Nederlandse corporate governance code (Tabaksblat code); Verslag algemeen overleg op 24 juni 2004 over de kabinetsreactie op de code-Tabaksblat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29449, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-08-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29449 nr. 2

11-08-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29449Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 449Nederlandse corporate governance code (Tabaksblat code)nr. 2VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 augustus 2004De vaste commissie voor Financiën1, de
vaste commissie voor Economische Zaken2 en de
vaste commissie voor Justitie3 hebben op 24 juni
2004 overleg gevoerd met vice-minister-president, minister Zalm van Financiën
en minister Donner van Justitie over de kabinetsreactie
op de Nederlandse corporate governance code (code-Tabaksblat) (29 449).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Blok (VVD) steunt de plannen van de
commissie-Tabaksblat. Ze hebben namelijk de oorzaken blootgelegd van misstanden
die de afgelopen tijd zijn gebleken. Bovendien bieden ze concrete oplossingen
voor die misstanden. Die oplossingen moeten in de kern bestaan uit het terugbrengen
van de controlemogelijkheden. Momenteel is de balans weliswaar beter –
zeker als de Eerste Kamer het wetsvoorstel inzake de structuurvennootschappen
heeft aangenomen – maar het werk is nog lang niet af. Op dit moment
wordt het aantal bevoegdheden van aandeelhouders nog beperkt door
wettelijke regelingen. De structuurvennootschap moet worden aangepast. De
commissie-Tabaksblat vindt dat ook, zo blijkt uit de toelichting van de definitieve
versie van de code. Aanpassing is niet alleen logisch om checks and balances
aan te brengen binnen de structuurvennootschap, maar is ook van belang voor
de kenniseconomie. Buitenlandse investeerders begrijpen de structuurvennootschap
namelijk niet en haar ervaren als een belemmering bij het uitoefenen van zeggenschap.
Dit blijkt uit een brief van de vereniging van venture capitalists, die risicodragend
vermogen verstrekken. De verschaffing van dergelijk vermogen is heel wezenlijk
in de ontwikkeling van de kenniseconomie. Weliswaar bestaat het probleem niet
voor veel beursgenoteerde vennootschappen, maar veel structuurvennootschappen
zijn niet genoteerd aan de beurs; zeker niet de bedrijven waarin venture capitalists
vermogen insteken. De genoemde brief acht de heer Blok er desgevraagd voldoende
bewijs voor dat de structuurvennootschappen een belemmering vormen. Het aantal
partijen dat risicodragend vermogen kan verstrekken is namelijk beperkt. De
vereniging is dus een heel wezenlijke groep. In de brief van de regering staat
weliswaar wat nog moet worden gedaan om de structuurvennootschap te verbeteren,
maar een concrete invulling daarvan ontbreekt. In welke richting denken de
bewindslieden?Een prikkel tot goed ondernemingsbestuur is de mogelijkheid van een overname
als dat bestuur niet goed is. Aandeelhouders kunnen en moeten indien mogelijk
de onderneming controleren. Daarentegen beschikken juist branchegenoten over
de specifieke kennis om te kunnen beoordelen of een onderneming optimaal functioneert.
Ook hierbij geldt het argument van de kenniseconomie: als een onderneming
zich eindeloos kan verbergen achter beschermingswallen, wordt de prikkel tot
innoveren kleiner. De dreiging van een overname is dan namelijk helemaal niet
aanwezig. Beschermingsconstructies zijn niet altijd slecht, maar ze mogen
niet permanent zijn. Het is jammer dat het probleem op Europees niveau niet
is opgelost. Is op dat niveau nog voortgang te verwachten? Zo nee, welke stappen
denken de bewindslieden dan in eigen land te zetten?In haar brief schetst de regering een aantal contouren van de rol van
institutionele beleggers, maar zij maakt nog geen keuze. Opvallend is dat
deze beleggers alle in één zin worden genoemd, terwijl hun karakter
nogal verschilt. De beleggingsfondsen hebben over het algemeen als eigenschap
dat de deelnemers, oftewel de individuele aandeelhouders, makkelijk «met
hun voeten kunnen stemmen»: als zij ontevreden zijn, verkopen zij de
aandelen. De verzekeraars nemen een tussenpositie in. De consument kan kiezen
met welke verzekeraar hij in zee gaat. Vaak gaat het daarbij om langlopende
producten, waardoor het lastig is om in de tussentijd nog bij te sturen. De
pensioenfondsen nemen een bijzondere positie in, omdat de consument nooit
gelegenheid heeft om uit zo'n fonds te stappen. Het verschil tussen de instellingen
kan consequenties hebben voor de eisen die worden gesteld aan hun rol als
aandeelhouder. Kan het kabinet in dat verband een onderscheid maken?De semi-publieke instellingen, die in de reactie van de regering kort
worden genoemd, hebben over het algemeen geen aandeelhouders, waardoor het
toezicht vaak eindigt bij een raad van toezicht. Deze raad is te vergelijken
met een raad van commissarissen uit het ondernemingsrecht. De laatstgenoemde
heeft nog te maken met de aandeelhouders. Wie ziet bij de semi-publieke instellingen
toe op de raad van toezicht? Die vraag wordt relevanter naarmate de overheidsrol
bij de instellingen afneemt; die rol wordt naar verwachting steeds kleiner
in de gezondheidszorg. De instellingen zouden als particuliere bedrijven qua
omvang voldoen aan de eisen voor structuurvennootschappen. Inzake corporate
governance dreigen ze dan ook in een vacuüm terecht te komen. Tijdens
de hoorzitting van de Kamer deed professor Van Witteloostuijn de suggestie
om een onafhankelijk voorzitter van de vergadering van aandeelhouders
aan te stellen in plaats van de president-commissaris. De reden hiervoor is
voorkomen dat via de voorzitter de agenda van de aandeelhoudersvergadering
kan worden beïnvloed. Wat vindt de regering van dit voorstel? Is al bekend
welke geledingen in de monitoringscommissie van de code-Tabaksblat zullen
zitten?De heer Jan de Vries (CDA) vindt dat Nederland
met de code-Tabaksblat een belangrijke inhaalslag maakt, die de concurrentiepositie
en het investeringsklimaat ten goede komt. Hopelijk draagt de code bovendien
bij aan het herstel van het vertrouwen van beleggers en burgers in bestuurders
en toezichthouders in de Nederlandse ondernemingen. De commissie-Tabaksblat
heeft in korte tijd goed werk verricht. De monitoringscommissie moet de implementatie
nauwlettend volgen. Hoewel de commissie er nog niet is, is ondernemend Nederland
druk bezig met het implementeren van de code. Wil de regering zo snel mogelijk
de taakopdracht en de samenstelling van de commissie laten weten? Het is overigens
verheugend dat ook de werknemers herkenbaar vertegenwoordigd zullen zijn in
de commissie.De heer De Vries hecht sterk aan zelfregulering. Zij waarborgt een breed
draagvlak voor de voorgestelde principes. De wetgever moet zich hierbij terughoudend
opstellen. Het bedrijfsleven dient nu te bewijzen dat zelfregulering terecht
een kans krijgt. Het is verheugend dat de eerste signalen positief zijn. Zo
blijkt uit onderzoek van het Institute for Research and Investment Services
(IRIS) van de Rabobank dat de beursgenoteerde bedrijven de code in hoog tempo
overnemen. Herkent de regering het beeld? Verwacht zij nog knelpunten in de
implementatie? Ruim veertig bedrijven staan niet alleen aan de Amsterdamse
beurs genoteerd, maar ook aan andere beurzen. Ze worden daardoor ook elders
met regels geconfronteerd. Zullen regels van elders de Nederlandse praktijk
domineren? Philips meldt in het VNO-NCW-blad Forum dat het voldoet aan de
Amerikaanse regels en vindt dat het daarom niet hoeft te voldoen aan de code-Tabaksblat.
Wat vindt de regering van een dergelijke redenering? Hoe moeten voorts Nederlandse
NV's worden beoordeeld die niet in Nederland zijn genoteerd, maar wel gevestigd,
en zeggen geen boodschap te hebben aan de onderhavige code?De heer De Vries maakt zich zorgen over de vraag of aandeelhouders hun
verantwoordelijkheid wel willen en kunnen waarmaken. De vraag of zij dat kunnen
hangt samen met de wijze waarop ondernemingen de principes daadwerkelijk toepassen.
Bovendien is een andere houding van de raad van bestuur en de raad van commissarissen
nodig. De wil van de aandeelhouders is ook van betekenis, omdat beleggers
zich vooral laten leiden door de aandeelhouderswaarde, oftewel het rendement
op korte termijn. Dit belang kan de aandacht afleiden van het bredere langetermijnbelang.
Maar het hebben van invloed is belangrijker dan het uitoefenen ervan; de invloed
werkt preventief. Ziet de regering het ook zo? Het stelt tevreden dat de institutionele
beleggers hun rol actiever invullen. In het stemgedrag is dat nog niet altijd
zichtbaar, maar dat geldt wel voor de wijze waarop zij optreden in de aandeelhoudersvergadering.
De heer De Vries keurt het gebruik goed van moderne communicatiemiddelen die
stemmen op afstand mogelijk maken. Stemplicht wijst hij echter af, ook voor
institutionele beleggers. Gedragsveranderingen moeten worden gedragen en niet
worden opgelegd.De voorzitter van de raad van commissarissen is aangewezen als voorzitter
van de aandeelhoudersvergadering. Problemen ontstaan in vennootschappen waarin
de voorzitter tevens chief executive officer (CEO) is. Dat is overigens ongewenst.
Wat vindt de regering ervan? Een onafhankelijk voorzitter van de vergadering
verdient altijd de voorkeur. De voorzitter kan namelijk de wijze van behandeling
sturen, evenals het materieel uitoefenen van de wettelijke of statutaire rechten.
De raad van commissarissen moet bovendien proactief verantwoording afleggen
in de aandeelhoudersvergadering. Deze raad moet een belangrijke
rol hebben, zeker bij het realiseren van een goed ondernemingsbestuur en het
herstel van vertrouwen. De onafhankelijkheid van het toezicht moet via de
raad van commissarissen vorm krijgen. De leden van die raad moeten ook onafhankelijk
zijn ten opzichte van elkaar. De vraag is niet hoeveel commissariaten een
commissaris heeft, maar of in de praktijk sprake is van onafhankelijkheid
en kwaliteit.De heer De Vries voelt niets voor een vrijblijvende code. De commissie-Peeters
heeft aangetoond dat méér nodig is om zelfregulering te laten
slagen. Daarom is het goed dat in een AMvB wordt vastgelegd dat voor de code
het «pas toe of leg uit»-principe geldt. Een code gebaseerd op
regels is ongewenst, omdat geen onderneming en geen omstandigheid hetzelfde
is. Principes maken maatwerk mogelijk. Maar is afwijking van de principes
mogelijk? In de literatuur wordt daarover verschillend gedacht. Hoe worden
principes en best practices in de praktijk onderscheiden? «Best practice»-bepalingen
hebben niet de status van een principe en mogen dat in de praktijk niet krijgen.
De commissie-Tabaksblat is op dit punt onduidelijk. Zij lijkt te eisen dat
het niet toepassen van een «best practice»-bepaling moet worden
uitgelegd. Wat is de opvatting van de regering hierover? Het gevaar bestaat
dat ratingbureaus hun eigen uitleg zullen geven aan het «pas toe of
leg uit»-principe van de code. Dat kan een heel andere dynamiek krijgen.Het ondernemingsrecht moet bijdragen aan het herstel van het vertrouwen
en moet meer dynamiek in de economie bewerkstelligen. Dit recht is een belangrijke
concurrentiefactor. Is het achteraf wel verstandig dat met de personenvennootschap
en de Europese vennootschap vooruit wordt gelopen op de modernisering van
het recht? De Europese harmonisatie is in dit opzicht weinig reëel. Verwacht
de regering op termijn een natuurlijke convergentie? Het Nederlandse model
moet worden gezien als een exportproduct, onder meer voor Europa, omdat het
stabiliteit geeft in de ondernemingsverhoudingen. Voor beleggers is het laatste
interessant. Gezien de nieuwe vorm van het regime van de structuurvennootschap
is er reden het model te handhaven. Het gewijzigde structuurregime, dat momenteel
bij de Eerste Kamer ligt, draagt bij aan voldoende checks and balances. Tegelijkertijd
waarborgt het onafhankelijk toezicht en krijgen verscheidene belanghebbenden
er een plaats in. Onduidelijk is in hoeverre het structuurregime van invloed
is op het investeringsklimaat. Er zijn nog steeds ondernemingen die een belangrijke
meerwaarde zien in het regime, zonder dat zij daarop worden aangesproken door
hun aandeelhouders. Het nieuwe vennootschapsrecht zal meer flexibiliteit en
keuzemogelijkheden geven. Zolang behoefte bestaat aan het Nederlandse model,
moet het worden gehandhaafd. Voor het Angelsaksische model moet niet worden
gekozen.Ook inzake de beschermingsconstructies is maatwerk en zorgvuldigheid gewenst.
Bescherming tegen vijandige overnames is heel legitiem, bijvoorbeeld wanneer
er strijdigheid is met de aard en het doel van de vennootschap. Daarnaast
is een gelijk speelveld in Europa van belang. Certificering is geen toegestane
beschermingsconstructie. Zulke constructies zijn er bovendien niet om bestuurders
te beschermen. Ondernemers moet ruimte worden gelaten om hun eigen constructies
kritisch te beoordelen. Het kabinet heeft erop gewezen dat het risico bestaat
dat bestuurders het kortetermijnbelang, meestal het eigen belang, laten prevaleren
boven het langetermijnbelang van de onderneming. In het wetsvoorstel van de
structuurregeling wordt de positie van de aandeelhoudersvergadering versterkt.
Hierbij is goedkeuring vooraf nodig. Het heeft de voorkeur dat die jaarlijks
wordt gegeven, want dan kan de aandeelhoudersvergadering het beleid aanpassen
aan de omstandigheden, die immers ook jaarlijks wijzigen.Waarom is de uitzondering op de beperking van de ontslagvergoeding tot
één jaar in de code opgenomen, als toch het «pas toe of
leg uit»-principe geldt? Hoe kijkt de regering tegen de
termijn aan in het licht van haar voornemen om de kantonrechtersformule ter
discussie te stellen? Mogen bestuurders voordeel wel hebben, terwijl werknemers
dat niet hebben? Werknemers zijn grote belanghebbenden. Mogelijk moet hun
positie op een andere wijze worden vormgegeven dan in het Burgerlijk Wetboek.
Daarbij valt te denken aan de Wet op de ondernemingsraden (WOR). Matiging
in de bezoldiging is nodig. Bestuurders en toezichthouders hebben een belangrijke
voorbeeldfunctie. De laatste cijfers zijn niet goed. De analyses en conclusies
van VNO-NCW en het Nederlands centrum van directeuren en commissarissen zijn
twijfelachtig. De gemiddelde marktstijging van het totale vaste inkomen voor
bestuurders was in 2003 wel degelijk fors hoger dan voor werknemers. Daarnaast
verbloemen gemiddelden de uitschieters naar beneden en vooral naar boven.
Met name de langetermijnontwikkeling is relevant. Een fiscaal instrumentarium,
zoals afgesproken in het Hoofdlijnenakkoord, kan daarbij dienstig zijn, maar
is lastig uitvoerbaar; zeker alleen in Nederland. Het gevaar van U-bochtconstructies
bestaat wel degelijk. Om die reden stemt de heer De Vries in met de voorstellen
van het kabinet inzake de optieregelingen.Hij steunt daarnaast het toepassingsbereik van de code. Wel is belangrijk
dat de uitstraling van de code breder is dan alleen tot de beursgenoteerde
vennootschappen. Dat is nu al zichtbaar, onder meer in de semi-publieke sector.
Zo wordt in het onderwijs en de zorg gewerkt aan codes. Dat is verheugend.
De code wordt niet een-op-een overgenomen, maar wel op grond van dezelfde
uitgangspunten. In een recente brief stelt de minister van Financiën
dat het kabinet de code zo veel mogelijk van toepassing wil laten zijn op
de deelnemingen. Dat is prima.De heer Douma (PvdA) wijst erop dat het slecht
is voor de economie als het gezag van het topmanagement door schandalen is
aangetast. De code-Tabaksblat is een goede stap in het hervinden van het vertrouwen
in de top van bedrijfsleven en financiële markten. Leden van de commissie-Tabaksblat
hebben zowel binnen als buiten de commissie gesteld dat de aandeelhouders
het «alleenvertoningsrecht» zouden moeten hebben wat betreft de
ontwikkelingen binnen de onderneming. Die suggestie moet echter worden verworpen.
Voor zowel het bestuur van een onderneming als de inhoud van de code-Tabaksblat
moet juist een belanghebbendenbenadering worden gekozen. De heer Douma herinnert
eraan dat een heel beperkt percentage aandeelhouders naar de aandeelhoudersvergaderingen
komt. Er zijn weliswaar vele voorstellen gedaan om institutionele beleggers
meer bij het proces te betrekken, maar tegelijkertijd mogen zij stemmen op
afstand. Door het laatste is in de aandeelhoudersvergadering weinig sprake
van discussie. Men moet dus niet te veel verwachten van aandeelhoudersactivisme
en er moet zeker geen model van ondernemingsrecht op worden gebouwd.In de code-Tabaksblat zelf is een balans gevonden tussen wetgeving en
zelfregulering. Er doen zich echter enkele vreemde effecten voor. Volgens
zowel Tabaksblat als het kabinet is de code gericht op beursgenoteerde vennootschappen,
maar de verankering van de code moet plaatsvinden in de wet inzake het structuurregime.
Een veel groter aantal ondernemingen valt op enigerlei wijze onder die wet.
Is het dan niet logischer dat een bepaalde aanbevelingen uit de code ook gelden
voor andere ondernemingen die onder de wet inzake het structuurregime vallen?
De code hangt aan elkaar van best practices. Maar op het punt van de vertrekregeling,
die uit maximaal één jaarsalaris bestaat, is in de code een
second best practice opgenomen: als een regeling van één jaar
niet mogelijk is, dan moet maar een regeling van twee jaar worden afgesproken.
Is dit een logische manier om de code vorm te geven? In de code zijn allerlei
richtlijnen opgenomen voor onder institutionele beleggers, maar tegelijkertijd
doet de commissie-Tabaksblat aanbevelingen aan de wetgever om zulke richtlijnen
vast te leggen. Het gebeurt nu dus dubbelop. Is het bovendien
wel logisch om in een code die is gericht op ondernemingen, aanbevelingen
op te nemen inzake institutionele beleggers? De commissie beveelt aan om klokkenluidersregelingen
in te voeren. De heer Douma is daarvan een groot voorstander. Maar waarom
wordt alleen gesproken over klokkenluidersregelingen voor beursgenoteerde
vennootschappen? Als de verbreding van de regelingen niet via zelfregulering
tot stand komt, moet dat alsnog gebeuren via wetgeving.Aan optiebeloningen voor leden van raden van bestuur kleven grote nadelen.
Ze leiden ten eerste tot een te grote gerichtheid op de korte termijn en ten
tweede bestaat het risico van handel met voorkennis. Het is goed dat in de
code een verlenging wordt voorgesteld van de uitoefentermijn van de opties.
Biedt dat voldoende waarborg? Het voorstel van de regering over de fiscale
behandeling van de topinkomens is te zeer begrensd. In dat voorstel wordt
namelijk alleen het keuzemoment van belasting beperkt. De heer Douma vindt
dat ook de aftrekbaarheid van de kosten van opties binnen de vennootschapsbelasting
geschrapt moet worden. Het is teleurstellend dat in de code over de inkomens
van de leden van raden van bestuur alleen procedurele opmerkingen worden gemaakt.
Weliswaar is het moeilijk om in absolute termen de maximale beloning van een
topmanager te bepalen, maar het is wel mogelijk om de verhouding te bepalen
tussen het gemiddelde loon in een bepaald bedrijf en de inkomens van de topmanagers.
Een verhouding van 1:9 zou redelijk zijn, aangezien dat volgens opgave van
de minister van Financiën de verhouding is tussen diens inkomen en dat
van leden van raden van bestuur bij commerciële banken.De aandeelhoudersvergadering moet een onafhankelijk voorzitter krijgen.
In de code-Tabaksblat worden op dat punt overigens geen aanbevelingen gedaan.
Wat is de houdbaarheid van bepaalde in de code genoemde best practices als
een groot deel van de ondernemingen ervoor kiest om ze niet toe te passen
en dat uit te leggen? Wat gebeurt er als bedrijven een deel van de best practices
niet toepassen, maar dat ook niet uitleggen? Op welke manier is voorzien in
toezicht op de handhaving van de code? Dat inzake wettelijke verankering voor
een flexibel model wordt gekozen, is een goed uitgangspunt. Opname van de
123 best practices in de wet zou namelijk veel tijd en energie kosten. Toch
moet het parlement niet al zijn bevoegdheden op dit terrein uit handen geven.
Daarom moet de Kamer gelegenheid krijgen om bij wijziging van de code daarover
van gedachten te wisselen. Zij moet de monitoringscommissie eventueel kunnen
adviseren over de onderwerpen die volgens haar via een vorm van zelfregulering
moeten worden geregeld. De Kamer staat immers steeds voor de afweging tussen
het regelen van onderwerpen en het mogelijk maken van zelfregulering.Een deel van de beschermingsconstructies moeten verdwijnen, maar tijdelijke
constructies moeten mogelijk blijven. Wat zijn de plannen van de regering
inzake de integriteitstoets? Het mogelijk maken van een maximale vertrekpremie
van één jaar voor leden van raden van bestuur vereist wetgeving.
Zal het wetsvoorstel in dat verband speciaal gericht zijn op die vertrekpremies?
In de markt vinden ontwikkelingen plaats die nopen tot een modernisering van
het vennootschapsrecht: er komt bijvoorbeeld een Europese vennootschap, en
door een aantal rechterlijke uitspraken wordt het mogelijk om het vennootschapsregime
in een andere lidstaat ook in Nederland te hanteren. Hierdoor wordt het ondernemingsrecht
onoverzichtelijk. De heer Douma is dan ook voorstander van een modernisering.
Wie echter voorstander is van het Angelsaksisch model, moet rekening houden
met de discussie in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk over het
gebrek aan onafhankelijkheid van het toezicht. Als de toezichthouder volledig
is benoemd door aandeelhouders, is het toezicht per definitie niet onafhankelijk.
In het toezichtsorgaan moet bovendien een plaats zijn voor de werknemers. De heer Vendrik (GroenLinks) vindt dat de
code het einde van het tijdperk van ongeremd marktfundamentalisme markeert.
Verschillende boekhoudschandalen hebben de afgelopen jaren het vertrouwen
in onder meer het Nederlandse bedrijfsleven geschaad. Grote Nederlandse ondernemingen
hebben het wat dat betreft nog steeds tamelijk moeilijk. Het is frappant en
teleurstellend dat het kabinet het financiële belang van een onderneming
en een fatsoenlijke rapportage daarover heel belangrijk vindt, maar niet het
bredere maatschappelijke belang van een onderneming. Het kabinet moet ook
inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen belangrijke vorderingen maken
via een code. In paragraaf 4 van de bijlage wordt gesproken over patronen
in de verschillende boekhoudschandalen, Verscheidene schandalen hebben zich
in de jaren negentig voorgedaan, terwijl de wetgeving niet anders was dan
in de jaren tachtig. Wat zijn volgens de analyse van het kabinet de oorzaken
van de schandalen? Het antwoord op deze vraag is van belang om te kunnen beoordelen
of de code-Tabaksblat en de wetgevende acties van het kabinet voldoende zijn
om de kans op dit soort schandalen te kunnen verminderen.Het is teleurstellend dat de toenmalige minister van Financiën heeft
gekozen voor een relatief eenzijdige samenstelling voor de commissie-Tabaksblat.
Miljoenen werknemers in Nederland hebben dagelijks belang bij goed ondernemingsbestuur.
Waarom zijn zij niet vertegenwoordigd? Voordat een kabinetsreactie was gegeven,
wist het kabinet al dat de code een wettelijke grondslag zou krijgen via een
AMvB-bepaling. Dat is merkwaardig: voordat men wist wat erin stond en een
oordeel had gegeven, ging men al akkoord. Op pagina 9 van zijn reactie schrijft
het kabinet «dat veranderingen op de internationale financiële
markten snel gaan, waardoor de maatschappelijke perceptie over wat deugdelijk
ondernemingsbestuur is, snel kan veranderen». De heer Vendrik maakt
hieruit op dat financiële markten bepalen wat deugdelijk ondernemingsbestuur
is. Dat is vreemd, want ook politieke opvattingen doen ertoe. Als veranderingen
op de financiële markten de argumentatie vormen voor een code, dan zijn
ze blijkbaar tevens de belangrijkste reden om de code eventueel te veranderen.
Wil de regering op dit punt een nadere uitleg geven?Het belang dat in de code en in de kabinetsreactie wordt gehecht aan aandeelhouders,
is tamelijk overdreven. Omdat aandeelhouders zich over het algemeen niet gebonden
voelen aan een onderneming, zijn zij niet van zins om werk te maken van de
aandeelhoudersdemocratie. Van de druk van aandeelhouders tegen slechte praktijken
in het ondernemingsbestuur moet dan ook niet teveel worden verwacht. Schat
de regering de verwachtingen niet te hoog in? Is het niet van belang om de
positie van andere belanghebbenden dan de aandeelhouders te vergroten ten
behoeve van een goed ondernemingsbestuur? Het gaat hierbij uiteindelijk om
de ondernemingsraden. Naarmate ondernemingen sterker zijn georiënteerd
op de beurs en een groter belang toekennen aan aandeelhouderswaarde, is het
kortetermijndenken des te groter en zijn de bedrijven des te minder innovatief.
Dit blijkt uit literatuur en het is bovendien gebleken in het Nederlandse
bedrijfsleven.Het is verheugend dat in de code-Tabaksblat de positie van de externe,
controlerende accountant wordt versterkt. Het blijft een fundamentele weeffout
in het controlestelsel dat de accountant die een jaarrekening dient te controleren,
wordt aangewezen door degene die wordt gecontroleerd. De keuze voor een accountant
moet hem dan ook uit handen worden genomen. Private bedrijven kunnen dan niet
meer wedijveren bij een grote onderneming voor een controleopdracht; de Autoriteit
financiële markten (AFM) zal de opdrachten tegen vastgestelde tarieven
kunnen verstrekken. De heer Wellink is met dit goede voorstel gekomen. Het
idee van de heer Van Witteloostuijn inzake de onafhankelijke voorzitter van
de aandeelhoudersvergadering lijkt heel goed. Wat vindt de regering ervan?
De klokkenluidersregeling moet worden verbreed. De wetgever heeft de taak
een fatsoenlijke regeling te treffen. Dat is beter dan dit punt
over te laten aan het bedrijfsleven. In de verantwoording van het bedrijfsleven
over het toepassen van de code zal die regeling waarschijnlijk geen hoofdpunt
worden, terwijl klokkenluiders een buitengewoon belangrijke bijdrage kunnen
leveren.De code-Tabaksblat is buitengewoon teleurstellend over de topinkomens.
Men heeft niet het lef gehad om aan te geven wat kan en wat niet kan bij het
belonen van topmanagers in Nederland, terwijl daarover al een aantal jaar
een publiek debat wordt gevoerd. Bovendien spreken Kamer en kabinet over schandalen,
zowel in de semi-publieke sector als in het particuliere bedrijfsleven. Iedereen
erkent het belang van loonmatiging. Minister De Geus heeft vorig jaar benadrukt
dat de solidariteit op dit punt in het geding is. Daarom moet de politiek,
te beginnen met het kabinet, aangeven wat in dit verband normaal is. Dat geldt
zeker voor een kabinet van normen en waarden. In Duitsland en Scandinavische
landen wordt een soort norm gehanteerd; de verhouding is daar 1:20. Overtreding
van die norm leidt tot veel debat en in die zin is ook daar sprake van een
vorm van «pas toe of leg uit». Deze norm van 1:20 heeft de voorkeur.
In het Nederlandse bedrijfsleven is de verhouding tussen het gemiddelde inkomen
van een werknemer en de beloning aan de top 1:35. Het verschil is zelfs groter
aan het worden. Het is van belang dat het bedrijfsleven zelf een norm ontwikkelt,
maar dat doet het niet. Commissarissen moeten weliswaar voordat een contract
met een nieuwe bestuurder wordt gesloten een beloningsbeleid formuleren en
aandeelhouders moeten zich kunnen uitspreken over dat beloningsbeleid. Maar
dat is niet voldoende, omdat aandeelhoudersvergaderingen soms niet eens geïnteresseerd
zijn in de topinkomens. Aandeelhouders kunnen ieder moment hun aandelen verkopen
en letten dus vooral op het ondernemingsresultaat. Daarom moet iets nieuws
gebeuren om de beloningsontwikkeling te beperken.Van het fiscaal instrumentarium om overmatige beloningen tegen te gaan
is slechts een nieuw fiscaal regime voor optiebeloningen overgebleven. Het
kabinet moet op dat punt veel verdergaan. In het bedrijfsleven wordt sterk
ervaren dat optiebeloningen spelbederf in de hand werken. Voor goed ondernemingsbestuur
zou het daarom eigenlijk goed zijn als dat type beloningen niet meer zou voorkomen.
Waarom stelt het kabinet niet voor optiebeloningen voor commissarissen te
verbieden? Het zou teleurstellend zijn als niets gebeurt met de opmerkingen
in het Hoofdlijnenakkoord over andere vormen van fiscale instrumenten. In
een aparte brief van minister De Geus staat dat het kabinet voornemens is
de WOR zodanig aan te passen dat de ondernemingsraden beter inzicht kunnen
krijgen in toekomstige beloningsverhoudingen aan de top. Dat is winst.Het antwoord van de bewindsliedenDe minister van Financiën denkt dat de
code-Tabaksblat het begin is van een succesvolle ontwikkeling. De code staat
internationaal goed aangeschreven. Zo noemde het Amerikaanse blad BusinessWeek
de code «one of the best in the world». In het kader van de code
moet veeleer een onderscheid worden gemaakt tussen een Amerikaans en een Europees
model dan tussen een Angelsaksisch en niet-Angelsaksisch model. In de Verenigde
Staten is men namelijk geneigd niets met codes te doen, maar alle bepalingen
in wet- en regelgeving op te nemen. Het Verenigd Koninkrijk was daarentegen
een van de eerste landen die met een code begonnen te werken. De Nederlandse
code is sterk geïnspireerd door de Britse praktijk. De Europese richtlijn
inzake beschermingsconstructies moet uiterlijk 20 mei 2006 zijn geïmplementeerd.
In het wetsvoorstel daartoe zal de tijdelijkheid van beschermingsconstructies
een belangrijk punt zijn.De rol van de institutionele beleggers hangt samen met de rol van de aandeelhoudersvergadering.
Alle institutionele beleggers moeten een stembeleid hebben en moeten daarover
verantwoording afleggen. Op die manier wordt enerzijds recht gedaan
aan hun diversiteit en wordt anderzijds toch een verantwoordingsplicht geïntroduceerd.
Institutionele beleggers die zelf beursgenoteerd zijn kunnen bovendien als
beursgenoteerde onderneming op hun gedrag worden aangesproken. De pensioenfondsen
zijn voor zichzelf een soort code voor corporate governance aan het maken.
De opkomst op de algemene vergaderingen van aandeelhouders is tot nu toe nog
niet erg toegenomen. In 2004 was de gemiddelde opkomst 32,4%. Van de genoemde
groep beleggers waren vooral de pensioenfondsen goed vertegenwoordigd; de
banken, verzekeraars en de meeste beleggingsinstellingen bleven weg. Er zijn
aanwijzingen dat hun opkomst verbetert; zo hebben Robeco, Aegon, Fortis en
ING aangekondigd dat zij op de algemene vergaderingen van aandeelhouders hun
stem zullen uitbrengen, dat zij een stembeleid zullen ontwikkelen en dat zij
van de uitvoering daarvan periodiek verslag zullen uitbrengen. Daarmee sluit
Nederland goed aan bij de code van de Organisatie voor economische samenwerking
en ontwikkeling inzake corporate governance en bij de voorstellen van de Europese
Commissie in dat verband. Het vergemakkelijken van het stemmen zal waarschijnlijk
bijdragen tot meer deelname van aandeelhouders op de vergadering. Het is niet
voor de hand liggend dat degenen die momenteel komen, wegblijven als zij elektronisch
mogen stemmen. De institutionele beleggers hebben nogal eens wat op te merken
en je kunt niet al je commentaar kwijt via stemmen. Ook de Staat heeft zich
een actieve aandeelhouder getoond door niet alleen te stemmen, maar ook opmerkingen
te maken. In het algemeen is de aandeelhoudersvergadering assertiever geworden:
vaker dan in het verleden wordt tegengestemd. Soms worden het bestuur en de
raad van commissarissen zelfs niet gedechargeerd, wat in het verleden vrijwel
niet voorkwam. De minister blijft daarom positief over de aandeelhoudersvergadering,
maar de monitoringscommissie moet de ontwikkelingen daarvan volgen.Binnenkort wordt het rapport van een interdepartementaal beleidsonderzoek
gepubliceerd, waarin wordt ingegaan op de zelfstandige bestuursorganen en
rechtspersonen met een wettelijke taak. Ook daarvoor worden de regels strenger.
In de monitoringscommissie zullen dezelfde groepen zijn vertegenwoordigd,
aangevuld met iemand die wordt geacht het vertrouwen van de werknemers te
hebben. De commissie-Tabaksblat wordt vooral gezien als een commissie van
VNO-NCW, maar ook de beleggers waren vertegenwoordigd. Het bedrijfsleven en
de beleggers hebben de commissie opgericht op uitnodiging van de minister
van Financiën. De koppeling met VNO-NCW moet bij de monitoringscommissie
niet meer worden gelegd. Bij de samenstelling van die commissie heeft de overheid
een doorslaggevende stem, maar zij probeert wel draagvlak te vinden bij beleggers,
ondernemingen en werknemers. Namens de overheid zit er niemand in. Er zal
een goede balans zijn tussen zelfregulering en een wettelijke verankering.
De taakopdracht en samenstelling van de commissie zal de Kamer zo snel mogelijk
worden toegezonden.De minister herkent de onderzoeksresultaten van IRIS. In juni is vastgesteld
dat de beursgenoteerde ondernemingen gemiddeld al tweederde van de aanbevelingen
toepassen. Per onderneming bestaan enorme verschillen, zoals blijkt uit het
onderzoek. De code-Tabaksblat is nauwelijks strijdig met de Amerikaanse wet-
en regelgeving. Mocht een bedrijf vanwege een notering aan de New York Stock
Exchange niet voldoen aan de normen van de code, dan zal dit als een legitieme
afwijkingsgrond van de code worden ervaren. De New York Stock Exchange stelt
zijn eigen regels en is dus dominant voor elk bedrijf dat er een notering
wil. Een buitenlands bedrijf dat niet in Nederland is genoteerd, maar wel
hier een vestiging heeft, kan de code niet worden opgelegd, omdat het buiten
de Nederlandse jurisdictie valt. Bij een statutaire vestiging in Nederland
dient een bedrijf zich overigens wel aan de code te houden. De AFM zal worden aangewezen om toe te zien op de jaarverslagen. Deze autoriteit zal
het hanteren van de «pas toe of leg uit»-regel formeel toetsen.
Als men niet uitlegt waarom men een onderdeel van de code niet toepast, is
in principe sprake van een overtreding waartegen de AFM kan optreden. De AFM
zal niet beoordelen of de redenen deugen. Van de extra mogelijkheden voor
invloed gaat een preventieve werking uit. Als men bij een principe geen enkele
best practice volgt, volgt men ook het principe niet. Maar men moet vervolgens
per punt uitleggen waarom men de best practices niet toepast.Op de ratingbureaus heeft de overheid geen invloed. De financiële
journalistiek zal bekijken hoeveel aanbevelingen bedrijven opvolgen. Het bedrijfsleven
zal de code graag volgen, want met een goede score maakt een bedrijf een goede
indruk, ook als men een goede reden heeft om ervan af te wijken. De raad van
commissarissen doet een voorstel over het bezoldigingsbeleid en de aandeelhoudersvergadering
beslist er uiteindelijk over. Een materiële wijziging van het beleid
moet dan ook door de aandeelhoudersvergadering worden besproken. Mogelijk
willen de aandeelhouders zo'n onderwerp zelf agenderen, mogelijk de raad van
commissarissen. Bij onderhandelingen over de ontslagvergoeding van leden van
raden van bestuur is de kantonrechtersformule momenteel de terugvaloptie.
Als men die formule toepast, kan men nu mogelijk drie jaarsalarissen krijgen,
inclusief bonussen en opties. In onderhandelingen zal die termijn dan ook
als richtlijn dienen. De minister wenst dat de formule wordt gewijzigd, wat
een matigende invloed zal hebben op afspraken over ontslagvergoedingen op
het niveau van raden van bestuur. Het kabinet heeft overigens ook op zichzelf
staande redenen om de formule in het algemeen te wijzigen.De fiscale regeling van de regering houdt in dat opties alleen nog worden
belast als zij worden gerealiseerd. Dat heeft een ander economisch effect
dan de huidige regeling. De nieuwe regeling heeft een matigende invloed op
het effect van optieregelingen. Verbieden gaat te ver. Op zichzelf is het
goed dat een koppeling wordt gelegd tussen de beloning van iemand en wat hij
presteert. Optieregelingen kunnen een nuttig instrument zijn als prestatiebeloning
voor bestuurders, mits ze goed zijn vormgegeven en ze zijn gekoppeld zijn
aan bepaalde prestaties. Het belonen van raden van commissarissen met opties
komt bijna niet voor. Volgens de code hoort het niet te gebeuren. De minister
wil afwachten of dergelijke beloningen voor commissarissen vanzelf verdwijnen.
De aandeelhoudersvergadering moet over optieregelingen een apart besluit nemen,
los van het algemene beloningsbeleid. De reden daarvoor is dat optieregelingen
verwatering van aandelen tot gevolg kunnen hebben. Als de vergadering gelooft
dat zo'n regeling leidt tot slecht beleid, dan kan zij haar toestemming onthouden.
De optieregeling is momenteel, net als andere arbeidsvoorwaarden, aftrekbaar
van de vennootschapsbelasting. Afschaffing van die aftrekbaarheid zou niet
zozeer degenen treffen die de opties ontvangen, als wel de aandeelhouders;
zij gaan namelijk meer vennootschapsbelasting betalen. De gekozen fiscale
regeling is veel meer toegespitst, omdat zij de betrokkene zelf treft en omdat
zij het belang van het verbeteren van de waarde van de opties beperkt. De
betrokkene weet namelijk dat hij te allen tijde 52% belasting betaalt. Tegen
handel met voorkennis bestaat scherpe wetgeving. Dat onderwerp is dan ook
goed geregeld.De minister heeft begrip en sympathie voor de belanghebbendenbenadering
van de heer Douma. In het verleden gold echter dat iedereen verantwoordelijk
was, waardoor niemand dat was en het bestuur zijn eigen weg ging. De schaduwzijde
van het structuurregime was dat de raad van commissarissen en de raad van
bestuur zaken met elkaar konden regelen. Beursgenoteerde bedrijven hebben
een bijzondere positie, omdat zij een beroep doen op de openbare kapitaalmarkt.
Daarom zijn voor die bedrijven extra checks and balances nodig. De losgeraakte
aandeelhouder moet daarbij zijn rechtmatige plaats worden teruggegeven. Bij
niet-beursgenoteerde bedrijven is bekend wie de aandeelhouders
zijn en wordt niet dagelijks met de voeten gestemd. Maatschappelijke druk
is naast de aandeelhoudersvergadering een effectief middel, vooral wat betreft
topsalarissen.De minister weet niet wat een adequaat beloningsniveau is. Bovendien kan
hij geen legitieme redenen vinden waarom de overheid voor topondernemers het
inkomen moet bepalen, maar voor andere groepen met topinkomens niet. Topondernemers
krijgen weinig waardering van het publiek, omdat ondoorzichtig is waarom zij
een topper zijn. De aandeelhoudersvergadering moet beoordelen of het topinkomen
terecht is. De overheid kan hoogstens zorgvuldige procedures garanderen. De
minister vindt dat met de code marktwerking wordt gemaakt door een tegenwicht
vormende kracht te creëren. Er was sprake van een gebrek aan marktwerking
en niet van een teveel, zoals de heer Vendrik aan het begin van zijn betoog
opmerkte. De minister zegt toe later nog eens terug te komen op de vraag over
de jaren tachtig en negentig. De vraag intrigeert hem, maar zij vraagt enige
reflectie. Financiële markten hebben niet als enige een oordeel over
goed bestuur. Met de passage op pagina 9 van de kabinetsreactie wordt er onder
andere op gedoeld dat plotseling nieuwe producten kunnen worden geïntroduceerd
als beloning. Daarom moet steeds worden bekeken welke nieuwe producten er
zijn op financiële markten en welke nieuwe praktijken in het bedrijfsleven.
De code van de commissie-Tabaksblat moet via de monitoringscommissie aan nieuwe
ontwikkelingen worden aangepast. In de positie van accountants zijn wijzigingen
voorzien. Zo beslist niet het bestuur, maar de aandeelhoudersvergadering over
de vraag welke accountant de boeken controleert. De rapportage wordt ook niet
meer aan het bestuur gedaan, maar aan de raad van commissarissen. Verder krijgt
de accountant het recht om op de aandeelhoudersvergadering te verschijnen
en de aandeelhouders krijgen het recht om hem vragen te stellen. De onafhankelijkheid
is daarmee zeer sterk verbeterd.De minister van Justitie hoopt nog voor het
zomerreces van het kabinet een nota over de voornemens inzake het ondernemingsrecht
aan de Kamer te sturen. Hij neemt de voorkeuren van de woordvoerders over
de structuurregeling mee. Uit de nota zullen wetsvoorstellen voortvloeien.
Met het wetsvoorstel dat momenteel bij de Eerste Kamer ligt, wordt het mogelijk
gedragscodes bij AMvB aan te wijzen. De bedoeling is om de bepaling voor beursvennootschappen
toe te passen, hoewel zij breder kan worden gehanteerd. De toepasbaarheid
is afhankelijk van de jurisdictie van de Nederlandse wetgever en van de vraag
in welke gevallen een jaarrekening naar Nederlands recht moet worden opgesteld.
De meerwaarde van de code voor kleinere vennootschappen moet worden afgewogen
tegen de vraag of de aandeelhouders in een besloten verhouding wel behoefte
hebben aan een formele regeling via een code en beperking van administratieve
lasten. Waar mogelijk kan men er een beroep op doen, maar er is geen aanleiding
om de code ook op andere vennootschappen toe te passen.De traditionele opvatting over de regels die van toepassing zijn op vennootschappen,
is niet meer adequaat vanwege variëteit aan vennootschappen door ontwikkelingen
in het recht van de Europese Unie. Het is niet uitgesloten dat ook op andere
terreinen dan dat van corporate governance gebruik kan worden gemaakt van
het meer flexibel ontwikkelen van normen en regels. Ook in andere wetten,
zoals de wetgeving inzake persoonsregistratie, wordt verwezen naar codes.
Deze kunnen elk op eigen wijze worden aangepast. De monitoringscommissie is
bedoeld als klankbord om in het licht van de behoeften, onder meer van de
politiek, de code-Tabaksblat eventueel aan te passen, mits het verantwoord
is. Het is zelfs mogelijk dat er ooit een code inzake maatschappelijke entiteiten
komt. De heer Wijffels is uitgenodigd om een code te ontwikkelen. De SER-fusiecode is ontwikkeld door een commissie die binnen de SER is
ontstaan.Uitgangspunt van de richtlijn inzake beschermingsconstructies is dat bescherming
niet verboden is. Een verdergaande regeling over dat onderwerp staat momenteel
niet op het actieplan van de Europese Commissie. In de nota die de Kamer in
juli wordt toegestuurd zal ook aandacht worden besteed aan de wijze waarop
de richtlijn in Nederland zal worden geïmplementeerd. In semi-publieke
instellingen wordt een raad van toezicht van buiten ingesteld. Op welke wijze
dat gebeurt, varieert. Onderzocht wordt of het in de sector van de gezondheidszorg
mogelijk is om een enquête te houden: een onderzoek naar het beleid
te starten. Dit onderwerp is onderdeel van een onderzoek naar de mogelijkheden
om het toezicht binnen de sector beter te regelen. De minister is vooralsnog
geen voorstander van het aanwijzen van een onafhankelijk voorzitter van de
aandeelhoudersvergadering. Een neutrale voorzitter schept het beeld van een
tegenstelling tussen de aandeelhoudersvergadering en het bestuur, maar dat
doet geen recht aan het belang van de vennootschap. De vergadering staat juist
niet tegenover de raad van commissarissen en het bestuur. Zij functioneert
evenals de commissarissen en het bestuur in het algemeen belang van de vennootschap.
Het oordeel over de vraag of het verstrekken van informatie aan de aandeelhoudersvergadering
in het belang is van de vennootschap, is primair aan de president-commissaris.
Niet duidelijk is wat de criteria van een neutrale voorzitter zouden zijn
bij het leiden van de vergadering.Door een integriteitstoets van de AFM zou het toezicht op dat punt aan
de overheid worden overgelaten. Dat is minder gewenst. Integriteit is primair
een kwestie voor de aandeelhouders. In specifieke sectoren zijn bijzondere
eisen aan de integriteit van bestuurders voorstelbaar. Tegelijkertijd is de
vraag of het mogelijk moet zijn in bijzondere gevallen via een bestuursverbod
niet integere bestuurders te weren. De minister wil weten wat de mogelijkheden
daarvan zijn door ervaringen elders te bekijken. Op dat onderwerp komt hij
dan ook terug. Bestuursverboden worden meestal pas ingevoerd als er al iets
verkeerd is gegaan. Daarom bekijkt de minister nu bovendien op welke manier
het preventief toezicht op bepaalde categorieën vennootschappen moet
worden aangescherpt. In een brief heeft de minister-president kort aangegeven
op welke wijze en binnen welk recht klokkenluidersregelingen moeten worden
opgesteld. Dat hoeft niet per se in het ondernemingsrecht te gebeuren. Bekeken
moet worden om wat voor klokkenluiders het gaat. Voor klokkenluiders over
strafbare feiten bestaan regelingen. Als sprake is van klokkenluiden over
misstanden op het gebied van het arbeidsrecht binnen een vennootschap, zal
geïnspecteerd moeten worden. Het is heel moeilijk binnen het vennootschapsrecht
een algemene regeling voor klokkenluiden te geven.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,TichelaarDe voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,HofstraDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Financiën,VenteXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Giskes (D66), Crone (PvdA), Van Egerschot
(VVD), Hofstra (VVD), De Haan (CDA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Halsema (GroenLinks), Kant (SP), Eurlings (CDA), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA),
ondervoorzitter, Smits (PvdA), De Pater-van der Meer (CDA), Van As (LPF),
Tichelaar (PvdA), voorzitter, Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela
(LPF), De Nerée tot Babberich (CDA), Koomen (CDA), Fierens (PvdA),
Aptroot (VVD), Blom (PvdA), Heemskerk (PvdA) en Dezentjé Hamming (VVD).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Bakker (D66), Koenders (PvdA), Van
Beek (VVD), Balemans (VVD), Kortenhorst (CDA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Duyvendak
(GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), De Ruiter (SP), Mosterd (CDA), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Atsma (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Omtzigt (CDA), Eerdmans (LPF), Noorman-den
Uyl (PvdA), Van Bommel (SP), Jan de Vries (CDA), Hermans (LPF), Mastwijk (CDA),
Rambocus (CDA), Samsom (PvdA), Luchtenveld (VVD), Smeets (PvdA), Douma (PvdA)
en Bibi de Vries (VVD).XNoot2Samenstelling:Leden: Crone (PvdA), Hofstra (VVD), voorzitter, Schreijer-Pierik (CDA),
ondervoorzitter, Atsma (CDA), Timmermans (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Van
Egerschot (VVD), Ten Hoopen (CDA), Slob (ChristenUnie), Van den Brink (LPF),
Duyvendak (GroenLinks), Kortenhorst (CDA), Hessels (CDA), Gerkens (SP), Van
Velzen (SP), Varela (LPF), Algra (CDA), Van Fessem (CDA), Aptroot (VVD), Blom
(PvdA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), De Krom (VVD), Van der Laan (D66), Heemskerk
(PvdA), Van Dam (PvdA) en Dezentjé Hamming (VVD).Plv. leden: Tichelaar (PvdA), Örgü (VVD), De Nerée tot
Babberich (CDA), Van Hijum (CDA), Koenders (PvdA), Vos (GroenLinks), Weekers
(VVD), Jan de Vries (CDA), Van der Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van Gent (GroenLinks),
Verburg (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), De Ruiter (SP), Van As (LPF), De
Haan (CDA), Van Dijk (CDA), Blok (VVD), Samsom (PvdA), Van Dijken (PvdA),
Van Heteren (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Giskes (D66), Tjon-A-Ten (PvdA),
Waalkens (PvdA) en Szabó (VVD).XNoot3Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos
(GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Kant (SP), Wolfsen (PvdA), Azough (GroenLinks), Jan de Vries (CDA), Van Haersma
Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van Fessem (CDA), Straub
(PvdA), Nawijn (LPF), Griffith (VVD), Van der Laan (D66), Visser (VVD) en
Lazrak (Groep Lazrak).Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel
(CDA), Van Dijken (PvdA), Van As (LPF), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29449-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl