Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006; Brief minister bij aanbieding WODC-onderzoek 'Evaluatie Plan van Aanpak opsporing en vervolging oorlogsmisdrijven'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-VI, nr. 119

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-VI nr. 119

22-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Samenvatting belangrijkste bevindingen en aanbevelingen
rapporti. Formatieii. Deskundigheidiii. Samenwerking/netwerkvormingiv. Borging van de continuïteit3. BeleidsreactieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30300-VI, nr. 119 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2006nr. 119BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 februari 20061. InleidingGraag bied ik u hierbij, mede namens de Minister van Vreemdelingenzaken
en Integratie en de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
ter kennisneming aan het rapport «Evaluatie Plan van Aanpak opsporing
en vervolging oorlogsmisdrijven»1, een onderzoek
dat het Verwey-Jonker instituut, in samenwerking met het Grotius Centre for
International Legal Studies en het Interfacultair Centrum voor Politiewetenschappen
(VU), in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie Centrum
(WODC) heeft verricht.De centrale vraagstelling van het onderzoek, dat de periode april 2002
tot juni 2005 beslaat, luidde: «In hoeverre heeft het Plan van Aanpak
van 3 april 2002 geleid tot een meer doelmatige en effectieve opsporing
en vervolging van oorlogsmisdrijven, en in welke mate hebben de afzonderlijke
maatregelen van het Plan van Aanpak bijgedragen aan dit resultaat?»Door de toezending van dit onderzoek, voldoe ik tevens aan de toezegging
van mijn ambtsvoorganger aan uw Kamer dat drie jaar na de toezending van het
desbetreffende plan van aanpak, een reactie op een eerder WODC-onderzoek op
dit terrein, opnieuw een externe evaluatie zou plaatsvinden om te beoordelen
of de doelen van dat plan van aanpak zijn gerealiseerd (zie TK, 28 317,
2001–2002, nr. 1, p. 16).Voor deze studie zijn verschillende methoden van onderzoek toegepast.
De belangrijkste bronnen voor de evaluatie zijn de deskundigen uit verschillende
organisaties die betrokken zijn bij de aanpak van oorlogsmisdrijven en (wetenschappelijke)
experts. Daarnaast zijn de onderzoekers op zoek gegaan naar «harde»
bronnen: cijfers over aantallen 1F-dossiers, over doorlooptijden en de formatie
in verschillende beleidsdocumenten of registratiesystemen. De relevante Tweede
Kamerstukken zijn eveneens geanalyseerd. Een laatste bron vormden literatuur
en jurisprudentie.Na een korte samenvatting van de belangrijkste bevindingen en aanbevelingen
uit het onderzoeksrapport, zal ik u mijn oordeel over het rapport geven en
ook mijn reactie daarop schetsen.2. Samenvatting belangrijkste bevindingen en aanbevelingen
rapportHet onderzoek bevestigt dat de opsporing en vervolging van oorlogsmisdrijven
niet alleen complex is vanwege de inhoud van het terrein, maar ook vanwege
het grote aantal belanghebbende actoren, die alle een eigen perspectief hebben.
Formeel ligt de regie over al die betrokkenen bij de ministeries van Justitie
en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en het College van procureurs-generaal.
In de praktijk van de uitvoering is er geen sprake van bovenaf opgelegde strakke
regie; veel is afhankelijk van individuele personen en verhoudingen. Dit heeft
een productieve ruimte gecreëerd om grenzen te verkennen en nieuwe werkwijzen
te ontwikkelen.Het algemene beeld is dat er voldoende juridische mogelijkheden zijn en
ook dat bevoegdheden geen probleem vormen. De betrokkenen ervaren de moeilijkheidsgraad
van zaken, de problemen van het vinden van getuigen en het feit dat het om
misdrijven gaat die lang geleden en in een ander land gepleegd zijn, niet
als een blokkade. Ze menen eerder dat deze factoren een beroep doen op de
kwaliteit van rechercheren. Dat is een ander geluid dan in het vorige evaluatierapport
uit 2002 (TK, 2001–2002, 28 317, nr. 1) naar voren kwam: dat
benadrukte juist de (bewijs)problemen in dit soort zaken.Op dit moment zijn de voorwaarden om succesvol te werken naar de mening
van de onderzoekers aanwezig. Dat wil zeggen, er is een goed draaiend team
bij de politie en het OM, er is deskundigheid aanwezig, net zo goed als de
vereiste competenties en pionierszin, een gevarieerd netwerk van samenwerkingspartners
en voldoende middelen en faciliteiten. De beschikbaarheid van deze voorwaarden
is echter nog voor een groot deel afhankelijk van individuele personen. Daarom
is de uitdaging de komende jaren om de ingezette weg voort te zetten, te verbeteren
en te consolideren.Uit het onderzoek komt een aantal beleidsmaatregelen naar voren die de
aanpak van oorlogsmisdrijven naar het oordeel van de onderzoekers kunnen verbeteren.
Deze aanbevelingen zijn gerangschikt naar vier onderwerpen: i. formatie, ii.
deskundigheid, iii. samenwerking en netwerkvorming en iv. borging van de continuïteit.i. FormatieHet verdient volgens de onderzoekers aanbeveling om voor het ROM-team
bij de Nationale Recherche vast te houden aan de formatie van 32 fte, de CIE
inzet structureel te versterken tot minimaal twee vaste medewerkers, voor
projectvoorbereiding vaste formatie aan te wijzen, de samenstelling en formatie
van de unit oorlogsmisdrijven bij het Landelijk Parket structureel te maken
met minstens één voltijdse officier van justitie oorlogsmisdrijven,
een deskundige internationaal (straf)recht en minstens één voltijdse
parketsecretaris.ii. DeskundigheidDe onderzoekers bevelen vervolgens aan zowel voor het OM als het ROM-team
een gericht personeelsbeleid te voeren, met oog voor expertise én competenties,
zorg te dragen voor bevordering van deskundigheid op maat, afgestemd
op de specifieke behoeften van het ROM-team, per onderzoek met een vast, multidisciplinair
team te werken en meer prioriteit te leggen bij het structureel evalueren
van zaken en het intern vastleggen van de opgedane kennis. Verder zou onderzocht
moet worden of een apart expertisecentrum oorlogsmisdrijven gewenst is om
kennis en deskundigheid beter te verankeren in de organisatie van politie
en OM.iii. Samenwerking/netwerkvormingWat betreft de samenwerking met de IND verdient het volgens de onderzoekers
aanbeveling het verouderde Protocol dat de informatie-uitwisseling regelt
tussen de IND en het OM/ROM-team te actualiseren. De samenwerking tussen DISAD/BIRS
en het OM/ROM-team vergt speciale aandacht. Er zou ook meer structurele samenwerking
met de ad hoc tribunalen voor voormalig Joegoslavië en Rwanda en het
Internationaal Strafhof moeten komen. Tot slot is het voor het bereiken van
mogelijke getuigen en slachtoffers raadzaam actief en persoonlijk contacten
en netwerken op te bouwen in de gemeenschappen van de betrokken bevolkingsgroepen
in Nederland, mede met het oog op de verhoging van de aangiftebereidheid van
mogelijke slachtoffers.iv. Borging van de continuïteitGegeven het belang dat Nederland hecht aan de bestrijding van oorlogsmisdrijven,
menen de onderzoekers dat het wenselijk is een langetermijnbeleid te ontwikkelen
voor het type zaken en de daders waarop Nederland zich wil richten. Daarbij
raden zij aan binnen het Europese netwerk onderzoek te doen naar de mogelijkheden
voor een zekere taakverdeling tussen Europese landen. Ook achten zij het wenselijk
een beleid te ontwikkelen voor het omgaan met slachtoffers en voor de bescherming
van (bedreigde) getuigen. Zij stellen voor het huidige systeem van voortgangs-rapportages
te handhaven en na een aantal jaren opnieuw een evaluatieonderzoek uit te
voeren.3. BeleidsreactieIk wil allereerst graag van deze gelegenheid gebruik maken mijn grote
waardering uit te spreken voor de inspanningen die alle betrokkenen, maar
in het bijzonder het Landelijk Parket en de Nationale Recherche, zich de afgelopen
jaren hebben getroost bij de tenuitvoerlegging van het plan van aanpak opsporing
en vervolging van oorlogsmisdrijven uit 2002. De eerste resultaten die zij
daarbij tot op heden, zij het voor een deel nà afronding van het onderhavige
onderzoek, hebben geboekt, spreken zeer tot de verbeelding. Dit doen ze niet
alleen in ons land maar ook ver daarbuiten. Dat moge onder meer blijken uit
de wereldwijde publiciteit naar aanleiding van de uitspraak van de rechtbank
Den Haag in de zaak tegen de heer Frans van A. op 23 december jl. en
uit de (internationale) aandacht voor de eerdere veroordelingen van verdachten
van oorlogsmisdrijven of foltering. De inspanningen op dit terrein doen bovendien
recht aan Nederland’s prominente rol als vestigingsplaats van verschillende
internationale tribunalen en het belang dat ons land hecht aan de versterking
van de internationale rechtsorde.Ik vind het onderhavige rapport zeer grondig en kan mij verder in grote
lijnen heel wel vinden in het algemene beeld dat uit het evaluatie-onderzoek
naar voren komt. Duidelijk is bijvoorbeeld dat de overdracht van het gezag
vanuit het parket Arnhem aan het Landelijk Parket een besluit is geweest dat
zijn vruchten heeft afgeworpen. Over vrijwel de gehele linie is de samenwerking
tussen de betrokken instanties sterk verbeterd en ook de deskundigheid is
bij de meest betrokkenen toegenomen. Op sommige detailpunten bevat
het onderzoek een enkele, uit de aard der zaak misschien onvermijdelijke momentopname,
die inmiddels al weer door de tijd is achterhaald en om die reden moet worden
genuanceerd. Dat doet uiteraard geenszins af aan mijn algemene positieve beoordeling
van het rapport. De noodzaak tot nuancering geldt niet uitsluitend, maar wel
in het bijzonder, voor de beschrijving van de relatie tussen het departement
(DISAD/BIRS) en het OM/de Nationale Recherche bij de uitvoering van rechtshulpverzoeken.
Ik stel hier met instemming vast dat de samenwerking tussen alle betrokkenen
op dat punt de afgelopen tijd intensief en vruchtbaar is geweest en vertrouw
erop dat daarmee de basis is gelegd om deze in de toekomst op dezelfde wijze
te continueren.Ik onderschrijf de meeste van de bovengeschetste aanbevelingen van de
onderzoekers en constateer ook hier met instemming dat een deel daarvan al
in de praktijk is uitgevoerd. Voor het overige deel zou ik de volgende beleidsmatige
accenten willen aanbrengen. De onderzoekers hebben de aanbeveling gedaan de
formatie van het ROM-team op de oorspronkelijk voorziene sterkte van 32 fte
te houden. In reactie daarop zou ik het volgende willen stellen.Het spreekt voor zich dat er causaliteit bestaat tussen de beschikbare
formatie en de te behalen resultaten. Naar mijn overtuiging verdient het echter
de voorkeur om de aandacht vooral te richten op de beoogde resultaatkant bij
de opsporing en vervolging van oorlogsmisdrijven en de in de bedrijfsvoering
van de politie-organisatie noodzakelijke flexibiliteit – zoals die ook
in het onderzoek wordt genoemd – als een belangrijk uitgangspunt te
onderkennen. Dit spoort ook met de ontwikkelingen op het terrein van de resultaatsafspraken
en -sturing die met de politiekorpsen zijn ingezet.Een en ander laat evenwel onverlet dat daarvoor formatieve richtwaarden
voor dit opsporingsthema van belang zijn, hetgeen in concreto betekent dat
de in 2004 gemaakte keuze voor een formatie van 22 fte richtinggevend blijft
en dat de beschikbare formatie daar in de praktijk niet onder moet komen.
Het nog altijd zeer actuele belang van adequate bestrijding van met name terrorisme
maakt dat ik de eerder bedoelde keuze om de formatie op dit niveau te stellen
ook op dit moment nog te rechtvaardigen acht.Ik ondersteun het nut van het onderzoek dat momenteel onder regie van
de Nationale Recherche wordt gedaan naar de mogelijkheden tot het opzetten
van een expertisecentrum oorlogsmisdrijven en wacht de resultaten daarvan
met belangstelling af. Ik ben het verder met de onderzoekers eens dat het
Protocol over de informatie-uitwisseling tussen de IND enerzijds en het OM
en de Nationale Recherche anderzijds zou kunnen worden geactualiseerd en zal
de betrokken organisaties vragen ook te bezien welke juridische en organisatorische
mogelijkheden er zijn om de toegang tot relevante informatie uit asieldossiers
voor het (strafrechtelijke) onderzoek naar oorlogsmisdrijven nog te verbeteren.
Ook ben ik van mening dat de Nationale Recherche en het Landelijk Parket,
gelet op de ervaringen in recente zaken, beleid moeten gaan ontwikkelen voor
slachtoffers en (bedreigde) getuigen, met name voor het geval dat die in het
buitenland verblijven. Ik zal vanuit mijn eigen rol trachten te bevorderen
dat dit inderdaad op zo kort mogelijke termijn gebeurt.Tot slot, met betrekking tot de aanbevelingen inzake het regelmatig opstellen
van voortgangsrapportages aan de begeleidingscommissie of zelfs het doen van
een nieuw evaluatieonderzoek, geef ik er vooralsnog de voorkeur aan de vinger
aan te pols te houden door voortzetting van de bestaande intensieve informele
contacten met alle betrokkenen en gebruikmaking van andere, indirectere sturingsinstrumenten,
zoals het visiedocument oorlogsmisdrijven en de reguliere jaarverslagen. Op termijn zou een expertisecentrum oorlogsmisdrijven in mijn beleving
behalve als instrument voor de borging van kennis en continuïteit, ook
kunnen fungeren als de meest aangewezen plek voor dergelijke evaluaties, en
dat bij voorkeur als een systematisch onderdeel van de activiteiten op dit
resultaatgebied.Voor de volledigheid merk ik nog het volgende op. In de beantwoording
van de brief van uw Kamer d.d. 1 december 2005 met betrekking tot dit
onderwerp, heb ik aangegeven in de beleidsreactie mijn antwoorden in het licht
te zullen bezien van het WODC-rapport. Zoals u uit mijn beleidsreactie kunt
afleiden, maakt het WODC-rapport de beantwoording van de vragen van uw Kamer
niet anders. Het desbetreffende rapport ziet niet op de (on)mogelijkheid om
asielzoekers ongewenst te verklaren en de terugkeer van asielzoekers die artikel
1F van het Vluchtelingenverdrag tegengeworpen hebben gekregen. Deze onderwerpen
staan in beginsel ook los van de samenwerking tussen de IND en het OM.Wanneer de in onderhavige notitie voorgestelde maatregelen daadwerkelijk
tot meer veroordelingen leiden, gaat daar natuurlijk wel een afschrikwekkende
werking vanuit en heeft dit tot gevolg dat Nederland steeds minder aantrekkelijk
wordt als bestemmingsland voor oorlogsmisdadigers.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-VI-119.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl