Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag van een Mondeling Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-23490, nr. CX

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-04-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

23490 nr. CX

10-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de minister
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-VerdragCXVERSLAG VAN EEN MONDELING OVERLEGVastgesteld 10 maart 2008De commissie voor de JBZ-Raad1 heeft op 26 februari 2008 overleg gevoerd met minister Hirsch
Ballin van Justitie over:– het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad
van de Europese Unie over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt
in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.Van dit overleg brengt de commissie bijgaand woordelijk verslag uit.De voorzitter van de commissie voor de JBZ-Raad,KoxDe griffier van de commissie voor de JBZ-Raad,Van DoorenAanvang 15.45 uurVoorzitter: de heer KoxDe voorzitter: Ik richt een speciaal woord
van welkom tot de minister die bijna vaste gast in dit huis is op dinsdag.
Fijn dat u weer de moeite hebt genomen om te komen, mijnheer de minister.
U hebt een brief1 van ons ontvangen met het verzoek
om bij de aanvang van de vergadering kort in te gaan op de vragen die eerder
schriftelijk en mondeling zijn gesteld. Daarna zullen de leden van de commissie
de gelegenheid krijgen om aanvullende vragen te stellen.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. Dank voor
de gelegenheid om een vervolg te geven aan het overleg dat wij op 15 januari
jl. hebben gehad2. Over het te nemen kaderbesluit
dataprotectie wordt al sinds eind 2005 in de Raad gesproken. Het gaat om het
ontwerpkaderbesluit over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt
in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.
Dat betekent dat er inmiddels een lange reeks van geannoteerde agenda’s
is waarin op dit onderwerp wordt ingegaan. Ik heb er ook verscheidene malen
tekst en uitleg over mogen geven aan uw collega’s in de Tweede Kamer.
Het politieke akkoord over de artikelen en een aantal overwegingen van het
ontwerpkaderbesluit is inmiddels alweer van november vorig jaar. Zo her en
der komt dan kritiek op. Dat is op zichzelf niet ongewoon bij dit onderwerp.
Het lijkt mij desalniettemin van belang om nu te streven naar afronding van
de besluitvorming. Ik heb dat ook eerder bij verscheidene gelegenheden gezegd.
Ook al kunnen wij niet zeggen dat wij met ons zevenentwintigen identieke dromen
realiseren, het is wel goed om dit soort kaderbesluiten in Europees verband
te hebben. Ik heb dan ook steeds mijn steun gegeven aan het kaderbesluit over
procedurele rechten, wat een nog moeilijker project blijkt te zijn in Europees
verband.In een brief aan de Tweede Kamer van 5 februari 2007, nu een jaar
geleden, is de huidige situatie binnen de EU op het terrein van de politiële
en justitiële gegevensuitwisseling beschreven. Dat was op verzoek van
het toenmalige lid van de Tweede Kamer, nu mijn collega, mevrouw Albayrak.
Zij had dit verzoek gedaan, omdat er in de Tweede Kamer onduidelijkheid bestond
over de verschillende ontwikkelingen in de Europese Unie en vooral over de
verhouding tussen die ontwikkelingen onderling rond de uitwisseling van persoonsgegevens
tussen de rechtshandhavingsdiensten. Er zijn op dit moment uiteenlopende afspraken
en overeenkomsten van kracht. De belangrijkste is natuurlijk de Schengenuitvoeringsovereenkomst.
In titel VI van deze overeenkomst zijn speciale bepalingen inzake de bescherming
van persoonsgegevens opgenomen, maar dat is een betrekkelijk gefragmenteerde
regeling. Het is dus niet iets waarvan wij kunnen zeggen dat daarmee de behoefte
weg is op dit terrein aan een kaderbesluit als in ontwerp voorligt. In deze
fragmentatie ontbreken het recht op kennisneming en de uitoefening van onafhankelijk
toezicht op de gegevensverwerking. Het is goed om die alsnog een plaats te
geven. Daarin zit de toegevoegde waarde van een kaderbesluit op dit terrein.
Wij hebben ook nog de rechtshulpovereenkomst. Er is vaak een belangrijke rol
toebedeeld aan de beginselen van de Raad van Europa. Ik kom nog te spreken
over de verhouding tot het Verdrag van de Raad van Europa.Kortom, er is sprake van een onoverzichtelijke situatie. Dat is voor het
kabinet reden om het kaderbesluit wenselijk te achten. Daarbij komt nog dat
de gegevensuitwisseling wordt geïntensiveerd via SIS II, het Verdrag
van Prüm en het zogenaamde Zweedse kaderbesluit over de verstrekking
van politiegegevens aan het buitenland als die ook op nationaal niveau zouden
moeten worden verstrekt. De ontwikkelingen gaan in een nogal hoog tempo door.
Dat betekent dat wij ook op het punt van de beveiliging van de gegevens in
de Europese ruimte een stap verder moeten zetten.Het beschikbaarheidsbeginsel is nu richtsnoer. Ik heb daar eerder in ander
verband over gesproken. Het is ook belangrijk dat wij dit hebben. Ik wil de
voordelen van het ontwerpkaderbesluit als volgt samenvatten. Er wordt binnen
de Europese Unie meer eenduidigheid gecreëerd in de regels die van toepassing
zijn, inclusief de rechtswaarborgen voor de burger. Er komt een samenhangend
geheel van regels dat kan dienen als basis voor de verdere intensivering van
de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten; dit in verhouding tot de verscheidenheid
van regelingen en regelingsplaatsen waarop ik net duidde. Daarmee is niet
gezegd dat dit pakket uitputtend is. Op deelterreinen zijn uiteraard altijd
aanvullingen mogelijk. Ik duidde al aan dat het Verdrag van Prüm ook
een paragraaf bevat over gegevensbescherming vanwege de geautomatiseerde bevraging
betreffende onder andere DNA-gegevens die er in zit, zoals uw commissie weet.
Wij hebben het daar onlangs nog over gehad. De derde reden waarom wij hierin
een voordeel zien, is dat het een adequaat niveau is: strikter dan de meer
algemene beginselen van het Verdrag van de Raad van Europa, uitgebreider dan
de Schengenuitvoeringsovereenkomst op het punt van rechtswaarborgen en het
toezichthoudend orgaan en, anders dan de aanbevelingen van de Raad van Europa,
bindend voor de lidstaten.Het kaderbesluit bevat ook regels over de doelen met het oog waarop de
gegevens door de lidstaten kunnen worden uitgewisseld of aan derde landen
kunnen worden verstrekt. De doelbinding zit er dus in, evenals de doorgifte
aan particuliere instanties, proportionaliteit en verplichtingen tot correctie.
De verwerkingstermijnen worden geregeld, evenals het recht op informatie,
het recht van toegang en het recht van correctie en van het wissen van gegevens.
Kortom, alle belangrijke onderwerpen die wij ook uit andere algemene regelingen
op het terrein van de gegevensverwerking kennen, zitten erin evenals, zoals
gezegd, toezicht. Daarom steunen wij het voorgestelde kaderbesluit. Wij beschouwen
het als een goed vervolg en nuttig. Het bevat een goed evenwicht tussen de
belangen van criminaliteitsbestrijding en de bescherming van gegevens. Een
punt waaraan wij, zoals u weet, ook in Nederlands verband aandacht geven met
de onlangs ingestelde commissie onder voorzitterschap van mevrouw Brouwer-Korf.Betekent dit nu dat ik ga beweren dat er helemaal niets is waarover je
kritisch kunt zijn? Natuurlijk kun je kritisch zijn op het punt van de reikwijdte.
Wat ons betreft, had men een stap verder kunnen gaan en er ook gegevens bij
kunnen betrekken die uitsluitend binnen een bepaalde lidstaat worden verwerkt.
Ik heb gemerkt dat daarvoor wel steun bestond. Ik zou haast zeggen: ondanks
het feit dat het dus ging om dingen die alleen binnen een lidstaat spelen.
Wij hebben naar mijn mening te vaak de reflex: als het alleen maar binnen
een lidstaat speelt, dan moet de Europese Unie erbuiten blijven. Het zou in
onze ogen welkom zijn geweest als het wel was gebeurd, omdat dit had bijgedragen
aan het vertrouwen dat wij kunnen hebben in de interne gegevensverwerking
van de lidstaten. Nederland is niet het enige land waarin meestal de eerste
verdedigingslinie is: wij hebben het alleen over wat tussen de lidstaten speelt
en niet over wat daarbinnen speelt. Dat heeft ertoe geleid dat wij op dit
punt minder in het besluit aantreffen, dan aanvankelijk was gedacht.Over de discussie over het niveau van de bescherming heb ik al iets gezegd.
Natuurlijk moeten er voor de gegevensverwerking door politie en justitie op
een aantal punten specifieke regels worden gesteld. Een essentieel verschil
met de algemene, bijvoorbeeld commerciële, gegevensverwerking is de spanning
tussen enerzijds het belang van de betrokkene bij kenbaarheid van de gegevensverwerking
en anderzijds het belang van de opsporing en het onderzoek. Daarin moet een
balans worden gevonden. Ik denk dat men daarin goed is geslaagd in het ontwerpkaderbesluit.Mevrouw Strik heeft op 15 januari een paar vragen gesteld die op
het ontwerpkaderbesluit betrekking hadden. Ik zal proberen die te beantwoorden.
Haar eerste vraag had betrekking op het feit dat het ontwerpkaderbesluit
naar het oordeel van de Europese Toezichthouder Gegevensbescherming een aantal
te ruime mogelijkheden zou bieden inzake het gebruik van verstrekte gegevens
voor een ander doel. In het ontwerpkaderbesluit wordt het criterium gehanteerd
dat de verdere verwerking niet onverenigbaar mag zijn met de oorspronkelijke
verwerking. Ik merk op dat wij dit ook terugvinden in artikel 5 van het Verdrag
van de Raad van Europa. Het is dus als benadering niet zo gek. De Europese
Toezichthouder heeft er juist op gewezen dat dat criterium te eng kan zijn
om de verstrekking te rechtvaardigen van gegevens als de verwerking daarvan
niet verenigbaar is met de oorspronkelijke verwerking. Je kunt het dus kennelijk
ook van de andere kant benaderen. Ik denk dat het geldende criterium in de
nationale situatie hanteerbaar is en dat er goed mee kan worden gewerkt.Mevrouw Strik heeft ook vragen gesteld over het niveau van bescherming
van het ontwerpkaderbesluit. Zij heeft gevraagd waarom de regering zich verzet
tegen het opnemen van een verklaring dat de toepassing van dit besluit in
overeenstemming moet zijn met de Conventie.De heer De Vries (PvdA): Voorzitter. Zou het
mogelijk zijn dat de minister iets langzamer spreekt? Deze materie is tamelijk
ingewikkeld en het is voor ons een hele hijs om elk woord goed te kunnen wegen.Minister Hirsch Ballin: Dat zal ik proberen.Hoe moeten wij het niveau van bescherming zien in verhouding tot de Conventie
van de Raad van Europa? Ik heb er al iets over gesteld in mijn brief van 15 januari
en eigenlijk zo-even ook, toen ik in wat bijzinnen vergelijkingen maakte met
het Verdrag van de Raad van Europa. Natuurlijk, het is een specifieke materie,
je moet er dus wel iets over zeggen in de weging ten opzichte van het opsporingsbelang.
Naar onze overtuiging is er geen reden om nu nog eens een verklaring op te
nemen, inhoudende dat de toepassing van het kaderbesluit in overeenstemming
moet zijn met de Conventie van de Raad van Europa. Ik zie er het nut niet
zo van in. Het zou ook tot verwarring aanleiding kunnen geven op het punt
van zinvolle verschillen. Het zou kunnen leiden tot a contrario-redeneringen,
waarvan ik als rechtenstudent met de paplepel ingegoten heb gekregen dat dit
de slechtste redeneringen zijn die je in de rechtsvinding kunt hanteren, maar
waarvan ook iedere jurist weet dat ze bijna niet uit te roeien zijn.De heer Franken (CDA): Dat is een Scholteniaanse
opmerking die ik van harte onderschrijf.Minister Hirsch Ballin: Ik kijk even naar
de auteur van het boek Inleiding tot de rechtswetenschap.De heer Franken (CDA): Daar staat die normatieve
uitspraak in.Minister Hirsch Ballin: Oké, zo zie
je dat grenzen wegvallen. Wij ontdekken het gemeenschappelijke.Er is dus niet zozeer sprake van verzet tegen die verklaring als wel van
de vraag wat wij ermee kunnen bereiken, of wij het gedaan kunnen krijgen en
of wij niet het risico lopen dat het op de een of andere manier verkeerd wordt
uitgelegd, daar waar er specifieke regels zijn. Daarom denk ik: toch maar
niet.Mevrouw Strik heeft gepleit voor uitbreiding van artikel 11, zodat ook
de toegang tot de gegevens en de overdracht ervan worden vastgelegd. Ik heb
in haar vraag althans een impliciet pleidooi daarvoor verstaan. Die handelingen
worden gecontroleerd. Het is dan ook mijns inziens niet nodig. Het vloeit
ook voort uit de verplichtingen tot beveiliging van de verwerking. Die zijn
opgenomen in artikel 22, tweede lid, van het ontwerpkaderbesluit.De criteria van artikel 14 vormen een balans tussen de verschillende belangen.
Eigenlijk hadden wij niet zoveel behoefte aan de regels die in dit artikel
gegeven zijn, omdat het kaderbesluit betrekking heeft op de uitwisseling van
persoonsgegevens tussen de lidstaten. Daarvoor hebben wij vooral regels nodig
op dit moment. Het Europees Parlement heeft destijds aangedrongen op een regeling.
Het criterium van een toereikend beschermingsniveau in de ontvangende lidstaat
is ontleend aan de privacyrichtlijn van de eerste pijler, die zoals bekend
niet slaat op het domein van justitie en politie. Ik denk dat wat er nu is
voorgesteld evenwichtig is en een goede balans vormt tussen de tegengestelde
belangen.De regeling van artikel 16 is een laat element in de ontstaansgeschiedenis
van het ontwerpkaderbesluit. De nationale regels blijken zeer verschillend
te zijn. Wij hebben zelf geen algemene notificatieplicht. Wel is er op grond
van artikel 126bb van het Wetboek van Strafvordering een verplichting om betrokkene
in kennis te stellen van het feit dat jegens hem bijzondere opsporingsbevoegdheden
zijn ingezet. Een algemene notificatieplicht zou grote consequenties hebben
voor de werklast van de politie. Denkt u maar eens aan de aanhouding van een
groep hangjongeren of hooligans. Die zouden dan allemaal schriftelijk in kennis
moeten worden gesteld van het feit dat er politiegegevens over hen worden
verwerkt. Dat zou ook gelden voor aangevers en getuigen. Wij moeten er natuurlijk
voor zorgen dat de politie weer eens toekomt aan opsporing. Hopelijk zijn
de acties van dit jaar binnenkort voorbij. Deze hebben toch ook wat gevolgen
gehad op het terrein van boetes en transacties. Ik denk niet dat het nog in
2008 gaat werken. Dit was, zo zeg ik er nu maar in alle rust bij, een minder
serieus onderdeel van mijn reactie. U begrijpt wat ik wilde zeggen. Wij moeten
de politie als dit soort dingen niet speelt, niet nodeloos belasten met dingen
die eigenlijk veel te breed zouden uitwerken. Het criterium van zwaarwegend
opsporingsbelang is op dergelijke situaties niet van toepassing. Ik denk dus
dat artikel 16 evenwichtig is.Dan het recht op kennisneming, neergelegd in artikel 17 van het ontwerpkaderbesluit.
Noch in het Verdrag van Straatsburg, noch in de Nederlandse wetgeving wordt
voorzien in kennisgeving van het doel van de verwerking. Als wij ons NAP daar
als maatstaf nemen, gaan wij toch een beetje overvragen. Wij hebben de reputatie
van een vergaande bescherming. Wij voorzien niet in kennisgeving van het doel
van de verwerking. Er zitten allerlei complicaties aan vast. Het lijkt mij
ook overbodig, omdat je uit de aard van de gegevens die Europees worden verstrekt
eenvoudig het type doel kunt afleiden.Mevrouw Strik heeft gevraagd om een nieuw advies van het Europees Parlement.
Het ontwerpkaderbesluit is inmiddels aan het Europees Parlement voorgelegd.
Wij moeten misschien wachten op het hervormingsverdrag, maar dat lijkt mij
niet zo aantrekkelijk, ook al zal zeer binnenkort de ontwerpgoedkeuringswet
bij de Tweede Kamer worden ingediend. Bij de behandeling van het Verdrag van
Prüm hier op 15 januari, is het gemis aan een overkoepelend kader
op het gebied van politiegegevens aan de orde gekomen. Zoals ik uw Kamer bij
verschillende gelegenheden heb bericht, hechten wij zeer aan een spoedige
totstandkoming van het kaderbesluit. Artikel 27bis bevat een evaluatiebepaling,
zelfs een uitgebreide. Mijn aanbeveling is om eerst te evalueren en dan te
bezien of er op dit vlak nog nieuwe tekstvoorstellen moeten worden gedaan.
Dat is ook de opvatting van de Commissie. De inwerkingtreding van het Verdrag
van Lissabon heeft consequenties voor de procedure in de derde pijler. Als
de Commissie het kaderbesluit gaat evalueren, zullen er dus andere regels
gelden ten aanzien van de besluitvorming. Wie weet, krijgen wij dan alsnog
op de agenda het punt van de ruimere reikwijdte van het kaderbesluit, waar
ik, zoals gezegd, voor zou zijn geweest. Tot het zover is, zijn er in ieder
geval gemeenschappelijke regels in het kaderbesluit gegeven. Dat is toch waar
het ons hier om zou moeten gaan.Voorzitter. Ik hoop dat dit voldoet aan uw bedoeling dat ik nu het aanvullende antwoord zou geven waaraan wij op 15 januari niet zijn toegekomen,
plus een antwoord op vragen van mevrouw Strik.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe voorzitter: Ik geef als eerste collega
Franken het woord, omdat hij de vergadering eerder moet verlaten.De heer Franken (CDA): Voorzitter. Mevrouw
Van Bijsterveld en ik moeten wegens een andere parlementaire verplichting
om kwart voor vijf deze bijeenkomst verlaten. Ik stel het op prijs dat u ons
onmiddellijk in de gelegenheid stelt om iets te vragen.Dank ook aan de minister voor de toelichting op de laatste tekst van het
ontwerpkaderbesluit. Wij zitten hier altijd met het probleem dat de teksten
over elkaar heen tuimelen. Ik zie dat ik het in mijn aantekeningen heb over
overweging 13a, terwijl dat inmiddels overweging 13bis is geworden. Wij moeten
er toch uit zien te komen. De minister heeft helder uiteengezet waarover het
hier gaat, waarvoor mijn dank. Ik meen dat ik mag zeggen dat het beginsel
van het streven naar een goede samenwerking tussen de autoriteiten door ons
wordt onderschreven. Daarbij kan natuurlijk spanning ontstaan met betrekking
tot een adequaat niveau van gegevensbescherming, maar daarbij moet het beschikbaarheidsbeginsel
als uitgangspunt gelden. Dat is dan ook eigenlijk het richtsnoer. Om die spanning
te kunnen wegnemen, moeten er duidelijke bepalingen komen. Daaromtrent heb
ik nog een enkele vraag.Naast datgene wat er in het ontwerpkaderbesluit wordt geregeld, zijn er
nog diverse sectorale regelingen met een verschillend beschermingsniveau.
Ik denk aan SIS, Europol en Eurojust. Je krijgt een enigszins versnipperde
besluitvorming. Volgens mijn aantekeningen wordt er verwezen naar artikel
24a, maar ik heb in de tekst die ik zojuist uitgereikt heb gekregen, kunnen
zien dat artikel 24a niet meer bestaat en dat de artikelen zijn vernummerd.
Misschien kan de minister, die zojuist een mooie leerstellige uitspraak heeft
gedaan over interpretatiemethoden, meer in het algemeen aangegeven welke interpretatiemethode
hier de voorrang krijgt in het kader van de verschillende sectorale regelingen.
Wat is het uitgangspunt om een beschermingsniveau te hanteren dat overeenkomt
met de eisen van de Nederlandse rechtsopvattingen?Een ander punt dat ik wilde aanstippen, is dat bij doorgifte naar derde
landen bepalend is dat er ook in het ontvangende land een adequaat niveau
van gegevensbescherming moet zijn. Welk land is bepalend in het geval dat
de beschermingsniveaus verschillend zijn, het verstrekkende of het ontvangende?
Je zou kunnen zeggen dat het verstrekkende land dit uitmaakt, maar is dat
wel zo? Hoe moet die afweging naar de opvatting van de minister worden gemaakt?
Moet men terughoudend zijn als gegevens gaan naar een land waar het beschermingsniveau
duidelijk minder is? Welke criteria mag men dan hanteren? Hoe zou die afweging
moeten worden gemaakt?Mijn volgende vraag betreft de notificatie, waarover de minister zojuist
heeft gesproken in het kader van het huidige artikel 16. De notificatie is
facultatief, want het moet in het nationale recht worden uitgewerkt. De minister
verwees naar artikel 160 van het Wetboek van Strafvordering. Ik hoor graag
uit zijn mond de bevestiging dat het Nederlandse recht met betrekking tot
notificatie bepalend is voor de uitoefening van dit recht van de burger. Ten
slotte heb ik een vraag over het recht op kennisgeving. Ook hier heb ik het
over het verstrekken van gegevens aan derde landen. De ontvangende instantie
moet toch zijn identiteit kenbaar maken en aangeven wat het doel is waarvoor
de gegevens in dat land zullen worden gebruikt? Dat lijkt mij een belangrijk
punt, maar dat blijkt niet uit de voorliggende tekst van het kaderbesluit.
Ik ben benieuwd naar de uiteenzetting van de minister over deze punten.Mevrouw Strik (GroenLinks): Minister, hartelijk
dank voor de beantwoording van de vragen die ik de vorige keer heb gesteld.
Ik zal het daarom nu zo kort mogelijk houden.Wij zijn twee dagen geleden op de hoogte gebracht van een advies van de
commissie-Meijers. Ik zie aan uw reactie dat u dat niet kent.Minister Hirsch Ballin: De commissie-Meijers,
de Permanente Commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-,
vluchtelingen- en strafrecht, is geen adviesorgaan, maar een particuliere
groep die opvattingen kenbaar maakt vanuit de rechtspolitieke overtuiging
van de leden van deze commissie. Vandaar dat het deze commissie vrijstaat
om haar oproepen te doen toekomen aan degenen van wie zij denkt dat deze daarbij
in goede aarde vallen. Nu is niet bij voorbaat gezegd, dat dit stuk van de
commissie-Meijers bij mij niet in goede aarde zou vallen, maar ik heb het
tot nu toe niet onder ogen gekregen.Mevrouw Strik (GroenLinks): De commissie werpt
in ieder geval een aantal belangwekkende vragen op.Voorzitter. Ik begrijp dat de minister daar nu niet meteen op kan reageren,
maar ik zou het fijn vinden als hij er nog kennis van zou kunnen nemen en
er in een later stadium op zou kunnen reageren. Ik noem een aantal punten
uit de brief die van belang zijn.De minister stelt dat de doelbinding goed is geregeld in het kaderbesluit,
maar ik heb het idee dat in artikel 12 onder d een vrij ruime mogelijkheid
wordt geboden om ook voor andere doelen gegevens te verstrekken of uit te
wisselen.Ik sluit mij aan bij de vraag van de heer Franken over artikel 14. Wie
bepaalt eigenlijk of een land een toereikend beschermingsniveau heeft? Er
staat wel bij waaraan je ongeveer moet denken, maar er staat ook: toereikend
worden geacht. Wie bepaalt dat? Kan dat niet leiden tot heel verschillende
interpretaties?Op het punt van de kennisneming sluit ik mij ook aan bij de opmerkingen
van de heer Franken. In de ogen van de minister heeft het geen zin en is het
zelfs gevaarlijk om een verklaring af te geven over de overeenkomst met de
Conventie. De Raad zou natuurlijk kunnen verklaren dat minimaal het niveau
van de Conventie zal worden gehanteerd. Natuurlijk staat het de EU vrij om
op een hoger niveau te gaan zitten, maar in ieder geval zal de EU moeten waarborgen
dat minimaal dat niveau zal worden gehandhaafd.Op pagina 23 van het verslag van een schriftelijk overleg, vastgesteld
op 15 januari (23 490, CO), heeft de minister aangegeven dat het
handvest niet van toepassing is op de derde pijler. Daar staat: «Het
Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie waarborgt het recht van
een ieder tot toegang tot de dossiers die worden gehouden bij de instituties
en organen van de Unie, met inachtneming van bepaalde belangen (artikel 41).
Dit recht is echter niet van toepassing op de gegevens die door de bevoegde
autoriteiten in de lidstaten worden verwerkt.» Ik vraag mij af of het
klopt dat het toepassingsbereik van het handvest zo beperkt is. In het oorspronkelijke
Commissievoorstel wordt op pagina 3 nadrukkelijk vermeld dat de artikelen
7 en 8 van het handvest in acht moeten worden genomen bij dit kaderbesluit.De minister heeft terecht aangegeven dat richtlijn 46 niet van toepassing
is op de derde pijler, maar ook hiervan stelt de Commissie (op pagina 5) dat
de regels moeten stroken met het algemene beleid van de Unie en dat de grondbeginselen
in de richtlijn wel degelijk ook van toepassing zijn op de derde pijler.Graag krijg ik een reactie van de minister op beide punten, omdat ik denk
dat het belangrijk is om te weten in welk kader wij kunnen toetsen, en of
de normen daarmee in overeenstemming zijn.Ik heb de vraag opgeworpen of het niet beter zou zijn om te bekijken of richtlijn 46 zodanig kan worden aangepast dat wij straks één
beschermingsniveau hebben voor verschillende beleidsterreinen. De minister
heeft net aangegeven dat heel veel instrumenten buiten dit kaderbesluit vallen,
zoals Europol en Eurojust. Wij hebben nu dus al heel veel versnippering. Is
het voor de rechtszekerheid niet duidelijker om de bescherming van persoonsgegevens
van de derde pijler deze in de richtlijn daarin op te nemen? Een ander belangrijk
punt daarbij is, dat het Hof van Justitie dan de bevoegdheid heeft om die
normen te toetsen.De heer De Vries (PvdA): Voorzitter. Dit is
een complexe materie. Ik moet zeggen dat ik als lid van een medewetgevend
lichaam grote problemen heb met afhandeling hiervan in een mondeling overleg,
zeker waar mij aan het begin van de vergadering de laatste tekst in handen
is gedrukt van een document dat wij toch gemeenlijk uitvoerig willen bestuderen.Als u het goedvindt, knoop ik aan bij het verslag van het mondeling overleg
van 15 januari waarin ik een opmerking heb gemaakt over Interpol. Alhoewel
het mij niet onbekend was, dat wat de minister daarop als antwoord heeft gegeven
in deze sfeer zou liggen, vind ik dat de gang van zaken om een oordeel van
de regering vraagt. Interpol is kennelijk een soort van privaatrechtelijke
organisatie die zich op alle mogelijke manieren bezighoudt met samenwerking
die in de casus die ik de vorige keer heb genoemd, tot een ongelooflijke uitwas
heeft geleid. De regering trekt er haar handen een beetje van af en zegt dat
het een soort hulpmiddel is, een soort tweede weg voor de politie om haar
werk te doen. Er lijkt mij reden voor enige bezinning van de regering op de
wenselijkheid van zo’n min of meer privaatrechtelijk politiecircuit,
omdat dit zich moeilijk laat inpassen in de manier waarop naar ons oordeel
de politie onder de controle van regeringen behoort te staan. Alle semiregelingen
en het semitoezicht dat daar aan de orde is, vind ik niet geweldig. Ik wil
er nu niet verder op ingaan, maar ik zou het op prijs stellen om in de nabije
toekomst nog eens apart hierover van gedachten te wisselen.De minister geeft aan dat het ontwerpkaderbesluit niet betekent dat je
niet kritisch kunt zijn. Ik ben daar erkentelijk voor. Het is volgens mij
inderdaad zeer goed mogelijk om er kritisch over te zijn. Hij heeft trouwens
zelf ook een aantal onderwerpen genoemd waarop het misschien wat beter had
gekund en punten die misschien niet nodig waren geweest. Ik heb ook het rapport
gekregen van de Permanente Commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-,
vluchtelingen- en strafrecht. Ik heb een beetje moeite met de kwalificatie
van de minister dat het hierbij gaat om mensen met rechtspolitieke opvattingen.
Volgens mij zijn het ook deskundigen. Niet alle deskundigheid is rechtspolitiek.
Bovendien biedt de commissie de rapporten niet aan iedereen aan bij wie ze
in goede aarde vallen. Ik heb mij bijvoorbeeld niet gehouden aan het advies
van de commissie over Prüm. Ik geloof dat deze commissie meer respect
verdient dan uit de woorden van de minister zou kunnen blijken. De commissie
maakt een aantal opmerkingen, die mevrouw Strik al heeft genoemd en die volgens
mij de regering aanleiding zouden moeten geven om er wel naar te kijken. Ik
zie dat de minister het rapport inmiddels heeft ontvangen. Ik weet niet of
hij in staat is om het meteen te behandelen. Mij dunkt dat de permanente commissie
een aantal observaties meldt die wij serieus hebben te nemen, willen wij ooit
kunnen instemmen met dit kaderbesluit.Ik heb overigens absoluut geen onheus bedoelde opmerking gemaakt toen
ik sprak over het spreektempo van de minister. Hij had een tekst voor zich
en voorlezen leidt wel eens tot hoge snelheid. Ik wil na deze vergadering
in staat zijn om een en ander nog eens rustig te bestuderen.Net als mevrouw Strik vraag ik wat ertegen is om nog even te wachten en
om na te gaan of wij niet in staat zijn om op een niet al te lange termijn
te zorgen voor een meer eenduidige regeling van beschermingsniveaus en privacyaspecten,
die op het ogenblik zeer gefragmenteerd en zeer sectoraal aan
de orde zijn. Wij hebben het Verdrag van Prüm goedgekeurd en dat is prima,
maar mij bleek dezer dagen dat ik van andere ontwikkelingen dan die van Prüm
nauwelijks op de hoogte was. Wij zouden daar als commissie een brief over
schrijven, maar ik neem dit punt nu ook even mee. Ik las in de krant dat de
Engelse politie kans heeft gezien om een Nederlandse cd-rom met DNA-gegevens
zoek te maken. Ik vroeg mij af of dat in overeenstemming was met het Prümregime,
dat zo buitengewoon zorgvuldig zou zijn en waarbij alleen in geval van hits
iets zou worden gegeven. Er worden echter blijkbaar hele databestanden overgedragen.
Dat is althans in dit geval gebeurd. In het stuk van de permanente commissie,
die inderdaad deskundig blijkt te zijn, lees ik dat dit te maken heeft met
het SIS, het DIS en andere regelingen. Ik wil van de minister weten hoe zich
dit verhoudt met de zorgvuldigheid die wij in het Verdrag van Prüm hebben
afgesproken. Is het niet zo, zoals ik dacht, dat men alleen kan toetsen of
er ergens een gegeven beschikbaar is? Is het zo dat men cd-roms uitwisselt
waarop hele databanken zijn opgeslagen? Als het laatste het geval is, voel
ik mij niet verkeerd voorgelicht, want ik had dat wellicht moeten weten, maar
voel ik mij er wel ongelukkig bij, want mijn indruk van het Verdrag van Prüm
was dat het allemaal heel zorgvuldig zou gaan. Dat heb ik ook in mijn fractie
uiteengezet. Als de praktijk is dat men gewoon maar cd-roms met elkaar uitwisselt,
vraag ik mij af waarom wij überhaupt nog verdragen nodig hebben om dit
netjes te regelen.Ik heb grote moeite om te overzien wat er in al die verschillende regelingen
aan verschillende aspecten wordt gedaan. In een oude versie ter voorbereiding
van het raadsbesluit zag ik dat verschillende landen verschillende opvattingen
hebben over hoe ze met dit kaderbesluit willen omgaan. Ik neem mijzelf als
toetssteen: als ik dit niet meer kan begrijpen, wat moet een normale burger
dan? Wij zijn bezig met recht dat zeer ingrijpend is voor de positie van de
burger. Wat gaat er eigenlijk fout als wij wat meer tijd uittrekken en bekijken
of wij in Europees verband tot meer eenheid kunnen komen?Mevrouw Broekers-Knol (VVD): Voorzitter. Excuus
voor het geval dat mijn vragen enigszins overlappen wat er al aan de orde
is geweest.Artikel 3 geeft lidstaten ruime mogelijkheden om de verkregen data voor
andere doeleinden te gebruiken dan waarvoor deze zijn verzameld. De verwerking
moet dan wel rechtmatig, adequaat ter zake dienend en niet bovenmatig zijn.
De overwegingen van de Raad voor het kaderbesluit lezend, stel ik vast dat
in overweging 5bis staat: «Het kaderbesluit is alleen van toepassing
op gegevens die door de bevoegde autoriteiten worden verzameld of verwerkt
met het oog op preventie, onderzoek, opsporing en vervolging ter zake van
strafbare feiten en tenuitvoerleggingen van straffen». Ik vraag mij
af hoe ik het tweede lid van artikel 3 dan moet lezen. Daar staat: «Verdere
verwerking voor een ander doel is toegestaan, mits (a) deze verwerking niet
onverenigbaar is met het doel waarvoor de gegevens zijn verzameld ...»
Dat doel is volgens overweging 5bis: preventie, onderzoek enzovoort. Mag de
verwerking ver buiten dat doel om gaan? Mag het voor een ander doel gebeuren?
Hoe denkt de minister dat de betreffende autoriteiten daarop controle kunnen
houden? In de visie van mijn fractie is het een openeinderegeling. Wij zijn
bevreesd dat dit een kant kan opgaan, die niemand heeft beoogd.Wij hebben begrepen dat de regels van het kaderbesluit ook van toepassing
kunnen zijn in een strikt nationale context. De minister heeft gemeld dat
hij daarmee kan instemmen, omdat dat de rechtseenheid binnen de Europese Unie
vergroot. Wij vragen ons af hoe deze opvatting van de regering zich verhoudt
tot het feit dat in het besluit vaak wordt verwezen naar nationaal recht.
Hoe is dan de verhouding met de normen uit andere juridische teksten in het
nationale recht die wellicht een hogere mate van bescherming bieden dan het
kaderbesluit?Antwoord van de ministerMinister Hirsch Ballin: Voorzitter. Alvorens
ik op de inhoud inga, ga ik in op de procedurele punten die aan de orde zijn
gesteld. De heer De Vries heeft een opmerking gemaakt over mijn spreektempo
en heeft dat verklaard uit het voorlezen van de tekst. Dat was echter niet
het geval. Als ik de tekst waarvan ik gebruik maakte, had voorgelezen, had
ik waarschijnlijk vanzelf een rustiger tempo gevolgd. In het belang van de
goede voortgang van de beraadslagingen heb ik geprobeerd er de hoofdpunten
uit te lichten en die hier en daar met persoonlijke aantekeningen en nuanceringen
onder de aandacht te brengen. Dit ter verklaring van mijn spreektempo.Het tweede meer procedurele punt dat de heer De Vries aan de orde stelde,
was hoe wij ons verhouden tot de Permanente Commissie van deskundigen in internationaal
vreemdelingen-, vluchtelingen- en strafrecht. Het antwoord is: zeer geïnteresseerd.
Ik heb absoluut geen depreciatie van deze commissie met verscheidene van mijn
vroegere zeer geleerde collega’s tot uitdrukking willen brengen. Rechtspolitiek
is een geheel neutraal begrip. Ik geef ook rechtspolitieke opvattingen in
de discussie met uw commissie en uw Kamer. Zo heb ik het begrip althans altijd
verstaan en gebruikt. Rechtspolitieke standpunten kun je niet op een zinnige
manier innemen anders dan wanneer je over enige deskundigheid beschikt ten
aanzien van de besproken onderwerpen. Ik noemde het rechtspolitieke opvattingen,
omdat er geen twijfel over kan bestaan dat de commissie-Meijers zich ten doel
stelt om vanuit een commitment aan een bepaald waarderingspatroon van de Europese
samenwerking te reageren op voorstellen. Vaak maakt de commissie kritische
opmerkingen, wanneer zij meent dat er te veel mogelijkheden worden geopend
voor uitwisseling van gegevens of strafrechtelijke samenwerking. Vaak ook
geeft de commissie waarschuwingen: let op, in deze situatie kan er misbruik
worden gemaakt. Daar kijken wij altijd zeer serieus naar. Ik geloof echt dat
het een misverstand is, dat in mijn gebruik van het woord rechtspolitiek op
de een of andere manier een depreciatie school. Voor zover dat misverstand
is ontstaan, neem ik dat graag weg.De heer De Vries (PvdA): Als het een misverstand
was, neem ik dat graag aan. Wat bij mij meer indruk maakte, was dat de minister
zei: de commissie adviseert mensen bij wie dat advies in goede aarde valt.
Dat hield toch zeker de suggestie in dat de commissie probeert mensen naar
de mond te praten.Minister Hirsch Ballin: Nee, de commissie
stelt zich ten doel om steun te verwerven voor standpunten. Daartoe richt
de commissie zich soms tot mij. Ik krijg ook regelmatig brieven van de commissie.
Kennelijk is dan de veronderstelling dat de zorgen en gezichtspunten die daarin
naar voren worden gebracht bij mij in goede aarde vallen en dat ik erin geïnteresseerd
ben.De heer De Vries (PvdA): Of dat u ze nodig
hebt.Minister Hirsch Ballin: Dat gaat vaak samen.
Verondersteld wordt kennelijk dat ik er dan wat mee doe. Misschien is deze
brief ook wel ergens op het ministerie binnengekomen. Wij zullen subiet laten
onderzoeken of de brief ergens bij de registratie bekend was. Ik zal in ieder
geval het e-mailadres van de commissie benutten om te laten weten dat ik het
buitengewoon op prijs zal stellen als wij tegelijk met uw Kamer op de hoogte
worden gesteld van zaken als die in ons debat een rol spelen. Ik hoop dat
ik hiermee voldoende waardering heb uitgesproken voor de commissie-Meijers
om vervolgens, nu ik het heb gelezen, te mogen melden dat het een interessant
stuk is. De commissie merkt terecht op dat het voorstel moet
worden gezien in het kader van het Haagse Programma inzake de versterking
van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie. Het
is juist dat binnen deze ruimte de ontwikkeling van een politiële en
justitiële samenwerking onontbeerlijk is en dat harmonisatie van normen
enzovoort een essentieel vereiste is. Met die uitgangspunten ben ik het zeer
eens. Die vormen het startpunt van de alinea waarin de commissie inhoudelijk
op het voorstel ingaat.Na wat ik allemaal over de commissie heb gezegd, kan ik het mij veroorloven
om vervolgens enigszins kritisch te reageren op wat er in de brief staat.
Dat het voorstel zou leiden, zoals in de voorgaande alinea staat, tot rechtsonzekerheid
en een onbevredigend beschermingsniveau voor de burgers en dat niet of veel
te weinig rekening wordt gehouden met de fundamentele beginselen van het gegevensbeschermingsrecht,
deel ik niet met de commissie. Ik licht dit graag toe en het komt voor een
deel vanzelf naar voren wanneer ik inga op de vragen die uw commissie naar
voren heeft gebracht. De permanente commissie stelt dat de fundamentele beginselen
van het gegevensbeschermingsrecht zijn neergelegd in Verdrag nr. 108 van de
Raad van Europa en Aanbeveling R (87)15 van de Raad van Ministers van de Raad
van Europa. Dat is inderdaad de solide ondergrond van heel veel van wat er
is gebeurd op het gebied van de gegevensbescherming en vervolgens in de Europese
Unie is benut. Echter, daar waar het verdrag niet zonder meer wordt gevolgd,
gebeurt dat wegens de eigen aard van de gegevens die worden verwerkt in het
kader van de politiële en justitiële samenwerking. De mening dat,
omdat er bepaalde afwijkingen zijn van dat verdrag, fundamentele beginselen
niet in acht worden genomen, kan ik niet delen. Op dat punt kan ik de permanent
commissie niet volgen in haar benadering.Daarna gaat de commissie in op overweging 13a, artikel 14 en de verzameling
van gegevens. De commissie stelt: «Overweging 13 lijkt te suggereren
dat deze basisvoorwaarde slechts een facultatieve verplichting impliceert.»
Ik zal daarnaar kijken, want de tekst is nog niet gefinaliseerd, maar ik heb
overweging 13 niet zo gelezen. De overwegingen moeten in samenhang worden
bezien en in ieder geval staat de uitwerking in de artikelen. Het is dus van
belang om de goede verhouding te zien tussen de artikelen en de overwegingen.
Op artikel 14 ga ik straks in naar aanleiding van de gestelde vragen. De permanente
commissie meent dat in overweging 12 de basisvoorwaarde van artikel 14 wordt «gerelativeerd
doordat wordt overwogen dat bij de doorgifte van persoonsgegevens aan derde
landen of internationale organen de gegevens »in
beginsel« adequaat (moeten) worden beschermd.» Ook in
verband met de nettoyage van de vertaling zal ik goed kijken naar dat «in
beginsel». Ik heb er af en toe ook wat discussie over met een van mijn
collega’s die zich op het standpunt stelt dat je van iets wat in beginsel
geldt nooit ofte nimmer mag afwijken, terwijl andere collega’s...De heer Franken (CDA): Dat is de protestantse
versie van uw collega Donner?Minister Hirsch Ballin: Ik geloof dat hier
al persoonsidentificatie heeft plaatsgevonden. «In beginsel» kan
ook, zoals naar mijn idee de permanente commissie doet, worden opgevat als
iets waarvan kan worden afgeweken. Wij zullen er in de vertaling naar kijken.
Als er situaties zijn waarvan kan worden afgeweken, dan moeten die worden
voorzien in de regelingen zelf, dus in dat wat er is bepaald in het corpus
van het kaderbesluit. Ik denk dus niet dat er kan worden gesproken van een
verlaging van het beschermingsniveau door miskenning van fundamentele basisbeginselen.Over het recht op informatie heb ik al iets gezegd, evenals over de wijze
van verwerking en het doelbindingsbeginsel.De permanente commissie merkt voorts op: Er «wordt ten aanzien van
de verschillende categorieën van betrokkenen (criminelen,
slachtoffers, getuigen, enz.) geen onderscheid gemaakt.» Dat is waar,
omdat het een algemeen kaderbesluit is. Tegelijkertijd geldt wel dat voor
specifieke onderwerpen specifieke regels worden gesteld in aanvulling op de
algemene regels van het kaderbesluit, dat tenslotte niet op al die terreinen
het laatste woord is. Wij zijn bijvoorbeeld bezig met de procedurele rechten,
dus ook de rechten van verdachten en dergelijke.De permanente commissie stelt in het tweede deel van haar brief de vraag
aan de orde of er niet een betere bescherming kan worden geregeld. Dat is
vooral een kwestie van timing van de besluitvorming. Dit gaat overigens bij
meer onderwerpen spelen. Wanneer er tot uitstel wordt overgegaan, komen wij
er waarschijnlijk pas aan toe onder het Verdrag van Lissabon. De commissie
verwacht dat dit een ommekeer bewerkstelligt doordat dan onder meer de justitiële
samenwerking in strafzaken en de controle door het Europees Hof van Justitie
mogelijk worden gemaakt. Ik ben het eens met wat de commissie hier stelt over
de waarde van het Verdrag van Lissabon. Het betekent echter niet dat het verkeerd
zou zijn om voor een aantal kaderbesluiten die in procedure zijn, de besluitvorming
af te ronden. Tenslotte duurt het nog even eer de ratificatie van het Verdrag
van Lissabon in de 27 lidstaten voltooid zal zijn. Op het moment dat het hof
een rol krijgt te spelen, zal dat een rol zijn in verband met een bepaalde
overgangsperiode en met afwijkingsmogelijkheden ten aanzien van de derde pijler,
die helaas in de onderhandelingen zijn toegestaan, met name aan Groot Brittannië
en Frankrijk. Daarin kan dit worden meegenomen. Juist in het licht van de
discussies die door mijn voorganger en mij al enige jaren zijn en worden gevoerd
met de Tweede Kamer, moeten wij mijns inziens zeggen, dat het goed is als
dit wordt geregeld. De commissie stipt ook aan de verhouding tot het Handvest
van de grondrechten van de Europese Unie. Dat raakt een punt dat ook door
mevrouw Strik aan de orde is gesteld in navolging van de permanente commissie
of naar aanleiding van mijn brief. Misschien had die zin in mijn brief iets
helderder geformuleerd moeten zijn, want als het gaat om gegevensverwerking
door de lidstaten in een puur nationale context, dan is het Handvest van de
grondrechten inderdaad niet van toepassing uit hoofde van het Verdrag van
Lissabon, maar als het gaat om de uitvoering van het Europese recht door de
lidstaten, dan is het handvest wel degelijk van toepassing. Ik denk dat dit
het punt is dat mevrouw Strik bedoelde. Die nuancering had inderdaad bij die
zin moeten zijn aangebracht. Dank voor de gelegenheid om dat nog even tot
uitdrukking te brengen. Het gaat dus inderdaad ook om de toepassing van het
Europese recht ...Mevrouw Strik (GroenLinks): Dus ook van het
kaderbesluit.Minister Hirsch Ballin: Precies, maar het
kaderbesluit krijgt niet door dat enkele feit een reikwijdte die ook de nationale
toepassingen betreft.De voorzitter: Lukt het u om nu eerst de heer
Franken te beantwoorden, aangezien hij om kwart voor vijf weg moet?Minister Hirsch Ballin: Dat doe ik graag.
Waarom geen algemene verplichting tot kennisgeving aan betrokkene van de gegevensverwerking?
Dat is een van de punten die ook door de commissie-Meijers worden aangesneden.
Een algemene verplichting tot kennisgeving aan de betrokkene past slecht bij
het politiewerk, soms wegens de procedure, soms wegens de situatie, zoals
bij acute ordeverstoringen en rechtshandhavend optreden. Gegevensverwerking
kan met de huidige technologie dan op zeer korte termijn plaatsvinden. Voor
bijvoorbeeld toezicht rondom stadions zijn er mogelijkheden om nog terwijl
de rel gaande is, te beginnen met de gegevensverwerking. Dat is een situatie
die zich vooral voordoet bij recidiverende hooligans. De aard van de gegevensverwerking verzet zich dus tegen een algemene verplichting. Een ander punt is
dat opsporingsonderzoeken soms minder kans van slagen maken wanneer de op
te sporen personen en handelingen bekend worden aan de betrokkenen. Dat kun
je natuurlijk met uitgestelde regelingen doen enzovoort, maar dat is vanzelf
het geval in het strafproces.Dan de vraag of artikel 12 niet te vaag is in verhouding tot artikel 3.
Artikel 3 bevat algemene beginselen voor de gegevensverwerking. Die zijn ook
terug te vinden in onze Wet politiegegevens. In dat artikel is geen rechtstreekse
verwijzing naar de opsporing en vervolging van strafbare feiten op nationaal
niveau opgenomen, maar dat is wel aan de orde bij de uitwisseling van gegevens
tussen de lidstaten. Dat volgt uit artikel 1, tweede lid, van het ontwerpkaderbesluit.
Artikel 12 kent meer doelen met het oog waarop de verstrekte gegevens door
de ontvangende lidstaat worden verwerkt. Daarover heeft de Europese Toezichthouder
Gegevensbescherming opmerkingen gemaakt, in het bijzonder over d. Het enige
verschil met het Nederlandse recht op dit punt, is dat verdere verwerking
gebonden is aan de uitvoering van de politietaak. Tegelijkertijd geeft de
aanduiding «uitvoering van de politietaak» een heel ruim kader,
zoals blijkt uit artikel 5.1, tweede lid, van het Besluit politiegegevens.
Doordat in punt d van artikel 12 wordt verwezen naar het nationale recht van
de lidstaten blijft artikel 5.1, tweede lid, van het Besluit politiegegevens
van toepassing op de verwerking van gegevens die onder de werking van het
besluit vallen. Het leidt immers niet tot een uitsluiting van het toepassingsbereik.
Het derogeert dus niet.Dan de vraag hoe de gegevensbescherming zich verhoudt tot sectorale regelingen.
Ik heb er al iets over gezegd. Er zijn mogelijkheden voor nadere regels op
specifieke terreinen. De overwegingen 24bis en 24ter geven daarvoor een richtsnoer.
In de praktijk zal er verder een weg in moeten worden gevonden.Een andere vraag betreft de verhouding tussen de regels van het ontwerpkaderbesluit
en de bestaande regels. Het kaderbesluit bevat regels over bescherming van
gegevens die worden verwerkt ten behoeve van opsporing en vervolging van strafbare
feiten die tussen de lidstaten worden uitgewisseld of tussen de lidstaten
en Europol en Eurojust, of die door Europol en Eurojust aan de lidstaten zijn
verstrekt. De verhouding tussen het kaderbesluit en de bestaande regels wordt
beschreven in de overwegingen 24bis en 24ter. Wat er aan regels staat in de
Europolovereenkomst en het Raadbesluit Eurojust blijft onverkort gelden.De heer Franken (CDA): Het betreft het punt
dat ik aan de orde heb gesteld over de samenloop. Ik ben blij met de verwijzing.
Dank.Minister Hirsch Ballin: Het zijn vrij uitgebreide
overwegingen. Er wordt een hele reeks van die specifieke toepassingsvelden
genoemd.Ook wat het kaderbesluit betreft ter omzetting van het Verdrag van Prüm,
geldt dat de speciale regels onverkort blijven gelden. Ik denk dat het goed
is om ook op dat punt deze verduidelijking te bieden. Voor de verstrekking
en verdere verwerking van de bijbehorende persoonsgegevens die op grond van
een rechtshulpverzoek kunnen worden verstrekt, gelden de regels van het kaderbesluit.De speciale regels van de Schengenuitvoeringsovereenkomst inzake het SIS
blijven onverkort gelden. De Schengenuitvoeringsovereenkomst bevat een afzonderlijke
paragraaf. Ik verwijs naar Titel IV, hoofdstuk 3, artikel 126 en volgende,
en hoofdstuk II, artikel 93 en volgende. Het uitgangspunt bij het kaderbesluit
is dat de regel van toepassing is die betrokkene de meeste rechtsbescherming
biedt. Per bepaling afzonderlijk zal moeten worden bekeken welke regel de
verst strekkende bescherming biedt. Het is een zeer beschermende regeling
van de verhouding tussen de verschillende regelingen.Bij de Rechtshulpovereenkomst 2000 geldt dezelfde benadering. Artikel 23, dat een specifieke doelbinding bevat, blijft onverkort gelden.
Overigens gelden de regels van het kaderbesluit. Het is dus steeds hetzelfde
patroon in de verhouding tussen het kaderbesluit en de specifieke regelingen.
Ik denk dat dit goed is en bijdraagt aan het beschermingsniveau. Daarom zei
ik net in reactie op de brief van de commissie-Meijers, dat dit absoluut niet
iets is dat afbreuk doet aan het beschermingsniveau. Waar er hogere beschermingsniveaus
zijn, blijven die overeind, maar het kaderbesluit bevat een algemeen toepasselijke
ondergrond daarvoor. Het is steeds de bedoeling geweest, ook van onze kant,
om dat met het kaderbesluit te bewerkstelligen.Als Nederland gegevens aan een derde land verstrekt, moet het ontvangende
land de passende waarborgen bieden voor de gegevensverwerking. Op het moment
dat gegevens aan ons worden verstrekt, geldt ons beschermingsniveau.Wat de notificatie betreft, is artikel 126bb bepalend. Ik heb daar zonet
al iets over gezegd.Ik kom nu toe aan de vragen van mevrouw Strik.De heer Franken (CDA): Ik dank de minister
voor het antwoord. Mevrouw Van Bijsterveld en ik kunnen nu vertrekken en hoeven
onze andere parlementaire verplichting niet langer te laten botsen met deze.Minister Hirsch Ballin: De vraag van mevrouw
Strik over het handvest heb ik al beantwoord toen ik over de commissie-Meijers
sprak. Ik zou nog terugkomen op artikel 14 over doorgifte van gegevens aan
derde landen en op de vraag van de commissie-Meijers of er niet ook in een
Europese regeling had moeten worden voorzien. Het kaderbesluit betreft vooral
de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten. De vraag kan worden opgeworpen
of er op grond van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie wel
een bevoegdheid van de Raad bestaat om over dit onderwerp afspraken te maken.
Daarbij komt dat de lidstaten zelf reeds de nodige bilaterale afspraken hebben.
Nu gekozen is voor beperking van het kaderbesluit tot gegevens die tussen
de lidstaten en Europol, Eurojust enzovoort worden uitgewisseld, ligt het
voor de hand om de regeling voor de verstrekking van de gegevens aan derde
landen te beperken tot de uitgewisselde gegevens. Anders zou het kaderbesluit
treden in de materie lidstaat-derde land, zonder dat er sprake is van een
Europese betrokkenheid. Het kaderbesluit beperkt zich dus tot wat al in Europese
kaders zit. Het is niet toepasselijk als het gaat om gegevensuitwisseling
tussen een lidstaat en een derde land buiten de Europese kaders om. Er zouden
anders mogelijk ook complicaties ontstaan in de verhouding tot de bilaterale
regelingen ten aanzien van die derde landen.De heer De Vries gaf geheel correct weer dat het Verdrag van Prüm
is gebaseerd op het systeem hit-no hit met DNA-profielen en vingerafdrukken.
Als er een hit is, gaan de gewone regels voor de rechtshulp gelden. Dat is
ook de geschiedenis met de cd-rom waarover nogal wat te doen is na het zoekraken
ervan. Een cd-rom kan best op basis van een rechtshulpverzoek worden uitgewisseld.
Voor Prüm geldt echter wat de heer De Vries net aangaf.De heer De Vries (PvdA): Hoe is het dan mogelijk
dat die cd-rom in Engeland terechtkomt, zonder dat het iets met Prüm
te maken heeft? Hit of no hit is iets anders dan dat je je hele databestand
aan een ander land ter beschikking stelt.Minister Hirsch Ballin: Ik ben uiteraard geïnformeerd
over de cd-romkwestie, maar ik heb mij niet voorbereid op vragen hierover
vanmiddag en kan dus helaas geen gedetailleerde informatie geven.De voorzitter: U krijgt er zo direct een brief
van ons over. Als u die kunt beantwoorden, is deze zaak meteen klaar.Minister Hirsch Ballin: Het zou zomaar kunnen,
dat er ook al vragen van de Tweede Kamer over zijn. In ieder geval heb ik
de mededeling gekregen dat men het aan Britse zijde heel pijnlijk vindt wat
er is gebeurd. De verstrekking van de cd-rom is gebaseerd op rechtshulp tussen
Nederland en het Verenigd Koninkrijk. De details zal ik graag uiteenzetten
in antwoord op de brief of op Kamervragen.Aan het adres van de heer De Vries merk ik op dat het kaderbesluit breed
sectoraal gericht is. Het gaat immers over de samenwerking op het gebied van
politie en justitie. In antwoord op de betreffende vraag van de heer Franken
heb ik aangegeven dat specifiekere afbakeningen en de daarbij behorende regels
van kracht blijven en hun waarde houden. Het kaderbesluit legt wel een zinvolle
bodem voor wat er op dit terrein gebeurt. Europol en Eurojust kennen ook meer
specifieke regels.Wat het tempo betreft, geldt dat het betere de vijand kan zijn van het
goede. Zolang wij de procedure inzake dit kaderbesluit niet tot een einde
brengen, geldt er geen algemene basis, omdat richtlijn 95/46 niet op de justitie-/politiesamenwerking
van toepassing is. Het Verdrag van de Raad van Europa wel. In mijn ogen wordt
het hoog tijd dat wij richtlijn 95/46 completeren met een kaderbesluit over
dit onderwerp.De heer De Vries (PvdA): Mijn vraag was iets
gerichter, namelijk: wat gaat er eigenlijk fout als wij dit kaderbesluit niet
hebben? Wij hebben al die specifieke regelingen. Voegt dit kaderbesluit iets
toe aan die specifieke regelingen? Kennelijk niet. Wat is dan de bijzondere
uitwerking van dit kaderbesluit?Minister Hirsch Ballin: Die is tweeërlei.
Het is iets dat voor alle Europese lidstaten geldt en het legt, zoals gezegd,
een bodem. Wij kunnen voor Nederland zeggen: wij hebben onze eigen wetgeving
en die is van toepassing. Als de algemene regeling van het kaderbesluit er
is, werkt dat bovendien zeer vereenvoudigend en verhelderend ten opzichte
van volgende besluiten waarin specifieke regels worden gegeven. Tot nu toe
is het de opvatting van Nederland, ook van de Tweede Kamercommissie, dat het
van belang is dat wij een combinatie maken van het kaderbesluit met bijvoorbeeld
de besluitvorming bij de implementatie van het Verdrag van Prüm. Dat
is bij herhaling aan de orde geweest in het JBZ-overleg in de Tweede Kamer,
en mijns inziens op goede gronden. Dat bindt uw Kamer natuurlijk niet, maar
er is in ieder geval uit een oogpunt van gegevensbescherming en vergelijkbaarheid
van de beschermingsniveaus in de lidstaten, winst te behalen door het op dit
terrein te doen. Het geeft ook een basis, mocht de bescherming tekortschieten
in een van de andere 26 lidstaten. Ik ga er maar even gemakshalve van uit
dat het uit het oogpunt van het kaderbesluit bij ons allemaal dik in orde
is, wat naar mijn stellige overtuiging ook het geval is. Het is prettig om
een basis te hebben waarop andere lidstaten kunnen worden aangesproken, mocht
er bij hen een deficiëntie zijn op dit terrein. Ook dat is de betekenis
van zo’n kaderbesluit. Het gaat dan niet om de concrete toepassing,
maar om het feit dat er een basis is om andere lidstaten aan te spreken op
hun beschermingsniveaus.Mevrouw Broekers-Knol geef ik toe dat artikel 12 inderdaad de mogelijkheid
bevat om gegevens verder te verwerken voor andere doeleinden. Die doeleinden
zijn niet bij voorbaat te beperken, maar daarbij geldt wel het vereiste van
instemming door de verstrekkende partij, en dan komt het nationale recht in
beeld. Naar Nederlands recht kunnen politiegegevens alleen verder worden verwerkt
ten behoeve van de politietaak. Die restrictie blijft van kracht, met controle
van de rechter-toezichthouder.Mevrouw Broekers-Knol (VVD): Naar Nederlands
recht blijft het beperkt tot de politietaak. Als een andere lidstaat gegevens
vanuit Nederland wil hebben voor een ander doel, is dan ook de Nederlandse
wetgeving van toepassing, wat betekent dat die gegevens dan niet worden verstrekt?Minister Hirsch Ballin: Als er een verdere
verwerking nodig is, dan is het Besluit politiegegevens van toepassing. Wat
wij niet verder kunnen verwerken, kunnen wij ook niet verder verstrekken.Mevrouw Broekers-Knol (VVD): Het gaat erom
welk recht van toepassing is als het andere land gegevens verder wil bewerken.Minister Hirsch Ballin: Dat wordt beheerst
door de specifieke afspraken met dat land en vervolgens door het recht van
dat land. Binnen dat kader moeten wij blijven.Mevrouw Broekers-Knol (VVD): Oké.De heer De Vries (PvdA): Ik geloof dat ik
de minister hoorde zeggen dat als een ander land gegevens heeft gekregen het
daarmee niet mag omgaan zonder instemming van het verschaffende land. Dat
lees ik niet in artikel 3.Mevrouw Broekers-Knol (VVD): Dat staat in
artikel 12. Daar staat dat die gegevens alleen verder mogen worden verwerkt
voor andere doeleinden dan waarvoor zij verstrekt of beschikbaar worden gesteld,
indien dat doeleinden zijn die in dit artikel zijn vermeld onder a t/m d.De voorzitter: Mijnheer de minister, dank
voor uw toelichting. Fijn dat u er was. Wij krijgen van u nog een reactie
op de brief die u nog van ons zult ontvangen.Sluiting 17.03 uur.XNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Van de Beeten (CDA), Broekers-Knol
(VVD), De Graaf (VVD), Kox (SP), voorzitter, Essers (CDA), Meurs (PvdA), Eigeman
(PvdA), Engels (D66), Franken (CDA), vice-voorzitter, Van Kappen (VVD), Peters
(SP), K.G. de Vries (PvdA), Haubrich-Gooskens (PvdA), Reuten (SP), Koffeman
(PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik (GL), Lagerwerf-Vergunst
(CU), Duthler (VVD), Vliegenthart (SP), Kuiper (CU) en Yildirim (Fractie-Yildirim).XNoot1Zie Kamerstuk 23 490, CW.XNoot2Voor verslag van dit mondeling overleg zie Kamerstuk 23 490, CR. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-23490-CX.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl