Wijziging Ziekenfondswet en AWBZ ivm uitbreiding ZFW met categorie AOW-gerechtigden en samenstelling Ziekenfondsraad; Brief minister naar aanleiding van wetgevingsoverleg met de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24093, nr. 19

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24093 nr. 19

29-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingMogelijkheid van tegemoetkoming in de ziektekosten in
het kader van de bijzondere bijstand op basis van de ArmoedenotaMogelijkheid van verlaging van de drempel bij de aftrek
van buitengewone lasten in verband met ziektekosten in het kader van de belastingenMogelijke wijzigingen in het verzekerdenbestand van de
Ziekenfondswet per 1 juli 1996LijfrenteVermogensbelastingSamenhang met ZFW-budgetteringConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24093Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24475Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 24460Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 093Wijziging van de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
in verband met uitbreiding van de personele werkingssfeer van de Ziekenfondswet
met een bepaalde categorie van AOW-gerechtigden alsmede de samenstelling van
de Ziekenfondsraad24 460Evaluatie van de Wet Van Otterloo24 475Invoeging van een nieuw artikel 3b van de Ziekenfondswetnr. 19BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 29 november 1995 InleidingIn het wetgevingsoverleg dat ik op 27 november 1995 met de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport heb gevoerd over het voorstel van wet
houdende Wijziging van de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
in verband met uitbreiding van de personele werkingssfeer van de Ziekenfondswet
met een bepaalde categorie van AOW-gerechtigden, alsmede de samenstelling
van de Ziekenfondsraad (TK, 1994–1995, nr. 24 093), het voorstel
van wet houdende Invoeging van een nieuw artikel 3b van ziekenfondswet (TK,
1995–1996, nr. 24 475) en de evaluatie van de Wet Van Otterloo
(TK, 1995–1996, nr. 24 460) heb ik toegezegd de Kamer nog op enkele
punten schriftelijke informatie te doen toekomen. In het onderstaande voldoe
ik aan deze toezegging. Mogelijkheid van tegemoetkoming in de ziektekosten in
het kader van de bijzondere bijstand op basis van de ArmoedenotaNavraag bij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft
geleerd, dat het zeer onwaarschijnlijk moet worden geacht dat particulier
verzekerden met een inkomen boven f 31 450 in 1996 met succes een
beroep op bijzondere bijstand kunnen doen. Ook de in de Armoedenota aangekondigde
maatregelen brengen daarin geen verandering. Uitgangspunt voor de bijstand
blijft toetsing op minimumniveau. Aangezien de betrokken groep bejaarden een
inkomen heeft dat beduidend boven dit niveau ligt, ook al zeg ik er direct
bij dat dit geen vetpot is, zal men niet op basis van de betaalde
particuliere ziektekostenpremie een tegemoetkoming kunnen krijgen. Mogelijkheid van verlaging van de drempel bij de aftrek
van buitengewone lasten in verband met ziektekosten in het kader van de belastingenHet is niet mogelijk gebleken om binnen de korte termijn die mij gegeven
was, in samenspraak met het Ministerie van Financiën dat eerste verantwoordelijkheid
voor deze materie heeft, tot een afgewogen standpunt te komen over de gevolgen
van de door de fractie van D66 voorgestelde verlaging van de drempel bij de
buitengewone lastenaftrek. Ik zeg toe de Kamer hierover te informeren zodra
hierover meer duidelijkheid bestaat. Mogelijke wijzigingen in het verzekerdenbestand van de
Ziekenfondswet per 1 juli 1996Uit de evaluatie van de Wet Van Otterloo is naar voren gekomen dat deze
wet weliswaar voor een grote groep bejaarden een zeer positieve werking heeft
gehad, doch dat er voor andere groepen problemen zijn geschapen, dan wel niet
zijn opgelost. De oorzaak hiervan is het grote verschil tussen de verschuldigde
ziekenfondspremie voor een bejaarde met een inkomen net onder de ZFW-inkomensgrens
voor AOW-gerechtigden en de particuliere ziektekostenpremie voor een bejaarde
met een inkomen net boven deze grens. Het meest pijnlijk treft het bedoelde
premieverschil de bejaarden die tot het bereiken van de 65-jarige leeftijd
altijd ziekenfondsverzekerd zijn geweest en sinds de inwerkingtreding van
de Wet Van Otterloo het ziekenfonds moeten verlaten. Tevens is er een probleem
voor de particulier verzekerde die na het bereiken van de 65-jarige leeftijd
een inkomen heeft vlak boven deze grens.In de discussie met de vaste commissie is breed de wens naar voren gekomen
om voor de getroffen groep nadere maatregelen te nemen. Tijdens het debat
zijn door verschillende fracties voorstellen gedaan om voor deze groep particulier
verzekerden verlichting van de hoge premie voor de ziektekostenverzekering
te bieden. Een voorstel betreft een verlaging van de drempel voor de buitengewone
lastenaftrek in het kader van de belastingen (D66). Een ander voorstel is
vastgelegd in het door de fracties van PvdA en GroenLinks ingediende amendement
om de ZFW-inkomensgrens voor AOW-gerechtigden op te trekken tot f 38 300.
Van de kant van de fracties van de Groep Nijpels en de Unie 55+ is voorgesteld
deze grens op te trekken tot f 41 790.Mijnerzijds is aangegeven dat enerzijds de uitvoeringstechnische mogelijkheid
om nog per 1 januari 1996 iets voor deze groep bejaarden te doen afwezig is
en dat anderzijds de dekking van de amendementen niet solide is. Ik heb aangegeven
dat het kabinet zeker oog heeft voor de hier aan de orde zijnde problematiek,
maar dat er de voorkeur aan wordt gegeven deze te plaatsen in een breder kader.
In het kader van de Ziekenfondswet zijn immers veel meer mogelijke veranderingen
aan de orde. Daarbij is onder meer gewezen op de studie die de Ziekenfondsraad
thans uitvoert naar het inkomensbegrip in de Ziekenfondswet in relatie tot
de aanpassing van de loongrens.Van de zijde van de vaste commissie is aangegeven hier begrip voor te
hebben. Ook de commissie heeft behoefte aan een fundamentele discussie over
de toekomstige plaats en omvang van de ziekenfondsverzekering. Dat mag er
echter naar de visie van de Commissie niet toe leiden dat voor de betrokken
groep bejaarden geen reëel uitzicht op verbetering van hun situatie op
korte termijn zou bestaan. Erkennende dat daarbij de datum van 1 januari 1996
niet haalbaar zal zijn, heeft men mij de vraag voorgelegd welke
mogelijkheden er zouden zijn om eventueel per 1 juli 1996 tot een oplossing
te komen.Ik heb medegedeeld, dat ik vanzelfsprekend een inspanningsverplichting
voel voor een oplossing op zo kort mogelijke termijn – een toezegging
die ook het kabinet reeds heeft gedaan in het kabinetsstandpunt over de evaluatie
van de Wet Van Otterloo – maar dat een garantie voor een oplossing per
1 juli 1996 niet valt te geven. Verder is mijnerzijds gesteld, dat het kabinet
voor 1996 geen extra middelen ter beschikking heeft om een oplossing te financieren.
Voor zover er sprake zal kunnen zijn van een oplossing zal deze daarom moeten
worden gevonden in het gelijktijdig verlagen van de lasten van de ziekenfondsverzekering
door het uitstromen van ziekenfondsverzekerden en het verhogen van de lasten
door de zwaarst door de Wet Van Otterloo getroffen AOW-gerechtigden alsnog
toegang tot de ziekenfondsverzekering te bieden.In dit kader is van de zijde van de commissie voorgesteld om, vooruitlopend
op een bredere discussie over het in de Ziekenfondswet te hanteren inkomensbegrip,
te bezien in hoeverre het mogelijk zou zijn om per 1 juli 1996 reeds een enkel
nieuw element te introduceren met betrekking tot het inkomensbegrip dat in
de ziekenfondsverzekering wordt gehanteerd. De ruimte die zou ontstaan doordat
hierdoor een aantal verzekerden de ziekenfondsverzekering zou moeten verlaten,
zou dan gebruikt kunnen worden om, in ieder geval gedeeltelijk, de problemen
voor bejaarden op te lossen. In dit kader zijn van de zijde van de commissie
genoemd het betrekken van lijfrente bij het inkomensbegrip in de ziekenfondsverzekering
en de mogelijkheid om personen die vermogensbelasting verschuldigd zijn uit
te sluiten van verplichte verzekering krachtens de Ziekenfondswet. LijfrenteHet begrip lijfrente wordt gebruikt in het kader van de inkomstenbelasting
en is daarom ook eenduidig te omschrijven in de Ziekenfondswet. Hoewel lijfrente
als inkomensbestanddeel meer zal voorkomen bij verzekerden van 65 jaar en
ouder, is het geen onbekend verschijnsel bij verzekerden jonger dan 65 jaar.
Teneinde discriminatie te voorkomen, zal lijfrente daarom generaal onderdeel
moeten gaan uitmaken van het in de Ziekenfondswet gehanteerde inkomensbegrip.
Aangezien het in de Ziekenfondswet gebruikte loonbegrip vastligt in artikel
3 van die wet, zal het betrekken van lijfrente hierbij eveneens bij wet dienen
te worden geregeld. Opgemerkt wordt dat de logica van de ziekenfondsverzekering
betekent dat het betrekken van lijfrente bij het inkomensbegrip er ook toe
leidt dat het hebben van een lijfrente rechtsgrond wordt voor verplichte verzekering.
Verder lijkt het logisch om lijfrente niet alleen te betrekken bij de toetsing
aan de loon-inkomensgrens, maar ook bij de premieheffing. Ook dat zal juridisch
correct geregeld moeten worden.Bij de uitvoering van deze nieuwe regelgeving moet voor wat de administratieve
afhandeling betreft onderscheid gemaakt worden tussen het toepassen van het
nieuwe inkomensbegrip op het bestaande verzekerdenbestand en toepassing op
nieuwe gevallen.In beginsel zal bij alle circa 6,5 miljoen hoofdverzekerden nagegaan moeten
worden of zij een lijfrente hebben. Dit kan pas na invoering van de wetswijziging.
Voor die tijd hebben de uitvoerende instanties immers geen juridische titel
om naar deze gegevens te vragen. Bij toetsing van al deze verzekerden aan
de als inkomensgrens te herformuleren loongrens op basis van het nieuwe inkomensbegrip
wordt de verzekering niet automatisch beëindigd indien overschrijding
van de grens wordt geconstateerd. In het huidige ziekenfondssysteem
wordt de verzekeringsgerechtigheid eenmaal per jaar getoetst. Dat gebeurt
op basis van de situatie per 1 november van ieder jaar, de zogenaamde peildatum.
Indien op dat moment verplichte verzekering wordt geconstateerd, is betrokkene
het gehele volgende jaar verplicht verzekerd, ongeacht eventuele veranderingen
in het inkomen (bv. loonsverhoging) in de loop van dat jaar. Indien uitstroom
op basis van een nieuwe toetsing gewenst wordt geacht, zal dat wettelijk moeten
worden geregeld. Dat zal, net als thans gebruikelijk is, ongeveer twee maanden
voor het vervallen van de verzekeringsplicht aan de verzekerden kenbaar moeten
worden gemaakt. Zij zullen immers een particuliere verzekering moeten kunnen
afsluiten.Bij nieuwe gevallen treedt een complicatie op. Voor zover het om verzekerden
jonger dan 65 jaar gaat, dat wil zeggen werknemers, maar ook bij groepen uitkeringsgerechtigden
is dat het geval, wordt thans de verzekeringsplicht vastgesteld door de werkgever/uitkeringsinstantie,
op grond van het loon of de uitkering. Die gegevens zijn bekend bij de werkgever.
De werkgever beschikt echter niet over gegevens inzake lijfrente. Ook heeft
hij niet de beschikking over mogelijkheden tot controle. Zonder meer kan de
werkgever dus niet langer de verzekeringsplicht vaststellen. Er zijn dan drie
mogelijkheden:– de verzekerde wordt verplicht lijfrentegegevens aan zijn werkgever
op te geven. Deze krijgt verder controlemogelijkheden/bevoegdheden. Deze mogelijkheid
ontmoet vanuit een oogpunt van privacy van de werknemer bedenkingen. Aangezien
het voor een werknemer en in sommige gevallen ook voor de werkgever voordelig
kan zijn om niet (of wel) verplicht verzekerd te zijn, zou deze activiteit
van de werkgever ook weer moeten worden gecontroleerd;– de werkgever blijft de verzekeringsplicht beoordelen op grond
van het looninkomen en stelt een voorlopige verplichte verzekering vast. Het
ziekenfonds controleert op lijfrente en schrijft de verzekerde eventueel weer
uit. Het ziekenfonds zal hiertoe moeten beschikken over mogelijkheden de inkomsten
uit lijfrente van de verzekerde te controleren;– de werkgever geeft de werknemer met een loon onder de loongrens
door aan een ziekenfonds (welk ziekenfonds dat is zal moeten worden geregeld),
het ziekenfonds stelt de verzekeringsplicht vast en geeft dat weer door aan
de werkgever. Die kan dan de premie-inhouding gaan regelen.Iedere weg die gekozen wordt, heeft voor- en nadelen. Deze zullen tegen
elkaar afgewogen moeten worden. Er zit in ieder geval veel administratie aan
vast.Bij verzekerden van 65 jaar en ouder ligt het iets eenvoudiger. Daar vindt
immers reeds onderzoek plaats naar het inkomen om de verzekeringsgerechtigdheid
te bepalen. Maar ook daar zal geregeld moeten worden wie op inkomsten uit
lijfrente controleert (ziekenfonds of pensioenuitkeerder).Ook de premieheffing over lijfrente zal afzonderlijk geregeld moeten worden.
Bij verzekerden jonger dan 65 jaar komt daarbij de vraag naar voren of de
premiebetaling in een werkgevers- en werknemersdeel moet wordt gesplitst conform
de huidige premieheffingssystematiek. Nagegaan zal moeten worden of de bedrijfsvereniging
hierbij een rol kan spelen, dan wel dat hiervoor een nieuw administratief
circuit zal moeten worden opgezet.Verder zal nog onderzocht moeten worden wat de gevolgen zouden zijn bij
verzekerden die in het buitenland woonachtig zijn. Met name de handhaafbaarheid
van de regelgeving jegens ziekenfondsverzekerden die in het buitenland woonachtig
zijn, dient te worden bezien. Ook mogelijke complicaties in verband
met internationale verdragen zullen onderzocht moeten worden.Los van deze uitvoeringtechnische vraagstukken, is het de vraag hoe aanvaardbaar
het is om slechts één van vele mogelijke bestanddelen van inkomen
uit vermogen aan te wijzen. Een beperkte keus uit meerdere mogelijke bestanddelen
heeft in beginsel invloed op de keuze voor bepaalde spaarvormen door de verzekerde.
Die kan negatief zijn (men wil graag in het ziekenfonds en neemt een koopsompolis)
dan wel positief (men wil nu juist niet in het ziekenfonds). Kiezen voor één
specifiek inkomensbestanddeel lijkt alleen aanvaardbaar indien het in de bedoeling
ligt later ook de andere bestanddelen mee te nemen. In dat geval wordt in
feite gekozen voor volledige overschakeling van een (aangepast) loonbegrip
naar fiscaal inkomen. Ik acht dat geen keuze waartoe zonder een diepgaande
en alle relevante gevolgen in beschouwing nemende afweging kan worden overgegaan.
Dit ook vanuit een oogpunt van de invloed op de kring van verzekerden (bijvoorbeeld
meenemen zelfstandigen in de verzekering). Zonder meer staat vast, dat in
geval van een dergelijke keuze de bestaande uitvoeringsorganisatie van de
ziekenfondsverzekering met betrekking tot de vaststelling van de verzekeringsplicht
en de premieheffing volledig dient te worden herzien. Ook dit beschouw ik
als een consequentie die niet zonder een integrale en goed onderbouwde afweging
zal kunnen plaatsvinden. VermogensbelastingEen tweede geopperde gedachte is om te bepalen dat burgers die vermogensbelasting
verschuldigd zijn, niet verplicht ziekenfondsverzekerd kunnen zijn.Een dergelijke bepaling zal in de Ziekenfondswet opgenomen moeten worden.
Ook hier geldt, dat deze bepaling zowel op bejaarden als op andere verzekerden
van toepassing moet zijn. Voor een praktische toepassing zal vermoedelijk
naar de situatie van één of twee jaar geleden moeten worden
gekeken, dit in verband met het meestentijds naijlen van de aanslagen.Voor wat betreft de toetsing geldt in hoofdlijnen hetzelfde als hetgeen
is beschreven bij het onderwerp lijfrente. De ziekenfondsen zullen het zittende
bestand moeten toetsen. Als uitstroom per 1 juli 1996 gewenst wordt, zal dat
wettelijk geregeld moeten worden. Ook voor nieuwe gevallen treedt dezelfde
complicatie op waarvoor een keus uit de genoemde mogelijkheden dient te worden
gemaakt.Er zal ook hier gekeken moeten worden naar de internationaal-rechtelijke
aspecten, alsmede de handhaafbaarheid van een dergelijke bepaling jegens verzekerden
die in het buitenland woonachtig zijn.Bij deze variant dringt zich de vraag op waarom het betalen van vermogensbelasting
wel een reden zou zijn om uitgesloten te worden van de verplichte ziekenfondsverzekering,
maar niet de andere werknemersverzekeringen. Indien de argumentatie is dat
iemand die zo vermogend is dat vermogensbelasting verschuldigd is, niet via
een sociale ziektekostenverzekering gedekt behoeft te zijn, zou die redenering
ook op andere werknemersverzekeringen van toepassing kunnen zijn. Voor loonderving
bij ziekte en arbeidsongeschiktheid zijn immers ook particuliere verzekeringen
verkrijgbaar.Voor beide varianten geldt niet automatisch dat een uitstroom van verzekerden
financiële ruimte geeft. Paradoxaal genoeg ontstaat er alleen financiële
ruimte indien de kosten van de groep die de verzekering moet verlaten hoger
zijn dan de opgebrachte premie. Dit lijkt niet onwaarschijnlijk
bij de hier behandelde mogelijkheden. Hoe groot die opbrengst is, valt echter
niet direct te becijferen, ook al zou het aantal verzekerden dat de verzekering
zou moeten verlaten bekend zijn.Eveneens zal bij de varianten de invloed op de budgettering van de ziekenfondsen
bezien moeten worden. Samenhang met ZFW-budgetteringIn dit kader wil ik tevens reageren op de vragen die de PvdA-fractie,
bij monde van de heer Oudkerk, mij hedenmiddag bij gelegenheid van het debat
over wetsvoorstel 24 429, houdende afschaffing van de nominale AWBZ-premie
en de budgettering van verstrekkingen in het kader van de AWBZ, heeft gesteld.
Deze vragen hebben eveneens betrekking op het onderhavige onderwerp. De heer
Oudkerk stelde de vraag of de extra lasten die voor de individuele ziekenfondsen
zullen zijn verbonden aan een eventuele extra instroom van AOW-gerechtigden
in de ziekenfondsverzekering met ingang van 1 juli 1996, afgedekt zouden kunnen
worden door middel van (aanpassingen in) de verevening die onderdeel vormt
van de ZFW-verstrekkingenbudgettering. Zijn gedachten gingen er daarbij naar
uit dat in deze verevening zowel rekening zou moeten worden gehouden met de
extra kosten die individuele ziekenfondsen te dragen krijgen als gevolg van
extra instroom van AOW-gerechtigden, als met de vermogenspositie van de betreffende
ziekenfondsen.In antwoord hierop zou ik gaarne het volgende onder de aandacht van de
Kamer willen brengen. De ZFW-verstrekkingenbudgettering kent, behalve de gedeeltelijke
verevening en nacalculatie op de deelbudgetten waaruit het totale ZFW-budget
per ziekenfonds in 1996 bestaat, een volledige nacalculatie op verzekerdenaantallen.
Dit wil zeggen dat ieder ziekenfonds dat in de loop van 1996 meer ingeschreven
verzekerden telt dan het verzekerdenaantal waarop het verstrekkingenbudget
was gebaseerd, via de nacalculatie de volledige genormeerde kosten van die
extra verzekerden krijgt vergoed. Bij die vergoeding wordt rekening gehouden
met de vier normatieve verdeelcriteria die in de ZFW-verstrekkingenbudgettering
een rol spelen: leeftijd, geslacht, regio en arbeidsongeschiktheid. In de
vergoeding vormt de nominale rekenpremie ZFW een aftrekpost. Aangezien de
ziekenfondsen vanaf het moment van inschrijving van nieuwe verzekerden zelf
nominale premie heffen van deze nieuwe verzekerden, is de conclusie uit het
bovenstaande dat de individuele ziekenfondsen dankzij de 100%-nacalculatie
op verzekerdenaantallen, die vanaf het begin van de ZFW-verstrekkingenbudgettering
in de systematiek is ingebouwd, in beginsel geen financieel risico lopen over
extra verzekerden die in de loop van 1996 zullen worden ingeschreven. Daarbij
gelden overigens de volgende kanttekeningen:1. De peildata voor de tellling van het werkelijke aantal verzekerden
in 1996 ten behoeve van de nacalculatie op verzekerdenaantallen zullen zodanig
moeten worden vastgesteld dat de eventuele extra instroom van AOW-gerechtigden
als gevolg van een tussentijdse verhoging van de ZFW-inkomensgrens voor AOW-gerechtigden
op juiste wijze in de telling meeloopt. Ik sluit niet uit dat hiertoe een
aanpassing van de Aanwijzing macro-verstrekkingenbudget ZFW 1996 noodzakelijk
zal blijken te zijn.2. De ziekenfondsen dienen zelf een inschatting te maken van het risico
dat zij hoe dan ook lopen over het hen toegekende verstrekkingenbudget, gegeven
het genormeerde karakter van dat budget. Zij stellen de eventuele opslag op
de rekenpremie in overeenstemming met die inschatting vast. Dit geldt voor
het volledige verzekerdenbestand, dus ook voor eventuele extra te schrijven
verzekerden.Waar het financiële risico van eventuele tussentijdse extra instroom
van verzekerden voor de individuele ziekenfondsen op de bovenbeschreven wijze
is afgedekt, bestaat er naar mijn mening geen noodzaak voor andere,
nieuwe, of gewijzigde vormen van verevening, zoals voorgesteld door de heer
Oudkerk. Ik zie daarbij overigens af van het feit dat het betrekken van de
vermogenspositie van de individuele ziekenfondsen bij een gewijzigde verevening
een juridisch niet haalbare zaak is, zoals ik eerder deze week reeds mondeling
tegenover de vaste commissie heb aangegeven.Met het oplossen van de financiële risico's voor de individuele ziekenfondsen
is echter niet het financiële risico voor de Algemene Kas van de Ziekenfondsverzekering
afgedekt. De nacalculatie op verzekerdenaantallen, inclusief de rentekosten
van de voorfinanciering door de ziekenfondsen, komt voor rekening van de Algemene
Kas. Het zal daardoor onvermijdelijk zijn het macro-verstrekkingenbudget ZFW
1996 op te hogen met het totaalbedrag dat met de nacalculatie op verzekerdenaantallen
zal zijn gemoeid. Voor een dergelijke ophoging is geen dekking aanwezig. Dit
betekent, naar mijn mening, dat ook via de weg van de ZFW-budgettering geen
financiële ruimte kan worden gevonden voor de kosten van extra instroom
van AOW-gerechtigden in 1996. ConclusieHoezeer mij dat ook spijt, ik kan geen andere conclusie trekken dan dat
oplossing van de besproken problemen in 1996 uiterst twijfelachtig is. In
het voorgaande heb ik de aangedragen mogelijkheden zo zakelijk mogelijk bezien.
Het heeft geen zin onze ogen te sluiten voor de complexiteit van de onderhavige
zaak. Ik zal alles in het werk stellen om in het komende jaar tot fundamentele
beslissingen te komen, maar ik wens niet over één nacht ijs
te gaan. Het gaat bij de ziekenfondsverzekering per slot van rekening om een
systeem dat meer dan 9,5 miljoen verzekerden raakt.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24093-19.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl