Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa; Verslag van de zitting 2009 (Eerste Deel)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20043, nr. 77

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-04-2009

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

20043 nr. 77;V

14-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20043Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 043Parlementaire Vergadering van de Raad van EuropaVnr. 77VERSLAG VAN DE ZITTING 2009 (EERSTE DEEL)Vastgesteld 14 april 20091. InleidingDe delegatie uit de beide Kamers der Staten-Generaal naar de Parlementaire
Vergadering van de Raad van Europa1 heeft van
26 t/m 30 januari 2009 deelgenomen aan het eerste deel van de zitting
2009 in Straatsburg. Zij brengt hiermee verslag uit van de behandeling van
de tijdens deze vergadering geagendeerde onderwerpen en van de bijdragen van
haar leden aan het debat over die onderwerpen. Bij de verschillende onderwerpen
in dit verslag zijn de nummers van de desbetreffende documenten vermeld, die
kunnen worden terug gevonden op de website van de Parlementaire Vergadering2.Zoals gebruikelijk werd de delegatie aan het begin van dit deel van de
2009-sessie mondeling geïnformeerd door drs. G. C. de Boer, ambassaderaad
justitiële zaken op de Permanente Vertegenwoordiging bij de Raad van
Europa, over de stand van zaken en voortgang van een aantal dossiers en activiteiten
met betrekking tot een aantal organen van de Raad van Europa. Daarbij ging
het ditmaal in het bijzonder om de capaciteitsproblemen binnen het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens en de daaraan mede ten grondslag liggende
houding van de Russische Federatie inzake Protocol nr. 14, de voortgaande
conflicten tussen twee van de lidstaten van de Raad van Europa, Rusland en
Georgië en de zorgelijke budgettaire situatie waarin de Raad van Europa
en de Parlementaire Assemblee verkeren.De delegatie wisselde vervolgens informatie met de heer De Boer over de
voornemens van de regering ten aanzien van de viering van de 60e verjaardag
van de Raad van Europa, de kandidaatstelling voor en kennismaking met de kandidaten
voor de vacature van secretaris-generaal van de Raad van Europa en de totstandkoming
van een voordracht van drie kandidaten ten behoeve van de aanstaande verkiezing
van een Nederlands lid van de European Committee for the prevention of torture
and inhuman or degrading treatment or punishment (CPT).Tot slot wisselde de delegatie met de heer De Boer van gedachten over
de taken en het functioneren van de Ontwikkelingsbank van de Raad van Europa
(CEB).In de avond van dinsdag 27 januari 2009 was de delegatie de gast
van de Permanent Vertegenwoordiger bij de Raad van Europa, ambassadeur Van
der Velden, die ook de delegatie van het Verenigd Koninkrijk bij de Parlementaire
Assemblee van de Raad van Europa had uitgenodigd. De beide delegaties waren
in de gelegenheid een lezing te aanhoren van de President van het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens, de heer Costa, over de taken, de werkwijze
en het functioneren van het Hof en enkele daarmee samenhangende actuele vraagstukken.
Aansluitend volgde een interessante gedachtewisseling tussen de heer Costa
en een aantal leden uit de beide delegaties.2. Het voortgangsrapport van het Bureau van de Assemblee
en van het Standing Committee (doc. 11793 delen I en II)In dit voortgangsrapport, toegelicht en verdedigd door de afgevaardigde
Wille uit België, was o.a. aandacht besteed aan de budgettaire situatie
waarvoor de Parlementaire Vergadering zich in 2009 zal zien gesteld. In vergelijking
met 2008 is het budget voor 2009 met 4% geslonken. Tegelijkertijd zijn
enkele uitgavenposten, zoals de bijdragen aan de pensioenopbouw van medewerkers,
maar ook de kosten verband houdend met de activiteiten van de Assemblee inzake
het conflict tussen Rusland en Georgië fors gestegen. Het budget voor
de 4 sessies van de Parlementaire Vergadering is daarom met 2,5% teruggeschroefd.
Bepaalde diensten zullen daarom worden gereduceerd.De heer Kox, sprekend namens de fractie van
Verenigd Europees Links, wees op de dringende behoefte van de Parlementaire
Vergadering aan geldmiddelen, een behoefte die de laatste jaren bij de aanvang
van een nieuw vergaderjaar steeds nijpender wordt. Het probleem gaat niet
om miljoenen of miljarden, in feite is er sprake van een probleem van «peanuts»
dat is veroorzaakt door het Comité van Ministers. De vraag is waarom
het Comité van Ministers voortdurend zand in plaats van olie in de
politieke machinerie van de Raad van Europa strooit. Is de reden dat deze
Vergadering niet hard genoeg werkt? Of is zij te actief en te kritisch? Wij
zullen het antwoord op deze vraag moeten vinden om aan deze financiële
crisis een eind te maken. Een ander vraag is langs welke we dit probleem moet
worden opgelost. Moet dat hier of moet het in onze nationale parlementen?De heer Kox wees erop dat niet alleen de Parlementaire Vergadering, maar
ook het Europese Hof voor de Rechten van de Mens terugkerende financiële
problemen heeft. Het Comité van Ministers verwijst daarbij altijd naar
het gedrag van de Russische Federatie die blijft weigeren Protocol 14 te ondertekenen.
Zou het dat wel doen, dan zouden de problemen van het Hof zijn opgelost. Maar
de weigerachtigheid van Rusland kan voor het Comité van Ministers geen
reden zijn het probleem niet op een andere manier op te lossen en daarmee
de garantie op de toegang van alle Europeanen tot het Europese Hof tot een
illusie te maken. De vraag is dus tevens welke creatieve mogelijkheden er
zijn om het financiële probleem van het Hof op te lossen.Tijdens een vragenronde naar aanleiding van de jaarlijkse verklaring van
de secretaris-generaal van de Raad van Europa, de heer Davis, legde de heer
Kox de vraag naar de achtergronden van de opstelling van het Comité
van Ministers inzake de financiële positie van de Raad van Europa en
zijn organen eveneens op tafel.De heer Davis merkte in antwoord op die vraag op aan de secretaris-generaal
van de Parlementaire Vergadering, evenals aan de ambtelijk leidinggevenden
van alle andere organen van de Raad van Europa, op verzoek van
het Comité van Ministers de vraag te hebben voorgelegd mee te denken
over hun bijdrage aan een efficiencykorting van 2%.Door 4 organen, te weten de Parlementaire Vergadering, het Hof, het Congres
van Lokale en Regionale Autoriteiten en de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten
werd op dat verzoek afwijzend gereageerd. Het Comité van Ministers
bleef na die weigering van oordeel dat deze 4 organen, evenals de andere,
zouden moeten meedelen in het dragen van de gevolgen van de noodzakelijke
kortingen op het totale budget. Het is uiteraard aan de Parlementaire Vergadering
te besluiten op welke wijze die 2% korting wordt gevonden.3. Samenwerking met het Internationale Strafhof (ICC)
(doc. 11722) RapportIn dit door de Committtee on Legal Affairs and Human Rights opgestelde
rapport herbevestigt de commissie haar sterke binding met het Internationale
Strafhof. Het ICC is de enige en eerste permanente, onafhankelijke, justitiële
institutie met jurisdictie over individuele personen die worden beschuldigd
van genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden. Het ICC
is gebaseerd op complementariteit en streeft er naar nationale staten in staat
te stellen deze misdaden te onderzoeken en te vervolgen en kan zich alleen
als rechter in laatste instantie bevoegd verklaren.De commissie herhaalt haar geloof dat de universele ratificatie van het
Statuut van Rome en de daadwerkelijke implementatie ervan in nationale rechtssystemen
evenals de nauwe samenwerking door staten en niet-statelijke partijen die
moet voorzien in praktische en juridische ondersteuning aan het Hof van het
hoogste belang zijn in de strijd tegen straffeloosheid.De commissie is blij met het feit dat sedert de aanvaarding van het Statuut
van Rome in 1998 108 landen in de wereld het hebben ondertekend. Acht leden
van de Raad van Europa (Armenië, Azerbeidzjan, de republiek Tsjechië,
Moldavië, Monaco, Rusland, Turkije en Oekraïne) één
waarnemend lid van de Raad van Europa (de Verenigde Staten van Amerika) en één
waarnemend lid van de Parlementaire Vergadering (Israël) hebben het tot
nu toe niet ondertekend.De commissie roept alle lidstaten en de landen met de status van waarnemer
van de Raad van Europa en van de Parlementaire Vergadering op het Statuut
en de Overeenkomst aangaande Privileges en Immuniteiten van het ICC te ratificeren
en volledig mee te werken met het ICC in zijn strijd tegen straffeloosheid
inzake de ernstigste misdaden.DebatDe heer Kox merkte op dat men gisteren getuige
heeft kunnen zijn van de opening van het proces tegen Thomas Lubanga, voormalig
patriottenleider in de Democratische Republiek Congo (DRC). Hij wordt beschuldigd
van het misdrijf van systematisch misbruik van kinderen door ze te gebruiken
als kindsoldaten in de burgeroorlog in Noord-Oost Congo. Meer dan 30 getuigen,
sommigen van hen ex kindsoldaten, zullen tegen hem getuigen in Den Haag en
ten minste 90 slachtoffers zullen direct deelnemen aan het proces.Het Statuut van Rome is nu geratificeerd door 108 landen en 42 landen
zijn intussen volledig partij bij het verdrag. Deze getallen zien er beter
uit dan ze werkelijk zijn omdat grote landen, zoals de Verenigde Staten en
de Russische Federatie tot nu toe alleen nog maar tot ratificatie zijn overgegaan.
Erger is dat de Verenigde Staten actief hebben geprobeerd het ratificatieproces
te saboteren. In 2002 aanvaardde het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden
de zgn. America Service-members’ Protection Act, die het de VS toestaat
iedere actie te ondernemen die nodig is om Amerikaanse burgers, die misdrijven
hebben begaan terwijl ze in Amerikaanse krijgsdienst zijn, te bevrijden. Tegenstanders
noemen deze wet de «The Hague Invasion Act» en doelen daarmee
op de mogelijkheid van een Amerikaanse invasie in Nederland dat gastheer is
van het Internationale Strafhof. De gedachte achter deze wet is schaamteloos,
zo voegde spreker toe.Sedert 2002 heeft de regering-Bush vele regeringen onder druk gezet om
wederzijdse akkoorden te tekenen die moeten garanderen dat Amerikaanse burgers
niet voor het Internationale Strafhof in den Haag worden gebracht. Naar het
oordeel van deze spreker behoort deze stap van de Verenigde Staten tot de
meest contraproductieve en agressieve van de laatste 8 jaren en heeft deze
bijgedragen aan de ernstige devaluatie van de status van de enig overgebleven
supermacht in de wereld. De heer Kox zei te hopen dat President Obama de negatieve
koers van de VS ten aanzien van het ICC en de internationale rechtspleging
zal wijzigen. Zijn besluit om Guantánamo Bay te sluiten en om het martelen
uit te bannen geven reden tot enige hoop.Indien de VS zijn internationaal imago als land dat zich volledig inzet
voor het internationale recht wil herstellen, dan is één van
de stappen om dat te doen het beëindigen van de sabotage van het ICC.Verandering in dit opzicht in de VS is belangrijk omdat, zoals het uitstekende
rapport duidelijk laat zien, adequate internationale rechtshandhaving een
Internationaal Strafhof nodig heeft omdat daarmee een eind gemaakt kan worden
aan situaties waarin mensen vreselijke misdrijven plegen zoals genocide, misdaden
tegen de menselijkheid en agressiemisdrijven zonder voor de rechter te worden
gebracht. Daarom is het ook noodzakelijk dat de Parlementaire Vergadering
al zijn mogelijkheden aangrijpt om de universele ratificatie van het Statuut
van Rome te bewerkstelligen. Tot nu toe hebben 8 lidstaten van de Raad van
Europa nagelaten te ratificeren. Daaronder bevindt zich de Russische Federatie.
De vragenlijst die de commissie heeft uitgebracht laat zien dat Armenië,
Oekraïne, en de republiek Tsjechië hebben aangekondigd dat zij van
plan zijn het Statuut te ratificeren en de rapporteur heeft daaraan toegevoegd
dat Turkije op termijn van plan is hetzelfde te doen.Het meest problematisch zijn Azerbeidzjan en Monaco, die weigeren te ratificeren
en de Russische Federatie, die tot nu toe geen duidelijke reactie heeft gegeven
op de vraag van de commissie. Spreker zei benieuwd te zijn naar de jongste
ontwikkelingen. Hij wees nog eens met nadruk op het feit dat ratificatie van
het Statuut van Rome niet ingaat tegen het nationale rechtssysteem, maar het
daarentegen ondersteunt. Ratificatie zal leiden tot verbeteringen in de nationale
rechtssystemen terwijl het ICC complementair is aan nationale jurisdicties.Voor wat betreft de landen met de status van waarnemer bij de Raad van
Europa komt het goede nieuws van Japan dat het Statuut 1,5 jaar geleden ratificeerde.
Het zou fantastisch zijn als een zelfde boodschap in de nabije toekomst zou
worden ontvangen vanuit Israël dat tevens waarnemer is bij de Parlementaire
Vergadering. De recente, verschrikkelijke gebeurtenissen in Gaza laten zien
hoezeer we de mogelijkheid om te onderzoeken of mensen misdaden, zoals genoemd
in artikel 5 van het Statuut hebben begaan nodig hebben, het zij door een
nationaal gerecht, hetzij, ingeval het desbetreffende land daartoe niet in
staat of niet bereid is, door het ICC.Spreker zei graag van zijn Israëlische collega’s te willen
horen welke acties zij kunnen en willen ondernemen om hun regering ertoe te
brengen het Statuut van Rome te ondertekenen en de Knesseth om het in de toekomst
te ratificeren.De heer Kox merkte op dat alle leden van de Vergadering hun inspanningen
zullen moeten opvoeren om een wereldwijde ratificatie te bevorderen.
Alle politieke fracties hebben leden die zitting hebben in parlementen van
landen die tot nu toe niet hebben geratificeerd. Spreker zei in zijn politieke
groep te zullen voorstellen dit onderwerp steeds op de agenda’s van
de vergaderingen in 2009 te plaatsten en vroeg zijn collega’s hertzelfde
te willen doen. Daarmee kunnen ten minste alle leden van de Vergadering ervan
worden overtuigd dat wereldwijde ratificatie van het Statuut van Rome een
duidelijke consequentie is van de doelstellingen en de betekenis van de Europese
Conventie inzake de Rechten van de Mens.De heer Omtzigt sprak zijn waardering voor
het rapport uit en voegde toe dat het universele beginsel dat er geen straffeloosheid
kan bestaan voor misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdrijven daarmee
vorm aan het krijgen is. Het ICC begint deze dagen aan zijn eerste zaak. De
heer Lubanga, wiens misdaden al zijn genoemd, wordt terecht nu afgerekend
op zijn daden. Er gebeuren in deze wereld dingen die wij niet willen zien
en het ICC zal helpen voorkomen dat deze dingen elders gebeuren. Daarenboven
wordt ook voor het eerst een zittend staatshoofd, de heer Al-Bashir, voor
het internationale gerecht gedaagd. Wij wensen hem van harte welkom in Den
Haag, zoals we destijds ook de heer Milosevic verwelkomden.Er blijven echter uitdagingen bestaan. In de eerste plaats het goede nieuws;
De VN-Veiligheidsraad heeft de kwestie – Darfur, één van
de grootste tragedies van onze tijd – voorgelegd aan het ICC. Het probleem
daarbij is echter dat niet alle staten zich hebben aangesloten bij het ICC.
Terwijl 108 landen partij zijn geworden bij het verdrag, maken meer dan 80
VN-lidstaten geen deel uit van het ICC-systeem. Spreker noemde daarvan Syrië,
Noord-Korea, Myanmar, Iran en Zimbabwe, alsmede de 8 lidstaten van de Raad
van Europa en, nog zorgelijker, drie leden van de VN-Veiligheidsraad: China,
de Russische Federatie en de Verenigde Staten. Twee van deze landen zijn hier
met name relevant: Rusland, dat lid is van de Raad van Europa en de VS die
waarnemer zijn.Rusland maakte deel uit van de groep van 120 landen die voor aanvaarding
van het Statuut van Rome stemden en steeds hun steun hebben uitgesproken aan
het Hof. In de kwestie-Darfur steunde Rusland het besluit de zaak aan het
Hof voor te leggen en het steunde daarmee het Hof zelf. Het zou daarom een
geweldige stap voorwaarts zijn als Rusland over zou gaan tot ratificatie.
Spreker zie benieuwd te zijn naar de reactie van de zijn Russische collega’s
op dit punt.Spreker vervolgde zijn betoog met op te merken dat de VS zojuist een nieuwe
President heeft gekozen, – Barack Obama. Hij zal de oude mensenrechtentraditie,
die diep was doorgedrongen in de waarden van het land, nieuw leven inblazen.
De Onafhankelijkheidsverklaring, de Constitutie en de terechtzittingen van
Neurenberg, waarin tal van verdachten van oorlogsmisdrijven een eerlijk proces
kregen.Er is echter nog steeds een obstakel. De American Service-members’
Act 2002 geeft aan de President van de VS de bevoegdheid alle noodzakelijke
stappen, inclusief het sturen van een vliegtuig om Amerikaanse staatsburgers
te bevrijden uit de handen van het ICC. Deze wet verbiedt tevens samenwerking
van internationale organisaties die financieel door de VS worden gesteund
in relatie tot het ICC. Dat gaat bijvoorbeeld de Verenigde Naties aan, die
dus niet kunnen bijdragen aan de begroting van het ICC. De VN-blauwhelmen
kunnen dus geen verdachten arresteren, hetgeen uiteraard de effectiviteit
van de vervolging ernstig belemmert.Toetreding van de VS is het ideale scenario en het ultieme doel en spreker
zei de Amerikaanse regering en het Congres op te roepen de zojuist genoemde
wet in te trekken en banden aan te gaan met het Hof zowel via de VN als rechtstreeks
op bilateraal niveau. Hij voegde toe een amendement, dat naar verluidt kan
rekenen op de steun van de fractie van Verenigd Europees Links, op dat punt
te hebben voorbereid.De heer Omtzigt riep de VN-Veiligheidsraad vervolgens op volledig te gaan samenwerken met het Strafhof. Het zal van veel meer gezag getuigen
als blauwhelmen en andere geautoriseerde eenheden mensen die de meest afschuwelijke
misdrijven hebben begaan zouden kunnen aanhouden.In een andere wijzigingsvoorstel zei de heer Omtzigt de noodzaak van samenwerking
te hebben willen verduidelijken. De VN zouden daardoor actiever kunnen worden
in enkele delen van de wereld en in de landen die spreker eerder had genoemd.
Dat zou een werkelijke mijlpaal zijn op de weg naar een wereldwijde jurisdictie
van het ICC, het doel waarnaar wij allen streven.Resolutie 1644Aan het slot van het gevoerde debat heeft de Parlementaire Vergadering
na aanvaarding van de door de heer Omtzigt ingediende amendementen een resolutie
aangenomen (doc. 1644) waarin zij de leden van de Raad van Europa, alsmede
de waarnemende landen bij zowel de Raad van Europa als de Parlementaire Vergadering
van de Raad van Europa die dat tot nu toe niet hebben gedaan, oproept het
Statuut van Rome zonder verder uitstel te tekenen en te ratificeren. Ook wordt
hen gevraagd de noodzakelijke wetgeving ter implementatie van het Statuut
te ontwikkelen en de integriteit van het Statuut te beschermen. Deze landen
worden voorts opgeroepen volledig samen te werken met het ICC in de strijd
tegen de straffeloosheid voor de meest ernstige misdrijven, hun nationale
gerechtelijke autoriteiten in staat te stellen tot het uitoefenen van de primaire
jurisdictie van de staat inzake misdrijven die binnen het taakgebied van het
ICC vallen en een betekenisvolle financiële bijdrage te leveren aan het
ICC Slachtofferfonds.De resolutie verzoekt de secretaris-generaal van de Raad van Europa een
bemiddelende rol op zich te nemen jegens de twee permanente leden van de VN-Veiligheidsraad,
de VS en de Russische Federatie om hen aan te moedigen tot samenwerking met
het ICC en om obstakels in hun nationale wetgeving die aan die samenwerking
in de weg staan, zoals de American Servicemembers’ Protection Act, maar
ook internationale overeenkomsten zoals bilaterale immuniteitsovereenkomsten,
weg te nemen opdat deze landen het Statuut van Rome kunnen ondertekenen.4. De gevolgen van de oorlog tussen Georgië
en RuslandIn het kader van de aandacht van de Parlementaire Vergadering voor de
oorlog tussen twee van de lidstaten van de Raad van Europa is door een drietal
commissies, te weten de Monitoring Committee, de Political Affairs Committee
en de Committee on Migration, Refugees and Population, rapport uitgebracht.
Het rapport van de laatstgenoemde commissie (document nr. 11789) dat in het
bijzonder handelt over de humanitaire gevolgen van deze oorlog, werd verdedigd
door de voorzitter van de commissie, mevrouw Jonker.RapportHet rapport stelt vast dat, hoewel vele van de 192 000 binnenlands
ontheemde personen («Internally Displaced Persons» = IDP’s)
intussen hebben kunnen terugkeren naar hun huizen, er nog steeds zeer veel
mensen zijn die humanitaire hulp nodig hebben , vooral ook zij die in de voormalige
conflictgebieden zijn gebleven.De commissie is in het bijzonder bezorgd over de veiligheidssituatie in
het gebied rond Gali in Abchazië en in de Kodory vallei. Zij is eveneens
erg bezorgd over de veiligheid van de etnische Georgiërs die in Zuid
Ossetië blijven, van hen die dicht tegen de de facto grens met Zuid Ossetië
wonen en van hen die in het Akhalgori gebied woonachtig zijn.De commissie verwelkomt het bedrag van 4,5 miljard US dollars dat ter
beschikking is gesteld aan de Georgische regering en verzoekt haar dringend
van de besteding van deze gelden op een transparante manier verantwoording
af te leggen. Zij verzoekt de Georgische regering ook dringend een actieplan
voor IDP’s, ook voor de slachtoffers uit eerdere conflicten, op te stellen
en ter hand te nemen.De commissie roept op tot volle steun aan de voorbereiding van een vervangend
mandaat voor de United Nations Observer Mission in Georgia (UNOMIG), tot een
versterking van het mandaat en de capaciteit van de European Union Monitoring
Mission (EUMM) die toegang dient te hebben tot Zuid Ossetië en Abchazië.Naar de menig van de commissie moet het Comité van Ministers onderzoeken
hoe het kan bijdragen aan de bescherming van de mensenrechten in Zuid Ossetië
en Abchazië, daarbij in het oog houdend een mogelijke bijdrage aan enige
VN activiteit of aan een andere internationale aanwezigheid.De commissie pleit tenslotte voor de voortzetting door het Comité
van Ministers van de steun aan de training van monitoren van mensenrechten. DebatMevrouw Jonker opende de verdediging van het
rapport met een vraag aan Georgië en Rusland. Die vraag luidt: wat het
het waard? Tweehonderdduizend mensen zijn gevlucht uit hun geboorteplaatsen.
Mensen werden gedood, gewond en mensen werden gegijzeld. Huizen werden in
brand gestoken en geplunderd en mensen zijn getraumatiseerd voor de rest van
hun leven. De ouderen, die hun huizen, de streek en het land waarin zij wonen
en waar zij trots op zijn, hebben opgebouwd, zijn nu afgesneden van hun kleinkinderen
zonder te weten of ze die ooit terug zullen zien.In alle eerlijkheid zei spreekster na haar eerste bezoek aan de grensgebieden
tussen Georgië en Rusland en aan Zuid Ossetië, waarin zij veel mensen
had ontmoet en zorgvuldig had geluisterd en gekeken, mede door het overvolle
programma te zijn gekomen en te zijn gegaan. Na terugkeer thuis zei zij drie
weken te hebben nodig gehad om datgene wat zij had gezien, had gehoord en
aan informatie had verzameld, te verwerken.De Vergadering besloot vorig jaar, nadat de oorlog tussen beide landen
was uitgebroken, dat zij meer informatie wenste te ontvangen over de humanitaire
gevolgen van deze oorlog. Zij had spreekster gevraagd de regio te bezoeken
en over haar bevindingen te rapporteren. Mevrouw Jonker deelde mee daartoe
te zijn afgereisd naar Abchazië, Sukhuni en het district Gali. Ook heeft
zij Tblisi en Gori en de zogenaamde bufferzône met Zuid Ossetië
bezocht. Zeer tot haar spijt hoorde zij een dag vóór haar voorgenomen
bezoek aan Zuid Ossetië dat de Russische en de de facto autoriteiten
haar daartoe geen toestemming wensten te geven. Zonder kennis en inzicht van
de gebeurtenissen en omstandigheden in dat gebied is het plaatse helaas dus
niet compleet. Spreekster zei nog steeds vast van plan te zijn Zuid Ossetië
te bezoeken indien de Vergadering haar het mandaat daartoe zou geven.Het is intussen 5 maanden geleden dat de oorlog begon; ander nieuws heeft
het onderwerp in de media naar de achtergrond gedrukt. Maar één
ding is zeker: in de Noordelijke delen van Georgië heeft het normale
leven zijn gang niet hernomen. Het is daarom essentieel dat de Vergadering
de ontwikkelingen in de regio die zoveel mensen die door de oorlog zijn getroffen
aangaan, met aandacht blijven volgen.Sedert augustus 2008 zijn 100 000 IDP’s teruggekeerd naar hun
huizen, de meesten in de zgn. bufferzône. Tegelijkertijd zijn echter
37 500 vluchtelingen gedurende de winter ontheemd gebleven. Onder hen
zijn 23 000 mensen die geen of weinig uitzicht hebben op
terugkeer naar huis. Op circa 2000 mensen na zijn al diegenen die naar Rusland
zijn gevlucht teruggekeerd naar Zuid Ossetië. Naast de eerder genoemde
IDP’s zijn er nog steeds 220 000 IDP’s uit eerdere conflicten.
Ook zij hebben dringend behoefte aan een duurzame oplossing.Spreekster zei te willen benadrukken dat alle betrokken autoriteiten zich
bewust zijn dat zij moeten samenwerken met het oog op het meest belangrijke
beginsel dat alle IDP’s, oud en «nieuw» en ongeacht de vraag
hoe veel tijd al is verstreken, het recht hebben terug te keren naar de plaats
waar zij vóór het uitbreken van het conflict woonden.Waarom een bezoek aan Abchazië? Het was immers niet direct getroffen
door de oorlog. Echter: de Kodory-vallei was bezet en 15.000 mensen sloegen
op de vlucht. Onduidelijk is of zij zullen terugkeren. Georgiërs die
in het gebied rond Gali wonen worden getroffen door de sluiting van de feitelijke
grens met Georgië. Zij zijn afgesneden van hun families, van medische
verzorging en van commerciële activiteiten. De veiligheidssituatie blijft
gespannen. Er zijn berichten en rapporten over marteling en dwangarbeid. Het
is verschrikkelijk te zien hoeveel huizen en eigendommen, verlaten, vernield
en beschadigd er nog staan uit sedert eerdere conflicten. Veel mensen leven
nog steeds tussen die ruïnes.Mevrouw Jonker vervolgde met op te merken dat het van het grootste belang
is dat er een mandaat komt voor de aanwezigheid van de VN in Georgië.
Dat zal er in februari 2009 moeten zijn. Zij riep de leden van de Vergadering
in hun verkeer met hun regeringen alles in het werk te stellen om zo’n
mandaat tot stand te brengen en zo bij te dragen aan een oplossing. In Zuid
Ossetië en in de andere bezette gebieden blijft de situatie intussen
buitengewoon gecompliceerd. De achtergebleven Georgische bevolking is afgesneden
van de rest van Georgië, heeft nauwelijks toegang tot humanitaire hulp
terwijl er nauwelijks toezicht is op de handhaving van de mensenrechten. Mevrouw
Jonker deed een beroep op enerzijds de de facto autoriteiten van Zuid Ossetië
om humanitaire hulp vanuit het Zuiden van het land toe te laten, anderzijds
op de Georgische autoriteiten om de wet op de bezette gebieden, die niet zou
mogen worden gebruikt om te voorkomen dat humanitaire hulp de mensen in Zuid-Ossetië
bereikt, niet toe te passen.Spreekster merkte vervolgens op dat het goed was te zien dat veel inwoners
zijn teruggekeerd naar de bufferzônes. Toen zij het gebied vorig jaar
in het gezelschap van de presidentiële commissie bezocht was het onwerkelijk
leeg. Alleen kleine groepjes oudere mensen woonden er nog; ze zagen er berooid
en angstig uit. Tijdens haar laatste bezoek vond zij de situatie opmerkelijk
verbeterd. De meerderheid van de inwoners bleek te zijn teruggekeerd naar
hun huizen. In de aangrenzende gebieden was overigens nog nauwelijks enig
teken van leven te bespeuren. De gesignaleerde verbetering was ongetwijfeld
toe te schrijven aan de activiteiten van de European Union Monitoring Mission
(UEMM), maar de veiligheidssituatie in het de facto grensgebied blijft onstabiel.
Gelet op de voortgaande acties van sluipschutters en kidnappingen pleitte
mevrouw Jonker voor een verbreding van het mandaat van de EUMM opdat zij aan
beide zijde van de de facto grens kan opereren.Akhalgory en Perevi zijn twee gebieden die buiten het conflict rond het
feitelijke grensgebied van Zuid Ossetië zijn gebleven, maar noch de Russische,
noch de Zuid Ossetische strijdkrachten hebben zich daar terug getrokken. Bovendien
zijn zo’n 1500 mensen gevlucht uit het gebied rond Akhalgory.De Georgische regering heeft betrokkenheid getoond ten aanzien van humanitaire
problemen onder haar eigen bevolking. Zij heeft 6000 kleine huizen gebouwd
voor IDP’s en heeft verder meegewerkt aan het winterklaar maken van
137 opvanglocaties voor IDP’s. Spreekster vertelde in één
van deze locaties te zijn geweest en de toestand daar onmenselijk te vinden.
Het is eigenlijk ondenkbaar dat vluchtelingen al meer dan 16 jaar onder
deze omstandigheden leven. In Tblisi wordt nauwelijks iets aan hun sociale
en economische integratie gedaan, nog daargelaten het feit dat ze niet kunnen
terugkeren naar Abchazië of elders.Voor de achterblijvers in hun beschadigde of totaal vernielde huizen en
voor hen die terugkeerden is wat geld beschikbaar om hun huizen voor te bereiden
op de winter. Dat moet met voorrang gebeuren. Ook is psychologische hulp aanwezig;
niet alleen de oorlog heeft trauma’s opgeleverd, ook de enorme problemen
erna hebben velen ernstig getraumatiseerd. Een nog niet genoemd probleem is
dat van de onontplofte mijnen die in grote hoeveelheden overal nog liggen.Spreekster zei van mening te zijn dat de Georgische regering haar koers
ten aanzien van de uitvoering van het actieplan voor de integratie van de
IDP’s moet blijven volgen. De recente oorlog mag niet als excuses worden
gebruikt om verdere actie uit te stellen. IDP’s moeten worden betrokken
bij de uitvoering van plannen die hen aangaan. Bovendien heeft de internationale
gemeenschap daartoe 4,5 miljard US dollar gevoteerd. Het grootst mogelijke
deel van dat geld moet worden geïnvesteerd in de mensen. Een toekomst
van welvaart van het land is alleen mogelijk indien de mensen volledig worden
geïntegreerd.Mensenhandel en geweld tegen vrouwen zal en kan niet verborgen blijven.
De kranten staan bol van advertenties waarin vrouwen worden geworven om te
werken in restaurants in West-Europese landen. Mevrouw Jonker riep haar collega’s
op alles te doen om zulke exploitatie te voorkomen.Afsluitend merkte spreekster op dat de bescherming van de mensenrechten
van alle mensen in Georgië de aandacht verdient de Vergadering, nu en
in de toekomst. Zij nodigde een ieder uit het voortgaande lijden ook in de
nasleep van de oorlog tussen Rusland en Georgië niet uit het oog te verliezen.Resolutie en aanbevelingIn een aan het slot van het debat aanvaarde resolutie (doc.nr. 1648) roept
de Vergadering Rusland en de de facto autoriteiten in Zuid Ossetië en
Abchazië op de veiligheid van alle onder hun feitelijke bestuur verkerende
personen te waarborgen en te verzekeren dat geen verdere maatregelen worden
genomen die leiden tot het gedwongen verlaten van huis en haard en tot etnische
zuiveringen. Ook worden deze autoriteiten opgeroepen ervoor te zorgen dat
aan de wetteloosheid, fysiek geweld, berovingen, intimidaties, plunderingen,
kidnapping en vernielingen van eigendommen in hun gebieden een einde komt.
Het verlenen van steun aan een nieuw en versterkt mandaat ter vervanging van
dat van UNOMIG voor Georgië, inclusief Abchazië en zo mogelijk ook
Zuid Ossetië is een derde oproep aan deze autoriteiten.De Resolutie roept vervolgens Georgië o.a. op de veiligheid van alle
personen die zich binnen zijn feitelijke grenzen en in de voormalige conflictgebieden
te garanderen, oa. ook door het uitvoeren van nachtelijke patrouilles. Voorts
wordt het land gevraagd de voorziening in de primaire levensbehoeften te verbeteren
vooral in de bufferzône die aan Zuid Ossetië grenst. Georgië
wordt ook verzocht een herzien Strategie en Actieplan voor oude en nieuwe
IDP’s aan te nemen waarin wordt voorzien in ondersteuning op basis van
eenvoudige, rationele en transparante in plaats van op basis van status.Georgië dient vervolgens te waarborgen dat de IDP’s systematisch
worden geïnformeerd en geconsulteerd opdat zij een vrije keuze kunnen
maken in de vraag of zij wensen te integreren in de lokale bevolking, dan
wel of zij wensen terug te keren, dan wel of zij zich opnieuw willen vestigen
op tijdelijke dan wel permanente basis. Ook worden van Georgië maatregelen
verwacht die voorkomen dat vrouwen en kinderen slachtoffer worden van internationale
mensenhandel of van geweld. Tenslotte wordt hier vermeld de oproep
aan Georgië om volledig uitwerking te geven aan het advies van de Venice-commissie
inzake zijn nieuwe wet op de bezette gebieden.De resolutie doet in de derde plaats een beroep op alle lidstaten en alle
leden met de waarnemer status van de Vergadering o.a. om volledige steun en
hulp te bieden bij het lenigen van de meest urgente humanitaire noden van
alle vluchtelingen, in het bijzonder die van kinderen, ouderen, zieken, gehandicapten
en getraumatiseerden. Inzet van deze staten wordt ook gevraagd om duurzame
oplossingen te bereiken voor zowel de oude als de nieuwe IDP’s. Ook
worden deze landen opgeroepen om de vaststelling van een nieuw mandaat voor
UNOMIG te ondersteunen en om ervoor te zorgen dat de EUMM voldoende middelen
ontvangt om zijn taken te kunnen uitvoeren.De Europese Unie wordt in het vierde onderdeel van de resolutie tenslotte
gevraagd te werken aan een uitbreiding van de EUMM tot binnen de feitelijke
grenzen van Zuid Ossetië en Abchazië.In een aanbeveling (doc.nr. 1857), waarin wordt vastgesteld dat er ten
aanzien van de handhaving van de mensenrechten in Abchazië en Zuid Ossetië
een belangrijke rol is weggelegd voor de internationale gemeenschap, vraagt
de Parlementaire Vergadering aan het Comité van Ministers alle betrekkingen
met de VN, de EU, de OVSE en andere internationale actoren voort te zetten
en in het bijzonder steun te geven aan de mensenrechtentraining van de EUMM-leden.
Het Comité van Ministers wordt ook gevraagd om samen met de VN met
voorrang te onderzoeken hoe het kan bijdragen aan het werk van de VN-missie
in Georgië, inclusief een mogelijke aanwezigheid van de Raad van Europa
teneinde het werk van de VN-observatiemissie (UNOMIG) te vervangen. De Vergadering
beveelt het Comité van Ministers voorts o.a. aan de relevante sectoren
van de Raad van Europa uit te nodigen om trainingen over mensenrechten en
over specifieke economische, sociale en psychosociale behoefte van IDP’s
in Georgië op te zetten en om lokale en nationale bestuurders kennis
bij te brengen over het op transparante wijze verantwoorden van uitgaven in
het kader van internationale ontwikkelingssamenwerking. Tenslotte beveelt
de Vergadering het Comité aan een multilaterale vergadering voor regeringsfunctionarissen
te organiseren over vraagstukken aangaande IDP’s en de wijze waarop
die in de diverse landen worden aangepakt.5. De voordracht van kandidaten en de verkiezing
van rechters bij het Europese Hof voor de Rechten van de MensRapportIn een door de Committee on Legal Affairs and Human Rights opgesteld rapport
(doc.nr 11767) wordt opgemerkt dat op grond van de Europese Conventie voor
de Rechten van de Mens, de Parlementaire Vergadering de rechters van het Europese
Hof kiest van een lijst van drie kandidaten die door iedere lidstaat wordt
voorgelegd. De procedures die worden gehanteerd om die kandidaten te selecteren
worden overgelaten aan de desbetreffende Staat, waarbij de Conventie uitspreekt
dat de rechters moeten beschikken over de kwalificaties die voor het ambt
gelden en dat zij van «hoog moreel karakter» moeten zijn.Om te verzekeren dat aan deze vereisten wordt voldaan – en om de
efficiency en de autoriteit van het Hof te handhaven – heeft de Vergadering
duidelijk gemaakt dat zij verwacht dat de nationale selectieprocedures aan
bepaalde standaarden voldoen: zij moeten eerlijk en doorzichtig zijn en zo
consistent mogelijk over het land toegepast. Ondanks een duidelijk waarneembare
verbetering in sommige landen bestaat er nog steeds een opmerkelijke variatie
in de wijze waarop in landen aan deze standaarden wordt voldaan
waardoor naar het oordeel van de commissie het gevaar voor ad hoc of politieke
voordrachten wordt vergroot.De commissie dringt er bij de landen die dat nog niet hebben gedaan op
aan een passende nationale selectieprocedure te ontwikkelen, inclusief openbare
en open sollicitatieronden en een mechanisme dat waarborgt dat alle kandidaten
die worden voorgedragen actieve kennis van één van de officiële
Europese talen en passieve kennis van de andere taal bezitten waarin de vonnissen
van het Hof worden opgesteld.De commissie stelt voor dat de lijsten van kandidaten die niet aan deze
criteria voldoen door de Vergadering worden verworpen.DebatDe heer Kox, sprekend namens de fractie van
Verenigd Europees Links, merkte op dat de benoeming van rechters in het Europese
Hof één van de echte bevoegdheden van deze Assemblee is. Het
is een beperkte bevoegdheid; de Vergadering maakt haar keuze aan de hand van
een lijst van kandidaten die de regeringen van de lidstaten haar voorleggen.
Het is echter wel een werkelijke bevoegdheid en de subcommissie van de Vergadering
voor de benoeming van rechters in het Europese Hof voor de Rechten van de
Mens eist van alle regeringen voorstellen die voldoen aan de hoogste criteria
teneinde te garanderen dat alle burgers hun recht kunnen halen en krijgen
bij het Europese Hof en dat ze de hoogste kwaliteit van een uitspraak in hun
zaak ontvangen. De heer Kox sprak namens zijn fractie waardering uit voor
het werk van deze subcommissie. Hoewel zij excellent werk aflevert betekent
dat niet dat iedere beslissing van haar gegarandeerd de beste is; maar in
alle jaren dat de heer Kox nu lid is van de Vergadering had hij op zijn vragen
rond de benoeming van rechters steeds goede adviezen van de subcommissie gekregen.
Om het werk van de subcommissie, en daarmee de besluiten van de Vergadering,
nog te verbeteren, heeft de Committee on Legal Affairs and Human Rights de
Vergadering haar rapport met de daarin opgenomen aanbevelingen over de kandidaatstelling-
en de benoemingsprocedure voorgelegd.Om druk uit te oefenen op de betrokken regeringen stelt de rapporteur
voor om lijsten, die zijn gebaseerd op procedures die niet voldoen aan de
criteria van de subcommissie door de Vergadering worden afgewezen. De vraag
of de Vergadering kan besluiten om lijsten die niet aan die criteria voldoen
af te wijzen is, zo merkte spreker op, arbitrair aangezien het de subcommissie
is die besluit of er een lijst komt waarover de Vergadering kan besluiten.
Spreker zei het voorstel zo te lezen dat de Vergadering het recht van de subcommissie
om lijsten die niet aan de criteria voldoen te verwerpen, herbevestigt. Zo
gezien, is er dan geen lijst om een besluit over te nemen want de subcommissie
heeft er immers geen voorgesteld.Voor de fractie van Verenigd Europees Links is het voldoende dat wordt
herbevestigd dat de subcommissie dat recht heeft. Dat impliceert haar recht
om de criteria zo nodig op een creatieve manier te interpreteren als dat in
het bijzonder de kleinere landen kan helpen om een adequate lijst te produceren
die voldoet aan de criteria en de mogelijkheid zeker stelt dat zij een «eigen»
rechter hebben in het Europese Hof. Met de steun van zijn fractie aan de subcommissie
zei de heer Kox deze subcommissie en de Committee on Legal Affairs and Huiman
Rights te willen vragen de kleine landen van de Vergadering te helpen hun
problemen bij de samenstelling van adequate lijsten op te lossen. Hoe dat
moet gebeuren achtte spreker niet zijn taak, maar die van de commissie.Mevrouw Bemelmans-Videc merkte op dat de fractie
van de Europese Volkspartij de voorstellen in de resolutie een warm onthaal
geeft en van harte ondersteunt. Nationale selectieprocedures voor kandidaten
voor het ambt van rechter bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens
variëren sterk en zijn vaak vaag en ondoorzichtig, zo wordt duidelijk
uit het overzicht van nationale praktijken in het rapport. Het
is de ervaring van de Vergadering dat selectieprocedures te vaak niet voldoen
aan de standaarden zoals die zijn neergelegd in eerder door de Vergadering
aanvaarde resoluties.Wil het Europese Hof voor de Rechten van de Mens vertrouwen blijven inboezemen,
dan zal de wijze waarop rechters worden geselecteerd en benoemd eveneens vertrouwen
moeten inboezemen. De vereisten, zoals neergelegd in de ontwerp-resolutie
zijn bedoeld om te voldoen aan «de behoefte aan minimum standaarden
ten aanzien van nationale voordrachtsprocedures om zeker te stellen dat de
geloofwaardigheid en de autoriteit van het Hof niet in gevaar komen door ad
hoc en gepolitiseerde processen in de voordracht van kandidaten». De
nationale selectieprocedure is inderdaad belangrijk en wel om twee redenen:
ten eerste wegens de directe «impact» op de onafhankelijkheid
en onpartijdigheid van de rechters en, in de tweede plaats, omdat tekortkomingen
in de nationale selectieprocedures het risico vergroten, dat rechters worden
benoemd die niet toereikend gekwalificeerd zijn om hun mandaat te vervullen,
zulks ten detrimente van de legitimiteit en de autoriteit van het Hof. Door
alleen kandidaten die aan de hoogste eisen voldoen te accepteren heeft deze
Vergadering een vitale rol gespeeld in het waarborgen van de onafhankelijkheid
en de geloofwaardigheid van het Hof.Bij de verkiezing van rechters is de Parlementaire Vergadering eerst en
vooral gebonden aan het eerste lid van artikel 21 van de Conventie waarin
de professionele en morele kwalificaties waaraan rechters moeten voldoen zijn
neergelegd. Spreekster zei in dit verband te willen citeren uit een recent
advies van het Hof: «As the body responsible for electing judges, it
must also ensure that in the final instance each of het candidates on a given
list fulfils all the conditions laid down by Article 21... in order for it
to preserve the freedom of choice conferred to it by Article 22, which it
must exercise in the interests of the proper functioning and authority of
the Court».Het is, zo vervolgde mevrouw Bemelmans-Videc, begrijpelijk dat regeringen
soeverein willen zijn in het voordragen van hun kandidaten, maar gegeven de
verantwoordelijke taak die deze Vergadering bij de verkiezing van rechters
heeft, moet zij alles doen wat in haar macht ligt om de selectieprocedures
op het nationale niveau te verbeteren, zodat de doorzichtigheid en onpartijdigheid
daarvan worden verbeterd. Daarom spreekt de rapporteur terecht uit dat de
Vergadering geen buitensporige dictaten wil opleggen en dat de criteria van
de Vergadering voldoende flexibel zijn om de diversiteit en de soevereiniteit
te respecteren in het besef dat lidstaten bij hun toetreding zich hebben verbonden
aan de kernwaarden van de Raad van Europa, waartoe ook een effectieve rechtsgang
in geval van mensenrechtenschendingen behoort.De resolutie legt hernieuwde nadruk op de noodzaak van rechtvaardigheid,
transparantie en consistentie in de nationale selectieprocedures, hetgeen
impliceert vastgelegde, formele selectieprocedures, een open oproep voor kandidaatstelling,
assessment door een onafhankelijke groep deskundigen en vraaggesprekken waarin
de taalvaardigheden van de kandidaten worden beoordeeld. Die vaardigheden
moeten tevens actieve kennis van één officiële taal en
passieve kennis van de andere officiële taal van de Raad van Europa omvatten;
dit vereiste zal nog belangrijker worden wanneer Protocol 14 volledig in werking
zal treden.Deze Vergadering is actief geweest bij het verbeteren van het selectieproces
door middel van eerdere resoluties die eisen stelden ten aanzien van het curriculum
vitae, taalvaardigheden en nationale selectieprocedures en door middel van
een succesvol gender beleid. Daarmee heeft deze Vergadering een belangrijke
bijdrage geleverd aan een volstrekt onafhankelijk Hof dat mag terugzien op
50 jaar van zeer gerespecteerde jurisprudentie, zo besloot mevrouw Bemelmans-Videc
haar betoogResolutieIn een aan het slot van het debat aanvaardde resolutie (doc. 11767) constateert
de Vergadering o.a. dat er, ondanks de verbeteringen die zijn aangebracht
in de nationale selectieprocedures, er grote verschillen blijven bestaan ten
aanzien van de transparantie, consistentie en eerlijkheid. Met een verwijzing
naar een in 2002 aanvaarde aanbeveling (doc. 1649) inzake de kandidaten voor
het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, herhaalt de Vergadering dat
de processen inzake de voordracht van kandidaten moeten beantwoorden aan de
beginselen van democratische procedures, transparantie en non-discriminatie.
Indien geen werkelijke keuze mogelijk is tussen de kandidaten die door een
lidstaat worden voorgedragen en er dus geen faire, transparante en consistente
nationale selectieprocedure is, dan zal de Vergadering de haar voorgelegde
lijst verwerpen.De Vergadering heeft, in aanvulling op de in Artikel 21 lid 2 opgesomde
eisen, het vereiste met betrekking tot de taalvaardigheid en de evenwichtige
vertegenwoordiging van de geslachten, geïntroduceerd. Daarnaast zijn
de persoonlijke gesprekken met de subcommissie onderdeel van de procedure
geworden.In de resolutie wordt in aanvulling hierop gesteld dat staten bij de selectie
en voordracht van kandidaten voor het ambt van rechter in het Europese Hof
voor de Rechten van de Mens aan de volgende eisen moeten voldoen:1. het uitbrengen van openbare en open oproepen tot kandidaatstelling2. het geven van een toelichting op de gevolgde selectieprocedure bij
het voorleggen van de namen van de kandidaten aan de Vergadering3. het voorleggen van deze namen aan de Vergadering in alfabetische volgorde4. de kandidaten moeten een actieve kennis hebben van één
en passieve kennis van de andere officiële taal van de Raad van Europa
bezitten5. indien mogelijk dient geen kandidaat te worden voorgedragen wiens selectie
zou kunnen resulteren in de noodzaak een ad hoc rechter te benoemen.De Vergadering dringt er bij de regeringen, die dat tot nu toe niet hebben
gedaan, op aan zonder uitstel te komen tot toereikende nationale selectieprocedures
die verzekeren dat de autoriteit en de geloofwaardigheid van het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens niet in gevaar worden gebracht door ad hoc
en gepolitiseerde processen in de nationale voordrachtprocedures.6. De gevolgen van de wereldwijde financiële
crisisAan het begin van de eerste deelsessie van de Parlementaire Vergadering
was besloten tot het houden van een themadebat over de gevolgen van de wereldwijde
financiële crisis. Het debat werd gevoerd op basis van een door de heer
Sasi (Finland) als rapporteur van de Committee on Economic Affairs and Development
uitgebracht rapport (doc. 11807).RapportDe wereldwijde financiële crisis heeft de lidstaten van de Raad van
Europa en de geïndustrialiseerde landen in een zware recessie doen belanden;
sindsdien is er sprake van een dagelijkse stroom van alarmerende statistieken
over wegvallende consumptie, productie en investeringen en stijgende werkloosheid.Overheden en centrale banken zoeken naar mogelijkheden om de gevolgen
van die recessie te verzachten door middel van lagere rente, hogere uitgaven
en verlaging van belastingen, maar zij proberen dat ook te doen door het ingestorte
financiële systeem te stabiliseren met liquiditeitsinjecties
die voor rekening van de belastingbetaler komen. Het vertrouwen van de burgers
in het functioneren van de economie is ondermijnd en de ontevredenheid over
de verslechterde levensstandaard is een voedingsbodem voor sociale onrust.
De geloofwaardigheid van overheden staat op het spel.Het rapport benadrukt de noodzaak van meer aandacht voor diegenen die
het zwaarst zijn en worden getroffen door de crisis en leidt tot de conclusie
dat de bescherming van de sociale en economische rechten een topprioriteit
moet zijn. Het rapport spreekt steun uit aan pogingen om de situatie te herstellen
en roept op tot grotere solidariteit tussen staten, niet in de laatste plaats
jegens de ontwikkelingslanden. Het ondersteunt de aanbevelingen van de G-20
die oproepen tot stimulering van de economie, tot het voorzien in liquiditeiten,
tot het versterken van de financiële instellingen en tot bescherming
van spaartegoeden.DebatDe heer Elzinga opende zijn betoog met de
vaststelling dat de wereld in turbulente tijden verkeert en dat allerlei nog
niet zo lang geleden normaal geachte veronderstellingen, vrijwel in één
klap geheel zijn veranderd. De financiële crisis die met een verwoestende
kracht heeft toegeslagen is gevolgd door een levensgrote economische crisis
die zich nog elke dag met een enorme snelheid verhevigt. Iedere week worden
we geconfronteerd met nieuwe statistieken. En iedere keer is de boodschap
ernstiger en de OESO, de EU, regeringen , de Europese Centrale Bank, de nationale
banken, de Wereldbank en het IMF moeten hun prognoses voortdurend bijstellen.
En ook blijken de cijfers in het door de heer Sasi gepresenteerde rapport
niet pessimistisch genoeg.De wereld wordt nu ook getroffen door een sociale crisis. De arme landen
werden eerder dit jaar al getroffen door een voedselcrisis en ondergaan nu
de zware gevolgen van de wereldwijde economische recessie. Veel van de landen
van de Raad van Europa zullen in een officiële recessie terecht komen
of verkeren daar nu al in. De voorspellingen voor 2009 zijn slechter dan de
resultaten van de twee kwartalen van 2008. Dagelijks lezen we in de kranten
over weer nieuwe bedrijven die, om hun winsten zeker te stellen, van plan
zijn om duizenden werknemers te ontslaan en daarmee de crisis verdiepen. Anderzijds
lezen we dagelijks over ministers van sociale zaken die massawerkloosheid
binnen twee jaar voorspellen in hun landen.Na de miljarden die zijn besteed om de financiële sector te redden
moeten we vrezen dat er niet voldoende geld over is om de sociale zekerheidsstelsel,
de gezondheidszorg, het onderwijs en ander publieke voorzieningen overeind
te houden. Spreker merkte op dat zijn bijdragen aan dit debat niet zo veel
zou afwijken van die aan het debat over het laatste OESO-rapport dat enkele
maanden geleden plaats vond.Het rapport van de heer Sasi is buitengewoon kritisch over de internationale
financiële architectuur, de inhaligheid van bankiers, hun gerichtheid
op de kortetermijnwinsten, ongezonde managementpraktijken in financiële
instellingen en het gebrek aan transparantie in de financiële sector.
Het rapport beschuldigt overheden van falen in het uitoefenen van toezicht
en in het beschermen van burgers. Het rapport roept de lidstaten van de Raad
van Europa op investeringen aan te jagen, de vraagzijde te stimuleren, betere
regels te maken voor de aansturing van de financiële markten, effectief
toezicht op de financiële sector te ontwikkelen en te voorkomen dat belastingparadijzen
ontsnappen aan financiële controle.Het rapport spreekt zich uit voor meer economische en ecologische duurzaamheid,
solidariteit tussen lidstaten onderling én jegens de ontwikkelingslanden
en solidariteit binnen onze lidstaten door onze regeringen op te roepen de
sociale en economische rechten van onze burgers te beschermen. Spreker zei
enkele maanden geleden voor veel van deze maatregelen te hebben
gepleit in het debat over het OESO-rapport. Zou hij datzelfde een jaar eerder
hebben gedaan, dan zou hij zijn beschouwd als een radicalist, maar nu, ook
in de ogen van de rapporteur, worden deze maatregelen door iedereen omarmd.
Dat is op zich zelf reden om blij te zijn en dat is de fractie van Verenigd
Europees Links dan ook. De heer Elzinga zei ervan overtuigd te zijn dat vele
burgers in de lidstaten van de Raad het met die maatregelen eens zijn, ook
de inwoners van IJsland. Hij feliciteerde deze mensen overigens met het feit
dat zij kans hadden gezien hun regering, die hun land in een grote economische
crisis heeft gebracht, naar huis te sturen.In ieder geval zullen vele werknemers en hun vakbonden het met de maatregelen
eens zijn, getuige ook het feit dat velen op dit moment buiten het gebouw
demonstreren voor het behoud van hun sociale en economische rechten. Gisteren
staakten zij in Griekenland en gisteren en vandaag wordt er gestaakt in Duitsland.
Vandaag zijn wij getuige van een historische staking hier in Frankrijk. Le
Figaro spreekt over deze dag als Zwarte Donderdag. Spreker hoopte dat men
het hem niet zou kwalijk nemen als hij deze dag Rode Donderdag zou willen
noemen, aangezien peilingen hebben uitgewezen dat 70% van de Franse
bevolking deze staking steunt.De heer Elzinga zei te hopen dat de rapporteur hem in de namiddag van
deze dag zou willen vergezellen wanneer hij zou deelnemen aan een demonstratie
op de Place de la Bourse. Voor dat doel had hij voor de heer Sasi een rood
t-shirt dat hij hem graag zou overhandigen. Overigens liet hij het aan de
heer Sasi te kiezen voor een nadere kleur omdat voor het eerst in 30 jaar «tous
les sydicats» de krachten verenigd hebben. En dat is ook de beste strategie
om de economische en sociale rechten van werknemers én werklozen te
beschermen.De heer Omtzigt merkte op dat de wereld waarschijnlijk
te maken heeft met de grootste crisis sedert je jaren ’30. Wij weten
allemaal wat er in die jaren en daarna gebeurde en het is niet uitgesloten
dat de huidige crisis politieke gevolgen zal hebben. Het is aan ons om zeker
te stellen dat we deze crisis weerstaan en dat onze economieën en onze
landen niet zwakker, maar sterker uit deze crisis komen. Spreker meende dat
de Europese landen het nu beter doen dan in de jaren ’30.Sprekende over de oorsprong van de crisis merkte de heer Omtzigt op dat
zij een sterk morele kant heeft. Als de directeuren van de Lehman Brothers
vinden dat ze elkaar en zichzelf een bonus kunnen uitbetalen van US$ 300
miljoen vlak voordat ze failliet gaan en de werknemers van de bank naar huis
sturen met alleen een doos met hun persoonlijke bezittingen, dan moet er iets
mis zijn in ons systeem en met de visie van banken op het menselijk wezen.De Parlementaire Vergadering is uniek in haar zorgen met betrekking tot
de mensenrechten op het pan-Europese niveau. Daarom moet zij ook discussiëren
over het morele aspect van bankieren. Spreker zei de idee te willen opperen
en daarover ook de opvatting van de rapporteur te willen vernemen, om enkele
van de mensen die betrokken zijn bij de oorsprong en de oorzaken van de crisis
uit te nodigen om hen te vragen wat en waarom ze twee jaar geleden deden wat
ze deden. Uiteindelijk is deze Vergadering ook de Parlementaire Assemblee
van de OESO en het zou interessant zijn om in een fact-finding opdracht degenen
die verantwoordelijk zijn op hun handelen aan te spreken. De collega’s
die spreker zouden willen voorhouden dat wij allen al lang wisten wat er fout
is gegaan zei spreker de vraag te stellen waarom ze dat dan niet eerder hebben
verteld. Dan zouden we immers passende maatregelen hebben kunnen nemen.Het eerste dat wij moeten doen is ervoor zorgen dat ons financiële
systeem eenvoudig is. Op dit moment is het zo gecompliceerd dat diegenen die
financiële producten verkopen niet eens weten wat ze verkopen.
Dat moet veranderen.De samenwerking in de euro-zône is een positief element in de crisis.
Wij spelen geen Zwarte Pietenspel en laten ons daar ook niet toe verleiden.
Maar er zijn wel enkele «maren». Het eerste is dat overheden met
meer zorg zouden moeten omgaan met hun uitgaven. Wij allen schijnen te denken
dat hoe meer we uitgeven, hoe beter het is. Maar daarmee zouden we de volgende
financiële crisis teweeg kunnen brengen. Overheden die begrotingstekorten
hebben van meer dan 10% en zij die elke lening die binnen hun economie
wordt aangegaan van een garantie voorzien lopen groot risico. Iedere IJslander
zal kunnen vertellen hoe dat risico eruit ziet. Laten we dus niet uitgeven,
uitgeven, uitgeven; dan gaan we het lot van IJsland achterna.Het tweede «maar» zei de heer Omtzigt te richten aan het adres
van de fractie van de heer Elzinga, die van Verenigd Europees Links. Het is
een goede zaak als werknemers hun banen proberen te behouden. Misschien willen
ze daarbij wat harder werken in plaats van minder hard. Echter, de Duitse
spoorwegwerknemers, die er de oorzaak van zijn dat velen van ons Straatsburg
niet konden verlaten, eisen een loonsverhoging van 10%. De vraag is
of dat getuigt van sociale verantwoordelijkheid. Als we banen willen behouden
moeten we allemaal, van boven naar beneden en van beneden naar boven, onze
eisen wat matigen. Het is belangrijk banen en vaardigheden te behouden. Dat
is essentieel voor werknemers en voor het sociale gebouw van de Europese Unie.Het derde «maar» is gericht tot de banken. Spreker zei bezorgd
te zijn. Lenin had enkele jaren nodig om de spoorwegen in Rusland te nationaliseren;
wij zien onze overheden banken nationaliseren binnen enkele dagen. Overheden
zijn geen goede bankiers. Zij zijn niet goed in het nemen van investeringsbeslissingen.
Vele mensen uit Oost-Europa weten hoe slecht overheden zijn in het nemen van
de juiste investeringsbeslissingen. Laten we ervoor zorgen dat we een nieuwe
vorm van bankieren, maar niet van overheidsbankieren krijgen. Wij moeten toe
naar sociaal verantwoord bankieren. Dat is iets anders dan overheidsbankieren
en iets anders dan we in de particuliere sector hadden. Als de rapporteur
het initiatief zou nemen om de verantwoordelijken voor de crisis te horen,
dan zouden we daarmee kunnen uitvinden wat voor manier van bankieren we in
de 21e eeuw willen., zo besloot de heer Omtzigt zijn bijdrage.ResolutieHet debat over de financiële crisis werd afgesloten met de aanvaarding
van een resolutie waarin de noodzaak van het nemen van ingrijpende maatregelen
tegen de negatieve gevolgen van de financiële crisis werd onderstreept.
De resolutie spreekt voorts uit dat die maatregelen moeten worden gebaseerd
op een aantal uitgangspunten:– de stabiliteit van de financiële markten moet gewaarborgd
worden o.a, door het op gang brengen van stromen van liquiditeiten, door het
hervatten van leningen aan ondernemingen, midden- en kleinbedrijf en huishoudens;– de werkloosheid moet worden teruggedrongen door het stimuleren
van de vraagzijde waarmee consumentenbestedingen toenemen, door meer overheidsinvesteringen
in de aanleg en bouw van infrastructuur en huizen en door intensivering van
onderwijs en training aan werkelozen– marketen en financiële producten moeten doorzichtiger worden
opdat kopers ervan beter geïnformeerd zijn over de risico’s van
hun aankoop– het gevoel van morele waarden en ethiek onder de economische en
financiële actoren moet worden gecultiveerd door middel van gedragscodes
o.a. ten aanzien van het ontvangen van bonussen en andere voordelen.– de parlementaire controle op en de betrokkenheid van parlementariërs bij de uitvoering van regels en voorschriften op nationaal en Europees
niveau moet worden verbeterd– de regels die gelden voor de financiële markten, inclusief
die met betrekking tot «accountability» moeten worden aangescherpt
en verbeterd– er dient intensieve internationale samenwerking te komen met het
INF, de instituties van Basel, de G20, de centrale banken en de toezichthoudende
autoriteiten met het doel om tot betere internationaal toezicht en controle
te komen en een early warning systeem te ontwikkelen.– het «credit rating system» op basis waarvan banken
woerden beoordeeld op kredietwaardigheid en solvabiliteit moet worden verbeterd– off-shore belastingparadijzen mogen niet ontsnappen aan financiële
controle en toezicht– overheden moet worden voorgehouden dat ondanks hun grote financiële
problemen de sociale, economische en mensenrechten van hun burgers worden
beschermd om te voorkomen dat de grondvesten van de democratie worden ondermijnd– economische maatregelen moeten de groei, zowel die in economisch
als in ecologisch opzicht, bevorderen en mogen niet in strijd zijn met de
klimaatdoelstellingenDe voorzitter van de delegatie,Bemelmans-VidecDe griffier van de delegatie,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling:Leden: De Vries (PvdA), Waalkens (PvdA), Jonker (CDA), Ten Broeke (VVD),
Van der Linden (CDA), Bemelmans-Videc (CDA), voorzitter en Kox (SP).Plv. leden: Blom (PvdA), Strik (GL), Lemkens (SP), Weekers (VVD), Omtzigt
(CDA), Aasted Masden-van Stiphout (CDA) en Elzinga (SP).XNoot2http:assembly.coe.int. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20043-77.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl