Wijziging van Boek 7, titel 10, van het Burgerlijk Wetboek in verband met het limiteren van de hoogte van de vergoeding bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van artikel 7:685 van het Burgerlijk Wetboek voor personen met een jaarsalaris van euro 75 000 of hoger; Nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag (nader, tweede nader etc.)
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST137392
 2009-2010
 
 31 862
 Wijziging van Boek 7, titel 10, van het Burgerlijk Wetboek in verband
met het limiteren van de hoogte van de vergoeding bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst
op grond van artikel 7:685 van het Burgerlijk Wetboek voor personen met een
jaarsalaris van € 75 000 of hoger
 
 
 
 
 Nr. 
 12
 NADER VERSLAG
 Vastgesteld 18 november 2009
 De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid, belast met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel,
heeft naar aanleiding van de nota naar aanleiding van het verslag d.d. 9 november
2009 besloten tot het uitbrengen van een nader verslag over het wetsvoorstel.
 Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit verslag
afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
 Vraag en opmerkingen van de leden van de CDA-fractie
 De leden van de CDA-fractie danken de regering voor de reeds beantwoorde
vragen die in het verslag aan de orde zijn gesteld. De leden van de CDA-fractie
hebben zelf geen behoefte aan een nader verslag. Voorts is er één
onderdeel waarover zij nog een aanvullende vraag aan de regering willen stellen.
Zij ontvangen graag een toelichting van de regering op de uitspraak van de
Hoge Raad, die op 13 november 2009 wordt verwacht over de kennelijk onredelijke
ontslagformule. Kan de regering uiteenzetten hoe ze deze uitspraak in het
licht van het voorliggende wetsvoorstel interpreteert? Graag zien zij een
uitgebreide reactie van de regering tegemoet.
 Vragen en opmerkingen van de leden van de PvdA-fractie
 De leden van de PvdA-fractie hebben met veel interesse kennis genomen
van de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel. Zij stellen
het zeer op prijs dat de regering hun vragen zo uitgebreid beantwoordde. Dat
wil niet zeggen dat alle zorgen omtrent dit wetsvoorstel nu zijn weggenomen.
De leden van de PvdA-fractie zijn dan ook verheugd dat er met deze inbreng
de gelegenheid bestaat om nadere vragen te stellen en maakt daar bij deze
gebruik van. Dat opgemerkt hebbende, hebben zij nog de volgende vragen en
opmerkingen.
 De leden van de PvdA-fractie missen ten enenmale een inhoudelijke onderbouwing
van het grensbedrag van € 75 000,–. In de nota naar aanleiding
van het verslag wordt opgemerkt dat zowel regering als vakbonden de grens
rechtvaardig achten. Waar die overeenstemming lovenswaardig is, mist zij een
inhoudelijk fundament: waarom is het bedrag rechtvaardig? De leden
van de PvdA-fractie verwijzen nogmaals naar het feit dat ook mensen met een
beperkte opleiding en een lange carrière bij een enkele werkgever dit
bedrag verdienen, zonder dat zij een benijdenswaardige positie op de arbeidsmarkt
bezitten als zij onverhoopt ontslagen worden.
 Hierop voortbordurend merkt deze leden op dat zij het een saillant detail
van de nota naar aanleiding van het verslag vinden dat er door de regering
wordt opgemerkt dat «het oneigenlijk is per inkomenscategorie onderscheidend
aan te geven wat het verschil in arbeidsmarktpositie is». Hoe valt dat
te rijmen met de essentie van deze wet, namelijk dat er grote verschillen
moeten gaan ontstaan tussen mensen die in de inkomenscategorie boven € 75 000,–
vallen, en zij die minder dan dat bedrag verdienen? De leden van de PvdA-fractie
zijn van mening dat, zelfs als zulk onderscheid onmogelijk wordt geacht, dit
eerder pleit voor een «glijdende schaal» dan voor een «harde
knip» zoals die nu wordt voorgesteld, en wil graag van de regering weten
wat het causale verband in dezen is.
 De leden van de PvdA-fractie zijn niet volledig overtuigd van de redelijkheid
van de grote verschillen tussen mensen die rond het grensbedrag verdienen.
Deze redelijkheid moet blijken uit de mogelijkheid van rechters om af te wijken
van de in deze wet voorgeschreven maximale ontslagvergoeding, maar waarom
is er niet een oplossing te bedenken door de wetgevende in plaats van de rechterlijke
macht?
 De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de regering kan stellen dat het
onwaarschijnlijk is dat werkgevers in het licht van het voorliggende wetsvoorstel
niet zullen kiezen voor onconventionele beloningsvormen buiten de «scope»
van deze wet. Is dit onderzocht? Waarom zou een werkgever niet kiezen voor
alternatieve beloningen als dit hem aantrekkelijker maakt voor een getalenteerde
sollicitant die een goede positie eist bij eventueel ontslag?
 De regering verweert zich tegen het bezwaar van de Raad van State (inhoudend
dat de verwachte werking van het wetsvoorstel beperkt is) door te stellen
dat men verwacht dat er een aanmerkelijk effect zal zijn op private beëindigingovereenkomsten.
Welk effect wordt verwacht en hoe wordt die verwachting onderbouwd?
 Vragen en opmerkingen van de leden van de SP-fractie
 De leden van de SP-fractie merken op dat de regering in de nota naar aanleiding
van het verslag schrijft dat er in 2006 in slechts 2500 zaken sprake was van
ontslag van een werknemers met een salaris hoger dan € 75 000,–.
De leden van de SP-fractie vragen in hoeveel van deze 2500 gevallen het ontslag
via de kantonrechter is gegaan. Zij vragen tevens in hoeveel van deze gevallen
de kantonrechter een vergoeding heeft toegekend aan een werknemer met een
salaris en een vergoeding hoger dan € 75 000,–. Ook vragen
zij naar dezelfde cijfers over 2007 en 2008.
 De leden van de SP-fractie vragen of het juist is dat het aantal in 2007
en 2008 toegekende ontslagvergoedingen minder was dan in 2006, ook vragen
zij hoeveel minder.
 Deze leden vragen hoeveel werknemers met een inkomen boven € 75 000,–
een vergoeding bij ontslag vooraf zullen gaan vastleggen indien de maximering
bij wet bepaald is.
 Graag ontvangen de leden van de SP-fractie een schatting van het aantal
ontslagzaken waarbij de rechter met het voorliggend wetsvoorstel de mogelijkheid
heeft om af te wijken van het gestelde maximum (uitgaande van de ontslagzaken
in 2006, 2007 en 2008 waarbij de vergoeding boven de € 75 000,–
ligt). Daarnaast vragen zij hoeveel werknemers in 2006, 2007 en 2008 te maken
zouden hebben gehad met de voorgestelde maximering.
 De leden van de SP-fractie constateren dat de regering het onderzoek dat
ten grondslag ligt aan het artikel van Robert Knegt en Frank Tros (ESB, 4 september 2009) niet kan gebruiken om een oordeel te geven over
het voorliggend wetsvoorstel en de invloed op de totale ontslagkosten. De
leden van de SP-fractie achten kennis over de invloed op de totale ontslagkosten
van groot belang en vragen de regering om hetzelfde onderzoek uit te (laten)
voeren waarbij de steekproef wel representatief is. Zij vragen de regering
de uitkomst van dit onderzoek aan de Kamer te zenden.
 De leden van de SP-fractie vragen naar het oordeel van de regering over
het advies van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad aangaande de per 1 januari
2009 aangepaste kantonrechtersformule. De leden vragen voorts om de reactie
van de Hoge Raad hierop af te wachten en hierop te reageren in de beantwoording.
 De leden van de SP-fractie constateren dat de inwerktreding van het voorliggend
wetsvoorstel per 1 januari 2010 onhaalbaar is. De leden vragen of dit
aanleiding voor de regering kan zijn om het voorliggend wetsvoorstel aan te
passen zodat tegemoet wordt gekomen aan de bezwaren van de Raad van State
en de verschillende Tweede Kamer fracties. De leden van de SP-fractie vragen
of de tijd die dan ontstaat door de regering benut kan worden voor een uitgebreid
onderzoek naar de aantallen werknemers die door het voorliggend voorstel worden
getroffen.
 De leden van de SP-fractie zijn van mening dat het voorliggend wetsvoorstel
moet worden ingetrokken en moet worden vervangen door een voorstel waarmee
daadwerkelijk een einde wordt gemaakt aan alle vormen van exorbitant hoge
ontbindingsvergoedingen, ook de vergoedingen die zonder tussenkomst van de
kantonrechter worden verstrekt. Zij achten hierbij een grens van twee maal
de «Balkenende norm» redelijk en billijk.
 
 De voorzitter van de commissie,
 Jonker
 Adjunct-griffier van de commissie,
 Van de Wiel
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van der Vlies (SGP), Van Gent (GL), Blok (VVD), Van Dijk (CDA),
Smeets (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Omtzigt (CDA), Van
Hijum (CDA), Timmer (PvdA), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), voorzitter,
Luijben (SP), Ulenbelt (SP), Ortega-Martijn (CU), Blanksma-van den Heuvel
(CDA), Van der Burg (VVD), Koppejan (CDA), Van Dijck (PVV), Spekman (PvdA),
Vermeij (PvdA), Thieme (PvdD), Lempens (SP), Karabulut (SP), Vos (PvdA) en
Meeuwis (VVD).
 Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Sap (GL), De Krom (VVD), Smilde (CDA),
Depla (PvdA), Aptroot (VVD), Pieper (CDA), Willemse-van der Ploeg (CDA), Linhard
(PvdA), Pechtold (D66), Spies (CDA), Irrgang (SP), De Wit (SP), Cramer (CU),
Biskop (CDA), Elias (VVD), Joldersma (CDA), Bosma (PVV), Tang (PvdA), Heerts
(PvdA), Ouwehand (PvdD), Gerkens (SP), Gesthuizen (SP), Heijnen (PvdA) en
Weekers (VVD).