Goedkeuring verdrag tussen Nederland en Benin, Bhutan en Costa Rica inzake duurzame ontwikkeling; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23949, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

31-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23949 nr. 5

28-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenVerdragen met Benin en BhutanHet verdrag met Costa RicaInhoud van de verdragenArtikel VIArtikel VIIKoninkrijkspositieDiversenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23949Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 949Goedkeuring van de op 21 maart 1994 te Noordwijk tot stand gekomen verdragen
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en, respectievelijk, de Republiek Benin,
het Koninkrijk Bhutan en de Republiek Costa Rica inzake duurzame ontwikkelingnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 28 maart 1995De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de bijdragen van
de diverse fracties aan het verslag. Zij constateert met genoegen de positieve
belangstelling van deze fracties voor de duurzame-ontwikkelingsverdragen.
Hieronder zal op de in het verslag gestelde vragen worden ingegaan, waarbij
de indeling van het verslag zal worden aangehouden. AlgemeenDe leden van de fractie van het CDA merken op dat de verdragen het karakter
hebben van een raamwerk en dat nadere invulling geleidelijk vorm zal krijgen.
Zij vragen zich daarbij af of dit betekent, dat naast de inspanningen van
de Nederlandse overheid ook activiteiten van, door en tussen maatschappelijke
organisaties kunnen worden ontwikkeld. Dit is inderdaad het geval, zo antwoorden
wij deze leden. Activiteiten buiten de Nederlandse overheid kunnen in belangrijke
mate de toon zetten voor de uitvoering van het verdrag. Een dergelijke ontwikkeling
wordt dan ook toegejuicht. Participatie van het bedrijfsleven hoort daar uitdrukkelijk
ook bij. Daarbij worden geen specifieke criteria gehanteerd. De overige verdragsstaten
zijn eveneens gehouden aan het participatieprincipe en hebben daartoe ondermeer
«semi-autonome» organisatiestructuren opgebouwd waarin de positie
van maatschappelijke organisaties is gegarandeerd. Overigens dient gerespecteerd
te worden dat de andere verdragsstaten niet noodzakelijkerwijs eenzelfde participatieve
traditie kennen als Nederland. In het geval van Costa Rica zijn naast de overheid,
de niet-gouvernementele instellingen (ngo's), de universiteiten en het bedrijfsleven
betrokken bij de identificatie, besluitvorming en uitvoering van projecten
en activiteiten. Voor wat betreft Benin worden activiteiten ontwikkeld door
ngo's, vrouwengroepen en de universiteit. Waar het gaat om participatie van
het bedrijfsleven in Benin is vernomen dat de Beninese Kamer van Koophandel
deel uitmaakt van het bestuur van de stichting aldaar. Ook in Bhutan zullen
waar mogelijk maatschappelijke organisaties worden betrokken bij de uitvoering
van het verdrag en maakt eveneens een vertegenwoordiger van het bedrijfsleven
deel uit van de taakgroep. Hierbij dient opgemerkt te worden dat de diversiteit
van maatschappelijke organisaties in Bhutan nog niet erg groot is. Op de vraag van de leden van de fractie van de VVD om nadere informatie
ten aanzien van de concrete invulling per land, de keuze van de partners en
van de verdragsvorm, moge het hiernavolgende dienen.In Costa Rica is thans de tweede fase goedgekeurd van een omvangrijk regionaal
ontwikkelingsproject op het schiereiland Nicoya, met speciale aandacht voor
ruimtelijke ordening en behoud van de biologische diversiteit. Het project
geniet de speciale belangstelling van de regering, inclusief de president
zelf, als voorbeeld voor duurzame rurale ontwikkeling. Ook is een project
in het Talamanca-gebied gestart dat behoud van de biologische diversiteit
en bevordering van het ecotoerisme combineert met duurzame ontwikkelingsactiviteiten
van indianengroepen. Een aantal kleinere projecten beoogt bouwstenen aan te
dragen voor het beleid en de vaststelling van prioriteiten voor activiteiten
op het gebied van de ruimtelijke ordening, de vaste afvalproblematiek, waterbeheer
en toerisme, met deelname van alle betrokken maatschappelijke groeperingen.
Andere projecten zijn specifiek gericht op het zoeken van oplossingen c.q.
ontwikkelen van technologieën. Ook zijn er projecten gericht op lange-afstandsonderwijs
(«open universiteit»), op het gebied van schone technologie in
de industrie, de integratie van thema's als vrede en duurzame ontwikkeling
in het basisonderwijs, of bewustmaking van lokale groepen ten aanzien van
het begrip duurzame ontwikkeling.In Benin zijn er zes prioritaire sectoren vastgesteld. Inhoudelijke teksten
worden voorbereid en er vindt een actieve identificatie van activiteiten plaats.
Tijdens het beleidsoverleg in april 1995 zullen de activiteiten voor de komende
tijd worden vastgesteld.Voor wat betreft Bhutan is er inmiddels een aantal activiteiten gestart
op het gebied van onderwijs, cultuur en communicatie. Op het terrein van energie,
management, biodiversiteit en inventarisatie van natuurlijke hulpbronnen zijn
activiteiten in voorbereid.De betreffende drie landen zijn als partner geselecteerd op grond van
de volgende criteria:– geografische spreiding,– vergelijkbare geografische omvang met Nederland,– actief streven naar duurzame ontwikkeling, zowel op het niveau
van de overheid als van de maatschappelijke organisaties.Bij het aangaan van de onderhavige verdragen is bewust besloten af te
stappen van de traditionele vorm van ontwikkelingssamenwerking. Deze vorm
van samenwerking, gebaseerd op de principes van wederkerigheid, participatie
en gelijkwaardigheid, vergt een goede voorbereiding (en een juridische basis).
Het opzetten van een dialoog daartoe is erg belangrijk. Hiermee wordt immers
de basis gelegd voor concrete activiteiten. Dat het niet is gebleven bij «papier
en mooie woorden», moge blijken uit het feit dat er inmiddels een aantal
projecten van start is gegaan.In reactie op kanttekeningen van de leden van de fractie van D66 betreffende
het onderhavige wetsvoorstel zij gesteld, dat het woord «respectievelijk»
aangeeft dat het hier om drie (bilaterale) verdragen gaat. Deze leden hebben
gelijk met hun verbazing over de aanduiding van Benin in het wetsvoorstel.
De republiek Benin is inderdaad ten onrechte als volksrepubliek aangeduid;
ter correctie wordt hierbij een nota van wijziging ingediend.Op daartoe strekkende vragen van de leden van de fracties van zowel GroenLinks
als de RPF, kan worden gesteld dat een eerlijker verdeling van de milieugebruiksruimte
als concept door de regering is aanvaard. De nadere operationalisering van
dit concept en de maatschappelijke acceptatie van zo een operationalisering
staan daarentegen nog in de kinderschoenen. De regering is van mening dat –
ter voorkoming van verkeerde verwachtingen – pas voorstellen aan de
verdragspartners kunnen worden voorgelegd als daarvoor een politiek
een maatschappelijk draagvlak in Nederland is vastgesteld. De regering is
overigens van mening dat de andere verdragslanden het ontstaan van een dergelijk
draagvlak mede kunnen bevorderen omdat zij een extra en concrete dimensie
kunnen toevoegen aan de in Nederland gevoerde debatten over herverdeling van
milieugebruiksruimte en daartoe ook zelf initiatieven kunnen nemen.Ten aanzien van de vraag van de leden van de fractie van het GPV, hoe
het te zijner tijd mogelijk zal zijn vast te stellen wat de werkelijke betekenis
van deze verdragen is geweest, diene het volgende. De tekst van de verdragen dient te worden beschouwd als een raamwerk.
De betrokken landen voeren jaarlijks met Nederland beleidsoverleg, dat mede
is bedoeld om op prioritaire themagebieden de voortgang te evalueren en nieuwe
activiteiten te identificeren. Tevens bestaat in de verschillende verdragslanden
de intentie om te komen tot een gezamenlijke opstelling van zgn. duurzaamheidsindicatoren
die mede zijn bedoeld om op termijn verdragsactiviteiten aan doelstellingen
te kunnen toetsen.Overigens wordt de betekenis van de verdragen niet alleen bepaald door
de bijdrage aan de bevordering van duurzame ontwikkeling, maar ook door de
mate waarin het lukt om gestalte te geven aan een nieuwe vorm van samenwerking
tussen Noord en Zuid.Vervolgens is volgens genoemde leden niet duidelijk welke verplichtingen
ten aanzien van het Nederlandse milieubeleid uit de verdragen kunnen voortvloeien
en tevens welke rechten de betreffende landen hebben inzake het Nederlandse
milieubeleid. In algemene zin geeft het beginsel van wederkerigheid aan Nederland
en zijn bilaterale verdragspartners de mogelijkheid om commentaar te leveren
en zo mogelijk invloed uit te oefenen op elkaars beleid en activiteiten met
betrekking tot duurzame ontwikkeling. Op de vraag van genoemde leden welke
consequenties Nederland gehouden is te verbinden aan specifieke vragen of
wensen van de verdragslanden, kan hier niet in algemene zin antwoord worden
gegeven. Dit zal van geval tot geval bekeken dienen te worden. Het antwoord
zal onder meer afhangen van de aard van de te nemen besluiten en het daarbij
betrokken besluitvormingsorgaan. De regering is zich er echter van bewust
dat de andere verdragslanden doorgaans over schaarse «human resources»
beschikken om ten behoeve van het interne Nederlandse milieubeleid mede inbreng
te hebben. Op de vraag van de leden van de GPV-fractie, hoe moet worden voorkomen
dat sociaal-economische en bestuurlijke aspecten gaan domineren bij de uitvoering
van de onderhavige verdragen, zij geantwoord dat de oorspronkelijke doeleinden
van de verdragen zo veel mogelijk zullen worden aangehouden. Deze leden herinneren
voorts aan een uitspraak van de eerste ondergetekende dat hij de drie landen
heeft gezegd dat zij gezamenlijk één partner voor Nederland
zijn. De regering heeft echter gekozen voor drie afzonderlijke verdragen omdat
de betreffende landen een verschillende uitgangspositie hebben. Voor elk land
gelden namelijk andere belangen en prioriteiten ten aanzien van de verschillende
thema's. Men zou kunnen verwachten dat de drie landen gezamenlijke posities
willen innemen jegens Nederland; zij dienen hiertoe zelf concrete initiatieven
te ontplooien. In dit verband kan worden gewezen op het voornemen van het
ministerie van Buitenlandse Zaken van Costa Rica om de diplomatieke contacten
te intensiveren met Benin en Bhutan. Van dit voornemen is Nederland tijdens
het recente periodieke beleidsoverleg met Costa Rica op de hoogte gesteld.De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af, of Nederland werkelijk
zou overgaan tot het verminderen van de materiële welvaart als een van
de verdragspartners dat naar voren brengt. Het antwoord van de regering
hierop is dat op voorhand niet valt aan te nemen dat de verdragspartners zullen
oproepen tot vermindering van materiële welvaart. Het gaat immers bij
de onderhavige verdragen niet om vermindering van materiële welvaart,
maar om vermindering van milieubeslag onder gelijkblijvende welvaart. Dit
is een verplichting die de landen (en ook Nederland) in UNCED-verband op zich
hebben genomen.De leden van de CDA-fractie merken op dat de Ontwikkelingstoets in de
huidige DGIS-procedure zal worden vervangen door een Duurzame Ontwikkelingstoets.
Op de vraag van deze leden of de nieuwe toets een vereenvoudiging van de huidige
toets is, moet de regering het antwoord schuldig blijven nu er nog geen acceptabele
toets beschikbaar is. Het uitgangspunt bij het uitwerken van een nieuwe toets
is echter wel dat deze de afzonderlijke toetsing ten aanzien van de aspecten
armoede, «gender» en milieu vervangt. Op de vragen van genoemde
leden naar de betekenis van het verdragsprincipe wederkerigheid alsmede op
welke wijze de verdragsstaten kunnen meespreken over besluiten inzake duurzame
ontwikkeling in Nederland, moge de regering verwijzen naar haar terzake gegeven
antwoorden op vragen van de GPV-fractie. De nadere uitwerking van het wederkerigheidsprincipe
krijgt gestalte op het niveau van de algemene dialoog en op het niveau van
de prioritaire themagebieden. Op beide niveaus is sprake van een geleidelijk
proces. Deze leden vragen voorts naar financiële middelen van de verdragsstaten
voor activiteiten in Nederland. De verdragsstaten hebben geen specifieke financiële
middelen gereserveerd voor activiteiten in Nederland en zullen dat naar verwachting
(voorlopig) ook niet doen. Men is bij de verdragen immers uitgegaan van een
(netto-)overdracht van technologie en geldelijke middelen door Nederland.
Vooralsnog zal hun betrokkenheid bij de Nederlandse situatie zich bijvoorbeeld
manifesteren in het inzetten van personeel bij de invulling van de wederkerigheidaspecten
met betrekking tot gemeenschappelijke vraagstukken. De «bemoeienissen»
van de verdragsstaten met de Nederlandse situatie zal bovendien mede afhangen
van de wijze waarop zij worden geïnformeerd en betrokken door hun Nederlandse
tegenhangers.Ook de leden van de fracties van de VVD en D66 zetten vraagtekens bij
het realiteitsgehalte van de beoogde wederkerigheid. Ten aanzien van de concrete
gedachten van de regering over de inhoud van genoemd begrip diene het volgende.
Op het algemeen/conceptueel niveau bestaan zowel binnen als tussen de betrokken
landen verschillende verwachtingen omtrent de wijze waarop en het tempo waarin
het begrip wederkerigheid concreet kan worden ingevuld. Het is daarom zaak
over de invulling van wederkerigheid een intensieve dialoog te voeren. Belangrijke
aandachtspunten hierbij zijn ondermeer culturele barrières, beschikbare
«human resources» en de noodzaak te voorkomen dat wederkerigheid
als een nieuwe conditionaliteit wordt ervaren. Met betrekking tot de invulling
van wederkerigheid besloten de regeringen van de vier verdragslanden in maart
1994 tot «het gezamenlijk formuleren van een beleidskader». Bij
die gelegenheid accepteerde Bhutan de verantwoordelijkheid om een ontwerptekst
over de invulling van wederkerigheid op te stellen. De regering van Bhutan
is voornemens om in het voorjaar van 1995 een quadrilaterale workshop over
dit onderwerp te doen plaatsvinden.Op het thematisch niveau krijgt de uitwerking van voornoemd principe gestalte
op de gebieden die Nederland met de afzonderlijke landen tijdens het periodiek
beleidsoverleg zal afspreken. De regering acht het mede haar taak te zorgen
om per thema de opties voor invulling van wederkerigheid in kaart te brengen
en vervolgens vast te stellen in welke mate daarvoor een draagvlak onder Nederlandse
actoren bestaat. Door deze informatie aan de andere verdragslanden beschikbaar
te stellen ontstaat een gespreksbasis van waaruit gezamenlijke activiteiten
geformuleerd worden. Naar aanleiding van de bezorgdheid van genoemde leden
over de voorzienbare bureaucratie, de nieuwe toetsingen en dreigende
betutteling merkt de regering op dat onderhavige vorm van samenwerking er
nu juist op gericht is om dit te voorkomen. Immers, een groot deel van de
verantwoordelijkheid komt te liggen bij de door de respectieve verdragsstaten
ingestelde uitvoerende instanties. In Nederland is dit de stichting Ecooperation.
De leden van de VVD-fractie vragen tevens naar de afstemming met vergelijkbare
verdragen van andere landen en welke rol UNEP hierbij speelt. Op dit moment
is er behalve de interesse in het concept duurzame ontwikkeling aan de kant
van verschillende donoren, waaronder Noorwegen, Zwitserland, Zweden, Canada
en de Wereldbank, nog geen sprake van vergelijkbare verdragen met andere landen.
Bij de onderhavige verdragen is uitgegaan van bilaterale kaders waarin vooralsnog
geen zelfstandige rol voor multilaterale organisaties is ingeruimd. De bredere
inzet van het Nederlandse bedrijfsleven zal naar de mening van de regering
eenvoudiger worden naarmate de noodzakelijke periode van oriëntatie en
verkennende besprekingen tussen Nederland en de verdragslanden vordert en
er meer duidelijkheid ontstaat over concrete activiteiten. Overigens dient
vermelding dat in de betrokken ontwikkelingslanden reeds sprake is van intensieve
participatie van het bedrijfsleven, hetgeen onder meer blijkt uit de door
hun in uitvoering genomen zijnde projecten en deelname aan delegatiebezoeken.De leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de participatie vanuit
de Nederlandse samenleving. In de aanloopfase, dat wil zeggen tot aan de ondertekening
van de verdragen in maart 1994, bleken de verdragen met name de belangstelling
te hebben van de zijde van de universiteiten en van ontwikkelings- en milieu-organisaties.
De belangstelling van de zijde van het bedrijfsleven was relatief beperkt,
hetgeen als een knelpunt werd ervaren daar juist het bedrijfsleven op veel
gebieden als invloedrijke actor opereert en dientengevolge ook voor de invulling
van wederkerigheid een belangrijke schakel kan vormen. De betrokkenheid vanuit
de samenleving kan naar de mening van de regering verder worden gestimuleerd
door aansluiting te zoeken bij de in Nederland gevoerde debatten over duurzame
ontwikkeling en bij de organisaties en instellingen die in deze debatten een
belangrijke rol spelen.Op de vraag van de fractie van GroenLinks of de regering goede hoop heeft
dat met de verdragslanden aan de beginselen van gelijkwaardigheid, wederkerigheid
en participatie goede invulling kan worden gegeven, antwoordt de regering
bevestigend. De regering zal bij het uitbreiden van de kring van landen voor
dergelijke verdragen ook kijken naar partners die een groter beslag leggen
op de milieubeleidsruimte. Bij deze landen dient echter wel de bereidheid
te bestaan tot het dragen van de consequenties van een dergelijke vorm van
samenwerking voor het eigen beleid. De bezetting van de Stichting Eco-operation
is afgestemd op het huidige aantal partnerlanden. In het geval van uitbreiding
van het aantal duurzame ontwikkelingsverdragen zou dit tot problemen kunnen
leiden. Financiële middelen voor uitbreiding van het aantal landen moeten
worden gevonden binnen het totaal van het budget voor ontwikkelingssamenwerking.Voor de vraag van de leden van de RPF-fractie naar de keuze van de landen
verwijzen wij naar het antwoord terzake aan de leden van de VVD-fractie. Zij
informeren voorts naar de samenhang met programma's en projecten van andere
donoren in deze drie landen.Voor wat betreft Costa Rica zijn de andere westerse donoren reeds doende
hun samenwerkingsprogramma richting duurzame ontwikkeling bij te stellen.
Belangrijk is voorts dat de Costaricaanse regering een nationale overlegstructuur
voor duurzame ontwikkeling heeft opgezet waarin brede maatschappelijke
participatie is gewaarborgd. De regering acht het nog te vroeg om te oordelen
of de samenwerking met Nederland alleen een te smalle basis zal zijn voor
ingrijpende veranderingen in Costa Rica. Vooral gestimuleerd door het Costaricaanse
voorbeeld, hebben de Midden-Amerikaanse landen onderling afspraken gemaakt
over duurzame ontwikkeling in de vorm van de Alliantie voor Duurzame Ontwikkeling
(ALIDES) en hebben deze landen en de VS een overeenkomst getekend (CONCAUSA),
die vooral gericht is op een aantal specifieke onderwerpen als bescherming
van de biologische diversiteit en energie. Dit zal de druk op Costa Rica om
te voldoen aan de afspraken in bilateraal kader alleen maar vergroten.In Benin bestaat er een milieu-actieplan. De samenwerking tussen de donoren
vindt in het kader van dit plan plaats en spoort derhalve ook met de onderhavige
vorm van samenwerking.In Bhutan worden tot dusver alle projecten en programma's door de overheid
uitgevoerd.Het antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie welke de andere
«relevante ministeries» zijn, is afhankelijk van de richting waarin
de samenwerking zich zal ontwikkelen. Wenselijk is onder meer de betrokkenheid
van de Ministeries van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, van Economische
Zaken, van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen alsmede van Verkeer en Waterstaat.Waar het Bhutan betreft behoort het Ministerie van Economische Zaken tot
de relevante ministeries, niet alleen op grond van artikel II maar ook op
grond van het feit dat energie een van de vier sectoren is waarop de samenwerking
zich concentreert.Ten aanzien van de vraag van de leden van de GPV-fractie naar de bestuurlijke
plaats van de Stichting Ecooperation, diene het volgende.Het betreft een private organisatie met de stichting als rechtsvorm. Evenals
bij andere particuliere organisaties waarmee in het kader van ontwikkelingssamenwerking
wordt samengewerkt, wordt uitgegaan van een grote mate van zelfstandigheid
voor de stichting, dat wil zeggen, regelmatige evaluatie en controle achteraf.
Vertegenwoordigers van de Ministeries van Buitenlandse Zaken (Directoraat
Generaal Internationale Samenwerking), van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer hebben zitting
in de Raad van Advies van de Stichting.De vraag van de leden van D66 of de samenstelling van de Raad van Advies
van de Stichting in de richting van het bedrijfsleven kan worden uitgebreid
wordt door de regering bevestigend beantwoord. In de Raad van Advies is namelijk
reeds een zetel gereserveerd voor een vertegenwoordiger uit het bedrijfsleven.
Overigens maakt ook de voorzitter van het CNV deel uit van de Raad van Advies.
Ten aanzien van de opmerking van genoemde leden dat zij het ook jammer vinden
dat de universiteiten ontbreken, kan de regering vermelden dat ook voor hen
een zetel is gereserveerd. De bezetting van deze zetel is nog onderwerp van
gesprek tussen het bestuur van Eco-operation en de Vereniging Samenwerking
Nederlandse Universiteiten (VSNU).Genoemde leden vragen eveneens of de regering overweegt het budget tussen
nu en 1997 naar de Stichting Ecooperation over te hevelen. De regering overweegt
inderdaad het budget na een overgangsperiode over te hevelen naar de Stichting.
Daarbij wordt gezocht naar een modaliteit analoog aan de wijze van overdracht
van budgetten aan andere particuliere organisaties, zoals bijvoorbeeld de
NOVIB en de NUFFIC. Zodoende wordt zorg gedragen voor adequate mogelijkheden
van democratische controle op de uitgaven. Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie waar het thema «additionaliteit»
is gebleven in de begroting voor Ontwikkelingssamenwerking antwoorden wij,
dat aanvankelijk gestreefd werd naar een relatie die breder is dan het OS-programma.
Tot op heden is echter niet bekend welke andere betrokken partijen in Nederland
voornemens zijn (additionele) middelen aan te wenden binnen het kader van
de onderhavige verdragen.Bepaalde verschillen in de teksten van de verdragen, waarnaar voornoemde
leden vragen, hebben in belangrijke mate te maken met de vorm van democratie
in, en de bestuurlijke en administratieve capaciteit van de drie landen. Zo
wenste bijvoorbeeld de Costaricaanse regering niet op grond van het verdrag
een verplichting tot samenwerking met maatschappelijke groeperingen opgelegd
te krijgen. Bhutan nam dit over. Verdragen met Benin en BhutanDe regering gaat ervan uit dat Benin en Bhutan zozeer vergelijkbaar zijn
met elkaar dat zij samen een categorie vormen naast Costa Rica. Desalniettemin
verschillen de verdragsteksten van voornoemde landen, constateren de leden
van de PvdA-fractie. Verdragsteksten zijn het resultaat van onderhandelingen
tussen verschillende en gelijkwaardige landen, zo merken wij op. Gekozen is
voor afzonderlijke verdragen in plaats van een verdrag met alle partijen;
hierdoor kan het voorkomen dat er verschillende verdragsteksten ontstaan.
Een van de door de vragenstellers opgebrachte voorbeelden, uit de tekst van
het verdrag met Bhutan, is terzake illustrerend: «erkennend het recht
van ieder land om naar een hogere levensstandaard voor zijn volk te streven»;
in Bhutan heerst namelijk de opvatting dat ecologie ook wel gebruikt wordt
om aan ontwikkelingslanden het recht op ontwikkeling te onthouden.In het licht van het standpunt van de EG-ministerraad van Ontwikkelingssamenwerking,
dat mensenrechten deel uitmaken van een geheel van voorwaarden voor billijke
duurzame ontwikkeling, vragen de leden van de CDA-fractie zich af welke concrete
voorstellen ter verbetering van de mensenrechtensituatie in de verdragstaten
zullen worden gedaan. Zowel in Benin als in Costa Rica noopt de mensenrechtensituatie
niet tot specifieke maatregelen of concrete voorstellen tot verbetering. Ten
overstaan van Bhutan zijn er, gelet op de problematiek van de ontheemden aldaar,
nog geen concrete voorstellen gedaan ter verbetering van de mensenrechtensituatie.
De parlementaire delegatie die van 25 januari t/m 31 januari 1995 een bezoek
aan Bhutan bracht was inderdaad in de gelegenheid van gedachten te wisselen
met de Bhutaanse autoriteiten over dit onderwerp. Van meet af aan is in de
dialoog met Bhutan in het kader van het verdrag de mensenrechtensituatie aan
de orde geweest. De regering volgt nauwlettend het overleg tussen Bhutan en
Nepal om te komen tot een oplossing van het probleem van de vluchtelingen.
Tussen beide landen bestaat reeds overeenstemming over de indeling van de
verschillende categorieën van vluchtelingen in de kampen.De politiek jegens de Nepalese minderheid baart ook de leden van de fractie
van D66 zorgen; zij achten de in het verdrag beoogde samenwerking problematisch
indien vaststaat dat Bhutan de mensenrechten schendt. De regering is van mening
dat ernstige schending van de mensenrechten door Bhutan strijdig kan zijn
met het verdrag.Wat betreft de reis van een Nederlandse vrouwendelegatie naar Benin diene
het volgende. De vermelde spraakverwarring over het begrip «duurzaamheid»
waarnaar eerder genoemde leden in dat verband refereren, heeft betrekking
op een seminar waaraan de vrouwengroepen deelnamen en waar werd gediscussieerd
over de invulling van een aantal begrippen over duurzaamheid. Het verdrag inzake duurzame ontwikkeling heeft de diplomatieke betrekkingen
tussen de landen versterkt. Zo heeft het Koninkrijk der Nederlanden mede met
het oog op uitvoering van het verdrag een ambassade geopend te Cotonou in
Benin.De vraag van deze leden of de regering geprobeerd heeft met een gemeenschappelijk
Beninees-Nederlands standpunt naar de bevolkingsconferentie te Cairo, te gaan
wordt door de regering ontkennend beantwoord. Er is wél sprake van
geweest dat de vier landen een pre-consultatie zouden houden om elkaars wederzijdse
standpunten toe te lichten; Benin zou daartoe het voortouw nemen. De pre-consultatie
heeft om kennelijk logistieke redenen niet plaats gevonden.Ook de leden van de RPF-fractie vragen aandacht voor de stringente toepassing
van de nationaliteitenwetgeving in Bhutan. Bij de toepassing van de nationaliteitenwetgeving
hebben zich in het verleden excessen voorgedaan en komen ook nu nog onregelmatigheden
voor. De regering meent dat de maatregelen van de Bhutaanse overheid met betrekking
tot de nationale klederdracht en de nationale gedragscode zich niet goed verhouden
met het vrijheidsrecht van etnische minderheden zoals verwoord in artikel
27 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten
en hebben geleid tot een verslechtering van het leefklimaat voor de Nepalezen.
Aangezien Bhutan geen partij is bij laatstgenoemd verdrag en het streven van
de Nederlandse regering er op gericht is om zoveel mogelijk landen over te
halen de verschillende verdragen op het gebied van mensenrechten te doen bekrachtigen,
zal zij ook bij Bhutan hierop aandringen. Op de vraag van deze leden naar
de resultaten van de dialoog tussen Nepal en Bhutan over de vluchtelingen
verwijst de regering naar haar terzake gegeven antwoorden aan de leden van
de fractie van het CDA.Naar aanleiding van de vraag van deze leden naar de voortgang van het
proces van democratisering in de drie landen, diene het volgende.In Benin heeft de democratie, alhoewel nog niet volgroeid, in korte tijd
een positie verworven. Parlement en rechterlijke macht opereren onafhankelijk
en de vrijheid van meningsuiting wordt geëerbiedigd. Binnen het overheidsapparaat
is nog merkbaar dat bepaalde functionarissen moeite hebben zich los te maken
van het recente (formeel marxistisch-leninistisch) verleden. Eind maart a.s.
zullen er voor de tweede maal parlementsverkiezingen worden gehouden.In Bhutan, een land waarin de samenleving tot aan het eind van de jaren
vijftig op middeleeuwse en feodale leest was geschoeid, is vooruitgang geboekt.
Er zijn hervormingen doorgevoerd teneinde de bestuurlijke inrichting te baseren
op de principes van de trias politica. Er is echter nog een lange weg te gaan
voordat een meerpartijenstelsel zal zijn gerealiseerd.In Costa Rica functioneert de democratie naar behoren; de verkiezingsprocessen
zijn transparant en verlopen eerlijk. De scheiding der machten werkt adequaat. Het verdrag met Costa RicaDe leden van de CDA-fractie informeren naar de kwestie van de milieuvervuiling
als gevolg van de bananenproduktie. De regering onderkent de gevoeligheid
ervan maar zal het probleem niet omzeilen. Belangrijk hierbij is dat Costa
Rica zelf de problematiek ook zeer serieus neemt. Er werd reeds een project
goedgekeurd van bananenproducenten, waarbij men beoogt te gaan experimenteren
met duurzame (schone) bananenteelt. Het verdrag draagt op verschillende manieren
bij aan het bevorderen van de discussie in alle geledingen van de maatschappij.
Ook worden thans door de ambassade gesprekken gevoerd met het gerenommeerde Internationaal Instituut voor Biodiversiteit in San José
om terzake naar oplossingen te helpen zoeken.Daarnaast is er veel belangstelling voor activiteiten op het gebied van
schonere landbouwproduktie in het algemeen; er zijn reeds verschillende projectvoorstellen
ingediend in dit verband. Het op de markt doen brengen van milieuvriendelijke
produkten vergt een lange adem, maar kent duidelijke perspectieven. Vanaf
1996 zal Costa Rica officieel nog slechts gecertificeerd hout exporteren,
dat wil zeggen hout dat duurzaam gecompenseerd wordt door nieuwe aanplantingen.
Costaricaanse ondernemers realiseren zich dat hun land niet de enige exporteur
van traditioneel geproduceerde agrarische produkten is en dat het met het
oog op een mogelijke toekomstige toetreding tot de Noordamerikaanse Vrijhandelsassociatie
(NAFTA) noodzakelijk is om op zoek te gaan naar een nieuw «milieuvriendelijk»
marktsegment. Actieve deelname van het bedrijfsleven aan de dialoog wordt
daartoe gestimuleerd. Er bestaan al contacten tussen Costaricaanse en Nederlandse
bedrijven gericht op het zoeken naar markten voor milieuvriendelijke produkten,
zoals Café Forestal. In het kader van het verdrag is het nadrukkelijk
ook de bedoeling contacten te stimuleren en te helpen bij het opzetten van
de benodigde keurmerken. Ook de stimulans van de vraag naar dit soort produkten
zal andere ondernemers, waaronder de grotere koffiebranders, interesseren
in deelname.Tot slot vragen de leden van de fractie van D66 zich nog af hoe de afstemming
met projecten van de Wereldbank en USAID in Costa Rica is geregeld op het
onderhavige terrein. Gesteld dient te worden dat donorcoördinatie in
de meeste landen een moeilijke zaak is, hetgeen veelal komt door de opstelling
van de donoren zelf. Met steun van de Wereldbank wordt op dit moment een nationaal
milieu-actieplan opgesteld, waarvan de coördinatie in handen is van dezelfde
instanties die nauw zijn betrokken bij de duurzame ontwikkeling. Bij andere
donoren bestaat veel belangstelling voor het verdrag; de Nederlandse ambassade
houdt regelmatig voorlichtingsbijeenkomsten om de achtergrond van het verdrag
toe te lichten. De Costaricaanse NGO-delegatie die in 1993 aan Nederland een
bezoek bracht, heeft volledig kunnen deelnemen aan de gevoerde overleggen.
Vanuit de NGO's is destijds veel waardering hierover geuit. Inhoud van de verdragenOp de door de leden van de PvdA-fractie gemaakte opmerking over de niet-gelijke
formuleringen in de verdragsteksten, zij geantwoord dat de terzake genoemde
voorbeelden slechts tekstuele verschillen betreffen. Voor Nederland ligt het
zwaartepunt in het verdrag met Costa Rica, evenals in de relatie tot Benin
en Bhutan, bij de draagkracht van milieu als randvoorwaarde. In de samenwerking
met alle drie de landen wordt gestreefd naar een integrale benadering vanuit
drie invalshoeken, te weten economische, sociale en ecologische duurzaamheid. Artikel VIDe leden van de RPF-fractie vragen een toelichting op het verschil in
formulering ten aanzien van onderhavig artikel. In elk land is uiteraard de
eigen nationale wetgeving in belangrijke mate bepalend voor de wijze waarop
deelname aan het openbare leven gestalte krijgt. Zonder een oordeel te willen
geven over de situatie in de verschillende landen, kan gesteld worden dat
de organisatiegraad in een land als Costa Rica relatief hoog ontwikkeld is.
Bhutan gaat er vanuit dat participatie door middel van een taakgroep voldoende
gewaarborgd is. Benin ziet mogelijkheden via een nationaal mechanisme in de
vorm van een stichting. Artikel VIIDe leden van de fractie van D66 alsook de leden van de RPF-fractie vragen
een toelichting op de keuze van de onbeperkte looptijd van de verdragen. De
regering heeft zich hierbij door de volgende overweging laten leiden. Enerzijds
kan op dit moment niet worden overzien welke tijd nodig is voor een zinvol
samenwerkingsverband, anderzijds wordt de mogelijkheid van opzegging beperkt
bij een bepaalde looptijd. Genoemde keuze laat geenszins de mogelijkheid onverlet
om de verdragen op hun effectiviteit en doelmatigheid te beoordelen.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie naar de financiering antwoordt
de regering dat in 1995 wederom een bedrag van f 26 miljoen beschikbaar
is gesteld. De verdeling zal geschieden conform de oorspronkelijke verdeelsleutel,
dat wil zeggen 50% ten behoeve van Costa Rica en 25% voor de overige twee
landen.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie dienaangaande, bevestigt de
regering dat de genoemde begrotingsconsequenties gedekt worden door herallocatie
van middelen binnen het kader van reeds bestaande ruimte voor bilaterale samenwerking.
Ten aanzien van de vraag van genoemde leden naar de budgettaire consequenties
voor de begroting van andere departementen kan de regering antwoorden dat
thans alleen door VROM (zijnde mede-ondertekenaar) in de begroting 1995 een
bedrag van f 150 000 is gereserveerd.De vraag van de leden van de GPV-fractie, of de financiering van de uitvoering
van de verdragen materieel is te beschouwen als vallend onder de 0,1% BNP
dat ingevolge de Rio-afspraken voor internationale milieudoelen zal worden
aangewend, wordt door de regering bevestigend beantwoord. KoninkrijkspositieIn antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie betreffende de
Koninkrijkspositie, diene het volgende. Verdragen worden alleen door het Koninkrijk
der Nederlanden gesloten oftewel voor het Koninkrijk der Nederlanden ondertekend.
Het Koninkrijk der Nederlanden is immers subject van volkenrecht. Bij de bekrachtiging
van een verdrag wordt aangegeven voor welke delen van het Koninkrijk het verdrag
in kwestie zal gelden. Soms wordt dit ook in de tekst van een verdrag vastgelegd.
Het is uiteraard vaste verdragspraktijk om ten aanzien van alle verdragen
die in beginsel ook voor de twee andere autonome landen van het Koninkrijk
zouden kunnen gelden, aan de regeringen van die landen te vragen of zij medegelding
wensen. De regeringen van beide landen hebben naar aanleiding van de desbetreffende
vraag kenbaar gemaakt, medegelding van de onderhavige drie verdragen voor
hun land niet wenselijk te achten. DiversenDe leden van de CDA-fractie vragen onder meer naar de wijze waarop het
Actieplan Milieuwerkzaamheden Posten (AMP) in de respectieve verdragsstaten
wordt toegepast. Het AMP is gebaseerd op de drie hoofddoelstellingen van het
NMP 2. Het AMP geeft niet anders dan in algemene zin richting aan de milieuwerkzaamheden.
De concrete invulling dient per land plaats te vinden. Tegen deze achtergrond
is het AMP als handleiding zeker bruikbaar op de betrokken ambassades.Naar aanleiding van de vraag van genoemde leden antwoordt de regering
dat het Verdrag van Maastricht in dezen slechts een indirecte rol speelt;
waar mogelijk zal dit verdrag uiteraard worden benut.Deze leden vragen eveneens welke overige multilaterale inspanningen in
het kader van de verdragen versterkt en gecoördineerd kunnen worden.
De regering denkt terzake aan de opstelling van nieuwe verdragen. Daarnaast
kan gedacht worden aan de standpuntbepaling in internationale fora zoals de
VN-Commissie voor Duurzame Ontwikkeling en de vergaderingen onder auspiciën
van de UNEP.De leden van de GPV-fractie betrekken een onderdeel van het NAR-briefadvies
over Joint Implementation bij de uitvoering van de verdragen. Zij vragen zich
af hoe de regering oordeelt over de in dit advies genoemde wenselijkheid om
proefprojecten met ontwikkelingslanden op te zetten welke deel uitmaken van
verdragen als de onderhavige.De regering deelt genoemde opvatting van de NAR. Zij wijst erop dat reeds
met Bhutan en Costa Rica besprekingen hierover hebben plaatsgevonden. Aan
Nederlandse zijde wordt hieraan ondermeer deelgenomen door de Stichting FACE
en het Ministerie van VROM. De uitvoering van dergelijke projecten is in het
kader van de onderhavige verdragen mogelijk, ervan uitgaande dat bij de formulering
van de betreffende proefprojecten rekening wordt gehouden met de verdragsprincipes.Hiermee menen wij de door de leden van de diverse fracties gestelde vragen
genoegzaam te hebben beantwoord.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. PronkDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23949-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl