Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2006; Brief minister met werkprogramma Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) 2006
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-V, nr. 67

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-V nr. 67

22-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE Werkprogramma AIV voor 2006A. LOPENDE WERKZAAMHEDEN:B. VOORGENOMEN ADVIESAANVRAGEN1. Relaties van de EU met de Arabische wereld2. Transnationale netwerken en internationale regimes
(nieuw)3. Gevolgen van de militair-technologische kloof4. Mensenrechtenbeleid van de internationale financiële
instellingen5. Transnationale ondernemingen en mensenrechtennormen6. De positie van de OESO in de internationale institutionele
architectuur en prioritaire werkterreinen voor de OESO (nieuw)7. Civiele Dienstverlening tijdens militaire operaties
(nieuw)8. Veiligheidspolitieke betekenis van de opkomst
van China (nieuw)9. Drugsproblematiek op het Westelijk Halfrond en
de gevolgen daarvan voor Nederland10. Maatschappij en de krijgsmacht (nieuw)11. Vormen van Nederlandse ontwikkelingssamenwerking
en keuze van maatschappelijke actoren daarbijC. MOGELIJKE ADVIEZEN IN SAMENWERKING MET ANDERE
RADEN12. Toegang tot geneesmiddelen in ontwikkelingslandenD. MOGELIJKE ONDERWERPEN VOOR LATERE ADVIESAANVRAGEN,
AFHANKELIJK VAN ONTWIKKELINGEN13. De relatie VS/NL/EU (nieuw)14. Subsidiariteit en convergentie binnen de EU15. Afrikaanse initiatieven voor Afrika16. Samenhang en coördinatie van mensenrechten
op nationaal, regionaal en internationaal niveau c.q. bevordering van de interactie
tussen de drie niveaus (nieuw)17. De bevordering van gerechtigheid in overgangssituaties
(nieuw)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2006nr. 67BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 november 2005Graag bied ik u hierbij, mede namens de minister van Defensie, de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking en de staatssecretaris voor Europese Zaken,
het werkprogramma van de Adviesraad Internationale Vraagstukken aan.Een eensluidende brief zend ik aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der
Staten-Generaal.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot BIJLAGE Werkprogramma AIV voor 2006A. LOPENDE WERKZAAMHEDEN:De hiernavolgende onderwerpen zijn thans in behandeling bij de Raad. Deze
zal daar zo nodig aan doorwerken in 2006.1. Energievoorzieningszekerheid en buitenlands beleid (met de AER)2. Strategie tegen verspreiding van nucleaire middelen.3. Private-sector-ontwikkeling in ontwikkelingslanden.4. Terrorismebestrijding in Europees en internationaal perspectief.5. Rol van het maatschappelijk middenveld en particuliere sector in internationale
besluitvorming.6. Betrokkenheid en verbondenheid van de burgers met Europa.B. VOORGENOMEN ADVIESAANVRAGENDe regering overweegt advies te vragen over de volgende onderwerpen:1. Relaties van de EU met de Arabische wereldIn 2005 is het Barcelona-proces 10 jaar oud. De EU voert onderhandelingen
met Golfstaten over verbreding van handelsovereenkomsten. Het EU Partnerschap
voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika, het G 8 Broader Middle East &
North Africa-initiatief met mogelijk een «Forum for the Future»
zijn in een beginstadium. Deze krijgen hun beslag in het Europees nabuurschapsbeleid,
dat ook voor alle Zuidelijke buurlanden van kracht wordt: elk buurland wordt
uitgenodigd om samen met de EU een actieplan op te stellen en ter goedkeuring
aan de eigen regering en parlement voor te leggen, waarin alle beleidsterreinen
en EU-hulpprogramma’s opgenomen kunnen worden. Daarbij gaan economische
samenwerking en transformatie naar een markteconomie hand in hand met versterking
van democratische instituties en zijn gemeenschappelijke waarden en normen
met betrekking tot democratie, respect voor de rechtsstaat en mensenrechten
uitgangspunt, ondanks dat toetreding tot de EU niet op de agenda zal staan.
De vraag is of deze weg begaanbaar is. Welke richting zou op lange termijn
de relatie van de EU met deze regio en deze landen kunnen opgaan en welke
stappen zijn in meer-ontspannen respectievelijk in minder-ontspannen omstandigheden
in die regio aan te bevelen? Hoe verhoudt het EU-beleid tegenover de Arabische
wereld zich tot het beleid van andere Westerse organisaties zoals de NAVO?
(NB: Dit advies is een logisch vervolg op het in augustus 2005 verschenen
advies over de Oostelijke buurlanden van de EU (AIV-advies nr. 44), dat inging
op de situaties in Witrusland, Oekraïne, Moldavië, Georgië,
Armenië en Azerbeidzjan.)2. Transnationale netwerken en internationale regimes
(nieuw)Bij de aanpak van internationale problemen wordt de agenda steeds vaker
mede bepaald door internationale, niet-gouvernementele netwerken. Door een
lobby over vele fronten worden daarbij ook resultaten geboekt (Landmijnen,
Internationaal Strafhof). Daarbij is de publieke opinie zowel instrument als
beoordelaar van deze resultaten.Het verschijnsel is niet nieuw. Ook in het verleden werden internationale
regels en instituties vaak geïnspireerd op idealen waarmee juist buiten
regeringen om veel steun kon worden gemobiliseerd (Rode Kruis, Olympische
Spelen, mensenrechten, milieu, dierenbescherming). Daarnaast kunnen netwerken
van commerciële instellingen grote invloed uitoefenen op
het ontstaan van regels en praktijken, bijvoorbeeld door standaardisatie,
zelfregulering en good practices. Nu de communicatiemogelijkheden
tussen burgers onderling sterk zijn gegroeid lijken er nieuwe kansen te zijn
voor internationale netwerken. Sommige regeringen maken bewust gebruik van
dit soort netwerken, andere hechten aan het primaat van intergouvernementele
samenwerking.Dienen regeringen in te spelen op dit verschijnsel of het zelfs te kiezen
als methode om resultaten te boeken? Moeten er bestendige coalities komen
per thema? Kunnen thematische netwerken worden benut om wereldproblemen tot
een oplossing te brengen?Is het ontstaan van machtscentra in «spontane kernen» een
bedreiging voor de kwaliteit en legitimiteit van de resultaten, en daarmee
voor de belangen van de burgers? Is het ontbreken van een formele verantwoording
een voordeel of eerder een gebrek aan democratie en legitimiteit?3. Gevolgen van de militair-technologische kloofHoe kan de militair-technologische kloof tussen de Verenigde Staten en
Europa worden beoordeeld en welke gevolgen kunnen hieruit worden getrokken
voor de toekomst van de Nederlandse krijgsmacht? Elementen die in de adviesaanvraag
aan de orde zouden moeten komen: waaruit bestaat deze kloof? Groeit zij? Wat
zijn de gevolgen voor de rolverdeling tussen de VS en Europa en voor het vermogen
gezamenlijk militair op te treden (bijv. in NAVO-verband)? Welke obstakels
staan het dichten van de kloof in de weg? Is het nodig of wenselijk de kloof
te dichten, zo ja hoe? Welke defensie-industriële aspecten zijn van belang?
Daarbij ware bijzondere aandacht te besteden aan:1. de rol en het belang van «Network Enabled Capabilities»
(NEC),2. militair gebruik van de ruimte,3. interoperabiliteit tussen de VS en Europa,4. het overdragen van technologische kennis en5. «Missile Defence».4. Mensenrechtenbeleid van de internationale financiële
instellingenWelke zijn de ontwikkelingen in het beleid ten aanzien van mensenrechten
van IMF, Wereldbank en de regionale ontwikkelingsbanken? Hoe wordt dit beleid
uitgewerkt in programma’s en wat zijn daarvan de effecten? Dient Nederland
daarin een nadere rol te spelen en, zo ja, welke? In hoeverre kan Nederland
ook een rol spelen via de EU?Daar het hier een gedeelde competentie betreft zou ook het ministerie
van Financiën moeten worden betrokken.5. Transnationale ondernemingen en mensenrechtennormenBeseft wordt dat de doelstellingen op het vlak van de rechten van de mens
niet kunnen worden waargemaakt door staten en hun internationale organisaties
alleen. NGO’s zijn daarvoor onontbeerlijk, maar evenzeer multinationale
ondernemingen (MNO’s).Hoe kan het beste invulling worden gegeven aan de rol van multinationale
ondernemingen bij de verwezenlijking van de doelstellingen op het vlak van
de rechten van de mens. In hoeverre dient vertrouwd te worden op vrijwillige
afspraken, wat is de rol van het internationale strafrecht en in hoeverre
is er sprake van horizontale werking van mensenrechten?Als voorbeeld van vrijwillige afspraken kan worden genoemd het «Global
Compact» dat de Secretaris-Generaal van de VN heeft afgesloten met vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Ook de OESO-gedragscode voor
multinationale ondernemingen kan in dit verband worden genoemd, alsmede de
vele gedragscodes die individuele bedrijven hebben ontwikkeld.De strafrechtelijke verantwoordelijkheid van bedrijven komt tot uitdrukking
in bijvoorbeeld de VNen OESO-Verdragen tegen Corruptie die staten verplichten
in hun land gevestigde bedrijven aan te spreken op corrumptieve praktijken,
ook als deze in het buitenland zijn gepleegd.De directe toepassing van bepaalde mensenrechtenbepalingen op MNO’s
heeft de AIV in zijn advies inzake Falende Staten belicht. Dat kan worden
uitgediept.6. De positie van de OESO in de internationale institutionele
architectuur en prioritaire werkterreinen voor de OESO (nieuw)Lidstaten en Secretariaat van de OESO hebben in 2004 en 2005 vastgesteld
dat als de OESO relevant wil zijn en blijven zij moet worden uitgebreid met
belangrijke (opkomende) economieën zoals China, India, Rusland en Brazilië.
Deze uitbreiding maakt onderdeel uit van de discussie over toetreding van
andere, veelal kleinere, landen die het lidmaatschap hebben aangevraagd (waar
onder de Baltische landen, Slovenië, Cyprus, Malta en Israël).Uitbreiding van de OESO met grote opkomende economieën zal evenwel
op zich niet onmiddellijk en noodzakelijkerwijs leiden tot een grotere relevantie
van de organisatie.Onzeker is immers of met de toetreding van minder gelijkgezinde landen
als China en Rusland de huidige functies (instrument van internationale ordening,
denktank voor internationale beleidsvoorbereiding, denktank met een a-politiek
karakter voor nationale beleidsvoorbereiding en normstellende organisatie
voor de besteding van ODA en denktank op het terrein van armoedebestrijding
en globalisering) op evengoede of betere wijze invulling kunnen krijgen. Daarnaast
mag de vraag gesteld worden in hoeverre werkzaamheden van de OESO, bijvoorbeeld
op gebieden als beleidsvoorbereiding, beleidsvergelijking, normstelling ed.
niet deels zijn overgenomen door andere instellingen (EU, IFI’s, WTO).
Uitbreiding van de OESO met de grote opkomende economieën lijkt de organisatie
de mogelijkheid te bieden een grotere bijdrage te leveren aan de internationale
ordening die een globaliserende wereld nodig heeft. Ook hierbij kan echter
de vraag gesteld worden of deze functie niet al elders plaatsvindt (VN, G8).
Een bezinning op prioritaire werkterreinen en onderwerpen van de OESO lijkt
derhalve opportuun.Teneinde de rol die een – uitgebreide – OESO in de internationale
institutionele architectuur kan vervullen scherp op het netvlies te krijgen,
wordt voorgesteld de AIV te verzoeken een advies uit te brengen over de positie
van de OESO in de internationale institutionele architectuur, met name in
relatie tot de EU, Wereldbank, IMF, WTO en G8, alsmede over prioritaire werkterreinen
en onderwerpen die zich (gezien lidmaatschap en werkwijze) bij voorrang lenen
voor behandeling door de OESO. Het AIV advies zal bijdragen aan de verdere
Nederlandse gedachtevorming over de toekomst van de OESO en de toekomstige
uitbreiding van de organisatie.7. Civiele Dienstverlening tijdens militaire operaties
(nieuw)In toenemende mate wordt internationaal gebruikt gemaakt van civiele ondernemingen
om militaire operaties te ondersteunen. Redenen zijn onder meer efficiency
en gebrek aan eigen capaciteiten. Zo wordt de flexibiliteit vergroot en blijven
schaarse militaire kerncapaciteiten beschikbaar voor andere operaties.
Deze civiele dienstverlening beperkt zich in de praktijk niet alleen tot onderwerpen
als transport en logistiek. Het gaat verder; zo maken de VS gebruik van beveiligingsfirma’s
om legerplaatsen en pijpleidingen in Irak te bewaken en persoonsbeveiliging
uit te voeren. Ook het VK maakt van dit soort firma’s (private military
companies) gebruik. Het is duidelijk dat de betrouwbaarheid van civiele bedrijven
binnen redelijke grenzen moet zijn gegarandeerd. Onduidelijker is de verantwoordelijkheid
voor het (wan)gedrag van individuele personeelsleden van een gecontracteerde
firma. Belangrijke vragen aan de AIV in dit verband zijn de mogelijke uitholling
van het geweldsmonopolie van de staat, de grenzen van de ministeriële
verantwoordelijkheid en de relatie met het oorlogsrecht. De inzet van bewapend
civiel personeel roept ook de vraag op waar de grens ligt tussen non-combattant
en huurling. Verder is het de vraag onder welke omstandigheden dergelijke
inzet wel dan niet mogelijk is, tot welke soort activiteiten deze dienstverlening
zich strekt of beperkt moet blijven, wat de wettelijke en juridische kaders
daarvoor zijn en of die afdoende zijn, waar en in welke mate de verantwoordelijkheid
ligt voor de daden van ingehuurde partijen in operatiegebieden en bij incidenten,
zoals gijzelingssituaties, en welke elementen in een defensiebeleidskader «Civiele
dienstverleners in operatiegebieden» zouden moeten worden opgenomen.
Over deze punten wordt AIV-advies gevraagd.8. Veiligheidspolitieke betekenis van de opkomst
van China (nieuw)De interstatelijke verhoudingen veranderen. Vooral de snelle economische
groei van China en India blijft niet zonder gevolgen. Daarbij vraagt de veiligheidspolitieke
dimensie van de opkomst van China bijzondere aandacht, mede in het licht van
de recente verhoging van de Chinese defensie-uitgaven en de onopgeloste kwestie
Taiwan. Ook de wens tot een transatlantische dialoog met de Verenigde Staten
over de strategische betrekkingen met China geeft aanleiding hieraan aandacht
te besteden. De AIV zal worden gevraagd de veiligheidspolitieke en militaire
aspecten van de opkomst van China als regionale macht te analyseren en te
beoordelen wat de gevolgen zijn voor het buitenlands en defensiebeleid. De
AIV zal tevens worden gevraagd rekening te houden met overleg in NAVO- en
EU-verband over de betrekkingen met China.9. Drugsproblematiek op het Westelijk Halfrond en
de gevolgen daarvan voor NederlandDe drugsproblematiek heeft ingrijpende effecten in de Caribische regio,
op een groot aantal beleidsterreinen. Bovendien zijn de gevolgen voor het
gehele Koninkrijk (en Suriname) groot. Voor het Koninkrijk spelen het FOL»s
verdrag en het Verdrag Maritieme Samenwerking. Veel aspecten van de problematiek
zelf en modaliteiten van een mogelijke aanpak daarvan zijn bekend. Hoe kan
een meer geïntegreerde benadering door Nederland eruit zien?10. Maatschappij en de krijgsmacht (nieuw)Een groot maatschappelijk draagvlak is voor Defensie van belang. Dat draagvlak
wordt voor een deel bepaald door de perceptie die de burgerbevolking heeft
van de krijgsmacht en het nut dat men daar aan toekent. Het afschaffen van
de dienstplicht, het vaak op grote afstand van Nederland opereren en het uit
veiligheidsoverwegingen soms terughoudend moeten zijn met het verstrekken
van informatie, werken eroderend voor dit draagvlak. Vragen die aan de AIV
worden gesteld zijn: hoe de burgerbevolking aankijkt tegen de krijgsmacht,
waar dat beeld door wordt bepaald, welke wijze van militair optreden
het dichtst bij de maatschappelijke belevingswereld staat, welke risico’s
volgens de bevolking gepaard mogen gaan met de inzet van de krijgsmacht, hoe
het belang van de drie hoofdtaken (ook onderling) van de krijgsmacht wordt
gezien, welk soort inzet men het meest nuttig acht, hoe zichtbaar kan worden
gemaakt dat optreden in den vreemde bijdraagt aan de veiligheid in Nederland,
hoe de verhouding wordt gezien tot andere overheidsorganisaties zoals de politie,
de brandweer en de douane, of de krijgsmacht moet bijdragen aan het oplossen
van het nationale integratievraagstuk (bijv., via het opnemen van minderheidsgroeperingen
en kansarmen) en welke maatregelen op welke niveaus moeten worden genomen
om het draagvlak van de bevolking voor de krijgsmacht te blijven garanderen.11. Vormen van Nederlandse ontwikkelingssamenwerking
en keuze van maatschappelijke actoren daarbijDe Minister laat, conform haar toezegging aan de Tweede Kamer, onderzoek
doen of er (gelet op reeds bestaande studies) behoefte is aan een AIV-advies
over effectiviteitsmeting.Tijdens een studiebijeenkomst door de AIV zouden eerst de termen en behoeften
wat meer duidelijk kunnen worden. Vervolgens kunnen enige aspecten worden
bekeken, aanhakend bij de informele inbreng van een aantal gelijkgezinde donorlanden
voor verbetering van de effectiviteit van multilaterale organisaties in het
ontwikkelingsproces. Welke is de toegevoegde waarde van de verschillende vormen
van ontwikkelingssamenwerking? Deze kan breed bezien worden m.a.w. naar de
indeling in bilateraal-multilateraal en particulier, maar ook de respectieve
rollen en meerwaarde op landenniveau (Bilateralen – Niet gouvernementele
organisaties – VN – WB – Europese Commissie – Global
Funds). Vragen die spelen zijn bijvoorbeeld:– Wie doet wat feitelijk op landenniveau?– Welke rollen kunnen worden onderscheiden. Sporen die rollen met
de mandaten zoals vastgelegd door de «aandeelhouders»?– Wat zijn de verschillen/overeenkomsten tussen de donorlanden en
ontvangende landen?– Kunnen er aanbevelingen gedaan worden ten bate van grotere doeltreffendheid
en doelmatigheid? Hiermee zijn WB in kader van IDA-14 en aantal donoren waaronder
Nederland bezig.Literatuur op het gebied van de relatieve effectiviteit is schaars. Ook
de politieke dimensie moet bij vergelijking worden meegenomen. Er is ook het
belang dat de multilaterale wijze van werken en «onderhoud» daarvan
vertegenwoordigt voor Nederland.C. MOGELIJKE ADVIEZEN IN SAMENWERKING MET ANDERE
RADEN12. Toegang tot geneesmiddelen in ontwikkelingslandenDoel is om te kijken naar de problemen die in de weg staan van een betrouwbare
toegang tot betaalbare medicijnen in ontwikkelingslanden. Het gaat daarbij
onder meer om de rol van de farmaceutische industrie bij de beschikbaarheid
van medicijnen tegen ziekten zoals AIDS, maar ook om de rol van overheden
onder meer ten aanzien van bescherming van intellectueel eigendomsrecht. Een
adviesaanvraag zou door de bewindslieden van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
respectievelijk Buitenlandse Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en Economische
Zaken kunnen worden ingediend bij de AIV en de Raad voor de Volksgezondheid.
De vraagstelling zou relevant moeten zijn voor de instrumenten van BZ/OS; welke beleidsmiddelen en welke internationale fora kunnen in dit kader
worden ingezet door Nederland?De samenwerkingsmodaliteit met de Raad voor de Volksgezondheid is open.
Een mogelijkheid is het uitlenen van AIV-leden voor het geven van een perspectief
vanuit ontwikkelingssamenwerking of mensenrechten (recht op gezondheid). Opname
van dit onderwerp is met VWS en EZ afgestemd, bij specifieke formulering van
de aanvraag wordt dat op politiek niveau gedaan.D. MOGELIJKE ONDERWERPEN VOOR LATERE ADVIESAANVRAGEN,
AFHANKELIJK VAN ONTWIKKELINGEN13. De relatie VS/NL/EU (nieuw)Wat kan er mede op basis van eerder uitgebrachte adviezen (zoals Raketverdediging,
Europese militaire samenwerking en De positie van Nederland) worden geconcludeerd
over de koers die Nederland en de EU moeten varen in de betrekkingen met de
VS?14. Subsidiariteit en convergentie binnen de EUWelke deelterreinen lenen zich, vanuit het Nederlands belang gezien, beter
voor nationale en welke beter voor Europese besluitvorming en regelgeving?
Gedacht kan worden aan onderdelen van het beleid op de terreinen van energie,
cultuur, landbouw, volksgezondheid, sociale zaken en van het structuurbeleid,
het burenbeleid en de ontwikkelingssamenwerking. In welke mate wordt het functioneren
van de Europese gemeenschappelijke markt geraakt door regelingen op een dergelijke
beleidsterreinen, geformuleerd op Europees dan wel nationaal niveau? Daarbij
kan met name worden ingegaan op het verschil in positie tussen grote en kleine
lidstaten in de Europese besluitvorming, op het onstaan van kopgroepen daarbij,
maar bijvoorbeeld ook op de gevolgen van vergrijzing.15. Afrikaanse initiatieven voor AfrikaHoe kunnen de nieuwe Afrikaanse initiatieven voor Afrika zoals de New
Partnership for African Development (NEPAD) zo groot mogelijke kans van slagen
krijgen? Is het middel van «peer review» om maatstaven aan te
leggen voor het optreden van regeringen geschikt? Heeft men voor tenuitvoerlegging
van de initiatieven in Afrika politiek en administratief de mogelijkheden?
Wat zijn de wensen van de voornaamste Afrikaanse landen en hoe kunnen de EU
en Nederland hierop reageren?16. Samenhang en coördinatie van mensenrechten
op nationaal, regionaal en internationaal niveau c.q. bevordering van de interactie
tussen de drie niveaus (nieuw)De discussie over een Nationaal Mensenrechten Instituut (zie werkprogramma
2004) zou kunnen worden verbreed tot de samenhang in de handhavingstructuur
op drie niveaus (nationaal, regionaal en internationaal).Op al deze drie niveaus vindt een discussie plaats over de versterking
van het institutionele kader. Zo ligt bijvoorbeeld op VN-niveau het voorstel
voor de Human Rights Council op tafel, wordt in de EU een discussie gevoerd
over een agentschap voor grondrechten en worden in eigen land stappen gezet
om tot een Nationaal Mensenrechten Instituut (NMRI) te komen. Zowel de VN
(Paris Principles) als de Raad van Europa hebben oprichting van
een dergelijk nationaal instituut bepleit. Verder bestaat er een netwerk van
nationale instituten dat onder een soort auspiciën van de (HCHR van de)
VN opereert en regionale «afdelingen» kent. Daarnaast zijn er
uiteraard de geheel andersoortige, «treaty-based» gespecialiseerde
instellingen en expertnetwerken, ook op de drie verschillende niveaus. Worden
de dwarsverbanden eigenlijk wel gelegd?Op papier zijn de onderscheiden bevoegdheden en taken duidelijk. De vraag
is gerechtvaardigd of dat in de praktijk ook zo is. En wat betekenen de veranderingen
op het ene niveau voor het andere? Hoe verhouden zich de verschillende rollen?
Is er voldoende coördinatie binnen en tussen de niveaus om optimale naleving,
monitoring en advisering te bevorderen? Hoe kan het gevaar van doublure tussen
de verschillende instellingen zo klein mogelijk worden gemaakt?Een concreet voorbeeld uit de EU: terwijl de voorbereidingen voor de uitbreiding
van het mandaat van het EUMC tot dat van een agentschap voor grondrechten
in volle gang zijn, wordt een instituut voor emancipatievraagstukken opgericht,
waar bij gezegd wordt dat beide instellingen moeten samenwerken. Van veel
kanten wordt echter de vraag opgeworpen of deze instellingen niet beter samen
kunnen worden gevoegd. Ook de verhouding tot de mensenrechtenorganen van de
Raad van Europa is aan de orde gesteld. Een van de taken van het EUMC is het
opzetten van een netwerk voor informatieverzameling met «national focal
points». Wat voor nationale structuur moet straks zorgen voor dit element?
Moet dat dan samengaan met het Nationaal Mensenrechten Instituut? Ook zou
moeten worden bezien wat de dwarsverbanden zijn met andere organisaties die
op dit terrein actief zijn, zoals de VN en de OVSE.Centrale vraag zou moeten zijn hoe een zo consistent mogelijk beleid kan
worden ontwikkeld.17. De bevordering van gerechtigheid in overgangssituaties
(nieuw)Het opkomend rechtsgebied van wat in het engels wordt aangeduid met Transitional Justice omvat de rechtsprocedures en rechtsregels
die zijn ingesteld om in een land de overgang van een autoritair stelsel met
grootschalige mensenrechtenschendingen naar vrede en democratie te faciliteren.
De benadering van gerechtigheid in overgangssituaties kent vele vormen: die
van de internationale straftribunalen, waaronder het Joegoslavië-tribunaal
en het Internationaal Strafhof; geïnternationaliseerde tribunalen zoals
in Sierra Leone, Oost-Timor en Cambodja; extra opgetuigde nationale rechtbanken
maar ook Waarheidscommissies en lokale rechtbanken zoals de gacaca in Rwanda.
In het rechtsgebied vallen drie dingen op: 1) de veelheid van dergelijke instituties,
vaak met hele verschillende doelstellingen (straffen, verzoenen, de waarheid
vastleggen); 2) de mate waarin deze initiatieven door de internationale gemeenschap,
waaronder Nederland, geconcipiëerd en gefinancierd worden; 3) de gemengde
reacties van de lokale bevolking erop. Het verschijnsel heeft een grote vlucht
genomen, ook in termen van financiering.Inmiddels zijn er vele studies verschenen die de ervaringen met de diverse
stelsels beschrijven. Minder bekend is er over de vraag welke rechtsvormen
daadwerkelijk bijdragen aan duurzame vrede en rechtvaardigheid. Een inventarisatie
van de kennis op dit gebied door de AIV, gevolgd door beleidsaanbevelingen
zou van nut kunnen zijn voor de regering, mede omdat zij in verschillende
landen instituties op dit gebied financiert. Concreet zou het bijvoorbeeld gaan om de volgende voorvragen:1. Wat wordt verstaan onder «transitional justice»?2. Welk empirisch materiaal is voorhanden om te beoordelen welke vormen
van transitional justice op welke wijze een bijdrage
leveren aan duurzame vrede en rechtvaardigheid?3. Welke percepties heersen bij de betrokken bevolkingen?De beleidsvragen zijn dan:Zijn er algemene wetmatigheden die uitgangspunt moeten zijn voor keuzes
bij de bevordering van gerechtigheid in overgangssitiaties?Welke vormen leveren daadwerkelijk op de lange termijn een bijdrage aan
duurzame vrede en rechtvaardigheid?Hoe zijn de percepties van de betrokken bevolking zo goed mogelijk te
betrekken in het ontwerp van mechanismen op dit gebied?Welke rol dient Nederland bij het maken van dergelijke keuzes te spelen,
al dan niet via de EU?Hoe dienen dergelijke investeringen gefinancierd te worden? 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-V-67.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl