Wet voorkoming verontreiniging door schepen e.a.; wijz. ivm richtlijn 93/75/EEG (minimumeisen voor schepen); Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24271, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

08-09-1995

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24271 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. VOORSTEL VAN WETArtikel 13aII. MEMORIE VAN TOELICHTING
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24271Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 271Wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Wet
bestrijding ongevallen Noordzee en de Wet op de economische delicten in verband
met richtlijn nr. 93/75/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
13 september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke
of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van
de Gemeenschap varen (PbEG L 247)AOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN GEWIJZIGD I. VOORSTEL VAN WET– Het opschrift luidde:Wet van . . . tot uitvoering van richtlijn nr. 93/75/EEG van de Raad van
de Europese Gemeenschappen van 13 september 1993 betreffende de minimumeisen
voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die
naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen (PbEG L 247)– De considerans luidde:Alzo wij in overweging genomen hebbende, dat richtlijn nr. 93/75/EEG van
de Raad van de Europese Gemeenschappen van 13 september 1993 betreffende de
minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren
en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen (PbEG L 247) moet
worden uitgevoerd.– Artikel I, onderdeel B, luidde:B. Na artikel 13 wordt een artikel 13a ingevoegd, luidende: Artikel 13a1. Alvorens schadelijke stoffen, of gevaarlijke stoffen als bedoeld in
artikel 130 van het Schepenbesluit 1965, aan een schip worden aangeboden voor
vervoer of aan boord worden genomen van een schip, verstrekt degene die deze
stoffen aanbiedt aan de kapitein en de exploitant of de agent van het schip
een aangifte met de correcte technische benamingen van de schadelijke stoffen,
de identificatienummers van de Verenigde Naties voor zover van toepassing,
de indeling in gevarenklassen, genoemd in artikel 130 van het Schepenbesluit
1965 voor zover van toepassing, de hoeveelheden van die stoffen en, wanneer
zij in transporttanks of vrachtcontainers worden vervoerd, de identificatiemerktekens
daarvan.2. Degene die schadelijke stoffen, of gevaarlijke stoffen als bedoeld
in het eerste lid, aan de kapitein, de exploitant of de agent aanbiedt voor
vervoer per schip, is verplicht ervoor te zorgen dat de voor vervoer aangeboden
schadelijke stoffen werkelijk die zijn welke overeenkomstig het eerste lid
zijn aangegeven.3. De verplichtingen, gesteld bij dit artikel, zijn mede van toepassing
op buitenlandse schepen in een Nederlandse haven.4. Het is verboden de verplichtingen, gesteld bij dit artikel, niet na
te komen. II. MEMORIE VAN TOELICHTING– Na de zin beginnend met «Ook wat het begrip «exploitant
betreft . . .» ontbrak:Met het oog op de goede uitvoerbaarheid van de verplichtingen die de richtlijn
zowel aan als jegens de exploitant stelt, is voor het wetsvoorstel gezocht
naar een duidelijke afbakening van het begrip «exploitant». De
richtlijn bevat geen omschrijving van dit begrip, maar vermeldt op niet limitatieve
wijze categorieën personen die exploitant kunnen zijn.Hierbij zijn zowel personen die de zeggenschap kunnen hebben over het
gebruik van het schip, namelijk de reders en beheerders, als personen die
geen zeggenschap hebben over het gebruik van het schip, namelijk de agenten.
De ook in de omschrijving genoemde charteraar wordt als scheepsbevrachter
nog eens apart beschreven in artikel 2, onder k, van de richtlijn, en dient
ingevolge artikel 4 van de richtlijn de voorgeschreven aangifte te verstrekken
aan de exploitant van het schip, waartoe hij ingevolge de definitie zelf behoort.
De charteraar kan, afhankelijk van de charterovereenkomst, al dan niet zeggenschap
hebben over het gebruik van het schip. Zo wordt algemeen aangenomen dat bij
reis- en tijdbevrachting (anders dan bij rompbevrachting) de exploitatie van
het schip in handen blijft van de vervrachter (d.i. de vervoerder van de lading,
in tegenstelling tot de bevrachter of charteraar, dit is de afzender van de
te vervoeren lading).Teneinde op dit punt nadere duidelijkheid te bieden is in het wetsvoorstel
de omschrijving van het begrip «exploitant» toegespitst op degene
die de zeggenschap heeft over het gebruik van het schip.Deze terminologie is ontleend aan de regels in Boek 8 van het Burgerlijk
Wetboek waarin de «eigenaar» en «exploitant» de zeggenschap
over het gebruik van een vervoermiddel hebben (artikel 1030, onder f, en artikel
1210, onder e). In de Wet aansprakelijkheid olietankschepen wordt degene in
wiens handen de exploitatie van een schip is gelegd tot de gebruikers van
het schip gerekend (artikel 3, vijfde lid). In het wetsvoorstel is aangesloten
bij deze terminologie en is er vanwege dit aspect voor gekozen «agenten»,
die geen zeggenschap hebben over het gebruik van een schip, niet op te nemen
in de omschrijving van het begrip «exploitant». Met de exploitant
is derhalve bedoeld degene die, in welke hoedanigheid ook, daadwerkelijk de
zeggenschap heeft over het gebruik van het schip.– De passage beginnend met «Bij een ongeval op zee ...»
tot en met de zin beginnend met «Voor met name het vervoer van schadelijke
stoffen in bulk ...» luidde:Bij een ongeval op zee is het met het oog op bestrijdingsacties van belang
dat gegevens over gevaarlijke of schadelijke stoffen zo snel en volledig mogelijk
beschikbaar zijn. In tegenstelling tot de richtlijn, die vereist dat de aangifte
omtrent de schadelijke en gevaarlijke stoffen wordt gedaan aan de kapitein
of de exploitant, schrijft de wet voor dat de aangifte moet geschieden aan
de kapitein en de exploitant (of de agent) van het schip. Dit is overeenkomstig
het bestaande regiem met betrekking tot het vervoer van schadelijke en gevaarlijke
stoffen over zee en de melding van voorvallen aan boord van schepen, dat vereist
dat de ladinggegevens in elk geval steeds ook aan boord van het schip moeten
zijn. Het verstrekken van aangifte alleen aan de exploitant of agent van het
schip is derhalve niet voldoende; in dat geval zal de exploitant of agent
er toch voor moeten zorgen dat de gegevens ook aan de kapitein worden gegeven,
omdat hij in het algemeen de eerst aangesprokene is voor het geven van informatie
over schip en lading. De verplichting zoals geformuleerd in de wet draagt
er toe bij dat zowel de kapitein als de exploitant of de agent op de hoogte
zijn van de aard van de schadelijke of gevaarlijke stoffen. Overigens vereist
bijlage I van de richtlijn als een van de gegevens betreffende de schepen
die gevaarlijke of schadelijke stoffen vervoeren: bevestiging dat zich aan
boord een lijst of een manifest of een passend ladingsplan bevindt met een
precieze opgave van de vervoerde gevaarlijke en schadelijke stoffen en hun
plaats in het schip.Ook hieruit is af te leiden dat het niet voldoende zou zijn, als bedoelde
gegevens zich alleen aan de wal zouden bevinden bij bijvoorbeeld de rederij
of de agent.Voor schepen die gevaarlijke stoffen vervoeren bestaat op grond van de
Schepenwet (artikel 4 van Bijlage XVII bij het Schepenbesluit 1965) reeds
de verplichting om een speciale lijst of manifest aan boord te hebben, waarin
een aantal van de in de richtlijn bedoelde ladinggegevens moeten worden omschreven.
Voor schadelijke stoffen bestaat een dergelijke verplichting eveneens onder
de Wet voorkoming verontreiniging door schepen.Op dit punt introduceert de richtlijn derhalve niet een geheel nieuwe
praktijk. Voor het betrokken bedrijfsleven betekent de richtlijn wel een zekere
lastenverzwaring doordat op grond van de richtlijn meer gegevens moeten worden
verstrekt. Voor met name het vervoer van schadelijke stoffen in bulk is nieuw
het aspect dat de aangifte moet zijn verstrekt voordat de gevaarlijke of schadelijke
stoffen voor vervoer worden aangeboden of aan boord worden genomen.– In de zin beginnend met «Voorts dient te worden vermeld
dat de richtlijn..» luidden de woorden «in toepassing is beperkt»:
is de toepassing beperkt tot.– Na de zin beginnend met «In het kader van de doelstellingen
van deze wet ...» ontbrak:Op grond van het Marpol-verdrag wordt wereldwijd de verplichting van kapiteins
om voorvallen en ongevallen op zee te melden aan de dichtstbijzijnde kuststaat
geregeld in de nationale wetgeving van de vlaggestaten van betrokken schepen
die partij zijn bij het Marpol-verdrag, dit is de meerderheid van de maritieme
landen. Op grond van het beginsel van vrijheid van scheepvaart op de volle
zee mogen kuststaten een dergelijke verplichting unilateraal alleen opleggen
aan buitenlandse schepen voor zover deze zich binnen hun rechtsmacht bevinden,
d.w.z. in de territoriale zee. Ook volgens het op 10 december 1982 te Montego-Bay
tot stand gekomen Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de
zee, met bijlagen (Trb. 1983, 83), hierna het VN-Zeerechtverdrag, kan een
meldingsverplichting door een kuststaat aan buitenlandse schepen buiten de
territoriale wateren alleen worden opgelegd overeenkomstig algemeen aanvaarde
regels en normen, vastgesteld in het kader van de Internationale Maritieme
Organisatie of een algemene diplomatieke conferentie (artikel 211, vijfde
en zevende lid van het VN-Zeerechtverdrag).– De zin «Om deze reden is de melding op grond van de Wet
bestrijding ongevallen Noordzee thans slechts voorgeschreven voor schepen
die een ongeval is overkomen in de Nederlandse territoriale zee.» luidde:De melding op grond van de Wet bestrijding ongevallen Noordzee is thans
slechts voorgeschreven voor schepen die een ongeval is overkomen in de Nederlandse
territoriale zee.– De passage beginnend met «De richtlijn doorbreekt op regionaal
niveau deze systematiek ...» tot en met de zin «Dit betreft ook
schepen op volle zee.» luidde:Op dit punt gaat de richtlijn thans verder en noopt zij ook tot het opleggen
van een meldingsverplichting aan buitenlandse schepen, ook als deze zich op
volle zee bevinden.– Aan het eind van het algemeen gedeelte ontbrak:Bij de vaststelling van de richtlijn is van de kant van Nederland het
aspect van de rechtsbevoegdheid van kuststaten met betrekking tot het opleggen
van een meldingsverplichting aan buitenlandse schepen buiten de territoriale
wateren uitdrukkelijk aan de orde gesteld. De meerderheid van de lid-staten
was echter voorstander van het opnemen van de verplichting, zoals geformuleerd
in artikel 6 van de richtlijn. Hier ligt een zeker spanningsveld tussen het
internationale en het Europese recht, dat zich met name zal kunnen manifesteren
met betrekking tot schepen die varen onder de vlag van een land dat geen lid-staat
van de Europese Unie of geen partij bij het Marpol-verdrag is. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24271-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl