Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2010-2011
 Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Kamerstukken
 
 
 
 32 421
 
 Wijziging van verschillende wetten in verband met harmonisatie en vereenvoudiging van deze wetten ten behoeve van de uitvoering van die wetten door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Wet harmonisatie en vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving)
 
 
 
 E
 
 VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID1 Samenstelling: Van den Berg (SGP), Swenker (VVD), Terpstra (CDA), vice-voorzitter, Vedder-Wubben (CDA), Biermans (VVD), Kneppers-Heijnert (VVD), Van Driel (PvdA), voorzitter, Meulenbelt (SP), Ten Hoeve (OSF(, Westerveld (PvdA), Leijnse (PvdA), Staal (D66), Thissen (GroenLinks), Russell (CDA), Goyert (CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Elzinga (SP), Quik-Schuijt (SP), Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), Strik (GL), Koffeman (PvdD), Yildirim (Fractie-Yildirim) en Flierman (CDA).
 Vastgesteld 15 december 2010
 
 
 
 De memorie van antwoord heeft de commissie aanleiding gegeven tot het maken van de volgende nadere opmerkingen en het stellen van de volgende nadere vragen
 De leden van de PvdA-fractie danken de minister, mede namens de fracties van de SP,GroenLinks en Yildirim, voor de snelle en uitgebreide beantwoording van hun vragen. Op twee onderdelen riepen deze bij hen een vervolgvraag op.
 De samenloopregeling
 Wat is de rechtsbasis van de regeling (MvA p. 6) dat de werkgever kan verzoeken om gedurende maximaal 52 weken een uitkering te verstrekken tot maximaal het loon dat hij aan de zieke (vangnet-)werknemer moet betalen? Is deze hogere uitkering gemaximeerd tot het maximumdagloon? Wordt zo'n verzoek altijd gehonoreerd? Zo nee, wat zijn redenen voor afwijzing?
 De brandend-huisclausule
 Is de werkloos geraakte werknemer ziektewetgerechtigd als, en zolang, hij als gevolg van ziekte of gebrek niet in staat is met passende arbeid méér te verdienen dan 50% van het laatstverdiende loon?
 Zo ja, wil dit zeggen dat het UWV, na aanvaarding van dit wetsvoorstel, geen mogelijkheden meer heeft om ziekengeld te weigeren in de volgende twee casusposities?
 
 
 a)
 de werknemer met zodanige beperkingen wordt ontslagen, omdat in de proeftijd aan het licht komt dat het werk waarvoor hij is aangenomen zijn krachten te boven gaat, terwijl dit «te boven gaan» het gevolg is van een bij hem al geruime tijd bestaande medische beperking.
 
 
 b)
 werknemer zit in de laatste weken van het arbeidscontract voor bepaalde tijd ziek thuis als gevolg van een arbeidsbeperking die hij bij de aanstellingskeuring heeft verzwegen.
 
 
 Indien die mogelijkheid ook in dit laatste geval komt te ontbreken, is hier dan geen sprake van ongelijke behandeling met BW-werknemers, voor wie de werkgever de mogelijkheid heeft om loondoorbetaling te weigeren?
 Ervan uitgaand dat deze gevolgen inderdaad optreden, waarom verdient een lichte brandend-huis-clausule – alleen toepassen in gevallen van klaarblijkelijk oneigenlijk gebruik – waarvan de uitvoeringskosten vanwege het kennelijke karakter bescheiden zullen zijn, dan niet de voorkeur boven een regeling zonder noodvoorziening?
 Onder de voorwaarde dat de leden van de commissie de nota naar aanleiding van het verslag uiterlijk vrijdag 17 december 2010, om 10.00 uur ontvangen wordt het onderhavige wetsvoorstel geagendeerd voor plenaire behandeling op 20/21 december 2010. De leden zien de beantwoording met belangstelling tegemoet.
 
 
 
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 
 Van
 Driel
 
 
 
 De griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 
 Van
 Dooren