Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998; Verslag schriftelijk overleg over het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998 (Stb. 1998, nr. 702)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26434, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26434 nr. 1

26-02-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelgewijze toelichting Artikel 3, lid 1Artikel 7OndertekeningLichaamAlgemeenArtikelsgewijs Artikel 3, eerste lidArtikel 7
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26434Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 434Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998nr. 1VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 26 februari 1999In de vaste commissie voor Economische Zaken1
bestond behoefte de minister van Economische Zaken naar aanleiding van het
Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998 (Staatsblad 1998, nr. 702)(EZ-99-10)
de navolgende vragen en opmerkingen voor te leggen. De minister heeft de gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen bij brief van 26 februari 1999 beantwoord.
De commissie heeft de eer verslag uit te brengen door openbaarmaking van de
gewisselde stukken. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998 alsmede de daarbij behorende
nota van toelichting. Deze leden onderschrijven het aan het Besluit ten grondslag
liggende principe dat de doorberekende bedragen kostendekkend moeten zijn.
Tevens steunen de leden van de VVD-fractie het beginsel dat het variabele
deel van de doorberekening zal worden gerelateerd aan het individuele profijt
van de netbeheerder/vergunninghouder, opdat ook de kleinere bedrijven hun
concurrentiekracht kunnen behouden.De leden van de VVD-fractie willen de volgende vragen stellen over een
aantal onderdelen van het Besluit.De netbeheerders en vergunninghouders kunnen de kosten doorberekenen naar
de afnemers via de tariefstelling voor de levering van elektriciteit aan beschermde
afnemers. De leden van de VVD-fractie vragen waarom doorberekening alleen
aan beschermde afnemers plaats kan vinden en niet aan alle afnemers? Kan de
regering toelichten wat er met betrekking tot de doorberekening zal gebeuren
na volledige liberalisering van de elektriciteitsmarkt?Bedrijven die niet exclusief bevoegd zijn om transport van elektriciteit
over hun netten uit te voeren of om beschermde afnemers van elektriciteit
te voorzien hoeven niet mee te betalen aan de instandhouding en de werkzaamheden
van de dienst. Kan de regering nader toelichten welke bedrijven het hier betreft,
zo vragen de leden van de VVD-fractie? Met het onderhavige besluit wordt uitwerking gegeven aan artikel 65 van
de Elektriciteitswet 1998. De leden van de CDA-fractie achten het wenselijk
dat degene op de elektriciteitsmarkt die kosten veroorzaakt verantwoordelijk
wordt gehouden voor de financiële consequenties daarvan. In zoverre kunnen
deze leden met het besluit instemmen. Toch hebben de leden van de CDA-fractie
naar aanleiding van het besluit enkele vragen.De kosten verbonden aan de uitvoering van taken en het houden van toezicht
door de DTE zijn zeer omvangrijk. Deze kosten zullen worden verhaald op elektriciteitsbedrijven
en houders van een ontheffing. Het is van groot belang dat de kosten van de
DTE nu en in de toekomst zoveel mogelijk beperkt blijven. Welke mogelijkheden
heeft de regering om de kosten verbonden aan de DTE te beperken, zo vragen
de leden van de CDA-fractie?Uit artikel 8 van het Besluit leiden de leden van de CDA-fractie af dat
er thans reeds ontheffingen voor de verplichting tot aanwijzing van een netbeheerder
zijn verleend respectievelijk op korte termijn zullen worden verleend. Kan
de regering een indeling geven van het soort bedrijven dat een ontheffing
heeft aangevraagd. Kan de regering tevens per categorie een indicatie van
de kosten verbonden aan het ontheffingsverzoek geven? Tevens willen deze leden
graag vernemen welke voorwaarden aan de ontheffingen zijn respectievelijk
zullen worden verbonden? Welke uitgangspunten zijn bij het verbinden van voorwaarden
aan een ontheffing gehanteerd?De netbeheerders en houders van een leveringsvergunning zullen de bedragen
die zij op grond van dit besluit gehouden zijn te betalen aan de overheid
mogen doorberekenen aan de gebruikers van het net, respectievelijk de gebonden
klanten. Dit betekent dat uiteindelijk de kosten verbonden aan de DTE door
de afnemers zullen worden gefinancierd. Hoe verhoudt deze gang van zaken zich
tot het gestelde in artikel 65 van de Elektriciteitswet, waarin is bepaald
dat netbeheerders en houders van een ontheffing respectievelijk leveringsvergunning
deze kosten zullen vergoeden, zo vragen de leden van de CDA-fractie? Aangezien
uiteindelijk de afnemers de kosten betalen doet zich de vraag voor, waarom
er niet voor is gekozen de kosten verbonden aan de DTE uit de algemene middelen
te financieren. Gaarne een reactie van de regering.In de toelichting op het besluit wordt gesteld dat bij het verdelen van
de kosten rekening is gehouden met de concurrentiepositie van de netbeheerders
en houders van leveringsvergunningen. Deze redenering komt de leden van de
CDA-fractie vreemd voor. Als reeds gesteld zullen de kosten (vermoedelijk)
niet door de netbeheerders en houders van een leveringsvergunning, maar uiteindelijk
door de afnemers worden betaald. Daarnaast is het toch zo dat een net alsmede
het recht tot levering van elektriciteit aan beschermde afnemers geografisch
gebonden is.Van concurrentie tussen netbeheerders of houders van leveringsvergunningen
lijkt dan ook geen sprake te zijn. De regering wordt verzocht bovengenoemde
stellingname in relatie tot deze punten te verduidelijken.De leden van de D66 fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het besluit, waarin nadere regels op grond van artikel 65 van de Elektriciteitswet
1998 zijn opgenomen. Het besluit heeft tot de volgende vragen en opmerkingen
geleid. De leden van de fractie van D66 signaleren dat een aantal punten in
het besluit nog niet vaststaan. Hierbij wordt verwezen naar zinsneden als
«hier kan gedacht worden aan een 60%–40% verdeling van de te berekenen
kosten» en «het variabele bedrag voor deze netbeheerder zal waarschijnlijk
op nihil worden gesteld». Wanneer is dit zeker? Volgens
de nota van toelichting neemt de landelijke netbeheerder een bijzondere positie
in. Gezien het relatief kleine aantal aansluitingen op het net van de landelijke
netbeheerder, zal het variabele bedrag voor deze netbeheerder waarschijnlijk
op nihil worden gesteld. Kan nader toegelicht worden waarom hier sprake is
waarschijnlijkheid?De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het besluit. Deze leden hebben een aantal vragen met betrekking tot dit
besluit.In de nota van toelichting wordt verwezen naar artikel 65 van de wet waarin
is neergelegd voor welke werkzaamheden de daarmee gemoeide uitgaven zullen
worden doorberekend. De regering stelt dat het op dit moment niet mogelijk
is om precies aan te geven hoeveel tijd en derhalve kosten daaraan verbonden
zijn, maar dat het aannemelijk is dat 60% van die werkzaamheden bestaat uit
uitvoeringswerkzaamheden, die kunnen worden doorberekend. Wat is de basis
voor deze aanname? Kan de regering deze verder onderbouwen?Vervolgens wordt in de nota van toelichting ingegaan op de wijze van doorberekening
van de kosten. Er is gekozen voor een omslagstelsel en niet voor het direct
doorberekenen van de kosten per individuele handeling per bedrijf. De leden
van de GroenLinks-fractie vinden de motivering van deze keuze in de nota van
toelichting nog niet voldoende overtuigend. Kan nader worden uitgelegd welk
deel van de werkzaamheden van de dienst niet-individualiseerbaar zijn? Kan
dit worden gekwantificeerd? Begrijpelijk is dat er sprake is van voorbereidende
werkzaamheden ook met betrekking tot individuele aanvragen.De leden van de GroenLinks-fractie verwijzen bijvoorbeeld naar het stelsel
van leges dat tot voor kort door de bevoegde gezagen voor een Wm-vergunning
heeft bestaan. Ook daar was telkens sprake van algemene en voorbereidende
werkzaamheden, zoals het ontwikkelen van nieuw beleid. Echter, in dat systeem
betaalde een bedrijf voor een vergunning van grote omvang ook meer dan iemand
die een vergunning voor een kleine inrichting vroeg. Waarom kan dit niet ook
hier worden ingevoerd terwijl dergelijke allocatiesystemen toch vrij gangbaar
zijn? Is het niet rechtvaardiger om de kosten voor niet-individualiseerbare
werkzaamheden ook dusdanig te verspreiden dat de «groten» meer
betalen dan de «kleinen»?De leden van de GroenLinks-fractie hebben behoefte aan inzicht in de effecten
van deze wijze van doorberekening van de kosten. Kan de regering dit inzicht
verschaffen? Kan daarbij met name worden ingegaan op de effecten voor de lokale
opwekking, voor de kleinverbruikers en voor de industriële verbruikers?Met betrekking tot het vaste bedrag per netbeheerder of vergunninghouder
hebben de leden van de GroenLinks-fractie een soortgelijke vraag. Zullen er
verschillen worden gemaakt tussen verschillende netbeheerders en vergunninghouders?
Wordt er rekening gehouden met de grootte van de desbetreffende organisatie
of de aard van de activiteiten (bijvoorbeeld de lokale opwekking)?Het variabele bedrag van de netbeheerder of vergunninghouder wordt gekoppeld
aan het aantal aanwezige aansluitingen op het door een netbeheerder beheerde
net en aan het aantal beschermde afnemers waaraan een vergunninghouder elektriciteit
levert. De leden van de GroenLinks-fractie hebben de vrees dat door deze keuze
de industriële afnemers bevoordeeld worden ten opzichte van de kleinverbruiker.
Kan de regering een toelichting geven op de effecten voor kosten
in de verschillende situaties? Kan daarbij met name worden ingegaan op de
verschillen tussen effecten voor industrie en kleinverbruikers? Wat zullen
de feitelijke gevolgen zijn voor de lokale opwekking? Artikelgewijze toelichting Artikel 3, lid 160% van de kosten van de dienst worden gerelateerd aan uitvoeringswerkzaamheden
en zullen worden doorberekend, zo merken de leden van de VVD-fractie op. Dit
is een aanname, die niet exact kan worden bepaald omdat de uitvoeringswerkzaamheden
voor de dienst veelal nieuw zijn. Vindt er een evaluatie plaats of het 60%-percentage
adequaat is? Wordt dit percentage bijgesteld als de uitvoeringswerkzaamheden
van de dienst wel overzichtelijk en meetbaar zijn? Artikel 7Op welke wijze wordt de doelmatigheid van de dienst beoordeeld? Hoe verhoudt
de verrekening van eventuele tekorten zich tot een efficiënte en klantgerichte
bedrijfsvoering door de dienst, zo vragen de leden van de VVD-fractie? De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Tielens-Tripels Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 februari 1999De leden van de vaste commissie voor Economische Zaken hebben mij een
aantal vragen gesteld over het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998.
Dat besluit was op grond van artikel 61, tweede lid, van de Elektriciteitswet
1998 aan de beide kamers gezonden. Ik voldoe graag aan het verzoek van de
vaste commissie om nadere informatie en ga ervan uit dat er met deze beantwoording
geen beletsel meer is om het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet 1998
bij koninklijk besluit in werking te doen treden. Derhalve wordt thans een
koninklijk besluit voorbereid, houdende inwerkingtreding van deze algemene
maatregel van bestuur op 15 maart 1999. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie waren van mening dat netbeheerders en vergunninghouders
kosten kunnen doorberekenen aan afnemers via de tariefstelling voor levering
van elektriciteit aan beschermde afnemers. Zij vroegen waarom doorberekening
alleen aan beschermde afnemers plaatsvindt en niet aan alle afnemers. Daarnaast
vroegen zij hoe na volledige liberalisering van de elektriciteitsmarkt de
doorberekening zal plaatsvinden.Anders dan de leden van de VVD-fractie lijken te veronderstellen, kunnen
de bijdragen die aan netbeheerders worden opgelegd, via de tariefstelling
in rekening worden gebracht bij alle afnemers, dus de beschermde én
de vrije afnemers. Netbeheerders verrichten immers transportdiensten ten behoeve
van zowel vrije als beschermde afnemers.De bijdragen die van vergunninghouders worden gevraagd, worden geheven
in het kader van het toezicht op de levering van elektriciteit aan beschermde
afnemers en houden geen verband met levering aan vrije afnemers. Het ligt
voor de hand dat de doorberekening alleen plaatsvindt in de tarieven van beschermde
afnemers. De tariefregulering heeft immers alleen betrekking op laatstgenoemden.Als er geen beschermde afnemers meer zijn, vervalt ook de vergunning van
de vergunninghouders (artikel 38, eerste lid, van de Elektriciteitswet 1998).
Er worden dan geen besluiten tot vaststelling van de leveringstarieven meer
genomen, zodat ook geen bijdrage meer verlangd wordt van de voormalige vergunninghouders.
Slechts het toezicht op de tarieven en voorwaarden voor de toegang tot het
net zal blijven bestaan. De netbeheerders zullen de van hen verlangde bijdragen
blijven doorberekenen aan al hun afnemers.De leden van de VVD-fractie verzochten om aan te geven welke bedrijven
niet behoeven mee te betalen aan de instandhouding en de werkzaamheden van
de Dienst uitvoering en toezicht Elektriciteitswet (Dte).Uitgangspunt van het besluit is dat kosten van overheidshandelingen met
betrekking tot (post)toelatingshandelingen worden doorberekend als sprake
is van profijt. In artikel 65, tweede lid, van de Elektriciteitswet 1998 worden
de netbeheerders en vergunninghouders genoemd die jaarlijks moeten bijdragen,
omdat zij structureel profijt hebben van de (post)toelatingshandelingen verricht
door de overheid. De overige bedrijven in de elektriciteitssector betalen
alleen een bijdrage, indien zij op grond van artikel 65, eerste lid, een handeling
van de Dte of de Minister van Economische Zaken verlangen waarvan zij incidenteel
profijt hebben. Naast de netbeheerders en vergunninghouders gaat het hierbij
om degenen die een aanvraag indienen voor een ontheffing van de plicht een
netbeheerder aan te wijzen of die om een groenestroomcertificaat verzoeken
als de artikelen 53 tot en met 57 en de daarbij behorende algemene
maatregel van bestuur in werking zijn getreden. Deze betalen slechts een maal
voor zo'n handeling en behoeven niet jaarlijks mee te betalen aan de instandhouding
en de werkzaamheden van de dienst. Tenslotte zijn er bedrijven waarvoor de
overheid geen (post)toelatingshandelingen verricht op grond van de Elektriciteitswet
1998 waarvan deze bedrijven profijt hebben. Zij betalen dus ook niet voor
de instandhouding en de werkzaamheden van de Dte. Hierbij moet gedacht worden
aan elektriciteitsproductiebedrijven, leveranciers die slechts leveren aan
vrije afnemers, handelaren en de elektriciteitsbeurs.De leden van de CDA-fractie wilden weten welke mogelijkheden er zijn om
de kosten, verbonden aan de Dte, te beperken.De kosten die de Dte maakt, vloeien voort uit de toezichtstaak van deze
dienst. In de Elektriciteitswet 1998 is voor dit toezicht voorzien in een
systeem van outputsturing. Dat systeem benadrukt de eigen verantwoordelijkheid
van de netbeheerders en vergunninghouders, die worden beoordeeld op prestaties.
Een dergelijk toezichtsysteem brengt minder kosten mee dan toezicht waarbij
de dienst zich indringend bemoeit met de bedrijfsvoering van de netbeheerders
en vergunninghouders. Desalniettemin zijn kosten onvermijdelijk, omdat besluiten
over de tarieven en voorwaarden genomen moeten worden die zorgvuldig, na overleg
met de netbeheerders, vergunninghouders en representatieve organisaties van
afnemers, moeten worden voorbereid. Ook uit de taakstelling die in het regeerakkoord
is neergelegd met betrekking tot de efficiency van de overheid, vloeit voort
dat de Dte niet meer kosten zal maken dan noodzakelijk is. Overigens wijs
ik erop dat de begroting van de Dte onderdeel uitmaakt van de begroting van
het Ministerie van Economische Zaken. Bij de begrotingsbehandeling kan dus
jaarlijks worden bezien of de kosten, verbonden aan de Dte, in de hand worden
gehouden.De leden van de CDA-fractie verzochten om een indeling van de soorten
bedrijven die een ontheffing hebben aangevraagd, alsmede een indicatie van
de kosten per categorie. Ook wilden zij vernemen welke voorwaarden aan de
ontheffingen zijn respectievelijk zullen worden verbonden.Er zijn ongeveer 100 aanvragen voor een ontheffing ingediend, maar er
zijn nog geen ontheffingen verleend. Ongeveer vijftien aanvragen zijn volledig
en bevatten voldoende informatie om de aanvraag te kunnen beoordelen. Ten
aanzien van de overige aanvragen is verzocht om aanvullende informatie. Onder
de aanvragers bevinden zich ziekenhuizen, universiteiten, kleine productiebedrijven
en grootschalige procesindustrie. Deze zullen in categorieën worden onderverdeeld
en per categorie zullen de voorschriften die worden verbonden aan de ontheffing,
worden opgesteld. Het is nog niet mogelijk een indeling van de aanvragen per
categorie te maken vanwege de onvolledigheid van het grootste gedeelte van
de aanvragen. De kosten die aan een ontheffingsverzoek worden verbonden, liggen,
voor zover thans begroot, tussen f 400 en f 8000. Om aan de verzoeker
vóór de beslissing op de aanvraag duidelijkheid te geven omtrent
de te betalen bijdragen, zal bij vaststelling van de bijdragen een tabel worden
opgesteld gebaseerd op objectieve criteria om de kosten die gemoeid zijn met
de behandeling van de aanvragen, te verdelen over de aanvragers. Een indeling
in categorieën aanvragers, zoals genoemd door de leden van de CDA-fractie,
is één criterium dat hierbij een rol kan spelen. Daarnaast kan
bijvoorbeeld gekeken worden naar het aantal en type afnemers dat op het particuliere
net is aangesloten. Ik streef ernaar om hier binnenkort meer zekerheid over
te kunnen geven.De voorschriften die ik aan een ontheffing kan verbinden, hebben een tweeledig
doel. In de eerste plaats dienen degenen die zijn aangesloten op een particulier
net, tegen redelijke voorwaarden en tarieven toegang te krijgen tot dat net.
In de tweede plaats moeten de eigenaar en beheerder van het particuliere net
een overeenkomst sluiten met de netbeheerder van het net waarop
zij zijn aangesloten, om te waarborgen dat het net van de netbeheerder geen
verstorende invloeden ondervindt van het particuliere net. Deze doelstellingen
zullen per categorie in voorschriften worden uitgewerkt.De leden van de CDA-fractie vroegen hoe het besluit zich verhoudt tot
artikel 65 van de Elektriciteitswet 1998 dat stelt dat netbeheerders respectievelijk
vergunninghouders de kosten zullen vergoeden, terwijl in de praktijk de kosten
waarschijnlijk zullen worden doorberekend. Zij opperden om de kosten verbonden
aan de Dte te financieren uit de algemene middelen.Artikel 65 van de Elektriciteitswet 1998 is opgesteld in verband met het
in juni 1996 vastgestelde rapport «Maat houden» dat deel uitmaakt
van de operatie Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit (MDW). Volgens
dit MDW-rapport is het, behoudens uitzonderingen, wenselijk de kosten van
toelatings- en post-toelatingsactiviteiten door te berekenen vanwege het individualiseerbare
profijt van die activiteiten. Het verdient de voorkeur alleen gemotiveerd
af te wijken van deze algemene regel. Artikel 65, eerste lid, van de Elektriciteitswet
1998 bepaalt dat de daar genoemde kosten voor toelatingshandelingen moeten
worden doorberekend aan de netbeheerders en vergunninghouders, terwijl het
tweede lid aangeeft dat de daar genoemde kosten voor posttoelatingshandelingen
aan hen kunnen worden doorberekend. Niet doorberekend worden de uitgaven verbonden
aan het toezicht op de naleving van de wet door de netbeheerders, de ontheffinghouders
en de vergunninghouders. Dergelijke handhavingswerkzaamheden worden daarom
niet genoemd in artikel 65.Het feit dat netbeheerders en vergunninghouders op hun beurt de bijdragen
weer kunnen doorberekenen in de tarieven voor de afnemers ten behoeve van
wie zij elektriciteit transporteren of aan wie zij elektriciteit leveren,
doet niet af aan dit uitgangspunt. Artikel 65 van de Elektriciteitswet 1998
geeft alleen aan dat de daar genoemde bedrijven de bijdragen moeten betalen,
maar laat in het midden hoe zij aan de middelen komen om dat te doen. Dat
bijdragen worden doorberekend aan de afnemers, lijkt op zichzelf niet onredelijk,
omdat het toezicht op de netbeheerders en de vergunninghouders juist bedoeld
is om die afnemers te beschermen tegen onredelijke tarieven en voorwaarden.
Afnemers hebben dus ook profijt van het toezicht. Bij een bekostiging van
de Dte uit de algemene middelen zou de band met het profijt dat netbeheerders,
vergunninghouders en afnemers van het toezicht hebben, geheel verloren gaan.De leden van de CDA-fractie vroegen waarom bij het verdelen van de kosten
rekening is gehouden met de concurrentiepositie van netbeheerders en vergunninghouders.In de passage in de nota van toelichting waarin gesproken wordt over de
concurrentiekracht, wordt een vergelijking gemaakt tussen kleinere en grotere
bedrijven (netbeheerders dan wel vergunninghouders). Weliswaar is tussen netbeheerders
in een bepaald gebied geen sprake van concurrentie om afnemers, maar wel kan
gesproken worden van netbeheerders met een sterkere en met een zwakkere positie
op de markt en dus van bedrijven die beter of minder goed kunnen presteren.
Hetzelfde geldt voor vergunninghouders. Deze marktpositie of concurrentiekracht
van de bedrijven is ook een van de aspecten die wordt meegewogen in de benchmarking
van de bedrijven ten behoeve van de tariefvaststelling. Een uitgangspunt van
het besluit is dat een individuele vergunninghouder of netbeheerder zoveel
mogelijk naar rato van het individuele profijt van het toezicht moet bijdragen
in de kosten van het toezicht. Dat wordt bereikt door een gelijkmatige spreiding
van de door te berekenen kosten door middel van het opnemen van een variabel
deel in de bijdrage, dat afhankelijk is van het aantal aansluitingen of afnemers
van een bedrijf. Op deze wijze wordt de onderlinge concurrentiekracht
van de bedrijven zo min mogelijk verstoord door de op te leggen bedragen.De leden van de D66-fractie merkten op dat een aantal punten in het besluit
nog niet vaststaan. Zij verwezen naar de mogelijkheid van een 60%–40%
verdeling van de te berekenen kosten en de mogelijkheid dat het variabele
bedrag voor de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet op nihil wordt
gesteld.Bij de vaststelling van de verschillende bijdragen van de netbeheerders
en vergunninghouders zal ik voor het jaar 1999 uitgaan van een verhouding
60%–40% voor de kosten die aan netbeheerders respectievelijk vergunninghouders
worden doorberekend. De komende jaren kan deze verhouding verschuiven, bijvoorbeeld
omdat de werkzaamheden ten behoeve van de netbeheerders meer tijd in beslag
nemen dan nu is geraamd. De verdeling zou dan bijvoorbeeld kunnen verschuiven
naar 65%–35%. Met het woord «waarschijnlijk» wordt dan ook
alleen aangegeven dat deze verhouding niet voor eens en altijd vast ligt.Daarnaast zal ik de variabele bijdrage voor de landelijk netbeheerder
voor het jaar 1999 op nihil stellen. Ook hier is echter in het besluit ruimte
gelaten om de bijdrage in de toekomst, mocht daartoe aanleiding zijn, mede
afhankelijk te maken van het aantal aansluitingen op het landelijk koppelnet.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen naar de basis en onderbouwing
en van de aanname dat 60% van de werkzaamheden van Dte bestaat uit uitvoeringswerkzaamheden
die kunnen worden doorberekend. De leden van de VVD-fractie stelden de vraag
aan de orde of eventuele bijstelling van het percentage zal plaatsvinden als
de uitvoeringswerkzaamheden wel overzichtelijk en meetbaar zijn.De basis van de aanname is een werklastberekening die medio 1997 is verricht.
De conclusie daarvan was dat de in artikel 65 van de Elektriciteitswet 1998
genoemde activiteiten ten minste 60% van de totale werklast van de Dte zullen
uitmaken. Bij vaststelling van deze werkbelasting is een workload-analyse
uitgevoerd, waarbij een vergelijking is gemaakt met vergelijkbare toezichthouders
voor elektriciteit in het buitenland en een aantal Nederlandse toezichthouders
in andere sectoren.Jaarlijks zal de directeur van de Dte een verslag maken van de activiteiten
van de Dte. In dat verslag zal ook aandacht worden besteed aan de werklast,
verbonden aan de uitvoering van de in artikel 65 van de wet genoemde activiteiten.
Mocht daarbij blijken dat significant meer of minder dan 60% van de totale
werklast aan die activiteiten wordt besteed, dan moet een besluit worden genomen
over het verwerken van die verandering in het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet
1998.De leden van de GroenLinks-fractie verzochten om een nadere toelichting
op de keuze voor doorberekening door middel van een omslagstelsel in plaats
van directe doorberekening van de kosten per individuele handeling per bedrijf.
Zij vroegen daarbij met name aandacht voor de omschrijving en kwantificering
van de niet-individualiseerbare werkzaamheden.De keuze voor het omslagstelsel is vooral ingegeven door de overweging
dat dit een pragmatische en kostenefficiënte wijze van doorberekening
is. Het direct doorberekenen van de kosten per individuele handeling per bedrijf
vereist diverse administratieve handelingen en zou overigens niet bruikbaar
zijn bij de niet-individualiseerbare werkzaamheden. Wat de laatste werkzaamheden
betreft gaat het met name om de vaststelling van de algemene structuren van
de tarieven voor de aansluiting op het net, het transport van elektriciteit
en het leveren van daarmee rechtstreeks verband houdende diensten. Ook de
vaststelling van de efficiencykortingen voor de nettarieven en leveringstarieven
behoort hiertoe. Daarnaast gaat het om het opstellen van een advies
aan de Minister van Economische Zaken over de tarieven voor levering aan beschermde
afnemers en de terugleververgoeding. Deze activiteiten vormen een belangrijk
onderdeel van de werkzaamheden van de dienst, maar het is thans niet mogelijk
deze handelingen exact te kwantificeren. Wel individualiseerbaar zijn de werkzaamheden
met betrekking tot de individuele aanvragen en tariefvoorstellen.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen of het rechtvaardiger zou zijn
om de kosten van de niet-individualiseerbare handelingen zo te spreiden dat
rekening wordt gehouden met de omvang van de bedrijven en de aard van de activiteiten.
In dat verband vroegen zij ook of sprake is van variatie in vaste bedragen
per netbeheerder of vergunninghouder. Ook verzochten deze leden om inzicht
in de effecten van de voorgestelde wijze van doorberekening van de kosten,
met name voor de lokale opwekking, voor de kleinverbruikers en voor de industriële
grootverbruikers.De kosten voor de niet-individualiseerbare handelingen die de Dte verricht,
zijn niet rechtstreeks gerelateerd aan het vaste bedrag dat aan de netbeheerders
en vergunninghouders in rekening wordt gebracht.Het vaste bedrag per netbeheerder of vergunninghouder is ingegeven door
de overweging dat ten behoeve van iedere netbeheerder of vergunninghouder
een aantal (individualiseerbare en niet-individualiseerbare) handelingen noodzakelijk
is, ongeacht het aantal aansluitingen of afnemers of de grootte van het bedrijf.
Voor alle netbeheerders wordt daarom één vast bedrag gehanteerd.
Ook voor vergunninghouders geldt één vast bedrag.Om te voorkomen dat er grote verschillen ontstaan tussen de bijdragen
die een groot, dan wel een klein bedrijf per aansluiting of per afnemer betaalt,
is het variabele deel van de bijdrage ontworpen. Dat variabele deel dat bovenop
het vaste bedrag per netbeheerder of vergunninghouder wordt berekend, is daarom
afhankelijk van het aantal aansluitingen of afnemers. Het totale bedrag dat
in rekening wordt gebracht zal in 1999 voor netbeheerders variëren tussen
f 23 500 en f 124 000 en voor vergunninghouders tussen
f 15 500 en f 83 000. Hieruit blijkt dat grote netbeheerders
of vergunninghouders relatief meer betalen dan hun kleine collega's.De wijze van doorberekening leidt ertoe dat de bijdragen van netbeheerders
en vergunninghouders in belangrijke mate gerelateerd zijn aan het aantal aansluitingen
of afnemers en dat per aansluiting en per afnemer over het gehele land een
gering bedrag betaald wordt. Het is nog niet duidelijk of netbeheerders dit
bedrag doorberekenen aan hun afnemers via het aansluittarief of het transporttarief.
Vergunninghouders kunnen het door hen per beschermde afnemer verschuldigde
bedrag doorberekenen in het tarief voor de levering van elektriciteit. Bij
de doorberekening mag geen sprake zijn voor bevoordeling of benadeling van
bepaalde groepen (beschermde) afnemers. Gelet hierop kan verwacht worden dat
alle afnemers ongeveer hetzelfde geringe bedrag aan een netbeheerder verschuldigd
zullen zijn in verband met zijn bijdrage, terwijl beschermde afnemers daarnaast
een gering bedrag verschuldigd zijn aan hun vergunninghoudende leverancier.De leden van de GroenLinks-fractie uitten de vrees dat door koppeling
van het variabele bedrag van de netbeheerder of vergunninghouder aan het aantal
aanwezige aansluitingen respectievelijk het aantal beschermde afnemers waaraan
elektriciteit wordt geleverd de industriële afnemers worden bevoordeeld
ten opzichte van de kleinverbruiker. Zij verzochten daarom om een toelichting
op de kosten in de verschillende situaties.De bedragen die in rekening worden gebracht aan netbeheerders en vergunninghouders
zijn van dusdanige omvang dat het niet aannemelijk is dat volledige verwerking
van de bedragen in de tarieven zou leiden tot bevoordeling van
industriële afnemers respectievelijk benadeling van beschermde afnemers.
De bijdrage die van netbeheerders wordt verlangd, komt voor 1999 neer op een
bedrag tussen f 0,11 en f 2,- per aansluiting, afhankelijk van het
aantal aansluitingen van de netbeheerder. De bijdrage die van vergunninghouders
wordt verlangd voor het jaar 1999, komt neer op een bedrag tussen f 0,07
en f 1,40 per beschermde afnemer, afhankelijk van het aantal beschermde
afnemers waaraan de vergunninghouder elektriciteit levert. Het is mogelijk
dat deze bijdragen per aansluiting of afnemer niet volledig worden doorberekend
aan de individuele afnemers of eindverbruikers. Voorts hebben de bedragen,
ook gelet op hun geringe omvang, geen invloed op decentrale opwekking. Artikelsgewijs Artikel 3, eerste lidDe vraag van de leden van de VVD-fractie is reeds aan de orde geweest
bij de beantwoording van een vergelijkbare vraag van de leden van de GroenLinks-fractie. Artikel 7De leden van de VVD-fractie vroegen op welke wijze de doelmatigheid van
de dienst zal worden beoordeeld. Daarnaast vroegen zij hoe de verrekening
van eventuele tekorten zich verhoudt tot een efficiënte en klantgerichte
bedrijfsvoering van de dienst.Op grond van artikel 6 van het Besluit kostenverhaal Elektriciteitswet
1998 moet jaarlijks een staat van de werkelijke kosten van de Dte worden opgesteld.
Deze staat wordt gelijktijdig met het verslag, bedoeld in artikel 9 van de
Elektriciteitswet 1998, aan de Minister van Economische Zaken aangeboden.
Zoals in paragraaf 2 van de nota van toelichting is aangegeven, is het
uitgangspunt dat de te betalen bijdragen kostendekkend zijn. De tarievenhandleiding
van de Directie Accountancy Rijksoverheid van het Ministerie van Financiën
wordt gebruikt om de kosten te bepalen van de in rekening te brengen handelingen.
Door vergelijking van de staat van de werkelijke kosten met de kosten zoals
die uit de tarievenhandleiding voortvloeien, kan worden getoetst of de Dte
doelmatig heeft gewerkt.Efficiëntie en klantgerichtheid van de Dte zijn inderdaad belangrijk.
Er is dan ook geen sprake van een automatische verrekening als er een tekort
is doordat de ontvangen bijdragen minder zijn dan 60% van de uitgaven van
de Dte. Op grond van artikel 7 van het besluit is instemming van de Minister
van Economische Zaken met de verrekening vereist. Deze verplichting zorgt
ervoor dat de minister kan bezien of het tekort wordt veroorzaakt door ondoelmatigheid.
Het is op grond van artikel 7 dan ook mogelijk dat slechts een deel van het
tekort wordt verrekend in de tarieven voor het volgende jaar, namelijk alleen
voor zover het tekort niet geweten kan worden aan ondoelmatige uitgaven van
de Dte.De Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-Lebbink XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Leers (CDA), Voûte-Droste (VVD), ondervoorzitter, Rabbae (GL),
Hessing (VVD), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF),
M. B. Vos (GL), Van Zuijlen (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Hofstra
(VVD), Van Walsem (D66), Wagenaar (PvdA), Stroeken (CDA), De Boer (PvdA),
Van den Akker (CDA), Geluk (VVD), Verburg (CDA), Bos (PvdA), Van Dok-Van Weele
(PvdA), Blok (VVD).Plv. leden: Verbugt (VVD), Atsma (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Wijn
(CDA), Klein Molekamp (VVD), Vendrik (GL), Kamp (VVD), Van den Berg (SGP),
Poppe (SP), Kuijper (PvdA), Van Middelkoop (GPV), Van der Steenhoven (GL),
Schoenmakers (PvdA), Bakker (D66), Cornielje (VVD), Schimmel (D66), Herrebrugh
(PvdA), Van der Hoeven (CDA), Smits (PvdA), De Haan (CDA), Van Beek (VVD),
Schreijer-Pierik (CDA), Koenders (PvdA), Rehwinkel (PvdA), Udo (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26434-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl