Rechtsstaat en Rechtsorde; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29279, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29279 nr. 10

09-07-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Inleiding2 Bruikbare rechtsorde2.1 Buitengerechtelijke geschiloplossing2.2 Wetsontwerp OM-afdoening2.3 Rol advocatuur3 Eigentijds stelsel van rechtspraak3.1 Betere benutting zittingscapaciteit3.2 Stroomlijning van processen3.3 Heldere afbakening van de rechterlijke kerntaken4 Slagvaardige rechtspraak in Europees perspectief4.1 Vrijheid inzet handhavingsmiddelen4.2 Europese rechtseenheid4.3 Samenwerking en wederzijdse erkenning.5 Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29279Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 279Rechtsstaat en Rechtsordenr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 juli 20041 InleidingNederland kent een slagvaardige rechtspraak. Uit internationaal rechtsvergelijkend
onderzoek blijkt dat ons land een betrekkelijk kleine rechterlijke organisatie
heeft en een rechter die de hem voorliggende zaken relatief snel en doelmatig
afdoet.Uit het laatste jaarverslag van de Raad voor de rechtspraak blijkt dat
de rechtspraak de afgelopen jaren slagvaardiger is geworden. De modernisering
van de rechterlijke organisatie, in het bijzonder de invoering van integrale
bestuursverantwoordelijkheid bij de gerechten in combinatie met de vorming
van de Raad voor de rechtspraak, werpt zijn vruchten af. Zo is het binnen
de rechterlijke organisatie gemeengoed geworden dat snelheid van handelen
mede bepalend is voor de kwaliteit van rechtspraak. Vormen van moderne bedrijfsvoering
zijn geïntroduceerd met als resultaat dat de rechter in korter tijdsbestek
meer zaken is gaan afdoen.Een slagvaardige rechtspraak kenmerkt zich ook door een heldere taakopvatting.
De Grondwet draagt aan de rechterlijke macht op: het berechten van geschillen
over burgerlijke rechten en schuldvorderingen (art. 112 Gw), het berechten
van bestuursrechtelijke geschillen (art. 112 Gw) en het berechten van strafbare
feiten en het opleggen van vrijheidsontnemende straffen (art. 113, lid 1,
Gw). De rechter zorgt voor eerlijke, zichtbare en vooral ook tijdige berechting
van geschillen en strafbare feiten. Het is zijn taak «knopen door te
hakken». Hij neemt beslissingen die diep kunnen ingrijpen in iemands
leven of bijvoorbeeld in het voortbestaan van een bedrijf. Om dit met gezag
te kunnen doen is zijn onafhankelijkheid en de waarborging daarvan essentieel
(art. 6 EVRM). Zijn onpartijdigheid brengt met zich mee dat hij bij uitstek
is aangewezen rechtsbescherming te bieden in gevallen waarin de belangen van
een sterkere partij in een zaak zouden kunnen domineren. Door een effectieve
beslechting van aan hem voorgelegde zaken, draagt de rechter bij aan de instandhouding
van de rechtsorde, het vertrouwen van de burger in het justitiële optreden
en in hoger beroep aan de rechtsontwikkeling. Behoud van slagvaardigheid
vraagt om een eigentijds stelsel van rechtspraak dat aan de rechter alle nodige
faciliteiten biedt om zijn door de (Grond)wetgever opgedragen taak goed te
kunnen uitoefenen.Dat Nederland internationaal vergeleken een betrekkelijk kleine rechterlijke
organisatie kent die relatief snel en doelmatig functioneert, kan niet los
worden gezien van het feit dat de Nederlandse rechtsorde gekenmerkt wordt
door een rijk geschakeerd samenstel van buitengerechtelijke arrangementen
en voorzieningen. Hiertoe behoren onder meer de spreekuren van de bureaus
rechtshulp (die zullen worden omgevormd tot juridische loketten), de juridische
dienstverlening door vakbonden, advocatenkantoren, bedrijfsjuristen en rechtsbijstandverzekeraars,
de behandeling van zaken door commissies en instituties (klachtencommissies,
bezwaarschriftencommissies, huurcommissies, tuchtrechtcommissies, Commissie
gelijke behandeling, de Ombudsman etc.), geschiloplossing door middel van
«mediation», arbitrage en bindend advies en de schikking door
politie en Openbaar Ministerie in het strafrecht. Deze arrangementen en voorzieningen
zijn wezenlijk in een bruikbare rechtsorde waarin voor de oplossing of beslechting
van diverse soorten geschillen en problemen de meest passende en doelmatige
wegen openstaan.In het kader van een reactie op het WRR-rapport «De toekomst van
de nationale rechtsstaat» (TK 2003–2004, 29 279, nr. 1) heeft
het Kabinet zijn visie gegeven op de plaats van de rechtspraak in de rechtsorde.
In deze reactie op het WRR-rapport waarin wordt gesteld dat de rol van de
rechter, mede door de toenemende internationalisering, steeds belangrijker
is geworden, heeft het kabinet ontvouwd dat in zijn visie de eigen verantwoordelijkheid
van de burger moet worden bevorderd en de geschiloplossing en – beslechting
in veel grotere mate dan thans het geval is, moet worden georganiseerd –
en ook gefinancierd – door de belanghebbenden zelf. Binnenkort zend
ik uw Kamer het rapport van een onderzoek naar de z.g. geschillendelta. Diverse
bevindingen in dit rapport ondersteunen mijn opvatting dat in de samenleving
en het maatschappelijke middenveld een aanzienlijk potentieel aan zelfredzaamheid
aanwezig is, ook waar het gaat om (het organiseren van) het oplossen van geschillen.
Ik acht het wenselijk dit potentieel zoveel mogelijk te mobiliseren.De effectiviteit en toegankelijkheid van het stelsel van rechtspraak en
geschiloplossing worden mede bepaald door Europese regelgeving, de snelheid
waarmee het EG-Hof prejudiciële vragen van nationale rechterlijke instanties
beantwoordt en de mate waarin daadwerkelijk wordt samengewerkt tussen de Europese
lidstaten. Als lid van de JBZ-raad van de Europese Unie ben ik medeverantwoordelijk
voor de vormgeving en het functioneren van een adequaat Europees rechtsbestel.Uitgangspunt van mijn beleid in deze kabinetsperiode is de slagvaardigheid
van de rechtspraak te behouden en zoveel mogelijk randvoorwaardelijk te faciliteren.
Dit uitgangspunt vertaalt zich in de volgende drie hoofdlijnen van beleid:– de zorg voor een bruikbare rechtsorde waarin voor elk type geschil
passende en doelmatige arrangementen en voorzieningen beschikbaar zijn om
deze tot een oplossing te brengen. Hiermee wordt aansluiting gezocht bij mijn
brief «Naar een bruikbare rechtsorde» over de ordening van de
samenleving door recht en regelgeving (TK 2003–2004, 29 279, nr.
7). De ordening van instituties en voorzieningen voor buitengerechtelijke
geschiloplossing en rechtspraak maakt daarvan onderdeel uit;– de zorg voor een eigentijds stelsel van rechtspraak dat aan de
rechter alle nodige faciliteiten biedt om zijn door de (Grond)wetgever
opgedragen taak goed te kunnen uitoefenen; en– de medezorg voor een adequaat Europees rechtsbestel.In deze brief zet ik deze drie hoofdlijnen van beleid nader uiteen. De
brief beschrijft diverse lopende maatregelen en enkele nieuwe initiatieven.
Over de meeste van de lopende maatregelen heb ik uw Kamer al eerder in ander
verband bericht. Ik hecht er echter aan uw Kamer een synopsis van mijn beleid
en daaraan gerelateerde maatregelen en initiatieven te geven vanuit het perspectief
van een slagvaardige rechtspraak. De brief is derhalve deels kaderstellend,
deels agenderend. Overigens impliceert een slagvaardige rechtspraak ook een
nieuwe systematiek voor de bekostiging. Hierover heeft uw Kamer bij brief
van 19 februari 2004 het kabinetsstandpunt mogen ontvangen (TK 2003–2004,
29 534, nr. 1). Over de verdere uitwerking van dit standpunt in een nieuw
bekostigingsmodel wordt u afzonderlijk geïnformeerd.2 Bruikbare rechtsordeDe eerste hoofdlijn van mijn beleid ziet op de zorg voor een bruikbare
rechtsorde waarin voor elk type geschil passende en doelmatige arrangementen
en voorzieningen beschikbaar zijn om deze tot een oplossing te brengen. Deze
zorg komt tot uitdrukking in het stimuleren van buitengerechtelijke geschiloplossing
(2.1), op een meer doelmatige en effectieve strafrechtspleging (2.2) en op
het kritisch doorlichten van de rol van de advocatuur in de rechtsorde (2.3).
Primair doel van dit beleid is niet het terugdringen van het beroep op de
rechter, maar evident is dat dit beleid ter zake wel neveneffecten zal opleveren.2.1 Buitengerechtelijke geschiloplossingNiet alle conflicten zijn hetzelfde en vragen eenzelfde wijze van oplossing.
De behoefte om recht te krijgen of om recht gedaan te worden kan op verschillende
manieren gestalte krijgen. In een bruikbare rechtsorde staan verschillende
wegen open om tot oplossing van geschillen te komen. Belangrijk is voor elk
geschil de juiste wijze van oplossen te vinden.Naast de weg naar de rechter kunnen mediation, arbitrage en bindend advies
aangewezen vormen van geschiloplossing zijn. Recentelijk heb ik uw Kamer een
notitie over mediation met mijn beleidsvoornemens op dit terrein gezonden.
In het kort komt het erop neer dat mijn beleid erop is gericht mediation positief
te stimuleren zodat partijen zelf beter tot een keuze kunnen komen voor een
op maat toegesneden oplossing van hun geschil. Op het gebied van arbitrage
en bindend advies ontvangt u op een later moment een nadere uitwerking.Over de mate waarin de hiervoor genoemde alternatieven en prejudiciële
arrangementen en voorzieningen het beroep op de rechter beïnvloeden,
bestaat nog weinig inzicht. In het najaar van 2004 zal worden gerapporteerd
over een onderzoek naar de verschijningsvormen en werking van deze voorportalen.Met de introductie van de bestuurlijke boete – zoals bijvoorbeeld
in het wetsvoorstel Bestuurlijke boete kleine ergenissen publieke ruimte –
wordt de verantwoordelijkheid om al dan niet in bezwaar resp. in beroep te
gaan, overeenkomstig de visie van het Kabinet neergelegd bij de burger. De
gevolgen van de introductie van de bestuurlijke boete voor het functioneren
van de bestuursrechtspraak moeten preciezer worden bepaald. De resultaten
van het onderzoek ter zake verwacht ik in het najaar van 2004 uw Kamer te
kunnen presenteren.2.2 Wetsontwerp OM-afdoeningIn strafzaken bepaalt het openbaar ministerie welke en hoeveel zaken voor
de rechter worden gebracht. In de praktijk gaat dit op geaggregeerd niveau
in goed onderling overleg tussen parketten en gerechten. Ik wil bevorderen
dat het openbaar ministerie zelf sommige zaken kan afdoen, om uiteindelijk
alleen die zaken voor de rechter te brengen waar diens tussenkomst echt noodzakelijk
is; ofwel vanwege de aard van het delict of de overwogen sanctie, ofwel omdat
er een aan de rechter voor te leggen verschil van mening bestaat tussen het
openbaar ministerie en verdachte. Daartoe wordt het wetsvoorstel OM-afdoening
ingediend. Dit wetsvoorstel ziet op uitbreiding van afdoeningsbevoegdheden
van het openbaar ministerie. Kort samengevat is een belangrijk element van
dit wetsvoorstel dat voor de transactie een boetebevoegdheid in de plaats
komt. Nu is het zo dat wanneer burgers de transactie niet voldoen, zij vrijwel
altijd worden gedagvaard. In de nieuwe situatie zal de burger zelf initiatief
moeten nemen om de zaak voor de rechter te brengen. Als hij dat nalaat, wordt
de opgelegde sanctie onherroepelijk en voor tenuitvoerlegging vatbaar.2.3 Rol advocatuurMede bepalend voor een goed functionerende rechtsorde is de rol en positie
van de advocatuur. In het algemeen overleg op 28 januari jl. over het
kabinetsstandpunt op het WRR-rapport «De toekomst van de nationale rechtsstaat»(TK
2003–2004, 29 279, nr. 2) is hiervoor aandacht gevraagd. Ik gaf
aan dat de advocatuur een wezenlijke rol vervult in de rechtsorde en hieraan
mede vormgeeft. Dit schept verplichtingen en verantwoordelijkheden. Dat is
één kant van de functie van de advocatuur. De primaire taak
van de advocaat is uiteraard het behartigen van de belangen van zijn cliënt.
De vraag is in hoeverre de combinatie van de «partij-rol»met de
«rechtsorde-rol» een spanningsveld creëert.Tijdens het algemeen overleg heb ik voorgesteld op een later tijdstip
apart over de rol en positie van de advocatuur te willen spreken. Die bespreking
stel ik voor te laten plaatsvinden aan de hand van een nota waarin de diverse
aspecten van de advocatuur aan de orde komen, daarbij betrekkend de brief
die de Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten u op 8 maart
jl. heeft gezonden en de motie van de leden De Vries, Dittrich en Van de Camp
(TK 2003–2004, 29 279, nr. 7).3 Eigentijds stelsel van rechtspraakDe tweede hoofdlijn van mijn beleid inzake een slagvaardige rechtspraak
ziet op de zorg voor een eigentijds stelsel van rechtspraak dat aan de rechter
alle nodige faciliteiten biedt om zijn door de grondwetgever opgedragen taak
goed te kunnen uitoefenen. Maatregelen moeten leiden tot een betere benutting
van zittingscapaciteit (3.1), stroomlijning van procedures (3.2) en een heldere
afbakening van de rechterlijke kerntaken (3.3).3.1 Betere benutting zittingscapaciteitMijn ambtsvoorganger heeft destijds aangegeven dat bij de evaluatie van
de Wet organisatie en bestuur gerechten moet worden bezien of de verschillen
in schaalgrootte van gerechten zodanige blijvende knelpunten opleveren dat
daaraan consequenties moeten worden verbonden (TK 2000–2001, 27 181,
nr. 6). Daarbij moet worden ingegaan op de vraag of het (wettelijke) instrumentarium
om te komen tot een betere benutting van zittingscapaciteit door middel van
gerechtelijke samenwerking voldoet. Vooruitlopende op de evaluatie wordt nu
reeds een aantal maatregelen voorgesteld die een oplossing bieden voor thans
gesignaleerde knelpunten. Ten eerste wordt thans de laatste hand
gelegd aan een wijziging van het Besluit nevenvestigings- en nevenzittingsplaatsen
(Besluit betere benutting zittingscapaciteit). Ik zal de werking van dit Besluit
aan de hand van het jaarlijks door de Raad van de rechtspraak uit te brengen
verslag tot eind 2006 gericht blijven monitoren en de resultaten betrekken
bij de evaluatie.Daarnaast ben ik voornemens in de Wet op de rechterlijke organisatie een
samenwerkingsbepaling op te nemen die het mogelijk maakt dat gerechten op
het niveau van het ressort zowel met betrekking tot de behandeling van zaken
als de bedrijfsvoering (wellicht gepaard gaande met kleine grenscorrecties)
gaan samenwerken. Doelstelling van deze bepaling is aan de rechtspraak meer
mogelijkheden te bieden om op een meer geaggregeerd organisatieniveau tot
een doelmatiger taakverdeling te komen en de beschikbare rechterlijke capaciteit
zowel in kwantitatieve als kwalitatieve zin beter te benutten.Met het oog op de waarborging van de fysieke bereikbaarheid van de gerechten,
heb ik opdracht gegeven voor een wetenschappelijk onderzoek gericht op de
ontwikkeling van een beleidskader.3.2 Stroomlijning van processenIn het kader van het Veiligheidsprogramma zijn naar aanleiding van enkele
verbetervoorstellen van de Raad voor de rechtspraak vier wetsvoorstellen in
voorbereiding genomen, waarvan een belangrijke gemeenschappelijke noemer is
dat zij bijdragen aan de stroomlijning van de strafrechtelijke procedure en
vermindering van de werklast van de rechterlijke macht. Het betreffen vier
wetsvoorstellen die voortvloeien uit adviezen uit het rapport van de commissie
verbetervoorstellen van de Raad voor de rechtspraak en thans op de agenda
staan voor behandeling door de Eerste Kamer. Het wetsvoorstel Vereenvoudigde
bewijsmotivering bekennende verdachten beoogt onder meer de werklast voor
de rechter te verminderen. Het wetsvoorstel Het horen van getuigen en aanverwante
onderwerpen ziet op terugdringing van het aantal raadkamerzittingen. Met het
wetsvoorstel Aanpassingen voorlopige hechtenis worden enkele belemmeringen
die in de weg staan aan het houden van regiezittingen weggenomen. Het wetsvoorstel
Doorzoeking buitengerechtelijk vooronderzoek maakt dat de rechter-commissaris
ook buiten het gerechtelijke onderzoek bevoegd is tot inbeslagneming en tot
dwangmiddelen ter inbeslagneming. Daarnaast wordt als onderdeel van het Veiligheidsprogramma
telehoren in het strafrecht nader uitgewerkt. Dit najaar zal ik een wetsvoorstel
indienen die het telehoren in het strafrecht mogelijk maakt.Voorts is in voorbereiding een wetsvoorstel dat ziet op de stroomlijning
van hoger beroep in strafzaken. Dit voorjaar heb ik uw Kamer een rapport van
de commissie stroomlijning hoger beroep gezonden. Interessant is de vraag
naar de functie van het hoger beroep. Ik vind het niet vanzelfsprekend dat
een zaak in hoger beroep altijd in volle omvang wordt overgedaan. Als een
veroordeelde het niet eens is met de strafmaat, dan dient het hoger beroep
zich daar op te richten. Het wetsvoorstel dat ik binnenkort naar uw Kamer
hoop te zenden behelst een aantal procesrechtelijke aanpassingen opdat in
hoger beroep beter kan worden voortgebouwd op de rechterlijke behandeling
en beslissing in eerste aanleg. Van de in eerste aanleg veroordeelden wordt
straks verwacht dat zij duidelijker en eerder aangeven waartegen hun appel
is gericht. Een slagvaardiger rechtspraak kan niet zonder een gerichter en
daardoor doelmatiger procedeergedrag van verdachten en hun raadslieden. Dat
laatste wil ik waar mogelijk bevorderen.Stappen die overeenkomen met die voor het hoger beroep in strafzaken wil
ik ook op het terrein van het bestuursrecht zetten. De wijziging van artikel 6:13 Awb bij onlangs bij uw Kamer ingediende aanpassingswet
uniforme openbare voorbereidingsprocedure (TK 2003–2004, 29 421,
nr. 2), berust bijvoorbeeld ook op het uitgangspunt dat van burgers mag worden
verwacht dat zij gerichter en doelmatiger procederen.Teneinde te kunnen bezien op welke wijze het hoger beroep kan worden gestroomlijnd,
heb ik opdracht gegeven voor een rechtsvergelijkend onderzoek naar het functioneren
van de hoger beroepsprocedure in een aantal landen van de EU. Op basis van
resultaten van het onderzoek zal ik nadere stappen ondernemen.Daarnaast zal ik uw Kamer in de loop van dit jaar een kabinetsstandpunt
aanbieden over de vraag of verdere verhoging van de competentiegrens van de
kantonrechter in handelszaken opportuun is. Doelstelling van eventuele verhoging,
is de vergroting van de mogelijkheid om zonder verplichte procesvertegenwoordiging
te procederen en het verkorten van de doorlooptijden.Binnenkort zal de Raad voor de rechtspraak ook met verbetervoorstellen
komen op het terrein van het civiele procesrecht. Ik zal dan bezien of deze
voorstellen moeten leiden tot wetswijziging.3.3 Heldere afbakening van de rechterlijke kerntakenDe Grondwet draagt de rechter het beslechten van geschillen en berechten
van strafbare feiten op. Daarnaast verricht de rechter vele taken die hem
door de jaren heen bij wet zijn opgedragen: de zogeheten non-judiciële
taken. Aangezien een goed inzicht in de omvang en aard van deze taken ontbreekt
heb ik aan het WODC opdracht gegeven voor een onderzoek. De onderzoeksrapportage
verwacht ik medio 2004. Op basis hiervan wil ik bezien of deze non-judiciële
taken inderdaad door de rechtspraak moeten worden uitgeoefend of dat de uitoefening
van deze taken elders kan worden neergelegd. Ik zal de Kamer te zijner tijd
informeren over de uitkomsten van het onderzoek en mijn standpunt ter zake.Ook het beroepsgroepentuchtrecht (m.n. in eerste aanleg) is een terrein
waarop de rechter een rol kan spelen, maar waar deze ook door anderen kan
worden vervuld. De sancties die bij deze vorm van tuchtrecht opgelegd worden,
dienen tot handhaving van het goede functioneren en de kwaliteit van de beroepsgroep.
Bij beroepsgroepen met een groot maatschappelijk belang, zoals bijvoorbeeld
de medische beroepsgroep of accountants, is tuchtrecht bij wet geregeld (art.
113, lid 2, Gw). Ook in situaties waarin de voorziene tuchtstraffen van zeer
zware aard worden geacht, is regeling bij wet, conform art. 113, lid 2, Gw,
op zijn plaats.Deelname door rechters of facilitaire ondersteuning aan deze vormen van
tuchtrecht vanuit een gerecht is niet vanzelfsprekend en vindt alleen plaats
indien hiervoor zeer goede gronden zijn. Waar wettelijk geregeld tuchtrecht
geïndiceerd is, zal de organisatie door de beroepsgroep van een goed
ontwikkelde klachtvoorziening een eerste eis zijn. Zonder deze klachtvoorziening
zal een wettelijk geregeld tuchtrecht niet toegestaan worden. Wat betreft
het hoger beroep voor tuchtzaken, waar een rechterlijke instantie mogelijk
op zijn plaats is gegeven art. 6 EVRM, beraad ik mij nog over een beleidslijn.4 Slagvaardige rechtspraak in Europees perspectiefVanuit mijn medeverantwoordelijkheid voor het EU-beleid op het JBZ-terrein
ziet de derde hoofdlijn van mijn beleid op de medezorg voor een adequaat Europees
rechtsbestel. Niet alleen de kwaliteit van Europese regelgeving, maar ook
factoren zoals de snelheid waarmee prejudiciële vragen worden beantwoord
door het Hof van Justitie in Luxemburg en de mate van daadwerkelijke EU-samenwerking,
hebben een belangrijke invloed op de Nederlandse rechtsorde en
de slagvaardigheid van de Nederlandse rechtspraak.Als lid van de JBZ-raad zal ik de komende jaren de aandacht vestigen op
het belang dat lidstaten de vrijheid behouden om zelf keuzen te maken uit
de inzet van handhavingsmiddelen (4.1) en op de noodzaak van nieuwe arrangementen
om de rechtseenheid in EU-verband te beschermen (4.2). Als dit een toegankelijk
en effectief rechtsbestel ten goede komt, zal ik vormen van EU-samenwerking
stimuleren (4.3)4.1 Vrijheid inzet handhavingsmiddelenIn het Europees recht zien we steeds vaker uitdrukkelijke handhavingsbepalingen.
Ook wordt in toenemende mate vanuit Brussel direct en indirect druk uitgeoefend
op de inzet van strafrechtelijke instrumenten bij de handhaving van Europese
regelgeving. Van belang is dat lidstaten de vrijheid behouden om zelf te bepalen
welke middelen zij inzetten om de Europese en geïmplementeerde regelgeving
te handhaven. Voor Nederland is daarbij specifiek van belang dat er ruimte
blijft voor het opportuniteitsbeginsel in strafzaken. Bij toekomstige onderhandelingen
op EU-niveau zal deze gedachte (ook door de andere vakdepartementen) krachtig
moeten worden uitgedragen, mede om te voorkomen dat ons nationale systeem
van rechtsbescherming en rechtshandhaving teveel wordt belast.4.2 Europese rechtseenheidHet Europees recht werkt door in het nationale recht en niet op een altijd
even gemakkelijk te doorgronden wijze. Hierover kunnen vragen rijzen die door
de nationale rechter in het kader van een prejudiciële procedure aan
het Hof van Justitie in Luxemburg kunnen worden voorgelegd. Veel onduidelijkheden
en onzekerheden over de uitleg van het Europees recht komen voort uit onbekendheid
met de eigen dynamiek en systematiek van het Europees recht.Een trainingsnetwerk van rechters en officieren van justitie beoogt kennis
en ervaring tussen de verschillende opleidingsinstituten uit te wisselen waar
het gaat om het civiele EU-recht en de strafrechtelijke samenwerking tussen
de EU-lidstaten.In het kader van het Nederlands voorzitterschap van de EU zal ik voorstellen
presenteren voor betere doorwerking van EG-jurisprudentie op nationaal niveau.
Met behulp van deze maatregelen moet de nationale rechter beter in staat worden
gesteld om het EG-recht dan wel het nationale recht in het licht van EG-bepalingen
te kunnen toepassen. Als effect hiervan kunnen bepaalde rechterlijke procedures
sneller worden doorlopen en kan het Hof van Justitie in Luxemburg worden ontlast.4.3 Samenwerking en wederzijdse erkenning.De berechting van geschillen en strafbaren feiten is steeds vaker grensoverschrijdend.
Samenwerking en wederzijdse erkenning in zowel Europees als internationaal
verband zijn belangrijke voorwaarden voor een toegankelijk en effectief rechtsbestel
en slagvaardige rechtspraak.Op strafrechtelijk terrein worden stappen gezet om te komen tot wederzijdse
erkenning van strafvorderlijke beslissingen en – op onderdelen –
tot een zekere harmonisatie van strafwetgeving alsmede tot een samenwerkingsstructuur
teneinde grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme beter te kunnen
aanpakken. Voorbeelden hiervan zijn het EU-rechtshulpverdrag en de kaderbesluiten
inzake de overlevering van verdachten en terrorismebestrijding.Voorbeelden van ontwikkelingen op het civielrechtelijke terrein zijn:
de Richtlijn grensoverschrijdende rechtsbijstand, het Groenboek betreffende een Europese procedure inzake betalingsbevelen en maatregelen ter vereenvoudiging
en bespoediging van de procesvoering over geringe vorderingen, de Europese
executoriale titel, de EG-bewijsverordering en de EG-insolventieverordening.
Doel van deze Europese regels is de drempel voor het oplossen van grensoverschrijdende
geschillen te verlagen. Burgers zien daarmee hun lasten verminderen. Ook de
onderhandelingen over een Europese octrooirechter worden met die bril gevoerd.
Met name het bedrijfsleven zal daarvan profiteren.Aan een toegankelijk en effectief rechtsbestel op Europees niveau wordt
mede vorm gegeven door het Europees Justitieel Netwerk in burgerlijke en handelszaken
(EJN-civiel). Dit netwerk beheert een internetsite die informatie bevat over
de rechtstelsels, de rechtsgebieden en het procesrecht van de EU-lidstaten.
Ieder ministerie van Justitie van de EU-lidstaten beschikt over een contactpunt
dat ten behoeve van de gerechten adviserend optreedt indien er vragen zijn
over toepassing van rechtshulpverdragen of bemiddelend optreedt als zich in
de contacten met een buitenlands rechterlijk college knelpunten voordoen.De verwachting is dat door het gebruik van dit netwerk, het werk van nationale
rechters in de behandeling van zaken met een grensoverschrijdend karakter
wordt vereenvoudigd. Ik wil de komende jaren een bijdrage leveren aan het
realiseren van een adequate infrastructuur op dit vlak. In dit verband heb
ik eerder aangekondigd dat ik wil bezien of een verdere verbetering mogelijk
is van de organisatie van nationale autoriteiten die Nederland ingevolge diverse
internationale verdragen en verordeningen in stand moet houden.5 Tot slotDe effecten van de bovenvermelde maatregelen worden in kaart gebracht
middels onderzoek en betrokken bij mijn standpuntbepaling ter zake.Hiervoor genoemde hoofdlijnen van beleid vragen overigens om een gecoördineerd
regeringsoptreden. In mijn verantwoordelijkheid voor de wetgevingskwaliteit
zijn ijkpunten in ontwikkeling die voor vakdepartementen een leidraad moeten
vormen bij de voorbereiding van nieuwe wet- en regelgeving. Behalve dat wet-
en regelgeving handhaaf- en uitvoerbaar moet zijn, vind ik het ook van belang
dat deze niet leidt tot een onnodig capaciteitsbeslag op de rechter (bijvoorbeeld
vanwege het aan de rechter opdragen van non-judiciële taken) of tot een
beperking van de slagvaardigheid van de rechtspraak (bijvoorbeeld vanwege
wettelijke competentiebepalingen).Voorts wil ik niet onvermeld laten dat op het terrein van het procesrecht
een aantal bij u bekende trajecten loopt die eveneens effect zullen hebben
op de slagvaardigheid van de rechtspraak: de herziening van het wetboek van
Strafvordering, de fundamentele herbezinning van het burgerlijk procesrecht
en het regeringsstandpunt inzake de evaluatie van de Algemene wet bestuursrecht.Mijn hiervoor uiteengezette beleid kan natuurlijk niet slagen zonder de
samenwerking met en de inzet van de rechterlijke organisatie zelf. Door de
gerechten en de Raad voor de rechtspraak wordt stevig aan de weg getimmerd
om de rechtspraak verder te moderniseren. Nieuwe informatie en communicatietechnologie
vinden hun toepassing waardoor het primaire proces en de informatie-uitwisseling
met de omgeving verbetert. Ook vinden eigentijdse concepten van kwaliteitsbeleid
en bedrijfsvoering hun plaats in de rechterlijke organisatie. Recente realisatiecijfers
laten een opgaande lijn zien en bieden perspectief voor de toekomst. Graag
verwijs ik voor een overzicht van de initiatieven en activiteiten naar het
Jaarplan 2004 van de Raad voor de rechtspraak, dat ik onlangs
naar uw Kamer heb gezonden (TK 2003–2004, 29 279, nr. 5).Middels deze brief heb ik mijn beleid ten aanzien van de rechtspraak nader
uiteengezet. Een beleid gericht op het behoud van de slagvaardigheid van de
rechtspraak, waarbij een optimale afstemming plaatsvindt tussen de aard van
het geschil en de wijze waarop deze wordt afgedaan.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29279-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl