Wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging in verband met de invoering van single information en single audit voor specifieke uitkeringen); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30939, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30939 nr. 6

04-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Voorgestelde verantwoording bij specifieke uitkeringen3. Aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer4. Lagere vaststelling en verrekening5. Stelsel van kwaliteitszorg6. Effecten voor burgers, bedrijven en overheidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30939Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 939Wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging in verband met
de invoering van single information en single audit voor specifieke uitkeringen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 4 juni 2007Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. In
het navolgende ga ik in op de vragen en opmerkingen uit het verslag, waarbij
de volgorde van het verslag is aangehouden.1. AlgemeenAlvorens nader in te gaan op de opmerkingen en vragen merk ik volledigheidshalve
het volgende op.Single information komt neer op het eenmalig afleggen van verantwoording
over verkregen rijkssubsidie met gebruikmaking van één verantwoordingsdocument,
in casu de jaarstukken van de betreffende medeoverheid. Single audit betekent
dat controle over de verstrekte informatie slechts eenmaal plaatsvindt, en
wel door de accountant van de betreffende medeoverheid. Single audit is een
al wat langer beproefd systeem. Daar komt single information nu bij. Zowel
voor single information als voor single audit (hierna: SiSa) geldt dat, in
vergelijking met voorgaande verantwoordingsvoorschriften, niet de inhoud maar
de vorm wijzigt, cq. vereenvoudigt.Onderhavige wetswijziging staat niet op zichzelf maar is onderdeel van
een rijksbrede aanpak die voortvloeit uit de door het kabinet overgenomen
aanbevelingen van de commissie Brinkman (Kamerstukken II 2004/05, 29 800
B, nr. 16). Eén van die aanbevelingen is dat, voor zover nog sprake
is van een specifieke uitkering (zoals het investeringsbudget stedelijke vernieuwing –
hierna: ISV), gemeenten zoveel mogelijk beleids- en bestedingsvrijheid krijgen
en zo min mogelijk worden belast met verantwoordingsbureaucratie. Leidend
beginsel is dat het Rijk stuurt op hoofdlijnen.Uitgangspunt voor de implementatie van de verantwoording via SiSa is dan
ook dat het Rijk verantwoordingsinformatie opvraagt die zo veel mogelijk aansluit
bij zowel de informatiebehoefte van de gemeenten en de provincies als de reeds
in de Gemeentewet en de Provinciewet opgenomen verantwoordingsmethodiek en
-momenten. De Algemene Rekenkamer, de ministeries, diverse gemeenten en provincies,
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), het Interprovinciaal overleg
(IPO), het Centraal bureau voor de statistiek (CBS) en het Koninklijk Nederlands
Instituut van Registeraccountants (NIVRA) waren betrokken bij de uitwerking
van de algemeen geldende consequenties van Sisa. Een sluitende controlestructuur
is hiermee gewaarborgd.De door de medeoverheden te verstrekken financiële en inhoudelijke
verantwoordingsinformatie dient zo beperkt mogelijk te zijn, maar niet zo
beperkt dat afbreuk wordt gedaan aan het uitgangspunt «sturen op hoofdlijnen».De over te leggen verantwoordingsinformatie bestaat uit de jaarstukken
(de jaarrekening en het jaarverslag) en uit de verklaring en het verslag van
bevindingen over die jaarstukken van de door provincie of gemeente aangewezen
accountant (artikel 27, eerste lid, van het Besluit financiële verhouding
2001). Daarbij moet bij de informatie over de jaarrekening een bijlage worden
gevoegd waarin over de ontvangen specifieke uitkering(en), in dit geval het
ISV, informatie wordt verstrekt op basis van indicatoren (artikel 58a, eerste
lid, van het Besluit begroting en verantwoording provincies en gemeenten).
Met indicatoren worden in dit geval bedoeld meetbare waarden op grond waarvan
een redelijk betrouwbare inschatting mogelijk is van de wijze waarop een specifieke
uitkering is besteed.Voor deze te overleggen bijlage heeft de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties (BZK) bij ministeriële regeling voor alle betrokken
specifieke uitkeringen een model vastgesteld (Stcrt. 2006, 140). Hierbij is
vastgelegd, in overeenstemming met de betrokken ministers, welke verantwoordingsinformatie
moet worden opgenomen en welke indicatoren daarbij zullen worden gebruikt.
Naast financiële indicatoren gaat het, wat betreft ISV, daarbij in het
bijzonder om de vergelijking tussen de gemeentelijke doelstellingen van stedelijke
vernieuwing conform het gemeentelijk meerjarenontwikkelingsprogramma 2005–2009
(hierna: MOP) of de beoogde stedelijke vernieuwingsactiviteit(en), en de daadwerkelijke
realisatie van deze doelstellingen en activiteit(en). Bij deze vergelijking
moet de gemeente aangeven wat van haar beleidvoornemens (doelstellingen) is
terechtgekomen en moet de gemeente met verklaringen komen voorzover doelstellingen
of activiteiten enerzijds en de verwezenlijking daarvan anderzijds niet met
elkaar overeenkomen.Ter beoordeling van de verantwoordingsinformatie is, in het kader van
ISV-1, in samenwerking met gemeenten en provincies een zogenoemde beslisboom
ontwikkeld die de wettelijke mogelijkheden tot het treffen van een mogelijke
sanctie nader structureert. In het kader van het Grotestedenbeleid (hierna:
GSB) wordt deze beslisboom, die door de Algemene Rekenkamer als voldoende
zorgvuldig is beoordeeld, ook voor de twee andere brede doeluitkeringen (hierna:
BDU’s) gebruikt. Omdat het sanctietraject in de wet ongewijzigd is gebleven
zal deze beslisboom ook in 2010 voor ISV-2 worden gehanteerd.De hierboven beschreven verantwoordingsinformatie moet worden onderscheiden
van beleidsinformatie. Beleidsinformatie is de informatie die noodzakelijk
is voor het evalueren van beleid of het ontwikkelen van nieuw beleid. Deze
informatie behoeft niet in het kader van SiSa te worden ontvangen. De artikelen
23 en 24 van de Wet stedelijke vernieuwing (hierna: Wsv) biedt de grondslag
voor het opvragen van dergelijke beleidsinformatie. Wel kan verantwoordingsinformatie
tevens voor beleidsontwikkeling en -evaluatie worden gebruikt.In aanvulling op bovenstaande merk ik, naar aanleiding van de opmerking
van de leden van de PvdA-fractie dat vereenvoudiging van de procedures niet
ten koste mag gaan van de kwaliteit van de verantwoording en controle,
nogmaals op dat als gevolg van SiSa niet de inhoud maar de vorm van de verantwoording
is gewijzigd, cq. vereenvoudigd. Voorts merk ik in dit verband op dat de Algemene
Rekenkamer in haar recente«Concept-nota van bevindingen voor het rechtmatigheidsonderzoek
2006 VROM; ISV-2 verantwoording 2005–2009» concludeert dat er
in opzet sprake is van een volkomen verantwoordingsarrangement. De Algemene
Rekenkamer maakt het voorbehoud van «in opzet» omdat niet alleen
de onderhavige wijziging van de Wsv nog bij uw Kamer in behandeling is maar
ook de algemene maatregel van bestuur omtrent de verantwoording ISV-2 (waarin
in hoofdzaak het bepalen van de hoogten van voornoemde eventuele financiële
sancties zal worden geregeld) nog moet worden vastgesteld.Volledigheidshalve merk ik tenslotte nog op dat het verantwoordingsarrangement
erin voorziet dat door de departementale auditdiensten een reviewbeleid ten
aanzien van de jaarrekeningcontrole door de gemeentelijke of provinciale accountant(s)
zal worden opgesteld. Over de aanpak van deze review, zowel inhoudelijk als
organisatorisch, worden door het Interdepartementaal Overleg Departementale
Audit Diensten (IODAD) in afstemming met het NIVRA nadere afspraken gemaakt.
Deze afspraken zullen worden vastgelegd in het Handboek auditing rijksoverheid.
Van een vermindering van de kwaliteit van de verantwoording en controle zal
naar mijn mening dan ook geen sprake zijn.2. Voorgestelde verantwoording bij specifieke uitkeringenMet betrekking tot de opmerking van de leden van de SP-fractie dat de
vorm van de verantwoording ten minste op hoofdlijnen landelijk voorgeschreven
zou moeten worden, omdat hiermee de resultaten van gemeenten onderling vergeleken
kunnen worden en daarmee ook de effectiviteit van verschillende uitvoeringsstrategieën,
merk ik het volgende op.De hoofdlijnen voor de verantwoording en verrekening van het derde tijdvak
van het Grotestedenbeleid (GSB-3), waar het tweede tijdvak van het investeringsbudget
stedelijke vernieuwing (ISV-2) onderdeel van is, zijn vastgelegd in het Convenant
Prestatieafspraken 2005–2009 in het kader van het Grotestedenbeleid
(Kamerstukken II 2004/05, 30 128, nr. 1). De Regeling verantwoordingsinformatie
specifieke uitkeringen (Stcrt. 2006, 140) bevat een landelijk voorgeschreven
model waaraan de verantwoordingsinformatie, zoals op te nemen in de bijlage
bij de jaarrekening, moet voldoen. Over beide documenten heb ik uw Kamer geïnformeerd
(Kamerstukken II 2005/06, 30 300 B en 30 498, nr. 25). Het
landelijk voorgeschreven model maakt het mogelijk om de resultaten van gemeenten
onderling te vergelijken. De te kiezen uitvoeringsstrategie is, in lijn met
het Coalitieakkoord, echter vooral een gemeentelijke aangelegenheid.3. Aanbevelingen van de Algemene RekenkamerDe leden van de fractie van het CDA vroegen de regering aan te geven in
hoeverre de conclusies van het rapport van de Algemene Rekenkamer over het
ISV bij dit wetsvoorstel zijn betrokken.Dit wetsvoorstel beoogt mede uitvoering te geven aan de aanbevelingen
van de Algemene Rekenkamer. Die aanbevelingen hebben vooral betrekking op
de verantwoordelijkheid van het Rijk voor de controle op de verantwoording
van de provincies over de verdeling van het van het Rijk ontvangen investeringsbudget
stedelijke vernieuwing, alsmede voor controle op de bestedingen van de gemeenten
die hun investeringsbudget door tussenkomst van de provincies ontvangen. Het
voorgestelde artikel 16a en het derde lid van het voorgestelde
artikel 17 zijn hiervan het uitvloeisel. Dat artikel verplicht provincies
om in het tweede jaar na afloop van het investeringstijdvak de verantwoordingsinformatie
over de verdeling van het provinciaal budget bij het Rijk in te dienen. Door
te kiezen voor het tweede jaar na afloop van het investeringstijdvak, kunnen
de in het eerste jaar na afloop van het investeringstijdvak door de provincies
van de niet-rechtstreekse gemeenten ontvangen verantwoordingen, in de provinciale
verantwoording worden meegenomen.Mede naar aanleiding hiervan concludeert de Algemene Rekenkamer in haar
voornoemde «Concept-nota van bevindingen voor het rechtmatigheidsonderzoek
2006 VROM; ISV-2 verantwoording 2005–2009» dat in opzet sprake
is van een volkomen verantwoordingsarrangement.De leden van de SP-fractie plaatsen kanttekeningen bij de in het wetsvoorstel
opgenomen mogelijkheid om de beoordelingstermijn voor de vaststelling van
het investeringsbudget met twee maanden te verlengen. Deze leden achten de
nu geldende termijn van vier maanden reeds zeer riant. Hierover merk ik het
volgende op.De mogelijkheid om de beoordelingstermijn voor de vaststelling van het
investeringsbudget met ten hoogste twee maanden te verlengen is op verzoek
van gemeenten in het wetsvoorstel opgenomen. In de praktijk is gebleken dat
in sommige gevallen voor een zorgvuldige en adequate beoordeling van de verantwoordingsinformatie
de maximale termijn van vier maanden te kort is. Die termijn is met name te
kort in die gevallen dat informatie ontbreekt en derhalve door de gemeente
moet worden aangevuld, alsmede in de gevallen dat bestuurlijk overleg met
de betreffende gemeente noodzakelijk is. Ik deel de opvatting van de leden
van de SP-fractie dat een snel en efficiënt beoordelingsproces gewenst
is, maar ben eveneens van mening dat zulks niet ten koste mag gaan van de
zorgvuldigheid van de beoordeling.4. Lagere vaststelling en verrekeningDe leden van de CDA-fractie vragen een toelichting op de mogelijkheid
voor de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Mileubeheer
om de verlening van investeringsbudget geheel of gedeeltelijk te weigeren
indien budgetairre omstandigheden daartoe aanleiding geven. Hierover merk
ik het volgende op.De door de leden van de CDA-fractie bedoelde mogelijkheid betreft niet
het onderhavige wetsvoorstel, maar is reeds neergelegd in artikel 8, zesde
lid, van de thans geldende Wet stedelijke vernieuwing. Dit zesde lid is aan
artikel 8 toegevoegd met de wet van 7 april 2005 tot wijziging van de
Wet stedelijke vernieuwing (wijziging samenstelling budget, wijziging aanvraagprocedures,
nadere regels met betrekking tot intergemeentelijke afstemming en enkele andere
wijzigingen) (Stb. 2005, 225).Vooropgesteld moet worden dat genoemd artikel 8, zesde lid, geen betrekking heeft op een eenmaal verleend budget. Aan het beginsel dat eenmaal verleende bijdragen ook verstrekt
dienen te worden wordt niets afgedaan. Genoemd zesde lid heeft slechts betrekking
op de periode tussen de indicatieve verdeling van de budgetten (doorgaans
in februari van het jaar voorafgaand aan het investeringstijdvak – artikel
6, eerste lid, Wsv) en de beschikking tot verlening van de subsidie (doorgaans
in de laatste maand van het jaar voorafgaand aan het investeringstijdvak –
artikel 9, Wsv). De bepaling is destijds opgenomen met het oog op de op dat
moment nog niet ingevulde structurele taakstelling van € 250 miljoen
per jaar op de VROM-begroting. Het zesde lid van artikel 8 houdt derhalve
niet meer in dan dat de Minister van VROM niet verplicht is om het op grond
van artikel 6, eerste lid, van de Wsv berekende en bekendgemaakte
investeringsbudget ook daadwerkelijk in de beschikking tot verlening op te
nemen, indien de financiële middelen op de VROM-begroting dat niet (langer)
toelaten.Voor een nadere toelichting op het proces van verlening van investeringsbudget
verwijs ik kortheidshalve naar het daarover gestelde in de memorie van toelichting
bij het betreffende wetsvoorstel (Kamerstukken II 2003/04, 29 619, nr. 3,
p. 7 en 8), alsmede naar paragraaf 3.4 van de nota naar aanleiding
van het verslag bij dat wetsvoorstel (Kamerstukken II 2004/05, 29 619,
nr. 6, p. 8)De leden van de PvdA-fractie merken op dat ten aanzien van de algemene
maatregel van bestuur met regels omtrent de berekening van een verlaging bij
de vaststelling van het verleende investeringsbudget een voorhangprocedure
geldt. Deze leden zijn van mening dat het van belang is dat de gemeenten de
mogelijkheid krijgen om te reageren op de inhoud van die algemene maatregel
van bestuur en dat ook de Tweede Kamer op de hoogte is van die reactie. Hierover
merk ik het volgende op.Artikel 26, eerste lid, bepaalt dat algemene maatregelen van bestuur op
grond van de Wet stedelijke vernieuwing na de vaststelling en de plaatsing
in het Staatsblad niet eerder dan acht weken later in werking treden en dat
van de plaatsing in het Staatsblad mededeling wordt gedaan aan de beide Kamers
der Staten-Generaal. Wat betreft de inspraak van gemeenten op de hier bedoelde
algemene maatregel van bestuur merk ik op dat in de Prestatieconvenanten Grotestedenbeleid
2005–2009 ondermeer de bepaling is opgenomen dat met betrekking tot
die algemene maatregel van bestuur (in casu het Besluit verantwoording stedelijke
vernieuwing, waarin in hoofdzaak de wijze van het bepalen van de hoogte van
een eventuele financiële sanctie zal worden geregeld) bestuurlijk overleg
plaatsvindt tussen het Rijk en de steden voordat dat besluit zal worden vastgesteld.
Gelet op de hiervoor geuite wens ben ik bereid om alvorens tot publicatie
over te gaan het ontwerpbesluit aan de Tweede Kamer te zenden, vergezeld van
de uitkomsten van dat overleg.De leden van de SP-fractie zouden graag meer inzicht krijgen in de uitgangspunten
voor de hiervoor genoemde algemene maatregel van bestuur (het Besluit verantwoording
stedelijke vernieuwing). Zo vragen deze leden of een gemeente bijvoorbeeld
een beroep kan doen op het compensatiebeginsel als de ene doelstelling niet
gehaald is, maar een andere ruimschoots. Ook merken deze leden op dat de uitgangspunten
voor terugvordering in de wet zelf omschreven zouden moeten worden, of dat
anders een voorhangprocedure op het besluit van toepassing zou moeten zijn.
Hierover merk ik het volgende op.De uitgangspunten voor het treffen van sancties (terugvorderen van verleende
voorschotten) zijn in de Wet stedelijke vernieuwing vastgelegd en te vinden
in artikel 14, eerste lid, van de Wsv, dat weer verwijst naar de omstandigheden
bedoeld in artikel 10, eerste en tweede lid, van de Wsv. Zo kan alleen een
(financiële) sanctie (terugvordering) worden opgelegd indien:a. er sprake is van het niet halen (geheel of gedeeltelijk) van een gemeentelijke
doelstelling en dit de gemeente kan worden toegerekend;b. de gemeente niet heeft voldaan aan de aan de verlening van het investeringsbudget
verbonden verplichtingen;c. de verleende voorschotten door de gemeente zijn besteed aan een ander
doel dan stedelijke vernieuwing;d. de gemeente onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de
verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beschikking tot
verlening zou hebben geleid, of e. de verlening anderszins onjuist was en de gemeente dit wist of behoorde
te weten.Voor een juiste toepassing van deze criteria wordt gebruik gemaakt van
de in artikel 13, tweede lid, van de Wsv in de verantwoording geëiste
toelichting (van de gemeente) van de verschillen tussen de in het MOP opgenomen
doelstellingen (afspraken) en de realisatie daarvan. Bij de afweging of een
overeengekomen prestatie is gehaald zullen, zoals in de GSB-convenanten met
de gemeenten reeds is afgesproken, eventuele alternatieve prestaties, mits
deze in voldoende mate bijdrage aan de realisatie van het betreffende MOP,
worden meegewogen.In het Besluit verantwoording stedelijke vernieuwing zal een nadere uitwerking
van de hiervoor genoemde uitgangspunten plaatsvinden, waarbij de mate van
een eventuele sanctie zal aansluiten bij de mate van het niet halen van een
doelstelling, in die gevallen dat het niet halen van die doelstelling aan
de gemeente kan worden toegerekend. Voorts wordt bezien in hoeverre het mogelijk
is aan te sluiten bij de criteria voor de toedeling van de (deel)budgetten
aan de betrokken gemeenten, zoals die zijn te vinden in het Besluit aanwijzing
rechtstreekse gemeenten en verdeelsleutel stedelijke vernieuwing.Overigens merk ik nog op dat het lager vaststellen van het investeringsbudget
(en het terugvorderen van de verleende voorschotten) een ultimum remedium
is. In het kader van de beoordeling van de verantwoording over het eerste
investeringstijdvak is ten aanzien de rechtstreekse gemeenten door het Rijk
van deze zware sanctiemogelijkheid geen gebruik gemaakt. Veeleer wordt ernaar
gestreefd om niet tot verlaging van het budget over te gaan maar de gemeente,
indien mogelijk, een aanvullende verplichting voor het nieuwe investeringstijdvak
op te leggen, zodat de (niet gehaalde) doelstelling alsnog gerealiseerd kan
worden. Wat betreft de 101 niet-rechtstreekse programmagemeenten is door de
provincies slechts in een drietal gevallen overgegaan tot het lager vaststellen
van het door de provincie verleende investeringsbudget.5. Stelsel van kwaliteitszorgDe leden van de CDA-fractie vragen om een toelichting op de toevoeging
van het budget versterking van culturele kwaliteiten aan het ISV. In antwoord
hierop vermeld ik eerst dat het budget versterking van culturele kwaliteiten
niet met het onderhavige wetsvoorstel maar met de wet van 7 april 2005
tot wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging samenstelling budget,
wijziging aanvraagprocedures, nadere regels met betrekking tot intergemeentelijke
afstemming en enkele andere wijzigingen) (Stb. 2005, 225) aan het ISV is toegevoegd.
Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag met betrekking tot dat wetsvoorstel
(Kamerstukken II 2004/05, 29 619, nr. 6, p. 5–6) wordt
opgemerkt, wordt onder culturele kwaliteiten in het kader van het ISV in de
eerste plaats verstaan het onroerende cultureel erfgoed, en dan met name archeologische
vondsten, monumenten, stedenbouwkundige structuren en stads- en dorpsgezichten.
Voorts gaat het om fysieke cultuurvoorzieningen, zoals podia en ateliers,
en om ontwerpkwaliteiten, zoals architectuur, stedenbouw, landschapsarchitectuur
en kunst in de openbare ruimte. De regering wil de stimulerende kracht van
de cultuur op andere beleidsterreinen versterken. Op het gebied van de ruimtelijke
inrichting in het algemeen en de stedelijke vernieuwing in het bijzonder zijn
daartoe goede mogelijkheden. Een beroep op culturele kwaliteiten verrijkt
de stedelijke vernieuwing. Imago, identiteit en uitstraling van een wijk of
buurt worden in belangrijke mate bepaald door de beleving van de lokale historie
en aanwezige visuele kwaliteiten. Daarnaast maakt een breed scala aan culturele
voorzieningen een wijk aantrekkelijker voor verschillende doelgroepen. Om
de fysieke investeringen in de stedelijke ruimte direct te kunnen beïnvloeden
is ervoor gekozen om de middelen voor een cultuurimpuls in de
stedelijke vernieuwing beschikbaar te stellen binnen de BDU-fysiek van het
GSB 2005–2009.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat het begrip kwaliteitszorg
ruimer moet worden opgevat en ook betrekking moet hebben op stedenbouwkundige,
architectonische en sociaal-culturele aspecten van stedelijke vernieuwing.
Deze leden vernemen graag hoe de kwaliteitszorg in deze zin kan worden betrokken
bij de kabinetsdoelstelling voor de transformatie van probleemwijken. Hierover
merk ik het volgende op.De cultuurimpuls in het ISV maakt deel uit van het Actieprogramma ruimte
en cultuur, dat onderdeel is van de Uitvoeringsagenda Nota Ruimte. In dit
actieprogramma is de verbetering van de architectonische en ruimtelijke kwaliteit
op alle schaalniveaus, dus ook die van de naoorlogse stad en de (probleem)wijken
daarbinnen, een belangrijk aandachtspunt. In het kader van de actie Naoorlogse
Stad wordt met een aantal voorbeeldwijken extra ingezet op aandacht voor ontwerp,
openbare ruimte, architectonische en cultuurhistorische waarden.6. Effecten voor burgers, bedrijven en overheidOp de vraag van de leden van de CDA-fractie of de regering het mogelijk
acht te komen tot verdere reductie van de regelgeving rond de Wet stedelijke
vernieuwing merk ik op dat het onderhavige wetsvoorstel reeds bijdraagt aan
de reductie van de regeldruk van de Wet stedelijke vernieuwing. De gemeenten
hoeven niet langer apart verantwoording af te leggen over het investeringsbudget,
maar kunnen die verantwoording opnemen in hun reguliere verantwoordingscyclus
op grond van de Gemeentewet. Dit geldt ook voor de provincies.Het lopende investeringstijdvak eindigt op 31 december 2009. Het
is niet de bedoeling en ook niet goed denkbaar om halverwege het lopende investeringstijdvak
verdere wijzigingen van de regelgeving door te voeren. De afspraken (convenanten)
met de betrokken gemeenten en de provincies met betrekking tot het thans lopende
investeringstijdvak zijn immers gemaakt en partijen zijn ingespeeld op de
thans geldende regelgeving (hebben op basis daarvan hun beleid voor het lopende
investeringstijdvak bepaald).Het coalitieakkoord gaat er vanuit dat het GSB ook na 2009 wordt voortgezet.
Bij de beoordeling van de vraag op welke wijze dat dient plaats te vinden
zal nadrukkelijk aandacht worden besteed aan de mogelijkheden om de regeldruk
zo beperkt mogelijk te laten zijn.De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,C. P. Vogelaar 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30939-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl