Goedkeuring Euro-Mediterrane Overeenkomst tussen de EG en Jordanië; Brussel, 24 november 1997 (Trb. 1998, 136); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26142, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

16-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26142 nr. 7

11-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26142Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 142Goedkeuring van de op 24 november 1997 te Brussel totstandgekomen Euro-Mediterrane
Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lid-staten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk
Jordanië, anderzijds (Trb. 1998, 136)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 maart 1999De regering dankt de vaste commissie voor haar verslag. De in het verslag
gestelde vragen zullen zoveel mogelijk in de volgorde van het verslag worden
beantwoord. Wel zullen vragen die door dezelfde fracties zijn gesteld, tezamen
beantwoord worden.Met de leden van de fractie van de PvdA zijn wij van mening dat het positief
is dat ook in het onderhavige verdrag expliciet ruimte is geschapen voor een
mensenrechtendialoog.Deze leden vragen aan te geven hoe concreet invulling zal worden gegeven
aan de inzet van Nederlandse kant bij de mensenrechtendialoog.Hierop is ons antwoord dat Nederland ernaar streeft dat de bestaande tekortkomingen
op het gebied van de mensenrechten en democratie in Jordanië door middel
van deze dialoog worden besproken, teneinde de Jordaanse autoriteiten te bewegen
tot het nemen van maatregelen ter verbetering van die situatie. Indien de
mensenrechtensituatie in Jordanië daartoe aanleiding geeft, zal de eerste
ondergetekende er in Raadskader voor pleiten dat de kwestie door de Europese
Unie met de Jordaanse autoriteiten wordt opgenomen. Voorts zal Nederland blijven
bijdragen aan mensenrechtenrapportages van de EU-vertegenwoordigingen te Amman.
Het spreekt vanzelf dat U naar behoren op de hoogte zult worden gesteld van
de resultaten van deze dialoog.Ook vragen deze leden naar de inschatting van de regering van de onderdrukking
van de oppositie sinds het sluiten van het vredesakkoord met Israël in
oktober 1994.Hier antwoorden wij dat, indien de oppositie, bestaande uit politieke
partijen en groeperingen zoals de Moslim Broederschap, demonstraties houdt
zonder wettelijk verplichte voorafgaande toestemming dan wel bij de wet verboden
uitlatingen doet of stukken publiceert die de stabiliteit in het land in gevaar
brengen of die het koningshuis, het leger of de relaties met andere landen
in een kwaad daglicht stellen, de Jordaanse autoriteiten zullen optreden.
Dit geldt ook indien het vermoeden bestaat dat de relaties met Israël
worden verstoord.Op een aantal punten vragen deze leden expliciet of de regering bereid
is deze bij de Jordaanse autoriteiten aan de orde te stellen: zo noemen deze leden de stijging van het aantal doodstraffen en het aantal misdrijven
waarvoor de doodstraf kan worden opgelegd, de Pers- en Publicatiewet, en het
zonder vorm van proces oppakken en vrijlaten van (pro-Irak en anti-Israël)
demonstranten.Waar sprake is van ernstige of systematische schending van internationale
mensenrechtennormen is Nederland bereid deze in EU-verband of bilateraal aan
de orde te stellen, zo antwoorden wij. Dit is ook in het verleden reeds gebeurd.
Het onderhavige verdrag biedt bovendien een kader waarbinnen dergelijke schendingen
aan de orde kunnen worden gesteld. Ten aanzien van het aantal doodvonnissen
dat in 1998 ten uitvoer is gelegd merken wij op dat dit aantal is gedaald
ten opzichte van 1997. Het aantal misdrijven waarvoor de doodstraf kan worden
opgelegd is sinds 1988 niet uitgebreid. De bezorgdheid over de Pers- en Publicatiewet
is in EU-verband reeds overgebracht aan de Jordaanse autoriteiten.Op de vragen van de leden van de PvdA-fractie over de zaak Nahed Hattar
antwoorden wij dat het onderzoek van de Jordaanse autoriteiten naar de daders
in deze zaak nog gaande is, dat wij deze kwestie nauwgezet blijven volgen
en haar zonodig in EU-verband of bilateraal aan de orde zullen stellen.De fracties van PvdA en D66 vragen om een nadere toelichting op het feit
dat, in tegenstelling tot de verdragen met Marokko en Tunesië, het verdrag
met Jordanië geen hoofdstuk bevat waarin de rechten van werknemers uit
dat land zijn vastgelegd.Ons antwoord luidt dat in het geval van Tunesië en Marokko deze rechten
reeds waren vastgelegd in de samenwerkingsakkoorden die de EG met deze landen
sloot in 1976, en vervolgens dus ook zijn opgenomen in de Euro-mediterrane
verdragen met deze landen. Dit geldt niet voor het samenwerkingsakkoord dat
de EG in 1977 heeft gesloten met Jordanië. Overigens voorziet artikel
80 van het onderhavige verdrag wel in een sociale dialoog, onder meer over
het verkeer van werknemers, de gelijke behandeling en de sociale integratie
van onderdanen van Jordanië die legaal in de EU verblijven, en is in
een Gemeenschappelijke Verklaring vastgelegd dat de lidstaten van de Unie
op verzoek van de Jordaanse autoriteiten bereid zijn onderhandelingen in overweging
te nemen over het sluiten van bilaterale overeenkomsten inzake arbeidsvoorwaarden
voor en sociale-zekerheidsrechten van werknemers uit Jordanië en de lidstaten
die legaal verblijven en werkzaam zijn op hun grondgebied.Aan het verzoek van de leden van de VVD-fractie om ook de nog komende
verdragen met Egypte, Libanon, Algerije en Syrië direct door middel van
een wetsvoorstel aan de Kamer ter goedkeuring voor te leggen, zullen wij gaarne
voldoen. Het feit dat het onderhavige verdrag ter stilzwijgende goedkeuring
aan de Kamer is voorgelegd, mag overigens niet als een teken worden gezien
dat de regering er minder belang aan hecht. Juist gezien de uitzonderlijk
moedige rol van Jordanië in het door de VVD-fractie genoemde streven
naar vrede, veiligheid en stabiliteit in het Middellandse-Zeegebied acht de
regering het van grote betekenis dat Jordanië in het Euro-Mediterraan
Partnerschap is betrokken. De fracties van VVD en CDA vragen wat precies de
bezwaren van Jordaanse zijde waren tegen opname van een readmissieclausule
in de tekst van het verdrag.Ons antwoord hierop is dat de Jordaanse bezwaren tegen voorgestelde readmissieclausule
de volgende waren:– een dergelijke clausule zou niet stroken met de Verklaring van
Barcelona;– in de eerder gesloten Euro-Mediterrane associatie-akkoorden met
Marokko en Israel is een dergelijke clausule niet opgenomen (de wens tot opname
van een terug- en overnameclausules ontstond op het moment dat
deze akkoorden reeds praktisch uitonderhandeld waren; het was op dat moment
niet meer mogelijk de onderhandelingen daarvoor open te breken);– Jordanië was onbekend met een dergelijke clausule en was
bevreesd voor precedentwerking;– de formulering van de clausule was voor Jordanië ongewoon:
het land werd gevraagd ermee in te stemmen bilaterale akkoorden met EU-lidstaten
te sluiten zonder dat reeds duidelijk was wat de inhoud van dat akkoord zou
zijn;– de Palestijnse kwestie: Jordanië wilde niet in alle gevallen
gebonden zijn aan de terugname van Palestijnen (derdelanders in de termen
van de clausule) die in grote getale als vluchtelingen in Jordanië verblijven,
hangende een permanente oplossing van het Palestijnse vraagstuk. Omdat de
EU voor dit bijzondere probleem begrip heeft, is op verzoek van Jordanië
in paragraaf 4 van de onderhavige verklaring een verwijzing ingelast
naar de mensenrechten.De leden van de fractie van de VVD en de leden van de fractie van het
CDA vragen waarom de EU heeft ingestemd met opname van de tekst van de terug-
en overnameclausule in een gemeenschappelijke verklaring en niet gepersisteerd
heeft in opname van voornoemde clausule in de tekst van het akkoord zelf.Hierop antwoorden wij dat de EU lang heeft geïnsisteerd op een clausule,
doch dat de bij wijze van compromis gevonden vorm, een gezamenlijke verklaring
bij het verdrag,even bindend is als een bepaling binnen het verdrag. De verklaringen
maken immers, conform artikel 102, integraal deel uit van het verdrag. In
die zin heeft de EU zijn wens op dit terrein volledig gerealiseerd: de artikelen
X, Y en Z van de door de Raad in 1996 vastgestelde standaardclausule voor
gemengde akkoorden zijn immers integraal opgenomen.Ten aanzien van de precedentwerking, waar de leden van de CDA-fractie
nog naar vragen, merken wij op dat een dergelijke werking niet noodzakelijk
is. Zo is het in de onderhandelingen over een samenwerkingsakkoord met Pakistan
wel degelijk gelukt de desbetreffende clausule in het verdrag zelf opgenomen
te krijgen. In het algemeen moet evenwel worden erkend dat, zoals ook uit
het recente verloop van de onderhandelingen met andere Euro-Mediterrane partners
blijkt, en dan met name Egypte, de kwestie van de terug- en overnameclausule
bij de onderhandelingspartners buitengewoon moeilijk ligt.Vervolgens vragen de leden van de VVD-fractie of de regering de mening
deelt dat een gemeenschappelijke verklaring inzake terug- en overname geenszins
gelijk staat aan een clausule in het verdrag zelf. De fractie vraagt in dit
verband naar verschillen – formeel en materieel – en naar de praktische
consequenties voor het terugnemen van illegalen.Ons antwoord is dat ook al had een bepaling in het verdrag zelf de voorkeur,
omdat daarmee Jordanië op overtuigender wijze zou hebben erkend dat de
onderhavige materie tot het «hart» van het verdrag behoort, er
feitelijk geen verschil is tussen de gemeenschappelijke verklaring en een
bepaling in het verdrag. Van belang is namelijk dat het hier een gemeenschappelijke verklaring betreft, die anders dan een «gewone» verklaring
niet eenzijdig herroepbaar is. De praktische consequenties waar het terugnemen
van illegalen betreft, zijn in beide gevallen dan ook dezelfde.De VVD-fractie vraagt, onder verwijzing naar hetgeen is overeengekomen
ten aanzien van het sluiten van verdragen inzake het verplicht terugnemen
van onderdanen van derde staten of deze onderhandelingen spoedig zullen aanvangen
en zo ja wanneer. Onderhandelingen inzake terug- en overname worden in overleg met het Ministerie
van Justitie gevoerd met die landen waarmee daartoe de noodzaak bestaat hetzij
op grond van in de praktijk bestaande problemen met terugkeer, hetzij in verband
met onderhandelingen over de opheffing of versoepeling van visaregimes. Jordanië
behoort thans tot geen van beide categorieën. De verklaring in het verdrag
moet dan ook worden gezien als een verplichting om in de toekomst als daar
aanleiding toe is en niet als een gebod tot het onverwijld afsluiten van een
terug- en overnameverdrag.De fractie van de VVD vraagt of de regering de grote importantie ziet
van de bedoelde verdragen tot overname van derdelanders vanwege Iraakse vluchtelingen
die mogelijk via Jordaans grondgebied direct door de lucht of zee dan wel
indirect Europees grondgebied bereiken.Het is inderdaad van groot belang dat Jordanië als eerste land accepteerde
dat associatie met de EU een terug- en overnameclausule impliceert. Dit vormt
een belangrijk precedent in de onderhandelingen met andere landen, en zeker
met landen in de aan de EU grenzende regio's. Ten aanzien van Irakezen dient
evenwel te worden opgemerkt dat thans slechts bij uitzondering is aan te tonen
dat deze via Jordanië naar Nederland zijn gekomen en dat er op dit moment
van gedwongen terugkeer van Irakezen vanuit Nederland in de praktijk nauwelijks
sprake is. Deze situatie zou kunnen veranderen. Met de minister van Justitie
zal alsdan de opportuniteit van het sluiten van een terug- en overnameverdrag
met Jordanië worden bezien.De fractie van de VVD vraagt of het gegeven dat het verdrag is gesloten
voor onbepaalde duur betekent dat het niet aannemelijk is dat in de toekomst
alsnog een terug- en overnameclausule aan het verdrag zal worden toegevoegd.
Het antwoord hierop luidt dat dit inderdaad niet aannemelijk is. Maar zoals
hierboven is uitgelegd is de gemeenschappelijke verklaring voldoende. Het
beleid dat in verdragen een terug- en overnameclausule zal worden opgenomen
wordt voortgezet.De VVD-fractie vraagt zich af er niet sprake is van enige vorm van asymmetrie
waar het gaat om wederzijdse rechten en plichten, en of die asymmetrie niet
te ver is doorgeschoten op het stuk van het afbouwen van de invoerrechten
van industriële producten uit de EU. De fractie vraagt of de regering
haar mening deelt dat de termijn van hoogstens twaalf jaar voor het reduceren
van de invoerrechten niet te lang is en waarom geen kortere termijn is overeengekomen.
Voorts vraagt zij of de regering verwacht dat de term «ten hoogste»
kan betekenen dat de periode aanzienlijk korter kan worden, hoe reëel
die kans is en welke overwegingen en argumenten daarvoor kunnen worden aangevoerd?Wij antwoorden hierop dat de gesignaleerde asymmetrie door het onderhavige
verdrag juist wordt verminderd en uiteindelijk zal worden opgeheven. Momenteel
kunnen industrieproducten uit Jordanië reeds vrij van douane-rechten
in de Gemeenschap worden ingevoerd. Na afloop van de overgangsperiode zullen
ook industrieproducten uit de Gemeenschap vrij van invoerrechten in Jordanië
kunnen worden geïmporteerd. Er was geen aanleiding om een kortere termijn
voor Jordanië op te nemen dan in de verdragen met Marokko en Tunesië.
De moeite die de betrokken landen hebben met de afbraak van industriële
tarieven, is overigens begrijpelijk. Niet alleen wordt hierdoor hun nationale
industrie blootgesteld aan concurrentie uit Europa, sommige van deze landen
zijn bovendien in hoge mate afhankelijk van invoerrechten voor het financieren
van de staatsbegroting.De term «ten hoogste» moet worden gelezen als een fatale termijn.
Dit blijkt ook uit artikel 11, lid 6, van het verdrag, waarin wordt gesteld
dat het niet mogelijk is om de overgangsperiode verder te verlengen dan deze periode van twaalf jaar. Hoewel het in theorie denkbaar zou zijn dat
deze termijn wordt verkort, is in de praktijk gebleken dat 12 jaar een realistische
termijn is.In dit verband vragen deze leden wat de resultaten zullen zijn voor de
Nederlandse industrie.Hierop antwoorden wij dat op dit ogenblik de meeste Jordaanse industrieproducten
binnen bepaalde maxima reeds vrij van invoerrechten in de EG worden ingevoerd,
op grond van de sedert 1978 geldende samenwerkingsovereenkomst tussen de EG
en Jordanië. Het onderhavige verdrag, dat deze overeenkomst uit 1978
vervangt, brengt dan ook geen nadere (negatieve) financiële gevolgen
voor het Nederlandse of Europese bedrijfsleven met zich mee. Of het Nederlandse
en Europese bedrijfsleven daadwerkelijk van de (geleidelijke) openstelling
van de Jordaanse markt zullen kunnen profiteren, zal met name afhangen van
de vraag of – en zo ja hoe – bedrijven bereid zijn op de geboden
kansen in te spelen.Op de vraag van de VVD-fractie of Jordanië voornemens is lid te worden
van de Wereldhandelsorganisatie, antwoorden wij dat Jordanië onderhandelingen
over toetreding tot de WTO voert en dat deze nog niet zijn afgerond.De leden van de VVD-fractie vragen de regering aan te geven hoe de Europese
Commissie naar haar oordeel in eerste aanleg tot opname van een revisie-clausule
voor de contingenten tomatenconcentraat in het verdrag is gekomen.Hierop antwoorden wij dat de Commissie destijds, toen in de allerlaatste
fase van de onderhandelingen over een enkel uitstaand punt toch nog een impasse
ontstond, heeft gemeend dat een doorbraak alleen mogelijk was door bij wijze
van compromis de genoemde clausule voor te stellen.De leden van de VVD-fractie vragen in dit verband of het Spaanse parlement
de overeenkomst met Jordanië reeds heeft geratificeerd. Hierop antwoorden
wij dat van de Spaanse autoriteiten is vernomen dat inmiddels de interne procedures
in Spanje zijn afgerond. De formele ratificatie zal naar verwachting spoedig
volgen.Op de vraag van deze leden naar de resultaten voor de Nederlandse landbouw,
antwoorden wij dat de concessies die de EU aan Jordanië heeft gedaan
hierop van geringe invloed zijn. Het gaat hierbij om producten die niet in
Nederland verbouwd worden, om producten die een invoerkalender hebben die
in een periode ligt dat zij de Nederlandse belangen niet schaden (tomaten),
dan wel om producten met een gering contingent waarvan geen invloed uitgaat
op de Nederlandse positie (snijbloemen). Van de concessies die Jordanië
aan de EU heeft gedaan kan de Nederlandse landbouw voor een groot aantal van
de producten profiteren. Het betreft hier levende fokdieren van zuiver ras,
vers rundvlees met of zonder been, bevroren rundvlees met been, boter en andere
van melk afkomstige vetstoffen en zuivelpasta's, smeltkaas, verse pootaardappelen
en bereidingen van de soort gebruikt voor het voederen van dieren, anders
dan honden- en kattenvoer.De handel in agrarische producten tussen Nederland en Jordanië vertoonde
in 1997 een overschot van bijna 70 miljoen gulden in het voordeel van Nederland.
De nieuwe concessies zullen naar verwachting de concurrentiepositie van het
Nederlandse agrarische bedrijfsleven op de Jordaanse markt verstevigen.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie hoe de regering thans de mensenrechtensituatie
in Jordanië beoordeelt, antwoorden wij dat, in vergelijking andere landen
in de regio, de mensenrechtensituatie in Jordanië op verschillende onderdelen
gunstiger wordt beoordeeld. Dit neemt niet weg dat er een aantal
punten van bezorgdheid ten aanzien van de naleving van de mensenrechten blijft.
De regering van Jordanië zet zich echter in voor de verdere verwezenlijking
van de mensenrechten. De VVD-fractie vraagt of de regering de mening van de
fractie deelt dat de rechten van de vrouw in Jordanië nog te wensen overlaten.Hierop antwoorden wij dat, ofschoon de positie van de vrouw in Jordanie
in het algemeen relatief gunstig is, de rechten van de vrouw in Jordanië
op enkele punten op gespannen voet staan met internationale mensenrechtennormen.
De shari'a discrimineert vrouwelijke erfgenamen ten gunste van mannelijke
erfgenamen en stelt de getuigenis van twee vrouwen gelijk aan die van een
man. Verder ontvangen vrouwen ingevolge Jordaanse wetgeving lagere sociale
uitkeringen dan mannen en hebben zij beperktere pensioenrechten.Ook vraagt de VVD-fractie hoe de regering de in Jordanië voorkomende
misdrijven ter verdediging van de persoonlijke eer beoordeelt.Ons antwoord luidt dat, alhoewel er tot nog toe lage straffen staan op
misdrijven ter verdediging van de persoonlijke eer, er wel enige positieve
ontwikkelingen zijn op dit gebied. Van fundamenteel belang voor het bewerkstelligen
van een afname van dit soort misdrijven is een wet die de regering thans in
voorbereiding heeft, die voorziet in het gelijkstellen van de strafmaat voor
deze misdrijven aan die voor moord en doodslag. Ook stuiten misdrijven ter
verdediging van de persoonlijke eer tegenwoordig op meer openlijke weerstand
en spreekt de pers zich in toenemende mate uit voor de noodzaak tot strenge
vervolging van deze misdrijven.De VVD-fractie vraagt of de regering haar mening deelt dat de vrijheid
van meningsuiting en persvrijheid in Jordanië nog verre van gerealiseerd
is.Hierop antwoorden wij dat de Jordaanse wetgeving inzake de vrijheid van
meningsuiting en persvrijheid niet in overeenstemming zijn met de relevante
internationale mensenrechtennormen. In mei 1997 werden amendementen van de
Pers- en Publicatiewet van kracht die minimumvereisten stelden aan het kapitaal
waarover tijdschriften dienden te beschikken. Dientengevolge waren dertien
tijdschriften gehouden te stoppen met publiceren. In januari 1998 werd dit
besluit herzien in een uitspraak van de Hoge Raad die het betrokken amendement
in strijd met de grondwet verklaarde en ongedaan maakte. In augustus 1998
is een nieuwe Pers-en Publicatiewet aangenomen, die inperking van de genoemde
vrijheden inhoudt en dientengevolge onderhevig is aan kritiek, zowel binnen
als buiten Jordanië. De huidige regering van Jordanië past de Pers-
en Publicatiewet echter soepel toe en heeft een herziening van deze wet in
het vooruitzicht gesteld.De leden van deze fractie vragen voorts of naar de mening van de regering
in Jordanië wel sprake is van een democratie.Ons antwoord hierop luidt dat Jordanië als een democratie in wording
gekenschetst wordt. In Jordanië liggen de uitvoerende en wetgevende macht
in grote mate in handen van de Koning. De Koning bepaalt het binnenlands en
buitenlands beleid. Hij benoemt de leden van de regering die belast zijn met
de dagelijkse gang van zaken. Koning Hoessein voerde de laatste jaren een
democratiseringsbeleid. In 1992 zijn politieke partijen, inclusief islamitisch
fundamentalistische, formeel toegestaan. In 1993 vonden de eerste meerpartijen-verkiezingen
voor het parlement plaats, in 1995 gevolgd door gemeenteraadsverkiezingen.
Het parlement heeft de bevoegdheid wetsvoorstellen, ingediend door de premier,
af te wijzen, te aanvaarden of te amenderen. In het geval van aanvaarding
door het parlement wordt het wetsvoorstel ter goedkeuring aan de Koning voorgelegd.
De ministerraad is verantwoording schuldig aan het parlement, en het parlement
heeft het recht de regering te doen aftreden. De Koning heeft echter weer
het recht om het parlement bijeen te roepen en te ontbinden, en
om verkiezingen uit te schrijven dan wel uit te stellen. Doordat het merendeel
van het oppositionele blok de in november 1997 gehouden parlementaire verkiezingen
heeft geboycot en de opkomst bij deze bovendien niet meer dan 46 procent bedroeg,
is het huidige parlement weinig representatief en heeft het aan legitimiteit
ingeboet. Verwacht wordt dat Koning Abdullah het democratiseringsbeleid van
zijn vader zal voortzetten.De VVD-fractie vraagt of de regering de mening deelt dat uit artikel 2
van het verdrag kan worden afgeleid dat Jordanië gehouden is de mensenrechten
en democratische situatie fors te verbeteren en dat er anders sprake is van
schending van artikel 2 en of het kabinet expliciet kan aangeven in welke
gevallen opschorting van het verdrag danwel het nemen van andere passende
maatregelen op grond van het tweede lid van artikel 101 juncto artikel 2 zal
dienen plaats te vinden. Ook vragen zij of sprake is van ernstige schending
van de mensenrechten of democratie waardoor het treffen van passende maatregelen
danwel opschorten van het verdrag gerechtvaardigd is, en of niet eerst sprake
dient te zijn van volledig respect voor de mensenrechten en democratie omdat
het verdrag na inwerkingtreding anders meteen al tot passende maatregelen
zou moeten leiden.Hierop is ons antwoord dat iedere vorm van niet-eerbiediging van de democratische
beginselen en fundamentele rechten van de mens door (één der)
partijen een schending van artikel 2 betekent. Beide partijen zijn gehouden
alles in het werk te stellen teneinde volledige eerbiediging te realiseren.
Op grond van de hierboven reeds gegeven antwoorden op de vragen inzake de
situatie van mensenrechten en democratie in Jordanië is het duidelijk
dat de Nederlandse regering van Jordanië op dit terrein een inspanning
verwacht.De regering is van oordeel dat opschorting van het verdrag en andere passende
maatregelen pas ter sprake kunnen komen wanneer andere mogelijkheden zijn
uitgeput en niet het gewenste resultaat hebben opgeleverd. In belangrijke
mate zal hier de toetssteen zijn in hoeverre het betreffende land bereid is
tot een open dialoog en het doen van stappen die kunnen leiden tot daadwerkelijke
verbetering van de mensenrechtensituatie.Er moet dan ook sprake zijn van een verslechtering van de mensenrechtensituatie
en van systematische en doelbewuste schendingen door de overheid van de internationaal
aanvaarde mensenrechten, zo mogelijk door de mechanismen van de VN-Mensenrechtencommissie
als zodanig geconstateerd, alvorens passende maatregelen of opschorting van
het verdrag gerechtvaardigd kunnen zijn.Dit betekent dus ook dat de mensenrechtensituatie op dit moment geen aanleiding
geeft tot de bedoelde passende maatregelen, zo antwoorden wij aan deze leden.Op de vraag van de fractie van de VVD of met het treffen van passende
maatregelen wederom wordt gedacht aan demarches, openbare verklaringen en
dreigingen met het aan de orde stellen van bepaalde problemen in de mensenrechtencommissie
zoals het vorige kabinet stelde, antwoorden wij bevestigend.Met betrekking tot dit laatste punt vragen deze leden of hierin wijziging
is gekomen mede gelet op de tekst van de Gemeenschappelijke Verklaring betreffende
artikel 101 waar wordt gesproken over maatregelen overeenkomstig het internationale
recht. Hierop luidt ons antwoord dat geen sprake is van wijziging, maar van
explicitering dat de passende maatregelen moeten voldaan aan de maatstaven
van het internationale recht. De geschillenbeslechtingsprocedure waar in deze verklaring naar verwezen
wordt is de procedure zoals beschreven in artikel 97 van het verdrag. Deze
procedure gaat in principe niet uit van schorsende werking.Op de vraag van deze leden of artikel 101 al eens is toegepast ten aanzien
van het verdrag met Tunesië, luidt ons antwoord ontkennend.De leden van de VVD-fractie vragen wat ten aanzien van de mensenrechten
precies is besproken bij de eerste Associatieraad met Tunesië op 14 juni
1998. Tijdens deze Associatieraad, zo antwoorden wij, heeft de Oostenrijkse
Voorzitter Schuessel namens de EU onderstreept dat het Barcelonaproces uitdrukkelijk
uitgaat van samenhang tussen politiek, economie en cultuur. In dit verband
sprak hij de hoop uit dat Tunesië zich op het vlak van de mensenrechten
meer zou engageren, en gaf hij uiting aan de bezorgdheid van de Unie over
de wijze waarop Tunesië burgelijke vrijheden en gerechtelijke procedures
respecteert. Hierbij herinnerde hij eraan dat de EU ook individuele schendingen
van de mensenrechten aan de orde wenste te stellen. In zijn antwoord gaf de
Tunesische Minister van Buitenlandse Zaken, Ben Mustafa, aan dat de bevordering
van politiek pluralisme, publieke vrijheden en de rechtsstaat onderdeel uitmaakt
van het algehele ontwikkelingsplan van Tunesië.De VVD-fractie vraagt of wij kunnen bevestigen dat hetgeen bepaald is
in artikel 3, tweede lid, geen springplank voor de EU is om een grotere rol
in het vredesproces in het Midden-Oosten te spelen. Zij vraagt voorts of de
regering de mening deelt dat de rol van de EU in het Midden-Oosten vredesproces
in politieke zin slechts complementair is aan die van de VS.De regering is van oordeel dat het onderhavige verdrag mede kan dienen
ter ondersteuning van de belangrijke economische rol die de EU reeds in het
Midden-Oosten vredesproces speelt. Zij ziet deze rol overigens niet als van
politiek ondergeschikt belang.De leden van de VVD-fractie vragen om een actualisering van de economische
situatie in Jordanië, waarbij zo mogelijk ook inzicht wordt gegeven in
de economische effecten voor Jordanië van het embargo op Irak. Zij vragen
voorts hoe de economische doelstellingen die Jordanië zichzelf (voor
1998) heeft gesteld, zoals terugdringing van het financieringstekort door
overheidsuitgaven terug te dringen tot 35% van het BBP en een economische
groei van 6,5%, worden beoordeeld en of een en ander voor 1998 reëel
wordt geacht?In antwoord hierop delen wij mede dat de doelstellingen waarnaar verwezen
wordt, die van de voorgaande regering van Jordanië zijn. De huidige regering
heeft na haar aantreden in augustus 1998 de economische groeicijfers sterk
naar beneden bijgesteld en gaat uit van een economische groei van 2% over
1998. Het IMF gaat ervanuit dat de economische groei over 1998 niet meer is
geweest dan 1% en verwacht voor 1999 een groei van 2%. Hiertegenover staat
een bevolkingsgroei van ruim 3%. Mede als gevolg van de economische recessie
is het begrotingstekort, dat in 1997 81 miljoen USD bedroeg, in 1998 toegenomen.
Schattingen van de werkloosheid in Jordanië lopen uiteen van circa 15%
tot meer dan 25%. Het terugdringen van de zeer hoge werkloosheid en de daarmee
gepaard gaande armoede behoren tot de topprioriteiten van de regering. Voorts
heeft Jordanië een buitenlandse schuld die met US$ 8,1 miljard hoger
is dan het BBP van US$ 7,9 miljard (1997). In 1999 zal de terugbetaling
van de schuld en de rentebetaling de Jordaanse staat ca. 812 miljoen USD kosten.
De schuld, die via de Club van Parijs diverse malen is herschikt, is de afgelopen
jaren licht gestegen. Doordat de schuldpositie ten opzichte van het nationaal
inkomen en ook ten opziche van de export een dalende tendens vertoont, is
de verwachting dat Jordanië op afzienbare termijn niet langer zal worden
gerekend tot de zogenoemde «heavily indebted countries». De inflatie
lag in 1998 op 6,5%. Voor wat betreft het handelsembargo jegens Irak, is het duidelijk dat
deze van invloed is op de Jordaanse economie daar een voor Jordanië uitermate
belangrijke afzetmarkt ten gevolge hiervan grotendeels is weggevallen. Daartegenover
staat wel dat Jordanië nu vrijwel een monopoliepositie in de regio heeft
t.a.v. de transithandel met Irak en dat voor binnenlandse consumptie bestemde
olie uit Irak tegen sterk gereduceerde prijzen middels ruilhandel wordt ingevoerd.Deze leden vragen vervolgens wat de gevolgen zijn voor de Jordaanse economie
van de met Israël gesloten vrede en wat de economische activiteiten tussen
beide landen zijn en naar de rol van de EU in dezen. Deze leden vragen in
het bijzonder naar de mogelijkheden voor Jordanië om via de Israëlische
havenstad Haifa te exporteren.Sinds de ondertekening van het vredesakkoord tussen Jordanië en Israël
in 1994, zo antwoorden wij, is het handelsvolume toegenomen van nul in 1994
tot US$ 48 miljoen in 1997. In verhouding tot het totale handelsvolume
van zowel Jordanië (US $5,4 miljard in 1997) als Israël (US$ 48,9
miljard in 1996) is dit zeer beperkt. Er is sprake van toenemende investeringen
van Israëlische bedrijven in Jordanië. Wat betreft de mogelijkheid
voor Jordanië om goederen via Haifa te verschepen, bevestigen wij dat
deze mogelijkheid bestaat. Gezien de hoge havenrechten van Haifa is gebruik
van deze haven voor Jordanië echter niet aantrekkelijk. Uiteraard zal
ook voortgang in het Midden-Oosten vredesproces de handel en investeringen
in de regio bevorderen.Deze leden vragen tevens welke rol de EU speelt in de economische activiteiten
tussen Israël en Jordanië.Ons antwoord is dat de EU een positieve, faciliterende rol wil spelen.
De EU-vertegenwoordigingen in Tel Aviv en Amman hebben gerapporteerd over
de Jordaanse economie in relatie tot de economische bepalingen van het vredesverdrag.
In de rapportages zijn een aantal handelsbelemmeringen geïdentificeerd
die de EU bij de Israëlische autoriteiten aan de orde heeft gesteld en
uitdrukkelijk zal blijven stellen zolang de problemen niet zijn opgelost.Op de vraag van deze leden naar de economische relaties van Jordanië
met enkele van haar buurlanden, geven wij het volgende overzicht.De export naar Syrië over 1997 bedroeg 18 miljoen USD. Van januari
tot en met september 1998 bedroeg deze 9 miljoen USD. De import vanuit Syrië
bedroeg over 1997 USD 43 miljoen USD en van januari tot en met september 1998
13 miljoen USD. Qua export staat Syrië hiermee op de vierde plaats van
de Arabische landen en qua import op de tweede plaats. In de economische relaties
tussen Syrië en Jordanië spelen voorts de aanzienlijke aantallen
Syrische werknemers in Jordanië een belangrijke rol.De export naar Libanon bedroeg over 1997 20 miljoen USD. Van januari tot
en met september 1998 bedroeg deze 11 miljoen USD. De import vanuit Libanon
bedroeg over 1997 USD 18 miljoen USD en van januari tot en met september 1998
14 miljoen USD. Qua zowel import als export neemt Libanon hiermee de vijfde
plaats van de Arabische landen in.De export naar Saoedi-Arabië bedroeg over 1997 101 miljoen USD.
Van januari tot en met september 1998 bedroeg deze 53 miljoen USD. De import
vanuit Saoedi-Arabië bedroeg over 1997 74 miljoen USD en van januari
tot en met september 1998 56 miljoen USD. Qua export staat Saoedi-Arabië
met deze cijfers op de eerste plaats van de Arabische landen, qua import op
de derde.Kwalitatieve gegevens over deze handel zijn ons niet bekend.De VVD-fractie vraagt of de regering kan aangeven waar in eerste instantie
van EU-zijde op zal worden ingezet na de inwerkingtreding van
dit verdrag als het gaat om de onderhandelingen om te komen tot verder liberalisering
van grensoverschrijdend dienstenverkeer, het luchtvervoer, het wegvervoer,
de binnenvaart en het spoorvervoer, en wanneer deze onderhandelingen zullen
aanvangen.Hierop antwoorden wij dat het onderhavige verdrag met Jordanië onlosmakelijk
deel uitmaakt van het meeromvattende project om in 2010 een vrijhandelszone
tussen de EG en de mediterrane landen tot stand te hebben gebracht; het verdrag
is een stap op weg. Voordat de vrijhandelszone tot stand zal zijn gebracht,
waarvan liberalisering van dienstenverkeer en vervoer zeker deel uitmaken,
zal de EU eerst met alle betrokken mediterrane landen een vrijhandelsakkoord
moeten hebben afgesloten. In de Mededeling van de Commissie betreffende het
Euro-mediterrane partnerschap en de interne markt (COM (1998) 538.def) onderstreept
de Commissie de noodzaak van harmonisatie van cumulatieregelingen voor een
verdere, succesvolle totstandkoming van de vrijhandelszone. In een andere
Mededeling (Euro-Mediterrane cumulatie van oorsprong (SEC(1998)739) zijn ideeën
voor een Mashrak-cumulatiezone nader uitgewerkt.De leden van de VVD-fractie vragen wat precies wordt bedoeld met de zinsnede
«overeenkomstig het Jordaanse beleid op dit gebied» in artikel
82, lid 2, onderdeel c, waarin bevordering van de participatie van vrouwen
in het sociale en economische ontwikkelingsproces als een van de doelstellingen
wordt genoemd van samenwerking op sociaal terrein.Wij antwoorden dat het hier een bepaling betreft van algemene aard; vergelijkbare
toevoegingen zijn ook opgenomen in de overeenkomstige artikelen van de eerder
afgesloten verdragen met Marokko en Tunesië. De regering heeft geen reden
om aan te nemen dat de door deze leden geciteerde zinsnede het artikellid
ontkracht. Het Jordaanse beleid is gericht op de participatie van vrouwen
in het sociale en economische ontwikkelingsproces.De VVD-fractie vraagt om een nadere onderbouwing van het in het verdrag
vastgelegde recht om Jordaanse onderdanen als «werknemer met een sleutelpositie»
in dienst te nemen, alsmede een toelichting op de criteria voor het hebben
van een sleutelpositie en de wijze waarop een en ander wordt gecontroleerd.Wij antwoorden hierop dat het begrip «werknemer met een sleutelpositie»
niet alleen wordt gehanteerd in de overeenkomsten met de Euro-Mediterrane
landen. Hetzelfde begrip speelt ook een belangrijke rol in de Associatie-overeenkomsten
met de landen uit Midden- en Oost Europa. In het Associatie-akkoord met Jordanië
wordt een vergelijkbare, zij het niet geheel identieke, omschrijving van dit
begrip gegeven als in de Europa-akkoorden.De criteria voor het hebben van een sleutelpositie worden in de artikel
34, tweede lid, omschreven. Handhaving van deze bepaling vindt in Nederland
plaats door de Dienst Arbeidsvoorziening in het kader van de Wet Arbeid Vreemdelingen.De regering is gaarne bereid om, zoals door deze leden wordt verzocht,
de Kamer op de hoogte te houden van de maatregelen die nodig zijn om te komen
tot wederzijdse erkenning van diploma's, zoals die zullen worden onderzocht
door de Associatieraad.De fractie van de VVD vraagt waaraan concreet wordt gedacht als het gaat
om het treffen van beperkende maatregelen ten gevolge van openbare orde, openbare
veiligheid en volksgezondheid, zoals genoemd in artikel 41.Ook hier betreft het een standaardbepaling, zo merken wij op. Als voorbeeld
zou kunnen worden gedacht aan een noodsituatie, waarbij een overheid
het wenselijk acht tijdelijk beperkingen op te leggen aan bepaalde vormen
van transport.De fractie van de VVD vraagt de regering aan te geven aan welke concrete
projecten respectievelijk activiteiten wordt gedacht waar het de culturele
samenwerking betreft tussen de lidstaten van de EU en Jordanië, en in
hoeverre Nederland thans reeds culturele samenwerkingsprojecten met Jordanië
heeft en waaruit deze bestaan.Hierop antwoorden wij dat de culturele samenwerking tussen de EU en Jordanië
hoofdzakelijk vorm wordt gegeven door een regionaal mediaproject. Verder worden
op kleine schaal lokaal culturele evenementen (mede-)gefinancierd. Het is
de bedoeling dat met name uit het MEDA-fonds voor regionale projecten in de
nabije toekomst meer projecten op cultureel- en onderwijsterrein worden mogelijk
gemaakt. In het bijzonder moet hierbij worden gedacht aan de vorig jaar opnieuw
gestarte gedecentraliseerde programma's MedMedia en MedCampus.Nederland heeft in 1990 op cultureel gebied een Memorandum of Understanding
getekend met Jordanië in welk kader onder meer beurzen aan Jordaanse
studenten worden verstrekt voor studie in Nederland. Daarnaast worden op kleine
schaal lokaal culturele activiteiten ondersteund.De leden van de VVD-fractie stellen voorts enkele vragen over de concrete
voornemens van de EU met betrekking tot de samenwerking op het terrein van
passend beheer van watervoorraden en over de lopende projecten op dit terrein.Ten aanzien van de voornemens van de EU terzake van samenwerking op het
terrein van passend beheer van watervoorraden kunnen de volgende activiteiten
worden genoemd:1. «Water Sector Intervention Project» (rationeel watergebruik
in de steden Karak en Tafilah);2. «Improvement of Agricultural Productivity in Arid and Semi-Arid
Zones» (criteria voor de planning en ontwikkeling van (semi)-aride gebieden);3. «Programme Management Unit of the Amman Water Sanitation Project»
(in voorbereiding)De gevolgen voor de regionale waterverdeling worden door de Europese Commissie
bij de beoordeling van projectvoorstellen op het terrein van waterbeheer zorgvuldig
afgewogen. Nederland is in dit verband van mening dat de Europese Unie projecten
waarbij water wordt onttrokken aan de Jordaan kan steunen tenzij een dergelijk
project ten koste zou gaan van de belangen van Israël, Jordanië
of de Palestijnen en door betrokken partijen tegen een dergelijk project bezwaar
wordt gemaakt. In dit verband is het noodzakelijk dat de drie belanghebbende
partijen zich gezamenlijk uitspreken voor een door de Europese Unie te ondersteunen
project. Op deze wijze kan recht worden gedaan aan de bepalingen betreffende
water in het Jordaans-Israëlisch vredesverdrag van 1994 en de bepalingen
in de Palestijns-Israëlische akkoorden waarin is overeengekomen dat een
definitieve regeling van het waterverdelingsvraagstuk onderdeel vormt van
besprekingen over de permanente status.De Europese Commissie financiert momenteel de volgende drie waterstudies
in het kader van het Midden Oosten vredesproces als uitvloeisel van het Jordaans/Israëlisch
vredesakkoord van 1994.1 Een studie naar «Waste water collection, treatment, disposal and/or
re-use»2 Een studie naar «Water conveyance systems from the Jordan Valley
to the North of Jordan»3 Een studie naar «Water storage in the Jordan river (northern border
between Jordan and Israel) and in the side wadis».Genoemde studies zullen volgens de Europese Commissie de basis vormen
voor projectuitvoering indien Jordanië en Israel akkoord gaan en de benodigde
fondsen zijn verworven. Hoewel de studies zich concentreren op het noordelijk
grensgebied van Israel en Jordanië zou de Westelijke Jordaanoever, aldus
de Europese Commissie, indirect profiteren van deze projectimplementatie.Ook is de Europese Unie financieel betrokken bij regionale projecten in
het kader van het Barcelona-proces (Euromediterraan Regionaal Indicatief Programma
dat gefinancierd wordt met MEDA fondsen). Jordanie maakt deel uit van deze
regionale progamma's.De fractie van de VVD vraagt hoe het in het algemeen gesteld is met het
milieubeleid van Jordanië.Ons antwoord hierop is dat Jordanië het eerste land in het Midden-Oosten
was dat een nationale milieustrategie ontwikkelde. Voorts onderschrijft Jordanië
het «Short and medium term environmental action program», dat
in november 1997 is aangenomen door de Ministers van Milieu van het Euro-Mediterraan
Partnerschap. In dit programma is een aantal prioriteiten opgenomen waaronder
integraal waterbeheer, het afvalbeheer, de hotspots (de plaatsen met zeer
ernstige milieuverstoringen), de bestrijding van woestijnvorming en het integraal
kustzonebeheer. Dit zijn de gemeenschappelijke prioriteiten van de Europese
en de mediterrane landen bij de invulling van het milieubeleid.In artikel 65 van de Overeenkomst is voorzien in samenwerking tussen de
Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Jordanië, anderzijds, op
het gebied van milieu onder andere voor wat betreft woestijnvorming, de kwaliteit
van het zeewater en controle op en preventie van vervuiling van de zee, beheer
van watervoorraden en passend gebruik van energie.De fractie van de VVD vraagt voorts of de regering meer uitgebreid kan
ingaan op de voortgang van het «Harvard Middle East Water Project»
en het «Competitive Advantage in the Middle East Project».Het «Harvard Middle East Water Project» ontwikkelt een economisch
model ter ondersteuning van regionale besluitvorming over de allocatie van
beschikbare waterhoeveelheden. Het model berekent voor diverse scenario's
de waterverdeling die de hoogste opbrengsten oplevert. Naar verwachting zal
het model tonen dat een gewijzigde verdeling van het beschikbare water, waarbij
de ene partij water verkoopt aan de andere, in vele gevallen beide partijen
winst oplevert. De eerste fase van het project is inmiddels afgesloten. Gezien
de politieke gevoeligheden stonden de partners (Israel, Jordanië en de
Palestijnse Autoriteit) erop deze fase te beperken tot ontwikkeling van nationale
modellen. De doelstellingen van de eerste fase zijn grotendeels bereikt, namelijk
de ontwikkeling van het model tot een vorm die voor planners bruikbaar is. Thans wordt gewerkt aan een Interimfase van ca. een jaar, waarin het model
moet worden overgedragen aan de planningsautoriteiten. Een voorstel zal binnenkort
aan de partners (Israel, Jordanië en de Palestijnse Autoriteit) ter goedkeuring
worden voorgelegd.Het «Competitive Advantage in the Middle East Project» beoogde
op termijn de concurrentiekracht in het Midden-Oosten op regionaal niveau
te verhogen.Daarbij ging men uit van het gedachtengoed van professor Michael Porter
(Harvard Business School), die als adviseur en trainer aan het project deelnam.In de eerste fase van dit project, waaraan Egypte, Israel, Jordanië
en de Palestijnse Autoriteit deelnamen en die liep van oktober 1996 tot maart
1998, zijn op nationaal niveau analyses van economische clusters (sectoren)
uitgevoerd.Bij afloop van de eerste fase bleek geen overeeenstemming mogelijk over
een vervolgfase omdat niet alle partners de voortgang in het Midden-Oosten
vredesproces voldoende achtten om een stap naar regionale samenwerking
te maken. Een bijkomende factor was onvoldoende vertrouwen bij een aantal
partners in de kwaliteiten van de uitvoerende organisatie.Op dit moment bestaan geen concrete plannen voor een mogelijk vervolg
op het «Competitive Advantage in the Middle East Project».Op de vraag van de D66-fractie of de bepalingen in artikel 2 standaard
zijn opgenomen in soortgelijke verdragen, antwoorden wij bevestigend.Jordanië geen bezwaar heeft gemaakt tegen de genoemde tekst, zo antwoorden
wij deze leden desgevraagd.De fractie van D66 vraagt vervolgens aan welke concrete voornemens gedacht
moet worden om de politieke dialoog vorm te geven.Het antwoord luidt dat de Associatieraad een voor de hand liggend forum
is voor het voeren van de politieke dialoog. Ook kan worden gedacht aan gesprekken
tussen de diplomatieke vertegenwoordigers van de EG en de EU-lidstaten in
Jordanië en de Jordaanse regering. Zoals de eerste Associatieraad met
Tunesië heeft aangetoond, wordt in de praktijk daadwerkelijk inhoud gegeven
aan de dialoog.De D66-fractie vraagt of de in de artikelen 59–79 genoemde sectoren
van economische samenwerking standaardsectoren zijn of dat het hier gaat om
sectoren, toegespitst op Jordanië.In principe is sprake van een standaardlijst; de onderlinge verschillen
tussen de verdragen zijn beperkt, zo antwoorden wij. Zo ontbreekt in het verdrag
met Marokko de sector «Normalisatie en conformiteitsbeoordeling»,
die men wel aantreft in de verdragen met Tunesië en Jordanië, en
is in de verdragen van Marokko en Tunesië een sector «Landbouw
en Visserij», die in het verdrag met Jordanië slechts «Landbouw»
heet.Op de vraag van deze leden of de bepalingen in artikelen 101 en 102 standaard
opgenomen zijn in vergelijkbare verdragen, antwoorden wij bevestigend.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. Benschop 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26142-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl