Belastingverdrag Nederland - Jordanië, met Protocol; Den Haag, 30 oktober 2006 (Trb. 2007, 22); Brief minister over aanbieding ter stilzwijgende goedkeuring
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31021, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-05-2007

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31021 nr. 1;A

01-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA1. Inleiding2. Verloop van de onderhandelingen3. Budgettaire gevolgen4. Koninkrijkspositie5. Artikelsgewijze toelichtingTitel en preambuleBelastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Inwoner (artikel 4)Vaste inrichting (artikel 5 juncto artikelen II, III,
IV en V van het Protocol)Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6 juncto artikel
I van het Protocol)Winst uit onderneming (artikel 7 juncto artikel VI van
het Protocol)Scheep- en luchtvaart (artikel 8)Gelieerde ondernemingen (artikel 9)Dividenden (artikel 10 juncto artikelen VII, VIII en IX
van het Protocol)Interest (artikel 11 juncto artikel IX van het Protocol)Royalty’s (artikel 12 juncto artikel IX van het
Protocol)Vermogenswinsten (artikel 13 juncto artikel X van het
Protocol)Directeursbeloningen (artikel 16 juncto artikel XI van
het Protocol)Pensioenen, lijfrenten en socialezekerheidsuitkeringen
(artikel 18)Vermijden van dubbele belasting (artikel 22)Werkzaamheden buitengaats (artikel 23 juncto artikel I
van het Protocol)Regeling voor onderling overleg (artikel 25)Uitwisseling van inlichtingen (artikel 26)Bijstand bij invordering (artikel 27)Inwerkingtreding (artikel 31)Beëindiging (artikel 32)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31021Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 021Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Hasjemitische Koninkrijk
Jordanië tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van
het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen,
met Protocol; Den Haag, 30 oktober 2006 (Trb. 2007, 22)Anr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 mei 2007Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 8 mei 2007.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 7 juni 2007.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 30 oktober 2006 te Den Haag totstandgekomen verdrag tussen het
Koninkrijk der Nederlanden en het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië tot
het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting
met betrekking tot belastingen naar het inkomen, met Protocol (Trb. 2007,
22).Een toelichtende nota bij het verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenTOELICHTENDE NOTA1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State).Het onderhavige op 30 oktober 2006 te Den Haag tot stand gekomen
Verdrag (hierna: «het Verdrag») geeft regels die aanwijzen welke
van de verdragsluitende Staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft
Nederland dan wel het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië, bevoegd is om
in overeenstemming met zijn nationale wetgeving belasting te heffen van het
inkomen van inwoners van een of van beide Staten, dit teneinde dubbele belasting
te voorkomen. Daarnaast regelt het Verdrag, onder meer met het oog op het
voorkomen van het ontgaan van belasting, de onderlinge uitwisseling van fiscale
gegevens alsmede de wederzijdse bijstand bij invordering van belastingschulden.Het Verdrag past in het netwerk van vergelijkbare belastingverdragen die
het Koninkrijk der Nederlanden is aangegaan met tal van andere landen ter
wereld. Jordanië heeft inmiddels ook zelf algemene bilaterale belastingverdragen
gesloten met verschillende andere landen, waaronder Frankrijk, het Verenigd
Koninkrijk, Polen, Roemenië, Canada, India, Korea en Turkije.2. Verloop van de onderhandelingenDe besprekingen over het Verdrag zijn gestart op verzoek van Jordanië.
Jordanië hecht er met het oog op de verdere ontwikkeling van economische
relaties en het bevorderen van wederzijdse investeringen belang aan een verdragennet
op te bouwen met westerse landen. Daarnaast heeft voor Nederland het scheppen
van zekerheid over de behandeling van (toekomstige) investeringen door Nederlandse
ondernemingen in Jordanië een rol gespeeld. Het Verdrag sluit bovendien
aan bij het streven naar een uitbreiding van het verdragennet in de regio
Midden-Oosten en een verdere bestendiging van de betrekkingen met Jordanië.Als basis voor de onderhandelingen diende een van Nederlandse zijde opgesteld
ontwerp. Dit ontwerp kwam nagenoeg overeen met de bijlage bij de notitie «Algemeen
fiscaal verdragsbeleid» (Kamerstukken II 1987/88, 20 365, nrs.
1 en 2), met dien verstande dat de tekst op enige punten in overeenstemming
is gebracht met de tekst van het OESO-modelbelastingverdrag 1992/1995 (OESO-publicaties,
Parijs 1995; zie: www.oecd.org; hierna: het OESO-modelverdrag) en dat daaraan
zijn toegevoegd de in het Nederlandse verdragsbeleid ontwikkelde bepalingen,
die zijn toegelicht in de notitie «Uitgangspunten van het beleid op
het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht» (Kamerstukken
II 1997/98, 25 087, nr. 4; hierna: «Notitie Uitgangspunten»).De Nederlandse inzet van de onderhandelingen was te komen tot een verdrag
dat zoveel mogelijk in overeenstemming zou zijn met het in laatstbedoelde
notitie neergelegde beleid.De besprekingen zijn aangekondigd in het persbericht van het Ministerie
van Financiën van 21 februari 1996, nr. 96/30, en zijn vervolgens
vermeld in latere persberichten inzake onderhandelingen over nieuwe belastingverdragen.
Naar aanleiding van deze persberichten zijn geen reacties van de zijde van
het bedrijfsleven ontvangen.Na twee onderhandelingsrondes in 1996 en 1997 en na enige schriftelijke
correspondentie was tussen Nederland en Jordanië overeenstemming bereikt
over het ontwerp voor een Nederlands-Jordaans belastingverdrag. Op 5 februari
1999 stemde de Ministerraad in met ondertekening en stilzwijgende goedkeuring
van het Verdrag. Vervolgens werd diverse malen getracht een afspraak te maken
voor de ondertekening van het Verdrag. In oktober 2000 werd echter het bericht
ontvangen dat de nieuwe minister van Financiën van Jordanië niet
wenste over te gaan tot ondertekening, omdat naar zijn oordeel het Verdrag
als eenzijdig en niet gunstig voor Jordanië was te kwalificeren.
Naar aanleiding van een brief van Jordaanse zijde, waarin de probleempunten
en nieuwe tekstvoorstellen waren opgenomen, werd in februari 2002 in Amman
heronderhandeld over het Verdrag. In deze nieuwe ronde kon alsnog overeenstemming
worden bereikt. Daarbij heeft Nederland als uitgangspunt gehanteerd dat een
verdrag met Jordanië in elk geval niet slechter zou mogen zijn dan het
verdrag dat Jordanië in het jaar daarvóór had afgesloten
met een andere lidstaat van de Europese Unie, namelijk het Verenigd Koninkrijk.De structuur, de inhoud en de bewoordingen van het Verdrag stemmen in
het algemeen overeen met het gebruikelijke patroon van de recente door het
Koninkrijk der Nederlanden gesloten verdragen op dit terrein. De in het Verdrag
neergelegde regelingen weerspiegelen een resultaat dat in het licht van de
over en weer naar voren gebrachte wensen als evenwichtig kan worden beschouwd
en waarin op bevredigende wijze rekening is gehouden met de belangen van het
Nederlandse bedrijfsleven. De door Nederland naar voren gebrachte wensen konden
bij de onderhandelingen in belangrijke mate worden verwezenlijkt, waaronder
kunnen worden genoemd:• de erkenning van vrijgestelde pensioenfondsen als inwoner in de
zin van het Verdrag (artikel 4, vierde lid);• de bepaling inzake winsttoerekening in geval van bedrijfsklare
projecten (turnkey-bepaling) (artikel VI van het Protocol);• de bepaling inzake overeenkomsten tot verdeling van concernkosten
en corresponderende winstcorrecties (artikel 9, eerste lid, tweede volzin);• een uitsluitende woonstaatheffing voor dividenden bij 10%-deelnemingen,
zolang in Nederland de deelnemingsvrijstelling van toepassing is (artikel
10, tweede lid, onderdeel a, juncto artikel VII van het Protocol);• de heffing in de voormalige woonstaat over de winst behaald met
de vervreemding van aandelen behorende tot een zogenoemd aanmerkelijk belang
met een tienjaarstermijn (artikel 13, vijfde lid);• een bronstaatheffing voor pensioenen en lijfrenten alsmede voor
afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten en voor socialezekerheidsuitkeringen
(artikel 18, eerste lid);• de saldobepaling overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid
(artikel 21);• de toepassing van de verrekeningsmethode voor bepaalde, aan een
vaste inrichting toerekenbare, passieve inkomsten (artikel 22, vierde lid);• een regeling betreffende werkzaamheden buitengaats (artikel 23);• een regeling betreffende de beslechting van geschillen omtrent
de toepassing en interpretatie van het Verdrag door arbitrage (artikel 25,
vijfde lid); en• een regeling voor het verlenen van wederzijdse bijstand bij de
invordering van belastingschulden (artikel 27).Op enkele punten is afgeweken van het Nederlandse verdragsbeleid teneinde
rekening te houden met specifieke wensen van Jordanië. Deze specifieke
wensen betreffen in het bijzonder een zesmaandstermijn voor vaste inrichtingen
(bouwwerken e.d.) in plaats van een twaalfmaandstermijn (artikel 5), een uitbreiding
van de voorbeeldsgewijze opsomming van vaste inrichtingen, een aanvulling
van het begrip «vaste vertegenwoordiger» (artikel 5) en een bronstaatheffing
voor interest en royalty’s (artikel 11 en 12).Hierna zullen in paragraaf 5 de overeengekomen resultaten op hoofdlijnen
worden uiteengezet. Daarbij zullen per artikel de belangrijkste afwijkingen
worden aangegeven van het Nederlandse verdragsbeleid op belastinggebied, zoals
vastgelegd in de Notitie Uitgangspunten.3. Budgettaire gevolgenOver de omvang van de budgettaire gevolgen valt, gezien de huidige stand
van de investeringen, nog geen concrete aanwijzing te geven. Voor het Nederlandse
bedrijfsleven zal het Verdrag bij toenemende activiteiten en investeringen
in Jordanië neutraal tot licht positief uitwerken. De grenzen van de
heffingsbevoegdheden van beide landen zijn duidelijk vastgelegd en er is een
goede basis gelegd voor overleg en geschillenbeslechting in die situaties
waarin toepassing van het Verdrag desalniettemin tot problemen zou kunnen
leiden.4. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, aangegaan voor Nederland.
Ingevolge artikel 30 kan het Verdrag hetzij in het geheel, hetzij in gewijzigde
vorm, worden uitgebreid tot de Nederlandse Antillen en/of Aruba. Een dergelijke
uitbreiding zal een afzonderlijk verdrag vormen in de zin van de Grondwet.5. Artikelsgewijze toelichtingTitel en preambuleHet Verdrag geldt voor belastingen naar het inkomen en niet voor belastingen
naar het vermogen. Jordanië kent geen algemene vermogensbelasting en
Nederland heeft met ingang van 1 januari 2001 de Wet op de vermogensbelasting
1964 laten vervallen.Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Tijdens de onderhandelingen bleek dat de nationale belastingwetgeving
van Jordanië met het oog op het stimuleren van de Jordaanse economie
en het aantrekken van (buitenlandse) investeringen met ingang van 1996 ingrijpend
is gewijzigd. Bij die gelegenheid zijn de belastingtarieven verlaagd en is
uit economische en sociale overwegingen voor bepaalde inkomsten een vrijstelling
van belastingheffing ingevoerd (met name voor inkomsten uit landbouwactiviteiten).
In het Verdrag is uitgegaan van die wijzigingen.De Jordaanse belastingen waarop het Verdrag van toepassing is, zijn de «income
tax», de «distribution tax» en de «social service
tax» (een specifieke belasting ter financiering van sociale voorzieningen).De Jordaanse «income tax» is een inkomstenbelasting waaraan
zowel natuurlijke personen als rechtspersonen zijn onderworpen en die in beginsel
wordt geheven op basis van het territorialiteitsbeginsel. Dit houdt in dat
slechts die inkomsten belastbaar zijn voor de inkomstenbelasting die zijn
behaald met of zijn toe te rekenen aan in Jordanië verrichte activiteiten.
In specifieke gevallen wordt het territorialiteitsbeginsel echter doorbroken.
Zo wordt bijvoorbeeld 20% van de winst die een in Jordanië gevestigde
rechtspersoon heeft behaald met een buitenlandse vaste inrichting, in de Jordaanse
heffingsgrondslag betrokken. Ook in het buitenland met Jordaans kapitaal gerealiseerde
interest en commissiegelden maken deel uit van de Jordaanse heffingsgrondslag.
Voor rechtspersonen, al dan niet in Jordanië gevestigd, bedraagt in het
belastingjaar 2006 het tarief van de «inkomstenbelasting» (te
lezen als vennootschapsbelasting) in beginsel 25%. Voor banken en financiële
instellingen bedraagt het tarief echter 35%, terwijl voor bepaalde
activiteiten, zoals activiteiten in de bouw-, transport- en metaalsector,
een tarief van 15% geldt. Voor natuurlijke personen, al dan niet in
Jordanië woonachtig, geldt een progressief tarief dat oploopt van 5 tot
25% (belastingjaar 2006).De Jordaanse «distribution tax» is inmiddels vervallen, zoals
Jordanië heeft bevestigd. Het ging om een uitdelingsbelasting die bij
wijze van inhouding werd geheven over dividenden, interest en
royalty’s en waarvan het tarief 10% bedroeg. De uitdelingsbelasting
werd bij wijze van eindheffing ingehouden bij eerste uitdeling van het dividend,
maar op «dooruitgedeelde» dividenden werd geen uitdelingsbelasting
ingehouden.De «social service tax», die, zoals reeds is opgemerkt, een
specifieke belasting vormt waarmee sociale voorzieningen worden gefinancierd,
wordt uitsluitend geheven van natuurlijke personen. Het tarief bedraagt 10%.Jordanië kent, zoals reeds aangegeven, geen algemene vermogensbelasting.Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Op verzoek van Jordanië is in de omschrijving van het begrip «internationaal
verkeer» (eerste lid, onderdeel g) aansluiting gezocht bij de vestigingsstaat
van de onderneming die het schip of het luchtvaartuig exploiteert («onderneming
van een verdragsluitende Staat»), en niet bij de plaats waar de feitelijke
leiding van die onderneming is gevestigd. Dit hangt samen met het feit dat
het begrip «feitelijke leiding» in Jordanië relatief onbekend
is.Inwoner (artikel 4)Ingevolge de nationale wetgeving van Jordanië geldt met betrekking
tot rechtspersonen een registratieplicht. Een dergelijke registratie bevestigt
tevens het Jordaanse inwonerschap van de rechtspersoon. De dubbele woonplaats
die hierdoor voor rechtspersonen kan ontstaan, wordt opgelost met de conflictregel
dat de rechtspersoon geacht wordt inwoner te zijn van de staat waar de feitelijke
leiding ervan is gevestigd (derde lid). Overeenkomstig het OESO-modelverdrag
en in overeenstemming met het Nederlandse verdragsbeleid wordt in geval van
dubbele woonplaats van rechtspersonen niet gekozen voor een formeel criterium
(plaats van registratie van de rechtspersoon) maar voor een materieel criterium
(plaats van de feitelijke (werkelijke) leiding van de rechtspersoon). Bij
dit laatste criterium gaat het om de plaats (de staat) waar de belangrijke,
strategische beslissingen op management- en commercieel gebied, die noodzakelijk
zijn voor de bedrijfsvoering van de rechtspersoon, in hoofdzaak worden genomen.
Dit zal gewoonlijk de plaats zijn, waar de persoon of de groep personen met
de belangrijkste functies, zoals een raad van bestuur, officieel zijn beslissingen
neemt, en de plaats waar over de maatregelen wordt beslist, die door de rechtspersoon
in zijn geheel moeten worden genomen.Teneinde buiten twijfel te stellen dat als zodanig erkende pensioenfondsen
die van belastingheffing zijn vrijgesteld, aanspraak kunnen maken op de voordelen
van het Verdrag, is uitdrukkelijk bepaald dat dergelijke pensioenfondsen zijn
aan te merken als inwoner in de zin van het Verdrag (vierde lid). Voor een
nadere toelichting op deze bepaling wordt verwezen naar paragraaf 4.3.2.2.5.
van de Notitie Uitgangspunten.Vaste inrichting (artikel 5 juncto artikelen II, III,
IV en V van het Protocol)Hoewel artikel 5 grotendeels het OESO-modelverdrag volgt, zijn in dit
artikel op verzoek van Jordanië enkele bepalingen opgenomen, die afwijken
van de in het OESO-modelverdrag gekozen lijn. Zo zijn aan de voorbeeldsgewijze
opsomming van vaste inrichtingen in het tweede lid toegevoegd pakhuizen (magazijnen)
en panden die als verkooppunten worden gebruikt. Met de toevoeging van dit
voorbeeld beoogt Jordanië, in overeenstemming met het Commentaar bij
artikel 5 van het OESO-modelverdrag, geen uitbreiding van de algemene criteria
voor een vaste inrichting maar enkel een verduidelijking voor de praktijk.
Het OESO-commentaar (punt 12 bij artikel 5) gaat er namelijk van uit dat erpas sprake kan zijn van een vaste inrichting in de zin van artikel
5, als de voorbeelden van het tweede lid ook voldoen aan de algemene criteria
voor een vaste inrichting van het eerste lid. Het hiervoor genoemde voorbeeld,
dat weliswaar niet in artikel 5 van het OESO-modelverdrag zelf is vermeld,
maar wel in het Commentaar bij genoemd artikel (punt 30), is ook opgenomen
in het belastingverdrag tussen Jordanië en het Verenigd Koninkrijk en
het belastingverdrag tussen Jordanië en Canada, alsmede in meerdere door
Nederland gesloten verdragen. Om buiten twijfel te stellen dat er geen inbreuk
wordt gemaakt op de algemene criteria voor een vaste inrichting (zie eerste
lid), is op voorstel van Nederland in het Protocol (artikel II) een bepaling
opgenomen, die regelt dat als verkooppunt gebruikte pakhuizen of panden slechts
een vaste inrichting kunnen vormen, voor zover de andere activiteiten van
de onderneming (hoofdhuis) in de andere verdragsluitende Staat bestaan uit
verkoopactiviteiten die een vaste inrichting vormen in de zin van artikel
5.In het derde lid is, in navolging van het modelverdrag van de Verenigde
Naties voor belastingverdragen tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden (zie
www.un.org; hierna: VN-modelverdrag), voor de uitvoering van bouwwerken, constructie-,
montage- en installatiewerkzaamheden een termijn opgenomen van zes maanden,
die tevens geldt voor met die werkzaamheden verband houdende werkzaamheden
van toezichthoudende aard. Overeenkomstige bepalingen zijn door Nederland
tevens overeengekomen in de belastingverdragen met Argentinië (Trb. 1997, 63), China (Trb.
1987, 93), Egypte (Trb. 1999, 188), Koeweit (Trb. 2001, 126), Korea (Trb.
1979, 13), Maleisië (Trb. 1988, 27, en 1997,
13), Mexico (Trb. 1993, 160), Oeganda (Trb. 2004, 262), Pakistan (Trb.
1982, 63), Portugal (Trb. 1999, 180), Singapore
(Trb. 1971, 95), Tunesië (Trb. 1995, 164), Vietnam (Trb. 1995,
61) en Zambia (Trb. 1978, 1). In dit verband wordt
nog verwezen naar paragraaf 4.3.1.2. van de Notitie Uitgangspunten.Tevens is in het derde lid een bepaling opgenomen, waardoor het verlenen
van diensten gedurende meer dan negen maanden in een twaalfmaandsperiode bij
wijze van fictie leidt tot een vaste inrichting. Op grond van deze bepaling
kunnen vergoedingen voor dienstverlening, in overeenstemming met de Nederlandse
en de OESO-opvatting, niet worden aangemerkt als royalty’s in de zin
van artikel 12, zoals Jordanië aanvankelijk voorstelde, maar kunnen dergelijke
vergoedingen als winst worden toegerekend aan de fictieve vaste inrichting.
Nederland is pas akkoord gegaan met deze bepaling, nadat Jordanië zijn
aanvankelijke termijn van zes maanden, op verzoek van Nederland, had gewijzigd
in een termijn van negen maanden. Soortgelijke bepalingen, die eveneens zijn
gebaseerd op het VN-modelverdrag en waarbij de termijn kan verschillen, zijn
door Nederland bijvoorbeeld ook overeengekomen in de belastingverdragen met
Argentinië, Kazachstan (Trb. 1996, 150),
Koeweit, Moldavië (Trb. 2000, 78), Nigeria
(Trb. 1992, 12), Oeganda, Portugal en Vietnam.
Overigens moet er, gelet op de afstand tussen Nederland en Jordanië,
van worden uitgegaan dat dienstverlening in Jordanië gedurende enige
tijd niet gemakkelijk zal kunnen plaatsvinden zonder dat de dienstverlener
aldaar feitelijk over enigerlei vorm van kantoor of andere vaste inrichting
beschikt. Voor een nadere toelichting wordt, vanwege de samenhang met het
begrip «royalty’s», nog verwezen naar de toelichting op
artikel 12.Het vierde lid, waarin uitzonderingen op het begrip «vaste inrichting»
zijn opgenomen, zondert, anders dan het OESO-modelverdrag maar in overeenstemming
met het VN-modelverdrag, aflevering van goederen niet uitdrukkelijk uit, zoals
dat ook niet het geval is in het belastingverdrag tussen Jordanië en
het Verenigd Koninkrijk. Dit betekent echter niet dat daarmee bij gebruik
van een inrichting voor uitsluitend aflevering van goederen van een onderneming
een vaste inrichting aanwezig wordt geacht, aangezien steeds weer moet worden
voldaan aan de algemene criteria voor een vaste inrichting (zie eerste lid).
Om evenwel twijfel hierover uit te sluiten is op verzoek van Nederland
in het Protocol (artikel III) een bepaling opgenomen, die dit uitdrukkelijk
vastlegt.In het vijfde lid, onderdeel a, is overeenkomstig het OESO-modelverdrag
een definitie van het begrip «vaste vertegenwoordiger» opgenomen,
waarmee wordt aangegeven wanneer de onderneming van die vaste vertegenwoordiger
wordt geacht via die persoon een vaste inrichting in de andere Staat te hebben.
Het gaat hier om de persoon die gemachtigd is om namens de onderneming contracten
af te sluiten en dit recht gewoonlijk in de andere Staat ook uitoefent. Op
grond van onderdeel (b) van dit lid valt onder het begrip «vaste vertegenwoordiger»
ook de persoon die goederen of koopwaar van de onderneming vervaardigt of
bewerkt, maar die niet gemachtigd is om namens de onderneming contracten af
te sluiten. Daardoor wordt het voor Jordanië, zoals onder het verdrag
Jordanië-Verenigd Koninkrijk, mogelijk om de winst behaald met, en toerekenbaar
aan, het deel van de productie, dat in Jordanië wordt uitgevoerd, aldaar
te belasten. Daarnaast is in het Protocol (artikel IV) een variant van de
bepaling in het vijfde lid, onderdeel b, van het VN-modelverdrag opgenomen,
Op grond van deze variant wordt een persoon die in Jordanië voorraad
van een onderneming houdt en regelmatig orders namens die onderneming afsluit,
als een vaste vertegenwoordiger gekwalificeerd. Het maakt daarbij niet uit
of de verkooporders, waarvoor de activiteiten in Jordanië plaatsvinden,
formeel buiten of in Jordanië worden afgehandeld (ondertekend).Op Nederlands verzoek is een expliciete bepaling in het Protocol (artikel
V) opgenomen om mogelijke problemen met de winsttoerekening te voorkomen in
de gevallen waar in het tweede en het vijfde lid van artikel 5 van het Verdrag,
en in de artikelen III en IV van het Protocol wordt afgeweken van het begrip «vaste
inrichting» in artikel 5 van het OESO-modelverdrag. In artikel V van
het Protocol is namelijk vastgelegd dat in de aangegeven gevallen de winst
van de vaste inrichting wordt bepaald alsof de onderneming in de ene verdragsluitende
Staat (het hoofdhuis) en de vaste inrichting in de andere verdragsluitende
Staat handelen als onafhankelijke lichamen. Zodoende kan alleen winst worden
toegerekend aan de vaste inrichting op dezelfde wijze als tussen onafhankelijke
derden, dus als het hoofdhuis en de vaste inrichtingen van elkaar onafhankelijke
partijen zouden zijn.Aan het zesde lid van artikel 5, betreffende de onafhankelijke vertegenwoordiger,
is op verzoek van Jordanië overeenkomstig het VN-modelverdrag een anti-misbruikbepaling
toegevoegd.Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6 juncto artikel
I van het Protocol)Overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid en in aansluiting bij de
nationale Nederlandse belastingwetgeving is in artikel I van het Protocol
bij het Verdrag vastgelegd dat exploratie- en exploitatierechten betreffende
natuurlijke rijkdommen fictief worden aangemerkt als onroerende zaken en als
zodanig behoren tot het vermogen van een vaste inrichting in de staat waar
de onroerende zaken zijn gelegen, waarop deze rechten betrekking hebben. Onder
de bedoelde exploratie- en exploitatierechten vallen ook belangen bij of voordelen
uit vermogensbestanddelen die voortvloeien uit exploratie of exploitatie betreffende
natuurlijke rijkdommen.Met artikel I wordt zeker gesteld dat inkomsten die uit dergelijke rechten
worden getrokken, en winst die met de vervreemding van dergelijke rechten
wordt behaald, ter belastingheffing toekomen aan de bronstaat. In dit verband
wordt verwezen naar paragraaf 4.3.1.4.4. van de Notitie Uitgangspunten.Winst uit onderneming (artikel 7 juncto artikel VI van
het Protocol)Artikel 7 van het Verdrag stemt nagenoeg geheel overeen met de tekst van
artikel 7 van het OESO-modelverdrag. Op Jordanees verzoek is echter in
het derde lid de tekst opgenomen van artikel 7, derde lid, van het VN-modelverdrag.
Dit houdt in dat de tweede en de derde volzin van het derde lid, in afwijking
van het OESO-modelverdrag, zijn toegevoegd. Op grond van de tweede volzin
wordt geen aftrek op de winst van de vaste inrichting toegestaan voor betalingen
die de vaste inrichting doet aan het hoofdhuis in de vorm van royalty’s
e.d., commissieloon of interest. In het omgekeerde geval, waarbij de hiervoor
bedoelde betalingen worden gedaan door het hoofdhuis aan de vaste inrichting,
mogen de betalingen niet worden geteld bij de winst van de vaste inrichting.
Aangezien de bepaling inhoudelijk niet afwijkt van hetgeen in het OESO-commentaar
bij artikel 7 ligt besloten, maar slechts een meer uitgebreide beschrijving
geeft van de bedoeling, is met deze Jordanese wens ingestemd, zoals Nederland
vaker heeft ingestemd met een dergelijke wens van verdragspartners, bijvoorbeeld
Turkije (Trb. 1986, 67), Oekraïne (Trb. 1995, 285) en Kazachstan). Deze verduidelijkingsbepaling
maakt ook onderdeel uit van onder meer het belastingverdrag tussen Jordanië
en het Verenigd Koninkrijk en het belastingverdrag tussen Jordanië en
Canada.Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is in het Protocol (artikel VI)
een interpretatieve bepaling omtrent bedrijfsklare projecten (zogenoemde «turnkey»-projecten)
opgenomen. Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar paragraaf 4.3.1.4.2.
van de eerder vermelde Notitie Uitgangspunten.Scheep- en luchtvaart (artikel 8)Zoals reeds bij de definitie van het begrip «internationaal verkeer»
(artikel 3) is opgemerkt, is het begrip «feitelijke leiding» in
Jordanië relatief onbekend. Dit had tot gevolg dat in de verdragsbepalingen
die betrekking hebben op de internationale scheep- en luchtvaart (artikel
3, eerste lid, onderdeel g), respectievelijk artikel 8, eerste lid, respectievelijk
artikel 13, derde lid) geen aansluiting kon worden gezocht bij het in het
Nederlandse verdragsbeleid gehanteerde criterium «plaats van de feitelijke
leiding van de scheep- of luchtvaartonderneming», zoals dat criterium
toen toepassing vond. In plaats daarvan werd voor de verdeling van heffingsbevoegdheden
tussen Nederland en Jordanië over de winst behaald met de exploitatie
van schepen en luchtvaartuigen in het internationale verkeer aansluiting gezocht
bij het criterium «vestigingsstaat van de onderneming» («onderneming
van een verdragsluitende Staat», zoals omschreven in artikel 3, eerste
lid, onderdeel f)). Hoewel deze oplossing ten tijde van de onderhandelingen
nog niet de voorkeur van Nederland had, is met de Jordaanse wens voor deze
benadering toen ingestemd. Overigens had Nederland eerder met een dergelijke
benadering ingestemd (zie de belastingverdragen met onder andere Maleisië,
Nigeria, Oekraïne, Turkije en de Verenigde Staten van Amerika (Trb. 1993, 77 en 158)). De toekenning van het heffingsrecht
over de winst in kwestie wijkt weliswaar af van het OESO-modelverdrag (artikel
8), dat uitgaat van het criterium van de feitelijke leiding van de scheep-
of luchtvaartonderneming, maar het Commentaar bij genoemd artikel 8 wijst
wel op de mogelijkheid om het heffingsrecht toe te kennen aan de staat waar
de scheep- of luchtvaartonderneming is gevestigd.Gelieerde ondernemingen (artikel 9)Overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid is in de tweede volzin van
het eerste lid van artikel 9 een zogenoemde costsharing-bepaling opgenomen
voor gelieerde ondernemingen. Voor een nadere toelichting op deze bepaling
wordt verwezen naar paragraaf 4.3.1.4.3. van de Notitie Uitgangspunten.Ingevolge het bepaalde in het derde lid van artikel 9 vindt de bepaling
inzake winstcorrecties, zoals opgenomen in het tweede lid van artikel 9, geen
toepassing in geval van fraude of moedwillig verzuim. Een overeenkomstige
anti-misbruikbepaling is opgenomen in de belastingverdragen met Argentinië,
Canada (Trb. 1986, 65 en 1993, 52) en Mexico.Dividenden (artikel 10 juncto artikelen VII, VIII en IX
van het Protocol)Volgens vast Nederlands beleid heeft Nederland een bronheffing van 0%
voor dividenden bij een deelneming van ten minste 10% en een bronheffing
van 15% voor overige dividenden bepleit. In het kader van een totaalcompromis
kon Jordanië instemmen met een bronheffing van 0% voor dividenden
bij een deelneming van 10% en met een bronheffing van 15% voor
overige dividenden. In artikel 10, lid 2, van het Verdrag is weliswaar voor
deelnemingsdividenden een tarief van 5% opgenomen, maar in artikel
VII van het Protocol is een nultarief vastgelegd. Aan toepassing van het nultarief
is de voorwaarde verbonden dat in de Staat waar de deelnemingsdividenden worden
ontvangen, deze dividenden op grond van de nationale wetgeving van die Staat
niet in de belastingheffing worden betrokken. Voor Jordanië betekent
de regeling in het verdrag dat het nultarief van toepassing is op dividend
uit Nederland, zolang Jordanië ingevolge zijn territoriale belastingstelsel
dividenden uit het buitenland niet belast. Voor Nederland betekent de regeling
dat het nultarief geldt, zolang de deelnemingsvrijstelling van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 van toepassing is op dividend uit Jordanië.
Een soortgelijke bepaling is onder meer opgenomen in het belastingverdrag
met Oeganda. Nu op dit moment Jordanië geen uitdelingsbelasting kent,
wordt overigens op geen enkele dividendbetaling vanuit Jordanië naar
Nederland Jordaanse bronbelasting ingehouden.Vanwege het territoriale belastingstelsel van Jordanië en vanwege
het feit dat van dooruit-gedeelde dividenden geen uitdelingsbelasting werd
ingehouden, zou het mogelijk zijn Nederlandse dividenden met gebruikmaking
van de voordelen van het tweede lid via een Jordaans lichaam door te laten
stromen naar in niet-verdragslanden gevestigde lichamen. Naar Nederlandse
opvatting bestaat er in die gevallen geen aanleiding om de Nederlandse dividendbelasting
te verlagen. Teneinde het hiervoor bedoelde oneigenlijk gebruik te voorkomen,
werd op Nederlands verzoek in het derde lid dan ook een anti-misbruikbepaling
opgenomen. Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid de verlaagde percentages
van het tweede lid buiten toepassing te laten, indien de verhouding tussen
het lichaam dat de dividenden betaalt, en de persoon die de dividenden ontvangt,
niet om deugdelijke zakelijke redenen tot stand is gebracht of in stand wordt
gehouden, maar nagenoeg geheel om de voordelen van dit tweede lid deelachtig
te kunnen worden. Een bepaling van gelijke strekking is onder andere opgenomen
in de Nederlandse belastingverdragen met Letland (Trb. 1994, 83), Roemenië (Trb. 1998,
75) en Tunesië (Trb. 1995, 164). Indien een
van de beide Staten voornemens is deze anti-misbruikbepaling toe te passen,
dient de andere Staat vooraf geraadpleegd te worden.Overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid is in artikel VIII van het
Protocol een bepaling opgenomen, waarin een uitsluitende woonstaatheffing
is overeengekomen indien de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden een
pensioenfonds is, zoals bedoeld in artikel 4, vierde lid, van het Verdrag.
Voor een nadere toelichting op deze bepaling wordt verwezen naar paragraaf 4.3.2.2.5.
van de Notitie Uitgangspunten.Ingeval bij uitbetaling van de dividenden geen rekening is gehouden met
de bepalingen van het tweede lid, kan de uiteindelijk gerechtigde tot de dividenden
de bevoegde autoriteiten van de verdragsluitende Staat waaruit de dividenden
afkomstig zijn, verzoeken teruggaaf te verlenen van de te veel geheven belasting.
In artikel IX van het Protocol is bepaald dat dergelijke verzoeken moeten
worden gedaan binnen drie jaar na afloop van het jaar waarin de belasting
is geheven.Interest (artikel 11 juncto artikel IX van het Protocol)Jordanië bleek er aanvankelijk zeer sterk aan te hechten in het Verdrag
een bronheffing van aanvankelijk 10% op interest op te nemen. Naast
budgettaire redenen was daarbij van belang dat Jordanië Nederland niet
in een gunstigere positie wenste te brengen dan naburige landen waarmee het
inmiddels een dergelijk bronheffingspercentage was overeengekomen c.q. in
de toekomst overeen wenst te komen. Mede gezien de afwezigheid van een bronheffing
op interest in Nederland, heeft Nederland er sterk op aangedrongen geen of
ten minste een sterk verlaagde bronheffing op interest in het Verdrag op te
nemen. In het kader van een totaalcompromis bleek Jordanië uiteindelijk
bereid een tarief van 5% te aanvaarden en voor een aantal categorieën
van interest een vrijstelling van belastingheffing in de bronstaat op te nemen.
Het betreft interest betaald aan of door de verdragsluitende Staten zelf,
een bij wet opgericht lichaam, een staatkundig onderdeel of een (plaatselijk)
publiekrechtelijk lichaam daarvan of de centrale bank. Van het Nederlandse
voorstel om daaronder ook te begrijpen interest ter zake van leningen die
door deze instanties zijn gegarandeerd of verzekerd, is afgezien omdat de
Jordaanse overheid dergelijke garanties of verzekeringen niet bleek te verstrekken
ten behoeve van de particuliere sector.In dit verband wordt nog opgemerkt dat vanwege het vervallen van de Jordaanse
uitdelingsbelasting er geen Jordaanse bronbelasting meer wordt ingehouden
op interest die betaald wordt naar Nederland.Het zevende lid van dit artikel bevat de gebruikelijke bronbepaling voor
interest (de zogenoemde «sourcing rule»).Royalty’s (artikel 12 juncto artikel IX van het
Protocol)Om dezelfde redenen als bij interest, bleek Jordanië er zeer sterk
aan te hechten ook voor royalty’s in het Verdrag een bronheffing van
10% op te nemen. Hoewel er door Nederland, mede gezien de afwezigheid
van een bronheffing op royalty’s in Nederland, sterk op is aangedrongen
geen of ten minste een sterk verlaagde bronheffing op royalty’s in het
Verdrag op te nemen, bleek Jordanië niet bereid tot concessies op dit
punt. In het kader van een totaalcompromis is Nederland uiteindelijk akkoord
gegaan met het door Jordanië voorgestelde bronheffingspercentage van
10.Ook in dit verband wordt nog opgemerkt dat vanwege het vervallen van de
Jordaanse uitdelingsbelasting er geen Jordaanse bronbelasting meer wordt ingehouden
op royalty’s die betaald worden naar Nederland.Ondanks het aanvankelijke verzoek van Jordanië om de definitie van
royalty’s uit te breiden tot vergoedingen voor dienstverlening (in plaats
van deze vergoedingen aan te merken als winst), is de definitie (zie het vierde
lid) in overeenstemming gebleven met het OESO-modelverdrag en het Nederlandse
verdragsbeleid. Wel heeft Nederland ingestemd met het Jordaanse alternatief
uit het VN-modelverdrag om voor het verlenen van diensten een vaste inrichting
aan te nemen, en derhalve de vergoedingen voor die diensten als winst toe
te rekenen aan de fictieve vaste inrichting. Daarbij is echter, op aandrang
van Nederland, niet de zesmaandstermijn van het VN-modelverdrag overgenomen,
maar is een negenmaandstermijn gehanteerd, alvorens een vaste inrichting aanwezig
wordt geacht.Het zesde lid van dit artikel bevat de gebruikelijke bronbepaling voor
royalty’s.Vermogenswinsten (artikel 13 juncto artikel X van het
Protocol)Door Jordanië is ingestemd met de Nederlandse wens in het vijfde
lid van artikel 13 van het Verdrag een voorziening te treffen tegen mogelijke
dubbele belasting over de winst behaald met de vervreemding van aandelen en
winstbewijzen die behoren tot een aanmerkelijk belang in de zin van afdeling
4.3 van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Stb. 2000,
215). Overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid, zoals verwoord in paragraaf 4.3.3. van de Notitie Uitgangspunten, kan Nederland
op grond van die bepaling, die overigens wederzijds is geformuleerd, van voormalige
inwoners van Nederland tot en met 10 jaar na hun emigratie naar Jordanië
belasting heffen over de door hen behaalde winst met de vervreemding van hun
aanmerkelijk belang. Ten aanzien van de belastingplichtige aan wie bij zijn
emigratie uit Nederland een conserverende aanslag voor de overeenkomstig afdeling
4.6 van de Wet inkomstenbelasting 2001 vastgestelde aanmerkelijkbelangwinst
is opgelegd, wordt deze heffing evenwel slechts geëffectueerd voor dat
deel van de conserverende aanslag, dat op het moment van daadwerkelijke vervreemding
van het aanmerkelijke belang nog openstaat.Artikel X van het Protocol regelt verder nog dat inkomsten die worden
genoten door natuurlijke personen bij inkoop van aandelen of bij liquidatie
van een vennootschap, voor de toepassing van het Verdrag worden aangemerkt
als dividend, als zij beschikken over een aanmerkelijkbelangpakket, en niet
als vermogenswinst. Voor een nadere toelichting op deze bepaling wordt verwezen
naar paragraaf 4.3.2.2. van de Notitie Uitgangspunten.Directeursbeloningen (artikel 16 juncto artikel XI van
het Protocol)Deze bepaling is in overeenstemming met het Nederlandse verdragsbeleid
ter zake. Daardoor kunnen alle door een bestuurder in zijn hoedanigheid van
lid van het bestuur van een lichaam genoten beloningen worden belast in de
staat waar het lichaam is gevestigd waarvan hij bestuurder is. Dit is ook
van toepassing op de commissaris als lid van de raad van commissarissen van
een lichaam.In artikel XI van het Protocol is de voor Nederland gebruikelijke toelichting
opgenomen op de begrippen «bestuurder» en «commissaris».Pensioenen, lijfrenten en socialezekerheidsuitkeringen
(artikel 18)Pensioenen en lijfrenten, waaronder te begrijpen afkoopsommen van pensioenen
en lijfrenten, zijn ingevolge de nationale wetgeving van Jordanië vrijgesteld
van belastingheffing. In Jordanië worden overigens pensioenen alleen
toegekend in het kader van het socialezekerheidsstelsel, met uitzondering
van pensioenen voor overheidspersoneel. In verband met de hiervoor bedoelde
vrijstelling van belasting voor pensioenen is op Nederlands verzoek overeengekomen
dat in artikel 18 van het Verdrag een onverkorte bronstaatheffing wordt opgenomen
voor pensioenen, soortgelijke beloningen en lijfrenten, inclusief eventuele
afkoopsommen daarvan. Daarmee wordt namelijk op eenvoudige wijze voorkomen
dat zich situaties van dubbele vrijstelling voordoen.Als gevolg van het tweede lid (eerste volzin) geldt de bronstaatheffing
voor zover in de bronstaat ter zake van de opbouw van het pensioen enz. premieaftrek
is verleend. Op grond van die eerste volzin wordt namelijk een pensioen, andere
soortgelijke beloning of lijfrente, geacht afkomstig te zijn uit de Staat
die de premieaftrek heeft verleend (de zogenoemde «sourcing rule»).
Worden de pensioenaanspraken van een fonds of verzekeringsmaatschappij in
de ene Staat overgedragen naar een fonds of verzekeringsmaatschappij in de
andere Staat, dan blijven de heffingsrechten van de oorspronkelijke bronstaat
in stand, zoals is geregeld in de tweede volzin van het tweede lid. Daarbij
laat de omstandigheid dat het pensioenkapitaal – tussentijds –
vanuit de bronstaat is overgedragen aan een pensioenfonds of verzekeringsmaatschappij
in de woonstaat van de pensioengerechtigde de toepassing van de sourcing rule,
en dus toepassing van bronstaatheffing, onverlet (tweede lid, tweede volzin).Vermijden van dubbele belasting (artikel 22)Nederland verleent ter vermijding van dubbele belasting voor de inkomsten
die in Jordanië op grond van het Verdrag in de heffing kunnen worden
betrokken, in beginsel vermindering volgens de vrijstellingsmethode
met progressievoorbehoud (eerste en tweede lid). Voor een aantal andere inkomensbestanddelen
verleent Nederland echter een vermindering ter vermijding van dubbele belasting
volgens de verrekeningsmethode met evenredigheidslimiet (derde lid).In overeenstemming met het Nederlandse verdragsbeleid wordt de vrijstellingsmethode
voor in Jordanië gelegen vaste inrichtingen onder bepaalde voorwaarden
teruggenomen en geldt een vermindering volgens de verrekeningsmethode (vierde
lid). Voor een nadere toelichting op het vierde lid wordt verwezen naar paragraaf 4.3.1.3.
van de Notitie Uitgangspunten.Vanwege het territoriale belastingstelsel hanteert Jordanië als hoofdregel
een vrijstelling als methode ter voorkoming van dubbele belasting. Voor uit
het buitenland afkomstige dividenden, interest en royalty’s past Jordanië,
voor zover deze inkomsten in afwijking van het territorialiteitsbeginsel in
de belastingheffing worden betrokken, echter de verrekeningsmethode toe.Werkzaamheden buitengaats (artikel 23 juncto artikel I
van het Protocol)Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is in het Verdrag een bijzondere
regeling opgenomen voor winsten en inkomsten die samenhangen met de exploratie
en exploitatie van natuurlijke rijkdommen buitengaats (voor Nederland van
belang voor werkzaamheden op het Nederlandse deel van het continentale plat).
Voor een algemene toelichting op deze regeling wordt verwezen naar de schriftelijke
beantwoording van technische vragen naar aanleiding van de paragraaf over
werkzaamheden buitengaats in de notitie Internationaal fiscaal (verdrags)beleid
(Kamerstukken II 1996/97, 25 087, nr. 3, blz. 5–6) en de desbetreffende
paragraaf 4.3.1.4.4. van de Notitie Uitgangspunten.Op Jordaans voorstel geldt de bijzondere bewijsregel van het zevende lid,
die in eerste aanleg slechts van belang was voor de toepassing van de Nederlandse
regels ter voorkoming van dubbele belasting, ook voor de toepassing van de
Jordaanse regels ter voorkoming van dubbele belasting.Regeling voor onderling overleg (artikel 25)In het vijfde lid van dit artikel is in overeenstemming met het Nederlandse
verdragsbeleid de mogelijkheid gecreëerd om geschillen over de toepassing
of de interpretatie van het Verdrag, die in onderling overleg tussen de bevoegde
autoriteiten niet kunnen worden opgelost, te beslechten via een arbitrageprocedure.
Voor een algemene toelichting op deze bepaling wordt verwezen naar paragraaf 3.4.
van de Notitie Uitgangspunten.Uitwisseling van inlichtingen (artikel 26)De bepaling inzake uitwisseling van inlichtingen ziet alleen op de belastingen
waarop het Verdrag van toepassing is. Dit stemt overeen met het Nederlandse
verdragsbeleid ter zake, zoals dat nog gold tijdens de onderhandelingen. Ofschoon
deze bepaling op zich al bescherming biedt tegen onbevoegd gebruik van de
uitgewisselde inlichtingen, is met het oog op gegevensbescherming enig inzicht
in de nationale regelgeving van de toekomstige verdragspartner op dit terrein
van belang. In verband hiermee wordt tijdens de verdragsonderhandelingen bij
potentiële verdragspartners geïnformeerd naar de bescherming van
uitgewisselde inlichtingen in dat land. Van Jordaanse zijde is desgevraagd
bevestigd dat op vanuit het buitenland ontvangen inlichtingen nationale geheimhoudingsverplichtingen
van overeenkomstige toepassing zijn. Op zich zijn er ook geen aanwijzingen
dat zich in de relatie met Jordanië op dit vlak problemen zouden kunnen
voordoen.Overigens kan, waar het de rechtsbescherming van inwoners van Nederland
betreft, ook worden gewezen op de Nederlandse nationale regelgeving
dienaangaande, zoals neergelegd in de Wet op de internationale bijstandsverlening
bij de heffing van belastingen. Op zichzelf biedt deze wet inwoners van Nederland
al voldoende rechtsbescherming; immers ook in verdragsrelaties kan een belanghebbende
tegen de uitwisseling van inlichtingen bezwaar aantekenen.In het tweede lid van dit artikel is, conform Nederlands verdragsbeleid
op het terrein van arbitrage, vastgelegd dat de Staten de arbitragecommissie
als bedoeld in artikel 25, vijfde lid, de benodigde informatie kunnen verstrekken.
De leden van de arbitragecommissie zijn gehouden deze informatie vertrouwelijk
te behandelen op de wijze zoals aangegeven in het eerste lid van dit artikel.De algemene grenzen van de verplichting tot de uitwisseling van inlichtingen
zijn neergelegd in artikel 28 van het Verdrag.Bijstand bij invordering (artikel 27)Een bepaling betreffende bijstand bij invordering vormt, naast de onderlinge
uitwisseling van inlichtingen, een vast onderdeel van het Nederlandse verdragsbeleid
op het terrein van het voorkomen van het ontgaan van belasting. De bepaling
wijkt niet af van de bepaling betreffende de bijstand bij invordering, zoals
deze onder meer is opgenomen in het belastingverdrag met Zweden (Trb. 1991, 108). De bepaling van artikel 27 van het Verdrag bevat
een gedetailleerde regeling voor bijstand bij invordering. Voor haar bewoordingen
is op Nederlands voorstel in belangrijke mate aansluiting gezocht bij de bepalingen
van het onder auspiciën van de OESO en de Raad van Europa tot stand gebrachte
multilaterale Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in fiscale
aangelegenheden (Straatsburg 25 januari 1988, Trb. 1991, 4). Van de in artikel 27 opgenomen elementen die niet in genoemd
multilateraal Verdrag voorkomen, zijn de belangrijkste:• een bepaling die gijzeling uitsluit als invorderingsinstrument
(tweede lid);• een bepaling die onderscheid maakt tussen invordering ten aanzien
van inwoners van de verzoekende staat en invordering ten aanzien van niet-inwoners
van die staat: voor inwoners geldt dat de belastingvordering niet wordt bestreden
en dus niet onherroepelijk hoeft vast te staan, terwijl voor niet-inwoners
geldt dat de belastingvordering niet meer kan
worden bestreden en dus onherroepelijk vaststaat (derde lid);• een bepaling inzake de wisselkoers die wordt gehanteerd voor de
vaststelling van het in te vorderen bedrag (zevende lid);• een bepaling op grond waarvan in nader overleg kan worden overeengekomen
dat ter zake van schulden van geringe omvang geen bijstand bij invordering
behoeft te worden verleend (dertiende lid), en• een bepaling waarbij wederzijds wordt afgezien van een vergoeding
wegens kosten die zijn gemaakt in verband met verleende bijstand (veertiende
lid).Voor een verdere toelichting op deze bepaling wordt verwezen naar paragraaf 3.5.
van de Notitie Uitgangspunten.De algemene grenzen van de verplichting tot het verlenen van administratieve
bijstand bij invordering zijn neergelegd in artikel 28 van het Verdrag.Inwerkingtreding (artikel 31)Het Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de laatste der beide
data waarop de regeringen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld dat de in
hun onderscheiden Staten wettelijk vereiste formaliteiten zijn vervuld. Na
de inwerkingtreding vindt het Verdrag in beide landen toepassing op belastingjaren
en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar
dat volgt op dat waarin het Verdrag in werking is getreden.Beëindiging (artikel 32)Het Verdrag wordt in beginsel aangegaan voor onbepaalde tijd. Na verloop
van een periode van vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Verdrag
kan het echter door elk van beide Staten worden beëindigd met inachtneming
van een opzegtermijn van ten minste zes maanden vóór het verstrijken
van een kalenderjaar. Het Verdrag houdt in dat geval op van toepassing te
zijn op belastingjaren en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari
van het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar waarin de kennisgeving
van beëindiging is gedaan.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31021-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl