Voorstel van wet van lid Dijksma tot wijziging onderwijswetten ivm regels omtrent sponsoring po en vo; Advies Raad van State
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28512, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-04-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28512 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 3 januari 2003,
no.W05.02.0420/III, met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28512Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 512Voorstel van wet van het lid Dijksma tot wijziging van de Wet op het
primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet
onderwijs in verband met het stellen van regels omtrent sponsoring van scholen
in het primair en voortgezet onderwijsAADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 3 januari
2003 en de reactie van de indiener d.d. 9 april 2003, aangeboden aan
de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
23 september 2002, heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet van het lid Dijksma tot wijziging van
de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra, de Wet op het
voortgezet onderwijs en de Wet medezeggenschap onderwijs 1992 in verband met
het stellen van regels omtrent sponsoring van scholen in het primair en voortgezet
onderwijs, met memorie van toelichting.Regels omtrent sponsoring in het primair en voortgezet onderwijs zijn
vastgelegd in het «Convenant sponsoring in het primair en voortgezet
onderwijs». Het initiatiefwetsvoorstel strekt ertoe om het stellen van
regels omtrent materiële of geldelijke bijdragen van derden aan scholen
bij algemene maatregel van bestuur mogelijk te maken en aan convenanten terzake
een wettelijke status te geven.De Raad van State plaatst een aantal kritische opmerkingen, in het bijzonder
over de noodzaak van het voorstel en de toekenning van de status van regels
voor het openbaar onderwijs en bekostigingsvoorwaarden voor het bijzonder
onderwijs aan convenanten op dit terrein.1. InleidingDe toelichting bij het voorstel wijst op de gevaren van sponsoring in
het onderwijs. Sponsoring, aldus het voorstel, «kan leiden tot beïnvloeding
van leerlingen door reclame-uitingen, de vergoelijking van maatschappelijk
minder gewenste producten door de bezwaren ertegen als het ware af te kopen,
beïnvloeding van de schoolcultuur en het onderwijsprogramma».De initiatiefnemer is van oordeel dat de naleving van het genoemde convenant
te wensen overlaat. De toelichting wijst op een aantal problemen die in dit
verband in de praktijk rijzen. Voor eenderde van de scholen die met sponsoring
te maken hebben, zijn de inkomsten belangrijk voor het primaire proces. Eenzelfde
aantal scholen blijkt de ouders niet te hebben geïnformeerd. Tevens blijft
het beleid inzake sponsoring onvermeld in schoolgidsen en formuleren instellingen
pas een sponsorbeleid zodra zich daadwerkelijke sponsoring voordoet.Gezien de risico's van sponsoring enerzijds en de onvoldoende naleving
van het convenant inzake sponsoring anderzijds, is de initiatiefnemer van
mening dat sponsoring bij wet geregeld dient te worden.2. Noodzaaka. De Raad verwijst naar het in 2001 in opdracht van het Ministerie van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen opgestelde rapport «Sponsoring in
het Onderwijs» van Regioplan. Uit dit rapport blijkt dat 15 procent
van de basisscholen en 22 procent van de middelbare scholen in 1999 te maken
heeft gehad met sponsoring. In 2001 was dit percentage, alleen voor wat betreft
het middelbaar onderwijs, gestegen en wel tot 27%. In het primair onderwijs
ging het om bedragen van 1 000 tot 5 000 gulden per jaar; in het
voortgezet onderwijs lagen de bedragen tussen de 5 000 en 10 000
gulden. Voor beide vormen van onderwijs gold, dat het geld vooral werd besteed
aan buitenschoolse activiteiten. De meeste scholen rapporteerden dat zij voor
het primaire proces niet of nauwelijks afhankelijk waren van de middelen uit
externe bron. De meest voorkomende tegenprestatie die scholen leverden, was
het plaatsen van een advertentie van de sponsor in de schoolkrant. Het rapport
vermeldt verder dat bij de klachtencommissies geen klachten zijn ingediend
over sponsoring.1 Op basis van de genoemde gegevens
is het college er niet van overtuigd dat de invloed van sponsoring in het
onderwijs zo groot is dat overgegaan dient te worden tot de voorgestelde wetswijziging.
De Raad vindt een toelichting op haar plaats.2.a. Bij sponsoring in het onderwijs moet worden opgemerkt dat de bedragen
niet zoveel zeggen als daarbij niet factoren als frequentie, doel en aantal
leerlingen worden meegewogen.In 1997 heeft de Staat der Nederlanden in casu de staatssecretaris van
onderwijs zich tezamen met en groot aantal onderwijs- en maatschappelijke
organisaties door middel van een convenant vooreerst voor een termijn van
vijf jaar gebonden aan een aantal afspraken teneinde sponsoring in het onderwijs
te reguleren. Na ommekomst van deze periode en op basis van een onderzoek
hebben genoemde partijen besloten het convenant onder enkele aanpassingen
te verlengen voor een nieuwe periode van vijf jaar.Toen sponsoring in het onderwijs actueel werd heeft de toenmalige staatssecretaris
advies gevraagd aan de Consumentenbond. De Consumentenbond adviseerde een
wettelijke regeling, doch gaf partijen het voordeel van de twijfel door in
te stemmen met zelfregulering in de vorm van een convenant. Daarbij tekende
de Consumentenbond aan dat wanneer na enkele jaren zou blijken dat het convenant
niet de beoogde werking zou hebben een wettelijke regeling alsnog kon worden
ingevoerd.Uit het onderzoek in 2001 blijkt dat het convenant niet de beoogde werking
heeft gehad. Het convenant wordt nauwelijks gekend. Schoolleiders veronderstellen
dat leerkrachten en ouders «het wel eens zullen zijn met de acceptatie
van sponsorgelden», hetgeen door het onderzoek wordt weerlegd. Wettelijke
bepalingen inzake sponsoring over medezeggenschap, vermelding in de schoolgids
van het beleid en de mogelijkheid tot indienen van klachten worden niet nageleefd.Daarentegen is een tendens waar te nemen dat bedrijven zich steeds vaker
oriënteren op en manifesteren in het onderwijs. Onderwijs wordt als een
aantrekkelijke markt gezien, waarover later meer.Samenvattend:Er kan worden geconcludeerd dat het zelfregulerend vermogen van de maatschappij
duidelijk tekort schiet, ondanks de goede wil van partijen en de gepleegde
inspanningen. Dit legitimeert een interventie door de overheid. Door het voorstel
van wet wordt enerzijds recht gedaan aan de uitkomsten van het genoemde onderzoek
en anderzijds het oorspronkelijke advies van de Consumentenbond gehonoreerd.De Raad van State constateert in zijn advies op basis van voornoemd onderzoek
dat de invloed van sponsoring in het onderwijs niet zo groot is dat overgegaan
dient te worden tot de voorgestelde wetswijziging.De in het onderzoek genoemde feitelijke gegevens over de huidige omvang
van sponsoring in het onderwijs worden niet weersproken. Zij zijn thans zo
als ze zijn.Daartegenover staat echter de maatschappelijke tendens dat grote bedrijven,
in het bijzonder leveranciers van computer hardware, steeds meer daadwerkelijk
in scholen aanwezig zijn, teneinde de mogelijkheden van deze markt te verkennen.
KPN is begonnen in De Bilt, Siemens is gevolgd in Zoetermeer, Toshiba
e.a. in Lichtenvoorde en van nog recenter datum IBM in 250 peuterspeelzalen
(!). Het feit dat zij hier worden genoemd maakt de investering opnieuw rendabel,
maar dat terzijde. Bij de laatste twee initiatieven waren overigens respectievelijk
aanwezig de minister van onderwijs en de staatssecretaris van economische
zaken, hetgeen naar de samenleving een impliciete goedkeuring representeert.Samenvattend:De activiteiten van het bedrijfsleven worden door hen getypeerd als een
«pilot» met als doel «marktverkenning» gericht op
een «spin off'». Er is geen sprake van altruïsme, maar vooral
van bedrijfseconomische motieven. De scholenmarkt is een interessante markt,
die thans wordt verkend.In het televisieprogramma Nieuw Economisch Peil (RVU/Teleac) «De
school als marktplaats» van 6 januari 2003, wordt de gesignaleerde
maatschappelijke tendens door verschillende deelnemers aan het programma benadrukt.Drie deelnemers verwoordden de belangen van schoolsponsoring. Jongerenmarketeer
Sikkema spreekt als volgt: «Waarom zijn jongeren zo interessant voor
marketeers? De jongerenmarkt staat eigenlijk nog in de kinderschoenen, is
zich zo langzamerhand aan het ontwikkelen. Op de eerste plaats zijn jongeren
interessant omdat ze heel veel geld te besteden hebben en het inkomen van
jongeren is in de laatste jaren sterk gestegen. Verder is het zo dat de jongeren
de consumenten van de toekomst zijn en als je nu jongeren aan je weet te binden,
dan zou dat profijt kunnen opleveren op de langere termijn. Zij blijven misschien
wel 40 of 50 jaar jouw klant. Ze hebben thuis veel invloed op hun ouders.
Er zullen maar weinig ouders zijn die een computer aanschaffen zonder dat
hun zoon of dochter daar op een of andere manier invloed op uitoefent.»Reijmerink van Toshiba geeft het bedrijfsbelang van sponsoring aan: «Voor
ons is het erg belangrijk dat we onze naam verbinden aan de educatieve markt
in Nederland. Dit zijn toch wel de werknemers en de werkgevers van de toekomst,
dus het commerciële belang is ook duidelijk aanwezig. Ze hebben toch
een bepaald logo voortdurend onder de ogen. Kinderen merken daar aanvankelijk
niks van maar zullen daar hopelijk later wel naar teruggrijpen.»Sponsorwerver Van der Westen schetst een toekomstbeeld op basis van gesprekken
met honderden onderwijsmensen, die niet meer geloven dat de overheid ooit
de scholen op een fatsoenlijke manier zal bekostigen: «Private bijdragen
aan het onderwijs, daar zul je zien dat initiatieven van lokale bedrijven,
ondernemers en particulieren zullen gaan toenemen. Daar ben ik heilig van
overtuigd.»Dat er inderdaad een nieuwe markt zich aandient blijkt tevens uit de nieuwe
website voor verenigingen en scholenwww.sponsorplan.nl..Samenvattend:Op dit moment is de omvang van sponsoring in scholen nog beperkt. De maatschappelijke
tendens zal zich echter zonder interventie van de overheid in een ongewenste
richting ontwikkelen. Om dat te voorkomen is een politiek antwoord vereist.Wet- en regelgeving is veelal reactief en komt daarom vaak te laat tot
stand. Dit voorstel van wet is zowel actief als vooral pro-actief, zodat later
niemand kan zeggen het niet te hebben geweten en daarom niet tijdig te hebben
ingegrepen. De noodzaak tot interventie is voldoende aangetoond.b. Naar aanleiding van het voorstel om de verantwoording van de ontvangen
sponsorbijdragen te verbeteren wijst het college erop dat de bepalingen over
het schoolplan en de schoolgids nu al de verplichting tot het beschrijven
van sponsorbijdragen omvatten. Ook verwijst de Raad naar de Wet medezeggenschap
onderwijs 1992, die in artikel 9 de instemmingsbevoegdheid van ouders en eventueel
een leerlingendeel vereist voor sponsorbijdragen.Het college meent dat niet duidelijk is waarom de huidige afspraken en
regels, mits aan de naleving de hand wordt gehouden, tekortschieten om ongewenste
ontwikkelingen tegen te gaan. Nu met de voorstellen een uitbreiding van de
regelgeving wordt ingevoerd die voor alle scholen gevolgen heeft, adviseert
de Raad alleen een wettelijke regeling tot stand te brengen indien daaraan
een meer dragende motivering ten grondslag kan worden gelegd.b. Waarom de huidige afspraken, in het bijzonder die in het convenant,
tekort schieten is in het voorafgaande genoegzaam uiteengezet.Met de door de Raad van State genoemde regels wordt door de Raad gedoeld
op de bepalingen over het schoolplan en de schoolgids, die nu al de verplichting
tot het beschrijven van sponsorbijdragen omvatten. Tevens verwijst de Raad
naar artikel 9 van de Wet medezeggenschap onderwijs 1992, waarin de instemmingbevoegdheid
van ouders/leerlingen met betrekking tot sponsoring is vereist.Om met het laatste te beginnen: met uitzondering van de aanhef wordt de
Wet medezeggenschap onderwijs 1992 verder in het voorstel van wet niet genoemd.
Uitsluitend in de toelichting wordt een status quo weergegeven. Er is hier
dus sprake van een abuis, dat het voorstel van wet zoals gewijzigd naar aanleiding
van het advies van de Raad van State eenvoudig corrigeert.Voor wat betreft de overige genoemde regels meent de Raad dat niet duidelijk
is waarom de huidige afspraken en regels, mits aan de naleving de hand wordt
gehouden, tekortschieten. De Raad vraagt om een meer dragende motivering.De huidige regels zijn procedurele voorschriften zonder enig inhoudelijk
referentiekader of wettelijke mogelijkheid tot het opleggen van sancties,
die in verhouding staan tot een eventuele overtreding. Tussen de bestaande,
procedurele regels en het inhoudelijke convenant sponsoring bestaat thans
geen wettelijke relatie. Uit het genoemde onderzoek van Regioplan komt naar
voren dat in veel schoolgidsen sponsorbeleid en klachtenregeling niet voorkomen.
Erger nog, het onderzoek laat zien dat een groot aantal scholen geen schoolgids
heeft. Wanneer de onderwijsinspectie dit soort omissies signaleert kan eventueel
bij herhaling een aanwijzing worden gegeven, waarvan het niet opvolgen geen
gevolgen heeft. Als dat wel zo zou zijn dan zouden de zondermeer stuitende
gegevens uit het onderzoek niet naar voren zijn gekomen. Het voorstel van
wet ziet op het vormgeven van de inhoudelijke relatie.De suggestie dat met de voorstellen een uitbreiding van de regelgeving
wordt ingevoerd, is onjuist: er wordt slechts een wettelijke status verleend
aan regels waaraan de convenantpartners zich reeds hebben gebonden.Samenvattend:De vermelding van de Wet medezeggenschap onderwijs 1992 in de aanhef wordt
geschrapt.Het voorstel van wet ziet op het vormgeven van de relatie tussen de bestaande,
procedurele regels en het inhoudelijke convenant sponsoring. Het vormt niet
zozeer een uitbreiding van de regelgeving als een wettelijke verankering van
afspraken waaraan convenantpartners zich reeds hebben gebonden.3. De voorgestelde wetswijzigingDe voorgestelde wijzigingen voorzien in een aantal wijzigingen van de
Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het
voortgezet onderwijs.a. Het voorstel (artikelen I, II en III, onder A en B) laat het onderscheid
tussen sponsorbijdragen en andere bijdragen van derden vervallen. De huidige
wetgeving bepaalt dat alleen indien er sprake is van een tegenprestatie van
de school, het schoolplan een beschrijving dient te bevatten van het beleid
ten aanzien van de aanvaarding van de bijdrage. De voorwaarde van de tegenprestatie
komt met dit voorstel te vervallen, waardoor ook andere bijdragen dan sponsorbijdragen
in het schoolplan vermeld dienen te worden. Deze wijziging, die niet ziet
op sponsorgelden, wordt niet toegelicht.3.a. De Raad mist een toelichting waarom het onderscheid tussen sponsoring
en andere bijdragen conform het voorstel van wet zou moeten vervallen.Tussen sponsoring, vooralsnog gedefinieerd met het kernwoord «tegenprestatie»,
en donaties bestaat een grijs gebied. Tegenprestaties zijn niet (uitputtend)
omschreven, hetgeen ook ondoenlijk kan worden geacht. De zelfde argumenten
die tegen sponsoring opgeld doen zullen veelal ook op donaties en dergelijke
van toepassing zijn. Hoewel donaties het karakter hebben van een eenmalige
gift kan ook voor meerdere jaren een afspraak met een donateur worden gemaakt
over jaarlijks eenmalige donaties. Zowel bij sponsoring als bij donaties kan
de afhankelijkheid tussen de school en de gever ongewenste vormen
aannemen. Gestart met een donatie kan een donateur op termijn wel tegenprestaties
eisen, die alsdan gegeven de ontstane afhankelijkheid wel moeten worden geaccepteerd.Net als bij sponsoring kunnen ouders/leerlingen bezwaar hebben tegen de
bedrijfspolicy of de producten van een donateur. In de huidige situatie zouden
die bewaren niet worden gehoord.Ook al zou de donateur blijvend geen tegenprestatie vragen, hij zal niet
nalaten om zelf aan de samenleving te laten weten dat hij een donatie aan
het onderwijs heeft gegeven en dit in reclame-uitingen en jaarverslagen naar
buiten brengen. Daarmee kan het onderwijs ongewild worden gebruikt voor een
legitimatie van maatschappelijk minder gewenste bedrijfsactiviteiten in termen
van corporate communication of maatschappelijk verantwoord ondernemen.Om deze redenen is het gewenst het onderscheid tussen sponsoring en donaties
te laten vervallen.Samenvattend:Een uitputtende opsomming van mogelijke tegenprestaties, die het onderscheid
tussen sponsoring en donaties zou kunnen aangeven, is niet reëel te achten.
Daarenboven bestaat er een grijs gebied tussen sponsoring en donatie.Bezwaren die opgeld doen ten aanzien van sponsoring kunnen onverkort ook
gelden ten aanzien van donaties. Om deze redenen is het gewenst het onderscheid
tussen sponsoring en donaties te laten vervallen.b. De drie hiervoor genoemde wetten bevatten de verplichting om bijdragen
van derden waar een tegenprestatie voor gegeven wordt, te vermelden in de
schoolgids (respectievelijk artikel 13, eerste lid, onder g, artikel 22, eerste
lid, onder f, en artikel 24, eerste lid, onder f). Niet geheel duidelijk is
waarom de term «in het algemeen» wordt toegevoegd aan het eerste
lid, onder f respectievelijk g, van de oorspronkelijke wettekst. Vermoedelijk
wordt hier gedoeld op het algemene beleid inzake deze bijdragen. De Raad meent
dat een toelichting op haar plaats zou zijn.Voorts voegt het voorstel een onderdeel h respectievelijk g toe aan de
oorspronkelijke wettekst, dat verplicht tot het informeren over de besteding
van de in het afgelopen jaar ontvangen bijdragen. De toelichting maakt niet
duidelijk waarom deze bepaling aan de oorspronkelijke wettekst wordt toegevoegd.
Ook is niet duidelijk wat de betekenis is van de opmerking in de toelichting
dat informatie moet worden verstrekt over de in de voorgaande vier jaar aanvaarde
bijdragen van derden. Het college adviseert om de toelichting aan te passen
en in overeenstemming te brengen met de voorgestelde bepaling.b. De Raad acht niet geheel duidelijk waarom de term «in het algemeen»
wordt toegevoegd aan het eerste lid onder f, respectievelijk g, van de oorspronkelijke
wettekst. Het vermoeden wordt uitgesproken dat het hier om een algemeen beleid
gaat.Het vermoeden van de Raad is juist zij het met enige nuance. De actuele
regelgeving stelt dat sponsorbeleid in het schoolplan en de schoolgids moet
worden vermeld. Deze verplichting geldt voor alle scholen, dus ook voor die
scholen die geen sponsors kennen of niet willen. Het is dus niet zo dat op
het moment dat een sponsor zich aandient of wordt gevonden het beleid moet
worden geformuleerd. Het beleid moet er nu al zijn, ongeacht de sponsorpraktijk
van een school. Daarbij verdient het de voorkeur een algemeen beleid te formuleren,
waaraan incidentele gevallen kunnen worden getoetst. Daarmee wordt voorkomen
dat elk incident als «beleid» moet worden opgevat en behandeld.Samenvattend:De toevoeging «in het algemeen» strekt ertoe dat scholen beleid
formuleren, ook al is sponsoring niet actueel of niet gewenst. Een kenmerk
van beleid is dat dit niet wordt gebaseerd op incidenten maar vooraf en intentioneel
wordt vormgegeven.Naar de zienswijze van de Raad is de toelichting op de verplichting tot
verantwoording van de besteding plus het geven van informatie over de in de
voorgaande vier jaar aanvaarde bijdragen niet duidelijk.Door het vermelden van de besteding in het achterliggende jaar kan door
de ouders/leerlingen worden bepaald of het algemene beleid in overeenstemming
is met de daadwerkelijke besteding van ontvangen bijdragen. Dit maakt het
mogelijk om vroegtijdig een mogelijke afhankelijkheidsrelatie te onderkennen.
Ook wordt helder of een additionele, spraakmakende activiteit, die mogelijkerwijs
van betekenis is geweest bij de schoolkeuze, ook in de komende jaren plaats
zal vinden. Bovendien maakt vermelding mogelijk na te gaan of de afspraken
in het convenant ook in deze specifieke situatie zijn toegepast.De Raad ziet het juist dat de opmerking in de toelichting dat informatie
moet worden verstrekt over de in de voorgaande vier jaar aanvaarde bijdragen
van derden geen directe relatie heeft met de tekst van het voorstel van wet.
Op dit punt is kennelijk iets misgegaan in de redactie. Beoogd wordt ook informatie
te laten geven over de achterliggende jaren om te voorkomen dat wanneer in
een enkel jaar geen bijdrage van derden zou worden ontvangen, maar daarvoor
en daarna wel, de indruk zou worden gewekt dat de school niet met sponsors
werkt. De termijn van vier jaar is gekozen om de termijn te laten sporen met
de werkingsduur van een schoolplan.De facto is dit punt ondervangen in de verplichting het algemeen beleid
te formuleren en kan de toelichting derhalve worden aangepast.Samenvattend:De tekst in de toelichting onder B «de in de voorgaande vier schooljaren»
wordt vervangen door «in het voorgaande schooljaar». De facto
is dit punt ondervangen in de verplichting het algemeen beleid te formuleren
en kan de toelichting derhalve worden aangepast.c. Met de onderdelen B van de artikelen I, II en III wordt de verplichting
opgelegd om in de schoolgids verantwoording af te leggen over de besteding
van de in het afgelopen jaar ontvangen bijdragen. Tot dusver heeft de schoolgids
alleen het karakter van een document waarmee de ouders worden geïnformeerd
over de leerdoelen, de wijze waarop de school deze doelen wil bereiken en
hoe op de school wordt omgegaan met de kinderen en met de onderwijstijd: een
beleidsmatig document derhalve.Een verandering van karakter van de schoolgids naar een verantwoordingsdocument
lijkt verder te gaan dan nodig om alleen de besteding van de sponsorbijdragen
te verantwoorden. De Raad adviseert in de toelichting de keuze om van de schoolgids
een document te maken om tegenover de ouders verantwoording af te leggen over
het voorafgaande jaar nader te motiveren.c. De Raad voorziet als gevolg van het voorstel van wet een verandering
van het karakter van de schoolgids van een beleidsnaar een verantwoordingsdocument.
Deze zienswijze wordt niet gedeeld.De schoolgids is in feite in de plaats gekomen van het jaarlijkse activiteitenplan
en het jaarverslag van de school. De gids beschrijft in algemene termen het
beeld van de school. Daarnaast wordt aandacht geschonken aan de resultaten
van het gevoerde beleid, zowel wat is bereikt en wat (nog) niet is bereikt.
De schoolgids is in die zin naast een informatiedocument ook te beschouwen
als een voortgangsdocument, waarin reeds nu verantwoording wordt afgelegd.
Citoscores, genomen maatregelen ten behoeve van een veilig schoolklimaat,
de resultaten van de begeleiding van zorgkinderen, de ontwikkeling van het
pedagogisch klimaat zijn onderwerpen die in vele schoolgidsen worden aangetroffen.
Er is derhalve geen sprake van een verandering, maar van bestendiging van
een reeds bestaande praktijk.Samenvattend:De zienswijze van de Raad dat er sprake is van een verandering van het
karakter van de schoolgids van een beleids- naar een verantwoordingsdocument
is niet juist. Reeds nu kenmerkt de schoolgids zich al door een aantal verantwoordingselementen.d. Het voorstel voegt onder C de artikelen 13a, 22a en 24a1 toe aan vorengenoemde
wetten. Het eerste lid van deze bepalingen maakt het mogelijk dat bij algemene
maatregel van bestuur voorschriften worden gegeven omtrent de wijze waarop
het bevoegd gezag «omgaat» met donaties en sponsorbijdragen. Het
tweede en derde lid van deze bepaling schrijven voor dat, indien er een convenant
is afgesloten inzake sponsoring in het onderwijs, dit in de plaats treedt
van de bestaande algemene maatregel van bestuur, respectievelijk dat de algemene
maatregel van bestuur niet opgesteld wordt zolang dit convenant van kracht
is. Ingevolge artikel IV van het voorstel wordt het bestaande convenant aangemerkt
als een convenant in de zin van deze bepaling.Ingevolge het vierde lid van de voorgestelde bepaling worden de bepalingen
uit het convenant die betrekking hebben op de wijze waarop schoolbesturen
omgaan met bijdragen van derden aangemerkt als regels voor het openbaar onderwijs
en voorwaarden voor bekostiging van het bijzonder onderwijs. Daarmee worden
deze bepalingen volgens de toelichting «als het ware bij wet «algemeen
verbindend verklaard»».De Raad wijst erop dat – zoals hij ook met betrekking tot de wetsvoorstellen
Basisvorming en kerndoelen en Weer samen naar school naar voren heeft gebracht1 - de regels voor het openbaar onderwijs en de bekostigingsvoorwaarden
voor het bijzonder onderwijs zoveel mogelijk dienen te worden vastgesteld
bij wet of, krachtens de wet, bij algemene maatregel van bestuur. Het voorstel
voorziet erin dat geen algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld, of –
als deze reeds tot stand is gekomen – de algemene maatregel van bestuur
niet in werking treedt c.q. niet van toepassing is zolang voor de betrokken
bevoegde gezagsorganen een convenant als bedoeld in het wetsvoorstel geldt.
De Raad acht het, gelet op het hiervoor vermelde criterium, niet juist de
bepalingen van deze convenanten de status te geven van regels voor het openbaar
onderwijs en voorwaarden voor bekostiging van het bijzonder onderwijs.De wijze van totstandkoming van een convenant is wezenlijk anders dan
die van een wet of een algemene maatregel van bestuur. «Delegatie»
van wetgeving aan een convenant zou niet alleen in strijd zijn met artikel
23 van de Grondwet, maar zou ook tot een situatie leiden waarin partijen die
niet tot de overheid behoren deelnemen aan het vaststellen van regels over
het openbaar onderwijs, hetgeen niet in overeenstemming is met de aard van
dit van overheidswege ingerichte onderwijs. Een wettelijke bepaling ter verhoging
van de status van de convenanten lijkt bovendien niet in overeenstemming met
de aard van een convenant, nu de betrokken organisaties zich daaraan reeds
bij de totstandkoming van het convenant hebben gebonden, ook jegens de minister
als partij daarbij. Voorzover scholen thans zouden tekortschieten in het doen
van een mededeling in de schoolgids over het beleid inzake bijdragen van derden,2 voorzien de onderdelen B van de artikelen I tot en met
III reeds in een wettelijke verplichting. Evenmin lijkt een statusverhoging
van de convenanten nodig om de inspectie op deze wijze terzake een taak te
geven,3 nu deze ingevolge artikel 3 van de Wet
op het onderwijstoezicht zich naast de naleving van wettelijke voorschriften
ook uitstrekt tot andere aspecten van de kwaliteit van het onderwijs.De Raad adviseert daarom in de onderdelen C van elk van de artikelen I
tot en met III het daar opgenomen vierde lid van de nieuwe wetsartikelen te
laten vervallen.d. De Raad stelt dat als gevolg van het voorstel van wet er sprake is
van een delegatie van wetgeving, in strijd met artikel 23 van de Grondwet,
en dat deze delegatie leidt tot een situatie waarin partijen die niet tot
de overheid behoren deelnemen aan het vaststellen van regels over het openbaar
onderwijs. Tevens voelt de Raad weinig voor een wettelijke bepaling ter verhoging
van de status van een convenant.Het voorstel van wet beoogt geenszins de wetgeving te delegeren als dat
al mogelijk zou zijn. Met betrekking tot (onderwijs)wetgeving ligt het primaat
bij de Tweede Kamer en blijft ter zake het primaat daar ook liggen. Sinds
jaar en dag is het te doen gebruikelijk dat onderwijsorganisaties door de
minister en/of de Tweede Kamer worden betrokken bij het proces van wetgeving.
Convenanten tussen de onderwijsorganisaties en de minister worden aan de Tweede
Kamer ter kennis gebracht. De Tweede Kamer kan de minister aanspreken op de
bereikte resultaten zoals neergelegd in een convenant. Voorbeelden van majeure
verandering in het onderwijsbeleid, zoals Toerusting en bereikbaarheid en
Weer-Samen-Naar-School, zijn in het recente verleden via convenanten neergelegd
in wetgeving.In principe zouden er twee mogelijkheden bestaan om de positie van de
Tweede Kamer nader te bepalen. Zoals ook andere betrokkenen hun achterban
raadplegen alvorens zij het convenant ondertekenen, zou kunnen worden bepaald
dat de minister de eigen achterban, te weten het parlement zou moeten
raadplegen alvorens hij of zij het convenant ondertekent. Boven deze mogelijkheid
is echter een koninklijke route verkozen, waarbij een voorhangprocedure wordt
gevolgd. Op deze wijze krijgt de Kamer de gelegenheid om naar eigen inzicht
de vinger aan de pols te houden bij de afspraken die gaan gelden bij sponsoring.4. Voor een redactionele kanttekening verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink4. Deze kanttekening zal worden overgenomen en verwerkt.DijksmaBijlage bij het advies van de Raad van State van 3 januari 2003,
no.W05.02.0420/III, met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.– Aan de eerste volzin van de memorie van toelichting een verwijzing
naar de daar bedoelde wettelijke bepalingen toevoegen.XNoot1Regioplan Onderwijs en Arbeidsmarkt BV, in opdracht van OC&W, Amsterdam,
8 oktober 2001, bladzijden 28, 44 en 52.XNoot1Kamerstukken II 1993/94, 23 406, B.XNoot2Memorie van toelichting, 28 512, nr. 3, blz. 2, tweede alinea.XNoot3Memorie van toelichting, 28 512, nr. 3, blz. 3, voorlaatste alinea. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28512-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl