ILO-verdragen; Brief minister met standpunt over (niet) bekrachtiging Verdrag nr. 185 betreffende identiteitsbewijzen voor zeevarenden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29427, nr. 38

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-04-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29427 nr. 38

19-04-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamUitleg van het standpunt van de Nederlandse regering ten
aanzien van het niet-bekrachtigen van het Verdrag tot herziening van het Verdrag
Identiteitsbewijzen Zeevarenden, 1958; Genève, 19 juni 2003 (Trb.
2004, 222 en Trb. 2005, 238)I. Totstandkoming van het verdragII. Standpunt ten aanzien van bekrachtigingConclusieConsultatie sociale partnersKoninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29427Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 427ILO-verdragennr. 38BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 april 2007In overeenstemming met het bepaalde in artikel 19, vijfde lid, van het
Statuut van de Internationale Arbeidsorganisatie werd bij brief van 22 december
2004 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer de authentieke tekst voorgelegd
van het Verdrag betreffende identiteitsbewijzen zeevarenden, herzien, 2003
(Verdrag nr. 185, aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie tijdens
haar 91e zitting; Genève, 19 juni 2003).In de brief van 22 december 2004 was nog geen standpunt van de regering
opgenomen ten aanzien van de wenselijkheid van de bekrachtiging van Verdrag
nr. 185. Bij mijn brief van 15 november 2006 (Kamerstuk 29 427,
nr. 32) heb ik medegedeeld er naar te streven in 2007 een standpunt betreffende
(niet)bekrachtiging van Verdrag nr. 185 aan de Kamer voor te leggen. Bijgaand
doe ik u door middel van deze brief dat standpunt mede namens de Minister
van Buitenlandse Zaken en de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat toekomen.
Het standpunt luidt dat het naar de mening van de regering niet wenselijk
is om tot bekrachtiging van dit verdrag over te gaan.In de bijlage bij deze brief treft u een uitleg van dit standpunt aan.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner Uitleg van het standpunt van de Nederlandse regering ten
aanzien van het niet-bekrachtigen van het Verdrag tot herziening van het Verdrag
Identiteitsbewijzen Zeevarenden, 1958; Genève, 19 juni 2003 (Trb.
2004, 222 en Trb. 2005, 238)I. Totstandkoming van het verdragOp 19 juni 2003 heeft de Internationale Arbeidsconferentie (hierna:
IAC) in haar eenennegentigste zitting te Genève het Verdrag tot herziening
van het Verdrag Identiteitsbewijzen Zeevarenden (Trb. 2004, 222 en Trb. 2005,
238) (hierna: Verdrag nr. 185) aangenomen. Op de totstandkoming van het verdrag
is sterk aangedrongen door de Verenigde Staten (hierna: V.S.) naar aanleiding
van de gebeurtenissen op 11 september 2001.Als uitvloeisel van de beveiligingsdiscussies in de Internationale Maritieme
Organisatie (hierna: IMO) inzake de verbetering van de beveiliging van de
zeescheepvaartsector wereldwijd heeft Verdrag nr. 185 van de Internationale
Arbeidsorganisatie (hierna: IAO) een strikter systeem inzake de identificatie
van zeevarenden ten doel. Verdrag nr. 185 beoogt zowel de verbetering van
de veiligheid in het zeevervoer als de vereenvoudiging van de voorwaarden
waaronder zeevarenden van boord kunnen gaan in een land waarvan zij niet de
nationaliteit hebben. In eerste instantie is bij de eventuele invoering van
een nationaal zeevarenden-identiteitsdocument volgens dit verdrag alle aandacht
op de toelatingsvereisten van de V.S. gericht, omdat deze in snel tempo worden
gewijzigd als gevolg van 11 september 2001.Verdrag nr. 185 is een herziening van het op 13 mei 1958 te Genève
totstandgekomen Verdrag betreffende de Nationale Identiteitsbewijzen van Zeevarenden
(Trb. 1966, 158) (hierna: Verdrag nr. 108) over de vergemakkelijking van de
toegang van zeevarenden tot het grondgebied van de leden ten behoeve van walverlof,
doortocht, het overgaan naar een ander schip of repatriëring. Uitgangspunt
van dit verdrag is dat zeevarenden werken en wonen op schepen die worden ingezet
in het internationale handelsverkeer en voorts dat de toegang tot de voorzieningen
aan land en het walverlof belangrijke aspecten zijn voor het algemene welzijn
van de zeevarenden. Verdrag nr. 108 is niet voor Nederland bekrachtigd, omdat
aan de identiteitsdocumenten voor zeevarenden bedoeld in dat verdrag, naast
de persoons- en beroepsidentificatie, tevens de functie en status van reisdocument
was toegekend. Dit zou betekenen dat indien het nationale paspoort van een
zeevarende wordt ingehouden bijvoorbeeld vanwege veiligheidsoverwegingen deze
nog vrij zou kunnen reizen op zijn of haar zeevarenden identiteitsdocument.
De Nederlandse regering vindt dit onwenselijk.In het herziene verdrag wordt een strikter systeem voor de identificatie
van zeevarenden ingevoerd door de opname van biometrische gegevens op de identiteitsdocumenten.
De identiteitsdocumenten voor zeevarenden hebben in Verdrag nr. 185 niet langer
de functie en status van reisdocument, maar dienen in de praktijk nog uitsluitend
voor persoons- en beroepsidentificatie. Hiermee is een belangrijke reden waarom
Verdrag nr. 108 niet voor Nederland is bekrachtigd, in Verdrag nr. 185 weggenomen.Volgens artikel 6, zesde lid, van Verdrag nr. 185 is voor zeevarenden
die gebruik maken van walverlof in een IAO-lidstaat geen visum verplicht.
Deze bepaling raakt het gemeenschappelijk visumbeleid van de Europese Gemeenschap
(hierna: EG), dat onder de exclusieve communautaire bevoegdheid van de EG
valt. De EG kan het Verdrag nr. 185 evenwel niet bekrachtigen, aangezien alleen
lidstaten van de IAO partij bij het verdrag kunnen zijn. In verband hiermee,
en in het belang van de EG, zijn de Lidstaten van de Europese
Unie bij besluit 2005/367/EG van 14 april 2005 (PBEG L 136) door de Europese
Raad gemachtigd Verdrag nr. 185 te bekrachtigen.Op 23 februari 2006 is tijdens de maritieme arbeidsconferentie van
de IAO de definitieve tekst van een nieuw geconsolideerd en gemoderniseerd
verdrag betreffende arbeid op zee aangenomen (hierna: Maritiem Arbeidsverdrag,
2006). Dit nieuwe maritieme arbeidsverdrag vervangt vrijwel alle bestaande
maritieme IAO verdragen en aanbevelingen. Dit geldt evenwel niet voor Verdrag
nr. 185. De IAO heeft besloten tot deze uitzondering omdat de aard en inhoud
van Verdrag nr. 185 te veel afwijken van de overige maritieme IAO verdragen
en omdat Verdrag nr. 185 geen obstakel mag vormen voor de bekrachtiging van
het Maritiem Arbeidsverdrag, 2006 dat een veel bredere strekking heeft dan
IAO verdrag nr. 185, te weten de consolidatie van arbeids- en sociale normen
voor zeevarenden.Verdrag nr. 185 is op 9 februari 2005 in werking getreden en –
naar de stand van 1 februari 2007 – door 10 landen bekrachtigd.
Dit zijn Azerbeidzjan, de Bahama’s, Frankrijk, Hongarije, Jordanië,
Litouwen, Moldavië, Nigeria, Litouwen en Vanuatu. Het Maritiem Arbeidsverdrag,
2006, is nog niet in werking getreden.II. Standpunt ten aanzien van bekrachtigingBij haar standpuntbepaling heeft de regering de overwegingen voor de bekrachtiging
van verdragen, zoals die zijn uiteengezet in de brief van 8 mei 1995
van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Tweede Kamer naar
aanleiding van de motie van het lid Van Middelkoop (Kamerstukken II, 1994–95,
23 900 XV, nr. 44, p. 8), in acht genomen. Ten aanzien van de bedoelde
overwegingen dient het volgende te worden opgemerkt:De Nederlandse regering heeft het voornemen om Verdrag nr. 185 niet te
bekrachtigen. Alhoewel de regering geen principiële bezwaren heeft tegen
de inhoud van het verdrag, is het de regering niet duidelijk wat de toegevoegde
waarde van het zeevarenden-identiteitsdocument zal zijn ten opzichte van de
reeds bestaande identiteitsbewijzen en reis- en visadocumenten. Bovendien
brengt de productie van het nieuwe document extra kosten en administratieve
lasten met zich mee. De (hoge) kosten zijn vooral gelegen in de beperkte schaal
waarop het zeevarenden-identiteitsdocument (hierna: SID) zou worden geproduceerd
en in de totale uitvoering van werkzaamheden ten behoeve van de productie,
beveiliging en afgifte van SID’s. Ook het gegevensbeheer, de internationale
gegevensuitwisseling, het opzetten van een «focal point» oftewel
een controlepost en/of verificatiepunt voor zeevarenden identiteitsdocumenten
en andere verplichtingen die uit het verdrag voortvloeien brengen kosten met
zich mee.De regering heeft in het bijzonder overwogen dat geen concrete aanwijzingen
bestaan dat bij de toelating van Nederlandse zeevarenden tot de V.S. of tot
andere landen om het nieuwe SID gevraagd zal worden, of dat het bezit van
een dergelijk document als een noodzakelijke voorwaarde voor toelating zal
gelden, dan wel de individuele toelating zal bespoedigen of faciliteren.Voor Nederlandse zeevarenden zijn de in de V.S. vigerende maatregelen
met betrekking tot toelatingsvereisten, grensoverschrijding en immigratiewet-
en regelgeving in het kader van het zogenaamde «U.S.
Visit Program» van toepassing. Voor Nederlandse zeevarenden
geldt een aanvullend specifiek regime in de V.S.: zij vallen niet onder het
visum-ontheffingsprogramma van de V.S., in tegenstelling tot «gewone»
Nederlandse staatsburgers. Nederlandse zeevarenden moeten op grond van hun
Nederlandse paspoort een specifiek, individueel visum voor de V.S. aanvragen.
Daarnaast dienen zeevarenden in het kader van het U.S.
Visit Program sinds 1 januari 2004 als visumplichtige bezoeker,
bij aankomst in een zeehaven of bij andere grensposten, biometrische kenmerken
te laten registreren. Het gaat daarbij om een digitale foto en een tweetal
vingerafdrukken. Vooralsnog blijft onduidelijk of er op termijn voor de beroepsgroep
van zeevarenden nog aanvullende toelatingseisen zullen worden gesteld door
de V.S.De Nederlandse regering heeft bij de totstandkoming van een nieuw Nederlands
paspoort primair gestreefd naar het EU-model met biometrische kenmerken, te
weten gezichtsherkenning door middel van een digitale foto, en in de toekomst
met vingerafdrukken overeenkomstig de EU-verordening betreffende normen voor
de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten
afgegeven paspoorten en reisdocumenten (verordening nr. 2252/2004/EG van 13 december
2004, PBEG L385), die mede is gebaseerd op de hierna te bespreken ICAO-standaard.
Deze biometrische gegevens worden opgeslagen met behulp van een contactloze
chip. Dit paspoort is in de loop van 2006 gereed gekomen en is thans beschikbaar
op aanvraag. Doelstelling en verwachting is dat Nederlandse zeevarenden mede
op basis van dit nieuwe nationale paspoort een visum kunnen krijgen en dus
toegang blijven verkrijgen tot de V.S.Tenslotte heeft de regering overwogen dat het feit dat de IAO heeft gekozen
voor een ander biometrisch kenmerk voor zeevarenden-identiteitsdocumenten
dan de Internationale BurgerLuchtvaartOrganisatie (ICAO) heeft gekozen ten
behoeve van reisdocumenten – namelijk een vingerafdruk i.p.v. gezichtsherkenning –
en bovendien voor een ander opslagmedium – te weten een cijfermatige
barcode in plaats van een contactloze chip – een kostenverhogend effect
tot gevolg heeft. Immers, de productie en leesapparatuur voor het nieuwe SID
zouden niet bruikbaar zijn voor bijvoorbeeld nationale paspoorten met biometrie.ConclusieSamenvattend kan worden vastgesteld dat de beperkte toegevoegde waarde
van het SID niet opweegt tegen de relatief hoge kosten die de productie en
het beheer met zich meebrengen. Daarnaast is niet vast komen te staan dat
een (Nederlands) SID op enigerlei wijze de toegang en/of toelatingsprocedures
voor zeevarenden zal bespoedigen of faciliteren. Tenslotte zijn het gekozen
biometrische kenmerk en het opslagmedium op het SID anders dan die de ICAO
heeft aanbevolen voor internationale reisdocumenten en die reeds zijn gerealiseerd
op het nieuwe Nederlandse paspoort. Dit gegeven brengt ook weer extra kosten
met zich mee omdat voor een SID in andere productie- en uitleesapparatuur
zou moeten worden voorzien.Op dit moment bestaan er geen concrete aanwijzingen dat bij de toelating
van Nederlandse zeevarenden tot de V.S., of tot andere landen, om het SID
gevraagd zal worden. Indien in de internationale toelatingsvereisten tussentijdse
veranderingen optreden waarbij het SID wel noodzakelijk wordt, dan zal de
regering zich opnieuw en tussentijds beraden over de ontstane situatie.Gelet hierop zal thans niet tot bekrachtiging van Verdrag nr. 185 worden
overgegaan. Consultatie sociale partnersIngevolge het op 21 juni 1976 te Genève totstandgekomen Verdrag
betreffende tripartite raadplegingsprocedures van de tenuitvoerlegging van
internationale arbeidsnormen (Trb. 1976, 177) (Verdrag nr. 144) worden de
meest representatieve organisaties van werkgevers en van werknemers onder
andere geconsulteerd over voornemens tot bekrachtiging van verdragen. Daartoe
werd de tekst van een concept van deze brief voorgelegd aan de Vereniging
VNO-NCW en aan de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reders (KVNR); aan
de Vakcentrale voor middengroepen en hoger personeel (MHP) en aan de Nederlandse
Vereniging van Kapiteins ter Koopvaardij (NVKK); de Federatie Nederlandse
Vakbeweging (FNV) en aan de Federatie van Werknemers in de Zeevaart (FWZ).De VNO-NCW en de KVNR voeren twee redenen aan waarom naar hun mening de
regering dit verdrag zou moeten bekrachtigen:Door de aard van de werkzaamheden van zeevarenden, in het bijzonder in
de zogenoemde. «wilde vaart» waarbij de vaarroutes niet van te
voren zijn vastgelegd maar van haven tot haven worden bepaald, is er behoefte
aan een verlicht reisregime waardoor in korte tijd over een (doorreis)visum
kan worden beschikt. Daarnaast stelt dit verdrag dat zeevarenden die werken
en verblijven aan boord, gebruik kunnen maken van walverlof.De MHP wijst de regering erop dat door het niet bekrachtigen van het verdrag
voor Nederland de potentieel positieve effecten van het verdrag worden ondermijnd.
In dit kader wordt ook verwezen naar de effecten op de reputatie en uitstraling
van Nederland gelet op de aanwezigheid van wereldhaven Rotterdam. De MHP verwacht
dat het verdrag relevanter wordt naarmate meer landen het verdrag bekrachtigen.De NVKK wijst erop dat wereldwijd wordt gefraudeerd met identiteitspapieren
en dus ook met paspoorten. Ook wijst de NVKK op het belang om met zekerheid
de identiteit aan boord van bemanningsleden te kunnen vaststellen uit het
oogpunt van veiligheid aan boord. Voorts is de NVKK van opvatting dat –
vanwege het grote aantal buitenlandse bemanningsleden aan boord van Nederlandse
koopvaardijschepen – het uitsluitend richten op Nederlandse zeevarenden
door de regering als simplistisch is te bestempelen. Tenslotte meent de NVKK
dat de regering onderhavig verdrag niet wil bekrachtigen vanuit bezuinigingsoverwegingen.De FWZ gaat in haar argumentatie in op de achterliggende redenen waarom
Verdrag nr. 185 tot stand is gekomen. De FWZ stelt vervolgens dat de gekozen
technische applicaties van het SID – die in zijn algemeenheid eenvoudiger
en goedkoper zijn dan de applicaties waarvoor ICAO heeft gekozen – door
de IAO destijds bedoeld zijn om ook ontwikkelingslanden in de gelegenheid
te stellen het verdrag te ratificeren en implementeren.In reactie op de door sociale partners aangevoerde argumenten kan worden
gesteld dat de regering niet overtuigd is dat zeevarenden die in het bezit
zijn van een geldig Nederlands SID gebruik zullen kunnen maken van een verlicht
reisregime zoals sociale partners zich voorstellen. Er zijn tot op heden geen
concrete aanwijzingen dat dit inderdaad het geval zou zijn. Een soortgelijke
redenering kan worden gevolgd voor de aanvraagprocedures en termijnen in verband
met individuele visa door zeevarenden. Er zijn (nog) geen voorbeelden bekend
van SID-houders die soepeler gebruik kunnen maken van toelatingsprocedures
en/of van walverlof. De opvatting dat Nederland vanwege wereldhaven Rotterdam aan imago zal
inboeten bij niet-bekrachtiging deelt de regering niet. Immers, de uitgifte
van SID’s heeft betrekking op Nederlandse zeevarenden en/of permanent
ingezetenen van Nederland. De reputatie van Nederland en de Rotterdamse haven
hangt veeleer samen met de manier waarop Nederland buitenlandse zeevarenden
toelaat en recht geeft op walverlof. In het beleid is op dit punt geen verandering
voorzien.Voor wat betreft het tegengaan van identiteitsfraude is de regering van
opvatting dat de introductie van een nationaal biometrisch paspoort in augustus
2006 een belangrijke stap voorwaarts betekent. Buitenlandse zeevarenden zullen
op grond van het overgrote deel van de nationale wetgevingen gehouden zijn
een identiteitsbewijs bij zich te dragen. Indien zeevarenden aan deze verplichting
voldoen door te allen tijde een paspoort bij zich te dragen, zal hun identiteit
en herkomst eenvoudig vast te stellen zijn.Tenslotte; uiteraard spelen kostenoverwegingen altijd een rol inzake een
standpuntbepaling ten aanzien van bekrachtiging. Echter, de onduidelijke toegevoegde
waarde van het SID geeft de regering in haar keuze de doorslag bij haar voorlopige
standpuntbepaling ten aanzien van Verdrag nr. 185 en niet het kostenaspect.KoninkrijkspositieDe regering van de Nederlandse Antillen heeft te kennen gegeven gelding
van dit verdrag voor de Nederlandse Antillen niet wenselijk te achten. De
aanschafkosten van de prijzige, benodigde apparatuur ter vervaardiging van
de door het verdrag vereiste identificatiedocumenten kunnen moeilijk door
de Nederlandse Antillen worden gedragen, temeer daar de uitgifte van deze
documenten slechts bestemd is voor een zeer kleine groep nationale zeevarenden.De regering van Aruba beraadt zich nog op haar positie ten aanzien van
gelding van dit verdrag voor Aruba. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29427-38.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl