Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001; Derde nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26728, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-01-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26728 nr. 27

25-01-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamIIIArtikel 5aArtikel 8aHOOFDSTUK VII. BELASTINGHEFFING VAN ARTIESTENArtikel 35Artikel 35aArtikel 35bArtikel 35cIIIIVArtikel 10cVVIVIIVIIID. Tijdelijke tegemoetkoming medegerechtigdenAKc. Inkoop eigen aandelen gehouden door een beleggingsinstellingIXC. Herwaardering onroerende zaken bij buitenlands belastingplichtigenXXITOELICHTINGBelastingheffing van artiesten algemeenArtikelsgewijze toelichtingI Hoofdstuk 1, Afdeling A, artikel IV. Algemene wet inzake
rijksbelastingenII Hoofdstuk 1, afdeling A, artikel V. Wet op de loonbelasting
1964III Hoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VI. Wet op de dividendbelasting
1965IV Hoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VIII. Wet op de vennootschapsbelasting
1969V Hoofdstuk I, afdeling A, artikel X. Wet op belastingen
van rechtsverkeerVI Hoofdstuk I, afdeling A, artikel XIII. Invorderingswet
1990VII Hoofdstuk 1, afdeling B, artikel III. Wet financiering
volksverzekeringenVIII Hoofdstuk 2, artikel I. Overgangsrecht inkomstenbelastingIX Hoofdstuk 2, artikel IV. Overgangsrecht vennootschapsbelastingX Hoofdstuk 2, artikel V. Overgangsrecht invorderingXI Hoofdstuk 3, artikel II. InwerkingtredingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26728Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 728Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001nr. 27DERDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 25 januari 2000Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:IHoofdstuk 1, afdeling A, artikel IV. Algemene wet inzake
rijksbelastingen wordt als volgt gewijzigd:A. De in onderdeel E opgenomen wijziging van artikel 30f wordt als volgt
gewijzigd:1. In het tweede lid wordt na «d.» een volzin toegevoegd:
In het tot onderdeel b verletterde onderdeel c wordt «de werknemer»
vervangen door: de werknemer of de artiest.2. In het derde lid wordt onderdeel b vervangen door:b. de artikelen 3.12.4, vijfde lid, en 4.11.4, vijfde lid, van de Wet
inkomstenbelasting 2001;.B. Het in onderdeel F opgenomen artikel 30i, eerste lid, wordt als volgt
gewijzigd:1. In onderdeel a wordt «artikel 3.3.4, eerste en tweede lid»
vervangen door: artikel 3.3.4, eerste en tweede lid, dan wel artikel 7.2.1,
achtste lid.2. In onderdeel c wordt «artikel 3.7.2, tweede lid, onderdeel b»
vervangen door: artikel 1.6a, tweede lid, onderdeel b.C. In onderdeel O, tweede lid, wordt «en 29» vervangen door:
29 en 35b, vijfde lid,.IIHoofdstuk 1, afdeling A, artikel V. Wet op de loonbelasting
1964 wordt als volgt gewijzigd: A. In onderdeel A wordt na «inhoudingsplichtige» ingevoegd:,
van artiesten.B. In onderdeel Aa wordt in artikel 2, vierde lid, «en dat de arbeidsbeloning
niet in de belastingheffing» vervangen door: en die de arbeidsbeloning
niet in een belastingheffing.C. Onderdeel B wordt vervangen door:B. Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:1. Onderdeel c wordt vervangen door:c. degene, die als beroep een tak van sport beoefent;.2. In onderdeel d wordt «Wet op de inkomstenbelasting 1964»
vervangen door: Wet inkomstenbelasting 2001.3. Onderdeel f wordt vervangen door:f. degene die uit een arbeidsverhouding die niet op grond van een andere
bepaling als dienstbetrekking wordt beschouwd een beloning geniet, mits diegene
vooraf aan de inspecteur meldt, door middel van een gezamenlijke verklaring
van hemzelf en de beoogde inhoudingsplichtige, dat zijn arbeidsverhouding
als dienstbetrekking moet worden beschouwd.Ba. Na artikel 5 wordt ingevoegd:Artikel 5a1. Voor de toepassing van deze wet en de daarop berustende bepalingen
wordt verstaan onder artiest: degene die een overeenkomst van korte duur om
als musicus of anderszins als artiest op te treden heeft aangegaan.2. Degene die een overeenkomst van korte duur om als musicus of anderszins
als artiest op te treden heeft aangegaan, is geen artiest ingeval:a. door Onze Minister ten aanzien van die persoon is verklaard dat hij
zijn werkzaamheden verricht in de uitoefening van een bedrijf of in de zelfstandige
uitoefening van een beroep;b. hij het optreden rechtstreeks is overeengekomen met een natuurlijke
persoon ten behoeve van diens persoonlijke aangelegenheden.Bb. In artikel 7, onder 2°, onderdeel c, vervalt: het optreden of.Bc. In artikel 8, tweede lid, onderdeel c, vervalt: als musicus of anderszins
als artiest optreedt, dan wel.Bd. Na artikel 8 wordt ingevoegd:Artikel 8a1. Inhoudingsplichtige is degene met wie het optreden van een artiest
is overeengekomen.2. Bij ministeriële regeling kan, in overeenstemming met Onze Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, een ander dan de persoon, bedoeld in
het eerste lid, worden aangewezen als inhoudingsplichtige.D. Na onderdeel V wordt ingevoegd:Va. Artikel 26a vervalt. E. In onderdeel AAa wordt in artikel 31a, tweede lid, «de voldoening
van premies voor ingevolge bij ministeriële regeling aan te wijzen overeenkomsten
van levensverzekering waarbij een kapitaalsuitkering is verzekerd» vervangen
door: de voldoening van premies voor ingevolge bij ministeriële regeling
aan te wijzen overeenkomsten van levensverzekering waarbij een kapitaalsuitkering
is verzekerd.F. In onderdeel AB wordt in artikel 32, eerste lid, «vier jaren»
vervangen door «vier jaar» en wordt «de artikelen 3.7.1,
onderdeel b en 3.7.3, onderdelen a, c en d, van de Wet inkomstenbelasting
2001» vervangen door: de artikelen 3.7.1, onderdeel b en 3.7.3, eerste
lid, onderdelen a, c en d, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Voorts wordt
na «ingevolge een pensioenregeling» ingevoegd: , de start van
een voor eigen rekening gedreven onderneming, de opname van verlof, de financiering
van scholingsuitgaven als bedoeld in artikel 6.7.1 van de Wet inkomstenbelasting
2001.G. Na onderdeel AB wordt ingevoegd:AC. Na artikel 34 wordt een hoofdstuk ingevoegd:HOOFDSTUK VII. BELASTINGHEFFING VAN ARTIESTENArtikel 351. Ten aanzien van een artiest wordt de belasting geheven naar de gage.2. Gage is al hetgeen uit een optreden wordt genoten. Tot de gage behoren
onkostenvergoedingen alsmede aanspraken om na verloop van tijd of onder een
voorwaarde een of meer uitkeringen of verstrekkingen te ontvangen.3. Niet in geld genoten gage, wordt in aanmerking genomen naar de waarde
die daaraan in het economische verkeer kan worden toegekend.4. Gage wordt beschouwd te zijn genoten op het tijdstip waarop zij:a. betaald of verrekend wordt, ter beschikking van de artiest wordt gesteld
of rentedragend wordt, dan welb. vorderbaar en tevens inbaar wordt.Artikel 35a1. De verschuldigde belasting bedraagt 20 percent van de gage.2. In afwijking van het eerste lid bedraagt de verschuldigde belasting
52 percent van de gage ingeval de artiest zijn naam, adres of woonplaats niet
aan de inhoudingsplichtige heeft verstrekt, dan wel zijn identiteit niet is
vastgesteld en opgenomen in de loonadministratie overeenkomstig artikel 28,
eerste lid, onderdeel f, alsmede ingeval de artiest ter zake onjuiste gegevens
heeft verstrekt en de inhoudingsplichtige dit weet of redelijkerwijs moet
weten.Artikel 35b1. De belasting wordt geheven door inhouding op de gage.2. De inhoudingsplichtige is verplicht de belasting in te houden op het
tijdstip waarop de gage wordt genoten.3. De inhoudingsplichtige is verplicht de ingehouden belasting op aangifte
af te dragen.4. Ingeval op grond van een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting
of op grond van enige andere regel van interregionaal of internationaal recht
geen loonbelasting behoort te worden ingehouden, mag de inhoudingsplichtige
de inhouding slechts achterwege laten, indien de artiest hem een daartoe strekkende
verklaring van de inspecteur heeft doen toekomen.5. Artikel 28, eerste lid, en artikel 29, eerste, derde, vierde en vijfde
lid, zijn van overeenkomstige toepassing.Artikel 35cBij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen voor bepaalde groepen
artiesten nadere, zo nodig afwijkende, regelen worden gesteld inzake de heffing
van de belasting, alsmede andere in het kader der wet passende nadere regelen
worden gegeven ter aanvulling van in de wet geregelde onderwerpen.IIIHoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VI. Wet op de dividendbelasting
1965 wordt als volgt gewijzigd:A. Het in onderdeel EA, voorgestelde artikel 4c, eerste lid, wordt als
volgt gewijzigd:1. In onderdeel b wordt «tot de datum van de inkoop is in het kalenderjaar»
vervangen door: in het kalenderjaar wordt.2. In onderdeel c wordt «ten minste gelijk aan het dividend in contanten
dat in het kalenderjaar tot de datum van inkoop is uitgekeerd» vervangen
door: ten minste gelijk aan een vierde deel van het dividend in contanten
dat in het kalenderjaar wordt uitgekeerd.3. In onderdeel d wordt voor de punt aan het slot ingevoegd: of situaties
waarin ter zake van de vergroting van het gestorte kapitaal artikel 3, eerste
lid, onderdeel c, van toepassing is.B. Het in onderdeel G opgenomen artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:1. Voor de tekst van het artikel wordt de aanduiding «1» geplaatst.2. Er wordt een lid toegevoegd:2. Indien bij het einde van het kalenderjaar blijkt dat bij een inkoop
van aandelen in het jaar niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 4c,
eerste lid, onderdelen b of c, wordt de belasting berekend gelijk als in situaties
waarin de vennootschap de belasting voor haar rekening neemt.IVHoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VIII. Wet op de vennootschapsbelasting
1969 wordt als volgt gewijzigd:A. In onderdeel C vervalt in artikel 8, derde lid, de tweede volzin.B. In onderdeel F wordt in artikel 10a, vierde lid, in de nieuwe tekst
van dat artikel «de artikelen 13, 13b» vervangen door: de artikelen
10c, 13, 13b.C. Na artikel 10b wordt ingevoegd:Artikel 10c1. Indien een belastingplichtige (schuldenaar) een geldlening is aangegaan
waarvan de vergoeding geheel of gedeeltelijk bestaat uit aandelen
in of rechten om aandelen te verwerven in het kapitaal van de belastingplichtige
of van een met de belastingplichtige verbonden lichaam, komen bij het bepalen
van de winst slechts die bedragen in aftrek die als periodieke rente –
anders dan in de vorm van de hiervoor bedoelde aandelen of rechten –
zijn overeengekomen.2. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder aandelen mede begrepen:a. winstbewijzen, lidmaatschapsrechten en bewijzen van deelgerechtigdheid;b. rechten waarvan de waarde geheel of gedeeltelijk afhankelijk is van
het resultaat van de door de belastingplichtige of een met de belastingplichtige
verbonden lichaam gedreven onderneming dan wel van de waarde van de aandelen
in de belastingplichtige of een met de belastingplichtige verbonden lichaam.3. Indien de rechten om aandelen te verwerven in samenhang met de lening
zijn overeengekomen, maar geen deel uitmaken van de vergoeding of afzonderlijk
verhandelbaar zijn, komt – naast de periodieke rente – slechts
in aftrek de waarde van die rechten in het economische verkeer op het tijdstip
waarop de lening wordt aangegaan.VIn hoofdstuk I, afdeling A, artikel X. Wet op belastingen
van rechtsverkeer wordt na onderdeel B ingevoegd:Ba. Artikel 37, tweede lid, onderdeel d, wordt
vervangen door:d. sprake is van splitsing van een rechtspersoon met een in aandelen verdeeld
kapitaal, tenzij de splitsing in overwegende mate is gericht op het ontgaan
van belastingheffing. De splitsing wordt, tenzij het tegendeel aannemelijk
wordt gemaakt, geacht in overwegende mate te zijn gericht op het ontgaan van
belastingheffing indien de splitsing niet plaatsvindt op grond van zakelijke
overwegingen, zoals herstructurering of rationalisering van de actieve werkzaamheden
van de bij de splitsing betrokken rechtspersonen.VIHoofdstuk 1, afdeling A, artikel XIII. Invorderingswet
1990 wordt als volgt gewijzigd:A. Onderdeel A wordt vervangen door:A. Artikel 2, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:1. In onderdeel l wordt «werknemer,» vervangen door «werknemer,
artiest,» en wordt «de werknemer» vervangen door: de werknemer,
de artiest.2. Onderdeel m komt te luiden:m. belastingaanslag: de voorlopige aanslag, de aanslag, de uitnodiging
tot betaling, de navorderingsaanslag en de naheffingsaanslag, alsmede de voorlopige
conserverende aanslag, de conserverende aanslag en de conserverende navorderingsaanslag
in de inkomstenbelasting;.B. In de in onderdeel B opgenomen wijziging van artikel 7, tweede lid,
wordt «artikel 9.1, tweede lid» vervangen door: artikel 9.1, derde
lid.C. In het in onderdeel F opgenomen artikel 24, achtste lid, wordt «artikel
26, elfde lid» vervangen door: artikel 26, twaalfde lid.D. Onderdeel G (wijziging artikel 25) wordt als volgt gewijzigd: 1. In het in het derde lid opgenomen artikel 25, zevende lid, onderdeel
a, wordt «tweede of derde lid» vervangen door: tweede, derde of
vierde lid.2. Het zevende lid, 1°, wordt vervangen door:1°. In onderdeel a wordt «het vermogen van een onderneming als
bedoeld in artikel 6 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964» vervangen
door: het vermogen van een onderneming van een ondernemer als bedoeld in artikel
3.2.1.1a, eerste lid, onderdeel a, of artikel 3.2.1.2 van de Wet inkomstenbelasting
2001.E. Onderdeel H (wijziging artikel 26) wordt als volgt gewijzigd:1. De aanhef van het derde lid wordt vervangen door:3. Na het tot derde lid vernummerde tweede lid wordt, onder vernummering
van het derde tot en met tiende lid tot vijfde tot en met twaalfde lid, een
lid ingevoegd:.2. Het vierde lid, 1°, wordt vervangen door:1°. In onderdeel a wordt «het vermogen van een onderneming als
bedoeld in artikel 6 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964» vervangen
door: het vermogen van een onderneming van een ondernemer als bedoeld in artikel
3.2.1.1a, eerste lid, onderdeel a, of artikel 3.2.1.2 van de Wet inkomstenbelasting
2001.3. Het zesde lid komt te luiden:6. In het tot zesde, achtste, negende en tiende lid vernummerde vierde,
zesde, zevende en achtste lid wordt «derde lid» telkens vervangen
door: vijfde lid.4. Na het zesde lid wordt, onder vernummering van het zevende en achtste
lid tot achtste en negende lid, een lid ingevoegd:7. In het tot zevende lid vernummerde vijfde lid wordt «vierde lid»
telkens vervangen door: zesde lid.5. De aanhef van het tot achtste lid vernummerde zevende lid wordt vervangen
door:8. In het tot achtste lid vernummerde zesde lid worden de volgende wijzigingen
aangebracht:.6. Het tot negende lid vernummerde achtste lid wordt vervangen door:9. In het tot elfde lid vernummerde negende lid wordt «derde en
zevende lid» vervangen door: vijfde en tiende lid. Voorts wordt «zesde
lid» vervangen door: negende lid.F. In de in onderdeel J opgenomen wijziging van artikel 28, tweede lid,
wordt «26, negende lid» vervangen door: 26, twaalfde lid.G. Na onderdeel J wordt ingevoegd:Ja. Artikel 38 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «een werknemer» vervangen
door «een werknemer of een artiest» en wordt «de werknemer»
vervangen door: de werknemer of de artiest.2. In het tweede lid wordt «de werknemer» vervangen door:
de werknemer, de artiest. H. In het in onderdeel L opgenomen artikel 44, tweede lid, wordt de slotzin
vervangen door een lid:3. Artikel 2.4.3, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 is van
overeenkomstige toepassing.I. Het in onderdeel M, tweede lid, opgenomen artikel 44a, derde lid, wordt
vervangen door:3. Artikel 2.4.3, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 is van
overeenkomstige toepassing.J. De in onderdeel N opgenomen artikelen 44b, derde lid, en 44c, derde
lid, worden telkens vervangen door:3. Artikel 2.4.3, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 is van
overeenkomstige toepassing.VIIHoofdstuk 1, afdeling B, artikel III. Wet financiering
volksverzekeringen wordt als volgt gewijzigd:A. In onderdeel B wordt in het opgenomen artikel 10 na het vierde lid,
onder vernummering van het vijfde en zesde lid in zesde en zevende lid, ingevoegd:5. Indien de premie voor de volksverzekeringen bij wijze van inhouding
wordt geheven, worden voor de toepassing van het vierde lid de alleenstaande-ouderkorting
en de aanvullende alleenstaande-ouderkorting als bedoeld in artikel 8.1.1a
van de Wet inkomstenbelasting 2001 geacht geen deel uit te maken van de standaardheffingskorting
als bedoeld in dat artikel.B. Na onderdeel B wordt toegevoegd:C. In artikel 15 wordt, onder vernummering van het tweede en derde lid
in respectievelijk derde en vierde lid, een lid ingevoegd, dat komt te luiden:2. Voor zoveel de premieplichtige aan de loonbelasting is onderworpen
ingevolge artikel 5a van de Wet op de loonbelasting 1964, is het eerste lid
niet van toepassing.VIIIHoofdstuk 2, artikel I. Overgangsrecht inkomstenbelastingwordt als volgt gewijzigd:A. Na onderdeel C wordt een onderdeel ingevoegd:D. Tijdelijke tegemoetkoming medegerechtigden1. Voor de kalenderjaren 2001 tot en met 2006 blijft artikel 8, eerste
lid, aanhef en onderdeel d, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, zoals
dat luidde op 31 december 2000, van toepassing bij staking van een onderneming
door een medegerechtigde als bedoeld in artikel 3.2.1.1a, eerste lid, onderdeel
a, van de Wet inkomstenbelasting 2001, waaruit hij in het kalenderjaar 2000
winst uit onderneming genoot, mits is voldaan aan de voorwaarden bedoeld in
het tweede lid.2. Het eerste lid is slechts van toepassing indien:a. de in dat lid bedoelde medegerechtigdheid van de belastingplichtige
reeds op 12 januari 2000 bestond, en dat wordt aangetoond door middel van
een op dat tijdstip bestaande schriftelijke overeenkomst tot toetreding tot
het samenwerkingsverband waaruit de medegerechtigdheid voortvloeit, en b. op het moment van de toetreding bij de belastingplichtige naar objectieve
maatstaven de gerede verwachting aanwezig kon zijn dat de looptijd van dat
samenwerkingsverband ten hoogste negen jaar zou belopen.B. In onderdeel I, eerste lid, wordt «artikel 3.2.2.30, derde lid»
vervangen door: artikel 3.2.2.30, tweede lid.C. In onderdeel K, tweede lid, wordt «artikel 3.2.1.1a» vervangen
door: artikel 3.2.1.1a, eerste lid, onderdeel a,.D. In onderdeel M, derde lid, wordt «artikel 3.4.1.2, eerste lid,
onderdeel b» vervangen door: artikel 3.4.1.2, eerste lid, onderdeel
a.E. Het zesde lid van onderdeel O vervalt.F. Aan onderdeel AK wordt toegevoegd:4. Het eerste lid is niet van toepassing op lopende termijnen van renten
van schuldvorderingen die zijn ontstaan in verband met de verdeling van een
nalatenschap, voorzover:a. deze renten betrekking hebben op een overbedeling;b. deze renten pas na het overlijden van de schuldenaar door verrekening
met de rente van de met de schuldvordering corresponderende schuld in aanmerking
worden genomen;c. de rente van de met de schuldvordering corresponderende schuld niet
tot vermindering van het inkomen uit werk en woning dan wel inkomen uit aanmerkelijk
belang heeft geleid end. zowel de schuldeiser als de schuldenaar binnenlands belastingplichtige
is.G. Aan onderdeel AKa, eerste lid, wordt een
volzin toegevoegd:Indien de in de eerste volzin bedoelde termijnen betrekking hebben op
een tijdvak van ten hoogste één jaar is – uitsluitend
voor het jaar 2001 – artikel 42b van de Wet op de inkomstenbelasting
1964, zoals dat luidde op 31 december 2000, van toepassing.H. De onderdeelsaanduiding «Akb» wordt vervangen door: AKb.I. Na onderdeel AKb wordt een onderdeel ingevoegd:AKc. Inkoop eigen aandelen gehouden door een beleggingsinstelling1. Met betrekking tot de winst die ingevolge artikel 28, tweede lid, onderdeel
b, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 in het jaar 2001 ter beschikking
wordt gesteld van de aandeelhouders en houders van bewijzen van deelgerechtigdheid,
blijven de bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 3, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964, zoals die luidden op 31 december 2000, van toepassing, voorzover deze
winst is toe te rekenen aan de vervreemding van aandelen in een vennootschap –
direct of indirect – aan die vennootschap of aan liquidatie van een
vennootschap.2. De op basis van het eerste lid bepaalde inkomsten uit vermogen worden
voor de toepassing van de Wet inkomstenbelasting 2001 aangemerkt als inkomen
uit werk en woning.J. Onderdeel AM, tweede lid, wordt vervangen door:2. Het eerste lid is niet van toepassing ter zake van een levensverzekering
die op gezamenlijk verzoek van de belastingplichtige en zijn partner met ingang
van de inwerkingtreding van deze wet wordt aangemerkt als kapitaalverzekering
eigen woning als bedoeld in artikel 3.6.7 van de Wet inkomstenbelasting 2001.
Op het verzoek, dat uiterlijk bij de aangifte over het kalenderjaar 2001 moet
worden gedaan, kan niet worden teruggekomen.K. Onderdeel AN, eerste lid, wordt vervangen door:1. Tot de bezittingen, bedoeld in artikel 5.1.3, tweede lid, van de Wet
inkomstenbelasting 2001 behoren niet rechten op kapitaalsuitkeringen uit op
14 september 1999 bestaande levensverzekeringen tot een gezamenlijk bedrag
van maximaal &euro; 123 428 (f 272 000).L. Onderdeel AP wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt «wordt het in artikel 3.6.9, eerste en
zesde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 genoemde bedrag» vervangen
door: worden de in artikel 3.6.9, eerste en zesde lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
2001 genoemde bedragen en het in onderdeel AN, eerste lid, genoemde bedrag.2. Het derde lid wordt vervangen door:3. Voor de toepassing van onderdeel AL, eerste lid, eerste volzin, alsmede
onderdeel AM worden de in artikel 26a, tweede lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964, zoals dat luidde op 31 december 2000, genoemde bedragen verminderd met
het bedrag aan uitkeringen uit een levensverzekering dat op grond van artikel
3.6.9 van de Wet inkomstenbelasting 2001 niet tot het inkomen uit werk en
woning heeft behoord.IXHoofdstuk 2, artikel IV. Overgangsrecht vennootschapsbelasting wordt als volgt gewijzigd:A. Onderdeel B wordt als volgt gewijzigd:1. Aan het tweede lid wordt, onder vervanging van de punt aan het slot
van onderdeel c door een puntkomma, toegevoegd:d. het resultaat in de zin van artikel 362, derde lid, van boek 2 van
het Burgerlijk Wetboek van het voorafgaande boekjaar volgens de openbaar gemaakte
jaarrekening of, indien de geconsolideerde jaarrekening openbaar is gemaakt,
volgens de geconsolideerde jaarrekening, behoudens voorzover het resultaat
betrekking heeft op hetgeen hierna in het negende lid is aangeduid.2. Het vierde lid wordt vervangen door:4. De op grond van het eerste lid verschuldigde belasting wordt met een
evenredig gedeelte verminderd voorzover het lichaam aannemelijk maakt dat
de aandelen in dan wel bewijzen van deelgerechtigdheid van het lichaam op
het tijdstip van de winstuitdeling gedurende een ononderbroken periode van
ten minste drie jaar worden gehouden door natuurlijke personen of lichamen –
niet zijnde beleggingsinstellingen in de zin van artikel 28 van de Wet op
de vennootschapsbelasting 1969 – die voor tenminste vijf percent van
het nominaal gestorte kapitaal aandeelhouder zijn, respectievelijk ten minste
vijf percent bezitten van het aantal in omloop zijnde bewijzen van deelgerechtigdheid.3. Het vijfde lid wordt vervangen door:5. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder winstuitdelingen verstaan
al hetgeen voor de uiteindelijk gerechtigde daarvan op de voet van artikel
3 van de Wet op de dividendbelasting 1965 tot de opbrengst van aandelen in,
winstbewijzen van, of winstdelende obligaties van dat lichaam
behoort. Voor de toepassing van de eerste volzin blijft artikel 3b van de
Wet op de dividendbelasting 1964 buiten toepassing. De tweede volzin is niet
van toepassing met betrekking tot een beleggingsinstelling waarvoor het tenminste
vanaf 14 september 1999 – bij oprichting na die datum: vanaf de
oprichtingsdatum – reeds gebruik was om aangeboden eigen aandelen of
bewijzen van deelgerechtigdheid in te kopen teneinde de koers van haar aandelen
of bewijzen van deelgerechtigdheid te stabiliseren op de intrinsieke waarde,
indien de beleggingsinstelling uitsluitend in verband met dit gebruik aangeboden
eigen aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid tegen contanten inkoopt,
doch slechts ingeval het initiatief tot de inkoop niet kan worden toegerekend
aan de beleggingsinstelling of een daarmee verbonden vennootschap.4. In het zesde lid wordt «de activa en passiva van het lichaam
verminderd met het gestorte kapitaal en de fiscale reserves, aan het einde
van het boekjaar dat eindigt voor 1 januari 2001» vervangen door: het
saldo van de bezittingen, schulden en voorzieningen, berekend naar de waarde
in het economische verkeer, verminderd met het gestorte kapitaal aan het einde
van het laatste boekjaar dat eindigt voor 1 januari 2001.5. Na het achtste lid wordt toegevoegd:9. Het in het tweede lid, onderdeel d, bedoelde deel van het resultaat
dat buiten beschouwing blijft, is:a. het resultaat dat betrekking heeft op het verschil tussen enerzijds
de waarde in het economische verkeer van de bezittingen, schulden en voorzieningen
en anderzijds de boekwaarde daarvan op de balans volgens de in dat onderdeel
bedoelde jaarrekening aan het einde van het laatste boekjaar dat eindigt voor
1 januari 2001 voorzover dat resultaat voortvloeit uit de vervreemding of
overgang onder algemene titel van activiteiten of vermogensbestanddelen;b. het resultaat uit een deelneming voorzover dat meer bedraagt dan het
resultaat van de deelneming. Daarbij wordt het resultaat van de deelneming
opgevat volgens het tweede lid, onderdeel d, in samenhang met dit lid.B. Na onderdeel B wordt een onderdeel toegevoegd:C. Herwaardering onroerende zaken bij buitenlands belastingplichtigenIndien het binnenlandse inkomen uit een onroerende zaak bij een buitenlandse
belastingplichtige wordt bepaald op de voet van artikel 17 van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 in verbinding met artikel 49, eerste lid, onderdeel
c, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, wordt de onroerende zaak onmiddellijk
voorafgaande aan 1 januari 2001 te boek gesteld voor de waarde in het economische
verkeer.XIn hoofdstuk 2, artikel V. Overgangsrecht invordering vervallen de onderdelen B en C en de onderdeelsaanduiding A.XIIn hoofdstuk 3, artikel II. Inwerkingtreding wordt
«artikel I, onderdeel A, van hoofdstuk 2 dat in werking treedt op 31
december 2000 en de artikelen 3.2.2.7, tiende lid, 3.6.11, achtste lid,»
vervangen door: de artikelen 3.2.2.7, tiende lid, 3.6.11, tiende lid,. TOELICHTINGNaast een aantal technische wijzigingen betreft deze nota van wijziging
een aantal reeds aangekondigde wijzigingen, waaronder de artiestenregeling.
Deze wordt zowel algemeen als artikelsgewijs toegelicht.Belastingheffing van artiesten algemeenOnder het regime van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 worden artiesten
die winst uit onderneming genieten en artiesten die loon uit een echte dienstbetrekking
genieten, op dezelfde wijze in de belastingheffing betrokken als overige ondernemers
en werknemers. Onder het regime van de Belastingherziening 2001 komt hierin
geen verandering. Dat betekent dat artiesten die ondernemer zijn evenals alle
andere ondernemers in de inkomstenbelasting worden betrokken volgens de regels
van afdeling 3.2 (Belastbare winst uit onderneming). Artiesten die een echte
dienstbetrekking hebben, worden evenals alle andere werknemers in de loonbelasting
betrokken en vervolgens in de inkomstenbelasting volgens de regels van afdeling
3.3 (Belastbaar loon).Artiesten die optreden ingevolge een overeenkomst van korte duur, vormen
thans een bijzondere groep. Voor de loon- en inkomstenbelastingheffing van
deze artiesten wordt onder het regime van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 een bijzondere regeling gehanteerd. Dit is een gevolg van de in het verleden
moeilijke controleerbaarheid van deze groep en de daarmee samenhangende heffings-
en invorderingsperikelen. Hoewel deze artiesten doorgaans geen werknemer zijn,
worden zij bij wetsfictie in beginsel in de heffing van de loonbelasting betrokken.
Bij de heffing van loonbelasting van artiesten wordt onder het regime van
de Wet op de loonbelasting 1964 een forfaitaire kostenaftrek gehanteerd. Hierop
kunnen binnenlands belastingplichtige artiesten bij de aangifte inkomstenbelasting
terugkomen. Voor buitenlands belastingplichtige artiesten geldt dit niet.
Voor hen is de loonheffing tevens eindheffing.Omdat kostenaftrek niet past in de systematiek van de Belastingherziening
2001, is de belastingheffing van artiesten – waaronder de artiestenregeling –
bezien. Hierbij is de aanbeveling van de Commissie Cultuur en Belastingen
onder voorzitterschap van mevrouw Habbema inzake de artiestenregeling betrokken.
Bij de Belastingherziening 2001 is gekozen voor een heffingssystematiek waarbij
artiesten die optreden ingevolge een overeenkomst van korte duur en die geen
belastbare winst of belastbaar loon genieten, onder het regime van resultaat
uit overige werkzaamheden (afdeling 3.4) vallen. Op grond van artikel 4, onderdeel
f, van de Wet op de loonbelasting 1964 kunnen deze artiesten samen met hun
beoogde inhoudingsplichtige kiezen om de arbeidsverhouding te beschouwen als
dienstbetrekking. Hierdoor wordt het loonbelastingregime van toepassing. Ook
voor de heffing van inkomstenbelasting gelden dan de regels van afdeling 3.3
(Belastbaar loon).Indien een artiest die optreedt ingevolge een overeenkomst van korte duur
en dus resultaat uit overige werkzaamheden geniet, niet op grond van artikel
4, onderdeel f, kiest voor toepassing van het regime van de loonbelasting,
is in beginsel de bij deze nota van wijziging voorgestelde artiestenregeling
van toepassing. De bijzondere artiestenregeling voorziet erin dat in Hoofdstuk
I van de Wet op de loonbelasting 1964 (Belastingplicht) wordt bepaald wanneer
een belastingplichtige als artiest in de zin van deze bijzondere regeling
wordt aangemerkt en wie in een dergelijk geval de inhoudingsplichtige is.
Omdat onder de nieuw voorgestelde artiestenregeling, in tegenstelling tot
de artiestenregeling die thans geldt, niet wordt bepaald dat de artiest een
(fictieve) dienstbetrekking heeft, en de artiest tevens geen loon geniet,
betekent het dat voor deze specifieke groep de hoofdstukken II tot en met
VI van de Wet op de loonbelasting 1964 niet van toepassing zijn. In het voorgestelde hoofdstuk VII (Belastingheffing van artiesten) is
de nieuwe bijzondere artiestenregeling opgenomen. Deze regeling behelst dat
over een brede grondslag loonbelasting wordt ingehouden naar een proportioneel
tarief van 20%; dit percentage is feitelijk nagenoeg gelijk aan het thans
nog gehanteerde percentage. Voor de heffing van inkomstenbelasting is vervolgens
afdeling 3.4 (Belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden) van de Wet inkomstenbelasting
2001 van toepassing. Hierdoor wordt de inkomstenbelasting, ter zake van wat
uit een overeenkomst van korte duur om als artiest op te treden wordt genoten,
bepaald met overeenkomstige toepassing van een aantal bepalingen uit paragraaf 3.2.2
(Winst uit een onderneming) alsof de werkzaamheid een onderneming is. Ten
einde te voorkomen dat artiesten die ondernemer zijn in de zin van de Wet
op de inkomstenbelasting 2001 onder de bijzondere artiestenregeling in de
loonbelastingheffing worden betrokken, kan deze groep verzoeken om een zogenoemde
zelfstandigheidsverklaring. Ingeval een artiest een dergelijke verklaring
kan overleggen, wordt geen loonbelasting ingehouden.Door aanpassing van artikel 7.2.1, tweede en zevende lid, van de Wet inkomstenbelasting
2001 wordt bereikt dat voor buitenlandse artiesten de loonheffing niet langer
eindheffing is. Hierdoor geldt niet langer een aparte regeling voor buitenlands
belastingplichtige artiesten.Op deze wijze wordt een evenwichtige heffing van artiesten bereikt. Enerzijds
wordt het heffingsbelang van de overheid gewaarborgd. Anderzijds worden artiesten
op een redelijke wijze in de belastingheffing betrokken.Tot slot willen we nog aangeven dat bij de belastingheffing van sporters
die ingevolge een overeenkomst van korte duur een tak van sport beoefenen,
in beginsel eenzelfde fiscale problematiek speelt als bij artiesten. In het
Belastingplan 2000 (maatregelen aangaande het loon), wordt voorgesteld om
voor buitenlandse sporters die ingevolge een overeenkomst van korte duur in
Nederland een tak van sport beoefenen, een regeling te treffen die in grote
lijnen vergelijkbaar is met de artiestenregeling voor de heffing van loonbelasting
onder het regime van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. Het is dan ook
ons voornemen om in het kader van de aanpassing van de Belastingherziening
2001 aan het Belastingplan 2000 de werkingssfeer van de artiestenregeling
zoals dit thans onder het regime van de Belastingherziening 2001 wordt voorgesteld,
uit te breiden naar de belastingheffing van sporters.Artikelsgewijze toelichtingI Hoofdstuk 1, Afdeling A, artikel IV. Algemene wet inzake
rijksbelastingenA. De eerste wijziging en C. houden verband met de nieuw voorgestelde
artiestenregeling in de Wet op de loonbelasting 1964. De wijziging van artikel
30f van de Algemene wet inzake rijksbelastingen heeft tot gevolg dat de huidige
berekening van heffingsrente met betrekking tot de loonbelasting indien een
naheffingsaanslag is opgelegd aan de werknemer of aan hem een teruggaaf wordt
verleend, ook geldt voor de artiest in de zin van de nieuw voorgestelde artiestenregeling.
Het niet voldoen aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 35b, vijfde lid,
van de Wet op de loonbelasting 1964, wordt met de voorgestelde wijziging van
artikel 68 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen strafbaar gesteld.De tweede wijziging betreft het volgende. De hernummering van de artikelen
van afdelingen 3.12 en 4.11 van de Wet IB 2001 die werd voorzien in artikel
XXI, onderdelen I en K, van Hoofdstuk 1, afdeling A, van deze wet, heeft geen
doorgang gevonden in het kader van de overbrenging van de inhoud van laatstgenoemd
artikel, via de (eerste) nota van wijziging, naar de Wet IB 2001. De daardoor
onjuist geworden verwijzing naar artikelen in die afdelingen
in het nieuwe artikel 30f, vierde lid, onderdeel b, wordt hierbij hersteld.B. Een ten onrechte ontbrekende verwijzing, in casu naar artikel 7.2.1,
achtste lid, van de Wet IB 2001, is alsnog opgenomen in artikel 30i, eerste
lid, onderdeel a, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR). Voorts
is in onderdeel c van dat lid de verwijzing naar artikel 3.7.2, tweede lid,
onderdeel b, Wet IB 2001 vervangen door een verwijzing naar artikel 1.6a,
tweede lid, onderdeel b, van die wet. Dit in verband met het feit, dat de
inhoud van het oorspronkelijke 3.7.2, tweede lid, onderdeel b, Wet IB 2001
bij nota van wijziging is overgebracht naar artikel 1.6a, tweede lid, onderdeel
b, van die wet.II Hoofdstuk 1, afdeling A, artikel V. Wet op de loonbelasting
1964A. Nu in hoofdstuk VII van de Wet op de loonbelasting 1964 een bijzondere
regeling wordt opgenomen voor de belastingheffing van artiesten, is het passend
om in artikel 1 op te nemen dat loonbelasting wordt geheven van artiesten.B. De wijziging betreft een redactionele aanpassing.C. In onderdeel B is een nieuw eerste lid ingevoegd. Dit nieuwe eerste
lid behelst een wijziging van artikel 4, onderdeel c, van de Wet op de loonbelasting
1964. Met deze wijziging wordt beoogd de delegatiebevoegdheid die is opgenomen
in artikel 4, onderdeel c, van de Wet op de loonbelasting 1964 op grond waarvan
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat artiesten
een (fictieve) dienstbetrekking hebben, te laten vervallen. Dit is een onderdeel
van de nieuw voorgestelde artiestenregeling in het kader van de Belastingherziening
2001. De belastingplicht van artiesten die optreden ingevolge een overeenkomst
van korte duur in het kader van de artiestenregeling, wordt geregeld in het
voorgestelde artikel 5a van de Wet op de loonbelasting 1964.Het toegevoegde onderdeel Ba betreft het volgende. In artikel 5a, eerste
lid, is bepaald wanneer een belastingplichtige als artiest in de zin van de
Wet op de loonbelasting 1964 wordt aangemerkt en derhalve volgens de artiestenregeling
van hoofdstuk VII in de heffing van de loonbelasting wordt betrokken. Een
belastingplichtige is pas artiest indien hij een overeenkomst van korte duur
heeft aangegaan om als musicus of anderszins als artiest op te treden. Aan
dit artikel komt men pas toe wanneer de desbetreffende persoon niet op grond
van de artikelen 2 tot en met 4 als werknemer moet worden beschouwd, in welk
geval die persoon op die grond belastingplichtig is voor de loonbelasting.In artikel 5a, tweede lid, is bepaald in welke gevallen een belastingplichtige
die ingevolge het eerste lid als artiest wordt aangemerkt niet onder de artiestenregeling
wordt gebracht. Dit is het geval indien een zogenoemde zelfstandigheidsverklaring
is afgegeven. Voorts is de artiestenregeling niet van toepassing indien het
optreden bijvoorbeeld plaatsvindt in de familiesfeer. In dergelijke gevallen
gelden de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001 en wordt dus in beginsel
geen loonbelasting ingehouden.In onderdeel Bb is een wijziging van artikel 7, onder 2°, onderdeel
c, van de Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen. De zinsnede volgens welke
degene met wie het optreden is overeengekomen als inhoudingsplichtige wordt
aangewezen voor de loonbelastingheffing van artiesten onder het regime van
de Wet op de inkomstenbelasting 1964 komt hierdoor te vervallen. Dit vormt
een onderdeel van de nieuw voorgestelde artiestenregeling in
het kader van de Belastingherziening 2001. De inhoudingsplicht in het kader
van de nieuw voorgestelde artiestenregeling wordt geregeld in het voorgestelde
artikel 8a van de Wet op de loonbelasting 1964.In onderdeel Bc is een wijziging van artikel 8, tweede lid, onderdeel
c, van de Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen. Hierdoor komt de delegatiebevoegdheid
krachtens welke de regeling met betrekking tot de zogenoemde inhoudingsplichtigenverklaring
in het kader van de artiestenregeling is vastgesteld, te vervallen. Dit is
een onderdeel van de nieuw voorgestelde artiestenregeling in het kader van
de Belastingherziening 2001. Overigens wordt in het voorgestelde artikel 8a
van de Wet op de loonbelasting 1964 een vergelijkbare regeling opgenomen.Onderdeel Bd ziet op het opnemen van een artikel 8a in de Wet op de loonbelasting
1964. Dit artikel vormt een deel van de nieuw voorgestelde artiestenregeling
in het kader van de Belastingherziening 2001. In artikel 8a, eerste lid, is
bepaald dat degene met wie het optreden is overeengekomen, de inhoudingsplichtige
is. Dit is bijvoorbeeld de zaalhouder. Deze overeenkomst hoeft niet noodzakelijkerwijs
de overeenkomst, bedoeld in artikel 5a, eerste lid, te zijn. Hierdoor is ook
de zaalhouder die via een tussenpersoon een artiest boekt inhoudingsplichtig.
Met de bepaling in het tweede lid wordt beoogd de mogelijkheid te creëren
om ook onder de nieuw voorgestelde artiestenregeling een zogenoemde inhoudingsplichtigenverklaring
te kunnen afgeven. Indien een lid van een artiestengezelschap een zogenoemde
inhoudingsplichtigenverklaring heeft, hoeft de inhoudingsplichtige, bedoeld
in artikel 8a, eerste lid, geen loonbelasting in te houden. Voorts zij opgemerkt
dat doordat inhoudingsplichtigen administratieplichtig zijn volgens artikel
52 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, de daar opgenomen voorschriften
voor het voeren van een administratie gelden.D. In artikel 26a van de Wet op de loonbelasting 1964 is de belastingheffing
van buitenlands belastingplichtige artiesten die optreden ingevolge een overeenkomst
van korte duur geregeld. Nu een nieuwe artiestenregeling wordt voorgesteld
die naast de heffing van binnenlands belastingplichtige artiesten die optreden
ingevolge een overeenkomst van korte duur ook ziet op de heffing van buitenlands
belastingplichtige artiesten die optreden ingevolge een overeenkomst van korte
duur, kan deze bepaling komen te vervallen.E. De wijziging betreft een redactionele aanpassing.F. De wijziging houdt in dat aan de mogelijkheden om spaarloon binnen
vier jaar na inleg onbelast te deblokkeren een drietal nieuwe mogelijkheden
worden toegevoegd, te weten deblokkering voor de start van een voor eigen
rekening gedreven onderneming, de opname van verlof en de financiering van
scholingsuitgaven als bedoeld in artikel 6.7.1 van de Wet inkomstenbelasting
2001. Ook is een tweetal redactionele aanpassingen aangebracht.G. In hoofdstuk VII is de nieuw voorgestelde artiestenregeling verder
uitgewerkt. Artikel 35 ziet op het voorwerp van belasting. In de voorgestelde
regeling is het voorwerp van belasting de gage. Uit artikel 35, tweede lid,
volgt dat hiermee een ruim begrip is geïntroduceerd. De gage is namelijk
alles wat ter zake van het optreden wordt genoten. Dit betekent dat ook onkostenvergoedingen
voor de heffing tot de gage worden gerekend; om daarover geen discussies te
laten ontstaan is dit uitdrukkelijk in de wettekst opgenomen. Voorts vallen,
evenals bij het loonbegrip van artikel 10 van de Wet op de loonbelasting 1964,
bijvoorbeeld ook fooien hier onder. Er is gekozen voor deze brede
grondslag omdat de heffing in het kader van de artiestenregeling slechts een
globale voorheffing is. Bij de heffing van de inkomstenbelasting kan alsnog
maatwerk worden geleverd.Artikel 35, derde lid, bepaalt dat het deel van de gage dat in natura
wordt genoten, moet worden gewaardeerd op de waarde in het economische verkeer.
Mogelijke waardering op de besparingswaarde voor verstrekkingen in natura
die dienen voor de verwerving van de gage, zoals het geval is bij de waardering
van loon in natura, is in de artiestenregeling niet aan de orde. De reden
hiervoor is dat de artiest bij zijn aangifte voor de inkomstenbelasting ook
alle behaalde voordelen moet aangeven. Hier staat tegenover dat de artiest
dan zijn werkelijke kosten in aanmerking kan nemen.Artikel 35, vierde lid, ziet op het tijdstip waarop de gage wordt genoten.
Deze bepaling is ontleend aan artikel 13a, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting
1964.Artikel 35a ziet op het tarief. In artikel 35a, eerste lid, is bepaald
dat het tarief van de loonbelasting over de gage van een artiest 20% is. Met
het proportionele tarief van 20% over een brede grondslag wordt beoogd tot
een doelmatige en, globaal bezien, redelijke voorheffing te komen. In het
tweede lid is een bepaling opgenomen die ziet op het zogenoemde anoniementarief.
Deze bepaling is ontleend aan artikel 26b van de Wet op de loonbelasting 1964.Artikel 35b ziet op de wijze van heffing. In artikel 35b, eerste lid,
is bepaald dat de belasting wordt geheven door inhouding op de gage. Volgens
het tweede en derde lid is de inhoudingsplichtige verplicht de belasting in
te houden op het tijdstip waarop de gage wordt genoten en is de inhoudingsplichtige
verplicht de belasting af te dragen. Hierdoor wordt de belasting aan de bron
ingehouden.In het vierde lid is een bepaling opgenomen welke is ontleend aan artikel
27, zevende lid, van de Wet op de loonbelasting 1964. Artikel 27, zevende
lid, ziet onder meer op de situatie dat ingevolge een verdrag ter voorkoming
van dubbele belasting het heffingsrecht wordt toegewezen aan de woonstaat.
In een dergelijk geval mag de inhoudingsplichtige inhouding achterwege laten
indien de artiest hem een daartoe strekkende verklaring van de inspecteur
heeft doen toekomen.Als gevolg van het vijfde lid gelden de artikelen 28, eerste lid, en 29,
eerste, derde, vierde en vijfde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 voor
de belastingheffing van artiesten. In het van overeenkomstige toepassing zijnde
artikel 28, eerste lid, zijn de verplichtingen van de inhoudingsplichtige
opgenomen. In artikel 29 zijn de verplichtingen van de «werknemer»
opgenomen. Voor alle duidelijkheid willen we in dit kader nog aangeven dat
onder werknemer en loon respectievelijk artiest en gage wordt verstaan. Voorts
zij opgemerkt dat de term tegenwoordige dienstbetrekking in het kader van
de artiestenregeling geen betekenis heeft omdat bij de heffing van artiesten
geen onderscheid wordt gemaakt tussen gage uit een tegenwoordig optreden en
gage uit een vroeger optreden. Gage wordt namelijk beschouwd te zijn genoten
op het moment dat het wordt betaald of verrekend, ter beschikking van de artiest
wordt gesteld, rentedragend wordt, dan wel vorderbaar en tevens inbaar wordt.
De omkeerregel geldt niet, ook aanspraken worden meteen in de heffing betrokken.
Overigens zij opgemerkt dat het niet voldoen aan de van overeenkomstige toepassing
verklaarde verplichtingen van artikel 28, eerste lid en artikel 29, eerste,
derde, vierde en vijfde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 volgens artikel
68 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen strafbaar is gesteld.In artikel 35c is een algemene delegatiebepaling opgenomen. Deze bepaling
is ontleend aan artikel 33, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964
en strekt ertoe dat, indien dit nodig mocht zijn, bij algemene maatregel
van bestuur nadere regels kunnen worden gesteld voor de belastingheffing van
bepaalde groepen artiesten.III Hoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VI. Wet op de dividendbelasting
1965A en B. Het vereiste in de voorgestelde inkoopregeling eigen aandelen
dat in het kalenderjaar tot op de datum van de inkoop al minimaal evenveel
in contanten aan dividend is uitgekeerd, kan problemen opleveren in situaties
waarin interimdividenden relatief laat in het jaar worden uitgekeerd. Dan
resteert er weinig tijd om de inkoop te realiseren, hetgeen ongewenste invloeden
op de koersvorming zou kunnen hebben. Daarom wordt voorgesteld artikel 4a,
eerste lid, onderdeel b, zodanig te wijzigen dat het uitgekeerde dividend
in het gehele kalenderjaar, in plaats van tot de inkoopdatum, van belang is.
Indien bij het einde van het kalenderjaar wordt geconstateerd dat uiteindelijk
niet aan deze voorwaarde wordt voldaan, zal een naheffingsaanslag dividendbelasting
worden opgelegd bij het desbetreffende lichaam. Daarbij is het lichaam over
de winstuitdeling dividendbelasting verschuldigd. Hiertoe wordt artikel 6
van de Wet op de dividendbelasting 1965 bij deze nota van wijziging aangepast.De norm dat het bedrag van de inkoop minimaal 100% bedraagt van het contante
dividend in het kalenderjaar, is vervangen door 25%. Het oorspronkelijke vereiste
kan namelijk – mede tegen de achtergrond van de tijdelijke additionele
vennootschapsbelastingheffing bij grote winstuitdelingen – niet beoogde
consequenties hebben bij bedrijven die een hoge pay out ratio hebben.Ook het vereiste dat het gestorte kapitaal in de voorafgaande vier jaren
niet mag zijn verhoogd, anders dan door fusies, verdient enige bijstelling
voor situaties waarin in het verleden om niet bonusaandelen zijn uitgereikt.
Daar in die situatie ter zake van de kapitaalvergroting in het verleden dividendbelasting
is verschuldigd, is het redelijk een dergelijke kapitaalvergroting niet prohibitief
te laten zijn. Daarom wordt voorgesteld om een verhoging van het gestorte
kapitaal ook in die situaties toe te staan.IV Hoofdstuk 1, Afdeling A, Artikel VIII. Wet op de vennootschapsbelasting
1969A. Deze wijziging vloeit voort uit het feit dat bij de tweede Nota van
wijziging de commanditair vennoot is overgebracht van box III naar box I en
in aanmerking kan komen voor de kleinschaligheidsaftrek.B en C. De toegevoegde regeling heeft ten doel te voorkomen dat als gevolg
van de heffing over het forfaitaire rendement in het voorstel van Wet inkomstenbelasting
2001, Vpbbelastingplichtigen met succes de stelling zouden kunnen betrekken
dat bijvoorbeeld bij een converteerbare obligatielening de waarde van het
conversierecht ten laste van het resultaat zou kunnen worden gebracht. Onder
de huidige wetgeving is dit niet mogelijk.De Hoge Raad heeft de aftrek bij de schuldenaar niet toegelaten in verband
met het evenwicht tussen de heffing van inkomstenbelasting en vennootschapsbelasting.
De conversierechten behoren onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 namelijk
niet tot de inkomsten uit vermogen. Denkbaar is dat dit evenwicht anders komt
te liggen als gevolg van het invoeren van een heffing over het forfaitaire
rendement. Belastingplichtigen die een converteerbare geldlening hebben uitgeschreven,
zouden de stelling kunnen betrekken dat de conversierechten in aftrek kunnen
worden gebracht omdat de toegekende rechten alsmede de waardeontwikkeling
daarvan bij de schuldeiser deel uitmaakt van de grondslag waarover het forfaitaire
rendement wordt berekend. Indien de conversierechten ten laste van het resultaat zouden kunnen worden
gebracht, zou dit kunnen leiden tot arbitrage. Kenmerk van dergelijke leningen
is immers dat de waardeontwikkeling van de lening samenhangt met de waardeontwikkeling
van de aandelen waarin de converteerbare lening kan worden omgezet. Op deze
wijze kunnen derhalve kenmerken van het verstrekken van eigen vermogen worden
gekoppeld aan die van vreemd vermogen. Dit terwijl de vergoeding over eigen
vermogen niet en over vreemd vermogen wel ten laste van het resultaat kan
worden gebracht.Op het tijdstip van toekenning kan de waarde van het conversierecht worden
gesteld op de contante waarde van het verschil tussen de over de lening feitelijk
verschuldigde rente en de marktrente. Stel dat deze waarde 20 bedraagt. Indien
op dat tijdstip de koers van de aandelen waarop het conversierecht is uitgegeven
100 bedraagt en de conversiekoers eveneens 100 is, zal bij een waardestijging
van de aandelen tot 150 op het tijdstip van uitoefening van het conversierecht,
de uiteindelijke waarde van het conversierecht op 50 worden gesteld. De waarde
op het moment van toekenning ter hoogte van 20 is derhalve aangegroeid tot
50. De vraag is of deze 50 ten laste van het resultaat zou kunnen worden gebracht,
terwijl de vennootschap deze bedragen feitelijk niet betaalt. Indien die 50
ten laste van het resultaat zou kunnen worden gebracht, zou dit tot gevolg
hebben dat indien wordt geconverteerd in uit te geven aandelen, de vennootschap
kosten ten laste van het resultaat zou kunnen brengen, terwijl die kosten
in het geheel niet worden gemaakt. Het betreft namelijk een kostenpost die
zich voordoet in de kapitaalsfeer van de vennootschap en niet in de verlies-
en winstsfeer. De vennootschap wordt er niet «armer» door.De voorgestelde regeling strekt er dan ook toe om aftrek van de waarde
van conversierechten (en wat daarmee van de zijde van de schuldeiser in materiële
zin mee overeenkomt) niet toe te laten. Deze maatregel is reeds aangekondigd
in de nota naar aanleiding van het nader verslag inzake het voorstel van Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001.Niet alleen bij converteerbare obligatieleningen, maar ook bij warrantleningen
kunnen de hiervoor genoemde gevolgen zich voordoen. Onder de huidige wetgeving
kan ingevolge de beleidspublicatie van 26 februari 1986 materieel de waarde
die de warrant op het tijdstip van het aangaan van de lening heeft, gedurende
de looptijd van de lening ten laste van de winst worden gebracht, maar de
latere waardeaangroei niet. Deze praktijk wordt met het voorgestelde derde
lid gecontinueerd. V Hoofdstuk I, afdeling A, artikel X. Wet op belastingen
van rechtsverkeerMet deze wijziging wordt de antimisbruikbepaling bij splitsing van rechtspersonen
in artikel 37, tweede lid, onderdeel d, in overeenstemming gebracht met de
voorgestelde regeling op dit punt in artikel 3.2.2.46 Wet inkomstenbelasting
2001.VI Hoofdstuk I, afdeling A, artikel XIII. Invorderingswet
1990A. Deze wijziging ziet op de aanpassing van de begripsbepalingen in de
Invorderingswet 1990 aan de nieuw voorgestelde artiestenregeling in de Wet
op de loonbelasting 1964.B. Deze wijziging ziet op de aanpassing van artikel 38 van de Invorderingswet
1990 aan de nieuw voorgestelde artiestenregeling in de Wet op de loonbelasting
1964. In artikel 38 van de Invorderingswet 1990 is de hoofdelijke aansprakelijkheid
voor ten onrechte niet ingehouden loonbelasting geregeld. De wijzigen C tot en met J betreffen het volgende. Ingevolge de per 1
januari 2000 in werking getreden Wet tot wijziging van enige belastingwetten
(technische aanpassingen), is een nieuw vijfde lid opgenomen in artikel 26
van de Invorderingswet 1990 (IW). De verwijzingen naar de leden van dat artikel
zijn hieraan aangepast. Voorts zijn enkele onjuiste verwijzingen verbeterd.
Verder is, ter voorkoming van mogelijke misverstanden, de indirecte verwijzing –
in het tot elfde lid vernummerde negende lid van artikel 25 IW en in het tot
vijfde lid vernummerde derde lid van artikel 26 IW – naar een onderneming
als bedoeld in artikel 3.2.1.2 van de Wet IB 2001, vervangen door een directe
verwijzing naar een onderneming van een ondernemer als bedoeld in dat artikel
en van een medegerechtigde als bedoeld in artikel 3.2.1.1a, eerste lid, onderdeel
a, van de Wet IB 2001.VII Hoofdstuk 1, afdeling B, artikel III. Wet financiering
volksverzekeringenA. Met deze wijziging wordt voor de gevallen dat de premie voor de volksverzekeringen
bij wijze van inhouding wordt geheven, de alleenstaande-ouderkorting en de
aanvullende alleenstaande-ouderkorting niet opgenomen in de standaardheffingskorting.
Op deze wijze wordt voor de heffing van premie voor de volksverzekering bij
wijze van inhouding aangesloten bij de systematiek van de loonbelasting, waar
de alleenstaande-ouderkorting en de aanvullende alleenstaande-ouderkorting
niet zijn opgenomen in de standaardloonheffingskorting (artikel 21c van de
Wet op de loonbelasting 1964).B. Deze aanpassing hangt samen met de introductie van een nieuwe bijzondere
artiestenregeling in de Wet op de loonbelasting 1964. De bijzondere regeling
houdt in dat van artiesten die een overeenkomst van korte duur hebben aangegaan
om op te treden in de loonbelasting over een brede grondslag en naar een proportioneel
tarief belasting wordt ingehouden. Deze groep artiesten wordt in de loonbelasting
betrokken om de heffing en invordering te vergemakkelijken. Omdat in dit geval
de loonheffing een globale voorheffing betreft, wordt in het voorgestelde
artikel 15, tweede lid, bepaald dat bij deze voorheffing geen premies voor
de volksverzekeringen worden ingehouden. Bij de heffing van de inkomstenbelasting
wordt de premie voor de volksverzekeringen van deze groep artiesten geheven
c.q. verrekend.VIII Hoofdstuk 2, artikel I. Overgangsrecht inkomstenbelastingA. In het oorspronkelijke voorstel van Wet inkomstenbelasting 2001 was
op grond van artikel 3.2.1.2 het ondernemerschap beperkt tot personen voor
rekening van wie een onderneming wordt gedreven en die rechtstreeks worden
verbonden voor verbintenissen betreffende die onderneming. Medegerechtigden
genoten op grond van artikel 3.2.1.1a van het voorstel slechts belastbare
winst uit onderneming in een drietal specifieke situaties, zoals bij de rechtstreekse
voortzetting van een gerechtigdheid of medegerechtigdheid als ondernemer.
Dat leidde ertoe dat in de regel belastingplichtigen die uitsluitend medegerechtigd
zijn tot het vermogen van een onderneming, niet langer als ondernemer werden
aangemerkt. De inkomsten uit de medegerechtigdheid zouden daardoor doorgaans
in het regime voor inkomen uit sparen en beleggen (box III) vallen. De destijds
voorgestelde overgangsbepaling (het oorspronkelijke onderdeel A) strekte ertoe
de fiscale claims – op de stille en fiscale reserves en eventueel op
de oudedagsreserve – in de belastingheffing te betrekken door een staking
per 31 december 2000 aan te nemen (fictieve staking). Daarbij was de Wet op
de inkomstenbelasting 1964 zoveel mogelijk van toepassing en was verder voorzien
in een betalingsregeling in de invorderingssfeer. Als gevolg van de tweede nota van wijziging bij het voorstel van Wet inkomstenbelasting
2001 blijven medegerechtigden tot het vermogen van een onderneming in het
winstregime (box I). Dat betekent dat er geen sprake meer is van een fictieve
staking per 1 januari 2001. Daardoor kon het daarbij behorende overgangsrecht
in de tweede nota van wijziging bij het onderhavige wetsvoorstel vervallen.
Dit zou echter gepaard kunnen gaan met ongewenste gevolgen voor belastingplichtigen
die een deelname in een samenwerkingsverband zijn aangegaan met de veronderstelling
deze binnen een afzienbare periode te staken (zoals bij veel zeescheepvaart-c.v.'s
die zijn opgezet rond financiering van een te bouwen zeeschip). Bij dergelijke
deelnames speelt het stakingsregime een relatief belangrijke rol. Met het
oog hierop hebben wij in de schriftelijke antwoorden op vragen gesteld tijdens
het wetgevingsoverleg van 17 januari 2000 aangegeven dat voor bestaande, kortlopende
deelnames in samenwerkingsverbanden een overgangsmaatregel wenselijk is. Deze
wijziging vormt de uitwerking daarvan.Het eerste lid biedt aan medegerechtigden die voldoen aan de in het tweede
lid gestelde voorwaarden en onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 winst
uit de desbetreffende onderneming genoten de mogelijkheid om bij staking van
die onderneming voor 1 januari 2007 gebruik te maken van de huidige stakingsvrijstelling;
gedaan wordt derhalve alsof op het punt van de stakingsvrijstelling de Wet
op de inkomstenbelasting 1964 niet is ingetrokken.Het tweede lid bevat twee cumulatieve voorwaarden waaraan voldaan moet
zijn. Ten eerste dient de belastingplichtige op 12 januari 2000 (datum van
het persbericht bij de indiening van de tweede nota van wijziging) toegetreden
te zijn tot het samenwerkingsverband waaruit de medegerechtigdheid voortvloeit.
In de tweede nota van wijziging is immers opgenomen dat medegerechtigden na
invoering van het voorstel van Wet inkomstenbelasting 2001 niet meer in box
III komen, maar in box I zonder recht te hebben op een tegemoetkoming bij
staking. Degenen die na 12 januari 2000 medegerechtigde worden of zijn geworden
kunnen daarmee dus rekening houden of hebben gehouden. De toetreding dient
aangetoond te worden door middel van een (op 12 januari 2000 bestaande) schriftelijke
overeenkomst. In de tweede plaats diende op het moment van toetreding tot
het samenwerkingsverband bij de belastingplichtige naar objectieve maatstaven
de gerede verwachting te bestaan, dat het samenwerkingsverband een beperkte
looptijd zou hebben (ten hoogste negen jaar).B, C. en D. betreffen aanpassingen van verwijzingen.E. De bepaling is overbodig geworden omdat de fictieve staking van een
medegerechtigde tot het vermogen van een onderneming bij de tweede Nota van
wijziging is vervallen.F. Onderdeel AK is zodanig vormgegeven dat de negatieve inkomenscomponenten
die staan tegenover de positieve inkomenscomponenten die op grond van dit
onderdeel – via box I – in de heffing worden betrokken, niet aftrekbaar
zijn. Deze benadering is niet symmetrisch, hetgeen onder omstandigheden tot
een onevenwichtig en niet beoogd resultaat zou kunnen leiden. In de schriftelijke
gedachtewisseling met de Tweede Kamer is daar reeds eerder aandacht voor gevraagd.
Daarbij zijn met name de (erfrechtelijke) overbedelingsschulden door de leden
van diverse fracties aan de orde gesteld. Teneinde die ongewenste onevenwichtigheid
weg te nemen wordt aan onderdeel AK een vierde lid toegevoegd. Daarin wordt
geregeld dat indien krachtens de verdeling van een nalatenschap een overbedelingsvordering
ontstaat, waarvan de rente pas opeisbaar is bij overlijden van de schuldenaar,
de lopende rente van deze vordering niet onder de afrekening van onderdeel
AK valt, voorzover de rente ter zake van de met die vordering
corresponderende overbedelingsschuld niet aftrekbaar is in box I of box II.G. Met deze wijziging wordt geregeld dat voor situaties waarin sprake
is van een regelmatig vervallende, jaarlijkse rentetermijn die op grond van
de systematiek van artikel 33 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 nog
niet genoten is op 31 december 2000, voor het jaar 2001 in aanmerking komt
voor toepassing van de rentevrijstelling. Hiermee wordt bereikt dat een jaarlijkse
rentetermijn die met boekdatum 31 december wordt bijgeschreven, maar fiscaal
aan het daarop volgende kalenderjaar wordt toegerekend, hetzelfde wordt behandeld
als een lopende rentetermijn die onder de werking van onderdeel AK valt. In
dergelijke gevallen is geen sprake van (beoogd) oneigenlijk gebruik en is
er derhalve geen aanleiding om af te wijken van de systematiek van onderdeel
AK.H. De wijziging betreft een redactionele aanpassing.I. In het voorstel van Wet inkomstenbelasting 2001 wordt de belastingheffing
over feitelijk genoten vermogensinkomsten per 1 januari 2001 vervangen door
een heffing over de forfaitair bepaalde inkomsten. Een uitvloeisel hiervan
is onder meer dat, anders dan onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 het
geval is, hetgeen door een aandeelhouder wordt ontvangen ter gelegenheid van
de inkoop van eigen aandelen door een vennootschap geen belastbare inkomsten
meer vormt. In relatie met het regime van artikel 28 van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 zou hierop door belastingplichtige ingespeeld kunnen worden. Indien een
vennootschap in het jaar 2000 eigen aandelen inkoopt die worden gehouden door
een beleggingsinstelling, kan de beleggingsinstelling de door de inkopende
vennootschap ingehouden en afgedragen dividendbelasting ter zake van de inkoop
op grond van artikel 10 van de Wet op de dividendbelasting 1965 terugvragen.
De beleggingsinstelling moet echter wel het verschil tussen het gemiddeld
op de ingekochte aandelen gestorte kapitaal en de inkoopprijs van de aandelen
vanwege de zogenoemde doorstootverplichting binnen acht maanden na afloop
van het boekjaar als dividend uitkeren aan haar aandeelhouders. Bij een inkoop
in 2000 zal deze dooruitdeling in de regel geschieden in 2001. Bij een rechtstreekse
belegging zou een inkoop in 2000 bij de aandeelhouder in 2000 leiden tot belastingheffing.
In dat geval zou worden belast het verschil tussen de verkoopprijs en het
gemiddeld op de desbetreffende aandelen gestorte kapitaal. Bij een belegging
via een beleggingsinstelling zou een inkoop in 2000 met een doorstoot in 2001,
noch in 2000 noch in 2001 leiden tot een dergelijke belastingheffing. Dit
is onevenwichtig. In verband daarmee wordt in onderdeel AKc bepaald dat voor
1 januari 2001 genoten winst van een beleggingsinstelling welke valt toe te
rekenen aan de inkoop van aandelen, bij de participanten in de beleggingsinstelling
nog wordt belast in box I als die na 31 december 2000 door de beleggingsinstelling
wordt uitgekeerd. Voor dit gedeelte van de van beleggingsinstelling ontvangen
dividenden geldt derhalve nog niet box III. Vanzelfsprekend is de waarde van
de aandelen in beginsel wel belast in box III.Voor de duidelijkheid zal in het Besluit beleggingsinstellingen nog tot
uitdrukking worden gebracht dat indien aandelen die een beleggingsinstelling
in een vennootschap houdt, door die vennootschap worden ingekocht, het gehele
bedrag van de inkoopprijs verminderd met het op de ingekochte aandelen gestorte
kapitaal, onder de uitdelingsverplichting valt. Dit is in overeenstemming
met de transparantie-gedachte die aan het regime van beleggingsinstellingen
ten grondslag ligt. Bij een rechtstreekse belegging zou dit bedrag immers
ook als uitdeling zijn aangemerkt. J. Uitgangspunt van de overgangsregeling voor kapitaalverzekeringen is
dat op 31 december 2000 bestaande polissen op premiebasis naar box II dan
wel box III gaan (voor koopsompolissen blijft het regime van de Wet op de
inkomstenbelasting 1964 onverkort van toepassing). Polissen die voldoen aan
de voorwaarden van de Wet inkomstenbelasting 2001 voor de kapitaalverzekering
eigen woning, gaan op verzoek van de belastingplichtige (en zijn partner)
over naar het regime voor inkomen uit werk en woning. Dit is geregeld in onderdeel
AM, tweede lid. Teneinde belastingplichtigen de kans te geven om de polis
aan te passen aan artikel 3.6.7 van de Wet inkomstenbelasting 2001, is in
onderdeel AM, tweede lid, bepaald dat het verzoek bij de aangifte over 2001
kan worden gedaan. De polis wordt vervolgens met ingang van 1 januari 2001
aangemerkt als kapitaalverzekering eigen woning.In de overgangsregeling zoals die in het bij de Tweede Kamer ingediende
wetsvoorstel was opgenomen was voorzien in een tweejarige aanpassingsperiode,
dat wil zeggen belastingplichtigen konden tot en met 31 december 2002 bestaande
polissen aanpassen aan het nieuwe regime. In de herziene overgangsregeling
kunnen belastingplichtigen dit verzoek bij de aangifte over 2001 doen. In
verband met het feit dat de indiening van de aangifte plaatsvindt na afloop
van het kalenderjaar, eventueel onder toepassing van verleend uitstel, zal
dit neerkomen op een aanpassingstermijn van materieel anderhalf à twee
jaren vanaf de inwerkingtreding van deze wet.K. Met deze wijziging wordt geregeld dat de vrijstelling voor op 31 december
2000 bestaande kapitaalverzekeringen zoals die in onderdeel AN is geregeld,
per belastingplichtige geldt.L. Met de eerste wijziging van onderdeel AP wordt bereikt dat het maximum
van de vrijstelling in de vermogensrendementsheffing dat van toepassing is
voor op 31 december 2000 bestaande kapitaalverzekeringen (f 272 000
per persoon), wordt verminderd indien een belastingplichtige een belastingvrije
uitkering uit een kapitaalverzekering geniet. Dit geldt zowel voor belastingvrije
uitkeringen die worden genoten uit kapitaalverzekeringen die zijn afgesloten
onder het regime van de Brede herwaardering (en die met ingang van 1 januari
2001 onder de werking van de vermogensrendementsheffing komen te vallen),
als voor kapitaalverzekeringen die zijn omgevormd tot een kapitaalverzekering
eigen woning. Een en ander kan aan de hand van het volgende voorbeeld worden
geïllustreerd.Belastingplichtige P heeft in 1994 een kapitaalverzekering afgesloten
die in 2014 een bedrag van f 200 000 uitkeert. Op 31 december 2000
heeft deze kapitaalverzekering een waarde van stel f 50 000. Indien
de kapitaalverzekering in 2014 tot uitkering komt zal de uitkering op grond
van onderdeel AM, derde lid, worden gesteld op f 200 000. Dit bedrag
blijft binnen het maximum van de onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964
opgenomen vrijstelling, zodat deze uitkering van f 200 000 –
indien is voldaan aan de eisen die daaraan op grond van de bepalingen van
de Wet op de inkomstenbelasting kunnen worden gesteld – in 2014 volledig
belastingvrij kan worden genoten. Wel leidt deze belastingvrije uitkering
van f 200 000 ertoe dat het maximum van de vrijstelling in de vermogensrendementsheffing
voor op 31 december 2000 bestaande kapitaalverzekeringen, met een zelfde bedrag
wordt verminderd. In dit voorbeeld zal het maximum van deze vrijstelling na
deze belastingvrije uitkering derhalve worden gereduceerd tot f 72 000.De tweede wijziging betreft onderdeel AP, derde lid, waarin een bepaling
is opgenomen die erin voorziet dat de maximale hoogte van de kapitaalsuitkering
uit levensverzekering die op grond van onderdeel AM nog onder de vrijstelling
van het oude artikel 26a, tweede lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 zou kunnen komen te vallen, wordt verminderd met het bedrag
van de uitkering uit een kapitaalverzekering eigen woning dat op grond van
artikel 3.6.9 van de Wet inkomstenbelasting 2001 is vrijgesteld.Koopsompolissen komen onder de werking van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 niet in aanmerking voor een vrijstelling. Dit is anders indien alsnog –
minimaal – 15 of 20 jaar premies worden betaald. Indien tevens
wordt voldaan aan de bandbreedte-eis, kunnen deze polissen alsnog kwalificeren
voor een vrijstelling zoals die onder het regime van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 gold. Het zou niet juist zou om in dit soort situaties niet te imputeren.
Achtergrond van onderdeel AP is immers dat een belastingplichtige gedurende
zijn leven slechts eenmaal in aanmerking kan komen voor (het maximum van)
de vrijgestelde kapitaalsuitkering. Daartoe wordt onderdeel AP, derde lid,
uitgebreid met een verwijzing naar onderdeel AL, eerste lid, eerste volzin.IX Hoofdstuk 2, artikel IV. Overgangsrecht vennootschapsbelastingA. Uit het tweede lid van artikel IV, onderdeel B, volgt welk bedrag maximaal
als dividend kan worden uitgekeerd zonder dat uitdelingsheffing is verschuldigd.
Dit is het hoogste bedrag van drie in dat lid gedefinieerde limieten. Hieraan
wordt door de toevoeging van onderdeel d één limiet toegevoegd.
Dit naar aanleiding van de toezegging in de nota naar aanleiding van het verslag
dat in ieder geval de jaarwinst mag worden uitgekeerd. In de nota naar aanleiding
van het nader verslag is aangekondigd dat hierbij de fiscale winst voorzover
deze geen betrekking heeft op stille reserves, als uitgangspunt zou gelden.
De dividenduitkering hangt echter in de praktijk samen met de commerciële
winst en niet met de fiscale winst. Verder zou het hanteren van de fiscale
winst bij deelnemingswinsten complicaties opleveren. Daarom is de regeling
gebaseerd op de commerciële winst (na belastingheffing). Daarbij wordt
uitgegaan van het voorafgaande boekjaar omdat alleen de winst van een verstreken
boekjaar definitief bekend is. Verder wordt een dividenduitkering normaliter
uit de winst van het voorafgaande boekjaar verricht. De cijfers in de gepubliceerde
jaarrekening vormen het uitgangspunt voor de bepaling. Indien een geconsolideerde
jaarrekening is gepubliceerd, worden de cijfers in die jaarrekening gehanteerd.Op grond van het negende lid wordt het resultaat gecorrigeerd voorzover
dit betrekking heeft op stille reserves die aan het eind van het laatste boekjaar
dat eindigt voor 1 januari 2001 aanwezig zijn.Het vierde lid wordt aangepast conform de toezegging in de nota naar aanleiding
van het verslag op het punt van het aandelenbezit in het lichaam. In het vierde
lid was oorspronkelijk opgenomen dat de additionele heffing naar evenredigheid
wordt verminderd voorzover in het lichaam wordt geparticipeerd door aandeelhouders
die gedurende drie jaar onafgebroken een belang van meer dan vijf percent
bezitten. Deze eis was opgenomen om te voorkomen dat aandelen van particuliere
aandeelhouders met een belang van minder dan vijf percent kunnen worden overgenomen
door één of meer lichamen met een belang van meer dan vijf percent,
waarna de winstreserves onmiddellijk zonder uitdelingsheffing zouden kunnen
worden uitgekeerd. Dit vereiste zou bij overdrachten binnen concernverband
en bij overnames en herstructureringen echter onredelijk kunnen uitwerken.
Gezien de ratio van de bepaling kan worden volstaan met de eis dat de aandelen
gedurende drie jaar in het bezit zijn van aandeelhouders met een belang van
meer dan vijf percent. Indien de aandelen overgaan van de ene aandeelhouder
met een belang van meer dan vijf percent, aan een andere aandeelhouder met
een belang van meer dan vijf percent, hoeft de driejaarstermijn niet opnieuw
aan te vangen. De bezitsperiode van de vorige aandeelhouder mag dan meegeteld
worden. De bewijslast voor de toepassing van deze regeling wordt gelegd bij
het uitdelende lichaam.Omdat beleggingsinstellingen als verlengstuk van de aandeelhouder kunnen
worden beschouwd, worden deze instellingen uitgesloten van de 5%-regeling.Om redactionele redenen is het oorspronkelijke vijfde lid gesplitst in
twee volzinnen. De toevoeging van de derde volzin aan het vijfde lid heeft
betrekking op zogenoemde open-end beleggingsinstellingen. Open-end beleggingsinstellingen
kenmerken zich doordat zij er voortdurend naar streven de (beurs)koers van
hun aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid in de beleggingsinstelling
te stabiliseren op de intrinsieke waarde. Mede afhankelijk van vraag en aanbod
plegen dergelijke beleggingsinstellingen hun aandelen in te kopen of na inkoop
weer te vervreemden of nieuwe aandelen te emitteren. Een open-end beleggingsinstelling
kan de vorm hebben van een beleggingsmaatschappij met veranderlijk kapitaal,
zoals is gedefinieerd in artikel 76a van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek,
of kan een open fonds voor gemene rekening zijn, zoals is gedefinieerd in
artikel 2, tweede lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.Zonder de toevoeging van de derde volzin zou het voortdurend kopen en
verkopen van eigen aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid door een open-end
beleggingsinstelling kunnen leiden tot de additionele heffing van vennootschapsbelasting.
Dit is ongewenst. Daarom wordt de uitschakeling van artikel 3b van de Wet
op de dividendbelasting 1965 ongedaan gemaakt voor open-end beleggingsinstellingen
die aangeboden eigen aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid tegen contanten
inkopen uitsluitend om de koers van die aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid
te stabiliseren op de intrinsieke waarde. Op die manier kan een open-end beleggingsinstelling
de tot kapitaal aangemerkte herbeleggingsreserve aanwenden voor het inkopen
van eigen aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid zonder dat zij aanloopt
tegen de additionele heffing van vennootschapsbelasting.Teneinde onwenselijk gebruik van de gelijkstelling van de herbeleggingsreserve
met aandelenkapitaal tegen te gaan zijn een aantal voorwaarden gesteld. Zo
is bepaald dat deze gelijkstelling slechts van toepassing is op beleggingsinstellingen
waarvoor het voor 14 september 1999 reeds gebruik was om alle aangeboden eigen
aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid in te kopen om de koers van haar
aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid te stabiliseren op de intrinsieke
waarde, of met andere woorden: beleggingsinstellingen die op 14 september
1999 reeds open-end waren. Zodoende wordt voorkomen dat na 14 september 1999
tot open-end beleggingsinstellingen omgevormde vennootschappen zich gefacilieerd
kunnen laten «leeglopen». De voorwaarde dat de inkoop slechts
tegen contanten mag geschieden vloeit voort uit de achtergrond van de maatregel:
stabilisering van de (beurs)koers op de intrinsieke waarde. Deze achtergrond
staat ook niet toe dat deze faciliteit een middel wordt om beleggingsinstellingen
onbelast te liquideren. Daarom is gesteld dat de faciliteit slechts van toepassing
is voor zover het initiatief tot de inkoop niet kan worden toegerekend aan
de beleggingsinstelling of een daarmee verbonden vennootschap.Wellicht ten overvloede wordt nog opgemerkt dat zich geen onevenwichtigheden
voordoen wanneer de beleggingsinstelling na 31 december 2000 aandelen vervreemdt –
al dan niet in de situatie dat een vennootschap eigen aandelen inkoopt die
door de beleggingsinstelling worden gehouden – waarin een grote stille
reserve schuil gaat. De gerealiseerde stille reserves kunnen door de beleggingsinstelling
naar keuze worden toegevoegd aan de herbeleggingsreserve of worden uitgedeeld.
Deze keuzemogelijkheid is er niet als er sprake is van inkoop. In dat geval
valt het gehele bedrag van de inkoopprijs verminderd met het op
de ingekochte aandelen gestorte kapitaal onder de uitdelingsverplichting.
In het tweede lid, letter c, onderdeel 1, is bepaald dat winstuitdelingen
die vallen onder de uitdelingsverplichting van artikel 28, tweede lid, letter
b, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 niet vallen onder de additionele
heffing van vennootschapsbelasting, doch hierbij geldt een uitzondering. Deze
uitzondering geldt voor winstuitdelingen die zijn terug te herleiden tot stille
reserves die op 31 december 2000 reeds aanwezig waren, of op een herbeleggingsreserve
die op dat moment reeds bestond. Kortom, de gerealiseerde stille reserve die
ontstaan is voor 1 januari 2001 valt weliswaar onder de uitdelingsverplichting,
doch voor dit gedeelte van de uitdelingsverplichting kan de additionele heffing
van vennootschapsbelasting van toepassing zijn.De wijziging van het zesde lid heeft tot doel te verduidelijken dat vermogensbestanddelen
die niet als activum op de balans voorkomen, zoals zelfgevormde goodwill,
ook in de vergelijking moeten worden betrokken. Verder was het eerder gebruikte
woord passiva onduidelijk omdat slechts werd gedoeld op schulden en voorzieningen
exclusief het eigen vermogen.Daarom is gekozen voor «het saldo van de bezittingen, schulden en
voorzieningen» in plaats van activa en passiva.Het nieuwe negende lid heeft de volgende achtergrond. Op grond van het
voorgestelde tweede lid, onderdeel d, kan de commerciële winst van het
voorafgaande boekjaar als dividend worden uitgekeerd. Hierop is echter, zoals
reeds in de nota naar aanleiding van het verslag is aangekondigd, één
uitzondering. Deze uitzondering is de winst die betrekking heeft op stille
reserves die aanwezig zijn aan het einde van het laatste boekjaar dat eindigt
voor 1 januari 2001. Dit is in onderdeel a van het nieuwe negende lid geregeld.
Om te voorkomen dat een heel verfijnde splitsing zou moeten worden toegepast,
is bepaald dat alleen wordt gelet op resultaat dat voortvloeit uit de verkoop
van bedrijfsonderdelen en vermogensbestanddelen (waaronder goodwill).Zonder nadere regeling zouden deelnemingsvoordelen die betrekking hebben
op bestaande stille reserves zonder uitdelingsheffing kunnen worden uitgekeerd.
Tevens zou het zonder nadere regels mogelijk zijn dat deelnemingen meer dan
hun jaarwinst als dividend uitkeren en de houdstermaatschappij deze deelnemingsvoordelen
zonder uitdelingsheffing als dividend aan de aandeelhouders uitkeert. Dit
past niet binnen doel en strekking van de regeling. Daarom volgt uit onderdeel
b van het nieuwe negende lid dat deelnemingsvoordelen slechts in aanmerking
worden genomen voorzover de belastingplichtige aannemelijk maakt dat deze
niet meer bedragen dan de commerciële jaarwinst. Daarbij dient de commerciële
winst van de deelneming op de voet van het artikel te worden bepaald. Overigens
dient onderdeel b per deelneming te worden toegepast.B. Dit onderdeel heeft betrekking op buitenlandse belastingplichtigen
voor de vennootschapsbelasting met Nederlandse onroerende zaken. Indien de
onroerende zaak bij de belastingplichtige niet behoort tot het vermogen waarmee
een onderneming wordt gedreven, wordt het binnenlandse (Nederlandse) inkomen
onder omstandigheden bepaald op de zuivere inkomsten uit die onroerende zaak.
Dit brengt met zich dat vervreemdingsresultaten buiten de heffing blijven.
Als gevolg van de voorgestelde wijziging van artikelen 17 en van het voorgestelde
artikel 17a van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 worden onroerende
zaken voortaan tot het ondernemingsvermogen gerekend, waardoor het Nederlandse
inkomen wordt bepaald op grond van het normale winstregime.Teneinde te voorkomen
dat waardeveranderingen die zijn toe te rekenen aan de periode voor inwerkingtreding
van de hiervoor genoemde wijzigingen, in de belastingheffing
worden betrokken, dienen de onroerende zaken op het tijdstip dat onmiddellijk
voorafgaat aan de inwerkingtreding te worden gewaardeerd op de waarde in het
economische verkeer.X Hoofdstuk 2, artikel V. Overgangsrecht invorderingIn het overgangsrecht invordering vervalt onderdeel B, omdat bij de tweede
nota van wijziging in het overgangsrecht inkomstenbelasting is vervallen onderdeel
A Staking bij einde ondernemerschap. Onderdeel C vervalt, omdat voor medegerechtigden
de regels van box I gaan gelden. Door het vervallen van de onderdelen B en
C kan de onderdeelsaanduiding A vervallen.XI Hoofdstuk 3, artikel II. InwerkingtredingDe wijziging houdt verband met het vervallen zijn van hoofdstuk 2, artikel
I, onderdeel A, en met een onjuist geworden verwijzingDe Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Financiën,G. Zalm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26728-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl