Wijz. Wet op de omzetbelasting i.v.m. richtlijn facturering; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29036, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

29036 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 28 augustus 2003,
no. W06.030348/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 036Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 met het oog op de vereenvoudiging,
modernisering en harmonisering van de ter zake van de facturering geldende
voorwaarden op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (richtlijn
facturering)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 augustus
2003 en het nader rapport d.d. 8 september 2003, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Financiën. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 20 augustus 2003, no. 03.003387, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de Raad van
State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van
toelichting houdende wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 met het
oog op de vereenvoudiging, modernisering en harmonisering van de ter zake
van de facturering geldende voorwaarden op het gebied van de belasting over
de toegevoegde waarde (richtlijn facturering).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 20 augustus
2003, nr. 03003387, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 28 augustus 2003, nr. W06.030348/IV, bied ik U hierbij
aan.Het voorstel implementeert Richtlijn nr. 2001/115/EG van de Raad van de
Europese Unie van 20 december 2001 tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG
met het oog op de vereenvoudiging, modernisering en harmonisering van de ter
zake van de facturering geldende voorwaarden op het gebied van de belasting
over de toegevoegde waarde (PbEG 2000, L 15; hierna de richtlijn). De Raad
van State maakt naar aanleiding van het voorstel een opmerking. Hij is van
oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk is.Alvorens in te gaan op het advies van de Raad spreek ik mijn waardering
uit voor zijn spoedige advies op het wetsvoorstel implementatie richtlijn
facturering.Naar aanleiding van het advies van de Raad merk ik het volgende op.1. De Raad merkt op, dat het voorgestelde artikel 35, tweede lid, van
de Wet op de omzetbelasting 1968 (Wet OB 1968) dat bepaalt dat een ondernemer
die doorgaans levert aan andere ondernemers er voor zorgt draagt dat een factuur
wordt uitgereikt ter zake van al zijn leveringen, niet als verplicht element
voortvloeit uit de richtlijn en daarin onvoldoende basis vindt.De Raad adviseert reeds op grond hiervan deze bepaling niet in het implementatievoorstel
op te nemen. De Raad is ook niet overtuigd van de effectiviteit van het voorstel omdat
de praktijk van de zogenoemde contante inkopen, zoals in de toelichting beschreven,
door de verplichte facturering niet kan worden tegengegaan. De groothandelaar
heeft geen bevoegdheden om te onderzoeken of het gepretendeerde niet-ondernemerskarakter
van de aankoop waar is en een verplichting tot het bekend maken van de (ware)
identiteit van de afnemer ontbreekt.Daarbij merkt de Raad op, dat de factuur die aan niet-ondernemers moet
worden uitgereikt niet kan voldoen aan de in artikel 35a Wet OB 1968 verplicht
gestelde vermeldingen.Tevens is de bepaling onvoldoende duidelijk omdat de ondernemer zelf dient
te beoordelen of hij «doorgaans» aan andere ondernemers levert.
Deze onduidelijkheid kan worden weggenomen door aanwijzing van de desbetreffende
ondernemers bij ministeriële regeling. Dit schept meer helderheid dan
het verlenen van een ontheffing aan bepaalde ondernemers of groepen van ondernemers.De Raad adviseert artikel 35, tweede lid, Wet OB 1968 niet in het voorstel
op te nemen.1. FactuurplichtIngevolge het voorgestelde artikel 35, tweede lid, van de Wet op de omzetbelasting
1968 (Wet OB 1968) «draagt een ondernemer die doorgaans levert aan andere
ondernemers, er zorg voor dat een factuur wordt uitgereikt ter zake van al
zijn leveringen». Daarmee wordt bereikt dat bedoelde ondernemers ook
een factuur moeten uitreiken ter zake van hun leveringen aan niet-ondernemers.
De Raad adviseert op grond van een aantal argumenten om genoemd tweede lid
niet in het wetsvoorstel op te nemen. Successievelijk ga ik op deze argumenten
in. De Raad geeft aan dat de bepaling niet als verplicht element uit de richtlijn
facturering voortvloeit en daarin onvoldoende basis vindt en dat al op grond
daarvan de bepaling niet in het implementatiewetsvoorstel zou moeten worden
opgenomen. Ik merk daarover op dat de mogelijkheid om de factuurplicht uit
te breiden thans meer expliciet en toegespitst op facturering aan niet-ondernemers,
in de richtlijn facturering is opgenomen en daarmee een duidelijke en voldoende
basis biedt. Uit de ontstaansgeschiedenis van artikel 2, onderdeel 2, (het
daarin opgenomen) lid 3a, derde alinea, van de richtlijn facturering, komt
uitdrukkelijk naar voren dat die alinea beoogt om de lidstaten toe te staan
de factuurplicht uit te breiden, bijvoorbeeld met betrekking tot bepaalde
leveringen aan niet-ondernemers. Voorts geeft de Raad aan niet overtuigd te
zijn van de effectiviteit van het voorstel omdat de praktijk van de contante
inkopen er niet mee kan worden tegengegaan. De Raad beargumenteert dit door
te stellen dat de groothandelaar geen bevoegdheden heeft om te onderzoeken
of het gepretendeerde niet-ondernemerskarakter van de aankoop waar is en dat
een verplichting tot het bekendmaken van de (ware) identiteit van de afnemer
ontbreekt. Ik merk daarover op dat het eerste argument dat de Raad naar voren
brengt, nu juist het probleem vormt in de huidige regeling. Daarin immers
speelt het karakter van de aankoop – niet-ondernemerskarakter (dan geen
factuur) of ondernemerskarakter (dan wel een factuur) – een rol. Zoals
in de memorie van toelichting is aangegeven, staat de groothandelaar daarmee
thans voor een dilemma omdat, ook als hij constateert dat aan de geleverde
goederen redelijkerwijs elk privé-karakter ontbreekt, hij niet gehouden
is om een factuur uit te reiken indien de afnemer zich bij de aankoop niet
als ondernemer presenteert. Dit aspect speelt in de voorgestelde regeling
geen rol meer. De groothandelaar staat niet meer voor een dilemma, want hij
behoort hoe dan ook een factuur uit te reiken. Het eventuele door de klant
gepretendeerde niet-ondernemerskarakter van de aankoop is voor hem niet langer
relevant. Vraagt de klant niettemin een factuur achterwege te laten voor (een
gedeelte van) zijn aankopen, dan werkt de groothandelaar indien hij daarmee
instemt, rechtstreeks mee aan frauduleus gedrag. Het voorstel verhoogt daarmee
de drempel tegen dergelijk gedrag, maar pretendeert niet het fenomeen van
de «contante inkopen» uit te bannen. Partijen kunnen immers altijd
met elkaar afspreken – en ik neem aan dat de Raad daarop doelt als het
gaat om de vermeende ineffectiviteit van de maatregel – om het uitreiken
van een factuur achterwege te laten. Dat is echter geen problematiek die zich
alleen voordoet in de situatie van de groothandelaar maar in elke relatie
tussen twee ondernemers en dat mag naar mijn mening geen argument zijn om
het verhogen van de drempel tegen ongewenst gedrag in de specifieke
situatie van de groothandelaar dan maar achterwege te laten. Het tweede argument
van de Raad – er bestaat geen verplichting tot het bekend maken van
de ware identiteit van de afnemer – gaat wellicht op in situaties waarin
de groothandelaar zijn klant in het geheel niet kent. In veel situaties kent
hij zijn klant echter wel, bijvoorbeeld indien met klantenpassen wordt gewerkt
of indien de klant voor een gedeelte van zijn aankopen – vanwege het
aftrekrecht – wel een factuur (met zijn juiste naam en adres) wenst.
Voor die situaties wordt in ieder geval de drempel tegen ongewenst gedrag
verhoogd. Ook hier geldt overigens dat deze problematiek zich niet alleen
voordoet in de specifieke situatie van de groothandelaar. In elke relatie
tussen twee ondernemers bestaat de mogelijkheid dat de afnemer een valse identiteit
opgeeft. De richtlijn facturering biedt hiervoor geen oplossing. Waar de Raad
vervolgens opmerkt dat de factuur die aan niet-ondernemers moet worden uitgereikt,
niet kan voldoen aan de in artikel 35a Wet OB 1968 verplicht gestelde vermeldingen,
geeft hij niet aan op welke vermeldingen hij doelt. Zie ik het goed dan zijn
toch alle noodzakelijke vermeldingen bekend bij de groothandelaar, behoudens
wellicht naam en adres van de afnemer. Daarvoor geldt dan echter wat hiervoor
daarover is opgemerkt. Gelet op het vorenstaande acht ik het vervallen van
het voorgestelde artikel 35, tweede lid, niet wenselijk. Wel kan ik meegaan
met de suggestie van de Raad om de regeling aan te passen, dit ter voorkoming
van onzekerheid. Ik heb de regeling daartoe meer toegespitst op die (groepen
van) ondernemers waarvan bekend is dat de problematiek zich daar voordoet.
Alleen zij zullen bij ministeriële regeling worden aangewezen en dus
te maken krijgen met de verplichting om ook aan niet-ondernemers een factuur
uit te reiken. Het wetsvoorstel en de memorie van toelichting heb ik op dit
punt dienovereenkomstig aangepast.2. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.2. Redactionele kanttekeningenIn de zijn eerste kanttekening geeft de Raad in overweging het wetsvoorstel
op een drietal punten aan te vullen. Het eerste punt betreft een aanvulling
van het voorgestelde artikel 35a, eerste lid, onderdeel j, van de Wet OB 1968
(in het licht namelijk van artikel 22, derde lid, onderdeel b, eerste alinea,
tiende streepje, van de richtlijn facturering). Ik neem aan dat de Raad hier
doelt op het gegeven dat de richtlijn in het tiende streepje voorschrijft
om «het te betalen BTW-bedrag» op de factuur te vermelden maar
daaraan toevoegt «tenzij er een specifieke regeling van toepassing is
waarvoor deze richtlijn die vermelding uitsluit», terwijl genoemd onderdeel
j van de Wet OB 1968 een dergelijke toevoeging niet kent. Daarover zij opgemerkt
dat de richtlijn uitgaat van een systematiek waarin twee regelingen onderling
naar elkaar verwijzen. In de Wet OB 1968 is er echter voor gekozen om de hoofdregel
met betrekking tot de factuurinhoud – die voor elke ondernemer geldt –
niet te verzwaren met een uitzondering die voor de meeste ondernemers toch
niet geldt, maar om die uitzondering alleen in de bijzondere regeling zelf
op te nemen. Gewezen zij hier op artikel 28h van de Wet OB 1968 (betreffende
de bijzondere regeling voor wederverkopers die de zogenoemde margeregeling
toepassen) en op de artikelsgewijze toelichting op artikel I, onderdelen A
en B (artikel 35a), van het wetsvoorstel. Ik geef er de voorkeur aan die systematiek
te handhaven. Aanvulling van onderdeel j is daarmee niet nodig. Het tweede
punt ziet op een aanvulling van het tweede lid van het voorgestelde artikel
35c van de Wet OB 1968 (in het licht van onderdeel d van genoemd artikel 22,
derde lid). Hier is, naar ik aanneem, sprake van een misverstand. Het tweede
lid vormt de implementatie van artikel 3 van de richtlijn facturering, zoals
de transponeringstabel in bijlage B bij de memorie van toelichting ook aangeeft.
Er is geen verband tussen het tweede lid en genoemd onderdeel d van de richtlijn.
Wellicht is dit misverstand ontstaan omdat de transponeringstabel voor de
implementatie van «Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 2e alinea»
verwijst naar dit tweede lid. Die verwijzing is echter niet juist. Die tweede
alinea – het gaat daarbij om de eerste volzin – behoeft geen implementatie
in de bestaande nationale regelgeving omdat die regelgeving daarin al voorziet,
namelijk in artikel 52, zesde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(AWR). Aanvulling van het tweede lid is dus niet nodig. Wel heb ik de transponeringstabel op dit punt aangepast en heb ik de artikelsgewijze toelichting
verduidelijkt. Het derde punt ten slotte betreft een aanvulling van het derde
lid van het voorgestelde artikel 35c van de Wet OB 1968 (in het licht eveneens
van eerdergenoemd onderdeel d van artikel 22, derde lid). Zoals de transponeringstabel
ook aangeeft, vormt dat derde lid de implementatie van de derde alinea van
onderdeel d. Meer in het bijzonder echter van de eerste volzin van die alinea.
De tweede volzin – waar de Raad naar ik aanneem op doelt – behoeft
geen implementatie omdat artikel 52, vijfde lid, van de AWR daarin al voorziet.
Aanvulling is ook hier dus niet nodig. Wel heb ik ook op dit punt de artikelsgewijze
toelichting verduidelijkt. De tweede kanttekening van de Raad – het
laten vervallen van de laatste volzin van paragraaf 4, derde alinea,
van de memorie van toelichting, gelet op de vrije bewijsleer in belastingzaken
en op de artikelen 25, zesde lid, en 27e van de AWR – heb ik overgenomen.Ten slotte heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om in de laatste
alinea van paragraaf 2 van de memorie van toelichting een drietal wijzigingen
van redactionele aard aan te brengen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn Bijlage bij het advies van de Raad van State van 28 augustus 2003,
no. W06.030348/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Artikel 35a, eerste lid, onderdeel j, en artikel 35c, tweede en
derde lid, Wet op de omzetbelasting 1968 aanvullen in het licht van artikel
22, derde lid, onderdeel b, tiende streepje, onderscheidenlijk onderdeel d,
van de Richtlijn nr.2001/115/EG van de Raad van de Europese Unie van 20 december
2001.– In paragraaf 4, derde alinea, van de toelichting de laatste
volzin laten vervallen gelet op de vrije bewijsleer in belastingzaken en gelet
op de artikelen 25, zesde lid, en 27e van de Algemene wet inzake rijksbelastingen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29036-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl