Wijz. vd Wet op de inkomstenbelasting 1964 c.a. i.v.m. aanpassing vd ouderdagsreserve en de zelfstandigenaftrek; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25690, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

25-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25690 nr. 6

18-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Fiscale oudedagsreserve3. Zelfstandigenaftrek4. Vermogensaftrek5. Budgettaire en personele aspectenII. TOELICHTING OP DE ARTIKELEN Artikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel GArtikel IVDiversenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25690Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 690Wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 c.a. (aanpassing
van de oudedagsreserve en de zelfstandigenaftrek alsmede vervallen van de
vermogensaftrek)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 18 november 1997 I. ALGEMEEN 1. InleidingAllereerst wil ik de leden van de vaste commissie voor Financiën
danken voor hun medewerking aan mijn streven om de voorgestelde maatregelen
per 1 januari 1998 in werking te laten treden. Voorts wil ik de leden van
de fracties die hebben bijgedragen aan het verslag danken voor hun opmerkingen.Ik heb de indruk dat de meeste maatregelen ter zake van de oudedagsreserve
op brede instemming kunnen rekenen. Met betrekking tot enkele van de voorgestelde
maatregelen worden kanttekeningen geplaatst en bezwaren geopperd. Naar aanleiding
daarvan heb ik een nota van wijziging bijgevoegd waarin op twee punten aan
die bezwaren tegemoet wordt gekomen. Dit betreft het hoofdzakelijkheidscriterium
voor de zelfstandigenaftrek en het vereiste om in aanmerking te komen voor
de startersaftrek.In de navolgende paragrafen zal ik per onderdeel van het wetsvoorstel
ingaan op de vragen en opmerkingen van de verschillende leden. Daarbij zullen
ook worden betrokken de brieven inzake het onderhavige wetsvoorstel welke
aan de vaste commissie voor Financiën uit de Tweede Kamer zijn gezonden
en waarop een reactie is gevraagd.Het doet mij genoegen dat de leden van de fractie van de PvdA met waardering
hebben kennis genomen van dit wetsvoorstel. Zij zijn verheugd over het feit
dat een belangrijk knelpunt ten aanzien van de vermogenstoets wordt weggenomen.
Deze leden hebben met instemming kennis genomen van de koppeling van de FOR
aan de zelfstandigenaftrek. Langs die weg wordt – aldus deze leden –
bereikt dat de FOR daadwerkelijk wordt benut door de «echte» ondernemers
en niet door zogenoemde «pseudo-ondernemers». Zij voeren aan dat
reparatiewetgeving dringend noodzakelijk is geworden in verband met recente
jurisprudentie van de Hoge Raad met betrekking tot het ondernemersbegrip,
maar realiseren zich ook dat een dergelijke reparatie min of meer fundamenteel
van aard is en daarom moeilijk in te passen valt in dit wetsvoorstel.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Met genoegen heb ik geconstateerd dat deze leden het terecht
achten dat tegemoet wordt gekomen aan een lang gekoesterde wens van ondernemerszijde
om de FOR niet aan te tasten bij verliezen. Deze leden wensen echter nadere
informatie over de gevolgen van de koppeling van de FOR aan de zelfstandigenaftrek.
Zij hebben bezwaren tegen de voorgestelde hoofdzakelijkheidseis voor de zelfstandigenaftrek.
Op dit punt ga ik later in.Het verheugt me dat de leden van de VVD-fractie zich in grote lijnen in
het wetsvoorstel kunnen vinden. Deze leden zijn het eens met het vervallen
van de vermogenstoets voor het in stand houden van de FOR. Door dit voorstel
wordt naar hun mening een lelijk knelpunt uit de huidige FOR-regeling weggenomen.
Ook zijn zij het ermee eens dat er geen aanleiding is om de vermogenstoets
ook los te laten voor de opbouw van de FOR. De VVD kan zich tevens vinden
in de voorgestelde vereenvoudiging van de dotatie aan de FOR door uit te gaan
van één uniform percentage. Deze leden kunnen zich evenwel op
voorhand niet vinden in de nieuwe «hoofdzakelijkheidseis» voor
de toepasbaarheid van de zelfstandigenaftrek en derhalve ook voor de FOR.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Het doet mij genoegen dat deze leden het voorstel
om de vermogenstoets te laten vallen bij de beoordeling van het instandhouden
van de reserve positief waarderen. Het handhaven van de vermogenstoets voor
de opbouw van de FOR achten zij reëel. Deze leden hebben vooralsnog aarzelingen
omtrent een koppeling van de FOR aan de zelfstandigenaftrek. Zij vragen op
dit punt een nadere toelichting. Hun vraag of in het kader van de verkenning
van het belastingstelsel van de 21-ste eeuw meer fundamenteel naar kwesties
als ondernemerschap, oudedagsvoorziening en dergelijke wordt gekeken, kan
ik bevestigend beantwoorden. In het wetgevende programma voor 1998 is voorts
wetgeving aangekondigd inzake verdere subjectivering van het ondernemersbegrip.
Ook hebben deze leden reserves ten aanzien van de hoofdzakelijkheidseis voor
de zelfstandigenaftrek.De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en de daarbij behorende toelichting. Zij constateren dat door middel van het
voorliggende wetsvoorstel enige knelpunten in de regeling van de oudedagsreserve
worden weggenomen. Zij achten dat een goede zaak, maar tegelijk merken zij
op dat door de gekozen systematiek enkele nieuwe vragen worden opgeworpen.Mijn antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie waarom in dit
wetsvoorstel geen rekening is gehouden met het zogenoemde Wielockx-arrest
luidt als volgt. Het hier bedoelde arrest van het Hof van Justitie van de
EG is gewezen op 11 augustus 1995, nr C-80/94, naar aanleiding van prejudiciële
vragen die zijn gesteld door het Gerechtshof van 's-Hertogenbosch. Het arrest
is voor het Gerechtshof leidraad geweest bij het vaststellen van zijn uitspraak
in de zaak Wielockx. Gezien de overwegingen die aan het arrest ten grondslag
liggen, geeft het arrest namelijk geen duidelijkheid over de vraag of buitenlandse
belastingplichtigen een FOR kunnen vormen. Hierover verschil ik van mening
met de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs, dit in antwoord op de vraag
van de leden van D66. Ik heb daarom cassatieberoep aangetekend tegen de uitspraak.
Met een oordeel over de vraag of de FOR wijziging behoeft, wil ik daarom wachten
tot de Hoge Raad zich over de implicaties van het Wielockx-arrest heeft uitgesproken. 2. Fiscale oudedagsreserveNaar aanleiding van de vragen die de koppeling van de opbouw van de FOR
aan de zelfstandigenaftrek oproept bij de verschillende fracties merk ik het
volgende op. Thans worden voor dotatie aan de FOR naast de eis van het ondernemerschap
geen aanvullende eisen gesteld. Alle belastingplichtigen tussen de 18 en 65
jaar die winst uit onderneming genieten, kunnen een bepaald percentage van
de winst doteren aan de oudedagsreserve. Dit onafhankelijk van de vraag of
zij reeds op andere wijze een pensioenvoorziening hebben getroffen (er bestaat
alleen een bepaling voor de samenloop met beroepspensioenpremies welke ten
laste van de winst komen). Dit betekent dat ook belastingplichtigen die naast
hun arbeidsinkomen winst uit onderneming genieten, bij voorbeeld als commanditaire
vennoot of omdat het drijven van een onderneming een ondergeschikte activiteit
vormt, in aanmerking komen voor dotatie. Nu hiervan als gevolg van ontwikkelingen
in de jurisprudentie in toenemende mate sprake is, is een aanpassing van de
regeling voor dotatie wenselijk waarbij naast het ondernemerschap aanvullende
eisen worden gesteld. Met het oog op eenvoud in de regelgeving en een pragmatische
uitvoering stel ik voor om de mogelijkheid tot dotatie aan de FOR te koppelen
aan toepassing van de zelfstandigenaftrek. Tevens bewerkstelligt de koppeling
dat de budgettaire middelen welke zijn gemoeid met de FOR daadwerkelijk ten
goede komen aan ondernemingen in het midden- en kleinbedrijf en niet aan personen
die veeleer als belegger of loontrekkende zijn aan te merken.De leden van de CDA-fractie vragen naar het verschil tussen loontrekkenden
met een deeltijdbaan die daarnaast feitelijk een onderneming drijven maar
niet aan de FOR kunnen doteren en loontrekkenden met meer dan één
deeltijdbaan die wel in meer pensioenregelingen kunnen participeren. Mijn
antwoord daarop luidt dat een dotatie aan de FOR niet kan worden vergeleken
met de opbouw van pensioenrechten. Eigen aan de FOR is een grotere vrijheid;
anders dan een pensioenpremie hoeft de dotatie het vermogen van de ondernemer
niet te verlaten. Zo kan het vermogen ten behoeve van de oudedagsvoorziening
worden aangewend ten behoeve van de onderneming. Voorts wijs ik erop dat gebruik
kan worden gemaakt van het lijfrenteregime dat speciale mogelijkheden kent
voor belastingplichtigen zonder adequaat pensioen.De vraag van de leden van de PvdA-fractie of de opgebouwde FOR voor ondernemers
die tot nu toe FOR konden opbouwen maar onder het nieuwe regime niet of niet
meer recht hebben op zelfstandigenaftrek, gehandhaafd blijft, kan ik bevestigend
beantwoorden. Voorts vragen deze leden of aangegeven kan worden wat fiscaal
de gevolgen worden ingeval een ondernemer met een FOR die bij voorbeeld f 50 000
bedraagt, in een bepaald jaar niet meer in aanmerking komt voor de zelfstandigenaftrek.
In dit geval leidt dat ertoe dat de ondernemer niet kan doteren aan de FOR.
Het fiscale effect daarvan is afhankelijk van de hoogte van zijn winst en
zijn marginale belastingtarief. Als de FOR hoger is dan het ondernemingsvermogen,
zou dat in de huidige regeling afrekening tot gevolg hebben; in de voorgestelde
regeling is dat niet het geval.De leden van de PvdA-fractie wijzen erop dat met het loslaten van de vermogenstoets,
de opgebouwde FOR ver kan uitgaan boven het ondernemingsvermogen en vragen
of hierdoor geen invorderingsproblemen zullen ontstaan. In de memorie van
toelichting is vermeld, zo merk ik op, dat de vermogenstoets door ondernemers
als een knelpunt wordt ervaren indien het ondernemingsvermogen tijdelijk,
bij voorbeeld in een verliessituatie, is gedaald. Het laten vervallen van
de vermogenstoets «tijdens de rit» leidt ertoe dat ondernemers
meer ruimte hebben om moeilijke tijden door te komen. Daarbij
zullen ook gevallen zijn waarbij sprake zal blijken te zijn van een structurele
achteruitgang in het ondernemingsvermogen zodat de onderneming alsnog na enige
jaren wordt gestaakt. In deze gevallen kunnen invorderingsproblemen zich voordoen.
Bij de huidige regeling zouden deze zich echter waarschijnlijk ook hebben
voorgedaan. De suggestie van deze leden om ondernemers in de gelegenheid te
stellen, bij afname van het ondernemingsvermogen de FOR daarmee gelijke tred
te laten houden, zal vermoedelijk weinig effect hebben op eventuele invorderingsproblemen.
Een ondernemer die zich in een economisch moeilijke situatie bevindt, zal
immers niet gauw overgaan tot feitelijke betaling van de belastingclaim. Wel
zou zo'n benadering de flexibiliteit van de regeling vergroten.Voor de FOR geldt (net als voor de zelfstandigenaftrek) ook in de nieuwe
regeling een minimumleeftijd van 18 jaar. Thans is bij besluit goedgekeurd
dat deze leeftijdsgrens niet geldt voor belastingplichtigen die feitelijk
een onderneming drijven. De PvdA-fractie vraagt of, nu de FOR nog slechts
kan worden toegepast bij het feitelijk drijven van een onderneming, deze leeftijdsgrens
niet uit de wet kan verdwijnen. In antwoord op deze vraag merk ik op dat ik
er de voorkeur aan geef om de binding met het civiele recht op grond waarvan
een persoon bij het bereiken van de 18 jaar als meerderjarig wordt aangemerkt,
te handhaven.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie waarom het voorstel van Prof.
Dietvorst om de FOR af te schaffen en de zelfstandigenaftrek uit te breiden,
niet is overgenomen, kan ik het volgende antwoorden. Zoals ik in de toelichting
bij dit wetsvoorstel heb aangegeven, is van verschillende kanten aandacht
gevraagd voor de opzet van de FOR en problemen die bij toepassing van de regeling
naar voren komen. Naast het rapport «fiscale oudedagsreserve: integreren
met de zelfstandigenaftrek of stroomlijnen?» van de hand van Dietvorst
is nog een aantal andere rapporten opgesteld waarin verschillende voorkeuren
voor wijziging respectievelijk andere vormgeving van de FOR zijn uitgesproken
zoals bijvoorbeeld het advies «Fiscale Oudedagsreserve» van de
Raad voor het Midden- en Kleinbedrijf en het rapport over de fiscale oudedagsreserve
van de Werkgroep technische herziening van de loon- en inkomstenbelasting.
Een belangrijke overweging om het voorstel van Dietvorst niet over te nemen
is een signaal uit het bedrijfsleven. De Raad voor het Midden- en Kleinbedrijf
zet namelijk – zo blijkt uit zijn rapport – vraagtekens bij een
dergelijke voorstel indien dit zou moeten plaatsvinden binnen de huidige budgettaire
kaders. Bij een budgettair neutrale omzetting zou er namelijk slechts een
zeer beperkte verhoging van de zelfstandigenaftrek mogelijk zijn. Dit komt
onder meer doordat de zelfstandigenaftrek een definitieve vermindering van
het inkomen tot gevolg heeft, terwijl het bij de FOR gaat om uitstel van belastingheffing.
Daarnaast dient te worden bedacht dat het aantal belastingplichtigen dat recht
heeft op de zelfstandigenaftrek aanzienlijk groter is dan het aantal belastingplichtigen
dat gebruik maakt van de FOR. Verder is in dit verband relevant dat ook andere
fiscale regelingen die gericht zijn op voorzieningen voor de oude dag, gekenmerkt
worden door een fiscale aftrek in het heden waar tegenover een toekomstige
belastingclaim staat.In de memorie van toelichting heb ik aangegeven dat ik heb gekozen voor
een pragmatische aanpassing van de FOR omdat het midden- en kleinbedrijf hierbij
op korte termijn het meeste gebaat is. Voor de langere termijn, zo kan ik
deze leden op hun desbetreffende vraag antwoorden, is natuurlijk de relatie
met de meer algemene ontwikkeling op het terrein van pensioenen van belang.De leden van de CDA-fractie constateren dat het voorstel de FOR in stand
te laten wanneer deze hoger is geworden dan het ondernemingsvermogen
niet alleen betrekking heeft op de situatie waarin verliezen zijn geleden
maar ook op de situatie waarin het vermogen door onttrekkingen is gedaald.
Dit maakt de regeling, zo menen deze leden, vatbaar voor misbruik. In dit
verband suggereren zij om slechts tot een zekere grens – gedacht wordt
aan tweemaal het minimumloon – onttrekkingen voor levensonderhoud toe
te staan zonder consequenties voor de omvang van de FOR.De voorgestelde regeling, zo kan ik deze leden antwoorden, ziet inderdaad
niet alleen op verliessituaties. Ook bij onttrekkingen kan zich een reëel
knelpunt voordoen. Dit betreft bij voorbeeld situaties dat er vermogen aan
de onderneming wordt onttrokken omdat het (winst)inkomen tijdelijk te laag
is om van te leven of omdat een woning wordt aangeschaft. De suggestie van
deze leden biedt onvoldoende soelaas voor ondernemers die werkelijk behoefte
hebben aan een versoepeling van de vermogenstoets terwijl zij andere ondernemers
nog vrij veel ruimte laat.Op hun vraag met betrekking tot de leeftijdsgrens van 65-jaar in de regeling
van FOR, kan ik de leden van de D66-fractie het volgende antwoorden. Hoewel
in het door deze leden aangehaalde rapport van de Commissie Witteveen, voorstellen
worden gedaan om de fiscale begeleiding van flexibele pensionering te verruimen,
betekent dit nog niet dat de daarin geschetste vormen van flexibilisering
alle ook al volledig maatschappelijk gangbaar zijn. In dit verband kan met
name worden gedacht aan de mogelijkheid van pensioenopbouw na de 65-jarige
leeftijd. Aangezien de huidige trend juist vooral lijkt te gaan in de richting
van pensionering vóór de leeftijd van 65 jaar, is er vooralsnog
geen reden om de leeftijdsgrens van de FOR te verruimen. Indien zich maatschappelijk
evenwel een ontwikkeling aftekent waarbij meer in zijn algemeenheid de mogelijkheid
voor de opbouw van pensioen na de 65-jarige leeftijd ook feitelijk wordt opengesteld,
is er reden om ook de leeftijdsgrens in de FOR te heroverwegen.Met betrekking tot het rapport van de RMK getiteld «oudedagsvoorzieningen
voor zelfstandigen» waarnaar deze leden verwijzen, merk ik op dat het
rapport in definitieve versie nog niet is gepubliceerd. Ik heb mij derhalve
nog geen oordeel kunnen vormen over de aanbevelingen in dit rapport.De leden van de PvdA-fractie vragen om een reactie op de brief van de
Nederlandse Orde van Belastingadviseurs d.d. 30 oktober, met name ten aanzien
van het gestelde onder punt 3 van die brief. Daarin wijst de Orde op het geval
waarbij de belastingplichtige zijn onderneming inbrengt in een personenvennootschap,
zoals een vennootschap onder firma of een maatschap, en de gevolgen daarvan
voor de FOR. Ook de leden van de CDA-fractie wensen hierover geïnformeerd
te worden.Mijn reactie hierop is als volgt. Ingeval een ondernemer zijn onderneming
inbrengt in een personenvennootschap, is sprake van staking van een gedeelte
van de onderneming. Het wetsvoorstel voorziet in een toepassing van de vermogenstoets
voor de FOR indien de onderneming of een gedeelte van de onderneming wordt
gestaakt. Is na de gedeeltelijke staking het resterende ondernemingsvermogen
lager dan de FOR, dan zal de FOR in zoverre niet in stand kunnen blijven.
Dit vormt geen aanscherping ten opzichte van de huidige vermogenstoets. De
huidige regeling leidt namelijk eveneens tot afrekening over het gedeelte
van de FOR dat het ondernemingsvermogen overtreft nadat de onderneming is
ingebracht in een personenvennootschap.In het onderhavige wetsvoorstel is dit gehandhaafd om te voorkomen dat
de FOR volledig in stand zou kunnen blijven terwijl een deel van de onderneming
door de belastingplichtige definitief wordt afgestoten. Ik zie geen reden
om onderscheid te maken tussen gevallen waarbij een deel van de onderneming
in het kader van de inbreng in een personenvennootschap wordt
overgedragen, en het geval waarbij die overdracht buiten een dergelijke inbreng
plaatsvindt.De overige punten in de brief van de NOB zijn elders in dit verslag reeds
van een reactie voorzien.De leden van de VVD-fractie zijn het in beginsel met mij eens dat winst
uit een commanditaire deelneming geen deel zou moeten uitmaken van de dotatiegrondslag
omdat er niet feitelijk een onderneming wordt gedreven. Situaties waarin de
belastingplichtige in zijn hoedanigheid van commanditaire vennoot feitelijk
wel een onderneming drijft, zullen zich zo kan ik de leden van de fracties
van de VVD, CDA en D66 antwoorden nagenoeg niet voordoen. Als een commanditaire
vennoot activiteiten verricht in de commanditaire vennootschap en daarvoor
afzonderlijk wordt beloond, zullen de vergoedingen die worden uitgekeerd in
verband met deze activiteiten worden aangemerkt als inkomsten uit arbeid en
niet als winst uit onderneming. Slechts in bijzondere gevallen zullen deze
vergoedingen als winst uit onderneming kunnen worden aangemerkt. Dat zal ertoe
kunnen leiden dat hij feitelijk een onderneming zal drijven, zodat hij in
beginsel in aanmerking kan komen voor de zelfstandigenaftrek en de FOR. Bij
deze bijzondere gevallen kan worden gedacht aan de situatie waarbij de commanditaire
vennoot zich, hoewel daartoe niet bevoegd op grond van het civiele recht,
veelvuldig bezighoudt met beheersdaden: dan immers zal zijn status wijzigen,
wordt hij beherend vennoot en wordt hij als zodanig aansprakelijk. Het lijkt
mij echter ongewenst dat men zich civielrechtelijk wil verschuilen achter
de aansprakelijkheidsbescherming van de commanditaire vennoot en fiscaal feitelijk
ondernemerschap wil aantonen.3. ZelfstandigenaftrekHet voorstel van toevoeging van de hoofdzakelijkheidseis in de zelfstandigenaftrek
leidt tot uiteenlopende reacties bij de leden van de verschillende fracties.
De leden van de PvdA-fractie geven aan zich te kunnen vinden in de doelstelling
om onbedoeld gebruik van de zelfstandigenaftrek tegen te gaan maar vragen
of een bepaald alternatief niet doelmatiger zou zijn. De leden van de CDA-fractie
menen dat ondernemersfaciliteiten ten goede moeten komen aan ondernemers en
niet aan bijklussende werknemers. Zij kunnen zich echter niet vinden in de
hoofdzakelijkheidseis en dragen daarvoor een alternatief aan. De leden van
de SGP-fractie kunnen de gedachtegang achter de invoering van de hoofdzakelijkheidseis
wel volgen maar hebben enige opmerkingen. De fractie van D66 heeft met de
invoering van de hoofdzakelijkheidseis grote moeite. De leden van de VVD-fractie
kunnen zich op voorhand niet in deze eis vinden en ontvangen gaarne aanvullende
informatie op dit punt.Naar aanleiding van deze reacties wil ik gaarne nog eens ingaan op dit
element van het voorstel. De achtergrond wordt gevormd door de ontwikkelingen
in de jurisprudentie en de praktijk rond de toepassing van het urencriterium.
Het huidige criterium van ten minste 1225 uren is uitvloeisel van het uitgangspunt
dat de voor werkzaamheden beschikbare tijd hoofdzakelijk in beslag wordt genomen
door het drijven van een of meer ondernemingen (Kamerstukken II 1983/84 17 943,
nr. 3, blz. 10). Destijds, bij de invoering van de aftrek werd de eis van
ten minste 1225 uren afgeleid van het aantal van 1750 uren dat op jaarbasis
voor werkzaamheden beschikbaar zou zijn. Dit betekent dat naast de ondernemingsactiviteiten
in beginsel nog 525 uren beschikbaar zijn voor andere werkzaamheden. Die andere
werkzaamheden kunnen echter een veel grotere omvang hebben. Met de voorgestelde
aanpassing van het urencriterium wordt beoogd meer evenwicht te brengen in
de relevante verhouding tussen de werkzaamheden waarop de aftrek ziet en de nevenwerkzaamheden. Dit is geconcretiseerd door de eis met betrekking
tot het aantal uren dat wordt besteed aan de ondernemersactiviteiten te relateren
aan het totaal aantal uren dat is besteed aan ondernemerschap en het verrichten
van andere werkzaamheden. Hiermee wordt een betere invulling gegeven aan de
regeling zoals die bij de invoering daarvan in 1984 voor ogen stond. Met dit
voorstel wordt bereikt dat een belastingplichtige die vier à vijf dagen
per week in loondienst werkzaam is de facto niet langer meer kan profiteren
van de zelfstandigenaftrek.De belastingplichtige die hoofdzakelijk – maar ten minste 1225 uren –
in zijn onderneming werkzaam is, houdt bij invoering van het hoofdzakelijkheidscriterium
recht op toepassing van de zelfstandigenaftrek. Naar mijn mening betekent
dit dat er nog een aanzienlijke ruimte blijft voor het verrichten van nevenwerkzaamheden
zonder dat hierdoor het recht op zelfstandigenaftrek verloren gaat. Dat geldt
ook voor ondernemers die tijdelijk door een gebrek aan orders naast hun onderneming
in loondienst gaan werken, dit in reactie op een vraag van de leden van de
PvdA-fractie. Die ruimte varieert, al naar gelang het aantal jaarlijkse arbeidsuren.
Bij een beschikbaar aantal van 1750 uren is de ruimte voor nevenwerkzaamheden
naast de onderneming inderdaad beperkt. Ten overvloede merk ik evenwel op
dat de 1750 in dit verband geen absolute grens is. Het komt voor dat de werkelijke
arbeidsuren op jaarbasis veel hoger, bij voorbeeld 3000 uren, bedragen; in
dat geval geldt dat er 900 uur buiten de onderneming kan worden gewerkt zonder
consequenties voor de zelfstandigenaftrek.Uit de reacties van de leden van de verschillende fracties begrijp ik
echter dat zij uit het oogpunt van flexibiliteit een wat grotere ruimte voor
nevenwerkzaamheden naast het ondernemerschap wenselijk achten. Uit mijn antwoorden
op de hierna volgende vragen blijkt, dat naar mijn oordeel zo'n grotere ruimte
het beste bereikt kan worden door het voorgestelde relatieve criterium «hoofdzakelijk»
te vervangen door «grotendeels». De bijgevoegde nota van wijziging
voorziet in een aanpassing van het wetsvoorstel in deze zin.In antwoord op vragen van de leden van de fracties van de PvdA en VVD
merk ik op dat onder «hoofdzakelijk» wordt verstaan meer dan 70%,
onder «grotendeels» meer dan 50%; in dit verband is dat percentage
gerelateerd aan de tijd die in totaal wordt besteed aan werkzaamheden in het
economisch verkeer. Voor de toepassing van dit criterium – zo kan ik
deze leden antwoorden – moet worden uitgegaan van het aantal feitelijk
gewerkte uren en niet van een werkweek van 40 uur. Dit kunnen ook uren in
de avonden of weekenden zijn. Het huidige urencriterium van 1225 uren correspondeert
overigens met 70% van 1750 uren. De 1750 uur komt neer op 45 werkweken van
40 uur.De vraag van de leden van de VVD-fractie of de belastingplichtige de bewijsplicht
heeft dat hij meer dan 40 uren werkt, kan als volgt worden beantwoord. Onder
de huidige wetgeving zal een belastingplichtige die in aanmerking wil komen
voor zelfstandigenaftrek aannemelijk moeten maken dat voldaan wordt aan de
gestelde criteria. Het voorliggende wetsvoorstel brengt hierin geen verandering.
Met betrekking tot het bijhouden van een urenadministratie kan worden opgemerkt
dat in de vrije bewijsleer binnen het fiscale recht zo'n administratie regelmatig
wordt gehanteerd en er zeker toe zal bijdragen dat een juist beeld van de
feitelijke situatie kan worden verkregen. Een verplichting is er echter niet.De leden van de PvdA-fractie vragen tevens of de met dit wetsvoorstel
beoogde «bestrijding van het oneigenlijke gebruik» niet doelmatiger
bereikt kan worden door de zelfstandigenaftrek uitsluitend in mindering te
brengen op de winst en niet op ander inkomen. Ik neem aan dat deze leden bedoelen
dat slechts zelfstandigenaftrek wordt toegekend indien en voorzover daar positieve
winst tegenover staat. Hoewel deze gedachte op het eerste gezicht
aanspreekt, kleven er ook bezwaren aan deze gedachte. Bedacht moet worden
dat om tal van redenen ook winst van «echte» ondernemers laag
kan uitvallen. Te denken valt aan een tegenvallend jaar maar ook gebruik van
investeringsfaciliteiten kan de oorzaak zijn. Omdat het niet goed denkbaar
zou zijn om deze categorie ondernemers het recht op zelfstandigenaftrek te
ontzeggen, zou een koppeling moeten worden gelegd met andere jaren. Gelet
op het voorgaande geef ik de voorkeur aan het criterium grotendeels.De leden van de CDA-fractie voeren aan dat de hoofdzakelijkheidseis tot
gevolg zal hebben dat iemand die genoodzaakt is op een andere wijze arbeid
te verrichten naast zijn onderneming, bij een bepaald aantal dienstbetrekkingsuren
genoodzaakt wordt meer tijd aan zijn onderneming te besteden om zijn zelfstandigenaftrek
te behouden. Ook de leden van de SGP-fractie brengen dit ter sprake. Teneinde
genoemd effect te voorkomen stellen de leden van de CDA-fractie voor dat het
huidige (minimum) criterium voor het aantal uren dat moet zijn besteed aan
het drijven van een onderneming wordt aangevuld met een maximum aantal uren
dat mag zijn besteed aan in loondienst bestede tijd. Deze suggestie –
zo kan ik deze leden antwoorden – is nog niet eerder overwogen. Hoewel
deze gedachte aantrekkelijke kanten heeft, heeft het als bezwaar dat het naar
zijn aard (te) weinig flexibiliteit biedt. Indien de maximale tijd in loondienst
bijvoorbeeld zou worden gesteld op 700 uur (dit komt bij een 40-urige werkweek
neer op twee dagen per week), zou iemand die in totaal ruim 40 uur per week
wenst te besteden aan zijn onderneming en aan in loondienst te verrichten
arbeid nog kunnen kwalificeren voor zelfstandigenaftrek. Dit criterium zou
echter voor een belastingplichtige die werkweken maakt die (aanzienlijk) langer
dan gebruikelijk zijn, onvoldoende ruimte bieden. In die zin werkt het criterium
«grotendeels» dat thans bij nota van wijziging wordt voorgesteld,
evenwichtiger uit.De leden van de D66-fractie vragen voorts aandacht voor de situatie waarin
de man/vrouw firma door het hoofdzakelijkheidsvereiste kan terechtkomen. Op
hun vraag of invoering van dit vereiste ertoe leidt dat het voor 2 dagen in
loondienst gaan werken van een van de echtgenoten leidt tot verlies van de
zelfstandigenaftrek voor die persoon, kan ik antwoorden dat dit zeker niet
zonder meer het geval is. De D66-fractie merkt op dat de oorspronkelijke doelstelling van de zelfstandigenaftrek
is gelegen in de mate waarin het winstkomen tegemoet komt aan specifieke functies
als consumeren, investeren en reserveren. Deze leden stellen dat de werking
van het urencriterium in de zelfstandigenaftrek in beginsel verruiming behoeft
en dat dit criterium ook strikt gesproken niet meer van deze tijd is. In dit
verband noemen zij de ontwikkeling van deeltijdarbeid en van combinatie van
loondienst en het drijven van een onderneming. In dat verband vragen zij of
voor het recht op zelfstandigenaftrek aangesloten zou kunnen worden bij de
verhouding tussen het persoonlijke inkomen uit loondienst en de ondernemingsresultaten.Zoals deze leden aangeven, zou gesteld kunnen worden dat hoe hoger het
inkomen uit loondienst is, hoe minder relevant het bestemmen van winstinkomen
voor consumptie in een bepaald jaar zal zijn. De verhouding tussen de hoogte
van het winstinkomen en het looninkomen ligt naar mijn mening als criterium
voor de zelfstandigenaftrek echter niet voor de hand.Ten eerste dient te worden
bedacht dat het winstinkomen naar zijn aard variabel is. Indien uitsluitend
de inkomensaandelen in een jaar in beschouwing worden genomen, zou dit tot
het merkwaardige effect leiden dat de belastingplichtige wiens winstinkomen
in een bepaald jaar laag uitvalt geen recht zou hebben op zelfstandigenaftrek.
Er zijn tal van redenen waarom het winstinkomen laag kan uitvallen, bij voorbeeld een slecht jaar, gebruik van investeringsfaciliteiten of omdat sprake
is van een startende ondernemer. Zonder nadere voorziening zal het bij deze
opzet kunnen voorkomen dat belastingplichtigen die naar economisch-maatschappelijke
opvattingen als ondernemer zijn aan te merken, voor een langere periode geen
recht hebben op zelfstandigenaftrek. Ten tweede is het de vraag of de verhouding
tussen het persoonlijke inkomen uit loondienst en de ondernemingsresultaten
wel het meest voor de hand ligt; ook het inkomen uit periodieke uitkeringen
zou bij voorbeeld in de beschouwing kunnen worden betrokken. Ten derde is
niet onbelangrijk hoe groot het aandeel van het winstinkomen zou moeten zijn
voor het recht op zelfstandigenaftrek.Met betrekking tot het door deze leden genoemde voorbeeld van de werknemer
in deeltijdarbeid met een modaal inkomen die 3 dagen per week besteedt aan
het drijven van een onderneming merk ik op dat deze belastingplichtige –
indien hij 1 dag per week in loondienst werkzaam is – in ieder geval
zal kunnen voldoen aan de grotendeelseis.De leden van de VVD-fractie en van de D66-fractie vragen of ik een indicatie
kan geven van het aantal belastingplichtigen dat door de aanscherping van
de criteria voor de zelfstandigenaftrek en de FOR niet meer voor die regelingen
zullen kwalificeren. Hierbij dient bedacht te worden dat de aanscherping beoogt
ongewenste ontwikkelingen te stoppen. Met betrekking tot de koppeling van
de FOR aan de zelfstandigenaftrek wordt geraamd dat circa 5% van de belastingplichtigen
die thans de FOR benutten niet meer voor dotatie aan de FOR in aanmerking
komen. Het gaat dan met name om belastingplichtigen die in wezen als loontrekkenden
zijn te beschouwen en belastingplichtigen die als beleggers moeten worden
beschouwd. Het grotendeelscriterium zal ertoe leiden dat personen die thans
4 of meer dagen per week in loondienst werkzaam zijn en daarnaast ondernemingsactiviteiten
verrichten, geen aanspraak meer kunnen maken op zelfstandigenaftrek (die groep
wordt geraamd op 2%).Het komt de leden van de SGP-fractie voor, dat de huidige vorm eenvoudiger
te hanteren is dan de regeling zoals die nu wordt voorgesteld omdat nu in
ieder afzonderlijk geval zal moeten worden bezien of aan het hoofdzakelijkheidscriterium
voldaan wordt. Ik onderschrijf deze indruk niet. Het merendeel van de belastingplichtigen
die zelfstandigenaftrek genieten, genieten geen looninkomsten of inkomsten
uit andere arbeid. Dit blijkt in die gevallen direct uit de aangifte. Voor
deze categorie heeft de invoering van de hoofdzakelijkheidseis of van een
grotendeelseis derhalve geen directe betekenis. Voor de categorie belastingplichtigen
die wel zulke nevenactiviteiten naast hun onderneming verricht, zorgt deze
eis in eerste instantie voor een scherpere afbakening. Belastingplichtigen
die niet aannemelijk denken te kunnen maken aan deze eis te voldoen, zullen
geen zelfstandigenaftrek op de aangifte toepassen. Indien wel zelfstandigenaftrek
wordt toegepast, leidt de hoofdzakelijkheidseis of een grotendeelseis tot
een extra toetsingscriterium voor de belastingdienst.In het wetsvoorstel wordt het urencriterium van de zelfstandigenaftrek
niet aangescherpt voor startende ondernemers. Voor deze groep wordt het urencriterium
niet uitgebreid met het grotendeelsvereiste, maar blijft het gehandhaafd op
1225 uren. De combinatie van het 1225-uurscriterium voor starters met het
grotendeelsvereiste in het urencriterium voor andere ondernemers, zou echter
tot merkwaardige uitkomsten leiden als het vereiste om te kwalificeren als
starter ongewijzigd zou blijven. Dit vereiste is dat in één
of meer van de drie voorafgaande jaren geen zelfstandigenaftrek is genoten.
Bij ongewijzigde handhaving van dit vereiste zouden belastingplichtigen (niet-starters)
die in een jaar niet voldoen aan het grotendeelsvereiste maar wel aan de drempel
van 1225 uur, in de drie daaropvolgende jaren ten onrechte als
starter worden beschouwd. In die drie jaren zouden zij dan niet meer hoeven
te voldoen aan het grotendeelscriterium en bovendien in aanmerking komen voor
de startersaftrek en voor de daarop geënte faciliteit van de willekeurige
afschrijving voor starters. Overigens wijs ik er op dat het in de praktijk
blijkt voor te komen dat belastingplichtigen op het huidige criterium voor
startersaftrek inspelen om in een situatie waarvoor deze niet is bedoeld gebruik
te maken van de startersaftrek en de daaraan gekoppelde fiscale faciliteit
van willekeurige afschrijving voor startende ondernemers. Zij doen dit door
aan te voeren dat zij niet voldoen aan het urencriterium.Om bovenbeschreven gevolgen te voorkomen, is in het wetsvoorstel het vereiste
om als starter te worden beschouwd, aangepast. Het voorgestelde vereiste komt
er op neer dat de belastingplichtige nog niet langer dan drie jaar feitelijk
een onderneming heeft gedreven. Het is echter niet zo, aldus kan ik de leden
van de fractie van D66 antwoorden, dat in het voorstel een starter die in
één van die drie eerste jaren niet aan het 1225-uurscriterium
heeft voldaan, niet meer in aanmerking komt voor de startersaftrek.Ik onderken – dit in antwoord op een vraag van de leden van de fractie
van de PvdA – dat de voorgestelde aanpassing tot gevolg heeft dat een
startende ondernemer geen aanspraak kan maken op startersaftrek indien hij
in geen enkele van de drie eerste jaren van zijn ondernemerschap voldoet aan
het criterium van 1225 uur. De leden van de fracties van de VVD en de SGP
spreken in dit verband de vrees uit dat een groot deel van de startende ondernemers
die geleidelijk van start gaan niet meer van de startersaftrek zouden kunnen
profiteren. Een ander punt in dit kader is dat startende ondernemers die geleidelijk
van start gaan, te snel aan het grotendeels-criterium zouden moeten voldoen.
Ook de leden van D66 wijzen op het belang van deze groep. Alhoewel ik ervan
uitga dat veel «geleidelijke starters» al vrij snel aan de criteria
voor de zelfstandigenaftrek zullen voldoen, ben ik bereid aan dit belang tegemoet
te komen In de bijgevoegde nota van wijziging is daartoe een aanpassing opgenomen.
Deze strekt ertoe dat de periode waarover wordt bezien of sprake is van een
startende onderneming wordt verlengd tot vijf jaar. Daardoor krijgen «geleidelijke»
starters langer de tijd om naar het criterium van grotendeels toe te groeien.
In het verlengde hiervan bestaat recht op drie keer startersaftrek gedurende
deze periode.Uit fiscale gegevens blijkt – zo kan ik de leden van de fractie
van D66 antwoorden – dat jaarlijks circa 90 000 belastingplichtigen
startersaftrek genieten. Het budgettair belang van de zelfstandigenaftrek
en startersaftrek voor deze 90 000 belastingplichtigen bedraagt thans
f 160 mln per jaar. Indien geabstraheerd wordt van de uitval onder startende
ondernemers zou dat betekenen dat elk jaar 30 000 belastingplichtigen
voor het eerst recht hebben op startersaftrek. In de werkelijkheid zal dit
aantal, als gevolg van uitval in het tweede en het derde jaar, hoger liggen.
Uit een in opdracht van het ministerie van Economische Zaken ingesteld onderzoek
blijkt dat er elk jaar circa 40 000 personen een onderneming (dit kan
ook een BV) starten.Vervolgens informeren deze leden wat het budgettaire belang is indien
het urencriterium voor startende ondernemers wordt verlaagd tot 850 uren.
Een exact antwoord op de vraag is bij gebrek aan voldoende adequate gegevens
niet mogelijk. Ervan uitgaande dat het aantal starters dat voor de startersaftrek
kwalificeert met 5000 toeneemt, is hiermee naar verwachting een budgettair
belang van circa f 25 mln structureel gemoeid. Daarbij merk ik op dat
een verlaging van het urencriterium voor starters als neveneffect zal hebben
dat belastingplichtigen in meer gevallen zullen proberen niet-winstinkomen
te presenteren als winstinkomen om daarmee fiscaal als startende ondernemer
te kwalificeren. 4. VermogensaftrekMet de opbrengst ten gevolge van de afschaffing van de vermogensaftrek
wordt de verruiming van de FOR, met name het laten vervallen van de vermogenstoets,
mede gefinancierd. Thans bedraagt de vermogensaftrek voor ondernemers in de
inkomstenbelasting 1% van het ondernemingsvermogen, voor vpb-plichtigen is
deze reeds op nihil gesteld. Inherent aan de afschaffing van de vermogensaftrek
is dat dit voor kapitaalintensieve bedrijven nadeliger is dan voor minder
kapitaalintensieve bedrijven. Ik ben het echter niet eens – de leden
van de VVD-fractie vragen hiernaar – met de stelling van MKB-Nederland
en LTO-Nederland dat kapitaalintensieve bedrijven onevenredig zwaar worden
getroffen. In de brief wordt erop gewezen dat met name de land- en tuinbouw
kapitaalintensief is. Naar verwachting zal deze sector relatief sterk profiteren
van het vervallen van de vermogenstoets. Voor het uiteindelijke effect van
het wetsvoorstel speelt mee in hoeverre de betreffende ondernemer profiteert
van de verruiming van de FOR-dotatie en de verhoging van de zelfstandigenaftrek.
Per saldo leidt het wetsvoorstel tot een lastenverlichting voor ondernemers
in het midden- en kleinbedrijf. Overigens zijn hierbij ook de effecten van
andere (fiscale) wetsvoorstellen van belang.5. Budgettaire en personele aspectenDe leden van de D66-fractie hebben enkele vragen op het budgettaire vlak.
Koppeling van de FOR aan de zelfstandigenaftrek leidt tot een geraamde budgettaire
opbrengst van circa f 15 mln. Ook wordt gevraagd naar de budgettaire
consequenties indien voor de zelfstandigenaftrek het urencriterium zou vervallen
en het feitelijk drijven van de onderneming als eis zou worden gehandhaafd.
Ervan uitgaande dat het laten vervallen van het urencriterium zou leiden tot
circa 50 000 belastingplichtigen extra die voor zelfstandigenaftrek kwalificeren,
zou dat naar verwachting gepaard gaan met een budgettaire derving van circa
f 75 mln.De leden van de fractie van de PvdA vragen welke groepen ondernemers door
de koppeling van de FOR aan de zelfstandigenaftrek buiten deze faciliteiten
vallen. Dit betreft, zo kan ik antwoorden, twee groepen. Ten eerste de ondernemers
die hun onderneming niet voor eigen rekening feitelijk drijven. Hieronder
valt bijvoorbeeld de commandite die uit hoofde van zijn deelname in een commanditaire
vennootschap weliswaar als ondernemer kan worden aangemerkt, maar voor de
vennootschap geen beheersdaden verricht. Verder kan hier worden gedacht aan
ondernemers die hun onderneming verhuren of bloot eigenaar zijn van een onderneming.
Ten tweede gaat het om ondernemers die hun onderneming weliswaar feitelijk
drijven, maar niet voldoen aan het urencriterium.II. TOELICHTING OP DE ARTIKELEN Artikel I, onderdeel BDe vraag van de leden van de PvdA-fractie, of een verzoek om dotatie aan
de FOR ook nog tijdens een bezwaar- of beroepsprocedure kan worden gedaan,
kan ik bevestigend beantwoorden.Deze leden vragen verder of op het aangiftebiljet een vraag inzake het
verzoek om dotatie aan de FOR zal worden opgenomen. Deze vraag kan ik eveneens
bevestigend beantwoorden. Voorts informeren de leden van de PvdA-fractie of
dit verzoek om toevoeging aan de FOR wel voldoende is om de ondernemers bewust
te maken van de latere belastingclaim, zeker nu er in principe geen afname
meer plaatsvindt. Naar mijn oordeel zullen genoemde wijzigingen in de regeling
geen invloed hebben op de bekendheid van de latente belastingclaim.
In dit verband wijs ik erop dat, evenals thans, in de toelichting op het aangiftebiljet
verwezen zal worden naar de brochure «Oudedagsvoorzieningen» waarin
de FOR uitgebreid behandeld wordt. Daarnaast wordt op het aanslagbiljet de
stand van de oudedagsreserve vermeld.Artikel I, onderdeel GVoor mijn antwoord op de vragen van de PvdA-fractie met betrekking tot
het voorgestelde artikel 44m, eerste lid, onderdeel b, verwijs ik naar mijn
uiteenzetting in paragraaf 3 van deze nota. Met betrekking tot de vraag van
deze leden of de belastingplichtige die in de loop van het jaar een onderneming
start, hierdoor niet een keer startersaftrek zal mislopen, kan ik antwoorden
dat de start in de loop van het jaar de toepassing van de zelfstandigenaftrek
en in het verlengde daarvan de startersaftrek niet hoeft te belemmeren mits
in dat jaar aan de urennorm wordt voldaan. Overigens voorziet de nota van
wijziging in een versoepeling ter zake van de startersaftrek waarmee dit punt
wordt ondervangen.Artikel IVDe leden van de VVD-fractie vragen waarom geen aandacht is besteed aan
een overgangsregeling. Naar ik aanneem hebben zij hier het oog op de wijzigingen
van de FOR. Mijn antwoord hierop is dat op dit punt overgangsrecht niet nodig
is. De wijzigingen van deze regeling die een beperking ten opzichte van de
huidige regeling inhouden, brengen namelijk niet met zich dat de ondernemer
die niet aan de nieuwe voorwaarden voldoet, zijn reeds opgebouwde FOR zal
moeten opheffen. De wijziging kan alleen met zich meebrengen dat niet langer
aan de regeling kan worden gedoteerd.Voor ondernemers met een gebroken boekjaar zullen de wijzigingen op verzoek
pas voor het eerst gelden met betrekking tot de aanslag over het kalenderjaar
1999. De reden hiervoor is – zo kan ik de leden van de PvdA-fractie
antwoorden – dat zonder nadere voorziening de wijzigingen ingevolge
het onderhavige wetsvoorstel reeds van toepassing zouden zijn op het boekjaar
dat in 1998 eindigt. Dit kan zowel positieve effecten als negatieve effecten
hebben. Indien een belastingplichtige bij voorbeeld een boekjaar heeft dat
van 1 mei tot 1 mei loopt en niet voldoet aan bij voorbeeld de hoofdzakelijkheidseis
(na de nota van wijziging grotendeelseis) in de zelfstandigenaftrek, kan hij
over het boekjaar dat aanvangt op 1 mei 1997 en eindigt op 30 april 1998,
geen zelfstandigenaftrek genieten en ook niet doteren aan de FOR.Indien dezelfde belastingplichtige echter wel zou voldoen aan het hoofdzakelijkheidseis
(na de nota van wijziging: grotendeelseis) kan het gunstiger uitpakken om
het voorgestelde regime toe te passen. Dit hangt af van de individuele situatie.
Overigens kan het verzoek slechts worden gedaan voor alle onderdelen van het
wetsvoorstel.DiversenDe leden van de PvdA-fractie vragen om een reactie op de brief van de
Nederlandse Federatie van Belastingadviseurs d.d. 4 november jl. over het
toepassen van de zelfstandigenaftrek voor 65-jarigen. Met betrekking tot dit
punt merk ik op dat hieraan uitvoerig aandacht is geschonken tijdens de parlementaire
behandeling van het wetsvoorstel tot invoering van de zelfstandigenaftrek
(Kamerstuk 17 943, nr. 3, blz. 7 en nr. 8, blz. 2). Meer recentelijk
heeft het Tweede-Kamerlid Van Wingerden (Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
1994–1995, nr. 721, blz. 1465) voor dit punt aandacht gevraagd. Ik heb
toen geantwoord dat de zelfstandigenaftrek is bedoeld om recht
te doen aan de diverse functies (consumeren, reserveren en investeren) die
het winstinkomen heeft. De leeftijdsgrens van 65 jaar is ingevoerd omdat bij
oudere zelfstandigen deze functies over het algemeen enige wijziging zullen
ondergaan. Zo is er bij de invoering op gewezen dat bij zelfstandigen van
65 jaar en ouder de behoefte aan reserveringsmogelijkheden in de regel niet
meer zal bestaan, althans minder dringend zal zijn vanwege bij voorbeeld het
gaan genieten van AOW-uitkering vanaf die leeftijd en de geringere of ontbrekende
behoefte aan reserveringen voor toekomstige investeringen. Het arrest van
de Hoge Raad waarop in de brief wordt gewezen, heeft naar mijn oordeel zijn
betekenis niet verloren. In dit verband merk ik op dat het algemeen maatschappelijk
is aanvaard dat de leeftijd van 65 jaar als criterium voor tal van regelingen
wordt gehanteerd. De AOW-uitkering is gekoppeld aan het bereikt hebben van
de leeftijd van 65 jaar. Ook voor de ouderenaftrek en aanvullende ouderenaftrek
geldt dit, evenals het niet langer premieplichtig zijn voor enkele volksverzekeringen.Ten slotte vragen de leden van de PvdA-fractie – en de leden van
de D66-fractie – een reactie op het commentaar met betrekking tot dit
wetsvoorstel in de brief van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs van
30 oktober jl. In de voorgaande onderdelen van deze nota zijn alle punten
van dit commentaar aan de orde geweest.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25690-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl