Vergroening van het fiscale stelsel; Nota over de vergroening van het fiscale stelsel: de derde tranche in 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27177, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27177 nr. 1

06-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNotitie vergroening van het fiscale stelsel: de derde
tranche in 20011. Inleiding2. Uitwerking derde tranche vergroening2.1. Maatregelen Regulerende energiebelasting (REB) en
Brandstoffenbelasting (BSB) in de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm)2.1.1. Derde tranche verhoging van de REBAanpassing REB-tarief voor de glastuinbouwStimulering van duurzame energieWarmte-krachtkoppeling (WKK)Derde tranche positieve prikkels voor huishoudens en bedrijven2.1.2. Omvorming brandstoffenbelasting van een inputbelasting
naar een outputbelasting2.2. Grondwaterbelasting2.3. AfvalstoffenbelastingMotie Remak2.4. Belasting op inzameling huishoudelijk restafval2.5. Belasting van oppervlaktedelfstoffen2.6. Terugsluismaatregelen derde tranche vergroening2.7. Vergroening autobelastingenBrandstofmix 2010Schoon en zuinig2005-normen motorbrandstoffenAccessoires in de BPM3. Overige onderwerpen3.1. Brede watertaksInleidingOnderzoeksresultaten3.2. Belasting op leidingwater3.3. Groen beleggen/Motie Giskes3.4. Boscertificaten4. Werkgroep vergroening van het fiscale stelsel II5. Europese aspectenAlgemeenDe Europese staatssteunproblematiekEuropese energiebelasting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27177Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 177Vergroening van het fiscale stelselnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 juni 2000Tijdens de behandeling van het Belastingplan 2000 in de Tweede Kamer is
door mijn ambtsvoorganger toegezegd rond 1 juni 2000 een notitie over de vergroening
van het fiscale stelsel aan de Kamer te zenden. Deze notitie doe ik u hierbij
toekomen. In de notitie wordt, voor zover dat op dit moment mogelijk is gelet
op de stand van de besluitvorming ter zake, een zo volledig mogelijk beeld
geschetst van de kabinetsvoornemens met betrekking tot de derde tranche vergroening
en tevens wordt ingegaan op een aantal gerelateerde onderwerpen.De Staatssecretaris van Financiën,W. Bos Notitie vergroening van het fiscale stelsel: de derde
tranche in 2001INHOUDSOPGAVE      1.Inleiding3     2.Uitwerking derde tranche vergroening4 2.1.Maatregelen Regulerende energiebelasting (REB) en
Brandstoffenbelasting (BSB) in de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm)4  2.1.1.Derde tranche verhoging van de REB4   2.1.2.Omvorming brandstoffenbelasting van
een inputbelasting naar een outputbelasting8 2.2.Grondwaterbelasting8 2.3.Afvalstoffenbelasting8 2.4.Belasting op inzameling
huishoudelijk restafval9 2.5.Belasting van oppervlaktedelfstoffen9 2.6.Terugsluismaatregelen derde tranche vergroening9 2.7.Vergroening autobelastingen10     3.Overige onderwerpen10  3.1.Brede watertaks10  3.2.Belasting op leidingwater12 3.3.Groen beleggen/Motie
Giskes12 3.4.Boscertificaten12      4.Werkgroep vergroening van het
fiscale stelsel II13      5.Europese aspecten141. InleidingTijdens de behandeling van het Belastingplan 2000 in de Tweede Kamer heeft
mijn ambtsvoorganger toegezegd rond 1 juni 2000 een vergroeningsnotitie aan
de Kamer toe te zenden. De vergroening van het belastingstelsel vormt een
belangrijk onderdeel van de herziening van het fiscale stelsel. Vergroening
levert allereerst een bijdrage aan de in dit kader beoogde verschuiving van
directe naar indirecte belastingen. Daarmee wordt tevens een verbreding van
de grondslag van de belastingheffing tot stand gebracht, waardoor mede een
meer robuust en goed controleerbaar stelsel wordt vorm gegeven.Daarnaast is de vergroening een belangrijk beleidsinstrument gericht op
een meer duurzame economische ontwikkeling. Het draagt er toe bij dat de maatschappelijke
kosten met betrekking tot het milieu meer in de prijzen tot uitdrukking komen.In bijlage 13 bij de Miljoenennota 2000 is het kabinet reeds uitvoerig
ingegaan op de lijnen waarlangs vorm zal worden gegeven aan zowel de tweede
tranche (verwerkt in het Belastingplan 2000) als de derde tranche vergroening
(te verwerken in het Belastingplan 2001). Daarop wordt in de uitwerking van
de derde tranche thans voortgebouwd.In de onderhavige notitie wordt voor zover mogelijk een beeld geschetst
van de uitwerking van de derde tranche vergroening van het belastingstelsel
en wordt tevens ingegaan op een aantal gerelateerde onderwerpen.Groene belastingen nemen in het belastingstelsel steeds meer een volwaardige
plaats in. Nederland bevindt zich daarmee internationaal in de voorhoede.
Het kabinet wil deze lijn ook naar de toekomst doortrekken. Daartoe zijn nieuwe
aanzetten nodig, waarbij nieuwe voorstellen van de Werkgroep vergroening van
het fiscale stelsel II een belangrijke rol zullen spelen. Wel dient te worden
bedacht dat het perspectief voor verdere vergroeningsmaatregelen mede wordt
bepaald door de Europese ontwikkelingen.Op het Europese vlak spelen met betrekking tot de vergroening van het
fiscale stelsel twee aspecten die de aandacht verdienen. In de eerste plaats
is dat de totstandkoming van een Europese energiebelasting en in de tweede
plaats is dat de problematiek van de staatssteun.In de eerste plaats is er het dossier van het richtlijnvoorstel voor een
Europese energiebelasting. Onder het Portugese voorzitterschap is tot dusver
geen voortgang geboekt op dit dossier, dat reeds langer in een impasse verkeert.
Inmiddels is een nauwere samenwerking tot stand gebracht van landen die gezamenlijk
wel verder willen werken aan de totstandkoming van een Europese richtlijn
voor de belasting van energieproducten in de vorm van een informele werkgroep
energiebelastingen.In de tweede plaats de kwestie van de staatssteun. De Europese Commissie
beschouwt de in groene belastingen opgenomen tegemoetkomingen en vrijstellingen
in de regel als staatssteun, welke alleen toegestaan wordt als voldaan wordt
aan vrij strikte voorwaarden. Met name bij de energiebelastingen is duidelijk
dat de speelruimte voor tegemoetkomingen beperkt is. Door Nederland is samen
met andere lidstaten bij de Commissie aangedrongen op ruimere mogelijkheden
voor deze tegemoetkomingen. In dit verband heeft de minister van Economische
Zaken onlangs nog een klemmend beroep op commissaris Monti gedaan het milieusteunkader
zodanig aan te passen dat de huidige vergroening van belastingstelsels niet
ontmoedigd maar juist gestimuleerd wordt. 2. Uitwerking derde tranche vergroeningIn dit hoofdstuk wordt nader ingegaan op in bijlage 13 bij de Miljoenennota
2000 reeds voorziene maatregelen, alsmede op enkele in de Uitvoeringsnota
Klimaatbeleid genoemde, aan de brandstoffenbelasting en de regulerende energiebelasting
gerelateerde, onderwerpen.2.1. Maatregelen Regulerende energiebelasting (REB) en
Brandstoffenbelasting (BSB) in de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm)2.1.1. Derde tranche verhoging van de REBPer 1 januari 2001 wordt – zoals aangekondigd in de Miljoenennota
2000 – de derde tranche van de verhoging van de REB doorgevoerd. In
het kader van het Belastingplan 2001 zal het kabinet voorstellen doen met
betrekking tot de per 1 januari 2001 te hanteren tarieven. Daarbij wordt onder
meer rekening gehouden met:• een resterende taakstelling uit het Regeerakkoord ten aanzien van
de REB;• de in de Miljoenennota 2000 voorziene compensatie via de REB op
elektriciteit van een lagere opbrengst van de indexatie en BTW over de overige
milieubelastingen dan bij het Regeerakkoord werd geraamd;• de omzetting van de belastingvrije voeten voor aardgas en elektriciteit
in een belastingvermindering in de vorm van een vast bedrag per elektriciteitsaansluiting;• het zwaarder belasten van het elektriciteitsverbruik in de eerste
verbruiksschijf (tot 10 000 kWh), evenals dat in de tweede tranche het
geval was, ten opzichte van gas.De REB wordt eveneens geheven van halfzware olie, gasolie en vloeibaar
gemaakt petroleumgas, voor zover deze worden gebruikt anders dan als motorbrandstof
voor het wegverkeer (dit ziet hoofdzakelijk op het gebruik – als alternatief
voor aardgas – voor verwarmingsdoeleinden). Voor deze niet-leidinggebonden
brandstoffen is een belastingvrije voet uitvoeringstechnisch niet mogelijk.
Ter compensatie daarvan wordt tot nu toe een generieke korting op het tarief
toegepast. Aangezien de belastingvrije voeten voor aardgas en elektriciteit
per 1 januari 2001 worden omgezet in een belastingvermindering per elektriciteitsaansluiting,
is het hanteren van deze korting niet langer noodzakelijk. Ook de gebruikers
van de hier bedoelde brandstoffen hebben immers een elektriciteitsaansluiting,
en zullen dus voortaan in aanmerking komen voor dezelfde belastingvermindering.Aanpassing REB-tarief voor de glastuinbouwVoor het jaar 2001 zal het gemitigeerde tarief dat geldt voor door de
glastuinbouw gebruikt aardgas en minerale oliën worden verhoogd. De bestaande
berekeningswijze berust op het uitgangspunt dat de glastuinbouw voor de jaren
2000 en 2001 in de heffing wordt betrokken op een wijze die is gebaseerd op
een vergelijking van de glastuinbouwsector met andere energie-intensieve bedrijven.
Voor 2001 komt deze berekening uit op 0,42% van het gewone tarief (zie Kamerstukken
II 1999/2000, 26 972, nr. 3). De Europese Commissie heeft op 8 december
1999 reeds haar goedkeuring gehecht aan deze tariefmaatregel.Stimulering van duurzame energieHet kabinet heeft zich ten doel gesteld het aandeel duurzame energie in
de Nederlandse energievoorziening in 2020 10% te laten bedragen, met een tussendoelstelling
van 5% in 2010. Op dit moment is circa 1,1% duurzame energie gerealiseerd.
Dit betekent dat op dit moment sprake is van een achterstand ten opzichte
van het ijkpunt voor eind 2000 van 3%.Vanuit dit perspectief en mede gezien de in het Kyoto-protocol overeengekomen
CO2-reductiedoelstelling, dient de stimulering van duurzame energie
te worden voortgezet. Het kabinet hecht dan ook groot belang aan de ontwikkeling
van duurzame energie en aan een adequate ondersteuning daarvan.De REB kent twee regelingen ter fiscale stimulering van duurzame energie:
een afdrachtskorting voor op duurzame wijze opgewekte energie (artikel 36o
Wbm) en een nihiltarief voor duurzame elektriciteit (artikel 36i Wbm). Voor
duurzame elektriciteit kunnen beide regelingen cumuleren.Het kabinet heeft in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel Belastingplan
2000 reeds melding gemaakt van een studie naar de noodzaak van verdere stimulering
van de diverse vormen van duurzame energie. Deze studie is nog niet afgerond.
Met betrekking tot de toekomstige ontwikkeling van de fiscale stimulering
van de verschillende duurzame energie-opties zijn verschillende factoren van
belang, die thans nog nader worden onderzocht. De voorstellen van het kabinet
zullen in het Belastingplan 2001 worden opgenomen.Warmte-krachtkoppeling (WKK)De ontwikkeling van WKK heeft het afgelopen decennium een grote vlucht
genomen. Thans is ongeveer 25% van alle elektriciteit afkomstig uit WKK-installaties,
terwijl WKK circa 40% van alle capaciteit vormt. Als gevolg van de prijsontwikkeling
op de energiemarkt dreigt de ontwikkeling van WKK echter thans te stagneren.
Bij aanhoudend lage energieprijzen zal de rentabiliteit van WKK onder druk
komen te staan. Door de Tweede Kamer zijn twee moties aangenomen waarin de
regering wordt verzocht om fiscale maatregelen ter bevordering van WKK (motie
De Boer c.s., Kamerstukken II, 1999/2000, 26 898, nr. 21 en motie Blaauw
en Van den Akker, Kamerstukken II, 1999/2000, 26 463, nr. 86).WKK-installaties, die voldoen aan bepaalde voorwaarden ten aanzien van
vermogen en energierendement nemen in de REB reeds een bijzondere positie
in. In de eerste plaats geldt voor het aardgas dat als brandstof voor de installatie
wordt gebruikt ter voorkoming van dubbele belasting – de elektriciteit
is immers in beginsel belast – een vrijstelling. Daarnaast geldt voor
het eigen verbruik van de uit de WKK-installaties afkomstige elektriciteit
een vrijstelling1. De huidige fiscale behandeling
van WKK in de REB komt er dus op neer dat alleen de elektriciteit die wordt
geleverd aan het net (aan het elektriciteitsbedrijf) in de heffing wordt betrokken
(het energiebedrijf is belastingplichtig ter zake van de levering aan verbruikers).Het kabinet onderzoekt thans de mogelijkheden om te komen tot een pakket
maatregelen ter stimulering van WKK, dat zal worden vastgesteld bij het Belastingplan
2001. De gedachten gaan daarbij uit naar maatregelen in de sfeer van de EIA,
handhaving van de vrijstelling in de REB voor het eigen verbruik van elektriciteit
na een toekomstige omzetting van de BSB, de tariefstelling van de elektriciteitsnetwerken
voor WKK-installaties (door DTE te onderzoeken) en eventueel een nadere maatregel
in de REB.Derde tranche positieve prikkels voor huishoudens en bedrijvena) AlgemeenIn het Regeerakkoord is voorzien dat uit de opbrengst van de verhoging
van de energiebelastingen in totaal f 0,5 miljard per jaar beschikbaar
komt voor fiscale stimulering van huishoudens en bedrijven op het gebied van
energiebesparing. Hiervan is structureel f 0,2 miljard beschikbaar ten
behoeve van huishoudens en f 0,3 miljard ten behoeve van bedrijven. Deze
bedragen komen in drie jaar stapsgewijs ter beschikking. In 1999 en 2000 zijn
de eerste twee stappen gezet. Voor de positieve prikkels bedrijfsleven zijn
hiervoor voornamelijk bestaande faciliteiten zoals de energie-investeringsaftrek
(EIA) en de regeling groen beleggen benut. Voor de positieve prikkels voor
huishoudens is binnen de regulerende energiebelasting een faciliteit geschapen
op grond waarvan huishoudens door middel van een zogenoemde energiepremie
worden gestimuleerd om energiezuinige huishoudelijke apparaten aan te schaffen
en energiebesparende voorzieningen aan de woning te treffen. Voor de derde
tranche positieve prikkels zal worden voortgebouwd op deze bestaande regelingen.b) Specifieke programma'sIn de energiepremieregeling is de mogelijkheid opgenomen voor een bijdrage in de kosten van bij ministeriële regeling goedgekeurde
specifieke programma's ter bevordering van energiebesparing (artikel
36p, vierde lid Wbm). Het kabinet staat positief tegenover de wenselijkheid
van specifieke programmas, zoals voor spaarlampen, E-teams en zachte leningen;
over de vormgeving vindt nog overleg plaats.c) Doorrekening kosteneffectiviteit door ECN van voorzieningen en apparaten
in de energiepremieregelingSinds 1 januari 2000 wordt als onderdeel van de terugsluis van de verhoging
van de regulerende energiebelasting energiezuinig gedrag door huishoudens
gestimuleerd via het toekennen van energiepremies voor de aanschaf van energiezuinige
apparaten en voorzieningen aan de woning. Op verzoek van de vaste Commissie
voor Financiën uit de Tweede Kamer der Staten-Generaal is aan ECN verzocht
de effectiviteit van de regeling te onderzoeken. De resultaten van dit onderzoek
zijn neergelegd in het ECN-rapport «Effectiviteit Energiepremies; analyse
voor het huishoudelijk verbruik tot 2010», dat bij deze notitie is gevoegd1. Vooraf zij opgemerkt, dat er thans nog geen praktijkgegevens
zijn en dat er dus ook nog geen resultaten over de effectieve werking van
de met ingang van 1 januari 2000 in werking getreden energiepremieregeling
beschikbaar zijn. Het door ECN uitgevoerde onderzoek is een modelmatige schatting
van de effectiviteit van de regeling met een kwalitatieve inbreng gebaseerd
op literatuuronderzoek en interviews met betrokkenen in de praktijk. De energiebedrijven
zullen regelmatig rapporteren over het feitelijke beslag op de regeling. Deze
rapportages zullen worden verwerkt in de wettelijk verplichte evaluatie van
de regeling, die uiterlijk 1 juli 2002 aan de Kamer dient te worden aangeboden.ECN heeft gebruik gemaakt van een minimale en een maximale effectvariant.
In de laatste variant is verondersteld dat extra penetratie plaatsvindt door
de specifieke vormgeving van de maatregelen, met name via de weg van een Energie
Prestatie Advies. De resultaten van het onderzoek lijken te wijzen op een
matige kosteneffectiviteit van de regeling. Dit geldt met name voor apparaten.
De kosteneffectiviteit daarvoor wordt voor het jaar 2005 op f 650 per
vermeden ton CO2 uitstoot geraamd. Voor de langere termijn, in
2010, zou dit zelfs oplopen tot f 890 per vermeden ton CO2-uitstoot.
Dit laatste is echter grotendeels het gevolg van de schoner wordende elektriciteitsproductie,
waardoor per bespaarde kWh steeds minder CO2-emissie wordt gereduceerd.
Een andere reden voor de geschatte matige kosteneffectiviteit is gelegen in
het veronderstelde hoge aandeel free-riders in de regeling. De regeling zou
in aanzienlijke mate huishoudens subsidiëren die toch al een dergelijk
apparaat of een dergelijke voorziening zouden hebben aangeschaft. Een van
de verklaringen van dit effect is dat ECN in zijn berekeningen is uitgegaan
van een lijst van te premiëren apparaten en voorzieningen, die gedurende
de gehele onderzoeksperiode tot 2010 hetzelfde blijft. In 2010 zal men toe
zijn aan de vervanging van reeds redelijk zuinige apparaten, die zijn aangeschaft
in recentere jaren, waardoor de extra besparing met een A-label lager uitvalt.
Ook is in het model sprake van autonome efficiency en kostenontwikkelingen
waardoor de zuinigste apparaten en voorzieningen vanzelf al meer gekozen zouden
worden in 2010. Daardoor wordt de milieuwinst door de energiepremieregeling
minder groot. Zoals ook ECN reeds aanbeveelt, zal de effectiviteit van de
regeling (aanzienlijk) kunnen worden verbeterd door regelmatige aanscherping
van de lijst met te premiëren apparaten, hetgeen spoort met de beleidsvoornemens
terzake. Hierdoor wordt ook het aantal free-riders beperkt en zal een positief
effect op de kosteneffectiviteit optreden. Bij het opzetten van de regeling
is onderkend dat een zeker free-rider effect zal optreden. Dit is geaccepteerd
vanuit het oogpunt dat goed gedrag beloond mag worden. Bovendien vormen de
energiepremies onderdeel van de terugsluis van de verhoging van de regulerende
energiebelasting. Ook vanuit dat oogpunt is een zekere mate van free-rider
effect aanvaardbaar.De nu door ECN berekende reductie van 1,4 Mton in 2010 past in de trend
naar 2020 en kan dus aanvaardbaar worden genoemd. Zeker in het licht van de
nevendoeleinden als terugsluis, beloning van goed gedrag en de attentiewaarde
van bewust energiezuinig gedrag.d) Experiment verhandelbare reductiesIn de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid (par. 4.4.2) wordt, als onderdeel
van de actiepunten uit het vernieuwingspakket, een experiment voorzien met
verhandelbaarheid van emissiereducties voor een klein aantal nader vast te
stellen energiebesparende technieken in de industrie, die zowel kosteneffectief
als additioneel zijn. Het experiment zou met ingang van 2001 de vorm moeten
krijgen van een fiscale regeling overeenkomstig de stimulering van duurzame
energie door middel van artikel 36o in de Wbm, waarbij de financiering zou
moeten plaatsvinden vanuit de f 500 miljoen voor positieve fiscale prikkels.
Daarnaast is in de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid aangegeven dat er een externe
commissie moet komen die de mogelijkheid van emissieplafonnering op de langere
termijn moet onderzoeken. Deze commissie zal binnenkort worden ingesteld.Het kabinet onderzoekt thans hoe het experiment het beste kan worden aangepakt.
Hierbij is naar voren gekomen dat een tenderregeling wellicht een aantrekkelijker
optie zou zijn dan de REB. Overwogen wordt thans de eventuele nadere uitwerking
van het experiment over te laten aan vorenbedoelde externe commissie.e) Klimaatneutrale energiedragers in de regulerende energiebelastingIn de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid (par. 4.4.1) wordt aangegeven dat
het doel van de technologische vernieuwing vanaf nu geleidelijk verbreed zal
worden naar de ontwikkeling van klimaatneutrale energiedragers. Het gaat daarbij
om energiedragers die geen of nauwelijks broeikasgassen emitteren in hun gehele
levenscyclus. In de Uitvoeringsnota is aangekondigd dat het instrumentele
kader stapsgewijs zal moeten worden aangepast om de klimaatneutrale energiedragers
een adequate positie in de markt te laten krijgen. Hiervoor is met ingang
van 2001 f 10 miljoen beschikbaar, oplopend tot maximaal f 50 miljoen
per jaar vanaf 2003, uit het budget ad f 500 miljoen voor positieve
fiscale prikkels.Bij de beoogde ontwikkeling van het beleidsinstrumentarium gaat het thans
om de aanpassing van de REB wat betreft klimaatneutrale elektriciteit en gas
uit fossiele energiebronnen. Het streven is er daarbij op gericht om, op basis
van een in de wet op te nemen werkbare definitie van klimaatneutrale elektriciteit
en gas, zowel vorm te geven aan een afdrachtskorting voor klimaatneutrale
elektriciteit en gas op fossiele basis (in de trant van artikel 36o Wbm) als
aan een nihiltarief voor deze energiedragers, zoals dat thans geldt voor groene
stroom (in de trant van artikel 36i, zesde lid, Wbm). Over de uitwerking van de regeling vindt thans interdepartementaal overleg
plaats. Bij de vormgeving zal rekening dienen te worden gehouden met de ruimte
die het toekomstige Europese Milieusteunkader biedt. Alhoewel het streven
erop is gericht om de aanpassing van de REB per 1 januari 2001 door te voeren,
zal rekening moeten worden gehouden met een mogelijke vertraging in verband
met de noodzakelijke goedkeuring door de Europese Commissie.2.1.2. Omvorming brandstoffenbelasting van een inputbelasting
naar een outputbelastingIn de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid heeft het kabinet de bereidheid uitgesproken
om de brandstoffenbelasting (BSB) wat de elektriciteitsproductie betreft van
een input- naar een outputbelasting om te vormen indien een afspraak met de
eigenaren van kolencentrales tot stand komt over verlaging van de CO2-emissies.De onderhandelingen over een afspraak verkeren thans in een vergevorderd
stadium. Er van uitgaande dat deze spoedig positief kunnen worden afgerond
zal, zoals voorzien in de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid, de omzetting van
de BSB in het Belastingplan 2001 kunnen worden verwerkt en zal deze maatregel
in beginsel per 1 januari 2001 in werking kunnen treden. De sectorale gevolgen
van de maatregel en de gevolgen voor de lastenverdeling over huishoudens en
bedrijven zullen nog nader worden geïnventariseerd.2.2. GrondwaterbelastingIn lijn met de Miljoenennota 2000 zal in het Belastingplan 2001 worden
voorgesteld om in de grondwaterbelasting de tweede stap te zetten van de verhoging
van het tarief voor zelfonttrekkers, waardoor dit tarief gelijk wordt aan
het tarief voor de waterleidingbedrijven. Ten aanzien van de aanwending van
de opbrengst is vastgelegd dat deze deels zal kunnen worden gebruikt voor
een fiscale tegemoetkoming in projecten die leiden tot een vermindering van
grondwateronttrekking. Het betreft hier een complexe materie.2.3. AfvalstoffenbelastingEveneens in lijn met de Miljoenennota 2000 zal in het Belastingplan 2001
worden voorgesteld om in de afvalstoffenbelasting de tweede stap te zetten
van de verhoging van het tarief voor het storten van brandbaar afval. Deze
stap zal, in verband met de herijking van de uitgangspunten van de afvalstoffenbelasting,
zo worden ingevuld dat het tarief voor het storten van afvalstoffen die een
volumieke massa hebben van minder dan 1100 kg en die niet expliciet zijn aangeduid
wordt verhoogd. Zoals in de memorie van toelichting bij het Belastingplan
2000 is aangegeven is deze waarde (1100 kg per kubieke meter) zodanig vastgesteld
dat de stoffen die een grotere volumieke massa hebben naar verwachting alle
onbrandbaar zullen zijn.Motie RemakMet betrekking tot de motie Remak (Kamerstukken II 1999/2000, 26 820,
nr. 36) waarin werd gevraagd de voorgestelde in/uit-methode in de afvalstoffenbelasting
dusdanig in de praktijk vorm te geven dat de nadelige effecten zoveel mogelijk
worden opgeheven, kan het volgende worden meegedeeld. Inmiddels is uitvoerig
overleg gevoerd met de afvalbranche. Dit overleg heeft geleid tot de oplossing
om naast de in/uitmethode het verhoudingsgetal weer op te nemen in de afvalstoffenbelasting,
zij het niet meer per stortplaats maar per afzonderlijke afvalstroom. Dit
zal in het Belastingplan 2001 zijn beslag vinden. Toepassing van
het verhoudingsgetal staat open voor afvalverwerkers waarvan de administratie
aan bepaalde te stellen eisen voldoet. Vooruitlopend op de wetswijziging,
voorzien bij Belastingplan 2001, is in de praktijk door de Belastingdienst
met de afzonderlijke afvalverwerkers een afspraak gemaakt die het financieringsnadeel
wegneemt.2.4. Belasting op inzameling huishoudelijk restafvalIn bijlage 13 bij de Miljoenennota 2000 is aangegeven dat in het kader
van een verdere vergroening en verschuiving op het gebied van afvalstoffen
de mogelijkheid is onderzocht om in een eerder stadium van de afvalverwerkingsketen
aan te grijpen. Het gaat dan om een belasting op huishoudelijk afval; gemeenten
hebben een zorgplicht met betrekking tot de inzameling daarvan. Ten behoeve
van de uitwerking van deze variant is een werkgroep gevormd waarin de betrokken
departementen (Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en Financiën) alsmede de Vereniging Nederlandse
Gemeenten (VNG) participeren. Het kabinet zal in het kader van het Belastingplan
2001 met nadere voorstellen op dit punt komen. In dit verband is tevens nog
het volgende van belang. Op 19 april 2000 zijn vanuit de Kamer vragen gesteld
over de voorgenomen invoering van deze belasting, betrekking hebbend op de
verhoging van de lokale lastendruk en de te bereiken milieudoelstelling (vragen
van de leden Klein Molekamp en Remak, Kamerstukken II 1999/2000, Aanhangsel,
nr. 1265). De antwoorden op deze vragen zijn op 31 mei naar de Kamer gestuurd.2.5. Belasting van oppervlaktedelfstoffenIn de Miljoenennota 2000 heeft de regering het voornemen kenbaar gemaakt
om te komen tot de invoering per 1 januari 2001 van een belasting terzake
van de in Nederland gewonnen en geïmporteerde oppervlaktedelfstoffen.
Daarbij werd aangegeven dat de uit te werken variant extern nader op effecten
zal worden onderzocht met zowel aandacht voor de milieuvoordelen als de economische
effecten en dat op een aantal aspecten nog een nadere toetsing aan het Europees
recht zal moeten plaatsvinden.Door het Centrum voor energiebesparing en schone technologie (CE) is in
samenwerking met het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) een
implementatie-onderzoek uitgevoerd. Het rapport van dit onderzoek Belasting
van Oppervlaktedelfstoffen is door de complexiteit van het onderzoek eerst
eind mei 2000 aangeboden. Het kabinet acht een zorgvuldige bestudering van
het rapport – de Europeesrechtelijke aspecten daarbij betrekkend –
noodzakelijk alvorens tot een nadere standpuntbepaling te kunnen komen.2.6. Terugsluismaatregelen derde tranche vergroeningIn het Regeerakkoord is een verhoging van de belastingdruk op milieubelastende
activiteiten afgesproken over een periode van 3 jaar. De daardoor ontstane
budgettaire ruimte zal als onderdeel van de Belastingherziening 2001 worden
aangewend voor een verlaging van de lastendruk op arbeid in de vorm van een
verlaging van de loon- en inkomstenbelasting (terugsluis). Met ingang van
1 januari 1999 en 1 januari 2000 zijn de eerste twee tranches ingevoerd. De
terugsluismaatregelen in het kader van de derde tranche vergroening vormen
onderdeel van de besluitvorming in het kader van het Belastingplan 2001. Daarin
zal het kabinet een gedetailleerd overzicht geven van de voorgestelde terugsluismaatregelen. 2.7. Vergroening autobelastingenZoals in bijlage 13, paragraaf 13.7 van de Miljoenennota 2000 is
aangegeven, zijn de maatregelen in het kader van het in het NMP-3 aangekondigde
beleid ter vergroening van de autobelastingen verdeeld over twee tranches,
te weten de maatregelen in het kader van de zogenoemde Optimale brandstofmix
2010 en de stimulering van schone en zuinige auto's.Brandstofmix 2010Bij het Belastingplan 2000 zijn de lastenverzwaring voor de dieselpersonenauto
en de lastenverlichting voor de LPG 3-personenauto gerealiseerd, alsmede het
verlaagde accijnstarief voor LPG dat wordt gebruikt door huisvuilauto's. In
de voorafgaande jaren zijn reeds lastenverlichtingen voor autobussen die gebruik
maken van LPG of aardgas gerealiseerd.Schoon en zuinigZoals in de Miljoenennota 2000 is aangekondigd, zal een wetsvoorstel worden
ingediend ter stimulering van de aankoop van personenauto's en bestelauto's
die aan de emissiegrenswaarden voor het jaar 2005 voldoen en ter stimulering
van de aankoop van zuinige personenauto's. Bij de behandeling van de Uitvoeringsnota
Klimaatbeleid eind 1999 heeft de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer de Kamer toegezegd dat er een onderzoek zal worden
verricht naar de milieueffectiviteit van de verschillende opties (in de BPM,
conform de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid, in de MRB, alsmede een door de brancheorganisaties
aan te leveren optie die uitgaat van een energiepremie naar gelang de zuinigheid).
Dit onderzoek zal naar het zich thans laat aanzien in juni van dit jaar gereed
kunnen zijn. Daarna zal een definitieve keuze worden gemaakt uit de verschillende
opties.2005-normen motorbrandstoffenThans wordt een onderzoek verricht naar de wenselijkheid van een vervroegde
introductie van motorbrandstoffen die voldoen aan de zogenoemde 2005-specificaties
en de mogelijkheden om deze vervroegde introductie fiscaal te stimuleren,
alsmede naar de implicaties daarvan. Accessoires in de BPMMet ingang van 1 mei 2000 zijn de zogenaamde in-car-instrumenten (boordcomputer,
econometer, cruisecontrol) toegevoegd aan de lijst met vrijgestelde accessoires
voor de BPM. In het verlengde van deze maatregel heeft het kabinet het voornemen
om deze lijst om te vormen van een vaste in een dynamische lijst met voorzieningen
die milieusparend of veiligheidsbevorderend zijn. Het gaat erom nieuwe technologie,
die nog niet standaard in motorrijtuigen is opgenomen, te stimuleren door
het tijdelijk vrijstellen van BPM. Het idee is onlangs aan de autobranche
voorgelegd en wordt nu door hen bestudeerd. In overleg met de branche zal
worden bezien welke accessoires, binnen bepaalde budgettaire randvoorwaarden,
in aanmerking zouden kunnen komen. Daarbij kan onder meer worden gedacht aan
voorzieningen voor het filteren van uitlaatgassen en aan levenssparende voorzieningen
bij botsingen.3. Overige onderwerpen3.1. Brede watertaksInleidingTijdens de plenaire behandeling van het Belastingplan 2000 in de Tweede
Kamer is door de staatssecretaris van Financiën toegezegd in het kader
van de vergroeningsnotitie de voor- en nadelen in kaart te brengen van de gedachte om de belasting op leidingwater om te vormen tot een bestemmingsheffing
en de provincies en andere lagere overheden de gelegenheid te geven door middel
van opcenten de hoogte van de watertaks af te stemmen op de lokale behoeften.
Een brede watertaks als bestemmingsheffing voor de bekostiging van het afvoeren
van afvalwater zou meer recht moeten doen aan het beginsel «de vervuiler»
betaalt dan de huidige systematiek. Bovendien moet de verdeling efficiënter
zijn en moet de administratieve lastendruk afnemen. Op deze aspecten is de
brede watertaks beoordeeld.OnderzoeksresultatenHet waterverbruik als maatstaf voor een belasting ter vervanging van de
gemeentelijke rioolrechten en de verontreinigingsheffing strookt voor bedrijfsruimten
niet met het beginsel «de vervuiler« betaalt. In veel gevallen
zal een deel van het «waterverbruik» niet worden afgevoerd respectievelijk
worden geloosd. De relatie tussen de vervuilingswaarde van het geloosde afvalwater
en het waterverbruik verschilt sterk per bedrijfsruimte. Een hoog waterverbruik
kan gepaard gaan met een lage vervuilingsconcentratie per m3 water
en een laag waterverbruik met een hoge vervuilingsconcentratie per m3. Ook kunnen met betrekking tot bedrijfsruimten met een vergelijkbaar
waterverbruik grote verschillen in de vervuilingswaarde per m3
aanwezig zijn. Of het beginsel «de vervuiler betaalt» wel bruikbaar
is voor woonruimten zal worden onderzocht in het zogenoemde experiment breed
waterspoor dat wordt uitgevoerd in het kader van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren.De rioolrechten en verontreinigingsheffingen zijn bestemmingsheffingen
met een opbrengst ad f 1,4 miljard onderscheidenlijk f 2,1 miljard.
De opbrengst van de belasting op leidingwater ad f 215 miljoen ten laste
van huishoudens en f 81 miljoen ten laste van het bedrijfsleven is daarmee
vergeleken gering. Omvorming van de drie heffingen tot één belasting
met lokale opcenten vormt alleen een wijziging ten opzichte van de huidige
situatie bij een relatief hoog basistarief. Bij een hoog landelijk basistarief
vindt er (gedeeltelijk) verevening van lasten plaats tussen heffingplichtigen
van gemeenten en waterschappen met een relatief hoog kostenniveau en heffingplichtigen
van gemeenten en waterschappen met een relatief laag kostenniveau. Indien
de kostenverschillen hun oorzaak vinden in verrichte inspanningen in het verleden
kan een onbevredigend resultaat ontstaan in die zin dat de heffingplichtigen
van de gebieden met een relatief laag kostenpeil mee gaan betalen aan het
inhalen van achterstanden in andere gebieden. Het kabinet vindt dat elke gemeente
en elk waterschap zelf verantwoordelijk is voor het lokale rioleringsbeheer
respectievelijk het waterkwaliteitsbeheer. Dit uitgangspunt ligt ten grondslag
aan de Wet verontreinigingsheffing op basis waarvan elk waterschap al zijn
kosten voor het waterkwaliteitsbeheer uit zijn verontreinigingsheffing kan
bekostigen. De beleidsvrijheid van de betrokken decentrale overheden neemt
door een waterbelasting met een landelijk basistarief af. De gemeenten of
waterschappen beschikken dan niet meer over de mogelijkheid om het verschuldigd
bedrag gedeeltelijk te baseren op een andere maatstaf dan het waterverbruik.De heffing en invordering door één instantie zal in eerste
instantie leiden tot een besparing op de perceptiekosten in vergelijking met
de huidige situatie. De administratieve lastendruk voor de waterleidingbedrijven
stijgt echter aanzienlijk, zij zullen de opcenten van gemeenten en waterschappen
moeten verwerken in hun tarieven. Omdat de grenzen van gemeenten en waterschappen
niet gelijk zijn aan die van het gebied dat door een waterleidingbedrijf wordt
bediend, zal dit tot een forse toename van de administratieve lastendruk leiden.
Ook moeten de opbrengsten van de landelijke waterbelasting inclusief de opcenten
door het Rijk aan de betrokken decentrale overheden worden doorgesluisd.
Het is daarom zeer de vraag of als gevolg van de tussenschakeling van waterleidingbedrijven
en Rijk in plaats van rechtstreekse heffing door de gemeenten en waterschappen
van de desbetreffende bestemmingsheffingen er per saldo een besparing aan
administratieve lasten optreedt.Het kabinet vindt het, gelet op het vorenstaande, niet opportuun om de
drie heffingen om te vormen tot een brede watertaks.3.2. Belasting op leidingwaterTijdens de plenaire behandeling van het Belastingplan 2000 in de Tweede
Kamer zijn vragen gesteld met betrekking tot de maximumgrens van 300 m3 in de belasting op leidingwater. De invalshoeken waren verschillend,
enerzijds een versterking van het milieueffect en anderzijds de grondslagverschuiving
ofwel het meer robuust maken van het belastingstelsel. Op beide aspecten wordt
hierna ingegaan. In het BDIV (beleidsplan drink- en industriewater) uit 1995
is aangegeven dat waterbesparing in de industrie als aandachtspunt binnen
de bedrijfsinterne milieuzorg moet worden meegenomen. Voor grote verbruikers
zou volgens het BDIV binnen dat kader gedacht kunnen worden aan convenanten,
niet aan fiscale maatregelen. Overigens vormt de prijs van leidingwater op
zich zelf beschouwd al een stimulans tot waterbesparing.Bij de versterking van de robuustheid van het belastingstelsel wordt in
het kader van vergroening en verschuiving vooral ernaar gestreefd de indirecte
belastingdruk te verhogen en de belastingen op arbeid te verlagen. Eerder
werd reeds aangegeven dat de lasten van het loslaten van het maximum neerslaan
bij een kleine groep bedrijven. Dit zijn met name bedrijven die water als
grondstof gebruiken in hun productieproces (bierbrouwers en frisdrankenindustrie).
Specifieke terugsluis is niet goed mogelijk zonder tegen het verbod van staatssteun
op te lopen. Het loslaten van de maximumgrens is niet noodzakelijk wat het
milieuaspect betreft en zal op het gebied van een specifieke terugsluis tot
problemen leiden. Dit overwegende hecht het kabinet eraan vast te houden aan
een maximumgrens.3.3. Groen beleggen/Motie GiskesTijdens de plenaire behandeling van de Belastingherziening 2001 is door
de Tweede Kamer een motie van het lid Giskes c.s. aangenomen (Kamerstukken
II 1999/2000, 26 727, nr. 105) waarin de regering werd verzocht om de
wenselijkheid en de mogelijkheden te onderzoeken om groen beleggen uit te
zonderen van de grens van f 100 004 voor maatschappelijk beleggen
en/of daar een aparte vrijstellingsruimte voor te creëren. Inmiddels
heeft intensief overleg plaatsgevonden tussen de betrokken departementen en
instellingen, waarbij het voorstel is ontwikkeld om een persoonsgebonden aftrekpost
van 2,5 % in te voeren. Dit houdt in dat een belastingplichtige 2,5 % van
het bedrag dat aan groene beleggingen in box III is vrijgesteld in aftrek
mag brengen op zijn inkomen. Daarmee kan de fiscale aantrekkelijkheid die
de huidige regeling heeft voor beleggers behouden blijven. Het kabinet heeft
met dit voorstel ingestemd. De uitwerking daarvan vindt plaats in het zogenoemde
ondernemerspakket.3.4. BoscertificatenIn voorbereiding is een wetsvoorstel waarin wordt voorgesteld in de REB
een zogenoemde afdrachtskorting op te nemen voor CO2-certificaten,
ook wel aangeduid als boscertificaten. Deze maatregel is aangekondigd in het
Belastingplan 2000 (Kamerstukken II 1999–2000, 26 820, nr. 3, blz.
8). De maatregel kan een belangrijke bijdrage leveren aan de CO2-reductie
en daarmee aan het behoud van de natuur in ons land. 4. Werkgroep vergroening van het fiscale stelsel IIDe Werkgroep vergroening van het fiscale stelsel II (hierna: de werkgroep)
heeft als taak te bezien welke nieuwe mogelijkheden, in vervolg op de in de
lopende kabinetsperiode gerealiseerde fiscale maatregelen, binnen het fiscale
stelsel kunnen worden ingezet op milieugebied, natuur daaronder begrepen.
De werkgroep is breed samengesteld. De leden zijn deskundigen afkomstig uit
de kringen van werkgevers- en werknemersorganisaties, onderzoeksbureaus op
milieugebied of zijn wetenschappelijk werkzaam op het gebied van milieu of
economie of hebben een politieke achtergrond. Daarnaast nemen ambtelijke vertegenwoordigers
aan de werkzaamheden deel. De werkgroep rapporteert in één rapportage
uiterlijk in juli 2001, zoveel mogelijk in de vorm van concrete voorstellen
die nationaal realiseerbaar zijn. Desgevraagd kan de werkgroep ook tussentijds
verslag uitbrengen.Inmiddels is er een lijst met maatregelen opgesteld, waarbij rekening
is gehouden met toezeggingen die aan de Kamer zijn gedaan en waarbij tevens
werd geput uit verschillende beschikbare inventarisaties en de vele voorstellen
en suggesties die in de maatschappelijke en politieke discussie over de vergroening
van het fiscale stelsel naar voren zijn gekomen. Deze lijst met maatregelen
is onderverdeeld in een aantal clusters. Binnen de clusters worden vervolgens
mede aan de hand van een toetsingskader initiële prioriteiten geselecteerd.
Binnen de cluster energiebelastingen zal aandacht worden geschonken aan het
verder fiscaal stimuleren van hernieuwbare energiebronnen, terwijl ook de
positie van de grootverbruikers in de energiebelastingen zal worden onderzocht
(zie hierna). Binnen de cluster mobiliteit zal onder meer worden gekeken naar
de fiscale behandeling van bestelauto's, maatregelen op het gebied van parkeren
en openbaar vervoer, het belasten van autobezit en -gebruik en brandstof,
de huidige tegemoetkomingen in de inkomstenbelasting met betrekking tot het
woon-werkverkeer, maatregelen op het gebied van luchtvaart en geluid en de
wiebeltaks accijns. Binnen de cluster ruimtegebruik en wonen zullen maatregelen
worden bezien op het gebied van het onttrekken van grond, bodemsanering en
duurzaam bouwen en zal voorts de mogelijkheid worden onderzocht of bij de
waardebepaling en -vaststelling in het kader van de Wet waardering onroerende
zaken (WOZ) op zodanige wijze rekening kan worden gehouden met energiebesparende
maatregelen en bodemsanering dat deze maatregelen niet worden vertaald in
een hogere WOZ-waarde voor de desbetreffende onroerende zaak. Met laatstbedoeld
onderzoek wordt uitvoering gegeven aan de toezegging, die is gedaan tijdens
het algemeen overleg inzake de evaluatie van de WOZ d.d. 11 mei 2000 met de
vaste Commissie voor Financiën en voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
uit de Tweede Kamer.Tot slot zullen binnen de cluster producten, emissies en processen diverse
productheffingen onderzocht worden en zal worden onderzocht welke positieve
prikkels kunnen worden ingesteld om de productie en het gebruik van duurzame
producten te bevorderen. Daarnaast heeft de werkgroep als belangrijke taak
het ontwikkelen van evaluatiemethoden voor de bestaande milieubelastingen
(zie hierna).Vanuit de Kamer is bij verschillende gelegenheden aangedrongen op een
verbreding van de REB wat de grotere energieverbruikers betreft. Aan de werkgroep
is gevraagd daaraan uitdrukkelijk aandacht te besteden. In dat kader zal onderzoek
worden gedaan naar de mogelijkheden van een dergelijke verbreding, waarbij
met name van belang is welke milieueffecten daarvan mogen worden verwacht
en welke effecten verbreding heeft voor de (concurrentie)positie van bedrijven
in een liberaliserende internationale energiemarkt. De positie van bedrijven
die MJA's of een benchmark-overeenkomst zijn aangegaan verdient daarbij bijzondere aandacht. Tevens bestaat samenhang met de ontwikkelingen op het Europese
vlak, waarbij wordt verwezen naar het onderdeel «Europese energiebelasting»
in punt 5 van deze notitie.Vanuit de Tweede Kamer werd met betrekking tot de Voorlopige Rekening
1999 onder meer de vraag gesteld in hoeverre het kabinet in staat is om op
basis van recente gegevens een oordeel te vellen over de effectiviteit van
belastingen op milieugrondslag.In het antwoord van het kabinet op deze vragen (Kamerstukken II 1999/2000,
27 031, nr. 4) werd in dit verband opgemerkt dat in 1995 en 1996 onderzoek
is verricht naar de grondwater- en afvalstoffenbelasting, ten aanzien waarvan
bij de bespreking van dat onderzoek (Kamerstukken II 1997/98, 25 600
IXB, nr. 12) naar voren kwam, dat de effecten van milieubelastingen wat het
bereiken van de milieudoelstellingen betreft, eigenlijk niet of nauwelijks
geïsoleerd zijn te meten, daar zij deel uitmaken van een geheel van maatregelen
die alle gericht zijn op hetzelfde doel. Een onderzoek ten behoeve van de
jaarrapportage regulerende energiebelasting over 1997 (vgl. het rapport «Onderzoek
naar effecten van de regulerende energiebelasting bij bedrijven – stand
van zaken einde 1997», in opdracht uitgevoerd door de Stichting voor
Economisch Onderzoek der Universiteit van Amsterdam, aan de Tweede Kamer aangeboden
bij brief van 10 maart 1999) heeft dat voor wat betreft de regulerende energiebelasting
nog eens bevestigd. Mede gelet op die problematiek is aan de werkgroep gevraagd
onderzoek te doen naar de ontwikkeling van een methode om tot evaluatie van
de bestaande milieubelastingen te komen. In verband hiermee geeft het kabinet
er de voorkeur aan met bepaalde evaluatie-onderzoeken te wachten tot het advies
van de werkgroep is ontvangen. Overigens is hier van belang dat thans een
heroverweging plaatsvindt van de subsidieregelingen voor energiebesparing
(IBO). De aanpak daarvan kan wellicht ook bruikbaar zijn bij een beoordeling
van de effecten van milieubelastingen.5. Europese aspectenAlgemeenOp het Europese vlak spelen met betrekking tot de vergroening van het
fiscale stelsel twee aspecten die de aandacht verdienen. In de eerste plaats
is dat de problematiek van de staatssteun (in de voorafgaande paragrafen van
deze notitie is daar al herhaaldelijk op gewezen) en in de tweede plaats is
dat de totstandkoming van een Europese energiebelasting.De Europese staatssteunproblematiekReeds vanaf de invoering van de milieubelastingen speelt de kwestie van
de staatssteun. Gewezen wordt op verschillende tegemoetkomingen in de regulerende
energiebelasting, zoals het nihiltarief voor duurzame elektriciteit en het
REB-tarief (aardgas en minerale oliën) voor de glastuinbouw. Ook zijn
tegemoetkomingen getroffen in de grondwaterbelasting (voor spoelwater) en
de afvalstoffenbelasting (voor bagger, asbest en ontinktingsresidu), welke
door de Commissie als staatssteun zijn aangemerkt.Tot nu toe werden dergelijke maatregelen tijdelijk goedgekeurd, o.a. op
grond van overwegingen dat voorlopers op het gebied van milieubelastingen
de ruimte moesten krijgen om bepaalde negatieve milieu- en/of economische
effecten te voorkomen. De Commissie hanteert bij de beoordeling van de vraag
of sprake is van goed te keuren steun een door haar zelf vastgesteld kader
(de Kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu). Enerzijds
bevat deze regeling, waarvan inmiddels een nieuw ontwerp is gepresenteerd,
uitgangspunten voor investeringssteun (van belang voor fiscale regelingen
als de Vamil, de voorgestelde MIA en DOA en alle subsidieregelingen). Anderzijds
bevat de regeling voorwaarden voor exploitatiesteun. Dit betreft
met name uitzonderingen met het oog op het voorkomen van schadelijke milieu-
en economische effecten bij onverkorte doorvoering van een milieubelasting.
Ten aanzien van de exploitatiesteun worden alleen uitzonderingen toegestaan
als zij strikt in tijd en intensiteit beperkt zijn. Met name voor de energiebelastingen
is het de vraag of zulke beperkingen in tijd en intensiteit voor de toekomst
voldoende soelaas bieden voor de vanuit milieu en economisch oogpunt noodzakelijke
tegemoetkomingen.In de Ecofin Raad van december 1999 is daar dan ook nadrukkelijk de aandacht
van de Commissie voor gevraagd. In dit verband heeft de minister van Economische
Zaken onlangs nog een klemmend beroep op commissaris Monti gedaan het milieusteunkader
zodanig aan te passen dat de huidige vergroening van belastingstelsels niet
ontmoedigd maar juist gestimuleerd wordt.Europese energiebelastingDe afgelopen periode is er onder het Portugese voorzitterschap geen voortgang
geboekt met betrekking tot de Europese energiebelasting nadat dit dossier
reeds eerder in een impasse was geraakt. Vandaar dat nader vorm is gegeven
aan de plannen om te komen tot een kopgroep van landen die gezamenlijk wel
verder willen werken aan de totstandkoming van een Europese richtlijn voor
de belasting van energieproducten. In maart heeft in Berlijn een eerste bijeenkomst
van een informele werkgroep energiebelasting plaatsgevonden, waaraan een negental
landen en de Europese Commissie hebben deelgenomen. Daar is geconstateerd
dat een van de belangrijkste inhoudelijke punten die opgelost moeten worden
voordat verder kan worden gegaan met een (Europese) energiebelasting bestaat
in het vinden van een – mede gezien de Europese bepalingen inzake staatssteun –
adequate vormgeving van de behandeling van grootverbruikers van energie en
energie-intensieve bedrijven. Bezien zal worden of een werkbare algemene formule
kan worden gevonden waarbij wordt uitgegaan van de verschillende methoden
die thans worden toegepast door de lidstaten die reeds een energiebelasting
kennen. Daarnaast is van belang dat zo'n model niet afstuit op een negatief
oordeel van de Europese Commissie. De Commissie heeft, zoals hiervoor al is
aangeduid, inmiddels een voorstel gedaan voor een nieuwe «Kaderregeling
inzake staatssteun ten behoeve van het milieu». Het betreft een concept
voor een Mededeling van de Commissie, die moet gaan dienen als nieuwe brede
handleiding bij de beoordeling of sprake is van geoorloofde investerings-
of exploitatiesteun ten behoeve van het milieu door de lidstaten. In dit document
wordt tevens aandacht besteed aan de mogelijkheden voor tegemoetkomingen in
een energiebelasting ten behoeve van grootverbruikers/energie-intensieve bedrijven,
waarbij aan deze tegemoetkomingen aanzienlijke beperkingen worden gesteld,
zowel in omvang als in tijdsduur daarvan. Bij veel lidstaten bestaat kritiek
op de voorstellen van de Commissie. Het is nog onduidelijk of de Commissie
geneigd is daaraan tegemoet te komen door op voorhand, in deze kaderregeling,
meer ruimte te scheppen. Mede in het licht van de – nog nauwelijks uitgewerkte –
regeling voor dergelijke tegemoetkomingen in de ontwerp-richtlijn van de Commissie
(uit 1997) is het daarom des te meer gewenst om met een aantal gelijkgezinde
landen daarvoor een vormgeving te vinden. Tijdens de volgende bijeenkomst
van de informele werkgroep, voorzien in juni in Den Haag, zal hierover verder
worden gesproken. XNoot1De achtergrond hiervan is dat het een aantal jaren geleden niet doelmatig
werd geoordeeld ca. 2600 installaties in de heffing te betrekken voor dit
eigen verbruik gelet op het feit dat de opbrengst per installatie was beperkt
tot circa f 1500. Het financieel belang is inmiddels fors gestegen als
gevolg van de ophoging van de bovengrens tot 10 mln kWh en de tariefverhogingen.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27177-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl