Rijksbegroting Volksgezondheid, Welzijn en Sport 1995; Verslag algemeen overleg over het rijksplan jeugdhulpverlening 1995-1998, het rapport landelijke beleidsinformatie jeugdzorg en de evaluatie beleidsbrief bestrijding kindermishandeling
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23900-XVI, nr. 55

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23900-XVI nr. 55

28-02-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23900-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 900 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1995nr. 55VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 februari 1995De vaste commissies voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 en voor Justitie2 hebben op 19 december
1994 overleg gevoerd met de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en de staatssecretaris van Justitie over de brief d.d. 18 november
1994 ten geleide van het rijksplan jeugdhulpverlening 1995–1998,
het rapport landelijke beleidsinformatie jeugdzorg en de evaluatie beleidsbrief
bestrijding kindermishandeling.Van het overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Soutendijk-van Appeldoorn (CDA) had uit het motto op
de omslag van het rijksplan jeugdhulpverlening 1995–1998 opgemaakt dat
samenhang, samenwerking en kwaliteitszorg nieuwe of aanvullende impulsen zullen
krijgen. Zij steunde dat van harte. De concrete uitwerking vraagt echter méér
dan alleen rapporten en conferenties. Die zijn er in overvloed, maar aan heldere
samenhangende beleidslijnen van de betrokken bewindslieden en uitvoerende
instanties heeft het tot nu toe nogal eens ontbroken, waardoor veel goede
voornemens helaas in voornemens zijn blijven steken. Op dit moment geldt wel
dat een aantal belangrijke processen op weg naar meer samenhang in de jeugdzorg
op gang is gekomen en de nieuwe instrumenten «regiovisie» en «macrokader»
heten, maar geldt helaas nog niet dat de primair beoogde samenhang ook daadwerkelijk
tot stand is gebracht. Nu de doelstelling tot samenhang nog verder
reikt dan in het verleden, achtte mevrouw Soutendijk het noodzakelijk dat
de bewindslieden komen met een stringentere, in tijd begrensde beleidsdoelstelling
inzake meer samenhang. De opmerking dat zowel het implementatieproces als
de inhoud van het beleid de komende jaren veel aandacht zullen krijgen, vond
zij te beperkt. Zij zag graag méér commitment en méér
tussentijdse mogelijkheden voor de Kamer om vast te stellen of de goede weg
is ingeslagen en voortgang wordt gemaakt. Een stappenplan leek haar daarvoor
een goed instrument.Geschrokken was zij van de mededeling dat de Stichting Registratie Jeugd
Voorzieningen (SRJV) nog steeds niet goed functioneert. Het lijkt er sterk
op dat de Kamer sinds 1990 aan het lijntje is gehouden met toezeggingen die
jaar op jaar niet uitkwamen. De eerste invoeringsdatum was voorzien op 1 januari
1992 en in 1993 bleek al dat 1 januari 1994 niet haalbaar zou zijn. Inmiddels
blijken de deelname aan de SRJV en de betrouwbaarheid van de registratie zó
ver gedaald, dat vraagtekens worden gezet bij het voortbestaan van de stichting
en de financiering voor 1995. Zij verwachtte dat de bewindslieden vandaag
maatregelen aankondigen die op korte termijn uitzicht op een oplossing bieden.
De toezending van het rapport van de projectgroep landelijke beleidsinformatie
jeugdhulpverlening achtte zij niet voldoende. Zij wilde ook weten wat er misgegaan
is, wie daarvoor verantwoordelijk kan worden gesteld en welke maatregelen
de bewindslieden nemen om in de toekomst een zoveelste mislukking te voorkomen.
Zonder een goede registratie is er geen betrouwbare informatie over benutting
van de capaciteit, wachtlijsten, diensten en gebruikers. Registratie is onmisbaar
om inzicht te krijgen in het gevoerde beleid en voor het verantwoord bepalen
van het te voeren beleid.Nu betrouwbare gegevens nog steeds ontbreken, is het in de huidige situatie
van plaatsingsnood onverantwoord om residentiële capaciteit af te bouwen,
ongeacht de vraag of die afbouw plaatsvindt in het kader van herspreiding,
dan wel in het kader van de tendens tot ombouw van zwaardere residentiële
voorzieningen in lichtere vormen van hulpverlening. Mevrouw Soutendijk vond
dat lichtere hulpvormen als opvoedingsondersteuning, ambulante hulp en preventieve
maatregelen nuttig en nodig zijn en dus uitbreiding verdienen (vanuit de gedachte
dat voorkomen beter is dan genezen), maar nu er plaatsingsnood is, mag het
overgaan op deze lichtere hulpvormen niet ten koste gaan van de residentiële
capaciteit. Hoezeer een groot deel van het jeugdhulpverleningsbeleid ook gedecentraliseerd
is, de rijksoverheid is op basis van de Wet op de jeugdhulpverlening nog steeds
verantwoordelijk voor een toereikend aanbod. Zij vroeg dan ook om de ombouw
van zwaardere naar lichtere vormen van hulpverlening voorlopig te stoppen
of te temporiseren. Mochten de bewindslieden dat niet willen of kunnen, dan
dient het rijk toch te zorgen voor een toereikend aanbod van capaciteit, op
alle onderdelen.Zij vond de constatering dat provincies voorzichtig met de ombouw omgaan,
in ieder geval niet voldoende. Het is kwalijk dat jongeren nog steeds niet
geplaatst kunnen worden en dat het plaatsingsprobleem eerder groter dan kleiner
wordt. Voor het Haagse gerechtshof is de maat zelfs vol, want dit hof heeft
de Staat opgedragen om in afwachting van de bevolen plaatsing actief te zoeken
naar andere opvangmogelijkheden. Eerder liet de Haagse rechtbankpresident
nog enige ruimte, door het plaatsgebrek in inrichtingen alleen maar «kwalijk»
te noemen, maar het hof ging een stap verder door uit te spreken dat de Staat
zich niet mag verschuilen achter een gebrek aan bedden in gesloten inrichtingen.
Mevrouw Soutendijk begreep dan ook niet dat het in het rijksplan eenvoudigweg
blijft bij de opmerking, dat de capaciteit in de justitiële sector met
nog eens 200 plaatsen extra zal worden uitgebreid en dat geen enkele beleidsmatige
consequentie wordt verbonden aan de constatering dat daarmee nog
niet wordt voorzien in de capaciteitsvraag voor 1998. Zij miste dus een capaciteitsplaatje,
voor nu en voor de toekomst.Hoe groot het tekort is, blijft nu ook voor een nauwkeurige lezer grotendeels
in het vage. Zij had de indruk dat er voor 1998 in ieder geval een tekort
van 300 plaatsen is. Is bij de stelling dat met de capaciteitsplannen tegemoet
wordt gekomen aan de geraamde behoefte voor 1996, rekening gehouden met de
toenemende capaciteitsbehoefte als gevolg van bijvoorbeeld de herziening van
het jeugdstrafrecht? Hoeveel is de geraamde capaciteitsbehoefte voor 1998,
op welke wijze denken de bewindslieden daarin te gaan voorzien, niet alleen
qua aantallen, maar ook qua aard van de inrichtingen, en waar komt de financiering
vandaan? In dit verband vroeg zij ook een reactie op de beschuldiging van de Groningse
rechter Flinterman, dat het ministerie van Justitie de criminaliteit onder
jongeren zelf uitlokt, omdat instellingen die jongeren moeten opvangen voordat
ze tot ernstig crimineel gedrag komen, te lijden hebben van plaatsgebrek.
«Men wacht gewoon», aldus deze rechter, «tot de jongeren
zulke ernstige feiten hebben gepleegd dat Justitie wel moet ingrijpen».Hetgeen zij tot nu toe had geschetst, spoort in het geheel niet met de
aanbevelingen van het rapport-Van Montfrans dat volgens het regeerakkoord
het uitgangspunt van beleid voor de regering is. Daarvan had zij helaas maar
weinig kunnen terugvinden in het rijksplan. Waarom komt er nog weer een apart
plan van aanpak? Uit een oogpunt van integratie en samenhang met andere beleidsonderdelen
had het voor de hand gelegen om dit plan van aanpak te verwerken in het voorliggende
rijksplan jeugdhulpverlening.Het niet nemen van de consequenties van het toenemende aantal kinderbeschermingsmaatregelen
en het niet oplossen van de capaciteitstekorten vormt, zo stelde zij, een
tijdbom onder het gehele jeugdhulpverleningsbeleid. Dit geeft een toenemende
belasting voor de beschikbare regionale capaciteit. De in aanvulling op de
voorrangsregeling gedachte en ook wel noodzakelijke acceptatieplicht versterkt
het probleem alleen nog maar. Het niet financieel vertalen van de toenemende
druk van Justitie-pupillen gaat ten koste van de vrijwillige hulp.De eerste fase van de herspreidingsoperatie verloopt in grote lijnen inderdaad
voorspoedig. Opvallend is echter dat over de tweede fase met geen woord wordt
gerept. Is die dan inmiddels afgeblazen? Verder doet zich ook in de eerste
fase nog een probleem voor, namelijk daar waar een groot aantal residentiële
plaatsen bij onder meer Valkenheide, De Schutsluis in Utrecht en St. Joseph
in Cadier en Keer moet worden afgebouwd. Gelet op de capaciteitsproblemen
en de noodkreten van ouders en kinderrechters vond zij die afbouw onverantwoord,
zolang de opbouw van nieuwe plaatsen elders nog niet rond is. Gezien de brief
van 21 november jl. aan de provincies en de betrokken gemeenten onderkennen
de bewindslieden dit probleem, maar in die brief wordt er geen oplossing voor
gegeven, terwijl het daar toch de hoogste tijd voor is. Zo moeten provinciale
staten van Limburg nog deze maand besluiten over het al dan niet afbouwen
van 60 residentiële plaatsen. Mevrouw Soutendijk drong er met klem op
aan dat hier vandaag een oplossing voor wordt aangegeven. Van haar zou Justitie
de residentiële plaatsen mogen opnemen in het kader van de ruimte voor
beleidsintensivering justitiële jeugdinrichtingen. Schaalvergroting en multifunctionaliteit komen op gang, hetgeen zij positief
waardeerde. Zij zou graag zien dat zoveel mogelijk de betreffende justitie-
en volksgezondheidsinstellingen hierbij worden betrokken. Zorgen maakte zij
zich over het probleem van de onafhankelijke plaatsingsfunctie binnen de multifunctionele
organisaties. Zij vond dat onverkort vastgehouden moet worden aan het wettelijk
vereiste van de onafhankelijkheid van deze functie. Wat kunnen de bewindslieden
doen om die onafhankelijkheid daadwerkelijk veilig te stellen? Bij de pleegzorg zijn positieve ontwikkelingen te constateren, zoals het
oplossen van het probleem van de te lage pleegkostenvergoedingen, waarvoor
de bewindslieden een compliment verdienen. Het probleem van de justitiële
pleegzorg, zowel qua aantal als qua financiering, is echter nog niet weggenomen.
Teleurstellend vond mevrouw Soutendijk ook dat de overheveling van de pleegzorg
voor jeugdigen met een verstandelijke handicap naar de AWBZ niet per 1 januari
1995 kan worden gerealiseerd. Wat is de reden van de vertraging? Is het werkelijk
nodig om, nu 1 januari a.s. niet haalbaar is, de overheveling een vol jaar
uit te stellen?In de evaluatie beleidsbrief kindermishandeling had zij een aantal knelpunten
aangetroffen, in de eerste plaats inzake de meldcode. Uit de evaluatie blijkt
dat betrokkenen er niet uitkomen en nu expliciet aan de landelijke overheid
vragen om aan te geven hoe een meldcode eruit moet zien, wie verantwoordelijk
is voor de concrete invulling en implementatie en op welke termijn invoering
moet zijn gerealiseerd. Hoe staan de bewindslieden daar tegenover?Ook het nut van uniforme afhandelingsprotocollen voor de hulpverleners
wordt in de evaluatie bevestigd, maar helaas is men nog niet verder dan «een
vrij onoverzichtelijk geheel van protocollen». In het blad Care van
december had mevrouw Soutendijk de uitspraak gelezen dat het goed mis is met
de praktijk van melding van kindermishandeling. Gevraagd wordt dan ook om
financiële middelen vrij te maken voor het laten ontwikkelen van landelijke
modellen voor afhandelingsprotocollen, welke vervolgens regionaal uitgewerkt
en geconcretiseerd kunnen worden. Dit leek haar een verstandig verzoek en
het vinden van een beperkte hoeveelheid geld voor het ontwikkelen van deze
modellen leek haar een fluitje van een cent voor een staatssecretaris die
onlangs 35 mln. ten behoeve van de sport heeft gevonden. Het doel (bestrijding
van kindermishandeling) zal de staatssecretaris toch zeker zo aanspreken als
de sport.Samenvattend merkte mevrouw Soutendijk op dat het rijksplan en de overige
beleidsstukken helaas niet op alle onderdelen het samenhangende en vooruitziende
geheel vormen dat zij graag had gezien. Er zijn nog steeds lacunes die het
jeugdbeleid zwaar onder druk zetten.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) constateerde met instemming dat
dankzij het paarse regeerakkoord de geplande structurele bezuiniging van 40
mln. op de jeugdhulpverlening kon worden geschrapt. Verder wees zij op het
bedrag van 14 mln. voor verhoging van de pleegvergoeding. Zal die vergoeding
nu ook per 1 januari a.s. verhoogd worden en komt daar nog een nota van wijziging
op de begroting voor? Daarnaast noemde zij als positief punt de nota «Regie
in de jeugdzorg», waar enige tijd geleden brede steun vanuit de Kamer
voor is gekomen, zodat er nu zowel binnen de politiek als binnen het veld
een draagvlak is voor vernieuwing, onderlinge afstemming en samenhang, waardoor
de kwaliteit en de doelmatigheid van de jeugdzorg kan verbeteren. Kan er volgend
jaar in bepaalde regio's beleidsvrijheid komen, door instelling van een soort
«regelvrije zones», waardoor de ontwikkeling in de richting van
bureaus voor jeugdzorg gestimuleerd kan worden?Als vierde positieve punt had zij graag het in uitvoering nemen van het
rapport-Van Montfrans genoemd, maar helaas is hier vertraging opgetreden.
Wat is daar eigenlijk de reden van, nu dit rapport toch op zo grote instemming
kan rekenen? Zij drong erop aan dat er vóór 1 maart a.s. een
regeringsstandpunt over dit rapport komt, vergezeld van de financiële
middelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering ervan. Daarnaast vond ook
zij dat het beleid op dit vlak voortaan opgenomen moet worden in het rijksplan.Zorgen had zij over de ontwikkeling van de capaciteit in de jeugdhulpverlening,
in relatie tot de toenemende druk op die capaciteit. Uit het rijksplan en
de recente brief van het IPO blijkt dat een toenemend aandeel van
de plaatsen in de residentiële zorg en de pleegzorg door Justitie-pupillen
wordt ingenomen. In de jaren 1992/1994 was er een stijging van meer dan 20%,
terwijl de omvang van de geldstroom gelijk is gebleven en een verdere stijging
naar 40% in de komende jaren in het verschiet ligt, zoals uit de cijfers van
Justitie blijkt. Het gevolg van deze ontwikkeling is dat minder jongeren op
vrijwillige basis geholpen kunnen worden, waardoor de problemen eerst groter
moeten worden voordat de rechter ingrijpt. Ook mevrouw Vliegenthart wees hierbij
op het recente arrest van het hof en op de uitspraken van de Groningse rechter
Flinterman die stelt dat Justitie de jongeren in feite in de steek laat. Dit
alles staat op gespannen voet met de Wet op de jeugdhulpverlening die ervan
uitgaat dat jongeren zo vroeg mogelijk en in een zo licht mogelijke vorm geholpen
worden, om te voorkomen dat problemen escaleren en jongeren in de criminaliteit
belanden. Het feitelijke beleid van het rijk, vooral dat van Justitie als
het gaat om de capaciteitsproblematiek, is nu echter uitsluitend op uitbreiding
van de zware justitiële capaciteit gericht. Als niet wordt geïnvesteerd
in het preventieve deel, in een vroegtijdige aanpak van problemen en in lichtere
vormen van hulpverlening, kan men cellen blijven bouwen, maar worden de problemen
alleen maar groter. Terecht is vanmiddag al de term «tijdbom»
gebruikt. Er staat een forse uitbreiding van justitiële jeugdinrichtingen
op stapel, maar er wordt ook al bij aangetekend dat die waarschijnlijk te
weinig zal zijn, gezien de herziening van het jeugdstrafrecht in de richting
van zwaardere straffen.Mevrouw Vliegenthart vond dan ook dat de beide betrokken ministeries (Justitie
en VWS) in samenspraak met het IPO en de werkgevers in de jeugdhulpverlening
een plan moeten opstellen om deze problemen in de capaciteit en de aansluiting
van vraag en aanbod het hoofd te gaan bieden. Vergroting van doelmatigheid
en effectiviteit binnen de jeugdhulpverlening en de jeugdbescherming door
de toegang tot het stelsel te verbeteren, zoals voorgesteld in «Regie
in de jeugdzorg», is daarvoor een noodzakelijke, maar nog niet voldoende
randvoorwaarde. De overheid dient antwoord te geven op de vraag hoe zij zorgt
voor een «genoegzaam aanbod», zoals de wet voorschrijft. Daartoe
zal eerst een verdere versterking van de intensieve ambulante hulpverlening
moeten plaatsvinden. Families First, experimenten orthopedagogische thuishulp,
mobiele crisisteams: deze laten allemaal zien dat via een intensieve hulpverlening
uithuisplaatsing kan worden voorkomen. In de huidige situatie mag deze hulpverlening
echter niet ten koste gaan van de residentiële zorg en extra financiële
middelen zijn daarom nodig. Mevrouw Vliegenthart vroeg dan ook om een meerjarenplan
om het «genoegzaam aanbod» te realiseren, in samenhang met het
proces dat is ingezet met «Regie in de jeugdzorg» en de uitvoering
van het rapport-Van Montfrans.In dat kader achtte zij het onbestaanbaar dat een mogelijk gevolg van
de herspreidingsoperatie zou kunnen zijn dat een aanzienlijk deel van de residentiële
capaciteit verloren gaat, omdat provincies het onderling niet eens kunnen
worden. Er is hier sprake van een dilemma. Het betreft immers decentraal beleid
van de provincies en sommige provincies, zoals Gelderland en Drenthe, hebben
hun huiswerk goed gedaan, maar andere provincies komen er niet uit. Financieel
bijspringen voor Cadier en Keer en Valkenheide betekent in feite dat provincies
die er bewust of onbewust een probleem van hebben gemaakt, een premie krijgen,
terwijl provincies die met pijn en moeite de problemen op een fatsoenlijke
manier hebben opgelost, die beloning niet krijgen. Toch mag de consequentie
van dit dilemma niet een forse reductie van capaciteit zijn; er moet een andere
oplossing komen. Hoe denken de bewindslieden bijvoorbeeld over de mogelijkheid
om de plaatsen van Cadier en Keer en Valkenheide tijdelijk aan te merken als
landelijke capaciteit waar Justitie-pupillen geplaatst kunnen worden? Hoe
moet het trouwens gaan met de tweede fase van de herspreiding?
Hoe staat het met berichten dat steeds meer provincies hun grenzen sluiten
voor jongeren uit andere provincies?In het rijksplan wordt aangekondigd dat over het onderzoek naar de landelijk
werkende residentiële voorzieningen overleg met de instellingen en het
IPO zal plaatsvinden. In welke richting dient het beleid op dit punt zich
naar het oordeel van de bewindslieden te ontwikkelen en wanneer kan de Kamer
voorstellen verwachten?Hoewel er op veel plaatsen een capaciteitstekort is, staat de «erfenis
van premier Lubbers» grotendeels leeg. Dit was de eerste maanden wellicht
te verklaren door aanloopproblemen, maar nu kan dit niet meer de verklaring
zijn. Met het bedrag van 5 mln. dat is gemoeid met dit experiment, zouden
in gewone residentiële voorzieningen bijna 100 jeugdigen geplaatst kunnen
worden, terwijl bovendien bij een aanzienlijk deel van de in dit experiment
geplaatsten sprake is geweest van voortijdige beëindiging. Hoe gaat dit
experiment nu verder? Worden misschien meer arrondissementen hierbij betrokken,
om dit experiment alsnog te laten slagen?Op de uitgebreide evaluatie beleidsbrief kindermishandeling is in het
rijksplan maar een magere reactie gekomen: met een half A4-tje wordt het toekomstige
beleid op dit punt afgedaan. Mevrouw Vliegenthart zou graag een meer substantiële
beleidsreactie van de regering ontvangen, waarin o.a. nader wordt ingegaan
op de reeds genoemde punten, in het bijzonder de meldcode en de handelingsprotocollen.Daarnaast vond zij dat de werkgroep-Hermanns de ruimte moet krijgen om
snel drie à vijf experimenten te starten om regionale meldpunten kindermishandeling
te realiseren en het begeleidend onderzoek te doen. Daartoe dient een budget
van circa 2,5 mln. aan de werkgroep te worden gegeven. Volgens het vorige
rijksplan zou een en ander reeds in 1994 worden gestart en daarom meende zij
dat dit budget van 2,5 mln. alsnog ten laste van de begroting 1994 moet worden
gebracht. De vertraging in de uitvoering mag er niet toe leiden dat de toch
al beperkte ruimte voor experimenten en vernieuwing in de komende jaren nog
verder beperkt wordt. De ontwikkeling van de regionale meldpunten zal moeten
sporen met het proces van «Regie in de jeugdzorg» en een impuls
op dit vlak zal mede de vorming van de bureaus jeugdzorg kunnen bevorderen.Met het oog hierop was zij voornemens bij de plenaire behandeling van
de suppletoire begroting 1994 het volgende amendement in te dienen:«In artikel 24.04 wordt het uitgavenbedrag verhoogd met f 2 500 000.Toelichting:Dit amendement beoogt voor 1995 een bedrag van f 2 500 000
beschikbaar te stellen voor drie tot vijf experimenten en het daarmee behorende
begeleidend onderzoek met betrekking tot de regionale meldpunten kindermishandeling,
zoals voorgesteld door de werkgroep-Hermanns. Deze verhoging wordt gerealiseerd
door een deel van de in 1994 door onderuitputting niet tot besteding gekomen
gelden op artikel 06.02 (Subsidies en andere uitgaven in het kader van het
jeugdbeleid) voor het bovenstaande te bestemmen.»Ten aanzien van de pleegzorg vroeg zij wat er gaat gebeuren met het deskundigheidsbevorderingsprogramma
en wat de rol van de nieuwe steunfunctie-organisatie wordt in relatie tot
het NIZW en het landelijke steunpunt pleegzorg.In het rijksplan had zij aandacht voor de raden voor de kinderbescherming
gemist. Is het waar dat zij geen agentschap meer gaan vormen? Ook had zij
aandacht gemist voor de gezinsvoogdij-instellingen. Zij drong erop aan dat
deze organisaties volgend jaar weer in het beleidsmatige deel van het rijksplan
aan de orde komen. Hetzelfde verzoek had zij voor de samenhang tussen jeugdhulpverlening
en GGZ en die tussen jeugdhulpverlening en onderwijs. Hierna ging zij in op het punt van de registratie, waarbij zij eraan herinnerde
verleden jaar reeds gesteld te hebben dat knopen doorgehakt moeten worden
ten aanzien van de SRJV. Er wordt al veel te lang doorgemodderd en de projectgroep
beleidsinformatie heeft nu in feite het werk gedaan dat de SRJV allang had
moeten doen. Er ligt nu in ieder geval een fatsoenlijk plan en dat dient nu
zo snel mogelijk geïmplementeerd te worden. Uit de kabinetsreactie op
dit plan was haar echter niet duidelijk geworden of de regering dit plan al
dan niet ongewijzigd overneemt, dan wel of de regering op het punt van de
registratie tot een snellere aanpak zou willen komen. Dat laatste zou mevrouw
Vliegenthart lief zijn. Het is veel te laat als de wachtlijstregistratie en
inzicht in de plaatsingsproblematiek pas eind 1996 operationeel kunnen zijn.
Bovendien zullen instellingen verplicht moeten worden om mee te werken aan
de registratie, hetgeen zij mogelijk achtte in het kader van de subsidieverlening.Ten slotte had zij vanmorgen het bericht in de Telegraaf gelezen dat met
oud en nieuw ongeveer 2000 houseparties in Nederland worden gehouden. In oktober
jl. is in de Kamer gesproken over houseparties en is toegezegd dat de Kamer
vóór eind 1994 geïnformeerd zou worden over een plan van
aanpak, in samenwerking met de gemeenten. Wat is de stand van zaken op dit
vlak?Mevrouw Sipkes (GroenLinks) vond, in tegenstelling tot het
Sociaal en Cultureel Planbureau, dat niet gezegd kan worden dat het goed gaat
met de jeugd. Nog steeds immers heeft 15 à 20% van de jeugd met ernstige
problemen te maken en neemt bijvoorbeeld het aantal meldingen van kindermishandeling
sterk toe, zodat er alle reden is om haast te maken met een integrale aanpak
van de jeugdhulpverlening. Van die haast is echter nog weinig te merken, gezien
de stand van zaken met bijvoorbeeld de informatievoorziening, de diagnostiek
en de indicatiestelling en gezien de voorstellen van de projectgroep landelijke
beleidsinformatie jeugdzorg. Zo zal het landelijke registratiesysteem er niet
eerder zijn dan begin 1997 en daarna moet er, aldus de stukken, nòg
het een en ander gebeuren. Meer snelheid op dit vlak leek haar daarom noodzakelijk.Daarnaast moet geconstateerd worden dat er strenger gestraft wordt. Zo
krijgen 12- tot 16-jarigen al een straf van een jaar in een justitiële
inrichting, terwijl dat twee jaar wordt voor 17- en 18-jarigen. Met het oog
hierop is ook een uitbreiding van het aantal justitiële inrichtingen
voorzien. Hoe staat het met de financiering daarvan? Zij hoopte dat de kosten
van die uitbreiding niet van het totale budget afgaan, want dit zou dan vooral
ten koste gaan van de preventie, terwijl juist preventie (zoals ook is gesteld
in «Regie in de jeugdzorg») zeer nodig is. Zij onderkende dat
preventie moeilijk is, maar dat betekent niet dat preventie maar achterwege
moet blijven. De nadruk hierbij zal moeten liggen op het gemeentelijk beleid,
zoals opvoedingsondersteuning. Het was haar bekend dat een aantal projecten
op dit punt zijn uitgevoerd die redelijk geslaagd genoemd kunnen worden. Komen
er meer van die projecten? Zij herinnerde eraan dat al geruime tijd geleden
is toegezegd dat de Kamer het rapport-Schuyt zou ontvangen, maar dat rapport
is er nog steeds niet. Is dat nu binnenkort te verwachten?Voor de uitvoering van «Regie in de jeugdzorg» zou een stuurgroep
worden ingesteld. Is die inmiddels geïnstalleerd en wat is haar taak
precies?Zij had begrepen dat er een woordenlijst en een begrippenkader voor de
jeugdhulpverlening komen. In dat verband vroeg zij of de stukken over jeugdhulpverlening
voortaan in wat begrijpelijker taal geschreven kunnen worden.Zij vroeg hoe nu de relatie met de vereniging van ouders is. Zij had gehoord
dat die vereniging in sommige provincies nogal aan het lijntje wordt gehouden,
hetgeen haar niet terecht leek. Zijn verder de jongeren zelf betrokken
bij het uitzetten van het beleid? Zij had niet de indruk dat zij enige inspraak
hebben. Kan dat eens geregeld worden, bijvoorbeeld op dezelfde manier als
in het onderwijs het geval is met leerlingenraden?Zeer aangesproken was zij door Families First en de thuislozen-teams.
Daardoor worden zowel de ouders als de jongeren bij de hulpverlening betrokken
en is de hulpverlening ook niet zo zwaar. Zullen deze zaken inderdaad in de
komende tijd prioriteit krijgen? In dit verband vroeg zij opnieuw aandacht
voor de belangrijke functie van het instituut Woermdaal dat cursussen geeft
en opvang verzorgt. Hier is al over gesproken bij de plenaire begrotingsbehandeling,
maar daar is in de schriftelijke beantwoording vrij formeel door de bewindslieden
op gereageerd.De publiekscampagne kindermishandeling heeft geleid tot een groot aantal
aanmeldingen. Zijn die aanmeldingen vooral binnengekomen van buren en ouderen,
of ook van jongeren zelf? Verder merkte zij op dat de campagne geslaagd is
genoemd. Stopt die dan nu, of wordt ermee doorgegaan? Kindermishandeling is
immers ook niet gestopt. In hoeverre is de campagne ook gericht op Turkse
en Marokkaanse jongeren? Hoe staat het met het meldpunt kindermishandeling
en wat zal de toekomstige positie van dit meldpunt zijn? Wanneer valt het
handelingsprotocol voor kindermishandeling te verwachten?Ten slotte vroeg ook zij waarom de organisatie voor deskundigheidsbevordering
minder subsidie ontvangt.De heer Cherribi (VVD) stond een jeugdbeleid voor dat jongeren
zoveel mogelijk kansen biedt op autonomie en zelfstandigheid. Het merendeel
van de jongeren weet op eigen kracht en met hulp van hun omgeving een zelfstandige
plaats in de maatschappij te verwerven, maar met een minderheid van 15 à
20% gaat het niet goed. Deze jongeren hebben psycho-sociale problemen en vertonen
problematisch gedrag. Het is dan de taak van de betrokken overheden om deze
jongeren een adequaat aanbod aan jeugdzorg te bieden en het rijksplan jeugdhulpverlening
geeft daarvoor een goede aanzet. Hij stond positief ten opzichte van de hoofdlijnen
van dit plan en het uitvoeren van de voornemens in «Regie in de jeugdzorg».
Hoe denken de bewindslieden over de suggestie van de provincies en de grote
steden om te komen tot een wettelijke regeling van hun regie-verantwoordelijkheid?Zorgen maakte hij zich over het toenemende aantal jongeren in het jeugdhulpverleningscircuit
en de toenemende complexiteit van de problemen waarmee deze jongeren te maken
hebben. Er lijkt een groeiende categorie jongeren te ontstaan met een lange
hulpverleningscarrière, waar de instellingen langzamerhand geen raad
meer mee weten. Het gaat vaak om jongeren die weglopen uit inrichtingen, aan
het zwerven slaan, verslaafd raken en geweld plegen of bijvoorbeeld in de
prostitutie terecht komen. Hij betwijfelde dan ook of het terecht is wat op
blz. 34 van het rijksplan wordt gesteld, namelijk dat de aard van de problematiek
van de jeugdigen in het algemeen niet zwaarder lijkt te worden. Hij wees bijvoorbeeld
op de stijging van het aantal jongeren met psychische problemen, o.a. tengevolge
van XTC-gebruik dat hij als één van de grootste hedendaagse
plagen zag. Preventie en een verbod op XTC-parties leken hem dan ook op zijn
plaats.Een belangrijk manco is het ontbreken van voldoende cijfermatige gegevens.
Dit probleem wordt onderkend, zoals uit de brief van 18 november blijkt, en
het rapport landelijke beleidsinformatie jeugdzorg bevat een ambitieus plan
ter verbetering van de informatievoorziening. Hij onderschreef het voornemen
van de bewindslieden om hier met voorrang uitvoering aan te geven. Niet duidelijk
is echter hoe zij het draagvlak bij de instellingen voor het aanleveren van
gegevens denken te verbeteren, hetgeen nodig is omdat anders het risico bestaat
dat de problemen zich herhalen. Zonder goede cijfers is het niet goed mogelijk
om een gefundeerd oordeel te vormen over het jeugdhulpverleningsbeleid
en het gebrek aan gegevens belet ook het zicht op problemen die al langer
spelen: wachtlijsten en tekorten aan capaciteit. Vooral de wachtlijsten voor
residentiële voorzieningen en dagbehandeling zijn aanzienlijk en er zijn
aanwijzingen dat de wachtlijsten verder groeien. De bezettingsgraad van residentiële
voorzieningen is al zeer hoog en door de toename van het aantal ondertoezichtstellingen
en buitengewone behandelingen dreigt een verdringing van vrijwillige plaatsingen,
vanwege de voorrangsregeling voor Justitie-pupillen. Bovendien wordt slechts
één-derde deel van de jongeren geplaatst in het huis of de instelling
van keuze. Welke maatregelen denken de bewindslieden op deze punten te nemen?Speciale aandacht vroeg de heer Cherribi voor het hoge aantal allochtone
jongeren in de justitiële opvanginrichtingen (57%) en de justitiële
behandelinrichtingen (44%). Gezien de demografische ontwikkelingen valt te
verwachten dat deze groep niet kleiner zal worden, integendeel. Kunnen de
huidige inrichtingen de veelzijdige problemen van grote groepen allochtone
jongeren wel aan? Welk gericht beleid staat de bewindslieden op dit punt voor
ogen?Bij de aanbeveling om de boodschap van de landelijke campagne tegen kindermishandeling
te herhalen, tekende hij aan dat grote voorzichtigheid op haar plaats is.
Hij was bezorgd dat een campagne zal worden gevoerd zonder dat er voldoende
capaciteit beschikbaar is om iets aan de meldingen te doen en als zoiets zich
voordoet, voelt een kind zich twéé keer verraden. Verder begreep
hij niet goed wat wordt bedoeld met de passage in het rijksplan dat er bij
kindermishandeling vooral aandacht moet zijn voor primaire preventie. Scholen
zijn zeer belangrijk voor de vroegtijdige opsporing en signalering van kindermishandeling,
maar kunnen geen rol spelen bij de preventie ervan. Verder wees hij erop dat
vooral meisjes in een inrichting vaak te maken hebben met kindermishandeling,
terwijl uit onderzoek is gebleken dat deze meisjes soms later weer hun eigen
kinderen mishandelen. Hij vond dan ook dat deze problematiek tijdens lessen
maatschappijleer op inrichtingen behandeld dient te worden. Er worden al initiatieven
in die zin genomen, maar daarbij gaat het alleen nog maar om incidentele initiatieven
van enkele groepsleiders.Naar aanleiding van de passage op blz. 34 van het rijksplan waar wordt
gesproken over pilotprojecten die zijn gericht op samenwerking tussen onderwijs
en jeugdhulpverlening en verbetering van de toegang tot jeugdhulpverlening,
vroeg hij om welke projecten het hier gaat. Verder had hij graag de beschikking
gehad over het advies van prof. Schuyt over het preventief jeugdbeleid. De
op blz. 51 genoemde aanpak (aansluiting zoeken bij het wijk- en buurtbeheer)
leek hem irrelevant voor kwetsbare groepen die vaak in wijken wonen waar het
wijk- en buurtbeheer niet van de grond is gekomen.Hij was er tevreden mee dat de indertijd voorziene bezuinigingen voor
de periode 1995–1997 inmiddels van tafel zijn. Ook stond hij positief
ten opzichte van de verhoging van de pleegkostenvergoeding. Het leek hem van
belang dat de diverse geldstromen gehandhaafd blijven, zoals het rijksplan
ook vermeldt, ter voorkoming van nog meer onrust in het veld. In dit verband
vroeg hij hoe de bewindslieden denken over de diverse stellingen van het IPO
op financieel gebied, namelijk dat de voor 1995 aangekondigde efficiencykorting
van 0,7% niet ten koste mag gaan van het volume, dat er compensatie dient
te komen voor het bij decentralisatie ontstane tekort in de aanvankelijk justitiële
pleegzorg (11 mln.) en voor de tekorten als gevolg van de toename van het
aantal kinderbeschermingsmaatregelen en dat de vermindering van de WAGGS-ruimte
1994 ongedaan moet worden gemaakt. Ook vroeg hij een reactie op de recente
brief van het IPO inzake de vereveningsoperatie.Afrondend zei hij, waardering te hebben voor de inspanningen die in de
jeugdzorg worden geleverd. De sector maakt inmiddels diverse veranderingen
en reorganisaties door. Die zijn nodig om te komen tot een doelmatiger
stelsel, maar hij vroeg zich af of aandacht voor deze veranderingen niet ten
koste gaat van het primaire proces en de kwaliteit en de samenhang in de hulpverlening.
Hij wees hierbij nogmaals op het belang van intersectorale samenwerking en
de relatie tussen hulpverlening en onderwijs. Ook zou hij graag zien dat de
opvattingen van de jongeren zelf, als kritische consumenten, een grotere plaats
krijgen bij de bewaking van de kwaliteit.De heer Van der Vlies (SGP) stelde vast dat er sinds de verschijning
van het vorige rijksplan veel stukken op tafel zijn gekomen, waarmee een stevige
impuls wordt gegeven aan de vernieuwing van het jeugdbeleid. Hij waardeerde
dat op zichzelf positief. Bij de uitvoering van «Regie in de jeugdzorg»
moet verbetering van de toegang tot het stelsel van zorg absolute prioriteit
krijgen. Daarbij is van belang dat een vraaggestuurd en flexibel aanbod ontstaat,
waartoe de functies worden geclusterd in zorgprogramma's.In het rijksplan wordt een evaluatie van het programma Families First
aangekondigd. Kan al een eerste indruk worden gegeven van de effectiviteit
van dit programma? Welk perspectief wordt aan deze vorm van hulp geboden?
Wanneer zal het plan van aanpak jeugdcriminaliteit verschijnen? Hij achtte
het wenselijk dat een regeringsstandpunt bij het komende advies van prof.
Schuyt zo spoedig mogelijk aan de Kamer wordt aangeboden. Positief vond hij
de aandacht in het rijksplan voor lokaal preventief jeugdbeleid. Juist op
dat bestuursniveau dient preventie gestalte te krijgen.In het rijksplan wordt het accent gelegd op de totstandkoming van regiovisies.
Om een dergelijke visie te kunnen opstellen, moet inzicht bestaan in de behoefte
aan jeugdzorg. Er is dus een adequaat registratiesysteem nodig, hetgeen er
helaas nog steeds niet is. Kan zo'n systeem nu snel tot stand komen?In een open brief heeft de Raad voor het jeugdbeleid aandacht gevraagd
voor mishandeling (waaronder seksueel misbruik) van cliënten in de jeugdhulpverlening.
De heer Van der Vlies vond het in-triest dat jongeren die om wat voor reden
dan ook aangewezen zijn op jeugdhulpverlening, geconfronteerd worden met inbreuken
op hun integriteit welke nota bene worden gepleegd door hulpverleners. De
Raad voor het jeugdbeleid beveelt het opstellen van een protocol aan, met
bijzondere aandacht voor de naleving ervan door middel van richtlijnen. Hoe
denken de bewindslieden over deze aanbevelingen van de raad?In dit verband is zojuist door mevrouw Vliegenthart een amendement aangekondigd.
Hij kon daar op zichzelf mee instemmen, maar wees er wel op dat met dit amendement
wordt beoogd om ten behoeve van een uitgave in 1995 een beroep te doen op
de onderuitputting in de begroting 1994. Ditzelfde is indertijd met succes
gedaan door de staatssecretaris van VWS ten behoeve van de topsport. Inmiddels
heeft de minister van Financiën hier verleden week, bij de plenaire bespreking
van de Najaarsnota, de nodige principiële kanttekeningen bij geplaatst,
maar de heer Van der Vlies had bij die bespreking al gesteld wel enige zaken
te kennen waar hij meer prioriteit aan wilde geven dan topsport en hij kon
zich ook niet voorstellen dat de staatssecretarissen van VWS en Justitie dit
amendement zouden willen ontraden. Bovendien is het voor de begrotingswetgever
mogelijk om te handelen zoals met het amendement wordt voorgesteld.Ondanks de politieke prioriteit voor jeugdhulpverlening wordt een beperkte
korting doorgevoerd, terwijl het Justitie-aandeel in de verhoging van de WAGGS-gelden
achterwege blijft. Daardoor wordt de herstructurering bemoeilijkt en komt
zeker de toch al zo moeizame herspreiding in het gedrang. Bestuurlijke afspraken
garanderen ook allerminst een snelle uitvoering van die afspraken. Al met
al dreigen de hulpzoekenden het kind van de rekening te worden. De rijksoverheid,
als verantwoordelijke voor het macro-financiële kader en
de uitvoering van de wettelijk verankerde taakstelling, zal dan ook een smeermiddel
moeten hanteren. Hoe staan de bewindslieden hier tegenover?Het IPO heeft berekend dat als gevolg van de toename van het aantal kinderbeschermingsmaatregelen
in de periode 1992–1997 de hulpverlening voor circa 2500 jeugdigen in
het geding komt. Als die berekening correct is, is dat nauwelijks te aanvaarden.
Op z'n minst zal hierover goed overleg moeten worden gepleegd met de betrokken
overheden. Wat is de inzet van de bewindslieden hierbij en hoe denken zij
over het opstellen van een meerjarenplan met de daarbij benodigde financiële
middelen?Een belangrijke vorm van jeugdhulpverlening is de pleegzorg. De heer Van
der Vlies vond het te prijzen dat er mensen zijn die hun gezin openstellen
voor «probleemgevallen». Zij moeten zeker niet ontmoedigd worden
en de pleegvergoedingen moeten dan ook mee omhoog gaan met de loon- en prijsstijgingen,
terwijl zij eigenlijk ook in aanmerking zouden moeten komen voor kinderbijslag.
Wanneer wordt nu het bedrag van 14 mln. ingezet en is dat toereikend voor
oplossing van de knelpunten? Hij had zelf de indruk dat er nog méér
moet gebeuren en werd daarin gesterkt door enige moties die diverse provinciale
staten (o.a. van Zeeland en Zuid-Holland) onlangs hebben aangenomen.Ten slotte onderschreef hij volledig de vraag van mevrouw Vliegenthart
naar aanleiding van het krantebericht over komende houseparties. Ook hij was
bezorgd over hetgeen doorgaans op dergelijke feesten plaatsvindt. De overheden
kunnen daarbij niet met de armen over elkaar blijven zitten.Mevrouw Van Vliet (D66) stond in grote lijnen positief ten
opzichte van het rijksplan. Gezien het brede terrein waar het betrekking op
heeft, had zij echter ook nog een aantal vraagtekens en punten van kritiek,
in de eerste plaats op het punt van het registratiesysteem. Het was haar nog
niet duidelijk of de SRJV al dan niet gecontinueerd wordt. Eigenlijk geloofde
zij hier niet meer in. Waarom wordt geen gebruik gemaakt van de kennis omtrent
informatiesystemen die bij het NIZW aanwezig is? Verder vond zij het tijdpad
dat is uitgezet in het rapport landelijke beleidsinformatie jeugdzorg, wel
erg traag. Kan dit echt niet sneller? Over een cliëntrapportagesysteem
had zij alleen gelezen dat een initiatief is genomen om te komen tot de ontwikkeling
van zo'n systeem. Die mededeling is ook verleden jaar al gedaan. Is hier inmiddels
voortgang gemaakt?De trage gang van zaken is te meer te betreuren omdat goede informatie
van groot belang is voor het uitzetten van een adequaat beleid. Zo blijkt
het aantal Justitie-pupillen percentueel gezien iets te zijn afgenomen. Van
belang is dan om te weten of deze daling te maken heeft met programma's als
Families First en met de gelijke eigen bijdrage. Ook leek het haar nuttig
om na invoering van de Wet herziening OTS opnieuw te gaan meten. Verder blijkt
bijvoorbeeld een groot deel van de in landelijke residentiële instellingen
geplaatste jongeren afkomstig te zijn uit de provincies Gelderland en Utrecht.
In die provincies is ook het grootste deel van die instellingen gevestigd,
dus kennelijk werken zij toch sterk regio-gebonden. Als gekozen wordt voor
het voortbestaan van landelijke instellingen (hetgeen zij zou voorstaan) zou
derhalve eens moeten worden bezien of die instellingen niet beter kunnen worden
gebruikt voor specifieke groepen jongeren, bijvoorbeeld jongeren met complexe
problemen of meerdere problemen.Het IPO heeft voorgesteld om werving en selectie van pleeggezinnen door
de landelijke voorzieningen zelf te laten plaatsvinden, in plaats van door
de centrales voor pleegzorg. Het gaat bij de landelijke voorzieningen om 22
instellingen, terwijl het 327 plaatsen betreft, d.w.z. gemiddeld 15 plaatsen
per organisatie. Gezien dat geringe aantal leek het haar aangewezen om eerst
na te gaan of een aantal instellingen kan fuseren, en pas daarna de discussie
over de vraag door wie werving en selectie moet plaatsvinden, weer aan te
gaan. Verder had zij geluiden gehoord dat in de praktijk fusies
vaak niet leiden tot multifunctionele instellingen, omdat in het algemeen
juist dezelfde hulpvarianten een fusie aangaan. Zijn die geluiden waar en
hoe staan de bewindslieden hier tegenover? Overigens was het haar een doorn
in het oog dat 75% van de in 1993 gefuseerde instellingen de wettelijk vereiste
onafhankelijkheid van de plaatsingsfunctie nog niet of alleen onduidelijk
heeft geregeld. Bij die constatering op blz. 13 van het rijksplan behoort
het niet te blijven.De passages in de stukken over herspreiding vond zij zeer mager. Zij had
wel positieve berichten gekregen over het verloop van de eerste fase van de
herspreiding, maar er zijn ook nog een aantal problemen. Het is in ieder geval
zaak om zoveel mogelijk capaciteit te behouden, nu Justitie om residentiële
plaatsen zit te springen.Zij vroeg op grond waarvan de Ziekenfondsraad heeft geadviseerd om de
bekostiging van de pleegzorg voor jeugdigen met een verstandelijke handicap
niet per 1 januari 1995 te laten ingaan.Thuisloze jongeren verdienen specifieke aandacht. Zij had uit de stukken
opgemaakt dat het Amsterdamse experiment geen navolging vindt. Er staat immers
dat het «wordt afgesloten» en dat gekozen is voor een extra injectie
in de T-teams. Wat is de reden voor deze keuze, al zag ook zij dat de T-teams
op het eerste gezicht bemoedigende resultaten boeken? Overigens wordt hier
gezegd dat bij 79% van de jongeren positieve resultaten worden behaald, maar
het gaat hier om 46 van de 82 jongeren en dan kan het nooit 79% betreffen.
Bovendien blijkt hier ook uit dat het bij een vrij groot aantal jongeren niet
zo goed heeft gewerkt. Dat neemt niet weg dat zeker doorgegaan moet worden
met de T-teams. Ook juichte zij het toe dat sociale pensions worden opgezet
en dat al tijdens de residentiële behandeling wordt bezien hoe zwerfgedrag
kan worden voorkomen. Zij zag dat laatste als een belangrijk aspect van preventie.Uit de stukken blijkt dat 30% van het totaal aantal bemoeiingen van de
raden voor de kinderbescherming en de gezinsvoogdij-instellingen betrekking
heeft op allochtone jongeren. Er zijn ook forse pieken: in Amsterdam 44% en
in Utrecht 61%. In andere (grote) steden in Nederland doen zich zulke pieken
niet voor en het is niet waarschijnlijk dat uitgerekend in Amsterdam en Utrecht
de allochtone jeugd meer problemen geeft dan elders. Hangen die pieken dan
wellicht samen met verschillen in beleid bij de raden en de gezinsvoogdij-instellingen?Instellingen blijken veel belang te hechten aan het opzetten van een verdergaande
specifieke meisjes-hulpverlening, nu meisjes meer in aanraking komen met de
politie en vaker aanstichters blijken te zijn van bijvoorbeeld geweldsmisdrijven.
Anderzijds stellen instellingen ook dat zij nauwelijks in staat zijn om die
specifieke hulpverlening op te zetten. Zien de bewindslieden hier een rol
voor de landelijke overheid? De pilotprojecten inzake samenhang en samenwerking passen, aldus de stukken,
goed in «Regie in de jeugdzorg». Zij had daar enige twijfels over.
De pilotprojecten leken haar zeer nuttig, maar op welk moment worden ze dan
ingepast in «Regie in de jeugdzorg»?Ingaande op de beleidsbrief kindermishandeling wees zij eerst op de terechte
vraag, hoe omgegaan moet worden met het toenemende aantal meldingen van kindermishandeling.
Helaas komt daar verder geen antwoord op en zij drong er dan ook op aan dat
vandaag een eerste aanzet tot een antwoord wordt gegeven. Ook de positie van
de bureaus vertrouwensartsen en de raden is hier van belang. Uitvoering van
het indertijd door mevrouw Versnel gedane voorstel om de bureaus vertrouwensartsen
het centrale meldpunt te laten zijn, kan waarschijnlijk voor een betere stroomlijning
en een goede informatievoorziening zorgen. Er kan, zo vond mevrouw Van Vliet,
niet gewacht worden tot de bureaus jeugdzorg goed op gang zijn gekomen.Ook zij zou graag een meer uitgebreide reactie op de beleidsbrief kindermishandeling
zien. Daarbij wees zij nog op enige zaken, zoals de constatering dat er te
weinig cursusaanbod is, dat er soms niet genoeg deelnemers zijn
en dat de deelnemers aan cursussen meestal niet uit alle delen van Nederland
afkomstig zijn. Ook wordt in de beleidsbrief opgemerkt dat er grote behoefte
is aan een vroegtijdig aanbod van intensieve hulp voor multi-probleemgezinnen
en dat de aanpak die is gericht op primaire preventie, slechts minimaal ontwikkeld
is. De verdeling van verantwoordelijkheden tussen provincie en rijk is voor
velen niet helder, aldus verder de beleidsbrief. Al dit soort punten vragen
om een bredere reactie op de beleidsbrief.Invoering van een meldcode ondersteunde zij van harte. Ook instelling
van experimentele meetpunten had haar steun en het aangekondigde amendement
kon zij dan ook onderschrijven.Voor de positie van cliënten zijn medezeggenschap, een klachtenregeling
en een onafhankelijke klachtencommissie van groot belang; deze vormen een
basis voor een actieve betrokkenheid van de cliënt. Wanneer kan een voorstel
tot wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening worden verwacht? Van nog
meer belang is overigens betrokkenheid en inspraak van ouders en kind bij
het opstellen en bespreken van de hulpverleningsplannen. Kinderen dienen informatie
te krijgen over de manier waarop zij hun stem kunnen laten horen, waar zij
klachten kunnen indienen, e.d.Het idee van het maatschappelijk ondernemerschap leek haar zeer origineel
en nuttig. Dit dient zeker onderdeel van «Regie in de jeugdzorg»
te zijn. Datzelfde geldt voor het integraal jeugdbeleid. Het is teleurstellend
dat de contacten tussen scholen en jeugdhulpverlening vaak nog zo incidenteel
zijn, zeker bij de basisscholen, terwijl de signaleringsfunctie toch zo essentieel
is. Opvallend vond zij dat in het rapport op dit onderdeel de rol van de schoolarts
en de leerplichtambtenaar niet wordt genoemd; deze wordt alleen genoemd bij
het onderdeel kindermishandeling.Ook in breder verband is integraal jeugdbeleid van groot belang. In dit
kader wees zij op geweld op school, een vrij ernstige problematiek waarbij
er ook een betrokkenheid is van het ministerie van Binnenlandse Zaken en de
grote steden-projecten. Kunnen de bewindslieden hierover in overleg treden
met hun collega van Binnenlandse Zaken?De drie algemene bijstellingen op financieel vlak accepteerde zij. Zij
deed dat niet met plezier, maar zij was blij dat de voorgenomen kortingen
geen doorgang vinden en 14 mln. wordt vrijgemaakt voor verhoging van de pleegkostenvergoedingen.
Een probleem is wel dat voor het doorvoeren van vernieuwingen bij gezinsvoogdij-instellingen
meer financiële middelen nodig zijn dan beschikbaar is. Het is verheugend
dat de staatssecretaris wil «proberen dit probleem op te lossen»,
maar mevrouw Van Vliet zou graag zien dat het niet alleen bij «proberen»
blijft. Als er geen extra financiële middelen beschikbaar komen, is immers
de herziening van de OTS in feite voor niets geweest.Er is sprake van een spanningsveld tussen de basisfilosofie van de Wet
op de jeugdhulpverlening (zo licht, zo snel en zo kortdurend mogelijk en zo
dicht mogelijk bij huis) en de feitelijke druk van de behoeften. Is daar een
oplossing voor te vinden door bijvoorbeeld het inzetten van werkgelegenheidsgelden
uit cluster 4 van het regeerakkoord? Hier is wellicht een belangrijke rol
weggelegd voor herintredende vrouwen. Met hun ervaring in de praktijk, een
korte opleiding vooraf en daarnaast bijscholing kan het mes dan aan twee kanten
snijden.Ten slotte suggereerde zij om het rapport van de inspectie voortaan in
het rijksplan te verwerken.De heer Schutte (GPV) had er waardering voor dat de indertijd
voorziene bezuinigingen weer zijn geschrapt. De argumenten daarvoor zijn volop
te vinden in de stukken. Daarnaast is er een fors prijskaartje (100 mln.)
verbonden aan het rapport-Van Montfrans en er ligt dus al een belangrijke
taakstelling voor de begroting 1996. Hij vroeg vervolgens naar de relatie tussen het jeugdhulpverleningsbeleid
en het beleid van andere ministeries, in het bijzonder Binnenlandse Zaken,
OCW en SZW. Is op rijksniveau voorzien in een structurele relatie en zijn
er ook op het niveau van de provincies en de grote steden voldoende mogelijkheden
om tot een goede afstemming te komen?De recente brief van het IPO over de herspreiding vond hij nogal cryptisch.
Nu er een enorme wachtlijst voor residentiële plaatsen is, vond hij het
niet verdedigbaar om eerst plaatsen op te heffen en die later weer in het
kader van de nieuwe planning op te nemen. Er moeten, hoe dan ook, maatregelen
worden genomen om dit te voorkomen.Met de passage op blz. 19 van het rijksplan, dat de landelijke voorzieningen,
gegeven de vereiste relatie met de eigen achterban, beter in staat zijn om
gezinnen te werven dan de centrales voor pleegzorg, wordt de kern van de zaak
aangegeven. Hij drong erop aan dat wordt vastgehouden aan het gedane voorstel
en dat dit niet afhankelijk wordt gesteld van de reactie van het IPO hierop.Hij stond uiteraard positief ten opzichte van het opzetten van meldpunten
kindermishandeling. Opvallend vond hij dat in de evaluatie vrij terughoudend
hierover wordt gesproken, terwijl de brief van 18 november er ook maar één
zin aan wijdt. Kan uit die ene zin worden afgeleid dat voor het opzetten van
die meldpunten inderdaad financiële middelen beschikbaar zijn? Er wordt
immers gesproken over «De beschikbare middelen». Anderzijds zou,
als er inderdaad middelen zijn, het door mevrouw Vliegenthart aangekondigde
amendement niet nodig zijn en hij kon zich ook niet goed voorstellen dat mevrouw
Vliegenthart een zinloos amendement heeft opgesteld.Overigens krijgt de staatssecretaris van VWS met dit amendement een koekje
van eigen deeg, na haar royale gebaar ten behoeve van de topsport. Wel wees
de heer Schutte erop dat het bij de topsport gaat om een éénmalig
gebaar, terwijl voor meldpunten kindermishandeling toch structurele middelen
nodig zullen zijn. Verder leek het hem niet goed mogelijk om gelden die in
1995 zouden moeten worden uitgegeven, te putten uit de begroting 1994.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) merkte op dat nu alleen wordt voorgesteld
om incidentele middelen beschikbaar te stellen voor het uitvoeren van enige
experimenten. Verder herinnerde zij eraan dat verleden jaar al door de Kamer
in de toen voorliggende begroting 1994 geld beschikbaar is gesteld voor regionale
meldpunten. Dit geld is in 1994 niet tot besteding gekomen, zodat er op dit
punt sprake is van onderuitputting en zij vond het niet bezwaarlijk om dit
dan in 1995 te besteden. Voor de topsport was trouwens géén
dekking aanwezig in de begroting 1994.De heer Schutte (GPV) had vooral het oog op het begin van de
toelichting, waarin staat «Dit amendement beoogt voor 1995 een bedrag».
Het leek hem dan niet mogelijk om dit bedrag nog ten laste van de begroting
1994 te brengen.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) had op zichzelf ook nog een voorstel
kunnen doen om hier een kasschuif toe te passen, maar zij wilde dat verder
maar aan het ministerie overlaten.De heer Schutte (GPV) wees erop dat de huidige minister van
Financiën daar een fervent tegenstander van is. Antwoord van de bewindsliedenDe staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport onderstreepte
eerst het belang van een integraal jeugdbeleid. Daartoe wordt ook intensief
overleg gevoerd met de verschillende betrokken collegae. Zo is
morgen een overleg voorzien van de staatssecretarissen van VWS, Justitie,
OCW (mevrouw Netelenbos) en Binnenlandse Zaken (de heer Kohnstamm), juist
over de brede aanpak van het integrale jeugdbeleid.Op zichzelf vond zij het terecht dat vandaag een lawine van wensen op
tafel is gelegd. Het gaat immers om een complexe problematiek. Gelukkig doet
die problematiek zich maar bij een beperkt aantal jongeren voor, maar als
geen goed preventiebeleid wordt opgezet, is er het gevaar dat het aantal jongeren
met problemen groter wordt. Het gehele jeugdbeleid heeft dan ook een hoge
politieke prioriteit. Bovendien is het verheugend dat er nu met «Regie
in de jeugdzorg» een doorbraak is gekomen na vele jaren discussie en
rapporten over jeugdhulpverlening en het bevorderen van kansen van jongeren,
opdat zij uiteindelijk op eigen benen in de samenleving een plaats kunnen
vinden waar zij zich kunnen ontplooien. Dat neemt niet weg dat de gewenste
samenhang nog lang niet is bereikt. Anderzijds werkt de stuurgroep nu voortvarend
aan het voorbereiden van de voortgangsrapportages, ter bespreking in het bestuurlijk
overleg, en de bewindsvrouwe zegde toe de Kamer op de hoogte te houden van
de voortgangsrapportages en ook steeds een kort verslag van het bestuurlijk
overleg daarover toe te zenden. De eerste rapportage van de stuurgroep verschijnt
volgens planning op 1 maart a.s. en de verwachting is dat dit stuk al een
eerste schets van een plan van aanpak zal bevatten.Dit alles betekent niet dat het kabinet zou willen terugkomen op het reeds
enige jaren geleden genomen besluit tot decentralisatie naar de provincies
en de grote gemeenten. Bedacht moet daarbij worden dat een uitvloeisel van
die decentralisatie bijvoorbeeld is, dat het overleg met de ouderverenigingen
en de cliënten per provincie enigszins kan verschillen, terwijl ook de
tevredenheid over dit overleg per provincie uiteen kan lopen. De komende wettelijke
klachtenregeling kan zeker enig soelaas bieden voor de positie van mensen
met klachten, maar helaas is het advies van de Raad van State over deze regeling
nog niet binnen. Zodra dit advies er is, zal de verdere afhandeling van het
betreffende wetsvoorstel met kracht worden bevorderd. Daarnaast vindt uiteraard
ook op centraal niveau overleg plaats met de cliënten- en de ouderorganisaties,
hetgeen overigens wel wordt bemoeilijkt door de nogal chaotische situatie
waarin deze organisaties verkeren. Inmiddels is de heer Van der Wilk verzocht
om te adviseren over een betere opzet van het overleg op landelijk niveau
en daar is ook al enig geld voor beschikbaar gesteld. Verder vond de staatssecretaris
dat er, waar het het overleg op provinciaal niveau betreft, vooral een taak
ligt voor de provinciale bestuurders.Zij was het ermee eens dat de ontwikkeling van regiovisies door de provincies
van groot belang is en wilde dan ook bevorderen dat zo helder mogelijke regiovisies
op tafel komen. Het leek haar niet zo zinvol om al te gaan werken aan een
wettelijke regeling van de positie van provincies en grote steden; zij wilde
liever nu eerst alle aandacht richten op de inhoud van het jeugdbeleid en
de structuur die door de stuurgroep wordt ontwikkeld, waarmee een ieder al
zijn handen vol heeft. Daarna kan dan weer aandacht worden gegeven aan een
eventuele wettelijke regeling van de positie van provincies en grote steden.Verheugd was zij met de waarderende woorden over het ongedaan maken van
voorgenomen bezuinigingen en over de verhoging van de pleegvergoedingen. Morgen
zal de Eerste Kamer zich over het daarmee gemoeide bedrag van 14 mln. uitspreken
en als dat positief uitvalt, kan de verhoging per 1 januari a.s. ingaan. Of
dit bedrag van 14 mln. ook genoeg is, kon zij niet aangeven, maar dit bedrag
is wel geënt op een maximale benutting van de capaciteit zoals die op
papier staat, en er is ook nog steeds sprake van een grote onderbezetting.
Waarschijnlijk heeft die onderbezetting vooral te maken met de lage pleegvergoedingen
en de hoop bestaat dan ook dat die onderbezetting de komende
tijd zal gaan verdwijnen.Ook de bewindsvrouwe had enige zorg over de versnippering die het gevolg
is van het feit dat 22 landelijke instellingen 327 plaatsen beheren. Anderzijds
moet bedacht worden dat het vrijwel steeds gaat om identiteitsgebonden instellingen
of om instellingen met een zeer specifieke doelgroep, zoals blijkt uit bijlage
2 bij het financieel verslag 1993. Zij wilde dan ook voorzichtig zijn met
het stimuleren van samenwerking of fusies op dit vlak. In de nota «Voorzien
in pleegzorg», waarmee de Kamer heeft ingestemd, is expliciet aangegeven
dat werving, selectie en uitvoering in één regime moeten worden
verricht en dat de voorzieningen met het oog op de doelmatigheid een minimale
grootte moeten hebben: tenminste een capaciteit van 600 plaatsen. Uitvoering
van een en ander mag echter, zo vond zij, niet geforceerd worden. Er zijn
nu eenmaal instellingen die gezien hun specifieke identiteit of hun specifieke
doelgroep onmogelijk met andere instellingen kunnen fuseren en dan gaf zij
de voorkeur aan een of ander samenwerkingsverband boven het afdwingen (als
dat al mogelijk zou zijn) van een fusie.Het rapport van prof. Schuyt is nog niet verschenen, maar zodra het uit
is, zal zo spoedig mogelijk het regeringsstandpunt erbij worden gevoegd. Verder
beaamde zij dat op dit moment nog maar een zeer magere reactie voorligt op
de evaluatie beleidsbrief bestrijding kindermishandeling. Er wordt nu gewerkt
aan het opstellen van een regeringsreactie op dit stuk, waarbij ook zal worden
ingegaan op andere zaken, zoals het rapport-Hermanns. Deze regeringsreactie
kan in het eerste kwartaal van 1995 worden verwacht.Preventie is moeilijk, maar wordt zeker niet achterwege gelaten. Preventie
dient zelfs de basis van het beleid te zijn en in nauw overleg met de gemeenten
wordt gepoogd invulling aan preventie te geven. Er bestaat overigens nog nauwelijks
inzicht, ook niet in andere landen, in het voorkomen en voortduren van bijvoorbeeld
kindermishandeling, te meer omdat dit vooral samenhangt met de uiterst moeilijk
te meten «draaglast» van het ouderlijk of familiaire milieu. Er
is geld beschikbaar voor experimenten: Families First 4,5 mln., hometraining
2 mln. en opvoedingsondersteuning 3 mln. Veel experimenten zullen de komende
jaren worden voortgezet, in de gedachte dat, nu er geen wetenschappelijk onderbouwde
theorie is, dan maar in de praktijk moet worden bezien wat helpt. Dit soort
experimenten, dichtbij de mensen zelf, lijkt ook te helpen. In het actieplan
preventief jeugdbeleid dat medio 1995 zal verschijnen, zal hier extra aandacht
aan worden besteed. Over de invulling hiervan vindt uiteraard overleg plaats
met de mensen in het veld en de VNG, maar ook met middelgrote steden.Op zichzelf stond de bewindsvrouwe positief ten opzichte van regelvrije
zones. De stuurgroep «Regie in de jeugdzorg» inventariseert op
dit moment de mogelijkheden en de knelpunten op dit vlak. Als daarbij blijkt
dat er meer ruimte voor bijvoorbeeld experimenten nodig is, wilde zij dat
zeer welwillend beoordelen. Regelvrije zones leken haar in het kader van een
flexibel beleid een interessante mogelijkheid.De in het rijksplan aangekondigde IPO-inventarisatie van de knelpunten
bij de herspreiding had zij enkele dagen geleden ontvangen en zij had begrepen
dat ook de Kamer hier al over beschikt. Zij meende dat een deel van de compensatie
voor de nu tekortschietende residentiële capaciteit gevonden dient te
worden in het ene toegangsloket voor de jeugdzorg en meer samenhang in de
voorzieningen, mede in het kader van «Regie in de jeugdzorg»,
het rapport-Van Montfrans en het preventiebeleid. Zij was voornemens daar
in het komende rijksplan méér dan alleen maar mooie woorden
aan te wijden. Op het pleidooi voor enige financiële verruiming kon zij
nu nog niet positief reageren, maar zij wilde in het volgende rijksplan, als
daar mogelijkheden voor zijn, zeker die richting opgaan.Wat de 120 plaatsen bij Valkenheide en Cadier en Keer betreft, is er herhaaldelijk bij de betrokken gedeputeerden (dat zijn er overigens
méér dan twee) op aangedrongen om daar zelf een oplossing voor
te vinden en is ook duidelijk gemaakt dat zij geen onomkeerbare beslissingen
dienen te nemen. De betrokken gedeputeerden zal nu nogmaals worden aangespoord
om tot een oplossing te komen. Als die er begin januari nog niet is, zal ten
departemente een gesprek worden georganiseerd en zal duidelijk worden gemaakt
dat bij het uitblijven van een oplossing een aanwijzing te verwachten valt.
De hoop bestaat overigens nog steeds dat de gedeputeerden hun verantwoordelijkheid
zullen nemen en gezamenlijk tot een oplossing zullen komen. De Kamer zal worden
geïnformeerd over de verdere ontwikkelingen.Jeugdhulpverlening voor allochtone jongeren krijgt veel aandacht. Er is
inmiddels een landelijk informatiepunt van het NCB dat in 1995 zal worden
voortgezet. Verder worden op dit moment drie nieuwe projecten voorbereid,
in samenwerking met het NCB, het NIZW en de VOG, waarbij wordt beoogd de groepswerkers
in residentiële voorzieningen beter toe te rusten voor het werken met
allochtone jongeren, het leggen van contacten met allochtone ouders en het
aanpassen van vormen van hometraining voor gebruik bij allochtone gezinnen.
Voorts zal in het gestructureerd overleg discussie worden aangegaan over de
vraag hoe provincies en grote steden in de regiovisies afzonderlijk aandacht
kunnen besteden aan allochtone jongeren, waarbij gebruik zal worden gemaakt
van de bevindingen van de inspectie in Noord-Brabant en Zeeland. Ook zal worden
nagegaan wat de reden is van de genoemde forse pieken in Amsterdam en Utrecht,
waar het bemoeiingen met allochtone jongeren betreft.Over seksueel misbruik van jongeren in instellingen is vanzelfsprekend
al gesproken met de werkgevers en het gestructureerd overleg. Onlangs is hier
ook een conferentie over gehouden. De staatssecretaris zegde toe de Kamer
hier bij aparte brief over te informeren. De succesvolle publiekscampagne
kindermishandeling wordt in de toekomst waarschijnlijk herhaald, maar voorlopig
wilde zij graag alle energie richten op de ontwikkeling van meldpunten.Over het project deskundigheidsbevordering van pleeggezinnen is uitgebreid
overleg gevoerd met de Nederlandse vereniging van pleegouders en andere betrokkenen.
Aanvankelijk was het project bedoeld voor drie jaar, later is dat vijf jaar
geworden. In het overleg is tot de conclusie gekomen dat het nu gestopt kan
worden. Wel zal de landelijke voorlichtings- en wervingscampagne nog twee
jaar op projectbasis gefinancierd worden en ook voor het tijdschrift Mobiel,
gericht op informatie en deskundigheidsbevordering op het terrein van de pleegzorg,
is de financiering rond. Te zijner tijd zullen deze zaken binnen de reguliere
kaders moeten vallen.Aan meisjeshulpverlening en voorlichting aan instellingen, met name over
mishandelde meisjes (maar ook mishandelde jongens) en over het risico van
herhaling van gedrag, wordt hard gewerkt. Ook dat kan een belangrijk onderdeel
van preventie vormen, zij het dan vooral binnen de instellingen zelf.Het advies van de Ziekenfondsraad over pleegzorg voor jeugdigen met een
verstandelijke handicap is nog niet binnen. Er wordt bij deze raad op aangedrongen
nu snel met dit advies te komen. Op blz. 19 van het rijksplan wordt hier meer
informatie over gegeven.Vervolgens ging de staatssecretaris in op de vragen over de registratie.
Het nog steeds ontbreken van een goede registratie was ook haar een doorn
in het oog en het was haar eigenlijk een raadsel waarom dit nog steeds niet
behoorlijk is geregeld. In 1993 is een evaluatie-onderzoek verricht en vervolgens
zijn afspraken gemaakt over een meer efficiënte organisatie. Zij zegde
toe de Kamer te informeren over dit onderzoek en de gemaakte afspraken. Verder
vindt intensief overleg plaats tussen de ministeries van Justitie en VWS,
de drie grote steden, het IPO en de SRJV en het is de bedoeling
dat dit begin 1995 wordt afgerond met een fusie tussen de SRJV en een andere
organisatie op het terrein van informatievoorziening. In feite zal dat overigens
neerkomen op een integratie van de SRJV in die andere organisatie. Zij was
het ermee eens dat hier strikt de vinger aan de pols moet worden gehouden,
want dit mag eenvoudigweg niet langer getraineerd worden. Wel is een opgaande
lijn te constateren bij de deelname van de instellingen aan de registratie.
In het derde kwartaal van 1994 was dit nog 50%, maar inmiddels ligt dit percentage
op 61. Dat neemt niet weg dat geen genoegen kan worden genomen met een percentage
dat lager ligt dan 100 en de suggestie om te bezien of in de subsidievoorwaarden
een verplichting kan worden opgenomen, wilde zij dan ook graag volgen. Bij
de bespreking van het volgende rijksplan zal de registratie, zo vond zij,
zo optimaal mogelijk moeten zijn.De staatssecretaris van Justitie merkte op dat ernaar wordt
gestreefd om het plan van aanpak naar aanleiding van het rapport-Van Montfrans
en de financiële invulling ervan vóór 1 maart 1995 uit
te brengen. In het kabinet is afgesproken om uiterlijk in februari de gelden
van cluster 4 verdeeld te hebben.Zij onderkende de urgentie van uitbreiding van de capaciteit van de justitiële
jeugdinrichtingen. Gelukkig is voor de komende jaren ook een uitbreiding voorzien:
in 1995 van ruim 240 plaatsen en in 1996 van 144 plaatsen, waarmee een totaalaantal
van 1200 plaatsen wordt bereikt. Voor de periode 1996–1998 wordt overigens
een verdere stijging van de capaciteitsbehoefte voorzien, ook als gevolg van
de herziening van het jeugdstrafrecht, van 170 plaatsen. In januari zal vanwege
de bewindslieden van Justitie een stuk aan de ministerraad worden voorgelegd
over het cellenprobleem (cluster 2) waarin ook zal zijn voorzien in een deel
van deze uitbreiding van jeugdcellen-capaciteit. Vervolgens zal nader worden
bezien hoe verder tegemoet kan worden gekomen aan de behoefte in de jaren
1997 en 1998.Het kinderbeschermingsbeleid is deze keer al ten dele beschreven in het
rijksplan jeugdhulpverlening, maar een volgende keer zal dit beleidsterrein
daarin breed worden genoemd. Verder is het niet de bedoeling dat de nieuwe
raad voor de kinderbescherming een agentschap wordt. De nieuwe raad zal derhalve
rechtstreeks aanstuurbaar zijn voor de bewindslieden.Wat Justitie betreft, staat de efficiencykorting van 0,35% nog recht overeind.
Voor Justitie betekent dit een bedrag van f 800 000 en het ongedaan
maken van deze korting zou tot een financieel probleem leiden. Verder lopen
de uitkomsten van de berekeningen van het IPO en die van het ministerie van
Justitie inzake de toename van het aantal ondertoezichtstellingen sterk uiteen.
Afgesproken is nu dat het ministerie een antwoord op de brief van het IPO
zal formuleren. De Kamer zal een afschrift van dit antwoord ontvangen.Het is inderdaad de bedoeling meer arrondissementen te betrekken bij «de
erfenis van premier Lubbers», zoals mevrouw Vliegenthart het heeft genoemd.
In het bijzonder gaat het hier om het arrondissement Den Haag en de verwachting
bestaat dat die uitbreiding begin 1995 een duidelijk effect zal hebben. Dit
experiment loopt nu een half jaar en indertijd is afgesproken dat eind 1996
een evaluatie zal plaatsvinden, maar als hier leegstand blijft, lijkt het
zinvol om eerder tot een evaluatie te komen. In overleg met het Openbaar Ministerie
zal het ministerie dit experiment blijven volgen.Ingaande op het onderwerp «houseparties» merkte zij eerst
op dat ook het nodige aan gemeenten kan worden overgelaten. Verder is inmiddels
een werkgroep ingesteld onder voorzitterschap van VWS, waar ook Justitie bij
betrokken is. In overleg met de VNG wordt gewerkt aan een handreiking voor
gemeenten en de verwachting is dat hierover in de loop van volgend jaar aan
de Kamer kan worden gerapporteerd. Wat de houseparties tijdens
de komende jaarwisseling betreft, wilde zij een oproep doen aan de gemeenten
om zorgvuldige regels te treffen. Het bezit van XTC is op grond van de Opiumwet
strafbaar en daar zal dan ook tegen moeten worden opgetreden, maar dat is
een zaak van het lokale bestuur, de politie en het Openbaar Ministerie.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport ging
tenslotte in op het aangekondigde amendement. Uit de toelichting had zij opgemaakt
dat het gaat om het éénmalig beschikbaar stellen van 2,5 mln.
gedurende één jaar, namelijk 1995. Dat is een wel erg korte
periode voor het uitvoeren van experimenten die vervolgens ook nog geëvalueerd
moeten worden.Terecht is opgemerkt dat geld dat in de begroting 1994 was opgenomen,
in 1994 niet voor het beoogde doel is uitgegeven, in verband met de verplichtingenstop
en het terughoudende kasbeleid. In de Najaarsnota is aangegeven dat met het
totaal van de onderuitputting op de gehele rijksbegroting de onderuitputtingstaakstelling
van ruim 1 mld. is gehaald. Het kabinet staat daarom zeer terughoudend ten
opzichte van het alsnòg inzetten van deze middelen voor extra uitgaven.
Dan komt immers het halen van de taakstelling in gevaar en bovendien zullen
zich, als dit op één punt wordt gedaan, onmiddellijk nog vele
andere goede doelen aandienen. Het kabinet heeft gemeend slechts één
uitzondering hierop te moeten maken, namelijk ten behoeve van de topsport,
maar het gaat dan wel om een zeer unieke zaak die in relatie staat tot de
overheveling van het beleidsveld cultuur naar het ministerie van OCW. Die
uitzondering geeft derhalve zeker geen precedentwerking. Het alsnog bestemmen
van een deel van de onderuitputting 1994 voor activiteiten in het kader van
het tegengaan van kindermishandeling (hoewel ook dat een minstens zo hoge
prioriteit heeft) spoort dus niet met de opvattingen van het kabinet.Alles overziende kon de bewindsvrouwe het aangekondigde amendement dan
ook niet overnemen.Ten slotte zegde zij toe de nog openstaande vragen schriftelijk te beantwoorden.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van NieuwenhovenDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van der Windt XNoot1Samenstelling: Leden: Dees (VVD), Lansink (CDA), Schutte (GPV), De Korte
(VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter,
Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA),
Swildens-Rozendaal (PvdA), Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Middel (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (AOV), Fermina
(D66), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP),
Oudkerk (PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66) en Van Vliet
(D66).Plv. leden: Cornielje (VVD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der
Vlies (SGP), Essers (VVD), Lilipaly (PvdA), Esselink (CDA), Rijpstra (VVD),
Voûte-Droste (VVD), Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema
(CDA), Van den Bos (D66), Vreeman (PvdA), Rouvoet (RPF), Boogaard (AOV), Van
Waning (D66), Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Hirsch Ballin (CDA) en Bakker
(D66).XNoot2Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Groenman (D66), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (AOV), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD) en O. P. G. Vos (VVD).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Vliet
(D66), Dees (VVD), Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Hirsch Ballin (CDA),
Doelman-Pel (CDA), Van Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Rehwinkel (PvdA), Vliegenthart (PvdA), Boogaard (AOV), Sipkes (GroenLinks),
Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Te Veldhuis (VVD), Van Boxtel (D66), Van der
Heijden (CDA), Apostolou (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), Leerkes (Unie 55+),
Van den Doel (VVD) en Weisglas (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23900-XVI-55.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl