Premiedifferentiatie WW; Lijst van vragen en antwoorden over het kabinetsstandpunt over premiedifferentiatie WW (kamerstuk 27227, nr. 1)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27227, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27227 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456Instroompercentage per sector (1999) Aantal beëindigde WW-uitkeringen in 1999, aandeel
beëindigd wegens werkhervatting (totaal en binnen 13 weken) 789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445Werkhervattingskansen naar leeftijdscategorie, 1993–1999 4647484950515253545556575859Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen (instroom)
en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden (instroomkans), per leeftijdsklasse
in 1999 Aangepaste tabel: Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen
(instroom) en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden, per leeftijdsklasse
(exclusief 15–24 jaar) in 1999 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27227Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 227Premiedifferentiatie WWnr. 2LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 22 november 2000De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft de navolgende vragen over de brief van 29 juni 2000 van staatssecretaris
Hoogervorst van Sociale Zaken en Werkgelegenheid inzake het kabinetsstandpunt
premiedifferentiatie WW (kamerstuk 27 227, nr. 1) ter beantwoording aan
de regering voorgelegd. Deze vragen, alsmede de daarop op 21 november jl.
gegeven antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,Nava1Om welke reden heeft de regering in de inleiding geen
melding gemaakt van de wenselijkheid van de uitvoering van bij de begroting
SZW 2000 ingediende en aangenomen motie-Wilders c.s. (26 800XV, nr. 44)
over de wenselijkheid van invoering van vormen van premiedifferentiatie in
de WW gericht op ouderen? (blz. 2)In de inleiding van het kabinetsstandpunt premiedifferentiatie WW zijn
enkele punten genoemd die het kabinet aanleiding hebben gegeven zijn visie
op de wenselijkheid van premiedifferentiatie te presenteren. Dit overzicht
is niet uitputtend. Dit neemt niet weg dat de motie Wilders c.s. hierin genoemd
had kunnen worden. Het kabinetsstandpunt is echter breder dan premiedifferentiatie
voor ouderen.2Zijn er cijfers te geven waaruit de toegenomen flexibiliteit
op de arbeidsmarkt blijkt en hoe luiden die? (blz. 3).Uitputtende gegevens met betrekking tot het aantal personen dat van baan
wisselt dan wel tijdelijke dienstverbanden aangaat, zijn niet voorhanden.
Een hoge instroom in de WW gecombineerd met een hoge uitstroom uit de WW,
is evenwel een aanwijzing voor de toegenomen flexibiliteit op de arbeidsmarkt.
Uit de tabellen 1 en 2 uit bijlage 1 van het kabinetsstandpunt blijkt dat
het volume van de instroom en de uitstroom in de WW, ondanks jaren van grote
economische groei, in de periode van 1990 tot en met 1999 is toegenomen.3Welke andere oorzaken zijn mogelijk verantwoordelijk
voor de hoge instroom in de WW behalve de toegenomen flexibiliteit van de
arbeidsmarkt? (blz. 3)De instroom in de WW wordt onder meer bepaald door de conjunctuur. Daarnaast
spelen structurele ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, waaronder de flexibilisering
van de arbeidsverhoudingen een rol.4Beschikt de regering over cijfers van de omvang van
het onnodig gebruik van de WW, wat de redenen hiervan zijn en bij welke groepen
en soorten werkzaamheden dit voorkomt? Zo nee, acht zij het opportuun dit
nader te onderzoeken? (blz. 3).Zie de antwoorden bij vraag 7.5Hoe vaak wordt er naar schatting «onnodig»
gebruik gemaakt van de WW en wat wordt er precies bedoeld met «onnodig»?
Kan worden aangegeven waar het onnodig gebruik van de WW tussen twee dienstverbanden
in of het opvangen van seizoenpatronen in een sector of bedrijf zich nu nog
voordoen, en in welke mate? Is het bijvoorbeeld in de omroepsector nog altijd
gebruikelijk om werknemers op tijdelijke contracten aan te stellen voor een
televisieseizoen om na afloop van de zomervakantieperiode opnieuw op tijdelijk
contract aan te stellen? (blz. 3)Zie de antwoorden bij vraag 7.6Hoe is momenteel de situatie in de bouwwereld waar
werknemers te maken kunnen krijgen met contracten per bouwproject? Hoe is
het in andere sectoren zoals de agrarische en de horeca waar het natuurlijk seizoenspatroon een rol speelt? Kan een overzicht per sector worden
gegeven? (blz. 3)Onder onnodig gebruik van de WW verstaat het kabinet de werkloosheid die
voorkomen had kunnen worden, hetzij door inspanningen van de werkgever, hetzij
door inspanningen van de werknemer. Er zijn geen cijfers die inzicht geven
in het onnodig gebruik van de WW; dit kan immers niet worden afgeleid uit
de registraties bij de uitvoeringsinstellingen. Een onderzoek hiernaar acht
het kabinet niet opportuun. Het valt immers in veel gevallen niet na te gaan
of werkloosheid had kunnen worden voorkomen.Uit het beschikbare cijfermateriaal komt naar voren dat er verschillen
zijn in de WW-instroom per sector. Onderstaande tabel geeft voor de gevraagde
sectoren een overzicht van het sectorale instroompercentage (aantal nieuwe
WW-uitkeringen gedeeld door het aantal verzekerden). De instroompercentages
voor de agrarische (22%) en de culturele sector (14%) liggen ruim boven het
landelijk gemiddelde. De instroompercentages in de bouwsector en in de horeca
liggen met 6% op het landelijk gemiddelde.Instroompercentage per sector (1999)  Nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden Agrarisch bedrijf22% Bouwbedrijf6%Horeca algemeen6% Culturele industrie14%waarvan omroepsector6% Totaal6%Een hoog instroompercentage hoeft in de praktijk niet te betekenen dat
er ook sprake is van een groot aandeel kortdurende werkloosheid. Onderstaande
tabel geeft een indicatie van de mate waarin de werkloosheid kortdurend is.
De tabel laat per sector zien welk percentage van de WW-uitkeringen wegens
werkhervatting worden beëindigd. Ook is aangegeven in hoeveel procent
van de beëindigde uitkeringen binnen 13 weken werk is hervat. Werkhervatting
binnen 13 weken komt in de agrarische sector (9%) relatief minder vaak voor
dan gemiddeld (31%). Het bouwbedrijf en de omroepsector springen eruit met
hoge percentages werkhervatting binnen 13 weken (46% resp. 52%).Aantal beëindigde WW-uitkeringen in 1999, aandeel
beëindigd wegens werkhervatting (totaal en binnen 13 weken) Sectoraantal beëindigde
WW-uitkeringen aandeel
werkhervattingaantal
werkhervatting binnen 13 weken Agragrisch bedrijf27 60028%9%Bouwbedrijf19 70077%46% Horeca algemeen15 50059%26% Culturele industrie8 40067%34% waarvan omroepsector32079%52%Totaal383 20056%31%Bron: Lisv 7In hoeverre kan de hoge instroom in de WW worden beperkt
door bij de bepaling van de duur van de WW-uitkering uit te gaan van het feitelijk
arbeidsverleden in plaats van het fictieve arbeidsverleden? Overweegt de regering
dergelijke maatregelen? (blz. 3).Om recht te krijgen op een loongerelateerde uitkering is nu al vereist
dat de werknemer voldoende feitelijk arbeidsverleden heeft over de laatste
vijf jaren. Het fictieve arbeidsverleden van een werknemer is mede bepalend
voor de duur van de loongerelateerde uitkering. Zoals in de Sociale Nota 2001
is aangekondigd (pag. 80–81), is het kabinet van plan om het fictieve
arbeidsverleden in de WW te vervangen door het feitelijk arbeidsverleden.
De entree-eis voor de loongerelateerde uitkering – de 4 uit 5 eis –
wijzigt daarmee niet. De maatregel zal met name effect sorteren op de duur
van de loongerelateerde uitkering en zal geen effect hebben op de instroom
in de WW.8Kan nader worden aangegeven in welke sectoren, waar
de kortdurende werkloosheid relatief omvangrijk is, er initiatieven zijn ontwikkeld,
die er op zijn gericht om de kortdurende werkloosheid te beperken? Wat is
de inhoud van deze initiatieven? Wat was het nettoresultaat van deze initiatieven?
(blz. 3).Zonder uitputtend te zijn kan een aantal initiatieven worden genoemd.
In de sector schildersbedrijven, die gekenmerkt wordt door omvangrijke kortdurende
werkloosheid in de wintermaanden, is een vorm van premiedifferentiatie in
de wachtgeldpremie aangebracht, gericht op het goedkoper maken van werken
in de winter. In de sector cultuur heeft een aantal recreatieparken een initiatief
genomen om hun werknemers in de winter aan het werk te houden. En in de sector
agrarisch is een project opgezet om hoveniers ook in de winter aan het werk
te houden. De genoemde initiatieven zijn van recente datum. Op dit moment
zijn er derhalve nog geen resultaten bekend.9Het aandeel oudere werknemers in de WW is zowel in
termen van instroom als het zittende bestand hoog te noemen. In hoeverre speelt,
naast de genoemde redenen op blz. 4, een rol dat oudere werknemers bij
reorganisaties vaak als eerste het veld (moeten) ruimen? Welke achtergronden
en regels liggen hieraan ten grondslag? Wat kan er aan gedaan worden om dit
in de toekomst te voorkomen? Wil de regering hierbij nader ingaan op de rol
van de anciënniteitregels en het afspiegelingsbeginsel? (blz. 4).Het grotere aandeel van ouderen in het WW-bestand wordt in hoofdzaak veroorzaakt
door de zeer geringe uitstroom wegens werkhervatting na de leeftijd van 57½
jaar. Het relatief grote aandeel van ouderen in de instroom kan een relatie
hebben met de afweging die werkgevers bij de ontslagselecties bij reorganisaties
blijkbaar maken. Bij ontslagen op bedrijfseconomische gronden geldt het anciënniteitsbeginsel
(last in, first out) en bij omvangrijke ontslagen mag de werkgever de leeftijdsverdeling
van de voor ontslag geselecteerde werknemers een afspiegeling laten zijn van
het gehele personeelsbestand. In voorkomende gevallen blijkt echter dat desondanks
relatief veel oudere werknemers worden ontslagen. De in het kabinetsstandpunt
voorgestelde eigen bijdrage voor werkgevers heeft als oogmerk om de ontslagselectie
door werkgevers te beïnvloeden ten gunste van ouderen. 10Met hoeveel personen zal de WW-instroom na opheffing
van de vrijstelling van de sollicitatieplicht van mensen van 57,5 jaar en
ouder dalen en wat zijn de effecten hiervan op WW-instroom en WW-volume? (blz. 4)De geneigdheid van ouderen om zich tegen hun ontslag te verzetten zal
naar verwachting toenemen als de vrijstelling van de sollicitatieplicht vanaf 57,5
jaar wordt opgeheven. Welk effect dit zal hebben op WW-instroom en WW-volume
kan niet gezegd worden. WW-instroom en WW-volume zijn het resultaat van een
groot aantal factoren, waarvan het conjunctuureffect en arbeidsmarktvraag
en -aanbod veruit de belangrijkste zijn. Het effect van afzonderlijke invloeden
is moeilijk te bepalen.11Hoe hoog of laag is het aandeel werkloze oudere werknemers
in verhouding tot andere Europese landen? (blz. 4)In Nederland bedroeg het aandeel van de groep 55 t/m 64-jarigen in de
WW eind 1999 bijna 34%. Vergelijkbare cijfers voor andere Europese landen
zijn niet voorhanden. Hierbij speelt een rol dat de werkloosheidsregelingen
tussen landen moeilijk vergelijkbaar zijn. Er bestaan bijvoorbeeld aanzienlijke
verschillen in hoogte, duur en toetredingscriteria.12Wat is de reden dat veel werkgevers niet op de hoogte
zijn van de verlenging van de wachtgeldperiode en welke financiële effecten
dit voor hen kan hebben? Welke inspanningen heeft de regering verricht om
de werkgevers op de hoogte te stellen van de verlenging van de wachtgeldpremie?
Heeft er bijvoorbeeld voldoende voorlichting plaatsgevonden? Moet er niet
meer bekendheid worden gegeven onder werkgevers aan de verlenging van de wachtgeldperiode,
aangezien uit het onderzoek betreffende de evaluatie van de verlenging van
de wachtgeldperiode blijkt dat nog weinig sectorale initiatieven zijn genomen
onder invloed van de verlenging van de wachtgeldperiode? (blz. 4)Jaarlijks worden werkgevers, naast voorlichting via sectorraden, door
hun uitvoeringsinstelling geïnformeerd over de af te dragen premies via
premienota's. Hierin worden ook wijzigingen in de premies ten gevolge van
wijzigingen in weten regelgeving toegelicht. Het is plausibel te veronderstellen
dat een majeure premiestijging werkgevers meer opvalt dan een nauwelijks wijzigende
premie. Voor veel sectoren leidde de verlenging van de wachtgeldperiode per
1 januari 1998 echter niet tot een forse premiestijging, omdat de gunstige
conjunctuur het effect van de verlenging van de wachtgeldperiode grotendeels
compenseerde. Veel werkgevers zullen dan ook weinig nota hebben genomen van
de achterliggende wijzigingen in de wet en regelgevingDaarbij kan wel worden opgemerkt dat per 1 januari 2001 de premievaststellingssystematiek
van de wachtgeldfondsen wordt herzien. In de nieuwe systematiek is minder
reservevorming vereist en wordt de premie kostendekkend vastgesteld. Dit heeft
op termijn tot gevolg dat de effecten van wijzigingen in de lasten directer
doorwerken in de premiestelling. Dit komt een eventuele gedragsverandering
als gevolg van een financiële prikkel ten goede.13Kan het invoeren van risicoklassen waarbij individuele
werkgevers worden ingedeeld, mogelijk nieuwe sectorinitiatieven negatief beïnvloeden?
Zijn sectorinitiatieven niet juist gebaat bij een verevening per sector? Kan
het zijn dat inmiddels meer sectorinitiatieven tot stand komen,
juist nu ook in de WW meer experimenteervrijheid is gekomen voor sectoren
om de instroom in WW te voorkomen of uitstroom te bevorderen? (blz. 4)Sectorale initiatieven tot beperking van het gebruik van de WW en premiedifferentiatie
door middel van risicogroepen hoeven elkaar niet uit te sluiten. De effecten
van sectorale initiatieven en risicogroepen kunnen elkaar zelfs versterken.
Zowel de prikkel als gevolg van het sectorale initiatief als de prikkel als
gevolg van individuele premiedifferentiatie hebben tot doel de WW-instroom
te verminderen. Premiedifferentiatie op basis van risicogroepen bewerkstelligt
juist dat werkgevers actief deelnemen aan initiatieven. Zij plukken dan immers
zelf direct de vruchten van hun inspanningen.14Kan worden aangegeven waar in het onderzoek naar de
kwantitatieve gevolgen van vormen van premiedifferentiatie de in onderhavige
brief voorgestelde specifieke ouderenmaatregel (25% eigen bijdrage) wordt
beschouwd op de gevolgen voor de werkgelegenheid?Het rapport «nieuwe financieringsvormen van de WW»1 geeft in zijn algemeenheid aan dat premiedifferentiatie
specifiek gericht op het terugdringen van het ontslag van oudere werknemers
de werkgelegenheid van ouderen zal bevorderen. In tabel 5.3.5 presenteert
het rapport de werkgelegenheidseffecten van een aantal varianten van premiedifferentiatie,
waaronder premiedifferentiatie voor ouderen. Het werkgelegenheidseffect voor
ouderen is, onder de gehanteerde veronderstellingen, positief. Het rapport
stelt daarbij dat de effectiviteit van premiedifferentiatie afhankelijk is
van de mate van premiedifferentiatie. Tevens wordt echter gesteld dat verdergaande
premiedifferentiatie ook hogere financiële risico's voor werkgevers met
zich brengt. Werkgevers die voor een ontslagbeslissing staan, beoordelen hun
werknemers op hun loon-produktiviteitsverhouding en vergelijken deze met de
omvang van de ontslagkosten. Indien deze ontslagkosten voor ouderen hoger
worden gemaakt dan voor jongeren, dan wordt ontslag van ouderen minder aantrekkelijk.
In het onderzoek is geen specifieke variant opgenomen van een eigen bijdrage
van 25% voor oudere werknemers.Ten aanzien van de omvang van de eigen bijdrage gaat het om het vinden
van een balans tussen de sterkte van de prikkel en het financiële risico
van hoge ontslagkosten. Een hoge eigen bijdrage versterkt het effect van de
maatregel. Een hoge eigen bijdrage verhoogt echter ook de kans dat een werkgever
door hoge ontslagkosten in een negatieve spiraal terecht komt. Het kabinet
meent dat met een eigen bijdrage van (gemiddeld) 25% de instroom van ouderen
in de WW wordt teruggedrongen, zonder dat de financiële risico's voor
werkgevers worden veronachtzaamd.15Wat zijn de gevolgen van verdergaande premiedifferentiatie
voor de loonvorming, nu het onderzoeksrapport waarschuwt voor insider-outsidereffecten?
(blz. 4)Loonvorming is afhankelijk van de ontwikkeling van de arbeidsvraag en
het arbeidsaanbod. In het rapport worden met name de effecten van premiedifferentiatie
op de arbeidsvraag (werkgelegenheid) geanalyseerd. De analyse is dat premiedifferentiatie
leidt tot een verhoging van de ontslagkosten en, via een verlaging van de
premies, tot een verlaging van de loonkosten. Dit heeft een neerwaarts effect
op de instroom in de WW. Een verhoging van de ontslagkosten kan de positie
van de zittende werknemers (insiders) versterken. Deze insider-effecten kunnen
via loononderhandelingsprocessen een opwaartse invloed hebben
op de loonvorming. Met behulp van een theoretische loonvergelijking is in
het rapport het loonkostenverhogende effect van de insider-macht van zittende
werknemers bepaald. Dit heeft in kaart gebracht dat premiedifferentiatie per
saldo geen loonkostenverhogende werking heeft. Premieverlaging bleek op te
wegen tegen de verhoging van de ontslagkosten en de insider-effecten op de
loonvorming. De mate waarin zich insider-effecten, zoals hier bedoeld, voordoen
is evenwel sterk afhankelijk van de conjuncturele situatie op de arbeidsmarkt.16Kan nader worden ingegaan op de gevolgen voor de uitzendbranche?
Uit onderzoek blijkt dat bij verdergaande differentiatie een groter beroep
wordt gedaan op uitzendkrachten. Op dit moment echter geldt dat er al een
zodanig groot beroep op wordt gedaan, dat verdere uitbreiding niet goed mogelijk
lijkt. (blz. 4)De introductie van premiedifferentiatie beoogt ontslag minder aantrekkelijk
te maken en dus om werknemers in dienst te houden. Wel kan het zijn dat de
stijging van de ontslagkosten als gevolg van de invoering van premiedifferentiatie
werkgevers er toe beweegt om in eerste instantie uitzendkrachten in te schakelen.
Dit zal zich, bij een bepaald aanbod van uitzendkrachten, vertalen in de prijs
voor uitzendkrachten. Werkgevers zullen dan opnieuw een afweging maken om
al dan niet over te gaan op het inhuren van uitzendkrachten. Daarnaast krijgt
de uitzendbranche zelf uiteraard een prikkel om instroom in de WW van uitzendkrachten
te voorkomen. Naarmate een uitzendbedrijf er meer in slaagt om uitzendkrachten
in dienst te houden zal dit zich direct vertalen in een lagere wachtgeldpremie.17De uitzendbranche vormt, blijkt ook uit ervaringen
met de financiële prikkels in de ZW en WAO, een sector waar werknemers
met zwakke arbeidsmarktkansen nog veel kansen geboden worden op betaald werk.
Valt voor deze sector en dus voor deze groepen werknemers, per saldo negatieve
effecten te verwachten? (blz. 4)Het antwoord op vraag 17 geeft aan dat de stijging van de ontslagkosten
als gevolg van premiedifferentiatie er toe kan leiden dat er meer uitzendkrachten
worden ingeschakeld. Dit zou kunnen betekenen dat de arbeidsmarkt voor uitzendkrachten
aantrekt. Hier kunnen ook werknemers met zwakke arbeidsmarktkansen van profiteren.18De onderzoekers geven aan dat de effecten van premiedifferentiatie
het grootst zijn naarmate de financiële prikkel het grootst is. Naarmate
de prikkel groter is, geldt automatisch dat de mate van verevening tussen
bedrijven minder groot is en derhalve de bescherming die werkgevers wordt
geboden indien ze moeten overgaan tot ontslag. Een negatieve spiraal kan optreden.
Bij verminderde afzet en productie nemen de kosten toe. Daarbovenop komen
eventueel extra zware ontslagkosten die een bedrijf verder in problemen kan
brengen. Is er wat dit betreft verschil te verwachten tussen kleine en grote
bedrijven. Is er reden kleine bedrijven extra te beschermen? (blz. 4)Er is inderdaad reden om kleine bedrijven te beschermen tegen de effecten
van premiedifferentiatie. Grote bedrijven hebben vaak meer slagkracht om tegenslagen
op te vangen en grote bedrijven hebben meer mogelijkheden om werknemers te
herplaatsen binnen de eigen onderneming. Daar komt bij dat het ontslaan van
één werknemer een relatief groot effect heeft op
het individuele WW-risico van een kleine werkgever. Het gevolg hiervan kan
zijn dat een kleine werkgever door het ontslag van één werknemer
van jaar op jaar verschuift van de laagste naar de hoogste risicogroep. Derhalve
stelt het kabinet voor dat kleine ondernemingen altijd op of dichtbij de middelste
risicogroep worden ingedeeld.19Kan een kwantitatieve en kwalitatieve vergelijking
worden gemaakt tussen de ontslagkosten in Nederland en de VS enerzijds en
Nederland en de overige EU-landen anderzijds? (blz. 5)Voor een kwantitatieve vergelijking ontbreken de empirische gegevens.
Wel kan in kwalitatieve zin een vergelijking gemaakt worden naar de mate van
ontslagbescherming. De VS kent een relatief geringe mate van juridische ontslagbescherming.
Ook de medezeggenschap van werknemers is klein. Premiedifferentiatie introduceert
daarom in de VS een vorm van ontslagbescherming. Nederland kent meer juridische
ontslagbescherming en meer administratieve belasting bij ontslag. Bovendien
hebben werknemers meer zeggenschap.In internationaal opzicht bevindt Nederland zich wat ontslagbescherming
betreft in de middenmoot (zie SZW «De Nederlandse verzorgingsstaat»
1996). De ontslagbescherming in Nederland gaat verder dan in VS, Japan, Engeland
en Denemarken. Duitsland en België kennen een grotere mate van juridische
ontslagbescherming dan Nederland.20Vanwege het ontbreken van empirische gegevens in Nederland
en de risico's van vergaande vormen van premiedifferentiatie wordt niet gekozen
voor de introductie van een vergaande vorm van premiedifferentiatie. Is het
niet beter om te kiezen voor nader onderzoek dan nu al een standpunt te bepalen?
En bestaat het gevaar niet van symboolwetgeving die evenals de verlening van
de wachtgeldperiode weinig prikkelend zal gaan werken? (blz. 5).De resultaten van het onderzoek geven voldoende aanleiding om tot premiedifferentiatie
over te gaan. Het onderzoek stelt immers dat invoering van premiedifferentiatie
leidt tot positieve effecten op de werkgelegenheid. Het effect van premiedifferentiatie
is het grootst bij een vergaande vorm van premiedifferentiatie. Aan een vergaande
vorm van premiedifferentiatie zijn echter risico's verbonden. Het gebrek aan
empirische gegevens maakt dat deze risico's niet gekwantificeerd kunnen worden.
Het kabinet heeft om deze reden niet gekozen voor een vergaande vorm van premiedifferentiatie.
Een vergaande vorm van premiedifferentiatie kan daarnaast zeer belastend zijn
voor met name kleine werkgevers. Ook dit is een reden om hier niet toe over
te gaan.De geringe financiële effecten die van de verlenging van de wachtgeldperiode
zijn uitgegaan, zijn veroorzaakt door de tegelijkertijd optredende gunstige
conjuncturele ontwikkeling. Het effect van premiedifferentiatie door middel
van risicogroepen wordt minder door de conjunctuur beïnvloed. Ongeacht
de stand van de conjunctuur zal er een premieverschil bestaan tussen bedrijven
die goed en minder goed presteren op het gebied van WW-instroom.21Als voordeel van premiedifferentiatie ziet de regering
dat werkgevers kosten en baten van ontslag bewust tegen elkaar af zullen wegen.
Heeft de preventieve ontslagtoets tegen deze achtergrond nog wel een toegevoegde
waarde? (blz. 6). Premiedifferentiatie en de preventieve ontslagtoets zijn beide instrumenten
om het arbeidsmarktgedrag van werkgevers te beïnvloeden. Zij dienen echter
een ander doel. Waar premiedifferentiatie beoogt de afweging van werkgevers
bij fluctuaties in het werkaanbod te beïnvloeden, fungeert de preventieve
toets als beschermingsmaatregel tegen sociaal ongerechtigd ontslag.Premiedifferentiatie kan ertoe leiden dat minder vaak dan thans het geval
is met oudere werknemers de arbeidsovereenkomst zal worden beëindigd.
De preventieve ontslagtoets via de RDA en de kantonrechter is zodanig ingericht,
dat oudere werknemers alleen met voorrang worden ontslagen indien daar goede
redenen aan ten grondslag liggen. Omdat thans de meeste bedrijfseconomische
ontslagen worden gerealiseerd zonder tussenkomst van de kantonrechter en de
RDA, ligt daar de winst van een eventuele premiedifferentiatie.22Erkent de regering dat een nadeel van premiedifferentiatie
is dat kleine werkgevers veel sneller in grotere problemen kunnen komen dan
grote werkgevers? (blz. 6).Het kabinet onderkent dat kleine werkgevers minder mogelijkheden hebben
om boventallige werknemers binnen de eigen onderneming te herplaatsen en dat
de instroom van één werknemer in de WW een relatief sterk effect
heeft op het individuele WW-risico van de kleine werkgever. Daarom is ook
voorgesteld dat kleinere werkgevers zullen worden ingedeeld op of rond de
middenpremie.23Welke groepen worden de dupe van het toegenomen selectiegedrag
van werkgevers? Welke effecten worden verwacht voor welke werknemers en hoe
groot zijn die effecten? Overweegt de regering extra maatregelen om te voorkomen
dat het selectiegedrag van werkgevers toeneemt? In hoeverre kan de Wet op
de medische keuringen hier een rol spelen? (blz. 6).Premiedifferentiatie in de WW maakt het ontslaan van werknemers duurder.
Als gevolg hiervan zal de werkgever er minder snel toe overgaan om personeel
te ontslaan en neemt de vermijdbare instroom in de WW af. De keerzijde van
de medaille is dat de werkgever mogelijk selectiever personeel zal aannemen.
Hierdoor is het denkbaar dat de werkhervattingskansen voor groepen met een
hoog werkloosheidsrisico, zoals allochtonen, ouderen, laag opgeleiden en arbeidsgehandicapten
enigszins zouden kunnen afnemen. Om deze reden dient naar het oordeel van
het kabinet premiedifferentiatie voor de WW gematigd en met flankerend beleid
te worden ingezet. Maatregelen ten aanzien van de arbeidsdeelname van allochtonen
en ouderen komen respectievelijk aan bod in de nota's Arbeidsmarktbeleid etnische
minderheden (TK 1999/2000 27 223, nr. 1) en Bevordering arbeidsdeelname
oudere werknemers (TK 1999/2000 27 046, nr. 1). Door middel van een korting
op de belastingen premieafdracht wordt het voor werkgevers aantrekkelijker
gemaakt laagbetaalden (SPAK) of langdurige werklozen (VLW) in dienst te nemen.
Ook de implementatie van de sluitende aanpak zittend bestand vergroot de arbeidskansen
van langdurig werklozen. Naar aanleiding van de evaluatie van de wet Rea zal
worden bezien in hoeverre er wijzigingen ter bevordering van de arbeidsdeelname
van arbeidsgehandicapten nodig zijn.Sollicitanten mogen na invoering van de Wet op de medische keuringen niet
worden gekeurd tenzij aan de functie bijzondere eisen van medische geschiktheid
kunnen worden gesteld. De Wet op de medische keuringen kan bijdragen
aan een vermindering van de risicoselectie door werkgevers op gezondheidskenmerken
van sollicitanten.24Hoe groot is het risico dat werkgevers eerder jongere
werknemers dan oudere werknemers zullen ontslaan en acht de regering dit wenselijk,
gezien de grote tekorten op de arbeidsmarkt? Hoe kan de regering een evenwichtige
verdeling van jongere en oudere werknemers op de arbeidsmarkt bevorderen?
(blz. 6).Het kabinet wenst met het voorstel de ontslagbeslissing ten faveure van
oudere werknemers te beïnvloeden. Het kabinet is van mening dat dit bijdraagt
aan een evenwichtiger verdeling van jongere en oudere werknemers op de arbeidsmarkt.
In de huidige situatie zijn de werkhervattingskansen van jongere werknemers,
met name gelet op de krapte op de arbeidsmarkt, veel groter dan voor oudere
werknemers. Daarnaast kan het beroep op de WW worden teruggedrongen. Ouderen
hebben immers in het algemeen hoge uitkeringslasten en een lange verblijfsduur
in de WW. Het uitkeringsniveau is hoog doordat ouderen hogere lonen hebben.
De verblijfsduur is gemiddeld langer, mede omdat de werkhervattingskansen
voor ouderen lager liggen dan voor jongeren.25Welk flankerend beleid heeft de regering voor ogen
bij invoering van premiedifferentiatie? (blz. 6).Zie antwoord op vraag 24.26Hoe wordt gegarandeerd dat de werkgevers op de hoogte
zullen zijn van de premiedifferentiatie conform het voorstel? (blz. 6).Het kabinet is voornemens werkgevers in de eerste plaats op de gebruikelijke
wijze bij nieuwe wetgeving voor te lichten over premiedifferentiatie WW. Daarnaast
worden werkgevers, naast voorlichting via sectorraden en/of werkgeversorganisaties,
door hun uitvoeringsinstelling geïnformeerd over de af te dragen premies
via premienota's. Hierin worden ook wijzigingen in de premies ten gevolge
van wijzigingen in wet- en regelgeving toegelicht.27Waarom heeft de regering niet gekozen voor premiedifferentiatie
in de Awf-periode om op die manier ook de langdurige werkloosheid tegen te
gaan? (blz. 7).Voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar de antwoorden
bij de vragen 31 en 32.28Waarom staat verdere verlenging van de wachtgeldperiode
niet ter discussie? (blz. 7)Tijdens de behandeling van het toenmalige wetsvoorstel tot verlenging
van de wachtgeldperiode van 13 weken naar 6 maanden heeft het kabinet aangegeven
dat alvorens over te gaan tot eventueel verdere verlenging van de wachtgeldperiode,
eerst de effecten van de verlenging tot zes maanden geëvalueerd moeten
worden. Dit evaluatie-onderzoek heeft inmiddels plaatsgevonden, maar vooralsnog
is het moeilijk definitieve conclusies te trekken. Wel is uit het evaluatie-onderzoek
duidelijk geworden dat de financiële prikkel van sectorale premiedifferentiatie
zijn beperkingen kent, omdat de baten van inspanningen van individuele
werkgevers toevallen aan de totale sector. Vandaar dat nu voorgesteld wordt
om te komen tot risicogroepen. Dan leiden individuele inspanningen om de werkloosheidslasten
te verminderen ook tot een lagere premie.29Waarom wordt hier gekozen voor een systeem van premiedifferentiatie
in de WW dat vergelijkbaar is met het systeem zoals dat gold in de Ziektewet
voor de invoering van de WULBZ, terwijl de Ziektewet is afgeschaft omdat deze
wet werkgevers onvoldoende zou prikkelen om instroom in de Ziektewet te voorkomen?
Waarop baseert de regering de veronderstelling dat het hier de werkgevers
wel voldoende geprikkeld zullen worden? (blz. 7).De belangrijkste reden voor de invoering van WULBZ was niet dat het eerder
ingevoerde systeem van premiedifferentiatie in de ZW niet zou prikkelen. Het
belangrijkste argument was dat, gezien de omvang van de problemen ten aanzien
van het langerdurende ziekteverzuim en de hieruit voortvloeiende instroom
in de WAO, het toenmalige kabinet zich genoodzaakt zag om verdergaande maatregelen
te treffen. Dit betekent derhalve niet dat van een systeem van risicogroepen
geen prikkelwerking uitgaat. Het kabinet is dan ook van mening dat een dergelijk
systeem een positieve bijdrage kan leveren aan het terugdringen van de instroom
in de WW.30Er wordt gekozen voor de invoering van risicogroepen
binnen de wachtgeldfondsen waaruit de eerste 6 maanden van de WW worden gefinancierd.
Betekent dit dat het risico dat werkgevers lopen, alleen maar geldt voor die
eerste 6 maanden en niet voor de overige periodes van werkloosheid? Ofwel
worden werkgevers op geen enkele wijze gestimuleerd om langdurige werkloosheid
te voorkomen? Zo ja, hoe zou dit wel voorkomen kunnen worden en zouden werkgevers
hier niet ook een verantwoordelijkheid in moeten hebben? (blz. 7).Premiedifferentiatie grijpt aan op de beslissing om wel of niet tot ontslag
over te gaan. De werkgever heeft na de instroom in de WW weinig invloed meer
op de duur van de werkloosheid. Om deze reden wordt alleen de premie die wordt
geheven ten gunste van de wachtgeldfondsen, gedifferentieerd.Hieruit kan niet geconcludeerd worden dat de prikkel alleen kortdurende
werkloosheid bestrijdt. Instroom in de WW brengt altijd het risico van langdurige
werkloosheid mee. Premiedifferentiatie in de wachtgeldfondsen zal derhalve
voor een deel ook langdurige werkloosheid voorkomen. Door de specifieke ouderenmaatregel
wordt daarnaast ook langdurige werkloosheid bestreden. Ouderen hebben immers
gemiddeld de langste verblijfsduur in de WW.Het kabinet heeft voor de bestrijding van langdurige werkloosheid tenslotte
ook andere maatregelen geïntroduceerd. Als aannemelijk is dat een uitkeringsgerechtigde
niet binnen een jaar op eigen kracht een baan zal kunnen vinden, wordt hem
een traject aangeboden die bijdraagt aan de inschakeling in het arbeidsproces
(sluitende aanpak).In de beantwoording van vraag 32 wordt nader ingegaan op de redenen waarom
niet wordt voorgesteld premiedifferentiatie in het Awf in te voeren.31Aan hoeveel risicogroepen binnen de wachtgeldfondsen
wordt gedacht? Waarom is de keuze gemaakt voor risicogroepen binnen de sectorale wachtgeldfondsen in te voeren en niet in het Awf? (blz. 7)Het aantal risicogroepen hangt af van de omvang van de sector en de spreiding
van het WW-risico binnen een sector. In een sector waar de spreiding van het
WW-risico tussen ondernemingen groot is, is ruimte voor meer risicogroepen
dan in een sector met weinig spreiding van het WW-risico. Ook het aantal werkgevers
in een sector kan hierbij van belang zijn. Gedacht kan worden aan 3 tot 7
risicogroepen per sector.De meerwaarde van risicogroepen in de sectorale wachtgeldfondsen boven
risicogroepen in het Awf is gelegen in het feit dat binnen de wachtgeldfondsen
de WW-risico's van concurrerende bedrijven met elkaar vergeleken worden. Vanuit
concurrentie-overwegingen geeft dit een maximale stimulans om de eigen prestaties
te verbeteren.Het kabinet acht het minder zinvol om binnen het Awf de WW-premie te differentiëren.
De mogelijkheden voor sectorale initiatieven ontbreken immers voor het op
landelijk niveau gefinancierde Awf dan wel vertalen zich niet in een zichtbaar
effect op sectorniveau. Daarnaast is de kans zeer groot dat bedrijven uit
een sector nagenoeg allemaal in dezelfde risicogroep zouden belanden bij een
differentiatie op landelijk niveau, waardoor eveneens een prikkel op sectorniveau
zou ontbreken.Een praktische reden om premiedifferentiatie door middel van risicogroepen
niet in het Awf toe te passen is gelegen in het feit dat de premieheffing
Awf te maken heeft met een franchise. Alleen over het deel van het loon dat
boven het minimumloon uitkomt, is premie verschuldigd. Differentiatie in de
Awf-premie komt dan met name terecht bij werkgevers met overwegend werknemers
in dienst met een relatief hoog inkomen. Werkgevers met overwegend werknemers
in dienst met een relatief laag inkomen worden niet of nauwelijks geprikkeld.32Vaststelling van de premies voor de risicogroepen geschiedt
volgens de regering zodanig dat de hoogte van de premies draagbaar is. Wat
is hiervoor het ijkpunt? (blz. 7).Kenmerkend voor een systeem van risicogroepen is dat werkgevers niet volledig
worden afgerekend op hun individuele WW-risico. In de premiestelling is derhalve
altijd sprake van een bepaalde mate van verevening binnen een risicogroep
en tussen de risicogroepen. Gedacht wordt de premie voor de hoogste risicogroep
te maximeren op bijvoorbeeld 2 x de gemiddelde premie voor de sector. Daarnaast
zal steeds bijzondere aandacht worden besteed aan de kleinere bedrijven. In
concreto betekent dit, dat kleinere bedrijven, ongeacht hun eigen WW-risico,
altijd zullen worden ondergebracht rond of in de middelste risicogroep. Derhalve
zijn er van premiedifferentiatie voor kleine bedrijven geen schokken te verwachten
in de premiestelling.33Is er voldoende mogelijkheid te differentiëren
in premies van wachtgeldfondsen die al zo laag zijn dat een individuele werkgever
in zijn loonkosten amper het verschil zal merken tussen een halve, hele of
dubbele wachtgeldpremie of zelfs te maken kan krijgen met teruggave bij grote
overschotten? (blz. 7)Gemiddeld bedragen de wachtgeldlasten in 2000 1,11% van de verzekerde
loonsom. Bij de sectoren met de laagste risico's bedragen de wachtgeldlasten
ongeveer 0,25%, bij de sectoren met de hoogste risico's loopt dit op tot ongeveer
8%. De mate van differentiatie (en daarmee ook het effect op de WW-instroom)
tussen de risicogroepen zal als gevolg hiervan per sector verschillen.
Het kabinet ziet het niet als problematisch dat er voor sectoren die nu al
een laag wachtgeldrisico hebben, minder differentiatiemogelijkheden zijn.
Overigens worden de huidige lage wachtgeldpremies onder andere veroorzaakt
door de gunstige conjunctuur, alsmede de huidige systematiek van premievaststelling
en vermogensvorming. De nieuwe systematiek van premievaststelling heeft tot
gevolg dat de premies meer lastendekkend zullen worden vastgesteld. Bij een
conjunctuuromslag zal dit zich sneller vertalen in de hoogte van de premies.In het Besluit premievaststelling wachtgeldfondsen is opgenomen dat de
premievaststelling er niet toe mag leiden dat er negatieve premies worden
vastgesteld. Deze regel staat niet ter discussie. Sectoren zullen, als gevolg
van premiedifferentiatie, niet te maken krijgen met een teruggave van premiegelden.34Is er zicht op de praktische uitvoerbaarheid van de
invoering van risicogroepen, gezien de toch al zware belasting van uitvoeringsinstellingen?
(blz. 7)Op pagina 7 van het kabinetsstandpunt premiedifferentiatie WW is opgemerkt
dat het systeem in hoge mate vergelijkbaar is met het systeem dat gold in
de ziektewet tot 1996. De uitvoeringsinstellingen hebben dus al ervaring met
het uitvoeren van een dergelijk systeem. Uiteraard zal het wetsvoorstel worden
voorgelegd aan het Lisv, met het verzoek in te gaan op het de uitvoerbaarheid,
de invoeringstermijn en de invoeringskosten.35Hoe groot zijn de financiële risico's voor werkgevers
bij introductie van premiedifferentiatie, conform het voorstel? Kan globaal
aangegeven worden wat het verschil in lasten is bij een hoge premie of een
lage premie? Zal de introductie van premiedifferentiatie gepaard gaan met
extra administratieve lasten voor werkgevers? Kan de regering nader ingaan
op de mogelijke risico's voor het MKB? (blz. 7).Het kabinet stelt premiedifferentiatie voor via invoering van risicogroepen
binnen de wachtgeldfondsen. De financiële risico's zijn beperkt: gemiddeld
over alle sectoren bedroeg de wachtgeldpremie voor 2000 1,11%. Gedacht wordt
de premie voor de hoogste risicogroep te maximeren op bijvoorbeeld 2 x de
gemiddelde premie voor de sector. Omdat de wachtgeldpremie per sector verschilt
zijn er verschillen te verwachten in de mate van premiedifferentiatie per
sector. Kenmerkend voor een systeem van risicogroepen is overigens dat werkgevers
niet volledig worden afgerekend op hun individuele WW-risico. In de premiestelling
is sprake van een bepaalde mate van verevening binnen een risicogroep/wachtgeldfonds.
Daarnaast zal steeds bijzondere aandacht worden besteed aan de kleinere bedrijven.
In concreto betekent dit dat kleinere bedrijven, ongeacht hun eigen WW-risico,
altijd zullen worden ondergebracht nabij of in de middelste risicogroep. De
premie voor deze risicogroep zal bij introductie van premiedifferentiatie
grosso modo overeen komen de geldende wachtgeldpremie.Het kabinet heeft voor een aantal sectoren geanalyseerd wat het verschil
in lasten kan zijn bij een hoge premie of een lage premie. Hiervoor is empirisch
cijfermateriaal over WW-lasten gebruikt over 1998. Voor de analyse is een
groot aantal technische veronderstellingen gemaakt. Er is in de analyse gekozen
voor een systeem met 7 risicoklassen. De premies zijn (gemiddeld) lastendekkend.
Er wordt dus geen rekening gehouden met het verlagende effect dat sectorale
vermogens op de premies kan hebben. Het verschil in premie tussen de laagste en hoogste risicogroep verschilt
onder de gehanteerde veronderstellingen per sector:• Voor de metaal is het verschil in premie tussen de laagste risicogroep
(0,51%) en de hoogste risicogroep (1,03%) ca. 0,52%;• horeca: verschil laag-hoog = 3,61%;• groothandel: verschil laag-hoog = 1,31%;• uitzendbranche: verschil laag-hoog = 3,41%;• dagrecreatie: verschil laag-hoog = 5,85%;De introductie van premiedifferentiatie door middel van risicogroepen
zal niet gepaard gaan met extra administratieve lasten voor werkgevers. De
werkgever hoeft voor deze vorm van premiedifferentiatie geen aanvullende gegevens
te leveren. De uitvoeringsinstellingen beschikken reeds over voldoende gegevens
op de benodigde berekeningen te kunnen maken.36In hoeverre spelen de totale WW-lasten (wachtgeldpremie
én Awf-premie) voor de werkgever een rol bij de afweging om mensen
al dan niet te ontslaan of aan te nemen? Heeft in dit kader een verlaging
van de Awf-premies invloed op de beoogde effecten van invoering van premiedifferentiatie
in de wachtgeldperiode? Zo ja, welke? (blz. 7)De werking van premiedifferentiatie in de WW is voornamelijk gebaseerd
op het premieverschil tussen risicogroepen en niet zo zeer op de absolute
hoogte van de WW-premies. Een werkgever kan met het al dan niet ontslaan van
een werknemer zijn wachtgeldpremie beïnvloeden. De hoogte van de Awf-premie
speelt slechts een zeer beperkte rol in de ontslag beslissing van een werkgever.
Iedere werkgever is de landelijk uniforme Awf-premie verschuldigd. Vanuit
het gezichtspunt van een individuele werkgever wordt de Awf-premie niet beïnvloed
door zijn ontslagbeslissing.37Overweegt de regering de overschotten in de decentrale
wachtgeldfondsen weg te werken door premieverlaging? Zo ja, wanneer, zo neen,
waarom niet? Welke gevolgen heeft dit op de beoogde effecten van de premiedifferentiatie
in de wachtgeldperiode, te weten meer prikkel voor werkgevers om kortdurende
werkloosheid te beperken? (blz. 7)Per 1 januari 2001 wijzigt de premieberekeningssystematiek van de wachtgeldfondsen.
De verplichte reserves worden verlaagd en de premievaststelling wordt kostendekkend
vastgesteld. De overschotten in de wachtgeldfondsen dienen binnen drie jaar
te worden weggewerkt.Het is belangrijk dat de overschotten zo spoedig mogelijk worden weggewerkt.
De overschotten in de wachtgeldfondsen maken het mogelijk de premie onder
het kostendekkend niveau vast te stellen. De prikkelende werking van risicogroepen
wordt hierdoor verkleind. Tijdens het wegwerken van de overschotten zal de
effectiviteit van de risicogroepen dan ook tijdelijk minder zijn.38Betekent de indeling van kleinere bedrijven in een
risicoklasse op of rond het gemiddelde niet automatisch dat de prikkel van
premiedifferentiatie verdwijnt voor kleine bedrijven die, zoals bekend, het
leeuwendeel van het Nederlandse bedrijfsleven vormt? Moeten kleine bedrijven
dan niet gestimuleerd/geprikkeld te worden om instroom in de WW te voorkomen?
Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe denkt de regering kleine bedrijven te prikkelen
om uitstroom naar de WW te voorkomen? (blz. 8) Het terugbrengen van de WW-instroom door middel van premiedifferentiatie
heeft twee kanten. Het effect van premiedifferentiatie op de WW-instroom wordt
groter naarmate de financiële prikkel groter wordt. Daarmee worden echter
ook de financiële risico's groter. Werkgevers kunnen in tijden van laagconjunctuur
worden geconfronteerd met hoge premies. Daarom dient premiedifferentiatie
gematigd te worden ingezet. Het kabinet streeft naar een balans tussen de
sterkte van de prikkel en de mogelijke financiële risico's.Kleine ondernemingen dienen ook geprikkeld te worden om onnodige instroom
in de WW te voorkomen. Echter, naar analogie van premiedifferentiatie in de
WAO heeft de instroom van één werknemer in de WW bij een kleine
onderneming een relatief groot effect op het WW-risico van die onderneming.
Het gevolg hiervan kan zijn dat een kleine onderneming van jaar op jaar verschuift
tussen de laagste en hoogste risicogroep. Dit is niet de bedoeling van onderhavig
voorstel. Derhalve stelt het kabinet voor de financiële prikkel voor
kleine ondernemingen ten opzichte van grote ondernemingen gematigd in te zetten
door kleine ondernemingen altijd op of dichtbij de middelste risicogroep in
te delen.39Op welke wijze kan via premiedifferentiatie gestimuleerd
worden dat oudere werknemers door werkgevers eerder in dienst worden genomen?
Zijn daartoe voornemens? (blz. 8)Premiedifferentiatie is een instrument om instroom in de WW tegen te gaan
en geen instrument om werkhervatting te stimuleren. Voor dit laatste zijn
reeds andere maatregelen door het kabinet voorgesteld. In de eerste plaats
speelt het nieuwe wetsvoorstel inzake een verbod op leeftijdsdiscriminatie
een belangrijke rol. Leeftijdsdiscriminatie in geval van werving, selectie,
arbeidsbemiddeling, scholing en bevordering wordt op grond van dit wetsvoorstel
verboden. Daarnaast heeft het kabinet in 1998 de zogenaamde scholingsaftrek
geïntroduceerd. Binnen deze faciliteit is een extra accent gelegd op
oudere werknemers. Op grond van de sluitende aanpak wordt mensen die werkloos
worden, en niet op eigen kracht een baan kunnen vinden, binnen een jaar een
passend aanbod gedaan om weer aan het werk te komen.In aanvulling op de genoemde maatregelen worden in het kabinetsstandpunt
bevordering arbeidsdeelname oudere werknemers een aantal maatregelen voorgesteld
om de instroom van oudere werknemers in het arbeidsproces verder te bevorderen.De voorgestelde specifieke ouderenmaatregel, de werkgever is een eigen
bijdrage verschuldigd als een werknemer van 57,5 jaar of ouder de WW instroomt,
kent een vrijstelling voor werknemers die na het 50ste jaar in dienst zijn
genomen. Ook dit kan de arbeidsmobiliteit van ouderen bevorderen.40Waarom wordt niet volstaan met maatregelen die zich
richten op de instroom van oudere werknemers in de WW, nu bijgevoegde tabellen
zo duidelijk tonen dat het probleem zich concentreert bij die oudere werknemers?
Is bij een succes van de eigen bijdrage voor ontslagen oudere werknemers het
invoeren van risicogroepen niet overbodig of zelfs schadelijk gezien de gewenste
flexibiliteit op de arbeidsmarkt? (blz. 8)In het kabinetsstandpunt is gemeld dat de recente ontwikkelingen in de
WW op twee terreinen nadere aandacht vragen, namelijk de hoge instroom van
kortdurende werklozen en het hoge en langdurige beroep op de WW van oudere
werknemers. De introductie van risicogroepen beoogt de hoge instroom van kortdurende
werklozen over alle leeftijdscategorieën te verminderen. De oudste leeftijdscategorie
behoeft specifieke aandacht. Deze groep onderscheidt zich door een relatief
hoge instroom gecombineerd met een lage uitstroom en een relatief lange verblijfsduur
in de WW. Vandaar dat het kabinet speciaal voor deze groep een extra maatregel
wil introduceren. Het kabinet is van mening dat de combinatie van beide voorgestelde
maatregelen, de introductie van risicogroepen en de introductie van een eigen
bijdrage voor de WW-lasten van werknemers ouder dan 57,5 jaar, een doeltreffend
antwoord kunnen zijn op de trendmatige ontwikkelingen die in de WW gesignaleerd
zijn.41Hoe is de regering gekomen tot het percentage van 25%
als het gaat om de eigen-risicoperiode; kan gemotiveerd worden aangegeven
waarom niet is gekozen voor een percentage van bijvoorbeeld 20% of 50%?Het invoeren van een eigen bijdrage bij instroom in de WW heeft tot doel
de instroom van ouderen in de WW terug te brengen. Het effect van de maatregel
zal stijgen als de hoogte van de eigen bijdrage toeneemt. Hogere kosten voor
ontslag brengen echter ook een financieel risico met zich mee. Werkgevers
kunnen in tijden van laagconjunctuur worden geconfronteerd met hoge lasten.
Het kabinet streeft naar een balans tussen de sterkte van de prikkel en het
mogelijke financiële risico en is van mening dat met een gemiddelde eigen
bijdrage van 25% een verantwoorde balans wordt bereikt.42Is de voorgestelde maatregel van 25% eigen bijdrage
in WW-lasten bedoeld per ontslagen werknemer? Is de eigen bijdrage daarmee
direct te beïnvloeden door de werkgever die zijn best kan doen (en daarin
extra investeren) om een eventueel ontslagen oudere werknemer te helpen bij
het zoeken en aanvaarden van ander betaald werk? (blz. 8)De gemiddelde eigen bijdrage van 25% in de WW-lasten is inderdaad bedoeld
per WW-gerechtigde werknemer. De werkgever heeft daarmee mogelijkheden om
betaling van de eigen bijdrage te voorkomen. De werkgever kan er ten eerste
voor kiezen een oudere werknemer in dienst te houden waardoor instroom in
de WW en de daaraan gekoppelde eigen bijdrage wordt vermeden. Ten tweede kan
de werkgever zich inspanningen getroosten om een oudere WW-gerechtigde werknemer
te helpen bij het zoeken en aanvaarden van ander betaald werk. Zodra de werknemer
geen beroep meer hoeft te doen op de WW-uitkering, vervalt ook de betaling
van de eigen bijdrage voor de werkgever.43Hoe hoog is het minimale bedrag van eigen risico van
de WW-lasten dat een klein bedrijf moet betalen, in geval van ontslag van
een werknemer van 57,5 jaar en ouder? (blz. 8).Gemiddeld gaan werkgevers 25% van de WW-uitkering van een (ex)werknemer
betalen voor zolang de uitkeringsperiode duurt. Voor kleine werkgevers zal
dit percentage lager liggen, voor grote werkgevers hoger. Gedacht wordt aan
een staffeling die begint met een eigen bijdrage van 10% van de WW-uitkering
voor de kleinste werkgevers. Verder hangt de hoogte van de eigen bijdrage
af van de hoogte en duur van de WW-uitkering. 44Is de gekozen leeftijdsgrens van 57,5 jaar niet veel
te beperkt? Kan dit niet uitwerken als een uitnodiging aan werkgevers om ouderen
bij voorkeur net voor het passeren van 57,5 jaar te ontslaan? (blz. 8)De leeftijdsgrens van 57,5 jaar is gebaseerd op twee argumenten. Ten eerste
treedt met de eigen bijdrage voor de werkgever een substitutie-effect in werking.
Werkgevers zullen afwegen om jongere werknemers te ontslaan ten faveure van
de werknemer boven de gestelde leeftijdsgrens. Bedacht moet worden dat een
lagere leeftijdsgrens de mogelijkheden voor substitutie verkleint, zodat,
in het geval de leeftijdsgrens te laag wordt gesteld, werkgevers de facto
geen substitutiemogelijkheden meer hebben. In de tweede plaats speelt hierbij
een rol dat werknemers van 57,5 jaar en ouder als enige recht op WW hebben
tot hun 65ste jaar en daarbij een werkhervattingskans hebben die veel lager
ligt dan bij jongere werknemers. De werkhervattingskans van de leeftijdsklasse
55–57,5 jarigen was in 1999 22%, terwijl de werkhervattingskans van
de leeftijdsklasse 57,5–64 jarigen 5% bedroeg.45Hoe hoog is het percentage werknemers van 55 jaar en
ouder, dat na een WW-uitkering weer terug keert in het arbeidsproces? (blz. 8).Onderstaande tabel presenteert de werkhervattingskansen naar leeftijd.
Werkhervattingskans is daarbij gedefinieerd als het aantal beëindigingen
in de WW wegens werkhervatting in een jaar gedeeld door de som van het aantal
nieuwe plus lopende uitkeringen in dat jaar.Werkhervattingskansen naar leeftijdscategorie, 1993–1999  15 t/m 2425 t/m 3435 t/m 4445 t/m 5455 t/m 64199953,4%48,3%46,1%38,3%9,1%199854,2%48,9%43,9%35,7%7,5%199754,4%46,2%41,3%30,5%6,9%199647,0%42,8%34,9%25,9%6,0%199550,8%43,2%34,7%26,3%6,4%199444,3%35,4%29,7%21,6%5,3%199340,3%32,8%28,5%32,5%5,6%Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit de tabel blijkt het volgende:• De werkhervattingskansen zijn voor alle leeftijdscategorieën
toegenomen in de periode 1993 tot en met 1999.• De werkhervattingskansen zijn hoger naarmate de leeftijd lager
is. Voor alle leeftijdscategorieën uitgezonderd de leeftijdsklasse 55
tot en met 64 jaar zijn de werkhervattingskansen aanzienlijk. De leeftijdsklasse
55 tot en met 64 jaar wijkt duidelijk af ten opzichte van de overige categorieën.Voor het jaar 1999 kunnen de werkhervattingskansen van de leeftijdsklasse
55 t/m 64 jaar verder uitgesplitst worden. De werkhervattingskans van de groep
55–64 jarigen als geheel bedroeg 9%. De werkhervattingskans van de groep
55–57,5 jarigen was daarbij 22% en de werkhervattingskans van 57,5–64
jarigen was 5%.46De groep werknemers van 45 tot 55 jaar is, gezien de
statistieken, een eveneens uiterst kwetsbare groep op de arbeidsmarkt. Komt
de voorgestelde bescherming via het eigen risico ook niet aan deze leeftijdsgroep van 45 tot 55 jaar toe, gezien de uiterste kwetsbaarheid van deze
groep op de arbeidsmarkt (relatief vaker ontslagen en moeilijker aan het werk)?
Hoe zal overigens het verband zijn met overige maatregelen zoals de afdrachtkorting
voor oudere werkzoekenden? (blz. 8)Uit cijfers over instroom in de WW blijkt niet dat de groep 45–54-jarigen
vaker dan gemiddeld wordt ontslagen. De omvang van de instroom in de WW van
werknemers van 45 tot en met 54 jaar ten opzichte van het aantal verzekerden
in dezelfde klasse geeft inzicht in de instroomkans. Het aantal instromers
per 100 verzekerden in deze leeftijdsklasse bedraagt volgens tabel 3b uit
bijlage 1 van het kabinetsstandpunt 5,9. De instroomkans ligt daarmee een
fractie onder het algemeen gemiddelde (6,0).Wel is de gemiddelde verblijfsduur in de WW voor de 45–54 jarigen
hoger dan die van personen jonger dan 45 jaar. Tabel 6 uit de bijlage bij
het kabinetsstandpunt laat echter zien dat de werkhervattingskansen van 45–54-jarigen
met ruim 38% aanzienlijk hoger zijn dan die van personen ouder dan 55 jaar
(9,1%). De werkhervattingskans van personen tussen 45 en 55 jaar ligt dichter
bij die van de jongere leeftijdsklassen. Overigens wordt het aannemen van
personen vanaf 50 jaar met het voorstel aantrekkelijker gemaakt, omdat
zij niet meetellen bij de groep ouderen waarvoor bij ontslag het eigen risico
moet worden gedragen.Zowel de eigen bijdrage maatregel als de verruiming van de afdrachtkorting
(VLW) beogen de arbeidsmarktpositie van ouderen te verbeteren. Hoewel hetzelfde
effect beoogd wordt, is het aangrijpingspunt van de genoemde maatregelen verschillend.
De afdrachtkorting voor oudere werkzoekenden beoogt de reïntegratie van
ouderen te stimuleren. Premiedifferentiatie is erop gericht om uitstroom van
ouderen uit het arbeidsproces tegen te gaan.47Hoe zal de verhouding zijn met de financiële prikkel
die voortvloeit uit de Pemba-wetgeving? Zal de last van de eigen bijdrage
in de WW bij ouderen hoger zijn dan de last als gevolg van instroom in de
WAO en ontstaat op die manier een extra druk op instroom in de WAO (of omgekeerd)?
(blz. 8)Een algemene uitspraak ten aanzien van de omvang van de lasten die voortvloeien
uit de eigen bijdrage in vergelijking met de lasten die voortvloeien uit de
Pemba-wetgeving is moeilijk te geven. Als een oudere werknemer de WW instroomt,
is de werkgever een eigen bijdrage verschuldigd die met name afhankelijk is
van de hoogte en de duur van de WW-uitkering van de betrokken werknemer. Als
een werknemer de WAO instroomt zal de werkgever met een stijging van de gedifferentieerde
WAO-premie te maken krijgen. De omvang van de lasten is dan afhankelijk van
de stijging van het premiepercentage, de verzekerde loonsom van de werkgever
en de duur van de WAO-uitkering. Daarnaast zal de uitvoeringsinstelling de
aanvraag om een loondervingsuitkering toetsen aan de toelatingseisen voor
een WW-uitkering dan wel een WAO-uitkering. Het ligt derhalve niet voor de
hand dat er extra druk ontstaat op de WW dan wel de WAO.48Hoe waardeert de regering de stelling dat de huidige
regels in de WW (die bepalen dat werknemers van 57,5 jaar en ouder tot hun
65e recht hebben op WW) van de WW een alternatieve VUT-regeling maken? In
hoeverre doorkruisen dergelijke regels het regeringsbeleid om oudere werknemers
langer aan de slag te houden? Hoe denkt de regering dergelijke tendensen te
keren? In hoeverre zou het in dit kader wenselijk zijn om bij de bepaling
van de duur van de WW-uitkering uit te gaan van het feitelijk arbeidsverleden
in plaats van het fictieve arbeidsverleden? (blz. 8). De WW heeft als werkloosheidsregeling per definitie een ander karakter
dan een regeling voor vervroegde uittreding. Het feit dat werknemers die 57,5
en ouder zijn bij het intreden van de werkloosheid veelal recht hebben op
uitkering tot hun 65e jaar maakt dit niet anders. Wel is het zo dat, tot voor
kort, oudere werknemers vrijgesteld waren van alle verplichtingen gericht
op arbeidsinpassing. Door deze vrijstelling zullen werknemers het beroep op
de WW wellicht hebben ervaren als min of meer vergelijkbaar met een uittredingsregeling.
De ontheffing van de sollicitatieplicht voor oudere werklozen is ingevoerd
in de tijd dat oudere werklozen nauwelijks kansen hadden op de arbeidsmarkt
en paste in de context van die tijd. Door de gewijzigde situatie op de arbeidsmarkt
zijn de vrijstellingen voor ouderen echter steeds meer ter discussie komen
te staan. Dit heeft ertoe geleid dat oudere werknemers sinds 1 mei 1999 verplicht
zijn tot inschrijving bij de Arbeidsvoorzieningsorganisatie en verplicht zijn
aangeboden passende arbeid te aanvaarden. In het kabinetsstandpunt Bevordering
Arbeidsdeelname Oudere Werknemers heeft het kabinet verder aangekondigd voornemens
te zijn de sollicitatieplicht voor 57,5 jarigen met ingang van 1 juli 2002
opnieuw in te voeren. De definitieve besluitvorming hierover zal plaatsvinden
nadat de resultaten van een onderzoek naar de kansen van ouderen op de arbeidsmarkt
bekend zijn.Zoals eerder aangegeven is het kabinet van plan om het fictieve arbeidsverleden
in de WW te vervangen door feitelijk arbeidsverleden. Deze maatregel kan tot
gevolg hebben dat werknemers die jaren feitelijk arbeidsverleden missen, in
aanmerking komen voor een kortere loongerelateerde uitkering dan op grond
van de huidige regels het geval is.49Om te voorkomen dat de werkhervattingskansen voor ouderen
nog kleiner worden, wil de regering de eigen-risicoperiode niet instellen
voor werkgevers die werknemers van 50 jaar of ouder in dienst nemen. Hoe beoordeelt
de regering in dit kader een spak voor ouderen? (blz. 8).Zie antwoord op vraag 4750Wat zijn de effecten van de eigen risicoperiode voor
het MKB zowel voor wat betreft de financiële gevolgen als gevolgen voor
de arbeidsvraag- en het arbeidsaanbod? (blz. 8).De financiële gevolgen van de introductie van een eigen bijdrage
bij de instroom in de WW van een werknemer van ouder dan 57,5 jaar bedragen
voor het bedrijfsleven gemiddeld 25% van de WW-lasten van de werknemer. De
eigen bijdrage is verschuldigd voor de periode vanaf het moment van instroom
en duurt voort tot het moment van uitstroom.De eigen bijdrage kan met name voor het kleine bedrijfsleven relatief
zwaar wegen als de kosten van de eigen bijdrage worden afgezet tegen de totale
loonsom. Daarom is het kabinet voornemens om de eigen bijdrage voor het grotere
bedrijfsleven hoger vast te stellen dan de eigen bijdrage voor het kleinere
bedrijfsleven. Gedacht wordt aan een staffeling die begint bij een eigen bijdrage
van 10% voor de kleinste werkgevers.Speciaal om de arbeidsmarktpositie van de oudere werknemers niet te verslechteren
stelt het kabinet voor om een vrijstelling voor betaling van de eigen bijdrage
in het voorstel op te nemen voor werkgevers die werknemers na het bereiken
van de 50-jarige leeftijd in dienst nemen. Een positief neveneffect van deze
vrijstelling zou kunnen zijn dat hierdoor de mobiliteit van werknemers van
boven de 50 stijgt. 51Wat is de rol van de uitvoeringsinstelling bij de grote
instroom en beperkte uitstroom van oudere werknemers in de WW? (blz. 8).De rol van de uitvoeringsinstelling is op dit moment grotendeels beperkt
tot de beoordeling van de (verwijtbaarheid van de) werkloosheid bij de instroom.
Zolang oudere werknemers zijn vrijgesteld van de sollicitatieverplichting
en van de verplichting deel te nemen aan een reïntegratietraject kan
de uitvoeringsinstelling nauwelijks een rol spelen bij de bevordering van
de uitstroom van oudere werknemers.52Kan de regering aangeven hoe de instroom van mensen
boven de 55 jaar de afgelopen tien jaar in de WAO is verlopen en welke prognoses
hier voor de komende tien jaar voor gelden? (blz. 8)In de afgelopen tien jaar is de instroom van ouderen in de WAO aanvankelijk
gedaald van 13 200 in 1990 naar 8000 in 1996. Sindsdien stijgt de instroom
weer. In 1999 bedroeg de instroom 12 200. De prognose is dat de instroom
van ouderen de komende tien jaar een licht stijgende tendens vertoont, onder
invloed van de ouder wordende beroepsbevolking.53Hoe beoordeelt u de bevindingen van het onderzoek van
de Ctsv naar de toetsing van ontslag van ouderen ten laste van de WW, waaruit
blijkt dat Gak en Guo niet zorgvuldig genoeg onderzoeken of er bij een reorganisatie
van oudere werknemers sprake is van verwijtbare werkloosheid? Het onderzoek
van het Ctsv concludeert verder dat GAK en GUO onvoldoende invulling hebben
gegeven aan hun functie om de toegang tot de WW te bewaken. Welke maatregelen
gaat u nemen om dit in de toekomst te voorkomen? Bent u voornemens wettelijke
maatregelen te nemen? En wanneer worden de andere uitvoeringsinstellingen
aan een onderzoek onderworpen? (blz. 8).De uitvoeringsinstellingen hebben op grond van de WW en het beleid van
het Lisv tot taak om bij iedere WW-aanvraag te onderzoeken of sprake is van
verwijtbare werkloosheid. Dat onderzoek omvat mede de vraag of de werknemer
zich, in situaties waar daartoe aanleiding bestaat, in voldoende mate heeft
verzet tegen het ontslag. Ik acht het een ernstige zaak dat gebleken is dat
de uitvoeringsinstellingen bij de door het Ctsv onderzochte reorganisaties
in onvoldoende mate onderzoek hebben verricht. Het Ctsv heeft de uitvoeringsinstellingen
opgedragen de werkinstructies te verbeteren respectievelijk aan te scherpen.
Tevens heeft het Ctsv het GAK opgedragen om per kwartaal te rapporteren over
toepassing van de WW bij ontslagen wegens reorganisatie. Ik zal mij op de
hoogte laten stellen van de resultaten van de acties van het Ctsv. Bij de
uitvoeringsinstellingen GUO, Cadans en het SFB zal een aanvullend onderzoek
plaatsvinden naar de toepassing van de WW bij reorganisatie-ontslagen in 1997
en 1998.54Wordt het eigen risico voor de WW-lasten van een oudere
werknemer in één keer voor de hele mogelijke WW-periode bij
de werkgever in rekening gebracht of jaarlijks als gebleken is dat de werknemer
nog in de WW zit? (blz. 8).Het kabinet is voornemens om de te verwachten eigen bijdrage periodiek
in rekening te brengen omdat het niet vooraf te bepalen hoe lang de werknemer
een WW-uitkering zal hebben en wat dus de omvang van de totaal verschuldigde
eigen bijdrage zal worden. Daarnaast speelt een rol dat van een niet-éénmalige
eigen bijdrage een stimulans tot reïntegratie uitgaat.55Wat verwacht de regering van deze maatregelen? En op
welke termijn verwacht zij dat de maatregelen effect zullen ressorteren? (blz. 8)Het kabinet verwacht dat de instroom van ouderen in de WW afneemt. De
afname van de instroom van ouderen kan relatief snel na de invoering van de
maatregel optreden. Het structurele effect, een lager aandeel ouderen in de
WW, zal pas na enkele jaren bereikt worden. De mate waarin de effecten zich
voordoen is afhankelijk van de mate waarin werkgevers hun gedrag aanpassen.
Een verantwoorde inschatting van deze gedragseffecten is op dit moment niet
te geven. Het kabinet heeft om deze reden bewust afgezien van een kwantitatieve
inschatting van het effect van deze maatregel. Na de invoering zal echter
wel snel duidelijk kunnen worden in welke mate de instroom van ouderen afneemt.56Zal de premiedifferentiatie ook onverkort van toepassing
worden op de overheidssector? (blz. 8)Momenteel ligt in het parlement een voorstel van wijziging van de wet
Overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringen. Hierin wordt voorgesteld
het overheidspersoneel onder de WW en de ZW te brengen. Het financieringssysteem
van de WW van het overheidspersoneel zal echter afwijken van het marktsysteem.
Overheidswerkgevers zijn volledig eigenrisicodrager voor de WW en betalen
een WW-uitkering dus volledig zelf.57Wanneer beoogt de regering de voorstellen in te laten
gaan? Kan dit jaar nog een wetsvoorstel tegemoet worden gezien? (blz. 8)Het kabinet beoogt ten aanzien van de maatregel voor ouderen binnen enkele
maanden een uitwerking van het voorstel aan de kamer te doen toekomen. Voor
het onderdeel risicogroepen in de wachtgeldfondsen wordt met een langer tijdpad
rekening gehouden; indiening in de loop van 2001 bij de Tweede Kamer is het
voornemen. Deze maatregel vergt meer voorbereidingstijd voor de uitvoering.58Hoe kan zo stellig worden beweerd dat personen die
op jonge leeftijd veel van werkgever wisselen en tussendoor een beroep doen
op WW, op latere leeftijd het risico lopen dat ze minder aantrekkelijk worden
voor een werkgever? (blz. 9)Instroom in de WW wordt vaak gevolgd door een verblijf in de WW van korte
duur. Het blijkt echter dat er regelmatig personen met een relatief kleine
afstand tot de arbeidsmarkt op een gegeven moment toch langdurig werkloos
blijven. De kans dat dit een werknemer overkomt, wordt groter als hij/zij
vaker van een WW-uitkering gebruik maakt. Een persoon die vaak werkloos is
geweest, hoe kort ook, zal, zeker als de conjunctuur omslaat, voor een werkgever
in het algemeen minder aantrekkelijk worden.59Kan een tabel worden weergegeven waarbij de jongste
leeftijdscategorie volledig buiten beschouwing blijft? (blz. 11) Hieronder volgt eerst tabel 3b uit bijlage 1 van het kabinetsstandpunt
en daarna de aangepaste tabel, waarbij de leeftijdscategorie 15 t/m 24 jaar
volledig buiten beschouwing blijft. Uiteraard zijn in de tabel de instroompercentages
per leeftijdsklasse niet gewijzigd. Wel ligt, door weglating van de leeftijdsklasse
t/m 24 jaar, het gemiddelde instroompercentage op een wat hoger niveau (6,4%
in plaats van 6,0%).Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen (instroom)
en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden (instroomkans), per leeftijdsklasse
in 1999  verzekerdeninstroominstroom per 100 verzekerden 15 t/m 24108446,74,3% 25 t/m 341699113,66,7% 35 t/m 44135380,86,0%45 t/m 54100559,65,9% 55 t/m 57,514510,47,1% 57,5 en ouder15913,88,7% Totaal (incl. onbekend)5454325,26,0%Aangepaste tabel: Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen
(instroom) en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden, per leeftijdsklasse
(exclusief 15–24 jaar) in 1999  verzekerdeninstroominstroom per 100 verzekerden 15 t/m 24n.v.t.n.v.t. n.v.t. 25 t/m 341699113,66,7% 35 t/m 44135380,86,0%45 t/m 54100559,65,9% 55 t/m 57,514510,47,1% 57,5 en ouder15913,88,7% Totaal (excl. 15 t/m 24 jaar)4361278,56,4%XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke
(RPF), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Verburg (CDA), Smits
(PvdA), Spoelman (PvdA), Van der Staaij (SGP), Örgü (VVD), Harrewijn
(GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Bussemaker (PvdA), Balkenende (CDA),
Wilders (VVD), Santi (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Van der Hoek (PvdA), Dankers (CDA), Hamer (PvdA), Kortram (PvdA), Blok
(VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66), Stroeken
(CDA), Marijnissen (SP), Eisses-Timmerman (CDA), Schoenmakers (PvdA), Middel
(PvdA), Van Walsem (D66), Weekers (VVD), Vendrik (GroenLinks), Rosenmöller
(GroenLinks), Wagenaar (PvdA), Mosterd (CDA), De Vries (VVD), Oudkerk (PvdA),
Klein Molekamp (VVD)XNoot1Center Applied Research en Hugo Sinzheimer Instituut, januari 2000. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27227-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl