Wijziging van artikelen 140 en 443 van het Wetboek van Strafrecht; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-25638, nr. 7c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

07-01-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25638 nr. 7c

04-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25638Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 638Wijziging van de artikelen 140 en 443 van het Wetboek van Strafrechtnr. 7cNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 4 januari 1999Op 30 november is door de Vaste Commissie voor Justitie van Uw Kamer een
Nader Voorlopig Verslag uitgebracht. Graag maak ik gebruik van de gelegenheid
om de daarin gestelde vragen te beantwoorden.De leden van de VVD-fractie wezen op de uitspraak van de Nationale Ombudsman
inzake het politieoptreden bij de Eurotop in Amsterdam in juni 1997. Zij stelden
in dat verband vragen omtrent eventuele andere wijzigingen, aan te brengen
in artikel 140 Wetboek van Strafrecht. Dienaangaande kan ik deze leden mededelen
dat niet het voornemen bestaat, een nieuw voorstel tot wijziging van artikel
140 Wetboek van Strafrecht in te dienen. Wel bestaat een wetsvoorstel dat
artikel 141 Wetboek van Strafrecht, de strafbaarstelling van openlijke geweldpleging,
tot onderwerp heeft. Het oogmerk van dat voorstel is, een meer bevredigende
strafrechtelijke afhandeling mogelijk te maken van vormen van openlijke geweldpleging
als die welke tijdens de Eurotop werden gepleegd. Het wetsvoorstel tot wijziging
van artikel 141 Wetboek van Strafrecht is inmiddels ingediend bij de Raad
van State.De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af, of de regering meer voorbeelden
(naast de handel in soft drugs) kan geven van gevallen waarin het door een
organisatie begaan van misdrijven waarop een lagere gevangenisstraf dan zes
jaar staat, een grote bedreiging voor de samenleving vormt. In dat verband
kan in de eerste plaats worden gewezen op delicten uit de Wet Wapens en Munitie.
Illegale wapenhandel kan ingevolge artikel 55 van deze wet met een maximale
gevangenisstraf van vier jaar worden bestraft; ook bij meerdaadse samenloop
blijft de straf onder de zes jaar.Verder kan worden gewezen op delicten uit de bedrogstitel. Oplichting
kent, zo volgt uit artikel 326 Sr, een strafmaximum van drie jaar. Ook grootschalige,
georganiseerde oplichting kan evenwel een grote bedreiging voor de samenleving
vormen. Naar mijn mening moet deze bedreiging via artikel 140 Wetboek van
Strafrecht in de op te leggen straf verdisconteerd kunnen worden. Als de toepasselijkheid
van artikel 140 Wetboek van Strafrecht beperkt zou worden tot misdrijven waarop
een gevangenisstraf van zes jaar of meer staat, zou dat (zelfs ten aanzien
van de leiders van de desbetreffende organisaties) niet mogelijk zijn.Deze leden wezen in dit verband ook nog op een overzicht van het WODC
uit januari 1995 (Van drugshandel tot flessentrekkerij, JUist special),
waarin vermeld wordt dat het artikel onder andere is gebruikt voor het deelnemen
aan organisaties die zich bezig houden met graffiti, het zonder vergunning
verkopen van wafels, illegale import van papegaaien en flessentrekkerij. Zij
vroegen of de regering van oordeel is dat het deelnemen aan dergelijke organisaties
een ernstige bedreiging voor de samenleving vormt. Bij organisaties die zich
bezig houden met graffiti zal naar mijn mening niet gauw sprake zijn van een
buitengewoon ernstige bedreiging van de samenleving. Daarmee is overigens
niet gezegd dat toepassing van artikel 140 Sr nooit in de rede kan liggen,
bijvoorbeeld als de graffiti betrekking heeft op racistische leuzen of symbolen.
Ook bij het zonder vergunning verkopen van wafels zal niet gauw sprake zijn
van een buitengewoon ernstige bedreiging van de samenleving. Ik attendeer
er overigens op dat, blijkens de JUist special waaraan dit voorbeeld is ontleend,
de onderhavige zaak is geseponeerd door het OM. Georganiseerde illegale import
van bedreigde diersoorten en flessentrekkerij kunnen naar mijn mening wel
een zo ernstige bedreiging voor de samenleving opleveren, dat er alle reden
kan zijn artikel 140 Wetboek van Strafrecht in stelling te brengen.Deze leden vroegen zich af hoe de regering staat tegenover een mogelijke
beperking van de reikwijdte van artikel 140 Sr. Zij verwezen in dit verband
naar het proefschrift van mw. De Vries-Leemans, Artikel 140 Wetboek van Strafrecht,
Arnhem 1995, die heeft voorgesteld aansluiting te zoeken bij artikel 67 Sv
en verder een aantal relevante delicten specifiek te noemen (p. 302). Naar
mijn mening verdient het geen aanbeveling wij- ziging te brengen in de misdrijven
waarop artikel 140 Wetboek van Strafrecht ziet. Ook bij misdrijven die niet
met vier jaar gevangenisstraf bedreigd worden, mag de omstandigheid dat zij
in het kader van een organisatie worden begaan naar mijn mening namelijk een
vertaling krijgen in de toepasselijke maximumstraf. De omstandigheid dat dergelijke
misdrijven georganiseerd, min of meer planmatig, vanuit een groep gepleegd
worden, kan voor hun strafrechtelijke waardering van groot belang zijn. Te
denken valt bijvoorbeeld aan het misdrijf zaaksbeschadiging, waar een gevangenisstraf
van twee jaar op staat. Indien door een groep personen min of meer planmatig
auto's (of andere goederen) vernield worden, kan dat een groot gevoel van
onveiligheid teweeg brengen. Naar mijn mening dient deze factor daarom in
de toepasselijke strafmaat tot uitdrukking te kunnen komen.Met het voorgaande is niet gezegd dat de verhoging van de strafbedreiging
in artikel 140 Sr, die door dit wetsvoorstel wordt voorgesteld, voor dit type
organisaties van belang is. Daarbij zal, zoals ik reeds eerder heb aangegeven,
aan andere typen criminaliteit moeten worden gedacht. Ook heb ik met het voorgaande
niet willen zeggen, dat bij de hantering van artikel 140 Sr in de praktijk
een belangrijk accent zou moeten liggen op dit soort delicten. Blijkens de
eerder geciteerde WODC-publicatie en de in het navolgende te noemen gegevens
is dat ook niet het geval: het artikel wordt, behalve bij handel in drugs,
vooral gebruikt bij vermogensdelicten.De leden van de fractie van de PvdA vroegen mij voorts, een overzicht
te geven van het gebruik van artikel 140 Sr in de jaren 1995 tot heden, met
name voor wat betreft het soort misdrijven waarmee de betrokken organisaties
zich bezig hielden, alsmede de opgelegde straffen. Een antwoord op deze vragen
laat zich niet uit de ter beschikking staande gegevensbestanden afleiden.
Wel kunnen door het WODC gegevens worden verstrekt over de periode 1994–1996.
Daaruit blijkt dat het aantal ingeschreven zaken bij het parket waarbij (onder
andere) sprake is van toepassing van artikel 140 Wetboek van Strafrecht, in
de periode 1994–1996 met bijna een kwart is afgenomen (van 1227 in 1994
tot 911 in 1996). Door OM en rechter samen zijn in deze drie jaren 2822 zaken
afgedaan; in 1959 zaken heeft de rechter geoordeeld. In 90% van deze gevallen
behelsde de rechterlijke beslissing een schuldigverklaring. Voorts kan
uit de beschikbare gegevens worden afgeleid welke strafbare feiten in combinatie
met artikel 140 Sr zijn telastegelegd. Dat geeft een indicatie van de strafbare
feiten waarmee de desbetreffende organisatie zich bezighield. De Opiumwet
domineert dit beeld: in ongeveer 45% van de gevallen is tevens een drugsdelict
telastegelegd. Valsheid in geschrifte, diefstal, heling, oplichting en de
Wet Wapens en Munitie nemen samen eveneens ongeveer 45% voor hun rekening.
In minder dan tien procent van de gevallen tenslotte was mensenhandel, afpersing
of openlijke geweldpleging ten laste gelegd.De leden van de fractie van de PvdA vroegen tenslotte wat de overeenkomsten
en verschillen zijn tussen het soort organisaties bedoeld in artikel 140 Sr,
het wetsvoorstel bijzondere opsporingsmethoden en de parlementaire enquêtecommissie.
Dienaangaande kan worden opgemerkt dat de grootste verwantschap bestaat tussen
het criterium voor toepasselijkheid van de bijzondere opsporingsbevoegdheden
als omschreven in titel V van het wetsvoorstel bijzondere opsporingsbevoegdheden
en het criterium van de PEC. Het criterium van het wetsvoorstel bijzondere
opsporingsbevoegdheden is, zo is in die context reeds toegelicht, te beschouwen
als de juridische «vertaling» van het criterium van de PEC voor
georganiseerde criminaliteit. Artikel 140 Sr staat los van deze beide begrippen.
Bij georganiseerde criminaliteit zal veelal van een organisatie in de zin
van artikel 140 Sr sprake zijn; dat hoeft echter niet. Artikel 140 Sr is voorts,
zoals de in het voorgaande genoemde voorbeelden duidelijk maken, ook buiten
de context van georganiseerde criminaliteit toepasselijk: vereist is bijvoorbeeld
niet dat het gaat om misdrijven die een ernstige inbreuk op de rechtsorde
maken. Voor toepasselijkheid van artikel 140 Sr is een «gestructureerd
samenwerkingsverband» vereist, alsmede een crimineel oogmerk van de
organisatie. Tenslotte is van deelneming sprake «indien de betrokkene
behoort tot het samenwerkingsverband en een aandeel heeft in, dan wel ondersteunt,
gedragingen die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking
van het in artikel 140 Sr bedoelde oogmerk».Dezelfde leden vroegen, of de regering het uiteenlopen van de definities
wenselijk acht, en waarop deze mening gebaseerd is. Inderdaad acht ik het
wenselijk dat in de context van het wetsvoorstel bijzondere opsporingsbevoegdheden
een ander criterium is gebruikt. Artikel 140 Sr bevat een strafbaarstelling
waarvan de reikwijdte mij, naar ik in het voorgaande heb uiteengezet, bevredigend
voorkomt. Het wetsvoorstel bijzondere opsporingsbevoegdheden bevat, in de
genoemde vijfde titel, geen strafbaarstelling maar een criterium voor de toekenning
van opsporingsbevoegdheden ten behoeve van een specifiek opsporingsonderzoek.
Uitgangspunt bij dat opsporingsonderzoek is, dat niet een enkel feit, maar
een complex van strafbare feiten en personen wordt onderzocht. De ratio voor
het mogelijk maken van een dergelijk type opsporingsonderzoek ligt in de aard
van de georganiseerde criminaliteit (het continu beramen en plegen van misdrijven
op een wijze waarbij veel in het onzichtbare blijft) alsmede in de grote bedreiging
die van de georganiseerde criminaliteit uitgaat; de toepasselijkheid van dit
type opsporingsonderzoek moet derhalve ook tot dat geval worden begrensd.Ik hoop de gestelde vragen en opmerkingen in het voorgaande naar tevredenheid
te hebben beantwoord.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-25638-7c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl