Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Verslag algemeen overleg op 7 februari, onder andere over het verslag van de Algemene Raad van 28/29 februari
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 422

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-03-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

21501-02 nr. 422

22-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Algemene Raadnr. 422VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 februari 2002De algemene commissie voor Europese Zaken1
en de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken2
hebben op 7 februari 2002 overleg gevoerd met minister Van Aartsen van Buitenlandse
Zaken over:– het verslag Algemene Raad van 28/29
januari 2002 (21 501-02, nr. 417), de agenda informele Algemene Raad
(Gymnich-overleg) van 8/9 februari 2002 (21 501-02, nr. 418) en de agenda
Algemene Raad van 18 en 19 februari 2002 (21 501-02, nr. 419).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Van Baalen (VVD) herinnert eerst aan
de brief d.d. 10 januari jl. van de Zimbabwese oppositieleider aan de Europese
Raad over de sterk verslechterende mensenrechtensituatie in dit land, met
een oproep aan de EU om op basis van artikel 96 van het verdrag van Cotonou
maatregelen tegen Zimbabwe te nemen. Deze brief heeft voor hem nogmaals duidelijk
gemaakt dat er nu echt iets moet gebeuren, ook in het geval dat na lang talmen
wél waarnemers bij de komende verkiezingen in dit land worden toegelaten.
Hij denkt daarbij aan het stopzetten van de bestaande hulprelatie en het instellen
van sancties.Hij heeft zorgen over het Europees defensie- en veiligheidsbeleid, vooral
gezien het recente vraaggesprek met de Franse minister van buitenlandse zaken
die zich niet positief opstelt ten opzichte van het Amerikaanse antiterrorismebeleid.
Het probleem ligt echter niet zozeer bij de Verenigde Staten, maar bij Europa
dat niet bereid is om voldoende te investeren in gezamenlijke defensie-inspanningen
in NAVO-kader. Hij vindt dat de Franse minister van buitenlandse zaken zich
wel bijzonder scherp heeft uitgelaten en daarmee het gemeenschappelijk standpunt
op de tocht zet dat de EU eerder heeft ingenomen over dit onderwerp, ook in
NAVO-verband, zijnde solidariteit met de VS na 11 september 2001 én
een gezamenlijke strijd tegen het terrorisme. Hoe denkt de Nederlandse minister
van Buitenlandse Zaken daarover en op welke wijze zal deze dit punt in het
Gymnich-beraad aan de orde stellen? De VVD-fractie vindt dat Nederland en
de EU juist méér moeten doen in de bestrijding van terrorisme.In het verslag van de Algemene Raad van 28/29 januari is vermeld dat eventuele schadevergoeding door Israël voor vernielingen in Palestijnse
gebieden nu niet aan de orde is. Betekent dit dat deze mogelijkheid geheel
terzijde wordt gelegd? De VVD is tegen het eisen van schadevergoeding aan
Israël. Het land heeft het recht zich tegen het terrorisme te verdedigen.De heer Hoekema (D66) is het eens met de Nederlandse
inzet voor uitbreiding van de Unie: enerzijds hervorming, anderzijds bezuiniging.
Hij neemt aan dat Nederland op het komende Gymnich-overleg in Caceres steun
voor die inzet zal proberen te verwerven, waarbij hij in de eerste plaats
aan Duitsland denkt.Zorgen heeft hij over de ontwikkelingen in Macedonië. Hoe denkt Nederland
over het eventueel voortzetten van de NAVO-operatie in dit land? Een vorm
van internationale presentie lijkt toch wel aangewezen voor het bewaren van
de stabiliteit. Verder vraagt hij in hoeverre de belemmeringen voor de dialoog
tussen Servië en Montenegro reëel en zwaar zijn. Kan de EU bevorderen,
wellicht door een nieuwe missie van Solana, dat deze belemmeringen worden
weggenomen?Voor het Midden-Oosten blijft onverminderd gelden dat stopzetten van het
geweld en hervatten van de dialoog van het grootste belang zijn. Het wordt
tijd voor een gezamenlijk initiatief van de Verenigde Staten en de EU. De
bouwstenen daarvoor liggen al op tafel.Hij onderschrijft de prioriteiten die in de agenda voor de Algemene Raad
van 18 februari zijn aangegeven voor het algemene oriënterende debat.
Wel vraagt hij om Iran toe te voegen aan de landen die worden genoemd in verband
met het vervolg van 11 september. Verder vraagt hij aan welke hervormingen
de minister denkt bij de passage over een meer effectieve besteding van de
beschikbare gelden voor hulpverlening in de periode tot 2006. Bij de passage
over 0,7% BNP voor ODA tekent hij aan dat het er nu vooral om gaat, de overige
Unie-leden vast te pinnen op het nakomen van deze verplichting.Ook de heer Hoekema vindt dat de EU niet haar ogen moet sluiten voor de
steeds verder verslechterende situatie in Zimbabwe, ook niet als president
Mugabe met het aanbod zou komen om waarnemers toe te laten bij de komende
verkiezingen. Hij pleit ervoor dat serieus wordt overwogen om de bepalingen
van het Cotonou-verdrag in werking te laten treden.Hij neemt aan dat het komende weekeind in Caceres vooral is bedoeld om
tot een zoveel mogelijk gemeenschappelijk standpunt te komen in het licht
van de recente «State of the Union» van de Amerikaanse president.
In dat verband vindt hij het terecht dat de Franse minister van buitenlandse
zaken heeft beklemtoond dat de strijd tegen het terrorisme een gezamenlijke
strijd is waarmee moet worden doorgegaan, maar dat dit niet betekent dat er
morgen een oorlog moet worden gevoerd tegen de «axe of evil».
De Amerikaanse president heeft overigens op dat punt alleen een zeer algemene
aankondiging laten horen die nog volledig moet worden uitgewerkt. Het is dan
ook van groot gewicht dat de EU zich bezint op een genuanceerd gemeenschappelijk
standpunt en in de dialoog met de Verenigde Staten enigszins matigend en waarschuwend
optreedt, gezien de Amerikaanse oorlogsretoriek over derde landen. Die was
overigens natuurlijk vooral voor «binnenlands gebruik» bedoeld.
Iran, Irak en Noord-Korea zijn inderdaad een mogelijke bron van massavernietigingswapens
en voor een deel ook van export van terrorisme. Deze landen moeten daar zeker
op worden aangesproken, maar tussen «niets doen» of «oorlog
voeren» ligt nog een heel scala van beleidsmiddelen, terwijl de positie
van de drie landen ook zeer verschillend is.Mevrouw Karimi (GroenLinks) stelt dat de «State
of the Union» doorspekt was met oorlogsretoriek. Het Amerikaanse beleid
is volledig gericht op militaire bestrijding van het terrorisme, waarbij zaken
als de voedingsbodem voor terrorisme, de hervorming van de Verenigde Naties,
het steven naar multilateralisme en het Palestijns-Israëlisch
conflict terzijde worden geschoven. Dit beleid leidt op zijn beurt weer tot
een verwijdering tussen de Verenigde Staten en de rest van de wereld en zaait
opnieuw haat tegen de Verenigde Staten. De Amerikaanse president heeft nu
Iran, Irak en Noord-Korea genoemd als landen die de wereldvrede bedreigen,
maar onduidelijk is aan de hand van welke criteria die landen als zodanig
zijn genoemd. Een vorige keer stond Somalië nog op het lijstje, deze
keer echter niet meer. De vraag is ook wat dit alles nog met 11 september
te maken heeft. Wel is helder dat de Amerikaanse president met zijn toespraak
een fundament heeft willen leggen voor een nieuwe militaire actie. De vraag
is hoe de EU daarop dan zal reageren. Mevrouw Karimi ziet het als een reëel
probleem dat met name Irak en Iran pogingen doen of hebben gedaan om massavernietigingswapens
te verkrijgen, maar het om die reden militair aanvallen van die landen betekent
een preventieve oorlog en dat wijst zij af.De crisis waarin het Atlantisch bondgenootschap zich bevindt, is volgens
haar vooral te wijten aan het eigenzinnige optreden van de Verenigde Staten
die in feite vinden dat zij de Europese NAVO-bondgenoten niet nodig hebben.
Inmiddels wordt ook duidelijk dat de Verenigde Staten verwachten dat de Europese
landen hun defensie-uitgaven verhogen, waar de fractie van mevrouw Karimi
absoluut geen behoefte aan heeft. Alleen als de EU als één blok
opereert, kan er nog iets tegen het Amerikaanse solisme ondernomen worden.
Meent ook de minister dat er langzamerhand sprake is van een «Atlantisch
afscheid»? Welke gevolgen zou dat dan hebben voor de vormgeving van
het Europese buitenlandse beleid? Zij vindt dat dergelijke vragen prominent
op het komende Gymnich-overleg aan de orde dienen te komen.Ook de heer Koenders (PvdA) meent dat in dat
Unie-overleg de ontwikkelingen in de Amerikaanse buitenlandse politiek het
belangrijkste gespreksonderwerp zullen moeten vormen. De Verenigde Staten
zijn de dominante supermacht op militair, economisch en politiek terrein en
vinden op basis daarvan dat zij de agenda kunnen bepalen en dat de Europese
landen zelf maar moeten zien of ze daar al dan niet aan mee willen doen. Dit
betekent anderzijds nog niet automatisch, dat het Amerikaanse buitenlandse
beleid een fout beleid zou zijn. In ieder geval is de strijd tegen het terrorisme
ook voor de Europese landen van groot belang en ook is het terecht dat sommige
landen zeer kritisch tegemoet worden getreden.In dat verband wijst hij erop dat de recente «State of the Union»
toch wel méér inhield dan alleen retoriek die was gericht op
het binnenland en die in de loop van het jaar gemakkelijk weer kan vervliegen.
Met het oog hierop acht hij het nodig dat in EU-verband veel actiever aandacht
wordt gegeven aan de rol van Europa in het kader van de huidige machtsverhoudingen
in de wereld. Er is al veel voortgang geboekt in het buitenlandse beleid van
de Unie, maar de uitdagingen blijken zo groot te zijn dat versnelling nodig
is.Het is hem opgevallen dat in de «State of the Union» voor
de eerste keer massavernietigingswapens en terrorisme aan elkaar zijn verbonden.
Landen mogen zich uiteraard verdedigen tegen terroristen die over massavernietigingswapens
beschikken en in laatste instantie kunnen ook militaire middelen daarvoor
geëigend zijn, maar onduidelijk is wat in dezen het beleid van de Unie
is. Wat wil de EU bijvoorbeeld ten aanzien van Irak? Wil zij dat daar weer
geïnspecteerd wordt en, zo ja, op welke manier? Wordt dat actief bevorderd
door de Unie, of wordt gewacht tot de aard van het Iraakse regime verandert?
Dat laatste zou zeker positief zijn, om allerlei redenen, zoals mensenrechten
en bedreiging van andere landen, maar de manier waarop dat bereikt kan worden,
moet dan wel helder worden gemarkeerd. Hetzelfde geldt voor Iran en Noord-Korea.
De manier waarop deze landen nu door de Verenigde Staten zijn benaderd, vindt
hij onverstandig. Het betekent ook in feite een schoffering van het Europese
beleid van toenadering tot Noord-Korea. Dat neemt niet weg dat dit land zeer
kritisch tegemoet getreden moet worden, want het gaat nog steeds om een dictatoriaal
regime.Van belang is voorts dat mensen als Wolfowitz inmiddels een grotere invloed
op de vormgeving van het Amerikaanse buitenlandse beleid hebben gekregen.
De multilaterale benadering waar zo op gehoopt is na 11 september, wordt daardoor
in ieder geval niet gestimuleerd. De EU zal dan ook pogingen moeten doen om
die benadering weer op de agenda te krijgen. In dat verband is het merkwaardig
dat de Amerikaanse president zich niet heeft uitgelaten over het Midden-Oosten
en over falende staten, terwijl het probleem van het terrorisme juist zijn
basis vond in Saoedi-Arabië en Afghanistan. Dit alles betekent niet automatisch
het afwijzen van de Amerikaanse lijn dat fors optreden noodzakelijk is, maar
dat zou dan in ieder geval wel een gezámenlijk optreden moeten zijn,
niet het optreden dat de Verenigde Staten nu kennelijk voor ogen hebben.Afsluitend pleit de heer Koenders ervoor dat de EU zich in het kader van
de discussie over kernpunten als burden sharing en de rol van de NAVO ook
buigt over de vraag, of de uitdaging die de Verenigde Staten nu terecht op
militair vlak hebben geformuleerd, aanvaard wordt. Dat zal dan versterking
van de Europese defensiecapaciteit betekenen, al hoeven de enorme bedragen
die de Verenigde Staten daarbij voor ogen hebben, niet nagevolgd te worden
door de Europese landen. Verder wijst hij erop dat inmiddels zelfs op een
bijeenkomst als de internationale conferentie over money and finance, normaliter
een zaak van de ministers voor ontwikkelingssamenwerking, het punt van de
multilaterale verhoudingen en de voedingsbodem voor terrorisme een belangrijke
rol speelt. Hij kan zich dan ook voorstellen dat de EU-ministers hun Amerikaanse
collega erop wijzen dat de huidige Amerikaanse positie er in ieder geval toe
leidt, dat in Mexico maar een zwak resultaat kan worden bereikt.De heer Verhagen (CDA) denkt dat de EU-landen,
als zij enige invloed willen uitoefenen in de discussie over de manier waarop
de oorlog tegen het terrorisme moet worden gevoerd en waarop landen zich kunnen
beschermen tegen zeer ernstige bedreigingen, eerst aan de Verenigde Staten
duidelijk zullen moeten maken dat zij de potentiële bedreiging die van
Iran, Irak en Noord-Korea uitgaat, zeer serieus nemen. Het gaat immers feitelijk
om een serieuze bedreiging. De gebeurtenissen op 11 september hebben duidelijk
gemaakt dat er sprake is van kwetsbaarheid en dat er dus reden is om veel
serieuzer dan voorheen te kijken naar de vraag, hoe landen zich kunnen beschermen
tegen dit soort regimes met massavernietigingswapens die niet schromen om
die wapens en hun kennis daarover beschikbaar te stellen voor terroristische
organisaties. Zo helpt Iran enerzijds mee met de wederopbouw van Afghanistan,
maar laat het anderzijds toe dat Al-Qaeda-strijders een toevlucht in Iran
zoeken. Ook blijkt het wapens te leveren aan krijgsheren in Afghanistan en
aan de Palestijnse Autoriteit. Er kan dan worden gesteld dat de Amerikanen
nu oorlogsretoriek bedrijven, maar als de EU invloed wil uitoefenen en graag
ziet dat de Verenigde Staten rekening houden met de gevoelens in Europa, zal
de EU ook moeten aangeven hoe volgens haar bescherming tegen de geschetste
gevaren mogelijk is. De discussie daarover zal, zo stelt de heer Verhagen,
in het komende Gymnich-overleg gestart moeten worden.In dit verband is ook de vraag van belang, in hoeverre kan worden voorkomen
dat een onoverbrugbare kloof ontstaat tussen de militaire inspanningen van
de Verenigde Staten enerzijds en die van Europa anderzijds. Als die kloof
er is, hoeven de Verenigde Staten ook niet serieus rekening te houden met
de gedachten die in Europa leven. Als de EU wil dat de Verenigde Staten dat
wél doen, zal er in Europa het een en ander aan de defensie-inspanningen
gedaan moeten worden. Zeer ontevreden is de heer Verhagen over het bericht dat er geen sancties
zullen worden getroffen jegens Zimbabwe, omdat nu wel Europese waarnemers
toegelaten zouden worden. De situatie in dit land blijft buitengewoon ernstig:
willekeurige arrestaties, martelingen en ontvoeringen van leden van de oppositie
en schrikbarend toenemend politiek geweld. Hij beseft dat er voor sancties
op basis van het verdrag van Cotonou eerst een bepaalde procedure gevolgd
dient te worden, maar los daarvan kunnen er direct sancties worden getroffen
ten aanzien van visa, tegoeden bij banken in EU-landen e.d. Denkt de minister
dat uitstel van het treffen van sancties echt zal bijdragen aan eerlijke en
vrije verkiezingen in Zimbabwe? Aanvankelijk is gesteld dat de waarnemersmissie
uiterlijk op 3 februari in het land zou moeten kunnen opereren, maar het wachten
is nog steeds op een schriftelijke uitnodiging van Zimbabwe. Verder wordt
het buitenlandse journalisten in toenemende mate onmogelijk gemaakt om hun
werk te doen, wordt de situatie op het vlak van de mensenrechten alleen maar
slechter en blijkt president Mugabe volkomen lak te hebben aan eerder geuite
kritiek. Waarom dan wachten met het treffen van sancties die nu genomen kunnen
worden, bij wijze van een eerste signaal?Onlangs heeft Arafat in een interview met The New York Times te kennen
gegeven dat hij terroristische aanslagen in Israël veroordeelt en er
alles aan zal doen om die te voorkomen en om organisaties als Hamas en Jihad
aan te pakken. Deze geluiden zijn al vaker van Arafat vernomen. Wat doet de
minister om ervoor te zorgen dat Arafat eindelijk de daad bij het woord voegt?De heer Van Middelkoop (ChristenUnie) vraagt
bij het verslag van de Algemene Raad van eind januari, wat de «leftovers»
van het Belgische voorzitterschap zijn.Het lijkt onvermijdelijk en is misschien ook wel verstandig dat op het
Gymnich-overleg weer wordt gesproken over het Midden-Oosten, maar er zullen
dan wel creatieve ideeën op tafel moeten komen. Opvallend vindt hij de
recente Franse oproep om nieuwe verkiezingen in de Palestijnse gebieden te
houden. Het zou hem welkom zijn als de minister die oproep zou steunen. Daarnaast
vindt hij dat de EU zich niet moet laten gijzelen door de weigering van Sharon
om Arafat gelegenheid te geven naar Brussel te reizen, maar ook niet Sharon
moet boycotten.Nu onlangs twee medewerkers van Amnesty International in verband met het
onderzoek naar de moord op Eluay Indonesië zijn uitgezet, vraagt hij
of de minister mogelijkheden ziet om de Algemene Raad hierover een verklaring
te laten afleggen.De door de Amerikaanse president gebruikte term «as van het kwaad»
is politiek-retorisch aardig gevonden, maar vindt de heer Van Middelkoop niet
bepaald gelukkig. Anderzijds zijn de Verenigde Staten op dit moment het enige
land dat daadwerkelijk bereid is om het terrorisme te bestrijden. Dat maant
tot voorzichtigheid bij het becommentariëren van Amerikaanse uitspraken.
Er is wel het risico dat de Verenigde Staten, omdat zij zich kwetsbaar voelen,
zich in hun politieke handelen laten leiden door instincten. Als dat zich
voordoet, bewijst Nederland c.q. de EU alleen maar een vriendendienst aan
de Verenigde Staten door zulk handelen kritisch te bejegenen.Antwoord van de ministerDe minister zegt eerst dat het Gymnich-beraad
zal gaan over de situatie op de Balkan, over het rapport van de Europese Commissie
over de financiering van de uitbreiding van de EU, en over het Midden-Oosten.Hij heeft weinig toe te voegen aan hetgeen in het AO van gisteren al is
gewisseld over het rapport van de Commissie over de financiering van de uitbreiding.
Nederland is al enige tijd geleden begonnen met het zoeken van bondgenoten
voor zijn standpunt, waarbij inderdaad vooral aan Duitsland wordt
gedacht. Tijdens het informele Gymnich-beraad zullen die pogingen worden voortgezet.De discussie over de situatie op de Balkan zal zich toespitsen op de situatie
in Macedonië en de verhouding tussen de FRJ en Montenegro. Solana spant
zich in om de FRJ en Montenegro ervan te overtuigen dat het het beste is om
voorlopig af te zien van een referendum. De Nederlandse regering steunt dat
van harte, hetgeen ook aan beide partijen duidelijk is gemaakt tijdens de
recente contacten met de ministers van buitenlandse zaken van de FRJ en Montenegro.
Ook de overige EU-leden staan deze weg voor.Over het overnemen van de NAVO-operatie in Macedonië door de EU lopen
de meningen binnen de EU enigszins uiteen. De bewindsman is niet optimistisch
gestemd over de stabiliteit in Macedonië en nu waarschijnlijk in september
verkiezingen worden gehouden, zou hij het geen goed signaal vinden als de
NAVO-betrokkenheid vóór die verkiezingen beëindigd zou
worden. De Macedonische regering beslist hier uiteindelijk zelf over, want
de NAVO-macht is op verzoek van deze regering in het land gelegerd, maar hij
heeft begrepen dat ook zij niet zo geporteerd is om wijziging in de huidige
situatie te brengen. Hij neemt aan dat hij dit bevestigd zal krijgen bij zijn
komende bezoek aan Macedonië. Op zichzelf is het een goede gedachte om
de NAVO-operatie op enig moment te vervangen door een EU-operatie, maar randvoorwaarde
daarvoor is wel dat de relatie tussen de NAVO en de EU in de juiste vorm is
gegoten. Op dat punt is er inmiddels weer een probleem gerezen door een bezwaar
van Griekse zijde. Dat is niet zo'n zwaar probleem, maar het wegnemen ervan
vergt wel de nodige tijd en energie, met name van het Spaanse voorzitterschap.
Nederland heeft veel vertrouwen in de mogelijkheden van het voorzitterschap
om dit probleem op een goede manier te regelen en is ook gaarne bereid om
het voorzitterschap daarbij te ondersteunen. Het is van belang om dit te regelen
tijdens de periode van het Spaanse voorzitterschap, omdat daarna Denemarken
en Griekenland dit onderwerp vermoedelijk lager op de agenda zullen zetten.De bedoeling is om in het komende Gymnich-beraad ruim de tijd te nemen
voor een gedachtewisseling over het Midden-Oosten, ook al omdat de Amerikaanse
regering zich sinds de affaire met de Karine A wat minder geëngageerd
toont met dit gebied dan in de periode daarvoor. Dat is geen gelukkige situatie
voor het vinden van de juiste weg naar de onderhandelingstafel en dit is dezer
dagen ook nog eens door de Nederlandse regering aan de Amerikaanse regering
voorgehouden. Nederland vindt dat er nu maximaal gebruik gemaakt zou moeten
worden van met name het document dat tot stand is gekomen naar aanleiding
van het contact van de Israëlische minister van buitenlandse zaken met
Abu Ala. Hierover is hier en daar enig cynisme naar voren gekomen, maar dit
belangwekkende initiatief heeft alles in zich om toch weer een opening te
vinden naar een dialoog en onderhandelingen. Het is dan ook nodig om daarin
te investeren. Bij het recente bezoek van de Israëlische minister van
buitenlandse zaken aan Nederland is daar indringend over gesproken en datzelfde
zal het geval zijn bij het komende bezoek van Abu Ala aan Nederland.Een bijzonder element van dit initiatief is, dat de erkenning van een
Palestijnse staat niet als een sluitstuk wordt gezien, maar als een onderdeel
van het proces. De bewindsman ziet dat als een goede gedachte, mits het niet
betekent dat min of meer halverwege wordt gestopt en een Palestijnse staat
ontstaat die niet overeenkomt met de contouren die voor ogen staan. Hierover
bestaat ook bij de Palestijnen de nodige vrees en dit vergt dus nog wel nadere
uitwerking. Daarnaast is er in dit verband de Franse gedachte om verkiezingen
te organiseren bij het ontstaan van een Palestijnse staat, teneinde de Palestijnse
Autoriteit democratischer te gronden. Nederland staat positief tegenover deze
gedachte.Essentieel in dit geheel is steun en hulp van de kant van de Verenigde Staten. Hij heeft dan ook dezer dagen een beroep gedaan op zijn Amerikaanse
collega om – naast alle terechte opmerkingen over de bijdrage die Arafat
heeft te leveren aan de strijd tegen het terrorisme, en over het oplossen
van de kwestie-Karine A – in gezamenlijkheid met de EU elke mogelijkheid
te benutten om het partijen moeilijk te maken verder te gaan op de weg van
het geweld.Aanvullend zegt hij dat er de afgelopen tijd al veelvuldig contacten zijn
geweest tussen de Verenigde Staten en de EU, met name in de persoon van Solana
namens de Vijftien. De EU zal ook veel moeten investeren in de relatie met
de Verenigde Staten en in pogingen om de Verenigde Staten aan haar zijde te
krijgen waar het het Midden-Oosten betreft. Aparte initiatieven van alleen
de EU zullen er in de praktijk niet toe leiden dat het vraagstuk van het Midden-Oosten
enigszins van zijn donkere wolken wordt ontdaan.In dit verband brengt hij naar voren dat de EU en de lidstaten weinig
méér kunnen doen dan zij al hebben gedaan in het uitoefenen
van druk op Arafat om zijn verantwoordelijkheid te nemen. De verklaring die
de Algemene Raad heeft opgesteld en die, met een aantal aanscherpingen, is
overgenomen door de Europese Raad in Laken, is hard aangekomen in Palestijnse
kring. Hetzelfde geldt voor de verklaring die is uitgegeven naar aanleiding
van het incident-Karine A. Daarnaast zijn er voortdurend contacten, recent
nog van de Nederlandse minister-president met de president van de Palestijnse
Autoriteit, maar meer kan er eigenlijk niet worden gedaan. Alleen zou nog
de financiële hulpverlening kunnen worden afgesneden, maar daar zou de
Palestijnse bevolking direct door getroffen worden. Ook de Israëlische
minister van buitenlandse zaken heeft duidelijk gemaakt dat hij dit geen juiste
koers zou vinden.De EU heeft de vernielingen door Israël van infrastructuur in de
Palestijnse gebieden veroordeeld, zoals de Nederlandse regering dat ook in
bilateraal contact met de Israëlische regering heeft gedaan. De Vijftien
hebben niet om een schadevergoeding op dit moment gevraagd, maar zich op dit
punt wel alle rechten voorbehouden.De bewindsman vindt dat er ten aanzien van Zimbabwe verder gegaan zou
moeten worden in de richting van het treffen van sancties. In de Algemene
Raad van eind januari heeft Nederland samen met het Verenigd Koninkrijk gepleit
voor het opstellen van ijkpunten voor het overgaan op sancties, en voor het
omschrijven van de aard van deze sancties. Dat laatste is inmiddels gebeurd:
de sancties zullen betrekking hebben op visa, wapenleveranties en bevriezing
van tegoeden. Het gaat dus om slimme sancties, niet gericht tegen de bevolking
en niet direct ten detrimente van de Zimbabwese economie of de economieën
van omringende landen. Het enige dat nu nog rest, is het daadwerkelijk overgaan
op sancties. Nederland is daar voorstander van, maar de besluitvorming hierover
moet in EU-verband plaatsvinden.Bij de «leftovers» van het Belgische voorzitterschap gaat
het onder andere om het vrije verkeer van kapitaal, waarbij het punt van de
landbouwgrond in Polen een rol speelt, het fytosanitaire en veterinaire deel
van het GLB-dossier, transport en mededinging. Het Spaanse voorzitterschap
zal hier nu aandacht aan moeten geven.De bewindsman heeft vanmorgen in het AO over Indonesië al gezegd
dat Nederland voorstander is van een troikamissie naar dat land, juist vanwege
de situatie in de Indonesische regio's. Papoea is één van de
regio's waar de Nederlandse regering met zeer veel zorg naar kijkt, mede in
verband met de zaak-Eluay, en een aantal EU-ambassadeurs hebben enige tijd
geleden Papoea bezocht. De minister blijft vertrouwen houden in het onderzoek
in de zaak-Eluay, totdat het tegendeel blijkt, maar blijft ook druk uitoefenen,
zo mogelijk samen met andere EU-landen.In verband met de nog slechts beperkte tijd die beschikbaar is, stelt
hij zich voor schriftelijk te antwoorden op de opmerkingen van de heer Hoekema naar aanleiding van de agenda van de Algemene Raad van 18 februari
a.s.Ingaande op de recente «State of the Union» van de Amerikaanse
president stelt hij eerst dat het van groot belang is om het hoofd koel te
houden en goed voor ogen te houden tot wie deze rede was gericht: het Amerikaanse
Congres en het Amerikaanse publiek. Verder zijn in deze rede wel drie landen
met name genoemd als «as van het kwaad», maar is geen enkele militaire
actie tegen die landen aangekondigd. De Amerikaanse regering heeft hier ook
op gewezen, in reactie op berichten in de pers dat dergelijke acties wel waren
aangekondigd.Op zichzelf vindt hij het terecht dat de Amerikaanse president opmerkingen
over deze drie landen heeft gemaakt. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat
er problemen met deze landen zijn. Zo lapt Irak VN-resoluties aan zijn laars,
en waarom zou de Amerikaanse president dat niet mogen constateren? Wel is
het van groot belang om met een multilaterale aanpak de gevaren te bestrijden
die de wereld met deze landen loopt. Opvallend is trouwens dat Irak na het
uitspreken van de «State of the Union» heeft aangekondigd bereid
te zijn om te spreken over de eventuele terugkeer van VN-inspecteurs; dat
is in ieder geval een positief bijproduct van deze rede. Er zijn dus kanttekeningen
te maken bij de koppeling van terrorismebestrijding aan het vraagstuk van
massavernietigingswapens, zo die koppeling al de bedoeling van de Amerikaanse
president is geweest. Vergaande conclusies, zoals een echec van de Atlantische
samenwerking, zijn echter absoluut niet aan de orde.Al met al is er alle reden om te investeren in de relatie met de Verenigde
Staten en hen te wijzen op het grote belang van samenwerking en coalitievorming.
Overigens is daar door de Amerikaanse president in zijn rede wel degelijk
aandacht aan gegeven, terwijl hij ook een uitbreiding van het peace corps
heeft aangekondigd. Helaas is dat tot nu toe in Nederland kennelijk onopgemerkt
gebleven.De rede van de Amerikaanse president is niet geagendeerd voor het Gymnich-beraad.
Dat beraad is immers bedoeld om een aantal EU-aangelegenheden af te ronden.
Bovendien is het Midden-Oostenconflict op dit moment het meest acute probleem.
Dat neemt niet weg dat er door de vijftien ministers van buitenlandse zaken
uiteraard aandacht zal worden gegeven aan de rede van de Amerikaanse president
en de reacties daarop, ook zonder dat er gevraagd is om officiële agendering
ervan. De bewindsman heeft al over dit onderwerp en over het Midden-Oosten
met zijn Franse collega gesproken en daarbij met klem erop gewezen dat de
EU nu niet de Verenigde Staten de rug moet toekeren, maar juist moet investeren
in de relatie met dat land. Als dat laatste wordt nagelaten, zal dat ten detrimente
gaan van de positie van West-Europa, van Europese NAVO-bondgenoten en uiteindelijk
ook van Nederland.De voorzitter van de algemene commissie voor Europese Zaken,Te VeldhuisDe voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,De Hoop SchefferDe griffier van de algemene commissie voor Europese Zaken,MattijssenXNoot1Samenstelling: Leden: Te Veldhuis (VVD), voorzitter, Weisglas (VVD), Scheltema-de
Nie (D66), Van Middelkoop (ChristenUnie), Van Oven (PvdA), ondervoorzitter,
Voûte-Droste (VVD), Hessing (VVD), Hoekema (D66), Marijnissen (SP),
Verhagen (CDA), Rouvoet (ChristenUnie), De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Van
den Akker (CDA), Ross-van Dorp (CDA), Karimi (GroenLinks), Bussemaker (PvdA),
Timmermans (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Weekers (VVD), Albayrak (PvdA), Eurlings
(CDA), Van Baalen (VVD) en Molenaar (PvdA).Plv. leden: Verbugt (VVD), Blaauw (VVD), Dittrich (D66), Van den Berg
(SGP), Valk (PvdA), Wilders (VVD), Remak (VVD), Ter Veer (D66), Van Bommel
(SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), De Graaf (D66), Van der Hoeven (CDA),
Waalkens (PvdA), Balkenende (CDA), Çörüz (CDA), M.B. Vos
(GroenLinks), Feenstra (PvdA), Zijlstra (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Geluk
(VVD), Visser-van Doorn (CDA), Örgü (VVD), Gortzak (PvdA) en Crone
(PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), De Hoop Scheffer (CDA),
voorzitter, Van den Berg (SGP), Van Middelkoop (ChristenUnie), Valk (PvdA),
Apostolou (PvdA), Verhagen (CDA), ondervoorzitter, Hessing (VVD), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), M.B. Vos (GroenLinks),
Dijksma (PvdA), Van 't Riet (D66), Van den Doel (VVD), Koenders (PvdA), Verburg
(CDA), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Remak (VVD), Wilders (VVD),
Molenaar (PvdA) en Çörüz (CDA).Plv. leden: Dijkstal (VVD), Van Baalen (VVD), Van den Akker (CDA), De
Graaf (D66), Rouvoet (ChristenUnie), Zijlstra (PvdA), Belinfante (PvdA), Eurlings
(CDA), Cherribi (VVD), De Haan (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van Bommel (SP),
Harrewijn (GroenLinks), Gortzak (PvdA), Ter Veer (D66), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Albayrak (PvdA), Visser-van Doorn (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), Rijpstra (VVD), Balemans (VVD), Duivesteijn (PvdA) en Van
Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-422.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl