Vaststelling begroting Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2008; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-VI, nr. 94

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VI nr. 94

10-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Achtergrond en beleidscontext2. Uitkomsten van de onderzoeken2.1 Toename van fenomenen2.2 Invloed van media2.3 Onvoldoende weerbaarheid en aangeven van grenzen2.4 Onderzoek3. Algemene reactie op beide onderzoeken3.1 Omvang3.2. Media-invloed3.3. Onvoldoende weerbaarheid en respecteren van
grenzen3.4. Nader onderzoek4. «Tienerseks; vormen van instrumentele seks
onder tieners»4.1 Uitkomsten4.2. Beleidsreactie onderzoek «Tienerseks; vormen
van instrumentele seks onder tieners»4.2.1 Primaire preventie4.2.2 Secundaire preventie4.2.3 Verder onderzoek5. «Jeugdige daders van ernstige groepszedendelicten»5.1. Uitkomsten onderzoek5.2 Beleidsreactie onderzoek «Jeugdige daders van
ernstige groepszedendelicten»6. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 30420Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 200830 420Emancipatiebeleidnr. 94BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 december 2007In zijn brief van 18 november 2005 zegde mijn ambtsvoorganger toe
een onderzoek te laten uitvoeren naar wat bekend is over de oorzaken en gevolgen
van groepsverkrachtingen (TK 2005–2006, 30 800 VI, nr. 122).Op 12 april 2006 beantwoordde hij kamervragen van de leden Van der
Staaij en Arib over de toename van tienerseks (TK 2005–2006, nr. 1252
en nr. 1253), waarbij hij toezegde een inventarisatie te laten doen naar
nieuwe verschijningsvormen van tienerseks.Hierbij stuur ik u, mede namens de Minister voor Jeugd en Gezin en de
Staatssecretaris van VWS, twee rapporten toe1,
met als titels respectievelijk: «Jeugdige daders van ernstige groepszedendelicten»
en «Tienerseks; vormen van instrumentele seks onder tieners»2. Ik doe daarmee beide toezeggingen gestand.1. Achtergrond en beleidscontextVerontrustende berichten in de media eind 2005 en begin 2006 over nieuwe
vormen van seksueel gedrag onder jongeren, aangeduid met termen als «ruilseks», «breezerseks»
en «webcamseks» én berichten over een aantal groepsverkrachtingen,
met name in Rotterdam, vormden de aanleiding voor de bovengenoemde onderzoeken.
Er leek sprake te zijn van een snelle toename van deze fenomenen, waaraan
mogelijk een veranderende seksuele moraal en «seksuele verwarring»
ten grondslag liggen, al dan niet onder invloed van de sterk geseksualiseerde
media.Aan het onderzoek naar tienerseks lag met name de vraag ten grondslag
of en zo ja in welke omvang, daadwerkelijk sprake is van nieuwe verschijningsvormen
van seksueel gedrag waarbij de grens van vrijwilligheid wordt overschreden
en waarbij derhalve sprake is van strafbaar gedrag.De ernst van de groepszedenzaken waarover in de media gerapporteerd werd,
de jonge leeftijd van de verdachten en slachtoffers en het kennelijk gebrek
aan empathie bij de daders, vormden aanleiding om daarnaast onderzoek te doen
naar de achtergronden van ernstige groepszedendelicten gepleegd
door jongeren, om daarmee handvatten te vinden voor zowel preventief als repressief
en curatief ingrijpen.Het onderzoek naar tienerseks is uitgevoerd door onderzoekers van de Rutgers
Nisso Groep (RNG); het onderzoek naar groepsverkrachtingen is uitgevoerd door
onderzoekers van respectievelijk de Waag en het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit
en Rechtshandhaving (NSCR).Omdat beide fenomenen potentieel aanleiding zouden kunnen geven tot aanpassing
of aanscherping van het justitieel jeugdbeleid, zijn de onderzoeken in opdracht
van het ministerie van Justitie, via het WODC, uitgevoerd. De bevindingen
uit beide rapporten zijn echter niet alleen voor Justitie van belang. Zo wordt
in het programma «Alle Kansen voor Alle Kinderen» d.d. 28 juni
2007 van de minister voor Jeugd en Gezin1 benadrukt
dat kinderen gezond en veilig moeten kunnen opgroeien. Er moet sprake zijn
van een gezonde jeugdcultuur, waarbij het niet alleen gaat om roken, drinken,
druggebruik, voldoende bewegen maar ook om gezond gedrag op het terrein van
seksualiteit. Weten waar je eigen grenzen liggen, deze aan kunnen geven en
het herkennen en respecteren van de grenzen van een ander zijn daarbij essentieel.Verder raken de bevindingen uit de rapporten ook het beleid op het gebied
van seksuele vorming en seksuele gezondheid waarvoor de Staatssecretaris van
VWS verantwoordelijk is.Ook in de Emancipatienota van de minister van OCW (TK Kamerstuk 2007–2008,
30 420, nr. 50) wordt het belang van het vergroten van de weerbaarheid
van meisjes en jongens tegen (seksueel) geweld onderkend.Hieronder geef ik eerst de algemene uitkomsten van beide onderzoeken weer
(paragraaf 2). In paragraaf 3 geef ik een reactie daarop. Vervolgens
geef ik in paragraaf 4 het onderzoek naar tienerseks weer met de reactie
daarop. In paragraaf 5 doe ik dit voor het onderzoek naar groepszedendelicten.2. Uitkomsten van de onderzoeken2.1 Toename van fenomenenDe veronderstelling, in maatschappelijke discussies veelvuldig geuit,
dat zowel nieuwe vormen van seksueel gedrag als groepsverkrachtingen sterk
in aantal zijn toegenomen, wordt door de onderzoeken niet bevestigd.De RNG-onderzoekers constateren dat seks in ruil voor geld of een andere
beloning slechts bij een zeer kleine minderheid binnen de totale populatie
jongeren lijkt voor te komen. Wel heeft het toegenomen internetgebruik door
jongeren geleid tot een toename in de seksueel gerelateerde internetdelicten
(webcamaffaires) waar jongeren bij betrokken zijn. Dat heeft vooral te maken
met het feit dat alles wat op internet gebeurt, vastligt. Jongeren worden
daarmee chantabel en kunnen gemakkelijk worden gedwongen om verder te gaan
dan zij willen.In het onderzoek naar groepszedendelicten stellen de onderzoekers dat
dergelijke delicten van alle tijden zijn en dat de prevalentie en kenmerken
van de delicten en van de jeugdige daders door de decennia heen nauwelijks
veranderd zijn.2.2 Invloed van mediaIn beide onderzoeken is gezocht naar literatuur over de veronderstelde
(negatieve) invloed van bepaalde media op seksueel gedrag en het plegen van
zedendelicten. Inhoudsanalyses laten bijvoorbeeld zien dat 44% tot
81% van de muziekclips seksueel getinte beelden bevat. De inhoud van
deze beelden doet een samenhang vermoeden met instrumentele vormen van
seks. De RNG-onderzoekers vinden in de literatuur inderdaad verschillende
aanwijzingen dat de confrontatie met seksueel getinte beelden haar invloed
doet gelden. Zo is er voor jongens een verband gevonden tussen het gebruik
van muziekzenders en internet en de verwachting dat zij grenzen niet zullen
respecteren. Ook een aantal geraadpleegde experts signaleert dat seksueel
getinte mediabeelden leiden tot kopieergedrag bij jongeren. Andere experts
wijzen erop dat deze beelden vooral invloed hebben op bepaalde groepen jongeren
die hiervoor gevoelig zijn. De onderzoekers concluderen dat de invloed van
seksueel getinte beelden in de media niet voor alle jongeren en niet onder
alle omstandigheden hetzelfde is.De meeste samenhangen die worden gevonden tussen mediagebruik en seksueel
gedrag zijn correlationeel. Dat wil zeggen dat empirische bewijzen voor oorzakelijke
verbanden niet zijn gevonden. Datzelfde constateren de onderzoekers naar groepszedendelicten:
vooralsnog is het niet mogelijk om causale relaties te leggen tussen de mediaboodschappen
en complexe (seksuele) delicten.2.3 Onvoldoende weerbaarheid en aangeven van grenzenBeide onderzoeken signaleren het probleem van gebrekkige weerbaarheid
bij bepaalde groepen jongeren en moeite met het aangeven van de eigen grenzen
en het herkennen en respecteren van de grenzen van een ander. Dit zijn volgens
beide onderzoeksteams belangrijke factoren die van belang zijn bij zowel preventie
als interventie.2.4 OnderzoekBeide onderzoeksgroepen bevelen aan nader onderzoek te doen op dit terrein.
Enerzijds naar de beleving van instrumentele seks, de risico’s en schadelijkheid
ervan en de mate van vrijwilligheid, anderzijds naar de risicofactoren die
een rol spelen bij zedendelicten, zowel bij slachtoffers als bij daders.3. Algemene reactie op beide onderzoeken3.1 OmvangAnders dan berichten in de media doen vermoeden, vinden de onderzoekers
geen aanwijzingen voor een «snelle toename» van fenomenen als
groepsverkrachtingen en vormen van instrumentele seks. Dat het hier gaat om
in omvang beperkte problematiek betekent uiteraard niet dat deze fenomenen
niet serieus genomen hoeven worden. Het kabinetsbeleid blijft dan ook gericht
op preventie van grensoverschrijdend seksueel gedrag enerzijds en effectieve
curatieve en repressieve interventies anderzijds.3.2. Media-invloedDe minister van OCW is verantwoordelijk voor het beleid op het terrein
van media, media-educatie en media-wijsheid1.
Hij wil dat media-aanbieders zelf een gedragscode opstellen. Het ligt voor
de hand dat de media zich bij het opstellen van een dergelijke code, rekenschap
geven van de resultaten van de beide onderzoeken. Op die manier moet de sector
zelf zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen.3.3. Onvoldoende weerbaarheid en respecteren van
grenzenOnder de noemer «Jeugdcultuur» schetst de minister voor Jeugd
en Gezin in zijn programma «Alle Kansen voor Alle Kinderen» zijn
voornemens op het gebied van een gezonde leefstijl. Een gezonde
seksuele vorming en het voorkomen van grensoverschrijdend seksueel gedrag
maken daar onderdeel van uit. Zaken als onvoldoende weerbaarheid en het respecteren
van grenzen worden door de Minister voor Jeugd en Gezin bij de uitwerking
van dit onderdeel van zijn programma betrokken. Ook in de maatregelen (hierna
onder 4.2. genoemd) die de Staatssecretaris van VWS neemt op het terrein van
seksuele gezondheid, spelen deze aspecten een belangrijke rol.3.4. Nader onderzoekHet Kabinet onderschrijft de aanbevelingen van de onderzoekers dat gericht
onderzoek nodig is. Dergelijk onderzoek vindt momenteel plaats zowel op het
terrein van seksuele vorming als op het terrein van de jeugdcriminaliteit.
Ik kom hieronder daarop terug.4. «Tienerseks; vormen van instrumentele seks
onder tieners»4.1 UitkomstenDe RNG constateert dat er veranderingen plaatsvinden in het aanbod aan
seksueel getinte beelden in de media en in de seksuele moraal en het gedrag
van jongeren. Theoretisch gezien zijn hier zeker risico’s aan verbonden,
maar in hoeverre dit werkelijk het geval is, is volgens de onderzoekers nog
met onvoldoende zekerheid te zeggen. Specifieke aanbevelingen voor het beleid
zijn daarom moeilijk te doen. Daarvoor is meer inzicht nodig in de beleving
van instrumentele seks en moet duidelijk zijn in hoeverre dergelijk gedrag
schadelijk is of onvrijwillig plaatsvindt. Wel is het duidelijk dat preventie-activiteiten
en interventies, om effectief te kunnen zijn, moeten aansluiten bij de belevingswereld
van jongeren en meer specifiek bij de beleving van risicogroepen.Het is niet duidelijk of seks als ruilmiddel vaker voorkomt dan vroeger.
Wel is het duidelijk dat jongeren in 10 jaar tijd makkelijker zijn gaan denken
over seks zonder dat de partners veel voor elkaar voelen. De RNG geeft aan
dat het (nog) niet duidelijk is in hoeverre etniciteit en opleidingsniveau
bepalende factoren zijn voor het vóórkomen van instrumentele
seks. Vanuit een eerdere quickscan in Amsterdam Zuid Oost1 is bekend dat ruilseks vaker voorkomt bij laagopgeleide meisjes. Vanuit
het onderzoek «Seks onder je 25e»2
is bekend dat een problematische gezinssituatie de kans op ervaringen met
instrumentele seks vergroot.4.2. Beleidsreactie onderzoek «Tienerseks; vormen
van instrumentele seks onder tieners»Hieronder volgt een uiteenzetting van de maatregelen die het Kabinet neemt
om de seksuele gezondheid van jongeren te bevorderen en specifieke problemen
te voorkomen.4.2.1 Primaire preventieBij ouders ligt de primaire verantwoordelijkheid voor het geven van seksuele
voorlichting aan hun kinderen, inclusief het voeren van gesprekken over waarden
en normen binnen relaties en seksualiteit. Om ouders hierbij te ondersteunen
start de RNG in 2008, met subsidie van VWS, met de ontwikkeling en implementatie
van seksuele opvoedingsondersteuning, in het bijzonder voor ouders met een
lage sociaal economische status.Daarnaast spelen scholen een belangrijke rol bij de seksuele voorlichting
aan scholieren. Organisaties als de RNG en Soa Aids Nederland worden gesubsidieerd
om preventieve interventies en (les)methoden voor algemene seksuele vorming
te ontwikkelen die kunnen worden gebruikt op scholen. Via de Gemeentelijke
Gezondheidsdiensten (GGD’en) wordt implementatie van deze methoden bevorderd,
op de basisschool en middelbare school. De aandacht gaat daarbij in het bijzonder
uit naar VMBO-scholen. Dit sluit aan bij de aanbeveling uit het groepszedendelicten-onderzoek
(waarop in paragraaf 5 nader wordt ingegaan) om de aandacht in preventief
opzicht te richten op de VMBO-populatie. Ook verzorgen deze organisaties voorlichting
via internet en campagnes én ontwikkelen ze methoden voor het jongerenwerk.In 2007 is het programma «Seksuele gezondheid van de jeugd»
gestart bij ZonMw. VWS heeft hiervoor € 5 miljoen ter beschikking
gesteld. Het programma richt zich op het ontwikkelen, aanpassen en uitvoeren
van preventieve methoden op het gebied van seksualiteit. Met dit programma
kunnen extra activiteiten en projecten worden gefinancierd die zich richten
op de seksuele gezondheid van de jeugd. Speciale aandacht is er voor laagopgeleide
en allochtone jongeren. Uit het onderzoek «Seks onder je 25e»
komt naar voren dat deze groepen, ook met betrekking tot seksueel geweld,
extra aandacht nodig hebben. Het programma richt zich op methoden die niet
alleen informatie bieden over reproductie en het voorkomen van soa, maar ook
over weerbaarheid, wensen en grenzen en omgang met elkaar in relaties. Dit
is belangrijk om vormen van instrumentele seks onder tieners te voorkomen.Ook een problematische gezinsachtergrond lijkt een bepalende achterliggende
factor te zijn voor problemen op het gebied van seksualiteit. Het programma «Alle
kansen voor alle kinderen» van de minister voor Jeugd en Gezin is gericht
op het ondersteunen van ouders bij de opvoeding om problemen zoveel mogelijk
te voorkomen.Het is aangetoond dat problemen op het gebied van seksuele gezondheid
meer voorkomen bij bepaalde allochtone groepen. Zo is bijvoorbeeld het aantal
ongewenste zwangerschappen hoog onder Surinaamse en Antilliaanse meisjes1. Bij jongens van Turkse of Marokkaanse afkomst komt het
dwingen van iemand anders tot seksuele handelingen relatief vaak voor. Op
dit moment is er al veel beschikbaar aan preventieve interventies die er op
gericht zijn bovenstaande problemen te voorkomen. Zo is binnen het veel gebruikte
lespakket«lang leve de liefde» voor het VMBO aandacht voor dergelijke
problemen en voor onderwerpen als weerbaarheid en het uiten van wensen en
het stellen van grenzen. Tevens zijn er speciale voorlichtingsmaterialen over
seksualiteit en anticonceptie voor allochtone meisjes, websites over seksualiteit
voor jongeren van allochtone afkomst, specifieke methoden voor allochtone
groepen in het jongerenwerk en ondersteuningspakketten over seksualiteit voor
ouders van allochtone afkomst.De Staatssecretaris van VWS gaat de komende maanden met betrokken partijen
in gesprek om te bekijken welke extra, concrete maatregelen op het gebied
van seksuele voorlichting aan ouders en jongeren van allochtone afkomst, kunnen
worden genomen. Ook de minister voor Jeugd en Gezin zal in zijn beleid rond
diversiteit, jeugd en jeugdcultuur hierop terugkomen. De aandacht die de onderzoekers
vragen voor de belevingswereld van deze jongeren in de veranderende context
voor seksuele ontwikkeling zal tijdens die gesprekken nadrukkelijk aan de
orde komen.4.2.2 Secundaire preventieDe RNG constateert in het onderzoek dat het niet duidelijk is of bepaalde vormen van seks, zoals bijvoorbeeld ruilseks, als problematisch ervaren
worden door de tieners zelf. Wanneer een tiener een probleem ervaart op het
gebied van seksualiteit, of vragen heeft over dit onderwerp, moet hij of zij
terecht kunnen bij de huisarts of een andere, laagdrempelige en anonieme eerstelijns
voorziening. In januari 2008 start een nieuwe structuur van seksualiteitshulpverlening,
die ervoor zorgt dat in acht GGD-regio’s in Nederland een goede en laagdrempelige
voorziening voor handen is, waar jongeren tot 25 jaar die vragen of problemen
hebben op seksueel gebied, anoniem en gratis terecht kunnen1.4.2.3 Verder onderzoekUit het onderzoek van de RNG blijkt dat meer onderzoek nodig is naar instrumentele
vormen van seks. Het Kabinet onderschrijft die noodzaak. Binnen het programma «Seksuele
gezondheid van de jeugd» van ZonMw zal nog dit jaar worden gestart met
een onderzoek naar de determinanten (aard en omvang) van seksuele dwang. De
RNG voert ieder jaar een monitoronderzoek uit. In 2008 krijgt het vóórkomen
van instrumentele seks onder jongeren hier een plaats in. Dit onderzoek moet
meer kwantitatieve gegevens opleveren over instrumentele seks.5. «Jeugdige daders van ernstige groepszedendelicten»5.1. Uitkomsten onderzoekDe onderzoekers concluderen dat jeugdige groepszedendaders zich kenmerken
door een gemiddeld persoonlijkheidsprofiel. Psychiatrische problematiek lijkt
het gedrag van het gros van deze daders niet te kunnen verklaren. Solodaders
(met name kindmisbruikers) zijn veelal van autochtone herkomst. Ook bij groepsdaders
is bijna 40% van de onderzochte groep jeugdigen van autochtone herkomst.
Groepsdaders zijn beduidend vaker dan kindmisbruikers van allochtone afkomst.
Antilianen zijn daarbij sterk oververtegenwoordigd. Het grootste deel van
de groepsdaders komt uit de grote steden, maar ook buiten de Randstad vinden
groepszedendelicten plaats. Een groot deel van deze daders is sterk beïnvloedbaar.
Groepsdruk is hierbij een factor van belang. Groepszedendelicten worden door
informele groepen gepleegd, er is nauwelijks sprake van planning. Groepsdaders
kiezen meestal slachtoffers uit de eigen kring, waarbij zij de minder weerbare
en naïevere meisjes uitzoeken. Daders blijken het slachtoffer regelmatig
te classificeren als behorend tot de «vieze meisjes» om zo de
ernst van het delict te bagatelliseren.Groepszedendelinquenten blijken veeleer generalisten (plegen meerdere
soorten delicten) dan specialisten. De recidive naar zedendelicten is vergelijkbaar
met die van solodaders. Beduidend hoger is de algemene recidive (allerlei
delicten), in het bijzonder de geweldsrecidive.De onderzoekers bevelen aan in preventief opzicht de aandacht te richten
op de VMBO-populatie, waarin zich vrijwel alle daders en slachtoffers bevinden
(hiervoor in paragraaf 4.2 besproken).Ten aanzien van de behandeling van groepszedendaders bevelen zij aan deze
niet alleen te richten op de seksuele aspecten van het delict, maar ook op
de overige antisociale aspecten in het gedrag, waarbij groepsdruk een prominent
aspect is. Het verdient daarbij de voorkeur om het zedenaspect van de behandeling
individueel te laten plaatsvinden. Daarnaast is het betrekken van het gezinssysteem
bij de behandeling zeer wenselijk: in gezinnen waaruit de daders voortkomen,
is vaak in verhoogde mate sprake van verwaarlozing, onderlinge conflicten
en geweld.5.2 Beleidsreactie onderzoek «Jeugdige daders van
ernstige groepszedendelicten»De aanbevelingen die de onderzoekers doen ten aanzien van de preventie
van groepszedendelicten sluiten aan bij het beleid op het gebied van seksuele
vorming, zoals hiervoor geschetst.De overige aanbevelingen sluiten nauw aan bij het staande justitiële
jeugdbeleid zoals dat de afgelopen jaren is ingezet onder het beleidsprogramma Jeugd terecht. Daarin staan maatwerk en effectieve behandelvormen
centraal. Dat is in lijn met de aanbevelingen van de onderzoekers die niet
pleiten voor één specifieke aanpak of interventie voor alle
zedendelinquenten.Bij brief van 6 november jl. (Kamerstuk 28 684, nr. 119)
heb ik u, als onderdeel van het programma Veiligheid begint bij Voorkomen,
mijn plannen aangeboden ten aanzien van de bestrijding van jeugdcriminaliteit,
als vervolg op het programma Jeugd terecht. Die
plannen zien onder meer op het consequenter en effectiever betrekken van ouders
bij interventies en het vaststellen van de criminogene factoren. Deze benadering
past in de persoonsgerichte aanpak, die een belangrijk uitgangspunt is bij
de bestrijding van jeugdcriminaliteit. Daarbij worden de individuele risico’s
in kaart gebracht, wordt de jongere geconfronteerd met de gevolgen van het
delict en wordt zo mogelijk het gezinssysteem versterkt. Deze individuele
aanpak is erop gericht om het risico van terugval te verkleinen om zo de recidive
van jeugdige delinquenten te verminderen.In dat kader moeten alle gedragsinterventies voor jeugdige delinquenten
(zowel intra- als extramuraal) erkend worden door de in 2005 ingestelde Erkenningscommissie
Gedragsinterventies Justitie.Om te komen tot een pakket van effectieve gedragsinterventies, vindt momenteel
onderzoek plaats om de criminogene factoren bij jeugdigen te bepalen. Dat
sluit direct aan bij de aanbeveling van de onderzoekers dat nader onderzoek
naar mogelijke risicofactoren een belangrijk onderwerp voor vervolgonderzoek
is. Dat onderzoek is naar verwachting begin 2008 klaar. Op basis daarvan worden
interventies beschreven die zijn toegespitst op de verschillende criminogene
factoren. Verder is een doelstelling van het kabinetsbeleid om extra te investeren
in een gericht diagnose-instrumentarium.Deze aanpak moet leiden tot een effectieve en persoonsgerichte aanpak
van alle jeugdige justitiabelen, waaronder zij die zedendelicten hebben gepleegd.Binnen de justitiële jeugdinrichtingen (jji’s) worden groepszedendaders
op reguliere afdelingen behandeld, waar de (ortho)pedagogische behandeling
gericht is op de persoonlijkheidsproblematiek. Deze behandeling wordt zonodig
aangevuld met individuele therapie, waaronder therapie gericht op seksualiteit.
Dit sluit aan bij de constatering van de onderzoekers dat groepszedendaders
vaker generalist dan specialist zijn en het met name de antisociale problematiek
is die binnen de behandeling aandacht behoeft. Zoals ook de staatssecretaris
van Justitie in haar brief van 10 september jl. (TK 2006–2007,
24 587 en 28 741, nr. 232) meldt, dient de heropvoeding en
behandeling in de jji’s interventies en/of trainingen te omvatten op
het gebied van delictanalyse, sociale vaardigheden, seksualiteit, agressieregulatie,
middelengebruik en budgettering en zullen de ouders hierbij systematisch worden
betrokken.Jeugdigen met ernstige seksuele problematiek worden geplaatst op een afdeling
met een landelijke bestemming. De behandeling op deze afdeling richt zich
specifiek op de zogenaamde obsessieve zedendelinquenten («kindmisbruikers»),
voor wie een dergelijke aanpak het meest effectief is. De overige zedendelinquenten,
waaronder de groepsdaders, worden behandeld op reguliere afdelingen.6. Tot slotKort samengevat concluderen de onderzoeksteams dat niet kan worden vastgesteld
dat sprake is van een toename van beide fenomenen. Op basis van het onderzoek
naar tienerseks kunnen geen uitspraken worden gedaan over de mate van onvrijwilligheid
bij vormen van instrumentele seks en in hoeverre hierbij sprake is van het
plegen van strafbare feiten. Het onderzoek naar groepszedendelinquenten onderstreept
de noodzaak van de genomen maatregelen, gericht op het ontwikkelen van interventies
die aansluiten bij de anti-sociale problematiek en de specifieke criminogene
factoren.Een belangrijke bevinding van het RNG-onderzoek is de constatering dat
over de beleving van instrumentele seks door jongeren nog te weinig bekend
is om uitspraken te kunnen doen over vrijwilligheid, risico’s en schadelijkheid.
Zij bevelen aan om op dit punt nader onderzoek te doen, zodat (preventieve)
interventies hierbij aan kunnen sluiten. Bijzondere aandacht moet daarbij
uitgaan naar specifieke, kwetsbare groepen jongeren.Het programma «Seksuele gezondheid van de jeugd», ondergebracht
bij ZonMw, richt zich op het ontwikkelen, aanpassen en uitvoeren van preventieve
methoden, waarbij speciale aandacht uitgaat naar laagopgeleide en allochtone
jongeren. De bevindingen van het onderzoek zullen onder de aandacht van ZonMW
worden gebracht, waarbij voor het aspect van de beleving van jongeren nadrukkelijk
de aandacht wordt gevraagd.Ook de overige maatregelen in het kabinetsbeleid, zoals bijvoorbeeld de
in paragraaf 4.2 genoemde ontwikkeling van seksuele opvoedingsondersteuning,
de nieuwe structuur voor seksualiteitshulpverlening en de ontwikkeling van
lesmethoden, zullen worden getoetst op de vraag zoals in het onderzoek genoemd:
sluiten ze voldoende aan bij de belevingswereld van specifieke, kwetsbare
groepen?De informatie die beschikbaar komt naar aanleiding van het eerdergenoemde
en binnenkort te starten onderzoek naar de determinanten van seksuele dwang,
kan mogelijk nog specifieker richting geven aan de beschreven maatregelen
en zal in dat geval een plaats krijgen in het hierboven geschetste beleid.Het onderzoek naar ernstige groepszedendelicten beklemtoont dat de behandeling
van deze daders zich niet alleen dient te richten op de seksuele aspecten
van het delict, maar ook op de overige antisociale aspecten in het gedrag,
waarbij groepsdruk een prominente rol speelt. Ook het betrekken van het gezinssysteem
is zeer wenselijk. Zoals gezegd wordt deze aanbeveling onderschreven door
het Kabinet. In de plannen ten aanzien van de bestrijding van jeugdcriminaliteit
is een persoonsgerichte aanpak, die inspeelt op de specifieke criminogene
factoren van individuele jeugdigen en hun gezinsomstandigheden, een belangrijk
uitgangspunt. Om effectief te kunnen behandelen binnen de jji’s worden
in 2008, naast de reeds erkende interventies «Agressieregulatie op Maat»
en «Sociale Vaardigheidstraining op Maat», nog verschillende andere
interventies beschreven die ingaan op verschillende criminogene factoren van
jeugdige daders. Ook andere strafrechtelijke partners, waaronder de Raad voor
de Kinderbescherming en de Jeugdreclassering, beschrijven momenteel hun interventies.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Met «instrumentele seks» worden vormen van seksueel gedrag
bedoeld waarbij niet relatievorming en intimiteit de primaire motivatie zijn,
maar lustbeleving of materieel gewin.XNoot1TK 2006–2007, 31 001, nr. 5.XNoot1Dat beleid richt zich onder meer op het toerusten van burgers in de omgang
met media. Daarvoor wordt een media-educatie en expertisecentrum opgericht,
waarover u dit najaar wordt geïnformeerd. Zie ook de emancipatienota
(TK Kamerstuk 2007–2008, 30 420, nr. 50).XNoot1Seksueel gedrag in een subcultuur van tieners in Amsterdam Zuidoost. Rapportage
van een quick scan. Februari 2006, GGD Amsterdam.XNoot2Seks onder je 25e. Seksuele gezondheid van jongeren in Nederland anno
2005. 2005 Rutgers Nisso Groep en Soa Aids Nederland.XNoot1Abortus in Nederland 2001–2005. Rutgers Nisso Groep (2007) en Minder
allochtone tienermoeders, CBS (2006).XNoot1Regeling d.d. 28 september 2007, toegestuurd aan de Tweede Kamer
op 28 september 2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-VI-94.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl