Wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-25311, nr. 207a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-05-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25311 nr. 207a

18-05-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het karakter van deze wetswijziging2. De huidige bestemmingsplanprocedure en de nieuwe artikel
19-procedure3. De toepassing van «lege» voorbereidingsbesluitenVragen en opmerkingen van fractiesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25311Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 311Wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordeningnr. 207aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEER1Vastgesteld 18 mei 1999Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het stellen
van de volgende vragen en het maken van de volgende opmerkingen. 1. Het karakter van deze wetswijzigingDe vaste commissie voor Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer deelde mee
met belangstelling kennis te hebben genomen van dit wetsvoorstel. Zij constateerde
dat tijdens de schriftelijke voorbereiding door de Tweede Kamer aandacht is
gevraagd voor een gewenste, fundamentele herziening van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening (WRO). Ook de Raad van State heeft geconstateerd dat door deze opeenvolgende
wijzigingen een lappendeken van planprocedures zal ontstaan waardoor het reeds
gecompliceerde, minder leesbare en allengs steeds onoverzichtelijker geworden
wettelijk ruimtelijke ordeningssysteem er niet eenvoudiger en zeker niet inzichtelijker
op zal worden.De Raad vreest dat deze ontwikkeling ernstige afbreuk zal doen aan de
onderlinge samenhang van het ruimtelijke planningstelsel. Ook de commissie
vroeg zich af of eerst niet een fundamentele discussie over de toekomst van
de WRO had moeten worden gevoerd, alvorens een wezenlijke verandering van
het ruimtelijk planningsstelsel, zoals de projectprocedure, wordt voorgesteld.
Uit de stukken had zij begrepen, dat de minister een fundamentele herziening
van de WRO niet uit de weg wil gaan. De commissie zou gaarne van de minister
een overzicht ontvangen van de onderwerpen die bij een fundamentele herziening
van de WRO aan de orde zullen komen. Hoe zal daarbij de relatie zijn met andere
wetgeving, zoals de Wet Milieubeheer, de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
(WSDV) en de Algemene wet bestuursrecht? Zal er ook sprake zijn van een nieuwe
taakverdeling tussen de verschillende overheden, met extra aandacht voor de
rol van het provinciaal bestuur? De leefmilieuverordening heeft nu een aparte
plaats in de WSDV, terwijl het hier feitelijk ook om ruimtelijke planning
gaat. Zou het geen aanbeveling verdienen om de leefmilieuverordening en ander
instrumentarium uit de WSDV over te hevelen naar de WRO, waarbij de leefmilieuverordening
zou kunnen worden omgezet in een planologische verordening? De commissie zou van de minister graag vernemen wanneer de algehele herziening
van de wet tegemoet kan worden gezien. Worden in die herziening de resultaten
van de MDW-operatie verwerkt? Bij dit laatste valt bijvoorbeeld in de eerste
plaats te denken aan de toezegging, die de regering de Eerste Kamer heeft
gedaan met betrekking tot de uit de hand gelopen machtspositie van de welstandscommissies.
In de tweede plaats zou kunnen worden gedacht aan meer uniformiteit ten aanzien
van projecten op gemeentelijk, provinciaal en rijksniveau. Is het niet gewenst
dat er één projectenprocedure voor alle overheden komt? 2. De huidige bestemmingsplanprocedure en de nieuwe artikel
19-procedureDe commissie heeft vastgesteld, dat het niet eenvoudig is zich in detail
een helder beeld te vormen van de overeenkomsten en verschillen tussen de
bestemmingsplanprocedure en de nieuwe artikel 19-procedure. Bij wijze van
voorbeeld: het was haar opgevallen, dat bij de voorbereiding van de artikel
19-procedure (artikel 19a, lid 4) en de voorbereiding van de bestemmingsplanprocedure
(artikel 23, lid 1) weliswaar in beide gevallen afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht van toepassing is, maar dat voor beide procedures nadere
bepalingen terzake gelden, die op minstens drie punten onderling weer verschillen.
Dat betreft de publicatie in de Staatscourant, de openingstijden van de terinzagelegging
en het geven van een mondelinge toelichting. Zou het niet verstandiger zijn
geweest om dergelijke kleine verschillen te vermijden? Ook was haar opgevallen,
dat in het ene geval slechts beroep kan worden ingesteld indien voordien ook
de zienswijze aan de gemeente kenbaar is gemaakt, terwijl dat in een ander
geval weer niet nodig is. De commissie vroeg, teneinde zich rekenschap te
kunnen geven van de eventuele verschillen in rechtsbescherming, om een volledig
schema waarin voor zowel bestemmingsplannen als met betrekking tot het nieuwe
artikel 19, stap voor stap de procedure van begin tot eind wordt gevolgd inclusief
alle momenten van besluiten, inspraak, bezwaar en beroep met vermelding van
termijnen en voorwaarden voor de verschillende belanghebbenden (initiators
en tegenstanders), onder vermelding van het wetsartikel waarin die stap staat
beschreven.Een discussiepunt is ook het actueel houden van bestemmingsplannen. In
de Nota naar aanleiding van het verslag (TK 25 311, stuk nr. 6) heeft
de minister daarover op blz. 25 opgemerkt, dat moet worden gesignaleerd dat
wat betreft het ontwikkelen van wettelijke maatregelen ten behoeve van het
actueel houden van bestemmingsplannen «het ei van Columbus» nog
niet is gevonden.Welke visie heeft de minister hier op en wat moet worden verstaan onder
«het actueel houden van bestemmingsplannen»? Ziet de minister
mogelijkheden om daar waar strikt nodig de herziening van bestemmingsplannen
in de praktijk te bevorderen? Ook moet gelet worden op de bestuurskosten van
de gemeenten. Kan de minister nadere mededelingen doen over de stand van zaken
met betrekking tot de zogenoemde «takendiscussie» tussen rijk,
provincie en gemeente, waarbij ook het toezichtvraagstuk aan de orde komt
(blz. 47 TK 25 311, stuk nr. 6)?Er is, zo stelt de commissie vast, veel te doen geweest over de tienjarige
herziening van de bestemmingsplannen; vooral nu dit door amendering een rol
speelt bij de toepasbaarheid van artikel 19. Hoe moet artikel 33, lid 2 echter
worden geïnterpreteerd; meer in het bijzonder luidden de vragen:– Kan een gemeente een verzoek om vrijstelling ook indienen als
het bestemmingsplan meer dan 10 jaar geleden voor het laatst is herzien?– Vanaf welk moment begint de door G.S. verleende vrijstellingsperiode te lopen; vanaf het moment, dat het bestemmingsplan had moeten worden
herzien of vanaf het moment van aanvraag?– Kan een gemeente, nadat een verzoek om uitstel door G.S. is gehonoreerd,
na ommekomst van die periode een nieuw verzoek indienen (zoals ook een voorbereidingsbesluit
na het verstrijken van de wettelijke termijn opnieuw kan worden genomen)? 3. De toepassing van «lege» voorbereidingsbesluitenDe commissie deelde mee de indruk te hebben, dat de amendering in de Tweede
Kamer er toe zal leiden, dat het bestaande gebruik van het toepassen van «lege»
voorbereidingsbesluiten bij de toepassing van artikel 19 WRO onder de nieuwe
regeling zal kunnen worden voortgezet. Dat zou vooral het geval kunnen zijn
bij de zgn. zware gevallen. De commissie riep in herinnering, dat in de huidige
praktijk slechts in weinige gevallen bij anticipatie op een planwijziging
al een ontwerp tot herziening ter inzage wordt gelegd. De enige reële
mogelijkheid voor een gemeente om in zulke gevallen vrijstelling te verlenen
is dan ook doorgaans het nemen van een voorbereidingsbesluit. Juist aan die
mogelijkheid, zo veronderstelt zij, wilde de regering een einde maken. Op
grond van het wetsvoorstel, zoals het daar nu ligt, valt te vrezen, dat die
praktijk juist zal worden voortgezet. De vraag is dan ook in hoeverre de onder
de nieuwe regeling te nemen voorbereidingsbesluiten toch «leeg»
zullen kunnen zijn.De commissie verzocht de regering op dit probleem in te gaan en beargumenteerd
aan te geven of de door hen geuite vrees gerechtvaardigd is.1Vragen en opmerkingen van fractiesDe leden, behorende tot de fractie van de VVD vroegen, met
een verwijzing naar artikel 19 van het wetsvoorstel of niet voor een toename
van de juridisering moet worden gevreesd, waar het gaat om de interpretatie
van «een goede ruimtelijke onderbouwing»?In de Nota naar aanleiding van het verslag (pag. 21) geeft de regering
nadrukkelijk aan dat de ruimtelijke onderbouwing vormvrij is. Maar ware het
niet beter geweest om dit dan ook met zoveel woorden in de wetstekst zelf
op te nemen? Waarom is daarvan afgezien?Zien de leden van de VVD-fractie het goed dat dit wetsvoorstel met betrekking
tot voorkeursrecht, onteigening en planschade geen verandering in de bestaande
situatie aanbrengt? Kan ook de nieuwe artikel 19-procedure, evenals de thans
bestaande, aanleiding geven tot vergoeding van planschade?De leden van de fractie van het CDA vroegen of de minister
in hoofdlijnen wil aangeven waaruit de uitvoerings-amvb met betrekking tot
artikel 19, zal bestaan? Waaruit zal hierbij de zelfstandige lokale behandeling
bestaan? In het thans voorgestelde artikel 6a is opgenomen dat de algemene
inspraak ook bij de in artikel 19 lid 1 genoemde vrijstellingen moet worden
verleend. Bij grote ontwikkelingen, bijvoorbeeld in het kader van een stedelijke
herstructurering, vindt veelal voorafgaande aan het verlenen van de vrijstelling
deze inspraak plaats. Dan is alleen niet de aanvraag voor een vrijstelling
het onderwerp van inspraak, maar de voornemens van de gemeente bij de ontwikkeling
van bepaalde gebieden. De leden van de CDA-fractie vroegen zich daarbij af
of directe koppeling van artikel 6a aan een concreet project niet een overbodige
dubbeling van inspraak kan opleveren. Hoe kan bij een concreet project aan
de gewenste inspraak vorm worden gegeven en de dubbeling worden voorkomen?
In verschillende artikelen (artikel 2a, lid 6, onder 2; artikel 4a, lid 3;
art. 8 en art. 23, lid 1, onder b) wordt aangegeven dat een plan tevens desgevraagd
tenminste gedurende drie aaneengesloten uren per week buiten de werkuren
kan worden ingezien. Wil de minister aangeven wat hier precies verstaan moet
worden onder het woord «desgevraagd»? Mag deze bepaling ook zo
worden geïnterpreteerd dat desgewenst op afspraak het plan buiten de
werkuren kan worden ingezien en van een toelichting worden voorzien? Immers
zal ook rekening moeten worden gehouden met bestuurskosten.Waarom is het voorbereidingsbesluit geschrapt van de negatieve lijst van
de Awb, waardoor een verzwaring van de procedure is ontstaan?Is de minister voornemens om bij amvb regels te stellen omtrent met name
de vormgeving van streekplannen (onderdeel D, art. 4a, lid 11)? Zo ja, waaruit
zullen deze dan bestaan?De leden van de fractie van GroenLinks deelden mee zeer grote
twijfels te hebben bij voorliggend wetsvoorstel. Hoofdpunt is, dat het grootscheepse
gebruik c.q. misbruik van artikel 19 wordt geformaliseerd.Zij zouden graag antwoord ontvangen op de volgende vragen:1. In een zgn. Startnota ter voorbereiding van de vijfde nota wordt juist
meer nadruk gelegd op handhaving en grotere sturing via een gebiedgerichte
aanpak.Hoe verhoudt zich voorliggend wetsvoorstel tot deze beleidsvoornemens?2. Er is in de literatuur en vanuit de praktijk veel kritiek geleverd
op het zgn. misbruik van de artikel 19 procedure. Via een aparte projectprocedure
wordt nu aan «reparatiewetgeving» gedaan.Formaliseert/legaliseert deze projectprocedure niet het oneigenlijke gebruik?Tast deze nieuwe planfiguur niet de (potentieel) sturende rol van het
bestemmingsplan aan?Leidt dit niet tot ad hoc planologie?Wordt via deze planfiguur niet teveel gewicht gegeven aan de dynamiek
en de economische belangen dat ten koste kan gaan van een integrale afweging
van belangen door de overheid?Neemt deze nieuwe planfiguur niet de prikkel weg om verouderde bestemmingsplannen
op tijd te herzien en te actualiseren? Zeker als hierbij betrokken wordt dat
deze planfiguur goedkoper is dan een herziening van het bestemmingsplan?Op welke wijze wordt gegarandeerd dat de positie van de inspraak en de
bezwaarden niet wordt verzwakt en aangetast?Het lid Bierman merkte op, dat in artikel 19a lid 8 de verklaring
van geen bezwaar die Gedeputeerde Staten kunnen afgeven indien dat niet binnen
de gestelde termijn geschiedt, gelijk wordt gesteld met een besluit tot weigering
van deze verklaring. In artikel 19a lid 10 wordt Onze Minister in de gelegenheid
gesteld om het besluit van GS te vervangen door een eigen besluit inhoudende
weigering van de verklaring van geen bezwaar. Komt Onze Minister niet binnen
acht weken met een besluit dan treedt het besluit van GS in werking. Zou het
ter wille van de consistentie niet beter zijn om ook in het laatste geval
ervan uit te gaan dat bij geen besluit binnen de termijn van Onze Minister
dit gelijk staat met een besluit tot weigering van de verklaring? Worden aldus
niet de risico's van «bedrijfsongevallen» beperkt en daarmee de
sturing op uitzonderingen versterkt? De voorzitter van de commissie,ZijlstraDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Samenstelling: Steenkamp (CDA), Schuurman (RPF), Baarda (CDA), Zijlstra
(PvdA) (voorzitter), Van Gennip (CDA), Veling (GPV), Pitstra (GL), De Beer
(VVD), Lodewijks (VVD), Ketting (VVD) (plv. voorzitter), Bierman, Le Poole
(PvdA), Hessing (D66) en Ruers (SP).XNoot1 Deze vragen zijn ten dele ingegeven door een artikel van mr. J. Struiksma,
dat binnenkort in het blad Bouwrecht verschijnt en dat de bestaande jurisprudentie
met betrekking tot artikel 19 WRO aan een onderzoek ontwerpt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-25311-207a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl