Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31514, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31514 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. INLEIDING1.1. Doel wetsvoorstel1.2. Verbeterslag in de keten werk en inkomen2. GEÏNTEGREERDE DIENSTVERLENING EN SAMENWERKING
TUSSEN KETENPARTIJEN2.1. Geïntegreerde dienstverlening UWV en gemeenten2.2. Doelgroepen, middelen en instrumenten2.3. Kaders en ruimte voor samenwerking2.4. De gemeentelijke voortrekkersrol2.5. Klantgerichtheid en cliëntenparticipatieKlantgerichtheidCliëntenparticipatie2.6. Gegevensverkeer in de SUWI-keten3. SAMENVOEGING UWV/CWI3.1. Van twee organisaties naar één3.2. Het WERKbedrijf3.3. De taken van de gefuseerde organisatie4. STURING4.1. Sturing in verband met keten werk en inkomen4.2. Kaderwet zelfstandige bestuursorganen4.3. Raad van advies5. IMPLEMENTATIE6. DEREGULERING6.1. Deregulering planning & control-cyclus zbo’s6.2. Deregulering sturingsbepalingen6.3. Deregulering bepalingen samenwerking en taken7. FINANCIËLE GEVOLGEN EN EFFICIENCY7.1. Algemeen7.2. Gevolgen voor burgers en bedrijven8. INGEWONNEN ADVIEZEN EN TOETSENReacties partijenVerwerking ontvangen reactiesARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I Wijziging van de Wet SUWIOnderdeel A (artikel 1)Onderdeel B (Hoofdstuk 2 Zelfstandige bestuursorganen
voor werk en inkomen)Artikelen 2 en 3Artikel 4 Toepassing Kaderwet zelfstandige bestuursorganenArtikel 5 Andere werkzaamhedenArtikel 6 Raden van BestuurArtikel 7 CliëntenparticipatieArtikel 8 Landelijke cliëntenraadOnderdeel C (Hoofdstuk 3 Samenwerking en gezamenlijke
dienstverlening)Artikel 9 SamenwerkingArtikel 10 Dienstverlening in locaties werk en inkomenArtikel 11 Certificatie re-integratiebedrijvenArtikel 12 Certificerende instellingOnderdelen D, E en F (artikelen over RWI)Onderdeel G (hoofdstuk 4)Onderdelen H en I (taken UWV)Artikel 30Artikel 30aArtikel 30b (registratie werkzoekenden)Artikel 30c (aanvragen uitkeringen via UWV)Artikel 31 (informatie arbeidsmarktpositie)Artikel 31a (werkstaking)Artikelen 32 en 32a (onderzoek, second opinion)Artikelen 32b en 32cArtikel 32d (andere publieke taken)Onderdeel L (artikel 33a)Onderdeel M (artikel 33b)Onderdeel K (artikel 33) en onderdeel N (artikel 33c)Onderdelen O en VV (Artikel 33d en 83i)Onderdeel P (artikel 34) (taken SVB)Onderdeel Q (artikel 34a)Onderdeel S (artikel 36)Onderdeel T (artikel 37)Onderdeel U (artikel 42)Onderdeel V (artikel 43)Onderdeel W (artikel 45)Onderdeel X (artikel 46)Onderdeel Y (artikel 47) Voorafgaande instemming besluitenOnderdeel Z (artikel 48, derde lid)Onderdeel AA (artikel 49)Onderdeel BB (artikel 50)Onderdelen CC, DD, EE en HH (artikelen 54, 55, 55a en
61)Onderdeel FF (artikel 56)Onderdeel GG (artikel 57)Onderdeel II (artikel 62)Onderdeel JJ (artikel 72)Onderdeel KK (artikel 73)Onderdeel LL (artikel 73a)Onderdeel MM (artikel 75)Onderdeel NN (artikel 76)Onderdelen OO, QQ en RR (artikelen 77, 79 en 82)Onderdeel PP (artikel 78, 80 en 81)Onderdeel SS (artikel 82a)Onderdeel TT (artikel 83, 83a en 83b)Onderdeel UU (artikel 83c)Onderdeel VV (artikel 83i)Onderdeel YY (Overgangsbepalingen in verband met de overgang
van CWI naar UWV)Artikel 83nArtikel 83o, 83p en 83qArtikel 83rArtikel 83sOnderdeel ZZOnderdeel AAA (artikel 85)Artikel II Wet werk en bijstandOnderdelen A, B en D tot en met LOnderdeel CArtikel III Wet financiering sociale verzekeringenOnderdelen A tot en met L en OOnderdeel M (artikel 120)Onderdeel N (artikel 121a)Artikelen IV tot en met XXXVArtikel IV Wijziging van de IOAZArtikel VI Wijziging van de WWArtikel XXII Wijziging van de Noodwet ArbeidsvoorzieningArtikel XXVII Wijziging van de Wet BIBOBArtikel XXXV Nieuwe grondslagen uitvoeringsregelingenArtikel XXXVII InwerkingtredingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31514Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 131 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 514Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen
en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet
zelfstandige bestuursorganen en dereguleringnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. INLEIDING1.1. Doel wetsvoorstelHet onderhavige wetsvoorstel, waarmee de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen (SUWI) en enkele andere wetten worden gewijzigd, heeft tot
doel bij te dragen aan een betere samenwerking in de keten van werk en inkomen
en daarmee het verbeteren van de dienstverlening door die keten. De urgentie
hiervan is ingegeven door het kabinetsbeleid om de participatie de komende
periode substantieel te verhogen.Voor de ambities op het terrein van participatie schieten de mogelijkheden
van de afzonderlijke organisaties tekort. De publieke partijen in de keten
moeten intensiever samenwerken en verbindingen leggen met andere partijen,
zoals werkgevers. Dat sluit aan bij het Coalitieakkoord (Kamerstukken II 2006/07,
30 891, nr. 4), waarin is vastgelegd dat de Centrale organisatie werk
en inkomen (CWI), het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en
gemeenten hun werkzaamheden op elkaar dienen af te stemmen en de kwaliteit
en effectiviteit van de dienstverlening, bemiddeling en re-integratie verbeteren,
waarbij op lokaal niveau geïntegreerde dienstverlening tot stand wordt
gebracht. Hiermee is ook de doelmatigheid (en de efficiencytaakstelling uit
het Coalitieakkoord) gediend.Dit wetsvoorstel voorziet in de benodigde kaders waarmee aan de Kabinetsreactie
Evaluatie SUWI, die bij brief van 19 oktober 2007 aan de Tweede Kamer
is aangeboden (Kamerstukken II 2007/08, 26 448, nr. 342) uitwerking kan
worden gegeven. Hiernaast blijven de afspraken uit het Bestuursakkoord onverminderd
van kracht. Deze zijn voor het gemeentelijk domein onmisbaar om de participatiedoelstellingen
van dit kabinet te realiseren.De uitwerking van de Kabinetsreactie Evaluatie SUWI vormt niet de enige
aanleiding voor het onderhavige wetsvoorstel. In 2007 is gezamenlijk met de uitvoering gekeken naar mogelijkheden van deregulering, om aldus
bij te dragen aan een betere uitvoerbaarheid en om daarmee de klant beter
te dienen. De resultaten van dit project zijn bij dit wetsvoorstel betrokken.
Een andere wijziging betreft de taakomschrijving en samenstelling van de Raad
voor werk en inkomen (RWI). Tot slot zijn in het onderhavige wetsvoorstel
ook de consequenties van de toepasselijkheid van de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen, conform de aan de Tweede en Eerste Kamer gerichte brief van
de bewindspersonen van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) van 29 januari
2008 (Kamerstukken II 2007/08, 25 268, nr. 551), verwerkt.1.2. Verbeterslag in de keten werk en inkomenUit de Evaluatie SUWI is gebleken dat er sinds de inwerkingtreding van
de Wet SUWI goede resultaten zijn geboekt. Tegelijkertijd kan worden vastgesteld
dat de resultaten nog niet voldoende zijn om van een «toekomstvast»
SUWI-stelsel te kunnen spreken.Met het oog op de participatiedoelstelling is een solide organisatie van
de uitvoering nodig, die voldoende slagkracht en externe oriëntatie heeft
om met andere partijen verbindingen te leggen en het bevorderen van participatie
effectief in de praktijk te brengen. Een nauwere en betere samenwerking in
de SUWI-keten, daar gaat het om. De klant moet als het ware één
dienstverlener ervaren, die hem een passende dienstverlening biedt. Partijen
moeten hun dienstverlening niet alleen op elkaar afstemmen, maar organiseren
deze samen, zodat er één samenhangend – geïntegreerd –
pakket van dienstverlening wordt geboden. Voor de invulling hiervan wordt
voortgebouwd op de ervaringen met de zogeheten «toonkamers», waarover
de Tweede Kamer bij brief van 16 mei 2007 (Kamerstukken II, 2006/07,
26 448, nr. 331) is geïnformeerd. De belangrijkste kenmerken van
deze aanpak worden hierna in paragraaf 2.1 nader beschreven.De nauwere samenwerking raakt de gehele SUWI-keten (de CWI, het UWV en
gemeenten), maar heeft bijzondere consequenties voor het UWV en de CWI. Het
UWV en de CWI zijn bezig hun dienstverlening te integreren. Het UWV en de
CWI richten hiertoe een gezamenlijk WERKbedrijf in. Het integratieproces zal
uiteindelijk leiden tot een volledig samengaan van deze uitvoeringsorganisaties,
met als beoogde fusiedatum 1 januari 2009.De Sociale verzekeringsbank (SVB), die ook in de Wet SUWI is verankerd,
heeft een andere positie, omdat de doelstelling «werk boven uitkering»
niet op deze organisatie van toepassing is. In deze memorie van toelichting
wordt de term «SUWI-partners» gehanteerd wanneer zowel het UWV,
de gemeenten als de SVB wordt bedoeld en de term «ketenpartners»
wanneer louter op (de samenwerking tussen) het UWV en de gemeenten wordt gedoeld,
dus exclusief de SVB.2. GEÏNTEGREERDE DIENSTVERLENING EN SAMENWERKING
TUSSEN KETENPARTIJEN2.1. Geïntegreerde dienstverlening UWV en gemeentenDe ketenpartners dienen een samenhangende dienstverlening aan te bieden,
waarin de werkzoekende of werkgever de keten als geheel kan aanspreken en
de keten ook als geheel zijn diensten aanbiedt. De essentie van het beoogde
dienstverleningsconcept is kort samengevat: één aanspreekpunt, één
geïntegreerd ketenwerkproces en klantvolgsysteem, een andere klantbenadering
door en houding van medewerkers en een geïntegreerde werkgeversbenadering. De werkzoekende dient op basis van een goede diagnose op het juiste moment
en gegeven de van toepassing zijnde materiewetten (Wet werk en bijstand, Werkloosheidswet,
etc.) op activering gerichte dienstverlening op maat te krijgen. De klant
staat centraal met als doel een snelle en effectieve bemiddeling en re-integratie.
Dit impliceert een gerichte aanpak, waarbij hij ook nadrukkelijk op zijn eigen
verantwoordelijkheden en houding- en gedragsaspecten wordt aangesproken.De afzonderlijke organisaties bundelen hun «front office»
activiteiten met betrekking tot werk en inkomen zoveel als mogelijk is. Concreet
betekent dit dat het concept van geïntegreerde dienstverlening betrekking
heeft op in elk geval de diagnose aan de kop van het proces, de intake voor
de Werkloosheidswet (WW), Toeslagenwet (TW), Wet werk en bijstand (WWB) en
de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers (IOAW), de bemiddeling en (opdrachtgeverschap)1 re-integratie voor alle klanten van het UWV en gemeenten. Hiermee
samenhangend vormen de klantbenadering (klantmanagement) en specifiek de werkgeversbenadering
essentiële onderdelen van de geïntegreerde dienstverlening. Tot
slot hoort daar ook de informatiefunctie met betrekking tot deze taken en
een verwijsfunctie bij. Het voorgaande laat onverlet dat dit wetsvoorstel
lokaal/regionaal ruimte laat om de dienstverlening «op maat» in
te vullen.Richting werkgevers is het essentieel dat een omslag plaatsvindt naar
een meer vraaggestuurde benadering. De wens van de werkgever om snel een geschikte
werkzoekende op een vacature te kunnen plaatsen, vergt concrete inspanningen
van het UWV en de gemeenten om een goede «match» tussen vraag
en aanbod tot stand te brengen.De (locale) werkgevers worden vanuit de locaties werk en inkomen (LWI)
bediend. Daar vindt de matching van vraag en aanbod plaats. Een werkgever
kan in beginsel bij elke locatie terecht, maar een aantal meer coördinerende
functies zullen in een grotere regio bij een door de gezamenlijke partijen
daartoe aangewezen locatie werk en inkomen worden ondergebracht. In de dienstverlening
van deze regionale locaties met werkgeversaanspreekpunt gaat het om het planmatig
bezoeken van werkgevers, het ophalen en vervullen van vacatures en het maken
van afspraken. De concrete invulling van het dienstverleningconcept richting
werkgevers (en de onderlinge afstemming van de werkgeversgerichte werkprocessen
van de ketenpartners) vergt nog een nadere uitwerkingslag van de ketenpartners
gedurende 2008.In de kabinetsreactie van de evaluatie van de Wet SUWI is gewezen op de
bijzondere positie van overheidswerkgevers, die zelf verantwoordelijk zijn
voor de re-integratie van hun WW’ers. De dienstverlening van de keten
aan overheidswerknemers en overheidswerkgevers en de (on)mogelijkheden om
ook voor hen één integraal loket binnen de LWI’s te realiseren,
zullen bij gelegenheid van de evaluatie van artikel 72a WW in het bredere
verband van de bijzondere verantwoordelijkheidsverdeling voor de overheidssector
worden bezien. In de dienstverlening dient in elk geval met deze bijzondere
positie rekening te worden gehouden, zodanig dat de huidige dienstverlening
ten behoeve van deze werkgevers en werknemers gehandhaafd blijft.Van belang is de dienstverlening te relateren aan het (regionale) arbeidsmarktbeleid
en concrete initiatieven als stagebureaus, leer-/werkloketten etc. Via de
locaties werk en inkomen kan de verbinding worden gemaakt met de (georganiseerde)
werkgevers in de regio, waardoor op een vraaggestuurde wijze invulling kan
worden gegeven aan de dienstverlening aan werkgevers. Publieke en private
initiatieven (zoals Poortwachtercentra) kunnen elkaar in dit verband versterken,
mits op de juiste wijze en tijdig verbindingen worden gelegd.
Het spreekt voor zich dat de SUWI-keten ook samenwerking en afstemming zoekt
met regionale verbanden van werkgevers die niet via de beoogde Poortwachtercentra
zijn georganiseerd.De verdere ontwikkeling van de keten werk en inkomen maakt het mogelijk
de aanpalende domeinen van onderwijs, inburgering, (jeugd)zorg en maatschappelijke
ondersteuning nadrukkelijker te betrekken bij de dienstverlening. Voor gemeenten
speelt hier dat zij meerdere loketfuncties hebben in te richten, en die dikwijls
ook een relatie hebben met «werk en inkomen». De regering realiseert
zich dat het onderling afstemmen van de verschillende dienstverleningsfuncties –
met geïntegreerde dienstverlening op locaties werk en inkomen als norm –
een opgave van betekenis is. De wijze waarop de voor een goede uitvoering
noodzakelijke koppelingen worden aangebracht, wordt aan het lokale niveau
overgelaten. Hierbij moet niet alleen aan fysieke koppelingen worden gedacht,
maar ook het aanleggen van verbindingen door «slim» gebruik te
maken van elektronische voorzieningen.2.2. Doelgroepen, middelen en instrumentenHet UWV en gemeenten behouden hun eigen taken, ook al wordt de uitvoering
in de «front office» geïntegreerd vormgegeven. Elke uitvoerder
is dus verantwoordelijk voor zijn eigen budgetten en instrumenten (die wat
het UWV betreft worden uitgebreid met loonkostensubsidies en participatieplaatsen).
In de praktijk voelen de partijen zich niettemin gezamenlijk verantwoordelijk.
Binnen één ketenwerkproces wordt gezamenlijk bezien met welk
aanbod van dienstverlening – gegeven de (wettelijke en financiële)
mogelijkheden die elk van de ketenpartners heeft – de klant het beste
kan worden geholpen. Partijen kunnen elkaar mandateren om namens de ketenpartner
beslissingen te nemen over de wijze van ondersteuning van klanten die formeel
tot de doelgroep van de andere ketenpartner behoren.Om goed in te kunnen spelen op ontwikkelingen in de praktijk wordt een
aanpassing van het experimenteerartikel voorgesteld (zie artikel 82a Wet SUWI).
Waar het huidige experimenteerartikel met name experimenten met de uitkeringsintake
mogelijk maakt, ligt het accent in de nieuwe situatie op verbetering van de
ketensamenwerking, activering en re-integratie in het bijzonder. Waar nodig
zal de behoefte aan concrete experimenten actief worden verkend in overleg
met de betrokken organisaties. Insteek hierbij is steeds dat de gestelde kaders
het realiseren van participatiedoelstellingen door de ketenpartners, zo optimaal
mogelijk ondersteunen.De regering is van mening dat dit wetsvoorstel een majeure stap is, waarmee
de ketenpartners in aanleg voldoende mogelijkheden hebben om hun samenwerking
vorm te geven. Het verder ontwikkelen van de geïntegreerde dienstverlening
kan niettemin baat hebben bij (verdergaande) ontschotting van middelen en
instrumenten tussen de ketenpartners. De ketenpartners hebben hier zelf ook
om gevraagd in hun «programmaplan» voor de invoering van de nieuwe
werkwijze. Een concrete uitwerking hiervan vergt echter nog een verdere doordenking,
niet alleen wat de wenselijkheid betreft, maar ook gericht op de mogelijke
belemmeringen en risico’s en het wegnemen daarvan. De bestuurlijke verantwoordelijkheden
van partijen en daaraan gekoppelde verantwoordingslijnen vormen hierbij in
elk geval een belangrijk aandachtspunt. Daarmee is ook de complexiteit van
de materie aangegeven, omdat ontschotting die verantwoordelijkheden en verantwoordingslijnen
kan doorkruisen. Met betrekking tot het experimenteerartikel (of innovatieartikel) zij
nog opgemerkt dat dit ter aanvulling dient op de ruimte voor eigen lokale/regionale
keuzes die partijen op grond van dit wetsvoorstel hebben. Eventueel afwijken
van bepalingen kan slechts voor zover de wettelijke kaders of eigen regelgeving
van de instanties daar ruimte voor bieden. Binnen het wettelijke kader kunnen
partijen praktische (werk)afspraken maken. Daar is geen experimenteerruimte
voor nodig en daar is het experimenteerartikel dus ook niet voor bedoeld.Binnen de kaders van het nog te herziene Besluit Experimenten SUWI kan
op onderdelen tijdelijk van de wet worden afgeweken. Dan gaat het niet over
belemmeringen in de taakverdeling, maar over eventuele belemmeringen in bijvoorbeeld
de materiewetten, zoals ten aanzien van de inzet van instrumenten en de verantwoording
daarover. De verwachting is dat experimenten veelal een lokale/regionale insteek
zullen hebben (aansluitend op lokale/regionale initiatieven).2.3. Kaders en ruimte voor samenwerkingDe ketenpartners voeren de gezamenlijke taken samen uit, waarbij zij ook
elkaars taken helpen uitvoeren. Om ruimte te bieden voor het effectief en
efficiënt vormgeven van deze samenwerking, wordt voorgesteld dat binnen de SUWI-keten werkzaamheden zonder ministeriële
goedkeuring vooraf voor elkaar kunnen worden uitgevoerd. Volstaan wordt met
een meldingsplicht. De minister is dan bevoegd om het UWV en de SVB op te
dragen uitvoering van een activiteit te beëindigen, mocht daartoe aanleiding
zijn. In uitzonderlijke gevallen kan hiervan sprake zijn wanneer een bredere
afweging van belangen tot de conclusie leidt dat de gekozen vorm van samenwerking
onwenselijk is.Voor situaties buiten de context van de samenwerking
tussen de publieke SUWI-partners blijft het van belang dat de minister het
verrichten van andere werkzaamheden dan die voortvloeien uit de opgedragen
taken door het UWV of de SVB, vooraf kan toetsen.In geval de samenwerking ernstig tekortschiet, is eerst goed overleg met
betrokken partijen geboden. Mocht dat overleg onverhoopt niet tot resultaat
leiden, dan is de inzet van een zwaarder sturingsinstrument aangewezen. De
ingevolge dit wetsvoorstel in artikel 10 Wet SUWI op te nemen delegatiebepaling
en aanwijzingsbevoegdheid maken dit mogelijk.Het is overigens niet aannemelijk dat de noodzaak van «harde»
bijsturing zich voordoet. Het intensiveren van de samenwerking heeft niet
alleen meerwaarde voor de klant, maar ook voor de ketenpartners. Een betere
aansluiting bij elkaars infrastructuur (voor activering, re-integratie en
de werkgeversbenadering) kan winst opleveren in termen van efficiency en volumereductie.
Voor gemeenten biedt het concept kansen om de eigen burgers (waar ook personen
met een arbeidsongeschiktheidsuitkering bij horen) meer integraal te bedienen.2.4. De gemeentelijke voortrekkersrolOm vraag en aanbod op het individuele niveau goed te kunnen «matchen»,
is het van het grootste belang dat de dienstverlening goed aansluit op het
regionaal participatie- en arbeidsmarktbeleid. Hierbij ligt er een logische
voortrekkersrol bij de gemeenten bij de totstandkoming van dit beleid in een
regio en het bij elkaar brengen van partijen. In eerdergenoemd programmaplan
van de ketenpartners is vastgelegd dat gemeenten met hun partners (werkgevers,
onderwijs, werknemers en CWI/UWV) concrete afspraken maken over ieders inzet
en verantwoordelijkheid voor een goed functionerende arbeidsmarkt. Het invullen van de beoogde voortrekkersrol vergt dat gemeenten hun beleids-
en organisatiekracht niet alleen regionaliseren maar ook versterken. De gemeenten
hebben daar ook belang bij, zoals vanwege hun beleidsopgave op het gebied
van re-integratie, waarvoor een context van regionaal participatieen arbeidsmarktbeleid
duidelijk meewaarde heeft. De gemeentelijke voortrekkersrol doet niets af
aan het uitgangspunt dat de vormgeving van de uitvoering binnen de locaties
werk en inkomen een gezamenlijke verantwoordelijkheid is.Het voorgaande valt binnen de wettelijke samenwerkingsopdracht die partijen
hebben. Het is niet noodzakelijk hiervoor nog eens aanvullende regels te stellen.
De vigerende Wet SUWI bevat een gemeentelijke voortrekkersrol voor regionale
platforms. In de nu beoogde gemeentelijke rol kunnen regionale platforms –
indien gemeenten dat wensen – daarin een functie hebben, maar ook andere
keuzen – zonder zo’n platform – zijn zeer wel denkbaar.
De thans in de Wet SUWI opgenomen regeling voor regionale platforms kan dan
ook achterwege blijven.2.5. Klantgerichtheid en cliëntenparticipatieKlantgerichtheidKlantgerichtheid is één van de kerndoelen van de Wet SUWI.
In de nu beoogde werkwijze krijgt dit vorm door niet de logica van de organisaties,
maar de logica en behoefte van de klant bij de inrichting van de dienstverlening
voorop te stellen. De geïntegreerde dienstverlening is een meer klantgerichte
dienstverlening. Het bieden van één aanspreekpunt vanaf de start
van het proces en het bieden van maatwerk kunnen hierbij als voorbeeld dienen.
Richting werkgevers komt de (toegenomen) klantgerichtheid tot uitdrukking
in de meer gecoördineerde en vraaggerichte werkgeversbenadering. Ook
is van belang dat met betrekking tot het schaalniveau van de werkgeverscontacten
maatwerk wordt geleverd.CliëntenparticipatieHet is essentieel dat de dienstverlenende organisaties oog en oor hebben
voor belangen en wensen die de klant heeft. Cliëntenparticipatie moet
worden gerealiseerd op het niveau waarop voor de klant belangrijke beslissingen
(ten aanzien van uitvoering en dienstverlening) worden genomen. De vormgeving
van cliëntenparticipatie op het niveau van de locaties werk en inkomen
is een gezamenlijke aangelegenheid van het UWV en gemeenten. Dit wordt tot
uitdrukking gebracht door in het artikel dat de gezamenlijke zorgplicht voor
die locaties regelt, niet alleen de dienstverlening te noemen als onderdeel
van de samenwerkingsopdracht, maar ook de cliëntenparticipatie met betrekking
tot deze dienstverlening.De wettelijke eisen die in artikel 7 van het wetsvoorstel worden gesteld
aan de decentrale cliëntenparticipatie van het UWV zijn tevens uitgangspunt
voor het UWV voor de vormgeving van cliëntenparticipatie in het kader
van de locaties werk en inkomen. Op die locaties organiseert het UWV de cliëntenparticipatie
gezamenlijk met gemeenten, waarvoor een ander regime geldt. De regeling cliëntenparticipatie
van het UWV kan decentraal een andere invulling hebben dan de verordening
cliëntenparticipatie van de gemeente. In een LWI waar meerdere gemeenten
samenwerking kan bovendien sprake zijn van uiteenlopende gemeentelijke verordeningen
cliëntenparticipatie. Het is aan betrokken partijen om voor de cliëntenparticipatie
in een LWI concrete afspraken te maken die passen binnen de algemene uitgangspunten
die partijen hebben zoals vastgelegd in hun eigen regelingen (UWV) resp. verordeningen
(gemeenten). De positie van de Landelijke Cliëntenraad (LCR) verandert niet op
grond van dit wetsvoorstel.2.6. Gegevensverkeer in de SUWI-ketenEen geïntegreerd ketenwerkproces omvat naast de «reguliere»
gegevensuitwisseling óók het ten behoeve
van de ketenpartner inwinnen van cliëntgegevens en vervolgens
het opslaan en eventueel bewerken van die gegevens. Dit wetsvoorstel strekt
ertoe deze vorm van gegevensuitwisseling van een solide wettelijke basis te
voorzien.Er wordt een bepaling geïntroduceerd waarin wordt aangegeven dat
binnen een locatie werk en inkomen het UWV en de gemeenten een gezamenlijke
verantwoordelijkheid hebben met betrekking tot de gegevens. Daarmee hebben
zij recht op toegang tot elkaars gegevens en inlichtingen voor zover dit noodzakelijk
is voor een effectieve, efficiënte en rechtmatige uitvoering van de taken
van die beide organisaties gezamenlijk. Hiermee wordt tevens buiten twijfel
gesteld, dat (de functionarissen van) de organisaties bevoegd zijn om gegevens
en inlichtingen in te winnen en te verwerken, die noodzakelijk zijn voor de
uitvoering van de desbetreffende aan de ketenpartner – in plaats van
de eigen organisatie – opgedragen taken.3. SAMENVOEGING UWV/CWI3.1. Van twee organisaties naar éénDe regering acht samenvoeging van de CWI en het UWV een logische stap
in de SUWI-ontwikkeling die vanaf 2002 is ingezet. De verwantschap tussen
beide organisaties is groot. Met name op het thema «werk» (preventie,
bemiddeling, re-integratie) hebben de organisaties een vergelijkbare focus.
Mede door de overlap van doelgroepen is er een grote interactie tussen de
beide organisaties op het gebied van taken en klantbenadering. Een doelmatige
uitvoering vergt intensieve samenwerking tussen beide organisaties, bijvoorbeeld
door (staf)functies te combineren. Het doortrekken van de integratie van dienstverlening
naar integratie op organisatieniveau, is dan een logische vervolgstap. Daarmee
is dan ook de efficiencytaakstelling van het Coalitieakkoord (€ 190
mln.) gediend. Integratie heeft niet alleen intern voordelen (zoals het vanuit één
punt kunnen aansturen van de dienstverlening), maar ook naar buiten toe. Klanten
en ketenpartners (gemeenten) hebben niet langer te maken met twee organisaties,
maar met een organisatie die zowel formeel als materieel als één
ongedeelde organisatie naar buiten (op)treedt. Dit maakt de keten één
schakel korter.De samenvoeging van de CWI en het UWV wordt juridisch vormgegeven als
een overgang van de CWI naar het UWV. Dit is in de onderhavige situatie de
meest eenvoudige constructie. Het regelen van overgang van «oud»
naar «nieuw» kan nu tot één organisatie beperkt
blijven, terwijl indien de CWI en het UWV beide in een nieuw te vormen organisatie
zouden opgaan, voor twee organisaties in een overgang(sregeling) zou moeten
worden voorzien. Niet onbelangrijk is voorts de wens om de bestaande naam
UWV te kunnen blijven hanteren. Uit een oogpunt van (her)kenbaarheid naar
de doelgroep toe verdient het de voorkeur de naam UWV te (blijven) voeren
als naam voor de gefuseerde organisatie.Met het oog op de samenvoeging voorziet dit wetsvoorstel in overgangsbepalingen,
zoals met betrekking tot vermogen en personeel. Een regeling voor de toepasselijkheid
van de collectieve arbeidsovereenkomst (CAO) in de nieuwe situatie
en het pensioen van het personeel dat van de CWI overgaat naar het UWV, kan
achterwege blijven. Het is aan partijen zelf om hierover binnen de nieuwe
setting en het wettelijk kader (waaronder het Burgerlijk Wetboek) bij overgang
van onderneming passende afspraken te maken.3.2. Het WERKbedrijfHet UWV en de CWI zetten een gezamenlijk WERKbedrijf op dat aan de kop
van het proces van dienstverlening aan cliënten, samen met gemeenten,
een volwaardig pakket aan dienstverlening aanbiedt dat past bij hetgeen de
lokale/regionale arbeidsmarkt vraagt. In het WERKbedrijf worden de op werk
(bemiddeling, activering, re-integratie) gerichte activiteiten van de betrokken
organisaties (de CWI en het UWV) gebundeld. Met het WERKbedrijf wordt beoogd
een belangrijke bijdrage te leveren aan de resultaten die de komende jaren
van het UWV worden verwacht. De feitelijke onderbrenging van de verschillende
klantgroepen in het WERKbedrijf vindt gefaseerd plaats, met een doorlooptijd
tot en met 2010.Het vormen van het WERKbedrijf door UWV/CWI kan op zich als een organisatorische
aangelegenheid worden betiteld. Er is geen wetswijziging voor nodig. Tegelijkertijd
is er wel samenhang met hetgeen overigens in dit wetsvoorstel wordt geregeld,
zoals de fusie UWV/CWI en de totstandkoming van geïntegreerde dienstverlening
op locaties werk en inkomen.3.3. De taken van de gefuseerde organisatieDe integratie van de CWI in het UWV heeft tot gevolg dat het UWV naast
zijn huidige wettelijke taken in de toekomst tevens belast zal zijn met taken
die betrekking hebben op de intake voor uitkering en werk, de bemiddeling,
de informatiefunctie en de indicatiestelling voor de Wet sociale werkvoorziening.
Daarnaast zijn er buiten de Wet SUWI verankerde CWI-taken die ook naar het
UWV overgaan. Voorbeelden daarvan zijn onder meer de ontslagtaak uit hoofde
van het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen 1945 (BBA 1945) en de Wet
arbeid vreemdelingen (tewerkstellingsvergunningen).Met betrekking tot de publieke arbeidsbemiddeling zij nog aangetekend
dat het verdrag nr. 88 van de International Labour Organisation (ILO), betreffende
de organisatie van de dienst voor werkgelegenheid van toepassing is. Concreet
betekent dit dat de arbeidsbemiddeling gratis moet zijn.Voor de positionering van het bij de CWI gesitueerde Bureau Keteninformatisering
Werk en Inkomen (BKWI), dat beheertaken ten behoeve van het Suwinet (de elektronische
gegevensinfrastructuur) uitvoert, zijn verschillende keuzes denkbaar. Gezien
het stadium van ontwikkelingen in de relevante omgeving als onder meer het
Digitaal Klant Dossier, kiest de regering ervoor de keuze op een later –
meer geëigend – moment te bepalen. Dit betekent dat het BKWI nu
mee overgaat naar het UWV.Voorzover de CWI taken verricht ten behoeve van het UWV (zoals de uitkeringsintake
WW) kan regeling daarvan nu achterwege blijven. Dit geldt ook voor de thans
in de Wet SUWI opgenomen bepaling dat de CWI de gemeenten adviseert over de
mogelijkheden tot inschakeling in het arbeidsproces van moeilijk plaatsbare
werkzoekenden. In de beoogde situatie is alle informatie die binnen een lokatie
werk en inkomen voorhanden is, voor elke partner beschikbaar. Het «re-integratieadvies»
wordt vervangen door een gezamenlijke analyse (met de klant) van de mogelijkheden
van de klant en de wenselijke inzet van re-integratie. De gefuseerde organisatie UWV biedt de «front offices» landelijke
services aan ter ondersteuning van de integrale dienstverlening aan werkzoekenden
en werkgevers. De nadruk ligt hierbij op productontwikkeling en procesondersteuning.
De behoefte aan ondersteuning en facilitering wordt voor een belangrijk deel
lokaal en regionaal bepaald.4. STURING4.1. Sturing in verband met keten werk en inkomenDe insteek voor de landelijke ketensturing en monitoring door de Minister
en Staatssecretaris van SZW is het bevorderen van de werking van de keten
als geheel. De (verdere) ontwikkeling en het gebruik van ketenprestatie-indicatoren
is in dit verband van essentiële betekenis. De CWI en het UWV hebben
al stappen gezet ten aanzien van gezamenlijke ketenindicatoren ofkengetallen.
De organisaties hebben in hun jaarplan 2008 gezamenlijke ketenindicatoren
opgenomen op het terrein van uitstroom naar werk en klanttevredenheid. Er
zal nu een volgende stap gezet moeten worden naar indicatoren die de volledige
ketensamenwerking UWV/CWI en gemeenten bestrijken. Het fenomeen «ketenmeibrief»
wordt voortgezet. Daarnaast wordt de mogelijkheid van afspraken tussen minister
en gezamenlijke ketenpartners op landelijk niveau (bijvoorbeeld in een gezamenlijk
bestuurlijk overleg met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en het UWV)
bezien.Ketensturing omvat ook het bieden van ruimte aan de ketenpartners voor
het vormgeven van hun integrale dienstverlening. Het lokale management stelt
in de in eerdergenoemd programmaplan geformuleerde visie van de ketenpartners
een op de situatie van het verzorgingsgebied afgestemd, ketenbreed jaarplan
op met daarin opgenomen de ambities, ketenresultaten/prestaties (aantal werkhervattingen,
aantal maatschappelijke participaties, etc.) en de planning van de realisatie
van de invoering van de nieuwe principes voor de dienstverlening. Deze lokale
samenwerkingsafspraken vormen een belangrijk vertrekpunt voor de ketensturing.
Verantwoording door het lokale management vindt plaats binnen de gebruikelijke
planning & control cyclus van de afzonderlijke ketenpartners.In de nieuwe situatie omvat de voorgeschreven ketensamenwerking in elk
geval de samenwerking in locaties werk en inkomen, zodat ook dat aspect tot
onderwerp van toezicht zal zijn. Ook in de bestaande situatie is de ketensamenwerking
overigens een onderwerp van toezicht.Zoals aangegeven in paragraaf 2.3 van deze memorie van toelichting
wordt met het oog op mogelijke bijsturing van de uitvoering een delegatiebepaling
en een (geclausuleerde) aanwijzingsbevoegdheid en taakverwaarlozingsregeling
voorgesteld. De SUWI-evaluatie heeft aangetoond dat de ketensamenwerking tekortkomingen
vertoont en dat het oplossen daarvan essentieel is. De doelstellingen in de
keten werk en inkomen kunnen alleen worden gerealiseerd met gezamenlijke inspanningen
van (organisaties uit) meerdere bestuurslagen (in casu gemeenten en zelfstandige
bestuursorganen). Daar ligt een belangrijke ministeriële verantwoordelijkheid
voor het realiseren van de aan de Wet SUWI gekoppelde doelen effectiviteit,
klantgerichtheid en efficiency.Denkbare spanning met de beleidsvrijheid en financiële verantwoordelijkheid
van gemeenten is hanteerbaar door de substantiële ruimte die partijen
houden om – binnen de (voor)gestelde kaders – eigen afwegingen
met betrekking tot de dienstverlening te maken. De samenwerking is een proces
dat van onderop gestalte moet krijgen. Partijen hebben ruimte nodig
om met betrekking tot de invulling hun eigen keuzes te maken. Het implementatieproces
zal een groeiproces zijn, en daar wil het kabinet ook ruimte voor laten. Mocht
gaandeweg blijken dat de samenwerking tekort schiet, dan kan via lagere regelgeving
waar nodig meer richting worden gegeven aan de samenwerking. Op voorhand is
dat niet de bedoeling, juist ook om de eigen verantwoordelijkheid van partijen
binnen het samenwerkingsproces – en voor hun eigen uitvoering als onderdeel
daarvan – in tact te laten.Primair zal de invloedsuitoefening door de minister dan ook vorm krijgen
via de sturingslijn van de jaarplancyclus van het UWV, de ketenmeibrief en
bestuurlijke overleggen. Hierbij staat vast dat de verantwoordelijkheid van
de minister jegens het UWV een andere is dan die ten aanzien van gemeenten,
die een eigen positie binnen het staatsbestel hebben. Het is echter niet mogelijk
(zo dit al wenselijk zou zijn) de verantwoordelijkheid van de minister voor
de verschillende componenten binnen de keten werk en inkomen te ontvlechten.
Er is één keten van werk en inkomen, met één toezichtregime,
waarbij de instrumenten van sturing en bijsturing ook een functie hebben in
de relatie met gemeenten. Blokkades of patstellingen in de samenwerking kunnen
de dienstverlening in de hele keten werk en inkomen in gevaar brengen. In
het uiterste geval dient de minister dan ook dwingend te kunnen interveniëren,
omdat de uitvoering in de keten werk en inkomen direct «overkoepelende»
beleidsdoelstellingen op centraal niveau en zijn daarmee samenhangende verantwoordelijkheden
raakt. De (geclausuleerde) aanwijzingsbevoegdheid en taakverwaarlozingsbepaling
dient hiertoe. De regering acht in de relatie met het UWV en de gemeenten
uiteraard een terughoudend gebruik (alleen in uiterste gevallen) van dit instrument
geboden, maar is van mening dat het in de onderhavige situatie met het oog
op de werking van het stelsel van werk en inkomen niet kan worden gemist.Met betrekking tot de taakverwaarlozingsregeling is aangesloten bij de
formulering in de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen (Kaderwet ZBO’s).
Deze regeling uit de Kaderwet ZBO’s heeft niet de beperking van het
instrumentarium uit artikel 124 van de Gemeentewet dat het sanctie-instrument
bij taakverwaarlozing louter «in de plaats treding» omvat, waarbij
andere overheidsorganen in beslissingen voorzien. De formulering dat «noodzakelijke
voorzieningen» kunnen worden getroffen biedt als sanctie-instrument
meer ruimte voor maatwerk in de bijsturing.4.2. Kaderwet zelfstandige bestuursorganenMet de per 1 februari 2007 in werking getreden Kaderwet ZBO’s
wordt harmonisering in positie en sturing van de zbo’s beoogd. Overeenkomstig
het voornemen zoals vervat in de aan de beide Kamers der Staten-Generaal gerichte
brief van de minister en staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
van 29 januari 2008, voorziet dit wetsvoorstel erin dat de «SUWI-zbo’s»
onder de werking van de Kaderwet ZBO’s worden gebracht. De materiële
betekenis hiervan is beperkt omdat bij de totstandkoming van de Wet SUWI al
in hoge mate met het toenmalige wetsvoorstel Kaderwet ZBO’s rekening
is gehouden.Na inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel beschikt de minister
over alle bevoegdheden die in de Kaderwet ZBO’s zijn opgenomen. Bepalingen
uit de Wet SUWI die al in de Kaderwet ZBO’s zijn geregeld, kunnen nu
vervallen. Het gaat onder meer om bepalingen over nevenfuncties van zbo-bestuurders,
goedkeuring van het bestuursreglement, vernietiging van besluiten en ingrijpen
bij taakverwaarlozing. De in dit wetsvoorstel opgenomen uitzonderingen op
de Kaderwet ZBO’s worden in de artikelsgewijze toelichting uitvoerig
toegelicht. Hoewel de Kaderwet ZBO’s ten aanzien van het UWV op zichzelf al
in de noodzakelijke bijsturingsinstrumenten voorziet, heeft het kabinet gemeend
het bepaalde in artikel 10, derde lid (aanwijzingsbevoegdheid en taakverwaarlozingsregeling),
ook op het UWV van toepassing te doen zijn. De in het genoemde artikel geformuleerde
samenwerkingsplicht is «ketenbreed». Met het oog op het ketenbrede
karakter van het instrumentarium is besloten deze bevoegdheden in artikel
10, derde lid, voor wat het UWV betreft expliciet op de onderhavige materie
toe te spitsen. De evenwichtigheid in samenwerkingsplicht en bijbehorend bijsturingsinstrumentarium
wordt daarmee naar beide ketenpartners (gemeenten en UWV) toe benadrukt.4.3. Raad van adviesIn de kabinetsreactie op de evaluatie van de Wet SUWI heeft het kabinet
een standpunt over de positie van de Raden van advies bij de «SUWI-zbo’s»
ingenomen. Een deskundige «counterpart» kan aan goed bestuur van
het zbo bijdragen, maar dat kan ook op een andere wijze dan door middel van
een Raad van advies worden georganiseerd. Zoals aangegeven in de kabinetsreactie
kan een door de Raad van bestuur (indien deze dat wenst) ingestelde «adviesraad»
daarin een rol vervullen. Zo’n model heeft niet het nadeel van hybriditeit
wat het huidige model wel heeft. In lijn met bovenstaande voorziet het onderhavige
wetsvoorstel erin dat de wettelijke bepalingen die betrekking hebben op de
Raad van advies komen te vervallen.5. IMPLEMENTATIEDe uitvoering is nu aan zet om – binnen de randvoorwaardelijke bestuurlijke
en juridische kaders van het onderhavige wetsvoorstel – de invoering
concreet handen en voeten te geven. Het ontwikkelen en ter plaatse invoeren
van geïntegreerde dienstverlening vergt een fors veranderproces, zeker
in regio’s waar van een volwaardig functioneren van een bedrijfsverzamelgebouw
waarin de partijen met elkaar samenwerken, nog geen sprake is.De basis kan al in 2008 worden gelegd. Dit laat onverlet dat ook na 2008
een verdergaande inzet nodig zal zijn om de beoogde integratie van werkprocessen
verder vorm te geven en de bedrijfsvoering daarop af te stemmen.Met betrekking tot aantal en spreiding van de vestigingen staat het belang
van bereikbaarheid voor de klant centraal. Bestaande CWI-locaties en BedrijfsVerzamelGebouwen
kunnen in beginsel als in de Kabinetsreactie Evaluatie SUWI bedoelde locaties
werk en inkomen verder gaan. Het is aan de betrokken ketenpartners hierover –
uiteraard binnen de gegeven financiële kaders – definitieve besluiten
te nemen. Hierbij zij aangetekend dat keuzen met betrekking tot spreiding
niet «in beton gegoten» behoeven te zijn, mede rekening houdend
met ontwikkelingen op de arbeidsmarkt.6. DEREGULERING6.1. Deregulering planning & control-cyclus zbo’sMet betrekking tot de planning & control cyclus (P&C-cyclus) is
een vermindering van inhoudelijke producten en frequentiemomenten mogelijk.
Voorts kan een nauwere aansluiting tussen de P&C-cyclus en de rijksbegrotingscyclus
tot stand worden gebracht. Dit verhoogt de transparantie ten
aanzien van wijzigingen die worden doorgevoerd in de (meerjarige) uitvoeringskosten
van de zbo’s.Gebleken is dat in de huidige situatie het eerste kwartaalverslag nog
maar weinig indicaties geeft over de te verwachten resultaten over dat jaar,
waardoor de informatiewaarde gering is. Er wordt nu voorgesteld dat er in
plaats van kwartaalrapportages «tussentijdse» rapportages zijn.
Deze formulering biedt ruimte om een lagere rapportagefrequentie af te spreken
(die per zbo kan variëren), waarmee de informatiewaarde (met name van
het eerste verslag) wordt vergroot. Een lager aantal rapportagemomenten verkleint
ook de werklast van de zbo’s.Jaarplan en begroting zijn in de praktijk nauw aan elkaar gekoppeld. Het
jaarplan onderbouwt de begroting, benoemt het voorgenomen prestatieniveau
aan de hand van prestatie-indicatoren en geeft inzicht in de beleidsplannen
van de organisatie met betrekking tot de bedrijfsvoering. Gezien het voorgaande
wordt voorgesteld om jaarplan en begroting als product te integreren en voortaan
alleen te werken met een «jaarplan met begroting»,
waarbij de begroting volgt uit de in het jaarplan uiteengezette beleidsplannen.
Voorts wordt een aantal wijzigingen met betrekking tot de systematiek rond
de vaststelling en wijzigingen van het budget voorgesteld. De bepalingen die
betrekking hebben op wijziging van het budget worden vereenvoudigd. 6.2. Deregulering sturingsbepalingenDaarnaast wordt voorgesteld om het thans in artikel 6 Wet SUWI opgenomen
vereiste van goedkeuring (zoals voor besluiten tot het oprichten van en deelnemen
in rechtspersonen en besluiten tot koop en huur van registergoederen) om te
zetten in een instemmingsvereiste. Het instemmingsvereiste is in dit verband
ook de figuur die (facultatief) in de Kaderwet ZBO’s wordt gehanteerd.
De figuur van instemming sluit ook beter aan bij de feitelijk gegroeide praktijk
met betrekking tot de beoordeling van de hier bedoelde voornemens van de zbo’s.
Voor een meer uitgebreide toelichting wordt verwezen naar de toelichting op
artikel I, onderdeel Y(artikel 47 Wet SUWI).Het voorschrift dat het UWV voor de uitvoering van taken zorg draagt voor
de inrichting en instandhouding van vestigingen, zodanig dat het UWV voldoende
bereikbaar is, kan worden geschrapt. Ook in het jaarplan en meerjarenplan
huisvesting komt het vestigingsbeleid al tot uitdrukking. Daarnaast gaat van
de voorgestelde bepaling over de locaties werk en inkomen sturing met betrekking
tot regionale bereikbaarheid uit. Het taakartikel voor de SVB bevat gelijkluidende «vestigingsbepalingen».
Ook deze kunnen zonder bezwaar vervallen. Feitelijk blijft de opdracht om
voldoende bereikbare vestigingen in stand te houden, uiteraard intact.6.3. Deregulering bepalingen samenwerking en takenEr is gekeken naar drempels die de samenwerking tussen SUWI-partners kunnen
hinderen. Op voorstellen terzake is in paragraaf 2.3 van deze memorie
van toelichting al ingegaan. Daarnaast komt met dit wetsvoorstel de bestaande
bepaling dat de ketenpartners bevorderen dat de werkzoekende en uitkeringsgerechtigde
een klantmanager als vast aanspreekpunt wordt toegewezen in hun relaties met
de genoemde organisaties, te vervallen. De functie van klantmanager (of re-integratiecoach)
als vast aanspreekpunt is inherent aan het concept van geïntegreerde
dienstverlening. Het is niet nodig die functionaliteit nog eens apart te regelen. Om andere reden kan de voor het UWV (en de CWI) voorgeschreven non-discriminatiecode
vervallen. Het UWV dient bij de taakuitvoering vanzelfsprekend artikel 1 van
de Grondwet en de Algemene wet gelijke behandeling in acht te nemen. Is er
wel sprake van onderscheid, ook op grond van leeftijd of een handicap, dan
dient dit onderscheid objectief gerechtvaardigd te zijn en op basis van een
dergelijke rechtvaardiging in de wet te zijn neergelegd. Een gedragscode voegt
niets toe aan hetgeen al is bepaald in eerdergenoemde wetten alsmede de artikelen
90quater, 137c en 429quater Wetboek van Strafrecht. Een nadere invulling zoals
nu nog voor het UWV is vastgelegd in de Wet SUWI, is ook bij andere zbo’s
niet gebruikelijk.7. FINANCIËLE GEVOLGEN EN EFFICIENCY7.1. AlgemeenDe wijze waarop de samenwerking in de keten werk en inkomen in de toekomst
wordt vorm gegeven, waaronder de verbeterde efficiency, zal dienen aan te
sluiten op het beschikbare budget gekort met de structurele taakstelling van € 190
mln. (vanaf 2012) die in het Coalitieakkoord is aangegeven. Aan de taakstelling
wordt voor tweederde bijgedragen door UWV/CWI gezamenlijk en voor éénderde
door gemeenten.Het onderhavige wetsvoorstel draagt bij aan het kunnen realiseren van
die taakstelling. Wel zij opgemerkt dat de taakuitoefening in de wet slechts
op hoofdlijnen wordt geregeld, wat ruimte biedt voor nadere keuzen met betrekking
tot (de inrichting van) de uitvoering en voor differentiatie in intensiteit
van dienstverlening. Na realisatie van de aan UWV/CWI opgelegde taakstelling –
waarin pijnlijke keuzes niet ontbreken – blijft een adequaat pakket
basisdienstverlening beschikbaar. Dit is met name mogelijk doordat de front
offices in de taakstelling zoveel mogelijk worden ontzien. Concrete «minnen»
ten opzichte van de huidige situatie liggen in de sfeer van vermindering van
aantal locaties en afbouw van specifieke beleidsprogramma’s (door maatwerk
wordt dit zoveel mogelijk opgevangen). Daarnaast wijzigt de dienstverlening
door meer gebruik te maken van internet en telefonie. De realisatie van de
taakstelling vraagt veel van het management en de medewerkers. Met dit wetsvoorstel,
de opgelegde taakstelling en gelet op wat een aanvaardbaar niveau van dienstverlening
moet worden geacht, wordt de doelmatigheid en effectiviteit bevorderd. Met
de opgelegde taakstelling zijn andere bezuinigingsbronnen dan de basisdienstverlening
uitgeput.Op de concrete invulling van de taakstelling, ook voor de komende jaren
(en de gevolgen daarvan voor de dienstverlening) is meer uitgebreid ingegaan
in de aan de Tweede Kamer gerichte brief van de minister en staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 14 april 2008 (Kamerstukken
2007/08, 26 448, nr. 362).7.2. Gevolgen voor burgers en bedrijvenDe voorgestelde wijzigingen vormen een belangrijke ontwikkeling in de
verbetering van de kwaliteit van dienstverlening in de SUWI-keten. De beoogde
verbeterslag in de keten komt zowel de werkzoekende als de werkgever als klant
van het SUWI-domein ten goede. De «winst» komt vooral door de
betere (en klantgerichte) samenwerking en onderlinge afstemming tussen de
ketenpartners, waarbij onder meer het één aanspreekpunt en de
gecoördineerde werkgeversbenadering als voorbeelden kunnen worden genoemd. De gevolgen voor burgers en bedrijven betreffen dus primair de dienstverlening,
niet de administratieve lasten. Er zijn geen nieuwe effecten op de administratieve
lasten ten opzichte van de reductie die wordt gerealiseerd in het kader van
de Wet eenmalige gegevensuitvraag werk en inkomen waarmee de Wet SUWI is gewijzigd
ingaande 1 januari 2008.8. INGEWONNEN ADVIEZEN EN TOETSENHet wetsvoorstel is voor een uitvoeringstoets voorgelegd aan het UWV,
de CWI en de SVB, voor een zogeheten «ketentoets» aan het Algemeen
Keten Overleg (AKO) en voor een toezichtbaarheidstoets aan de Inspectie werk
en inkomen (IWI). Gemeenten zijn om een reactie gevraagd via het zogeheten «Uitvoeringspanel»
alsmede ook rechtstreeks aan de VNG en Divosa. Tevens is het wetsvoorstel
voor advies voorgelegd aan het College bescherming persoonsgegevens (CBP)
en voor een reactie aan het BKWI, het Inlichtingenbureau, de LCR en de Raad
voor werk en inkomen.Reacties partijenDe organisaties die concreet om een uitvoeringstoets is verzocht (zijnde
het UWV, de CWI en de SVB) achten het wetsvoorstel uitvoerbaar en invoering
per 1 januari 2009 haalbaar. De in het Algemeen Keten Overleg verzamelde
partijen (het UWV, de CWI, de VNG en Divosa) vragen aandacht voor de problematiek
van «ontschotting». De VNG betrekt de stelling dat het niet zou
moeten uitmaken welk instrument voor welke klant wordt ingezet. De RWI merkt
ten aanzien van dit thema (en andere) op de wetswijziging SUWI niet als het
eind van het ontwikkelproces SUWI te beschouwen. Veel zaken moeten naar het
oordeel van de RWI nog verder worden doordacht en ontwikkeld (bijvoorbeeld
ook de werkgeversdienstverlening).Andere onderwerpen die in meerdere reacties terugkomen zijn onder meer
de aanwijzingsbevoegdheid (waarvan zowel het UWV, de CWI, het AKO en de VNG
zich geen voorstander tonen; meerdere partijen bepleiten een lokale/regionale
geschillenregeling als alternatief), de indicatiestelling Wet sociale werkvoorziening
(Wsw) (waarbij zowel VNG als de RWI twijfels hebben bij de onafhankelijkheid
van positionering bij het UWV).Specifieke opmerkingen van de VNG hebben onder meer betrekking op de uitkeringsintake
voor de WWB (die naar het oordeel van de VNG weer terug naar gemeenten zou
moeten; ook het Uitvoeringspanel gemeenten acht de hierin gemaakte keuze niet
vanzelfsprekend) en de positionering van BKWI (zou in de optiek van de VNG
tripartiet moeten zijn). Het voorschrift om samen te werken in locaties werk
en inkomen past volgens de VNG niet in de gemeentelijke autonomie. Bovendien
gaat het volgens de VNG om de functionaliteit en niet om de plek waar het
gebeurt.Het Uitvoeringspanel gemeenten heeft onder meer vragen gesteld over de
reikwijdte van het samenwerkingsartikel.De LCR vraagt hoe wordt geborgd dat de cliënt centraal staat. De
LCR maakt tevens een aantal opmerkingen die betrekking hebben op de vormgeving
en totstandkoming van de cliëntenparticipatie.De SVB spreekt ten aanzien van het voor bepaalde zbo-besluiten voorgestelde
instemmingsvereiste de vrees uit dat in de ambtelijke voorbereiding van dergelijke
besluiten veel gedetailleerder zal worden ingegaan op de inhoud van het voorgenomen
besluit dan bij goedkeuring achteraf.Het CBP benadrukt in zijn advies het belang van het gesloten verstrekkingenregime.
Het CBP adviseert voor de gezamenlijke verantwoordelijkheid bij de gegevensverwerking
op de locaties van werk en inkomen de vorm van verantwoordelijkheidsverdeling
aan te geven. Voorts adviseert het CBP de toelichting op de artikelen
over de samenwerking en de gegevensuitwisseling daarbij nader uit te werken.Verwerking ontvangen reactiesDe belangrijkste keuzen die in het wetsvoorstel zijn gemaakt, zijn na
gemaakte afweging overeind gebleven. Dit betekent dat het kabinet niet terugkomt
op de keuze om alle taken van de CWI op te nemen in de «nieuwe»
organisatie UWV, dus inclusief uitkeringsintake WWB en Wsw-indicatiestelling.
Van belang is dat het belang van discussies over verantwoordelijkheidsverdeling
als gevolg van het concept van geïntegreerde dienstverlening aanmerkelijk
afneemt. Binnen de LWI’s werken partijen immers nauw samen. Uitgangspunt
is dat er één aanspreekpunt is, waarbij de «bloedgroep»
(van de klant) geen rol speelt. De totale kwaliteit en dienstverlening op
LWI-niveau is dus veel belangrijker dan (een discussie over) de kwaliteit
en dienstverlening van de afzonderlijke organisaties. Het wetsvoorstel biedt
voldoende ruimte om praktische werkafspraken met betrekking tot de uitvoering
van taken te maken. Een voorbeeld is het werken met integrale teams.Met betrekking tot de indicatiestelling voor de Wsw – en met name
de onafhankelijkheid daarvan – zij erop gewezen dat het UWV deze activiteit
in een aparte bedrijfseenheid belegt, die duidelijk apart van de uitkeringsintake
wordt gepositioneerd. Daarnaast is de indicatiestelling aan regels gebonden.
Het financieel belang bij het UWV is beperkt door de zogeheten anticumulatieregeling.
Het moet dus uitgesloten zijn dat in de feitelijke indicatiepraktijk uitkeringsbelangen
van het UWV een rol spelen.In reactie op de stellingname van de VNG dat het voorschrift om samen
te werken binnen locaties werk en inkomen niet past met het oog op de gemeentelijke
autonomie, zij opgemerkt dat de één locatie naar het oordeel
van het kabinet voorwaardescheppend is voor de beoogde dienstverlening. Geïntegreerde
dienstverlening veronderstelt dat partijen hun front office activiteiten zoveel
mogelijk bundelen. De richtinggevende formulering van het wetsvoorstel sluit
naadloos aan op de Kabinetsreactie Evaluatie SUWI.In reactie op de inbreng van de LCR zij opgemerkt dat de positie van de
cliënt terdege in het wetsvoorstel is verankerd. Geïntegreerde dienstverlening
heeft de cliënt als belangrijkste focus. Door het één aanspreekpunt
en het leveren van maatwerk komt de cliënt meer centraal te staan. Dit
zijn wezenlijke elementen van het beoogde dienstverleningsproces. Bovendien
is de positie van de cliënt evenwichtig verankerd in de verschillende
materiewetten. Een goed voorbeeld is de mogelijkheid van een individuele re-integratieovereenkomst,
waarin de cliënt zijn eigen ideeën met betrekking tot zijn re-integratie
kwijt kan.Met betrekking tot de door de SVB uitgesproken vrees rond het vereiste
van instemming, zij opgemerkt dat deze figuur beter aansluit bij de feitelijke
praktijk om al in een vroegtijdig stadium (voordat de Raad van bestuur een
formeel besluit heeft genomen) tussen zbo en departement tot goede afstemming
te komen. De toepasselijkheid van afdeling 10.2.1. van de Algemene wet bestuursrecht
blijft in stand. Dit betekent onder meer dat de beslissingstermijn voor de
minister bij instemming niet anders is dan in de huidige situatie van goedkeuring
(dertien weken, conform de Algemene wet bestuursrecht).De ontvangen reacties hebben op een aantal onderdelen tot wijziging van
de tekst van het wetsvoorstel of de memorie van toelichting geleid. Zo heeft
de reactie van het Uitvoeringspanel gemeenten tot inperking van de reikwijdte
van het samenwerkingsartikel (artikel 9) geleid. Naar aanleiding van de inbreng
van de LCR is de tekst in de artikelsgewijze toelichting met betrekking
tot (de totstandkoming van) cliëntenparticipatie op het niveau van de
locaties werk en inkomen verhelderd. Hetzelfde geldt voor een opmerking van
de RWI over mogelijke onduidelijkheid met betrekking tot de experimenteerruimte.Met betrekking tot de opmerkingen over de aanwijzingsbevoegdheid is een
specifieke (verduidelijkende) tekst opgenomen in paragraaf 4.1. Op deze
plaats zij nog opgemerkt dat het kabinet de door een aantal partijen genoemde
mogelijkheid van eventuele beslechting van geschillen tussen ketenpartners
door een geschillencommissie op regionaal/lokaal niveau, van harte toejuicht.
Partijen zijn vrij om een dergelijke regeling in het leven te roepen. Het
afdwingen van een dergelijke voorziening is vooralsnog niet aan de orde, maar
de mogelijkheid om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere
regels te stellen kan daarvoor een kader bieden. Een geschillenregeling kan
echter niet in de plaats komen van de voorgestelde aanwijzingsbevoegdheid,
die een andere achtergrond heeft. Deze kan ook wel worden ingezet als partijen
er zelf (ondanks een geschillenregeling) niet uitkomen, maar zal overigens
betrekking hebben op aangelegenheden waarbij de ministeriële verantwoordelijkheid
in het geding is en moet dan ook in dat licht worden beoordeeld. Om dezelfde
reden voorziet dit wetsvoorstel in de mogelijkheid bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur regels te stellen met betrekking tot aspecten van de
samenwerking.In reactie op de inbreng van partijen is nog wel van belang vast te stellen
dat er met dit wetsvoorstel op onderdelen inderdaad sprake van een voortgaand
proces kan zijn (doorontwikkeling ketensturing en verantwoording, experimenten,
verkenning ontschotting, positionering BKWI). Zo is eerder in deze memorie
van toelichting aangegeven dat het verder ontwikkelen van de geïntegreerde
dienstverlening baat kan hebben bij (verdergaande) ontschotting van middelen
en instrumenten tussen de ketenpartners. Dit sluit aan bij opmerkingen van
het AKO en de VNG hierover. Dit laat onverlet dat met dit wetsvoorstel aan
belangrijke randvoorwaarden voor het bieden van geïntegreerde dienstverlening
wordt voldaan (één aanspreekpunt, andere klantbenadering, geïntegreerde
werkgeversbenadering, etc.).Het kabinet is er dan ook van overtuigd dat de dienstverlening van de
keten van werk en inkomen aanmerkelijk zal verbeteren. Inderdaad is –
dit in reactie op de genoemde opmerking van de VNG – het dienstverleningsmodel
belangrijker dan de (één) locatie, maar het valt niet goed in
te zien hoe het voorgestelde dienstverleningsmodel zonder één
locatie waarin partijen samenwerken hanteerbaar zou kunnen zijn. Geïntegreerde
dienstverlening veronderstelt dat partijen hun front office activiteiten zoveel
mogelijk bundelen. De richtinggevende formulering van het wetsvoorstel ter
zake sluit aan op de Kabinetsreactie Evaluatie SUWI.De adviezen van het CBP hebben geleid tot aanvullingen in de artikelsgewijze
toelichting. De opmerkingen van het CBP over het gesloten verstrekkingenregime
en de toetsen, die op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens noodzakelijk
zijn om gegevens zonder een wettelijke verplichting daartoe verder te verwerken
hebben aanleiding gegeven de toelichting op de dit wetsvoorstel aan te passen.
Dit wetsvoorstel beoogde overigens niet een opening te bieden in dit gesloten
verstrekkingenregime, dat in de Wet SUWI is neergelegd. De Wet bescherming
persoonsgegevens staat buiten dit wettelijk kader verstrekking van gegevens
op de wijze als door het CBP in zijn advies is aangegeven inderdaad slechts
in beperkte mate toe. Dit betekent, dat iedere gegevensverwerking bij de uitvoering
van wetten door de SUWI-partijen een duidelijke wettelijke basis dient te
hebben. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I Wijziging van de Wet SUWIOnderdeel A (artikel 1)De begripsbepalingen van «Centrale organisatie werk en inkomen», «Centra
voor werk en inkomen» en «Raad van advies» kunnen vervallen,
omdat in dit wetsvoorstel wordt voorgesteld om deze instellingen af te schaffen.
Het begrip «klantmanager» en de hiermee samenhangende bepaling
(artikel 9) kunnen vervallen uit oogpunt van deregulering. Verder wordt de
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) toegevoegd aan de definitie van
volksverzekeringen, omdat dit ook een volksverzekering is. Hiernaast wordt
het woord «reïntegratiebedrijf» in overeenstemming gebracht
met de nieuwe spelling.Onderdeel B (Hoofdstuk 2 Zelfstandige bestuursorganen
voor werk en inkomen)Artikelen 2 en 3Deze artikelen regelen de instelling van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) en de Sociale verzekeringsbank (SVB). Inhoudelijk komen de artikelen
overeen met het huidige artikel 2 van de Wet SUWI, met dien verstande dat
de Centrale organisatie werk en inkomen niet meer in de voorgestelde artikelen
staat in verband van de fusie van deze organisatie met het UWV. Het UWV en
de SVB hadden altijd al rechtspersoonlijkheid. Dit is ook noodzakelijk gelet
op de grote financiële verantwoording voor de uitgaven voor de Sociale
Zekerheid en beheer van de daarvoor noodzakelijke financiële middelen.Artikel 4 Toepassing Kaderwet zelfstandige bestuursorganenHet UWV en de SVB zijn ingesteld vóór de inwerkingtreding
van de Kaderwet ZBO’s. Om deze reden is de Kaderwet ZBO’s ingevolge
artikel 2, tweede lid, van de Kaderwet ZBO’s slechts van toepassing,
indien dit in de Wet SUWI wordt bepaald. In de onderhavige wijziging wordt
voorgesteld om de Kaderwet ZBO’s, met uitzondering van de artikelen
15 en 33, van toepassing te verklaren op het UWV en de SVB.De kern van artikel 15 van de Kaderwet ZBO’s is de bepaling dat
op het personeel dat in dienst is van het zbo de rechtspositieregels die gelden
voor ambtenaren die zijn aangesteld bij ministeries, van toepassing zijn.
Op grond van artikel 2, derde lid, van de Wet SUWI wordt het personeel van
de CWI, het UWV en de SVB in dienst genomen op arbeidsovereenkomst naar burgerlijk
recht. Zoals aangegeven in de memorie van toelichting op de Wet SUWI (Kamerstukken
II, 2001/02, 27 588, nr. 3, pag. 74) is hiervoor gekozen terwille van
de continuïteit; het personeel van de rechtsvoorgangers van de in de
Wet SUWI verankerde zbo’s, in casu de Arbeidsvoorzieningsorganisatie,
het Landelijk instituut sociale verzekeringen (LISV), de uitvoeringsinstellingen
en de SVB was ook werkzaam op arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht. Gelet
op de daaraan verbonden consequenties, waarbij naar de stand van 2006 in totaal
zo’n 22 800 fulltime employments (fte’s) (maar in medewerkers
gerekend is dit per saldo een aanmerkelijk groter aantal) betrokken zijn,
wordt ervan afgezien de bestaande rechtspositie van het personeel van de CWI,
het UWV en de SVB om te zetten naar een ambtelijke aanstelling. Op dit punt
heeft (en behoudt) de Wet SUWI een van de Kaderwet ZBO’s afwijkende
regeling.In artikel 33 van de Kaderwet ZBO’s is opgenomen dat een zelfstandig
bestuursorgaan (zbo) een egalisatiereserve vormt. Voor de SUWI-zbo’s
is het vormen van een egalisatiereserve tot dusver uitgesloten.
Aan deze situatie wordt vastgehouden. In de wijze waarop de financiële
relatie met deze zbo’s is vormgegeven, ontbreekt – anders dan
bijvoorbeeld bij louter tariefgefinancierde zbo’s – de noodzaak
van een egalisatiereserve.De minister moet bovendien zicht en grip kunnen houden op belangrijke
en langdurige verplichtingen van de – in een dynamische context opererende –
SUWI-zbo’s. De bestaande mogelijkheid van reservevorming via –
door de minister te fiatteren – bestemmingsreserves, voldoet aan deze
voorwaarde. Een bestemmingsreserve heeft (ten opzichte van de egalisatiereserve)
als voordeel dat volstrekt transparant is met welk doel de reservevorming
plaatsvindt; de reserve is immers vooraf exclusief «gelabeld»
voor een specifieke bestemming. De mogelijkheid van een bestemmingsreserve
blijft dan ook gehandhaafd. Eventueel kan daarnaast met het zbo worden overeengekomen
dat een kleine post «onvoorzien» wordt gereserveerd. Dit is niet
de uitwerking van de in artikel 33 Kaderwet ZBO’s bedoelde egalisatiereserve.
Artikel 6, eerste lid, van de huidige Wet SUWI (artikel 47 Wet SUWI in dit
wetsvoorstel), dat het vereiste van fiattering door de minister van besluiten
van de SUWI-zbo’s voor het vormen van fondsen en reserveringen bevat,
biedt hiervoor het kader (zie artikel 47, eerste lid, onderdeel f).Op grond van artikel 8 van de Kaderwet ZBO’s is goedkeuring van
de betrokken minister vereist van de instemming, die zelfstandige bestuursorganen
geven omdat mandaat verleend wordt aan hen (als gemandateerde, die niet werkzaam
is onder verantwoordelijkheid van de mandaatgever) voor het nemen van bepaalde
besluiten. In het tweede lid van artikel 4 wordt bepaald, dat deze goedkeuring
niet vereist is, indien het UWV of de SVB mandaat wordt verleend voor de uitvoering
van taken onderling of voor de uitvoering van taken van de colleges van B&W
voor de uitvoering van bijvoorbeeld de WWB. In het kader van de samenwerking
binnen het SUWI-domein kan mandaatverlening een efficiënte wijze van
uitvoering met zich brengen, die past bij de doelstelling van de Wet SUWI.
Het is dan niet noodzakelijk, dat voor de medewerking aan een dergelijke mandaatverlening
nog apart toestemming door de minister moet worden gegeven. In die zin geldt
dan een bijzondere situatie ten opzichte van de algemene bepaling in artikel
8 van de Kaderwet ZBO’s. Dit is bijvoorbeeld aan de orde bij het mandateren
van de bevoegdheid tot het verlenen van bijstand op grond van de WWB aan personen
die een uitkering op grond van de Algemene Ouderdomswet (AOW) ontvangen, aan
de SVB (op grond van artikel 7, vierde lid, van de WWB). De hier bedoelde
uitvoering in mandaat impliceert het verrichten van andere werkzaamheden,
waarop het in artikel 5 geregelde regime van toepassing is.Artikel 5 Andere werkzaamhedenDit artikel regelt dat goedkeuring van de minister nodig is voor het uitvoeren
van andere werkzaamheden door het UWV en de SVB naast de in de Wet SUWI genoemde
taken, waaronder ook de publieke taken op grond van wettelijke regelingen,
die met name in de Wet SUWI worden genoemd. Op grond van het tweede lid kan
deze goedkeuring worden onthouden vanwege belemmering van de goede taakuitoefening.
Hierbij is aangesloten bij de artikelen 8 en 11 van de Kaderwet ZBO’s,
waarin deze grond voor onthouding van de goedkeuring wordt genoemd in verband
met goedkeuring van de instemming met mandaatverlening en goedkeuring van
het bestuursreglement. Hiernaast kan de goedkeuring op grond van artikel 10:27
van de Algemene wet bestuursrecht worden onthouden op grond van strijd met
het recht.Volgens dit artikel is voor het verrichten van werkzaamheden ten behoeve
van de SUWI-partner niet langer voorafgaande goedkeuring van deminister
nodig. Wel kan de minister op grond van het vijfde lid besluiten dat de uitvoering
van ten behoeve van de SUWI-partner ter hand genomen werkzaamheden dient te
worden beëindigd. (zie ook paragraaf 2.3 van het algemene deel van
deze toelichting). Deze bevoegdheid geldt natuurlijk ook voor de andere werkzaamheden
waar wel goedkeuring voor is vereist.In het zesde lid is de mogelijkheid opgenomen voor nadere regelgeving
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur (amvb). Dit betreft in eerste
instantie de nadere regelgeving over kostentoerekening en de inrichting van
de administratie om een gelijk speelveld met andere aanbieders (indien van
toepassing) te bevorderen of zeker te stellen dat de wettelijke taakuitoefening
niet wordt belemmerd. Voorts kunnen bij of krachtens amvb nog regels worden
gesteld voor de invulling van het vierde lid, bijvoorbeeld de wijze waarop
de melding plaatsvindt, indien het min of meer structurele taakuitoefening
in het kader van de samenwerking betreft. Daarbij kunnen ook regels worden
gesteld voor de kostentoerekening. Om zicht te houden op de prestaties kunnen
de te stellen regels ook betrekking hebben op de verantwoording. Het verrichten
van werkzaamheden op grond van het vierde lid heeft overigens een facultatief
karakter. De SVB en het UWV kunnen worden ingeschakeld, maar dat is niet in
alle gevallen aan de orde. Indien het gaat om verplichte samenwerking dan
volstaan de artikelen 9 en 10.Dit artikel gaat met name over werkzaamheden, die ook door private partijen
worden uitgevoerd. Dit heeft gevolgen voor de gegevensverwerking die daarmee
samenhangt. Een bijzondere bepaling daarvoor is opgenomen in het (nieuw voorgestelde)
artikel 73a van de Wet SUWI.Voor zover het UWV of de SVB andere werkzaamheden in mandaat uitvoert,
geldt tevens het bepaalde in artikel 4, tweede lid, met betrekking tot mandaatverlening.Artikel 6 Raden van BestuurHet voorgestelde artikel 6 komt in de plaats van het huidige artikel 3
van de Wet SUWI. Het huidige artikel 3 bevat een aantal bepalingen over de
Raad van advies. Deze komen niet terug in het voorgestelde artikel 6, vanwege
het besluit dit orgaan niet langer wettelijk te regelen. Hiernaast is het
voorgestelde artikel 6 afgestemd op de Kaderwet. In de artikelen 11 en 12
van de Kaderwet ZBO’s staan regels over het bestuursreglement en over
benoeming, schorsing en ontslag van bestuursleden van zbo’s en hetgeen
in de Kaderwet ZBO’s is geregeld, hoeft niet meer in de Wet SUWI te
worden opgenomen. De periode van benoeming en de herbenoeming (het voorgestelde
derde lid) en het vaststellen van de rechtspositie van de leden van de Raad
van bestuur (het voorgestelde vierde lid), is in de huidige Wet SUWI geregeld
in artikel 5, maar dit artikel komt te vervallen, omdat hetgeen verder in
artikel 5 wordt geregeld ook in artikel 14 van de Kaderwet ZBO’s staat.
Afgezien van de bovenstaande drie wijzigingen komt het voorgestelde artikel
inhoudelijk overeen met het huidige artikel 3 van de Wet SUWI.Artikel 7 CliëntenparticipatieIn dit artikel zijn de huidige artikelen 10 en 11 samengevoegd. Rekening
houdend met de context van de SVB is voor deze organisatie niet langer in
een verplichting voorzien om een regeling voor decentrale cliëntenparticipatie
te treffen. De SVB kan desgewenst met één «integrale»
regeling voor cliëntenparticipatie volstaan, terwijl bij het UWV het
onderscheid tussen centrale en decentrale cliëntenparticipatie gehandhaafd
blijft. Volledigheidshalve zij hierbij aangetekend dat de verplichting van
cliëntenparticipatie op het decentrale niveau – overeenkomstig
de bestaande (wetssystematiek) – niet de eis tot het instellen van een
cliëntenraad impliceert. De organisaties kunnen daartoe besluiten, maar
zij kunnen de betrokkenheid van cliënten ook op andere wijze vormgeven. Artikel 8 Landelijke cliëntenraadDe positie van de landelijke cliëntenraad verandert niet op grond
van dit wetsvoorstel. In de Kabinetsreactie Evaluatie SUWI is aangekondigd
dat de wettelijke samenstelling van de LCR zal worden afgestemd op de situatie
zoals die reeds in de Regeling SUWI bij wijze van overgangsregeling is vastgelegd.
Dit betekent dat de LCR-vertegenwoordiging vanuit de landelijke cliëntenorganisaties
in dit wetsvoorstel wordt verhoogd van 6 naar 9. Materieel is dit geen uitbreiding,
omdat dit conform de feitelijk bestaande situatie is.Tevens is de samenstelling van de vertegenwoordiging vanuit de cliëntenparticipatie
op centraal niveau van de zbo’s herzien in verband met de fusie van
het UWV en de CWI. Het totale aantal vertegenwoordigers vanuit de «zbo-geleding»
blijft gelijk.Hiernaast is niet langer bepaald waar het secretariaat wordt ondergebracht.
Dit zal bij ministeriële regeling worden vastgesteld, waardoor een eventuele
verandering sneller en gemakkelijker doorgevoerd kan worden. Verder komt het
zesde lid van het huidige artikel betreffende de cliëntenraad niet meer
terug in het voorgestelde artikel, hetgeen natuurlijk niet betekent dat de
raad niet meer tegen discriminatie zal waken. Het wordt gezien als de eigen
verantwoordelijkheid van de raad om te beslissen waar zij allemaal op zal
letten.Gezien de gedetailleerdheid van de op basis van dit artikel vast te stellen
voorschriften, wordt voorgesteld om delegatie naar het niveau van ministeriële
regeling mogelijk te maken.Onderdeel C (Hoofdstuk 3 Samenwerking en gezamenlijke
dienstverlening)Artikel 9 SamenwerkingHet nieuwe samenwerkingsartikel sluit aan op het huidige artikel 8 van
de Wet SUWI, dat ziet op samenwerking op het gebied van de inschakeling van
uitkeringsgerechtigden en werkzoekende in het arbeidsproces. Volgens het voorgestelde
artikel werken het UWV, de SVB en de gemeenten in het algemeen samen bij het
uitvoeren van de taken die ze op grond van de in het artikel genoemde wetten
hebben. Met die samenwerking wordt een doeltreffende, efficiënte en klantgerichte
taakuitoefening beoogd. Over de wijze van taakuitoefening rapporteren het
UWV en de SVB onder meer in het jaarverslag (artikel 18 en 19 van de Kaderwet
ZBO’s). Voor die taakuitoefening kunnen naast de in artikel 19 van de
Kaderwet ZBO’s genoemde indicatoren nadere (prestatie-)indicatoren worden
vastgesteld. Om het mogelijk te maken, dat vooraf duidelijkheid wordt gegeven
over de indicatoren die specifiek zijn voor de taakuitoefening op het terrein
van werk en inkomen is in het vierde lid een grondslag voor regeling daarvan
bij algemene maatregel van bestuur opgenomen. Het kan zowel gaan om de taakuitoefening
door de organisaties afzonderlijk als om de prestaties in het kader van de
samenwerking, ook die in het kader van de locaties werk en inkomen (zie het
voorgestelde artikel 10 Wet SUWI). Met het vaststellen van keten(prestatie)indicatoren
kan worden aangesloten op de jaarlijkse ketenmeibrief die het UWV en gemeenten
ontvangen. Volledigheidshalve zij hierbij aangetekend dat de nadere regelstelling
uiteraard niet hoeft te betekenen, dat op elk aspect van de taakuitoefening
(prestatie)indicatoren worden vastgesteld.De andere instellingen, genoemd in het voorgestelde tweede lid, zijn bijvoorbeeld
re-integratiebedrijven en uitzendbureaus, maar ook eventueel publiekrechtelijke
indicatieorganen (in het kader van de wet maatschappelijke ondersteuning of
de AWBZ. De samenwerking kan ook betrekking hebben op het aanstellen van een
klantmanager, het aanspreekpunt, dat nu in artikel 9 van de Wet SUWI wordt
geregeld. De bedoeling is, dat deze functionarissen ook aanspreekpunt zijn
voor de samenwerkende ketenpartners. Net als in het huidige artikel 8 is in het derde lid de mogelijkheid opgenomen
om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen.
De regels kunnen ook betrekking hebben op het al dan niet vergoeden van kosten
voor de dienstverlening, die in het kader van de samenwerking plaats vindt.
De vergoeding van kosten is ook een nieuw element ten opzichte van het huidige
artikel 8. Voorts kunnen nadere regels worden gesteld om de samenwerking te
doen aansluiten op de uitvoering van andere wetten door met name de gemeenten.
Dit is aan de orde indien het de uitvoering van wetten betreft die verband
houden met de sociale zekerheidswetten, zoals de Wet inburgering, of de Wet
maatschappelijke ondersteuning en onderwijswetten. Daarbij is er ook een samenhang
met artikel 62, dat de gegevensverwerking in het kader van de samenwerking
regelt. De combinatie van deze bepalingen maakt het mogelijk het gemeenschappelijk
gebruik van gegevens en de inzet van elektronische voorzieningen daarvoor
met wettelijke bepalingen te faciliteren om samenwerking mogelijk te maken
en schotten binnen de overheid weg te nemen. Het gaat daarbij overigens uitsluitend
om gegevensverwerking, die wettelijk is geregeld, omdat deze gekoppeld is
aan de uitvoering van publieke taken. De relevante andere wetten bevatten
ook bepalingen voor de inrichting van registraties en het verwerken van gegevens
voor de in die wetten genoemde taken.Artikel 10 Dienstverlening in locaties werk en inkomenDe locaties werk en inkomen worden ingericht met het oog op een geïntegreerde
dienstverlening. In de locaties werk en inkomen zullen het UWV en de gemeenten
uitkeringsgerechtigden, werkzoekenden en werkgevers helpen bij het vinden
van een baan c.q. een geschikte werknemer. De klant kan hier tevens terecht
voor het aanvragen van zijn uitkering. De cliëntenparticipatie zullen
het UWV en de gemeenten gezamenlijk vormgeven. De regels over cliëntenparticipatie
met betrekking tot het UWV staan in de Wet SUWI. Gemeenten zijn op grond van
artikel 47 van de Wet werk en bijstand verplicht om in een gemeentelijke verordening
de cliëntenparticipatie vorm te geven.Het tweede en derde lid vloeien voort uit het niet vrijblijvende karakter
van de samenwerking binnen locaties werk en inkomen, waarop in het algemeen
deel van deze memorie al is ingegaan. De in het voorgestelde tweede lid opgenomen
bevoegdheid om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels
te kunnen stellen, biedt de nodige flexibiliteit om met betrekking tot te
stellen kaders in te spelen op verdergaande ontwikkelingen met betrekking
tot het concept van geïntegreerde dienstverlening in de toekomst. Afhankelijk
van de mate waarin regio’s zelf inhoud geven aan deze samenwerking en
daarbij met eventuele verschillen van mening wordt omgegaan, zijn regels noodzakelijk.
Vandaar dat is bepaald, dat bij deze regelgeving een onderscheid naar regio’s
kan worden gemaakt.Het derde lid regelt de eerder in deze memorie van toelichting besproken
bevoegdheid om de ketenpartners een aanwijzing te geven. Deze bevoegdheid
geldt zowel jegens het UWV als jegens gemeenten. Indien geconstateerde tekortkomingen
ondanks de gegeven aanwijzing blijven bestaan, kan de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid bij wijze van sanctie de noodzakelijke voorzieningen
treffen. De minister heeft deze bevoegdheid om voorzieningen te treffen na
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel jegens het UWV op grond van artikel
23 van de Kaderwet ZBO’s, nadat het UWV in de gelegenheid is gesteld
de taak naar behoren uit te voeren. In dit artikel wordt bij wijze van nadere
invulling geregeld, dat de inhoud van de aanwijzingsbevoegdheid bepalend is
voor de beoordeling of het UWV deze taak naar behoren uitvoert. Vanwege het
belang van een «ketenbreed» identiek (bij)sturingsinstrumentarium
voorziet het voorgestelde derde lid tevens in een mogelijkheid om ten aanzien
van gemeenten de noodzakelijke voorzieningen te treffen, naar analogie van artikel 23 van de Kaderwet ZBO’s. Deze bepaling is vanwege de
uiteenlopende situaties waarin het toegepast zou kunnen worden, noodzakelijkerwijs
ruim geformuleerd. Er zij nog opgemerkt, dat het hier per definitie om een
uitzonderlijke situatie zal gaan, die niet opgelost kan worden door algemene
maatregelen welke lasten voor alle – ook de goed presterende –
gemeenten scheppen, maar dat het hier gaat om een situatie waarin een op een
afzonderlijke actor of beperkt aantal actoren toegespitste bijsturingsmaatregel
noodzakelijk is.Artikel 11 Certificatie re-integratiebedrijvenDit artikel is inhoudelijk niet veranderd ten opzichte van het huidige
artikel 14 van de Wet SUWI. Het gaat om een grondslag voor een eventuele regeling
om via certificatie kwaliteitseisen aan re-integratiebedrijven te stellen.
Wel is het ter verduidelijking anders geformuleerd en aangepast aan de nieuwe
spelling en de gewijzigde nummering van het artikel betreffende certificerende
instellingen.Artikel 12 Certificerende instellingDit artikel is inhoudelijk niet veranderd ten opzichte van het huidige
artikel 15 van de Wet SUWI. Vanwege het vervallen van de artikelen 78 en 81
in dit wetsvoorstel kan in dit artikel niet langer naar deze artikelen verwezen
worden. In plaats daarvan wordt voorgesteld om naar de relevante artikelen
in de Kaderwet te verwijzen. Onderdelen D, E en F (artikelen over RWI)In de nota Vernieuwing Rijksdienst (Kamerstukken II 2007/08, 31 201,
nr. 3) heeft het kabinet aangegeven een betere en kleinere overheid te willen
realiseren. Voor de kennis en adviesfunctie binnen de overheid heeft dit ook
consequenties. Voor de Raad voor werk en inkomen (RWI) vormt de eerste stap
daartoe het huisvesten van de RWI bij de SER. De volgende stappen worden gevormd
door enerzijds een wijziging van de taakomschrijving en de samenstelling van
de Raad en anderzijds een bezuiniging op het budget en het personeel van het
secretariaat. De RWI is geregeld in de Wet SUWI (hoofdstuk 3).De voorgestelde wijziging van artikel 16 is onder te verdelen in drie
wijzigingen. Ten eerste wordt voorgesteld om twee leden en twee plaatsvervangende
leden aan de Raad voor werk en inkomen toe te voegen, die worden voorgedragen
door de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
Deze toevoeging is een gevolg van de voorgenomen accentverschuiving in de
taakomschrijving van de RWI richting de uitvoering (zie toelichting bij artikel
17). Hiermee wordt de uitvoering nadrukkelijk zelf betrokken bij de werkzaamheden
van de RWI. Bij het aantal zetels (vijf) voor de organisaties van werkgevers
en de organisaties van werknemers en gemeenten is rekening gehouden met de
verschillende «subgeledingen» (verschillende werknemersbonden,
werkgeversverenigingen en grote, middelgrote en kleine gemeenten). Voor de
UWV geleding is deze redenering niet van toepassing. Een geleding bestaande
uit twee personen volstaat om de stem van de uitvoering te laten horen.Hiernaast wordt voorgesteld om het mogelijk te maken dat de voorzitter
en de andere leden slechts éénmaal wordt herbenoemd. Op dit
moment kunnen de voorzitter en de andere leden tweemaal worden herbenoemd.
Dit betekent dat de voorzitter en de andere leden, in theorie, voor twaalf
jaar een functie binnen de RWI kunnen bekleden. Dit is lang. In het nieuwe
vijfde lid wordt voorgesteld de herbenoeming éénmaal voor ten
hoogste vier jaar te laten plaatsvinden. Overigens zitten de leden gemiddeld
niet langer dan één periode, omdat ze afkomstig zijn uit gemeenten
(wethouders) en werkgevers- en werknemersorganisaties, en deze personen op
basis van hun functie worden voorgedragen. Ten slotte wordt het zevende lid in overeenstemming gebracht met de praktijk,
waarin de voorzitter een rechtspositieregeling heeft en voor de andere leden
slechts een vergoeding wordt vastgesteld.De wijziging van artikel 17 betekent een accentverschuiving in de taakomschrijving
van de RWI. De RWI blijft een overlegorgaan en zal zich gaan bewegen op het
terrein van de regionale samenwerking, de uitvoering en de regelgeving inzake
werk en inkomen/arbeidsmarkt. De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
zal zich wat beleidsadvisering betreft primair richten tot de Sociaal-Economische
Raad. In dit voorstel is de focus van de RWI in de eerste plaats gericht op
de knelpunten die partijen in de uitvoering ervaren. De RWI krijgt de bevoegdheid
om ten aanzien van de bovenstaande terreinen op eigen initiatief onderzoek
te verrichten, analyse uit te voeren en voorstellen te doen en knelpunten
onder de aandacht van de bewindslieden van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
te brengen. Deze bewindslieden kunnen de RWI hier ook om vragen. Andere bewindslieden
kunnen slechts door tussenkomst van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
de RWI vragen om onderzoek te doen. Het voorgestelde derde en vierde lid komen
overeen met het tweede en derde lid van het huidige artikel 17.Artikel 19 over de goedkeuring van besluiten van de RWI kan vervallen,
omdat de inhoud van deze bepaling is opgenomen in artikel 47 en daarbij ook
betrekking heeft op de RWI.Onderdeel G (hoofdstuk 4)In verband met de fusie van het UWV en de CWI kan het hoofdstuk betreffende
de CWI vervallen.Onderdelen H en I (taken UWV)De artikelen die betrekking hebben op de taakuitoefening van het UWV,
de artikelen 30 tot en met 32 zijn vervallen, omdat in onderdeel I een nieuwe
paragraaf wordt ingevoegd, waarin de taken van het UWV zijn geregeld. Het
gaat materieel om de taken van het UWV en CWI die nu ook al geregeld worden,
die waren geregeld in de artikelen 21 ev. en artikel 30. Artikel 31 komt te
vervallen, omdat daarin de non-discriminatiecode wordt geregeld, waarvan voorgesteld
wordt die in het kader van de deregulering te laten vervallen (zie par. 6.3
van het algemene deel van deze toelichting). Van de gelegenheid is gebruik
gemaakt samenhangende taken te bundelen en de bepalingen over de re-integratietaak
van het UWV in één artikel onder te brengen (artikel 30a). Daardoor
kan artikel 72 van de Werkloosheidswet, dat materieel hetzelfde regelde ook
vervallen. De taak van arbeidsbemiddeling is algemeen opgenomen in het voorgestelde
artikel 30a, tweede lid.De taken uit het huidige artikel 21 ev van CWI zijn opgenomen in de artikelen
30b (registratie werkzoekenden), artikel 30c (aanvraag van uitkeringen, waarin
ook de huidige artikelen 28 en 29 zijn opgenomen) en artikel 30d, dat overeenkomt
met het huidige artikel 21a (taak indicatie sociale werkvoorziening). Alleen
onderdeel e van artikel 21 komt niet terug in deze artikelen. In de nieuwe
praktijk is er sprake van een gezamenlijke analyse.Artikel 30In het eerste lid van het voorgestelde artikel 30 is de hoofdtaak van
het UWV: uitkeringsverstrekking opgenomen. Tevens bevat artikel een aantal
artikelen van algemene aard, zoals het fondsbeheer en verstrekken van inlichtingen
aan de minister over o.a. de uitvoerbaarheid van beleidsvoornemens. Het huidige tweede, derde en vierde lid van artikel 30, betreffende de
inrichting en instandhouding van vestigingen, komen niet meer terug.Artikel 30aArtikel 30a komt inhoudelijk overeen met het huidige eerste lid, onderdeel
b, vijfde, zesde en zevende lid van artikel 30 alsmede het huidige artikel
30a. Met betrekking tot het derde lid, onderdeel a, van dit artikel is van
belang dat dit lid duidelijk maakt dat alleen in geval wordt overeengekomen,
dat de gemeente de re-integratieverantwoordelijkheid overneemt, het UWV die
verantwoordelijkheid niet meer heeft en in dat kader dan ook geen re-integratievisie
in overeenstemming met de uitkeringsgerechtigde vaststelt. Het UWV en de gemeenten
zijn vrij om hierbij al dan niet afspraken te maken over vergoeding van kosten.Overeenkomstig de bestaande wettekst wordt in artikel 30a, achtste lid,
tot uitdrukking gebracht dat het UWV bij de uitvoering van de re-integratietaken
re-integratiebedrijven inschakelt. Met de invoering van de re-integratiecoach
bij het UWV hebben uitkeringsgerechtigden een vaste contactpersoon bij het
UWV die de begeleiding gedurende het re-integratieproces verzorgt en die verantwoordelijk
is voor (modulaire) inkoop van een re-integratietraject bij een re-integratiebedrijf
wanneer nodig. Bij personen met een relatief korte afstand tot de arbeidsmarkt
kan de activerende inzet van de re-integratiecoach ertoe leiden dat geen re-integratiebedrijf
wordt ingeschakeld. Het onderhavige voorstel, dat een wijziging van het huidige
artikel 30, zesde lid, impliceert, laat die ruimte, maar brengt tegelijkertijd
tot uitdrukking dat onverkort wordt vastgehouden aan het uitgangspunt dat
het UWV de feitelijke re-integratie door een re-integratiebedrijf laat verrichten.De bepalingen van artikel 30a (bestaand) zijn ook opgenomen in artikel
30a. Dit betekent, dat de het voorgestelde achtste lid ook betrekking heeft
op het inschakelen van de re-integratiebedrijven bij het vaststellen van het
re-integratieplan (het voorgestelde zesde lid).Voorts is artikel 30a in overeenstemming gebracht met de huidige spellingsregels.Artikel 30b (registratie werkzoekenden)Het voorgestelde artikel 30b komt in de plaats van het huidige artikel
25. Het belangrijkste verschil is dat de registratie van werkzoekenden en
vacatures een taak wordt van het UWV. Een ander verschil is dat in het voorgestelde
artikel niet wordt voorgeschreven dat de op grond van het artikel vastgestelde
regels worden gepubliceerd in de Staatscourant. Dit betekent niet dat de besluiten
niet meer in de Staatscourant worden gepubliceerd. Op grond van artikel 4
van de Bekendmakingswet geschiedt de bekendmaking van vanwege het Rijk vastgestelde
algemeen verbindende voorschriften, voor zover deze niet in het Staatsblad
geplaatst dienen te worden, door plaatsing in de Staatscourant.Artikel 30c (aanvragen uitkeringen via UWV)Dit artikel komt in de plaats van het huidige artikel 28 en 29. In het
derde lid is artikel 29 opgenomen. Ten opzichte van artikel 28 zijn als gevolg
van de fusie van de CWI en het UWV enkele wijzigingen aangebracht. Zo is het
niet langer nodig om te regelen dat de aanvragen voor een uitkering op grond
van de Werkloosheidswet of de Toeslagenwet in ontvangst worden genomen en
doorgestuurd worden naar het UWV, omdat deze aanvragen niet meer via de CWI
bij het UWV terecht komen. Hetzelfde geldt voor de aangifte van werkloosheid.
De overeenkomsten die in het zesde lid bedoeld worden hebben mede betrekking
op het gebruik van de elektronische voorzieningen, bedoeld in artikel 62.
Dit betreft ondermeer de wijze van aansluiting op het digitaal klantdossier.
Voorts kan worden overeengekomen, dat bepaalde aanvragen voor
de WWB anders verlopen dan via het UWV (het gezamenlijke loket), voor zover
dit al niet anders is geregeld in de WWB. Op grond van artikel 41, tweede
lid, van de WWB is bepaald, dat aanvragen voor bepaalde uitkeringen rechtstreeks
bij het college worden ingediend, zoals ingeval de aanvrager ouder dan 65
jaar is. Om die reden is naar dit artikel verwezen in het eerste lid.In het vierde lid is bepaald dat artikel 33a, tweede lid, van overeenkomstige
toepassing is. In artikel 33a, tweede lid, staat, kort samengevat, dat gegevens
in principe niet verkregen worden van uitkeringsgerechtigden, voor zover zij
verkregen kunnen worden uit de polisadministratie, de verzekerdenadministratie
van de SVB, uit de gemeentelijke basisadministratie of uit een bij algemene
maatregel van bestuur aangewezen administratie. Dat artikel 33a, tweede lid,
van overeenkomstige toepassing is, betekent dat ook bij de aanvraag van uitkeringen
de benodigde gegevens zo mogelijk uit één van de bovengenoemde
administraties worden gehaald. Bij de verwerking van de aanvraag dient inhoud
te worden gegeven aan het uitgangspunt van eenmalige gegevensuitvraag, bijvoorbeeld
via vooringevulde intake.De in het zesde lid bedoelde overeenkomsten hebben uitsluitend betrekking
op de in het onderhavige artikel geregelde aanvragen en laat de taakverdeling
en uitvoering met betrekking tot de in artikel 41, tweede lid van de WWB genoemde
aanvragen, onverlet.Artikel 31 (informatie arbeidsmarktpositie)De bestaande verplichting voor de CWI om werkzoekenden administratief
in te delen (fase-indeling, A/B-routering) wordt volgens dit voorstel geschrapt.
Gehandhaafd is dat het UWV – nu het UWV de kans op werk beoordeelt en
zonodig onderzoekt – aangeeft, hoe die kans kan worden verbeterd. Dit
sluit aan bij de feitelijke situatie dat er sprake is van diagnose aan de
kop van het proces en dat dit tegelijkertijd dynamisch is. De afstand die
betrokkene tot de arbeidsmarkt heeft, kan in de loop van de tijd veranderen.
Een verplichting tot administratief indelen straalt ten onrechte een statische
situatie uit en kan dus beter achterwege blijven. Het UWV kan wel een administratieve
indeling (blijven) hanteren, bijvoorbeeld om het eigen werkproces te kunnen
beheersen, maar dient deze dan wel actueel te houden.In het kader van de afspraken over beleidsinformatie zal in informatie
over de afstand van UWV-klanten tot de arbeidsmarkt worden voorzien met het
oog op de sturing (zoals het vaststellen van re-integratiebudgetten). Gelet
hierop voorziet het tweede lid in de mogelijkheid regels te stellen betreffende
de registratie van de in het eerste lid bedoelde beoordeling.Artikel 31a (werkstaking)Dit artikel komt inhoudelijk overeen met het huidige artikel 27, met dien
verstande dat «de Centrale organisatie werk en inkomen» vervangen
is door: het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.Artikelen 32 en 32a (onderzoek, second opinion)In artikel 32 zijn alle bepalingen over het op verzoek verrichten van
onderzoek en beoordelingen geven over arbeidsongeschiktheid en re-integratie-inspanningen
(de second opinion) samen gebracht. Daarbij bevat artikel 32a de inhoud van
het huidige artikel 32. De leden 1 en 2 zijn omgedraaid, omdat dit een logischere
volgorde is.Artikelen 32b en 32cDeze artikelen komen overeen met de bestaande artikelen 30b en 30c. Inhoudelijk
zijn de artikelen niet aangepast.Artikel 32d (andere publieke taken)Het eerste lid maakt duidelijk dat het UWV belast kan worden met de uitvoering van taken, op basis van een andere wet dan de in artikel
30, eerste lid, genoemde wetten.In dit artikel is voorts de betrokkenheid van de minister van SZW, die
verantwoordelijk is voor het zbo UWV, geregeld bij de uitoefening van taken
op grond van ministeriële regelingen of algemene maatregelen van bestuur,
behorend tot het beleidsterrein van een andere minister. Voor het uitvoeren
van taken die zijn opgedragen bij algemene maatregel van bestuur of ministeriële
regeling is geen goedkeuring als bedoeld in artikel 5 (nieuw) vereist.Onderdeel L (artikel 33a)De wijzigingen van dit artikel betreffen het technisch aanpassen van het
artikel in verband met de fusie van het UWV en de CWI en vanwege de verlettering
van onderdelen van artikelen waarnaar wordt verwezen.Onderdeel M (artikel 33b)Hetgeen op dit moment in artikel 21b is geregeld over het gebruik van
het burgerservicenummer door de CWI wordt toegevoegd aan artikel 33b, waarin
het gebruik van dit nummer door het UWV wordt geregeld.Onderdeel K (artikel 33) en onderdeel N (artikel 33c)Het verstrekken van een bericht aan de werknemer is veranderd in het informeren
van de werknemer. Dit biedt meer ruimte aan de uitvoering met betrekking tot
de manier waarop de werknemer wordt geïnformeerd. Het informeren van
de werknemer hoeft niet door middel van een papieren verzekeringsbericht,
maar dit kan bijvoorbeeld ook digitaal. Bij het creëren van de digitale
inkijk in de relevante informatie zal het UWV de werknemer wel op de hoogte
dienen te stellen, dat de informatie digitaal ter beschikking wordt gesteld.
Voorts dient het UWV daarbij te wijzen op de verplichtingen op grond van het
derde en vierde lid van artikel 33c om ten aanzien van onjuiste en/of onvolledige
gegevens of niet aanwezige arbeidsverhoudingen een correctieverzoek in te
dienen. Het is in ieder geval vanwege de vaststelling van het arbeidsverleden,
maar ook vanwege de mogelijkheid, dat beslissingen van bestuursorganen kunnen
worden gebaseerd op informatie over de arbeidsverhouding en het loon, dat
de beschikbare informatie ook wordt geverifieerd door de werknemer. Bij het
indienen van een correctieverzoek dient de werknemer gemotiveerd aan te geven
welke gegevens ontbreken en welke gegevens onjuist of onvolledig zijn. Daarbij
dienen zoveel mogelijk bewijsstukken te worden mee gezonden.Op grond van het vijfde lid neemt UWV een besluit over het correctieverzoek.
Op dergelijke besluiten is de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van toepassing.
De informatie, bedoeld in het tweede lid van artikel 33c betreft voor zover
het een uitkering bij arbeidsongeschiktheid betreft de hoogte van de uitkering
op basis van een percentage (naar de mate van arbeidsongeschiktheid) van het
dagloon.Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over
de inhoud van de informatie als ook voor het verstrekken van deze informatie,
bijvoorbeeld over hoe te handelen indien geen internet beschikbaar is voor
de werknemer of indien het niet om personen gaat die arbeid verrichten en
met welke periodiciteit melding wordt gemaakt van de beschikbare informatie.Onderdelen O en VV (Artikel 33d en 83i)Met de introductie van de polisadministratie is onderkend, dat het verzekeringsbericht,
zoals geregeld in artikel 33c op den duur de informatie kan bevatten
over het arbeidsverleden, die relevant is voor de hoogte van werkloosheidsuitkering
en de Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA)-uitkering. Bij de
introductie van het feitelijke arbeidsverleden, vast te stellen vanaf 1 januari
1998, is de arbeidsverledenbeschikking geïntroduceerd. In artikel 83i
van de Wet SUWI is met ingang van 1 januari 2006 een overgangsartikel
opgenomen, waarin vanwege de totstandkoming van een goed inhoudelijk verzekeringsbericht
tot 1 januari 2009 de arbeidsverledenbeschikking zou worden afgegeven
en vanaf die datum met het verzekerdenbericht zou kunnen worden volstaan.In dit wetsvoorstel wordt uitgegaan van de informatievoorziening over
het arbeidsverleden in de in ieder geval op digitale wijze beschikbaar gestelde
informatie over het verzekerd zijn zoals in artikel 33c wordt voorgeschreven.
Dit wordt geregeld in het nieuw ingevoegde artikel 33d. Het overgangsartikel
83i regelt nu, dat het UWV de werknemer dient te informeren over het feitelijke
arbeidsverleden vanaf 1 januari 1998, zoals bij de invoering van
het feitelijk arbeidsverleden werd beoogd. Voor een goede uitvoering van de
WW en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) dient zeker gesteld
te worden, dat de informatie vanaf 1998 is vastgelegd en aan de werknemer
beschikbaar wordt gesteld op een wijze, dat het controleerbaar is voor die
werknemer en hij in staat gesteld wordt die informatie te corrigeren. Dit
vereenvoudigt de bewijslast op het moment, dat een uitkering wordt vastgesteld.Onderdeel P (artikel 34) (taken SVB)De voorgestelde wijziging van dit artikel zijn allereerst van technische
aard voortvloeiend uit de samenvoeging van de CWI met het UWV. De CWI hoeft
hier niet meer als zodanig te worden genoemd. Het vervallen van het tweede,
derde en vierde lid vloeit voort uit deregulering en is reeds in het algemeen
deel van deze memorie toegelicht.De inhoud van onderdeel e (uitvoering van bij ministeriële regeling
of algemene maatregel van bestuur opgedragen taken) is opgenomen in artikel
34a. De betrokkenheid van de minister van SZW die hierbij is geregeld vloeit
voort uit zijn verantwoordelijkheid voor het zbo SVB.Onderdeel h is opgesplitst en opgenomen in het voorgestelde tweede en
derde lid, omdat het door verschillende achtereenvolgende wijzigingen ontoegankelijk
was geworden. In het tweede lid is nu geregeld, dat ook de SVB diensten kan
verrichten met de verwerking van gegevens die afkomstig zijn uit het buitenland
voor de gemeenten voor de uitvoering van de WWB. De SVB informeert de gemeenten
dan over de relevante gegevens.In het derde lid is nu enerzijds de taak geregeld, die de SVB heeft als
verbindingsorgaan op basis van Europese verordeningen of verdragen voor gegevens
over uitkeringen en gezinsbijslagen die in het buitenland worden verstrekt
of over verzekerde tijdvakken in het buitenland. Dit soort informatie is niet
alleen van belang voor de taakuitoefening door de SVB zelf, maar ook van belang
voor het College zorgverzekeringen voor de uitvoering van de Zorgverzekeringswet
of de AWBZ, en tevens voor de Belastingdienst in verband met de heffing van
premies werknemersverzekeringen en volksverzekeringen of voor de Belastingdienst/Toeslagen
in verband met de verrekening met – met name – gezinstoeslagen
waartoe ook de kinderopvangtoeslag en het kindgebonden budget worden gerekend.
Deze toeslagen worden door de Belastingdienst/Toeslagen op basis van de Algemene
wet inkomensafhankelijke regelingen uitgevoerd. In dit lid is ook tot uitdrukking
gebracht, dat het niet alleen om het doorgeven van gegevens gaat, maar ook
om bewerkingen die met toepassing van die gegevens worden uitgevoerd, zoals
ten behoeve van de verrekening met gezinsbijslagen. De gegevens uit het buitenland
moeten bijvoorbeeld worden omgerekend in andere valuta of worden toegerekend
per kind. Anderzijds wordt bepaald, dat de SVB aan de hand van
de gegevens die hij verwerkt voor de uitvoering van taken op verzoek van de
genoemde bestuursorganen en zorgverzekeraars verzekering of verzekeringstijdvakken
kan vaststellen. Dit betreft dan informatie die niet uit het buitenland afkomstig
is. Dit is bijvoorbeeld aan de orde, omdat de SVB op grond van hoofdstuk 5
van de Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv) belast is met het verlenen
van ontheffing wegens gemoedsbezwaren.Overigens bevat het derde lid, afgezien van de aanvulling, materieel geen
andere regeling dan met onderdeel h was beoogd. De formulering is verduidelijkt.Artikel 35 regelt de verwerking van de gegevens door de SVB in de verzekerdenadministratie.
Voor de verzekerden kan het van belang zijn geïnformeerd te worden over
de opgebouwde verzekeringstijdvakken en de gevolgen daarvan voor toekomstige
uitkeringsrechten. Om duidelijk te maken, dat de SVB dergelijke informatie
evenals het UWV op verzoek dient te verstrekken is het vierde lid in artikel
34 opgenomen. Dit gaat verder dan de algemene informatieverstrekking door
de SVB aan belanghebbenden, die in onderdeel c van artikel 34 is geregeld.
Die informatie is gerelateerd aan de AOW, Algemene kinderbijslagwet (AKW)
en Algemene nabestaandenwet (ANW). De informatie voor de verzekerde, bedoeld
in dit nieuwe vierde lid is van belang voor andere aanspraken bv. verzekering
voor de Zorgverzekeringswet en de AWBZ en ook bestemd voor de zorgverzekeraar.
Voorts is geregeld dat aan de verzekerde op verzoek informatie wordt gegeven
over verzekerde tijdvakken in verband met de aanspraken op AOW. Deze informatie
is van belang om vast te stellen of een verzekerde in aanmerking komt voor
een aanvullende WWB-uitkering. Overigens is artikel 35, derde lid, aangepast
aan het opsplitsen van onderdeel h (onderdeel R).Op grond van het vijfde lid wordt het mogelijk nadere regels te stellen
in geval de SVB met deeltaken wordt belast, die onder de verantwoordelijkheid
van een andere minister vallen en de financiering daarvan nadere regelgeving
behoeft.Onderdeel Q (artikel 34a)In dit artikel is de betrokkenheid van de minister van SZW, die verantwoordelijk
is voor het zbo SVB, geregeld bij de uitoefening van taken op grond van ministeriële
regelingen of algemene maatregelen van bestuur, behorend tot het beleidsterrein
van een andere minister. Voor taken die aan de SVB zijn opgedragen bij algemene
maatregel van bestuur of ministeriële regeling is geen goedkeuring als
bedoeld in artikel 5 (nieuw) nodig.Onderdeel S (artikel 36)De voorgestelde wijziging in het tweede lid is van technische aard voortvloeiend
uit de samenvoeging van de CWI met het UWV. De CWI hoeft niet meer apart te
worden genoemd.Onderdeel T (artikel 37)De voorgestelde wijziging in de onderdelen a en c zijn van technische
aard voortvloeiend uit de samenvoeging van de CWI met het UWV. De CWI hoeft
niet meer apart te worden genoemd. De wijziging in onderdeel b betreft een
redactionele correctie.Onderdeel U (artikel 42)De voorgestelde wijziging in het eerste lid is van technische aard voortvloeiend
uit de samenvoeging van de CWI met het UWV. De CWI hoeft niet meer apart te
worden genoemd. Onderdeel V (artikel 43)De ten aanzien van het onderhavige artikel voorgestelde wijziging is van
technische aard voortvloeiend uit de samenvoeging van de CWI met het UWV.
De CWI hoeft niet meer apart te worden genoemd.Onderdeel W (artikel 45)Op dit moment komen de uitvoeringskosten van de CWI ten laste van een
rijksbijdrage en komen de uitvoeringskosten van het UWV ten laste van de fondsen.
Na de fusie zullen de uitvoeringskosten voor een deel ten laste van een rijksbijdrage
en voor een deel ten laste van de fondsen komen. In een ministeriële
regeling wordt de onderlinge verhouding bepaald. Voorts is daarbij aangegeven,
dat ook uitvoeringskosten ten laste van de rijksbijdrage kunnen komen, die
dient ter financiering van Regelingen voor het verstrekken van tegemoetkomingen
die gebaseerd zijn op de Kaderwet SZW-subsidies. Het gaat daarbij bijvoorbeeld
om door de SVB uit te voeren regelingen tegemoetkomingen voor asbestslachtoffers
(TAS) of voor ouders van gehandicapte kinderen (TOG). Artikel 45 regelt niet
de verantwoording van de uitvoeringskosten: het regelt alleen de toerekening
van de uitvoeringskosten aan de verschillende fondsen en rijksbijdragen. De
verantwoording van de uitvoeringskosten is geregeld op grond van de Wet financiering
sociale verzekeringen.Onderdeel X (artikel 46)Zoals toegelicht in het algemeen deel van deze memorie van toelichting
wordt voorgesteld om de beide producten jaarplan en begroting als één
product te behandelen: jaarplan met begroting. In aanvulling op de Kaderwet
zelfstandige bestuursorganen, die uitsluitend het begrip begroting kent, wordt
ook het begrip jaarplan gehandhaafd. Er is voor gekozen om het begrip jaarplan
te blijven hanteren, omdat de zelfstandige bestuursorganen ook activiteiten
ondernemen die niet zozeer te relateren zijn aan een specifiek begrotingsartikel,
zoals de ketensamenwerking.De wijziging van «vier» in «vijf» jaren in het
tweede lid heeft de volgende achtergrond. Het moment van indienen van het
meerjarenbeleidsplan is op grond van de Regeling SUWI verschoven van 1 oktober
naar 1 februari. Dit betekent dat het meerjarenbeleidsplan niet alleen
ziet op de vier jaren volgend op het jaar waarop het jaarplan is gericht.
Het meerjarenbeleidsplan richt zich zowel op het komende boekjaar (waar het
jaarplan op is gericht) als op de daarop volgende vier kalenderjaren. In totaal
dus op vijf jaren. Op deze wijze blijft de relatie tot de Rijksbegrotingscyclus
in stand.In zowel de Kaderwet ZBO’s als in de Wet SUWI zijn bepalingen opgenomen
met het oog op een goede budgetbeheersing door het zelfstandige bestuursorgaan.
Artikel 30 van de Kaderwet ZBO’s bepaalt dat het zelfstandige bestuursorgaan
onverwijld de minister informeert als gedurende het jaar aanmerkelijke verschillen
ontstaan of dreigen te ontstaan tussen de werkelijke en de begrote baten en
lasten dan wel inkomsten en uitgaven, onder vermelding van de oorzaak van
de verschillen. In de Wet SUWI zijn enkele bepalingen opgenomen, waaronder
artikel 46, vijfde en zesde lid, die in de praktijk overbodig zijn gebleken,
mede gelet op bovengenoemde bepaling uit de Kaderwet ZBO’s. Door het
laten vervallen van deze bepalingen wordt tegelijk een uitvoeringsprobleem
opgelost. In de Wet SUWI is nu bepaald dat een besluit tot wijziging van de
begroting de goedkeuring behoeft van de minister, tenzij met de wijziging,
gerekend over het betrokken begrotingsjaar, een bedrag van 5 procent van het
voor dat jaar toekende budget niet wordt overschreden. In de praktijk blijkt
het onduidelijk hoe deze bepaling toegepast moet worden. Nu de
Kaderwet ZBO’s voldoende garanties geeft voor een goede budgetbeheersing
door het zelfstandige bestuursorgaan is er geen aanleiding om in de Wet SUWI
afwijkende of nadere regels te stellen.In het derde lid is «regels» vervangen door «nadere
regels», omdat deze regels een aanvulling zijn op hetgeen al in de Kaderwet
is geregeld. De nadere regels zullen met name betrekking hebben op de samenhang
met (de indiening van) de andere documenten.Onderdeel Y (artikel 47) Voorafgaande instemming besluitenIn artikel 27 van de Kaderwet ZBO’s staan dezelfde voorschriften
ten aanzien van de inhoud van de begroting als in artikel 47 van de Wet SUWI.
Derhalve kan artikel 47 van de Wet SUWI vervallen. Overigens staan in de Regeling
SUWI aanvullende, meer specifieke regels over de onderwerpen die aan de orde
moeten komen in het jaarplan met begroting. Artikel 47 bevat nu de bepalingen
over de voorafgaande instemming van besluiten. Er is namelijk een relatie
tussen het vereiste van instemming en hetgeen in de begroting is opgenomen.
Afhankelijk daarvan is aparte instemming nog vereist.Het voorgestelde artikel 47 vervangt het huidige artikel 6 en 19 van de
Wet SUWI. De belangrijkste wijziging ten opzichte van deze artikelen is dat
de goedkeuring van besluiten is gewijzigd in instemming vooraf. Hierdoor wordt
aangesloten bij artikel 32 van de Kaderwet. Als instrument heeft instemming
een aantal voordelen boven goedkeuring. De procedure van instemming vooraf
betekent, dat de fase van overleg voorafgaande aan de besluitvorming van de
Raad van bestuur samenvalt met de formele bevoegdheid van de minister. Hiernaast
is van belang dat vanaf het moment dat de privaatrechtelijke rechtshandelingen,
genoemd in het artikel, zijn verricht, duidelijk is dat ze bindend zijn. Dit
is niet meer afhankelijk van een nog te volgen goedkeuring. De feitelijke
procedure van afstemming tussen de «betrokken bestuursorganen»
en het ministerie ter voorbereiding van de betrokkenheid van de minister wordt
bestendigd. In de huidige praktijk is al sprake van voorafgaande afstemming
voordat een besluit ter vaststelling aan de Raden van bestuur en ter goedkeuring
aan de minister of staatssecretaris wordt voorgelegd.Op grond van artikel 10.32 Awb gelden de procedurebepalingen voor goedkeuring
ook voor constructies, waarbij voor het nemen van een besluit door een bestuursorgaan
(in casu, de RWI, het UWV of de SVB) de toestemming van een ander bestuursorgaan
(de minister) is vereist. Dat geldt dus ook voor de constructie van «instemming
vooraf». Het onthouden van instemming en van goedkeuring zijn dus juridisch
te duiden als «een schriftelijke beslissing, inhoudende weigering van
de goedkeuring van een besluit ter voorbereiding van een privaatrechtelijke
rechtshandeling». Tegen een dergelijk besluit staat beroep open op grond
van artikel 8.1 van de Awb, terwijl dit niet geldt voor het besluit ter voorbereiding
van een privaatrechtelijke rechtshandeling. De onderwerpen, waar het in de
opsomming van het voorgestelde artikel 47 van de Wet SUWI over gaat, zijn
privaatrechtelijke rechtshandelingen. Juridisch is er dus geen werkelijk onderscheid
tussen een besluit tot instemming en een besluit tot goedkeuring. De materiële
toetsing zal geen wijziging ondergaan ten opzichte van de huidige situatie.De opsomming van de besluiten is niet gewijzigd ten opzichte van het huidige
artikel 6. De delegatiebepaling in het tweede lid is uitgebreid, zodat de
nadere regeling niet meer beperkt is tot die rechtshandelingen, waarvoor de
voorafgaande instemming niet vereist is. De delegatiegrondslag zal in ieder
geval worden gebruikt voor het handhaven van de huidige regels, die inhouden
dat onder een bepaald bedrag geen goedkeuring vereist is, met
dien verstande dat goedkeuring wordt veranderd in instemming.Onderdeel Z (artikel 48, derde lid)Gelet op de overeenkomstige regeling in artikel 30 van de Kaderwet ZBO’s
kan artikel 48, derde lid, vervallen.Op grond van het tweede lid kan de minister besluiten het budget van de
uitvoeringskosten te wijzigen. Wel zal de minister beleidsregels vaststellen
voor de toepassing van het tweede lid.Onderdeel AA (artikel 49)Volgens het huidige artikel 49 dienen de in dit artikel genoemde organisaties
per kwartaal een rapportage op te stellen. Dit wordt nu, zoals toegelicht
in het algemeen deel van deze memorie van toelichting, gewijzigd in tussentijdse
verslagen.Hiernaast kan een groot deel van het huidige artikel 49 vervallen, omdat
in de artikelen 18, 34 en 35 van de Kaderwet ZBO’s overeenkomstige bepalingen
staan over het jaarverslag, de jaarrekening en de controle ervan. Overigens
wijkt artikel 49 af van artikel 18 van de Kaderwet ZBO’s wat de datum
van indiening van het jaarverslag en de jaarrekening betreft. Volgens artikel
49 moeten het jaarverslag en de jaarrekening vóór 15 maart
worden aangeboden. Volgens artikel 18 van de Kaderwet ZBO’s moeten deze
documenten vóór 1 juli worden aangeboden. Drie jaar na
de inwerkingtreding van de Kaderwet ZBO’s, dus op 1 februari 2010,
komt op grond van artikel 43 van de Kaderwet ZBO’s in artikel 18 van
de Kaderwet ZBO’s ook 15 maart te staan. Op deze manier komt aan
de afwijking van de Kaderwet ZBO’s vanzelf een einde.Omdat artikel 49, vierde lid, komt te vervallen is het de vraag of sprake
is van een wettelijke controle in de zin van de Wet toezicht accountantsorganisaties
(WTA). De vermelding van de Wet SUWI in de bijlage bij artikel 1, onderdeel
j, van die wet heeft geen betekenis meer. De accountantscontrole die voor
de SUWI-zbo’s verplicht is gesteld valt dan niet onder het regime van
de Wet toezicht accountantsorganisaties in die zin, dat deze controle alleen
verricht kan worden indien daartoe van de Autoriteit Financiële Markten
een vergunning is verkregen. Deze uitzondering geldt ook voor de accountantsdiensten
en de accountantscontrole bij het Rijk. De controle bij UWV en de SVB is een
onderdeel van de controle ten behoeve van het jaarverslag van de Minister
van SZW. Dit neemt niet weg, dat deze accountants evenals die van de departementale
accountantsdiensten aan kwaliteitseisen dienen te voldoen. In het derde lid
is daartoe voor de kwalificaties van de accountants, de kwaliteitseisen van
de accountantsorganisatie bij het UWV en de SVB en voor de dagelijkse leiding
van de accountants met het van overeenkomstige toepassing verklaren van een
aantal bepalingen van de WTA hetzelfde bepaald als voor de interne accountants
bij de gemeenten en provincies. Daar waar in de WTA de externe accountant
wordt genoemd moet dus met betrekking tot de genoemde artikelen de interne
accountant van het UWV/de SVB worden verstaan. De onafhankelijkheid wordt
geborgd door toepassing van de Verordening Gedragscode (VGC) van de beroepsorganisatie
Koninklijk Nederlands Instituut van Registeraccountants (NIVRA) deel B2. In
B2–290 van de VGC wordt de onafhankelijkheid van de interne overheidsaccountant
geregeld: «De intern accountant of de overheidsaccountant die een assuranceopdracht
uitvoert is onafhankelijk van de persoon die de eindverantwoordelijkheid draagt
voor het object van de assuranceopdracht, tenzij het de hoogste leiding van
de werkgever betreft». Het vierde lid komt overeen met het huidige tiende lid.Onderdeel BB (artikel 50)Omdat de RWI geen zelfstandig bestuursorgaan is, wordt de Kaderwet ZBO’s
niet op de RWI van toepassing. De bepalingen in de Kaderwet ZBO’s over
het jaarverslag en de jaarrekening gelden dus niet voor de RWI. Om deze reden
is er een apart artikel voor de RWI opgenomen, waarin de verplichtingen betreffende
het jaarverslag en de jaarrekening zijn geregeld.Volgens het huidige artikel 49 dient de RWI per kwartaal een rapportage
op te stellen. In deze situatie geeft het eerste verslag nog maar weinig indicaties
over de te verwachten resultaten over het jaar, waardoor de informatiewaarde
gering is. Het doel van de onderhavige wijziging is het mogelijk te maken
dat de periode waarover verantwoording wordt afgelegd wordt verlengd. Daarmee
wordt de informatiewaarde van met name het eerste verslag vergroot. Tevens
wordt de werklast van de RWI verkleind. Een vergelijkbare wijziging is opgenomen
in het voorgestelde artikel 49 betreffende de SUWI-zbo’s.Onderdelen CC, DD, EE en HH (artikelen 54, 55, 55a en
61)Dit zijn technische wijzigingen, die geen nadere toelichting behoeven.Onderdeel FF (artikel 56)Dit artikel kan vervallen. Vanwege de fusie tussen het UWV en de CWI is
het niet meer nodig om de melding van het niet nakomen van verplichtingen
van de CWI aan het UWV te regelen. Hiernaast vloeit uit de samenwerkingsverplichting,
opgenomen in het voorgestelde artikel 9, voort dat het UWV de gemeenten en
de SVB inlicht met betrekking tot het niet nakomen van verplichtingen.Onderdeel GG (artikel 57)Artikel 57 behelst de melding door CWI, UWV en SVB in verband met aanspraak
op wettelijk geldend minimumloon aan de Arbeidsinspectie. Met de recente aanpassing
van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag alsmede de invoering van
de Wet eenmalige gegevensuitvraag en de aanpassing van het Besluit SUWI, waarin
deze gegevensverstrekking ook al is geregeld is in deze melding reeds voorzien.
Derhalve kan artikel 57 komen te vervallen.Onderdeel II (artikel 62)Artikel 62 regelt in essentie de gegevensverwerking bij de samenwerking
op het terrein van werk en inkomen door de SUWI-partijen en het inrichten
van elektronische voorzieningen om die gegevensverwerking te faciliteren.
Een onderdeel van de voorgeschreven instandhouding van de elektronische voorzieningen
is, dat een stelsel wordt ontwikkeld, dat de intake van de aanvragen via één
loket ondersteunt, zeker voor zover dit plaatsvindt in de locatie werk en
inkomen. In het eerste lid wordt erin voorzien, dat de samenwerkende bestuursorganen
alle gegevens aan elkaar verstrekken, die ze nodig hebben voor de taken op
het terrein waarop zij samenwerken. In de tweede zin van het tweede lid wordt
ook aansluiting op de elektronische voorzieningen voor door de gemeenten,
het UWV en de SVB uit te voeren verwante taken geregeld, zoals inburgering,
vroegtijdig schoolverlaten en uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning.
Daarvoor is in het Besluit SUWI geregeld, dat daartoe overeenkomsten over
de wijze waarop dit kan plaatsvinden worden opgesteld. Het gaat
daarbij om de gegevensverstrekking door of aansluiting als bron voor één
van samenwerkende SUWI-partijen (UWV, SVB en gemeenten) met derden niet SUWI-partijen,
zoals het College zorgverzekeringen. De bevoegdheid tot het verstrekken en
verkrijgen van die gegevens voor die andere publieke taken dient wel een wettelijke
grondslag te hebben.Essentieel voor de elektronische voorzieningen is, dat het bestuursorgaan,
dat de taak uitvoert verantwoordelijk blijft voor de gegevensverwerking.De bepalingen in het Besluit SUWI op grond van het vierde lid betreffen
voorschriften voor de elektronische voorzieningen. De verplichting tot de
aansluiting op de elektronische voorzieningen op grond van dit artikel 62
betreft de gegevensuitwisseling die ondersteunend is voor de samenwerking
op het terrein van werk en inkomen. Daarnaast zijn op basis van nadere overeenkomsten
de voorzieningen beschikbaar voor andere gegevensuitwisselingen. Voorts kan
de eenmalige gegevensuitvraag vorm gegeven worden met gegevensuitwisseling
op andere wijze, gebruikmakend van de voorzieningen die overigens binnen de
overheid voorhanden zijn. De onderhavige wijziging van de Wet SUWI brengt
geen verandering aan in de betekenis die het Digitaal Klantdossier (DKD) voor
de betrokken organisaties heeft. Dit betekent dus ook dat andere vormen van
gegevensuitwisseling in voorkomende gevallen zeer wel mogelijk zijn en dat
dit wetsvoorstel als zodanig evenmin extra uitvoeringskosten in relatie tot
DKD met zich brengt.Binnen de locatie werk en inkomen vinden de klantcontacten plaats die
betrekking hebben op de toeleiding naar werk en de aanvraag van een uitkering
of toeslag. Binnen de locatie werk en inkomen is het uitgangspunt dat de klant
een vast aanspreekpunt heeft (de adviseur) die hem begeleidt naar werk en,
indien aangewezen, naar een uitkering. De individuele werkcoach, die zowel
afkomstig kan zijn van het UWV als van een gemeente, moet voor een goede vervulling
van zijn taak de beschikking hebben over de gegevens van de klant. In het
oorspronkelijke artikel 62 werd het noodzakelijkheidscriterium, dat ten grondslag
ligt aan de verwerking van persoonsgegevens, benaderd vanuit de taak van de
organisatie. Deze benadering staat de hiervoor geschetste integrale dienstverlening
in de weg. Daarom is in het derde lid bepaald, dat bij de integrale dienstverlening
de betrokken bestuursorganen gezamenlijk verantwoordelijke zijn in de zin
van de Wet bescherming persoonsgegevens voor de verwerking van gegevens bij
die integrale uitvoering. De individuele medewerker heeft zo ook deze gezamenlijke
verantwoordelijkheid voor het totaal van verzamelen, vastleggen, ordenen,
bewaren, bijwerken, wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken
door middel van doorzending, verspreiden of enige andere vorm van ter beschikking
stellen, samenbrengen, met elkaar in verband brengen, alsmede het afschermen,
uitwissen of vernietigen van gegevens, zoals de Wet bescherming persoonsgegevens
(WBP) het begrip verwerken van persoonsgegevens definieert. De taken van de
adviseur moeten betrekking hebben op de wettelijke taken van het UWV of de
taken die bij of krachtens de WWB, de IOAW en de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) aan het college
van burgemeester en wethouders van gemeenten zijn opgedragen. De adviseur
kan daarbij alleen gegevens verwerken die voor de uitvoering van die taken
noodzakelijk zijn. Dit zijn ook de taken waarvoor de burger gegevens verstrekt
die in de locaties werk en inkomen worden verwerkt.In de toelichting op de WBP zijn drie vormen bij een pluraliteit van verantwoordelijken
onderscheiden. Het CBP heeft in zijn advies op dit wetsvoorstel aangegeven,
dat het hier de vorm betreft waarbij de verschillende gegevensverwerkingen
zijn geïntegreerd zonder dat er een gemeenschappelijke verantwoordelijke
aanwezig is. Er is sprake van een gezamenlijke verantwoordelijkheid.
Elk van de verantwoordelijken is aansprakelijk voor het geheel van de gegevensverwerkingen.
Dit betekent, dat zowel het UWV als de colleges van burgemeester en wethouders
door de burger aangesproken kunnen worden voor de wijze waarop de gegevens
in de locaties werk en inkomen worden verwerkt. Er is niet een rechtspersoon
aangewezen die als een gemeenschappelijke verantwoordelijke is aan te merken.De Wet SUWI gaat overigens uit van een wettelijk geregeld stelsel van
gegevensverwerking. Dat wil zeggen, dat het UWV en de SVB de gegevens verwerken
voor de doelen die in de wet worden aangeduid (artikelen 33 en 33a resp. 35)
en dat de gegevens, die de SVB en het UWV voor hun taakuitoefening nodig hebben
binnen het SUWI-domein onderling worden uitgewisseld met de andere SUWI-partijen
(UWV en gemeenten) op grond van dit artikel 62 en overigens op grond van de
artikelen 54 en 72 en 73. Voorwaarde is wel de wettelijk geregelde bevoegdheid.
Voor de colleges van burgemeester en wethouders is deze bevoegdheid begrensd
door artikelen als de artikelen 65 en 67 van de WWB.Artikel 54 van de Wet SUWI regelt welke personen en instanties bevoegd
en verplicht zijn gegevens te verstrekken aan het UWV en de SVB (en de minister)
voor de uitvoering van de taken op grond van de Wet SUWI.Het regime van gegevensverstrekking blijkt uit de artikelen 72 (aan de
betrokken ministers), artikel 73 en het nieuw toegevoegde artikel 73a (zie
onderdeel LL). Op het niveau van de Wet SUWI zijn in artikel 73 de private
instanties genoemd en in het Besluit SUWI (gegevensverstrekking aan bestuursorganen,
de artikelen 5.6 tot en met 5.9) de bestuursorganen. Daarnaast bevatten ook
andere wetten de grondslag voor het verstrekken van gegevens door de SVB en
het UWV (bijvoorbeeld artikel 89 van de Zorgverzekeringswet en heel ruim geformuleerd
zoals in de Vreemdelingenwet 2000, artikel 107, tweede lid: andere bestuursorganen
zijn bevoegd uit eigen beweging of verplicht desgevraagd de gegevens te verstrekken,
die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van die wet). In de Wet SUWI en in
samenhang daarmee in andere wetten is een sluitend stelsel opgenomen van «verplichte»
gegevensverstrekking gekoppeld aan publieke taken en alleen op grond van artikel
73, eerste en tweede lid, aan bepaalde private instanties voor bepaalde doeleinden.Er is in die zin sprake van een gesloten systeem van gegevensverstrekking,
dat bij de uitvoering van de Wet SUWI en andere opgedragen wetten gegevensverstrekking
slechts mogelijk is, indien dit wordt toegestaan in bij wet of bij algemene
maatregel van bestuur aangewezen gevallen. Het gaat dan om het verwerken of
verder verwerken van gegevens, die het UWV, de SVB en de colleges van burgemeester
en wethouders hebben verkregen voor de uitvoering van wettelijke taken waarmee
zij zijn belast. Daarmee wordt ook voor de burger kenbaar dat de gegevens
worden verwerkt. Dat neemt niet weg dat door het UWV, de SVB en de colleges
van burgemeester en wethouders in incidentele gevallen en niet gerelateerd
aan de bij wet opgedragen taken gegevens op het terrein van werk en inkomen
kunnen worden verstrekt met toetsing aan de criteria van de WBP. De artikelen
6, 7, 8 en 9 van de WBP bevatten daartoe een raamwerk waarbinnen per geval
moet worden beoordeeld of een voorgenomen gegevensverwerking tussen verschillende
partijen is toegestaan.Onderdeel JJ (artikel 72)Met de wijziging van dit artikel wordt beoogd de SVB en het UWV ook te
verplichten gegevens te verstrekken aan een andere minister dan de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, indien die minister die gegevens nodig
heeft voor de uitvoering van zijn taken. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om
de taak van de minister voor Jeugd en Gezin, die over gegevens over het verstrekken
van kinderbijslag moet kunnen beschikken ten behoeve van zijn
beleid, waartoe ook het verstrekken van kinderbijslag behoort.Onderdeel KK (artikel 73)Het negende lid is opnieuw vastgesteld in verband met de samenvoeging
van de CWI met het UWV. Het verstrekken van gegevens aan een re-integratiebedrijf
ten behoeve van een opdracht van het UWV staat al in het achtste lid. De verwijzing
naar een opdracht van het UWV die in het huidige negende lid staat, komt derhalve
in het voorgestelde negende lid niet terug.Onderdeel LL (artikel 73a)Het nieuwe artikel 73a hangt samen met de toegang tot de gegevens bij
de uitvoering van andere taken (werkzaamheden), die in artikel 13, vierde
lid, van de Wet SUWI was geregeld.Dit artikel verschilt inhoudelijk niet met het huidige artikel 13, vierde
lid. De verandering in woordgebruik is bedoeld om de tekst te verduidelijken
en leesbaarder te maken. Uitgangspunt is, dat duidelijk wordt welke gegevens
die het UWV en de SVB voor hun wettelijke taken verwerken ook verwerkt kunnen
worden voor de andere werkzaamheden, die vallen onder artikel 5. Daarbij wordt
voorts bepaald, dat deze gegevens ook toegankelijk zijn voor de eventuele
derden die dezelfde (andere) werkzaamheden uitvoeren. De gegevens worden aangeduid
in het Besluit SUWI. Deze bepaling is vooral van belang ingeval voor de andere
werkzaamheden ook private partijen aanwezig zijn.Onderdeel MM (artikel 75)Het voorgestelde artikel 75 komt inhoudelijk overeen met het huidige artikel
75, met dien verstande dat het is aangepast in verband met de overgang van
de CWI naar het UWV.Onderdeel NN (artikel 76)Het vervallen van het Inlichtingenbureau in dit artikel houdt verband
met de Wet eenmalige gegevensuitvraag, op grond waarvan is geregeld dat het
Inlichtingenbureau geen verantwoordelijke meer is in de zin van de Wet bescherming
persoongegevens, maar alleen nog maar bewerker.Onderdelen OO, QQ en RR (artikelen 77, 79 en 82)Dit zijn technische wijzigingen in verband met de fusie tussen het UWV
en de CWI.Onderdeel PP (artikel 78, 80 en 81)Deze artikelen vervallen vanwege het van toepassing worden van de Kaderwet
op de SUWI-zbo’s. De artikelen 21, 22 en 23 van de Kaderwet regelen
namelijk hetzelfde als de artikelen 78, 80, 81 van de huidige Wet SUWI.Onderdeel SS (artikel 82a)De participatieactiviteiten vragen innovatieve vormen van samenwerking
van de ketenpartners. Om de participatieactiviteiten van de ketenpartners
te doen slagen is er behoefte aan beleidsvrijheid op het terrein van samenwerkingsvormen,
maar vooral ook ten aanzien van het in te zetten instrumentarium om de klant
op een efficiënte en effectieve manier te laten deelnemen
aan het arbeidsproces. Om de efficiency en effectiviteit van (samenwerking
met betrekking tot) innovatieve participatieactiviteiten van de ketenpartners
in de praktijk te kunnen onderzoeken, is het experiment een werkwijze om dit
proefondervindelijk te kunnen vaststellen. De concrete invulling van een experiment
vergt een nadere uitwerking, waarbij de ketenpartners – binnen de randvoorwaarden
van het (aan te passen) Besluit experimenten SUWI – aan zet zijn om
hiervoor een voorstel te doen.Omdat de voorgestelde bepaling het mogelijk maakt om bij algemene maatregel
van bestuur van de wet af te wijken, staan er strikte voorwaarden in het artikel
die gelden voor een algemene maatregel van bestuur die op grond van dit artikel
wordt vastgesteld. De reikwijdte van de delegatiegrondslag is zowel inhoudelijk
als procedureel ingeperkt. Inhoudelijk is het ingeperkt door in het eerste
lid precies te omschrijven van welke wetsartikelen bij algemene maatregel
van bestuur mag worden afgeweken. Hierbij ligt de nadruk op bepalingen die
betrekking hebben op de samenwerking, de re-integratieverantwoordelijkheid
van partijen en re-integratieinstrumenten. Hiernaast is in het tweede lid
een limitatieve lijst opgenomen van onderwerpen die in die algemene maatregel
van bestuur mogen worden geregeld. Ook procedureel is de delegatiegrondslag
op twee manieren ingeperkt. Ten eerste vervalt de algemene maatregel van bestuur
na vijf jaar, tenzij binnen deze termijn een wetsvoorstel is ingediend. Wanneer
dit wetsvoorstel wordt verworpen, wordt de algemene maatregel van bestuur
onverwijld ingetrokken. Op deze manier wordt gewaarborgd dat een experiment
maximaal vijf jaar kan duren en dat het vervolgens moet worden beëindigd
of in de wet moet worden opgenomen. Ten tweede is in het zevende lid –
overeenkomstig de bestaande situatie – een zogeheten «voorhangprocedure»
opgenomen, zodat de Staten-Generaal direct en vooraf invloed heeft op de concrete
experimenteerruimte.Volgens de brief van 11 mei 2007 van de minister van Justitie aan
de Eerste Kamer heeft de wetgever een duidelijke behoefte aan flexibiliteit,
onder andere vanwege de wens om te kunnen inspelen op ten tijde van de totstandkoming
van een wet nog niet voorziene en op anderszins onverwachte situaties. Wel
is het kabinet volgens bovengenoemde brief van mening dat terughoudendheid
bij het opnemen van delegatiebepalingen met afwijkingsbevoegdheid in nieuwe
wetgeving gepast is. Voor noodsituaties en experimenten kan echter een uitzondering
worden gemaakt, vanwege hun aard en de bijzondere waarborgen waarmee zij omgeven
zijn. Voor een uitgebreidere toelichting op de lijn van het kabinet wordt
verwezen naar de Kamerstukken I, 2006/07, 26 200 VI, nr. 65 en 21 109,
B. Het voorgestelde artikel 82a komt overeen met het standpunt van het kabinet,
zoals dat in de bovengenoemde brief is uiteengezet.Onderdeel TT (artikel 83, 83a en 83b)Artikel 83 vervalt, omdat bij de specifieke procedure bij de Centrale
Raad van Beroep de bezwaarfase wordt gemist. In deze fase kan nog tot een
vergelijk worden gekomen, zonder dat de Centrale Raad van Beroep wordt belast.
Hiernaast nemen de procedures bij de Centrale Raad van Beroep veel tijd in
beslag en om deze reden kan het beroep weinig effectief zijn. Door het vervallen
van artikel 83 wordt de algemene procedure van bezwaar en beroep van de Algemene
wet bestuursrecht van toepassing. Voorts vervallen de artikelen 83a en 83b
omdat de arbeidsverledenbeschikking zoals die werd geregeld in artikel 83i
komt te vervallen. Onderdeel UU (artikel 83c)Dit is een technische wijziging in verband met de fusie tussen het UWV
en de CWI.Onderdeel VV (artikel 83i)Zie de toelichting op onderdeel OOnderdeel YY (Overgangsbepalingen in verband met de overgang
van CWI naar UWV)Artikel 83nHet eerste lid van dit artikel regelt de vermogensovergang onder algemene
titel van de CWI naar het UWV.Het tweede en derde lid van dit artikel bevatten de gebruikelijke bepalingen
met betrekking tot de naamswijzigingen in de openbare registers en de vrijstelling
van overdrachtsbelasting.Bij algemene maatregel van bestuur wordt de rechtspersoon aangewezen die
belast is met de beheertaken van het Digitaal klantdossier. Op dit moment
is het CWI hiermee belast. Indien de Minister bepaalt dat de beheertaken niet
overgaan naar het UWV maar overgaan naar een andere rechtspersoon, voorziet
het vierde lid erin dat bij algemene maatregel van bestuur kan worden geregeld
dat de vermogensbestanddelen die gekoppeld zijn aan de beheerstaken, overgaan
naar die rechtspersoon.Artikel 83o, 83p en 83qDeze artikelen bewerkstelligen dat alle publiekrechtelijke rechten en
verplichtingen, lopende procedures (civielrechtelijk en bestuursrechtelijk)
en bezwaarschriftprocedures van CWI overgaan op UWV. Niet uitgesloten is dat
de voorgestelde regels inzake partijvervanging ertoe leiden dat eiser en gedaagde
in een geding dezelfde worden. Dit kan zich voordoen indien sprake is van
een procedure tussen de CWI en het UWV; voor de CWI treedt ingevolge dit wetsvoorstel
het UWV in de plaats. Artikel 83p, derde lid, voorziet erin dat in zo’n
geval de procedure van rechtswege wordt beëindigd. Een soortgelijke voorziening
is getroffen voor bezwaarschriftenprocedures.Artikel 83rMede gelet op het arrest van het Hof van Justitie EG inzake Henke/Schierke
(d.d. 15.10.96; nr. C-268/94; NJ 1997, 464) alsmede gelet op de arresten van
het Hof van Justitie EG d.d. 14.9.2000 (JAR 2000, 225) en d.d. 26.9.2000 (JAR
2000, 239) bestaat onzekerheid over de vraag of de integratie van de Centrale
organisatie werk en inkomen met het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
kan worden aangemerkt als overgang van ondernemingen als bedoeld in de EG-richtlijn
77/178/EEG (zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/50/EEG) en de artikelen 662–666
van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, en daarmee of de betrokken werknemers
daaraan voor het behoud van hun rechten bescherming kunnen ontlenen. Teneinde
deze onzekerheid weg te nemen, wordt in deze artikelen uitdrukkelijk in zodanige
bescherming voorzien. Artikel 83sDe CWI voert een aantal zogenoemde «andere taken» uit, zoals
het afgeven van werkloosheidsverklaringen ten behoeve van subsidieregelingen.
Op grond van artikel 13 van de Wet SUWI behoeft de CWI daarvoor de goedkeuring
van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De uitvoering van die «andere
taken» gaat over naar het UWV. Het UWV behoeft op grond van datzelfde
artikel 13 voor die uitvoering ook de goedkeuring van de minister. Het eerste
lid van dit artikel bepaalt dat de eerder aan de CWI verleende
goedkeuring wordt aangemerkt als goedkeuring verleend aan het UWV. Een aantal
taken waarvoor op grond van het huidige artikel 13 van de Wet SUWI goedkeuring
is verleend, zullen bij toepassing van het nieuwe artikel 5 vallen onder het
meldingsregime. De hier bedoelde goedkeuringen zullen worden aangemerkt als
een melding in de zin van het voorgestelde artikel 5 vierde lid.Deze overgangsbepaling geldt niet voor uitbreiding van bestaande andere
werkzaamheden waarvoor toestemming was verleend alsmede voor (niet wezenlijke)
wijzigingen van bestaande andere werkzaamheden waarvoor eveneens toestemming
was verleend; dat zijn immers geen bestaande andere werkzaamheden doch nieuwe
werkzaamheden en daarvoor moet derhalve goedkeuring worden gevraagd.Het tweede lid voorziet erin dat aan een goedkeuring verbonden verplichtingen
ook in de nieuwe situatie blijven gelden.Onderdeel ZZDe opsomming in artikel 84 van informatieverplichtingen, die bij niet
opvolgen strafbaar worden gesteld, is aangepast aan het vervallen van artikel
28 en 29. Voorts is de verwijzing naar een reeds vervallen wet geschrapt.Onderdeel AAA (artikel 85)Dit betreft een technische wijziging in verband met de fusie tussen het
UWV en de CWI.Artikel II Wet werk en bijstandOnderdelen A, B en D tot en met LDit zijn technische aanpassingen van de Wet werk en bijstand aan de voorgestelde
wijzigingen van de Wet SUWI. Vanwege de fusie tussen het UWV en de CWI, waarbij
de gefuseerde organisatie de naam van het UWV krijgt, wordt in de Wet werk
en bijstand CWI vervangen door UWV. Verder worden verwijzingen naar artikelen
die in dit wetsvoorstel worden vernummerd, aangepast.Onderdeel CMet het aangepaste artikel 30a, tweede lid, van de Wet SUWI wordt duidelijk
gemaakt dat alleen in het geval dat wordt overeengekomen, dat het college
van burgemeester en wethouders van een gemeente de re-integratieverantwoordelijkheid
overneemt, het UWV die verantwoordelijkheid niet meer heeft. Dit veronderstelt
dat het college en het UWV ook kunnen overeenkomen dat het college een re-integratievoorziening
aanbiedt doch dat het UWV verantwoordelijk blijft voor de re-integratie. Dit
wordt tot uitdrukking gebracht in de aan artikel 7, derde lid, van de WWB
toe te voegen zin. In het geval het college en het UWV iets dergelijks overeenkomen
kan de belanghebbende die het niet eens is met het in een re-integratieplan
van het UWV opgenomen voorziening die door de gemeente wordt verstrekt, bij
het UWV bezwaar maken tegen de verplichting mee te werken aan deze voorziening.
Op het moment, dat de voorziening wordt verstrekt door het college van B&W
en de belanghebbende is het niet eens met de inhoud van de voorziening dan
kan hij ook daar tegen bezwaar maken bij het college. Artikel III Wet financiering sociale verzekeringenOnderdelen A tot en met L en ODe wijzigingen opgenomen in dit artikel zijn louter technische wijzigingen
wegens de verwijzingen naar de Wet SUWI, die zijn aangepast. Het gaat daarbij
vooral om de kosten van de uitvoering van de re-integratietaak van het UWV,
die ten laste komen van de verschillende fondsen. Omdat de algemene taak van
het UWV ten aanzien van personen, die een WW-uitkering ontvangen nu ook is
geregeld in artikel 30a van de Wet SUWI en artikel 72 komt te vervallen, zijn
de artikelen over de kosten, die ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds
komen en ten laste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid (artikel 100
en artikel 108) aangepast overeenkomstig de bepalingen over de kosten die
ten laste van het Algemeen arbeidsongeschiktheidsfonds komen (artikel 115).
Daarbij is tevens de aparte bepaling in de artikelen 101 en 109 over de vergoeding
van de kosten aan de gemeenten geïntegreerd in deze artikelen 100 en
108, zodat de artikelen 101 en 109 kunnen vervallen, omdat ze voor het overige
geen praktische betekenis meer hebben.Onderdeel M (artikel 120)Door de voorgestelde wijziging kunnen de in dit artikellid genoemde bestuursorganen
niet alleen bij het ministerie van Financiën geld lenen, maar ook uit
hun eigen fondsen. In de praktijk is het voor de betrokken bestuursorganen
makkelijker om uit hun eigen fondsen te lenen.Onderdeel N (artikel 121a)Door deze wijziging kan de manier waarop verantwoording wordt afgelegd
door het UWV en de SVB over de rijksbijdragen ter financiering van regelingen
zoals de Regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers, de Tijdelijke regeling
inkomensgevolgen herbeoordeelde arbeidsongeschikten en de Regeling tegemoetkoming
onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen 2000, voortaan in de Regeling
Wfsv worden geregeld in plaats van in de ministeriële regelingen zelf.
Op dit moment zijn de artikelen betreffende de financiële verantwoording
van bovengenoemde ministeriële regelingen gebaseerd op de Kaderwet SZW-subsidies.
Door de onderhavige wijziging wordt er een grondslag in de Wet financiering
sociale verzekeringen gecreëerd om de artikelen betreffende de financiële
verantwoording van bovengenoemde regelingen op te baseren. Hierdoor kunnen
deze artikelen worden opgenomen in de Regeling Wfsv. Strikt genomen kan het
nu ook al, maar dan wordt de systematiek van de Wfsv-wetgeving doorbroken.
Deze systematiek houdt in dat alle bepalingen die zijn gebaseerd op de Wfsv
worden opgenomen in het Besluit Wfsv en de Regeling Wfsv, en ook dat hier
alleen bepalingen in komen die zijn gebaseerd op de Wfsv. Bij het opnemen
van deze artikelen in de Regeling Wfsv, zullen ze worden afgestemd op de Regeling
Wfsv, waardoor de verantwoording van verschillende wetten en regelingen beter
op elkaar afgestemd wordt. Ten overvloede wordt hier opgemerkt dat artikel
122 van de Wet financiering sociale verzekeringen gaat over de afdracht van
gelden aan de fondsen en dat dit artikel dus niet kan worden gebruikt als
grondslag voor regelingen die niet uit een fonds worden gefinancierd, maar
direct uit een rijksbijdrage.Artikelen IV tot en met XXXVDit zijn technische aanpassingen aan de voorgestelde wijzigingen van de
Wet SUWI. Vanwege de fusie tussen het UWV en de CWI, waarbij de gefuseerde
organisatie de naam van het UWV krijgt, vervalt «de Centrale organisatie werk en inkomen» in een aantal artikelen en wordt deze
zinsnede in een aantal artikelen vervangen door «het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen». Verder worden verwijzingen naar artikelen
die in dit wetsvoorstel worden vernummerd, aangepast. In de wetten, die de
intake bij CWI regelen (WWB en IOAW) is de verwijzing naar de inlichtingenverplichtingen
aan CWI (artikelen 28 en 29 van de Wet SUWI) aangepast aan het nieuwe artikel
31c Wet SUWI, dat dit regelt.Enkele wijzigingen worden hierna in het bijzonder nog toegelicht.Artikel IV Wijziging van de IOAZMet de wijziging van de Wet SUWI is definitief besloten de intake voor
de uitkering op grond van de IOAZ niet via het UWV te laten plaatsvinden.
De artikelen in de IOAZ, die de intake via het CWI regelden waren nog niet
in werking getreden. Deze artikelen en artikelleden kunnen nu vervallen dan
wel worden aangepast. Het betreft artikel 11a (onderdeel B), artikel 14, eerste
lid (onderdeel C), artikel 16, eerste lid (onderdeel D) en artikel 45 (onderdeel
M). Voorts kan de verwijzing naar de inlichtingenverplichting op grond van
de Wet SUWI vervallen.Artikel VI Wijziging van de WWVoor de intake via het werkbedrijf bij UWV worden geen aparte bepalingen
opgenomen. De uitkeringsgerechtigden hebben te maken met het zelfstandige
bestuursorgaan UWV. Verwijzingen naar verplichtingen op grond van de Wet SUWI
kunnen vervallen. Dit geldt ook voor de wijzigingen in de Toeslagenwet (TW)
(artikel IX).In onderdeel G zijn aanpassingen opgenomen in verband met het niet langer
regelen van de arbeidsverledenbeschikking als bron van informatie over het
feitelijk arbeidsverleden. De wijziging van artikel 15 van de Wet WIA (artikel
XI, onderdeel A, onder 1) heeft dezelfde achtergrond.Het zesde lid van artikel 42 kan vervallen, omdat op reguliere basis op
grond van artikel 33d van de Wet SUWI informatie beschikbaar is over het arbeidsverleden
en het niet nodig is expliciet te bepalen, dat de werknemer moet aantonen,
dat in een bepaald kalenderjaar arbeid is verricht. Er wordt in het stelsel
van verzekeringsberichten van uit gegaan, dat de werknemer de vastgelegde
informatie over het arbeidsverleden regelmatig controleert en bij onjuistheid
daarvan een verzoek tot correctie indient. Zo’n verzoek kan vergezeld
gaan van bewijzen van dat arbeidsverleden.Ten slotte is in onderdeel H artikel 72 komen te vervallen, omdat de inhoud
van dit artikel is opgenomen in artikel 30a van de Wet SUWI.Artikel XXII Wijziging van de Noodwet ArbeidsvoorzieningArtikel 4 van deze wet regelt de mogelijkheid, dat de minister ook personen
werkzaam in de regio bij de centra voor werk en inkomen aanwijst die in de
plaats van het door hem aangewezen Hoofd Arbeidsvoorziening optreden. Deze
wet wordt zo aangepast, dat de minister een functionaris bij het UWV aanwijst
in plaats van bij de CWI. Deze functionaris kan dan indien dat nodig is bij
mandaat andere personen in de regio laten optreden als Hoofd Arbeidsvoorziening.
Daarmee kan artikel 4 vervallen.Artikel XXVII Wijziging van de Wet BIBOBDe wijziging van onderdeel g heeft te maken met het feit, dat de functie
van het Inlichtingenbureau met de inwerkingtreding van de Wet eenmalige gegevensuitvraag
werk en inkomen is gewijzigd. Het Inlichtingenbureau treedt op
als bewerker voor de verwerking van gegevens door de colleges van B&W
voor de uitvoering van de WWB ca.Artikel XXXV Nieuwe grondslagen uitvoeringsregelingenHet Besluit SUWI is gebaseerd op de volgende artikelen van de Wet SUWI:
13, vierde en vijfde lid, 25, eerste lid, onderdeel d, 28 derde lid, 30 zevende
lid, 33, negende lid, 35 zevende lid, 44, 54, negende lid, 62, derde lid,
63, 73, vierde, vijfde, zevende en tiende lid. Een aantal van deze bepalingen
wordt in dit wetsvoorstel vernummerd, volgens onderstaand schema: Vóór inwerkingtredingNa inwerkingtreding 13 lid 473a 13 lid 55 lid 6 25 lid 1 onderdeel d30b lid 1 onderdeel d 30 lid 730a lid 9 62 lid 362 lid 4De op deze grondslagen gebaseerde bepalingen in het Besluit SUWI zullen
dus niet vervallen. De grondslag verdwijnt immers niet, maar krijgt alleen
een ander artikelnummer. Om misverstanden hierover te voorkomen, wordt voorgesteld
om expliciet te regelen dat het Besluit SUWI mede berust op de artikelen 73a,
5, zesde lid, 30b, eerste lid, onderdeel d, 30a, negende lid, en 62, vierde
lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.De Regeling SUWI is gebaseerd op de volgende artikelen van de Wet SUWI:
2, tweede lid, 6, tweede lid, 16, eerste en derde lid, 19, tweede lid, 26,
tweede lid, 33c, zesde lid, 43, 45, vierde lid, 46, eerste, tweede en derde
lid, 49, negende lid, 54, zevende lid, 64, tweede lid, 66, eerste lid, 67,
eerste en tweede lid, 68, tweede lid, 72 en 77, eerste en derde lid. Sommige
van deze bepalingen zijn inmiddels vervallen of komen te vervallen, maar een
aantal bepalingen is in dit wetsvoorstel vernummerd of gesplitst, volgens
onderstaand schema: Vóór inwerkingtredingNa inwerkingtreding 2 lid 22 lid 2 (UWV) en 3 lid 2 (SVB) 26 lid 231 lid 4 49 lid 949 lid 5 en voor de RWI 50 lid 8De op deze grondslag gebaseerde bepalingen zullen dus niet vervallen.
Voor de duidelijkheid wordt voorgesteld om te regelen dat de Regeling SUWI
mede berust op deze artikelen van de Wet SUWI.Het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken berust
mede op artikel was 21a, tweede lid, van de Wet SUWI. In dit wetsvoorstel
wordt deze grondslag vernummerd tot artikel 30d, tweede lid. Om duidelijk
te maken dat het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken
niet van rechtswege vervalt vanwege het vervallen van de grondslag van dit
besluit, wordt voorgesteld om expliciet te regelen dat het Besluit uitvoering
sociale werkvoorziening en begeleid werken mede berust op artikel 30d, tweede
lid, van de Wet SUWI.De rechtspositieregelingen van de leden van de Raden van bestuur berusten
op artikel 5, eerste lid, van de Wet SUWI. Nadat dit wetsvoorstel tot wet
is verheven en in werking is getreden, berusten de rechtspositieregelingen
op artikel 6, vierde lid, van de Wet SUWI. Artikel XXXVII InwerkingtredingEr is gekozen voor een flexibele inwerkingtredingsbepaling, omdat dit
wetsvoorstel verschillende onderwerpen bevat en ook samenhang heeft met andere
trajecten. Het streven is overigens voor de organisatieveranderingen uit te
gaan van één datum van in werking treding.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerDe staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. Aboutaleb XNoot1Re-integratietrajecten worden voor een belangrijk deel uitbesteed op de
private re-integratiemarkt bij re-integratiebedrijven. In dat verband wordt
over «opdrachtgeverschap» gesproken. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31514-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl