Huursubsidiewet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25090, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

13-11-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25090 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave Algemeen deel § 1. Inleiding 1.1 Ontwikkeling van de huursubsidie tot kerninstrument1.2 Een nieuwe wet, drie pijlers: matiging huurlasten,
doelmatigheid en vereenvoudigingDe eerste pijler: matiging huurlastenDe tweede pijler: doelmatigheidDe derde pijler: vereenvoudiging§ 2. Hoofdpunten van het wetsvoorstel2.1 Nieuwe berekeningssystematiek2.1.1 Huidige systematiek2.1.2 Voorgestelde systematiekfiguur 1. Huidige systematiek figuur 2. Voorgestelde systematiek2.1.3 Indexering parameters2.2 Beheersing uitgavenontwikkeling van de huursubsidieMaximering toekenningen boven de aftoppingsgrensSturing op de gemiddelde bijdrage2.3 Vermogenstoets2.4 Schattingsinkomen2.5 Onzelfstandige woonruimte2.6 Servicekosten2.7 Koopkrachtreparatie§ 3. Overige wijzigingen§ 4. Uitvoerings- en handhavingsaspecten§ 5. Opbouw van de voorgestelde Huursubsidiewet§ 6. Vergelijking subsidie-effecten wetsvoorstel§ 7. Budgettaire gevolgenMeerkosten nieuwe subsidiemodel t.o.v. de huidige regeling Resumerend, totaaloverzicht: Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikelen 14 en 15Artikelen 16–21Artikel 22Artikelen 23 en 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikelen 28 en 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 33Artikel 34Artikel 35Artikel 36Artikel 37Artikel 38Artikel 39Artikel 40Artikel 41Artikel 42Artikel 43Artikel 44Artikel 45Artikel 46Artikel 47Artikel 48Artikel 49Artikelen 51 tot en met 54OndertekeningBIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25090Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 173 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 090Nieuwe regels over het verstrekken van huursubsidies (Huursubsidiewet)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING Inhoudsopgave ALGEMEEN
DEEL2   § 1.Inleiding21.1Ontwikkeling van de huursubsidie tot kerninstrument21.2Een nieuwe wet, drie pijlers: matiging huurlasten, doelmatigheid
en vereenvoudiging2    § 2.Hoofdpunten van
het wetsvoorstel52.1Nieuwe berekeningssystematiek52.1.1Huidige systematiek6 2.1.2 Voorgestelde
systematiek6 2.1.3 Indexering parameters10 2.2Beheersing
uitgavenontwikkeling van de huursubsidie12 2.3Vermogenstoets152.4Schattingsinkomen17 2.5Onzelfstandige woonruimte172.6Servicekosten18 2.7Koopkrachtreparatie19§ 3.Overige wijzigingen20   §
4.Uitvoerings- en handhavingsaspecten22   § 5.Opbouw
van de voorgestelde Huursubsidiewet24   § 6.Vergelijking
subsidie-effecten wetsvoorstel25   § 7.Budgettaire
gevolgen26   ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING28   BIJLAGE  Omnummering;
van oude naar nieuwe wettekst46Algemeen deel § 1. Inleiding 1.1 Ontwikkeling van de huursubsidie tot kerninstrumentIndividuele huursubsidie is een kerninstrument van het volkshuisvestingsbeleid.
Het doel van de individuele huursubsidie is: waarborgen dat huishoudens met
lage inkomens goede en betaalbare woningen kunnen bewonen.Het instrument heeft een ingrijpende ontwikkeling doorgemaakt. In 1970
ging het nog om een aanvullende huursubsidie met als doel het beschikbaar
houden van nieuwbouw die te duur was voor een deel van de woningzoekenden.
In 1975 veranderde de aanvullende huursubsidie in een individuele huursubsidie,
die voor een veel bredere groep huurders bedoeld was dan alleen huurders van
nieuwbouwwoningen. In de jaren tachtig werd voor het eerst de vangnetfunctie
van de individuele huursubsidie benadrukt. De laagste inkomensgroepen moesten
kunnen vertrouwen op hun recht op huursubsidie. In 1986 werd de huursubsidie-regeling
dan ook verankerd in de Wet individuele huursubsidie.In de afgelopen vijf jaren heeft de vangnetfunctie een nog grotere betekenis
gekregen. De verlaging van de objectsubsidies komt in deze periode in een
stroomversnelling. Het langzamerhand op kostprijsniveau brengen van de huren
ligt in het verlengde hiervan. Het belang van het instrument huursubsidie
is daarmee nog eens extra toegenomen. 1.2 Een nieuwe wet, drie pijlers: matiging huurlasten,
doelmatigheid en vereenvoudigingHet voorliggende voorstel voor een geheel nieuwe wet met betrekking tot
de huursubsidie, de Huursubsidiewet, is gebaseerd op drie pijlers.De Regering beoogt allereerst de vangnetfunctie van de huursubsidie te
vergroten door de huurlasten van huishoudens met lage inkomens meer dan met
de huidige systematiek te matigen. Daarnaast zal de nieuwe wet bijdragen aan
een vergroting van de doelmatigheid door ondermeer de lokale partijen een
grotere verantwoordelijkheid te geven. Ten slotte is er naar gestreefd om
tot een huursubsidie-regeling te komen die inzichtelijker en eenvoudiger is
dan de huidige.Alle drie de pijlers zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een systematiek
die tot een verdergaande matiging van de huurlasten leidt, is alleen mogelijk
wanneer de doelmatigheid is gewaarborgd en wordt bewaakt. Een grotere verantwoordelijkheid
van lokale partijen ter bewaking van de doelmatigheid is gebaat bij een inzichtelijke
en duurzame regeling. Met de vereenvoudiging van de huidige wet beoogt de
Regering een stabiele regeling voor de komende jaren te realiseren. De eerste pijler: matiging huurlastenDe huidige Wet individuele huursubsidie heeft tot doel de huurlasten van
huurders met de laagste inkomens tot een betaalbaar niveau terug te dringen,
zodat voor deze groep huurders kwalitatief goede en betaalbare woningen bereikbaar
worden.Vanuit het streven om tot een versnelde afbouw van objectsubsidies te
komen, zijn er in de jaren 1991–1994 forse huurstijgingen gerealiseerd.
Dankzij de huursubsidie is deze huurstijging in gematigde vorm door huurders
met huursubsidie ervaren. Dit neemt niet weg dat de huurlasten de afgelopen
jaren aanzienlijk zijn gestegen. Dit komt ook door de hoge kwaliteitskorting
die tot 1 juli 1996 bovendien niet geïndexeerd was. Dit wetsvoorstel beoogt te bereiken dat de huursubsidie beter zal worden
toegespitst op de huurders die een tegemoetkoming in de huurlasten het meest
nodig hebben. De regeling geldt zowel voor de minima als voor de huurders
met een inkomen net boven het sociaal minimum. De laatste jaren zijn het echter
de minima die het meeste gebruik maken van de regeling; circa 80% heeft een
uitkering.Het wetsvoorstel beoogt een ruimere financiële tegemoetkoming voor
praktisch alle huishoudens die huursubsidie nodig hebben. Met het wetsvoorstel
zijn dan ook aanzienlijk hogere uitgaven gemoeid, waarop nader zal worden
ingegaan in de financiële paragraaf van deze toelichting.In het bijzonder is rekening gehouden met een aantal specifieke categorieën.
Te weten, alleenstaanden, ouderen die vanwege specifieke voorzieningen duurdere
huisvesting nodig hebben, grotere huishoudens die vaak relatief grote en daardoor
duurdere woningen moeten bewonen.Doordat huishoudens in de duurdere woningen meer dan op basis van de huidige
wet worden ontzien, zullen ook huishoudens in groeikernen en huurders van
nieuwbouwwoningen in VINEX-uitleglokaties een substantiële vooruitgang
ervaren. Het wetsvoorstel biedt de huurders met de laagste inkomens een grotere
keuzemogelijkheid voor bepaalde woningen en bevordert daarmee differentiatie
van inkomensgroepen ook op VINEX-uitleglokaties. De tweede pijler: doelmatigheidIn het regeerakkoord is aangekondigd dat in deze kabinetsperiode nader
uit te werken stappen worden gezet naar een doelmatiger huursubsidie-regeling
en een aanscherping van de vermogenstoets. Ook is aangekondigd dat in overleg
met de VNG en andere betrokkenen decentralisatie van de huursubsidie wordt
voorbereid. Dit laatste heeft geleid tot een interdepartementaal beleidsonderzoek
inzake de individuele huursubsidie, wat heeft geresulteerd in een in het najaar
van 1995 verschenen rapport «Analyse van de individuele huursubsidie».
In dit beleidsonderzoek is op verzoek van de Tweede Kamer ook een mogelijke
fiscalisering onderzocht. In een brief van 17 november 1995 is het rapport,
tezamen met een beleidsbrief aan de Tweede Kamer aangeboden1.De Regering heeft ervoor gekozen om de huidige verantwoordelijkheid van
het Rijk voor toekenning van huursubsidie te handhaven. Dit betekent dat het
Rijk de subsidievoorwaarden blijft vaststellen die voor een ieder gelden.
Op deze wijze blijft gewaarborgd dat aanvragers in gelijke omstandigheden
gelijk worden behandeld en zij niet afhankelijk worden van de lokale (financiële)
situatie.Wel wordt met de nieuwe wet de doelmatigheid in tweeërlei zin aangescherpt.
Allereerst zullen de lokale partijen een grotere verantwoordelijkheid krijgen.
Dit is in lijn met de nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling binnen de volkshuisvesting.
De lokale partijen bepalen voor een belangrijk deel hoe de woonruimteverdeling
en de nieuwbouw en woningverbetering in hun gemeente vorm zullen krijgen.
Ook is er meer ruimte voor het voeren van een eigen huurbeleid. In dit licht
bezien is een normering ontwikkeld die erop toeziet dat de lokale partijen
enerzijds voldoende ruimte hebben om een op de lokale situatie afgestemd volkshuisvestingsbeleid
te voeren en anderzijds zo doelmatig mogelijk te werk te gaan. Hiertoe kunnen
zij onderling afspraken maken met de bedoeling om de doelgroep zo goed maar
ook zo betaalbaar mogelijk te huisvesten. Op deze wijze zullen de huurlasten
voor huishoudens met lage inkomens het meest gematigd kunnen zijn. Het zal
daarnaast waarborgen dat de nieuwe wet betaalbaar blijft. Immers, een hogere
subsidie voor praktisch alle huursubsidie-ontvangers en een vereenvou-digde systematiek zullen alleen duurzaam van karakter kunnen zijn als
alle partijen hun verantwoordelijkheid voor de beheersing van de uitgaven
nemen.Met het zogenaamde fiatteringsbeleid heeft de lokale verantwoordelijkheid
voor de uitgaven van huursubsidie sinds 1989 al enigszins vorm gekregen. Dit
beleid houdt in dat gemeenten een huursubsidie-aanvraag in het kader van een
verhuizing moeten fiatteren, in geval er sprake zou zijn van meer dan f 300,–
huursubsidie per maand.Aangezien de overgrote meerderheid van de lokale partijen met het huidige
fiatteringsbeleid hun verantwoordelijkheid waarmaken, moet dit ook met de
nieuwe systematiek mogelijk zijn.Naast een grotere verantwoordelijkheid van de lokale partijen zal de huidige
vermogenstoets worden aangescherpt. Op grond van de huidige Wet individuele
huursubsidie wordt geen huursubsidie toegekend indien de aanvrager vermogensbelasting
verschuldigd is en een aanslag voor de vermogensbelasting krijgt. Omdat de
belastingvrije sommen bij de vermogensbelasting in relatie tot het doel van
de huursubsidie-regeling zeer hoog liggen, wordt voorgesteld in de nieuwe
wet eigen vermogensgrenzen neer te leggen. De toets op het hebben van vermogen
boven deze grenzen zal net als in de huidige situatie door de rijksbelastingdienst
worden uitgevoerd. De derde pijler: vereenvoudigingHet gaat in dit wetsvoorstel om een ingrijpende aanpassing van het volkshuisvestingsinstrument
individuele huursubsidie. Een belangrijke reden voor vernieuwing van de huursubsidie-regeling
is de in de loop der jaren steeds ingewikkelder geworden berekeningssystematiek.
Sinds de totstandkoming van de individuele huursubsidie-regeling in 1975 en
met name sinds de verankering van deze regeling in de Wet individuele huursubsidie
in 1986, zijn er steeds meer elementen toegevoegd die de systematiek bij de
berekening van de bijdrage ondoorzichtig hebben gemaakt. Zo hebben de diverse
wetswijzigingen in 1988, 1990, 1992, 1994 en 1995, die op het beheersen van
de huursubsidie-uitgaven en het controlebeleid waren gericht, ertoe geleid
dat de jaarlijkse aanpassing van de huursubsidietabellen niet gemakkelijk
meer uit te leggen is. Soms leidden nieuwe onderdelen in de wet zelfs tot
onbedoelde subsidie-effecten, die weer nadere correctie in de wet noodzakelijk
maakten.De belangrijkste vereenvoudiging betreft de matiging van de huidige kwaliteitskorting.
Bij de huidige regeling moeten huurders boven op het gedeelte van de huur
dat zij tenminste zelf dienen bij te dragen – voor de laagste inkomensgroepen
is deze zogenaamde normhuur f 318,– (prijspeil 1 juli 1995) –
vanaf een huur van f 383,– (eveneens prijspeil 1 juli 1995) een
hogere eigen bijdrage betalen. Deze eigen bijdrage neemt stapsgewijs met de
hoogte van de huur steeds toe. Naarmate een huishouden duurder woont, drukt
de korting op de huursubsidie steeds zwaarder. In de nieuwe systematiek is
sprake van een veel simpeler kortingsstelsel. Hierdoor kunnen de ingewikkelde
huursubsidietabellen komen te vervallen.Naast de sterk vereenvoudigde berekeningssystematiek is een andere belangrijke
vereenvoudiging, de afschaffing van het opgeven van een geschat inkomen. Hiermee
zal het aantal terugvorderingen naar aanleiding van onjuiste schattingen of
het ten onrechte niet schatten sterk verminderen en is vooral bij de toekenning
en de controle een forse vereenvoudigingslag mogelijk.Een andere belangrijke vereenvoudiging wordt bereikt door in het wetsvoorstel
samenwonenden gelijk te behandelen met gehuwden. Voor hen zal niet meer de
eis gelden dat zij gedurende ten minste één jaar samenwonen,
dan wel gezamenlijk ingeschreven staan in een woningzoekendenregister bij
de gemeente, zoals onder de huidige wet. In samenhang hiermee wordt tevens
voorgesteld alle bewoners op het subsidie-adres, dus inclusief de partner
waarmee de aanvrager al dan niet gehuwd is, aan te merken als medebewoner.
Met deze nieuwe constructie zal bij het berekenen van de huursubsidie de totale
huurprijs van de woning worden afgezet tegen het totale inkomen van de huurder
en zijn medebewoners. De figuur van «deelhuur» komt niet meer
voor, afgezien van de aftrek op de huurprijs voor het gedeelte van de woning
dat door de huurder wordt onderverhuurd.Naast deze vereenvoudigingen is met de vervanging van de bestaande wet
door een geheel nieuwe wet ook de gelegenheid aangegrepen op een groot aantal
minder belangrijke punten de regeling te vereenvoudigen en te stroomlijnen.
Hiervoor verwijs ik naar 3 van deze toelichting. In de bijlage bij deze memorie
van toelichting is een transponeringstabel opgenomen, waarin is aangegeven
aan welke geldende artikelen de nieuw voorgestelde artikelen zijn ontleend,
welke nu geldende artikelen zullen komen te vervallen en welke artikelen nieuw
zijn. § 2. Hoofdpunten van het wetsvoorstelTijdens overleggen over de beleidsbrief van 17 november 1995 over de huursubsidie-regeling
met de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
in de Tweede Kamer op 18 maart 1996 en vervolgens op 15 april 1996 zijn de
belangrijkste beleidskeuzes van het Kabinet, neergelegd in dit wetsvoorstel
reeds uitgebreid besproken.Hieronder worden deze keuzes opnieuw nader toegelicht.Tevens zal worden stilgestaan bij de verwerking van enkele voor deze wet
relevante moties die de Tweede Kamer op 25 april 1996 heeft aangenomen.Voor de herkenbaarheid zijn alle huurprijsgrenzen, die in het vervolg
genoemd worden, gerelateerd aan het prijspeil van 1 juli 1995. Dit is het
prijspeil dat ook gehanteerd is in de eerder genoemde beleidsbrief en moties.
In de voorgestelde wettekst zijn de prijsgrenzen opgenomen zoals die bij de
voorgenomen inwerkingtreding per 1 juli 1997 zullen gelden. In paragraaf 2.1.3
is een totaal overzicht opgenomen van de prijsgrenzen, zoals deze golden per
1 juli 1995, per 1 juli 1996 en worden voorgesteld per 1 juli 1997. 2.1 Nieuwe berekeningssystematiekEen van de meest in het oog springende veranderingen in de voorgestelde
wet is het nieuwe model voor de berekening van de huursubsidie.Het huidige model kent naast het principe van een afnemende huursubsidie-bijdrage
bij een hoger inkomen het principe van een korting op de bijdrage bij een
hogere huurprijs, waarbij een aftoppingsregel geldt, die zegt dat boven een
bepaalde grens voor iedere extra gulden huur geen (of bij ouderen nog slechts
25%) subsidie meer wordt verstrekt. Sluitstuk is de zogenoemde maximale huurgrens1. Heeft men een huurprijs boven deze grens, dan bestaat
geen recht meer op huursubsidie.Hoewel in het toekomstige model dezelfde elementen als uitgangspunt gelden,
zijn deze zo op elkaar afgestemd dat er een sterk vereenvoudigd stelsel ontstaat.Bovendien wordt met het nieuwe model bereikt dat de huurlasten op micro-niveau
sterker gematigd worden dan onder het huidige model. Met name door de gematigde
kwaliteitskorting zal de huurder ook in de duurdere woningen meer
subsidie ontvangen dan volgens de huidige berekeningssystematiek het geval
is.Hieronder worden achtereenvolgens de huidige en de voorgestelde systematiek
weergegeven aan de hand van de elementen: normhuur, kwaliteitskorting en aftoppingsgrens. 2.1.1 Huidige systematiekIn de huidige Wet individuele huursubsidie wordt gewerkt met verschillende
huursubsidietabellen om het bedrag aan toe te kennen individuele huursubsidie
te bepalen. Deze tabellen zijn opgebouwd aan de hand van de drie bovengenoemde
elementen, die aan de berekening van de bijdrage ten grondslag liggen.a. NormhuurDe normhuur is dat deel van de huur dat een aanvrager gelet op zijn inkomen
tenminste geacht wordt zelf te kunnen betalen. Naarmate het (huishoud)inkomen
van de aanvrager hoger is, loopt de normhuur op. Voor minima was de normhuur
in 1995–1996 f 318,–.b. KwaliteitskortingBoven een bepaald huurniveau (de kortingsgrens) wordt over meerdere huurschijven
een oplopend percentage gekort. Dat wil zeggen dat naarmate de huur van een
woning hoger is men naast de normhuur meer van de huurlasten zelf moet opbrengen.Er gelden volgens de huidige systematiek negen kortingsschijven (voor
ouderen zijn het er elf) met ieder een eigen steeds verder oplopend kortingspercentage,
beginnend vanaf 5%. In het tijdvak 1995–1996 begon de eerste schijf
waarbij een korting werd toegepast bij f 383,–.c. AftoppingsgrensDe aftoppingsgrens markeert het huurniveau waarboven aanvragers die nog
geen 65 jaar zijn, voor iedere extra gulden huur geen subsidie meer krijgen.
Voor deze «65-minners» lag de aftoppingsgrens in 1995–1996
bij f 772,–1. Voor aanvragers van 65
jaar en ouder geldt een hogere aftoppingsgrens (in het tijdvak 1995–1996
lag deze bij f 859,582). Bovendien wordt
aan hen boven deze grens nog voor iedere gulden extra huur 25% subsidie verstrekt. 2.1.2 Voorgestelde systematiekIn het voorstel van wet wordt de systematiek voor het bepalen van de hoogte
van de huursubsidie eenvoudiger dan thans onder de huidige wet het geval is.
Daarbij is getracht inzichtelijk weer te geven hoe de huursubsidie precies
is opgebouwd en waarom.Op basis van de nieuwe wet hoeft in de uitvoeringspraktijk niet meer,
zoals tot nog toe, te worden gewerkt met huursubsidietabellen. Voortaan zal
stap voor stap de huursubsidie berekend kunnen worden.Er zal nog steeds rekening gehouden worden met de positie van ouderen,
die met hogere huren geconfronteerd kunnen worden. De kwaliteitskorting zal
sterk gematigd worden; ze zal beginnen bij een hoger huurniveau en bovendien
zal deze niet meer percentueel toenemen. Verder wordt voorgesteld bij de berekening
van de huursubsidie expliciet rekening te houden met de grootte van het huishouden.Voorgesteld wordt in het toekomstige model te werken met gedifferentieerde
aftoppingsgrenzen, afhankelijk van het aantal personen in het huishouden.
Dit houdt in dat de aftoppingsgrens op een hoger huurniveau ligt wanneer in
een huishouden drie of meer personen aanwezig zijn. a. NormhuurDe Regering geeft het vraagstuk van wat huurders, in het bijzonder alleenstaanden,
met een inkomen op het minimumniveau nog zelf aan huur kunnen betalen, zeer
serieus aandacht en zal dat blijven geven. Het is een vraagstuk dat in sterke
mate samenhangt met de koopkrachtontwikkeling van de minima.In verband met de koopkrachtontwikkeling van de minima zijn per 1 juli
1996 al een tweetal maatregelen van kracht geworden, die beide in dit voorstel
voor de nieuwe Huursubsidiewet zijn overgenomen:1. de verlaging van de normhuren voor alleenstaanden met een inkomen boven
het niveau van de voor alleenstaanden geldende bijstandsuitkering, waardoor
anders dan voorheen, ook bij inkomens op een niveau gelijk aan 115% van het
minimumloon nog een subsidiebijdrage wordt toegekend1. Oogmerk van deze maatregel is dat bij het aanvaarden van een baan,
die leidt tot een vooruitgang in het inkomen, verlies van subsidie wordt voorkomen.2. de mogelijkheid om, indien de verwachte inkomens- en lastenontwikkeling
van huurders met een inkomen op of onder het minimum daartoe aanleiding geeft,
de jaarlijkse aanpassing van de normhuur niet te relateren aan de verwachte
gemiddelde huurontwikkeling maar een lager percentage toe te passen. Deze
zogenoemde normhuurcompensatie werd ook vóór 1 juli 1996 al
toegepast, maar daarvoor was steeds een wetswijziging nodig. Per 1 juli 1996
is de bevoegdheid om hiertoe over te gaan structureel in de wet opgenomen.Voorts is in het voorliggende wetsvoorstel met betrekking tot dit thema
een drietal voorzieningen getroffen. Het wetsvoorstel voorziet in een zogenaamde
koopkrachttoeslag. Daarnaast wordt mede om de effecten van de regulerende
energiebelasting voor de minima te compenseren alsnog een normhuurcompensatie
van 2% voor het tijdvak 1997/1998 doorgevoerd. Tenslotte wordt de zogenaamde
kindertoeslag met f 10,– per maand verhoogd. Op deze voorstellen
wordt in 2.7 van deze toelichting nader ingegaan.Het principe van de normhuren bij een bepaald inkomen blijft in de nieuwe
regeling bestaan.Bij behandeling van de beleidsvoorstell4sen is door de Tweede Kamer op
25 april 1996 een motie aangenomen, ingediend door het lid Duivesteijn, waarin
een verlaging werd voorgesteld van de minimum normhuur voor alleenstaanden
van f 318,– naar f 300,–2.Het niveau van de normhuur van f 318,– behoort in de systematiek
van de individuele huursubsidie bij het laagste tabelinkomen, in casu bij
de bijstandsinkomens voor een éénpersoonshuishouden en een meerpersoonshuishouden.
Blijkens de eerder genoemde rapportage van de interdepartementale werkgroep
«Analyse van de individuele huursubsidie» kan dit bedrag door
alleenstaanden worden opgebracht. Deze conclusie is later nog eens bevestigd
door onderzoek van het Nationaal instituut voor budgetvoorlichting (NIBUD)3. Verder heeft de Regering overwogen dat de motie een
ruimere strekking dan alleen de Huursubsidiewet heeft. Het raakt de algehele
draagkracht van alleenstaanden op minimumniveau, onafhankelijk van de vraag
of een huishouden, gelet op de bewoningssituatie, huursubsidie nodig heeft.
Zoals hiervoor is aangegeven heeft de Regering binnen de mogelijkheden van
de wet al aanzienlijke verbeteringen ten behoeve van alleenstaanden aangebracht.
Dit laat onverlet dat het Kabinet oog heeft voor de woonlasten en koopkrachtproblematiek
van alleenstaanden met een laag inkomen. Volgend jaar zal ook de alleenstaande
ouderenaftrek worden ingevoerd. Het kabinet stelt zich daarom voor aan de
groep van alleenstaanden ook aandacht te schenken in het brede kader van de
besluit-vorming met betrekking tot het inkomensbeeld 1998 en de
voortgangsrapportage die voortvloeit uit de nota «De andere kant van
Nederland».b. KwaliteitskortingMatiging van de huurlasten van huishoudens met lage inkomens is een belangrijke
pijler van het wetsvoorstel.Ter matiging van de huurlasten is in het voorstel de huurgrens waarbij
de kwaliteitskorting begint belangrijk verhoogd. Terwijl in het huidige model
de korting begint bij een huurbedrag van f 383,–, zal in het voorstel
de korting pas bij een veel hogere huur beginnen (f 533,–). Over
het gedeelte van de huur dat ligt tussen de kortingsgrens van f 533,–
en de aftoppingsgrens zal 80% gesubsidieerd worden en 20% gekort. Boven de
aftoppingsgrens is de korting 100% (voor ouderen 50%). De hoogte van de korting,
die in het huidige stelsel percentueel oploopt, is in het voorstel over de
hele linie gelijk.Daarmee bevat het wetsvoorstel ook een eenvoudiger stelsel van kwaliteitskorting.
Dit stelsel kent slechts twee kortingspercentages, één percentage
tussen de kortingsgrens en de aftoppingsgrens en één percentage
boven de aftoppingsgrens tot aan de maximale huurgrens.Bij behandeling van de beleidsvoorstellen is door de Tweede Kamer op 25
april 1996 een door het lid Duivesteijn ingediende motie aanvaard, die inhoudt
dat huurders tot een huurprijs van f 607,– niet belast zouden worden
met een kwaliteitskorting1.Omdat het nog verder verhogen van de kortingsgrens (dan f 533,–)
ongewenste effecten zal hebben, heeft de Regering gemeend deze motie niet
te moeten uitvoeren.In de eerste plaats zal de prikkel voor huurders en verhuurders om zoveel
mogelijk een financieel beter passende woonruimte te vinden, met een korting
die zou beginnen bij een huurniveau van f 607,– substantieel minder
worden. Tot f 607,– zou er dan voor 1,6 miljoen woningen geen enkele
prikkel meer aanwezig zijn. Dit is de helft van de huurwoningenvoorraad.Ten tweede ontstaat bij de uitvoering van de motie een opwaartse druk
op de huurontwikkeling. De Regering acht dit ongewenst. Bovendien zou deze
ontwikkeling haaks staan op het streven naar het zoveel mogelijk in stand
houden van de kernvoorraad goedkope huurwoningen ten behoeve van de doelgroep.Over deze kernvoorraad is door de Tweede Kamer op 25 april 1996 een motie
van de leden Duivesteijn en Jeekel aangenomen2.
In deze motie wordt de Regering verzocht met voorstellen te komen omtrent
het veilig stellen van de betaalbaarheid en toegankelijkheid van de kernvoorraad
goedkope woningen voor de lange termijn, met name voor huishoudens met lage
inkomens. Daartoe zal bevorderd worden dat er tussen gemeenten en verhuurders
afspraken worden gemaakt.c. AftoppingsgrensHet Kabinet heeft in eerste instantie, zie de beleidsbrief van 17 november
1995, voorgesteld uit te gaan van drie aftoppingsgrenzen: voor 1- en 2-persoonshuishoudens,
voor 3- en 4-persoonshuishoudens en voor huishoudens van 5 personen of meer.
Voor deze huishoudens werden aftoppingsgrenzen genoemd van respectievelijk
f 710,–, f 764,– en f 819,–. Tevens werd
in deze brief voorgesteld in groeikernen, tijdelijk voor vijf jaren, deze
aftoppingsgrenzen met f 50,– per maand te verhogen.In een motie van de leden Duivesteijn en Jeekel3,
die op 25 april 1996 door de Tweede Kamer is aangenomen, is voorgesteld de
aftoppingsgrenzen voor 1- en 2-persoonshuishoudens te verhogen tot f 764,–
en de aftoppingsgrens voor de 3- en 4-persoonshuishoudens gelijk
te schakelen met de overige grote huishoudens tot de grens van f 819,–.Deze motie heeft uitvoering gekregen in het voorstel van wet. Alhoewel
de verwachting en het uitgangspunt nog steeds geldend zijn dat ook op de VINEX-lokaties
woningen met huren van f 700,– gerealiseerd kunnen worden, is met
het uitvoeren van deze motie de bereikbaarheid van de woningen in deze gebieden
voor huishoudens met de laagste inkomens zonder meer zeker gesteld.Bovendien vervalt hiermee de noodzaak om apart voor groeikernen de aftoppingsgrenzen
met f 50,– te verhogen. Immers, de aftoppingsgrenzen voor 1- en
2-persoonshuishoudens en 3- en 4-persoonshuishoudens worden nu voor het hele
land met f 50,– verhoogd. Dit is een bijkomend pluspunt dat de
eenvoud van het model ten goede komt.Met het uitvoeren van de motie blijft de keuze van de Regering voor gedifferentieerde
aftoppingsgrenzen gehandhaafd. Dit is ook nodig, omdat een groter huishouden
nu eenmaal een grotere (en daarmee over het algemeen duurdere) woning nodig
heeft.In het wetsvoorstel is dus uitgegaan van twee aftoppingsgrenzen en wel
van f 764,– voor 1- en 2-persoonshuishoudens en f 819,–
voor 3- of meerpersoonshuishoudens. De grenzen zijn gelijk voor zowel 65-plussers
als 65-minners. Daarnaast wordt bij 65-plussers voor het gedeelte van de huur
dat boven deze grenzen uitstijgt in plaats van 25%, zoals in het huidige model,
in de toekomst 50% gesubsidieerd (korting is 50% i.p.v. 75%). Bij 65-minners
zal over het gedeelte van de huur dat boven de aftoppingsgrens uitstijgt net
als in het huidige model geen subsidie meer worden berekend.De Regering realiseert zich dat met het in beleidsmatige zin uitvoeren
van deze motie dekking gevonden zal moeten worden voor de hogere uitgaven.
De indieners van de motie hebben eerder aangegeven dat die dekking naast het
vervallen van de groeikernentoeslag voor een deel gevonden zal moeten worden
door de kaders voor de zogenaamde prestatienormering aan te scherpen. Dit
zal een grotere druk leggen op de lokale partijen om de ontwikkeling van de
huursubsidie-uitgaven voor hun woningvoorraad te beheersen.Hieronder is ter vergelijking in de figuren 1 en 2, nog eens schematisch
de huidige en de voorgestelde systematiek weergegeven (prijspeil 1995). figuur 1. Huidige systematiek figuur 2. Voorgestelde systematiek2.1.3 Indexering parametersDe huurparameters en ook de parameters die gelden voor de draagkracht
(inkomen en vermogen) dienen elk subsidiejaar te worden aangepast aan de hand
van de prijsontwikkeling. Daartoe is in de voorgestelde wet een apart artikel
opgenomen.a. de huurparametersBij de huurparameters gaat het om de normhuren, de kortingsgrens, de aftoppingsgrenzen
en de maximumhuurgrenzen. Deze worden elk jaar afgestemd op de te verwachten
huurontwikkeling. In concreto gaat het om het percentage van de te verwachten
gemiddelde huurverhoging in het komende subsidiejaar.Wat betreft de normhuren die behoren bij een inkomen op het minimum niveau,
is de bevoegdheid uit de huidige Wet individuele huursubsidie overgenomen
om die eventueel met een lager percentage aan te passen, indien de koopkrachtontwikkeling
daartoe aanleiding geeft.Ook de indexering van de kwaliteitskortingen, zoals deze per 1 juli 1996
is geïntroduceerd in de huidige Wet individuele huursubsidie1, is in dit voorstel voor de nieuwe wet overgenomen.
Zowel de eerste kortingsgrens (f 533,–), als de aftoppingsgrenzen
(f 764,–, dan wel f 819,–) en de maximum huurgrens (f 1 007,50
in 1995) zullen jaarlijks «meegroeien» met de gemiddelde huurontwikkeling.
De indexering van de kwaliteitskortingsgrenzen destijds had als doel met de
jaarlijkse stijging van de normhuren en maximum huurgrenzen in de huursubsidie
zo veel mogelijk aan te sluiten bij de huurverhogingen die de individuele
huurders2 per 1 juli ervaren.In de vorige paragrafen is gerefereerd aan de huurprijsgrenzen, zoals
deze golden per 1 juli 1995. Voor deze bedragen is gekozen vanwege de herkenbaarheid
met de bedragen uit de beleidsbrief. In het wetsvoorstel zijn de huurprijsgrenzen
gegeven zoals deze worden voorgesteld bij inwerkingtreding van de wet op 1
juli 1997.De huurparameter is 3,5%; dit is de verwachte huurontwikkeling per 1 juli
volgend jaar, zoals deze door ondergetekende per brief, d.d. 15 oktober 1996,
aan de Tweede Kamer heeft medegedeeld. Ter verduidelijking worden de huurprijsgrenzen van 1 juli 1995, 1 juli
1996 en volgens het wetsvoorstel per 1 juli 1997. Huurprijsgrensper
1/7/'95per 1/7/'96per 1/7/'97 maximale huurgrens1 007,501 047,911 085maximale huurgrens524,17545,41575 jongeren   minimum
normhuur318,–325330 referentie normhuur624,17647,50671kwaliteitskortingsgrens(533)(555)575 aftoppingsgrens
1(764)(795)823 aftoppingsgrens 2(819)(852)882Ter toelichting nog het volgende:– na aanpassing met de verwachte huurontwikkeling, vindt volgens
het wetsvoorstel een afronding plaats naar boven op hele guldens.– de minimumnormhuren 1996 zijn niet met 3,5% verhoogd maar met
1,5%, door toepassing van normhuurcompensatie.– de maximale huurgrens voor jongeren is na aanpassing met 3,5%
met een extra bedrag van f 10,50 opgetrokken, zodat deze op hetzelfde
niveau komt te liggen als de kwaliteitskortingsgrens.– de prijsgrenzen met betrekking tot kwaliteitskorting en aftopping
staan voor de jaren 1995 en 1996 tussen haakjes, omdat het bij deze grenzen
gaat om de in het kader van dit wetsvoorstel voorgestelde grenzen en dus niet
om de grenzen zoals die in 1995 en 1996 van toepassing waren.b. InkomensparametersBij de inkomensparameters gaat het om de inkomens- en vermogensgrenzen,
waarboven geen recht meer bestaat op huursubsidie.De inkomensgrenzen zoals deze per 1 juli 1997 gelden voor de huursubsidie
zijn volgens dit wetsvoorstel als volgt:eenpersoonshuishoudens: f 35 700,–meerpersoonshuishoudens: f 47 550,–eenpersoonsouderenhuishoudens: f 30 050,–meerpersoonsouderenhuishoudens: f 39 600,–. Deze grenzen komen overeen met de grenzen zoals zij gelden voor het algehele
volkshuisvestingsbeleid, de zogenaamde doelgroepgrenzen.In de Wet individuele huursubsidie werd met twee inkomensjaren rekening
gehouden; het kalenderjaar voorafgaand aan het subsidiejaar en het kalenderjaar
waarin het subsidiejaar aanvangt (het schattingsinkomen). De inkomensgrenzen
werden dan ook vastgesteld door naar beide jaren te kijken.In de nieuwe wet zal van één inkomensjaar worden uitgegaan,
te weten het inkomen over het jaar dat voorafgaat aan het subsidiejaar. Om
deze reden zijn de inkomensgrenzen zoals voorgesteld voor 1 juli 1997 ten
opzichte van die van 1 juli 1996 anders vastgesteld, dan in volgende jaren
het geval zal zijn. In volgende jaren zullen de inkomensgrenzen worden aangepast
met het prijsindexcijfer voor de gezinsconsumptie.Ten opzichte van de grenzen zoals zij op grond van de Wet individuele
huursubsidie golden per 1 juli 1996 is geen sprake van een verruiming of versmalling
van de groep van huursubsidiegerechtigden.De vermogensgrenzen worden per 1 juli 1997 voorgesteld op:eenpersoonshuishoudens en eenpersoonsouderenhuis-ouderenhuishoudens: f 38 000,–meerpersoonshuishoudens en meerpersoonsouderenhuishoudens: f 56 000,–. Wat betreft de inkomensijkpunten, aan de hand waarvan uiteindelijk de
normhuren bepaald kunnen worden, wordt ieder jaar voor het desbetreffende
huishoudtype de aanpassing gehanteerd, zoals deze is geregeld in de Algemene
bijstandswet en voor 65-plussers in de Algemene ouderdomswet. Laatst bedoeld
inkomensijkpunt wordt vervolgens verhoogd met f 3 500,– voor
alleenstaanden en f 2 200,– voor meerpersoonshuishoudens.De hier bedoelde wijze van aanpassen is identiek aan die in de Wet individuele
huursubsidie. 2.2 Beheersing uitgavenontwikkeling van de huursubsidieDe Regering heeft met dit wetsvoorstel ervoor gekozen de rijksverantwoordelijkheid
voor de normering van de individuele huursubsidie in stand te houden. De bijdrage
van verreweg de meeste huursubsidie-ontvangers zal als gevolg van de nieuwe
systematiek verbeteren. Tezamen met de maatregelen waartoe de Regering al
eerder had besloten, zoals de mogelijkheid van de normhuurcompensatie en het
indexeren van de kwaliteitskortingen, leidt een en ander tot aanzienlijke
verbetering van de regeling. Het Rijk heeft daarmee haar deel genomen van
de verantwoordelijkheid voor een goede en betaalbare huisvesting voor de huishoudens
die tot de doelgroep behoren.Van gemeenten en verhuurders wordt verwacht dat ook zij hun verantwoordelijkheid
nemen, en wel door een maximale inspanning te leveren voor met name een beheerste
uitgavenontwikkeling. Een goede woningtoewijzing en een gematigd huurbeleid
zijn hiervoor onontbeerlijk. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt op de eerste
plaats bij gemeenten en verhuurders. Zij kunnen hiertoe onderling afspraken
maken. Dit spoort ook met de huidige bestuurlijke ontwikkelingen binnen de
volkshuisvesting. De lokale partijen hebben de instrumenten om een beheerste
uitgavenontwikkeling te bevorderen, zoals de Huisvestingswet, het BBSH en
het huurbeleid. Ook de betaalbaarheid van het wonen voor de individuele huurders
blijft in de nieuwe situatie hiermee het meest gediend.Om een beheerste ontwikkeling van de huursubsidie-uitgaven te waarborgen,
zijn de hieronder beschreven kaders vastgesteld. Maximering toekenningen boven de aftoppingsgrensHet is in principe onwenselijk dat huurders die op grond van hun (reken)inkomen
voor subsidie in aanmerking zouden kunnen komen een woning betrekken met een
huur boven de aftoppingsgrens, aangezien dit ertoe leidt dat de huurlasten
een relatief groot deel van het inkomen gaan uitmaken. De analyse van de interdepartementale
werkgroep «Analyse van de individuele huursubsidie» laat bovendien
zien dat de gehele doelgroep in principe gehuisvest kan worden in de woningvoorraad
onder de aftoppingsgrenzen. Hierbij is rekening gehouden met het gegeven dat
40% van deze woningvoorraad wordt bewoond door huishoudens die niet tot de
doelgroep behoren. De analyse geeft verder aan dat alleen voor ouderenhuisvesting
een uitzondering nodig kan zijn.Vandaar dat besloten is om het aantal nieuwe toekenningen dat een gevolg
is van verhuizen te maximeren. De maximering houdt in dat 4% van alle nieuwe
huursubsidie-toekenningen in een subsidiejaar, die het gevolg zijn van verhuizingen,
in het gebied boven de aftoppingsgrenzen mag plaatsvinden. Deze toekenningen
zijn primair bedoeld voor huishoudens van 65 jaar en ouder. Het percentage
van 4% is gebaseerd op de analyse van de huidige instroom van huishoudens
van 65 jaar en ouder in woningen met een huur boven de gewijzigde aftoppingsgrenzen. Momenteel ligt deze instroom iets lager dan 4%. Door de toekenningsruimte
te maximeren op 4% is gewaarborgd dat ouderen ook in de toekomst adequaat
gehuisvest kunnen worden. In een aantal gevallen zal het voorts nodig kunnen
zijn om incidenteel voor lichamelijk gehandicapten en grote gezinnen van acht
personen of meer een woning boven de aftoppingsgrens toe te wijzen. Gelet
op de hoogte van de aftoppingsgrenzen zal dit vooral voor grote gezinnen nog
een uitzondering op de regel behoeven te zijn.Voor de goede orde zij opgemerkt dat de gemaximeerde ruimte boven de aftoppingsgrenzen
alleen huishoudens betreft die verhuizen naar een woning binnen dit huurgebied.
Huishoudens die al een woning boven de aftoppingsgrenzen bewonen en die als
gevolg van een inkomensdaling voor die woning huursubsidie aanvragen, tellen
niet mee voor de 4%.Uitgangspunt is dat gemeenten er samen met de verhuurders voor zorgen
dat maximaal 4% van het aantal huursubsidietoekenningen boven de aftoppingsgrenzen
plaatsvindt.De gemeente is ervoor verantwoordelijk dat de maximale ruimte niet wordt
overschreden. De gemeenten zijn verplicht om bij elke voordracht boven de
aftoppingsgrens te bezien of voor de woning gelet op het inkomen van het huishouden
en de persoonlijke vooruitzichten huisvesting met een lagere huur beschikbaar
is. Zij dient daarom elke huursubsidie-aanvraag, die voortvloeit uit een verhuizing
naar een woning in het gebied boven de aftoppingsgrenzen van een gemotiveerd
advies te voorzien. Deze fiatteringsplicht komt in de plaats voor de huidige
fiatteringsmaatregel. Enerzijds betekent dit voor de gemeenten een verlichting.
Momenteel moet elke subsidieaanvraag van meer dan f 300,–, hetgeen
voor de minima een huurgrens van circa f 680,– betekent, worden
gefiatteerd. De aftoppingsgrenzen waar vanaf in de nieuwe situatie moet worden
gefiatteerd liggen beduidend hoger. Anderzijds is mede daardoor een aanscherping
op haar plaats. Door een consequent fiatteringsbeleid en goede afspraken over
de woonruimteverdeling, huurbeleid en nieuwbouw/verbeterprojecten zullen de
gemeenten er voor moeten en kunnen zorgen dat de ruimte van 4% niet wordt
overschreden. Als dit wel gebeurt, dan is de gemeente een financiële
bijdrage aan het Rijk verschuldigd. Deze bijdrage is gelijk aan het aantal
gevallen dat de norm is overschreden (verminderd met het aantal gevallen waarin
door het Rijk van het fiatteringsadvies van de gemeente is afgeweken) maal
een nog nader vast te stellen tarief. De gemeente kan dit eventueel op een
verhuurder verhalen wanneer dit onderdeel van de gemaakte afspraken uitmaakt.
Bij algemene maatregel van bestuur zal het bovenstaande nader worden geregeld. Sturing op de gemiddelde bijdrageHierboven is aangegeven dat de nieuwe systematiek voor verreweg de meeste
huursubsidie-ontvangers een verbetering van de subsidie inhoudt. Het gemiddelde
bedrag per aanvrager zal daardoor dus stijgen. Voor de beheersing van de individuele
huursubsidie-uitgaven is het absoluut noodzakelijk dat de ontwikkeling van
de gemiddelde subsidiestijging gematigd wordt. Dit kan worden bereikt door
beleid te ontwikkelen op die factoren die de ontwikkeling van de gemiddelde
subsidie in sterke mate beïnvloeden, te weten het huurbeleid en de woonruimteverdeling.Duidelijk is dat de lokale partijen bepalen hoe de woonruimteverdeling
en het huurbeleid vorm wordt gegeven. De gemeenten zijn vooral verantwoordelijk
voor het woonruimteverdelingsbeleid, de verhuurders vooral voor de uitvoering
hiervan en voor het huurbeleid. Het door de Regering gekozen model sluit hierop
aan. Elk jaar zal het Rijk de verwachte ontwikkeling van de gemiddelde
subsidie per aanvraag op landelijk niveau bekendmaken. Deze ontwikkeling wordt
normstellend voor de lokale ontwikkeling van de gemiddelde subsidie. De norm
geeft aan welke uitgavenstijging, gecorrigeerd naar aantallen, voor dat jaar
als doelstelling geldt. Door te toetsen op de stijging van de gemeentelijke
gemiddelde bijdrage wordt uitgegaan van de gegroeide situatie ter plaatse.
Bovendien laat het verschillen tussen verhuurders ongemoeid. Immers, gelet
op de diversiteit tussen het woning- en huurdersbestand van verhuurders kunnen
verschillen zeer wel gerechtvaardigd zijn.Uitgaande van deze normstelling zal de gemeenten een inspanningsverplichting
opgelegd worden om de stijging van de gemeentelijke gemiddelde bijdrage de
vastgestelde norm niet te laten overschrijden. De gemeenten zullen dit samen
met de verhuurders moeten realiseren. Aangezien ook nu in veel gevallen de
bijdrage-ontwikkeling op lokaal niveau in redelijke mate gelijke tred houdt
met de landelijke ontwikkeling, moet dit ook mogelijk zijn. De lokale partijen
beschikken immers over het benodigde instrumentarium, zoals het toewijzings-
en huurbeleid en het nieuwbouw- en verbeterinstrumentarium. Zij kennen bovendien
als geen ander de lokale situatie. De gegevens die nodig zijn kunnen zonodig
aan verhuurders worden gevraagd.Het toezicht op de ontwikkeling van de gemiddelde subsidie kent twee fasen.
In de eerste fase onderzoekt het Rijk de realisatie van het gemeentelijke
gemiddelde subsidiebedrag. Hiertoe worden de gegevens van alle verwerkte huursubsidieaanvragen
uit het betreffende tijdvak gebruikt. In die gemeenten waar de gemiddelde
subsidie een ontwikkeling laat zien die lager is of gelijk aan de landelijk
voorziene ontwikkeling, wordt geen verder onderzoek ingesteld. Hiermee wordt
alle ruimte gelaten voor lokale differentiatie per verhuurder. Dit laat uiteraard
de reguliere inspectietaak ten aanzien van het huursubsidiebeslag onverlet.In gemeenten waar dit niet het geval is en de gemeentelijke gemiddelde
subsidie dus uitstijgt boven de landelijk voorziene ontwikkeling, wordt in
de tweede fase de subsidieontwikkeling op verhuurdersniveau onderzocht. Immers,
het zijn uiteindelijk de verhuurders die de stijging van de gemiddelde bijdrage
bepalen, met name door hun huur- en verhuurbeleid. Voor verhuurders waar de
ontwikkeling van de gemiddelde subsidie lager is of gelijk aan de landelijke
ontwikkeling zijn er aan dit verdere onderzoek geen consequenties verbonden.
Van elke verhuurder in de onderzochte gemeenten die een ontwikkeling laat
zien die boven de landelijk voorziene ontwikkeling uitstijgt, wordt een financiële
bijdrage gevraagd. Deze kosten die uit de overschrijding voortvloeien zal
het Rijk bij hem in rekening brengen. Uitzondering hierop zal slechts in uitzonderlijke
gevallen mogelijk zijn. Bij algemene maatregel van bestuur zal dit nader geregeld
worden. Duidelijk is echter dat het alleen helder afgebakende situaties zal
betreffen.Het onderzoek zal zich vooral richten op de grotere verhuurders. Kleine
verhuurders, waar sprake is van minder dan 25 huursubsidie-toekenningen (eenzelfde
criterium wordt thans al gehanteerd bij het participeren in de huurmatiging),
worden niet aan een individueel onderzoek onderworpen. Aangezien deze groep
verhuurders echter ook de ontwikkeling van de gemeentelijke gemiddelde subsidie
medebepaalt, wordt van gemeenten verwacht dat zij een gematigde ontwikkeling
bij deze verhuurders bevorderen.Voor deze kleine verhuurders doen gemeenten er verstandig aan een huurprijs
of een subsidiebedrag bekend te maken waarboven zij in principe de minister
zullen adviseren de aanvraag huursubsidie niet te honoreren.Deze bedragen zullen per gemeente variëren, al naar gelang de situatie
op de woningmarkt waarvan de gemeente deel uitmaakt. Door het eigen fiatteringsbeleid
van de gemeente kunnen nieuwe toewijzingen van kleine verhuurders worden getoetst.
Uiteraard kan daarbij ook het woonruimteverdelingsinstrumentarium een rol
spelen. Indirect kan de huurontwikkeling zo worden beïnvloed. Als de
huurprijs van de zittende huurder snel zal stijgen of na zijn vertrek de huurprijs
sterk verhoogd wordt, zal het moeilijk worden om deze woning nog aan een huishouden
met een laag inkomen toe te wijzen wanneer huursubsidie nodig is.Gemeenten waar herhaaldelijk de bijdrage boven de norm stijgt en waar
bij verhuurders een nader onderzoek moet worden ingesteld zullen door de inspectie
op hun verantwoordelijkheid worden aangesproken. De vraag is dan aan de orde
in hoeverre zij hun inspanningsverplichting, zoals deze in de wet is neergelegd,
waarmaken.Samen met de aantallen huursubsidie-ontvangers bepaalt het gemiddelde
subsidiebedrag het gehele huursubsidie-beslag. Door de ontwikkeling van de
gemiddelde subsidie te normeren en de ontwikkeling van de aantallen ontvangers
niet, blijft het karakter van de huursubsidie als een complementaire volkshuisvestingsregeling
gehandhaafd. Normering van de aantallen zou ertoe kunnen leiden dat onaanvaardbare
wachttijden ontstaan voor woningzoekenden. In de gekozen opzet blijft de positie
van de huurder beschermd en wordt aangesloten bij de verantwoordelijkheidsverdeling
zoals die is neergelegd binnen de overige volkshuisvestingsregeling, met name
in de Huisvestingswet en het Besluit Beheer Sociale Huursector. 2.3 VermogenstoetsIn 1994 heeft het Kabinet in het regeerakkoord aangekondigd dat de Regering
deze kabinetsperiode zou komen met een voorstel voor het aanscherpen van de
vermogenstoets in de huursubsidieregeling. De ratio van een aangescherpte
toets is vergroting van de doelmatigheid. Met deze maatregel wordt gepoogd
de huursubsidie nog meer dan thans ten goede te laten komen aan huurders die
dit echt nodig hebben.In de beleidsbrief van 17 november 1995 zijn door het Kabinet vermogensgrenzen
voorgesteld van f 28 000,– respectievelijk f 56 000,–.In verschillende tijdens de behandeling van de beleidsbrief van 17 november
1995 in de Tweede Kamer ingediende moties, door het lid Hofstra (VVD)1 en het lid Biesheuvel (CDA)2,
is de Regering verzocht de grenzen te verhogen en overeen te laten komen met
de vrijstellingsgrens van f 60 000,–, zoals deze is geregeld
in de Algemene bijstandswet ten aanzien van het in de eigen woning vastgelegde
vermogen3.De Regering is bereid de genoemde vermogensgrens voor alleenstaanden op
te trekken tot f 38 000,–, omdat de te verwachten uitvoeringskosten
van de vermogenstoets bij de belastingdienst aanzienlijk lager zullen zijn
dan aanvankelijk geraamd. Voor meerpersoonshuishoudens handhaaft de Regering
in dit wetsvoorstel het door het Kabinet reeds voorgestelde bedrag van f 56 000,–.
Met een vermogen dat deze grenzen te boven gaat, wordt de huurder geacht vanuit
dat vermogen zelf de huur te kunnen voldoen.Als gevolg van deze lagere vermogensgrenzen zal het niet meer mogelijk
zijn bij de toetsing aan vermogensbezit bij huursubsidie-aanvragers voort
te bouwen op aanslagen vermogensbelasting, zoals die op basis van de Wet op
de vermogensbelasting 1964 zijn genomen. Wel zijn de in die wet vervatte bepalingen,
waardoor wordt bepaald wat tot het vermogen moet worden gerekend, van overeenkomstige
toepassing verklaard.In tegenstelling tot de belastingwetgeving, waarbij het individuele vermogen
uitgangspunt voor de belastingheffing is, gaat de voorgestelde Huursubsidiewet
uit van het totale vermogen van een huishouden. Het vermogen van alle personen
die bij een huursubsidie-aanvraag betrokken zijn, telt mee voor het bepalen
of de grens overschreden wordt, ook dat van inwonende kinderen. Evenals bij
het inkomen het geval is, zal er voor inwonende kinderen van de huurder of
van een medebewoner, zolang deze jonger zijn dan 23 jaar, een franchise gelden.
Deze houdt in een vrijstelling van het vermogen van f 2 000,–
voor elk inwonend kind jonger dan 23 jaar.De verificatie van de vermogensgegevens is opgedragen aan de belastingdienst,
als de bij uitstek deskundige op dit bijzondere terrein. Zij zal ieder subsidiejaar
het vermogen van huursubsidie-aanvragers toetsen. Dit gebeurt aan de hand
van geautomatiseerde gegevensuitwisseling. Met behulp van informatie van derden
en het inwinnen van nadere informatie bij de aanvrager of zijn medebewoners
kan de belastingdienst het vermogen verifiëren van alle personen binnen
het betrokken huishouden.Indien de belastingdienst tot de vaststelling van een vermogen komt, in
afwijking van hetgeen bij een aanvraag is opgegeven, leidt dit tot een afzonderlijke
vaststelling van het zogenaamde «rekenvermogen». Dit gebeurt door
de inspecteur bij voor bezwaar en beroep vatbare beschikking1. Het merendeel van de aanvragers zal niet met zo'n vermogensbeschikking
geconfronteerd worden, omdat de waarde van de bezittingen minus de schulden
de vermogensgrens niet zal bereiken. De aanvragers die wel met een vermogensbeschikking
worden geconfronteerd, kunnen daartegen in bezwaar komen bij de belastingdienst
zelf.In het wetsvoorstel is voorzien in een strikte regeling van de taken en
bevoegdheden van de belastingdienst. Met deze opzet wordt bereikt dat ook
eventuele bezwaar- en beroepsprocedures worden afgehandeld door de ambtenaren
en de rechters die op het terrein van het vermogen deskundig zijn. De relevante
bepalingen van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, onder meer inzake
informatieverplichtingen jegens de belastingdienst, inzake de door deze in
acht te nemen geheimhouding en inzake bezwaar en beroep, zijn hierbij van
overeenkomstige toepassing verklaard. De beschikking van de inspecteur tot
vaststelling van het rekenvermogen vormt vervolgens de basis voor eventuele
maatregelen tot schorsing, intrekking en terugvordering van de zijde van de
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Ook wordt
hiermee bereikt dat de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer uit kan gaan van beschikkingen en gegevens die onomstreden
zijn.Zoals hierboven al aangegeven zal bij de vermogenstoets worden aangesloten
bij datgene wat in de Wet op de vermogensbelasting 1964 wordt verstaan onder
vermogen. Dus bezittingen zoals een motor, een auto, een boot of een caravan
worden als vermogen in aanmerking genomen. Het gaat bij deze bezittingen om
de waarde in het economisch verkeer. De wet biedt de mogelijkheid om voor
de waardering van motorrijtuigen aanvullende regels te stellen.Bepaalde bezittingen vallen volgens de Wet op de vermogensbelasting niet
onder vermogen en zullen dus ook in het kader van de huursubsidie niet meetellen.
Zo worden kapitaalverzekeringen of lijfrentepolissen ten behoeve van de oude
dag niet betrokken bij de beoordeling van het vermogen. Dit is wel het geval
bij spaargeld waarover men vrij kan beschikken.Bij kleine zelfstandigen die een beroep doen op huursubsidie komt het
ondernemingsvermogen conform de Wet op de vermogensbelasting 1964 voor de
eerste f 204 000,– in het geheel niet en voor het meerdere
daarboven slechts gedeeltelijk (68%) als vermogen in aanmerking (dit bedrag
en het percentage gelden voor 1996)2. De peildatum waarop het vermogen gemeten wordt, ligt niet op 1 juli, maar
op 1 januari van het kalenderjaar waarin het subsidietijdvak aanvangt. Hiermee
wordt aangesloten bij de datum waarmee de belastingdienst ook werkt in het
kader van de vermogensbelastingheffing. 2.4 SchattingsinkomenSubsidie wordt toegekend op basis van het inkomen dat men genoten heeft
in het kalenderjaar dat voorafgaat aan het subsidiejaar.Als men echter verwacht dat het inkomen in het daaropvolgende jaar meer
dan 15% zal afwijken kent de huidige wet de regel dat in dat geval de subsidie
wordt gebaseerd op dat meer dan 15% hogere of lagere inkomen. Aan aanvragers
wordt gevraagd om bij zo'n verwachte afwijking een over dat volgende jaar
geschat inkomen op te geven.In het voorliggende wetsvoorstel is bepaald dat in alle gevallen het jaar,
voorafgaand aan het jaar waarin het subsidiejaar begint, als inkomensjaar
gehanteerd wordt.De huidige 15%-regeling is in zijn uitvoering zeer gecompliceerd. Het
helpen bij een goed schatten van inkomens is ieder jaar weer een arbeidsintensief
traject bij de lokale instanties, waarvoor bij deze instanties veel kennis
noodzakelijk is van de sociale verzekeringsuitkeringen. Vanuit diverse organisaties,
zoals de Nationale Woningraad, het NIBUD en de gemeente Rotterdam, zijn boekwerken,
diskettes en brochures opgesteld om de verhuurders en gemeenten hierbij van
dienst te zijn. Ook het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer zelf heeft de laatste jaren in nauwe samenwerking met het
Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een schattingsbrochure opgesteld.
Ondanks bovengenoemde acties om de schattingen bij inkomenswijzigingen van
15% of meer zo nauwkeurig mogelijk uit te voeren, is het met name deze regeling
die er toe leidt dat in ca. 70 000 gevallen per jaar subsidie moet worden
teruggevorderd.Deze terugvorderingen vloeien voort uit het feit dat pas achteraf na het
toekennen van de huursubsidie over een tijdvak een goede controle over het
volgende inkomensjaar mogelijk is. Achteraf blijkt dus pas of het inkomen
van een huurder in het daarop volgende jaar meer dan 15% afwijkt en de aanvrager
ten onrechte niet heeft geschat, of niet goed heeft geschat.Het grote aantal terugvorderingen huursubsidie staat haaks op het beleid
van de Regering de problematische schuldensituatie onder mensen met de laagste
inkomens zo veel mogelijk te lenigen.Een andere overweging om voortaan alleen de hoogte van het inkomen in
het kalenderjaar voorafgaand aan het subsidiejaar als maatstaf te hanteren,
is te voorkomen dat bij een inkomensvooruitgang als gevolg van de aanvaarding
van werk al direct in het eerste jaar de huursubsidie wordt verlaagd.Huurders die menen als gevolg van het afschaffen van het schattingsinkomen
in financiële problemen te raken kunnen, net als nu het geval is, onder
voorwaarden een beroep doen op de woonkostentoeslag. 2.5 Onzelfstandige woonruimteDe hoofdregel is dat alleen huurders van zelfstandige woonruimte voor
huursubsidie in aanmerking komen. Als uitzondering op de regel kunnen volgens
de huidige wet ook huurders van onzelfstandige woonruimte in een aangewezen
woongebouw voor subsidie in aanmerking komen. Sprake is van een «nee,
tenzij...»-principe. Thans ontvangen ca. 2000 huurders op basis van
deze uitzonderingsbepaling huursubsidie, waarvan 70% student is. In de beleidsbrief van 17 november 1995 was voorgesteld deze uitzonderingsmogelijkheid
te laten vervallen. Naar aanleiding van reacties uit de sector en een op 25
april 1996 door de Tweede Kamer aangenomen motie van het lid Duivesteijn1 is de Regering bereid ten aanzien van een beperkte categorie
de mogelijkheid voor subsidiëring te handhaven en wel voor projecten
«begeleid wonen» en voor «groepswonen van ouderen».Wat betreft het «begeleid wonen» gaat het om kleinschalige
projecten die er op gericht zijn niet alleen licht verstandelijk gehandicapten,
maar ook een bepaalde categorie lichamelijk gehandicapten en mensen met een
psychiatrische handicap, zoveel als mogelijk in staat te stellen «op
zichzelf te wonen». Kleinschalig, omdat het aantal personen beperkt
is met het oog op de wenselijk geachte integratie en participatie in de woonwijk.
Het gaat om mensen die niet onder de AWBZ vallen, maar die begeleiding nodig
hebben bij het «op zich zelf wonen». In verband met deze begeleiding
is het vaak efficiënter indien men woont in geclusterde onzelfstandige
woonruimten.In dit kader wordt gerefereerd aan de nota «De perken te buiten»,
die op 23 mei 1995 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
is aangeboden door de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport2.Wat betreft het «groepswonen van ouderen»3 gaat het niet zozeer om hulpbehoevende ouderen, maar meer om ouderen
die vanwege sociale redenen er voor kiezen gegroepeerd te wonen. Voorzover
het daarbij zou gaan om woongroepen voor ouderen, waarbij men niet afzonderlijk
in zelfstandige woningen woont, zal de uitzondering op de hoofdregel ook hierbij
toegepast kunnen worden.De bovengenoemde mogelijkheid zal uitsluitend betrekking kunnen hebben
op verhuurde onzelfstandige woonruimte in eigendom van een toegelaten instelling,
zoals bedoeld in artikel 70 van de Woningwet.Met deze laatste beperking wordt beoogd tevoren enige garantie in te bouwen
dat de in rekening gebrachte huurprijs voor deze woonruimte niet te hoog is,
zonder dat dit voor een goede exploitatie echt noodzakelijk is.Andere huurders van onzelfstandige woonruimte zullen in de toekomst niet
meer voor subsidie in aanmerking komen.Voor de zittende huurders van onzelfstandige woonruimte in een aangewezen
woongebouw, die op grond van de huidige regeling huursubsidie ontvangen en
niet tot de twee bovengenoemde woonvormen behoren, zal een overgangsperiode
van drie jaren gelden, waarbinnen hun recht op huursubsidie zal blijven bestaan.
De Regering acht een periode van drie jaar voldoende, omdat het meestal gaat
om studenten, die inclusief het jaar of de jaren, dat zij reeds huursubsidie
hebben ontvangen na afloop van die drie jaren veelal zullen zijn afgestudeerd
en elders zijn gaan wonen. Voor de enkeling, voor wie deze redenering niet
geldt zou het ondoelmatig zijn een aparte regeling te handhaven. 2.6 ServicekostenOmdat in de praktijk het in rekening brengen van servicekosten door de
verhuurder aan de huurder zeer moeilijk te controleren is en omdat dit de
uitvoering van de Wet individuele huursubsidie vrij zwaar belast, is in de
beleidsbrief van 17 november 1995 voorgesteld de subsidiëring van servicekosten
af te schaffen. Als alternatief was voorgesteld standaard aan alle ouderen
een toeslag op de huursubsidie te verstrekken van f 25,– per maand. Immers, het zijn in elk geval ouderen in serviceflats die
met deze extra lasten geconfronteerd worden.Op 25 april 1996 is door de Tweede Kamer een door de leden Jeekel en Duivesteijn
ingediende motie aanvaard1, waarin de Regering
verzocht wordt de subsidiëring van servicekosten te handhaven. Naar de
mening van de indieners van de motie zouden enerzijds door deze maatregel
veel ouderen tekort gedaan worden. Vooral aan ouderen worden, gelet op hun
woonbehoefte, vaak hoge servicekosten in rekening gebracht. Anderzijds zouden
bepaalde ouderen, aan wie helemaal geen servicekosten in rekening worden gebracht,
onterecht een toeslag krijgen.De Regering is bereid de motie uit te voeren. Conform de discussie hierover
in de Tweede Kamer zal het handhaven van de servicekosten budgettair neutraal
plaatsvinden.Vergeleken met het huidige model zal door de gematigde kwaliteitskorting
elke met servicekosten verhoogde huurprijs boven de kortingsgrens van f 533,–,
leiden tot hogere huursubsidiebedragen. Daarom is besloten niet alle posten
uit de huidige wet te handhaven. De Regering stelt voor om subsidiëring
van de volgende servicekostenposten te handhaven:1. de kosten voor het in bedrijf zijn van lift-, ventilatie-, hydrofoor-
en alarminstallaties en voor de verlichting van gemeenschappelijke portalen,
portieken, trappenhuizen, galerijen, kelderruimten, recreatieruimten en dienstruimten;2. de kosten voor het schoonhouden van de liften en de hierboven bedoelde
ruimten;3. de kosten voor de diensten van een huismeester.Het gaat hierbij om de meest belangrijke servicekostenposten, die in de
huidige wet elk tot een maximum van f 25,– gesubsidieerd worden.Voorgesteld wordt de overige posten niet meer in de nieuwe wet op te nemen.
Het betreft: gemeenschappelijke groenvoorziening (tot een maximum van f 5,–),
kapitaals- en onderhoudskosten van dienst- en recreatieruimten (tot een maximum
van f 25,–) en administratiekosten voor de verhuurder (tot een
maximum van f 15,–). Op deze servicekostenposten werd in mindere
mate beroep gedaan. Bovendien zijn ze lastig te controleren.Het handhaven van de drie bovengenoemde posten zal betekenen dat de controle
op de juistheid van de opgegeven servicekosten op de aanvraagformulieren noodzakelijk
blijft.Zoals hiervoor al is opgemerkt, kan de motie met het schrappen van de
drie servicekostenposten budgettair neutraal worden uitgevoerd.Echter, de motie van de leden Duivesteijn en Jeekel, waarin is voorgesteld
de aftoppingsgrenzen te verhogen, leidt opnieuw tot een extra beslag op de
huursubsidie. Dit is in het budgettair overzicht in § 7 van deze
toelichting meegenomen. 2.7 KoopkrachtreparatieBegin 1996 was een drietal zaken aan de orde dat van invloed is op de
koopkrachtontwikkeling: uitstel van de privatisering van de Ziektewet, iets
hogere dan verwachte gemiddelde stijging van de gemeentelasten en de hogere
nominale ZFW-premie dan de door de Regering geraamde.Naar aanleiding hiervan heeft de Regering besloten ter reparatie van de
koopkracht een specifieke maatregel te treffen, waarbij de huursubsidie als
voertuig dient. Dit heeft de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
reeds aangekondigd bij brief van 10 april 19962.
Deze maatregel is naar aanleiding van de motie Noorman- den Uyl uitgebreid
tot alle IHS ontvangers3. Hiervoor zullen in
de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid gelden gereserveerd worden.
Tevens is er voor 1996 vanuit dit departement een aparte regeling opgesteld.
 In 1996 zullen alleenstaanden apart naast de huursubsidie eenmalig een
bedrag ontvangen van f 50,– en meerpersoonshuishoudens f 100,–.
Het gaat om huurders die in het tijdvak 1995–1996 recht hadden op huursubsidie
en deze ook hebben ontvangen.In dit voorstel van wet wordt voor latere jaren een structurele regeling
voorgesteld waarbij de koopkrachttoeslag deel zal uitmaken van het maandelijkse
subsidiebedrag. De toeslag bedraagt f 8,– voor meerpersoonshuishoudens
(65-plussers en 65-minners) en f 4,– voor alleenstaanden. Het wetsvoorstel
voorziet in de mogelijkheid deze bedragen hoger of lager vast te stellen.De regering heeft mede om de effecten voor de minima van de regulerende
energiebelasting te compenseren besloten om in de individuele huursubsidie
voor het tijdvak 1997/1998 een normhuurcompensatie van 2% door te voeren.Ten slotte wordt in dit voorstel van wet gekozen voor handhaving en een
verruiming van de zogenaamde kindertoeslag. De kindertoeslag is in de Wet
individuele huursubsidie opgenomen bij wetswijziging van 1 juli 1995 als compensatie
voor bezuinigingen op uitkeringen op voet van de Kinderbijslagwet. Door de
Regering zijn alle mogelijke alternatieven serieus onderzocht. Compensatie
via de huursubsidie is alles afwegende de beste oplossing gebleken. Met het
oog op de in het algemeen minder draagkrachtige positie van gezinnen met kinderen
wordt thans voorgesteld de kindertoeslag met een bedrag van f 10,–
per maand te verhogen. § 3. Overige wijzigingenHet invlechten van de in de Tweede Kamer besproken beleidsvoorstellen
in de huidige wet zou een totale herziening van hoofdstuk 2 van de wet betekenen.
Dit hoofdstuk omvat het grootste deel van de huidige wet. Alleen het aanpassen
van dit hoofdstuk zou er toe hebben geleid dat de toch al gecompliceerde wettekst
nog weer eens ingewikkelder zou worden. Mede om deze reden is besloten een
geheel nieuwe wet te ontwerpen.Bij het uitwerken van deze nieuwe wet is een aantal kwesties naar voren
gekomen, die naar de mening van de Regering eveneens tot een wetswijziging
moeten leiden.Het gaat hierbij om wijzigingen, die noodzakelijk zijn in samenhang met
de voorstellen, die hiervoor nader zijn toegelicht, maar ook om wijzigingen,
die samenhangen met de wens de regeling verdergaand te vereenvoudigen en te
stroomlijnen.Hieronder wordt op de meest belangrijke «overige wijzigingen»
nader ingegaan. In de artikelsgewijze toelichting zal worden aangegeven op
welke punten het voorliggende wetsvoorstel nog verder afwijkt van de huidige
Wet individuele huursubsidie. Hierbij gaat het uitsluitend om technische wijzigingen
of het uit de regeling halen van «dode bepalingen».a. Afschaffen één-jaar-eis bij samenwonenTen eerste wordt voorgesteld om samenwonenden gelijk te behandelen als
gehuwden, zonder dat daar een bepaalde «wachttijd» aan voorafgaat.
Daarbij zal de duurzaamheidseis in de huidige wet van ten minste één
jaar samenwonen komen te vervallen.Met het laten vervallen van de duurzaamheidseis kan eveneens de regel
dat de tijd dat men gezamenlijk als woningzoekende staat ingeschreven in een
register van de gemeente of de woningcorporatie vervallen. De uitvoering van
deze regel is inmiddels achterhaald in verband met het zogenaamde
aanbodmodel dat steeds meer gemeenten hanteren bij woningtoewijzing.In samenhang met het voorstel om bij samenwonenden de duurzaamheidseis
van één jaar te laten vallen, wordt voorgesteld alle bewoners
van de woning als medebewoner bij de subsidieaanvraag te betrekken en de regeling
met betrekking tot «deelhuur» af te schaffen. Onder de huidige
wet worden medebewoners, zoals partners met wie nog geen jaar wordt samengewoond,
inwonende broers of zussen enz. beschouwd als personen met een afzonderlijk
huishouden. De consequentie is dat de hoofdbewoner en deze medebewoners elk
slechts voor de helft van de huurprijs subsidie kunnen aanvragen.In het wetsvoorstel wordt voorgesteld om geen onderscheid meer te maken
tussen partners en andere medebewoners.Met deze constructie ontstaat de duidelijke en ook inhoudelijk goed te
verdedigen regel, dat ook alle inkomens van de bewoners die de woning gemeenschappelijk
bewonen met de huurder bij elkaar moeten worden opgeteld alvorens de hoogte
van de huursubsidie te bepalen.Bij het voorstel gaat het enerzijds om een modernisering, anderzijds wordt
een flinke extra vereenvoudiging bereikt.Uiteraard zal de status van onderhuurder blijven bestaan. Dit gaat op
voor degene die in dezelfde woning als de aanvrager woont en daar één
of meerdere kamers huurt, waarin hij een eigen huishouding voert.De huidige aftrek op de huur die wordt toegepast in geval van onderverhuur
blijft gehandhaafd. Wel is nu expliciet in de wet geregeld dat pas sprake
is van onderhuur, wanneer een schriftelijke huurovereenkomst kan worden overgelegd.
Geen onderhuur wordt aangenomen indien sprake is van een familierelatie met
de huurder. Dat laatste wil zeggen dat de echtgenoot van de huurder, dan wel
kinderen of ouders van de huurder, altijd als medebewoners worden aangemerkt.b. Wijziging franchise op inkomenVoorgesteld wordt de franchise van f 9 000,– zoals deze
in de huidige regeling bestaat voor inwonende familieleden in de eerste graad
te beperken tot uitsluitend inwonende kinderen onder de 23 jaar.Aangezien van alle medebewoners het inkomen in aanmerking zal worden genomen,
acht de Regering het niet goed verdedigbaar voor de ene volwassene boven de
23 jaar wel en voor de andere, bijvoorbeeld een inwonende broer of ander familielid,
geen franchise op het inkomen te laten gelden. Dit betekent dat voortaan het
inkomen van inwonende ouders en inwonende kinderen van 23 jaar en ouder volledig
meetelt.De leeftijdsgrens van 23 jaar is gekozen, omdat de Regering het redelijk
vindt een deel van de inkomsten van thuiswonende kinderen tot en met de leeftijd
waarop vaak nog gestudeerd wordt, buiten beschouwing te laten. Met deze leeftijdsgrens
wordt bovendien aangesloten bij de leeftijdsgrens, die elders in de wet gehanteerd
wordt. Voor jongeren, dat wil zeggen huurders onder de 23 jaar geldt een lagere
maximumhuurgrens. Voor de goede orde wordt overigens opgemerkt dat inkomsten
uit studiefinanciering grotendeels onbelast zijn en om die reden op zich zelf
al buiten beschouwing blijven.c. LeeftijdscriteriumThans geldt dat voor het bepalen van de vraag welke maximale huurgrenzen
of welk kwaliteitskortingspercentage boven de aftoppingsgrenzen van toepassing
is, moet worden uitgegaan van de leeftijd van de meest verdienende persoon
in een huishouden.De Regering acht verdedigbaar dat niet meer wordt afgegaan op de leeftijd
van degene die het meest verdient, maar dat slechts gekeken wordt naar de
vraag of één van de bewoners van de woning de gestelde leeftijd
heeft bereikt. d. Net-65-jarigenThans geldt dat voor een net 65 jaar geworden persoon bij de bepaling
van de huursubsidie moet worden uitgegaan van het geschatte inkomen over het
eerste jaar van het subsidiejaar en dat voor iedere maand dat hij in dat jaar
nog geen 65 is, een vast bedrag van zijn inkomen moet worden afgetrokken.In relatie tot het voorstel toekenning op basis van het zogenaamde schattingsinkomen
af te schaffen, zou het merkwaardig zijn voor de hierbedoelde categorie de
verplichting tot het opgeven van een schattingsinkomen te handhaven.In het wetsvoorstel wordt dit opgelost door de normhuren zoals die gelden
voor 65-plussers alleen van toepassing te verklaren indien men gedurende het
hele voorafgaande kalenderjaar 65 jaar of ouder is. Op deze wijze wordt voorkomen
dat iemand met een nog over een aantal maanden genoten «niet-bejaardeninkomen»,
dat wil zeggen inclusief de zogenaamde overhevelingstoeslag, door toepassing
van de normhuren voor 65-plussers te weinig subsidie zou krijgen.Met deze oplossing wordt bovendien opnieuw een bijdrage geleverd aan de
gewenste vereenvoudiging.e. Afronden en stroomlijnen van bedragenOmdat in het normale spraakgebruik altijd huurprijzen per maand gehanteerd
worden, wordt voorgesteld in de nieuwe wet ook met maandbedragen te werken
en niet met jaarbedragen. Deze jaarbedragen leiden er toe, dat uitgedrukt
in maandbedragen er huurprijsgrenzen gelden tot centen achter de komma. Zo
geldt voor het tijdvak 1996–1997 een maximale huurgrens van f 1 047,91.
Voorgesteld wordt de te hanteren maandbedragen op hele guldens naar boven
af te ronden.Uit oogpunt van een heldere voorlichting en omwille van de eenvoud wordt
tevens voorgesteld de maximumhuurgrens voor jongeren f 524,171 op gelijke hoogte te brengen als de grens waarop wordt
voorgesteld de kwaliteitskorting van 20% te laten starten (f 533,–).
Het verschil tussen deze grenzen bedraagt slechts ca. f 9,–.f. ExperimenteerartikelAnders dan bij andere regelgeving op het terrein van de volkshuisvesting
ontbrak tot dusverre in de Wet individuele huursubsidie een zogenaamd experimenteerartikel.
Zo'n artikel is thans in het voorstel opgenomen. De bepalingen die betrekking
hebben op de vast te stellen hoogte van de toe te kennen bijdrage zijn als
zodanig van een eventueel experimenteren uitgesloten. § 4. Uitvoerings- en handhavingsaspectenDoor de vereenvoudiging van de regeling en in het bijzonder door het afschaffen
van het schattingsinkomen, is de verwachting dat de uitvoeringsorganisatie
bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
op termijn minder belast zal zijn. Het fenomeen inkomensschatting is onder
de huidige regeling de oorzaak van zo'n 55 à 60% van alle terugvorderingen.Wanneer deze bemoeilijkende regeling bij het invullen van het inkomen
niet meer bestaat, zal het inkomen bij het merendeel van de aanvragen correct
ingevuld kunnen worden.De inkomenscontroles zullen in veel mindere mate het signaal afgeven voor
een mogelijke herziening van reeds toegekende huursubsidie. Daarmee zal naar
verwachting ook het aantal bezwaar- en beroepsprocedures voor de administratieve
rechter sterk verminderen.Met de aangescherpte vermogenstoets daarentegen zal de uitvoering van
de huursubsidie er een nieuwe dimensie bij krijgen. Er moet rekening worden
gehouden met strategisch gedrag om de voorgestelde vermogensgrenzen
in de wet te ontduiken. Dit moet gecontroleerd worden en zal een extra inspanning
vergen. Omdat deze controletaak is ondergebracht bij de belastingdienst betekent
dit vooral daar een taakverzwaring. De capaciteit die hiervoor nodig is wordt
in het eerste jaar geraamd op ca. 100 formatieplaatsen. Ook in latere jaren
zal met deze taak een aanzienlijk aantal formatieplaatsen gemoeid zijn. Echter
ook de uitvoeringsorganisatie bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer zal als gevolg van de aangescherpte vermogenstoets
zeker in het begin met een vrij grote hoeveelheid extra werk geconfronteerd
worden.Bovendien zal niet iedere huurder er zonder meer in berusten dat het recht
op huursubsidie hem ontzegd wordt vanwege bepaalde vermogensbestanddelen.De beschikking die de belastingdienst eventueel naar aanleiding van de
vermogenstoets aan de huursubsidie-ontvanger zendt, kent een eigen rechtsgang:
bezwaar bij de belastingdienst zelf, hoger beroep bij de Belastingkamer van
het Hof en beroep in cassatie bij de Hoge Raad.Tegenover de hiervoor gemelde ontlasting van de rechterlijke macht als
gevolg van het afschaffen van de schattingsregeling, kan dus een extra belasting
ontstaan als gevolg van de voorgestelde aanscherping van de vermogenstoets.Verwacht mag worden dat van deze extra belasting van de rechterlijke macht
vooral sprake zal zijn in de eerste jaren na inwerkingtreden van dit wetsvoorstel.
Vooral in het eerste jaar zal men proberen om, ondanks een ruim vermogen toch
subsidie toegekend te krijgen, zeker in situaties waarin men deze jarenlang
genoten heeft. In latere jaren zal naar verwachting sprake zijn van een veel
minder groot aantal aanvragers dat in beroep zal gaan.Het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
zal het aantal aanvragen om huursubsidie in een gemeente die het gevolg zijn
van een verhuizing en die een woning met een huurprijs boven de aftoppingsgrens
betreffen registreren.Zoals weergegeven in § 2.2 zal de naleving van de norm, die
het Rijk stelt voor het aantal toewijzingen van woningen met een huur boven
de aftoppingsgrens, nauwlettend worden gevolgd. Om de beheersbaarheid van
de uitgaven te waarborgen zal onderzoek worden gedaan naar de ontwikkeling
van de gemiddelde bijdrage in gemeenten. Indien een gemeente met de gemiddelde
bijdrage-ontwikkeling uitstijgt boven de landelijk voorziene gemiddelde bijdrage-ontwikkeling,
zal een nader onderzoek worden ingesteld. Aangezien gemeenten een geringere
invloed kunnen uitoefenen op de ontwikkeling van de gemiddelde bijdrage dan
verhuurders, zal het onderzoek zich concentreren op de in die gemeente werkzame
verhuurders. Bij niet naleving van de materiële norm voor de bijdrageontwikkeling
zal een bijdrage worden gevraagd aan verhuurders. Een en ander zal naar verwachting
leiden tot nieuwe activiteiten bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, zowel bij de uitvoerende hoofdafdeling als bij de
Inspectie Volkshuisvesting.Evenals in de Wet individuele huursubsidie is ook in het onderhavige voorstel
als voorwaarde voor recht op huursubsidie opgenomen dat de huurder, zijn medebewoners
en eventuele onderhuurders op een juiste wijze staan ingeschreven in de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens.Gemeenten dienen aanvragen huursubsidie (ook) op dit punt te controleren.Uit het Rechtmatigheidsonderzoek 1995 van de Algemene Rekenkamer1 blijkt dat deze controle verbetering behoeft. Uiteraard
is het Ministerie van Binnenlandse Zaken primair verantwoordelijk
voor invulling en gebruik van het GBA.Wat betreft de controle bij aanvragen huursubsidie zal het Ministerie
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer onderzoeken in
hoeverre de gemeenten adequaat toetsen of de bewoningsgegevens zoals opgegeven
op het aanvraagformulier overeenkomen met die in de gemeentelijke basisadministratie
en kloppen met de werkelijkheid. Tevens zal worden onderzocht in hoeverre
gemeenten signalen over afwijkingen op de juiste wijze verwerken. Ook zullen
volgens een meerjarenplanning alle gemeenten bezocht worden met een gerichte
vraagstelling omtrent de op dit punt te verrichten controle werkzaamheden. § 5. Opbouw van de voorgestelde HuursubsidiewetEr is bij de nieuwe Huursubsidiewet gekozen voor de volgende opbouw van
de hoofdstukken.In hoofdstuk 1 zijn algemene bepalingen opgenomen. Om te beginnen is er
een begrippenlijst met de belangrijkste begrippen. Zo zijn de begrippen peildatum
en peiljaar nieuw in de wet opgenomen en zijn de vier verschillende bewoningssituaties
gedefinieerd. Daarna zijn de kernbegrippen: rekeninkomen, rekenvermogen en
rekenhuur nader uitgewerkt.In hoofdstuk 2 komen de voorwaarden aan de orde, waaraan de huurder en
diens medebewoners en de woning (of woonwagen) moeten voldoen, wil hij voor
huursubsidie in aanmerking komen. Ook de eisen aan de financiële positie
(inkomen en vermogen) zijn daar terug te vinden.In hoofdstuk 3 is stapsgewijs de uitwerking te vinden van de berekening
van de huursubsidie, aan de hand van de volgende componenten: de normhuur,
de kortings- en aftoppingsgrens en de mogelijke toeslagen.In hoofdstuk 4 is geregeld hoe wordt omgegaan met wijziging van omstandigheden.
Gedacht moet worden aan verhuizing of het overlijden van de huurder of een
wijziging van de huurprijs gedurende het subsidietijdvak. Ook de hardheidsclausule
is hier te vinden. In de volgende hoofdstukken komen de uitvoeringsbepalingen
aan de orde.Hoofdstuk 5 regelt de jaarlijkse en incidentele aanpassing van bedragen.
Het gaat om de inkomensgrenzen, de normhuren en de in de wet voorkomende kortings-,
aftoppings- en huurgrenzen, alsmede om de andere in de wet genoemde bedragen.In een Ministeriële uitvoeringsregeling zullen ieder jaar de aangepaste
bedragen bekend worden gemaakt.Hoofdstuk 6 regelt de aanvraagprocedure met achtereenvolgens de indieningstermijn,
de zogenaamde brengplicht, de taken van de gemeente en de relatie tussen het
Ministerie en de gemeente. Ook de toekenning en de uitbetaling van de huursubsidie
komen daar aan de orde.Hoofdstuk 7 regelt de informatieplicht van de huurder en diens medebewoners
en de opschorting, herzienings- en terugvorderingsbevoegdheid van de Minister.
In hoofdstuk 8 zijn bepalingen opgenomen in verband met de beheersing van
huurlasten en huursubsidie-uitgaven (prestatienormering). In hoofdstuk 9 is
de bestuurlijke informatieverschaffing geregeld. Tot slot zijn in hoofdstuk
10 de noodzakelijke slot- en overgangsbepalingen opgenomen die nu eenmaal
gepaard gaan met nieuwe wetgeving.Het bestaande Besluit verklaring huurgegevens individuele huursubsidie1 op basis van de Wet individuele huursubsidie zal opnieuw
worden vastgesteld onder de nieuwe Huursubsidiewet. Het Besluit individuele
huursubsidie2 is met de bepalingen van deze wet
echter overbodig geworden en zal bij inwerkingtreding van de nieuwe wet komen
te vervallen. § 6. Vergelijking subsidie-effecten wetsvoorstelTeneinde te kunnen vergelijken in welke mate op basis van dit voorstel
van wet bij inwerkingtreden op 1 juli 1997 hogere subsidiebedragen zullen
worden toegekend wordt in het volgende een viertal overzichten gepresenteerd.
In de overzichten worden de subsidie-effecten gepresenteerd voor alleenstaanden
en meerpersoonshuishoudens met een inkomen op het niveau van het minimum (Bijstand
resp. AOW) en met een inkomen dat op jaarbasis f 5 000,– hoger
ligt.Het gaat om een vergelijking tussen de bedragen volgens dit wetsvoorstel
en de bedragen die zouden worden toegekend indien op 1 juli a.s. de Wet individuele
huursubsidie nog van kracht zou zijn.1Vergelijking oude en nieuwe regeling Subsidiejaar 1997/98 Alleenstaanden
Inkomen op minimum-niveau (incl. vakantiegeld) Bruto
huur↓Alleenstaande, 65MINBijstandNetto
inkomen: f 1.383Normhuur: f 330Alleenstaande,
65PLUSAOWNetto inkomen: f 1.396Normhuur:
f 330 OudNieuwVerschilOudNieuwVerschilf 500Subsidief 168f 174f 6f 168f 174f 6 Quote24,0%23,6%0,4%23,8%23,4%0,4%f 600Subsidief 253f 269f 16f 253f 269f 16 Quote25,1%23,9%1,2%24,9%23,7%1,2%f 700Subsidief 325f 349f 24f 325f 349f 24 Quote27,1%25,4%1,7%26,9%25,1%1,8%f 800Subsidief 386f 429f 43f 386f 429f 43 Quote29,9%26,8%3,1%29,6%26,6%3,0%f 900Subsidief 404f 447f 43f 438f 486f 48 Quote35,9%32,7%3,2%33,1%29,7%3,4%Inclusief de volgende toeslagen / maatregelen: Normhuurcompensatie; KoopkrachttoeslagMeerpersoonshuishoudens Inkomen op minimum-niveau (incl. vakantiegeld) Bruto
huur↓Meerpersoons, 65MINBijstandNetto
inkomen: f 1.976Normhuur: f 330Meerpersoons,
65PLUSAOWNetto inkomen: f 2.009Normhuur:
f 330 OudNieuwVerschilOudNieuwVerschilf 500Subsidief 172f 178f 6f 172f 178f 6 Quote16,6%16,3%0,4%16,3%16,0%0,3%f 600Subsidief 257f 273f 16f 257f 273f 16 Quote17,4%16,5%0,9%17,1%16,3%0,8%f 700Subsidief 329f 353f 24f 329f 353f 24 Quote18,8%17,6%1,2%18,5%17,3%1,2%f 800Subsidief 390f 433f 43f 390f 433f 43 Quote20,7%18,6%2,1%20,4%18,3%2,1%twee personen      f 900Subsidief 408f 451f 43f 442f 490f 48 Quote24,9%22,7%2,2%22,8%20,4%2,4%drie of meer      f 900Subsidief 408f 499f 91f 442f 508f 66 Qoute24,9%20,3%4,6%22,8%19,5%3,3%Inclusief de volgende toeslagen / maatregelen: Normhuurcompensatie; Koopkrachttoeslag Exclusief de kindertoeslag. De kindertoeslag bedraagt voor huishoudens
met 1 of 2 kinderen f 32,– per maand. Voor huishoudens met 3 of
meer kinderen f 43,– per maand. De huurquote-effecten van deze
toeslag zijn als volgt: 1 of 2 kinderen: een verlaging van de huurquote met
1,6%; 3 of meer kinderen: een verlaging van de huurquote met 2,2%. Dit geldt
voor alle huurniveaus. Vergelijking oude en nieuwe regeling Subsidiejaar 1997/98 Alleenstaanden
Inkomen op minimum-niveau + f 5 000 (incl. vakantiegeld) Bruto
huur↓Alleenstaande, 65MINBijstandNetto
inkomen: f 1.751Normhuur: f 526Alleenstaande,
65PLUSAOWNetto inkomen: f 1.761Normhuur:
f 400 OudNieuwVerschilOudNieuwVerschilf 500Subsidie f 0f 0f 0f 98f 104f 6 Quote28,6%28,6%0,0%22,8%22,5%0,3%f 600Subsidief 66f 73f 7f 183f 199f 16 Quote30,5%30,1%0,4%23,7%22,8%0,9%f 700Subsidief 138f 153f 15f 255f 279f 24 Quote32,1%31,2%0,9%25,3%23,9%1,4%f 800Subsidief 199f 233f 34f 316f 359f 43 Quote34,3%32,4%1,9%27,5%25,0%2,5%f 900Subsidief 217f 251f 35f 368f 416f 48 Quote39,0%37,0%2,0%30,2%27,5%2,7%Inclusief de volgende toeslagen / maatregelen: Normhuurcompensatie; KoopkrachttoeslagMeerpersoonshuishoudens Inkomen op minimum-niveau + f 5 000
(incl. vakantiegeld) Bruto
huur↓Meerpersoons, 65MINWerknemer,
partner geen inkomenNetto inkomen: f 2.314Normhuur: f 470Meerpersoons, 65PLUSAOW + aanvullend pensioen
van f 5.000Netto inkomen: f 2.333Normhuur: f 413OudNieuwVerschilOudNieuwVerschilf 500Subsidie f 35f 38f 3f 89f 95f 6 Quote20,1%20,0%0,1%17,6%17,4%0,2%f 600Subsidief 120f 133f 13f 174f 190f 16 Quote20,8%20,2%0,6%18,3%17,6%0,7%f 700Subsidief 192f 213f 21f 246f 270f 24 Quote22,0%21,0%1,0%19,5%18,4%1,1%f 800Subsidief 253f 293f 40f 307f 350f 43 Quote23,6%21,9%1,7%21,1%19,3%1,8%twee personen      f 900Subsidief 271f 311f 40f 359f 407f 48 Quote27,2%25,4%1,8%23,2%21,1%2,1%drie of meer      f 900Subsidief 271f 359f 88f 359f 425f 65 Quote27,2%23,4%3,8%23,2%20,4%2,8%Inclusief de volgende toeslagen / maatregelen: Normhuurcompensatie; Koopkrachttoeslag Exclusief de kindertoeslag. De kindertoeslag bedraagt voor huishoudens
met 1 of 2 kinderen f 32,– per maand. Voor huishoudens met 3 of
meer kinderen f 43,– per maand. De huurquote-effecten van deze
toeslag zijn als volgt:1 of 2 kinderen: een verlaging van de huurquote met 1,4%; 3 of meer kinderen:
een verlaging van de huurquote met 1,9%. Dit geldt voor alle huurniveaus. § 7. Budgettaire gevolgenIn de eerder genoemde beleidsbrief van 17 november 1995 is uitgebreid
ingegaan op de financiële consequenties van de voorstellen zoals thans
verwerkt in het voorliggende wetsvoorstel. Om die reden wordt hieronder volstaan
met het presenteren van het financieel overzicht zoals dat ook was opgenomen
in de beleidsbrief, zij het dat dit overzicht naar aanleiding van de door
de Regering uitgevoerde moties is aangepast. De in het wetsvoorstel opgenomen
zogenaamde overige wijzigingen (zie § 3) zijn budgettair neutraal. Meerkosten nieuwe subsidiemodel t.o.v. de huidige regeling (in
miljoenen)'96'97'98'992000 1.
aanpassing normering individuele     huursubsidieregeling:     –
kabinetsvoorstela–57119123127– aanpassing cf. motie 25b–22454648– handhaven beperkt aant.servicekostenc–2444 2. verlagen normhuur alleenst.
< 65 jr–25515355 3. koopkrachttoeslag
i.h.k.v. ink.beleid–33656565 4.
Normhuurcompensatie 1997–1998–24505050i.h.k.v. REB compensatie minima     5.
Bijstelling kindertoeslag 15303030 TOTAAL–178364371379Resumerend, totaaloverzicht: (in
miljoenen)'96'97'98'992000 taakstelling– 100– 150– 200– 200– 200meerkosten nieuw model (zie boven) – 178– 364– 371– 379Te dekken– 100– 328– 564– 571– 579prestatienormeringd–366987107vermogenstoetse–80160160160lagere huurontwikkeling–5153545actualisatie stelposten25457595105 meevallende
inkomensontwikkeling huurders1029507192 van
65 jaar en ouder     vervallen normhuurcompensatie
1997/98–24505050 Normhuurcompensatie
1997–1998 i.h.k.v. -24505050  REB compensatie
minimaf     koopkrachttoeslag
in het kader vaninkomensbeleidg–33656565Bijstelling kindertoeslagh 15303030intertemporele compensatie65360– 72– 125Totaal dekking100328564571579 –
= nog te dekken / + = overschot00000Opmerkingen: ad aHieronder worden met name verstaan de andere inrichting van de kwaliteitskorting
met maar één kortingspercentage tot de aftoppingsgrens (20%
boven de f 533,–), de differentiatie naar grootte van huishouden,
en het vervallen van de sprongen van f 60,– in de tabellen (de
subsidiebedragen worden niet meer naar beneden afgerond). De gevolgen van
de op 25 april 1996 door de Kamer aanvaarde en door de Regering uitgevoerde
motie (Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 25) zijn in de opstelling
verwerktad bUitwerking van de onder a genoemde motie nr. 25. De aftoppingsgrens voor
1- en 2-persoonshuishoudens wordt opgehoogd van f 710,– naar f 764,–
en de aftoppingsgrens voor 3- en 4-persoonshuishoudens wordt opgehoogd van
f 764,– naar f 819,–. De aftoppingsgrens voor 5- en
meerpersoonshuishoudens wordt gehandhaafd op f 819,–. De groeikernentoeslag
kan hierdoor vervallen. ad cHet blijven subsidiëren van de meest belangrijke servicekosten brengt
in het nieuwe subsidiemodel, inclusief de onder a genoemde in het model verwerkte
motie nr. 25, extra uitgaven met zich mee. ad dDe reeks is als gevolg van de onder a genoemde motie nr. 25 opwaarts aangepast. ad eDe vermogensgrenzen zijn n.a.v. de lagere uitvoeringskosten dan eerst
geraamd dusdanig aangepast dat de netto opbrengst van de vermogenstoets hetzelfde
is gebleven. ad fOnder andere om te voorzien in de effecten voor de minima van de regulerende
energiebelasting wordt voor het tijdvak 1997–1998 alsnog een normhuurcompensatie
van 2% doorgevoerd. Deze middelen zijn extra beschikbaar gesteld nadat in
de eerste suppletoire begroting 1996 was opgenomen dat de ten tijde van het
Regeeraccoord in cluster V gereserveerde gelden zijn aangewend ter dekking
van de overige voorstellen uit dit wetsontwerp. ad gDe dekking van de koopkrachttoeslag is voorzien in de 1e suppletoire begroting
1996. De kosten die samenhangen met uitbreiding van het bereik van deze toeslag
naar alle huursubsidiegerechtigden is nadien geregeld bij Nota
van Wijziging betrekking hebbend op de Ontwerp-begroting 1997 (Kamerstukken
II, 1996–1997, 25 000 (XI), nr.1). ad hDe kindertoeslag is voor in aanmerking komende gezinnen verhoogd met f 10,–
per maand bij Nota van Wijziging betrekking hebbend op de Ontwerp-begroting
1997 (Kamerstukken II, 1996–1997, 25 000 (XI), nr.1). Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Onderdeel c (huurder): De huurder komt in aanmerking voor huursubsidie,
als is voldaan aan de in de wet gestelde voorwaarden. In navolging van vaste
jurisprudentie wordt alleen als huurder in de zin van de wet aangemerkt diegene
die uitsluitend als huurder en niet mede krachtens een andere hoedanigheid
in het genot van de woning is. Zo heeft een juridisch (mede-)eigenaar van
de woning geen recht op huursubsidie. Reden daarvoor is dat de aanvrager niet
op de een of andere manier invloed mag kunnen uitoefenen op de huurprijs.
Als de huur «naar zijn aard tijdelijk is», komt de huurder niet
voor subsidie in aanmerking. Te denken valt b.v. aan de huur van een vakantie-huisje
waarvoor geen subsidie wordt verstrekt, tenzij blijkt dat de gemeente een
ontheffing voor permanente bewoning heeft verleend. Voor de uitleg van het
begrip «tijdelijk» kan worden aangesloten bij de jurisprudentie
die zich heeft ontwikkeld over de vergelijkbare uitsluitingsbepalingen in
het Burgerlijk Wetboek en de Huurprijzenwet woonruimte.Onderdelen f en g (medebewoner en onderhuurder): Het recht op huursubsidie
wordt in de wet o.m. afhankelijk gesteld van de draagkracht van de personen
die in de woning wonen en met wie de huurder een nauwe relatie heeft. In geval
de personen die met de huurder de woning bewonen als medebewoner moeten worden
bestempeld, wordt hun inkomen en vermogen (met bepaalde vrijlatingen) opgeteld
bij dat van de huurder om te bezien of aan de inkomens- en vermogenscriteria
die in de wet worden gesteld wordt voldaan (artikelen 3 en 4, én de
artikelen 14 en 15). Als deze personen als onderhuurder, of als behorende
tot het huishouden van de onderhuurder moeten worden beschouwd, vindt deze
optelling niet plaats, maar wordt de rekenhuur (het huurbedrag waarover de
hoogte van de huursubsidie wordt berekend) verlaagd naar rato van het gedeelte
van de woning dat aan de onderhuurder is verhuurd (artikel 5, vierde lid).
Bepalend of een in de woning woonachtig persoon als onderhuurder of als medebewoner
moet worden beschouwd, is de aard van de relatie ten opzichte van de huursubsidie-aanvrager.
Als dit een zakelijke relatie is, blijkend uit het feit dat een schriftelijke
huurovereenkomst tussen huursubsidie-aanvrager en onderhuurder is gesloten
waarin de omvang van het gehuurde en een (reële) huurprijs is vastgelegd,
dan is sprake van een onderhuurder. In alle andere gevallen waarin anderen
met de huurder de woning bewonen, is sprake van medebewoning. Er mag van worden
uitgegaan dat dit vrijwel altijd situaties zal betreffen waar een bijzondere
persoonlijke relatie bestaat tussen de huurder en deze medebewoners, waarbij
de medebewoners tot de huishouding van de huurder zullen behoren.Er wordt hierbij van uitgegaan dat, in geval de woning mede bewoond wordt
door de echtgenoot van de huurder, of door bloed- of aanverwanten in de eerste
graad van de huurder of zijn echtgenoot, er nooit sprake zal zijn van een
zakelijke relatie van onderhuur.Onderdelen i, j, l, en m (peildatum, peiljaar, subsidiejaar, subsidietijdvak):
Het recht op huursubsidie is, zoals blijkt uit de tekst van verschillende
artikelen, veelal afhankelijk gesteld van de feiten en omstandigheden zoals
die bestaan op een bepaalde peildatum, of in een bepaald peiljaar.
Veranderingen die daarna in die feiten en omstandigheden optreden, hebben
geen gevolg meer voor het recht op huursubsidie of de hoogte daarvan, met
uitzondering van de bepalingen die hierover in hoofdstuk 4 zijn opgenomen.
Als recht op huursubsidie bestaat, wordt deze verstrekt over het subsidietijdvak
(artikel 7). Het subsidietijdvak is gelijk aan het subsidiejaar (de periode
van 1 juli tot 1 juli); als de huur in de loop van het subsidiejaar is ingegaan,
is het subsidietijdvak gelijk aan de resterende volle kalendermaanden van
het subsidiejaar waarover huur verschuldigd is en waarin de huurder zijn hoofdverblijf
heeft in de woning. In deze gevallen is 1 juli, respectievelijk de eerste
dag van de eerste volle kalendermaand waarover huur verschuldigd is, de peildatum.
Het peiljaar -van belang voor de berekening van het rekeninkomen, dat een
indicatie vormt van de draagkracht van de huurder- is het kalenderjaar dat
aan het subsidiejaar voorafgaat. Zo zal voor de toekenning van huursubsidie
over een subsidietijdvak dat in het subsidiejaar 1996–1997 is gelegen,
het jaar 1995 als peiljaar gelden. Op deze wijze wordt bereikt dat voor alle
toekenningen van huursubsidie in een bepaald subsidiejaar wordt uitgegaan
van de inkomensgegevens over dezelfde periode. Artikel 2De hoogte van de toe te kennen huursubsidie wordt in de wet afhankelijk
gesteld van de bewoningssituatie. Hierbij zijn twee zaken van belang, te weten
1. of de woning uitsluitend door de huurder wordt bewoond, of door de huurder
tezamen met één of meer medebewoners (onderhuurders en de tot
diens huishouden behorende personen worden hierbij buiten beschouwing gelaten),
en 2. of sprake is van een ouderenhuishouden of niet. De normen die voor de
verschillende huishoudtypen in de wet zijn opgenomen, zijn verschillend, o.m.
in verband met het verschil in draagkracht en verschil in belastingregime
voor de verschillende huishoudtypen.Voor de vraag of sprake is van een ouderenhuishouden of niet, is bij de
uitvoering van de nu geldende Wet individuele huursubsidie de leeftijd van
de bewoner met het hoogste inkomen bepalend. In de nieuwe wet wordt voor een
genuanceerdere benadering gekozen. Bepalend voor de vraag of de meerpersoonsouderen-normering
van toepassing zal zijn of niet, is volgens artikel 2, of het rekeninkomen
(het in aanmerking te nemen gezamenlijk inkomen van huurder en medebewoners)
voor meer dan 50% is opgebouwd uit inkomens van personen ouder dan 65 jaar.
Deze inkomens worden bij de huursubsidie-aanvraag opgegeven, zodat op eenvoudige
wijze zal kunnen worden vastgesteld welke normen op een aanvraag van toepassing
zijn. Artikel 3Of aanspraak op huursubsidie bestaat is afhankelijk van de draagkracht
van de huurder. Inkomsten van de medebewoners worden mede bepalend geacht
voor deze draagkracht. Het rekeninkomen is de optelsom van de persoonlijke
inkomens van huurder en medebewoners. Als het gezamenlijk inkomen van huurder
en medebewoners de maxima die in artikel 14 zijn neergelegd te boven gaat,
bestaat geen recht op huursubsidie. In de normering wordt uitgegaan van het
belastbare inkomen in de zin van de Wet op de inkomstenbelasting, wat impliceert
dat eventuele aftrekposten deze draagkracht mede bepalen. Als aan de betrokken
personen geen aanslag voor de inkomstenbelasting wordt opgelegd, wordt het
belastbare loon in de zin van de Wet op de loonbelasting als inkomen beschouwd.
Deze benadering leidt ertoe dat de uitvoering van deze wet, voor zover het
de inkomenstoets betreft, kan worden gebaseerd op de gegevens zoals die in
de administratie van de Belastingdienst voorkomen. De inkomensvrijlating voor bloed- en aanverwanten in de eerste graad uit
de Wet individuele huursubsidie is in artikel drie gehandhaafd, maar alleen
voor zover het inwonende (pleeg)kinderen, jonger dan 23 jaar, van de huurder
betreft of als het gaat om inwonende (pleeg)kinderen van een medebewoner.
In het laatste geval mag het niet gaan om (pleeg)kinderen die zelf de huurder
zijn. Artikel 4De draagkracht wordt verder bepaald door het rekenvermogen, d.w.z. de
optelsom van de persoonlijke vermogens van huurder en medebewoners. Als dit
gezamenlijk vermogen hoger is dan de maxima vermeld in artikel 15, bestaat
geen recht op huursubsidie.Voor de vaststelling van de hoogte van het vermogen wordt aangesloten
bij de datum die geldt in het kader van de Wet op de vermogensbelasting 1964,
nl. 1 januari. Het betreft hier de 1 januari-datum welke onmiddellijk voorafgaat
aan het subsidiejaar. Evenals bij het rekeninkomen is er bij het rekenvermogen
een vrijstelling voor de kinderen en pleegkinderen onder de 23 jaar van de
huurder en de medebewoners, waarbij het niet mag gaan om (pleeg)kinderen die
zelf de huurder zijn. Deze vrijstelling bedraagt per inwonend kind f 2 000,–.
Geringe vermogens van kinderen zoals kleine spaarrekeningen behoeven daardoor
niet te worden opgegeven. Met het bedrag van f 2000,– is sprake
van een redelijk evenwicht tussen enerzijds het belang van een zo efficiënt
mogelijke uitvoering en anderzijds de wens te voorkomen dat door de vaststelling
van een hoger vrijlatingsbedrag, voor huishoudens met kinderen tot 23 jaar
sprake zou zijn van een substantiële verhoging van de vermogensgrens.Voor het begrip vermogen wordt aangesloten bij het vermogensbegrip in
de Wet op de vermogensbelasting 1964. Onder vermogen vallen derhalve o.a.
tegoeden op bank- en girorekeningen, een auto, een caravan of boot. Terzake
van de waardering van auto's en andere motorrijtuigen kunnen bij algemene
maatregel van bestuur waarderingsgrondslagen worden vastgesteld. Dit wordt
noodzakelijk geacht omdat auto's een vermogensbestanddeel vormen dat relatief
vaak bij huursubsidie-ontvangers voorkomt en waarvan de economische waarde
niet direct voorhanden is. Daarbij komt dat de auto veelal een substantieel
onderdeel uitmaakt van de totale vermogen van de huursubsidie-ontvanger. Daar
komt bij dat bij de Wet op de vermogensbelasting een belastingplichtige over
iedere f 1 000,– slechts een beperkt bedrag meer aan belasting
dient te betalen, terwijl het bij de huursubsidie kan gaan om wel of geen
huursubsidiebijdrage. Om te voorkomen dat bij huurders en matigende instanties
onduidelijkheid ontstaat over de waarde van de auto, als ook om het aantal
geschillen tussen de aanvrager van huursubsidie en de belastingdienst te beperken,
bestaat het voornemen om voor de waardering van auto's aan te sluiten bij
de waardering als vermeld in de koerslijst van de ANVB/BOVAG. Bepaalde elementen
die, in positieve of negatieve zin, van invloed zijn op de economische waarde
van de auto, zoals het aantal gereden kilometers of uitrustingsniveau blijven
dientengevolge buiten beschouwing. Nadere regelgeving bij algemene maatregel
van bestuur kan helpen discussie en bezwaar- en beroepsprocedures over de
waardering van de auto zoveel mogelijk te beperken.Huisraad, sieraden tot een bedrag van f 8 000,– en bepaalde
levensverzekeringspolissen en lijfrenten vallen niet onder het begrip vermogen
als bedoeld in de Wet op de vermogensbelasting 1964. Ook pensioenrechten en
rechten op uitkeringen in verband met overlijden, ouderdom, invaliditeit,
ziekte of ontslag worden niet als vermogen aangemerkt. In alle situaties waarin het rekenvermogen verandert ten gevolge van een
verandering in de huishoudsamenstelling na 1 januari tot het moment van aanvraag
moet het rekenvermogen worden vastgesteld met inachtneming van de nieuwe situatie.Daarvoor kan het noodzakelijk zijn nadere regels vast te stellen. Voorbeelden
zijn echtscheiding of vertrek van een kind na 1 januari.Zoals in het algemene deel van deze toelichting reeds is vermeld, zijn
thans vermogensgrenzen opgenomen in de wet, die veel lager zijn dan de belastingvrije
sommen in de Wet op de vermogensbelasting. In veel gevallen zullen de betrokken
personen derhalve niet vermogensbelastingplichtig zijn. Dit impliceert dat
de uitvoering van deze wet, voor zover het de vermogenstoets betreft, niet
zonder meer kan worden gebaseerd op de gegevens zoals die in de administratie
van de Belastingdienst voorkomen. In eerste instantie zal de toekenning van
huursubsidie worden gebaseerd op de gegevens inzake vermogen zoals deze bij
de aanvraag worden opgegeven. Verificatie geschiedt achteraf, door de inspecteur
der rijksbelastingen, op basis van de aldaar bekende gegevens, voor zover
nodig aangevuld door nader onderzoek. Terzake zij verder verwezen naar de
toelichting bij artikel 33. Artikel 5Het recht op en de hoogte van de huursubsidie worden gebaseerd op de (kale)
huurprijs die de huurder op de peildatum verschuldigd is, verminderd met het
bedrag dat daarin eventueel begrepen is voor bedrijfsruimte, en verminderd
met een vast bedrag voor de huur van een garage. Dit bedrag wordt tenslotte
vermeerderd met bedragen voor eventueel verschuldigde servicekosten. Voor
de servicekosten geldt voor elk van de onderdelen a, b en c van het tweede
lid een maximumbedrag van f 25,–.Bij onderhuur wordt de rekenhuur verlaagd naar evenredigheid van het deel
van de woning dat is onderverhuurd. De onder de Wet individuele huursubsidie
gegroeide praktijk, om in geval van onderhuur met vaste percentages te werken,
zal worden voortgezet. Dit houdt in dat de korting 25% bedraagt, als het verhuurde
gedeelte van de woning niet groter is dan 3/8 deel van die woning, 50% als
tussen 3/8 en 5/8 deel van de woning is onderverhuurd, en 75% in de overige
gevallen. Artikel 6Als de huurprijs die bij de aanvraag is opgegeven hoger is dan de huurprijs
die voor de woning redelijk kan worden geacht, wordt de huursubsidie niet
gebaseerd op de opgegeven huurprijs, maar op de maximaal redelijke huurprijs,
zoals bedoeld in de Huurprijzenwet woonruimte. Hieraan dient echter een advies
of verklaring ten grondslag te liggen van de huurcommissie of van de voorzitter
van de huurcommissie, uitgebracht aan de minister van VROM of aan de huurder.
De wijze van inschakeling van de (voorzitter van de) huurcommissie is verder
geregeld in de Wet op de huurcommissies. Krachtens artikel 27, derde lid,
zal worden voorgeschreven dat de huurder, in nader omschreven gevallen, een
verklaring van de voorzitter over de huurgegevens zal moeten overleggen bij
de aanvraag; een dergelijk voorschrift is ook nu reeds neergelegd in het Besluit
verklaring huurgegevens individuele huursubsidie dat op artikel 27a van de
Wet individuele huursubsidie is gebaseerd; dit besluit zal op basis van de
Huursubsidiewet opnieuw worden vastgesteld. Artikel 7In het eerste lid van dit artikel is de basisaanspraak op huursubsidie vastgelegd. Recht op huursubsidie heeft degene die in een gehuurde
woning woont, en daarom de huurprijs verschuldigd is. De aanspraak bestaat
jegens de minister van VROM. De huursubsidie wordt toegekend over het subsidietijdvak,
d.w.z. het tijdvak dat aanvangt op 1 juli, respectievelijk de eerste dag van
de eerste kalendermaand na de ingangsdatum van de huur, en loopt tot en met
30 juni. Als de huur binnen dit tijdvak eindigt, wordt de toekenning herzien
voor de periode waarop zij betrekking heeft, of op naam gesteld van een medebewoner,
overeenkomstig artikel 23.Het is denkbaar dat meerdere personen als huurder van een woning moeten
worden beschouwd. In zodanig geval kan slechts aan één van hen
huursubsidie worden toegekend met betrekking tot die woning (tweede lid).Door de bepaling van het derde lid wordt geregeld dat de bepalingen van
titel 4.2 van de Algemene wet bestuursrecht, over het verlenen van subsidies
niet van toepassing zijn op het verstrekken van huursubsidie krachtens de
Huursubsidiewet. De benaming huursubsidie, die geheel in het spraakgebruik
is ingeburgerd, zou anders tot misverstanden aanleiding kunnen geven. Artikel 8Huursubsidie wordt slechts toegekend aan een huurder die meerderjarig
is, d.w.z. 18 jaar of ouder of gehuwd is. Het gaat hier alleen om de leeftijd
van degene aan wie op aanvraag de huursubsidie kan worden toegekend; dat eventuele
medebewoners jonger zijn dan 18 jaar is uiteraard geen beletsel voor de toekenning
van huursubsidie. De bepaling, in combinatie met de peildatumsystematiek,
leidt ertoe dat een huurder die pas in de loop van een subsidietijdvak meerderjarig
wordt, ook pas met ingang van het daaropvolgende subsidietijdvak aanspraak
maakt op huursubsidie. Artikel 9De eis dat een huurder, medebewoners en onderhuurders op een juiste wijze
staan ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie is ontleend aan
de bestaande Wet individuele huursubsidie. Deze eis is een voorwaarde voor
het recht op huursubsidie. De tekst van deze bepalingen is vereenvoudigd,
zonder verandering van inhoud, met dien verstande dat, door het gebruik van
de woorden «doen inschrijven», de eis nu is toegeschreven naar
een handeling van huurder, medebewoner en onderhuurder, ongeacht het gevolg
dat de administratie aan die handeling heeft verbonden. Een huurder of medebewoner
heeft zich doen inschrijven als hij zich, overeenkomstig de daartoe in de
Wet gemeentelijke basisadministratie gestelde voorschriften, tot de gemeente
heeft gewend om aangifte te doen van zijn woonadres. Als niet binnen vijf
dagen na de peildatum aan de inschrijvingsvoorwaarde wordt voldaan, maar pas
op een latere datum, wordt huursubsidie toegekend met ingang van de eerste
kalendermaand die op deze inschrijving volgt. Vijf dagen is de uiterste inschrijvingstermijn
die genoemd wordt in artikel 65 van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens, als de bewoner op de peildatum de woning betrekt. Als peildatum
blijft in dat geval gelden de datum zoals deze is vastgelegd in artikel 1,
onder i. Als de huurder niet wist, en redelijkerwijs ook niet kon weten, dat
de inschrijving niet in orde was, moet evenwel van deze verschuiving van de
ingangsdatum van de huursubsidie worden afgezien. Dit zou zich bij voorbeeld
voor kunnen doen als de huurder aannemelijk kan maken dat hij of een medebewoner
wegens ziekte niet in staat is geweest de inschrijving tijdig te verzorgen.
Ook is denkbaar dat een vroegere medebewoner is verhuisd zonder
deze adreswijziging aan de gemeente door te geven, terwijl de huurder hiervan
geen enkel verwijt kan worden gemaakt. Artikel 10Dit artikel is gereserveerd ten behoeve van de verwerking in de Huursubsidiewet
van de zogenoemde Koppelingswet (de Wet tot wijziging van de Vreemdelingenwet
en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen
op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen
te koppelen aan het rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (Kamerstukken
II 24 233)). Zodra de parlementaire behandeling van deze wet is afgerond,
zal artikel 10 worden ingevuld. Artikel 11Anders dan onder de Wet individuele huursubsidie zal de huur van onzelfstandige
woonruimte op basis van de nieuwe wet alleen maar voor huursubsidie in aanmerking
komen in het geval van begeleid wonen of groepswonen door ouderen, indien
de AWBZ in een dergelijk geval geen toepassing vindt.Onder de Wet individuele huursubsidie bestaat er voor bewoners van onzelfstandige
woonruimte alleen recht op subsidie indien de betreffende woonruimte gebouwd
is met object-subsidies op basis van het Besluit woninggebonden subsidies.
Deze bepaling komt te vervallen. In plaats daarvan zal er voor bewoners van
onzelfstandige woonruimten alleen nog recht op subsidie bestaan als deze woonruimten
onderdeel uitmaken van projecten van begeleid wonen en groepswonen voor ouderen.Onder projecten voor begeleid wonen worden verstaan, projekten waarbij
sprake is van een lichte vorm van begeleiding in het zelfstandig wonen. Het
gaat dus in ieder geval niet om bewoners die intramuraal verblijven. Dit kan
bijvoorbeeld blijken uit het betalen van een bijdrage op basis van de Bijdrageregeling
intramurale zorg AWBZ of op grond van het Bijdragebesluit bewoners van bejaardenoorden
/ hoofdstuk IV van de concept-Overgangswet verzorgingshuizen. Een en ander
zal nader worden geregeld in een algemene maatregel van bestuur.Voor bestaande gevallen waarin voor de huur van onzelfstandige woonruimte
huursubsidie werd verleend, geldt een overgangstermijn van 3 jaar (zie artikel
52, tweede lid).Expliciet is bepaald dat huursubsidie kan worden verstrekt voor een onvrije
etage. Dergelijke woningen werden onder de Wet individuele huursubsidie geacht
te vallen onder het begrip «zelfstandige woonruimte». Aangezien
daarover twijfel zou kunnen ontstaan na het arrest van de Hoge Raad van 28
januari 1996, RvdW 1994 nr. 39C, is de regeling op dit punt geëxpliciteerd.
Het betreft hier dus het vastleggen van bestaand beleid.Eveneens vanwege het vastleggen van bestaand beleid is in het derde lid
expliciet opgenomen dat geen huursubsidie wordt verstrekt voor de huur van
een woonschip. Artikel 12Deze bepaling is inhoudelijk ontleend aan de thans geldende Wet individuele
huursubsidie. Op alle inkomens- en huurniveaus kan de vraag over «passendheid»
aan de orde komen. Het artikel is echter in het bijzonder van belang als huursubsidie
wordt aangevraagd voor een woning met een rekenhuur boven de aftoppingsgrens;
in een dergelijk geval zouden de ook na subsidiëring resterende huurlasten
een relatief groot deel van het inkomen van de huurder gaan uitmaken, wat
in het algemeen minder wenselijk is. Onder de Wet individuele huursubsidie
is het vaste praktijk dat de gemeente advies uitbrengt over de
passendheid van de woning in alle gevallen waar de inwilliging van een huursubsidie-aanvraag
ertoe zou leiden dat huursubsidie f 300,– of meer per maand zou
bedragen. In artikel 12, tweede lid, is in de nieuwe wet een basis neergelegd
voor een ministeriële regeling, waarin vastgelegd wordt in welke gevallen
de gemeenten in ieder geval uit eigen beweging een advies over de passendheid
van de woning moeten uitbrengen. Het voornemen bestaat om bij die regeling
het driehonderd-gulden-criterium te laten vervallen. In plaats daarvan zal
in een op dit artikel gegronde ministeriële regeling worden vastgelegd
dat de gemeente bij doorzending van een huursubsidie-aanvraag aan de minister
van VROM in ieder geval een advies over de passendheid van de huisvesting
zal moeten voegen als de aanvraag wordt gedaan voor een woning met een rekenhuur
boven de aftoppingsgrens.In de praktijk op basis van de Wet individuele huursubsidie werd het advies
van burgemeester en wethouders vrijwel altijd gevolgd. Deze praktijk is nu
ook in de wet vastgelegd (derde lid). De kwaliteit van de adviezen is van
groot belang voor de toepassing van deze wet. Verwezen wordt naar § 2.2
van het algemeen deel van de toelichting. Vandaar dat is bepaald dat bij ministeriële
regeling regels kunnen worden gesteld over de te volgen adviesprocedure. Daarbij
zal uiteraard nauw worden aangesloten bij de Algemene wet bestuursrecht.Een positief advies van burgemeester en wethouders zal steeds worden gevolgd.
Dit uit oogpunt van rechtszekerheid van de betrokkene. Van een negatief advies
kan in uitzonderlijke gevallen wel worden afgeweken; dan telt de toekenning
niet mee voor de hoogte van een eventuele gemeentelijke bijdrage als bedoeld
in artikel 38. Artikel 13Ook dit artikel is inhoudelijk ontleend aan de bestaande Wet individuele
huursubsidie, maar de mogelijkheid om voor jongeren in bijzondere gevallen
te kunnen afwijken van de maximale huurgrens (artikel 17, derde lid, van de
huidige wet) is komen te vervallen. In de praktijk wordt deze afwijkingsmogelijkheid
vooral toegepast bij gehandicapte jongeren; in de nieuwe wet is dit geregeld
in artikel 13, tweede lid onder a. Verder is de hoge maximale huurgrens ook
van toepassing verklaard op een persoon beneden de 23 jaar met een of meer
inwonende kinderen; onder de huidige wet wordt in dergelijke gevallen meestal
de hardheidsbepaling toegepast (artikel 25 van het wetsvoorstel), die eigenlijk
is bedoeld voor gevallen van individuele hardheid. Artikelen 14 en 15Deze artikelen leiden ertoe dat huursubsidie alleen kan worden toegekend
als de draagkracht van het huishouden van de huurder onvoldoende is om uit
eigen middelen de huur te bekostigen. Zie voor een toelichting op de aanscherping
van deze eis het algemeen deel van deze memorie van toelichting. Zie verder
de toelichting bij de artikelen 3 en 4. Artikelen 16–21In deze bepalingen is de nieuwe berekeningssystematiek vastgelegd die
gehanteerd moet worden om de hoogte van de huursubsidie te bepalen. In paragraaf
2.1.2 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting is reeds uitgebreid
ingegaan op de verschillende onderdelen van deze berekeningssystematiek.De hoogte van de huursubsidie zal afgelezen kunnen worden uit een berekeningsschema,
dat elk jaar voor 1 mei door de minister van VROM zal worden
gepubliceerd. De artikelen 16 t/m 20 regelen de hoofdstructuur van dit schema
en de bedragen zoals die vanaf 1 juli 1997 gelden. Die bedragen zullen in
de jaren daarna ieder jaar worden aangepast overeenkomstig het aanpassingsmechanisme
dat in artikel 26 is neergelegd.De huursubsidie bestaat uit verschillende elementen. Uitgaande van de
rekenhuur, vastgesteld overeenkomstig artikel 5, komt het deel van de rekenhuur
tot aan de zogenaamde normhuur niet voor subsidie in aanmerking. Het bedrag
van deze normhuur verschilt al naar gelang de draagkracht van de huurder en
het type waartoe zijn huishouden behoort. Daartoe wordt in de wet (artikel
17) bepaald wat de normhuur is bij minimale draagkracht. In artikel 18 wordt
de normhuur bepaald bij een niveau waarop meer draagkracht aanwezig is. Op
basis van een lineair verband tussen de huurquoten (het aandeel van de rekenhuur
in het rekeninkomen) die bij deze twee referentiepunten behoren zullen de
normhuren kunnen worden bepaald die bij de tussenliggende inkomensklassen
behoren (artikel 19). Verder worden in artikel 20 de zogenaamde kwaliteitskortingsgrens
en aftoppingsgrens bepaald. Het deel van de rekenhuur tussen de normhuur en
de kwaliteitskortingsgrens wordt voor 100% gesubsidieerd (artikel 21, onder
a), het deel tussen de kwaliteitskortingsgrens en de aftoppingsgrens voor
80% (artikel 21, onder b). Het deel van de rekenhuur tussen de aftoppingsgrens
en de maximale huurgrens komt slechts voor subsidiëring in aanmerking
als de huurder of een van de medebewoners 65 jaar of ouder is, en wel voor
50% (artikel 21, onder c). Bovenop het zo bepaalde huursubsidiebedrag kunnen
nog toeslagen komen (artikel 21, onder d en e), te weten de kindertoeslag
van onderdeel d, die in samenhang met een wijziging van de Algemene kinderbijslagwet
met ingang van het subsidiejaar 1995–1996 is ingevoerd, en de koopkrachttoeslagen
van onderdeel e, die voor het eerst in het jaar 1996 werden toegekend. Deze
toeslagen worden uitsluitend toegekend indien het toe te kennen huursubsidiebedrag,
berekend overeenkomstig de onderdelen a t/m c van artikel 21, eerste lid,
meer dan nul gulden bedraagt. Artikel 22Deze bepaling is ontleend aan de Wet individuele huursubsidie en heeft
tot doel de uitvoeringskosten te beperken in gevallen waar het belang van
de huurder bij het verkrijgen van huursubsidie niet tegen die kosten opweegt. Artikelen 23 en 24Het recht op huursubsidie wordt vastgesteld aan de hand van de feiten
en omstandigheden zoals die op de peildatum en in het peiljaar waren. Wijziging
van die feiten daarna vormt alleen grond voor herziening in de gevallen die
in de artikelen 23 en 24 zijn geregeld, d.w.z. verhuizing van de huurder en
een tussentijdse wijziging van de huurprijs van f 50,– of meer.
Een huurder die op de eerste van de maand verhuist, wordt geacht gedurende
de hele maand zijn hoofdverblijf te hebben in de nieuwe woning.Als de huurder verhuist, wordt het recht op huursubsidie m.b.t. de woning
die hij verlaat beëindigd, tenzij de huur wordt voortgezet door een medebewoner.
In het laatste geval wordt de huursubsidie ongewijzigd voortgezet, maar zij
komt nu ten goede aan die medebewoner. De huidige Wet individuele huursubsidie
(artikel 19) kent een identieke regeling.Bij wijziging van de huurprijs met f 50,– of meer zal op aanvraag
van de huurder de hoogte van de huursubsidie worden aangepast aan het nieuwe
huurbedrag. Een dergelijke aanvraag zal wel moeten worden gedaan binnen drie
maanden na de ingangsdatum van de verhoging. De aanpassing van de hoogte van
de huursubsidie kan ook ambtshalve plaatsvinden als de wijziging
van de huurprijs aan de minister van VROM anders dan door mededeling van de
kant van de huurder bekend is. Als meer dan drie maanden zijn verstreken na
de ingangsdatum van de huurwijziging, zal alleen nog tot ambtshalve aanpassing
van de rekenhuur worden overgegaan als daarvoor bijzondere redenen aanwezig
zijn.Bij wijziging van de huurprijs met f 50,– of meer kan zo nodig
ook lopende het subsidiejaar alsnog huursubsidie worden aangevraagd, in gevallen
waar dit voordien niet is gebeurd. De behoefte daartoe kan zich b.v. voordoen
in een geval waarin een woning, met een rekenhuur beneden de toepasselijke
normhuur, een huurprijsverhoging ondergaat in verband met woningverbetering,
waardoor de huur alsnog boven de toepasselijke normhuur komt te liggen. In
zodanig geval wordt bij de beoordeling van de aanvraag de eerste dag van de
volle kalendermaand waarover de verhoogde huur is verschuldigd als peildatum
aangehouden.De mogelijkheid om in bepaalde gevallen tot herberekening van de hoogte
van de huursubsidie over te kunnen gaan bij een wijziging van de huur van
minder dan f 50,– is komen te vervallen, behalve als er sprake
is van een huurwijziging die voortvloeit uit woningaanpassing in verband met
een handicap van de huurder of van een medebewoner. Aan de aanvankelijke bepaling
is geen behoefte meer; deze werd vooral gebruikt in het kader van de voorlopige
en definitieve aanvangshuurvaststelling, zoals deze bij de vroegere wijze
van objectsubsidiëring gebruikelijk was. Artikel 25Dit artikel geeft de minister van VROM de bevoegdheid om, als de toepassing
van de wettelijke bepalingen in een bepaald geval tot een bijzondere hardheid
zouden leiden, in dat geval ten gunste van betrokkene af te wijken van enkele
nader aangeduide bepalingen van de wet. Dit artikel leent zich dus niet voor
toepassing op categorieën van personen en zal overigens ook terughoudend
worden gehanteerd. Het betreft ten eerste de mogelijkheid om bij de toepassing
van artikel 2 (vaststelling van de toepasselijke normen aan de hand van het
type huishouden van de huurder) en van de artikelen 3 en 4 (vaststelling van
het rekeninkomen en rekenvermogen met het oog op de toetsing aan de maximum-inkomens-
en maximum-vermogensgrens) bepaalde medebewoners buiten beschouwing te laten.
De wenselijkheid daartoe zal zich incidenteel kunnen voordoen, bij voorbeeld
als een medebewoner zeer kort na de peildatum is overleden. Verder maakt het
artikel het mogelijk om bij de berekening van het rekeninkomen en rekenvermogen
bepaalde inkomsten of vermogensbestanddelen geheel of gedeeltelijk buiten
beschouwing te laten. Dit kan bijvoorbeeld wenselijk zijn als de huurder of
een medebewoner in het peiljaar eenmalige inkomsten hebben genoten, zoals
een nabetaling, een eenmalige uitkering of een administratieve verrekening.
Ten slotte biedt het artikel de mogelijkheid om de voor het recht op huursubsidie
gestelde meerderjarigheidseis buiten beschouwing te laten. Dit kan bijvoorbeeld
wenselijk zijn als een minderjarige met kind het ouderlijk huis heeft verlaten
en een zelfstandige huishouding voert.In het tweede lid is voor alle duidelijkheid vastgelegd dat de gevolgen
van het afschaffen van het schattingsinkomen niet kunnen worden opgevangen
door toepassing van de hardheidsclausule. Het tweede lid is niet van toepassing
op situaties waarin de huurder of een medebewoner in het peiljaar eenmalige
inkomsten heeft genoten. Artikel 26Dit artikel regelt de mate waarin een aantal in de wet voorkomende bedragen
ieder jaar per 1 juli moeten worden aangepast.De huurbedragen die in de wet voorkomen zullen worden aangepast aan de
verwachte gemiddelde huurprijsontwikkeling, met een correctie voor
zover aannames over de huurprijsontwikkeling in het voorgaande subsidiejaar
onjuist zijn gebleken (eerste lid). Voor de normhuren die voor de minima gelden
kan van deze maatstaf worden afgeweken, om de koopkracht op peil te houden
(tweede lid).De inkomens- en vermogensbedragen zullen worden aangepast aan de opgetreden
ontwikkeling van het prijsindexcijfer voor de gezinsconsumptie (derde lid).Ook verplicht het artikel ertoe om de -naar een belastbaar jaarbedrag
over het peiljaar omgerekende- bedragen vast te stellen van de minimum-inkomensijkpunten
die, krachtens artikel 17, aan de bijstands- en AOW-normen zijn gerelateerd
(vierde lid). De maatstaf voor de jaarlijkse ontwikkeling van die normen is
in de desbetreffende uitkeringswetten vastgelegd. De referentie-inkomensijkpunten
volgen weer de aldus bepaalde ontwikkeling van de minimum-inkomensijkpunten
(vijfde lid), met dien verstande dat hierop een correctie kan worden aangebracht
(vijfde lid, laatste volzin).De belastbare inkomens van huishoudens met een inkomen boven het minimum-inkomensijkpunt
kennen soms een ontwikkeling die sterk afwijkt van die van het bijstandsinkomen.
Hierdoor kunnen aanzienlijke netto huureffecten ontstaan, zowel positieve
als negatieve. Als deze verandering van de positie van de belastbare bijstand
ten opzichte van andere belastbare inkomens niet het gevolg is van een beleid
gericht op het realiseren van koopkrachtverschillen, maar vooral voortvloeit
uit een gewijzigde berekeningssystematiek voor de belastbare hoogte van de
bijstand, dan moet het optreden van grote netto huureffecten als ongewenst
worden gekwalificeerd. Zo is bij voorbeeld de belastbare hoogte van de bijstandsuitkering
voor alleenstaanden in 1994 met circa 5% gestegen ten opzichte van het jaar
daarvoor. Deze stijging van het belastbare bedrag hield verband met wijzigingen
in de systematiek van loonheffing over het bijstandsinkomen, en correspondeerde
in het geheel niet met de stijging van de netto bijstandsuitkering voor alleenstaanden.
Deze netto stijging bedroeg in dat jaar slechts 0,7%. De sterke stijging van
de belastbare hoogte van de bijstand voor alleenstaanden was een van de oorzaken
van de tabellenproblematiek zoals die zich in het subsidiejaar 1994–1995
heeft voorgedaan; toen moesten ter voorkoming van te grote subsidie-effecten
gedurende het jaar nieuwe subsidietabellen worden ingevoerd. De laatste volzin
van het vijfde lid moet een dergelijke situatie in de toekomst voorkomen.
Deze correctiemogelijkheid is overigens niet bedoeld om bewust ingevoerde
maatregelen, gericht op inkomensdifferentiatie, te verzachten. Zo zal b.v.
een aanpassing van het arbeidskostenforfait voor werkenden niet kunnen leiden
tot toepassing van de uitzonderingsregel. De koopkrachtgevolgen van een dergelijke
maatregel zijn immers beoogd.Het gaat dus om een bevoegdheid die slechts bij uitzondering zal worden
toegepast.Ieder jaar zal een berekeningsschema worden gepubliceerd, waarin de bedragen
zullen zijn verwerkt die voor het nieuwe subsidiejaar gelden (zevende lid).
Deze bedragen worden, al naar de grootte daarvan, naar boven afgerond op een
veelvoud van 1 of 50 gulden. Bij de aanpassing van de bedragen voor de daarop
volgende jaren wordt uitgegaan van de bedragen, voordat zij werden afgerond
(zesde lid).Voor een aantal van de bedragen die in de wet voorkomen (de bedragen van
de inkomens- en vermogensvrijlating, de garage-aftrek en maximum-servicekosten,
de franchise voor 65-plussers boven het minimuminkomen alsmede de kinder-
en koopkrachttoeslagen) bestaat niet het voornemen tot jaarlijkse aanpassing.
Het is niet mogelijk om nu een maatstaf te geven voor eventuele aanpassingen
van deze bedragen. Het is echter goed mogelijk dat op een gegeven moment toch
de behoefte bestaat deze bedragen aan te passen. Omdat het erg omslachtig
is om daarvoor de wet te wijzigen, worden deze bedragen aangepast
bij algemene maatregel van bestuur (achtste lid). Artikel 27De aanvraag voor huursubsidie moet worden ingediend bij de gemeente waarbinnen
de woning ligt waarvoor de huursubsidie is aangevraagd. Het aanvraagformulier
is verkrijgbaar bij de gemeente; als over eerdere perioden al huursubsidie
was toegekend, zal dit vaak automatisch door de minister van VROM, al dan
niet door tussenkomst van de verhuurder, aan de huurder worden toegezonden.
Het formulier zal uiteraard volledig en naar waarheid moeten worden ingevuld.Voor zover er sprake is van medebewoners, zal bij de aanvraag een verklaring
van elke medebewoner moeten worden gevoegd, inhoudende dat de in de aanvraag
vermelde, op hem betrekking hebbende, inkomens- en vermogensgegevens juist
zijn, en dat hij ermee instemt dat over die gegevens met de aanvrager wordt
gecorrespondeerd, zo er vragen omtrent de juistheid daarvan mochten bestaan,
alsmede dat de geheimhoudingsplicht van de Belastingdienst op dat punt wordt
opgeheven. Minderjarige kinderen worden hierbij uiteraard vertegenwoordigd
door hun ouders. Bij algemene maatregel van bestuur kan voorts worden bepaald
dat de huurder verplicht is in bepaalde gevallen aanvullende gegevens en bescheiden
bij de aanvraag over te leggen. Zoals in de toelichting bij artikel 6 al is
opgemerkt, zal van deze bevoegdheid gebruik worden gemaakt om voor te schrijven
dat in nader aangewezen gevallen bij de aanvraag ook een advies of verklaring
van de (voorzitter van de) huurcommissie over de redelijk te achten huurprijs
zal moeten worden overgelegd. Thans geldt een dergelijk voorschrift voor gevallen
waarin huursubsidie wordt aangevraagd voor een woning die is gehuurd bij een
particuliere verhuurder. Artikelen 28 en 29Burgemeester en wethouders voeren eerst een controle uit of de aanvraag
volledig en juist is ingevuld, of de vereiste verklaringen, adviezen en andere
bewijsstukken bij de aanvraag zijn gevoegd, en of de in de aanvraag voorkomende
bewoningsgegevens corresponderen met die van de gemeentelijke basisadministratie.
Over de omvang en wijze van deze controle kunnen zo nodig bij algemene maatregel
van bestuur regels worden gesteld. Als de aanvraag onvolledig is, wordt de
huurder door de gemeente in de gelegenheid gesteld de aanvraag te completeren.
Omdat deze gelegenheid al in deze fase van de aanvraagbehandeling wordt geboden,
kan de corresponderende regeling, zoals vervat in artikel 4:5 van de Algemene
wet bestuursrecht, buiten toepassing worden verklaard in de fase van afhandeling
door de minister van VROM die op de fase van behandeling door de gemeente
volgt. De aanvraag moet uiterlijk drie maanden nadat deze bij de gemeente
werd ingediend, door deze gemeente ter afhandeling worden doorgezonden naar
de minister van VROM; deze termijn begint te lopen op het moment dat de aanvraag
en vereiste nadere gegevens volledig zijn verstrekt. Artikel 30De huursubsidie wordt uitbetaald aan de huurder, verhuurder of gemeente,
al naar gelang de aanvrager dit bij zijn aanvraag heeft aangegeven en de vereiste
instemming is verleend. In de meeste gevallen vindt in de praktijk uitbetaling
aan de verhuurder plaats, die de huursubsidie, overeenkomstig een met de huurder
gemaakte afspraak, in mindering brengt op de verschuldigde huurprijs. Dit
is de zogenaamde «huurmatiging». De minister van VROM kan over
de uitbetaling via verhuurder of gemeente zo nodig nadere regels
vaststellen. Als de uitbetaling plaatsvindt door tussenkomst van verhuurder
of gemeente, ontvangen deze hiervoor een vergoeding overeenkomstig een tarief
dat door de minister van VROM is vastgesteld. Artikel 31Overdracht van de bijdrage die in allerlei vormen kan geschieden, brengt
administratief nogal wat rompslomp te weeg. Zij is ook in strijd met de gedachte
die aan de huursubsidie ten grondslag ligt, namelijk dat de huurder die subsidie
nodig heeft om te kunnen wonen. Dit geldt ook voor het beslag op de bijdrage.
Om deze reden wordt een beslag op de bijdrage wettelijk uitgesloten.Om elke twijfel uit te sluiten dat partijen geen beding in strijd met
het eerste lid kunnen maken, wordt in het tweede lid bepaald dat een dergelijk
beding nietig is. Artikel 32De gegevens waarop de toekenning van huursubsidie wordt gebaseerd zullen
in eerste instantie de gegevens zijn zoals die door de huurder bij de indiening
van de aanvraag zijn verstrekt. Het kan echter voorkomen dat achteraf blijkt
dat die gegevens onjuist waren of aanvulling behoeven. De huurder en de medebewoners
zijn verplicht deze nadere informatie uit eigen beweging onverwijld aan de
minister van VROM te verstrekken, zodat hiermee rekening kan worden gehouden
bij de vaststelling of nadere vaststelling van het recht op huursubsidie.
In de Wet individuele huursubsidie was deze regel beperkt tot de huurder.
Met het oog op de verificatie van de verstrekte gegevens zijn huurder en medebewoners
verder verplicht nadere informatie te verstrekken aan de gemeente of de minister
van VROM, indien daarom wordt verzocht. Artikel 33De toetsing of aan de maximum-vermogenseis wordt voldaan die in artikel
15 is neergelegd, zal in eerste instantie worden gebaseerd op de vermogensgegevens
die bij de aanvraag zijn verstrekt. Verificatie zal achteraf plaatsvinden
door de Belastingdienst. Niet alleen is daar de deskundigheid aanwezig met
betrekking tot de toepassing van de Wet op de vermogensbelasting, maar ook
zal hierdoor gebruik kunnen worden gemaakt van de vermogensgegevens, en indicaties
met betrekking tot het vermogen zoals die in de belastingadministratie voorhanden
zijn. Voor zover nodig, zal de Belastingdienst een nader onderzoek kunnen
instellen. Met het oog op dit onderzoek zijn onder meer de informatieverplichtingen
en, als pendant daarvan, de geheimhoudingsverplichting voor de Belastingdienst,
zoals die ten behoeve van de belastingheffing zijn neergelegd in hoofdstuk
VIII van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, van overeenkomstige toepassing
verklaard. De artikelen 63 en 65 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
zijn hierbij uitgezonderd; de vraag of er aanleiding is in het kader van de
uitvoering van de Huursubsidiewet uit billijkheidsoverwegingen onderdelen
van het vermogen buiten beschouwing te laten, wordt, na de vaststelling van
het werkelijke rekenvermogen door de Belastingdienst, door de minister van
VROM beoordeeld op basis van artikel 25 juncto artikel 35 van de Huursubsidiewet.Als geconstateerd wordt dat het werkelijk vermogen afwijkt van het vermogen
dat bij de aanvraag is opgegeven, zal door de Belastingdienst alleen actie
behoeven te worden ondernomen, als dit ook tot gevolg zou hebben dat de vermogensgrens
(artikel 15) zou worden overschreden. Is dit het geval, dan kan de vermogenscorrectie
zowel de vermogensgegevens van de huurder, als die van één
of meer medebewoners betreffen. De Belastingdienst zal zijn correspondentie
over deze aangelegenheid tot de aanvrager richten, hetgeen overigens onverlet
laat dat informatie kan worden ingewonnen bij de medebewoner met betrekking
tot wiens vermogen onduidelijkheden bestaan. Dit nadere onderzoek wordt, in
het aangegeven geval, afgerond met een tot de aanvrager/huurder gerichte beschikking,
houdende de vaststelling van de hoogte van het rekenvermogen. Naar aanleiding
van deze vermogensvaststelling zullen de aanvrager en degene wiens persoonlijk
vermogen is gecorrigeerd zo nodig onderling overleg kunnen plegen. Als de
huurder aan wie huursubsidie werd toegekend bezwaar heeft tegen het oordeel
van de Belastingdienst over de vermogenshoogte, zal hij hiertegen bezwaar
en beroep kunnen aantekenen. Op dit bezwaar en beroep zijn dezelfde regels
van toepassing, als op bezwaar en beroep tegen een belastingaanslag.Ook de minister van VROM zal van de Belastingdienst de mededeling ontvangen
dat de betrokken vermogens zo hoog zijn vastgesteld, dat de geldende vermogensgrens
wordt overschreden. Dit geeft de mogelijkheid om de betaling van de huursubsidie
op te schorten (art. 34). Hiertoe zal alleen worden overgegaan in gevallen
waar de overschrijding van de vermogensgrens overduidelijk is. In andere gevallen
zal worden gewacht op bezwaar van de betrokken huurder tegen de vaststelling
van het rekenvermogen, en op de uitkomst van de desbetreffende procedure.
Zodra de vermogensvaststelling in rechte onaantastbaar is geworden, zal de
Belastingdienst dit meedelen aan de minister van VROM, waarna deze zal kunnen
bezien welke definitieve maatregelen over intrekking en terugvordering (artikel
35 e.v.) zullen moeten worden genomen. Artikel 34Uit de toekenning vloeit een verplichting tot uitbetaling voort. Maar
de uitbetaling kan geheel of gedeeltelijk worden opgeschort als redelijkerwijs
kan worden vermoed dat ten onrechte of te veel huursubsidie is toegekend.
Hierdoor wordt voorkomen dat een hoger bedrag dan nodig zal moeten worden
teruggevorderd of verrekend, ten gevolge van de tijd die nodig is om een beschikking
tot intrekking of nadere vaststelling van de huursubsidie te nemen. Artikel 35De toekenning van huursubsidie kan altijd voor de toekomst worden herzien,
als blijkt dat deze in afwijking van de wettelijke bepalingen heeft plaatsgevonden.
Hiermee is gelijkgesteld het geval waarbij achteraf twijfel is gerezen of
de toekenning niet in afwijking van de wet heeft plaatsgevonden, terwijl de
huurder of medebewoners weigeren aan een onderzoek daarover mee te werken,
zodat verificatie niet goed mogelijk is. Terugwerkende kracht -met een daaruit
voortvloeiende terugbetalingsverplichting- kan alleen aan het herzieningsbesluit
worden verbonden als de huurder of medebewoners onjuiste gegevens hebben verstrekt,
weigeren nadere informatie te verstrekken, of als de huurder redelijkerwijs
had kunnen weten dat de toekenning onjuist was. In die gevallen kan ten hoogste
over het lopende subsidietijdvak en de 5 daaraan voorafgaande subsidietijdvakken
worden teruggevorderd. Overigens kan nog wel herziening plaatsvinden als de
bijdragen nog niet zijn uitbetaald. De ten onrechte uitbetaalde huursubsidie
kan eventueel worden verrekend met het bedrag van de huursubsidie waarop de
huurder aanspraak maakt over toekomstige huursubsdietijdvakken. Als de huursubsidie
ten onrechte werd uitbetaald doordat bij de aanvraag onjuiste gegevens werden
verstrekt, of doordat de inlichtingenverplichting van artikel 32 door huurder
of medebewoner verwijtbaar niet werd nageleefd, kan het terug te vorderen
of te verrekenen bedrag worden verhoogd met een administratieve
boete van 25% van het terug te vorderen of te verrekenen bedrag, met als maximum
f 500,– per subsidietijdvak waarover ten onrechte huursubsidie
werd genoten. Artikel 36Dit artikel is, met uitzondering van tekstuele wijzigingen van ondergeschikte
aard, ongewijzigd overgenomen uit de Wet individuele huursubsidie. Artikel 37Het is in principe onwenselijk dat huurders een woning betrekken met een
rekenhuur boven de aftoppingsgrens, omdat dit ertoe leidt dat de huurlasten
relatief een groot gedeelte van het inkomen gaan uitmaken. Toch kunnen er
specifieke situaties zijn waarin het aanbod op de (regionale) woningmarkt
nog onvoldoende is om de huurders in de lagere inkomenscategorieën te
huisvesten in goedkopere woningen. De inspanningen van de gemeenten en verhuurders
moeten erop gericht zijn dit zo veel mogelijk te voorkomen. De artikelen 37–39
regelen een financiële prikkel om dit te bevorderen.Uitgangspunt is dat de gemeenten, samen met de verhuurders, erop toezien
dat in beginsel geen woningen met een rekenhuur boven de aftoppingsgrens worden
toegewezen aan huursubsidie-gerechtigden. De wet (artikel 37, eerste lid)
stelt op dit punt als norm dat het aantal gevallen waarin in een subsidiejaar
een nieuwe woning met een huur boven de aftoppingsgrens wordt betrokken, niet
meer mag bedragen dan 4% van het totaal aantal gevallen waarin in dat subsidiejaar
met huursubsidie een nieuwe woning wordt betrokken. Verhuizing naar een nieuwe
woning binnen deze categorie mag niet binnen een periode van 6 maanden voorafgaand
aan de subsidie-aanvraag hebben plaatsgevonden. De maximering is gebaseerd
op de resultaten van een analyse, die door een interdepartementale werkgroep
is gemaakt. Uit deze analyse komt naar voren dat – landelijk en regionaal
gezien – in principe de gehele doelgroep van deze wet kan worden gehuisvest
in woningen met een rekenhuur beneden de aftoppingsgrens. Daarbij is er rekening
mee gehouden dat circa 40% van het desbetreffende woningbestand bezet wordt
door personen die, in verband met hun draagkracht, eigenlijk een duurdere
woning zouden kunnen bewonen. Dit laatste is acceptabel, vanuit de doelstelling
van een gemêleerde opbouw van wijken. De analyse geeft verder aan dat
alleen voor ouderenhuisvesting een uitzondering nodig kan zijn. De 4% is gebaseerd
op een analyse van de huidige instroom van huishoudens van 65 jaar en ouder
boven de gewijzigde aftoppingsgrenzen. Momenteel ligt deze instroom iets lager
dan 4%. Er wordt van uitgegaan dat gemeenten en verhuurders de in artikel
37 geboden ruimte van 4% vooral zullen benutten ten behoeve van deze ouderen.
In specifieke gevallen kan het daarnaast incidenteel noodzakelijk zijn om
voor lichamelijk gehandicapten en grote gezinnen een woning met een rekenhuur
boven de aftoppingsgrens toe te wijzen. Zie hiervoor paragraaf 2.2 van het
algemeen deel van deze memorie van toelichting.Het feit dat aan de gemeenten een zekere ruimte wordt geboden om huurders
uit de doelgroep te huisvesten in woningen boven de aftoppingsgrens, laat
onverlet dat – juist in deze gevallen – erop zal moeten worden
toegezien of de woning, gelet op de draagkracht en vooruitzichten van het
huishouden, als passend kan worden beschouwd. Zoals in de toelichting bij
artikel 12 al is opgemerkt, zullen krachtens dat artikel de gemeenten worden
verplicht bij een huursubsidie-aanvraag voor een woning met een huur boven
de aftoppingsgrens altijd een advies te voegen over de passendheid van de
woning.Door een consequente en strikte hantering van deze adviseringsbevoegdheid,
in combinatie met overleg met de verhuurders in de desbetreffende gemeente
over woningbehoefte en toewijzingsbeleid, zullen de gemeenten er voor kunnen
zorgen dat de wettelijke norm niet wordt overschreden (artikel 37). Artikel 38Als in een gemeente over een bepaald subsidiejaar de wettelijke norm wordt
overschreden (artikel 37), is die gemeente een financiële bijdrage aan
het Rijk verschuldigd, gelijk aan het aantal malen dat in het desbetreffende
subsidiejaar boven deze norm huursubsidie is toegekend, vermenigvuldigd met
een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen tarief. Het aantal
wordt verminderd met het aantal gevallen waarin de Minister van het fiatteringsadvies
van de gemeente is afgeweken. Het is immers mogelijk dat een gemeente op basis
van artikel 12 heeft geadviseerd geen huursubsidie toe te kennen aangezien
passende woonruimte beschikbaar was, terwijl in afwijking van dat advies toch
subsidie is toegekend. Zo is voorkomen dat de gemeente zou kunnen worden afgerekend
op een toekenning die in afwijking van haar advies is gedaan. Bepalend is
het aantal gevallen dat op 1 januari na afloop van het subsidiejaar bekend
is. Deze gemeentelijke bijdrage aan de financiering van de kosten uit hoofde
van de Huursubsidiewet zal naar zijn aard slechts een beperkte zijn, omdat
het een gemeentelijke bijdrage betreft over één subsidiejaar,
terwijl de kosten uit hoofde van de Huursubsidiewet, die voortvloeien uit
huisvesting van een doelgroephuishouden in een woning met een huur boven de
aftoppingsgrens, zich in de regel over een reeks van jaren zal voortzetten.
Als financiële impuls voor de gemeente voor een terughoudend beleid ten
aanzien van huisvesting boven de aftoppingsgrens wordt dit evenwel voldoende
geacht, ook omdat rekening wordt gehouden met de mogelijkheid tot verhoging
van het tarief, als daarvoor in de toekomst aanleiding mocht blijken. Een
en ander zal nadere regeling vinden in een algemene maatregel van bestuur.
In artikel 38, vierde lid, is een hardheidsclausule opgenomen, waarop gemeenten
achteraf in een zeer beperkt aantal gevallen een beroep kunnen doen om de
verschuldigde financiële bijdrage niet te hoeven betalen. Artikel 39Het is gewenst om de bevoegdheid een beschikking af te geven over het
verschuldigd zijn van een financiële bijdrage en de hoogte daarvan in
de tijd te beperken. Met de termijn van vijf jaar na afloop van het subsidiejaar
is aangesloten bij de termijn die geldt in artikel 35 (herziening). Een subsidietijdvak
kan na het verlopen van die termijn in beginsel worden afgesloten. Artikel 40Voor de beheersing van de uitgaven die uit de uitvoering van deze wet
voortvloeien, kan niet worden volstaan met een normering voor het gebied boven
de aftoppingsgrenzen. Deze beheersing dient zich uit te strekken tot het gehele
gebied van huursubsidieverlening. Het is niet mogelijk om het totale aantal
huursubsidie-ontvangers te normeren. De ontwikkeling van die aantallen is
te zeer afhankelijk van autonome demografische en sociaal-economische factoren.
Maar de ontwikkeling van de gemiddelde huursubsidie is wel beïnvloedbaar.
Deze wordt in sterke mate beïnvloed door het woningtoewijzingsbeleid
en het huurbeleid van de lokale partijen. Het ligt voor de hand de normering
die gericht is op het beheersen van de uitgaven daarbij te laten aangrijpen.
De artikelen 40 tot en met 44 bevatten daarom een aantal normen
en financiële prikkels, gericht op gemeenten en (grotere) verhuurders.Ieder jaar, voor 1 mei, zal door de minister van VROM een indicatieve
huursubsidie-uitgavennorm worden vastgesteld voor het komende subsidiejaar
(artikel 40). Uiterlijk 1 januari van het subsidiejaar maakt de Minister de
definitieve norm bekend. Deze norm geeft aan welke uitgavenstijging ofdaling
van het totaal van de huursubsidie-uitgaven, gecorrigeerd naar aantallen huursubsidie-ontvangers,
voor dat jaar als doelstelling geldt. Deze norm zal gerelateerd zijn aan de
gemiddelde huursubsidie-bijdrage per huurder over het voorafgaande huursubsidiejaar
(van welk jaar de gerealiseerde cijfers bekend zijn). Zij zal worden uitgedrukt
in een percentage waarmee die gemiddelde bijdrage mag stijgen of moet dalen.
Dit percentage zal worden ontleend aan de ramingen van de uitgaven huursubsidie,
zoals die ieder jaar in de Rijksbegroting zijn opgenomen. Deze ramingen komen
tot stand door analyse van een groot aantal factoren. De meest belangrijke
daarvan zijn: de gerealiseerde inkomensontwikkeling in het jaar voorafgaand
aan het subsidiejaar, de verwachte huurontwikkeling, de demografische ontwikkeling
(leeftijdssamenstelling en verwachte migratie). De afrekening zal over het
laatst afgelopen subsidiejaar plaatsvinden.Bij gemeenten en (grotere) verhuurders wordt de verantwoordelijkheid gelegd
tot handhaving van deze norm. Bij overschrijding van de norm worden de kosten
van die overschrijding gelegd bij de verhuurders die ten aanzien van de bij
hen in beheer zijnde woningen de norm onvoldoende hebben gehandhaafd. De beoordeling
van een en ander geschiedt in twee fasen, zoals nader geregeld in de artikelen
41 en 42. Artikel 41Dit artikel bevat een inspanningsverplichting voor de gemeenten en verhuurders
om de ontwikkeling van huursubsidie-uitgaven voor de in de gemeente woonachtige
huurders de landelijke norm niet te laten overschrijden (artikel 40). Deze
inspanningsverplichting laat onverlet, dat tussen verhuurders verschillen
kunnen optreden. Gemeente en verhuurders kunnen ook onderling afspraken maken
over een verschil in bijdrage-ontwikkeling, bij voorbeeld rekeninghoudend
met verschillen in het woningbestand tussen verhuurders. Voorwaarde is wel,
dat de gemeentelijke uitgavenontwikkeling in zijn geheel niet uitstijgt boven
de norm (vastgesteld in artikel 40). De gegevens die nodig zijn voor het maken
van deze afspraken, en voor de beoordeling van de effecten die hieruit voortvloeien,
kunnen zo nodig door de gemeente worden opgevraagd op basis van artikel 45.
Overschrijding van de norm heeft een signaleringsfunctie. Als de gemeentelijke
ontwikkeling de landelijk vastgestelde norm niet overschrijdt, wordt er geen
verder onderzoek ingesteld. Een overschrijding heeft tot gevolg dat het departement
van VROM een nader onderzoek zal instellen, bij welke verhuurders die overschrijding
zich in het bijzonder heeft voorgedaan. Artikel 42Bij overschrijding van de norm (vastgesteld in artikel 40) in een gemeente,
zal nader worden onderzocht bij welke verhuurders in die gemeente de overschrijding
zich in het bijzonder heeft voorgedaan. Bij dit onderzoek worden alleen de
grotere verhuurders betrokken, d.w.z. de verhuurders die op de eerste dag
van het subsidiejaar waarop het onderzoek betrekking heeft 25 of meer woningen
in de desbetreffende gemeente beheerden waarvoor in de loop van dat subsidiejaar
huursubsidie werd toegekend. In paragraaf 2.2 is hierop, ook ten aanzien van
kleine verhuurders, ingegaan. Bij elk van de grotere verhuurders zal worden
onderzocht of de huursubsidie-uitgaven met betrekking tot de woningen,
die bij die verhuurder in beheer zijn, de vastgestelde norm hebben overschreden.
Hierbij zal altijd getoetst worden aan de wettelijke norm. Artikel 43Als een verhuurder voor de woningen die hij in beheer heeft, de vastgestelde
norm heeft overschreden, zullen de kosten die uit die overschrijding voortvloeien
bij hem in rekening worden gebracht (uiteraard alleen als er ook over de gehele
gemeente bezien sprake is van normoverschrijding). Uitzondering hierop zal
alleen in uitzonderlijke gevallen mogelijk zijn, die nader geregeld zullen
worden bij algemene maatregel van bestuur. Bepalend is het aantal gevallen
dat op 1 januari na afloop van het subsidiejaar bekend is. Artikel 44Het is gewenst om de bevoegdheid een beschikking af te geven over het
verschuldigd zijn van een financiële bijdrage en de hoogte daarvan in
de tijd te beperken. Met de termijn van vijf jaar na afloop van het subsidiejaar
is aangesloten bij de termijn die geldt in artikel 35 (herziening) en in artikel
39. Een subsidietijdvak kan na het verlopen van die termijn in beginsel worden
afgesloten. Artikel 45Krachtens dit artikel zal bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald
welke personen en instanties verplicht zullen zijn aan de gemeente of de minister
van VROM de gegevens te verstrekken die nodig zijn voor de uitvoering van
de wet. Hierbij moet in het bijzonder gedacht worden aan de gegevens, die
nodig zijn voor de verificatie van de gegevens die bij de aanvraag zijn verstrekt,
maar ook aan de gegevens die nodig zijn om te kunnen beoordelen of sprake
is van overschrijding van de normen (artikel 37 en 40) ter beheersing van
huurlasten en huursubsidie-uitgaven. Ook kan de wijze van die gegevensverstrekking
nader worden geregeld. Het betreft hier o.m. de instanties die de sociale
verzekeringswetten uitvoeren (bedrijfsverenigingen en daarmee verbonden uitvoeringsinstellingen,
en de Sociale Verzekeringsbank), de Informatie Beheer Groep, bedoeld in de
Wet op de Studiefinanciering, de krachtens artikel 70 Woningwet toegelaten
instellingen en de verhuurders, bedoeld in de artikelen 30, derde en vierde
lid, en 42. Wat betreft de aan te wijzen personen moet in het bijzonder worden
gedacht aan werkgevers. Artikel 46De voortschrijdende automatisering van de overheidsadministratie zou aanleiding
kunnen vormen om in bepaalde gevallen de voorkeur te geven aan gegevensverstrekking
in digitale vorm. Artikel 47Voor het toetsen van het inkomen en vermogen van de aanvragen van huursubsidie
en de medebewoners wordt gebruik gemaakt van de diensten van de Belastingdienst.
Deze dienst maakt voor een correcte controle van de door de huurders ingevulde
gegevens gebruik van sofinummers. Om te voorkomen dat verkeerde inkomens of
vermogens gecontroleerd worden wordt het sofinummer van de aanvragers vastgelegd
in de huursubsidieadministratie bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer. Artikel 48Op het gebied van de volkshuisvesting dat voortdurend in beweging is,
zullen zich steeds vanuit de praktijk nieuwe initiatieven voordoen. Soms gaat
het daarbij om ideeën die binnen de kaders van de wet niet of slechts
zeer moeizaam uitvoerbaar zijn. De mogelijkheid kan zich voordoen dat het
ministerie van VROM experimenten wil ondersteunen om proefondervindelijk te
toetsen of dit soort initiatieven op grotere schaal navolging verdienen.Om experimenten te stimuleren is in 1988 de Stichting Experimenten Volkshuisvesting
in het leven geroepen. Deze stichting zal inzake bedoelde experimenten steeds
geconsulteerd worden.Op grond van dit artikel kan omwille van een experiment voor een daarbij
bepaalde tijdsduur van een aantal artikelen van de wet worden afgeweken. Artikel 49Doel van dit artikel is om de Kamer jaarlijks te informeren over aantallen
toekenningen, uitgesplitst naar categorieën van huurders en over andere
meer algemene aspecten van uitvoering van deze wet. Artikelen 51 tot en met 54Het verwerken van de voorgestelde beleidswijzigingen in de Wet individuele
huursubsidie zou ertoe hebben geleid dat de toch al gecompliceerde tekst van
deze wet nog ingewikkelder zou worden. Om deze reden is er voor gekozen een
integraal nieuwe wettekst te ontwerpen en de Wet individuele huursubsidie
in te trekken.Over de reeds verstreken tijdvakken waarbij deze wet van toepassing was,
blijft zij van kracht. De mogelijkheid is in het vierde lid van artikel 52
opgenomen om huursubsidie verstrekt op basis van de Wet individuele huursubsidie
te verrekenen met de te verstrekken huursubsidie op basis van de nieuwe wet.Voor bewoners van onzelfstandige wooneenheden die onder de Wet individuele
huursubsidie huursubsidie ontvingen is in artikel 52, tweede lid, een overgangsregeling
opgenomen van 3 jaar. De beperking tot 3 jaar vloeit voort uit de gedachte
dat het merendeel van deze huurders studenten zijn die veelal tijdelijk een
dergelijke pand bewonen.In artikel 52, derde lid, wordt het overgangsrecht gehandhaafd zoals dit
was opgenomen in artikel 41 van de Wet individuele huursubsidie, en in artikel
II van de Wet van 9 juni 1994, Stb. 439. Dit betekent dat, op de wijze zoals
in de genoemde artikelen is omschreven, afgeweken kan worden van de maximale
huurgrenzen (artikel 13), in gevallen waarin nu wordt afgeweken van de in
artikel 16 van de Wet individuele huursubsidie neergelegde maximale huurgrenzen.
Het betreft woningen die sinds 30 juni 1984, respectievelijk 30 juni 1994,
onafgebroken worden bewoond door de huurder, die daarvoor huursubsidie ontvangt.In het wetsontwerp zijn de bedragen en grenzen opgenomen, zoals zij dienen
te gelden indien de wet in werking treedt op 1 juli 1997. Deze dienen conform
artikel 53, eerste lid geactualiseerd te worden indien de wet op een latere
datum inwerking zou treden.Aangezien de nieuwe wet grote wijzigingen ten opzichte van de Wet individuele
huursubsidie met zich mee brengt, is gekozen voor een nieuwe naamgeving (artikel
54). De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel BIJLAGEomnummering; van oude naar nieuwe wettekstWET
IHSHUURSUBSIDIEWET (97)art.
1, lid 1, onder a Onze Ministerart. 1, onder h art. 1, lid 1,
onder b huurderart. 1, onder c art. 1, lid 1, onder c huurprijsart.
1, onder d en art. 5 art. 1, lid 1, onder d enart. 1, onder k,
en art. 1, lid 8 belastbaar inkomenart. 3, lid 3 art. 1,
lid 1, onder e belastb. bijstandsnormart. 17, lid 1, onder a en b art.
1, leden 2 en 3 onzelfst. wooneenheidart. 11, lid 1, onder b art.
1, lid 4 woonwagen + standplaatsart. 5, lid 1, onder d art. 1,
lid 5 definitie woonwagenart. 1, onder n art. 1, leden 6 en 7
eisen aan:art. 11 lid 4 – huurder v. woonwagen(bewoningsvergunning
vervallen) – woonwagen + standplaats art. 2, lid 1
recht op IHSart. 7, lid 1 art. 2, lid 2 aanwijzing onzelfst. wooneenhedenvervallen
(11, lid 1, onder b, en lid 2) art. 2, lid 3, onder avervallenart. 2, lid 3, onder b passendheidstoetsart. 12 art. 2,
lid 4 geen IHS, indien vermogensbelastingplichtigart. 15, maximum vermogensgrenzenart. 2, lid 5 subsidietijdvak + 1 juli-datumart. 1, onder m (subsidietijdvak)
en onder i (peildatum) art. 3 leeftijd 18 jaar, meerderjarigheidseisart.
8 meerderjarigheidseis art. 3a inschrijving GBAart. 9 art.
4 bewoningssituatiesart. 2 lid 1 meerpersoonshuishouden (mph)
(tabel I en IAonder a eph lid 2 eenpersoonshuishouden (eph) (tabel
II en IIA}onder b mphonder c eenpersoonsouderenhuishouden (epoh)onder
d meerpersoonsouderenhuishouden (mpoh) art. 4a, lid 1 kindertoeslagen/lid
2 kindertabellenart. 21, lid 1, onder d art. 5, lid 1 duurzaam
samenwonen (1 jaar eis)vervallen en de leden 2 en 3 woningzoekendenregister art.
6 huursubsidietabellenvervallen art. 7, lid 1, onder a minimum
normhuurart. 17, lid 1 minimum inkomensijkpunt + lid 2 normhuurart. 7, lid 1, onder b modale normhuurart. 18, lid 1 referentie
inkomensijkpunt + lid 2 normhuur   art 7 → tabel
I mphart. 17/18 lid 1, onder b art 7a → tabel IA mpohart.
17/18 lid 1, onder dart 8 → tabel II ephart. 17/18 lid 1,
onder a art 8a → tabel IIA epohart. 17/18 lid 1, onder cart. 7, lid 1, onder c en artikel 7 lid 3  art. 20 en art. 21,
onder a,b en c  kwaliteitskorting en aftopping art. 7, lid
2 onder a en bart. 16 en art. 19 inkomensklassen en bijbehorende
normhuren art. 7, lid 2, onder c minimum subsidiebedragart.
22 art. 9 X vervallenX art. 10, lid 1, aanhef basisjaar
en gezamelijk inkomenart. 1, onder j. peiljaar en art. 3, lid 1 rekeninkomenart. 10, lid 1, onder a t/m d correctiefactorenvervallen art.
10, lid 2, onder a (twee partners)vervallen art. 10, lid 2, onder
b negatief inkomenart. 3, lid 2, onder a onder c franchise f 9000,–art.
3, lid 2, onder b art. 10, lid 3 t/m 5 schattingsinkomenvervallenart. 10a buitenlands inkomenart. 3, lid 4 art. 11 maximum
inkomensgrenzenart. 14, lid 1 art. 12, lid 1 advies huurcommissie onder
1°art. 6, lid 1 + 2 onder 2° en 3°vervallenart. 13 en 15 gezamenlijke huur/bewoningart. 1, onder f. Feitelijk
vervallen art. 14 onderhuurart. 1, onder g en art. 5, lid 4 art.
16 maximum huurgrenzenart. 13, onder a max. huurgrens (zie toevoeging
uitz. jongeren < 23 met kinderen) onder b max. huurgrens voor jongeren art. 17 huurgrensoverschrijdingart. 13 lid 2 (aanwijzingsmogelijkheid
van (groepen van) woningen voor jongeren is vervallen) art. 18 en art.
19 verhuizing of overlijden huurderart. 23, leden 1 en 2 art.
20, lid 1 resterend subsidietijdvakart. 1, onder m, 2° art.
20, leden 2, 3 en 4 peildatumart. 1, onder i i.r.m. art. 1, onder mart. 21, lid 1, onder a en bart. 24 lid 1, (wijziging >= f 50,–
per mnd. m)wijziging huurprijs >= f 600,– per jr. mnd.) onder
a (herberekening huursubsidie) onder b (alsnog huursubsidie verstrekken
op aanvraag) art. 21, lid 2art. 24, lid 2, lager bedrag dan f 50,–wijziging lager bedrag dan f 600,– per jr. per mnd. mogelijk
bij wijziging huurprijs  (zie ook oud artikel 27 lid 3)vanwege
woningaanpassing voor een gehandicapte art. 21, lid 3 wooneenhedenvervallenart. 22 herziening/terugvorderingart. 35, leden 1/2/3 art.
23 verrekenenart. 35, lid 3 art. 23a, invorderingart. 36,
invordering art. 24 hardheidsclausuleart. 25 art. 25 jaarlijkse
aanpassingen, inclusief indexering, kwaliteitskorting en normhuurcompensatieart.
26 art. 26, indienen aanvraagart. 27, lid 1 art. 27, leden
1 en 2art. 27, lid 4 indiening bij gemeente/indieningstermijn
3 mnd. art. 27, lid 3 aanvraag bij verhuizing/wijziging huurprijsart.
27, lid 4 en art. 24, lid 3 art. 27, lid 4 verlenging indieningstermijnvervallenart. 27, lid 5 termijn 3 mnd. doorzending aan Min.art. 28, lid
3 art. 27, leden 6 en 7 controle op gegevensart. 28, lid 1 art.
27, lid 8 amvb met regels voor bewoningscontroleart. 28, lid 1 (laatste
zin) art. 27a, lid 1 amvb brengplicht huurgegevensart. 27, lid
3 art. 27a, leden 2 en 3 taken opgedragen aan overheidsorganen en regels
voor de wijze van uitvoering van die takenvervallen art. 27b,
lid 1 gelegenheid tot aanvulling aanvraag binnen 4 wekenart. 28, lid
2 art. 27b, lid 2 mededeling dat aanvraag niet volledig isvervallenart. 27b, leden 3, 4 en 5 niet behandelen aanvraagart. 29, lid
1 art. 28, leden 1, 2 en 3 verstrekking bijdragevervallen art.
28, lid 4 beslissing VROM binnen 15 mnd.art. 29, lid 2 art. 29,
lid 1 info-plicht huurder c.a.art. 32 art. 29, lid 2 opschorting
uitbetalingart. 34 art. 29, lid 3 amvb openbare lichamenart.
45 art. 29a administratieve boeteart. 35, lid 4 art. 30
uitbetaling op eigen rekeningart. 30, leden 1 en 2 art. 31 en
art. 32 huurmatiging door verhuurder / gemeentelijke bevoorschottingart.
30, lid 3 (incl. verwijzing naar Min. regeling) art. 31, lid 3 kostenvergoedingart.
30, lid 4 art. 33, leden 1 en 3, huursubsidie niet vatbaar voor vervreemding
etc.art. 31 art. 33, lid 2vervallen art. 34 regels
administratie terzake de uitvoering van de Wet IHSvervallen art.
35 aanwijzingen aan gemeenten terzake de uitvoering van de Wet IHS vervallenart. 36 gegevensverstrekking door B&Wart. 46 art. 37
jaarverslag Staten Generaalart. 49 art. 38, amvb inzake nadere
regelenvervallen art. 41, overgangsrechtart.
52 overgangsrecht, waaronder in lid 2 huurders in aangewezen
onzelfstandige wooneenheden die o.v.v. de «oude» wet huursubsidie
hebben ontvangen in de maand juni vlak vóór inwerkingtreding
van de «nieuwe» wet hebben nog drie jaar recht op subsidie. 
 lid 3 gevallen waarin dit ook onder de Wet IHS op grond van overgangsrecht
mogelijk was art. 39 t/m 40)x art. 42 t/m 47) vervallen art.
48, lid 1 citeertitelart. 54 art. 48, lid 2 inwerkingtredingart.
51 + 53  nieuw – art. 1 sub a, b, e, k, l, definities 
 – art. 4, art. 27, lid 2 en art. 33 zijn nieuw i.v.m. de vermogenstoets. 
 – art. 7 lid 2 één huurder aanvrager –
art. 7 lid 3 Titel 4.2 Awb over «Subsidies» is n.v.t. –
art. 11 lid 3 geen huursubsidie bij woonschepen – art. 21
lid 1 sub e koopkrachttoeslag – art. 37 t/m 44 zijn nieuw
i.v.m. prestatienormering – art. 47 het gebruik v/h sofi-nummer
is expliciet geregeld – art. 48 experimenteerartikel 
 – art. 50 wijziging andere wettenXNoot1Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr 1.XNoot1De maximum huurgrens voor huurders van 23 jaar en ouder was per 1 juli
1995 f 1007,50 en voor jongeren onder de 23 jaar f 524,17.XNoot1Per 1 juli 1996: f 803,–. XNoot2Per 1 juli 1996 f 894,–.XNoot1De kosten van deze maatregel voor alleenstaanden zijn niet in het budgettair
overzicht in § 7 opgenomen. De dekking van deze maatregel is al
verwerkt in de eerste suppletoire begroting van 1996. XNoot2Kamerstukken II 1995/96, 24 506, nr. 26. Zie tevens de motie-Van
der Ploeg van 20.10.1996. XNoot3Verslag berekeningen NIBUD t.b.v. de vaste commissie voor VROM, Den Haag,
11 maart 1996.XNoot1Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 7. XNoot2Kamerstukken II 1995/96, 24 506, nr. 24. XNoot3Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 25.XNoot1Kamerstukken I, 24 595, nrs. 1–2. XNoot2Het gaat hier om de bruto huurstijging, dus zonder aftrek van de eventuele
huursubsidie.XNoot1Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 14. XNoot2Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 13. XNoot3De hier bedoelde vrijstelling is geregeld in artikel 20, derde lid, onder
a, van de Algemene bijstandswet.XNoot1De inspecteur: de inspecteur, die inzake andere rijksbelastingen dan het
invoerrecht bevoegd is (art. 2 lid 3 aanhef en onder b AWR) XNoot2De ondernemingsvrijstelling is geregeld in artikel 7, tweede lid van de
Wet op de vermogensbelasting 1964.XNoot1Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 5. XNoot2Kamerstukken II, 1994/1995, 24 170, nrs. 1–2; Meerjarenprogramma
intersectoraal gehandicaptenbeleid 1995–1998. XNoot3Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 2, pg. 55.XNoot1Kamerstukken II, 1995/96, 24 506, nr. 28. XNoot2Kamerstukken II, 1995/96, 24 400, nr. 45. XNoot3Kamerstukken II, 1995/96, 24 515, nr. 9.XNoot1Per 1 juli 1996: f 545,41.XNoot1Kamerstukken II 1995/96, 24 830, nr.1, blz.135 t/m 139.XNoot1Besluit van 15 juni 1995, Stb. 1995, 327. XNoot2KB van 16 juni 1986, Stb. 1986, 320.XNoot1De bedragen die in de overzichten zijn opgenomen onder «oud»,
kunnen voor zover zij betrekking hebben op alleenstaanden en meerpersoonshuishoudens
met een inkomen op het niveau van het minimum plus f 5 000,–
(de laatste twee overzichten), maximaal f 3,– hoger uitvallen.
Dat het bij deze bedragen dus gaat om een voorlopige berekening hangt samen
met het feit dat op basis van de Wet individuele huursubsidie het minimuminkomensijkpunt
gerelateerd wordt aan het ABW/AOW inkomen zoals zich dat in het eerste jaar
van het subsidietijdvak ontwikkelt. Bij het opstellen van het vergelijkend
overzicht was de ontwikkeling van deze inkomens in 1997 nog niet bekend. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25090-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl