Implementatie kaderbesluit 2004/757/JBZ betr. vaststelling minimumvoorschriften mbt o.a. straffen illegale drugshandel; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30339, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30339 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDINGGevolgen voor de Nederlandse wetgevingStrafbaarstellingenStrafmaximaAlgemeenLijst I feitenLijst II feitenCriminele organisatieTen slotteARTIKELENArtikel IOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel FOnderdeel GArtikel IIOndertekeningBIJLAGE AOverzicht van de in artikel 4 van het kaderbesluit drugshandel
opgenomen verplichtingen tot strafbaarstellingen en voorgeschreven minimale
maximumstraffenArtikel 4, eerste lid, eerste alinea:Artikel 4, eerste lid, tweede alinea:Artikel 4, tweede lid 2, onder a en bArtikel 4, derde lid:Artikel 4, vierde lid:BIJLAGE BTransponeringstabel kaderbesluit drugshandel
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30339Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 339Implementatie van het kaderbesluit nr. 2004/757/JBZ van de Raad van
de Europese Unie van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van
minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten
en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (PbEU
L 335)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGINLEIDINGHet kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende de vaststelling
van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare
feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel
(voortaan: kaderbesluit drugshandel) werd op 25 oktober 2004 door de
Raad vastgesteld. De uiterste implementatiedatum is vastgesteld op 12 mei
2006.Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie dateert van 1 mei 2001.
De start van de onderhandelingen werd vertraagd omdat tijdens de tweede helft
van 2001 in EU-kader het nemen van maatregelen tegen terrorisme centraal stond.
De onderhandelingen zijn daarom in 2002 begonnen. Het parlement is in het
kader van de instemmingsprocedure bij verschillende gelegenheden over de voortgang
ervan geïnformeerd en heeft ook met het kaderbesluit ingestemd. Verwezen
wordt naar de Kamerstukken II 23 490, nrs. 236–239, 244–248,
250–252, 254, 257, 304, 306 en 309.Het kaderbesluit drugshandel strekt tot onderlinge aanpassing van de strafbaarstellingen
en sancties voor gedragingen die betrekking hebben op de illegale drugshandel.
Uit overweging 2 blijkt dat het voortvloeit uit het actieplan van Wenen van
de Raad en de Commissie van december 1998, de conclusies van 1999 Tampere
en de door de Europese Raad van december 1999 vastgestelde drugsstrategie
van de Europese Unie voor 2000–2004. In overweging 4 wordt gesteld dat
het kaderbesluit ziet op de ernstigste misdrijven en geen regels bevat of
beoogt te geven voor gedragingen met betrekking tot persoonlijk gebruik. Uit
overweging 9, waarin het belang wordt onderstreept van de harmoniserende werking
die de implementatie van het kaderbesluit tot gevolg zal hebben, blijkt duidelijk
dat het kaderbesluit uitsluitend verplicht tot wetgevende maatregelen en niet
ziet op het vervolgingsbeleid van de lidstaten. De in artikel 8 opgenomen
verplichtingen strekken ertoe rechtsmacht te vestigen, opdat de bevoegdheid
tot vervolging verzekerd is.De gedragingen waarvan de strafbaarstelling is voorgeschreven, zijn niet
nieuw. Deze stammen uit artikel 3 van het op 20 december 1988 te Wenen tot stand gekomen Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel
in verdovende middelen en psychotrope stoffen (Trb. 1989, 97) (voortaan: VN
verdrag 1988), dat ook verplicht tot strafbaarstelling ervan. Het kaderbesluit
drugshandel herbevestigt die verplichting en voegt daaraan harmoniserende
sancties toe. Voor de goede orde wordt hier al opgemerkt dat de in het kaderbesluit
genoemde (categorieën van) straffen geen minimumstraffen zijn. Het gaat
om zogeheten minimale strafmaxima. Dat wil zeggen dat lidstaten een strafmaximum
van ten minste de in het kaderbesluit genoemde duur in hun wetgeving moeten
opnemen, maar vrij blijven om hogere strafmaxima te handhaven of daarin te
voorzien.Bij de onderhandelingen stond ook voor Nederland vast dat bestrijding
van internationale drugshandel zoveel mogelijk moet worden bevorderd. De opheffing
van eventuele belemmeringen voor overlevering of het verlenen van wederzijdse
rechtshulp die het gevolg waren van uiteenlopende strafbedreigingen, genoot
steun van Nederland. Wel bestond er zorg over de gevolgen die het kaderbesluit
drugshandel zou kunnen hebben voor het in Nederland gevoerde beleid met betrekking
tot coffeeshops en het bezit van kleine hoeveelheden drugs voor eigen gebruik.
De opeenvolgende kabinetten die bij de onderhandelingen waren betrokken, hebben
zich ervoor ingezet te voorkomen dat het kaderbesluit zou verplichten tot
het wijzigen daarvan. Die doelstelling is gehaald. Zo bepaalt artikel 2, tweede
lid, van het kaderbesluit dat wanneer betrokkenen in hun persoonlijk gebruik
beogen te voorzien, hun gedragingen niet vallen onder het kaderbesluit.Voor het coffeeshopbeleid is de reeds genoemde overweging 9 van belang.
Het kaderbesluit bevat ook overigens geen enkele verplichting die verder reikt
dan die tot aanpassing van de strafwetgeving. Zoals bekend, vallen de gedragingen
die in een coffeeshop plaatsvinden onder artikel 11 van de Opiumwet. Strafvervolging
terzake vindt niet plaats zolang de coffeeshop functioneert binnen het kader
van het lokale coffeeshop beleid en men zich houdt aan de zogeheten AHOJ-G
criteria. Dit blijft ook na de implementatie van het kaderbesluit van belang.Het College van procureurs-generaal, de Raad voor de Rechtspraak (voortaan:
RvdR), de Nederlandse Vereniging voor de Rechtspraak (voortaan: NVvR) en de
Nederlandse Orde van Advocaten (voortaan: NOvA) zijn over de implementatie
geraadpleegd1. Het openbaar ministerie zag geen
aanleiding tot het maken van op- of aanmerkingen. De NVvR en de RvdR drongen
sterk aan op het definiëren van het nieuwe begrip«grote hoeveelheid»
in een algemene maatregel van bestuur en plaatsten, evenals de NOvA, kanttekeningen
bij het nieuwe strafmaximum van zes jaren voor een uit het kaderbesluit voortvloeiende
strafbaarstelling. Op deze opmerkingen zal hierna worden ingegaan. Overige
opmerkingen in de adviezen zijn betrokken bij de aanvulling en verheldering
van het wetsvoorstel en de memorie van toelichting.Gevolgen voor de Nederlandse wetgevingHet kaderbesluit leidt tot een aantal aanpassingen van de Nederlandse
wetgeving. Voor een totaal overzicht van de implementatie wordt verwezen naar
de transponeringstabel die in bijlage B van deze memorie is opgenomen. Op
de noodzakelijke aanpassingen wordt hierna ingegaan.StrafbaarstellingenDe in het kaderbesluit drugshandel voorgeschreven gedragingen vallen naar
Nederlands recht onder enige bepaling van de Opiumwet. Desondanks zou bij
nadere analyse van de Opiumwet over de strafbaarstelling van het
kweken van papavers en cocaplanten, bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder
b, van het kaderbesluit, twijfel kunnen ontstaan. Dat komt door het verschil
in opsomming van verboden gedragingen in de onderdelen B van de artikelen
2 en 3, van de Opiumwet, terwijl deze bepalingen overigens identiek zijn.
In artikel 3, onder B, van de Opiumwet is het telen als apart verbod vermeld,
terwijl telen niet voorkomt in onderdeel B van artikel 2 van de Opiumwet.
Het telen is bij de wet van 18 maart 1999, Stb. 168, in artikel 3 opgenomen
met het oog op de illegale hennepteelt en de daarvoor beoogde strafverzwaring.
Tot dan toe viel hennepteelt onder het verbod van aanwezig hebben, dat is
opgenomen in artikel 3, onder C, van de Opiumwet. Bij de wetswijziging van
1999 is artikel 2, onder B, van de Opiumwet niet op identieke wijze aangepast,
omdat enige noodzaak daartoe ontbrak. In Nederland is immers geen sprake van
het telen van planten die onder de werking van lijst I vallen. Het in het
kaderbesluit genoemde kweken van papavers en cocaplanten valt onder het verbod
van het aanwezig hebben, bedoeld in artikel 2, onder C, van de Opiumwet. Echter,
nu dit in het licht van het kaderbesluit tot twijfel over de strafbaarstelling
zou kunnen leiden, wordt voorgesteld om door aanpassing van artikel 2, onder
B, van de Opiumwet ook met betrekking tot lijst I stoffen te voorzien in een
uitdrukkelijk verbod op telen.StrafmaximaAlgemeenEvenals het VN verdrag 1988, bepaalt het kaderbesluit drugshandel dat
op alle verboden gedragingen doeltreffende, evenredige en afschrikwekkende
sancties moeten worden gesteld. Vervolgens worden in het kaderbesluit met
betrekking tot telkens nauwkeurig aangeduide gedragingen bepaalde minimale
strafmaxima voorgeschreven. Er wordt daarbij geen onderscheid gemaakt tussen
soorten verdovende middelen of psychotrope stoffen. Uitzondering vormt artikel
4, tweede lid, onder b, waarin het uitsluitend gaat om de schadelijkste drugs.
De voorgeschreven sancties vallen uiteen in drie categorieën, te weten
voor basisdelicten 1 tot 3 jaren, in geval van strafverzwarende omstandigheden
5 tot 10 jaren en voor samenloop met betrokkenheid bij een criminele organisatie
10 jaren. Voor een overzicht van de verplichtingen die uit artikel 4 voortvloeien,
wordt verwezen naar bijlage A bij deze memorie.De Opiumwet kent, anders dan het kaderbesluit, een differentiatie in verdovende
middelen en psychotrope stoffen. Zoals bekend, wordt onderscheid gemaakt tussen
de stoffen met een onaanvaardbaar risico, opgenomen op lijst I, en de andere
stoffen, opgenomen op lijst II van die wet. De omschrijving van de strafbare
feiten is voor beide lijsten nagenoeg identiek. Het onderscheid komt tot uitdrukking
in aparte strafbedreigingen voor lijst I en lijst II feiten. Deze zijn opgenomen
in respectievelijk de artikelen 10 en 11 van de Opiumwet, terwijl artikel
10a daarnaast nog een aantal aan lijst I stoffen gekoppelde strafbepalingen
bevat.Lijst I feitenDe strafbedreigingen in de artikelen 10 en 10a van de Opiumwet voldoen
aan de in het kaderbesluit drugshandel voorgeschreven minimale strafmaxima.
De strafmaxima van de Opiumwet bieden bovendien voldoende ruimte om de in
artikel 4, tweede lid, van het kaderbesluit opgenomen strafverzwarende omstandigheden,
te weten de grote hoeveelheid (onderdeel a) en de schadelijkheid van de drugs
(onderdeel b) af te dekken. De enige uitzonderingen betreffen het kweken van
papaver en cocaplanten en het opzettelijk aanwezig hebben van een grote hoeveelheid
harddrugs. De hierboven vermelde wijziging van artikel 2, onder B, van de
Opiumwet heeft als bijkomend effect dat de lacune met betrekking
tot het telen wordt opgeheven. Voor het opzettelijke aanwezig hebben van een
al dan niet grote hoeveelheid harddrugs wordt in artikel 10 een aparte strafmaat
van 6 jaren voorgesteld.Ingevolge het kaderbesluit is een strafmaximum van 5 tot 10 jaren voorgeschreven.
Dit betekent dat bij een minimalistische benadering kan worden volstaan met
een strafmaximum van 5 jaren. Het Wetboek van Strafrecht kent weliswaar de
strafbedreiging met een maximum van 5 jaren gevangenisstraf, maar deze is
zeer beperkt toegepast en bovendien voor delicten van zeer uiteenlopende aard,
zoals opruiing (art. 131 Sr), het plaatsen van of vervalsen van rijksmerken
voor platina, goud en zilver (art. 217 Sr) en verduistering van staat (art.
236). Deze delicten zijn bovendien in geen enkel opzicht te vergelijken met
opiumwetdelicten.Deze overtreding van de Opiumwet is ernstig van aard, want heeft steeds
betrekking op het aanwezig hebben van drugs met een onaanvaardbaar risico
voor ander dan persoonlijk gebruik, waarbij het, in voorkomend geval, tevens
om een grote hoeveelheid kan gaan. Tegen deze achtergrond én omdat
het beter past in de systematiek van de in de Opiumwet opgenomen straffen,
wordt een strafmaximum van ten hoogste 6 jaren voorgesteld.Aan het in artikel 4, derde lid, van het kaderbesluit voorgeschreven strafmaximum
van een gekwalificeerd delict, bedoeld in het tweede lid, onder a of b, in
samenloop met het leiding geven of deelnemen aan een criminele organisatie
wordt gedeeltelijk al voldaan door de bestaande Opiumwet. De voorgestelde
wijziging met het oog op het aanwezig hebben van harddrugs completeert de
implementatie op dit punt.Lijst II feitenDe in het tweede, derde en vierde lid van artikel 11 van de Opiumwet opgenomen
strafbedreigingen voldoen aan de maatstaven van het kaderbesluit drugshandel
wat betreft de in artikel 4, eerste lid, van het kaderbesluit voorgeschreven
minimale maximumstraf van 1 tot 3 jaren.Echter, deze strafbedreigingen zijn te laag wat betreft het in het tweede
lid van artikel 4, tweede lid, onder a, van het kaderbesluit (grote hoeveelheid)
voorgeschreven minimale strafmaximum van 5 tot 10 jaren. Artikel 11 van de
Opiumwet voorziet in het tweede lid in een maximumstraf van 2 jaren voor het
opzettelijk overtreden van de in artikel 3, onder B, genoemde verboden (telen,
bereiden, bewerken, verwerken verkopen, afleveren, verstrekken of vervoeren
van lijst II stoffen) en het derde lid van artikel 11 stelt een maximumstraf
van 4 jaren voor de overtreding van deze verboden indien het een beroeps-
of bedrijfsmatig karakter heeft. Dit is, zoals hierboven gesteld, met het
oog op de illegale hennepteelt en illegale handel in cannabis ingevoerd. Hoewel
bij de daartoe strekkende wetswijziging al rekening werd gehouden met een
zekere omvang van die verboden gedragingen, is bewust afgezien van het opnemen
van een hoeveelheidscriterium als strafverzwarende omstandigheid. Toentertijd
is gekozen voor het ruimere begrip beroeps- of bedrijfsmatig. Onder beroeps-
en bedrijfsmatig wordt begrepen teelt of handel van een aanzienlijke omvang,
maar de hoeveelheid hennep of cannabis is niet bepalend voor het beroeps-
of bedrijfsmatige karakter. Zo kan ook bij een beperkt aantal planten dat
in een professioneel ingerichte ruimte wordt aangetroffen, beroeps- of bedrijfsmatige
teelt worden aangenomen.Uit het kaderbesluit illegale drugshandel volgt dat op opzettelijke overtreding
van alle in artikel 3 van de Opiumwet genoemde verboden, dus naast die van
onderdeel B, ook op het inof uitvoeren (onderdeel A) en het aanwezig hebben
(onderdeel C), een strafmaximum van ten minste 5 tot 10 jaren moet worden
gesteld voorzover die gedragingen betrekking hebben op een grote
hoeveelheid drugs. Teneinde aan deze verplichting te voldoen, wordt voorgesteld
om in artikel 11 van de Opiumwet een nieuw vijfde lid op te nemen dat voorziet
in een strafbedreiging van ten hoogste 6 jaren voorzover de gedragingen, bedoeld
in artikel 3, onder A, B en C, betrekking hebben op een grote hoeveelheid
drugs. Ook al gaat het in artikel 11 niet om stoffen met een onaanvaardbaar
risico, is er door de hier beoogde omvang van de gedragingen sprake van ernstige
delicten, waarop een daarbij passende strafmaximum dient te worden gesteld.In het kaderbesluit is invulling van het begrip «grote hoeveelheid»
bewust achterwege gelaten. Lidstaten wensten zich op dit punt niet te binden
en erkennen derhalve dat onderlinge afwijkingen mogelijk zijn. Zeker wat betreft
de cannabis kan in meer algemene zin worden opgemerk dat de hoeveelheden die
in Nederland worden aangetroffen bij het opsporen van illegale teelt en handel
in de ogen van andere lidstaten zonder meer als grote hoeveelheid zijn te
beschouwen.Tegen deze achtergrond ligt het wat betreft de cannabis voor de hand om
aan te sluiten bij de bovengrens (500 gram) die wordt gehanteerd voor de handelsvoorraad
van een coffeeshop. Met andere woorden: een hoeveelheid van vanaf 501
gram wordt beschouwd als een grote hoeveelheid in de zin van het nieuwe vijfde
lid van artikel 11 van de Opiumwet. Bij de teelt is er sprake van verschillende
fasen in het groei- en bloeiproces. De situaties die men bij de opsporing
aantreft, kunnen uiteenlopen van zeer kleine stekken tot volwassen planten
in volle bloei of waarvan de toppen kort tevoren geoogst zijn. Een omrekening
naar aanwezigheid van hoeveelheden werkzame stof is daarom een minder passende
maatstaf. In de bestaande richtlijnen van het openbaar ministerie inzake de
Opiumwet wordt wat betreft de teelt een viertal schalen gehanteerd. Voorgesteld
wordt om de bovengrens van de eerste schaal te hanteren als benedengrens van
grootschalige teelt. Met andere woorden, vanaf 201 planten is er sprake
van een grote hoeveelheid.Wat betreft de overige op lijst II geplaatste stoffen wordt nog opgemerkt
dat er nauwelijks sprake is van strafzaken die daarop betrekking hebben. De
stoffen waarom het hier gaat zijn veelal verwerkt in geneesmiddelen waarvoor
een recept nodig is. Als benedengrens voor grote hoeveelheden zal worden gehanteerd
500 doseringseenheden.In de voorgestelde wijziging van artikel 11 van de Opiumwet wordt volstaan
met opname van de strafverzwarende omstandigheid «grote hoeveelheid».
De invulling van dat begrip zal worden vastgelegd in het Opiumwetbesluit.
Reden voor deze delegatie is de volgende. Door het ontbreken van een invulling
van het begrip «grote hoeveelheid» zijn de lidstaten vrij bij
de invulling ervan. Wel is duidelijk dat de concrete invulling ervan door
de lidstaten enigszins met elkaar in verhouding dient te zijn. Mocht tijdens
de evaluatie van de implementatie van het kaderbesluit in 2009, overeenkomstig
artikel 9 van het besluit, blijken dat er sprake is van een te grote divergentie
dan zal ongetwijfeld verder overleg in EU-verband volgen. Gelet op het belang
dat sedert het Haagse Programma wordt gehecht aan een systematische objectieve
evaluatie van onder andere kaderbesluiten, zal een dergelijk overleg tot op
het niveau van de Raad worden gevoerd. Dit brengt met zich mee dat betrokkenheid
van beide kamers van de Staten-Generaal daarbij verzekerd is. Een eventuele
wijziging van het kaderbesluit op het punt van het begrip «grote hoeveelheid»
zal de uitdrukkelijke instemming van het parlement behoeven. Zou daartoe worden
besloten, dan kan de implementatie daarvan op betrekkelijk eenvoudige wijze
en in relatief korte tijd gebeuren door middel van wijziging van het Opiumwetbesluit.Met de invoering van deze nieuwe strafbedreiging wordt duidelijk dat artikel
11 gaandeweg een tweeledig karakter heeft gekregen. Uit het eerste,
tweede, vierde en het hernummerde zesde en zevende lid, blijkt de opvatting
van de wetgever dat nog steeds met een relatief milde strafrechtelijke benadering
kan worden volstaan wanneer het om eenvoudige handelingen met lijst II stoffen
gaat. In het derde en het nieuwe vijfde lid gaat het ook om deze stoffen,
maar ligt de nadruk meer op de vormen van criminaliteit die zich hebben ontwikkeld.
Zij onderscheiden zich onderling nauwelijks in ernst. Daarom ligt het voor
de hand om in beide leden te voorzien in een identieke strafbedreiging. Voorgesteld
wordt ook in het derde lid een gevangenisstraf van ten hoogste 6 jaren op
te nemen. In dit verband is ook van belang dat bij een strafmaat van 6 jaren
de toepassing van voorlopige hechtenis op de grond van artikel 67a, tweede
lid, onder 2, van het Wetboek van Strafrecht mogelijk wordt.Criminele organisatieArtikel 4, derde lid, van het kaderbesluit drugshandel bepaalt dat de
strafbare feiten, bedoeld in het tweede lid van dat artikel, die in het verband
van een criminele organisatie in de zin van Gemeenschappelijk Optreden 98/733/JBZ
van 21 december 1998 (PbEG L 351) zijn gepleegd, bedreigd moeten worden
met een strafmaximum van ten minste 10 jaren. Naar Nederlands recht moet men
daarbij denken aan overtredingen van de Opiumwet in meerdaadse samenloop met
overtreding van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. Artikel 57 van
het Wetboek van Strafrecht bepaalt – kort gezegd – dat in dergelijke
gevallen één straf wordt opgelegd en dat deze eenderde hoger
mag zijn dan het hoogste strafmaximum dat op een van de feiten is gesteld.
Deze regel leidt ertoe dat, voorzover de strafbare feiten betrekking hebben
op een al dan niet grote hoeveelheid lijst I stoffen, aan het in het kaderbesluit
voorgeschreven strafmaximum van 10 jaren wordt voldaan.Dit is niet het geval bij een grote hoeveelheid lijst II stoffen. Met
inachtneming van het voorgestelde nieuwe vijfde lid van artikel 11 van de
Opiumwet, waarbij een maximumstraf van 6 jaren wordt ingevoerd voor grote
hoeveelheden, leidt een berekening van het strafmaximum in geval van samenloop
met het eerste lid van artikel 140 Sr, dat deelneming aan een criminele organisatie
bestraft, ertoe dat ingevolge artikel 57, tweede lid, Sr. een maximumstraf
van 8 jaren kan worden opgelegd. Aangezien dat niet voldoende is, is een nieuwe
bepaling nodig die, in combinatie met artikel 57 Sr, er in voorziet dat een
maximumstraf van 10 jaren kan worden opgelegd. Naar het oordeel van de regering
zou een verhoging van de strafmaat van het nieuwe vijfde lid van artikel 11
tot een maximum van 8 jaren afbreuk doen aan het onderscheid tussen lijst
I en lijst II feiten. Een verhoging van het strafmaximum voor deelneming aan
een criminele organisatie tot 8 jaren in artikel 140, eerste lid, Sr zou een
zeer brede werking hebben en daardoor disproportioneel zijn. Teneinde aan
het kaderbesluit te voldoen, wordt daarom voorgesteld in de Opiumwet een bijzondere
regeling voor de criminele organisatie op te nemen, waarbij voor deelneming
een strafmaximum van 8 jaren zal gaan gelden. Deze bijzondere regeling is
vastgelegd in het nieuwe artikel 11a van de Opiumwet. Door dit artikel komt
de maximumstraf uit op 10 jaren en 8 maanden.In dit verband wordt nog het volgende opgemerkt. De Europese Commissie
heeft op 19 januari 2005 een voorstel gedaan voor een kaderbesluit betreffende
de bestrijding van georganiseerde criminaliteit1
dat strekt tot onderlinge aanpassing van de strafbaarstelling en sancties
voor betrokkenheid bij een criminele organisatie (Kamerstukken II, 2004–2005,
22 112, nr. 367). In dat voorstel wordt onderscheid gemaakt tussen deelneming
en leiding geven en worden minimale strafmaxima van respectievelijk 5 en 10
jaren voorgesteld. De regering zal bij de behandeling van dat voorstel aandacht
vragen voor de samenhang tussen dat kaderbesluit en andere kaderbesluiten
die bepalingen over criminele organisaties bevatten.Ten slotteUit het voorgaande blijkt dat de wijzigingen slechts in beperkte mate
betrekking hebben op de lijst I stoffen. Hieruit blijkt dat Nederland op het
terrein van de harddrugs nagenoeg geheel in de Europese pas loopt. De wijzigingen
concentreren zich rond de softdrugs, meer in het bijzonder op de grootschalige
illegale hennepteelt en illegale handel in cannabis in al dan niet georganiseerd
verband. Over streng optreden hiertegen bestaat een groeiende consensus in
Nederland. De wens daartoe wordt primair ingegeven doordat hierbij sprake
is van criminaliteit die door zijn aard, ongewenste bijverschijnselen van
dwang en intimidatie en gevaarzetting en omvang als ernstig moet worden aangemerkt.
Het feit dat het softdrugs betreft is minder relevant. De strafverhogingen
waartoe het kaderbesluit verplicht, zijn mede in het licht daarvan aanvaardbaar.
In dat verband spreekt de regering dan ook de hoop uit dat de behandeling
van het onderhavige wetsvoorstel en de wijziging van het Opiumwetbesluit kunnen
worden afgerond binnen de termijn die het kaderbesluit aan de implementatie
stelt.ARTIKELENArtikel IOnderdeel AZoals hierboven is aangegeven, strekt de toevoeging in onderdeel B van
artikel 2 van «telen» ertoe om elke twijfel over het bestaan van
dit verbod met betrekking tot lijst I stoffen weg te nemen. Dit is wenselijk
met het oog op het bepaalde in artikel 2, eerste lid, onder b, van het kaderbesluit
drugshandel.Onderdeel BOp de ratio van het nieuwe derde lid van artikel 10, inhoudende de verhoging
van de gevangenisstraf van 4 naar 6 jaren is hierboven al ingegaan.Onderdeel CDe wijziging van artikel 10a is een technische aanpassing als gevolg van
onderdeel B van het wetsvoorstel.Onderdeel DOp de ratio van de verhoging in het derde lid van artikel 11 van de gevangenisstraf
van 4 naar 6 jaren is hierboven al ingegaan. Voor de toepassing van dit artikellid
is nodig dat het beroepsof bedrijfsmatige karakter wordt bewezen.Het nieuwe vijfde lid van artikel 11 strekt tot uitvoering van artikel
4, tweede lid, onderdeel b, van het kaderbesluit drugshandel. Het ziet op
alle gedragingen genoemd in artikel 2, eerste lid, onder a, b en c, van het
kaderbesluit, voorzover het gaat om lijst II stoffen. Het verschil in werkingssfeer
met het derde lid van artikel 11 is, dat het enkele feit dat de verboden gedraging
betrekking heeft op een grote hoeveelheid verdovende middelen of psychotrope
stoffen, voldoende is voor de toepasselijkheid van het vijfde lid.Onderdeel EHet nieuwe artikel 11a strekt tot uitvoering van artikel 4, derde lid,
van het kaderbesluit drugshandel. Het vormt een species van artikel 140 Sr.
Er is bewust geen verwijzing opgenomen naar het tweede lid van artikel 140
Sr, omdat die verboden gedraging niet in het kaderbesluit wordt genoemd. Dit
doet overigens geen afbreuk aan de algemene gelding van bedoeld tweede lid.Onderdeel FDe wijziging van artikel 12 is een technische aanpassing als het gevolg
van de onderdelen B en C van dit wetsvoorstel.Onderdeel GDe wijziging in artikel 13 is een technische aanpassing als gevolg van
de onderdelen B en C van dit wetsvoorstel.Artikel IIDoor dit artikel treedt de wet op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip in werking. Voor deze vorm is gekozen teneinde de datum te kunnen
afstemmen op de datum waarop de implementatietermijn afloopt (12 mei
2006).De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstDe Minister van Justitie.J. P. H. DonnerBIJLAGE AOverzicht van de in artikel 4 van het kaderbesluit drugshandel
opgenomen verplichtingen tot strafbaarstellingen en voorgeschreven minimale
maximumstraffenArtikel 4, eerste lid, eerste alinea:De gedragingen opgesomd in artikel 2, eerste lid, onder a, b, c en d,
en art. 3, eerste lid: strafbaar stellen en bedreigen met doeltreffende, evenredige
en afschrikwekkende sancties.Artikel 4, eerste lid, tweede alinea:De gedragingen opgesomd in artikel 2, eerste lid, onder a, b, c en d:
bedreigen met een strafmaximum van ten minste 1 tot 3 jaren gevangenisstraf.Artikel 4, tweede lid 2, onder a en bDe gedragingen opgesomd in artikel 2, eerste lid, onder a, b en c, indien
deze betrekking hebben op (a) grote hoeveelheden drugs of (b) drugs die voor
de gezondheid het meest schadelijkst zijn of aanzienlijk schade aan de gezondheid
hebben toegebracht: bedreigen met een strafmaximum van ten minste 5 tot 10
jaren gevangenisstraf.Artikel 4, derde lid:De gedragingen opgesomd in artikel 2, eerste lid, onder a, b en c, indien
deze betrekking hebben op (a) grote hoeveelheden drugs of (b) drugs die voor
de gezondheid het meest schadelijkst zijn of aanzienlijk schade aan de gezondheid
hebben toegebracht én er sprake is van samenloop met betrokkenheid
bij een criminele organisatie: bedreigen met een strafmaximum van ten minste
10 jaren gevangenisstraf.Artikel 4, vierde lid:De gedragingen opgesomd in artikel 2, eerste lid, onder d, indien er sprake
is van samenloop met betrokkenheid bij een criminele organisatie: bedreigen
met een strafmaximum van ten minste 5 tot 10 jaren gevangenisstraf.BIJLAGE BTransponeringstabel kaderbesluit drugshandel art. kaderbesluitOpiumwetandere wetgevingopmerkingen art. 1, eerste lid,lijsten
I en II van de Opiumwet  art. 1, tweede lid, Wet voorkoming misbruik chemicaliën art. 1, derde lid, art. 2:1 e.v. BW jo. art. 51, derde lid, Sr   art. 2, eerste lid, aart. 2 onder A, B en D,  art. 3 onder A, B en D,   art. 2, eerste lid, bart. 2 onder (nieuw) B, art. 3 onder B,  art. 2, eerste lid, cart. 2 onder C jo. 10a   art. 2 onder C jo. B,   art. 2, eerste lid, dart. 10a, eerste lid, onder 3,Artt. 3 en 5 Wet
voorkoming misbruik chemicaliëen jo art.1, onder 1°, jo 6, lid
1, Wet op de economische delicten  art. 2, tweede lid,  geen implementatie nodig art. 3, eerste lid, artt. 45, 46a,47, 48 Sr1 art. 3, tweede lid,  geen implementatie nodig art. 4, eerste lid,art.
10, tweede, (nieuw) derde, vierde en vijfde lid, art. 10a, eerste lid, onder
3,   art. 11, tweede, derde en vierde lid   art. 4, tweede lid, onder a en b,art. 10, tweede, (nieuw) derde, vierde en vijfde lid, art. 10a, art. 11, (nieuw)
vijfde lid   art. 4, derde lid,art.
10, tweede, (nieuw) derde vierde en vijfde lid jo.
(nieuw) art. 11a, art. 10a jo. (nieuw) 11a   art. 11, vijfde lid, jo.
(nieuw) art. 11a   art. 4, vierde lid,art.
10a jo.  (nieuw) art. 11aArtt.
3 en 5 Wet voorkoming misbruik chemicaliën jo artt.
1, onder 1°, en 6, eerste lid, Wet op de economische delicten  art. 4 ,vijfde lid, art. 36e Sr art. 5  geen implementatie nodig art. 6, eerste en tweede lid, art. 51 Sr art. 6, derde lid, art. 51, tweede lid, onder 2 en 3, Sr art. 7, eerste lid, civielrechtelijke en bestuursrechtelijke maatregelen art. 7, tweede lid, art. 23 jo. 51 Sr art. 8, eerste lid, art. 2, 5 en 5a Sr.  art. 8, tweede lid,  niet van toepassing art. 8, derde lid,  geen implementatie, is achterhaald
door kaderbesluit Europees aanhoudingsbevel en de Overleveringswet art. 8, vierde lid,  geen implementatie art. 9  geen implementatie1 Wetboek van StrafrechtXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1COM (2005) 6 final 2005/0003 (CNS). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30339-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl