Wet op de telecommunicatievoorzieningen en de Mediawet: wijziging ivm liberalisering kabelgebonden telecommunicatie; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24163, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24163 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 4 mei 1995, no. W09.95.0095,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24163Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 163Wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen, de Mediawet,
de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 en het Wetboek van Strafvordering in verband
met de liberalisering van kabelgebonden telecommunicatie-inrichtingen (kabelgebonden
telecommunicatie)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 4 mei 1995
en het nader rapport d.d. 19 mei 1995, aangeboden aan de Koningin door de
Minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 6 maart 1995, no. 95.001748, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen, de Mediawet,
de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 en het Wetboek van Strafvordering in verband
met de liberalisering van kabelgebonden telecommunicatie-inrichtingen (kabelgebonden
telecommunicatie).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 6 maart 1995,
nr. 95.001748, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies gedateerd 4 mei 1995, nr. W09.95.0095, bied ik U hierbij aan.De Raad van State geeft in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met zijn advies rekening
zal zijn gehouden.Naar aanleiding van het advies overweeg ik als volgt.1. In het voorstel wordt in verschillende artikelen de regelgevende bevoegdheid
gedelegeerd, waarvoor de algemene uitgangspunten inzake delegatie, zoals neergelegd
in aanwijzing 26, eerste lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)
gelden. In het bijzonder is van belang dat het in het algemeen de voorkeur
verdient dat in de wet de bevoegdheid wordt toegekend bij algemene maatregel
van bestuur regels te stellen en dat delegatie aan een minister in beginsel
beperkt blijft tot de in de aanwijzing genoemde gevallen. In verband hiermee
wijst de Raad van State op de volgende punten. a. In artikel I, onderdeel P, wordt in het voorgestelde artikel 7a de
basis gelegd voor het bij ministeriële regeling introduceren van een
machtigingen- en registratieregime. In artikel I, onderdeel LL, wordt in het
voorgestelde artikel 22b bepaald dat bij ministeriële regeling regels
kunnen worden gesteld met betrekking tot het aan derden aanbieden van vaste
verbindingen door de houder van een machtiging voor een draadomroepinrichting.
Vervolgens wordt onder de punten a tot en met g een aantal onderwerpen opgesomd
waarop deze regels betrekking hebben.De in dit kader te stellen regels kunnen niet zonder meer worden aangemerkt
als voorschriften van administratieve aard, als uitwerking van de details
van een regeling, of als voorschriften die dikwijls wijziging behoeven. Daar
komt bij dat de krachtens artikel 7a, tweede lid, te stellen regels van wezenlijk
belang zijn. Naast het feit dat deze regels in de toelichting op het artikel
worden aangeduid als algemene regels, kan tegen overtreding van het verbod
om te handelen in strijd met deze regels (artikel 7e, tweede lid) op grond
van artikel 48b worden opgetreden met een administratieve boete van maximaal
een miljoen gulden. De introductie van het machtigingen- en registratieregime
en het stellen van regels ter zake van de in artikel 22b opgesomde zaken kan
dan ook naar de mening van de Raad niet in aanmerking komen voor een regeling
bij ministeriële regeling. De bepalingen behoeven wijziging zodat de
regels bij algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld.b. In artikel I, onderdeel PP, wordt in het voorgestelde artikel 29a aan
de minister de bevoegdheid toegekend om bij ministeriële regeling voor
openbare telecommunicatienetten en openbare telecommunicatiediensten regels
te stellen in het kader van de geharmoniseerde voorwaarden die betrekking
hebben op open en efficiënte toegang tot en gebruik van openbare telecommunicatienetten
en openbare telecommunicatiediensten overeenkomstig richtlijn nr. 90/387/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 28 juni 1990 betreffende de
totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel
van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (PbEG L 192), naar
de tekst zoals deze bij die richtlijn is vastgesteld, en de daarmee samenhangende
richtlijnen en resoluties. Ingevolge aanwijzing 26, tweede lid, Ar is delegatie
aan de minister van de bevoegdheid tot het vaststellen van algemeen verbindende
voorschriften ook toegestaan indien het gaat om het verwerken in de Nederlandse
wetgeving van internationale regelingen die de Nederlandse wetgever, behoudens
op ondergeschikte punten, geen ruimte laten voor het maken van keuzen van
beleidsinhoudelijk aard. Aangezien de zinsnede «en de daarmee samenhangende
richtlijnen en resoluties» een onbepaald karakter heeft, kan niet op
voorhand worden bepaald of deze richtlijnen al dan niet ruimte zullen laten
voor het maken van keuzen van beleidsinhoudelijke aard. Om deze reden meent
het college dat de bedoelde regels bij algemene maatregel van bestuur moeten
worden gesteld.1a. In Artikel I, onderdeel P, wordt in de voorgestelde artikelen 7a en
22b van het voorstel van wet regelgevende bevoegdheid gedelegeerd aan de Minister
van Verkeer en Waterstaat. De Raad is van oordeel dat deze regels bij algemene
maatregel van bestuur dienen te worden vastgesteld. Delegatie aan een minister
dient ingevolge aanwijzing 26, eerste lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving
(Ar) beperkt te blijven tot regels die kunnen worden aangemerkt als voorschriften
van administratieve aard, als uitwerking van details van een regeling, of
als voorschriften die dikwijls wijziging behoeven. De in het kader van de
genoemde artikelen te stellen regels kunnen naar het oordeel van de Raad niet
zonder meer als zodanig worden aangemerkt. Aan het advies van de Raad is met betrekking tot artikel 7a gevolg gegeven.
Het gaat in het kader van dit artikel om de introductie van een machtigingen-
en registratieregime. In verband met de beoogde flexibiliteit van het systeem
was oorspronkelijk gekozen voor regeling op ministerieel niveau, maar bij
nadere overweging moet gelden dat de in genoemde aanwijzing gegeven gronden
voor delegatie aan een minister in het onderhavige geval niet van toepassing
zijn.Ook in andere onderdelen van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen
zijn de vergunningen c.q. machtigingsregimes opgenomen in de wet zelf of gedelegeerd
naar een algemene maatregel van bestuur. Artikel 7a, eerste en tweede lid,
is aangepast.Met betrekking tot artikel 22b merk ik het volgende op. De bevoegdheden
van de houder van een draadomroepinrichting om zijn inrichting te gebruiken
voor andere telecommunicatiediensten dan het verspreiden van programma's worden
met het gewijzigde artikel 22 uitgebreid. In plaats van het vereiste van een
aanvullende machtiging op grond van het huidige artikel 22 om bepaalde telecommunicatiediensten
te mogen verzorgen, is gekozen voor een eenvoudige registratie als het gaat
om het aan derden aanbieden van vaste verbindingen. Voor de geregistreerde
houders van draadomroepinrichtingen kunnen ministeriële regels worden
gegeven die slechts betrekking kunnen hebben op de in de wet genoemde onderwerpen.
Het betreft regels die tot doel hebben dat de houder van een draadomroepinrichting
vaste verbindingen aan derden ter beschikking stelt op non-discriminatoire
basis en ter voorkoming van concurrentievervalsing. Overeenkomstige regels
zijn ook van toepassing op de houder van de concessie. Evenals de regels voor
de houder van de concessie, opgenomen in het ministeriële Besluit algemene
richtlijnen telecommunicatie, hebben ook de regels geldend voor de geregistreerde
houders van een draadomroepinrichting het karakter van voorschriften die aan
een registratie verbonden zijn. Uit praktische overwegingen is in dit verband
gekozen voor algemene, door de minister te geven, regels voor alle geregistreerde
houders van een machtiging voor een draadomroepinrichting in plaats van voor
individuele voorschriften die per houder aan de betreffende registratie verbonden
worden. Dit is mogelijk omdat de voorschriften waaraan de geregistreerde houders
van een machtiging voor draadomroepinrichtingen gebonden zullen worden, niet
individueel verschillend behoeven te zijn. Niet valt in te zien dat deze keuze
tot gevolg zou moeten hebben dat de te geven regels op het niveau van een
algemene maatregel van bestuur dienen te worden gegeven. Gezien het karakter
van deze regels ben ik anders dan de Raad derhalve van oordeel dat er geen
bezwaar tegen bestaat deze regels aan een minister te delegeren.1b. In Artikel I, onderdeel PP, wordt in het voorgestelde artikel 29a
aan de minister de bevoegdheid toegekend ter uitvoering van richtlijn nr.
90/387/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 28 juni 1990 betreffende
de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door
middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), naar de
tekst zoals deze bij die richtlijn is vastgesteld, en de daarmee samenhangende
richtlijnen en resoluties, regels te stellen voor openbare telecommunicatienetten
en openbare telecommunicatiediensten. De Raad wijst in dit verband op aanwijzing
26, tweede lid, Ar waarin delegatie aan de minister van de bevoegdheid tot
het vaststellen van algemeen verbindende voorschriften is toegestaan indien
het gaat om het verwerken in de Nederlandse wetgeving van internationale regelingen
die de Nederlandse wetgever geen ruimte laten voor het maken van keuzen van
beleidsinhoudelijke aard. Aangezien de zinsnede in artikel 29a «en de
daarmee samenhangende richtlijnen en resoluties» een onbepaald karakter
heeft, kan naar de opvatting van de Raad niet op voorhand worden bepaald of
deze richtlijnen al dan niet ruimte laten voor het maken van keuzen van inhoudelijke
aard. Om deze reden meent de Raad dat de bedoelde regels bij algemene maatregel
van bestuur moeten worden gesteld.In de eerste plaats wordt opgemerkt dat de bestaande richtlijnen en resoluties
op telecommunicatiegebied nauwelijks beleidsinhoudelijk ruimte van enige betekenis
geven. Een goed voorbeeld hiervan is de dienstenrichtlijn en de huurlijnenrichtlijn.
Zo kan ook terzake van de met de ONP-richtlijn samenhangende richtlijnen en
resoluties waarvan in de tekst van artikel 29a wordt gesproken en die in de
toelichting naar de stand van heden zijn opgesomd, op voorhand met voldoende
mate van zekerheid worden aangenomen dat daarin geen beleidsruimte van enige
betekenis zal worden gelaten.Daarenboven wijs ik nog op het volgende. De ontwikkelingen op het vlak
van informatie en telecommunicatie bevinden zich de afgelopen jaren in een
stroomversnelling. Bovendien zijn deze ontwikkelingen in hoge mate internationaal
en met name Europees bepaald. Niet alleen zijn de ontwikkelingen niet meer
aan grenzen gebonden, maar met name binnen Europa vereist het in tempo aanpassen
van de nationale regels aan het Europees kader een wetgevend instrumentarium
dat de vereiste implementatie-spoed kan opbrengen. Dit geldt zeker voor de
implementatie van Europese regels van formeel dwingende aard. Daarnaast gaat
het om aanbevelingen die niet dwingend in nationale regelgeving behoeven te
worden omgezet, maar die wel in Europees verband op politiek niveau (de Telecom-raad)
zijn aanvaard. In dat kader heeft ook Nederland zijn positie te bepalen door
de beslissing in de Raad de aanbeveling al of geen steun te geven. Hierover
wordt door de Minister in het parlement verantwoording afgelegd. Indien de
aanbeveling door Nederland is gesteund voelt de minister zich gebonden de
aanbeveling uit te voeren, nu Nederland zich in elk geval vrijwillig verbonden
acht. Zo geldt ook ten aanzien van aanbevelingen dat de beleidsruimte in internationaal
verband reeds wordt afgekaderd.De wetgever loopt voortdurend achter op deze ontwikkelingen omdat het
systeem en de inhoud van de huidige van toepassing zijnde regelgeving hierop
niet is toegesneden en de noodzakelijke flexibiliteit mist. Het is derhalve
noodzakelijk teneinde tijdig deze ontwikkelingen te kunnen reguleren –
hetgeen nog los van het element van de formele verplichting tot implementatie
materieel in het belang van evenwichtige marktontwikkelingen en bescherming
van de gebruiker noodzakelijk is – dat op wetsniveau de nodige flexibiliteit
wordt ingebouwd om snel in de nodige regels te kunnen voorzien. Delegatie
naar de minister zoals in artikel 29a wordt voorzien wordt ingegeven door
de eisen van de praktijk. Ik meen dan ook dat de delegatie aan de minister
in artikel 29a niet ongeoorloofd is en gezien het vorenstaande ook noodzakelijk
is.2. Op grond van artikel 7b wordt bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur een aantal procedureregels gesteld met betrekking tot de machtigingsaanvraag.
Daarnaast worden op grond van artikel 7c bij ministeriële regeling procedureregels
gesteld inzake een aanvraag tot registratie. Hieruit blijkt dat het niveau
van de regelgeving voor procedures niet in alle gevallen hetzelfde is. Dit
verschil wordt in de toelichting niet verklaard. Gelet op het feit dat verschillende
procedurele aspecten met betrekking tot de aanvraag reeds worden geregeld
in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is het verdedigbaar dat een aantal
aanvullende aspecten inzake de aanvraag in aanmerking komt voor regeling bij
ministeriële regeling. De Raad beveelt aan in genoemde artikelen steeds
een zelfde niveau van regelgeving te hanteren.2. Het advies van de Raad om het niveau van de regelgeving voor procedures
met betrekking tot aanvragen om een machtiging respectievelijk een registratie
in artikel 7b respectievelijk artikel 7c hetzelfde te laten zijn, heb ik overgenomen.
Hiertoe heb ik artikel 7b gewijzigd door het stellen van regels die –
in aanvulling op hetgeen reeds met betrekking tot bedoelde aanvraag wordt
geregeld in de Algemene wet bestuursrecht – de bevoegdheid tot aspecten
inzake de aanvraag bevatten, te delegeren aan de minister.3. In artikel I, onderdeel A, zesde lid, voorgestelde artikel 1, onderdeel
o, is in navolging van artikel 1, eerste lid, vijfde gedachtenstreepje, van
richtlijn nr. 90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten
(Pb L 192/10; hierna dienstenrichtlijn) het begrip «netwerkaansluitpunt»
omschreven als «het geheel van fysieke verbindingen, met hun technische
toegangsspecificaties, die deel uitmaken van een telecommunicatienet en nodig
zijn om toegang te verkrijgen tot dit net en om efficiënt via dit net
te kunnen communiceren». Met dit laatste aspect (het feit dat efficiënt
via het net moet kunnen worden gecommuniceerd) is een waarderingselement in
de begripsomschrijving opgenomen waardoor de exacte reikwijdte van het begrip
onzeker is. Immers hetgeen als efficiënte communicatie moet worden beschouwd
is mede afhankelijk van zich ontwikkelende inzichten en de stand van de techniek.
Daar bovendien de toetsingscriteria en normen van het begrip «efficiëntie»
niet zijn vermeld, sluipt hiermee een voor subjectieve beoordeling vatbaar
element in de regelgeving. Nu het begrip is ontleend aan de richtlijndefinitie
kan het niet worden gemist. De Raad beveelt echter aan in de memorie van toelichting
uiteen te zetten hoe het begrip «efficiëntie» zal worden
opgevat.3. De functie van een netwerkaansluitpunt is tweeërlei. Het dient
er voor om op eenvoudige wijze toegang te verkrijgen tot een telecommunicatienet
alsmede nadat toegang is verkregen om efficiënt via dat net te kunnen
communiceren.Deze twee functies zijn in de definitie van het begrip netwerkaansluitpunt
opgenomen. De Raad is van oordeel dat – hoewel de letterlijke overneming
van het begrip uit de dienstenrichtlijn niet kan worden gemist – met
het opnemen van het aspect «efficiënt via het net kunnen communiceren»
een waarderingselement in de begripsomschrijving is opgenomen waardoor de
exacte reikwijdte van het begrip onzeker is. In dit verband merk ik het volgende
op. Bedoelde functie van het netwerkaansluitpunt dient als volgt te worden
opgevat:een efficiënte communicatie is een communicatie waarbij de integriteit
van het telecommunicatienet als ook de onderlinge verbinding van telecommunicatienetten
wordt gewaarborgd zodat de aangesloten (rand)apparaten overeenkomstig hun
bestemming kunnen functioneren. Om efficiënt te kunnen communiceren dient
elk type (rand)apparaat te worden aangesloten op het voor dat type bedoelde
aansluitpunt, dat qua eigenschappen c.q. karakteristieken zodanig is dat het
(rand)apparaat en het telecommunicatienet compatibel zijn. Dit houdt bijvoorbeeld
in dat ISDN-apparatuur, om efficiënt, dat wil zeggen om conform zijn
bestemming te kunnen communiceren via het openbare net, specifiek aangesloten
moeten worden op een ISDN-aansluitpunt. GSM-apparatuur moet, teneinde een
efficiënte communicatie mogelijk te maken, op een speciaal GSM-aansluitpunt
worden aangesloten.Het gaat er in de definitie om dat de toegepaste technieken in de telecommunicatienetten
en de (rand)apparaten op elkaar aansluiten zodat ook werkelijk telecommunicatie
tot stand kan komen. Het aspect «efficiënt via het net kunnen communiceren»
heeft dan ook geen betrekking op een aspect van de communicatie tussen mensen,
maar is een technische kwalificatie. Het aspect bevat anders dan de Raad veronderstelt
dan ook geen waarderingselement. In navolging van het advies van de Raad is
de toelichting op dit onderdeel enigszins uitgewerkt.4. In de omschrijving van het begrip «telexdienst» in het
in artikel I, onderdeel A, achtste lid, voorgestelde artikel 1, onderdeel
bb, is overeenkomstig artikel 1, eerste lid, achtste gedachtenstreepje van
de dienstenrichtlijn, een – onbepaalde, dynamische – verwijzing
opgenomen naar «de toepasselijke aanbeveling van de Internationale Raadgevende
Commissie inzake telegrafie en telefonie (CCITT)». Gezien het feit dat
het begrip «telexdienst» een functie heeft bij de afbakening tussen
het vrije gebied en het exclusieve gebied van de concessiehouder, is het van
belang dat dit begrip zo nauwkeurig mogelijk is omschreven. In de memorie
van toelichting wordt op dit punt ook opgemerkt dat ervoor gekozen is om duidelijk
in de wet zelf aan te geven waar de scheiding tussen de twee genoemde gebieden
loopt. In het licht hiervan dient de thans toepasselijke aanbeveling van de CCITT
zoveel mogelijk in de begripsomschrijving te worden geduid (zie aanwijzing
56, tweede lid, onder a, Ar). Indien ervoor wordt gekozen het dynamische karakter
van deze verwijzing te handhaven dient, in de geest van aanwijzing 343 Ar,
te worden bepaald vanaf welk tijdstip wijzigingen van deze aanbeveling voor
de toepassing van de wet van toepassing zijn. Voorts dient in de toelichting
te worden aangegeven waar deze aanbeveling is bekendgemaakt en wat de juridische
status daarvan is.4. In navolging van het advies van de Raad is in overeenstemming met de
aanwijzingen 56, tweede lid, onder a, Ar en 343 Ar het begrip telexdienst
in het in Artikel I, onderdeel A, achtste lid, voorgestelde artikel 1, onderdeel
bb, aangepast. In de memorie van toelichting is de vindplaats van de aanbeveling
aangegeven alsmede de juridische status ervan.5. In het in artikel I, onderdeel I, voorgestelde artikel 4a, wordt artikel
4, vierde, vijfde en zesde lid, van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen
(WTV) van overeenkomstige toepassing verklaard op het tot stand brengen van
koppelingen tussen de telecommunicatie-infrastructuur van de houder van de
concessie en de telecommunicatie-infrastructuur van de houder van een infrastructuurvergunning.
Blijkens artikel 4, vijfde lid, WTV gaat de houder van de concessie bij zijn
aanbod uit van de door de houder van een (infrastructuur)vergunning gevraagde
voorzieningen. De houder van de concessie kan alleen afwijken van het verzoek
van de houder van een infrastructuurvergunning indien de gevraagde voorzieningen
technisch niet mogelijk zijn, de integriteit van de telecommunicatie-infrastructuur
van de houder van de concessie in gevaar zouden brengen of redelijkerwijs
niet noodzakelijk zijn voor een doelmatige verzorging van de diensten te verlenen
door middel van de telecommunicatie-infrastructuur van de houder van een infrastructuurvergunning
(artikel 4, vijfde lid, tweede volzin, WTV). In de toelichting bij artikel I, onderdeel I, wordt gesteld dat, indien
de houder van de concessie als gevolg van technische redenen niet in staat
is om de koppeling te doen plaatsvinden waar de houder van de infrastructuurvergunning
dat wil, «koppeling op een andere plek aan zijn infrastructuur (zal)
moeten plaatsvinden en wel op een zodanige wijze dat deze koppeling niet duurder
is dan de koppeling op de plaats waar de houder van een vergunning om die
koppeling heeft gevraagd».De Raad constateert dat in deze passage sprake is van een bijkomende verplichting
van de houder van de concessie, waarvoor geen basis in de wet is neergelegd.
In die wettelijke basis dient te worden voorzien. Verwezen zij naar aanwijzing
214 Ar.5. Artikel 4, vierde, vijfde en zesde lid, bevat voor de houder van de
concessie verplichtingen terzake van het leveren van de dienst interconnectie
aan de houder van een vergunning voor mobiele telecommunicatie krachtens Hoofdstuk
IIA. Dezelfde verplichtingen heeft de houder van de concessie ook jegens houders
van een infrastructuurvergunning. Bij het leveren van de dienst dient de houder
van de concessie uit te gaan van het verzoek van de vrager van de dienst.
In de toelichting bij artikel I, onderdeel I, wordt gesteld dat, indien de
houder van de conccessie als gevolg van technische redenen niet in staat is
om de koppeling te doen plaatsvinden waar de houder van de infrastructuurvergunning
dat wil, «koppeling op een andere plek aan zijn infrastructuur (zal)
moeten plaatsvinden en wel op een zodanige wijze dat deze koppeling niet duurder
is dan de koppeling op de plaats waar de houder van een vergunning om die
koppeling heeft gevraagd». Naar het oordeel van de Raad brengt dit voor
de houder van de concessie een extra verplichting met zich mee die een wettelijke
basis behoeft. In verband hiermee merk ik het volgende op.Deze in de toelichting opgenomen alinea betreft een interpretatie van
de interconnectiebepaling. Dit is ook de reden dat deze in de toelichting
is opgenomen. In het kader van beslechting van interconnectiegeschillen, waartoe
ik op grond van artikel 4c ben geroepen, zal door middel van interpretatie
per geval nadere inhoud gegeven dienen te worden aan de wettelijke interconnectieverplichtingen.
De situaties die dit nodig maken zijn immers thans nog niet te voorzien. De
in de toelichting gegeven uitleg is waarschijnlijk een van de vele interpretaties
die nog zullen moeten volgen als ons de beslechting van een geschil wordt
gevraagd. Deze interpretaties, uitmondend in een uitspraak van de minister
in het geschil, zullen in rechterlijke procedures door de rechter kunnen worden
getoetst. Bij het beoordelen van interconnectiegeschillen zal ik worden bijgestaan
door een onafhankelijke commissie van deskundigen zoals ik de Tweede Kamer
berichtte bij brief van 6 maart 1995, HDTP/94/29370/HBA. Aan deze commissie
wordt thans vorm gegeven. Zo zal zo nodig aan de hand van concrete gevallen
nadere invulling worden gegeven aan de interconnectieverplichtingen van de
aanbieders van telecommunicatie-infrastructuur.Gezien het vorenstaande meen ik dat het niet gewenst is deze in de memorie
van toelichting als voorbeeld gegeven interpretatie van artikel 4, vijfde
lid, wettelijk te verankeren. Dit zou de toepassingsruimte bij de interpretatie
van deze regelgeving die nodig zal zijn bij het tot ontwikkeling komen van
een interconnectiepraktijk, belemmeren.6. Ingevolge artikel 4b, tweede en derde lid, (artikel I, onderdeel J)
moet de houder van een infrastructuurvergunning – op gelijke wijze als
de houder van de concessie – de houder van de concessie en een andere
houder van een infrastructuurvergunning voorzieningen ter beschikking stellen
ten behoeve van of direct verband houdende met koppelingen aan zijn kabelgebonden
telecommunicatie-infrastructuur. Hoewel in de toelichting bij artikel I, onderdeel J, wordt gesteld dat
deze bepalingen (artikel 4b, tweede en derde lid) «identiek zijn met»
die welke voor de houder van de concessie gelden op grond van artikel 4a,
moet worden geconstateerd dat, in tegenstelling tot de situatie voor de houder
van de concessie, voor de houder van een infrastructuurvergunning niet is
voorzien in de in artikel 4, vijfde lid, WTV gegeven mogelijkheid gevraagde
koppelingsvoorzieningen te weigeren «indien deze redelijkerwijs niet
noodzakelijk zijn voor een doelmatige verzorging van de diensten te verlenen
door middel van de telecommunicatie-infrastructuur van – in aangepaste
vorm – de houder van de concessie of de betrokken andere houder van
een infrastructuurvergunning».Gelet op het uitgangspunt dat de houder van de concessie en de houders
van een infrastructuurvergunning zoveel mogelijk gelijk behandeld moeten worden,
dient artikel 4b, derde lid, met voornoemde weigeringsgrond te worden aangevuld.6. De door de Raad voorgestelde aanpassing van artikel 4b, derde lid,
heb ik overgenomen.7. Volgens de toelichting bij artikel 7 (artikel I, onderdeel P) is de
definitie spraaktelefoondienst overgenomen uit de dienstenrichtlijn, «zoals
deze door de Europese Commissie wordt geïnterpreteerd». Waar deze
passage lijkt te suggereren dat de Europese Commissie het begrip «spraaktelefoondienst»
een betekenis heeft gegeven die anders is dan de omschrijving opgenomen in
artikel 1, eerste lid, zevende gedachtenstreepje, van de dienstenrichtlijn,
dient te worden vermeld hoe deze interpretatie luidt en waar deze te vinden
is. In dit verband merkt de Raad nog op, dat in de memorie van toelichting
wordt vermeld dat de introductie van concurrentie op de nationale en internationale
publieke telefonie per 1 januari 1998 zal plaatsvinden. Er wordt niet gesteld
dat een gebrek in de materiële voorzieningen aan een eerdere invoering
in de weg staat, zodat aan deze beslissing een belangenafweging ten grondslag
lijkt te liggen. De Raad beveelt aan in de memorie van toelichting te vermelden
op welke wijze de belangenafweging heeft geleid tot het niet reeds bij deze
gelegenheid introduceren van vrije of althans vrijere mededinging.7. In artikel 1 is door middel van Artikel I, onderdeel A, de definitie
spraaktelefoondienst opgenomen. Deze definitie is letterlijk overgenomen uit
de dienstenrichtlijn. De Raad vraagt voor de uitleg van dit begrip naar de
betekenis van de mededeling in de memorie van toelichting dat de definitie
dient te worden opgevat «zoals deze door de Europese Commissie wordt
geïnterpreteerd». Tevens is de Raad van oordeel dat dient te worden
aangegeven hoe deze interpretatie luidt en waar deze te vinden is. In verband
hiermee merk ik het volgende op. In de toelichting op Artikel I, onderdeel
P, wordt uitvoerig ingegaan op de betekenis van de onderhavige definitie.
Deze toelichting komt nagenoeg letterlijk overeen met de uitleg die de Europese
Commissie geeft aan deze definitie. Aan het oordeel van de Raad lijkt daarmee
voldoende te zijn tegemoet gekomen.De desbetreffende uitleg van de Europese Commissie is te vinden in tussen
de Commissie en ondergetekende gewisselde correspondentie over de juiste betekenis
van de definitie spraaktelefoondienst in de dienstenrichtlijn. Om uitvoering
te geven aan het advies van de Raad in de toelichting de vindplaats van de
door de Commissie gegeven interpretatie te vermelden, zal de desbetreffende
correspondentie als bijlage bij de memorie worden gevoegd.1Voorts beveelt de Raad aan in de memorie van toelichting te vermelden
op grond van welke belangenafweging niet reeds bij deze gelegenheid een vrije
of althans vrijere mededinging van de publieke telefoondienst wordt geïntroduceerd.
In verband hiermee merk ik het volgende op.Met de voorgestelde wijzigingen, met name het opnemen van de definitie
«spraaktelefoondienst» en het nieuwe artikel 7 wordt met betrekking
tot de telefoondienst reeds een aanmerkelijk vrijere mededinging gerealiseerd.
In Europees verband is besloten eerst in 1998 de telefoondienst geheel te
liberaliseren. De vrijmaking van de telefoondienst zal dan plaatsvinden op
basis van reciprociteit. Indien Nederland zou besluiten nu al deze dienst
geheel te liberaliseren zouden telefoonmaatschappijen uit andere landen de
gelegenheid krijgen Koninklijke PTT Nederland NV op het nationale telefoonverkeer
in Nederland te beconcurreren terwijl KPN niet dezelfde mogelijkheid heeft
in het land van de concurrent. Uit een oogpunt van gelijke concurrentieverhoudingen
is zo'n eenzijdige stap van Nederland niet gewenst. Om deze reden zal de laatste
fase van liberalisering van de telefoondienst plaatsvinden in 1998. Met de
voorgestelde wijziging loopt Nederland geheel in de pas met de Europese ontwikkelingen
en handelt niet in strijd met de Europese mededingingsregels. Ik acht een
aanvulling van de toelichting op dit onderdeel niet noodzakelijk.8. In artikel I, onderdeel P, wordt in het in te voegen artikel 7d, eerste
lid, de minister opgedragen een overzicht bij te houden van degenen die krachtens
een machtiging diensten voor derden over vaste verbindingen mogen verzorgen
alsmede de beperkingen waaronder de machtiging is verleend en de voorschriften
die aan de machtiging zijn verbonden. In de twee daaropvolgende leden is voorzien
in respectievelijk de publikatie in de Staatscourant van wijzigingen in dit
overzicht en van de jaarlijkse plaatsing van de meest recente versie van dit
overzicht. Niet is voorzien, evenwel, in de eerste publikatie van bedoeld
overzicht in de Staatscourant. Het wetsvoorstel dient met een daartoe strekkende
bepaling te worden aangevuld.8. Overeenkomstig de opmerking van de Raad heb ik artikel 7d aangevuld
met een bepaling waarin wordt aangegeven wanneer de eerste publikatie van
het bedoeld overzicht plaatsvindt. Een soortgelijke bepaling in artikel 22b
heb ik op gelijke wijze aangevuld.9. Zoals in de toelichting bij artikel I, onderdeel P, wordt gesteld,
zijn de pakket- en circuitgeschakelde datadiensten vrij, in die zin dat de
houder van de concessie niet langer verplicht is om deze dienst op universele
basis en tegen een uniform tarief aan te bieden. Desondanks heeft de houder
van de concessie, ter uitvoering van Aanbeveling 92/382/EEG van de Raad van
de Europese Gemeenschappen van 5 juni 1992 betreffende het geharmoniseerde
aanbod van een minimumpakket van diensten op het gebied van pakketgeschakelde
datatransmissie (PSDS-diensten) in overeenstemming met de beginselen van Open
Network Provision (ONP) (Pb L 200), «zich ertoe verbonden om deze dienst
vooralsnog op universele basis te blijven aanbieden». Indien het optreden
van andere dienstverleners het leveren van deze geschakelde datadienst door
de houder van de concessie zou kunnen verhinderen, mag, nog steeds volgens
de toelichting, de lid-staat maatregelen treffen die erop gericht zijn deze
taak van algemeen economisch belang die door de houder van de concessie wordt
uitgevoerd, veilig te stellen. In deze benadering, die is ontleend aan de twaalfde overweging van de
considerans bij deze aanbeveling, wordt er kennelijk van uitgegaan dat eventuele
te treffen maatregelen ter bescherming van de dienstverlening door de houder
van de concessie op het gebied van de pakket- en circuitgeschakelde datadiensten
zullen kunnen worden gerechtvaardigd op grond van artikel 90, tweede lid,
van het EG-Verdrag. Het college merkt op, dat in artikel 90, tweede lid, sprake
is van «ondernemingen waaraan de lid-staten bijzondere of uitsluitende
rechten «verlenen»» en van «de vervulling van de hun
«toevertrouwde» taak». Hieraan lijkt de veronderstelling
ten grondslag te liggen dat de desbetreffende taak van overheidswege aan de
betrokken onderneming is opgedragen. Gezien de in de toelichting gebruikte
formulering (de houder van de concessie heeft «zich ertoe verbonden»
de betrokken dienstverlening op universele basis te verzorgen) is voorshands
niet duidelijk of voldaan is aan de toepassingsvoorwaarden van artikel 90,
tweede lid. In het licht hiervan dient, met het oog op het kunnen inroepen
van deze bepaling ter zake van eventueel te treffen maatregelen ter bescherming
van de houder van de concessie, in de toelichting te worden verduidelijkt
op welke basis de binding van de houder van de concessie met betrekking tot
het op universele basis aanbieden van pakket- en circuitgeschakelde datadiensten
berust.Het feit dat de houder van de concessie deze verplichting op zich heeft
genomen ter uitvoering van een aanbeveling van de Raad van de Unie is, naar
de mening van het college, niet van belang, nu het hier niet gaat om een bindend
besluit van een instelling van de Europese Unie.9. De toelichting is op dit punt aangevuld en verduidelijkt.10. Ingevolge artikel 7b, vierde lid, onder a (artikel I, onderdeel P),
kunnen aan een machtiging te verbinden voorschriften betrekking hebben op
«waarborgen tegen afroming van de spraaktelefoondienst». Aangezien
de betekenis van de term «afroming» niet exact omlijnd is, dient,
hetzij in artikel 7, vierde lid, onder a, het begrip door een niet voor meer
dan één uitleg vatbaar begrip te worden vervangen, hetzij het
begrip te worden gedefinieerd (vergelijk de aanwijzingen 54 en 121 Ar).10. Het voorstel van de Raad om in artikel 7b, vierde lid, onder a, de
term «afroming» te vervangen door een niet voor meer dan een uitleg
vatbaar begrip, heb ik overgenomen.11. Op een tweetal plaatsen wordt ter zake van het nemen van bepaalde
beslissingen als criterium gehanteerd dat de naleving van een bindend besluit
van een instelling van de Europese Unie dit vordert. Gedoeld wordt op artikel
1a, eerste lid, onder c (aanwijzing als openbaar telecommunicatienet respectievelijk
openbare telecommunicatiedienst), en artikel 22, zevende lid, onder c, (beeïndiging
registratie). Een zelfde bepaling is opgenomen in artikel 13, onder c (intrekking
infrastructuurvergunning), van de voorgestelde Vergunningenwet kabelgebonden
telecommunicatie-infrastructuur, waarover de Raad heden eveneens advies uitbrengt
(no. W09.95.0094). In de memorie van toelichting bij dat wetsvoorstel is uitdrukkelijk aangegeven
dat met deze formulering tevens wordt gedoeld op bestaande en eventueel nieuwe
jurisprudentie van het Hof van Justitie. Het begrip «bindend besluit
van een instelling van de Europese Unie» kan echter geen betrekking
hebben op een arrest of andere uitspraak van het Hof. Jurisprudentie met betrekking
tot de uitleg van bepalingen van het EG-Verdrag, waarbij in de context van
het voorstel in het bijzonder valt te denken aan artikel 90 van het EG-Verdrag,
noch jurisprudentie aangaande de betekenis van bepalingen van bindende besluiten,
is naar de mening van de Raad door de toegepaste formulering gedekt.Indien het de bedoeling is in de betrokken bepalingen tevens een koppeling
te leggen met de jurisprudentie van het Hof op het voor het wetsvoorstel relevante
terrein, zou de formulering moeten worden aangepast.11. Voor het nemen van bepaalde beslissingen wordt in het wetsvoorstel
als criterium gehanteerd dat de naleving van een bindend besluit van een instelling
van de Europese Unie dit vordert (artikel 1a, eerste lid, onder c, en artikel
22, zevende lid, onder c). Naar het oordeel van de Raad kan het begrip «bindend
besluit van een instelling van de Europese Unie» geen betrekking hebben
op een arrest of een andere uitspraak van het Hof. De mening van de Raad kan
ik op dit punt niet onderschrijven. Aangezien deze weigeringsgrond in de bedoelde
gevallen vermoedelijk voorlopig geen belangrijke rol zal kunnen spelen, moge
ik hier volstaan met te verwijzen naar punt 17 van het nader rapport inzake
het wetsvoorstel Vergunningenwet kabelgebonden telecommunicatie-infrastructuur
waar hetzelfde punt aan de orde is.12. In het wetsvoorstel zijn verschillende bepalingen opgenomen met het
oog op het voorkomen van kruissubsidiëring, dat wil zeggen het subsidiëren
van activiteiten in de ene sector (telecommunicatie) met inkomsten verworven
in een andere economische sector, waarin in casu doorgaans ook sprake is van
een monopoliepositie (energie, vervoer, omroep). Zo zal de houder van een
infrastructuurvergunning, overeenkomstig het bepaalde voor de houder van de
concessie in artikel 8, tweede lid, WTV volgens artikel 9, eerste lid, onder
c (artikel I, onderdeel T), bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
ertoe worden verplicht een financiële verantwoording op te stellen van
activiteiten bedoeld in artikel 4b (opgedragen diensten houder van een infrastructuurvergunning)
welke gescheiden is van die voor andere activiteiten. Voor de houders van een machtiging voor het aanleggen, in stand houden
en exploiteren van een draadomroepinrichting is voorzien in een tweezijdige
regeling van het verbod op kruissubsidiëring, aangezien de beide betrokken
activiteiten (telecommunicatie en omroep) berusten op de WTV (bladzijden 20,
59 en 62 van de memorie van toelichting). Voor de passieve kant is een aan
artikel 9, eerste lid, onder c, gelijkluidende regeling opgenomen in artikel
22b, onder e (artikel LL); de actieve kant wordt geregeld in de nieuwe tekst
van artikel 21, vierde lid, onder c (artikel I, onderdeel JJ), op grond waarvan
als voorschrift aan de machtiging kan worden verbonden het voorkomen dat de
opbrengst van het verspreiden van programma's wordt aangewend ten behoeve
van andere krachtens deze wet verrichte activiteiten.Uit de memorie van toelichting blijkt dat voor de betrokken sectoren is
voorzien in een verschillende – hetzij eenzijdige, hetzij tweezijdige –
regeling van het verbod van kruissubsidiëring. Waar het wetsvoorstel,
zoals gezegd, reeds voorziet in een tweezijdige regeling voor de kabelexploitanten,
wordt in de toelichting (bladzijde 20) melding gemaakt van het feit dat de
Minister van Economische Zaken ten aanzien van de elektriciteitsmaatschappijen
sterk overweegt ook de actieve kant van een verbod te voorzien door middel
van een binnenkort in te dienen nota van wijziging op een reeds bij de Tweede
Kamer aanhangig wetsvoorstel tot Wijziging van de Elekriciteitswet 1989. Daarentegen
is, nog steeds volgens de toelichting, voor de Nederlandse Spoorwegen (NS)
aan de actieve kant (nog) niets in wetgeving geregeld. Hieraan wordt toegevoegd
dat een eenzijdige regeling van het verbod op kruissubsidies voor de elektriciteitsmaatschappijen
en de NS in de WTV op zich, althans voor de komende periode, redelijk lijkt
te voldoen.Het college acht de in de toelichting gegeven verklaring voor de verschillende
behandeling van het verschijnsel van de kruissubsidiëring in de verschillende
sectoren van voorbehouden economische activiteiten onvoldoende. Waar het wetsvoorstel
zelf voorziet in tweezijdige regeling van het verbod voor de kabelexploitanten
en de Minister van Economische Zaken een zelfde aanpak overweegt voor de elektriciteitsmaatschappijen,
kan een afwijkende regeling voor de NS niet worden gerechtvaardigd op grond
van de overweging dat eenzijdige regeling in de WTV redelijk lijkt te voldoen.
De Raad acht in dezen eenheid van aanpak geboden. Het wetsvoorstel ware daartoe
aan te vullen met een bepaling tot opneming van een hierop betrekking hebbende
bepaling in de Spoorwegenwet.12. Tegen de achtergrond van Europese ontwikkelingen gericht op liberalisering
van de spoorvervoersmarkt en in het licht van het advies van de commissie
Wijffels («Sporen voor straks», juni 1992) en het kabinetsstandpunt
zijn overheid en NS in een ingrijpende «ontvlechtingsoperatie»
betrokken. Deze operatie strekt tot een herziening van de relatie tussen overheid
en NS. De ontvlechtingsoperatie brengt een vergaande wijziging in de concernstructuur
mee; binnen het verband van het NS concern zullen «taaksectoren»,
belast met publieke taken, en «marktsectoren» gescheiden worden.
Deze scheiding vindt uitdrukking in een afzonderlijke vennootschapsrechtelijke
positionering van taak- en marktactiviteiten, onder uitsluiting van financiële
kruisverbanden. De vormgeving van de relatie tussen de overheid en NS, tussen
«taak» en «markt», vormt thans voorwerp van overleg
tussen partijen en zal uiteindelijk in wetgeving verankerd worden. In het
kader van die toekomstige wettelijke regeling zullen tevens de door de Raad
aangereikte suggesties aan de orde komen. Juist uit oogpunt van de door de
Raad bepleite «eenheid van aanpak» acht ik het niet opportuun
om vooruitlopend op die meer omvattende regeling, die zoals vermeld mede betrekking
zal hebben op financiële kruisverbanden, nu in het kader van het onderhavige
wetsvoorstel een regeling aan de «actieve kant» in de Spoorwegwet
neer te leggen. De opmerking in de memorie van toelichting dat voor de NS
een eenzijdige regeling in de WTV van het verbod op kruissubsidies voor de
komende periode redelijk kan voldoen, moet in het licht van het voorgaande
worden verstaan.13. Voor een aantal redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.13. De redactionele opmerkingen van de Raad van State zijn overgenomen.Naast de op grond van het advies aangebrachte wijzigingen is het nodig
geoordeeld in het wetsvoorstel in artikel 22a, zesde lid, een tweede intrekkingsgrond
op te nemen. Door aan machtiginghouders van een draadomroepinrichting, nadat
zij daartoe zijn geregistreerd, toe te staan vaste verbindingen aan derden
te leveren, wordt de doelmatige verzorging van de telecommunicatie-infrastructuur
bevorderd. Dit doel wordt met het onderhavige wetsvoorstel nagestreefd. Door
meer aanbieders van vaste verbindingen toe te laten wordt de mededinging bevorderd
en daarmee de kwaliteit van het aanbod aan vaste verbindingen. Indien echter
een geregistreerde houder van een draadomroepinrichting een handelwijze aan
de dag legt die afbreuk doet aan de op dit terrein tot stand te brengen mededinging,
wordt op grond van de toegevoegde intrekkingsgrond de registratie beëindigd.
Ook de memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.Voorts zijn nog enkele kleine correcties aangebracht.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U verzoeken het hierbij gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkBijlage bij het advies van de Raad van State van 4 mei 1995, no. W09.95.0095,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wet– In artikel I, onderdeel A, vijfde lid, onder j, «voor de
toepassing van het betreffende artikel» wijzigen in: voor de toepassing
van de desbetreffende artikelen.– In artikel I, onderdeel A, achtste lid, onderdeel ij, «voor
de toepassing van dit artikel» wijzigen in: voor de toepassing van genoemd
artikel.– In het in artikel I, onderdeel B, voorgestelde artikel 1a, aanhef
van het eerste en tweede lid, «een aanwijzing als bedoeld in artikel
1, onder j of ij» wijzigen in: een aanwijzing als openbaar telecommunicatienet
of als openbare telecommunicatiedienst.– In het in artikel I, onderdeel B, voorgestelde artikel 1a, eerste
lid, onder c, «orgaan van de Europese Unie» vervangen door: instelling
van de Europese Unie.– In artikel I, onderdelen E, Y, CC en VV, de woorden «kabels
en kabelwerken» vervangen door: kabelverbindingen.– In het in artikel I, onderdeel J, voorgestelde artikel 4b, eerste
lid, het woord «periode» vervangen door: termijn (vergelijk artikel
4, vijfde lid, van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen (WTV).– In het in artikel I, onderdeel P, voorgestelde artikel 7a, derde
lid, de woorden «met betrekking tot» vervangen door: op.– In het in artikel I, onderdeel P, voorgestelde artikel 7b, tweede
lid, onder c, «het derde lid» wijzigen in: het eerste lid.– In het in artikel I, onderdeel P, voorgestelde artikel 7d, tweede
lid, de genoemde termijn uitdrukken in weken.– In artikel I, onderdeel R, tweede lid, «na artikel 4, eerste
en tweede lid», vervangen door: na artikel 4 (zie artikel I, onderdeel
F, onder 2, van de Wet tot wijziging van de WTV (mobiele telecommunicatie,
Stb.1994, 628).– In artikel I, onderdeel MM, derde lid, «Het leden 3, 4 en
5» wijzigen in: De leden 3, 4 en 5.– In artikel I, onderdeel DDD, zevende lid, «een administratieve
boete van ten hoogste een miljoen worden opgelegd» wijzigen in: een
administratieve boete van ten hoogste een miljoen gulden worden opgelegd. Memorie van toelichting– Aanwijzing 89 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar) steeds
in acht nemen.– In het algemene deel, onder punt 2, tweede volzin, «(hierna
te noemen: Hoofdlijnennotitie)» laten vervallen.– In het algemene deel, onder punt 5.1, derde alinea, laatste volzin
opnieuw formuleren.– In het algemene deel de afkorting «ONP-verplichting»
de eerste maal introduceren.– In de artikelsgewijze toelichting steeds de volgende uniforme
schrijfwijze hanteren ten aanzien van de begrippen «toegevoegde waarde»
en «toegevoegde waardediensten».– In de artikelsgewijze toelichting de afkorting «GSM»
de eerste maal introduceren.– In de laatste regel van de toelichting bij artikel I, onderdeel
J, de verwijzing naar «de toelichting op artikel I, onderdeel J»
vervangen door: de toelichting bij artikel I, onderdeel I.– In de toelichting bij Artikel I, onderdeel T, de volzin die begint
met de woorden «Het nieuwe artikel 9 wijkt alleen in zoverre af van
artikel 8 WTV ...» opnieuw formuleren. XNoot1 Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24163-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl