Wet aanpassing fiscale behandeling VUT/prepensioen en introductie levensloopregeling; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-29760, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-01-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29760 nr. C

25-01-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Het invoeringstraject3. Vut/prepensioen4. Levensloopregeling5. ArtikelenArtikel 19g lid 7 en 8Artikel 8.18a levensloopverlofkortingArtikel VIII6. SlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29760Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 83 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 760Wijziging van de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet inkomstenbelasting
2001, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, de Wet arbeid en zorg en van
enige andere wetten (Wet aanpassing fiscale behandeling vut/prepensioen en
introductie levensloopregeling)CVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIES VOOR FINANCIËN EN VOOR
SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID1Vastgesteld 25 januari 2005Het voorbereidend onderzoek heeft de commissies aanleiding gegeven tot
het stellen van de navolgende vragen en het maken van de navolgende opmerkingen.1. AlgemeenDe leden van de CDA-fractie waren verheugd
dat zo snel na het «Kazerne-akkoord» dit wetsvoorstel de Eerste
Kamer had bereikt. Ter voorbereiding van de plenaire behandeling stellen zij
prijs op beantwoording van de volgende vragen.Zoals de Raad van State in zijn advies heeft aangegeven is er sprake van
een meervoudige heffing over de VUT-uitkeringen en het omslaggefinancierde
deel van de prepensioenen. Alhoewel de staatssecretaris in zijn beantwoording
aangeeft dat er geen sprake is van dubbele heffing omdat hij uitgaat van het
subject, hadden de leden van de CDA fractie grote moeite met dit standpunt.
De hoofdregel is dat zodra de aanspraak belast is onder de Wet LB 1964 deze
de loonsfeer verlaat en in de privé sfeer terecht komt. In de regel
zal dat betekenen dat uitkeringen in dat geval ook niet meer belast kunnen
worden. Bij toepassing van de omkeerregel (de aanspraak is vrijgesteld, de
uitkeringen belast) verlaat het voordeel de loonsfeer pas als de uitkering
onder de Wet LB 1964 wordt belast. Deze methodiek bewerkstelligt dus ook dat
eventuele waardeaangroei sinds de toekenning van de aanspraak onderworpen
is aan de Wet LB 1964. De achtergrond van de toepassing van de omkeerregel
als inbreuk op de hoofdregel is in essentie dat de heffingen ter zake van
inkomen (pas) aan de orde komen zodra de beschikkingsmacht over dat inkomen
daadwerkelijk bij de belastingplichtige terecht komt.Toepassing van de omkeerregel sluit nauw aan bij het daadwerkelijk genoten
inkomen hetgeen in het kader van draagkrachtheffingen als de loon- en inkomstenbelasting
een groot goed is.Waarom wil de staatssecretaris nu een ander beleid gaan voeren ten aanzien
van VUT-regelingen en op omslagbasis gefinancierde prepensioenen, dan ten
aanzien van op kapitaalbasis gefinancierde pensioenen?De wijze van financiering is voor de fiscale behandeling niet relevant
en heeft in het verleden ook nooit een rol gespeeld.Als duidelijk is dat betaalde VUT-premies (ook door 55-minners) alleen
aangewend worden voor VUT-pensioen voor deelnemers die op 31-12-2004 55-plus
zijn, blijft dan de huidige situatie, te weten: premie aftrekbaar, uitkering
belast gehandhaafd?De leden van de CDA-fractie vroegen of de staatssecretaris ook kan meedelen
wat de internationale consequenties van dit wetsvoorstel zijn, in het bijzonder
de gevolgen voor de Mededeling van de Europese Commissie inzake pensioenen.
De Europese Commissie neemt in deze Mededeling het standpunt in dat pensioensystemen
een eenduidige fiscale behandeling moeten kennen op het niveau van de lidstaten.
Het lijkt dat het door Nederland voorgestelde beleid haaks staat op het beleid
en de visie van de Europese Commissie. Graag zouden deze leden een uitgebreide
reactie van de staatssecretaris ontvangen.De leden van de PvdA-fractie hadden met gemengde
gevoelens kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Zij stelden vast
dat op een aantal belangrijke onderdelen de kritiek op dit voorstel zo breed
gedragen is dat de vraag kan rijzen of de door de regering getoonde vasthoudendheid
nog kan worden opgevat als een teken van grote wijsheid.In ieder geval komt het deze leden voor dat het door de Raad van State
gegeven advies in zodanige termen is gesteld dat dit tot een nadere overweging
zou hebben moeten leiden. Zij waren deze mening te meer toegedaan omdat de
kanttekeningen van de Raad van State een breed terrein bestrijken en op het
belangrijke punt van de 'dubbele heffing' ook een meer principieel karakter
hebben: wordt hier niet een meer fundamenteel rechtsbeginsel geschaad? Deze
leden stelden de vraag hoe krachtig de bewoordingen van de Raad van State
moeten zijn vooraleer deze regering, respectievelijk een regering zou moeten
besluiten het betreffende wetsvoorstel ingrijpend te wijzigen. Anders gezegd,
bij deze leden was twijfel gerezen aan de visie van de regering op de staatsrechtelijke
positie van de Raad van State.Ook echter op kritiek van andere zijde is naar het oordeel van de leden
der PvdA-fractie door de regering te laconiek gereageerd. Zo heeft het Centraal
Plan Bureau in een tweetal notities ernstige kanttekeningen gemaakt bij de
wijze waarop de afschaffing van de fiscale faciliteit voor VUT/Prepensioen
is vormgegeven. Met name geeft het CPB aan dat de regering zich ten onrechte
concentreert op de omslagfinanciering, terwijl uit een oogpunt van arbeidsdeelname
van ouderen veeleer de starheid van de VUT-regelingen en het niet kunnen behouden
van VUT-rechten bij langer doorwerken, de springende punten zijn. Op dit laatste
punt is het heel wel denkbaar dat met de sociale partners afspraken gemaakt
hadden kunnen worden in het kader van de verdere uitwerking van het Pensioenconvenant
1997, bijvoorbeeld gericht op de omzetting naar Spaar-VUT, de introductie
van deeltijdpensionering en de versnelling van de uitfasering van de VUT-regelingen.
Dergelijke afspraken zouden waarschijnlijk een eerdere overgang naar flexibel
ouderdomspensioen, een minder abrupte en meer geleidelijke uittreding uit
het arbeidsproces en per saldo een langere actieve loopbaan van veel werknemers
hebben mogelijk gemaakt, dan wat nu voorligt.In dit kader vroegen de leden van de PvdA-fractie de regering hen de meest
recente gegevens te verschaffen over de feitelijke
uittredingsleeftijd van Nederlandse werknemers die gebruikmaken van VUT, prépensioen
of ouderdomspensioen, alsmede van de ontwikkeling van die leeftijd
in de afgelopen vijftien jaar. Ook vroegen deze leden dezelfde cijfers voor
een aantal vergelijkbare Europese landen, het EU-gemiddelde en de ontwikkeling
daarin. Graag zagen deze leden de gevraagde cijfers ook uitgesplitst naar
mannen en vrouwen. Sprekende over de groeiende arbeidsdeelname van 55–64-jarigen,
waarvan deze leden overigens ook graag de meest recente cijfers ontvingen
alsmede de ontwikkeling van de laatste vijftien jaar, toonden de leden van
de PvdA-fractie zich niet geheel overtuigd door de stelling van de regering
dat deze groei de komende jaren «niet vanzelf door zal zetten».
Deze leden meenden immers dat in de huidige deelnamecijfers voor 55–64-jarigen
nog altijd een sterk neerwaarts generatie-effect zit bij de vrouwen. Het betreft
hier een generatie vrouwen die indertijd nog grotendeels uittrad bij huwelijk
of de geboorte van het eerste kind. Met het voortschrijden van de tijd wordt
deze generatie afgelost door generaties vrouwen voor wie dit patroon niet
gold, en die dus gedurende hun gehele leven een hogere participatiegraad hebben
vertoond. Dit zal zeker voor Nederland nog resulteren in een verdere stijging
van de arbeidsdeelname van 55–64-jarigen in de komende tien jaren. Deze
leden vroegen hierop de reactie van de regering. De leden van de fractie van
de SP sloten zich bij bovenstaande vragen aan.Sprekende over de feitelijke uitkomsten van het voorliggende wetsvoorstel
hadden de leden van de PvdA-fractie met enige
verbazing kennisgenomen van de voorbeelden die de regering uitwerkt in de
bijlage van stuk nr. 29 760, nr. 37 (pg 19–20). Zij lezen
hieruit dat door de combinatie van flexibel ouderdomspensioen en enige mate
van levensloopsparen in de toekomst een verpleegster rond de leeftijd van
62,1 jaar zou kunnen uittreden en een bouwvakker rond de leeftijd van 62,4
jaar. Zij vroegen de regering deze cijfers te vergelijken met de huidige feitelijke
uittredingsleeftijden met VUT en Prépensioen. In dit verband vroegen
deze leden welke bijdrage de regering verwacht van de voorliggende wetsvoorstellen
aan de feitelijke arbeidsdeelname van 60–65-jarigen in 2010, en welk
deel daarvan ook zonder deze wetsvoorstellen zou zijn gerealiseerd. Deze leden
hadden namelijk het vermoeden dat per saldo de additionele bijdrage van de
voorliggende ingrijpende maatregelen aan langer doorwerken en een hogere arbeidsdeelname
van ouderen zeer gering is.In dit verband vroegen de leden van de PvdA-fractie de regering tevens
aan te geven hoeveel rijksambtenaren inmiddels gebruik hebben gemaakt van
de zogeheten Remkes-regeling die het mogelijk maakt om op de leeftijd van 57 (zevenenvijftig) jaar het arbeidsproces geheel te verlaten
met behoud van 70% van het laatste loon. Tevens zou de regering, zo vroegen
deze leden, op dit punt wellicht iets kunnen zeggen over de geloofwaardigheid
van een pleidooi voor langer doorwerken van verpleegsters en bouwvakkers terwijl
rijksambtenaren inmiddels dringend verzocht wordt gefaciliteerd veel korter
door te werken. Ook zagen de leden van de PvdA-fractie graag recente cijfers
over het gebruik van VUT- en prépensioenregelingen in 2004, in vergelijking
met voorgaande jaren, om enig zicht te krijgen op het hier en daar gesignaleerde
uitlokkingseffect van de voorliggende maatregelen. Zij vroegen de regering
deze effecten in mindering te brengen op het veronderstelde positieve participatie-effect
van de voorgestelde maatregelen.Het spreekt vanzelf dat de leden van de PvdA-fractie zich in dit stadium
van de gedachtewisseling nog wensten te onthouden van een oordeel over de
kwaliteit en effectiviteit van het optreden van de regering in dit dossier
gedurende het afgelopen jaar.De leden van de VVD onderschreven de noodzaak
van het nemen van ingrijpende maatregelen om de gevolgen van de vergrijzing
van de Nederlandse bevolking op te vangen.De vergrijzing betekent immers minder arbeidsparticipatie, hetgeen tot
een minder economisch draagvlak en dus een uitholling van de collectieve voorzieningen
leidt. De vergrijzing brengt ook méér uitgaven voor de AOW en
zorg met zich mee. Het afschaffen van de fiscale faciliëring van VUT
en prepensioenregelingen om de arbeidsparticipatie te bevorderen wordt om
die redenen dan ook onderschreven.De leden van de VVD-fractie onderkenden eveneens dat de levensloop van
mensen is veranderd. Opleiding, gezinsvorming en zorg variëren meer en
zijn minder voorspelbaar geworden dan in het verleden. Er bestaat een toenemende
behoefte om werk met andere doelen te combineren. De levensloopregeling (hierna:
LLR) heeft enerzijds als doel de toegankelijkheid van langer durend verlof
te verbeteren, waarbij de individuele behoeften en verantwoordelijkheden centraal
staan. De LLR kan door het individu ook gebruikt worden als middel om de gevolgen
van het wegvallen van VUT en prepensioen enigszins op te vangen.Gelet op de beleidsmatige en budgettaire samenhang van het afschaffen
van de fiscale faciliteiten van de VUT en prepensioen en het introduceren
van de LLR kunnen de leden van de VVD-fractie de samenvoeging van deze twee
onderwerpen in een wetsvoorstel in tegenstelling tot de Raad van State wel
billijken.Het vorenstaande laat onverlet, dat de leden van de VVD-fractie bij het
wetsvoorstel een aantal vragen en kritische kanttekeningen plaatsten, waarop
zij van regeringszijde graag een reactie ontvangen.In het onderhavige wetsvoorstel worden ingrijpende maatregelen voorgesteld,
die op korte maar zeker op de langere termijn grote maatschappelijke gevolgen
kunnen hebben. De leden van de VVD-fractie maakten zich bij dit wetsvoorstel
meer dan anders zorgen over de kwaliteit van wetgeving. Die extra-zorgen zijn
allereerst veroorzaakt door de heftige wijze, waarop het wetsvoorstel door
een aantal maatschappelijke groeperingen is ontvangen en bekritiseerd. Het
verheugde genoemde leden overigens dat het draagvlak voor het wetsvoorstel
uiteindelijk door toevoeging van een aantal aanpassingen en aanvullingen aanzienlijk
is vergroot. Verder constateren de leden, dat er van regeringszijde erg veel
druk gelegd is op een snelle parlementaire behandeling door de Tweede Kamer.
Op zich is een snelle behandeling een loffelijk streven, mits de kwaliteit
van behandeling maar voldoende gewaarborgd is en blijft. In dat licht zijn
er bij de behandeling van dit wetsvoorstel een aantal zaken niet goed gegaan.
Als duidelijke voorbeelden worden genoemd het indienen van een nota van wijziging
als de plenaire behandeling in de Tweede Kamer al aan de gang is en het formuleren
en aannemen van het op een wezenlijk punt fout geredigeerde amendement nummer
30. Een dergelijke snelle behandeling heeft ook als belangrijk nadeel, dat
degenen die in de praktijk met de nieuwe wet moeten werken, weinig reflectietijd
hebben om hun toegevoegde waarde aan de kwaliteit van een wetsvoorstel te
leveren. Bij dit wetsvoorstel komt dit nadeel duidelijk naar voren. Vanuit
de praktijk komen nog steeds terechte opmerkingen en interessante vragen terzake
van dit wetsvoorstel. Tevens waren de leden van de VVD-fractie van mening,
dat een aantal belangrijke instanties zoals De Nederlandse Bank en de Pensioen
en Verzekerings Kamer ten onrechte -zeker gelet op de onlangs door de Eerste
Kamer met algemene stemmen aangenomen motie-Van Thijn- door de regering niet
in de gelegenheid zijn gesteld hun visie op de onderhavige maatregelen te
geven. Als laatste punt noemden deze leden in dit kader het ontbreken van
de delegatiebepalingen. In die bepalingen moeten nog een aantal zeer belangrijke
zaken voor de praktijk geregeld worden. De leden van de VVD-fractie gingen
ervan uit, dat de bij de uitvoering van die regels betrokken partijen bij
het tot stand komen daarvan – conform hun verzoek – uitvoerig
worden geconsulteerd en betrokken. Overigens dringt de tijd zeer. De delegatiebepalingen
zullen immers volgens toezegging van de regering voor 1 april 2005 openbaar
zijn.Gelet op de omvangrijke wijzigingen, die het wetsvoorstel met zich meebrengt
plaatsen de leden van de VVD-fractie vraagtekens bij de door de regering aangegeven
omvang van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven. Vanuit het bedrijfsleven
worden veelvouden van die geschatte lasten genoemd. Waar maakt het bedrijfsleven
volgens de regering inschattingsfouten?In amendement 41 van de Tweede Kamer is een evaluatie van het onderhavige
wetsvoorstel voorzien binnen 4 jaar na 1 januari 2005. Om te evalueren
dienen de doelstellingen die geëvalueerd gaan worden SMART te zijn. De
leden van de VVD-fractie hadden behoefte om die doelstellingen van regeringszijde
in onderlinge samenhang beschreven te zien. Deze vraag wordt mede opgeroepen
door de inschatting van de regering, dat dit wetsvoorstel samen met andere
maatregelen, zoals het beleid ten aanzien van WW- en WAO-regelingen tot 275 000
à 700 000 méér werkende ouderen zal leiden. Een
dergelijke ruime marge en dan ook nog in samenhang met andere maatregelen
achtten de leden van de VVD-fractie niet SMART. Bij de gevraagde beschrijving
kan de regering wellicht ook nog ingaan op de door haar gepresenteerde aantallen
deelnemers en inlegbedragen van de spaarloonregeling en de LLR van voor en
na het sociale akkoord. De leden van de VVD-fractie vroegen tevens waarom
het aantal deelnemers aan de spaarloonregeling van 870 000 tot 1 500 000
toeneemt en het inlegbedrag van de LLR afneemt van € 1 106
tot € 1 066 door het sociale akkoord?Het wetsvoorstel kent vele leeftijdgebonden regelingen. Voorziet de regering
in dezen geen problemen terzake van de wetgeving ter voorkoming van leeftijdsgebonden
discriminatie? Zou een advies van de Commissie gelijke behandeling niet wenselijk
zijn?De leden van de fractie van de SP stelden
de vraag of deze wet niet nadelig zal uitvallen voor vrouwen die vooral gebruik
zullen maken van de verlofregeling aangezien zij in het huidige tijdsgewricht
degenen zijn die nog steeds vaker voor de kinderen zorgen, waarmee ze minder
kunnen sparen voor pensioen, en dat terwijl ze vanwege vaker part-time banen
ook al minder aan voldoende pensioenopbouw toe zullen komen.De leden, behorende tot de fractie van D66
vroegen of de regering wil meedelen hoe de invoering van dit wetsvoorstel
zich verhoudt tot de eerdere afspraken tussen sociale partners en overheid
(Pensioenconvenant 1997) m.b.t. het omzetten van prepensioen en VUT in geïntegreerde
pensioenregelingen.De leden van de fracties van de ChristenUnie
(CU) en de SGP waren van oordeel dat het kabinet
met dit wetsvoorstel een structuurwijziging beoogt aan te brengen in het stelsel
van sociale zekerheid. De afschaffing van de fiscale faciliëring van
VUT en prepensioen en de introductie van een levensloopregeling zijn elementen
van een herschikking van de verantwoordelijkheidsverdeling van overheid, sociale
partners en de individuele werknemers en die tussen generaties.Deze leden meenden dat er goede gronden zijn voor een dergelijke structuurwijziging.
De legitimatie ervan is gelegen in de komende vergrijzing, de lage arbeidsparticipatie
van werknemers van 55 jaar en ouder en het risico van overvragen van de financiële
solidariteit van jongere generaties. Dat over de inhoud van het voorstel aanvankelijk
ernstige verschillen van mening tussen kabinet en sociale partners moesten
worden overbrugd verbaasde deze leden dan ook niet. Er stond en staat veel
op het spel en het was van belang dat deze structuurwijziging tenslotte gedragen
kon worden door alle betrokken partijen.De leden van de fracties van de CU en de SGP constateerden vervolgens
dat de centrale inhoud van het voorstel na de afspraken met sociale partners
en na de behandeling in de Tweede Kamer niet onbelangrijk gewijzigd is. Dat
roept de vraag op of het nu voorliggende voorstel nog in voldoende mate antwoord
geeft op de in de considerans vermelde hoofddoelstellingen. De eerste doelstelling
is het bevorderen van de arbeidsparticipatie van ouderen. De tweede het bevorderen
van de combinatie van arbeid en andere activiteiten. Deze leden hadden de
indruk dat de levensloopregeling eerst en vooral zal blijken te functioneren
als een mogelijkheid om voor de leeftijd van 65 jaar te stoppen met werken.
In die zin is het dus een substituut voor het de facto verdwijnen van VUT
en prepensioen, zal het nog slechts in bescheiden mate bijdragen aan het bevorderen
van de arbeidsparticipatie van ouderen en ook weinig bijdragen aan het vergroten
van de al bestaande wettelijke verlofmogelijkheden. Kan de regering op overtuigende
manier uiteenzetten dat deze vrees onvoldoende gerechtvaardigd is?2. Het invoeringstrajectDe leden, behorende tot de CDA-fractie wezen
erop dat het wetsvoorstel moet ingaan op 1 januari 2006. Met betrekking
tot de invoering van de levensloopregeling verheugde deze snelle invoeringsdatum
hen. Voor wat betreft de wijzigingen in de VUT en prepensioenregelingen leek
deze leden een periode van 1 jaar zeer krap. Omdat er in de meeste bedrijven
al bestaande pensioenregelingen en dus bepaalde toezeggingen zijn, moeten
er onderhandelingen starten over de wijziging van deze toezegging(en). Het
totale onderhandelingstraject, inclusief de verschillende berekeningen beslaat
al gauw een periode van een jaar. Dan dienen alle administratieve processen
nog te worden aangepast. Bovendien mag niet vergeten worden dat waarschijnlijk
alle regelingen nu tegelijkertijd aangepast moeten worden en allemaal aan
het eind van de betreffende periode. Wat is de mening van de regering hierover
en over hoeveel regelingen, die aangepast zouden moeten worden praten we eigenlijk?Onder verwijzing naar de motie-Van Thijn, aangenomen op 28 september
2004 in de Eerste Kamer, vroegen de leden van de CDA-fractie de minister of
de direct betrokkenen bij de uitvoering reeds gehoord zijn en wat hun bevindingen
zijn en wat de reactie van de minister hierop was.De leden van de PvdA-fractie hadden vastgesteld
dat de termijn van invoering van de voorliggende voorstellen bijzonder krap
is. Om de realiteitswaarde van de voorstellen in dit opzicht te kunnen beoordelen
hadden deze leden behoefte aan nadere informatie. Zij meenden dat in ieder
geval terzake van het 40-deelnemersjarenpensioen, de omzetting van opgebouwde
prépensioenrechten en de uitvoering van de Levensloopregeling door
de regering nog nadere regelingen getroffen moeten worden. Deze leden vroegen
de regering een precies en volledig overzicht te geven van alle toegezegde
en noodzakelijke uitvoeringsregelingen, ministeriële besluiten en algemene
maatregelen van bestuur die uit het wetsvoorstel voortvloeien, alsmede van
de tijdstippen waarop deze beschikbaar zullen zijn. In dit verband vroegen
de leden van de PvdA-fractie tevens of het meergenoemde amendement-Vendrik
op stuk nr 30 nog tot nadere uitvoeringsbepalingen zal leiden; graag zagen
zij zeker gesteld dat gewijzigde pensioenregelingen die zich baseren op dit
amendement niet zullen worden getroffen door het formele bezwaar dat zij niet
voor 1 januari 2005 zijn ingesteld.Vervolgens vroegen de leden van de PvdA-fractie de regering een oordeel
te geven op het «tijdschema» dat de vereniging van bedrijfstakpensioenfondsen
(VB) eerder heeft gepresenteerd. Deze leden waren in dit verband tevens geïnteresseerd
in de tijd die DNB/PVK nodig zal hebben voor de toetsing van de gewijzigde
pensioenreglementen, alsmede de tijd die de Belastingdienst zal moeten nemen
voor het afgeven van een gefundeerde 'fiscale zuiverheidsverklaring' op de
nieuwe regelingen. Zij vroegen of de regering met deze leden van mening was
dat een dergelijke toets onontbeerlijk, maar zeker ook dat een zuiverheidsverklaring
van de Belastingdienst absoluut noodzakelijk is om te voorkomen dat deelnemers
grote financiële risico's lopen en de betrouwbaarheid van het pensioensysteem
in de kern wordt aangetast. De leden van de PvdA-fractie vroegen tevens of
de regering kon begrijpen dat de vergroting van het aantal keuzemogelijkheden
in zowel pensioenals levensloopregelingen een grote wissel trekt op goede
voorlichting aan de werknemer alvorens hij zijn keuzen bepaalt, en dat ook
hiervoor enige tijd moet worden ingeruimd.In dit verband wezen de leden van de PvdA-fractie tenslotte op de door
de Eerste Kamer aangenomen motie-Van Thijn c.s.die het belang benadrukt van
een realistische beoordeling van de uitvoeringsmogelijkheden van wetgeving.
Dit klemt te meer omdat naar het oordeel van deze leden de risico's van haastige
en onzorgvuldige uitvoering in dit geval niet bij de regering, maar bij de
werknemers liggen. Kan geen adequate vervangende regeling tot stand worden
gebracht voor 1 januari 2006 dan worden bestaande VUT- en prépensioenregelingen
getroffen door een dubbele heffing; komt er wel een regeling tot stand, maar
is deze fiscaal of anderszins niet zorgvuldig dan loopt de werknemer grote
financiële risico's. Deze leden waarschuwden de regering de zeer reële
vraagstukken van een zorgvuldige uitvoering niet in een vlaag van vermeende
politieke daadkracht over het hoofd te zien.De leden, behorende tot de fractie van de VVD
merkten op dat de Eerste Kamer het tot haar primaire taak rekent om de uitvoerbaarheid
van een wetsvoorstel te toetsen. De uitvoerbaarheid begint met de haalbaarheid
van de invoeringstermijnen. Van vele kanten is kritiek op de termijn van invoering
gekomen. Sommigen, zoals de vakcentrales betwijfelen zeer ernstig of invoering
per 1 januari 2006 wel op verantwoorde wijze mogelijk is. Onder andere
het Verbond van Verzekeraars, de Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen
en de Stichting voor Ondernemingspensioenfondsen hebben bij de Eerste Kamer
indringend aandacht gevraagd voor de in hun visie veel te krappe implementatietermijn.
Gepleit wordt voor een termijn die loopt tot 1 januari 2007 of zelfs
tot 1 januari 2008. Van regeringszijde is steeds betoogd, dat de invoeringstermijn
weliswaar kort maar niet tè kort is en «de druk op de ketel moet
blijven». Gelet op het belang van een ordentelijke implementatie verzochten
de leden van de VVD-fractie de regering op de aangevoerde kritiek, dat de
invoeringstermijn te kort is gefundeerd in te gaan. Worden alle bij de implementatie
betrokken partijen in de ogen van de regering in voldoende mate in staat gesteld
om hun werkzaamheden overwogen en in voldoende mate van overleg met elkaar
te verrichten? Ook gelet op de fiscale gevolgen, waaronder het vervallen van
de omkeerregeling voor de gehele pensioenregeling als de regeling niet zuiver
is, klemt dit thema zeer.De leden van de fractie van de SP sloten zich
aan bij bovenvermelde opmerkingen en vragen omtrent de invoeringsdatum. Naar
hun mening is het ondoenlijk vóór 1 januari 2006 alles
wat met die invoering te maken heeft zorgvuldig te regelen.Het meest knellend leek de leden van de D66-fractie
en van de OSF de vraag of de wijziging in fiscale
behandeling van VUT en prepensioen niet op te korte termijn, nl. per 1-1-2006
wordt doorgevoerd. De wijziging moet er immers, naar zijn bedoeling, toe leiden
dat de VUT en prepensioensystemen worden aangepast, c.q. omgezet in pensioen
dan wel levensloopsystemen, wat betekent dat in CAO overeenkomsten daarvoor
regelingen moeten worden getroffen. Is de tijd niet te kort om tot overeenstemming
te komen en dan ook nog sluitende regelingen te formuleren? Wijst het feit
dat van veel kanten dit bezwaar wordt genoemd er niet op dat de regering hier
te gemakkelijk overheen is gestapt? Is de staatssecretaris met D66/OSF van
mening dat de overgangstermijn van dit wetsvoorstel te kort is? Zo ja, welke
actie neemt hij daarop?Deze leden vroegen vervolgens waarom de in september 2004 door de Eerste
Kamer aangenomen motie Van Thijn bij dit wetsvoorstel niet is uitgevoerd,
m.a.w. waarom is niet vooraf getoetst of dit wetsvoorstel goed uitgevoerd
kan worden?Kan de regering melden waarom er geen uitvoeringstoets bij de DNB is aangevraagd
voor dit zeer ingrijpende wetsvoorstel, terwijl dit wel gebruikelijk is?De leden van de fracties van de CU en de SGP wezen erop dat van veel kanten de vraag is gesteld,
een vraag die ook weerklank vond in de debatten in de Tweede Kamer, naar de
redelijkheid en aanvaardbaarheid van het tempo van invoering. Het is evident
dat de voorbereiding voor een goede uitvoering veel tijd en energie van veel
betrokkenen zal vergen. Daarvoor is nu een jaar beschikbaar en de vraag is
daarom legitiem of met die korte voorbereidingstijd niet onaanvaardbare risico's
worden gelopen. Nu kan het nemen van uitvoeringsrisico's soms onvermijdelijk
zijn. Deze leden vermochten evenwel niet in te zien waarom dat in dit geval
door de regering voor lief zou moeten worden genomen. Het mag toch duidelijk
zijn dat alle betrokkenen, in het bijzonder ook de sociale partners, zich
ervan bewust zijn dat het hier om verstrekkende wetgeving gaat die vermoedelijk
voor vele decennia van toepassing zal zijn. Het is daarom toch niet te verwachten
dat de politieke en maatschappelijke steun na alles wat er rond dit voorstel
in 2004 is gebeurd plotseling weer zal vervluchtigen.Het had deze leden dan ook verbaasd dat de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid tijdens het wetgevingsoverleg in de Tweede Kamer op 19 november
2004 als argument voor de snelle invoering verwees naar de sociale spanningen
eerder dat jaar, het daarna verwezenlijkte draagvlak en «het momentum».
Dat was dan ook nog eens het enige argument. Naar het oordeel van deze leden
getuigt deze argumentatie niet van veel vertrouwen in de handtekening van
sociale partners onder het bereikte akkoord. Erkent de regering dit? En als
dit al een reëel argument mag worden genoemd, hetgeen deze leden ernstig
betwijfelden, dan geldt dit hoogstens het tempo van wetgeving, maar veel minder
het moment van invoering. Het is toch geen gegronde verwachting dat bij een
latere invoering een aanwijsbaar risico ontstaat dat sociale partners alsnog
op hun gegeven instemming zouden terugkomen? De eis van zorgvuldigheid bij
de introductie en eerste uitvoering had dan ook voorop kunnen en moeten staan.
Deze leden betreurden het dat dit is nagelaten. Zij vroegen of, wanneer halverwege
dit jaar terzake reële problemen ontstaan, de regering bereid en in staat
is alsnog een later tijdstip van invoering voor te stellen. Daarvoor zou dan
een uiterste beperkte wetswijziging geëntameerd moeten worden.3. Vut/prepensioenDe leden, behorende tot de fractie van het CDA
merkten op dat aan werknemers die 40 jaar hebben gewerkt en hebben deelgenomen
aan een pensioenregeling de mogelijkheid wordt geboden om eerder dan 65 jaar
met pensioen te gaan. Deze sympathiek ogende maatregel riep bij deze leden
toch nog een aantal vragen op. Van de meeste werknemers zal het tijdstip van
indienstttreden niet meer bekend zijn (bij de werkgever of het pensioenfonds).
Mag voor de bepaling van het aantal dienstjaren de periode genomen worden
die de werknemer aannemelijk maakt?Als een werknemer waardeoverdracht pleegt van een pensioenregeling met
een lage (hoge) franchise naar een pensioenregeling met een hoge (lage) franchise
dan levert dit voor de pensioenberekening in de nieuwe regeling meer (minder)
dienstjaren op dan in de oude regeling. Over welke periode mag er pensioen
worden opgebouwd? Als de werknemer later naar een andere werkgever overstapt,
waarbij door waardeoverdracht het aantal dienstjaren dat voor de berekening
wordt meegeteld weer wijzigt, wijzigt dan de periode van in dienst treden
tot de opnamedatum?Hoe ziet de minister de terugwerkende kracht bij een middelloon regeling?En hoe ziet de minister de opbouw met terugwerkende kracht indien de regeling
een beschikbare premieregeling is? Krijgt de deelnemer met terugwerkende kracht
de rendementen van die periode of kan hij met terugwerkende kracht de meest
gunstige optie kiezen?In artikel 18e lid c staat dat het pensioen niet eerder wordt opgebouwd
dan nadat de 40 dienstjaren bereikt zijn. Tijdens het overleg heeft de minister
aangegeven dat voor de opbouw van het 40 deelnemingsjarenpensioen er een omslagpremie
in rekening gebracht moet worden. Als er geen pensioen wordt opgebouwd, hoe
ziet de minister dan de reservering van dit 40 deelnemingsjarenpensioen in
verhouding tot de omslagfinanciering? Zowel in de nationale verslaglegging
als in de internationale verslaglegging (o.a. IFRS en RJ 271).Naar de leden van de CDA-fractie aannamen worden perioden waarin een deelnemer
part-time heeft gewerkt voor de bepaling van het 40 deelnemingsjarenpensioen
volledig meegenomen, evenals de jaren waarin voor jonge kinderen is gezorgd.
Toch vroegen deze leden of deze regeling niet voornamelijk aan mannen ten
goede komt. Hoe zien de bewindslieden dit in het kader van de gelijke behandeling?
De leden van de fractie van de SP sloten zich
bij deze vraag aan.Het kan voorkomen dat deelnemers in hun beginperiode geen pensioen hebben
opgebouwd maar wel in dienst zijn geweest, zij missen dan deelnemingsjaren
voor hun 40-deelnemingsjaren pensioen, zo vervolgden de leden van de CDA-fractie. De inkoop van de in het verleden niet benutte
ruimte kan worden vorm gegeven als een arbeidsvoorwaardelijke toezegging en
mag dan in een periode van maximaal 15 jaar, al dan niet tijdsevenredig worden
afgefinancierd. Hoe ziet de minister deze toezegging in het kader van artikel
7a PSW?Kan de 15-jaren regeling ook gehanteerd worden als deelnemers op basis
van de op 31-12-2004 bestaande pensioenregeling een pensioentekort hebben,
omdat het fonds of de werkgever op het moment van wijziging van de regeling
niet voldoende middelen hadden om de backservice volledig te financieren en
bijvoorbeeld een VUT-achtige toezegging hebben gedaan?Is over deze 15-jaren regeling en de 40 deelnemingsjaren regeling overleg
geweest met DNB? Hoe ziet DNB deze regelingen in het licht van de PSW en de
gewenste verslaglegging (zowel nationaal als internationaal)?In de tekst van artikel 10a.1 het overgangsrecht in verband met afschaffing
per 1 januari 2006 van premieaftrek voor overbruggingslijfrenten konden
de leden van de CDA-fractie geen uitzondering vinden voor personen die op
31 december 2004 ten minste 55 jaar oud zijn. Waarom kan deze leeftijdsgroep
wel nog een pensioenoverbrugging opbouwen, maar het tekort dat via de lijfrenteoverbrugging
werd opgebouwd niet verder opbouwen? Hoe ziet de staatssecretaris de toepassing
van artikel 3.133 als er geen premies van het inkomen zijn afgetrokken om
de eventueel hogere aanspraak te bereiken? Als de waarde in het economisch
verkeer daalt ten opzichte van de waarde per 31 december 2005 –
er kan dus een lagere lijfrente van worden aangekocht dan eerder verondersteld –
kunnen er dan tussentijds nog fiscaal aftrekbare premies worden gestort?Het voorgestelde artikel 10, lid 4 Wet op de loonbelasting 1964 regelt
een onbeperkte naheffingsbevoegdheid ten aanzien van onzuivere pensioenaanspraken.
Tot nu toe geldt een termijn van 5 jaar. Kan de regering deze terugwerkende
kracht (nogmaals) motiveren? Geldt deze naheffingsmogelijkheid ook als in
het verleden al over de wettelijke termijn is nageheven en het «pensioentegoed»
sindsdien fiscaal als box III vermogen is behandeld?De polisredactie van lijfrentepolissen is vaak ruim gesteld. Moet de polisredactie
worden aangepast of is voldoende als op het moment van aanwending uitgegaan
wordt van de opgerente waarde. Moeten alle lijfrentepolissen gesplitst worden
in een polis opgebouwd tot 31-12-2005 en een polis opgebouwd vanaf 01-01-2006?De minister heeft bij brief van 21 december 2004 gemeld dat in de
tekst van het amendement van de heer Vendrik c.s. met betrekking tot het wetsvoorstel
een fout geslopen is. Dit is (wordt) gecorrigeerd bij het wetsvoorstel Langdurend
Zorgverlof. Ook het sparen in tijd is met dit wetsvoorstel geschrapt.De leden van de CDA-fractie wilden over de tekst, zoals die nu zal gaan
luiden, de volgende vragen stellen. Als de regeling voor vervroegde uittreden
niet wordt aangepast of zodanig wordt aangepast dat ook eerdere ingang of
deeltijd vroegpensioen mogelijk wordt, komt dan de overgangsregeling voor
55-plussers te vervallen?Volgens artikel 38d (prepensioen) geldt de overgangsregeling voor 55-plussers
mits de uitkeringen actuarieel worden herrekend bij latere ingang en de prepensioenregeling de mogelijkheid van deeltijdpensioen
biedt. Er wordt alleen gesproken over herrekening bij later ingaan, als de
mogelijkheid van deeltijdpensioen bestaat dan zouden de uitkeringen ook eerder
kunnen ingaan. Geldt hiervoor niet de actuariële herrekening?Zowel de regeling van vroegpensioen als van prepensioen moet worden aangepast.
Als de regeling wordt aangepast bestond deze regeling niet op 31-12-2004,
blijft dan toch de overgangsregeling gelden? Als er binnen een dergelijke
regeling een aanpassing plaats vindt voor bijvoorbeeld 55-minners, blijft
dan het overgangsregime voor 55-plussers gelden?Aanvullend kan de vraag gesteld worden wat actuarieel aanvaarde grondslagen
voor herrekening zijn bij uitkeringen op basis van een regeling voor vervroegd
uittreden als bij het bepalen van de voorziening rekening is gehouden met
deelname- en blijf-kansen. Kan/mag bij de herrekening rekening gehouden worden
met deze kansen?Als de vervroegde uittredenregeling of de prepensioenregeling na 31-12-2004
wordt gewijzigd op andere ondergeschikte onderdelen, wordt deze
regeling dan nog beschouwd als een bestaande regeling op 31-12-2004? Wordt
dit door de belastingdienst bepaald? Zo ja, kan de belastingdienst dan nu
al aangeven wat als ondergeschikt wordt beschouwd?Opgebouwde aanspraken op prepensioen mogen premievrij blijven voortbestaan.
Als deze leden de wettekst juist interpreteerden zou de aanspraak op een overbruggingspensioen
moeten worden omgezet in een (extra) ouderdomspensioen. Kan de regering meedelen
of dit waar is en zo ja, waarom het overbruggingspensioen niet als premievrij
pensioen kan voortbestaan?Als pensioen geheel of gedeeltelijk premievrij wordt opgebouwd in verband
met arbeidsongeschiktheid kan dit dan op basis van het huidige pensioenreglement
blijven gebeuren, zo vroegen deze leden vervolgens.Hoe kijken de bewindslieden aan tegen de mogelijkheid om binnen bepaalde
bedrijfstakken een arbeidsongeschiktheidspensioen te introduceren voor werknemers
van 60 jaar en ouder, conform door professor Lutjes voorgesteld in zijn artikel
in het Tijdschrift voor Pensioenvraagstukken?De werkgever kan aan oudere werknemers een extra werkgeversbijdrage geven.
Hoe ziet de regering deze bijdrage in het kader van de Wet gelijke behandeling
bij leeftijd?Sprekende over de voorgestelde 'dubbele heffing' kwam het de leden van
de PvdA-fractie voor dat de regering er te zeer van uit gaat dat de heffing
van belasting over de premies op de werkgever drukt, terwijl de heffing van
belasting over de uitkering op de werknemer drukt, zodat er in feite geen
sprake is van dubbele heffing. Deze redenering gaat, naar het oordeel van
deze leden, op twee punten mank. In de eerste plaats betreft het natuurlijk
in beide gevallen 'hetzelfde geld' om het zo te zeggen: wat de werkgever inlegt
aan premie resulteert uiteindelijk voor de werknemer in een uitkering. Het
gaat dus steeds om een bestanddeel van het loon, zij het in dit geval uitgesteld
loon. In dit verband vroegen de leden van de PvdA-fractie waarom de regering
voorbijgaat aan de principiële opvatting van de Raad van State dat een
loonbestanddeel waarover eenmaal loonbelasting is geheven, de loonbelasting
'verlaat' en vervolgens niet nog eens onder de loonbelasting kan worden gebracht.
In deze opvatting had het dus meer voor de hand gelegen, indien de premies
belast worden, de aanspraken vervolgens wel onder de vermogensrendementsheffing
in box 3 te brengen (spaargeld), maar de uitkeringen als opname uit het spaargeld
vrij van belasting te laten. De aan het woord zijnde leden vroegen de regering
nader in te gaan op de ingewikkeldheid en fraudegevoeligheid van een regeling
voor dubbele heffing zoals voorgesteld. De leden van de PvdA-fractie vroegen
van de regering ten principale een opstelling in dezen, omdat zij vreesden
dat de weg die de regering nu inslaat die van de willekeurige belastingheffing-als-het-zo-uitkomt
is, een weg die wij niet zouden moeten willen gaan.Tevens vroegen de leden van de PvdA-fractie nadere uitleg over het verschil
in behandeling tussen omslaggefinancierde- en door kapitaaldekking afgefinancierde
VUT-regelingen. Is het juist dat werknemers die toevallig in een nog deels
omslaggefinancierde VUT-regeling zitten (bijv. de FPU van ABP) wel een eindheffing
over de uitkering krijgen en werknemers waarvoor de VUT eerder is afgefinancierd
(bijv. de OBU van PGGM) niet? En indien dit zo is, kan dan worden aangegeven
of het vaker voorkomt dat dit onderscheid een belangrijk verschil in behandeling
van werknemers gaat opleveren, anders gezegd: zijn er meer op kapitaaldekking afgefinancierde VUT-regelingen? Het kwam de leden van de PvdA-fractie
voor dat hierdoor majeure ongelijkheden in behandeling ontstaan tussen werknemers
die soms, zoals verpleegkundigen in academische ziekenhuizen, in dezelfde
sector werkzaam zijn. Meer in algemene zin vroegen de leden van de PvdA-fractie
de regering hoe dit valt te rijmen met de overtuigende analyse van het CPB
dat niet de wijze van financiering, maar de rigiditeit en mate van«meeneembaarheid»
van VUT-rechten, de ware oorzaak zijn van te vroeg uittreden (notitie van
5 oktober 2004)?Wat betreft de ouderdomspensioenen toonden de leden van de PvdA-fractie
zich benieuwd naar de ruimte die het nieuwe Witteveen-kader biedt voor de
opbouw, en de mate waarin bestaande ouderdomspensioenregelingen daarvan nu
reeds gebruik maken. Zij vroegen de regering een globale schatting te geven
van de ongebruikte ruimte voor fiscaal gefacilieerde pensioenopbouw binnen
het nieuwe Witteveen-kader, de mate waarin flexibel pensioen kan ontstaan
door het gebruik van deze ruimte (dat is dus herrekend pensioen dat eerder
ingaat dan het 65 levensjaar), de omvang van de daarmee gemoeide extra pensioenpremies
en de belastingderving die het gevolg zal zijn van dit maximale gebruik van
de ruimte in het Witteveen-kader. Deze leden stelden deze vragen mede omdat
zij verwachten dat sociale partners zo verstandig zullen zijn om deze weg
van flexibilisering van het ouderdomspensioen op te gaan (een uit maatschappelijk
oogpunt zeer wenselijke weg) om aldus het verlies van prépensioen enigszins
te verzachten. Omdat hierbij financiële overwegingen, met name terzake
van de premiehoogte uiteraard een rol zullen spelen, toonden de leden van
de PvdA zich ook geïnteresseerd in de omvang van de geleidelijk vrijvallende
VUT- en prépensioenpremies als deze regelingen worden uitgefaseerd.
Is, zo vroegen zij de regering in dit verband, een zeer globale benadering
juist, die zegt dat met de optimalisatie van het ouderdomspensioen mogelijk
ongeveer € 2,5 miljard extra premie is gemoeid, welke indien 50%
(1,25 mln) daarvan door de werknemers wordt opgebracht een belastingderving
van mogelijk bijna € 500 miljoen (40% tarief) zou opleveren. En,
zo gingen deze leden voort, klopt de benadering die in vakbondskringen wel
wordt vernomen, dat deze premielast grosso modo in dezelfde orde van grootte
ligt als, dan wel wat geringer is dan de huidige premielast van de geleidelijk
wegvallende VUT- en prepensioenregelingen? Blijft de regering, zo vroegen
de leden van de PvdA-fractie, in het licht van de groeiende bereidheid van
sociale partners om vroegpensioen te 'verslepen' naar flexibel ouderdomspensioen,
bij haar eerdere ramingen of is inmiddels het besef doorgebroken dat het Centraal
Plan Bureau met zijn 'raming met uitwijkgedrag' (CPB-notitie van 8 november
2004, p. 5) mogelijk veel dichterbij de werkelijkheid zit?Het was de leden van de PvdA-fractie opgevallen dat de regering de mogelijkheid
van de zogeheten «actuariële herrekening» van het 65+-pensioen
naar een lagere startleeftijd (en dus en lager uitkeringspercentage) uitsluitend
presenteert in het kader van de discussie over personen die een volledige
40 jaren pensioenopbouw hebben. Maar ziende op het wetsvoorstel kwam het deze
leden voor dat de actuariële herrekening een faciliteit is die voor alle
pensioengerechtigden openstaat, ook degenen die geen volledige opbouw realiseren,
dat wil zeggen vrijwel iedereen. Dat leek deze leden ook redelijk en rechtvaardig,
en zij meenden dat dit ook sprak uit de eerder geciteerde voorbeelden in de
bijlage van stuk 29 760, nr 37. Niettemin zagen zij door de regering
graag bevestigd dat iedere pensioendeelnemer zijn op 65-jarige leeftijd opgebouwde
pensioen actuarieel kan laten herrekenen naar een eerder ingangsleeftijd van
het pensioen en een navenant lager uitkeringspercentage.Wat betreft de overgangstermijn toonden de leden van de PvdA-fractie zich
tevreden dat in ieder geval de rechten van de boven 55-jarigen integraal geëerbiedigd
worden. Zij zagen echter ook dat hiermee, zoals het CPB laat zien een goede
kans gemist wordt om ook in deze categorie werknemers nog een substantiële
inzet op langer doorwerken te krijgen: door paardenmiddelen toe te passen
schept de regering een klimaat waarin wie gespaard wordt vervolgens opgelucht
achterover gaat leunen en zijn (gespaarde) recht op vervroegd uittreden ook
maximaal zal incasseren. Nu constateerden deze leden dat het amendement Vendrik
c.s. op stuk nr 30 er toe strekt juist voor de categorie boven 55-jarigen
toch een versnelde flexibilisering van het uittreden mogelijk te maken door
actuariële herrekening van bestaande prépensioenaanspraken. Dit
zou ertoe kunnen leiden dat ook in deze categorie meer mensen langer doorwerken
om aldus een hoger pensioen te verwerven, een soortgelijke prikkel als het
CPB met de voorgestelde «Spaar-VUT» voor ogen heeft. De Tweede
Kamer heeft dit amendement dan ook in zijn wijsheid aangenomen. Graag ontvingen
de leden van de PvdA-fractie van de regering een nadere toelichting op de
mogelijke uitwerking van dit amendement voor de arbeidsdeelname van de categorie
nu boven 55-jarigen, en een indicatie van hoe sociale partners met de hier
geboden mogelijkheid zullen omgaan. Zeer in het bijzonder toonden deze leden
zich hierbij geïnteresseerd in de mogelijkheden van deeltijdpensioen,
dat is het geleidelijk terugbrengen van de werktijd in de jaren tussen het
55e en 65e levensjaar, omdat deze geleidelijk «uitfasering» hun
een veel betere oplossing lijkt voor het productiviteitsprobleem dan geforceerde
vormen van collectief langer doorwerken («old soldiers never die, they
just fade away»).De leden, behorende tot de fractie van de VVD
merkten op, dat de fiscale behandeling van VUT- en omslaggefinancierde prepensioenregelingen
door dit wetsvoorstel geheel anders wordt dan die van kapitaalgedekte prepensioenen.
Is het onderscheid tussen die regelingen naar het oordeel van de regering
voldoende duidelijk, zodat helder is welke gevolgen aan een regeling verbonden
moeten worden? Is tevens de afbakening van niet onder het wetsvoorstel vallende
regelingen helder? Gedacht kan worden aan sociale plannen en stamrechten terzake
van bedrijfsreorganisaties. Geldt dat ook voor de met die regelingen gelijkgestelde
regelingen, zoals die kunnen gelden voor de directeur-grootaandeelhouder?Bij de VUT- en omslaggedekte prepensioenregelingen vindt (economisch)
dubbele heffing plaats. Deze dubbele heffing en instrumentalisering van het
belastingrecht is en wordt zeer bekritiseerd, omdat deze niet zou passen in
het Nederlandse systeem van belastingheffing. Voor de Raad van State was de
dubbele heffing, die kan oplopen tot 104% en in extreme gevallen vanaf 2011
tot zelfs meer dan 150% reden om te adviseren het wetsvoorstel niet naar de
Tweede Kamer te zenden. Graag ontvangen de leden van de VVD-fractie een overzicht
van alle argumenten waarom deze wijze van heffing in casu acceptabel is en
hoe de dubbele heffing in ons belastingsysteem en de beginselen die daar aan
ten grondslag liggen, ingepast kan worden. Tevens vroegen die leden de regering
aan te geven welke alternatieven zij voor de dubbele heffing overwogen heeft
en waarom deze alternatieven zijn afgevallen.Een van de voorwaarden voor het overgangsregime voor VUT- en prepensioenaanspraken
van werknemers, die op 1 januari de leeftijd van 55 jaar hebben bereikt
is dat hun aanspraken in een afzonderlijk reglement zijn ondergebracht. Kan
de regering bevestigen dat deze wijziging ook ná 1 januari 2005
maar vóór 1 januari 2006 tot stand kan worden gebracht
zonder gevolgen voor het overgangsrecht?Per 31 december 2004 bestaande VUT- en prepensioenregelingen moeten
naar de leden van de VVD-fractie aannemen uiterlijk per 31 december 2005
aangepast zijn aan de nieuwe wetgeving. Vallen toetreders van na 1 januari
2005 maar van voor 31 december 2005 ongeclausuleerd onder de regeling,
zoals die per 31 december 2004 bestond?De overgangsregeling voor de pensioenregelingen met een levenslang ouderdomspensioen
met een spilleeftijd beneden de 65 jaar gaat minder ver dan voor de pensioenregelingen
met een afzonderlijke VUT- of prepensioenaanspraak. Is deze ongelijke behandeling
beoogd en zo ja waarom? Het kan bij de eerste categorie wellicht om belastingplichtigen
gaan, die in het recente verleden de door de regering versmade VUT- en/of
prepensioenregeling al eerder hebben afgeschaft door deze om te zetten in
een pensioenregeling.Het wetsvoorstel is inmiddels voorzien van een 40-deelnemingsjarenpensioen.
De leden van de VVD-fractie vroegen zich af hoe adequaat deze regeling in
de praktijk zal zijn. Het kan goed zijn, dat een werknemer hierop eerst na
47 arbeidzame jaren recht op heeft. Dit komt door de gekozen ingangsdatum
van 63 jaar. Verder lazen deze leden de regeling zo dat vanaf die leeftijd
een pensioen mag worden toegekend van 70% met inbegrip van het ouderdomspensioen.
Houdt dit in dat het pensioen na het bereiken van de 65-jarige leeftijd nooit
hoger mag zijn dan genoemde 70%? Als deze vraag bevestigend wordt beantwoord
wat is daarvan dan de reden, temeer daar het ouderdomspensioen normaliter
100% mag bedragen van het laatstgenoten pensioengevende salaris? Is inkoop
van dienstjaren een reële (lees: betaalbare) optie? Mag voor het 40-deelnemingsjarenpensioen
een uitkering uit de LLR meegeteld worden? Wat is de visie van de regering
op het 40deelnemingsjarenpensioen voor vrije beroepers? Deze zullen door lange
opleidingen niet vaak aan het criterium kunnen voldoen. Hoe zal overigens
het door de regering toegezegde «sub-Witteveenkader» voor vrije
beroepers er uit zien?Een apart thema vormt de financiering van het 40-deelnemingsjarenpensioen.
Er zal volgens de PSW sprake moeten zijn van een kapitaalgedekt pensioen.
Hoe en wanneer moet het pensioen gefinancierd worden. Past die wijze van financiering
binnen het nationale jaarrekeningenrecht en de IFRS-regelgeving?Het voorgestelde artikel 10, lid 4 Wet op de loonbelasting 1964 regelt
een onbeperkte naheffingsbevoegdheid ten aanzien van onzuivere pensioenaanspraken.
Kan de regering deze terugwerkende kracht (nogmaals) motiveren? Geldt deze
naheffingsmogelijkheid ook als in het verleden al over de wettelijke termijn
is nageheven en het «pensioentegoed» sindsdien fiscaal als box
III vermogen is behandeld?Voor overbruggingslijfrenten gelden in tegenstelling tot de VUT-en prepensioenregelingen
geen overgangsbepalingen voor 55-plussers. Een tegoed van de LLR kan wel besteed
worden aan het verbeteren van het ouderdomspensioen, maar niet gestort worden
in een (overbruggings-)lijfrente. Kan de regering deze verschillen in behandeling
motiveren? Is het verschil in behandeling niet vreemd nu tot 31 december
2005 ouderdomspensioenaanspraken omgezet kunnen worden in lijfrente-aanspraken,
terwijl vervolgens het ouderdomspensioen door het tegoed van de LLR in de
toekomst weer kan worden aangevuld? Vallen er (categorieën van) belastingplichtigen
door het ontbreken van een overgangsregeling of de onmogelijkheid van de overboeking
van het tegoed van de LLR naar een (overbruggings-)lijfrente uit de boot?
Te denken valt wellicht aan vrije beroepers?Blijft de PSW op de ouderdomspensioenen, die voor de leeftijd van 65 jaar
ingaan, van toepassing?De uitwerking van de nieuwe regelgeving gaat plaatsvinden bij de CAO-onderhandelingen.
Er wordt door vakorganisaties – onder het respecteren van de geest van
de nieuwe wetgeving –, gepleit voor en gestreefd naar het «verslepen»
van VUT- en prepensioenrechten naar het ouderdomspensioen. Het verslepen moet
ertoe leiden dat het ouderdomspensioen volloopt tot aan de fiscaal toelaatbare
grenzen: AOW-franchise minimaliseren, opbouwpercentage maximaliseren, pensioengevend salaris optimaliseren, drempelleeftijden bij opbouw afschaffen, nabestaandenpensioen
opbouwen op kapitaaldekkingsbasis. Vervolgens kan het ouderdomspensioen herrekend
worden naar een lagere ingangsdatum. Het ouderdomspensioen kan vervolgens
weer gevuld worden met het tegoed uit de LLR. Verwacht wordt dat met deze
aanpak 80% van de rechten van VUT- en prepensioenregelingen «veilig»
worden gesteld. Hoe kijkt de regering hiertegen aan? De werkgeversorganisaties
gaan – en dat sprak de leden van de VVD-fractie meer aan – voor
kostenbeheersing, flexibiliteit op de arbeidsmarkt en binnen de onderneming,
het verhogen van de eigen verantwoordelijkheid van de werknemers en het verhogen
van de arbeidsparticipatie.De leden van de fractie van D66 vroegen of
het wel billijk is om enerzijds aan werknemers boven de 55 jaar de mogelijkheid
te geven om op de oude voet hun VUT en prepensioenrechten verder op te bouwen
en vervolgens te genieten, en anderzijds zelfstandigen die, om hetzelfde te
bereiken, een overbruggingslijfrente sloten, wel te confronteren met een verslechtering
in het fiscaal regiem.Levert een dergelijke knip in de opbouw en dus ook in de uitkering niet
ook onevenredig veel administratieve lasten op? En geldt hetzelfde niet voor
het voorgenomen verschil in behandeling tussen VUT en prepensioen, voorzover
die, door welke oorzaak dan ook (bijv. te kort tijd om tot bijstelling te
komen), na 1-1-2006 nog gecombineerd worden toegepast?Resulteert het introduceren van het «40 deelnemingsjarenpensioen»
er inderdaad in dat, samen met inzet van een maximaal gebruikte levensloopregeling,
een werknemer die op jonge leeftijd is begonnen met 60 jaar kan uittreden?
Of kunnen een te late start met de opbouw van pensioen (nl met 25 jaar zoals
gebruikelijk was), en extra verplichtingen in de periode van 60 tot 65 jaar
in de vorm van AOW premie, dat toch onmogelijk maken doordat een overbruggingsinkomen
van 70% niet gehaald wordt? Ligt hier ook een goede reden om te gaan nadenken
over een snelle fiscalisering van de AOW? Kan de staatssecretaris bovendien
duidelijkheid scheppen omtrent de mogelijke discriminerende gevolgen voor
vrouwen van het 40 deelnemingsjarenpensioen?Mogen incidentele individuele loonsverhogingen die na 2006 nog plaatsvinden,
nog worden meegenomen in de eindloonregeling zoals die tot 2006 gold, dus
nog rekening houdend met een pensioendatum van 60 jaar?Kan bij een geïntegreerde pensioenregeling van ouderdomspensioen
en prepensioen gebruik worden gemaakt van art 18, derde lid, Wet Loonbelasting
1964 op basis waarvan de pensioenregeling wordt opgesplitst in een zuiver
(=levenslang) en een onzuiver deel (=prepensioen)?Gaat de in de loonbelasting gebruikelijke wijze dat de waarde van een
aanspraak wordt gesteld op de premie die ervoor betaald is, ook op voor een
(niet fiscaal gefacilieerde) prepensioenregeling? Hoe wordt daarbij omgegaan
met een bedrijfstakpensioenfonds waarin het gebruikelijk is dat er een (leeftijdsonafhankelijke)
premie gehanteerd wordt waarin veel solidariteitselementen zijn verwerkt?De leden van de fracties van de CU en de SGPconstateerden dat met dit wetsvoorstel de facto een
einde wordt gemaakt aan VUT-regelingen. Daarvoor heeft de regering goede argumenten.
Toch wordt op diverse plaatsen in de stukken de indruk gevestigd dat de VUT
als collectieve regeling ook in de toekomst nog zal voortbestaan. Kan duidelijk
gemaakt worden waarop deze kennelijke verwachting berust? Wat zal dan nog
de inhoud van een dergelijke regeling kunnen zijn? Zijn terzake
ook opvattingen van sociale partners bekend? Waarom zouden zij zich nog wagen
aan een VUT-regeling nu de regering met zoveel woorden heeft kenbaar gemaakt
dat deze regelingen niet langer meer algemeen verbindend zullen worden verklaard?
Is over dit laatste ook het standpunt van sociale partners bekend?De leden van de fracties van de CU en de SGP waren eveneens van mening
dat prepensioenregelingen tot het verleden zullen kunnen gaan behoren en dat
een deel van de oorspronkelijke ratio van deze regelingen een plaats krijgt
in de nieuwe loopbaanregeling. Om een goede overgang naar de toekomstige situatie
te bevorderen komt terecht het afkoopverbod voor opgebouwde aanspraken te
vervallen. De bedoeling is, zo wordt vermeld in de toelichting op blz. 12,
dat de deelnemer in staat wordt gesteld de waarde van de opgebouwde rechten
over te dragen naar zijn levensloopregeling. Deze leden wilden meer duidelijkheid
krijgen over de precieze rechten van de deelnemer. Is hij afhankelijk van
de introductie van een afkooprecht in een regeling en is er mitsdien niet
sprake van een individueel afdwingbaar wettelijk recht op afkoop? En als er
een recht op afkoop ontstaat kan dat dan alleen tot gelding worden gebracht
als de aanspraken vervolgens worden ingezet in een levensloopregeling? Anders
gevraagd: kan ook afgekocht worden voor andere doeleinden bijv. consumptieve?
En wie is terzake bevoegd?4. LevensloopregelingDe leden van de CDA-fractie vroegen of de
regering denkt dat de levensloopregeling, naast gebruik voor eerdere pensioeningang,
met de heffingskorting aantrekkelijk genoeg is om werknemers in het spitsuur
van het leven te ontlasten? Zo ja, waarop baseert zij deze inschatting? Als
mocht blijken dat het beoogde effect uitblijft, overweegt de regering dan
extra maatregelen en zo ja, welke? Hoe ziet de regering de deelname van zowel
mannen als vrouwen aan de regeling?Hoe schatten de bewindslieden de extra administratieve lasten in, zowel
voor het bedrijfsleven als de belastingdienst? Graag zouden deze leden een
uitgebreide reactie ontvangen.In het wetsvoorstel misten de leden van de CDA-fractie de mogelijkheid
om bij wisseling van werkgever het levensloop tegoed fiscaal geruisloos over
te dragen naar een nieuwe uitvoerder, bijvoorbeeld bij een collectieve levensloopregeling.
Bij beëindiging van de dienstbetrekking kan het tegoed wel opgevraagd
worden, maar wordt dan in één keer belast. Kunnen de bewindslieden
aangeven of dit ook daadwerkelijk de bedoeling is?Hoe ziet de regering de mogelijkheid voor een werkgever om een ondernemingsspaarfonds
op te richten waarin de werkgever de individuele levensloopbijdrage stort;
de werknemer kan deze bijdrage dan opnemen bij een met de werkgever overeengekomen
vorm van verlof?De commissie Staatsen heeft in verband met conglomeraatvorming van pensioenfondsen
onlangs advies uitgebracht, zo vervolgden de leden van de CDA-fractie. De
uitkomst van dit advies was dat pensioenfondsen geen taken mogen verrichten
die niet direct verband houden met hun kerntaak, te weten het beheren en beleggen
van pensioengelden en uitkeren van pensioenen. Nevenactiviteiten zijn alleen
toegestaan als de toezichthouder van de pensioenfondsen, DNB (voorheen de
PVK) daarvoor toestemming geeft. Het is belangrijk om strikte criteria te
verbinden aan de nevenactiviteiten van pensioenfondsen om te voorkomen dat
de belangen van deelnemers van pensioenfondsen en commerciële bedrijven
worden geschaad. Zo mogen nevenactiviteiten van pensioenfondsen niet leiden tot financiële risico's voor deelnemers en gepensioneerden. Ook
mag de bijzondere positie van pensioenfondsen er niet toe leiden dat zij bij
nevenactiviteiten een concurrentievoordeel hebben ten opzichte van commerciële
aanbieders. De regering heeft in het overleg gezegd dat er strikt zal worden
toegezien op de «Chinese Walls». Graag zouden de leden van de
CDA-fractie van de regering vernemen of de Toezichthouder gevraagd is of het
toegestaan is dat pensioenfondsen dochters oprichten om de levensloopregeling
uit te voeren? Met andere woorden: beschouwt de toezichthouder het oprichten
van een dochter om de levensloopregeling uit te voeren als een toegelaten
nevenactiviteit?De leden van de PvdA-fractie toonden zich
zeer geïnteresseerd in de voorgestelde levensloopregeling. Zij meenden
dat zowel het maximale opbouwpercentage als de maximaal op te bouwen verlofomvang,
waarvoor sociale partners met succes gepleit hebben, het fundament vormen
voor een werkelijk robuuste levensloopregeling. De werknemer kan in dit kader
zowel inkomen bijeensparen voor een twee- of drietal substantiële verlofperioden
in verband met zorg en scholing, alsook een basis leggen voor een flexibel
prépensioen voorafgaande aan het (geflexibiliseerde) ouderdomspensioen.In het licht van deze positieve beoordeling waren de leden van de PvdA-fractie
vanzelfsprekend van oordeel dat alles gedaan zou moeten worden om werknemers
te bewegen van de levensloopregeling gebruik te maken. Het is evident dat
dit zowel in het belang van de individuele werknemer is, als in het bedrijfsbelang:
werkgevers hebben belang bij werknemers die in hun eigen toekomst investeren
door zorgtaken en scholing, meer dan in werknemers die alleen in korte-termijnopbrengsten
zijn geïnteresseerd.Tevens wezen de leden van de PvdA-fractie op het maatschappelijke belang
van een goede combinatie van arbeid, zorg en scholing, een duidelijke eigen
verantwoordelijkheid van de werknemer voor zijn employability en een meer
evenwichtige verdeling van de kosten. Dit alles maakte het voor deze leden
onbegrijpelijk dat de regering de levensloopregeling presenteert als een voorziening
die volstrekt optioneel is en natuurlijk ook geruild mag worden tegen spaarloon
of een stukje extra directe beloning. De leden van de PvdA-fractie vroegen
de regering dan ook nadrukkelijk een toelichting te geven op de positieve
prikkels die beschikbaar zijn om voor werknemers deelname aan de levensloopregeling
aantrekkelijk te maken. Zij maakten zich ook zorgen over de toegankelijkheid
van de levensloopregeling in de praktijk, met name voor groepen die niet veel
ruimte hebben om substantiële spaartegoeden uit het loon op te bouwen
zoals jongere werknemer en laagbetaalden. Ten aanzien van de deelname aan
levensloopregelingen door vrouwelijke werknemers memoreerden de leden van
de PvdA-fractie een veelgehoorde kritiek die zegt dat vrouwen meer verlof
voor zorg zullen opnemen en dus minder verlof voor toevoeging aan het (pré)pensioen
zullen overhouden. Zij vroegen de regering of hier mogelijk een onbedoelde
vorm van ongelijke behandeling kan ontstaan, en wat zij daaraan denkt te doen.
In ieder geval meenden deze leden dat de deelname van vrouwen in de levensloopregeling
voor de regering een punt van zorg en voortdurende aandacht zou moeten zijn.In dit verband wilden deze leden vooral weten hoe kan worden bewerkstelligd
dat werknemers met inkomens beneden modaal toch een substantieel deel van
hun inkomen sparen in de levensloopregeling. Welke extra stimulansen stelt
de regering hier voor, zo vroegen zij? De leden van de PvdA-fractie vroegen
voorts of het denkbaar en wenselijk wordt gevonden dat op cao- en individueel
niveau een creatieve verbinding wordt gemaakt tussen vermindering van het
aantal atv-dagen, flexibeler inzet van werknemers, langere aaneengesloten
werktijden enerzijds en werkgeversbijdragen aan levensloop sparen anderzijds.
Ook vroegen deze leden hoe de regering de mogelijkheid beoordeelt dat uitvoerders
in de te ontwikkelen levensloopregelingen een kredietfaciliteit opnemen, die
het jonge werknemers mogelijk maakt verlof op te nemen ook indien hun tegoed
nog niet geheel toereikend is, en dit dan later uiteraard aan te vullen. Laat
een dergelijke kredietfaciliteit de fiscale behandeling van de ingelegde premies
onverlet, of wordt deze fiscaal ontmoedigd? Hadden deze leden het goed, zo
vroegen zij, dat de regering in een eerder stadium heeft aangegeven dat aflossingen
van een krediet evenals stortingen in een tegoed niet zullen worden belast,
maar dat rentebetalingen op het krediet wel zal worden belast? Indien dit
zo is, zo stelden deze leden, is dit dan niet in tegenspraak met het feit
dat renteopbrengsten op een tegoed (rendement) weliswaar eerst worden bijgeschreven,
maar vervolgens bij opname in de vorm van uitkering wel degelijk worden belast.
Zij meenden dat deze figuur zou moeten leiden tot een aanvankelijke vrijstelling
van rente-betalingen op het krediet. Dit te meer omdat het budgettair beslag
van deze vrijstelling relatief gering is en de huidige regeling tot veel administratieve
complicaties leidt.Terugkomend op de mogelijke werkgeversbijdrage in het levensloop sparen
spraken de leden van de PvdA-fractie hun verbazing uit over de regel dat een
dergelijke bijdrage ook moet worden verstrekt aan werknemers die niet aan
de regeling deelnemen. Deze leden vroegen of zij dit goed begrepen hadden,
en hoe een dergelijke compenserende bijdrage er dan uit zou kunnen zien: een
extra loonsverhoging leek deze leden wel bijzonder onwenselijk. In dit verband
merkten deze leden op dat, naar zij menen, de werkgever nu een substantiële
bijdrage levert in het belastingvoordeel van de werknemer bij de spaarloonregeling.
Zij vroegen de regering te bevestigen dat van de rond 500 miljoen belastingvrijstelling
die op het spaarloon wordt gegeven, de werkgevers in feite ruim 100 miljoen
bijdragen, zodat het Rijk nog een opbrengstenderving van rond 400 miljoen
heeft. En indien dat zo is, zo gingen deze leden voort, hoe moet dan een eventuele
werkgeverbijdrage beoordeeld worden voor een werknemer die overstapt van spaarloon
naar de levensloopregeling? Zou alsdan deze werkgeversbijdrage wederom ook
moeten worden verstrekt aan de werknemers die niet zijn overgestapt, en die
aldus een dubbele bijdrage krijgen? Dat leek de leden van de PvdA-fractie
niet erg logisch.Meer in het algemeen zagen deze leden een ruime casuïstiek ontstaan
van werkgeversbijdragen, waarvan de uitbreiding naar niet-deelnemers aan de
levensloopregeling niet voor de hand ligt, onlogisch of ronduit schadelijk
is. Wat, zo vroegen deze leden, bijvoorbeeld te doen met een afspraak tussen
werkgever en werknemer dat de laatste 5 atv-dagen inlevert en de eerste, deze
dagen beoordelend als overwerk, ter compensatie 3 of 4% bijdraagt aan
de levensloopregeling? Men kan toch moeilijk vinden dat deze bijdrage dan
ook moet worden uitgekeerd aan werknemers die geen atv-dagen inleveren. Vervolgens
noemden de leden van de PvdA-fractie nog een ander voorbeeld: stel dat een
werkgever bereid is zogeheten leeftijdsdagen van werknemers in te ruilen voor
een bijdrage in de levensloopregeling, te meer nu door een recente uitspraak
van de Commissie Gelijke Behandeling dergelijke verlofdagen minder vanzelfsprekend
zijn geworden. Moet die bijdrage dan ook aan jongere werknemers, die geen
leeftijdsdagen hebben, worden uitgekeerd? De leden van de PvdA-fractie verzochten
de regering haar licht te laten schijnen over deze vragen, en daarbij meer
ten principale in te gaan op de vraag welke werkgeversbijdragen in aanmerking
komen om te worden 'veralgemeend' over alle werknemers, en waarom.De leden van de PvdA-fractie vroegen de regering nader aan te geven waarom
niet op afzienbare termijn deelname aan de Levensloopregeling ook voor zelfstandigen
kan worden opengesteld, bijvoorbeeld door in de IB een soortgelijke constructie
mogelijk te maken als nu voor werknemers in de Loonbelasting wordt gecreëerd.Het kwam de leden van de PvdA-fractie voor dat het recht om verlof op
te nemen in dit wetsvoorstel aanmerkelijk minder solide is verankerd dan bijvoorbeeld
in de Wet Arbeid en Zorg. Zij vroegen of dit zo is, en waarom de regering
hier voor een zwakkere formulering heeft gekozen. Het spreekt voor deze leden
vanzelf dat verlofopname in goed overleg tussen werkgever en werknemer zal
plaatsvinden, en dat daarbij een belangenafweging zal worden gemaakt. Waar
echter, zo meenden deze leden, de werknemer onder de regeling zeer substantiële
tegoeden kan opbouwen, die hij alleen kan aanspreken wanneer daadwerkelijk
verlof wordt opgenomen, rijst de vraag of dit «goede overleg»
toereikend is. De leden van de PvdA-fractie vroegen de regering wat er gebeurt
ingeval een werknemer na lange jaren sparen een flink verlof wil opnemen ten
laste van zijn tegoed en zijn werkgever weigert categorisch dit toe te staan.
Zou de werknemer dan ontslag nemen dan heeft hij geen dienstverband meer en
kan dus ipso facto geen verlof opnemen waarvoor uit zijn saldo geput mag worden.
Zoekt hij een andere werkgever, dan is zijn dienstverband nog zo pril dat
een lang verlof al helemaal niet voor de hand ligt. De aan het woord zijnde
leden vroegen zich af of in deze gevallen de werknemer niet teveel afhankelijk
wordt gemaakt van de redelijkheid van de werkgever in het realiseren van zijn
rechten. Meer in het bijzonder stelden deze leden de vraag of de regering
niet van oordeel is dat op de beoordeling van een verlofaanvraag 'in goed
overleg', een toetsing zou moeten kunnen plaatsvinden door een onafhankelijk
derde, mogelijk de rechter? Mogelijk, zo suggereerden deze leden, heeft de
regering ook andere gedachten over de wijze waarop redelijkheid en billijkheid
van een dergelijke beslissing van de werkgever kunnen worden getoetst.De leden, behorende tot de fractie van de VVD
merkten op, dat de LLR naast de mogelijkheid van het opnemen van verlof in
combinatie met een dienstbetrekking tevens de mogelijkheid biedt om te voorzien
in een vorm van vervroegde pensionering. Dat achtten de leden van de VVD-fractie
een goede zaak. Gesteld zou kunnen worden dat de LLR in dat kader gezien kan
worden als de natuurlijke opvolger van de VUT-, prepensioen- of TOP-regeling.
Belangrijk voordeel van de LLR boven die regelingen is dat de LLR een individuele
regeling is. De werknemer, waaronder zo meenden de leden van de VVD-fractie
tevens de directeur-grootaandeelhouder wordt begrepen, moet zelf bepalen of
en hoeveel (uiteraard rekening houdend met het maximum) hij spaart om te zijner
tijd de mogelijkheid van verlof of vervroegde pensionering te kunnen genieten.
Daarnaast moet de werknemer vele andere keuzes maken. Bijvoorbeeld de keuze
tussen de spaarloonregeling benutten (=belastingafstel) of gebruik maken van
de LLR (= belastinguitstel). Een andere keuze is: het wel of niet afstorten
van het tegoed van de LLR in het ouderdomspensioen. Het gebruik maken van
het tegoed van de LLR leidt weer tot nieuwe vragen. Bouwt de werknemer wel
of geen pensioenrechten op tijdens de verlofperiode? Neemt hij langer of korter
verlof op dan 18 maanden? Een verlof van meer dan 18 maanden leidt volgens
de Wet onbetaald verlof en sociale verzekeringen tot verlies van sociale zekerheid.
Daarnaast ontstaan problemen in de sfeer van de zorgverzekering. Is beleggen
uit het bruto-inkomen via de LLR en progressief belast worden voordeliger
dan beleggen uit het netto-inkomen en belast worden via box III? De vraag
die bij de leden van de VVD-fractie opkwam luidt: acht de regering de gemiddelde
werknemer in staat in dezen afgewogen keuzes te maken? Hoe gaat de regering
de werknemers voorlichten om de keuzes te vergemakkelijken of
acht zij hier geen taak voor zichzelf weggelegd? Zo nee, waarom niet?Andere vragen naar aanleiding van het vorenstaande en de overige bepalingen
van de LLR zijn:– Het tegoed van de LLR mag gebruikt worden om het ouderdomspensioen
binnen de wettelijke grenzen te optimaliseren. Dit mag zelfs meerdere malen
gebeuren. Volgens de nota (pagina 48) mag de werknemer dit niet meer op de
dag voor zijn pensionering. Kan de regering de ratio van deze benadering (nog
eens) uitleggen, te meer daar de gevolgen van die benadering eenvoudig zijn
te voorkomen door op een eerder moment het ouderdomspensioen te optimaliseren?– Wie gedurende een periode van maximaal 18 maanden verlof opneemt
via de LLR behoudt zoals gezegd zijn opgebouwde rechten in de werknemersverzekeringen.
Bij degene die een verlof van meer dan 18 maanden opneemt, vervallen alle
opgebouwde rechten. Kan de regering aangeven hoe dit zich verhoudt nu de verlofmogelijkheid
in tijdsduur is uitgebreid tot 3 jaar bij een opbouw van 210% en een uitkering
van 70% van het salaris? Is de regering van mening, dat hierdoor meer mensen
met de ongewenste gevolgen van (het niet hebben van) de sociale verzekeringsstatus
te maken kunnen krijgen? Zo ja: is de regering dan voornemens om de termijn
uit de Wet onbetaald verlof en sociale verzekeringen te verlengen tot de periode
van het verlof?– De levensloopverlofkorting wordt ingevoerd om de LLR aantrekkelijker
te maken, ook voor de lagere inkomens. De LLR wordt genoten op het moment
van opname van het verlof. Waarom heeft de regering niet gekozen voor een
(extra-)faciliteit in de opbouwfase van het tegoed van de LLR? Zou de LLR
dan niet voor nog meer werknemers aantrekkelijk zijn?– De levensloopverlofkorting kan een (onbedoeld?) neveneffect hebben.
Veel bedrijven en instellingen kennen de mogelijkheid om extra vrije dagen
in te kopen. Wanneer deze mogelijkheid wordt ingebouwd in de LLR kunnen deze
dagen – uiteraard afhankelijk van het inkomen – onbelast en zonder
premies werknemersverzekeringen worden opgenomen met behulp van de levensloopverlofkorting.
Is de regering voornemens dit neveneffect te accepteren?– Wordt het voor 1 januari 2000 opgebouwde verlof ex artikel
36a, lid 1 Wet op de loonbelasting 1964 in het licht van de LLR gerespecteerd
in die zin, dat het of naast de LLR mogelijk blijft dan wel geen invloed heeft
op het maximum van 210%? Als het niet gerespecteerd wordt moet het tegoed
dan op geld gewaardeerd worden en afgestort worden?– Accepteert de regering het, dat de inleg van € 1 per
jaar de levensloopverlofkorting van € 183 per jaar veiligstelt,
mits het totaal tegoed van de LLR uiteindelijk minstens het totaal aan opgebouwde
levensloopverlofkortingen beloopt?– De regering acht de rente van een negatief tegoed van de LLR niet
aftrekbaar. Betaling van die rente uit het tegoed zou de (kredietregeling
van de) LLR aanzienlijk aantrekkelijker maken. Kan de regering aangeven waarom
deze handelwijze ongewenst is?– Kan de regering aangeven hoe de 50 wekenregeling van artikel 11,
lid 1, letter r van de Wet op de loonbelasting 1964 zich verhoudt tot de LLR?
Als er sprake is dat deze regeling niet kan cumuleren met de LLR, waarop is
de anti-cumulatie dan gebaseerd?– Kan de regering motiveren waarom het ongewenst is, dat iemand
met een fictieve dienstbetrekking gebruik maakt van de LLR?– Kan de regering aangeven hoe de kaders van de LLR voor zelfstandigen
(zie motie met nummer 46) er gaat uitzien?– De werkgever is in principe aansprakelijk voor een juiste toepassing van de LLR. Dit roept bij de leden van de VVD-fractie de vraag op
wat de gevolgen zijn, indien een werknemer zijn verlof voortijdig staakt,
terwijl hij het volledige tegoed van de LLR al heeft genoten. Moet de aansprakelijkheid
van de werkgever niet beperkt worden c.q. overgaan naar de werknemer als de
werknemer de werkgever niet voorziet van de juiste informatie? Gedacht kan
worden aan de situatie waarin de werknemer twee werkgevers heeft en bij de
ene werkgever gebruik maakt van de spaarloonregeling en bij de andere werkgever
van de LLR. Een andere situatie kan zijn dat de werknemer een tweede werkgever
heeft, die de levensloopverlofkorting administreert, terwijl de eerste werkgever
dat ook al doet. Beide werkgevers keren het tegoed vervolgens uit rekeninghoudend
met de dubbele levensloopverlofkorting. Een volgende situatie kan zijn dat
de werknemer de opvolgende werkgever onjuist informeert over de samenloop
van de spaarloonregeling en de LLR. Disculpeert een (schriftelijke) verklaring
van de werknemer over de vorenstaande situaties de werkgever als achteraf
blijkt, dat de werknemer valse informatie heeft gegeven in de verklaring?– Kan de regering aangeven of een gelijktijdige inleg in de spaarloonregeling
en de LLR, hetgeen strijdig is met de voorwaarden van de LLR, tot gevolg heeft
dat het gehele tegoed van de LLR wordt belast. Het alternatief zou kunnen
zijn dat slechts de inleg over dat ene jaar belast wordt. Wat zijn in die
situatie de gevolgen als er meerdere al dan niet opvolgende werkgevers zijn?– Kan de regering reageren op de stelling dat de niet-overdraagbaarheid
van het tegoed van de LLR de arbeidsmobiliteit nadelig kan beïnvloeden?
Als het antwoord bevestigend luidt is de regering dan voornemens de overdracht
mogelijk te maken?– Het starten door werknemers van een eigen onderneming kan de economie
bevorderen. Het tegoed van de LLR kan echter alleen gebruikt worden als er
sprake is van verlof. Acht de regering het niet gewenst om opname van het
tegoed voor het starten van een onderneming vanuit economisch perspectief
ook mogelijk te maken? Zo nee, waarom niet?– In de visie van de leden van de VVD-fractie besteedt de regering
weinig woorden aan de internationale gevolgen voor de belastingheffing en
de heffing sociale premies van de LLR. Voorziet de regering in dezen geen
problemen, te meer daar niet altijd duidelijk is hoe het tegoed van de LLR
in verdragsrechtelijke zin geduid moet worden. Vreest de regering om die reden
ook niet dat er ontgaansmogelijkheden ontstaan c.q. onbelaste afkooproutes
mogelijk zijn? Zou een conserverende aanslag voor een emigrerende werknemer
met een LLR-tegoeduiteraard onder andere rekening houdend met het EU-recht-
een optie zijn? Zo nee, waarom niet?– Vreest de regering niet, dat het stellen van extra voorwaarden
aan buitenlandse banken en verzekeraars die de LLR willen uitvoeren, in strijd
is met het EU recht. Zo nee, waarom niet?– De LLR is een open eindregeling. Kan de LLR in de visie van de
regering om die reden aan succes ten onder gaan? Zo nee, waarom niet?De leden, behorende tot de fractie van D66
stelden de vraag of van de levensloopregeling niet verwacht moet worden dat
als werkgevers daaraan gaan bijdragen dat via een eigen geprivilegieerde uitvoerder
zal lopen waardoor het moeilijker wordt om van werkgever en dus uitvoerder
te veranderen?Zou inbreng van het spaarloon in de nieuwe levensloopregeling niet tot
een aanmerkelijke besparing van administratieve lasten leiden vergeleken met
de nu te verwachten situatie met twee spaarsystemen naast elkaar?Kan bovendien gebruik van de levensloopregeling voor prepensioendoeleinden
er toe leiden dat een werknemer bij de aanvang van de consumptie van het «levensloopverlof»
ontslag krijgt zodat ook het werkgeversdeel voor de verdere pensioenopbouw
en voor de ziektekostenpremie op de werknemer gaan drukken? Kan in zo'n geval
de uitvoerder van de levensloopregeling (en dus niet de ex-werkgever) als
inhoudingsplichtige fungeren?Wanneer de levensloop een succes zou worden bestaat het gevaar dat overheid
de regeling(snel) weer inperkt, zoals met het spaarloon is gebeurd. Onze vraag
aan de staatssecretaris is daarom ook: is de levensloopregeling wel levensvatbaar?De leden van de fracties van de CU en de SGP waren van oordeel dat de voorgestelde levensloopregeling
conceptueel betrekkelijk eenvoudig was, maar in de wettelijke uitwerking tal
van haken en ogen kende. Omdat het allereerst om de introductie van een individueel
recht gaat met zeer langjarige consequenties voor betrokkene is de wetgever
eens te meer gehouden de grootste zorgvuldigheid in acht te nemen. Deze leden
hadden over een aantal onderdelen vragen.Het gaat om een financieringsregeling, die voor alle vormen van verlof
benut kan worden. Het wettelijke recht op deelname aan een levensloopregeling
verankert de regering in de wet arbeid en zorg. De vraag is of dit logisch
is. Immers, de wet arbeid en zorg is geen financieringswet. De nieuwe artikelen
7:1, 7:2 en 7:3 hebben dan ook met de andere bepalingen van deze wet nauwelijks
of geen materiele relatie. Ligt het niet meer voor de hand om het recht op
deelname als werknemersrecht te verankeren in het Burgerlijk Wetboek?De voorziening kan gebruikt worden ten behoeve van elke vorm van verlof.
Vindt op enig moment toetsing plaats van de motieven om een verloftegoed op
te nemen? Deze leden veronderstelden dat de werkgever hier een stem heeft.
Is dit waar? Kan uitgelegd worden wat staatssecretaris Wijn bedoelde in het
wetgevingsoverleg (stuk nr. 54, blz. 34) toen hij sprak over de
handhaving- en controlecapaciteit van de belastingdienst. Op welk handhaven
en controleren doelde hij?In de Wet arbeid en zorg is een aantal verlofvormen geregeld gekoppeld
aan een recht op uitkering (zwangerschapsverlof) of een recht op (gedeeltelijke)
loondoorbetaling (calamiteitenverlof; kortdurend zorgverlof). Welke garanties
bestaan er dat na verloop van tijd deze verlofrechten niet ook gefinancierd
zullen moeten worden uit de levensloopregeling, dus door de werknemer al dan
niet met een werkgeversbijdrage? Kan dit onderdeel vormen van een collectieve
regeling van sociale partners? Heeft de regering terzake voornemens? Vooralsnog
niet, aldus de regering op stuk 10, blz. 18. Wat is de betekenis van
dit «vooralsnog»? Bestaat er bijvoorbeeld een voornemen om terzake
voorstellen te doen in het voor maart 2005 aangekondigde kabinetsstandpunt
over de evaluatie van de wet arbeid en zorg?De leden van de fracties van de CU en de SGP stelden vervolgens een aantal
vragen over de rechtspositie van een werknemer die deelneemt aan de levensloopregeling.
Wat zijn de rechten van een werknemer die bij een andere werkgever in dienst
treedt en over een eerder opgebouwd verloftegoed beschikt? Kan een werkgever
bij voorbaat en effectief eisen dat dit verloftegoed niet in zijn dienst wordt
opgenomen en dus het recht op deelname materieel frustreren? Of dient de werkgever
dit tegoed op dezelfde wijze te behandelen als een tegoed dat in zijn dienst
wordt opgebouwd? Zijn de kansen op de arbeidsmarkt voor een werknemer van
60 jaar of ouder met een aanzienlijk verloftegoed niet lager dan die van een
werknemer zonder tegoed?De regering heeft er op gewezen (stuk nr. 10, blz. 11) dat de keuze voor
een individuele regeling niet uitsluit dat de levensloopregeling onderdeel kan zijn van het arbeidsvoorwaardenoverleg. Dat kan zowel gelden voor
de wijze van sparen (geld en/of tijd) als voor de mogelijkheden tot opname
van verlof. Betekent dit niet dat de individualiteit van het recht in hoge
mate kan worden ingeperkt? Is het bijvoorbeeld mogelijk dat in een collectieve
regeling wordt afgesproken dat het verlof uitsluitend kan worden opgenomen
aan het eind van de arbeidsloopbaan? Dan blijft er dus niets over van de doelstelling
om verlof te kunnen opnemen in het spitsuur van het arbeidzame leven? Kortom,
waar ligt de grens van het individuele karakter van de regeling? Ligt het
in de rede dat genoemde collectieve regelingen algemeen verbindend zullen
worden verklaard?Het verminderen van werktijd kan onder omstandigheden worden gekwalificeerd
als opname van verlof (blz. 16). Valt hieronder ook de situatie dat een
bedrijf dat kampt met problemen die mogelijkerwijs kunnen leiden tot ontslagen
van werknemers kan vragen (tijdelijk) korter te werken en dat te financieren
uit de levensloopregeling? Is dat dan nog als verlof in de zin der wet aan
te merken?Logisch, maar sociaal weinig bevredigend is dat werknemers met een levenslooptegoed
dit opgebouwde vermogen zullen moeten «opeten» in geval ze bijvoorbeeld
in de bijstand belanden? Wordt zo nog wel recht gedaan aan het wettelijke
oogmerk om dit tegoed op te bouwen en te besteden aan verlof? Is hier geen
tussenweg denkbaar en mogelijk, bijvoorbeeld door te bepalen dat dit tegoed
pas na 1 jaar bijstand behoeft te worden aangesproken? Zal de wetenschap dat
een tegoed wordt opgebouwd dat mogelijkerwijs zal worden «opgesoupeerd
door de sociale dienst» niet negatief werken op de bereidheid om aan
een levensloopregeling te beginnen? Wordt dan geen schade berokkend aan het
karakter en het oogmerk van de levensloopregeling?De verlofspaarregeling wordt per 1 januari 2006 geïntegreerd
in de levensloopregeling. Het ligt voor de hand om de tegoeden van de verlofspaarregeling
in te brengen als voorziening ingevolge de levensloopregeling. Dat is echter
«aan de desbetreffende werknemers en werkgevers» (blz. 31).
Wat zijn terzake de bevoegdheden van de werkgever? Kan deze tegenhouden dat
de werknemer zijn tegoed in een levensloopregeling inbrengt? Wat is de ratio
van een dergelijke bevoegdheid? Staat dit niet op gespannen voet met het individuele
recht op deelname in een levensloopregeling dat een werknemer ingevolge deze
wet dient te verwerven?Een belangrijk onderdeel van de voorgestelde regeling betreft de vraag
waar de levenslooptegoeden kunnen worden onder gebracht en wie hierin bevoegd
is. Het wettelijke kader verplicht de werkgever niet de tegenwaarde van de
door een tijdsparende werknemer opgebouwde rechten buiten zijn ondernemingsvermogen
te brengen. Naar het oordeel van deze leden is er inderdaad geen grond voor
een zodanige wettelijke verplichting. Er zijn echter wel goede argumenten
te bedenken om de werknemer het recht te geven van de ondernemer te vragen
zijn tegoed buiten het ondernemingsvermogen te laten beheren. Hij kan dan
immers vermijden dat zijn tegoed komt te vervallen in geval van faillissement.
Ligt het daarom niet voor de hand te verwachten dat een werknemer in alle
gevallen zijn tegoed «veilig» door de bank of een verkeringsinstelling
wil laten beheren? Sterker nog, moet dat om redenen van het werknemersbelang
niet bevorderd worden? Wat zijn op dit punt precies de rechten van een werknemer?De leden van de fracties van de CU en de SGP vroegen om een uiteenzetting
van de sociale rechtspositie die ontstaat wanneer een werknemer van de werkgever
geen toestemming krijgt om verlof op te nemen voor vervroegde pensionering.
In dat geval kan de werknemer ontslag nemen en rechtens zijn tegoed opeisen.
Dat moet dan wel in een keer in de heffing worden betrokken als inkomsten
uit vroegere dienstbetrekking, wat voor de werknemer fiscaal geen aantrekkelijke
optie is. Het resultaat is dan dat de werkgever toch niet meer over de werknemer
kan beschikken, maar dat de werknemer daarvoor heeft moeten betalen.
De vraag is of dit als redelijk kan worden aangemerkt. Is er daarom niet veel
voor te zeggen om in geval van een door de werknemer gewenste vervroegde pensionering
met inzet van het door hem zelf opgebouwde tegoed deze werknemer dan het recht
op verlof/prepensionering te geven? Welke belangen zouden met het verlenen
van zulk een recht worden geschaad? En wat is het verschil in sociale rechtspositie
tussen een werknemer die met instemming van de werkgever vervroegde pensionering
kan krijgen en een werknemer die dat moet verwezenlijken door ontslag te nemen?De leden van de fracties van de CU en de SGP lazen (stuk nr. 10,
blz. 43) dat als een werknemer en een werkgever een periode van onbetaald
verlof overeenkomen daarop automatisch de sociale zekerheidswetgeving van
toepassing is. Dat is alleszins redelijk. Er doen zich hier echter nog vragen
voor. Heeft de werkgever het recht om een met verlof zijnde werknemer te ontslaan
bijvoorbeeld in het geval dat de afdeling waar de werknemer werkt wordt opgeheven?
En andersom: wanneer bij voorspoedige bedrijvigheid de werkgever reden ziet
om een bepaalde afdeling een loonsverhoging te geven deelt daarin dan ook
de op verlof zijnde werknemer van die afdeling? Of gaat het hier om zaken
die niet wettelijk geregeld zijn maar voorwerp zijn van onderlinge afspraken
tussen werkgever en werknemer, individueel of via collectieve afspraken?Tenslotte vroegen de leden van de fracties van de CU en de SGP naar de
rechtvaardiging van het feit dat het aantal extra verlofweken dat kan worden
opgenomen met financiering door middel van een levensloopverlofkorting varieert
naar gelang de hoogte van het inkomen. En zien zij het goed dat dit niet geldt
voor de levensloopregeling, maar uitsluitend voor de levensloopverlofkorting?
Kan overigens worden uitgelegd waarom de verlofkorting kennelijk leidt tot
ongelijke behandeling van werknemers?5. ArtikelenDe leden van de fractie van het CDA deelden
mee graag een toelichting te zullen ontvangen op onderstaande, artikelsgewijs
geformuleerde opmerkingen en vragen.Artikel 18 e het 40-deelnemingsjarenpensioen Volgens de kabinetsnotitie
van november 2004 (nav Kazerneakkoord) kunnen sociale partners in pensioenreglementen
laten opnemen dat werknemers die 40 deelnemingsjaren bij het pensioenfonds
hebben opgebouwd en 63 jaar of ouder zijn een ouderdomspensioen mogen opnemen
van 70% van het laatst verdiende loon, ook als actuariële herrekening
van het opgebouwde ouderdomspensioen tot een pensioen lager dan 70% eindloon
zou leiden vanaf 63 jaar. In artikel 18 e lid 2 is vermeld: «Ingeval
het 40-deelnemingsjarenpensioen later ingaat dan bij het bereiken van de 63-jarige
leeftijd mag het 40-deelnemingsjarenpensioen na het bereiken van die leeftijd
met inachtneming van algemeen aanvaarde actuariële grondslagen worden
verhoogd.» Dit lijkt te betekenen dat als een deelnemer na leeftijd
63 zijn 40-deelnemingsjaren bereikt hij op deze leeftijd een herrekend ouderdomspensioen
krijgt, alsof hij op leeftijd 63 70% zou hebben opgebouwd. Hij krijgt dan
bij het bereiken van de 40-deelnemingsjaren na leeftijd 63 een hoger pensioen
dan 70%. Is deze interpretatie van de wettekst juist?Artikel 19g lid 7 en 8In artikel 19g lid 7 staat dat indien de aanspraak van een levensloopregeling
wordt omgezet in een pensioenaanspraak het zesde lid (belasten van de aanspraak)
niet van toepassing is. In lid 8 staat dat de opgebouwde levensloopvoorziening
voorafgaand aan het ingaan van het ouderdomspensioen wordt aangemerkt
als loon uit vroegere dienstbetrekking. Mag het levensloopsaldo dus alleen
aangewend worden voor een pensioen dat eerder ingaat dan leeftijd 65 en niet
ter verhoging van het ouderdomspensioen ingaande op leeftijd 65, uiteraard
voor zover dit pensioen dan nog binnen de grenzen van de wet blijft?Artikel 8.18a levensloopverlofkortingAls er wordt beschikt over de opgebouwde voorziening krijgt de belastingplichtige
een levensloopverlofkorting. De levensloopverlofkorting geldt niet als artikel
19g zesde lid van toepassing is. Artikel 19g lid 7 geeft aan dat het zesde
lid niet van toepassing is als het levensloopsaldo wordt omgezet in pensioen.
Verliest de belastingplichtige zijn levensloopkorting bij omzetting in pensioen?
En als naast een verlof een deeltijdpensioen wordt uitgekeerd, wordt de levensloopverlofkorting
dan uitgekeerd?Artikel VIIIAan artikel 17 van de PSW worden drie leden toegevoegd. Zowel in lid 6
als in lid 8 is sprake van «.. pensioenfonds, spaarfonds, beroepspensioenfonds
..». Volgens de leden van de CDA-fractie wordt onder «pensioenfonds»
zowel een bedrijfstakpensioenfonds als een ondernemingspensioenfonds als een
beroepspensioenfonds verstaan. Indien het bij Koninklijke Boodschap van 19 maart
2004 ingediende voorstel van wet houdende een nieuwe regeling voor verplichte
deelneming in een beroepspensioenregeling (Wet verplichte beroepspensioenregeling,
Kamerstukken II, 2003/04, 29 481) tot wet wordt verheven en in werking
is getreden vervalt in artikel 17, zesde lid, van de Pensioen- en spaarfondsenwet
de zinsnede «, beroepspensioenfonds».Als de zinsnede «, beroepspensioenfonds» vervalt dan blijft
in de algemene term pensioenfonds, waaronder mede begrepen beroepspensioenfondsen,
staan. Zou voor de duidelijkheid bij de eerstvolgende wetsaanpassing in plaats
van de algemene term pensioenfonds niet bedrijfstakpensioenfonds en ondernemingspensioenfonds
gebruikt kunnen worden. Wellicht is dit ook een aandachtspunt voor de nieuwe
pensioenwet.6. SlotDe leden van de fracties van het CDA en de VVD merkten tenslotte op dat de leden van de Eerste Kamer
vele brieven met commentaar inzake dit wetsvoorstel hebben ontvangen. Daarvoor
danken de leden van de VVD-fractie de schrijvers. Van de regering ontvangen
die leden daarop graag nog commentaar voor zover dat tenminste nog niet gegeven
is naar aanleiding van de vorenstaande geformuleerde vragen en opmerkingen.
Zij dankten de regering bij voorbaat voor haar reactie.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,EssersDe voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Van DrielDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling:Financiën:Schuyer (D66), Ketting (VVD), Terpstra (CDA), Van Driel (PvdA), Doek (CDA),
Van Middelkoop (CU), Biermans (VVD) (plv.voorzitter),
Essers (CDA)(voorzitter), Kox (SP), Leijnse (PvdA)
en Thissen (GL).Sociale Zaken en Werkgelegenheid:Van den Berg (SGP), Van Leeuwen (CDA) (plv.voorzitter), Swenker (VVD), De Wolff (GL), Kalsbeek-Schimmelpenninck van der
Oije (VVD), Meulenbelt (SP), Ten Hoeve (OSF), Van Driel (PvdA) (voorzitter), Vedder-Wubben (CDA), V. Dalen-Schiphorst (CDA), Schouw
(D66) en Leijnse (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-29760-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl