Aanpassing van de Wet investeren in jongeren en enkele andere wetten ter verduidelijking en verbetering van enige punten; Nota n.a.v. het (nader, tweede nader, enz.) verslag; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Nota n.a.v. het (nader, tweede nader, enz.) verslag
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST140995
 2009-2010
 
 32 260
 Aanpassing van de Wet investeren in jongeren en enkele andere wetten
ter verduidelijking en verbetering van enige punten
 
 
 
 
 Nr. 
 7
 NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
 Ontvangen 18 februari 2010
 Met belangstelling heeft de regering kennis genomen van de bijdragen van
de leden van de fracties van CDA, SP en ChristenUnie aan het verslag bij het
onderhavige wetsvoorstel. De leden leggen de regering enkele vragen en opmerkingen
voor met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen.
 De commissie geeft aan dat zij – onder voorbehoud van een voldoende
beantwoording van de in het verslag gestelde vragen en gemaakte opmerkingen –
de openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid acht.
 In deze nota naar aanleiding van het verslag reageert de regering op de
vragen en opmerkingen van de genoemde fracties. Daarbij is de volgorde van
het verslag aangehouden.
 1. Algemeen
 De leden van de fracties van CDA en ChristenUnie hebben met belangstelling
kennis genomen van de voorgestelde wijzigingen. De leden van de SP-fractie
zien nog steeds de meerwaarde van de Wet investeren in jongeren (WIJ) niet
in.
 De leden van de CDA-fractie hechten aan een nauwgezette en gedegen uitvoering
van de WIJ. De leden van de fractie van de ChristenUnie willen graag weten
hoe de implementatie van de WIJ tot op dit moment verloopt en welke signalen
de regering in de tussentijd hierover van de uitvoerende organisaties heeft
ontvangen.
 Zoals bekend was de beoogde datum van inwerkingtreding van de WIJ 1 juli
2009. Vanwege het belang van een zorgvuldige implementatie van de wet door
gemeenten is bij de schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel WIJ in
de Eerste Kamer besloten tot uitstel van de inwerkingtreding tot 1 oktober
2009. Gemeenten zijn van rijkswege gesteund bij de implementatie door middel
van regionale voorlichtingsbijeenkomsten en beschikbaarstelling van onder
andere een implementatiedraaiboek, een referentiewerkproces, een handreiking,
modelbeschikkingen, modelverordeningen en een publiektekst.
 Uit contacten met gemeenten in het land komt naar voren dat gemeenten
nu actief met de WIJ aan de slag zijn. Verder geven de vragen die bij het
ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid tot nog toe zijn binnengekomen een indruk van de eerste ervaringen van gemeenten met de WIJ.
De vragen waren technisch van aard en betroffen onder andere de duur van het
overgangsrecht, de inhoud van het werkleeraanbod en de inzet van het participatiebudget,
het opstellen van verordeningen, de normen van de inkomensvoorziening, de
financiering en de sanctionering. Een aantal van de vragen hebben ook geleid
tot voorstellen die zijn opgenomen in de (nota van wijziging bij) onderhavig
wetsvoorstel.
 Binnen twee jaar na inwerkingtreding van de wet, zal de regering uw Kamer
de resultaten van de evaluatie van de WIJ toezenden. Hierin zal uitgebreid
worden ingegaan op de werking van de wet in de praktijk.
 
 De leden van de ChristenUnie constateren verder dat niet-melders een belangrijke
groep vormen die buiten de voorziening van de WIJ vallen. Zij veronderstellen
dat de regering pas bij de evaluatie in 2011 naar deze groep gaat kijken.
De leden vragen of de regering al inzicht heeft in de omvang van deze groep
en of de regering overweegt om eventueel eerder maatregelen voor de niet-melders
te treffen.
 De regering zet zich ervoor in, dat het werkleerrecht zoveel mogelijk
inactieve jongeren bereikt. Bij de behandeling van het wetsvoorstel WIJ in
uw Kamer is een motie van het lid Biskop c.s. (Kamerstukken II 2008/09, 31 775,
nr. 36) aangenomen waarin de regering gevraagd wordt te bevorderen dat
gemeenten voor de groep niet-melders programma’s ontwikkelen om deze
groep te benaderen om hen alsnog een werkleeraanbod te doen. Bij de behandeling
van het wetsvoorstel in de Eerste Kamer is de toezegging gedaan de mogelijkheid
van het uitvoeren van een bestandsvergelijking en nulmeting van het aantal
niet-melders te bezien. De regering heeft zowel de uitvoering van de motie
als de uitvoering van de toezegging actief ter hand genomen.
 Zoals gemeld in de brief aan uw Kamer over de voortgang van het Actieplan
jeugdwerkloosheid (Kamerstukken II 2008/09, 29 544, nr. 189) is
een nulmeting van het aantal niet-melders, zoals door de Eerste Kamer verzocht,
niet beschikbaar. Met behulp van gegevens van het CBS is berekend dat het
aantal jongeren dat geen onderwijs volgt, niet werkt en ook niet bij de gemeente
bekend staat als werkzoekende bijna 5% vormt van alle jongeren van
18 tot 27 jaar. De groep is divers van samenstelling: hieronder vallen ook
pas afgestudeerden, reizende jongeren en jongeren die via een uitzendbureau
naar werk zoeken.
 Om gemeenten te ondersteunen bij het in beeld brengen van niet-melders,
wordt op dit moment de mogelijkheid onderzocht om een applicatie voor bestandsvergelijking
die het Inlichtingenbureau ontwikkelt voor het beter in beeld brengen van
voortijdig schoolverlaters, ook geschikt te maken voor niet-melders.
 Daarnaast wil de regering gemeenten ondersteunen in het leren van elkaars
ervaringen met het opsporen, benaderen en activeren van niet-melders. Met
het SchoolEx-programma uit het Actieplan jeugdwerkloosheid is een extra maatregel
gerealiseerd om te voorkomen dat we het zicht op schoolverlatende jongeren
uit het middelbaar beroepsonderwijs verliezen. Naast het School Ex-programma
hebben gemeenten verschillende plannen en activiteiten met het oog op de benadering
van niet-melders. De regering gaat goede voorbeelden en succesfactoren in
die aanpak van gemeenten verzamelen en verspreiden.
 2. Artikelsgewijs
 Artikel I (wijzigingen van de WIJ)
 Onderdelen C en L (artikelen 5 en 38)
 Het is de leden van de SP-fractie niet duidelijk waarom met onderhavig
wetsvoorstel de inkomensvoorzieningsnorm wordt geïntroduceerd in de WIJ en waarom niet verwezen wordt naar de artikelen 30 tot en met 35.
De leden vragen of dit niet juist onduidelijkheid schept, omdat de normen
genoemd in de artikelen 30 tot en met 35 van de WIJ slechts voor individuele
situaties gelden waarvoor maatwerk geldt.
 De WIJ onderscheidt normen zonder toepassing van een verhoging of verlaging
(genoemd in de artikelen 26 tot en met 29), en normen waarop een verhoging
of verlaging is toegepast (de normen genoemd in de artikelen 26 tot en met
29, verhoogd of verlaagd op grond van de artikelen 30 tot en met 35). Het
steeds opnieuw in artikelen uitschrijven van de zinsnede «de normen
genoemd in de artikelen 26 tot en met 29, verhoogd of verlaagd op grond van
de artikelen 30 tot en met 35» maakt de artikelen lastig leesbaar. Door
middel van het introduceren van de term «inkomensvoorzieningsnorm»
wordt dit probleem weggenomen.
 Op die plaatsen in de wet waar gedoeld wordt op de norm zonder toepassing
van een verhoging of verlaging kan nu de term «norm» gehanteerd
worden. Op die plaatsen waar gedoeld wordt op de norm inclusief een verhoging
of verlaging, wordt de term «inkomensvoorzieningsnorm»gebruikt.
Naar de mening van de regering wordt door de introductie van deze nieuwe term
het onderscheid tussen de norm inclusief verhoging of verlaging en de norm
exclusief verhoging of verlaging juist explicieter gemaakt.
 Onderdelen D en T (artikel 7)
 De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom nu pas in de WIJ geregeld
wordt dat inkomen uit studiefinanciering en de tegemoetkoming op grond van
de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (WTOS) in aanmerking
moet worden genomen bij het vaststellen van (het recht op) een inkomensvoorziening.
 De regering merkt naar aanleiding hiervan op, dat deze bepaling per abuis
niet in de WIJ was opgenomen. In het kader van de WWB worden genoemde componenten
al jaren als inkomen aangemerkt. Er was op dit punt geen inhoudelijk verschil
met de WWB beoogd. Voorgesteld wordt de bepaling met terugwerkende kracht
tot 1 oktober 2009 in werking te laten treden, behalve voor die gevallen
waarin toepassing met terugwerkende kracht van de bepaling in het nadeel van
de jongere is.
 In antwoord op de vraag van genoemde leden over de omvang van de groep
jongeren waarvoor onderhavige bepaling relevant is, kan de regering melden
dat het naar schatting om minder dan 100 jongeren gaat. De financiële
gevolgen bestaan eruit, dat bij de vaststelling van de inkomensvoorziening
voor de jongere studiefinanciering van degene waarmee de jongere gehuwd is
in aanmerking wordt genomen naar het normbedrag voor levensonderhoud waarnaar
deze wordt berekend. Een tegemoetkoming op grond van de WTOS wordt in aanmerking
genomen naar het normbedrag voor de basistoelage zoals in de WTOS vastgelegd.
 Onderdelen H en I (artikel 28 en 31)
 Het schijnt de leden van de CDA-fractie toe dat de in artikel I, onderdeel
H, genoemde bedragen voor artikel 28 niet zijn aangepast aan de normwijziging
van 1 januari 2010. Zij vragen of dit correct is en zo ja, met welke
reden de regering tot deze keuze is gekomen.
 Verder stellen zij vast dat aan een aantal bepalingen terugwerkt tot 1 oktober
2009. Zij vragen naar de aanleiding hiervan en tevens of het aanbeveling verdient
om ook de voorgestelde wijziging van artikel 28, vierde lid terug te laten
werken tot 1 oktober 2009.
 De regering heeft beoogd de bedragen van artikel 28 aan te passen aan
de normwijziging per 1 januari 2010. Per abuis is in het wetsvoorstel
opgenomen dat artikel VII van het wetsvoorstel over eenmalige aanpassing van
normen en percentage ziet op de onderdelen E en G van artikel I van het onderhavige wetsvoorstel. Het betreft echter de onderdelen H en I.
In de Nota van Wijziging op het voorliggende wetsvoorstel, die tegelijkertijd
met deze nota naar aanleiding van het verslag aan uw Kamer wordt toegezonden,
is het desbetreffende artikel aangepast.
 De voorgestelde wijziging van het vierde lid van artikel 28 werkt niet
terug omdat deze in bepaalde gevallen nadelig kan zijn voor de jongere. Dit
geldt met name in de situatie dat de uitkering van de partner met een WWB-uitkering
op grond van een opgelegde maatregel is verlaagd.
 Onderdeel M (artikel 42)
 De leden van de fractie van de ChristenUnie constateren voorts dat de
colleges gaan beoordelen wanneer er bij iemand sprake is van lichamelijke,
geestelijke of sociale redenen. De leden vragen zich af op basis van welke
criteria de colleges deze beoordeling gaan maken en welke rechtsbescherming
de jongere heeft.
 Allereerst merkt de regering op, dat de intentie van het voorgestelde
onderdeel M is, om te regelen, dat het recht op inkomensvoorziening niet vervalt
als het werkleeraanbod wordt ingetrokken om de reden dat van de jongere niet
meer gevergd kan worden dat hij uitvoering geeft aan dat werkleeraanbod. Dit
ligt in het verlengde van het uitgangspunt van de WIJ dat voor jongeren van
wie naar het oordeel van het college om redenen van lichamelijke, geestelijke
of sociale aard niet gevergd kan worden dat zij uitvoering geven aan een werkleeraanbod,
recht op inkomensvoorziening bestaat.
 In de WIJ (artikel 17) is dan ook al vastgelegd, dat colleges de beoordeling
van lichamelijke, geestelijke of sociale beperking gaan doen. Colleges zijn
met deze taak ook al jaren bekend in het kader van de vrijstelling van de
plicht tot arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 9 van de WWB. De colleges
maken bij die beoordeling geregeld gebruik van adviezen van onafhankelijke,
externe deskundigen. Een ingewonnen advies dient door het college betrokken
te worden bij de besluitvorming. In het besluit moet worden gemotiveerd of
en op welke wijze het advies in de besluitvorming is meegenomen.
 Tegen besluiten over de al dan niet aanwezigheid van beperkingen van lichamelijke,
geestelijke of sociale aard, kan een jongere in het kader van de WIJ bezwaar
maken en eventueel vervolgens beroep instellen. Impliciet tekent de jongere
hiermee bezwaar en beroep aan tegen het eventuele advies van een externe deskundige.
Het staat de jongere – net zoals dat in het kader van de WWB het geval
is – vrij een second opinion aan te vragen en met medische verklaringen
of anderszins aannemelijk te maken dat er sprake is van belemmeringen van
lichamelijke, geestelijke of sociale aard. Het is uiteindelijk aan de rechter
om zich hierover uit te spreken.
 Onderdeel N (artikel 42a)
 De leden van de CDA-fractie merken op dat met het voorgestelde artikel
42a WIJ een met artikel 50 WWB overeenkomstig artikel voor de WIJ wordt voorgesteld.
Dit artikel regelt de verstrekking van een inkomensvoorziening in het geval
de jongere een eigen woning heeft. Deze leden geven aan dat het in de WWB
gebruikelijk is dat de gemeente in dit geval een inkomensvoorziening in de
vorm van een lening zekerstelt met een krediethypotheek en vragen de regering
of dezelfde doelstelling geldt in de WIJ. Verder leggen zij de vraag voor
of in de WIJ een equivalent van artikel 48, derde lid, WWB opgenomen zou moeten
worden.
 Het voorgestelde artikel 42a WIJ beoogt overeenkomstig artikel 50 WWB
te regelen dat een jongere in aanmerking kan komen voor een inkomensvoorziening,
ondanks het feit dat hij een eigen woning heeft, indien tegeldemaking of bezwaring
van die woning in redelijkheid niet van hem kan worden verlangd. Verder wordt
in de eerder genoemde Nota van Wijziging op het voorliggende wetsvoorstel
voorgesteld een artikel 39a WIJ toe te voegen met daarin een aantal bepalingen
die zien op de vorm waarin de inkomensvoorziening wordt verleend. In het tweede
lid van dat artikel wordt (conform artikel 48, derde lid, WWB) bepaald dat
indien de inkomensvoorziening in de vorm van een geldlening wordt verleend
aan deze geldlening verplichtingen kunnen worden verbonden ter verkrijging
van meer zekerheid voor de nakoming van de aan de geldlening verbonden aflossingsverplichtingen.
 
 De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of het verstrekken van de
inkomensvoorziening als geldlening op de langere termijn kan leiden tot problematische
schulden bij jongeren. Ook willen deze leden weten of het gevaar bestaat dat
jongeren zich minder snel bij de gemeente melden in verband met de mogelijke
tegeldemaking of bezwaring van de eigen woning. Verder vragen deze leden wat
de rechten van de jongeren zijn bij een meningsverschil over het besluit tot
tegeldemaking of bezwaring van de eigen woning.
 De WIJ is voor jongeren tot 27 jaar het laatste vangnet van de sociale
zekerheid, net zoals de WWB dat is voor burgers van 27 jaar en ouder. Vanwege
dit vangnetkarakter staat in de WIJ, net als in de WWB, de eigen verantwoordelijkheid
van de jongere centraal om alles te doen wat nodig en mogelijk is om in het
eigen bestaan te voorzien. Dit complementaire karakter van de wet brengt mee
dat een ruime definitie van het begrip «middelen» wordt gehanteerd,
waarvan ook het in de eigen woning gebonden vermogen deel uitmaakt. Net als
in de WWB staat in de WIJ een bescheiden vermogen (van maximaal € 5 480
voor een alleenstaande en € 10 960 voor een alleenstaande ouder
of gehuwden) niet in de weg aan de verlening van een inkomensvoorziening.
Voorts geldt, onafhankelijk van deze vrijlating van het bescheiden vermogen,
een afzonderlijke vrijlating van maximaal € 46 200 voor het
vermogen dat is gebonden in de eigen bewoonde woning met bijbehorend erf.
Een inkomensvoorziening in de vorm van een lening is derhalve alleen aan een
orde voor jongeren die een eigen woning bezitten die een aanzienlijke overwaarde
vertegenwoordigt. De kans dat het verstrekken van de inkomensvoorziening in
de vorm van een geldlening aan jongeren met een eigen woning, ook op de langere
termijn zal leiden tot problematische schulden is niet groter dan het al was
in de huidige situatie van de WWB. De regering verwacht niet dat de eventuele
verstrekking van de inkomensvoorziening als geldlening jongeren zal weerhouden
om zich bij de gemeente te melden. In het kader van de WIJ wendt de jongere
zich niet tot de gemeente voor het aanvragen van een uitkering, maar voor
een werkleeraanbod. Bij de vaststelling van het recht op een werkleeraanbod
speelt de hoogte van het vermogen van de jongere geen rol. Alleen in de situatie
dat het werkleeraanbod onvoldoende inkomsten genereert en de jongere om die
reden aanspraak maakt op een inkomensvoorziening in het kader van de WIJ,
wordt het vermogen in aanmerking genomen. Dit heeft slechts gevolgen voor
(de vorm van) de inkomensvoorziening als het vermogen hoger is dan de genoemde
vrijlatingen.
 Tegen besluiten betreffende de tegeldemaking of bezwaring van de eigen
woning kan een jongere in de zin van de WIJ bezwaar maken en eventueel vervolgens
beroep instellen. In laatste instantie is het aan de rechter om hierover een
uitspraak te doen.
 Onderdeel Q (artikel 55)
 De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van de wijziging van
artikel 55, eerste lid, WIJ. Hiermee wordt beoogd te regelen dat ook een verzwegen
partner kan worden aangesproken op de terugvordering als een jongere een inkomensvoorziening
heeft ontvangen als alleenstaande (ouder) terwijl hij eigenlijk voor de WIJ
als gehuwd aangemerkt had moeten worden. Deze leden achten dit
een terechte wijziging. Verder vragen zij de regering waarom de hoofdelijke
aansprakelijkheid van beide partners niet (conform artikel 59, eerste lid,
juncto derde lid, WWB) is geregeld in het geval de inkomensvoorziening op
zich terecht naar de norm voor gehuwden is verleend, maar om andere redenen
onterecht was, bijvoorbeeld in verband met verzwegen inkomen of vermogen.
Zij vragen of op die wijze de hoofdelijke aansprakelijkheid juridisch niet
beter zou zijn vastgelegd en of de regering overweegt artikel 55 WIJ zodanig
te wijzigen.
 Een gelijkluidende bepaling als artikel 59, eerste lid, WWB, ontbreekt
inderdaad in artikel 55 van de WIJ. Ook wordt in de WIJ niet bepaald dat de
inkomensvoorziening wordt verstrekt als «gezinsbijstand». Dit
heeft te maken met de paradigmawisseling in de WIJ: van «een uitkering,
mits» naar «geen uitkering, tenzij». Deze paradigmawisseling
brengt met zich mee dat de inkomensvoorziening in het kader van de WIJ een
ander (conditioneel) karakter heeft ten opzichte van de uitkering in het kader
van de WWB.
 In het kader van de WWB vragen gehuwde of samenwonende partners gezamenlijk
een uitkering aan (naar de gehuwdennorm). Aan die uitkering ten aanzien van
beide partners kunnen re-integratieverplichtingen verbonden worden. Het systeem
van de WIJ is anders. Om aanspraak te kunnen maken op een eventuele inkomensvoorziening
moet de jongere in het kader van de WIJ het werkleeraanbod van de gemeente
hebben geaccepteerd. De inkomensvoorziening in de WIJ is, zoals eerder aangegeven,
een afgeleide van het werkleeraanbod. Dit recht op een werkleeraanbod is een
individueel recht waarvoor de jongere in aanmerking komt als zijn in aanmerking
te nemen inkomen lager is dan de op hem van toepassing zijnde inkomensvoorzieningsnorm.
Het in aanmerking te nemen inkomen en vermogen van de partner worden bij de
vaststelling van het recht op een werkleeraanbod buiten beschouwing gelaten.
In het geval er sprake is van gehuwden die beiden jonger zijn dan 27 jaar,
dienen beide partners individueel een werkleeraanbod aan te vragen en te accepteren.
Indien in een dergelijke situatie de werkleeraanbiedingen van beide partners
onvoldoende inkomen genereren, kunnen zij aanspraak maken op een inkomensvoorziening.
De beide individuele rechten worden dan als het ware opgeteld tot een inkomensvoorziening
naar de gehuwdennorm.
 Verder merkt de regering op dat in de eerder genoemde Nota van wijziging
het eerste lid van artikel 55 WIJ opnieuw wordt vastgesteld. Hiermee wordt
geregeld dat ook als de jongere een gezamenlijke huishouding voert met een
persoon die recht heeft op bijstand op grond van de WWB, en de jongere dit
verzwegen heeft, de kosten van de inkomensvoorziening van beide partners kunnen
worden teruggevorderd.
 Onderdeel S (artikel 86)
 De leden van de SP-fractie en de ChristenUnie vragen de regering waarom
de overgangstermijn met drie maanden is verkort vanwege de latere invoering
van de WIJ. De leden van ChristenUnie willen weten waarom de overgangsperiode
is ingekort tot maximaal negen maanden. Verder informeren zij naar de gevolgen
hiervan voor gemeenten en vragen zij of de uitvoering hierin is gekend.
 Het overgangsrecht geldt voor jongeren die op de dag voor inwerkingtreding
van de WIJ algemene bijstand op grond van de WWB ontvingen. De keuze voor
het aanpassen van de duur van de overgangstermijn berust op de gedachte alle
jongeren zo snel mogelijk te laten participeren. Bovendien kent het wetsvoorstel
een lang voortraject. Ten tijde van de indiening van het wetsvoorstel bij
de Tweede Kamer was de beoogde datum van inwerkingtreding 1 juli 2009.
Zoals eerder in deze nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven is
bij de schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel WIJ in de Eerste Kamer
de inwerkingtreding van de wet uitgesteld tot 1 oktober 2009,
dit in het belang van een zorgvuldige implementatie van de wet door gemeenten.
Daarbij is ook aangegeven, dat de WIJ na een overgangsperiode uiteindelijk
per 1 juli 2010 voor de gehele doelgroep zal gelden. De regering is van
mening dat, met het oog op de huidige conjuncturele situatie en de bestrijding
van de jeugdwerkloosheid jongeren niet te lang afhankelijk moeten blijven
van bijstand, maar juist het met de WIJ verkregen recht op een werkleeraanbod
zo snel mogelijk moeten kunnen benutten. Bovendien geldt (na amendering van
de WIJ tijdens de behandeling in de Tweede Kamer) dat jongeren die ook met
de WIJ in aanmerking komen voor een inkomensvoorziening er in inkomen niet
op achteruit gaan ten opzichte van de uitkering in het kader van de WWB.
 Gezien het korte tijdsbestek zijn gemeenten niet van tevoren geconsulteerd
over de kortere overgangsperiode. Wel zijn zij hierover op verschillende manieren
voorgelicht, onder ander door middel van een handreiking voor de uitvoering
van de WIJ, een draaiboek voor de implementatie, de modelverordeningen en
regionale voorlichtingsbijeenkomsten in de maanden juni en juli 2009.
 Inlichtingenplicht
 De leden van de CDA-fractie constateren dat in artikel 40, derde lid,
onderdeel a, WIJ, louter wordt gesproken van intrekking of herziening in verband
met een schending van de verplichting, bedoeld in artikel 30c, tweede of derde
lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Wet SUWI).
Dit artikel mist toepassing in het geval de inkomensvoorziening tengevolge
van een schending van de verplichting in artikel 44 WIJ tot een te hoog bedrag
of ten onrechte is toegekend. Deze leden vragen of de regering bij het wijzigen
van de wet een equivalent van artikel 54, derde lid, onderdeel a, WWB, heeft
overwogen.
 In aanvulling op hetgeen dienaangaande al is vermeld in de nota naar aanleiding
van het verslag bij de WIJ merkt de regering het volgende op. Inderdaad verschilt
het derde lid van artikel 40 van artikel 54 van de WWB in die zin dat in artikel
39 niet genoemd wordt dat bij het niet nakomen van de inlichtingenverplichting,
de inkomensvoorziening kan worden herzien of ingetrokken. In de WIJ is dit
op een andere manier geregeld. In onderdeel b van artikel 21 WIJ is namelijk
bepaald dat het college het recht op een werkleeraanbod kan intrekken of herzien
indien de jongere niet voldoet aan een of meer op hem rustende verplichtingen
als bedoeld in artikel 44 en 45 en hem dit te verwijten valt. Indien het college
op grond van deze bevoegdheid het werkleeraanbod herziet of intrekt, heeft
dit tevens gevolgen voor de inkomensvoorziening, die in de WIJ immers een
afgeleide van het werkleeraanbod is. Op grond van artikel 25, eerste lid,
WIJ, stelt het college het recht op een inkomensvoorziening ambtshalve vast,
gelijktijdig met het recht op een werkleeraanbod. Als het college het werkleeraanbod
intrekt, wordt met het betreffende besluit tevens de inkomensvoorziening ingetrokken.
En als het werkleeraanbod wordt herzien, zal het college tevens opnieuw het
recht op een inkomensvoorziening moeten bezien. Daarnaast kan – bij
wijze van maatregel – op grond van artikel 41 WIJ het bedrag van de
inkomensvoorziening worden verlaagd.
 
 De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 J. Klijnsma