Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2002; Brief minister over het bezoek aan Pakistan van 27 en 28 oktober 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28000-V, nr. 20

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28000-V nr. 20

29-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHumanitaire situatieAndere internationale en politieke aspectenNederlandse ontwikkelingssteun voor PakistanOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28000-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 000 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2002nr. 20BRIEF VOOR DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 oktober 2001Hierbij bied ik u mede namens de Minister-President het verslag aan van
ons bezoek aan Pakistan op 27 en 28 oktober jl.Doel van het bezoek was enerzijds een beter inzicht verkrijgen in de complexe
humanitaire crisis die zich in de regio afspeelt en in de humanitaire hulpverlening,
anderzijds aan President Musharraf waardering en steun van Nederlandse kant
overbrengen voor diens moedig besluit zich onverkort achter de internationale
anti-terrorisme coalitie te scharen. Daarnaast heb ik van de gelegenheid gebruik
gemaakt om over de Nederlandse ontwikkelingssteun aan dat land met de Pakistaanse
autoriteiten van gedachten te wisselen.Van Pakistaanse autoriteiten hebben wij gesprekken gevoerd met President
Musharraf, Minister van Buitenlandse Zaken Abdul Sattar, Minister voor Financien
en Ontwikkeling Shaukat Aziz en Directeur Nationale Bank Husain (die ter gelegenheid
van ons bezoek speciaal uit Karachi was overgekomen), en Minister voor (o.m.)
grensgebieden Abbas Sarfraz Khan, die ons de volgende dag bij het bezoek aan
het vluchtelingenkamp begeleidde. Overingens was bij de lunch nog een groot
aantal kabinetsleden aanwezig, waaronder de Minister van Handel. Met de VN-hulporganistaies
en ICRC enerzijds, en ngo's anderzijds hebben wij twee (aparte) gesprekken
gevoerd. Tot slot hebben wij op de tweede dag een bezoek gebracht aan een
vluchtelingenkamp bij Pesjawar, «Kacha Gari».Humanitaire situatieDe humanitaire crisis vindt zijn oorsprong in buurland Afghanistan, slachtoffer
van meer dan 20 jaar burgeroorlog en al jarenlange droogte, terwijl de humanitaire
situatie door de militaire acties tegen het Taliban-regime nog verder dreigt
te verslechteren. Binnen Afghanistan zijn naar schatting nu
ca. zes miljoen mensen met de winter in zicht afhankelijk van hulp. Hoewel
vrijwel alle internationale staf van hulporganisaties Afghanistan heeft verlaten
wordt de uitvoering van hulpprogramma's en de toevoer van hulpgoederen zoveel
mogelijk door lokale medewerkers voortgezet. Daarbij wordt van Taliban afwisselend
en onvoorspelbaar mede- en tegenwerking ondervonden. De hulpverlening verloopt
soms moeizaam vanwege plunderingen, de slechte veiligheidssituatie en de minimale
communicatiemogelijkheden. Toch slaagt WFP er in dankzij overeenkomsten met
zo'n 30 ngo's dagelijks ca. 700 ton voedsel het land in te krijgen en te distribueren
aan hulpbehoevenden in de steden en in afgelegen gebieden. De inzet van ngo's
is hard nodig nu veel mensen de grote steden hebben verlaten en zijn gevlucht
naar kleine dorpen in de rurale gebieden, die moeilijker bereikbaar zijn.Het creëren van humanitaire corridors is, zo bleek uit gesprekken
met VN en ngo's tijdens het bezoek, vooralsnog niet nodig, en zelfs onwenselijk,
aldus de ngo's, aangezien juist een fijnmazig netwerk van hulpverlening wordt
nagestreefd nu de hulpbehoevenden zo verspreid over het land zitten. Nu ook
Oezbekistan en Turkmenistan de hulporganisaties toestemming hebben verleend
vanaf hun grondgebied hulpkonvooien Afghanistan in te sturen ligt het probleem
in mindere mate bij de toegang tot het land, maar zijn de huidige problemen
meer logistiek van aard: er is onvoldoende lokale staf en daarmee onvoldoende
monitoring van opslag en distributie van de goederen. Daarnaast wordt het
steeds moeilijker om chauffeurs te vinden en er is toenemende brandstofschaarste
in Afghanistan.In Pakistan worden door de regering, ondanks
alle internationale oproepen daartoe ook van de MP en mij afgelopen weekend
en van UNHCR Hoge Commissaris Lubbers, tezelfdertijd in Pakistan (de Minister-President
voerde tijdens het bezoek nog een telefoongesprek met hem), alle grenzen formeel
gesloten gehouden voor Afghanen. Pakistan stelt dat het humanitaire gevallen
toelaat, maar UNHCR meldt dat dit beleid niet of grillig door Pakistaanse
grenswachten wordt uitgevoerd. Mensen aan de Afghaanse kant van de grens maar
ook vanuit Pakistan worden teruggestuurd, aldus de hulpverleningsorganisaties,
soms met geweld. Toch komen tienduizenden vluchtelingen Pakistan langs verborgen
en moeilijke grenspaadjes binnen. Zij duiken dan veelal onder bij familie
of kennissen binnen of buiten bestaande kampen, en zijn zo onbereikbaar voor
wel noodzakelijke hulpverlening. UNHCR vraagt aandacht en financiering voor
deze soms al 20 jaar bestaande «oude» kampen, die steeds zwaarder
belast, maar dreigen vergeten te worden. Ik heb toegezegd dit te zullen overwegen.
In totaal gaat het nu in Pakistan om zo'n 65 000 nieuwe vluchtelingen,
aldus UNHCR. Pakistan is om begrijpelijke redenen bezorgd over de eigen veiligheid
en stabiliteit, en b.v. locaties die de Pakistaanse autoriteiten aanwijzen
voor nieuwe kampen zijn veelal ongeschikt omdat ze in ontoegankelijke streken
liggen, er geen water in de buurt is of in de tribale gebieden liggen waar
de VN vanwege het gebrek aan veiligheid nauwelijks kan opereren. Pakistan
zou wel tegemoetkomender willen zijn mits UNHCR hekken om de nieuwe locaties
bouwt en bewegingsvrijheid van de vluchtelingen inperkt. De UNHCR achten kampen
aan de Afghaanse zijde van de grens, zoals wordt voorgesteld door de Pakistaanse
autoriteiten, in principe onwenselijk: de grensgebieden zijn ontoegankelijk
en onherbergzaam en veiligheid van ontheemden voor bijvoorbeeld ronselpraktijken
van de Taliban kan daar niet worden zekergesteld.Tijdens ons gesprek met de VN-hulporganisaties en het ICRC kwam duidelijk
naar voren dat de onderlinge samenwerking en de coordinatie- en centrale pleitbezorgingsrol
van OCHA goed en naar tevredenheid van alle VN-organisaties en het ICRC wordt
vervuld. Men werkt tevens nauw samen met ngo's, ook Afghaanse, voor de uitvoering
van programma's. Naar aanleiding van klachten van met name deze
laatsten, dat zij meer betrokken willen worden bij opzet en planning van hulpactiviteiten,
gaf men aan daar wel naar te streven en hierin ook verbetering te zien. Ons
gesprek met een tiental ngo's, waaronder Afghaanse, bleek minder eenduidig
over de ervaren samenwerking met de VN. Sommige ngo's stelden dat kanalisering
van Nederlandse fondsen via OCHA, bedoeld om coordinatie te bevorderen van
programma's, vertragend werkt, terwijl anderen stelden wel het nut van deze
samenwerking te zien wegens veelheid van activiteiten en van ngo's en van
moeilijkheid van werken in deze regio. Conclusie luidde dat flexibiliteit
voor uitvoerende organisaties in deze steeds veranderende situatie in de regio
absoluut noodzakelijk is en dat VN en donoren dit mogelijk moeten maken; ik
zal dit betrekken bij verdere besluitvorming, zo heb ik gesteld. Ook aan het
gesprek deelnemende Afghaanse ngo's bleken verdeeld in hun tevredenheid over
samenwerking met en betrokkenheid bij planning door internationale ngo's en
VN-organisaties. Sinds Asquabad-bijeenkomst in 1995 (begin Afghanistan Support
Group als samenwerkingsverband donoren-VN-ngo's) was de Afghaanse stem in
het geheel echter wel degelijk toegenomen, en, zo werd daaraan toegevoegd,
bij het plannen voor een «nieuw» Afghanistan diende Afghaans «ownership»
uitgangspunt te zijn. Dit is (uiteraard) door ons bevestigd.De Nederlandse reservering van NLG 70 mln
zal worden uitgegeven in twee fasen. Hierdoor kan bij de verdeling van de
fondsen rekening worden gehouden met toekomstige ontwikkelingen in en rond
Afghanistan. Deze kunnen bijvoorbeeld van belang zijn voor de bijdrage aan
UNHCR (wel of geen grote aantallen grensoverschrijdende hulpbehoevende personen).
Nederland geeft nu nlg 42 miljoen aan WFP, UNHCR, OCHA, UNFPA, UNICEF, UNDP
en IOM. De contracten hebben de organisaties bereikt en de eerste bijdragen
zijn inmiddels overgemaakt. Additioneel wordt nog bijgedragen aan IFRC en
ICRC, in totaal 4,8 miljoen. Een deel van de NLG 70 miljoen is beschikbaar
gesteld voor ngo-activiteiten. Dit geld wordt via de VN gekanaliseerd om gecoördineerd
optreden te garanderen. Met de VN (OCHA) zijn afspraken gemaakt op welke wijze
deze fondsen voor uitvoering van hulpprojecten in en rond Afghanistan beschikbaar
worden gesteld. Dit gebeurt door OCHA Islamabad via het systeem van de «sectorale
werkgroepen» waarin VN en NGO's samenwerken per thema. Zo wordt een
snelle en gecoördineerde inzet van de fondsen voor NGO programma's die
de hoogste prioriteit hebben nagestreefd.Andere internationale en politieke aspectenDe Minister-President dankte tijdens zijn onderhoud met President Musharraf
Pakistan voor het moedige besluit om zich zonder reserves aan te sluiten bij
de internationale coalitie tegen het terrorisme, een standpunt dat in Nederland
en Europa buitengewoon werd gewaardeerd. Solidariteit met Pakistan in woorden
was echter niet voldoende, Nederland wilde zijn solidariteit en sympathie
graag met daden kracht bijzetten. De humanitaire tragedie in Afghanistan,
die al dateerde van vòòr 11 september, en het vluchtelingenprobleem
in Pakistan hadden de onmiddellijke internationale en Nederlandse –
als een van de grootste humanitaire donoren – aandacht; hoe kon de nijpende
situatie aan de gesloten grens tussen Afghanistan en Pakistan worden verlicht?
Daarnaast stelden wij geïnteresseerd te zijn in de opvattingen van de
President over de politieke ontwikkelingen in Afghanistan post-Taliban en
de mogelijkheden om in de post-Taliban periode de stabiliteit met een militaire
presentie effectief te garanderen (een vredesmacht onder supervisie van de
VN, bijvoorbeeld van multilaterale snit, van Afghaanse snit of een mix van
beide?) President Musharraf benadrukte in zijn antwoord dat de Pakistaanse steun
voor de internationale coalitie een principiële en definitieve keuze
was: «We will stay with the coalition all the way».De President erkende volmondig het ontzagwekkende probleem van de Afghaanse
vluchtelingen, maar wees er tegelijkertijd op dat er al 2,5 miljoen Afghaanse
vluchtelingen in Pakistan aanwezig waren. Openstelling van de grenzen zou
een toevloed van zeker nog eens 1,5 miljoen vluchtelingen betekenen. Momenteel
kwamen er al ongeveer 1500 vluchtelingen per dag binnen, de meesten illegaal.
Pakistan had zijn absorptiecapaciteit intussen bereikt. Aan het verzoek van
volledige openstelling van de grenzen kon Pakistan daarom niet voldoen, wel
zei President Musharraf toe dat hij naar selectieve invulling van het Nederlandse
verzoek om de grenzen open te stellen wilde kijken, bijvoorbeeld door het
toelaten van extra kwetsbare groepen.Vervolgens gaf hij zijn visie op de politieke situatie in Afghanistan
post-Taliban. Iedere politieke regeling na het verdwijnen van de Taliban zou
tenminste moeten voldoen aan de volgende 4 criteria:1) Bevordering stabiliteit in het land en in de regio.2) Een regering in Kaboel zou breed van opzet moeten zijn («broad
based»), multi-etnisch en representatief. De «Northern Alliance»
(NA) achtte hij politiek noch militair in staat zelfstandig het land te leiden.
Veeleer gingen de gedachten van de President uit naar een rol voor de Afghanen
in de diaspora, gematigde Taliban c.q. tribale leiders en individuele leden
van de NA. Ook de voormalige koning Zahir Shah zou, gelet op het respect dat
hij nog steeds in brede kringen in Afghanistan genoot, een rol kunnen spelen.3) Oplossingen zouden niet mogen worden opgelegd, maar «home grown»
moeten zijn.4) Rekening zou moeten worden gehouden met de gevoelens van de onmiddellijke
buurlanden.De President gaf aan het zoeken naar een politieke oplossing bij voorkeur
in handen te willen leggen van de VN en maakte in dit verband melding van
de spoedige komst naar de regio van de heer Lakhdar Brahimi, de speciale gezant
van de SGVN belast met de coördinatie van een politieke en humanitaire
oplossing voor Afghanistan. Een mogelijke rol in het geval van een vredesmacht
in Afghanistan zag de President weggelegd voor de Organisation of the Islamic
Conference (OIC).De kwestie Kashmir werd zowel in het onderhoud met de President alsook
tijdens het gesprek met de Minister van Buitenlandse Zaken, Abdul Sattar,
opgebracht.De Minister-President heeft in zijn antwoord een dringend beroep gedaan
op zijn gesprekspartners in bilateraal overleg met India een maximale inspanning
te plegen om voor dit ingewikkelde probleem een duurzame oplossing uit te
werken.Nederlandse ontwikkelingssteun voor PakistanIn zijn inleiding benadrukte Minister van Financiën en Ontwikkeling
Shaukat Aziz de goede macro-economische performance van Pakistan hetgeen wordt
geïllustreerd door het feit dat Pakistan voor het eerst in haar geschiedenis
een overeenkomst met het IMF (de Stand-By Agreement 2000–2001) volledig
heeft uitgevoerd. Hij stelde daarbij het te betreuren wanneer Pakistan nu
n.a.v. 11 september steun zou krijgen om geo-politieke redenen i.p.v. de rechtvaardigde
honorering van de resultaten van het beleid. Inmiddels ligt er op tafel een
d.m.v. uitgebreide consultatie tot stand gekomen, nieuw interim – Poverty
Reduction Strategy Paper (PRSP) als belangrijke stap op weg naar
een nieuwe overeenkomst voor het eind van dit jaar met het IMF van een Poverty
Reduction and Growth Facility (PRGF). Hij wees op de zware schuldendienst
t.g.v. een schuld van 36 miljard dollar en de mede daardoor financiele beperking
voor een meer effectieve armoedebestrijding (omstreeks eenderde van de bevolking
leeft beneden de armoedegrens) d.m.v. betere sociale dienstverlening (basis-onderwijs
en -gezondheidszorg). Hij hield ook een warm pleidooi voor toegang van Pakistan
tot de OECD markt. In dat opzicht sprak hij zijn grote waardering uit voor
het zojuist ondertekende textiel-accoord met de EU. Als laatste punt noemde
Minister Shaukat Aziz de voortgang op het gebied van goed bestuur. Er hadden
reeds lokale verkiezingen plaatsgevonden, de «accountability»
incl. de monitoring-mechanismen waren sterk verbeterd en Pakistan zal zich
aan de «roadmap» houden voor terugkeer naar de democratie en algemene
verkiezingen houden in october 2002). De Defensie uitgaven zijn onder controle,
en de Sociale uitgaven zijn verhoogd. Tenslotte vroeg hij Nederland om directe
financiele steun en waar mogelijk om politieke steun.De Minister-President en ik hebben lof en waardering uitgesproken voor
de macro-economische performance van Pakistan gedurende de afgelopen twee
jaar en begrip getoond voor de Pakistaanse verzoeken om steun. Ik heb gewezen
op de indirecte steun die Nederland aan landen als Pakistan verleent middels
de in relatieve en absolute zin hoge bijdragen aan multilaterale organisaties
zoals UNHCR, UNDP etc. Ik heb toegezegd dat Nederland in overleg met gelijkgezinde
donoren zoals het VK en Duitsland, zal blijven pleiten voor zoveel mogelijk
begrip en steun voor de positie van Pakistan in fora als de EU, het IMF, de
Wereld Bank en Club van Parijs. Ik stelde daarbij ten aanzien van schuldverlichting
dat Pakistan als de facto IDA-only tenminste recht heeft op Napels voorwaarden.
Desgevraagd heb ik aangegeven dat Nederland niet over zal gaan tot het herstel
van de structurele bilaterale ontwikkelingssamenwerkingsrelatie met Pakistan.
De huidige programma's op het terrein van milieu en goedbestuur wil ik in
toenemende mate onder de PRSP brengen. Overigens ben ik bereid de Nederlandse
hulp en steun te intensiveren. Evenwel gegeven onze eigen beperkte implimentatiecapaciteit
geef ik de voorkeur aan multilarale of plurilaterale co-financiering bv. via
Wereldbank of DFID. Ook gesprekspartners gaven daaraan de voorkeur.Tot slot heb ik toegezegd dat Nederland over zal gaan tot ODA schuldendienstkwijtschelding
voor 2001 en 2002, voor een bedrag van in totaal circa 40 mln. NLG.Het bezoek is in een prettige en open sfeer verlopen. Het voor de Minister-President
en mijzelf nuttige bezoek werd naar onze indruk aan Pakistaanse zijde heel
duidelijk op prijs gesteld.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28000-V-20.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl