Wijziging van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften en van het Wetboek van Strafvordering; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19961997-23689, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-09-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

23689 nr. 5

23-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 689Wijziging van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften
en van het Wetboek van Strafvorderingnr. 5VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 23 september 1996Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het formuleren
van de volgende opmerkingen en vragen.De leden van de CDA-fractie zeiden in beginsel positief te
staan tegenover dit wetsvoorstel. Sinds de indiening op 18 april 1994 zijn
echter alweer 2½ jaar verstreken. Deze leden zouden graag van de regering
vernemen of het wetsvoorstel gelet op ontwikkelingen sindsdien geen wijziging
of aanvulling zou hebben moeten krijgen, dan wel op korte termijn door een
nieuwe verbetering van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften
zou moeten worden gevolgd. Deze leden wezen hierbij in het bijzonder op de
rechtspraak van de Hoge Raad inzake de procedureregeling van artikel 13 en
inzake de zekerheidstelling, alsmede die van het Europese Hof voor de Rechten
van de mens inzake gijzeling ter invordering. Ziet de regering hierin geen
reden voor nadere wetgeving?Het was de leden van deze fractie verder opgevallen dat het huidige kabinet
geen vervolg wil geven aan de – mede door de Inspectie voor de Rechtshandhaving
voorbereide – invoering van een puntenstelsel ter zake van verkeersdelicten.
Hoe ziet de regering de mogelijkheden om ter zake van bepaalde verkeersdelicten
die, wanneer zij bij herhaling worden begaan, wijzen op slecht weggedrag,
alsnog tot invoering van een vorm van een puntenstelsel over te gaan?Is de regering bereid een openbare discussie over dit onderwerp te stimuleren
door publikatie van het voorontwerp?De slepende kwesties van de executie van sancties in het buitenland is
ten dele in (buitenlandse) rechtspraak tot een oplossing gebracht. Daarbij
rees voor de leden van de CDA-fractie wel de vraag of resterende problemen
via een overeenkomst in het kader van de Europese Unie zullen worden weggenomen.Graag ontvingen de leden van de CDA-fractie ten slotte een uiteenzetting
over de wijze waarop de afstemming zal plaatsvinden tussen de onderhavige
wet en de door de minister van Justitie op 19 juni jl. aangekondigde
regels inzake bestuursrechtelijke handhaving in de Algemene wet bestuursrecht
(zie Kamerstuk II 1995–1996, 24 400 VI, nr. 49, blz. 2).De leden van de PvdA-fractie hadden met belangstelling kennis
genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij wilden de regering daarover
de volgende vragen voorleggen.Eén van de beoogde wijzigingen betreft de instelling van het beroep
op de kantonrechter bij het parket van de Officier van Justitie in plaats
van bij de griffie van het kantongerecht. Daar is op zichzelf veel voor te
zeggen. De gedachte is dat de Officier het dossier ter kennis brengt van de
kantonrechter. Daarvoor wordt een objectief bepaalbare termijn in de wet opgenomen
(art. 11, eerste lid). Deze termijn is zes weken en vangt aan op het tijdstip
waarop de zekerheid voor het betalen van de sanctie is gesteld. De Toelichting
zegt nu dat deze termijn niet is een termijn van orde: de Officier moet er
echt voor zorgen dat het beroepsschrift dan bij de kantonrechter binnen is.
Bij de leden hier aan het woord was de vraag gerezen welke sanctie staat op
het overschrijden van deze termijn.Voorgesteld wordt (vgl. de artt. 28a en 28b nieuw) om de dwangmiddelen
inneming van het rijbewijs en buitengebruikstelling van het voertuig voortaan
van rechtswege mogelijk te maken; nu is steeds een rechterlijke machtiging
nodig. Deze dwangmiddelen kunnen worden toegepast wanneer niet of niet volledig
verhaal overeenkomstig de artt. 26 en 27 heeft plaatsgevonden. Deze bevoegdheid
kan worden gebruikt tot uiterlijk vijf jaar nadat de opgelegde administratieve
sanctie onherroepelijk is geworden. In de nieuwe artikelen 28a en 28b worden
deze bevoegdheden toegekend aan de officier van justitie te Leeuwarden. In
de toelichting op deze artikelen wordt opgemerkt dat de officier in de praktijk
zijn bevoegdheden zal mandateren aan het Centraal Justitieel Incassobureau
(CJIB) (nota van wijziging blz. 19, Kamerstukken Tweede Kamer, 23 689,
nr. 6). In de toelichting wordt eveneens opgemerkt dat «ook in deze
nieuwe opzet de officier bevoegd, maar niet verplicht is om het dwangmiddel
ook daadwerkelijk toe te passen. De officier zal zelf moeten afwegen in welke
gevallen hij het aangewezen acht om het dwangmiddel ook daadwerkelijk toe
te passen.» (nota van wijziging blz. 21). Wanneer men deze beide uitspraken
combineert, dan ontstaat het beeld dat conform dit wetsvoorstel voor de toepassing
van de niet geringe dwangmiddelen waar het hier om gaat – inneming rijbewijs
en buitengebruikstelling voertuig – niet alleen de kantonrechter niet
meer wordt geadieerd, maar dat ook de officier van justitie er niet zelf aan
te pas behoeft te komen. De leden van de PvdA-fractie vroegen de regering
of deze bevoegdheid, gezien de daarbij telkens noodzakelijke belangenafweging,
wel een bevoegdheid is die gemandateerd mag worden; een algemeen mandaat lijkt
hier toch niet voor de hand te liggen. Zij vroegen de regering voorts welk
rechtsmiddel tegen de toepassing van deze dwangmiddelen openstaat.Deze leden vroegen voorts welke konsekwenties deze wetswijziging zou hebben
voor de organisatie van het parket in Leeuwarden dat er een niet geringe taak
bij krijgt, alsmede voor het CJIB, dat blijkens de plannen sterk bij de uitvoering
betrokken wordt. Dat laatste geldt eens te meer, nu door de uitbreiding van
het begrip «bestuurder» in artikel 1 de reikwijdte van de wet
wordt uitgebreid. De leden van de fractie van D66 sloten zich bij dit deel
van het betoog aan.Bij de parlementaire behandeling van de oorspronkelijke Wet Mulder is,
aldus de leden van de PvdA-fractie, onder andere door de Raad van State aandacht
gevraagd voor de hoogte van de zekerheidstelling bij een cumulatie van boetes.
De kwestie van de zekerheidstelling is in het algemeen van belang in verband
met het recht op toegang tot de rechter (art. 6 EVRM). Was onder
de huidige wetgeving de redenering dat zelfs bij een cumulatie van sancties
financieel minder draagkrachtigen niet echt in de problemen zouden kunnen
komen nu de wet slechts gold voor bestuurders van motorrijtuigen, thans zijn
er twee wijzigingen die het recht op toegang in een ander daglicht kunnen
plaatsen. Ten eerste wordt voorgesteld de maximale boete per overtreding te
verhogen van f 500,– naar f 750,– (art. 2), en ten tweede
wordt onder bestuurder thans verstaan iedere weggebruiker behalve de voetganger
(art. 1).Intussen heeft ook de Hoge Raad in een drietal arresten zich uitgesproken
over de hoogte van de zekerheidstelling. Zo heeft de Hoge Raad in het derde
arrest (31 januari 1995, NJ 95,598), onder verwijzing naar het tweede arrest,
geoordeeld dat van een belemmering van de toegang tot de rechter in ieder
geval geen sprake is wanneer een zekerheidsstelling van f 150,–
van een betrokkene wordt verlangd. In het verlengde hiervan heeft de Hoge
Raad bepaald dat, indien een betrokkene met redenen omkleed aanvoert dat van
hem in verband met zijn financiële onvermogen in redelijkheid niet kan
worden gevergd dat hij zekerheid stelt tot het totale van hem verlangde bedrag,
de rechter, tenzij deze het daaromtrent aangevoerde reeds aanstonds aannemelijk
acht, de betrokkene in de gelegenheid zal moeten stellen op een openbare terechtzitting
te worden gehoord omtrent zijn financiële draagkracht. Het staat de griffier
echter voorshands vrij in «gevallen als deze» een zekerheidsstelling
van betrokkene te verlangen welke (voorshands) in totaal f 150,–
bedraagt. Als deze zekerheid niet wordt betaald kan de kantonrechter het beroep
«reeds aanstonds», zonder zijn hoorplicht te schenden, niet-ontvankelijk
verklaren (vgl. C.C.W. Lange, De toegang tot de rechter in het geding, NJB
1996, pp. 1009–1016). De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af waarom
thans niet wettelijk de mogelijkheid wordt geschapen om de zekerheidstelling
te matigen.De leden van de SGP-, de GPV- en de RPF-fractie
hadden met belangstelling van het wetsvoorstel kennis genomen. Gaarne maakten
zij van de gelegenheid gebruik om enige vragen voor te leggen.Deze leden hadden geconstateerd dat het oorspronkelijk ingediende wetsvoorstel
bij nota van wijziging (Kamerstukken Tweede Kamer, 23 689, nr. 6) vrij
aanzienlijk is uitgebreid dan wel gewijzigd. Tevens hadden zij opgemerkt dat
in de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken Tweede Kamer, 23 689,
nr. 5, blzz. 2 en 3) aandacht wordt besteed aan de werklast ten gevolge van
de invoering van de Wet-Mulder. Aldaar wordt onder andere de sterk toegenomen
werklast van de (Strafkamer van de) Hoge Raad genoemd. Deze leden veronderstelden
dat de op dat punt gemaakte opmerkingen (mede) gebaseerd zijn op de door de
Hoge Raad bekend gemaakte «Toelichting op de jaarcijfers 1993–1994»,
blzz. 10–15. Deze leden merkten op dat in de nota naar aanleiding van
het verslag (blz. 3) door de regering wordt erkend dat «de Hoge Raad
gebukt gaat onder een hoge werklast als gevolg van een exceptioneel groot
aantal cassatieberoepen in Mulder-zaken». Het was deze leden opgevallen
dat de werklast deels wordt verklaard uit aanloopproblemen met de Wet-Mulder
in de periode na de landelijke inwerkingtreding. Verwacht wordt dat deze problemen
na verloop van tijd af zullen nemen.Deze leden achtten de reactie van de regering op de gesignaleerde problemen
niet erg bevredigend, aangezien weinig concreet wordt aangegeven op welke
wijze en op welke termijn een oplossing voor de gerezen problemen bij de Hoge
Raad geboden zal worden. Daarbij wezen zij met nadruk op een passage in de
genoemde Toelichting op de jaarcijfers 1993–1994 (blz. 13): «Opmerking
verdient dat een aanzienlijk deel van de cassatieberoepen klachten van feitelijke
aard inhoudt en het karakter heeft van een beroep op een tweede feitelijke
instantie. Hier wreekt zich niet alleen het ontbreken van een tweede feitelijke
aanleg, waarin in eerste aanleg opgetreden gebreken kunnen worden
hersteld, maar ook de omstandigheid dat het met de WAHV geïntroduceerde
handhavingssysteem vanuit een oogpunt van rechtsbescherming niet in alle opzichten
bevredigend lijkt te functioneren». Deze leden zouden graag vernemen
in hoeverre gezegd kan worden dat het voorliggende wetsvoorstel een oplossing
biedt voor de beide gesignaleerde problemen. Deze leden vroegen voorts aandacht voor het door de heer Mevis in het
Nederlands Juristenblad van 7 oktober 1994 (afl. 35, pag. 1208/9) gepubliceerde
artikel. Zij zouden een reactie van regeringswege op de door de heer Mevis
geuite kritiek op het functioneren van de WAHV op prijs stellen. Onder andere
zouden zij graag een reactie ontvangen op de stelling dat de jurisprudentie
thans een belangrijker rechtsbron is dan wet. Ook op dit punt stelden zij
de vraag in hoeverre gezegd kan worden dat het onderhavige wetsvoorstel het
genoemde bezwaar ondervangt.Tenslotte vroegen deze leden een reactie op een aan de praktijk ontleende
casus.A leent zijn auto uit aan familielid B, B wordt bij een controle naar
diens rijbewijs etc. gevraagd. Op naam van B blijken enige boeten open te
steen. Het voertuig wordt in bewaring gesteld. A wordt in de gelegenheid gesteld
het voertuig terug te bekomen na voldoening van de bezwaringskosten. De leden
hier aan het woord zijnde vroegen of de gedragslijn van de politie en justitie
op een correcte toepassing van de WAHV berust. De voorzitter van de commissie,Heijne MakkreelDe griffier van de commissie,Hordijk XNoot1Samenstelling: Heijne Makkreel (VVD) (voorzitter), Talsma (VVD), Glasz
(CDA), Michiels van Kessenich-Hoogendam (CDA), Holdijk (SGP), Vrisekoop (D66),
Pitstra (GroenLinks), Le Poole (PvdA), Cohen (PvdA), De Wit (SP), Hirsch Ballin
(CDA), De Haze Winkelman (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19961997-23689-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl