Beschouwing over het koningschap; Notitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27409, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-09-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27409 nr. 1

15-09-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHet koningschapInleidingHet koningschap in het staatsrechta. Deelname aan de regeringb. Voorzitterschap van de Raad van Statec. Rol van de Koning bij kabinetsformatiesHet lidmaatschap van het koninklijk huisDe invulling van het koningschapVoorlichting en communicatieSlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27409Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 409Beschouwing over het koningschapnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER-PRESIDENT, MINISTER VAN ALGEMENE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 15 september 2000Het koningschapInleidingEen van de kenmerken van het Nederlandse constitutionele bestel is het
vermogen om «zonder dramatische schokken» ingrijpende veranderingen
in de maatschappij, tussen staat en maatschappij en in de staat zelf op te
vangen (1). Dat geldt ook voor het koningschap.Binnen dezelfde staatsrechtelijke regel van de koninklijke onschendbaarheid
en de ministeriële verantwoordelijkheid heeft het koningschap sinds 1848
steeds een andere invulling kunnen krijgen, aangepast aan staatkundige en
maatschappelijke ontwikkelingen.De vraag is dus niet óf de staatsrechtelijke regels ruimte voor
aanpassing bieden, want die bieden ze, maar welke ruimte de Koning door politici
en publiek wordt geboden en hoe die ruimte door de Koning wordt ingevuld.
Daarbij moet rekening worden gehouden met de gevolgen van staatkundige en
maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld: de maatschappelijke wens dat
de Koning zichtbaar en hoorbaar is en de niet zelden gehoorde behoefte elk
woord van de Koning tevoren op een goudschaaltje te wegen; de politieke en
publieke wens de persoon van de Koning te kennen en de noodzaak het privé-leven
te bewaken om de functie leefbaar te houden; de verwachting dat aan alle groeperingen
en belangen in de samenleving recht wordt gedaan en de noodzaak prioriteiten
te stellen; de behoefte de Koning te zien als symbool van continuïteit
en de wens dat de Koning publieke aandacht geeft aan nieuwe ontwikkelingen.Die vaak tegengestelde wensen en verwachtingen stellen nieuwe eisen aan
de wijze waarop aan de ministeriële verantwoordelijkheid voor de Koning
en overige leden van het koninklijk huis invulling wordt gegeven. Uitgangspunt
voor de regering is daarbij dat de Koning in zijn maatschappelijk optreden
van openheid en betrokkenheid blijk moet kunnen geven. In deze beschouwing wordt achtereenvolgens ingegaan op enkele staatsrechtelijk
aspecten van het koningschap, op het lidmaatschap van het koninklijk huis
in relatie tot de ministeriële verantwoordelijkheid en op de invulling
van het koningschap in deze tijd. Hiermee geef ik tevens gevolg aan de in
mijn brief van 12 mei 2000 gedane aankondiging, naar aanleiding van het ordedebat
van 9 mei 2000, dat ik bij gelegenheid van de indiening van de begroting een
beschouwing over het koningschap zou overleggen.Het koningschap in het staatsrechtDe Grondwet bezigt het begrip «Koning» als staatsrechtelijke
aanduiding van het ambt, ongeacht of dit wordt bekleed door een man of een
vrouw. Dit begrip wordt in deze beschouwing gebruikt. Het constitutionele
koningschap wordt sedert 1814 (1815), zoals artikel 24 van de Grondwet het
uitdrukt, «vervuld door de wettige opvolgers van Koning Willem I, Prins
van Oranje-Nassau». Sedert 1814 is de grondwettelijke regeling van het
koningschap verschillende malen gewijzigd bij herzieningen van de Grondwet,
onder meer met betrekking tot de erfopvolging. Bij de algehele grondwetsherziening
van 1983 zijn de bepalingen inzake het koningschap versoberd, verduidelijkt
en gemoderniseerd, doch in essentie gehandhaafd. In het kader van deze grondwetsherziening
is door regering en Staten-Generaal nadrukkelijk stilgestaan bij de plaats
van het koningschap binnen onze constitutie in zijn verschillende aspecten.In het eerder genoemde ordedebat van de Tweede Kamer is een aantal opmerkingen
gemaakt over de positie van de Koning. Daarbij ging het om drie onderwerpen:
de deelname van de Koning aan de regering, het bekleden van het voorzitterschap
van de Raad van State en de rol van de Koning bij kabinetsformaties.Deze onderwerpen betreffen alle drie de betrokkenheid van de Koning bij
staatsrechtelijke aangelegenheden. Sedert de grondwetsherziening van 1848
geldt daarvoor het constitutionele beginsel «De Koning is onschendbaar;
de ministers zijn verantwoordelijk» (artikel 42, tweede lid, van de
Grondwet). Dit houdt in dat voor het handelen van de Koning de ministeriële
verantwoordelijkheid geldt. Daarmee waarborgt de Grondwet een sluitend stelsel
van verantwoording en parlementaire controle. In hun advies van 1964 (2) gingen
de toenmalige ministers van staat Drees en Oud in op de regel dat de ministers
het doen en laten van de Koning voor hun verantwoordelijkheid hebben te nemen
en bevestigden dat daarmee een sluitend stelsel van ministeriële verantwoordelijkheid
en parlementaire controle wordt gewaarborgd. De essentie van dat advies staat
nog onverkort overeind.a. Deelname aan de regeringTot de algehele grondwetsherziening van 1983 bevatte de Grondwet een reeks
artikelen die op uiteenlopende en weinig eenvormige wijze taken en bevoegdheden
regelden van de Koning (in de betekenis van: de constitutionele Koning handelend
onder ministeriële verantwoordelijkheid), de Kroon en de regering en
daarmede wellicht grond boden aan de veronderstelling als zou er sprake zijn
van een niet geheel door de ministeriële verantwoordelijkheid gedekte
positie van de Koning. Belangrijk doel van de herziening van 1983 was om beter
aan te geven wanneer de Koning functioneert als deel van de regering en wanneer
er sprake is van de persoon van de Koning, bijvoorbeeld ten aanzien van het
huwelijk of de erfopvolging. In 1983 werd ook voor het eerst duidelijk aangegeven
dat de regering wordt gevormd door de Koning en de ministers (art. 42 eerste
lid van de Grondwet). Daarmee wordt uitdrukking gegeven aan de eenheid van Koning en ministers, waarmee de staatsrechtelijke zuiverheid waarbinnen
de Koning functioneert, wordt gewaarborgd.Artikel 42, tweede lid, van de Grondwet drukt in de formulering «De
Koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk» kernachtig
uit dat de Koning niet beschikt over zelfstandige staatsrechtelijke bevoegdheden.
In zijn staatsrechtelijke functie is hij de onschendbare component van de
regering, voor wie de ministers verantwoordelijk zijn. De Koning zal zich
bij de uitoefening van zijn functie bewust zijn van het gegeven dat de ministers
verantwoordelijk zijn en daarnaar handelen. Binnen deze beperking zal de Koning
zich laten leiden door de aan de Britse staatsrechtgeleerde Bagehot ontleende
rechten «to be consulted, to encourage, to warn» (het recht om
geraadpleegd te worden, aan te moedigen en te waarschuwen). Het recht van
de Koning geraadpleegd te worden, omvat tevens het recht te worden ingelicht
(3). Het regelmatig overleg tussen de Koning en de minister-president, resp.
de andere ministers, is hierop gericht.De Koning maakt deel uit van de regering, maar is geen lid van de ministerraad.
In de ministerraad wordt beraadslaagd en besloten over het algemeen regeringsbeleid.
Daar ligt ook de politieke verantwoordelijkheid. Het stelsel van de ministeriële
verantwoordelijkheid houdt in dat de minister verantwoording aflegt tegenover
de Staten-Generaal over zijn beleid. Het verstrekken van informatie over de
totstandkoming van een beleidsopvatting van de minister voor zover het gaat
om de mogelijke bijdrage daaraan van de Koning, verdraagt zich niet met de
ministeriële verantwoordelijkheid en de grondwettelijke onschendbaarheid
van de Koning. Schending daarvan doet afbreuk aan de eenheid van de regering
die wezenlijk is voor het functioneren van het constitutionele koningschap.
De bescherming van deze belangen ligt ten grondslag aan de uitzonderingsgrond
«eenheid van de Kroon» in de Wet openbaarheid van bestuur.In dit kader moet ook de soms gebruikte term regeringsleider worden geplaatst.
Deze term die vooral in internationaal en Europees verband wordt gebruikt
is een aanduiding voor de politiek verantwoordelijke die het eerst aanspreekbaar
is op het algemeen regeringsbeleid. In Nederland is dat de minister-president.De Koning maakt deel uit van de regering. Daarmee wordt inhoud en betekenis
gegeven aan de functie die het koningschap in ons maatschappelijk bestel vervult.
Deze deelname aan de regering brengt met zich mee dat de Koning goed geïnformeerd
is. Binnen het geschetste constitutionele kader van onschendbaarheid en ministeriële
verantwoordelijkheid kan de Koning bovendien, juist vanuit diens ongebonden
en onpartijdige positie, met vragen en opmerkingen een waardevolle rol vervullen
binnen de regering. Deze plaats en positie van de Koning binnen de regering
heeft een duidelijke positieve waarde en betekenis voor bestuur en samenleving,
die behouden dient te blijven.b. Voorzitterschap van de Raad van StateArtikel 74, eerste lid, van de Grondwet bepaalt dat de Koning voorzitter
is van de Raad van State. Dit voorzitterschap heeft een geschiedenis die teruggaat
tot de instelling van de Raad van State in 1531. Het is ceremonieel van aard
en is voor de dagelijkse werkzaamheden, alsmede voor de besluitvorming van
de Raad van State inzake de advisering over voorstellen van wet of ontwerp-algemene
maatregelen van bestuur niet van inhoudelijke betekenis. Wel zit de Koning
een aantal zittingen van de Raad van State van ceremoniële aard voor.Het voorzitterschap wordt feitelijk vervuld door de vice-president van
de Raad van State. Aanleiding om in deze door traditie bepaalde situatie wijziging
te brengen is er niet. Inhoudelijke betekenis heeft artikel 74, eerste lid, van de Grondwet waarin
wordt bepaald dat de vermoedelijke opvolger van de Koning van rechtswege zitting
heeft in de Raad. Deze bepaling biedt de vermoedelijke opvolger de mogelijkheid
om aanwezig te zijn bij beraadslagingen in de Raad en zich zo voor te bereiden
op het koningschap en zich ook langs deze weg te oriënteren omtrent vraagstukken
die van belang zijn voor onze samenleving. In voorkomende gevallen is er ook
voor andere leden van het koninklijk huis de mogelijkheid om bij de beraadslagingen
van de Raad aanwezig te zijn en zo eveneens hun inzicht ten behoeve van hun
betrokkenheid bij de uitoefening van de koninklijke functie te verdiepen.
Hier valt vooral te denken aan de echtgenoot van de Koning en de echtgenoot
van de vermoedelijke troonopvolger. In het verleden is van deze mogelijkheid
meerdere malen gebruik gemaakt. De leden van het koninklijk huis die zitting
hebben in de Raad onthouden zich van stemming (artikel 2, derde lid, van de
Wet op de Raad van State).c. Rol van de Koning bij kabinetsformatiesDe Grondwet noch de wetgeving bevat een regeling voor de gang van zaken
bij de vorming van een kabinet. Wel vindt de benoeming van ministers en staatssecretarissen
plaats bij koninklijk besluit en worden nieuw aantredende bewindspersonen
door de Koning beëdigd. Traditioneel speelt de Koning een rol bij de
kabinetsformatie. Deze rol hangt samen met het feit dat in deze periode een
nieuw kabinet zal aantreden en de Koning in die periode derhalve de continuïteit
van de regering belichaamt. De nieuw gekozen Tweede Kamer staat echter in
het proces van kabinetsformatie centraal. Tijdige en duidelijke uitspraken
van de Kamer of adviezen die in één bepaalde richting wijzen,
bepalen de rol van de Koning die immers optreedt binnen het kader van de uitgebrachte
adviezen. Grondwettelijk is er geen beletsel voor de Tweede Kamer om het initiatief
te nemen in de kabinetsformatie door een concreet voorstel of aanbeveling
te doen. Het is ook mogelijk om een algemene procedure op te stellen voor
het handelen van de Tweede Kamer in de periode na de verkiezingen, zoals destijds
met de motie Kolfschoten werd beoogd (4). Het gaat hierbij in eerste instantie
om een verantwoordelijkheid van de Tweede Kamer zelf.Bij de kabinetsformatie spelen de voorzitters van de fracties in de nieuwgekozen
Tweede Kamer de hoofdrol. De Koning handelt tijdens een kabinetsformatie binnen
de grenzen van de adviezen die worden uitgebracht. In de eerste fase van het
formatieproces zijn dat de adviezen van de fractievoorzitters uit de Tweede
Kamer en de vaste adviseurs, te weten de voorzitters van de beide Kamers en
de vice-president van de Raad van State. De adviezen van de fractievoorzitters
worden direct openbaar gemaakt. In een latere fase van het formatieproces
kunnen opnieuw adviezen worden gevraagd indien de situatie daartoe aanleiding
geeft. De tijd dat de Koning in persoon actief een formerende rol speelde
ligt ver achter ons. Al sinds de 19e eeuw wordt die functie vervuld door een
(in)formateur. Op grond van de adviezen zoekt de Koning een informateur of
een formateur aan. De optredende (in)formateur is zelfstandig verantwoordelijk
voor de taak die hij op zich neemt. De Koning pleegt zich regelmatig van de
voortgang van het formatieproces op de hoogte te stellen. De programmatische
besprekingen worden gevoerd door de betrokken fractievoorzitters onder begeleiding
van de (in)formateur die in ieder geval het proces en de voortgang bewaakt.De nieuw aantredende minister-president legt bij de regeringsverklaring
van het nieuwe kabinet verantwoording af voor het verloop van de formatie.
De Tweede Kamer kan de (in)formateur(s) uitnodigen inlichtingen te verschaffen
over het verloop van de kabinets(in)formatie. In 1994 en 1998 heeft na afloop
van een bepaalde fase in het formatieproces de Tweede Kamer gedebatteerd
over het verloop van de kabinetsformatie tot dan toe. Daarbij werden de informateurs
uitgenodigd, maar belangrijker was dat de hoofdrolspelers zelf, n.l. de op
dat moment bij het formatieproces betrokken fractievoorzitters, in een publiek
debat konden worden aangesproken. In artikel 139a van het reglement van orde
van de Tweede Kamer is hierover inmiddels een bepaling opgenomen.De periode van kabinetsformatie is er een van bijzondere politieke en
publieke aandacht. De rol van de Koning hierbij beperkt zich tot het proces
en de voortgang van de kabinetsformatie met het oog op de totstandkoming van
een nieuw kabinet dat bij zijn eerste optreden op voldoende steun van een
meerderheid van de Tweede Kamer kan rekenen. De Tweede Kamer als geheel en
de fracties afzonderlijk, vooral de fracties die in het bijzonder bij de formatie
van een nieuw kabinet betrokken zijn, dragen een eigen verantwoordelijkheid
voor de inhoud en de voortgang in dit proces.Het lidmaatschap van het koninklijk huisDe Koning is onschendbaar, de overige leden van het koninklijk huis zijn
dat niet. Daarmee is in essentie het verschil in positie aangegeven ten aanzien
van de ministeriële verantwoordelijkheid. Voor de Koning is die volledig,
voor de overige leden geldt deze voor zover hun optreden het openbaar belang
raakt. Zij kunnen immers ook betrokken worden bij de uitoefening van de koninklijke
functie. In het kader van de ministeriële verantwoordelijkheid gaat het
dan om het waarborgen van een goede uitoefening van de koninklijke functie
en het verlenen van steun met het oog daarop aan het betrokken lid van het
koninklijk huis. Het is duidelijk dat bij het optreden en handelen van de
vermoedelijke opvolger het openbaar belang eerder zal worden geraakt en derhalve
de ministeriële verantwoordelijkheid eerder aan de orde zal zijn. Datzelfde
geldt – zij het niet in dezelfde mate – voor de echtgenoot van
de Koning en de echtgenoot van de troonopvolger. De ministeriële verantwoordelijkheid
geldt daarom in principe voor al hun handelen. Dat wil zeggen dat het de zorg
van de minister is om zo veel mogelijk te waarborgen dat hun handelen in overeenstemming
is met het openbaar belang. Voor het handelen dat het openbaar belang niet
raakt is de minister-president ook aanspreekbaar, maar hij, of de rijksvoorlichtingsdienst
onder zijn verantwoordelijkheid, volstaat dan met een verklaring en uitleg
waarom het openbaar belang niet in het geding is. Voor de overige leden van
het koninklijk huis geldt in de regel slechts ministeriële verantwoordelijkheid
voorzover door hun optreden het openbaar belang wordt geraakt. Hierbij moet
vooral worden gedacht aan momenten waarop een van die overige leden betrokken
wordt bij de uitoefening van de koninklijke functie. Goede afstemming met
en tussen de leden van het koninklijk huis is hier uiteraard van belang. Daartoe
vindt periodiek overleg plaats.Er bestaat derhalve ministeriële verantwoordelijkheid voor de overige
leden van het koninklijk huis, maar niet voor allen in dezelfde mate. Deze
ministeriële verantwoordelijkheid geldt steeds waar het openbaar belang
wordt geraakt. Daarbij is te onderscheiden tussen degenen die nauw betrokken
zijn bij de uitoefening van de koninklijke functie en degenen die daar minder
nauw bij zijn betrokken. Dit kan per persoon en ook in de tijd veranderen.Per geval moet derhalve worden bekeken of een bepaald handelen of nalaten
van een lid van het koninklijk huis het openbaar belang raakt of kan raken.
Op basis van hieromtrent gemaakte afspraken kan in de praktijk goed invulling
worden gegeven aan de ministeriële verantwoordelijkheid. De invulling van het koningschapHet staatsrechtelijk kader van het koningschap is vastgelegd in een duidelijk
stelsel waarin sprake is van verantwoording en controle. Het koningschap zelf
wordt echter in belangrijke mate bepaald door de wijze waarop invulling wordt
gegeven aan het ambt. De eisen die in de huidige tijd aan die invulling worden
gesteld brengen met zich mee dat de drager van de kroon een zichtbare rol
vervult in onze samenleving. Het koningschap geeft, binnen de veranderende
maatschappelijke verhoudingen, op bijzondere wijze uitdrukking aan de eenheid
van het land en symboliseert de samenhang van en in de samenleving. Daarmee
neemt de Koning een eigen en unieke plaats in bij gebeurtenissen van nationale
en koninkrijksbetekenis. Deze belangrijke functie van het koningschap wint
nog aan gewicht door de voortschrijdende Europese integratie die gebaat is
bij een nationaal gedragen besef van het belang van Europese samenwerking
en de handhaving van onze identiteit daarbinnen. De invulling verandert met
de tijd en reflecteert de veranderingen in de samenleving. Zo blijft de zo
waardevolle brede maatschappelijke herkenning en identificatie behouden en
wordt deze bestendigd.In de samenleving en bij de betrokkenen bestaat een duidelijke behoefte
aan persoonlijke aandacht bij bezoeken. De waarde van dergelijke ontmoetingen
wordt mede bepaald door de daarbij aanwezige ruimte voor het delen in gedachtewisseling
en gedachtevorming. Het bieden van deze ruimte komt de invulling van het koningschap
wezenlijk ten goede. Begrip voor deze terechte wens maakt een eigentijdse
en zichtbare invulling van het koningschap mogelijk zonder dat daarbij afbreuk
wordt gedaan aan de geldende ministeriële verantwoordelijkheid. Zo laat
de aanwezigheid en betrokkenheid van de Koningin bij grootschalige rampen
zoals in de Bijlmer in 1993 en recent in Enschede zien welke bijzondere rol
zij op dergelijke momenten voor de bevolking vervult. Hetzelfde geldt op een
vergelijkbare wijze voor de ruimte die de troonopvolger toekomt om invulling
te geven aan zijn toekomstige rol in onze samenleving. Naast het grote gewicht
dat wordt gehecht aan bezoeken en de voorbereiding ervan in overleg met de
betrokken bewindspersonen, kan ook het belang van de internationale betrekkingen
worden genoemd. Als staatshoofd heeft de Koning hier een bijzondere rol. Officiële
bezoeken vanuit of aan andere landen zijn van hoge waarde in het bestendigen
en verbeteren van de buitenlandse betrekkingen. Dit geldt ook voor de troonopvolger
en de echtgenoot van de Koning.Voorlichting en communicatieVoorlichting en communicatie vormen essentiële elementen bij de invulling
van het koningschap. Het algemene kader inzake de voorlichting betreffende
het koninklijk huis is gegeven in het koninklijk besluit houdende regeling
van de berichtgeving betreffende het koninklijk huis van 13 december 1965
en de instructie voor de Rijksvoorlichtingsdienst inzake berichtgeving betreffende
het koninklijk huis van 21 december 1965 (5). Belangrijker is de wijze van
omgaan met die voorlichting. Daarbij gaat het vooral om goede, feitelijke
en tijdige voorlichting.De grotere en veranderende aandacht van de media voor gebeurtenissen die
het koninklijk huis betreffen heeft gevolgen voor de betrokkenen en heeft
er toe geleid dat in de loop der jaren het voorlichtingsbeleid actiever is
geworden. Goede, feitelijke en tijdige voorlichting betekent, zeker waar deze
de persoonlijke levenssfeer van leden van het koninklijk huis kan raken, niet
vanzelfsprekend dat aan elke wens om informatie direct tegemoet kan worden
gekomen. Ook de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de leden van
het koninklijk huis is immers een verantwoordelijkheid van de minister-president
die daarover in de Staten-Generaal verantwoording aflegt en ook
publieke uitleg geeft. Bij dat laatste heeft ook de onder hem ressorterende
rijksvoorlichtingsdienst een directe rol. Het is duidelijk dat deze situatie
soms een spanningsveld kan opleveren. In een tijd waarin de snelheid van communicatie
drastisch is toegenomen en berichtgeving elke afstand kan overbruggen, is
de vraag naar nieuws ook veranderd. Daarom is het voorlichtingsbeleid erop
gericht om vroegtijdig en alert te kunnen reageren op nieuwe situaties. In
de loop der jaren is steeds gezocht naar een goed evenwicht tussen openbare
aangelegenheden en de persoonlijke levenssfeer. Het vinden van een goede balans
is niet altijd eenvoudig. Enerzijds moet niet onnodig terughoudend worden
opgetreden. Tegelijkertijd moet gewaakt worden tegen een ongewenste aantasting
van de persoonlijke levenssfeer van leden van het koninklijk huis.SlotHet constitutionele koningschap en de wijze waarop Koningin Beatrix invulling
geeft aan haar verantwoordelijkheden mogen zich verheugen in brede instemming
van de bevolking. Met een goede uitoefening van het koningschap is onlosmakelijk
verbonden dat steeds zorgvuldig een analyse plaatsvindt van nieuwe ontwikkelingen,
waarmee dan tijdig rekening kan worden gehouden. Uitgangspunt is het eigentijds
en duurzaam functioneren van het constitutionele koningschap in onze democratische
samenleving: een samenleving die zich kenmerkt door openheid, haar sociaal
en cultureel veelvormige karakter en internationale betrokkenheid. Het grondwettelijk
kader van het koningschap is daarbij van directe betekenis, maar geeft naar
zijn aard ook ruimte voor de praktische invulling en ontwikkeling ervan. Heden
en verleden hebben laten zien dat het koningschap zich tijdig kan vernieuwen
en aanpassen aan de veranderende samenleving. Het is een opdracht om hieraan
ook in de toekomst aandacht en invulling te blijven geven.1. Kossmann, E.H. De betekenis van het koningschap voor Nederland. 1890–1992. Toespraak ter gelegenheid van het 12½-jarig Regeringsjubileum
van Hare Majesteit de Koningin.2. Kamerstukken II 1964/65, 7800, nr. 8.3. Kamerstukken II 1980/81, 16 035, nr. 8, 2–3.4. Handelingen II 1970/71, 3058. Zie ook de rapporten van de staatscommissie
Biesheuvel (1984) en van de commissie De Koning (kamerstukken II 1992/93,
21 427, nr.37.5. Stb 1965, 554, resp. Stcrt. 21-12-1965.De Minister-President, Minister van Algemene Zaken,W. Kok 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27409-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl