(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere bemiddelingsvormen; Brief minister met notitie betreffende de stand van zaken van slachtofferzorg in Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25452, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25452 nr. 5

31-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNOTITIE BETREFFENDE DE STAND VAN ZAKEN VAN SLACHTOFFERZORG
IN NEDERLAND. 1. Samenvatting.2. Inleiding.3. Plan van aanpak invoering strafrechtelijke dading.3.1. Inleiding3.2. Projectbeschrijving3.2. Projectuitvoering3.3. Deelprojecten Deelproject 1: dadingfunctionarissen op twee arrondissementsparkettenDeelproject 2: dadingfunctionarissen bij «justitie
in de buurt»Deelproject 3: dadingfunctionarissen op de buro's voor
rechtshulp3.4.Tijdpad 3.5. Projectevaluatie4. Executie vonnissen in het kader van de regelgeving
Terwee.1. Oplegging van een schadevergoedingsmaatregel door de
rechter al dan niet in combinatie met een toewijzing van een civiele vordering.2. Toewijzing van een civiele vordering (voegingsvonnis)3. Schaderegeling als resultaat van een schadebemiddeling
door OM in het kader van de regelgeving Terwee.4. Het tot stand komen van een schaderegeling (overeenkomst)
als resultaat van een dading.5. Tussenevaluatie van de stand van zaken betreffende
de slachtofferzorg in Nederland. 5.1. Het rapport «Slachtofferzorg in Nederland» 5.1.1 Algemeen.5.1.2. Verdere gang van zaken.5.2 Ontwikkelingen na invoering van de regelgeving Terwee.5.3. Meetmethode slachtofferzorg.5.4. Tevredenheidsenquete.5.5. Overige ontwikkelingen in het kader van slachtofferzorg/Terwee.1. Schadebemiddeling voorafgaand aan de zitting.2. Voeging ter terechtzitting.3. Kosten voor slachtoffers.4. Projectplan intensivering slachtofferzorg politie.5. Rechtsbijstand en slachtofferzorg.6. Slotopmerkingen.BIJLAGE 11. Korte voorgeschiedenis slachtofferzorg.2. Eerste evaluatie regelgeving Terwee.3. Financiering slachtofferzorg/Terwee.4. Executie schadevergoedingsmaatregel.5. Verankering in de betrokken organisaties.De Commissie Slachtofferzorg.De Landelijke Werkgroep Slachtofferzorg.De OM- commissie Implementatie Slachtofferzorg/Terwee.Landelijk coördinerend officier slachtofferzorg.Centrale advisering politie.Departementale coördinatie.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25452Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 452(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere
bemiddelingsvormennr. 5BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 31 maart 1998Hierbij doe ik toekomen, zoals ook toegezegd tijdens het Algemeen overleg
met de vaste commissie voor Justitie van 17 december 1997, de beleidsnotitie
slachtofferzorg met onder meer de stand van zaken van slachtofferzorg in Nederland
en het plan van aanpak van invoering strafrechtelijke dading. Tevens heb ik
het advies van de Commissie Slachtofferzorg over deze notitie bijgevoegd1. De Minister van Justitie,W. SorgdragerNOTITIE BETREFFENDE DE STAND VAN ZAKEN VAN SLACHTOFFERZORG
IN NEDERLAND. 1. Samenvatting.In de laatste decennia is de aandacht voor het slachtoffer in het strafproces
aanmerkelijk toegenomen.In het bijzonder sinds de landelijke invoering op 1 april 1995 van de
regelgeving Terwee is ook de aandacht van met name het openbaar ministerie,
de politie, de reclassering, de kinderbescherming en de rechtshulp sterk verbeterd.In overleg met de Tweede Kamer is gekozen voor een geleidelijke invoering
van de regelgeving Terwee.De toedeling van financiële middelen houdt daar gelijke tred mee.
Het eindbedrag voor Justitie (justitiële organisaties gezamenlijk) en
Binnenlandse Zaken (politie) in 1998 bedraagt f 20 miljoenSlachtofferzorg is een complexe materie. Veel organisaties zijn bij de
uitvoering ervan betrokken. Door politie en openbaar ministerie behoort in
een groot aantal fases van het strafproces aandacht aan het slachtoffer besteed
te worden, bijvoorbeeld door het tijdig geven van adequate informatie of door
het houden van slachtoffergesprekken met slachtoffer of nabestaanden bij ernstige
delicten.Om deze complexe materie goed gestalte te kunnen geven is gekozen voor
het werken in netwerken in de arrondissementen. In deze netwerken zijn in
elk geval de bovengenoemde actoren bij de slachtofferzorg betrokken. Een aantal
netwerken is uitgebreid met de zittende magistratuur, de advocatuur of Halt.
Hoewel het werken in netwerkverband voor de meeste organisaties volkomen nieuw
was, is dit in alle arrondissementen goed van de grond gekomen en is een stevig
organisatorisch fundament gelegd voor de uitvoering van slachtofferzorg/regelgeving
Terwee.Wat betreft de uitvoering van de regelgeving Terwee zelf hebben de meeste
netwerken, gelet ook op de gefaseerde toedeling van middelen, zich het eerst
gericht op de verbetering van de informatievoorziening aan en de bejegening
van slachtoffers. De informatievoorziening en de bejegening zijn thans op
een redelijk niveau, maar zijn op onderdelen nog voor uitbreiding en verbetering
vatbaar.Vervolgens heeft men zich gericht op een intensivering van de schadebemiddeling.
Deze begint steeds meer vruchten af te werpen in die arrondissementen, waar
ten tijde van de invoering van de regelgeving Terwee nog nauwelijks aan schadebemiddeling
voorafgaande aan de zitting werd gedaan. De schadebemiddeling bij de politie
blijft helaas nog extra zorgen baren. De gedachten gaan thans uit naar een
samengaan en een centralisatie van de schadebemiddeling door politie en Openbaar
Ministerie.Een goede aanvulling op de schadebemiddeling in het kader van de regelgeving
Terwee vormt de schadebemiddelingsvorm dading. Dading wordt ingevoerd zoals
overeengekomen met de Tweede Kamer tijdens het Algemeen overleg van 17 december
19971. Over de wijze van invoering is een plan
van aanpak opgesteld. Hoe dading uiteindelijk in de praktijk uitgevoerd zal
worden zal begin 1999 moeten blijken uit de evaluatie van de te starten experimenten.Samenvattend concludeer ik dat de uitvoering van de regelgeving Terwee,
gelet ook op de noodzakelijke attitudeverandering bij politie en het openbaar
ministerie en de weerbarstigheid van de materie, op de goede weg is. 2. Inleiding.Deze notitie is opgesteld mede naar aanleiding van het Algemeen overleg
over de invoering van de bemiddelingsvorm dading, gehouden op 17 december
1997.In hoofdstuk 3 van de notitie wordt een plan van aanpak gepresenteerd
met betrekking tot de landelijke invoering van strafrechtelijke dading. In hoofdstuk 4 zal het verzoek van de Tweede Kamer aandacht te schenken
aan de ondersteuning door het CJIB bij de executie van toegewezen civiele
voegingen ter zitting en tot stand gekomen schaderegelingen worden behandeld.In hoofdstuk 5 wordt een standpunt geformuleerd ten aanzien van het rapport
betreffende de tussenevaluatie van de stand van zaken van de slachtofferzorg
in Nederland. De evaluatie van de implementatie van de regelgeving Terwee
betreft een tussenevaluatie. Immers de termijn van implementatie loopt tot
eind 1998. In 1999 kan een eindevaluatie worden gepresenteerd. Niettemin acht
ik deze tussenevaluatie van groot belang aangezien daaruit dient te blijken
of de organisaties die in grote en in mindere mate betrokken zijn bij de uitvoering
van de regelgeving Terwee op de goede weg zijn. Bovendien zal moeten blijken
op welke onderdelen nog maatregelen genomen moeten worden om de slachtofferzorg
te verbeteren.Tot slot wordt een korte eindbeschouwing gegeven.In bijlage 1 zijn een aantal onderwerpen beschreven van meer organisatorische
en financiële aard. 3. Plan van aanpak invoering strafrechtelijke dading.In het Algemeen overleg met de Tweede Kamer is de brief van 23 oktober
19971 van de minister van Justitie besproken waarin
wordt aangegeven op welke wijze en onder welke voorwaarden en uitgangspunten
de strafrechtelijke dading ingevoerd zou kunnen worden. De Tweede Kamer is
in grote lijnen akkoord gegaan met de inhoud van de genoemde brief2. Afgesproken is dat nog nader bezien zal worden via het
houden van experimenten hoe dading verder gestalte dient te krijgen in de
praktijk. Het onderstaande plan van aanpak strekt daartoe. 3.1. InleidingIn het kader van de richtlijn Terwee trachten de politie en het openbaar
ministerie zoveel mogelijk een schaderegeling tussen verdachte en slachtoffer
tot stand te brengen, bij voorkeur in een zo vroeg mogelijk stadium van het
strafproces. Op alle parketten wordt, conform de richtlijn, aan schadebemiddeling
gedaan. Bij een aantal parketten is de schadebemiddelingsfunctie gecentraliseerd.
Schadebemiddeling in het kader van Terwee loopt redelijk en zal de komende
jaren dan ook voortduren. In de loop van 1998 zullen op alle parketten centrale
schadebemiddelaars worden aangesteld.In de motie Van der Burg/Dittrich (Kamerstuk 1996–1997 25 000
VI, nr.23) werd overwogen dat «onderzocht moet worden hoe dading gebundeld
kan worden met andere vormen van hulp voor slachtoffers en daders zonder daarin
volledig te verdwijnen en ook voor andere delen van Nederland beschikbaar
kan komen». De motie was het gevolg van het voornemen van de minister
de subsidie aan de Landelijke Projectgroep Dading te stoppen.Naar aanleiding van deze motie en het Algemeen overleg met de Vaste commissie
voor Justitie op 2 oktober 1997 werd een voorstel geschreven op
basis waarvan de bemiddelingsvorm dading kon worden geïntegreerd in de
huidige schadebemiddelingsstructuur van het Openbaar Ministerie zonder dat
dading daarin volledig zou verdwijnen. Bij een nader Algemeen overleg met
de Tweede kamer werden uiteindelijk op 17 december 1997 door de minister en
de Kamer de volgende uitgangspunten geformuleerd:– Dadingactiviteiten vinden plaats onder regie van het OM.– De subsidie aan de Landelijke projectgroep Dading wordt niet gecontinueerd.– Het Garantiefonds wordt opgeheven.– Het recht van vervolging na het mislukken van een dadingovereenkomst
blijft bestaan.– Door middel van zes experimenten wordt gekeken hoe dading naast
Terwee kan plaatsvinden (2x in een JIB, 2x op een arrondissementsparket, 2x
bij een buro voor rechtshulp).– Voor de uitvoering van de experimenten is in 1998 f 300 000,-
beschikbaar.In de experimenten moet worden onderzocht hoe het principe van dading
het beste kan worden uitgevoerd naast de schadebemiddelingswerkzaamheden van
Terwee.Gesteld kan worden dat bij dading de zelfredzaamheid van de burger voorop
staat. Partijen bepalen zelf wat de inhoud is van de overeenkomst. Deze overeenkomst
wordt vervolgens door de partijen op papier gezet en ondertekend. Evenzeer
als bij Terwee kan van secondanten gebruik worden gemaakt. Ten aanzien van
de criteria geldt dat Terwee en dading van dezelfde criteria uitgaan, waarbij
bij dading enkele uitzonderingen worden gemaakt (zie projectuitvoering hieronder).
Schadebemiddeling in het kader van Terwee is dus ruimer dan dading.In het hieronderstaande wordt aangegeven wat de doelstelling is van het
dadingproject; hoe daaraan uitvoering wordt gegeven door middel van drie deelprojecten;
hoe de organisatie van het project eruit zal gaan zien en aan de hand van
welke elementen zal worden geëvalueerd. 3.2. ProjectbeschrijvingBesloten is de experimenten uit te voeren in projectvorm.Doelstelling van het project is: onderzoeken op welke wijze dadingactiviteiten,
zonder daarbij af te doen aan de bestaande Terwee-inspanningen, binnen de
uitvoeringsorganen van Terwee, zodanig uitgevoerd kunnen worden dat het voor
de betrokken slachtoffers een belangrijke meerwaarde heeft.Het project dading bestaat uit drie deelprojecten waarbij dadingfunctionarissen
worden ingezet op respectievelijk:1. de parketten2. project justitie in de buurt (JIB's)3. buro's voor rechtshulpVoor zover mogelijk gaat het project 1 april a.s van start en zal lopen
tot eind 1999. Eind 1998 zal een tussenevaluatie plaatsvinden door een extern
bureau. In dit plan van aanpak zullen de criteria voor de evaluatie worden
opgenomen. Aan de hand van de evaluatie zal worden besloten welke van deze
dadingprojecten zal worden uitgewerkt en landelijk ingevoerd. 3.2. ProjectuitvoeringVoor alle deelprojecten geldt dat dadingwaardigezaken dienen te voldoen
aan de volgende criteria:In beginsel komen – als bovengrens – te vervolgen politierechterzaken,
waarin sprake is van een of meer benadeelden/slachtoffers in aanmerking voor
afwikkeling via dading met uitzondering van:– snelrechtzaken (hiervan kan om praktische reden worden afgeweken),– zaken waarin sprake is van een gerechtelijk vooronderzoek,– zaken van verdachten met een proeftijd waarbij de tenuitvoerlegging
wordt gevorderd,– zaken waarin het bij de verdachten gaat om kennelijk notoire verslaafden,– zaken waarin het dossier geen (vermoedelijke) woonadressen van
de verdachten en/of benadeelde vermeldt,– recidive-zaken (hiervan kan om praktische reden worden afgeweken),– zaken waarin verdachten dermate psychisch gestoord zijn dat zij
de procedure en de inhoud van een dading niet overzien,– zaken waarvan het vanuit de optiek van de rechtsorde onaanvaardbaar
zou zijn dat deze niet zouden worden vervolgd.Zoals eerder beschreven gaat het project dading van start in zes arrondissementen
en is onder te verdelen in drie deelprojecten:1. dadingfunctionarissen die gaan samenwerken met de schadebemiddelaar
op het arrondissementsparket (de parketten Zutphen en Middelburg)2. dadingfunctionarissen gaan werken vanuit het project «justitie
in de buurt» (justitie in de buurt Maastricht en Amsterdam) 3. dadingfunctionarissen die zullen gaan werken vanuit het buro voor rechtshulp
(buro's voor rechtshulp Rotterdam en Alkmaar)Het registreren van de gelukte (en mislukte) dadingzaken dient door alle
dadingfunctionarissen op uniforme wijze te gebeuren. In beginsel zal dit handmatig
gebeuren. De dadingfunctionarissen zullen deze cijfers ter beschikking stellen
aan de landelijk coördinerend officier slachtofferzorg ten behoeve van
het evaluatieonderzoek en de P&C cyclus. 3.3. Deelprojecten Deelproject 1: dadingfunctionarissen op twee arrondissementsparkettenAan de centrale schadebemiddelaar op het parket (Zutphen en Middelburg)
wordt een medewerker dading toegevoegd. Wanneer een slachtoffer aangeeft de
schade vergoed te willen krijgen en de officier van justitie (secretaris)
van mening is dat in de desbetreffende zaak kan worden bemiddeld, wordt het
proces-verbaal naar de schadebemiddelaar gestuurd (dit is de huidige schadebemiddelingsprocedure).
De schadebemiddelaar selecteert, aan de hand van de vastgestelde eerder aangegeven
criteria, de zaken die voor dading in aanmerking komen. Naar de verdachte
en het slachtoffer wordt vervolgens een brief gestuurd (eventueel telefonisch)
met de vraag of zij aan dading willen meewerken. Gaan de partijen akkoord
met dading, dan bemiddelt de dadingfunctionaris in de desbetreffende zaak.
Wanneer er geen overeenkomst tot stand komt wordt de verdachte gedagvaard.
Komt er (eventueel in samenwerking met secondanten zoals bijvoorbeeld de reclassering
of het buro slachtofferhulp) een dadingovereenkomst tot stand, dan wordt deze
overeenkomst door beide partijen getekend. Wanneer de verdachte de overeenkomst
nakomt zal alsnog worden besloten de strafzaak te seponeren. Komt
de verdachte de overeengekomen afspraak niet na, dan wordt besloten te dagvaarden.In stroomschema weergegeven:Deelproject 2: dadingfunctionarissen bij «justitie
in de buurt»Justitie in de buurt beoogt naast de toegankelijkheid en zichtbaarheid
van het Openbaar Ministerie voor burgers, ook een verbetering van de reguliere
taken van het Openbaar Ministerie. Justitie in de buurt neemt in een vroeg
stadium kennis van eventueel bemiddelbare zaken. Vandaar dat ook aan dit project
twee dadingfunctionarissen worden toegevoegd aan de JIB experimenten Amsterdam
en Maastricht. Aan de hand van de vastgestelde criteria selecteert de officier
van justitie/secretaris dadingwaardigezaken (de overige bemiddelbare zaken
worden doorgestuurd naar de schadebemiddelaar van het parket).De dadingfunctionaris vraagt mondeling of schriftelijk of de verdachte
en het slachtoffer willen meewerken aan dading. Indien een overeenkomst wordt
afgesloten, bewaakt de dadingfunctionaris de naleving van de overeenkomst.
Komt de verdachte de overeenkomst na, dan zal worden geseponeerd. Indien de
verdachte de overeenkomst niet nakomt, zal worden gedagvaard.In stroomschema weergegeven:Deelproject 3: dadingfunctionarissen op de buro's voor
rechtshulpOp het buro voor rechtshulp (in Rotterdam en Alkmaar) wordt een dadingfunctionaris
aangesteld. De officier van justitie/secretaris selecteert volgens de huidige
procedure de bemiddelbare zaken en stuurt ze door naar de schadebemiddelaar
van het parket. De schadebemiddelaar van het parket selecteert vervolgens
de dadingwaardige zaken en stuurt ze door naar de dadingfunctionaris op het
buro voor rechtshulp. Wanneer een overeenkomst wordt afgesloten en nagekomen,
wordt het proces-verbaal teruggestuurd naar het parket die vervolgens de sepotbrief
uitstuurt. Wanneer de overeenkomst niet wordt nagekomen, wordt het proces-verbaal
eveneens teruggestuurd naar het parket waarna de verdachte wordt gedagvaard.
In stroomschema weergegeven:3.4.Tijdpad Tijdpad project:plan van aanpakjanuari 1998  werven
dadingfunctionarissenfebruari 1998  plan van aanpak per deelprojectmaart
1998  start experimentenapril 19983.5. ProjectevaluatieDe tussenevaluatie van begin 1999 heeft betrekking op de volgende elementen:– Welke dadingvorm is het meest efficiënt. Niet alleen wordt
hierbij gekeken naar de efficiency/ effectiviteit voor de eigen organisatie
(kosten) maar ook welke modaliteit voor het slachtoffer de meeste mogelijkheden
biedt.– Hoeveel zaken lenen zich voor dading en voor Terwee.– Welke invloed hebben dading en Terwee op elkaar.– Wat is de doorlooptijd van de afgedane dadingzaken.– Hoe staat het met het aantal dossierbewegingen tussen de dadingfunctionaris
en het parket (met name van belang bij deelproject 3).– Er worden aanbevelingen gedaan hoe deze dadingvorm zo spoedig
mogelijk landelijk kan worden ingevoerd en welk geldbedrag hiermee is gemoeid.Aangezien op dit moment nog niet duidelijk is in welke vorm dading uiteindelijk
zal worden ingevoerd, zal pas in de loop van het project een wijzigingsvoorstel
worden gedaan voor de richtlijn Terwee zodat de taak van het Openbaar Ministerie
bij dading wordt geformaliseerd. 4. Executie vonnissen in het kader van de regelgeving
Terwee.Tijdens het Algemeen overleg van 17 december 19971 heb ik toegezegd na te zullen gaan of en in hoeverre Justitie behulpzaam
kan zijn bij de incasso van schadevergoedingen die aan slachtoffers in het
strafproces zijn toegekend.Het gaat daarbij om de volgende modaliteiten: 1. Oplegging van een schadevergoedingsmaatregel door de
rechter al dan niet in combinatie met een toewijzing van een civiele vordering.Sinds 1 september 1996 worden de door de rechter op basis van art 36f
Wetboek van Strafrecht opgelegde schadevergoedingsmaatregelen centraal door
het CJIB geëxecuteerd.Door de rechter wordt in toenemende mate de combinatie schadevergoedingsmaatregel
opgelegd in combinatie met een toewijzing van een civiele vordering. Dit is
mede het gevolg van een verandering in het vorderingsbeleid van het Openbaar
Ministerie. Het CJIB executeert in het laatste geval eerst de schadevergoedingsmaatregel.
Mocht dit niet lukken, dan kan de benadeelde zelf het vonnis trachten te executeren.
Bijstand door het CJIB bij deze executie is wel mogelijk maar weinig zinvol,
aangezien het CJIB reeds alle wegen tot executie heeft benut. 2. Toewijzing van een civiele vordering (voegingsvonnis)Bij deze modaliteit gaat het om toewijzing van civiele vorderingen, waarbij
niet tevens een schadevergoedingsmaatregel is opgelegd. De benadeelde dient
dan zelf tot executie over te gaan. In een aantal gevallen lukt dat zeer goed,
in een aantal gevallen lukt dat om een of andere reden niet.Hoewel ik van oordeel ben dat een zekere zelfredzaamheid van de benadeelde
voorop dient te staan bij het verhaal van zijn schade en de executie van het
door de rechter gewezen voegingsvonnis, blijkt in de praktijk die zelfredzaamheid
in een aantal gevallen moeilijk te effectueren. Ik heb daarom gemeend in beginsel
die benadeelden/slachtoffers die aangeven executie door de overheid van het
ten hunnen gunsten gewezen vonnis op prijs stellen, tegemoet te komen en het
vonnis in eerste instantie door het CJIB te laten executeren. Mocht dat om
een of andere reden niet lukken – het CJIB kan daar uiteraard geen garantie
voor afgeven –, dan kan de benadeelde het later alsnog zelf proberen.Inmiddels is overleg met het OM en met het CJIB gaande hoe een en ander
in de praktijk gestalte kan krijgen en wat de aan de executie verbonden kosten
zijn. Wat dit laatste betreft heeft het CJIB berekent dat deze ongeveer f 150,-
per te executeren vonnis bedragen (deurwaarderskosten). Daarin zijn de kosten
van het CJIB zelf (personeel en automatisering) nog niet verdisconteerd.Het gaat daarbij in beginsel om de hulp bij de executie van voegingsvonnissen
die na 1 april 1995 schadevergoeding aan slachtoffers inhouden.3. Schaderegeling als resultaat van een schadebemiddeling
door OM in het kader van de regelgeving Terwee.Op alle parketten worden, zij het op diverse wijze, bemiddelingspogingen
ondernomen. Het resultaat van die bemiddelingspogingen levert in veel gevallen
een schaderegeling op, waarbij afgesproken wordt dat de dader aan het slachtoffer
een geldbedrag betaalt of bv. een dienst verricht. De nakoming van de schaderegeling
wordt geverifieerd door het OM. Bij nakoming door de dader volgt, mits de
ernst van de zaak dat toelaat, een sepot.Wordt niet betaald dan volgt dagvaarding ter terechtzitting. In dat geval
kan het slachtoffer zich voegen in het strafproces.Tijdens het Algemeen overleg op 17 december jl. heb ik toegezegd ook na
te zullen gaan of het CJIB behulpzaam kan zijn bij het nakomen van een getroffen
schaderegeling. Hoewel dit technisch door het CJIB gedaan zou kunnen worden,
leent de schaderegeling zich daar niet voor aangezien de schaderegeling aan
de dader aangeboden wordt als een transactie, waarop hij al dan niet in kan
gaan. Derhalve is de strafzaak nog niet geëindigd met een onherroepelijke
beslissing en is geen taak voor het CJIB in deze weggelegd. Bovendien zou
de doorlooptijd, zeker in wat zwaardere zaken, in het gedrang kunnen komen. 4. Het tot stand komen van een schaderegeling (overeenkomst)
als resultaat van een dading.In de brief van 23 oktober 19971 met de daarbij
behorende notitie aan de Tweede Kamer is aangegeven hoe dading ingevoerd kan
worden. Voor het plan van aanpak zij verwezen naar hoofdstuk 3.Bij het tot stand komen van een dading speelt de zelfredzaamheid van dader
en slachtoffer een grote rol.Zij bepalen meer dan bij een schaderegeling op basis van de regelgeving
Terwee de inhoud van de overeenkomst tot dading. Het inschakelen van hulp
van de zijde van het CJIB past in mijn opvatting niet bij de nakoming van
een dergelijke overeenkomst. Bovendien zou in de praktijk ongelijkheid ontstaan
tussen «Terwee-slachtoffers» en «dading-slachtoffers».Op grond van het bovenstaande concludeer ik dat hulp door het CJIB bij
de executie van voegingsvonnissen in het strafproces het meeste effect sorteert
voor het slachtoffer. Daar wil ik mij ook voor inzetten. Of een en ander haalbaar
is zal mede afhangen van de kosten die die hulp met zich meebrengt. 5. Tussenevaluatie van de stand van zaken betreffende
de slachtofferzorg in Nederland. 5.1. Het rapport «Slachtofferzorg in Nederland» 5.1.1 Algemeen.In het voorjaar van 1996 verscheen het eerste evaluatierapport inzake
de invoering van de regelgeving Terwee.2Dat rapport betrof in het bijzonder de vorming van de arrondissementale
netwerken en de resultaten die door die netwerken werden behaald.Aangezien eind 1998 als streefmoment gezien wordt, waarop de implementatie
van de regelgeving Terwee binnen de bij de uitvoering betrokken instanties
verankerd dient te zijn, is bij de voorbereiding van het thans voorliggende
tweede evaluatierapport naast de doorlichting van de stand van
zaken per arrondissement, gekozen voor nader onderzoek op een aantal thema's,
die een wezenlijk onderdeel vormen van slachtofferzorg te weten:– Slachtofferzorg bij de politie;– Schadebemiddeling;– Samenwerking tussen netwerkpartners/positionering van «intermediairen»;– Registratie, monitoring en feedback;– Terwee ter terechtzitting.De resultaten van het verrichte onderzoek zijn neergelegd in het rapport
«Slachtofferzorg in Nederland».De conclusies en aanbevelingen zijn separaat in bijlage 2 bij deze brief
gevoegd. Zij vormen naar mijn oordeel een goede basis om bestaande knelpunten
aan te pakken en zodoende de slachtofferzorg verder te optimaliseren Het rapport
is als bijlage bij deze notitie gevoegd. 5.1.2. Verdere gang van zaken.Het rapport «Slachtofferzorg in Nederland» is ter advisering
voorgelegd aan de Commissie Slachtofferzorg (Commissie Groenhuijsen). Het
advies van deze commissie is bijgevoegd. Het rapport zal ter kennis worden
gebracht van de overkoepelende organisaties van de netwerkpartners in de arrondissementen
alsmede aan de netwerkpartners zelf. Mede op basis van genoemd rapport, het
advies van de Commissie Slachtofferzorg en de onderhavige notitie zal een
plan van aanpak voor de komende kabinetsperiode worden gemaakt. 5.2 Ontwikkelingen na invoering van de regelgeving Terwee.De ontwikkeling van slachtofferzorg is uiteraard niet gestopt na de landelijke
invoering van de regelgeving Terwee op 1 april 1995. Hoewel in de pilot-arrondissementen
en in de projectfase Terwee (1992–1995)1
reeds veel tot stand gebracht was, waren er nog enkele onderwerpen die voltooiing
behoefden. In het bijzonder was dat het instrumentarium Terwee bestaande uit
de meetmethode slachtofferzorg, de tevredenheidsenquete en de executie van
de schadevergoedingsmaatregel. 5.3. Meetmethode slachtofferzorg.Om de resultaten van de inspanningen, die politie en Openbaar Ministerie
zich getroosten in het kader van de uitvoering van de regelgeving Terwee,
inzichtelijk te maken is de zgn. meetmethode slachtofferzorg ontwikkeld. De
meetmethode slachtofferzorg stelt de politie en het Openbaar Ministerie in
staat om op basis van geregistreerde gegevens de activiteiten met betrekking
tot slachtofferzorg te meten en op basis daarvan die activiteiten te intensiveren
en bij te sturen. Het is een instrument waarmee onder meer kan worden nagegaan
of aan de gestelde doelstellingen met betrekking tot slachtofferzorg wordt
voldaan en waarmee het slachtofferzorgproces op essentiële punten kan
worden beheerst. De methode is in 1995/1996 in nauw overleg met de gebruikers
ervan ontwikkeld en met succes getoetst in twee arrondissementen. Vervolgens
is de methode ingepast in het managementsinformatiesysteem Rapsody van het
OM en de bedrijfsprocessensystemen van de politie. De definitieve versie van
de meetmethode is bij brief van 13 december 1996 aan de beleidsofficieren
slachtofferzorg en aan de politie beschikbaar gesteld.De meetmethode meet aan de hand van kengetallen. Een aantal van deze kengetallen
dienen verplicht te worden gehanteerd. De resultaten daarvan dienen elk kwartaal
gezonden te worden aan de landelijk coördinerend officier slachtofferzorg
zodat ook een landelijk beeld verkregen wordt van de voortgang van de slachtofferzorg
door politie en Justitie. Eerst bij de totstandkoming van release 3.0 van Rapsody eind 1996 was
er gelegenheid de meetmethode geautomatiseerd toe te passen. Hetzelfde geldt
voor de geautomatiseerde bedrijfsprocessensystemen bij de politie. Voorts
diende de wijze van registratie door beide organisaties nog gedeeltelijk te
worden aangepast.In het rapport «Slachtofferzorg in Nederland» (conclusies
32 en 34) wordt geconstateerd dat de registratie en monitoring van slachtofferactiviteiten
nog te wensen overlaat. Dat is inderdaad het geval. Op zeer korte termijn
zal een task force, voornamelijk samengesteld uit degenen die met de meetmethode
slachtofferzorg en Rapsody werken, de geconstateerde feilen bespreken en verhelpen.Wat betreft de bedrijfsprocessensystemen bij de politie zullen de geconstateerde
mankementen gerepareerd worden bij de invoering van het nieuwe BPS-systeem. 5.4. Tevredenheidsenquete.Naast het hierboven beschreven kwantitatief meetinstrument is ook een
kwalitatief meetinstrument ontwikkeld, de tevredenheidsenquete. Aan de hand
van deze enquête wordt de tevredenheid van slachtoffers gemeten op het
terrein van de informatievoorziening en de bejegening door politie, buro slachtofferhulp
en het Openbaar Ministerie. Gekozen is voor een enquête met enkele vragen
per instantie per onderwerp en enkele open vragen.Voorts is gekozen voor een steekproef uit het slachtofferregistratiesysteem
Osiris van het OM. Door de omvang van de steekproef en de wijze van bevraging
kan een redelijk beeld verkregen worden van de tevredenheid van die groep
slachtoffers over de politie, het Openbaar Ministerie en het buro slachtofferhulp.
Het gaat dan om indicaties met betrekking tot tevredenheid, die inzicht geven
of men in zijn algemeenheid op de goede weg zijn.1
Meer pretenties heeft de enquête niet. Het is derhalve geen enquête
die een algemeen beeld geeft van de tevredenheid van slachtoffers van criminaliteit.
Zoals gezegd geven de uitkomsten van de enquête wel een reëel beeld
van de tevredenheid van slachtoffers, wier zaak doorgezonden is aan het OM
en die zich gewend hebben tot een buro slachtofferhulp.Binnenkort zal een nadere analyse plaatsvinden van de uitkomst van de
enquête en zal tevens mede op basis van de conclusies en aanbevelingen
uit het rapport «Slachtofferzorg in Nederland» bezien worden in
hoeverre de enquête uitbreiding danwel aanpassing behoeft. 5.5. Overige ontwikkelingen in het kader van slachtofferzorg/Terwee.De implementatie van de regelgeving Terwee is een zich steeds verder ontwikkelend
en nog niet afgerond proces.In de praktijk deden en doen zich op gezette tijden kleine en grotere
knelpunten bij de uitvoering voor. Sommige daarvan zijn door de arrondissementale
netwerken zelf op te lossen, andere vergen omdat ze arrondissementoverstijgend
zijn een landelijke oplossing. De problemen kunnen zowel van juridische aard
als van praktische aard zijn. Hieronder volgen de belangrijkste knelpunten
en, zo mogelijk, de oplossing of het tot stand komen van een schaderegeling
als resultaat van een schadebemiddeling door politie of OM daarvan of een
aanzet daartoe. 1. Schadebemiddeling voorafgaand aan de zitting.Naast een goede en tijdige informatievoorziening aan en bejegening van
slachtoffers, is schaderegeling voorafgaand aan de terechtzitting een belangrijk
instrument om aan slachtoffers de schade in een zo vroeg mogelijk
stadium te vergoeden. Een gunstig neveneffect is dat indien sepot volgt –
in het merendeel der gevallen is dit zo – dit de strafrechtsketen verder
ontlast. In andere gevallen voorkomt het dat het slachtoffer zich het strafproces
behoeft te voegen .Volgens de richtlijn Terwee dient schadebemiddeling zowel door de politie
als door het Openbaar Ministerie te worden ondernomen. Schaderegeling is een
arbeidsintensieve taak en kost veel tijd.Op alle parketten wordt aan schadebemiddeling gedaan. Bij een aantal parketten
is de schadebemiddelingsfunctie gecentraliseerd, bij andere parketten maakt
deze deel uit van de werkzaamheden van medewerkers slachtofferzorg of van
een parketsecretaris. Bij deze laatste modaliteit komt de schadebemideling
nogal eens in het gedrang door andere werkzaamheden. Het aantal totstandgekomen
schaderegelingen bleef op die parketten dan ook duidelijk achter. Mede op
basis van deze constatering heeft het college van PG's de hoofdofficieren
in overweging gegeven op alle parketten de schadebemiddelingsfunctie te centraliseren.
Met het oog daarop zijn in 1996 ook gelden ter beschikking gesteld en zijn
de gelden voor experimenten/projecten in 1997 gedeeltelijk daarvoor aangewend.Op 10 parketten is inmiddels de schadebemiddelingsfunctie gecentraliseerd. 2. Voeging ter terechtzitting.Slachtoffers die zich voor de aanvang van de terechtzitting willen voegen,
kunnen dit alleen doen bij de behandelend officier van justitie via een daartoe
door de minister van Justitie vastgesteld formulier met bijbehorende toelichting.
In de praktijk blijkt het formulier moeilijk toegankelijk voor slachtoffers
en bovendien enkele niet noodzakelijke onderdelen bevat. Er is inmiddels een
sterk vereenvoudigd voegingsformulier ontworpen, dat na advies van de Nederlandse
Vereniging voor Rechtspraak, binnenkort zal worden ingevoerd. Ook de bij het
voegingsformulier behorende folder zal worden aangepast. Bovendien zal de
algemene folder voor slachtoffers worden aangepast mede met het oog op een
zo succesvol mogelijke voeging ter terechtzitting. Voorts worden de buro's
voor rechtshulp in toenemende mate betrokken bij de juridische ondersteuning
van slachtoffers. Een van hun taken is slachtoffers behulpzaam zijn bij het
invullen en onderbouwen van het voegingsformulier. In enkele arrondissementen
heeft het buro voor rechtshulp reeds een belangrijke functie bij het screenen
van de ingevulde voegingsformulieren op haalbaarheid ter terechtzitting.3. Kosten voor slachtoffers.De huidige regeling op basis van de Wet Tarieven in Strafzaken verhindert
in een aantal gevallen kosteloze verstrekking van processtukken aan benadeelden
van een strafbaar feit. Op dit moment is een wijziging van het Besluit Tarieven
in Strafzaken in voorbereiding om in alle gevallen afschriften van processtukken,
die bijvoorbeeld nodig zijn om geleden schade te verhalen op de dader, kosteloos
te verstrekken.4. Projectplan intensivering slachtofferzorg politie.De uitvoering van slachtofferzorg door de politie kent een aantal knelpunten.
Het Nederlands Politieinstituut heeft een projectplan intensivering slachtofferzorg
opgesteld.In dit projectplan wordt voorgesteld in 1998 de aandacht voor slachtofferzorg
binnen de korpsen te intensiveren om de kwaliteit van de werkzaamheden op
het terrein van slachtofferzorg op 1 januari 1999 op niveau te
brengen. Die intensivering zal plaats vinden in nauw overleg met het Openbaar
Ministerie.De activiteiten uit het projectplan zijn erop gericht slachtofferzorg
een vast onderdeel van het politiewerk te doen zijn, dat met toepassing van
het NKP-model1 blijvende aandacht zal krijgen. 5. Rechtsbijstand en slachtofferzorg.De werkzaamheden van de Raden voor Rechtsbijstand en de buro's voor Rechtshulp
in het kader van de regelgeving Terwee zijn in hun algemeenheid betrekkelijk
nieuw. Om die werkzaamheden te benoemen en te verankeren in het totaal van
werkzaamheden in het kader van de regelgeving Terwee is een notitie opgesteld.2 De inhoud van de notitie wordt gedragen door alle bij
dit onderdeel van Terwee-werkzaamheden betrokken instanties. Eenvoud, kwaliteit
en doelmatigheid vormen de uitgangspunten voor de taak en de werkzaamheden
in het kader van rechtsbijstand aan slachtoffers.De buro's voor Rechtshulp zijn in de arrondissementen aangewezen als voorliggende
voorziening voor de rechtsbijstand in Terwee-zaken, met dien verstande dat
de meest eenvoudige juridische bijstand wordt verzorgd door de vrijwilligers
van de buro's slachtofferhulp, indien het slachtoffer zich tot die buro's
wendt overeenkomstig de landelijke afspraken daarover. De vrijwilligers verwijzen
door naar een buro voor rechtshulp, wanneer het slachtoffer juridische problemen
heeft van minder eenvoudige aard.Tot het basispakket van werkzaamheden van de buro's voor rechtshulp behoren:– Het hulp geven aan slachtoffers/benadeelden bij de invulling van
het voegingsformulier.– Het in het kader van het bovenstaande bepalen en onderbouwen van
de schade.– Het verstrekken van juridische adviezen aan slachtoffers en aan
netwerkpartners (vraagbaakfunctie).– Deskundigheidsbevordering van onder meer de vrijwilligers van
de buro's slachtofferhulp.De buro's voor rechtshulp zijn voorts de selecterende instantie bij het
beoordelen van de noodzaak tot het inschakelen van een advocaat. 6. Slotopmerkingen.Sinds de invoering van de regelgeving Terwee is bij de organisaties die
zich bezig houden met slachtofferzorg met relatief beperkte middelen zeer
veel in gang gezet. Steeds meer slachtoffers doen een beroep op politie en
Justitie wanneer het gaat om geïnformeerd te blijven over de verdere
voortgang van hun strafzaak. In toenemende mate worden door officieren van
justitie gesprekken gehouden met slachtoffers of nabestaanden van slachtoffers
van ernstige delicten. Voorts worden in een steeds groter aantal strafzaken
schadevergoedingsmaatregelen opgelegd of voegen benadeelden zich in de strafzaak.
Tenslotte neemt ook het aantal schaderegelingen in het kader van Terwee gestaag
toe en zal bij invoering van de bemiddelingsvorm dading het aantal schadevergoedingen
aan slachtoffers voorafgaande aan de zitting alleen nog maar toenemen. Harde
cijfers cijfers omtrent schadebemiddeling zijn door het nog niet goed functioneren
ven de meetmethode slachtofferzorg helaas nog niet voorhanden. Dit zal de
komende tijd prioritaire aandacht krijgen.Het bovenstaande betekent niet dat slachtofferzorg reeds tot volle wasdom
is gekomen.Enerzijds kan dit ook nog niet omdat destijds in overleg met de Tweede
Kamer- is gekozen voor een geleidelijke – tot en met eind 1998 –
intensivering van de uitvoering van de regelgeving Terwee. De
toedeling van financiële middelen houdt daar gelijke tred mee. Anderzijds
omdat hoewel de slachtofferzorg in het merendeel van de zaken naar behoren
verloopt, er nog te veel slachtoffers minder tevreden zijn over de informatie,
de bejegening en de inspanningen op het terrein van de schadevergoeding. De
conclusies en aanbevelingen uit het rapport «Slachtofferzorg Nederland»
vormen een goed vertrekpunt de slachtofferzorg naar een hoger en intensiever
niveau te brengen.Het zal een uitdaging zijn voor de betrokken organisaties om zich volledig
in te blijven zetten voor slachtofferzorg en de doelstellingen te halen zoals
geformuleerd en daarbinnen dading een eigen plaats te geven.In 1999 zal een eindevaluatie gehouden worden van de invoering van de
regelgeving Terwee als mede van de invoering van dading. Dan zal definitief
blijken in hoeverre slachtofferzorg verankerd is in de organisaties en deel
uitmaakt van de dagelijkse werkzaamheden van eenieder die bij slachtofferzorg
betrokken is.BIJLAGE 1bij de notitie stand van zaken slachtofferzorg in Nederland van 31
maart 19981. Korte voorgeschiedenis slachtofferzorg.Sinds de jaren '70 is er een groeiende aandacht te constateren voor de
zorg voor en de hulp aan slachtoffers van delicten.1 Halverwege de jaren '80 komen de richtlijnen Vaillant en de Beaufort
tot stand.2In de memorie van toelichting op de Rijksbegroting 1985 heeft de toenmalige
minister van Justitie een uitvoerige beschouwing gewijd aan de positie van
het slachtoffer in het strafproces. Centraal daarin staat de stelling dat
de positie van het slachtoffer in het strafrechtelijk systeem aan een herwaardering
toe is. Met het oog op die herwaardering is de Commissie wettelijke voorzieningen
slachtoffers in het strafproces, de zgn. commissie Terwee, ingesteld. Het
rapport van deze commissie heeft in vergaande mate de basis gevormd voor het
wetsontwerp Aanvulling van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering,
de Wet voorlopige regeling schadefonds geweldsmisdrijven en andere wetten
ten behoeve van slachtoffers van strafbare feiten. Het wetsontwerp werd wet
op 23 december 1992 (Wet Terwee).3,4In het beleidsplan van het openbaar ministerie «Strafrecht met beleid»(1990)
staat aangegeven dat zorg en aandacht voor de belangen van slachtoffer door
het openbaar ministerie wordt gezien als een belangrijk onderdeel van een
goede rechtspleging. De organisatie van de slachtofferzorg binnen de parketten
zal erop dienen te zijn gericht die zorg te verwezenlijken. Het openbaar ministerie
is er voorts verantwoordelijk voor dat de politie een aanzet geeft tot schaderegeling.Deze beleidsuitgangspunten waren reeds vastgelegd in de richtlijn slachtofferbeleid
in de circulaire van 1 april 1987 (Stcrt. 1987, 64), de zgn. richtlijn Vaillant.
Zij zijn nog eens herhaald en verfijnd in de richtlijn Terwee.5Slachtofferzorg kan alleen met succes worden uitgeoefend indien dat gebeurd
in nauw overleg tussen de bij slachtofferzorg betrokken instanties. Een van
de uitgangspunten bij de invoering van de regelgeving Terwee was – voorzover
mogelijk en nodig – het uitvoeren van die regelgeving in netwerkverband
onder eindverantwoordelijkheid van het openbaar ministerie. In alle arrondissementen
zijn daartoe netwerken gevormd van de bij de uitvoering van de regelgeving
Terwee. De voornaamste netwerkpartners zijn het openbaar ministerie, de politie,
slachtofferhulp,rechtshulp, reclassering en kinderbescherming.6Een ander uitgangspunt bij de invoering van de regelgeving Terwee was
het formuleren van doelstellingen door de arrondissementale netwerken op de
onderdelen informatievoorziening, bejegening en schaderegeling, zowel kwantitatief
als kwalitatief. In de planning- en controlcyclus 1996 van de rechterlijke
organisatie zijn voor de jaren 1996–1998 landelijke streefpercentages
genoemd voor informatievoorziening, bejegening en schadebemiddeling.72. Eerste evaluatie regelgeving Terwee.Een eerste evaluatie van de uitvoering van de regelgeving Terwee heeft
eind 1995, begin 1996 plaatsgevonden door B&A Groep.8 Het rapport bevat een aantal conclusies en aanbevelingen (zie bijlage
1). Deze richten zich zowel op het landelijk als op het arrondissementaal
niveau. De meeste aanbevelingen zijn ter harte genomen en inmiddels uitgevoerd
of in een afrondend stadium. 3. Financiering slachtofferzorg/Terwee.Door de Ministers van Justitie en Binnenlandse zaken is uit de Regeerakkoordgelden
voor slachtofferzorg in totaal oplopend tot en met 1998 f 20 mln beschikbaar
gesteld (f 10 mln voor Justitie, f 10 mln voor Binnenlandse zaken).De voor Justitie beschikbare gelden zijn ( voorlopige eindsituatie 1998)
als volgt verdeeld:– Rechterlijke organisatie: f 4.9 mln.– Rechtsbijstand: f 2.6 mln.– Slachtofferhulp: f 0.8 mln.1– Kinderbescherming en Reclassering: f 1.7 mln.In het afgelopen jaar is in totaal een bedrag van f 500 000,-
extra gereserveerd voor experimenten. Arrondissementale netwerken konden voor
experimenten/projecten die voldeden aan gestelde subsidievoorwaarden2 indienen bij de landelijk coördinerend officier
slachtofferzorg. Daarvan is goed gebruik gemaakt. De experimenten/projecten
varieerden van aanstelling van een schadebemiddelaar tot het instellen van
een centrale informatiedesk voor slachtoffers.Niet onvermeld mag blijven dat een aantal organisaties, in het bijzonder
het OM, uit eigen middelen extra gelden vrij heeft gemaakt voor de uitvoering
van de regelgeving Terwee.Voor 1998 zijn de beschikbare gelden (het verschil tussen de reeds tot
en met 1997 toebedeelde gelden en de nog in 1998 toe te delen gelden) in overleg
met de betrokken instanties voorlopig toebedeeld. Mede op basis van de tussenevaluatie
1997 zal bezien worden of herschikking van de tranche 1998 noodzakelijk is.
Het kan immers zijn dat in de afgelopen tijd het accent van de slachtofferzorg/uitvoering
Terwee iets verschoven is van de ene organisatie naar de andere.De gelden die aan Binnenlandse zaken zijn toebedeeld zijn door de minister
van Binnenlandse zaken bij brief van 7 december 1995 aan de regiokorpsen toebedeeld,
oplopend van f 71,- in 1996 tot f 237,- per BVE in 1998.Deze toebedeelde gelden zijn, in tegenstelling tot de Justitiegelden,
niet geoormerkt. Wel heeft de minister van Binnenlandse zaken in de toelichting
op genoemde brief aangegeven dat de gelden voor de uitvoering van de regelgeving
Terwee zijn bestemd. 4. Executie schadevergoedingsmaatregel.In de Wet Terwee (art. 36f Wetboek van Strafrecht) wordt de oplegging
van een schadevergoedingsmaatregel ten gunste van het slachtoffer mogelijk
gemaakt. Aanvankelijk werden de opgelegde schadevergoedingsmaatregelen geëxecuteerd
door het arrondissementsparket of ressortsparket, waar de maatregel was opgelegd.
Teneinde de parketten te ontlasten en de executie effectiever en efficiënter
te laten verlopen is ervoor gekozen de executie van de schadevergoedingsmaatregelen
op te dragen aan het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB). Het CJIB is
met de centrale executie gestart op 1 september 1996.3Reeds in een vroeg stadium na de invoering van de Wet Terwee deed zich
de situatie voor dat er ongelijkheid ontstond tussen slachtoffers die op basis
van een schadevergoedingsmaatregel een schadevergoeding kregen en de slachtoffers
die een toewijzend vonnis kregen wanneer zij zich in de strafzaak hadden gevoegd.
Voor de laatste categorie is het vaak niet eenvoudig het vonnis ook daadwerkelijk
te executeren ofwel omdat de te maken kosten niet in verhouding staan tot
de toegekende schade ofwel omdat de dader niet solvabel bleek te zijn danwel
geen vaste woon- of verblijfplaats heeft.Een volledig beeld van het succes van de executie door het CJIB van de
schadevergoedingsmaatregel kan op dit moment nog niet gegeven worden
aangezien de totale doorlooptijd bij het CJIB 27 maanden bedraagt. 5. Verankering in de betrokken organisaties.Na beëindiging van de projectfase van de invoering van de regelgeving
Terwee per 1 januari 1996 werden volgende voorzieningen getroffen om de implementatie
van de regelgeving Terwee in elk geval tot eind 1998 verder te begeleiden
en aan te sturen. De Commissie Slachtofferzorg.1De Commissie Slachtofferzorg heeft als taak: het in hoofdlijnen volgen
van de uitvoering van het beleid met betrekking tot slachtofferzorg alsmede
het signaleren van knelpunten daarbij en het op basis daarvan gevraagd en
ongevraagd advies uitbrengen aan hen die dat behoeven. De commissie is samengesteld
uit vertegenwoordigers op het hoogste niveau van de bij de uitvoering van
slachtofferzorg betrokken instanties.De Commissie Slachtofferzorg komt ongeveer 4 maal per jaar bijeen. De Landelijke Werkgroep Slachtofferzorg.Aangezien een aantal organisaties in de arrondissementen bij de uitvoering
van slachtofferzorg betrokken is, is het vanzelfsprekend dat ook op landelijk
niveau nauw contact onderhouden wordt over de implementatie van slachtofferzorg.
De landelijke werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de op landelijk
niveau meest bij slachtofferzorg betrokken organisaties. De taak van de werkgroep
bestaat uit het uitwisselen van informatie met betrekking tot de stand van
zaken, het wegnemen van gerezen knelpunten en het mede voorbereiden van notities
voor de Commissie Slachtofferzorg. De OM- commissie Implementatie Slachtofferzorg/Terwee.Teneinde de uitvoering van de regelgeving Terwee bij het OM in goede banen
te leiden, de beleidsofficieren slachtofferzorg te ondersteunen en te stimuleren
en gerezen knelpunten weg te nemen is deze commissie door het college van
PG's in het leven geroepen. Als voorzitter van de commissie fungeert de landelijk
coördinerend officier slachtofferzorg . In genoemde commissie heeft ook
een vertegenwoordiger van het ministerie van Justitie en van de politie op
landelijk niveau en van het CJIB zitting. Landelijk coördinerend officier slachtofferzorg.Sinds 1 januari 1996 functioneert de landelijk coördinerend officier
slachtofferzorg, bijgestaan door een beleidsmedewerker. De voornaamste taken
van deze officier van justitie is het sturing geven aan het proces van implementatie
van de regelgeving Terwee bij OM en politie. Het bureau van de landelijk coördinerend
officier functioneert tevens als help-desk en geeft periodiek een nieuwsbrief
uit voor alle beleidsofficieren en coördinatoren slachtofferzorg bij
het openbaar ministerie, alsmede de betrokken netwerkpartners. Naast onderwerpen
van algemene aard bevat de nieuwsbrief ook de meest recente jurisprudentie. Centrale advisering politie.In het kader van de uitvoering van het hierboven genoemde project intensivering
slachtofferzorg politie is in het najaar van 1997 met subsidie van het ministerie
van Justitie een beleidsmedewerker op het Nederlands Politieinstituut
(NPI) aangesteld. Deze richt zich primair op de advisering van de regiokorpsen
en zal ondersteuning bieden bij het wegnemen van geconstateerde knelpunten.
Een andere beleidsmedewerker bij het NPI zal zich vooral richten op het creëren
van draagvlak bij de leidinggevenden van de politie. Departementale coördinatie.Nadat het project Terwee op 31 december 1995 eindigde, werd op het ministerie
van Justitie de departementale coördinatie gelegd bij de afdeling slachtofferbeleid.
Deze afdeling draagt onder meer bij aan het creëren van de randvoorwaarden
om slachtofferzorg in Nederland en slachtofferpreventie een vaste en blijvende
plaats te geven op het strafrechtelijk terrein in de meest brede zin.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Kamerstukken 25 452 nr 4.XNoot1Kamerstukken 25 452 nr 2.XNoot2Kamerstukken 25 452 nr 4.XNoot1Kamerstukken 25 452 nr 4.XNoot1Kamerstukken 25 452 nr 2.XNoot2Het rapport is in augustus 1996 aan de Tweede Kamer toegezonden.XNoot1Zie ook de brief van de minister van Justitie van 15 juni 1995 inzake
de laatste ontwikkelingen rondom de uitvoering van de regelgeving Terwee en
het verslag van het Algemeen overleg inzake slachtofferbeleid van 19 oktober
1995, Kamerstukken 1995–1996, 23 000 nr 5.XNoot1In de brief aan de Tweede Kamer van 16 juli 1997, Kamerstukken 25 452
nr 1 betreffende de Beleidsnotitie inzake (schade)bemiddeling in het strafproces,vergelijking
dading en andere bemiddelingsvormen is in bijlage 1 een korte toelichting
op de uitkomsten van de tevredenheidsenquete gegeven.XNoot1NKP-model is het Kwaliteitsstelsel Nederlandse Politie.XNoot2Het betreft hier de notitie Rechtsbijstand en slachtofferzorg.XNoot1Onder slachtofferzorg wordt verstaan de aandacht van instanties voor de
rechten en de noden van slachtoffers, terwijl onder slachtofferhulp de diensten
worden verstaan die door de buro's slachtofferhulp aan slachtoffers worden
aangeboden.XNoot2De Richtlijn Vaillant beoogt een goede informatievoorziening aan en een
behoorlijke bejegening van slachtoffers van misdrijven door justitie en politie
te bewerkstelligen. De Richtlijn de Beaufort houdt een adequate informatievoorziening
en opvang in van slachtoffers van zedenmisdrijven door politie en justitie.XNoot3Staatsblad 1993, nr 29.XNoot4Een proef met de uitvoering van de wet werd genomen in de pilot-arrondissementen
Dordrecht en Den Bosch vanaf 1 april 1993.XNoot5Richtlijn vastgesteld door het college van Procureurs-Generaal op 22 maart
1995 en inwerkinggetreden op 1 april 1995 (Stcrt 1995, nr 65). Een concept
van deze richtlijn gold reed eerder in de pilot-arrondissementen Dordrecht
en Den Bosch.XNoot6Voor een overzicht van de netwerkpartners per arrondissement zie het rapport
van B&Agroep «De organisatie van slachtofferzorg», augustus
1996, Stafbureau Informatie, Voorlichting en Publiciteit van de Dienst Preventie,
Jeugdbescherming en Reclassering van het ministerie van Justitie. Een werkeditie
van het rapport verscheen in april 1996.XNoot7Als landelijke streefpercentages voor het jaar 1998 gelden:– infomatieverstrekking aan slachtoffers die daarom verzoeken: minimaal
95%, waarbij tenminste 85% tevreden moet zijn over de verkregen informatie.
Daarbij moet de informatie tenminste voldoen aan de criteria: tijdigheid,
volledigheid en bruikbaarheid. – bejegening: tenminste 75% van de slachtoffers moet
tevreden zijn over de wijze waarop zij zijn bejegend. Bejegening kan zich
in allerlei vormen uiten bv. van goede telefonische bereikbaarheid tot een
persoonlijk gesprek met een officier van Justitie bij ernstige zaken. – schadebemiddeling:XNoot8Zie het rapport genoemd in noot 6.XNoot1Een aantal organisaties, in het bijzonder het OM, heeft uit eigen middelen
extra middelen vrijgemaakt voor de uitvoering van de regelgeving Terwee. Uit
eigen van de directie Preventie, Jeugd en Sanctiebeleid werden de gelden voor
slachtofferhulp verhoogd tot f 1.1. mln.XNoot2De experimenten dienden innovatief te zijn en gericht op samenwerking
met de netwerk-partners.XNoot3Vanaf 1 januari 1996 tot 9 februari jl. werden in totaal 5369 schadevergoedings-maatregelen
ter executie aan het CJIB aangeboden. Daarvan werden er inmiddels 2389 afgedaan,
waarbij in 545 zaken een betalingsregeling werd getroffen.XNoot1De Adviecommissie Slachtofferzorg werd ingesteld bij beschikking van 27
februari 1997. Afschrift van deze beschikking is bij brief van 16 juli 1997
toegezonden aan de Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25452-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl