Wijziging artikel 45 van de Politiewet 1993 i.v.m. stellen van regels ten aanzien van het vermogen van de regio's; Brief minister bij tekst voorgenomen AmvB met regels ten aanzien van het vermogen van de regio's
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27039, nr. 50b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-03-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27039 nr. 50b

21-03-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDINGInhoud van de regelsOordeel van de beraden over de voorgestelde regelsToepassing ultimum remediumDe indicatorenOvergangstermijnInwerkingtredingOndertekeningBIJLAGE BIJLAGE BIJ BRIEF EA2002/61765Motieven voor de indicatorenDe waarden en bandbreedten voor de indicatorenARTIKEL IABCDARTIKEL IIABTOELICHTINGAlgemeenArtikelsgewijsArtikel IArtikel 3 en 8Artikel 4a en 13aIndicator personele lastenIndicator verbindingen en automatiseringIndicator solvabiliteitDe bandbreedten bij de indicatorenOvergangstermijnArtikel IIArtikel 2Artikel 4a
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27039Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 039Wijziging van artikel 45 van de Politiewet 1993 in verband met het stellen
van regels ten aanzien van het vermogen van de regio'snr. 50bBRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 maart 2002INLEIDINGOp dit moment is bij de Eerste Kamer der Staten-Generaal aanhangig het
wetsvoorstel inzake Wijziging van artikel 45 van de Politiewet 1993 in verband
met het stellen van regels ten aanzien van het vermogen van de regio's (27 039).
Op grond van dit wetsvoorstel wordt aan de minister van BZK de bevoegdheid
verleend regels te stellen ten aanzien van het vermogen van de politieregio's.
De regels die in de praktijk van toepassing zijn, zullen worden vastgelegd
bij of krachtens een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB).Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer heb ik
toegezegd de leden van uw kamer te zullen informeren over de voorgenomen inhoud
van de AmvB. Tijdens de schriftelijke voorbereiding van de behandeling van
het wetsvoorstel in de Eerste Kamer hebben de leden van de Vaste commissie
voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat aangegeven dat zij de
openbare behandeling eerst willen aanvangen, nadat het ontwerp van de betreffende
AMvB aan de Eerste Kamer is gezonden. Bij deze wil ik u graag op de hoogte
stellen van mijn voornemens ten aanzien van de inhoud van de AMvB. Over deze
voornemens heb ik in november 2001 advies gevraagd aan het Korpsbeheerdersberaad
en de Raad van Hoofdcommissarissen.Bijgevoegd treft u een proeve aan van de AMvB, die op korte termijn in
procedure zal worden gebracht. Ik meen hiermee binnen de bestaande mogelijkheden
in voldoende mate tegemoet te zijn gekomen aan de toezeggingen die ik aan
Uw Kamer heb gedaan.Hieronder ga ik in op de inhoud en de achtergronden van bedoelde regels.
Tevens besteed ik aandacht aan het oordeel dat de beide politieberaden over
de voorgestelde regels hebben gegeven. Inhoud van de regelsDe regels vinden hun uitwerking in de vorm van zogenoemde indicatoren.
Voor deze indicatoren (zie hierna tevens het onderdeel «De indicatoren»)
worden normwaarden in de vorm van ratio's voor de personele lasten, lasten
in verband met verbindingen en automatisering en de solvabiliteit vastgelegd.
De waarden van deze ratio's worden per regio berekend en worden vervolgens
vergeleken met de vastgelegde normwaarden voor de ratio's. De werkelijke waarden
van de genoemde ratio's zullen ieder jaar per regio worden vastgesteld op
grond van de gegevens die in de jaarrekeningen over de afgelopen jaren zijn
opgenomen. Tevens zullen hierbij de gegevens over de lopende begroting, de
begroting voor het komende jaar en de meerjarenraming worden betrokken.Indien voor een regio wordt geconstateerd dat de waarde van één
of meer van de ratio's afwijkt van de genormeerde waarden (en bijbehorende
bandbreedten), zal allereerst een analyse van de oorzaak van deze afwijking
plaatsvinden. Afwijking van de waarde heeft derhalve een signaleringsfunctie.
De drie indicatoren moeten in nauwe samenhang met elkaar worden bezien. Elk
van de indicatoren afzonderlijk kan aanleiding geven voor de minister van
BZK om in te grijpen, door de bijdrage aan het desbetreffende korps te verminderen
of te vermeerderen. Het spreekt voor zich dat eventueel ingrijpen door de
minister van BZK plaatsvindt naar aanleiding van de indicator die daarvoor
gerede aanleiding geeft. Naar het zich laat aanzien zal dat met name de solvabiliteitsindicator
zijn, omdat deze indicator de uiteindelijke neerslag in het vermogen vormt
van de bedrijfsvoering die bij een korps plaatsvindt.Indien uit de analyse van de oorzaak van de afwijking blijkt dat er sprake
is van een situatie die maatregelen noodzakelijk maakt, zal in overleg met
de regio worden getreden, waarbij de regio in de gelegenheid is een toelichting
op de achtergronden van deze situatie te geven. Wanneer daartoe aanleiding
is, zal de regio in tweede instantie zonodig in de gelegenheid worden gesteld
een gewijzigde begroting in te dienen. Mocht de regio hierbij in gebreke blijven,
dan bestaat de mogelijkheid goedkeuring aan de begroting te onthouden, al
dan niet in samenloop met het instellen van preventief begrotingstoezicht
op de desbetreffende regio. Hierbij zal de regio formeel worden gevraagd een
gewijzigde begroting in te dienen waarin tot uitdrukking wordt gebracht op
welke wijze de regio alsnog aan de gestelde normen zal voldoen. De hier beschreven
procedure stemt overeen met het toezichtsregime dat van toepassing is op de
begroting van de politieregio's.Oordeel van de beraden over de voorgestelde regelsHet Korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen hebben te
kennen gegeven dat zij het stellen van regels ten aanzien van de vermogens
van de politieregio's afwijzen, omdat dergelijke regels worden gezien als
een inbreuk op de bestaande verantwoordelijkheidsverdeling tussen het Rijk
en de politieregio's.Ik merk ten aanzien van dit punt op dat het wetsvoorstel Vermogensbeheer
is ingediend vanuit de gedachte dat de Rijksmiddelen die jaarlijks beschikbaar
worden gesteld ten behoeve van de politieregio's zoveel mogelijk tot daadwerkelijke
politiezorg moeten leiden, met behoud van een gezonde financiële positie
van de regio's. Uit de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel blijkt
dat hierbij niet alleen moet worden gedacht aan de klassieke definitie van
vermogen, maar ook aan de wijze van aanwending van door het Rijk beschikbaar
gestelde middelen. In dit verband is een keuze gemaakt voor de hierboven beschreven
indicatoren. De indicatoren voor de personele lasten en voor verbindingen
en automatisering hebben betrekking op de bedrijfsvoering van
een korps en leiden ertoe dat een genormeerd deel van de baten (Rijksmiddelen),
respectievelijk lasten aan deze uitgavencategorieën worden besteed. De
indicator voor de solvabiliteit is een vermogensindicator en geeft aan in
hoeverre een regio aan de langlopende verplichtingen kan voldoen.De indicatoren kunnen in feite niet los van elkaar worden gezien en vormen
daarom een sterk met elkaar samenhangend geheel. De wijze waarop de twee bedrijfsvoeringsaspecten
in de exploitatie van een korps worden ingevuld, slaat namelijk uiteindelijk
neer in de omvang van het vermogen van het korps. De onderlinge verhouding
in de samenstelling van het vermogen wordt bewaakt aan de hand van de solvabiliteit.
De solvabiliteit moet derhalve worden gezien vanuit het perspectief met betrekking
tot de bedrijfsvoering op langere termijn van een politiekorps, terwijl de
ratio's voor de personele lasten en de lasten voor verbindingen en automatisering
van invloed zijn op de bedrijfsvoering op kortere termijn.Ik acht het dan ook noodzakelijk elk van de drie gekozen indicatoren in
het kader van het wetsvoorstel Vermogensbeheer vast te leggen. Deze indicatoren
bieden de mogelijkheid aan een aantal essentiële aspecten van de financiële
bedrijfsvoering van de korpsen aandacht te besteden met de mogelijkheid als
ultimum remedium sancties te treffen indien een korps niet aan de gestelde
regels voldoet. Dit met het uitdrukkelijke doel de continuïteit en de
kwaliteit van de politiezorg te waarborgen. Hieronder wordt nog nader ingegaan
op de inhoud van het uiterste middel en het traject dat in de praktijk zal
worden gevolgd, voordat tot toepassing van dit middel zal worden overgegaan.Toepassing ultimum remediumIndien na verloop van tijd blijkt dat de regio alsnog niet voldoet aan
de normen, kan de algemene bijdrage aan de regio worden verminderd op basis
van het nieuwe artikel 45, vijfde lid van de Politiewet 1993. Het spreekt
vanzelf dat de vermindering van de algemene bijdrage uitsluitend als ultimum
remedium en na zorgvuldige afweging van alle relevante factoren zal worden
toegepast. Indien namelijk uit de begroting en de jaarrekening blijkt dat
de politieregio niet binnen de bandbreedte(n) ten aanzien van de gestelde
normen blijft, treedt immers in eerste instantie het hierboven beschreven
gebruikelijke toezichtsregime met oplopende zwaarte in werking. Voor de goede
orde wijs ik erop dat in deze procedure ook regelmatig overleg met het desbetreffende
korps zal plaatsvinden.De korting op de algemene bijdrage heeft ten doel de inkomsten van de
regio tijdelijk zodanig te beperken dat de regio – om een sluitende
exploitatie mogelijk te maken – gedwongen wordt een deel van het eigen
vermogen aan te wenden.Deze sanctie kan uiteraard slechts worden toegepast op regio's waarbij
sprake is van een overschrijding van de toegestane waarde van een of meer
indicatoren in combinatie met een zodanige omvang van het eigen vermogen dat
korting op de algemene bijdrage verantwoord is.Bij de vraag in hoeverre er aanleiding is tot een korting op de algemene
bijdrage van een regio over te gaan, zullen alle indicatoren in de afweging
worden betrokken. Daarbij is op voorhand niet aan te geven in welke situatie
en bij welke waarden van de indicatoren een regio kan worden gekort op de
algemene bijdrage. Per regio zal steeds de individuele situatie bepalend zijn
voor de besluitvorming, op basis waarvan een vermindering van de algemene
bijdrage aan de orde kan zijn.Bij regio's die niet over een zodanig eigen vermogen beschikken dat korting
op de algemene bijdrage verantwoord kan worden geacht, zal deze sanctie uiteraard
niet worden toegepast. Een korting op de algemene bijdrage zou in dit geval
bij een gelijkblijvend voorzieningenniveau leiden tot een verdere –
ongewenste – verslechtering van de vermogenssituatie van de regio.Indien één of meer indicatoren worden overschreden, dan
kan met het oog op het bereiken van de genormeerde waarden van de indicatoren
de mogelijkheid worden overwogen de regio een extra bijdrage toe te kennen.
Aan de toekenning van deze bijdrage zullen wel voorschriften inzake de besteding
worden gesteld, terwijl de regio bovendien aan preventief toezicht zal worden
onderworpen.De indicatorenHierboven is de procedure beschreven die wordt doorlopen indien de regio
niet voldoet aan de regels die zullen worden gesteld ten aanzien van het vermogen.
De regels die van toepassing zijn ten aanzien van het vermogen zullen worden
vastgelegd in een algemene maatregel van bestuur (AMvB) en in een ministeriële
regeling. In de AMvB wordt invulling gegeven aan de regels zoals deze in de
praktijk ten aanzien van het vermogen zullen worden toegepast, terwijl in
de ministeriële regeling de normwaarden met bijbehorende bandbreedte(n)
voor de regels worden vastgelegd.Bij het bepalen van de indicatoren hebben de volgende eisen gegolden:• De indicatoren moeten eenduidig en helder zijn vast te stellen;• De indicatoren moeten leiden tot besteding van de door het Rijk
beschikbaar gestelde middelen voor de politiezorg;• De indicatoren dienen voor een ieder begrijpelijk en inzichtelijk
te zijn;• Een zo beperkt mogelijke set van indicatoren die een adequaat totaalbeeld
geeft van de financiële situatie.Met betrekking tot de uitwerking van de regels die voor het vermogen zullen
gelden, ben ik voornemens drie indicatoren te hanteren die van eminent belang
worden geacht voor de beoordeling van het vermogen en de bedrijfsvoering van
de korpsen. Het betreft hier indicatoren voor:• de personele lasten;• de lasten voor verbindingen en automatisering;• de omvang van het (eigen) vermogen.In de bijlage bij deze brief treft u een uiteenzetting aan over de motieven
die tot de keuze voor de indicatoren hebben geleid en de achtergronden van
de voorgestelde indicatoren.OvergangstermijnHet ligt in de bedoeling dat het nieuwe regime met ingang van het begrotingsjaar
2006 volledig van kracht zal zijn. Het spreekt daarbij vanzelf dat de korpsen
in de gelegenheid worden gesteld zich geleidelijk aan te passen aan de situatie
waarin de indicatoren onverkort van toepassing zijn. Een overgangstermijn
tot 2006 wordt in dit verband voldoende ruim geacht om maatregelen te treffen
de waarden van de indicatoren binnen de vastgestelde bandbreedten te brengen.
Daarom zullen in de eerste jaren na invoering van de regels de bandbreedten
voor de indicatoren ruimer worden vastgesteld dan de bandbreedten die in de
uiteindelijke situatie structureel zullen gelden.Resumerend leiden de beschreven beleidsvoornemens ten aanzien van de indicatoren
tot de hieronder weergegeven tabel, waarin de waarden en bandbreedten
zijn opgenomen die vanaf 2003 voor de desbetreffende jaren van toepassing
zullen zijn. Voor de goede orde zij vermeld dat de bandbreedten in procentpunten
zijn weergegeven.  2003200420052006 e.v. p-ratio70% + 7,5%70% + 6%70% + 4,5%70% + 2,5%v+a-ratio10% – 5,5%10% –
5%10% – 4,5%10% – 4% Solvabiliteit75% + of – 20%75% + of – 15%75% + of – 10%75%
+ of – 5%De hierboven aangegeven waarden van de indicatoren zijn gebaseerd op gegevens
over de jaren 1998 t/m 2000. Zonodig zal op basis van de gegevens uit de jaarrekening
over 2001 nog een aanpassing van deze waarden plaatsvinden.InwerkingtredingDe huidige planning is erop gericht zowel de AMvB als de bijbehorende
ministeriële regeling in 2002 in werking te laten treden. De vast te
stellen regels zullen zo mogelijk reeds materieel van toepassing zijn bij
de begroting voor het jaar 2003. Het ligt in de bedoeling bij de beoordeling
van de begroting voor het jaar 2003 een aanvang te maken met de beoordeling
van de financiële bedrijfsvoering van de korpsen langs de lijnen zoals
hiervoor geschetst..Met de hierboven weergegeven uiteenzetting inzake de regels die ik voornemens
ben te stellen ten aanzien van het vermogen van de politieregio's en de overlegging
van de proeve van de AMvB Vermogensbeheer, mag ik op deze plaats de wens uitspreken
dat de Eerste Kamer bereid is eraan mee te werken om de behandeling van het
onderhavige wetsvoorstel door de Eerste Kamer voor het einde van deze kabinetsperiode
af te ronden.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries BIJLAGE BIJLAGE BIJ BRIEF EA2002/61765Motieven voor de indicatorenDe indicator voor de personele lasten bestaat
uit de verhouding tussen de personele lasten en het totaal van de (reguliere)
baten. De personeelslasten bepalen namelijk voor een belangrijk deel de lasten
van de regio.Voor de berekening van de indicator worden tot de personele lasten gerekend:• salaris en sociale lasten personeel;• salaris en sociale lasten aspiranten;• salaris gedetacheerden.Door de personele lasten te relateren aan de baten van de regio, wordt
tot uitdrukking gebracht in hoeverre de door het Rijk ter beschikking gestelde
middelen voor de politiezorg daadwerkelijk worden aangewend voor personeel,
werkzaam bij de individuele politiekorpsen. Een voordeel van het gebruik van
deze indicator is dat in de waarde van de indicator niet alleen de lasten
van het eigen personeel, maar ook de lasten van de gedetacheerden en het ingehuurde
personeel worden meegewogen.Door het koppelen van een waarde (met toegestane bandbreedte) aan deze
indicator, wordt bereikt dat de regio's een bepaald deel van de baten omzetten
in uitgaven voor min of meer vaste personeelslasten. Tevens wordt gerealiseerd
dat extra middelen die van Rijkswege beschikbaar zijn gesteld voor de groei
van het politiepersoneel, daadwerkelijk voor dat doel worden aangewend.De indicator voor de personele lasten komt in de plaats van de tot nu
gebruikte zogenoemde fte/bve-index. Deze index geeft de verhouding weer tussen
het aantal full-time equivalenten (fte's) op basis van de feitelijke sterkte
van het korps en het aantal budgetverdeeleenheden (bve's). De index vertoont
echter op een aantal punten tekortkomingen waardoor deze in de praktijk minder
geschikt is om te beoordelen in hoeverre de ontvangen Rijksmiddelen leiden
tot personele inzet voor de politiezorg. Zo correspondeert het aantal fte's
dat volgens de formatie beschikbaar is in onvoldoende mate met de personele
uitgaven die daadwerkelijk in de praktijk worden gerealiseerd. Verder wordt
bij de bepaling van deze index het aantal bve's dat in verband met asieltaken
wordt toegekend niet betrokken. Hier staat tegenover dat het aantal fte's
dat verband houdt met de uitvoering van asieltaken wel in het totaal van de
fte's van de regio is verdisconteerd. Met name bij regio's waaraan relatief
veel asiel-bve's zijn toegekend, leidt dit tot een ongewenste vertekening
van de waarde van de fte/bve-index.De indicator voor verbindingen en automatisering
brengt de verhouding tussen de lasten voor verbindingen en automatisering
ten opzichte van het totaal van de (reguliere) lasten tot uitdrukking. Tot
de lasten voor deze indicator behoren:• afschrijvingen;• huren en lease;• duurzame goederen;• overige zaken en diensten;• inkomensoverdrachten;• toevoeging aan voorzieningen.Personele kosten zijn derhalve niet in deze post opgenomen.Voor deze indicator is gekozen, omdat op deze wijze een indicatie wordt
verkregen van de investeringen (door middel van de hoogte van de afschrijvingskosten)
die een korps doet in de ICT-component. Verder brengt het aandeel dat de lasten
voor verbindingen en automatisering in het totaal van de lasten
hebben, tot uitdrukking in hoeverre de bestuurlijke informatievoorziening
van de regio zich op een acceptabel niveau bevindt.De keuze voor deze indicator is mede ingegeven door het Convenant politie
1999. In het convenant is geconstateerd dat op het gebied van ICT een inhaalslag
dient te worden gemaakt waarmee de huidige achterstanden op dit terrein worden
ingelopen en waardoor de regio's op een meer gelijkwaardig ICT-niveau komen.
Het masterplan ICT dat in dit verband wordt gerealiseerd, moet leiden tot
een optimale uitwisseling van informatie tussen de diverse partners op het
beleidsterrein van de openbare orde en veiligheid. Hiermee wordt een belangrijke
bijdrage geleverd aan de verhoging van de effectiviteit van de politiezorg
in Nederland.Tijdens de werkzaamheden van de Stuurgroep implementatie modernisering
politiezorg (Stimp) is eveneens gebleken dat de uitgaven in verband met ICT
achterblijven bij het gewenste niveau. Hierbij is tevens naar voren gekomen
dat het wenselijk zou zijn een norm voor de ICT-uitgaven vast te leggen.De keuze voor deze indicator is tevens van belang omdat zich op dit moment
snelle ontwikkelingen op het gebied van informatie- en communicatietechnologie
voordoen. Deze ontwikkelingen hebben ook hun weerslag in de bedrijfsvoering
van de politiekorpsen. Gelet op de snelle ontwikkelingen op dit terrein zal
de post verbindingen en automatisering naar verwachting in de komende jaren
relatief sterk in omvang toenemen.In onderling verband bezien, bieden de twee bovengenoemde indicatoren
bovendien inzicht in de ontwikkelingen inzake de algemene beleidsdoelstelling
meer gebruik te gaan maken van ICT-middelen, teneinde de effectiviteit van
de politie-inzet te vergroten. Hiertoe kan de ontwikkeling van de indicator
voor verbindingen en automatisering worden vergeleken met de wijze waarop
de indicator voor personele lasten zich ontwikkelt. De ontwikkelingen die
zich in de loop van de tijd voordoen in de waarden van de afzonderlijke indicatoren,
zullen gaandeweg inzicht bieden in welke mate deze algemene beleidsdoelstelling
tot uitdrukking komt.Door het vastleggen van de waarden voor de hierboven genoemde indicatoren
en de bandbreedten waarbinnen deze indicatoren zich kunnen bewegen, wordt
bereikt dat een genormeerd gedeelte van de middelen die de regio ter beschikking
staan, wordt aangewend ten behoeve van de hierboven genoemde bestedings-categorieën.
De bedrijfsvoering van een korps kan gezond worden genoemd indien er een balans
is tussen de automatiseringsgraad van het korps en de personele bezetting.
Het normeren van deze uitgavencategorieën legt indirect een beperking
op de mogelijkheid tot het vormen van vermogen, omdat een belangrijk deel
van de baten van de regio op basis van de normen besteed dient te worden aan
genormeerde uitgavencategorieën.Naast het feit dat het van belang wordt geacht dat de ontvangen Rijksmiddelen
voor een bepaald deel worden omgezet in personele lasten en dat ten minste
een bepaald gedeelte van de totale lasten verband houdt met lasten voor verbindingen
en automatisering, dient ook aandacht te worden besteed aan het aspect van
de continuïteit in de bedrijfsvoering van de regio. Dit aspect wordt
onder meer tot uitdrukking gebracht in de mate waarin een regio in staat is
op langere termijn aan haar verplichtingen te voldoen en het vermogen om risico's
op te vangen. Het gaat hier om de indicator voor de solvabiliteit.In het kader van de adviezen van de Stimp is in het jaar 2000 besloten
in de periode 2000 tot en met 2003 tot onderlinge verevening van vermogens
tussen de regio's over te gaan. De verwachting is dat, nadat de vereveningsoperatie
is voltooid, een meer evenwichtige onderlinge verhouding tussen
de vermogens van de regio's tot stand is gekomen. De keuze voor de onderhavige
indicator is een logisch vervolg op de vereveningsoperatie die op dit moment
plaatsvindt. Door het hanteren van de indicator wordt immers bereikt dat de
verhouding tussen de diverse componenten die de waarde van de indicator bepalen,
zich binnen bepaalde marges beweegt. De gekozen marges voor de indicator waarborgen
dat de onderlinge verhouding tussen de eigen vermogens zich binnen verantwoorde
grenzen blijft bewegen.Voor wat betreft de indicator voor de solvabiliteit gaan de gedachten
uit naar een indicator die de verhouding weergeeft tussen het eigen vermogen
plus de voorzieningen enerzijds ten opzichte van het totaal van het vermogen
van de regio, zoals dat tot uitdrukking komt op de balans, anderzijds. Het
eigen vermogen en de voorzieningen hebben ten doel om tegenvallers, respectievelijk
te verwachten uitgaven op basis van geïdentificeerde risico's te kunnen
opvangen. Het eigen vermogen vormt daarbij met name een buffer tegen incidentele
exploitatietekorten en vervult een financieringsfunctie voor de vaste activa.Hoewel de voorzieningen tot het vreemd vermogen behoren, worden deze bij
de bepaling van het onderhavige verhoudingsgetal opgeteld bij het eigen vermogen.
Voorzieningen worden immers gevormd voor toekomstige uitgaven die met een
zekere mate van waarschijnlijkheid op een zeker moment in de nabije toekomst
zullen plaatsvinden (hoewel de omvang op balansdatum nog niet bekend is).
De reden hiervoor is dat er bij het opstellen van de begroting en de jaarrekening
een relatief grote mate van vrijheid bestaat om posten al dan niet als voorziening
te kwalificeren. Zo kan het, afhankelijk van de redenering die wordt gevolgd,
voorkomen dat eenzelfde post die bij een bepaald politiekorps tot de categorie
bestemmingsreserve wordt gerekend, bij een ander korps als voorziening wordt
bestempeld. Om desondanks tot een verhoudingsgetal te komen dat voor de regio's
op vergelijkbare uitgangspunten is gebaseerd, is bij de bepaling van deze
indicator besloten de voorzieningen bij het eigen vermogen op tellen. Op deze
wijze wordt verzekerd dat de beoordeling van de waarden die de indicatoren
voor de afzonderlijke regio's hebben, op eenduidige wijze plaatsvindt.In afwijking van het PWC-rapport, stel ik derhalve voor de set van indicatoren
te beperken tot 3 en de voorgestelde indicator liquiditeit te laten vervallen.
Door de keuze van deze drie indicatoren kan een korps een goed inzicht hebben
in de mate van financiële gezondheid van het korps, zowel wat betreft
balans, exploitatie alsmede inzet van bedrijfsvoeringsmiddelen.De waarden en bandbreedten voor de indicatorenHet ligt in de bedoeling dat per indicator een bepaalde genormeerde waarde
zal worden vastgelegd. Om de regio's desondanks binnen bepaalde grenzen een
zo ruim mogelijke mate van vrijheid te bieden bij de vormgeving van het bedrijfsproces,
zal bovendien per indicator een bandbreedte worden vastgesteld waarbinnen
de waarden zich in de praktijk kunnen bewegen. Op deze wijze wordt enerzijds
recht gedaan aan de bevoegdheid die de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties wordt verleend om regels te stellen ten aanzien van het
vermogen, terwijl anderzijds de regiokorpsen in staat zijn hun bedrijfsvoering
binnen de grenzen die worden gesteld door de indicatoren zoveel mogelijk naar
eigen inzicht in te richten. De genormeerde waarden met de daarbij behorende
bandbreedten zullen in een ministeriële regeling worden vastgelegd.
Hierdoor is het relatief eenvoudig waarden en bandbreedten aan te passen aan
gewijzigde inzichten en omstandigheden.Voor de indicatoren gaan de gedachten ernaar uit, na het verstrijken van
een overgangsperiode van vier jaar, de volgende waarden en bandbreedten te
hanteren.• De indicator voor de personele lasten: 70% met een maximale positieve
afwijking van 2,5 procentpunten.• De indicator voor lasten voor verbindingen en automatisering: 10%
met een maximale neerwaartse afwijking van ten hoogste 4 procentpunten;• De solvabiliteit: 75% met een maximale afwijking van plus of minus
5 procentpunten.De wijze waarop de waarden van de indicatoren voor iedere regio worden
berekend, dient op een zodanig eenduidige en heldere wijze plaats te vinden
dat de korpsbeheerder zelf in staat is de juistheid van de aldus vastgestelde
waarden te verifiëren.De regels die worden gesteld hebben in directe zin geen betrekking op
de absolute omvang van het eigen of het vreemd vermogen. Dit blijkt uit het
feit dat met de regels slechts verhoudingen tussen bepaalde posten in de balans
en de staat van baten en lasten tot uitdrukking worden gebracht. De absolute
omvang van de posten is hierbij niet relevant. Echter, doordat normwaarden
worden vastgelegd voor de personele lasten en voor de lasten voor verbindingen
en automatisering wordt de mogelijkheid tot het vormen van vermogen verdergaand
beperkt. De normwaarden leiden er immers toe dat een genormeerd deel van de
baten, respectievelijk de lasten betrekking heeft op personele lasten, respectievelijk
lasten in verband met verbindingen en automatisering. Op deze wijze wordt
de mogelijkheid tot realisatie van exploitatie-overschotten en de vorming
van eigen vermogen beperkt. Met de voorgestelde indicatoren is namelijk in
de structurele situatie tenminste 70% van de baten en 6% van de lasten vastgelegd.
Uitgaande van een sluitende begroting betekent dit in de praktijk dat de bestedingsdoelen
van tenminste 76% van de begroting worden genormeerd. Indien wordt uitgegaan
van de maximale waarden die voor de indicatoren
worden voorgesteld, bedraagt het percentage van de genormeerde lasten 82,5%
bij een sluitende begroting. De invloed op de beperking van het vormen van
vermogen krijgt op deze wijze in indirecte zin vorm.De normwaarde die voor de solvabiliteit wordt voorgesteld, heeft tot gevolg
dat de som van het eigen vermogen plus de voorzieningen zich ten opzichte
van het balanstotaal binnen een bepaalde marge dient te bevinden. Indien de
waarde van de vermogensindicator voor een regio zich buiten de toegestane
marge bevindt, zal een deel van de baten moeten worden aangewend ter versterking
van de eigen vermogenspositie. De hiervoor noodzakelijke middelen kunnen derhalve
niet worden ingezet ten behoeve van de reguliere exploitatie. Een alternatief
om de toegestane waarde te realiseren, is dat wordt afgelost op het vreemd
vermogen.De keuze voor de voorgestelde indicatoren heeft als resultaat dat de bedrijfsvoering
en de vermogenspositie elkaar wederzijds samenhangend kunnen beïnvloeden.Bij de bepaling van de indicatoren heeft als uitgangpunt gegolden dat
voor alle korpsen eenzelfde meetlat zal gelden. Er vindt derhalve geen categorisering
van politiekorpsen naar grootte, urbanisatiegraad, ligging, vermogensomvang
en dergelijke plaats. Van categorisering is bewust afgezien omdat
de kracht van de indicatoren er juist in moet zijn gelegen om specifieke aandachtspunten
te signaleren, waarna deze met de betrokken korpsbeheerder besproken kunnen
worden. Verder worden geen wegingsfactoren gehanteerd.De gekozen waarden voor de indicatoren zijn gebaseerd op gegevens die
afkomstig zijn uit de financiële verantwoordingen die zijn neergelegd
in de jaarrekeningen van de politieregio's over de jaren 1998, 1999 en 2000.
Aangezien de financiële verantwoording van een politiekorps is onderworpen
aan accountantscontrole, kunnen deze cijfers als betrouwbaar worden beschouwd.Uit de beschikbare gegevens is gebleken dat de spreiding van de waarden
van de indicatoren op dit moment nog groot is. Uitgaande van de geconstateerde
waarden en de spreiding daarin, zijn wenselijk geachte waarden en bandbreedten
bepaald die recht doen aan de richting waarin korpsen zich (normaliter) ontwikkelen.De waarden van de indicatoren zijn bovendien gebaseerd op de waarden die
door een extern onderzoeksbureau op basis van benchmarking zijn aangetroffen
bij organisaties die een vergelijkbare bekostigingsstructuur, financieel beheer
en bedrijfsvoering kennen als de politieregio's. De rapportage over het onderzoek
naar geschikte indicatoren die dit externe bureau in opdracht van het ministerie
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kort geleden heeft uitgebracht,
is ter informatie als bijlage 2 bij deze adviesaanvraag gevoegd. (De rapportage
zelve maakt geen deel uit van deze adviesaanvraag).Ten aanzien van de keuze van de waarde en bandbreedte(n) van de afzonderlijke
indicatoren dient nog het volgende ter toelichting.Voor de personele indicator wordt uitsluitend een positieve afwijking
voorgesteld, omdat een relatief hoog percentage van de reguliere baten van
een regio dient te worden omgezet in personele lasten, teneinde een verantwoord
niveau van politiezorg te kunnen bieden. De gegevens over de regio's wijzen
uit dat in dit verband een waarde van 70% als ondergrens voor deze indicator
dient te worden aangehouden. Deze waarde is bovendien noodzakelijk om te waarborgen
dat de totale sterkte voor de politie op grond van het huidige regeerakkoord
kan worden gerealiseerd, terwijl tegelijkertijd een evenwichtige verdeling
tussen de personele component en de materiële component (zijnde het complement
van de personele component) in stand kan worden gehouden. Hierbij dient overigens
te worden aangetekend dat de marge waarbinnen de indicator zich volgens de
voorstellen in de praktijk kan bewegen, in de komende jaren zal worden ingeperkt.
Met de vaststelling van de minimumwaarde voor de indicator op 70% wordt uiting
gegeven aan de noodzaak dat het overgrote deel van de totale baten van het
korps dient te worden aangewend voor personele lasten. Deze lasten vormen
immers het belangrijkste aandeel in de lasten waarmee de korpsen in het kader
van de verzorging van de politietaken worden geconfronteerd.Voor de indicator voor verbindingen en automatisering wordt een gewenste
waarde van 10% voorgesteld, waarbij het is toegestaan tot maximaal 4 procentpunten
neerwaarts van deze waarde af te wijken. De waarde van deze indicator ligt
op basis van de huidige gegevens gemiddeld op omstreeks 6%. Gelet op het belang
dat wordt gehecht aan de toename van de lasten voor verbindingen en automatisering
en de uitspraken inzake de noodzakelijke groei in deze component die daarover
in de Stimp zijn gedaan, is de waarde voor de indicator meteen op het gewenste
niveau gesteld. De structurele waarde van 10% die met ingang van het jaar
2006 voor de indicator wordt voorgesteld, brengt de noodzaak tot uitdrukking
dat de lasten voor verbindingen en automatisering in de komende
jaren relatief sterk zullen moeten toenemen om de snelle ontwikkelingen in
de ICT-sector in de politie-organisatie te kunnen implementeren. De toegestane
bandbreedte heeft alleen betrekking op een neerwaartse correctie op de gewenste
waarde. Op deze wijze wordt tot uitdrukking gebracht dat het gewenste niveau
in feite de uiteindelijke streefwaarde dient te zijn, waarbij het in principe
toegestaan is een afwijkende, lagere waarde te realiseren.Met de keuze voor een percentuele normwaarde voor de personele lasten
wordt tevens de normwaarde van de materiële lasten vastgelegd. De materiële
lasten vormen in het totaal van de lasten immers het complement van de personele
lasten. De keuze van de normwaarde en bandbreedte voor de indicator inzake
de personele lasten is zodanig bepaald dat er sprake is van een redelijk te
achten verhouding tussen de personele lasten enerzijds en de materiële
lasten anderzijds. De verhouding is zodanig gekozen dat een korps zowel in
personele als in materiële zin een verantwoorde bedrijfsvoering kan realiseren.Indien de twee bedrijfsvoeringsindicatoren in combinatie met elkaar worden
bezien, blijkt derhalve dat in de nabije toekomst een relatief sterke groei
van de lasten voor verbindingen en automatisering wordt nagestreefd, onder
gelijktijdige verkleining van de marge waarbinnen de personele lasten zich
kunnen bewegen. Laatstgenoemde uitgaven zullen daarbij wel een politiek verantwoord
minimumniveau moeten houden.Uit de gegevens die tot en met het jaar 2000 van de regio's beschikbaar
zijn over de solvabiliteit, is gebleken dat een grote spreiding in de aangetroffen
waarden aanwezig is. Een verkleining van deze marge wordt noodzakelijk geacht.
Hiermee kan worden bereikt dat wordt voldaan aan het uitgangspunt dat de regio's
in min of meer dezelfde mate in staat zijn aan hun langlopende schulden te
voldoen. In dit kader wordt voorgesteld de waarde voor de indicator op 75%
te stellen, met een afwijking die in de structurele situatie plus of min 5
procentpunten zal bedragen.Bij de keuze van de waarden en de bandbreedte(n) van de indicatoren dient
nog het volgende te worden aangetekend. De waarde van de indicatoren waarvoor
in deze adviesaanvraag is gekozen, is gebaseerd op gegevens die op dit moment
beschikbaar zijn. Uiteraard kunnen deze in de loop van de tijd worden aangepast
indien uit analyse van de ontwikkelingen in het onderliggende cijfermateriaal
blijkt dat het wenselijk of noodzakelijk is de waarden op een ander niveau
vast te stellen.De regels die ten aanzien van het vermogen van toepassing zullen zijn,
kunnen in het verlengde worden gezien van het financiële toezicht dat
in het kader van de jaarlijkse beleids- en beheerscyclus op de politieregio's
wordt uitgeoefend. Bij de beoordeling van de financiële positie van de
regio wordt op dit moment immers reeds aandacht besteed aan aspecten als de
fte/bve-index, het exploitatieresultaat van de begroting, de stand van zaken
met betrekking tot de vorming van de bestemmingsreserve voor C2000 en de verhouding
tussen het eigen vermogen en het vreemd vermogen. Proeve van het Besluit tot wijziging van het Besluit
comptabele regelgeving regionale politiekorpsen en het Besluit financiën
regionale politiekorpsen in verband met de wijziging van de Politiewet 1993
in verband met het stellen van regels ten aanzien van het vermogen van de
regio's en enkele andere onderwerpenARTIKEL IHet Besluit comptabele regelgeving regionale politiekorpsen
wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 3, vijfde lid, komt als volgt te luiden:De begroting en de meerjarenraming bestaan uit:a. een overzicht van baten en lasten;b. een overzicht van de geraamde investeringen;c. een geprognotiseerde balans bij de begroting en de meerjarenraming;d. een kasstroomoverzicht;e. gegevens ten aanzien van het vermogen, de baten en de lasten;f. de toelichtingen hierop.BNa artikel 4 wordt een nieuw artikel 4a ingevoegd, luidende:Artikel 4a1. De begroting en de meerjarenraming bevatten gegevens die inzicht geven
in de opbouw van het vermogen, de baten en de lasten van de regio. De gegevens
geven in ieder geval inzicht in:a. de verhouding tussen de personele lasten en de totale baten;b. de verhouding tussen de lasten voor verbindingen en automatisering
en de totale lasten;c. de verhouding tussen de omvang van het eigen vermogen plus de voorzieningen
enerzijds en het totaalbedrag van de balans anderzijds.2. Bij ministeriële regeling stelt Onze Minister de verhoudingsgetallen
vast, alsmede de bandbreedtes waarbinnen deze verhoudingsgetallen zich dienen
te bevinden. Onder verhoudingsgetal wordt verstaan het getal waarin de in
het eerste lid genoemde verhoudingen worden uitgedrukt.CArtikel 8, tweede lid, komt als volgt te luiden:2. De jaarrekening bestaat uit:a. een staat van baten en lasten;b. een staat van gerealiseerde investeringen;c. een balans;d. een kasstroomoverzicht;e. gegevens ten aanzien van het vermogen, de baten en de lasten;f. de toelichtingen hierop.DNa artikel 13 wordt een nieuw artikel 13a ingevoegd, luidende:Artikel 13a1. De jaarrekening bevat gegevens die inzicht geven in de opbouw van het
vermogen, de baten en de lasten van de regio. De gegevens geven in ieder geval
inzicht in: a. de verhouding tussen de personele lasten en de totale baten;b. de verhouding tussen de lasten voor verbindingen en automatisering
en de totale lasten;c. de verhouding tussen de omvang van het eigen vermogen plus de voorzieningen
enerzijds en het totaalbedrag van de balans anderzijds.2. Bij ministeriële regeling stelt Onze Minister de verhoudingsgetallen
vast, alsmede de bandbreedtes waarbinnen deze verhoudingsgetallen zich dienen
te bevinden. Onder verhoudingsgetal wordt verstaan het getal waarin de in
het eerste lid genoemde verhoudingen worden uitgedrukt.ARTIKEL IIHet Besluit financiën regionale politiekorpsen wordt als volgt gewijzigd:AIn artikel 2 worden de volgende wijzigingen aangebracht:1. Het vijfde lid komt te luiden:5. Onze Minister kan de voorlopig vastgestelde bijdrage wijzigen.2. Het zesde lid komt te luiden:6. Onze Minister kan de voorlopig vastgestelde bijdrage verminderen indien
niet wordt voldaan aan het gestelde bij of krachtens artikel 13a, tweede lid,
van het Besluit comptabele regelgeving regionale politiekorpsen.BNa artikel 4 wordt een nieuw artikel 4a ingevoegd, luidende:Artikel 4a1. Onze Minister kan, gelet op het gestelde bij of krachtens artikel 13a
van het Besluit comptabele regelgeving regionale politiekorpsen, ten behoeve
van een verbetering van de vermogenpositie aan een regio een bijdrage verlenen.2. Onze Minister kan aan een regio waaraan een bijdrage, bedoeld in het
eerste lid, wordt verleend, met betrekking tot het door die regio te voeren
financiële beleid bijzondere voorschriften geven. Deze voorschriften
zijn van toepassing op het begrotingsjaar of de begrotingsjaren waarvoor de
bijdrage wordt verleend.3. Onverminderd artikel 7 kan Onze Minister de bijdrage, bedoeld in het
eerste lid verminderen, intrekken, dan wel geheel of gedeeltelijk terugvorderen
indien:a. de financiële positie van de regio zodanig wijzigt, dat aan het
krachtens artikel 13a, tweede lid, van het Besluit comptabele regelgeving
regionale politiekorpsen gestelde wordt voldaan.b. de regio in strijd handelt met de voorschriften, bedoeld in het tweede
lid.TOELICHTINGAlgemeenMet dit besluit wordt onder meer uitwerking gegeven aan artikel 45, vijfde
lid, van de Politiewet 1993. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat tussen de afzonderlijke regio's
grote verschillen bestaan ten aanzien van de vorming en het aanhouden van
vermogen, waardoor geen sprake is van een financieel gelijkwaardige positie.
Deze grote verschillen betreffen zowel de vermogenspositie als de omzetting
van deze middelen in onder andere materiële activa. De oorzaken daarvan
zijn in hoofdzaak te herleiden tot de verschillen in uitgangspositie ontstaan
bij de reorganisatie van de politie (onder meer door de bepaling van de aanvangswaarde
van de bezittingen en de daarbij behorende vermogenspositie), het (financiële)
beleid van de afzonderlijke regio's en de uitwerking van het rijksbeleid in
het algemeen en het bekostigingsstelsel in het bijzonder ten aanzien van de
verschillende regio's. Gevolg hiervan is dat sommige regio's beschikken over
een relatief hoog eigen vermogen en/of een meer dan gemiddelde hoeveelheid
activa, soms zelfs aanzienlijk meer dan vanuit een oogpunt van gezonde integrale
bedrijfsvoering noodzakelijk is te achten. Andere regio's daarentegen beschikken
over minder eigen vermogen dan met het oog op een gezonde integrale bedrijfsvoering
wenselijk en noodzakelijk zou kunnen worden geacht. De grote verschillen in
de besteding van middelen tussen de regio's, ten aanzien van personeel, materieel
en anderszins, zijn objectief gezien niet volledig te verklaren vanuit de
behoefte aan politiezorg in de afzonderlijke regio's. In dit verband achten
wij het noodzakelijk criteria te ontwikkelen en eisen te stellen ten aanzien
van de vorming, het aanhouden en de aanwending van vermogen door de regio's.
Belangrijk daarbij is het inzicht dat de laatste jaren is ontstaan dat het
wenselijk zou kunnen zijn om ten aanzien van de reserves van de afzonderlijke
regio's een minimum en een maximum te stellen. Enerzijds is het nuttig dat
voldoende reservevorming plaatsvindt, maar anderzijds is het ongewenst dat
onnodig hoge reserves worden gevormd ten laste van de collectieve middelen.Door middel van de wijziging van artikel 45 van de Politiewet 1993 in
verband met het stellen van regels ten aanzien van het vermogen van regio's
(kamerstukken II 1999–2000, 27 039, nr 1–2), alsmede door
middel van het gestelde bij of krachtens dit besluit, beogen wij te bevorderen
dat regio's op eigen initiatief komen tot een tijdige en doelmatige besteding
van de middelen die aan hen zijn beschikbaar gesteld met het oog op de kosten
van de politiezorg.Wordt echter die matiging niet toegepast dan kan de situatie ontstaan
dat een regio beschikt over meer vermogen dan volgens de norm aanvaardbaar
is, waarna in het uiterste geval de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
een correctie kan aanbrengen op toekomstige bijdragen aan de desbetreffende
regio. Krachtens dit besluit stelt de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
de normen en de systematiek vast .In 1999 hebben de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en de korpsbeheerders van de regionale politiekorpsen het Convenant politie
1999 gesloten, waarin de regio's de wenselijkheid om te komen tot een meer
gelijkwaardige financiële positie onderschrijven en hieromtrent ook nadere
afspraken hebben gemaakt.Overeengekomen is dat uiterlijk in 2002 de regio's in een meer gelijkwaardige
financiële positie dienen te komen.De regels die bij of krachtens dit besluit worden gesteld hebben elk voor
zich een functie bij het signaleren van de financiële bedrijfsvoering
van de regio, zoals die ook tot uitdrukking komt in de staat van baten en
lasten en de balans in de jaarrekening. ArtikelsgewijsArtikel IArtikel 3 en 8De begroting, de meerjarenraming en de jaarrekening nemen een belangrijke
rol in bij de bepaling of het vermogen van een regio voldoet aan de bij of
krachtens dit besluit gestelde regels. Om die reden zijn de artikelen 3 en
8 van het Besluit comptabele regelgeving regionale politiekorpsen (BCRRP)
zodanig aangepast dat de begroting, de meerjarenraming en de jaarrekening
ook verplicht gegevens bevatten omtrent het vermogen, de baten en de lasten.Daarbij is overigens wel de nuancering op zijn plaats dat de gegevens
uit de begroting en de meerjarenraming, in tegenstelling tot de jaarrekening,
een indicatief karakter hebben.Artikel 4a en 13aOm inzicht te geven welke gegevens ten aanzien van het vermogen, de baten
en de lasten in de begroting, de meerjarenraming en de jaarrekening zichtbaar
moeten worden gemaakt, zijn aan het BCRRP twee nieuwe artikelen toegevoegd,
te weten de artikelen 4a en 13a.De rijksbijdragen die de landelijke overheid aan de regio's ter beschikking
stelt, dienen – zo is het uitgangspunt – te worden besteed aan
de politiezorg. Een zekere mate van opbouw van eigen vermogen is vanuit het
oogpunt van een gezonde bedrijfsvoering, uiteraard niet ongewenst. Echter
gelet op het doel van de bijdrage, te weten de politiezorg, is het van belang
dat de landelijke overheid zicht houdt op de wijze van besteding van die bijdrage.
Een te hoog eigen vermogen, alsmede een ongezonde verhouding tussen bepaalde
uitgaven en inkomsten kunnen reden zijn om in een uiterste geval in te grijpen.
Bovendien dient tevens de verhouding tussen het eigen vermogen en het totaal
van het vermogen in de beschouwingen te worden betrokken. Deze verhouding
dient zodanig te zijn dat tegenover het vreemd vermogen een eigen vermogen
van een bepaalde omvang aanwezig is, als gevolg waarvan de langlopende verplichtingen
in voldoende mate zijn gedekt door eigen vermogen.Uiteraard is deze ingreep slechts aan de orde indien de bedrijfvoering
als niet verantwoord moet worden aangemerkt. Dat laatste kan onder meer worden
beoordeeld op basis van de onderlinge verhouding tussen een aantal componenten.
Indien de verhoudingen tussen deze componenten, die tot uitdrukking worden
gebracht in zogenoemde indicatoren, zich binnen de gestelde bandbreedte bevinden,
voldoet de regio aan de aan haar gestelde eisen ten aanzien van de vermogensbeheersing.De gestelde regels hebben derhalve geen betrekking op de absolute omvang
van het eigen vermogen, omdat met de regels slechts verhoudingen tussen bepaalde
posten in de balans en de staat van baten en lasten tot uitdrukking worden
gebracht. Echter, doordat onder meer een norm wordt vastgelegd waarbinnen
bepaalde verhoudingen tussen de componenten zich dienen te bevinden, wordt
indirect wel invloed uitgeoefend op de mogelijkheid tot het vormen van vermogen.Bij de bepaling van de indicatoren heeft als belangrijkste overweging
meegespeeld dat zij elk afzonderlijk en in onderling verband bezien, een indicatie
dienen te geven van de mate waarin sprake is van een verantwoorde bedrijfsvoering.
Het uitgangspunt hierbij is dat met een zo beperkt mogelijk aantal indicatoren
een beeld op hoofdlijnen wordt verkregen. In dit verband is voor drie indicatoren
gekozen, te weten indicatoren voor personele lasten (artikel
13a, eerste lid, onderdeel a), verbindingen en automatisering (onderdeel b)
en het vermogen (onderdeel c). De indicatoren worden hieronder toegelicht.Indicator personele lastenDe indicator personele lasten geeft de verhouding aan tussen de totale
personeelslasten en het totaal van de baten in de jaarrekening. De personeelslasten
bepalen namelijk voor een belangrijk deel de lasten van de regio.Door de personele lasten te relateren aan de baten van de regio, wordt
tot uitdrukking gebracht in hoeverre de door het Rijk ter beschikking gestelde
middelen voor de politiezorg daadwerkelijk worden aangewend voor personeel,
werkzaam bij de individuele politiekorpsen.Door het koppelen van een waarde (met toegestane bandbreedte) aan deze
indicator, wordt bereikt dat de regio's een bepaald deel van de baten omzetten
in uitgaven voor personeelslasten. Tevens wordt gerealiseerd dat de extra
middelen die van Rijkswege beschikbaar zijn gesteld voor de groei van het
politiepersoneel, daadwerkelijk voor dat doel worden aangewend.Met het stellen van een norm voor de verhouding tussen personeelslasten
en het totaal van de baten, wordt tegelijkertijd de omvang van de materiële
component bepaald. De omvang van deze component is namelijk het verschil tussen
het totaal van de lasten op de begroting en de personele lasten. De omvang
van de materiële component is direct van invloed op de afschrijvingslasten
van een regio en als afgeleide daarvan op de daarmee gepaard gaande investeringsmogelijkheden
van de regio.Hiermee wordt voorkomen dat regio's door het aangaan van (teveel) schulden
en de daaruit voortvloeiende exploitatielasten in de toekomst meer dan wenselijk
wordt geacht, moeten besparen op de daadwerkelijke politiezorg.Indicator verbindingen en automatiseringEen tweede indicator betreft de verhouding tussen de lasten voor verbindingen
en automatisering enerzijds en het totaal van de lasten van de regio anderzijds.
Voor deze indicator is gekozen, omdat het van groot belang wordt geacht zicht
te verkrijgen en te houden op de lasten die met verbindingen en automatisering
samenhangen. Deze lasten brengen namelijk tot uitdrukking in hoeverre de bestuurlijke
informatievoorziening van de regio zich op een acceptabel niveau bevindt.Naast bovenstaand argument is ook van belang dat zich op dit moment snelle
ontwikkelingen op het gebied van ICT voordoen. Deze ontwikkelingen hebben
ook hun weerslag in de bedrijfsvoering van de politiekorpsen. Gelet op de
snelle ontwikkelingen op het terrein van de informatie- en communicatietechnologie
zal de post verbindingen en automatisering naar verwachting in de komende
jaren relatief sterk in omvang toenemen.De twee bovengenoemde indicatoren bieden bovendien in onderling verband
bezien inzicht in de ontwikkelingen inzake de algemene beleidsdoelstelling
meer gebruik te gaan maken van ICT-middelen teneinde de efficiëntie van
ingezette arbeid te vergroten. Hiertoe kan de ontwikkeling van de indicator
verbindingen en automatisering worden vergeleken met de ontwikkelingen in
de indicator personele lasten.Indicator solvabiliteitHet is van belang dat er op langere termijn dekking bestaat voor de lopende
financiële verplichtingen van de regio. Een verhoudingsgetal dat een
goede indicatie geeft inzake de mogelijkheid hieraan op langere termijn gezien
te voldoen, is de solvabiliteitsindicator. De indicator is gedefinieerd als
de verhouding tussen de omvang van het eigen vermogen plus de
voorzieningen enerzijds en de omvang van het totale vermogen anderzijds. Hoewel
de voorzieningen tot het vreemd vermogen behoren, worden deze bij de bepaling
van het onderhavige verhoudingsgetal opgeteld bij het eigen vermogen. De reden
hiervoor is dat er bij het opstellen van de begroting en de jaarrekening een
relatief grote mate van vrijheid bestaat om posten als voorziening te kwalificeren.
Zo kan het afhankelijk van de redenering die wordt gevolgd, voorkomen dat
eenzelfde post die bij een bepaald politiekorps tot de categorie bestemmingsreserve
wordt gerekend, bij een andere regio als voorziening worden geboekstaafd.
Om desondanks tot een verhoudingsgetal te komen dat voor de regio's op vergelijkbare
uitgangspunten is gebaseerd, is daarom bij de bepaling van deze indicator
besloten de voorzieningen bij het eigen vermogen op tellen.Zoals gezegd, geeft de indicator voor de solvabiliteit een beeld van de
mate waarin een regio in staat is om op lange termijn te voldoen aan haar
lopende financiële verplichtingen en de mogelijkheid bedrijfsrisico's
op te vangen. Daarnaast geven de twee eerstgenoemde indicatoren een beeld
van de mate waarin de inkomstenstroom (baten) van de regio wordt aangewend
voor de politiezorg in personele zin en op het faciliterende terrein van verbindingen
en automatisering. Indien voor een regio wordt geconstateerd dat de waarde
van één of meer van de ratio's afwijkt van de genormeerde waarden
(en bijbehorende bandbreedten), zal allereerst een analyse van de oorzaak
van deze afwijking plaatsvinden. Afwijking van de waarde heeft derhalve een
signaleringsfunctie. De drie indicatoren moeten in nauwe samenhang met elkaar
worden bezien. Elk van de indicatoren afzonderlijk kan aanleiding geven om
in te grijpen, door de bijdrage aan het desbetreffende korps te verminderen
of te vermeerderen. Het spreekt voor zich dat eventueel ingrijpen plaatsvindt
naar aanleiding van de indicator die daarvoor gerede aanleiding geeft. Naar
het zich laat aanzien zal dat met name de solvabiliteitsindicator zijn, omdat
deze indicator de uiteindelijke neerslag in het vermogen vormt van de bedrijfsvoering
die bij een korps plaatsvindt.De bandbreedten bij de indicatorenBij ministeriële regeling zullen de normwaarden van de indicatoren
en de bijbehorende bandbreedten worden vastgesteld waarbinnen de indicatoren
zich dienen te bewegen. Binnen die bandbreedten kunnen de regio's hun bedrijfvoering
naar eigen inzicht invullen.OvergangstermijnDe regio's zullen in de gelegenheid worden gesteld zich geleidelijk in
te stellen op de vermogens- en exploitatiesituatie die verband houdt met de
toepassing van bovengenoemde indicatoren. Daartoe zullen in de eerste jaren
na de inwerkingtreding van de bij of krachtens dit besluit gestelde regels
de bandbreedten voor de indicatoren ruimer worden vastgesteld dan de bandbreedten
die uiteindelijk strikt genomen verantwoord worden geacht. De overgangstermijn
loopt tot 2006. De bandbreedten zullen gedurende deze overgangstermijn in
jaarlijkse stappen worden teruggebracht.Artikel IIArtikel 2In artikel 2 van het Besluit financiën regionale politiekorpsen (BFRP)
worden bij dit besluit een aantal wijzigingen gerealiseerd.Ten eerste zijn de teksten van de leden 5 en 6 samengevoegd in de tekst
van het nieuwe vijfde lid. Sinds de wijzigingen in het BFRP in het kader van
de wijziging van de Politiewet 1993 houdende de concentratie van de beheersbevoegdheden
op rijksniveau met betrekking tot de regionale politiekorpsen
bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zijn doorgevoerd,
is de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zelfstandig bevoegd
de voorlopig vastgestelde bijdrage niet alleen in verband met de loon- en
prijsbijstellingen bij te stellen, maar ook andere wijzigingen in het beleid
bij de besluitvorming te betrekken.Ten tweede is het zesde lid is nieuw geformuleerd, waardoor de mogelijkheid
is opgenomen om ook de voorlopig vastgestelde bijdrage te verminderen in verband
met het gestelde bij of krachtens artikel 13a van het BCRRP.De vermindering zal uitsluitend als ultimum remedium worden toegepast.Indien namelijk uit de begroting en de jaarrekening blijkt dat de politieregio
niet binnen de bandbreedte ten aanzien van de gestelde normen blijft, zal
eerst worden geprobeerd langs andere wegen tot een oplossing te komen. Zo
zal het toezichtsregime op de navolgende wijze vorm kunnen krijgen.In het kader van de beleids- en beheerscyclus wordt jaarlijks voor het
daarop volgende jaar een begroting en een beleidsplan vervaardigd. Bij de
beoordeling van deze documenten worden onder meer de waarden van de personeelsratio,
de verbindingen en automatiseringsratio en de solvabiliteitsratio voor de
desbetreffende regio betrokken en worden deze vergeleken met de genormeerde
waarden die voor deze ratio's gelden. Naar verwachting zullen de genoemde
ratio's ieder jaar worden vastgesteld op grond van de gegevens die in de jaarrekeningen
over de afgelopen jaren zijn opgenomen.Mocht geconstateerd worden dat een regio niet voldoet aan een of meer
van de ratio's, zal een analyse van de oorzaak van deze overschrijding plaatsvinden.
Overschrijding van de toegestane waarde voor een indicator heeft allereerst
een signaleringsfunctie en zal er meestal toe leiden dat in overleg met de
regio wordt getreden om te bezien in hoeverre het mogelijk is verbetering
te brengen in de aangetroffen situatie.Mocht uit de analyse van de oorzaak van de overschrijding blijken dat
er sprake is van een zodanige overschrijding van de waarde dat maatregelen
noodzakelijk zijn, dan ligt het in de rede de geconstateerde situatie in een
gesprek met de regio aan de orde te laten komen. In een dergelijk gesprek
zal de regio in de gelegenheid worden gesteld een toelichting op de achtergronden
van de geconstateerde situatie te geven. Indien uit dat gesprek (of uit andere
omstandigheden) blijkt dat daartoe aanleiding is, zal de regio zonodig worden
verzocht een gewijzigde begroting in te dienen. Mocht de regio hierbij in
gebreke blijven, dan bestaat de mogelijkheid goedkeuring aan de begroting
te onthouden, hetgeen dan al dan niet gepaard kan gaan met het instellen van
preventief begrotingstoezicht op de desbetreffende regio. Hierbij zal de regio
formeel worden gevraagd een plan van aanpak op te stellen waarin tot uitdrukking
wordt gebracht op welke wijze de regio alsnog aan de gestelde normen zal voldoen.Indien niettemin na verloop van tijd blijkt dat de regio alsnog niet voldoet
aan de normen, kan de algemene bijdrage aan de regio geheel of gedeeltelijk
worden verminderd op basis van artikel 45, vijfde lid van de Politiewet 1993.Deze korting heeft ten doel de inkomsten van de regio tijdelijk zodanig
te beperken dat de regio – om een sluitende exploitatie mogelijk te
maken – gedwongen wordt een deel van het eigen vermogen aan te wenden.Deze sanctie heeft uiteraard slechts betrekking op die regio's waarbij
sprake is van een overschrijding van de indicatoren in combinatie met een
bovenmatig vermogen. Bij de vraag in hoeverre er aanleiding is tot een korting op de algemene
bijdrage van een regio over te gaan, zullen alle indicatoren in de afweging
worden betrokken. Daarbij is op voorhand niet aan te geven in welke situatie
en bij welke waarden van de indicatoren een regio kan worden gekort op de
algemene bijdrage. Per regio zal de individuele situatie in de besluitvorming
worden betrokken en zal de vermindering van de algemene bijdrage worden vastgesteld.Artikel 4aBij regio's met een tekortschietend vermogen zal de sanctie, bedoeld in
artikel 2, zesde lid, van het BFRP uiteraard niet worden toegepast, omdat
een korting op de algemene bijdrage zou leiden tot een ongewenste verslechtering
van de vermogenssituatie van de regio. Indien deze situatie zich voordoet,
zal het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelatie in overleg
met de regio een plan van aanpak opstellen waarin tot uitdrukking wordt gebracht
op welke wijze de regio alsnog aan de gestelde normen zal voldoen.In dit verband is het van belang dat de Minister de bevoegdheid heeft
om aan een regio een bijdrage te verlenen om de vermogenspositie in lijn te
brengen met de doelstellingen van artikel 45, tweede lid, van de Politiewet
1993, juncto artikel 13a van het Besluit comptabele regelgeving regionale
politiekorpsen. Artikel 4a strekt daartoe.De regio wordt hierdoor in de gelegenheid gesteld alsnog te voldoen aan
de vastgestelde normen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27039-50b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl