opteren, of valt
hij onder het tweede lid, zodat hij geacht wordt het Nederlanderschap nooit
te hebben verloren? Laten de woorden van het tweede lid toe te
concluderen, dat de betrokkene in zo'n geval geacht wordt het Nederlanderschap
nooit te hebben verloren? Indien deze conclusie niet mag worden getrokken,
bestaat er dan geen behoefte aan een speciale overgangsbepaling voor gevallen
waarin blijkt, dat een paspoort na 1995 ten onrechte is afgegeven, terwijl
zulks pas blijkt nadat de optie-termijn ex artikel V, eerste lid is verstreken?De voorzitter van de commissie,Hirsch BallinDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Hirsch Ballin (CDA), (voorzitter), Ruers (SP), Lodders-Elfferich (CDA),
Rosenthal (VVD), (plv. voorzitter), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert (VVD),
Timmerman-Buck (CDA) en De Wolff (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-25891-201a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl