Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Brief minister over uitwisseling van politiële en justitiële gegevens binnen de EU
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 444

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-02-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

23490 nr. 444

05-02-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De huidige situatie binnen de Europese Unie op
het terrein van de politiële en justitiële gegevensuitwisseling3.  De verdere ontwikkeling van de uitwisseling van
politiële en justitiële gegevens tussen de lidstaten4. Recente initiatieven binnen de Europese Unie op
het terrein van de politiële en justitiële gegevensuitwisselinga. Het Verdrag van Prümb. Het ontwerp-kaderbesluit inzake het beschikbaarheidsbeginselc. Het ontwerp-besluit inzake het Schengeninformatiesysteem
(SIS II)d. Het kaderbesluit tot vereenvoudiging van de gegevensuitwisseling
tussen de lidstatene. Het ontwerp-kaderbesluit ter bescherming van persoonsgegevens
met het oog op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken4. Afronding en samenvattingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 444BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 februari 2007In een Algemeen Overleg ter voorbereiding van de JBZ-Raad van 4 en 5 december
2006, dat is gehouden op 30 november jongstleden (kamerstuk 23 490,
nr. 440), zijn door het lid van Uw Kamer mevrouw Albayrak enkele vragen gesteld
over het ontwerp-kaderbesluit over de bescherming van persoonsgegevens die
worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking
in strafzaken (agendapunt B11). Naar aanleiding van de gestelde vragen heb
ik toegezegd Uw Kamer te zullen berichten over de ontwikkeling van de uitwisseling
van persoonsgegevens op Europees niveau in relatie tot de bescherming van
die gegevens. Met deze brief geef ik, mede namens mijn ambtgenoot van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, aan deze toezegging uitvoering.1. InleidingDe bestrijding van de georganiseerde criminaliteit heeft zowel op nationaal
niveau als in het kader van de Europese Unie een hoge prioriteit. Het grensoverschrijdende
karakter van veel vormen van georganiseerde criminaliteit vergt een intensieve
politiële en justitiële samenwerking. Deze samenwerking kan alleen
goed verlopen als de verantwoordelijke diensten en organisaties tijdig kunnen
beschikken over betrouwbare informatie die ze nodig hebben voor hun taakuitoefening,
ook als die informatie zich in een andere lidstaat bevindt.Het bestaande kader voor de gegevensuitwisseling binnen de Europese Unie
is aan verbetering toe. Onder Nederlands voorzitterschap heeft de Europese
Raad eind 2004 het Haags Programma aangenomen1.
Dit is een beleidsprogramma op het terrein van Justitie en Binnenlandse Zaken
(JBZ) voor de komende jaren. In dit programma wordt erkend dat voor het versterken
van vrijheid, veiligheid en recht een innoverende benadering van de grensoverschrijdende
uitwisseling van rechtshandhavingsinformatie nodig is. Het uitgangspunt daarvoor
is het beginsel van beschikbaarheid, waar de uitwisseling van wetshandhavingsinformatie
op gebaseerd dient te zijn. Wanneer in een land informatie beschikbaar is
die bijvoorbeeld van belang is voor de opsporing, moet die ook
worden gedeeld met opsporingsambtenaren in andere lidstaten. Het enkele feit
dat informatie de grens overgaat, mag niet langer bepalend zijn. Daarbij heeft
de Europese Raad onderstreept dat het daadwerkelijk voorkomen en bestrijden
van terrorisme vereist dat lidstaten hun activiteiten niet beperken tot het
handhaven van hun eigen veiligheid, maar zich tevens richten op de veiligheid
in de Unie als geheel.De Europese Raad heeft de Commissie verzocht om, ter uitvoering van het
Haags Programma, een Actieplan in te dienen met voorstellen voor concrete
acties. Voordat inhoudelijk nader op de initiatieven wordt ingegaan, zal in
de volgende paragraaf eerst de huidige situatie op het terrein van de politiële
en justitiële gegevensuitwisseling worden geschetst.2. De huidige situatie binnen de Europese Unie op
het terrein van de politiële en justitiële gegevensuitwisselingTot op heden wordt de uitwisseling van persoonsgegevens tussen de politiediensten
van de lidstaten hoofdzakelijk geregeld in de Schengen Uitvoeringsovereenkomst,
die onderdeel vormt van het «acquis communautaire» van de Unie.
Op basis van de Schengenuitvoeringsovereenkomst kan informatie worden uitgewisseld
door middel van de beantwoording van verzoeken van wetshandhavingsinstanties
van een andere lidstaat en door middel van de elektronische uitwisseling van
signaleringen van personen en voorwerpen.In de Schengen Uitvoeringsovereenkomst is de verplichting van de lidstaten
neergelegd om, buiten de gevallen van de traditionele rechtshulp, elkaar wederzijds
bijstand te verlenen bij de voorkoming, opsporing en vervolging van strafbare
feiten1. Deze verplichting omvat de verstrekking
van persoonsgegevens. Aanvullend kent de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
de mogelijkheid voor de lidstaten om elkaar ook zonder een daartoe strekkend
verzoek informatie mee te delen die voor de ontvangende staat van belang is2. De verwijzing naar het nationale recht brengt met zich
mee dat de regels die in de lidstaten zelf gelden voor een dergelijke internationale
verstrekking, leidend zijn. Voor Nederland zijn deze regels uitgewerkt in
de Wet politieregisters en het Besluit politieregisters3.De Schengen Uitvoeringsovereenkomst kent een afzonderlijk hoofdstuk over
de bescherming van persoonsgegevens (Titel VI). Voor de lidstaten geldt de
verplichting om in de nationale wetgeving een niveau van gegevensbescherming
te verwezenlijken, dat ten minste gelijk is aan het niveau dat voortvloeit
uit de verwezenlijking van de beginselen die zijn neergelegd in het Verdrag
van de Raad van Europa van 19814. Dit verdrag
is door alle lidstaten van de Unie bekrachtigd en bevat algemene beginselen
voor gegevensverwerking, onder meer ten aanzien van de kwaliteit van de gegevens,
de verwerking van gevoelige gegevens, de beveiliging van gegevens en de waarborgen
voor de betrokkene. Voor de verstrekking van politiegegevens dienen tevens
de beginselen van Aanbeveling nr. R(87)15 van de Raad van Europa in acht te
worden genomen5. Deze aanbeveling, die niet bindend
is voor de aangesloten landen, bevat een aantal basisprincipes voor de gegevensverwerking6.Verder kent de Schengen Uitvoeringsovereenkomst het vereiste van doelbinding:
de gegevens mogen door de ontvangende lidstaat niet worden verwerkt voor andere
doeleinden dan waarvoor de overeenkomst in het verstrekken van dergelijke
gegevens voorziet. Het gebruik voor andere doeleinden is afhankelijk van voorafgaande
instemming van de verstrekkende lidstaat7. Tevens
geldt voor de lidstaten de verplichting tot mededeling indien de gegevens
onjuist zijn of niet hadden mogen worden verstrekt, gekoppeld
aan de verplichting tot verbetering of vernietiging van de gegevens. Tenslotte
zijn de lidstaten verplicht een onafhankelijke controle autoriteit te belasten
met het toezicht op de naleving van de voorschriften van het verdrag.3.  De verdere ontwikkeling van de uitwisseling van
politiële en justitiële gegevens tussen de lidstatenIn de vorige paragraaf is het bestaande juridische kader voor de uitwisseling
van politiële en justitiële gegevens tussen de lidstaten van de
Unie geschetst. Het bezwaar van het huidige systeem is dat, vanwege de koppeling
van de verplichtingen aan het nationale recht van de betreffende lidstaten,
er geen sprake is van gelijkheid tussen de lidstaten en er tevoren onvoldoende
zekerheid is over de beschikbaarstelling van de gegevens in de gevallen waarin
daaraan behoefte bestaat. Daar komt bij dat er bij de bevoegde autoriteiten
van de belanghebbende lidstaat niet altijd wetenschap bestaat van het feit
dat gegevens, die relevant zijn voor de opsporing of vervolging van strafbare
feiten in de belanghebbende lidstaat, in een andere lidstaat beschikbaar zijn.Met de vaststelling van het Haags Programma door de Europese Raad is het
beschikbaarheidsbeginsel de leidraad geworden voor de discussie over de verdere
verbetering van de informatie-uitwisseling tussen de lidstaten van de Europese
Unie. Dit betekent dat in de gehele Unie een rechtshandhavingsfunctionaris
in een lidstaat informatie, die hij voor de uitoefening van zijn taak nodig
heeft, kan verkrijgen van een andere lidstaat en dat de betrokken rechtshandhavingsinstantie
in een andere lidstaat die informatie voor het aangegeven doel beschikbaar
stelt, rekening houdend met het belang van lopende onderzoeken in die lidstaat.
De Commissie is verzocht om voorstellen voor de toepassing van het beginsel
van beschikbaarheid in te dienen en daarbij strak de hand te houden aan een
aantal basisvoorwaarden, die ten doel hebben om een goede balans te waarborgen
tussen de verschillende belangen. Vanuit het gezichtspunt van opsporing en
vervolging bestaat groot belang bij beschikbaarstelling van gegevens binnen
de Unie. Daarbij zijn echter ook normen op het gebied van de gegevensbescherming
en gegevensbeveiliging aan de orde. Een van de voorwaarden is dan ook dat
gezorgd moet worden voor de nodige waarborgen op het gebied van de bescherming
van persoonsgegevens1.In het Haags Programma is verder neergelegd dat voor de gegevensuitwisseling
ten volle gebruik gemaakt moet worden van nieuwe technologieën en dat
deze aangepast moeten zijn aan het type informatie, in voorkomend geval door
wederzijdse toegang of door onderlinge koppeling en samenwerking (interoperabiliteit)
van nationale gegevensbestanden, dan wel door rechtstreekse (on line) toegang
tot centrale EU-gegevensbestanden, zoals het nieuwe SIS. Nieuwe gecentraliseerde
Europese gegevensbestanden dienen alleen te worden opgezet op basis van studies
die de toegevoegde waarde ervan hebben aangetoond.Parallel aan de verdere uitwerking van het beschikbaarheidsbeginsel kan,
binnen het bestaande kader, worden gekomen tot verdere verbetering van de
uitwisseling van gegevens, bijvoorbeeld door meer eenduidige verplichtingen
tussen de lidstaten tot verstrekking van gegevens op te nemen voor de gevallen
waarin de gegevens in een andere lidstaat nodig zijn voor de opsporing en
vervolging van strafbare feiten. Deze aanpak komt tot uitdrukking in het kaderbesluit
ter vereenvoudiging van de informatie-uitwisseling, dat hierna in paragraaf 4d,
nader wordt beschreven.Bij de beoordeling van nieuwe initiatieven op het gebied van de grensoverschrijdende
uitwisseling van persoonsgegevens is het van belang dat voldoende waarborgen
worden geboden op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens. Ook
in het Haags Programma wordt onderkend dat de intensivering van de uitwisseling
van informatie tussen de bevoegde rechtshandhavingsautoriteiten niet los kan
worden gezien van de vaststelling en handhaving van adequate normen op het
terrein van de bescherming van de persoonsgegevens. In het Actieplan van de
Raad en de Commissie ter uitvoering van het Haags Programma, dat door de Raad
Justitie en Binnenlandse Zaken van 2 en 3 juni 2005 werd aangenomen,
is bevestigd dat het voorstel van de Commissie, dat uitdrukking zou dienen
te geven aan een uitwerking van het beschikbaarheidsbeginsel, zou moeten worden
ingediend samen met een voorstel over passende waarborgen en doeltreffende
rechtsmiddelen voor de overdracht van persoonsgegevens ten behoeve van de
politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. Inmiddels heeft
de Commissie aan deze opdracht voldaan met de indiening van het voorstel voor
een kaderbesluit over gegevensbescherming in het kader van politiële
en justitiële samenwerking in strafzaken dat hierna, onder paragraaf 4e.,
nader wordt beschreven.Met de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer bij de uitwisseling van politiële en
justitiële gegevens tussen de lidstaten kan de rol van het nationale
recht worden teruggedrongen waardoor op het niveau van de Unie niet alleen
meer eenduidigheid wordt gecreëerd in de regels voor de verwerking van
persoonsgegevens en de rechtswaarborgen voor de burger maar tevens een adequaat
niveau voor de bescherming van persoonsgegevens kan worden gewaarborgd voor
de uitwisseling van die gegevens tussen de lidstaten.In de volgende paragraaf zullen enkele recente initiatieven worden belicht
die mede op basis van het beschikbaarheidsbeginsel zijn uitgewerkt en die
zijn gericht op de verdere intensivering en verbetering van de uitwisseling
van informatie tussen de bevoegde rechtshandhavingsautoriteiten binnen de
Unie.4. Recente initiatieven binnen de Europese Unie op
het terrein van de politiële en justitiële gegevensuitwisselinga. Het Verdrag van PrümOp 27 mei 2005 hebben zeven lidstaten onderling het Verdrag van Prüm1 gesloten (ook wel eens Schengen III genoemd). Inmiddels
hebben Finland, Italië, Portugal en Slovenië aangegeven ook tot
dit verdrag te willen toetreden. Tijdens de informele JBZ-Raad te Dresden,
die werd gehouden op 15 en 16 januari jongstleden, is door het Duitse
voorzitterschap voorgesteld bepaalde onderdelen van dit verdrag, die betrekking
hebben op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken,
op te nemen in een rechtsinstrument van de derde pijler van de Europese Unie2. Doel van het Verdrag van Prüm is de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale immigratie.
Het verdrag beoogt die intensivering van de samenwerking te bewerkstelligen,
onder meer door de informatie-uitwisseling tussen de aangesloten landen te
verbeteren, al dan niet rechtstreeks via geautomatiseerde weg. Het verdrag
verplicht de lidstaten ertoe om elkaar, met inachtneming van het nationale
recht, ook zonder voorafgaand verzoek persoonsgegevens te verstrekken ter
voorkoming van strafbare feiten en ter handhaving van de openbare orde en
veiligheid in samenhang met grootschalige evenementen met een
grensoverschrijdend karakter. Het verdrag biedt de lidstaten voorts de mogelijkheid
om, met inachtneming van het nationale recht, ook zonder voorafgaand verzoek
bepaalde persoonsgegevens te verstrekken voor zover zulks noodzakelijk is
ter voorkoming van terroristische strafbare feiten. Daarnaast voorziet het
verdrag in de verplichting voor de partijen om bepaalde categorieën van
gegevens ter beschikking te stellen voor rechtstreekse geautomatiseerde raadpleging,
onder meer door middel van de vergelijking van gegevens. De geautomatiseerde
bevraging van gegevens betreft kentekens, de geautomatiseerde vergelijking
van gegevens betreft DNA-profielen en dactyloscopische gegevens. Voor wat
betreft de geautomatiseerde raadpleging van de twee laatstgenoemde categorieën
van gegevens is voorzien in een nieuwe uitwisselingsmodaliteit: de gecentraliseerde
rechtstreekse geautomatiseerde toegang tot een databank van een andere verdragsluitende
partij op basis van hit/no hit. Op die wijze kan direct worden vastgesteld
of een DNA-profiel uit een nog niet opgeloste strafzaak verband houdt met
een strafzaak in een andere staat die partij is bij het verdrag. Indien sprake
is van een zogenoemde «hit» kunnen vervolgens met behulp van een
rechtshulpverzoek de bij dat profiel behorende persoonsen zaaksgegevens worden
opgevraagd. De samenwerking in het kader van rechtshulp zal aldus efficiënter
kunnen verlopen. Het verdrag bevat een overeenkomstige regeling ten aanzien
van dactyloscopische gegevens (vingerafdrukken). Het verdrag voorziet voorts
in de mogelijkheid tot rechtstreeks geautomatiseerde bevraging van de verschillende
nationale kentekenregistraties.De bevoegde rechtshandhavingsautoriteit van een verzoekende lidstaat,
die behoefte heeft aan bepaalde gegevens ten behoeve van de opsporing van
strafbare feiten, is dan niet meer volledig afhankelijk van de medewerking
van de bevoegde autoriteiten van een aangezochte lidstaat om kennis of wetenschap
te verkrijgen van het feit dat in die lidstaat relevante gegevens voorhanden
zijn. Een bijkomend aspect is dat de aangezochte lidstaat, waar de informatie
zich bevindt, niet wordt belast met de uitvoering van de beantwoording van
een toenemend aantal informatieverzoeken. Indien bij de gegevensvergelijking
bepaalde gegevens overeenkomen is het nationale recht, met inbegrip van de
rechtshulpvoorschriften, van toepassing op de verstrekking van nadere informatie.Het Verdrag van Prüm bevat een afzonderlijk hoofdstuk over de gegevensbescherming
(Hoofdstuk 7). Voor wat betreft de regels over de doelbinding en het niveau
van gegevensbescherming is nauw aangesloten bij de Schengen Uitvoeringsovereenkomst.
De verstrekte persoonsgegevens mogen door de ontvangende partij uitsluitend
worden verwerkt voor de doeleinden waarvoor deze op grond van het verdrag
zijn verstrekt; verwerking voor andere doeleinden is alleen toegestaan na
voorafgaande toestemming van de verstrekkende partij. Verder gelden er uitgebreide
verplichtingen op het gebied van de juistheid, actualiteit en de opslagduur
van de gegevens. De betrokkene heeft het recht op kennisneming van de over
hem verwerkte gegevens, daarbij gelden weigeringsgronden in verband met opsporingsbelangen.
Aanvullend zijn nadere waarborgen opgenomen in verband met de mogelijkheid
van de rechtstreekse, geautomatiseerde bevraging van bepaalde categorieën
van persoonsgegevens door de andere lidstaten. Dit betreft de doelbinding,
de bescherming en de beveiliging van de gegevens en de vastlegging of protocollering
van de verstrekking van gegevens.Met het Verdrag van Prüm wordt deels aangesloten bij het geldende
kader op het gebied van de gegevensuitwisseling, doordat de verstrekking van
persoonsgegevens ten behoeve van de bestrijding van de grensoverschrijdende
criminaliteit en het terrorisme afhankelijk wordt gesteld van het nationale
recht. Daarnaast wordt echter een verdergaande stap gezet, doordat
het verdrag de verplichting bevat tot beschikbaarstelling van bepaalde categorieën
van persoonsgegevens ten behoeve van rechtstreekse bevraging door andere lidstaten.
Deze bevraging vindt plaats door middel van vergelijking van gegevens; ingeval
van het overeenkomen van de gegevens kunnen de bijbehorende gegevens worden
verstrekt op basis van een rechtshulpverzoek. Hiermee wordt uitwerking gegeven
aan de in het Haags programma neergelegde beschikbaarheidsbeginsel.b. Het ontwerp-kaderbesluit inzake het beschikbaarheidsbeginselConform de opdracht van de Europese Raad heeft de Commissie in oktober
2005 een voorstel ingediend voor een kaderbesluit over de uitwisseling van
informatie volgens het beschikbaarheidsbeginsel1.
Het ontwerp-kaderbesluit verplicht de lidstaten ervoor te zorgen dat voor
de wetshandhaving relevante informatie wordt gedeeld met gelijkwaardige bevoegde
instanties van andere lidstaten indien deze de informatie nodig hebben om
hun wettelijke taken te vervullen, alsmede met Europol voorzover dit voor
de taakuitvoering van deze dienst noodzakelijk is. In dit ontwerp-kaderbesluit
wordt vastgesteld onder welke voorwaarden en op welke wijze bepaalde categorieën
van gegevens, die beschikbaar zijn voor bevoegde instanties van een lidstaat,
worden verstrekt aan gelijkwaardige bevoegde instanties van andere lidstaten
en aan Europol, teneinde deze bij te staan bij de uitvoering van hun wettelijke
taken op het gebied van het voorkomen, opsporen of onderzoeken van strafbare
feiten.Het ontwerp-kaderbesluit richt zich op zes categorieën van gegevens:
DNA-profielen, vingerafdrukken, ballistische informatie, kentekengegevens,
telefoonnummers en andere communicatiegegevens en identificatiegegevens uit
registers van de burgerlijke stand. Niet elk van deze categorieën voldoet
aan het criterium dat de gegevens beschikbaar zijn voor de opsporingsinstantie.
Kern van het voorstel is dat aan de bevoegde organisaties van de andere lidstaten
en Europol rechtstreeks en langs geautomatiseerde weg, dus online, toegang
wordt gegeven tot de in elektronische gegevensbanken opgeslagen informatie,
indien hun overeenkomstige bevoegde instanties op nationaal niveau daartoe
online toegang hebben. Indien online bevraging niet mogelijk is, zijn de lidstaten
verplicht de nodige technische infrastructuur op te zetten om ervoor te zorgen
dat registergegevens online kunnen worden geraadpleegd. Wanneer de bevraging
van de gegevens door de bevoegde instantie een positief resultaat geeft, dan
kan deze instantie een informatieaanvraag opstellen en dient de beschikbare
infomatie in beginsel binnen een bepaald tijdsbestek te worden overgedragen,
tenzij één van de weigeringsgronden van toepassing is. Deze
weigeringsgronden kunnen verband houden met lopend onderzoek, de bescherming
van een informatiebron, de vertrouwelijkheid van de informatie of de bescherming
van de fundamentele rechten en vrijheden van personen wiens gegevens worden
verwerkt. Met dit ontwerp-kaderbesluit wordt aangesloten bij het model van
het Verdrag van Prüm.De onderhandelingen over dit ontwerp-kaderbesluit waren aangevangen door
middel van de instelling van een expertgroep inzake de DNA-gegevens, die aan
dit onderdeel nadere invulling zou moeten geven. Inmiddels heeft het Duitse
voorzitterschap tijdens de informele JBZ-Raad te Dresden een alternatieve
aanpak voorgesteld. Namens alle ondertekenaars van het verdrag is aan de lidstaten
de vraag voorgelegd of zij instemmen met omzetting van de niet-Schengengerelateerde
bepalingen op het gebied van de derde pijler van dit verdrag in EU-regelgeving.
Dit betreft in ieder geval de uitwisseling van gegevens inzake DNA-profielen,
dactyloscopische gegevens en kentekengegevens. Omzetting van het Verdrag van
Prüm in EU-regelgeving zou de doelstelling van het Haags Programma
om vanaf 1 januari 2008 de informatie-uitwisseling in de Unie te
baseren op het zogenaamde beschikbaarheidsbeginsel, dichterbij brengen. Het
voorzitterschap heeft toegezegd om in samenwerking met de Commissie hieromtrent
zeer binnenkort een concreet voorstel te presenteren.c. Het ontwerp-besluit inzake het Schengeninformatiesysteem
(SIS II)Het Schengeninformatiesysteem is een gemeenschappelijk gegevensbestand
ten behoeve van de toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis. Inmiddels
wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een informatiesysteem van de tweede
generatie (of: SIS II). In SIS II moeten signaleringen worden opgenomen van
personen die met het oog op aanhouding en met het oog op overlevering en aanhouding
ten behoeve van uitlevering worden gezocht. Naast signaleringen worden extra
gegevens opgenomen die nodig zijn voor de overleverings- of uitleveringsprocedures.
De signaleringen hebben betrekking op vermiste personen, personen die in het
kader van een gerechtelijke procedure worden gezocht, personen en voorwerpen
die aan een onopvallende of gerichte controle moeten worden onderworpen en
van voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal
in een strafprocedure worden gezocht.In het ontwerp-besluit worden regels gegeven over de gegevensverwerking
in het nationale SIS. Dit betreft de beveiliging en vertrouwelijkheid van
de gegevens en de vastlegging van de verstrekking van persoonsgegevens. Daarnaast
gelden regels voor het centraal deel van het SIS II. Dit betreft onder meer
de doeleinden van signaleringen, de autoriteiten die toegang hebben tot signaleringen
en bewaartermijnen. Aanvullend bevat het ontwerp-besluit een afzonderlijk
hoofdstuk over de gegevensbescherming, waarin het recht op informatie van
betrokkene is opgenomen evenals de mogelijkheid van beroep bij een rechter
tegen een signalering. De kennisneming wordt geweigerd wanneer dit voor een
rechtmatige, uit de signalering voortvloeiende taakuitoefening of ter bescherming
van de rechten en vrijheden van derden onontbeerlijk is. Een ieder kan bij
de naar nationaal recht bevoegde rechter beroep instellen wegens een hem betreffende
signalering, in het bijzonder met het oog op kennisneming of correctie. Tenslotte
zijn de lidstaten verplicht tot de oprichting van een onafhankelijke controleautoriteit,
die wordt belast met het toezicht op het nationale SIS.Aldus worden in het ontwerp-besluit inzake het SIS II gedetailleerde regels
gegeven over de gegevensverwerking en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer,
onder andere met betrekking tot de doelbinding en de toegang tot de gegevens.d. Het kaderbesluit tot vereenvoudiging van de gegevensuitwisseling
tussen de lidstatenIn juni 2004 heeft Zweden aan de Raad een voorstel gepresenteerd voor
een kaderbesluit ter vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en
inlichtingen tussen rechtshandhavingsdiensten in de EU-lidstaten1. Het door Zweden voorgestelde kaderbesluit is gedurende de afgelopen
twee jaar in de Raad behandeld. Nadat de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
van 1 december 2005 hierover reeds een politiek akkoord had bereikt is
dit kaderbesluit in de Milieuraad van 16 december 2006 formeel aangenomen
(I/A-punt).Het kaderbesluit beoogt de bestaande procedures voor informatie-uitwisseling
te vereenvoudigen en termijnen te bekorten. Het heeft betrekking
op alle soorten informatie en inlichtingen die door rechtshandhavingsautoriteiten
zijn verzameld ten behoeve van strafrechtelijk onderzoek en criminele inlichtingenoperaties.
Essentieel is dat door dit kaderbesluit in beginsel een verplichting tot verstrekking
van politiegegevens ontstaat, indien deze gegevens noodzakelijk zijn voor
de taak van de bevoegde rechtshandhavingsautoriteit van de verzoekende lidstaat.
Uitgangspunt daarbij is dat de lidstaten voor de beoordeling van een verzoek
om informatie van een andere lidstaat in ieder geval geen andere (zwaardere)
voorwaarden mogen hanteren dan die welke in een vergelijkbaar geval op nationaal
niveau gelden voor de verstrekking van gegevens aan de rechtshandhavingsdiensten.
Hiermee wordt de ruimte voor de lidstaten om de gegevensverstrekking afhankelijk
te doen zijn van andere, niet altijd inzichtelijke, afwegingen belangrijk
ingeperkt zodat aan een belanghebbende lidstaat meer zekerheid wordt geboden
over de beschikbaarstelling van informatie. Tenslotte zijn er termijnen vastgelegd
waarbinnen een verzoek om informatie beantwoord dient te worden.Het kaderbesluit bevat afzonderlijke regels over de gegevensbescherming.
De persoonsgegevens die bij de toepassing van dit kaderbesluit worden verwerkt,
worden beschermd overeenkomstig het Verdrag van de Raad van Europa van 1981,
daarnaast moet rekening worden gehouden met de beginselen van Aanbeveling
nr. R(87)15 van de Raad van Europa. De gegevens die op grond van dit kaderbesluit
zijn verstrekt, mogen door de bevoegde rechtshandhavingsautoriteiten in de
ontvangende lidstaat alleen worden verwerkt ten behoeve van de doeleinden
waarvoor zij overeenkomstig het kaderbesluit zijn verstrekt. De gegevens kunnen
ook worden verwerkt ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging
van de openbare veiligheid. Verwerking voor andere doeleinden is alleen toegestaan
na voorafgaande toestemming van de verstrekkende lidstaat, op basis van het
nationale recht (artikel 8).Het door Zweden voorgestelde en inmiddels door de Raad aangenomen kaderbesluit
beoogt verbetering te brengen in de praktijk van de gegevensuitwisseling tussen
de lidstaten. Ten aanzien van de bescherming van persoonsgegevens wordt met
de doelbinding nauw aangesloten bij het systeem van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst.e. Het ontwerp-kaderbesluit ter bescherming van persoonsgegevens
met het oog op de politiële en justitiële samenwerking in strafzakenDe intensivering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie
op grond van het beschikbaarheidsbeginsel kan niet los worden gezien van de
gegevensbescherming. In het eerdergenoemde Haags Programma, waar het beginsel
van de beschikbaarheid is neergelegd, wordt de Commissie verzocht bij de uitwerking
van dat beginsel strak de hand te houden aan een aantal basisvoorwaarden die
verband houden met de integriteit, de bescherming en de vertrouwelijkheid
van de gegevens. In het Actieplan ter implementatie van het eerdergenoemde
Haags Programma is vastgelegd dat de Commissie voorstellen zal indienen over
adequate waarborgen en effectieve wettelijke rechtsmiddelen voor de overdracht
van persoonsgegevens met het oog op de politiële en justitiële samenwerking
in strafzaken. Naar aanleiding daarvan heeft de Commissie een voorstel gepresenteerd
voor een kaderbesluit1. De onderhandelingen over
dit ontwerp-kaderbesluit zijn eind 2005 gestart en zullen onder het huidige
Duitse voorzitterschap worden voortgezet.De inhoud van dit ontwerp-kaderbesluit is mede afgeleid van de Richtlijn
nr. 95/46/EG, die regels bevat over de verwerking van persoonsgegevens in
de eerste pijler. Daarnaast wordt met dit ontwerp-kaderbesluit nadere uitwerking
gegeven aan de door de Raad van Europa overeengekomen beginselen
(Verdrag van 1981 en Aanbeveling nr. R87/15). Voorgesteld wordt de bepalingen
over gegevensbescherming van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst (artikelen
126–130 SUO) te vervangen door dit kaderbesluit. Het ontwerp-kaderbesluit
is echter niet van toepassing op de specifieke dataprotectieregimes die thans
gelden voor Europol, Eurojust en het Douane Informatie Systeem.In het voorgestelde hoofdstuk II zijn de algemene regels over gegevensverwerking
vastgelegd. Dit betreft gedetailleerde verplichtingen voor de lidstaten ten
aanzien van de juistheid en accuraatheid van de verwerkte gegevens, de verwerking
van gevoelige gegevens en de verwerkingstermijnen. Een belangrijk onderdeel
vormt de doelbinding: de gegevensverwerking op nationaal niveau is uitsluitend
mogelijk ten behoeve van de voorkoming, opsporing of vervolging van strafbare
feiten en de tenuitvoerlegging van opgelegde straffen. Verdere verwerking
voor andere doelen is rechtmatig voor zover noodzakelijk voor wettelijke doelen
van algemeen belang die niet onverenigbaar zijn met die van de oorspronkelijke
verwerking. Hoofdstuk III geeft regels voor de overdracht van gegevens aan
de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten. Dit betreft bepalingen over
de vastlegging en protocollering van gegevens, de gegevensverstrekking aan
andere lidstaten en aan derde landen. Ook hierbij vormt de doelbinding een
belangrijk onderdeel: de verstrekking van gegevens aan andere lidstaten is
gebonden aan de voorkoming, opsporing en vervolging van strafbare feiten of
de tenuitvoerlegging van opgelegde straffen. In bepaalde gevallen is voorafgaande
instemming van de verstrekkende lidstaat vereist. Het gebruik van de gegevens
voor andere doelen is slechts mogelijk na voorafgaande instemming van de bevoegde
autoriteit die de gegevens heeft overgedragen. Hoofdstuk IV regelt de rechten
van de betrokkene. Dit hoofdstuk bevat bepalingen over de verplichting van
de lidstaten tot kennisgeving van de gegevensverwerking aan de betrokkene.
Daarnaast heeft de betrokkene het recht op kennisneming van de over hem verwerkte
gegevens, waarbij weigeringsgronden gelden in verband met opsporingsbelangen.
In hoofdstuk VI worden de rechtsmiddelen en de aansprakelijkheid geregeld.
De lidstaten zijn verplicht een ieder het recht te verlenen om bij de rechter
op te komen tegen iedere inbreuk op de rechten die in dit kaderbesluit aan
hem zijn toegedeeld. Hoofdstuk VII bevat bepalingen over het toezicht. De
lidstaten zijn verplicht een onafhankelijke toezichthoudende autoriteit te
belasten met het toezicht op de naleving van het krachtens het kaderbesluit
bepaalde. Nadere regels worden gegeven over de bevoegdheden van de toezichthoudende
autoriteiten.Met dit ontwerp-kaderbesluit wordt beoogd om gemeenschappelijke regels
te geven voor de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten van de Unie. Mede
gelet op de verdere ontwikkeling van de gegevensuitwisseling op basis van
het beschikbaarheidsbeginsel kan daarmee een belangrijke stap worden gezet
in de richting van gemeenschappelijke regels op het gebied van de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer binnen de derde pijler van de Unie. Het voorstel
van de Commissie voorziet er in dat deze regels deels ook zullen gelden voor
de gegevensverwerking op nationaal niveau. Dit is vooral van belang voor de
doelbinding. Voorts wordt voorgesteld om deze regels in de plaats te doen
komen van bestaande regels op deelterreinen. Daarmee kan een meer overzichtelijke
structuur worden gecreëerd voor de rechtshandhavingsdiensten. Het ontwerp-kaderbesluit
bevat geen specifieke regels voor de geautomatiseerde toegang tot bepaalde
categorieën van persoonsgegevens door andere lidstaten. Ingeval de uitwerking
van het beschikbaarheidsbeginsel daartoe aanleiding geeft, zal het ontwerp-kaderbesluit
op dit punt wellicht moeten worden aangevuld.De «Permanente commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-,
vluchtelingen- en strafrecht», ook bekend als de commissie Meijers,
heeft in een brief aan de bijzondere commissie voor de JBZ-Raad van de Eerste
Kamer een aantal bezwaren naar voren gebracht tegen dit ontwerp-kaderbesluit.
Op verzoek van de Voorzitter van de Eerste Kamer heb ik inmiddels een schriftelijke
reactie opgesteld, die ik in afschrift ook aan Uw Kamer heb doen toekomen.
Hierover kan in dit verband worden opgemerkt dat het huidige voorstel op het
punt van de garanties voor de rechtsbescherming van de betrokken burgers aan
de hieraan te stellen eisen voldoet en dat, ook in vergelijking met de thans
binnen de derde pijler en op nationaal niveau in Nederland geldende normen,
een hoog niveau van bescherming van persoonsgegevens wordt geboden.4. Afronding en samenvattingMet het Haags Programma heeft de Europese Raad de aanzet gegeven tot een
innoverende benadering van de gegevensuitwisseling tussen de wetshandhavingsdiensten
binnen de Unie. De kern daarvan wordt gevormd door het zogenaamde beschikbaarheidsbeginsel,
dat is gebaseerd op het beginsel dat de Europese Unie één enkele
ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid vormt en dat het feit
dat informatie de grens over gaat, niet langer bepalend mag zijn voor de beschikbaarheid
van gegevens. Zo moeten de gegevens van de verschillende politiediensten in
een lidstaat gelijkelijk beschikbaar zijn voor de politiediensten van de andere
lidstaten. Wel geldt een aantal basisvoorwaarden; de waarborgen op het gebied
van de bescherming van persoonsgegevens vormen daarvan een onderdeel.Uitgangspunt bij de uitwerking van het Haags Programma is dat ten volle
gebruik moet worden gemaakt van nieuwe technologieën, in voorkomend geval
door wederzijdse toegang of door onderlinge koppeling van nationale gegevensbestanden.
Ter implementatie van het Haags Programma heeft de Commissie inmiddels een
ontwerp-kaderbesluit ingediend bij de Raad. Daarin wordt voorgesteld dat bepaalde
categorieën van persoonsgegevens op centraal niveau beschikbaar worden
gesteld ten behoeve van de rechtstreekse geautomatiseerde bevraging door daartoe
aangewezen rechtshandhavingsautoriteiten van de andere lidstaten. Het Verdrag
van Prüm kent ook dit uitgangspunt. Inmiddels is het voorstel van het
Duitse voorzitterschap om de niet-Schengengerelateerde bepalingen op het gebied
van de derde pijler van het Verdrag van Prüm om te zetten in EU-regelgeving
(DNA-profielen, dactyloscopische- en kentekengegevens), positief ontvangen.
Tegelijkertijd wordt met het zogenaamde Zweedse kaderbesluit, dat in december
door de Raad is aangenomen, het soms meer vrijblijvende karakter van de bestaande
afspraken tussen de lidstaten teruggedrongen. Dit ter versterking van de verplichting
tot beschikbaarstelling van gegevens, indien deze van belang kunnen zijn voor
de taakuitvoering van de verzoekende rechtshandhavingsautoriteit, en gekoppeld
aan termijnen waarbinnen verzoeken om informatie moeten worden beantwoord.In het Haags Programma is onderkend dat de intensivering van de uitwisseling
van informatie tussen de bevoegde rechtshandhavingsautoriteiten niet los kan
worden gezien van een aantal basisvoorwaarden. Daartoe behoren de vaststelling
en handhaving van adequate normen op het terrein van de bescherming van de
persoonlijke levenssfeer. Het initiatief van de Commissie voor een kaderbesluit,
waarin gemeenschappelijke regels worden opgenomen over de bescherming van
persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en
justitiële samenwerking in strafzaken, vormt hierop een logische en nuttige
aanvulling. Daardoor kan meer eenduidigheid worden gecreëerd in de regels
voor de verwerking van persoonsgegevens in de lidstaten, de voorwaarden
voor de verstrekking van gegevens tussen de lidstaten en de rechtswaarborgen
voor de burger die daarbij aan de orde zijn. Het Verdrag en de Aanbeveling
van de Raad van Europa vormen de basis voor de regels die binnen de Europese
Unie van toepassing zullen zijn. Voor Nederland is daarbij een belangrijk
uitgangspunt dat een goed evenwicht tussen de uitbreiding van de mogelijkheden
tot uitwisseling van persoonsgegevens enerzijds en het niveau van de gegevensbescherming
anderzijds gewaarborgd blijft.Ik hoop u hiermee voldoende te hebben ingelicht,De Minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Haags Programma – Versterking van vrijheid, veiligheid en recht
in de Europese Unie (Pb C 53 en onder meer Kamerstukken II 2004–2005,
21 501-20, nr. 263).XNoot1Artikel 39: De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich ertoe dat
hun politiediensten elkaar, met inachtneming van het nationale recht binnen
de grenzen van hun bevoegdheden, wederzijds bijstand verlenen ten behoeve
van de voorkoming en opsporing van strafbare feiten, voor zover het doen of
behandelen van een verzoek naar nationaal recht niet aan de justitiële
autoriteiten is voorbehouden en voor het inwilligen van het verzoek door de
aangezochte Overeenkomstsluitende Partij geen dwangmiddelen behoeven te worden
toegepast (-).XNoot2Artikel 46: Iedere overeenkomstsluitende Partij kan met inachtneming van
haar nationale recht in individuele gevallen, zonder daartoe strekkend verzoek,
de betrokken Overeenkomstsluitende Partij informatie meedelen die voor de
ontvangende Overeenkomstsluitende Partij ter verlening van bijstand bij de
bestrijding van toekomstige strafbare feiten, ter voorkoming van strafbare
feiten en ter afwending van gevaar voor de openbare orde en veiligheid van
belang kunnen zijn.XNoot3Dit is geregeld in artikel 13 van het Besluit politieregisters. Uitgangspunt
is dat gegevens worden verstrekt onder de algemene voorwaarde dat deze slechts
zullen worden gebruikt voor het doel waarvoor ze zijn verstrekt (doelbinding).
In het wetsvoorstel politiegegevens, dat onlangs door de Tweede Kamer is aanvaard,
wordt eveneens een grondslag geboden voor de verstrekking van politiegegevens
aan buitenlandse opsporingsinstanties. Voorwaarde is dat bij de ontvangende
instantie voldoende waarborgen aanwezig zijn voor een juist gebruik van de
verstrekte gegevens en voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
Hierover zullen bij algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld.XNoot4Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming
van het individu in verband met de geautomatiseerde registratie van persoonsgegevens
(<http://conventions.coe.int/Treaty/en/Treaties/Html /108.htm>).XNoot5Aanbeveling nr. R(87)15 van het Comité van Ministers van de Raad
van Europa van 17 september 1987 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens
op politieel gebied (<http://www.coe.int/T/E/Legal_affairs/Legal_co-operation/Data_protection/Documents/>).XNoot6Deze hebben onder meer betrekking op de oprichting van een onafhankelijke
toezichthoudende autoriteit (pr. 1.1.), de doelen ten behoeve waarvan de politie
persoonsgegevens kan verzamelen (pr. 2.1.), de verzameling van gevoelige gegevens
(pr. 2.4.), de verstrekking van gegevens aan andere landen (pr. 5.4.), de
koppeling van bestanden (pr. 6.1.), het recht op kennisneming (pr. 6.4.),
de bewaartermijnen (pr. 7) en de veiligheid van de gegevens (pr. 8).XNoot7Voor het gebruik van gegevens die spontaan zijn verstrekt geldt dat de
gegevens alleen mogen worden gebruikt voor de door de verstrekkende lidstaat
bepaalde doeleinden; de verwerking is beperkt tot politiediensten behoudens
voorafgaande instemming van de verstrekkende LS met verstrekking aan andere
diensten (artikel 129 SUO).XNoot1De basisvoorwaarden luiden als volgt:• de uitwisseling mag alleen plaatsvinden met het oog op rechtmatige
taakuitoefening;• de integriteit van de uit te wisselen gegevens moet worden
gegarandeerd;• de informatiebronnen moeten worden beschermd en de vertrouwelijkheid
van gegevens moet tijdens en na de uitwisseling te allen tijde worden gewaarborgd;• gemeenschappelijke normen voor de toegang tot de gegevens
en gemeenschappelijke maatstaven moeten worden toegepast;• er moet worden gezorgd voor toezicht op de naleving van gegevensbescherming
en voor passende controle voorafgaand aan en na de uitwisseling;• personen moeten worden beschermd tegen misbruik van gegevens
en zullen het recht hebben om correctie van onjuiste gegevens te vragen.XNoot1Het Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland,
het Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg,
het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie
(Trb. 2005, 197). Inmiddels is het wetsvoorstel tot goedkeuring aanhangig,
zie Kamerstukken II 2006–2007, 30 881, nrs. 1–4.XNoot2Het Duitse voorzitterschap heeft tijdens de informele JBZ-Raad te Dresden
namens alle ondertekenaars van het Verdrag van Prüm (waaronder Nederland),
aan de lidstaten die dit verdrag nog niet hebben ondertekend de vraag voorgelegd
of zij instemmen met het één op één omzetten van
de niet-Schengengerelateerde bepalingen op het gebied van de derde pijler
van dit verdrag in EU-regelgeving. Dit betreft in ieder geval de bepalingen
terzake van de uitwisseling van de informatiesoorten DNA, dactyloscopische-
en kentekengegevens (zie ook onder punt 4b.).XNoot1Voorstel voor een kaderbesluit van de Raad betreffende de uitwisseling
van informatie volgens het beschikbaarheidsbeginsel (document COM (2005) 490
definitief).XNoot1Voorstel voor een kaderbesluit met betrekking tot vereenvoudiging van
de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de rechtshandhavingautoriteiten
in de lidstaten van de Europese Unie (Pb C 281; de door de Raad aangenomen
tekst betreft document 9827/06 CRIMORG 87 ENFOPOL 106 COMIX 498 ENFOCUSTOM
47 OC 437).XNoot1Voorstel voor een kaderbesluit van de Raad over de bescherming van persoonsgegevens
die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële
samenwerking in strafzaken (document COM (2005) 475 definitief). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-444.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl