Metrologiewet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30208, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30208 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen1. Doel en aanleiding2. De huidige metrologische wetgeving3. Richtlijn meetinstrumenten3.1. Achtergrond van de richtlijn3.2. Inhoud van de richtlijn3.2.1. Werkingssfeer3.2.2. Essentiële eisen3.2.3. Overeenstemmingsbeoordeling3.2.4. Aangemelde instanties3.2.5. Overheidstoezicht3.2.6. Overgangsrecht3.2.7. Implementatie in andere EU-lidstaten4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel4.1. Meeteenheden4.2. Meetinstrumenten4.3. Aangewezen instanties en erkenningen5. Toezicht en handhaving5.1. Inleiding5.2 Toezichthouder5.3 Handhaving6. Bedrijfseffecten6.1. Onderzoek administratieve lasten6.2. Omvang administratieve lasten6.3. Overwogen alternatievenII. ArtikelenArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 33Artikel 34Artikel 35Artikel 36Artikel 37Artikel 38Artikel 40Artikel 41Artikel 43Artikel 44Artikel 45Artikel 46Artikel 47Artikel 48Artikel 49III. Transponeringstabel en vergelijking IJkwet en voorstel
Metrologiewet1. Transponeringstabel 2. Vergelijkend overzicht IJkwet en voorstel Metrologiewet Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30208Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 110 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 208Regels omtrent meeteenheden en omtrent het in de handel brengen en het
gebruik van meetinstrumenten (Metrologiewet)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State (van het Koninkrijk) wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel
25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).I. Algemeen1. Doel en aanleidingDe aanleiding voor dit wetsvoorstel is de noodzaak tot implementatie van
richtlijn 2004/22/EG van het Europees Parlement en Raad van 31 maart
2004 betreffende meetinstrumenten (PbEU L135) (hierna: de richtlijn meetinstrumenten).1Het doel van deze richtlijn is de vervanging van een aantal bijzondere
richtlijnen op het gebied van de metrologie, die telkens afzonderlijk regels
stellen voor bepaalde meetinstrumenten, door één algemene richtlijn.
De richtlijn is een zogenaamde nieuwe aanpak richtlijn hetgeen onder meer
betekent dat de richtlijn prestatie-eisen in de vorm van essentiële eisen
vastlegt en dat de fabrikant verschillende mogelijkheden heeft om overeenstemming
met deze eisen aan te tonen. Door het imperatieve karakter van de richtlijn
meetinstrumenten is parallelle nationale wetgeving niet meer toegestaan. Meetinstrumenten
zijn thans geregeld in de IJkwet. De systematiek van die wet is gebaseerd
op de IJkwet 1937. Opeenvolgende wijzigingen die, elk met een eigen karakter,
een plaats hebben gekregen in de IJkwet dragen niet bij aan de leesbaarheid
en toegankelijkheid ervan. Implementatie van de richtlijn meetinstrumenten
zou de wet nog ingewikkelder maken. Daarom is ervoor gekozen de IJkwet te
vervangen door een geheel nieuwe wet, waarin de richtlijn meetinstrumenten
wordt geïmplementeerd. Inhoudelijk zullen – voor zover de richtlijn
dat niet eist – nagenoeg geen wijzigingen worden aangebracht maar wel
zullen de verschillende keuringsprocedures en de eisen aan keuringsinstellingen
waar mogelijk worden geharmoniseerd. Uiteraard wordt van de gelegenheid gebruik
gemaakt de wet in te richten naar hedendaagse juridisch-technische eisen.De IJkwet en de daarop gebaseerde regelgeving omvatte reeds de implementatie
van oudere EG-richtlijnen. Sommige daarvan blijven ook na het van toepassing
worden van de wetgeving ter implementatie van de richtlijn meetinstrumenten
bestaan. De uitvoeringswetgeving daarvoor wordt ook omgezet naar de regelgeving
op basis van de voorgestelde wet. Inhoudelijk wordt daarin geen wijziging
gebracht. In de uitvoeringswetgeving zal bij maatregelen die (mede) strekken
tot implementatie van een dergelijke richtlijn uitdrukkelijk worden
vermeld om welke richtlijn(bepaling) het gaat.De citeertitel «IJkwet» stamt uit een tijd dat de wet beperkt
was tot het ijken van meetinstrumenten. In de loop der tijd zijn echter ook
de grootheden en meeteenheden met de daarbij behorende standaarden in de wet
opgenomen. Om meer recht te doen aan de inhoud van het wetsvoorstel wordt
voorgesteld aan de nieuwe wet de titel Metrologiewet toe te kennen. Metrologie
is de leer van het meten en omvat zowel de fundamentele metrologie (meeteenheden
en standaarden) als de toegepaste metrologie (voorschriften aan meetinstrumenten).
De Metrologiewet die in 1972 tot stand kwam en die grotendeels niet in werking
is getreden, is in 1999 vervallen. Verwarring met die wet is dus niet te duchten.Het voorstel van wet is op 18 maart 2005 ingevolge artikel 8, eerste
lid, van richtlijn nr. 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van
22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen
en technische voorschriften (PbEG L 204) voorgelegd aan de Commissie
van de Europese Gemeenschappen aangezien niet uitgesloten is dat het wetsvoorstel
technische voorschriften bevat als bedoeld in richtlijn 98/34/EG. Indicatief
kan daarbij gewezen worden op de in de artikelen 22 en 23 opgenomen verboden
inzake het in de handel brengen, in gebruik nemen en gebruiken van meetinstrumenten
die niet aan de krachtens dit wetsvoorstel gestelde eisen voldoen. Voorzover
de regeling kwantitatieve invoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking
in de zin van artikel 30 van het EG-verdrag bevat, worden deze maatregelen
gerechtvaardigd uit hoofde van het belang van consumentenbescherming, volksgezondheid,
openbare veiligheid, milieubescherming.Over het voorstel van wet is overleg gevoerd met representatieve organisaties
uit het bedrijfsleven, het standaardenlaboratorium, keuringsinstanties en
de huidige toezichthouder.2. De huidige metrologische wetgevingDe overheid heeft vanuit het algemeen belang een rol in het waarborgen
en bevorderen van een juiste meting. Hiermee is de eerlijkheid in de handel
gediend en kunnen zowel consumenten als handelspartijen vertrouwen hebben
in het meetresultaat. De IJkwet stelt technische en metrologische eisen aan
meetinstrumenten die in een bepaalde toepassing worden gebruikt, om zodoende
een correct meetresultaat te waarborgen. Het is dus niet zo dat op grond van
de IJkwet alle meetinstrumenten uit een bepaalde categorie geijkt moeten worden.
De toepassing van het meetinstrument is bepalend voor het antwoord op de vraag
of een geijkt meetinstrument moet worden gebruikt of niet. Zo hoeft het meetinstrument
dat in een productieproces wordt gebruikt niet geijkt te worden, maar als
hetzelfde meetinstrument voor het handelsverkeer wordt gebruikt, dient het
geijkt zijn en voorzien van een ijkmerk.De IJkwet omvat vier grote onderwerpen. Het eerste deel van de IJkwet
heeft betrekking op meeteenheden en standaarden. In dit deel worden de fysische
grootheden gedefinieerd, de meeteenheden vastgesteld en regels gesteld met
betrekking tot (nationale) standaarden. Het internationale stelsel van meeteenheden
(SI-stelsel) is op wetenschappelijke basis uitgewerkt onder het op 20 mei
1875 te Parijs gesloten verdrag ter verzekering van de internationale eenheid
en de volmaking van het metrieke stelsel (Meterconventie) en door de elfde
Algemene conferentie voor maten en gewichten in 1960 bekrachtigd. Nederland
is in 1929 tot dit verdrag toegetreden (wet van 28 december 1928, Stb.
466, Nederlandse vertaling van het verdrag is opgenomen in Stb. 1929, 219).
In 1979 werd het gebruik van het SI-stelsel dwingend voorgeschreven door de
totstandkoming van Richtlijn 80/181/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 20 december 1979 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten op het gebied van de meeteenheden (PbEG L39), hierna
aangeduid als meeteenhedenrichtlijn.De bevordering van de rechtszekerheid en de industriële en wetenschappelijke
ontwikkeling maken het nodig dat Nederland blijvend kan beschikken over nationale
wettelijke meetstandaarden. Het beheer en de verwezenlijking van standaarden
is van belang voor een goede metrologische infrastructuur en vereist een hoog
wetenschappelijk kennisniveau. Deze standaarden dragen per definitie een uniek
karakter, hetgeen betekent dat de zorg hiervoor een wettelijk monopolie vereist.De zorg voor de standaarden en de daarmee samenhangende werkzaamheden
is opgedragen aan het NMi Van Swindenlaboratorium BV (NMi VSL). De kosten
die verband houden met het beheer en verwezenlijking van de standaarden kunnen
niet geheel toegerekend worden aan de gebruikers omdat dit, ook internationaal
gezien, zou leiden tot onredelijk hoge tarieven. Vanaf de privatisering van
de dienst van het IJkwezen (een ambtelijke dienst ressorterend onder de Minister
van Economische Zaken) in 1989 is derhalve aan VSL voor het beheren van de
aangewezen standaarden, voor zover de kosten daarvan niet kunnen worden toegerekend
aan derden, een vergoeding door de overheid verstrekt. De kosten die voortvloeien
uit het kalibreren van werkstandaarden van derden tegen de nationale standaarden
worden in rekening gebracht bij de gebruiker. Omdat bij de privatisering van
de dienst van het IJkwezen de beschikbare kennis op metrologisch gebied buiten
het Ministerie van Economische Zaken werd geplaatst, is de Raad van deskundigen
voor de nationale standaarden ingesteld. Deze raad is belast met het toezicht
op de werkzaamheden van NMi VSL en tevens met de advisering over alle gelegenheden
die verband houden met meetstandaarden van grootheden. De raad bestaat uit
vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en de wetenschap.Het tweede deel van de IJkwet heeft betrekking op de toelating van meetinstrumenten
tot de markt, het gebruik van meetinstrumenten en de waarborgen die een correct
meetresultaat bevorderen. In dit onderdeel zijn voorschriften opgenomen voor
meetinstrumenten die gebruikt worden voor het drijven van handel, het doen
van leveringen, het vaststellen van heffingen of het vaststellen van loon
voor verrichte arbeid, berekend naar grondslag van maat of gewicht.De IJkwet kent een preventief toezicht. Meetinstrumenten worden voordat
ze in de handel gebracht worden, geijkt. De fabrikant kan kiezen voor een
toetsing aan de hand van de eisen uit het nationale spoor of uit het EEG-spoor.
Het nationale spoor bevat de nationale voorschriften die op basis van historische
ontwikkelingen autonoom in Nederland zijn ontstaan. Deze nationale voorschriften
gelden naast de metrologische voorschriften die zijn gebaseerd op communautaire
richtlijnen. Het EEG-spoor heeft betrekking op de bijzondere richtlijnen die
op basis van richtlijn 71/316/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden
geldende algemene bepalingen (PbEG L202) (kaderrichtlijn) zijn vastgesteld
en in Nederlands recht omgezet.In 1992 is de richtlijn 90/384/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake niet-automatische
weegwerktuigen (PbEG L189) (NAW-richtlijn) in de IJkwet geïmplementeerd.
De werkingssfeer van de wet is voor deze meetinstrumenten uitgebreid om tegemoet
te komen aan de bepalingen van deze richtlijn. De NAW-richtlijn is een nieuwe
aanpak-richtlijn.Naast de voorschriften voor nieuwe meetinstrumenten gelden voorschriften
voor in gebruik genomen meetinstrumenten. Immers, de met een meetinstrument
verrichte metingen zullen bijvoorbeeld talloze malende grondslag
vormen voor de berekening van de te betalen prijs. Het is derhalve van belang
dat het meetinstrument correct blijft meten.Het derde deel van de IJkwet betreft de keuringsbevoegden: de ijkinstelling
en de ijkbevoegden. Sinds de privatisering van de dienst van het IJkwezen
is het Nederlands Meetinstituut BV (en haar rechtsvoorgangers) (NMi) als ijkinstelling
aangewezen. In artikel 22 van de IJkwet is bepaald dat de ijkinstelling zorg
draagt voor de keuring van meetinstrumenten, voor de erkenning van ijkbevoegden
en voor het toezicht op de naleving Op dit moment wordt de keuringstaak en
de erkenning van ijkbevoegden onder verantwoordelijkheid van het NMi uitgevoerd
door NMi Certin BV, de toezichtstaak wordt uitgevoerd door Verispect BV. Beide
activiteiten vinden volledig van elkaar gescheiden plaats. IJkbevoegden zijn
bedrijven en personen die op grond van aangetoonde kennis en kunde door de
ijkinstelling erkend zijn voor het verrichten van bepaalde werkzaamheden in
het kader van keuring en herkeuring.Aangezien bij de taken van de ijkinstelling sprake is van taken met een
publiekrechtelijk karakter is aan de overheidsverantwoordelijkheid inhoud
gegeven door een aantal wettelijke voorzieningen te treffen. Het gaat hier
bijvoorbeeld om de eisen waaraan de ijkinstelling moet voldoen, het toezicht
op de door de ijkinstelling vast te stellen tarieven, de mogelijkheid voor
de minister om aanwijzingen te geven in verband met werkzaamheden die voortvloeien
uit het EEG-recht en de algemene informatieplicht van de ijkinstelling aan
de minister.Tegen ongunstige beschikkingen van de ijkinstelling en ijkbevoegden staat
beroep open op de rechter.Het vierde belangrijke onderwerp van de IJkwet is het toezicht op de naleving.
Dit onderdeel is hier niet verder uitgewerkt omdat in paragraaf 5 uitgebreid
wordt stilgestaan bij het toezicht en in het verlengde daarvan het handhavinginstrumentarium.3. Richtlijn meetinstrumenten3.1. Achtergrond van de richtlijnZoals in paragraaf 2 al is aangegeven, is in de jaren zeventig van
de vorige eeuw een aantal bijzondere metrologische richtlijnen vastgesteld
op basis van de kaderrichtlijn. Het gaat hierbij om zogenaamde facultatieve
productrichtlijnen, dat wil zeggen dat de richtlijnen de mogelijkheid bieden
naast de EG-regels een eigen nationaal systeem van technische eisen te handhaven.
In deze richtlijnen zijn uitvoerige technische specificaties vastgelegd. Omdat
het permanent bijwerken van de technische specificaties niet uitvoerbaar bleek
te zijn en er geen aanpassing plaats vond aan de snel veranderende meettechnologieën,
zijn de specificaties in veel van deze richtlijnen verouderd en te beperkend.
Om die reden kiezen fabrikanten in een aantal gevallen voor de parallelle
nationale regels.Ingevolge de resolutie van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
7 mei 1985 betreffende een nieuwe aanpak op het gebied van technische
harmonisatie en normalisatie (PbEG C 136, blz. 1) moeten bijzondere richtlijnen
die technisch verouderd zijn, worden ingetrokken en vervangen worden door
een algemene richtlijn. In dit kader heeft de Commissie op 15 september
2000 een voorstel voor een richtlijn betreffende meetinstrumenten (COM 2000,
566 def) ingediend.De Raad van State heeft overeenkomstig artikel 18, tweede lid, van de
Wet op de Raad van State op verzoek van de toenmalige Minister van Economische
Zaken voorlichting gegeven omtrent de ontwerp-richtlijn. De reactie van de
Raad is op 9 mei 2001,1 nr. W10.010193/II/A,
uitgebracht en had betrekking op het karakter van de richtlijn en de gevolgen
voor het Nederlands beleid en de nationale wetgeving. Daarnaast ging de Raad
in op een aantal specifieke vragen. De door de Raad gegeven voorlichting is voor een aantal aspecten richtinggevend geweest bij de onderhandelingen
in de raadswerkgroep meetinstrumenten. Zo is de suggestie van de Raad overgenomen
om in de considerans meer aandacht te besteden aan de opzet en reikwijdte
van de richtlijn en zijn de essentiële eisen voor taxameters aanzienlijk
herzien.3.2. Inhoud van de richtlijn3.2.1. WerkingssfeerDe richtlijn meetinstrumenten heeft betrekking op de meetfunctie van de
volgende meetinstrumenten: watermeters, gasmeters, en volumeherleidingsinstrumenten,
wattuurmeters, warmteverbruiksmeters, meetsystemen voor de continue en dynamische
meting van hoeveelheden andere vloeistoffen dan water, automatische weeginstrumenten,
taxameters, stoffelijke maten, dimensionale meetinstrumenten en uitlaatgasanalysatoren.De richtlijn verplicht niet tot het stellen van eisen aan de genoemde
instrumenten. De lidstaten beslissen zelf of zij voor bepaalde meettaken uit
overwegingen van publiek belang het gebruik van een wettelijke gecontroleerd
meetinstrument voor willen schrijven. Indien een lidstaat kiest voor wettelijke
metrologische controle, dan kunnen slechts de eisen gesteld worden die in
de Gemeenschap aanvaard zijn. Afwijkende nationale eisen zijn niet toegestaan.
Wel is er ruimte om rekening te houden met verschillende klimaatomstandigheden
of verschillende niveaus van consumentenbescherming op nationaal niveau. De
lidstaten kunnen in die gevallen in het kader van de essentiële eisen
aan meetinstrumenten omgevingsklassen of nauwkeurigheidsklassen vaststellen.De richtlijn is beperkt tot het in de handel brengen en in gebruik nemen
van meetinstrumenten. De richtlijn voorziet niet in het stellen van eisen
aan een meetinstrument tijdens de gebruiksfase. Dit behoort tot het autonoom
terrein van de lidstaat.3.2.2. Essentiële eisenZoals al is aangegeven, volgt de richtlijn meetinstrumenten de systematiek
van de nieuwe aanpak. De richtlijn stelt essentiële eisen aan meetinstrumenten
en de fabrikant of zijn gemachtigde dient overeenstemming van het meetinstrument
met de eisen aan te tonen. Uitgangspunt is dat essentiële eisen de technische
voortgang niet in de weg dienen te staan en dat zij bij voorkeur prestatie-eisen
omvatten. Hierdoor zijn de eisen in belangrijke mate ongevoelig voor de ontwikkelingen
van de technologie en worden innovatieve oplossingen niet belemmerd door regelgeving.
In bijlage I van de richtlijn zijn de algemene essentiële eisen opgenomen
die op ieder meetinstrument van toepassing zijn, terwijl in de bijlagen MI-001
tot MI-010 de specifieke essentiële eisen per categorie meetinstrumenten
zijn opgenomen. In de op grond van dit wetsvoorstel tot stand te brengen lagere
regelgeving zullen de aan de meetinstrumenten te stellen algemene en specifieke
eisen worden opgenomen.Voordat het meetinstrument op de markt wordt gebracht, moet conformiteit
met de essentiële eisen zijn aangetoond. De fabrikant kan hierbij gebruik
maken van geharmoniseerde normen. Deze worden door de Europese Commissie voor
normalisatie (CEN), het Europese Comité voor elektrotechnische normalisatie
(CENELEC) en het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) vastgesteld
en door de Commissie gepubliceerd. De fabrikant kan in plaats van de geharmoniseerde
normen de door de Europese Commissie gepubliceerde normatieve documenten en
lijsten volgen. Deze documenten en lijsten zijn afgeleid van de internationale
aanbevelingen die door de Internationale Organisatie voor Wettelijke Metrologie
(OIML) zijn vastgesteld. Ten slotte kan de fabrikant er voor kiezen
om overeenstemming aan te tonen door middel van specificaties die niet zijn
vastgelegd in geharmoniseerde normen of normatieve documenten. Het volgen
van geharmoniseerde normen of normatieve documenten is dus slechts een hulpmiddel
om de taak van de fabrikant te verlichten en kan niet dwingend worden voorgeschreven.
Wel is het zo dat het volgen van geharmoniseerde normen en normatieve documenten
een vermoeden van overeenstemming geeft.Aangezien de prestaties van de meetinstrumenten in sterke mate onderhevig
zijn aan de invloed van de elektromagnetische omgeving maakt de ongevoeligheid
voor elektromagnetische storingen een integraal onderdeel uit van de essentiële
eisen van de richtlijn meetinstrumenten. Richtlijn 89/336/EEG van 3 mei
1989 betreffende de onderlinge aanpassingen van de wetgevingen van de Lid-Staten
inzake elektromagnetische compatibiliteit (PbEG L139) is ten aanzien van de
immuniteitsvoorschriften niet van toepassing. Wel blijft deze richtlijn van
toepassing voor de emissievoorschriften. Het zelfde zal na 20 juli 2007
het geval zijn na de inwerkingtreding van richtlijn 2004/108/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de onderlinge aanpassingen
van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit
(PbEU L390) die de hiervoor genoemde richtlijn vervangt.3.2.3. OvereenstemmingsbeoordelingOm overeenstemming met de essentiële eisen aan te tonen, heeft de
fabrikant meer dan één procedure tot zijn beschikking. In bijlage
MI-001 tot en met MI-010 wordt per instrument aangegeven welke procedures
van overeenstemmingsbeoordeling kunnen worden gevolgd. Deze kunnen, afhankelijk
van de complexiteit van het meetinstrument, per instrument verschillen. Voor
de procedures van overeenstemmingsbeoordelingen zijn standaardmodules ontleend
aan Besluit nr. 93/465/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
22 juli 1993 betreffende modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures
en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering
van overeenstemming (PbEG C 220) (het modulebesluit). Op onderdelen zijn deze
modules aangepast aan specifieke aspecten van de metrologische controles.Bij module A verstrekt de fabrikant een verklaring van overeenstemming
gebaseerd op een interne productiecontrole. Module A1 is identiek aan module
A maar aangevuld met een productcontrole door de aangemelde instantie.Voor de modules C, C1, D, E en F geldt steeds dat zij tezamen met module
B moeten worden toegepast. Kenmerkend voor een procedure waarin van deze modules
gebruik wordt gemaakt, is dat de beoordeling van het meetinstrument in twee
fasen geschiedt. In de eerste fase (module B) onderzoekt de keuringsinstelling
een representatief exemplaar of de technische documentatie en geeft een certificaat
van EG-typeonderzoek af indien het meetinstrument voldoet aan de toepasselijke
voorschriften. In de tweede fase wordt beoordeeld of de exemplaren die de
fabriek verlaten, overeenstemmen met het type. De aanvullende beoordeling
kan een verklaring van de fabrikant inhouden, een productkeuring die uitgevoerd
wordt door de aangemelde instantie maar er kan ook sprake zijn van een goedgekeurd
kwaliteitssysteem. Dit systeem moet garanderen dat de door de fabrikant vervaardigde
meetinstrumenten in overeenstemming zijn met het goedgekeurde prototype.De modules D1, E1 en F1worden niet tezamen met een andere module toegepast.
Er wordt geen typeonderzoek verricht maar de fabrikant moet een goedgekeurd
kwaliteitssysteem hanteren, dan wel zijn meetinstrumenten ter keuring aanbieden.
Het kwaliteitsysteem moet garanderen dat de door hem vervaardigde meetinstrumenten
in overeenstemming zijn met de desbetreffende eisen van de richtlijn. Module G voorziet in een overeenstemmingsbeoordeling in die gevallen dat
er slechts één exemplaar van het meetinstrument wordt geproduceerd.Bij module H staat het gehele productieproces inclusief het ontwerp onder
toezicht van de aangemelde instantie. Module H1 bestaat daarentegen weer wel
uit een vooronderzoek en een aanvullende beoordeling, maar verschilt van de
overige procedures die in twee fasen geschieden, door het feit dat de fabrikant
niet een type, maar een ontwerp laat keuren.Deze procedures leiden – mits met goed gevolg doorlopen –
tot de afgifte van een verklaring waarin de fabrikant verklaart dat het meetinstrument
in overeenstemming is met de toepasselijke voorschriften (de verklaring van
overeenstemming) en tot de plaatsing van het merk van overeenstemming, het
CE-merk. In het geval van de metrologie dient er ook een aanvullende metrologische
markering te worden aangebracht. Immers, de toepassingsgebieden zijn niet
geharmoniseerd en er zullen dus meetinstrumenten in de handel komen die niet
voldoen aan de eisen van de richtlijn meetinstrumenten. Naar alle waarschijnlijkheid
zullen deze meetinstrumenten wel voorzien zijn van CE-merk omdat zij voldoen
aan de eisen van andere richtlijnen zoals bijvoorbeeld de laagspanningsrichtlijn.3.2.4. Aangemelde instantiesDe procedures van overeenstemmingsbeoordeling worden uitgevoerd door of
onder toezicht van daartoe door de lidstaten bij de Commissie van de Europese
Gemeenschappen en de andere lidstaten aangemelde instanties. Een instantie
kan voor één of meer taken met betrekking tot alle dan wel bepaalde
meetinstrumenten worden aangewezen. Om als instantie te worden aangewezen
moet de instelling onafhankelijk zijn van fabrikanten voor wie zij de werkzaamheden
verricht en over voldoende deskundigheid beschikken. In artikel 12 van de
richtlijn is daartoe een aantal criteria opgenomen. In dit artikel zijn tevens
de condities vastgelegd waaronder de aangemelde instantie bepaalde taken aan
derden kan uitbesteden.Een aangemelde instantie is bevoegd om de overeenstemmingsbeoordeling
waarvoor zij is aangemeld uit te voeren voor iedere binnen of buiten de Europese
Unie gevestigde fabrikant. Zij mag bij de uitvoering van de procedures gebruik
maken van de middelen die haar in haar thuisbasis ter beschikking staan of
van het personeel van een buitenlandse vestiging. De certificaten dienen echter
door of namens de aangemelde instantie te worden afgegeven en niet door de
buitenlandse vestiging.De verantwoordelijkheid voor een juiste taakuitoefening door de aangemelde
instantie ligt bij de lidstaat die haar heeft aangewezen. Deze lidstaat dient
er ook op toe te zien dat de instantie aan de criteria zoals opgenomen in
artikel 12 van de richtlijn blijft voldoen. 3.2.5. OverheidstoezichtIn de richtlijn is vastgelegd dat de lidstaten passende maatregelen moeten
nemen om te garanderen dat meetinstrumenten die aan wettelijke controle zijn
onderworpen en niet voldoen aan de voorschriften van de richtlijn noch in
de handel worden gebracht noch in gebruik worden genomen. Er is ook een zogeheten
«vrijwaringsclausule» opgenomen waarin de lidstaten verplicht
worden om passende maatregelen te nemen om meetinstrumenten waarop het CE-merk
en de aanvullende metrologische markering zijn aangebracht, uit de handel
te nemen en het in de handel brengen of het verder gebruik te verbieden of
te beperken als blijkt dat bij een juiste installatie en bij juist gebruik
volgens de instructies van de fabrikant niet aan de essentiële eisen
met betrekking tot de metrologische prestaties wordt voldaan. Als blijkt dat
de niet-naleving van systematische aard is dan informeert de lidstaat de Commissie
over de genomen maatregelen onder opgave van de redenen van zijn beslissing. 3.2.6. OvergangsrechtDe certificaten van EEG-modelgoedkeuring die op basis van de ingetrokken
bijzondere richtlijnen zijn afgegeven, hebben een geldigheidsduur van 10 jaar.
De overgangsperiode van deze certificaten is beperkt tot de geldigheidsduur
van het desbetreffende certificaat. In het geval van nationale voorschriften
wordt er in de meeste gevallen een certificaat van onbeperkte duur afgegeven.
Voor deze certificaten is de overgangsperiode maximaal 10 jaar.3.2.7. Implementatie in andere EU-lidstatenIn de andere EU-lidstaten wordt – evenals in Nederland – de
komende tijd bezien voor welke meettaken het gewenst is meetinstrumenten te
regelen. Een vergelijking met de andere lidstaten op dit moment is daardoor
nog ongewis. Naar verwachting bestaat daarover meer duidelijkheid bij de nadere
invulling in de lagere regelgeving. Bij de nadere regeling van een meetinstrument
zal dan ook aandacht besteed worden aan de situatie in de andere lidstaten
met betrekking tot het desbetreffende meetinstrument.4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel4.1. MeeteenhedenHet eerste hoofdstuk van het wetsvoorstel heeft, evenals het eerste hoofdstuk
van de IJkwet, betrekking op de fundamentele metrologie dat wil zeggen op
de grootheden en de daaraan gekoppelde meeteenheden en de nationale meetstandaarden.
Zoals in paragraaf 2 al is aangegeven wordt de inhoud hiervan voor het
merendeel bepaald door de meeteenhedenrichtlijn, die weinig discretionaire
ruimte voor de lidstaten bevat. In de regelgeving op dit punt zal dan ook
geen inhoudelijke wijziging optreden. De aanwijzing van NMi Van Swinden Laboratorium
BV die belast is met de zorg voor de meetstandaarden, zal worden gecontinueerd.
Bij de Raad van deskundigen voor de nationale standaarden wordt – naast
de naamswijziging – ter verduidelijking een kleine wijziging voorgesteld.4.2. MeetinstrumentenDe volgende hoofdstukken hebben betrekking op de toegepaste (of wettelijke)
metrologie. Deze betreft de eisen die aan meetinstrumenten worden gesteld
ter waarborging van een correct meetresultaat. De wettelijke metrologie omvat
de regeling van meetinstrumenten die worden gebruikt voor meettaken waarop
volgens de overheid controle moet plaatsvinden. Ten opzichte van de IJkwet
is de reikwijdte van het wetsvoorstel verruimd. Dit heeft te maken met het
feit dat in de richtlijn meetinstrumenten een groot aantal toepassingsgebieden
genoemd wordt waarvoor een lidstaat het gebruik van geregelde meetinstrumenten
kan voorschrijven. Deze toepassingsgebieden – openbaar belang, volksgezondheid,
openbare veiligheid, openbare orde, milieubescherming, consumentenbescherming,
eerlijke handel, heffing van belastingen of andere heffingen – zijn
in het wetsvoorstel opgenomen. Voor de meetinstrumenten die onder de richtlijn
meetinstrumenten vallen, zijn afwijkende nationale metrologische eisen voor
meettaken ten behoeve van die toepassingsgebieden niet geoorloofd.Het wetsvoorstel biedt een brede basis wat betreft de te regelen meetinstrumenten
en de toepassingsgebieden waarvoor de meetinstrumenten gebruikt worden. In
de op dit wetsvoorstel gebaseerde regelgeving zal worden aangegeven voor welke
meettaken een wettelijk geregeld meetinstrument moet worden gebruikt. Niet
alle toepassingsgebieden vallen onder de competentie van de Minister
van Economische Zaken. Te denken valt aan openbare veiligheid of milieubescherming.
Indien behoefte is aan wettelijke metrologische controle van een meetinstrument
dat ten behoeve van die doeleinden wordt gebruikt, kunnen voor het desbetreffende
meetinstrument regels worden gesteld. Indien reeds uit anderen hoofde op grond
van deze wet eisen aan het instrument zijn gesteld, bijvoorbeeld eerlijkheid
in de handel, kan het toepassingsgebied worden uitgebreid. Op verzoek van
de verantwoordelijke bewindspersoon zal die meettaak worden toegevoegd aan
het meetinstrument. Te denken valt bijvoorbeeld aan automatische weegwerktuigen
die gebruikt worden in het handelsverkeer, maar in een hypothetisch voorbeeld
ook ingezet zouden kunnen worden bij bodemverontreiniging. Indien de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieuhygiëne eisen wil
stellen aan het meetresultaat kunnen dat alleen de eisen van de richtlijn
meetinstrumenten zijn. Op deze manier is het de fabrikant en de gebruiker
duidelijk voor welke meettaken een wettelijk gecontroleerd meetinstrument
gebruikt moet worden. In de praktijk zal vooralsnog voor de meetinstrumenten
die onder de richtlijn meetinstrumenten vallen, nagenoeg geen wijziging optreden.
De meettaken die in de IJkwet zijn geregeld – al dan niet ter implementatie
van de NAW-richtlijn of op grond van de bijzondere EG-richtlijnen –
blijven in beginsel ook onder dit wetsvoorstel geregeld.Een belangrijke winst van de richtlijn meetinstrumenten is dat de regelgeving
in belangrijke mate vereenvoudigd kan worden zonder dat de basisdoelstelling
«het geven van vertrouwen in het meetresultaat», in geding komt.
Zoals in paragraaf 3 al is aangegeven, zullen de geïmplementeerde
bijzondere richtlijnen en de parallelle nationale regels voor de in de richtlijn
meetinstrumenten geregelde instrumenten bij de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
komen te vervallen. Dit betreft in totaal 17 ministeriële regelingen
en 1 algemene maatregel van bestuur. De optionaliteitsclausule in de richtlijn
meetinstrumenten geeft er aanleiding toe om fundamenteel naar de noodzaak
van regelgeving voor de in die richtlijn genoemde meetinstrumenten te kijken.
Deze clausule betekent dat een lidstaat kan besluiten voor een bepaald meetinstrument
geen wettelijke voorschriften uit te vaardigen. Een en ander vormt aanleiding
om ook de regelgeving van de andere in de IJkwet geregelde meetinstrumenten
tegen het licht te houden. Indien het zelfregulerend vermogen van de betrokken
marktpartijen in staat is het vertrouwen in de meting te kunnen waarborgen
zal conform de Aanwijzingen voor de regelgeving worden afgezien van wettelijke
voorschriften tenzij andere belangen zich hiertegen verzetten. Het zelfregulerend
vermogen is afhankelijk van meerdere factoren zoals bijvoorbeeld een voldoende
groot draagvlak, de organisatiegraad en het kennisniveau van de betrokken
partijen. Onderzoeksbureau Lysias heeft voor de meeste meetinstrumenten een
onderzoek naar het zelfregulerend vermogen van de marktpartijen verricht1. Uit het rapport komt naar voren dat bij het merendeel
van de meetinstrumenten die thans geregeld zijn regelgeving ook in de toekomst
gewenst is. Daarentegen is ook is gebleken dat regelgeving in bepaalde gevallen
overbodig is. Zo worden melkmeetemmers en schuifmaten niet meer in het handelsverkeer
gebruikt. Het onderzoek bevestigt ook de huidige praktijk waarin de nutsbedrijven
in staat zijn om zelf een correcte meting van watermeters en de warmtemeters
te garanderen zodat regelgeving in principe achterwege kan blijven. Tenslotte
komt uit het onderzoek naar voren dat een verplichte keuring voor een aantal
meetinstrumenten die onder de resterende bijzondere richtlijnen vallen, niet
meer noodzakelijk is. Met de branche zullen de resultaten van het Lysias-onderzoek
worden besproken en mijn voornemens met betrekking tot een aantal meetinstrumenten
nader afgestemd worden.Ook nadat de meetinstrumenten in gebruik zijn genomen, dient een correct
meetresultaat zoveel mogelijk gewaarborgd te worden. Door slijtage
en andere oorzaken kan de meting minder nauwkeurig worden. De Commissie schat
dat alleen al voor de meetinstrumenten die onder de richtlijn meetinstrumenten
vallen, de waarde van de producten die per gewicht, volume of lengte worden
verhandeld in de orde liggen van 10% van het BNP. Dit maakt wetgeving voor
in gebruik zijnde meetinstrumenten een economische noodzaak, tenzij zelfregulering
hierin voorziet. In het wetsvoorstel wordt de basis gelegd voor de eisen aan
in gebruik zijnde meetinstrumenten en voor de procedures die de gebruiker
kan volgen om overeenstemming met deze eisen aan te tonen. Het is daarbij
niet meer van belang volgens welke procedure de meetinstrumenten toegang tot
de markt hebben gekregen. Dit betekent dat de procedures om aan te tonen dat
een meetinstrument nog steeds aan de gestelde eisen voldoet, in principe voor
alle meetinstrumenten geharmoniseerd kunnen worden.De NAW-richtlijn, de richtlijn meetinstrumenten en de kaderrichtlijn schrijven
alle een eigen specifieke markering voor om aan te tonen dat het meetinstrument
aan de gestelde eisen voldoet. Zo moet bij de NAW-richtlijn een CE-markering
vergezeld van een groen vignet op het meetinstrument zijn aangebracht, bij
de richtlijn meetinstrumenten een CE-markering met een aanvullende metrologische
markering en bij de kaderrichtlijn het EEG-ijkmerk. Bij autonome nationale
eisen wordt het ijkmerk aangebracht op het desbetreffende meetinstrument.
Het is niet mogelijk om de markering voor nieuwe meetinstrumenten te harmoniseren.
Het Europese recht laat hiervoor geen ruimte. Aangezien de richtlijnen geen
markering geven voor meetinstrumenten die een herkeuring hebben ondergaan,
is die ruimte er wel bij in gebruik zijnde meetinstrumenten. Het ijkmerk wordt
thans ook gebruikt om aan te tonen dat het meetinstrument bij herkeuring aan
de gestelde eisen voldoet. Het wetsvoorstel voorziet erin dat deze werkwijze
gehandhaafd kan blijven.Voor de fabrikant komt er meer duidelijkheid door het feit dat er voor
is gekozen om de overeenstemmingsprocedures waar mogelijk te harmoniseren.
Uitgangspunt zijn de procedures uit het modulebesluit, die ook in de richtlijn
meetinstrumenten en de NAW-richtlijn zijn opgenomen. Dit bevordert de transparantie
omdat de fabrikant nu één procedure kan kiezen die op zijn gehele
productie van toepassing kan zijn. Eén uniforme keuringsmethodiek biedt
economisch voordeel en voorkomt vergissingen. Ook voor de aangewezen instanties
biedt deze werkwijze voordeel. Uitbreiding van het takenpakket waarvoor de
instantie is aangewezen met andere meetinstrumenten wordt eenvoudiger omdat
er al ervaring is met de overeenstemmingsprocedure. Voor de autonome nationale
keuringen betekent dit dat de typekeuring gehandhaafd blijft. Deze komt redelijk
overeen met module B en vervolgens kan de fabrikant kiezen uit een onafhankelijke
keuring door een keuringsinstantie of voor een door de keuringsinstantie goedgekeurd
kwaliteitssysteem. Bij de EEG-richtlijnen zal het huidige keuringssysteem
gehandhaafd moeten blijven omdat dat op Europees niveau is vastgelegd.4.3. Aangewezen instanties en erkenningenDe IJkwet kent preventief toezicht door een toetsing vooraf en repressief
toezicht door de toezichthouder. Ook in dit wetsvoorstel blijft deze systematiek
gehandhaafd zij het dat de toetsing vooraf een andere invulling krijgt. Het
repressief toezicht wordt in het volgende hoofdstuk behandeld.Het preventief toezicht wordt uitgevoerd door daartoe aangewezen instanties.
Dit kunnen traditionele keuringsinstanties zijn maar ook instanties die zich
richten op andere aspecten uit de modules zoals bijvoorbeeld het beoordelen
van kwaliteitssystemen. De basisvoorwaarden voor aanwijzing zijn onafhankelijkheid
en deskundigheid, ongeacht de taak en het meetinstrument waarvoor een instantie
wordt aangewezen. Zoals in de vorige paragraaf al is aangegeven, geeft de
richtlijn meetinstrumenten criteria waaraan een dergelijke instantie
moet voldoen. De NAW-richtlijn bevat minder uitgebreide criteria en geeft
de lidstaten de bevoegdheid om aanvullende eisen te stellen. De criteria uit
de richtlijn meetinstrumenten zijn tevens bruikbaar voor de aanwijzing van
instanties die werkzaamheden willen verrichten in het kader van de uitvoering
van de NAW-richtlijn of van de autonome nationale regels. Bezien wordt nog
in hoeverre de eisen aan keuringsinstanties in het kader van de uitvoering
van de kaderrichtlijn kunnen worden aangepast. In de uitvoeringsregelgeving
zullen zoveel mogelijk uniforme criteria worden opgenomen.De erkenning van ijkbevoegdheid wordt thans verleend door NMi Certin,
onderdeel van de ijkinstelling. In dit wetsvoorstel worden de taken van de
ijkinstelling opgesplitst tussen de aangewezen instanties (toelating, keuring)
en de toezichthouder (toezicht op de naleving). Bekeken is of een bevoegdheid
als die van de ijkbevoegden, nog nodig of wenselijk is in het kader van het
wetsvoorstel. Bij de uitvoering van de IJkwet wordt de erkenning als ijkbevoegde
verleend aan onafhankelijke keuringsinstellingen, de fabrikanten voor het
keuren van nieuwe meetinstrumenten en de fabrikanten en herstelbedrijven voor
de herkeuring van in gebruik zijnde meetinstrumenten. Een ijkbevoegdheid voor
keuringsinstanties is in dit wetsvoorstel overbodig omdat deze instanties
op grond van de wet zullen worden aangewezen. Ook een ijkbevoegdheid voor
nieuwe meetinstrumenten ten behoeve van fabrikanten is overbodig geworden
omdat de rol van de fabrikant ingeweven is in de procedures met betrekking
tot de overeenstemmingsbeoordeling. Rest nog een bevoegdheid om keuringen
te verrichten bij in gebruik zijnde meetinstrumenten. Daar zijn in het kader
van de IJkwet de meeste erkenningen voor verleend. Hierdoor is er een redelijk
verspreid net van ijkbevoegden over Nederland zodat de gebruiker van een meetinstrument
op korte termijn een noodzakelijke herkeuring kan laten verrichten. Deze laatste
bevoegdheid wordt daarom in dit wetsvoorstel gehandhaafd. De mogelijkheid
om een erkenning te verlenen wordt bij de aangewezen instanties gelegd. Dit
sluit het best aan bij de huidige praktijk.5. Toezicht en handhaving5.1. InleidingZoals al eerder is aangegeven, is het doel van de metrologische regelgeving
om een correct meetresultaat zo veel mogelijk te waarborgen. Het gaat er om
dat men er op mag vertrouwen dat de aangegeven hoeveelheid kilo's of liters
ook daadwerkelijk geleverd is. Er wordt toezicht gehouden op meetinstrumenten,
zowel in de fase van in de handel brengen en in gebruik nemen, als in de gebruiksfase.
De toezichthouder richt zich met name op de controle van meetinstrumenten
die al in gebruik zijn genomen. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste valt
de fase van het in de handel brengen bij een groot aantal meetinstrumenten
samen met het in gebruik nemen. Het betreft in de meeste gevallen niet een
winkelartikel dat op de plank voor verkoop gereed ligt. Het meetinstrument
wordt vaak pas op de plaats van gebruik geassembleerd. Ten tweede kan door
de preventieve keuring de nadruk van het repressieve toezicht meer op de gebruiksfase
liggen.5.2 ToezichthouderMet het toezicht op de naleving van de IJkwet is de ijkinstelling (NMi
BV) belast. In paragraaf 2 is reeds vermeld dat onder verantwoordelijkheid
van het NMi de toezichtstaak door haar dochter Verispect BV wordt uitgevoerd.
Verispect heeft ruime ervaring met het houden van toezicht op wetgeving met
technische aspecten. Zo is deze besloten vennootschap ook belast met het toezicht
op de naleving van titel Va van de Wet op de Kansspelen en van
de Waarborgwet 1986. Verispect verricht geen marktactiviteiten. In de brief
van 15 juli 2002 (Kamerstukken II 2001/2002, 28 000, XIII nr. 67)
heeft mijn ambtsvoorganger de Tweede Kamer in het kader van evaluatie van
het begrotingsartikel «bijdragen Nederlands Meetinstituut» geïnformeerd
over de wijze van uitvoering van de aan Verispect opgedragen taken. Uit die
evaluatie bleek onder andere dat Verispect BV haar toezichtstaken op een goede
en efficiënte wijze uitvoert.Het toezicht op de naleving van de voorgestelde Metrologiewet zal in wezen
niet veel afwijken van de werkzaamheden die Verispect thans in het kader van
het toezicht op de IJkwet uitvoert. De voornaamste wijzigingen in dit wetsvoorstel
ten opzichte van de IJkwet hebben betrekking op de fase voordat het meetinstrument
op de markt wordt gebracht. Op deze fase heeft het toezicht geen betrekking.
Dit betekent dat voor de handhaving van het wetsvoorstel nagenoeg dezelfde
specifieke technische en metrologische kennis noodzakelijk is als die welke
voor de IJkwet is vereist. Nieuwe aanpak richtlijnen vereisen meer aandacht
voor meetinstrumenten die op de markt geplaatst zijn. Deze verplichting heeft
geen consequenties voor de reikwijdte van de toezichtstaak maar betekent wel
een accentverschuiving bij de uitvoering. Meetinstrumenten worden op een Europese
markt geplaatst en coördinatie tussen de verschillende toezichthouders
maakt het toezicht effectiever en efficiënter. De richtlijn geeft hiervoor
ook al een aanzet door de verplichting om elkaar bijstand te verlenen bij
het vervullen van het markttoezicht. Op Europees niveau is overleg gaande
om hieraan invulling te geven.Gezien de goede ervaringen met Verispect en het feit dat de toezichtstaak
niet wezenlijk wijzigt, wordt in dit wetsvoorstel de bestaande situatie voortgezet.
Dat wil zeggen dat Verispect belast wordt met de handhaving van de Metrologiewet.
De institutionele vormgeving van het zelfstandig bestuursorgaan Verispect
zal dezelfde blijven. Voor het overige wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting.5.3 HandhavingDe IJkwet wordt zowel bestuursrechtelijk als strafrechtelijk gehandhaafd.
Als bestuursrechtelijk handhavinginstrument is de bevoegdheid opgenomen tot
het aanbrengen van een afkeurmerk op een meetinstrument. Daarnaast vallen
overtredingen van deze wet onder de Wet op de economische delicten. Sinds
de privatisering van de dienst van het IJkwezen zijn werknemers van Verispect
belast met de opsporing van strafbare feiten. Daarmee werd de toen bestaande
situatie van de dienst van het IJkwezen gecontinueerd. Een aantal werknemers
van Verispect is door de Minister van Justitie aangewezen als buitengewoon
opsporingsambtenaar. De werknemers van Verispect beschikken over de bevoegdheden
die in de Wet op de economische delicten aan buitengewoon opsporingsambtenaren
zijn toebedeeld.Ten behoeve van de naleving van de metrologische wetgeving moet de toezichthouder
nagaan of het meetinstrument:1. terecht tot de markt is toegelaten,2. binnen de gegeven specificaties naar behoren meet en3. beschikt over de wettelijk verplichte eigenschappen en kenmerken.Het huidige toezicht richt zich vooral op in gebruik zijnde meetinstrumenten.
Bij het uitoefenen van toezicht worden instrumentspecifieke (meettechnische)
eigenschappen aan wettelijke criteria getoetst. Afwijkingen leiden, afhankelijk
van hun aard en ernst, tot een waarschuwing in de vorm van een opdracht tot
herstel of tot een afkeur van het meetinstrument. De opdracht tot herstel
is een mededeling aan de gebruiker dat hij in de gelegenheid wordt gesteld
het meetinstrument voor een bepaalde datum in overeenstemming te brengen met
de wetgeving. Afkeur houdt in dat het meetinstrument niet meer gebruikt mag
worden. In een aantal gevallen blijkt bij nadere controle dat
het meetinstrument nog niet hersteld is of ondanks het verbod, toch wordt
gebruikt.Het merendeel van de overtredingen betreft niet de meetfunctie van het
instrument maar het ontbreken van bijvoorbeeld het ijkmerk, de verzegeling
of de opschriften. «Het goed meten» hoeft daarbij niet in het
geding te zijn. Een zorgvuldig toezicht op de naleving van deze meer formele
aspecten is echter geboden om bijvoorbeeld, in geval van verbroken verzegelingen,
onrechtmatige aanpassing van de instellingen van het meetinstrument tegen
te gaan.De meer ernstige overtredingen betreffende de meetfunctie. Consumenten,
bedrijven maar ook bij voorbeeld de belastingdienst kunnen ernstig benadeeld
worden indien bij het leveren van goederen of bij het bepalen van de hoogte
van een belasting gemeten of gewogen wordt met ondeugdelijke apparatuur. Gas-
en elektriciteitsmeters die niet goed meten, kunnen als gevolg hebben dat
ze meer aangeven dan de afnemer verbruikt. De afnemer betaalt naast te hoge
bedragen voor de gas- en elektriciteitsleveranties ook te veel aan heffingen
die op basis van het verbruik in rekening worden gebracht. Een ander voorbeeld:
een niet deugdelijk afregelmechanisme bij benzinepompen kan aanmerkelijk nadeel
voor de afnemer betekenen.Na de implementatie van de richtlijn meetinstrumenten zal een zwaarder
accent komen te liggen op het toezicht op meetmiddelen die in de handel worden
gebracht en in gebruik worden genomen. Voor het handhavingsinstrumentarium
zal dat evenwel geen grote wijzingen met zich mee brengen, zij het dat het
belang van snel ingrijpen groter wordt. Snel ingrijpen kan noodzakelijk zijn
wanneer bijvoorbeeld voorkomen moet worden dat partijen meetinstrumenten,
waarvan de toezichthouder constateert dat ze niet aan de eisen voldoen, verder
in de handel worden gebracht. Met het oog daarop is het wenselijk te voorzien
in de mogelijkheid van bestuursdwang.Bij bestuursdwang heeft de toezichthouder ingevolge afdeling 5.3 van de
Awb de mogelijkheid om:– door feitelijk handelen op te treden tegen de overtreding;– een termijn te stellen waarbinnen de overtreder zelf de overtreding
ongedaan kan maken en– gebouwen te verzegelen en zaken mee te nemen en op te slaan.De toezichthouder kan daardoor direct en adequaat reageren op geconstateerde
overtredingen. Daarnaast bestaan dan nog de mogelijkheden voor het treffen
van voorlopige maatregelen die in titel IV van de Wet op de economische delicten
zijn opgenomen. Deze vereisen echter de inzet van het toch al zwaar belaste
openbaar ministerie (OM) of de rechter. Met het toekennen van de mogelijkheid
van bestuursdwang aan Verispect wordt extra belasting van het OM en de rechter
in de meeste gevallen voorkomen.Het toekennen van de mogelijkheid van het uitoefenen van bestuursdwang
geeft eveneens uitvoering aan de in de nieuwe aanpak-richtlijnen opgenomen
verplichting om onterecht op de markt gebrachte meetinstrumenten uit de handel
te nemen of het (verder) in de handel brengen daarvan te beperken. De bevoegdheid
tot het uitoefenen van bestuursdwang en de daaraan verbonden bevoegdheid om
een last onder dwangsom op te leggen, dragen bij tot een slagvaardige en effectieve
handhaving.Daarnaast is het instrument «boete» een effectief middel om
in te zetten. Naast de bestuursrechtelijke correctie moet ingeval van hardnekkige
overtredingen aan de overtreder ook een punitieve sanctie kunnen worden opgelegd.
Op grond van de Wet op de economische delicten kan een boete opgelegd worden.
Hiervoor moet een proces-verbaal worden opgemaakt en is medewerking van het
OM vereist. Een en ander is in sommige gevallen een onevenredige belasting
voor weliswaar duidelijke maar lichte overtredingen. Overwogen is of de invoering van de bestuurlijke boete wenselijk is. In
de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel vierde tranche Awb (Kamerstukken
II, 2003/2004, 29 702, nr. 3. p. 117) is een aantal overwegingen opgenomen
die pleiten voor de bestuurlijke boete. Het gaat daarbij om de wens om uitvoering
en handhaving in één hand te brengen, de geringe ernst van de
overtreding of de massaliteit van overtredingen. Een andere reden kan zijn
dat de handhaving specialistische deskundigheid vereist. Deze overwegingen
spelen in meer of mindere mate ook bij overtredingen van de metrologische
wetgeving. De bestuurlijke boete stelt evenwel organisatorisch bijzondere
eisen. Zo dient er een functionele scheiding te zijn tussen het constateren
van de overtreding en het opleggen van de sanctie. Bovendien moet bij een
dergelijke bevoegdheid een behoorlijk administratief systeem worden ingericht
voor het opmaken van de nodige bescheiden en de inning van de boete. Voor
een kleine organisatie als Verispect, waar het toezicht op de naleving van
de Metrologiewet slechts één van de taken is, zou dat een aanzienlijke
belasting zijn.Het heeft dan ook de voorkeur om de strafrechtelijke weg te handhaven.
Voor het OM en de rechter betekent het continueren van deze strafrechtelijke
weg geen verzwaring. De handhaving op metrologisch terrein maakt reeds deel
uit van hun werkzaamheden en de expertise op dit terrein is reeds aanwezig.
Dit neemt niet weg dat het wenselijk is om ook bij de strafrechtelijke handhaving
naar vereenvoudiging te zoeken. Hierbij zou zijn te denken aan de mogelijkheid
om van een bestuurlijke transactie. Deze eenvoudige wijze van sanctioneren
is minder belastend voor het OM dan een proces-verbaal. Het voordeel is dat
de betrokken werknemers van de toezichthouder al zijn aangewezen als bijzonder
opsporingsambtenaar, ruime ervaring hebben in het strafrechtelijk traject
en de organisatie hierop is ingericht. De wetgeving op dit terrein is evenwel
in beweging waardoor het regelen van de mogelijkheid van een bestuurlijk transactie
thans niet opportuun is. Het wetsvoorstel OM-afdoening (Kamerstukken II 2004/2005,
29 849, nr. 2) heeft tot gevolg dat de transactiebevoegdheid vervalt
en wordt vervangen door de bevoegdheid voor het OM een strafbeschikking uit
te vaardigen. Ook de huidige bestuurlijke transactiemogelijkheid vervalt.
Daarvoor in de plaats schept het wetsvoorstel OM-afdoening in de Wet op de
economische delicten de grondslag voor de mogelijkheid dat een bestuurorgaan
een strafbeschikking oplegt. Zodra duidelijk is dat de voorgestelde regelgeving
inzake de strafbeschikking haar beslag krijgt, zal de mogelijkheid worden
bezien om aan Verispect de bevoegdheid te verlenen om bestuurlijke strafbeschikkingen
uit te vaardigen ter zake van de delicten die op basis van dit wetsvoorstel
onder de Wet op de economische delicten komen te ressorteren.6. Bedrijfseffecten6.1. Onderzoek administratieve lastenOm inzicht te krijgen in de omvang van de administratieve lasten die voortvloeien
uit dit wetsvoorstel heeft het bureau EIM Onderzoek voor bedrijf en beleid
in opdracht van het Ministerie van Economische Zaken onderzoek uitgevoerd
naar de effecten op de administratieve lasten voor bedrijven. EIM heeft ook
de nulmeting van de administratieve lasten van de EZ regelgeving in 2002 verzorgd.
Toen bedroegen de administratieve lasten (aangepast aan de tarieven van 2007) € 1 663 642.
Verwacht wordt dat de nieuwe wetgeving een reductie van 7% in administratieve
lasten zal opleveren. Dat komt neer op een verlaging met € 116 606
waardoor de administratieve lasten voortvloeiend uit dit wetsvoorstel € 1 547 036
zullen bedragen. Deze administratieve lasten komen voor 2/3 voort uit Europese
regelgeving en voor 1/3 uit nationale regels.Het wetsontwerp is tezamen met het onderzoeksrapport van het EIM van februari
2005 voorgelegd aan het Advies College Toetsing Administratieve Lasten
(Actal). Actal heeft te kennen gegeven het dossier niet te selecteren voor
een toets.6.2. Omvang administratieve lastenHet wetsvoorstel zal om te beginnen geen gevolgen hebben voor de consument.
Het waarborgen van een correct meetresultaat is ook door middel van dit wetsvoorstel
en de voorziene lagere regelgeving voldoende gewaarborgd.De administratieve lasten die uit dit wetsvoorstel voor bedrijven en instanties
voortvloeien, zijn onder te verdelen in twee categorieën. Het betreft
de lasten die verbonden zijn aan het op de markt brengen van meetinstrumenten
die vooral voortkomen uit Europese regels, en de lasten die verbonden zijn
aan het gebruik van meetinstrumenten.Bij de eerste categorie betreft het in de meeste gevallen het leveren
van informatie aan de aangewezen instantie in het kader van één
van de door de fabrikant gekozen beoordelingsprocedures. In dit verband wordt
verwezen naar hoofdstuk 5 en in het bijzonder naar artikel 6. De hoogste lasten
houden verband met de samenstelling van het technische dossier van een meetinstrument,
de productkeuring en het bijhouden van de keuringsadministratie. Voor de frequenties
waarmee een handeling per jaar voorkomt, is het EIM zoveel mogelijk uitgegaan
van de gegevens van het NMi op dezelfde wijze als dat ook bij de 0-meting
van de IJkwet in 2002 is gebeurd.Het EIM merkt op dat 2007 een aanloopjaar is voor een aantal verplichtingen.
Het effect hiervan is echter zeer gering zodat van deze problematiek is geabstraheerd
en van een normaal jaar wordt uitgegaan. Op grond van de aanbevelingen van
het rapport Lysias heeft het EIM tevens gecorrigeerd voor de verwachte afname
van de overeenstemmingsbeoordelingen door een geringer aantal geregelde meetinstrumenten.
Zoals aangegeven in paragraaf 4.2 moeten de resultaten van dit onderzoek
nog nader worden uitgewerkt in overleg met de betrokkenen. Uit het rapport
spreekt de verwachting dat er per jaar 350 aanvragen (door ± 175
bedrijven) voor een modelgoedkeuring (bijlage B van de richtlijn meetinstrumenten)
worden ingediend, 3 fabrikanten een aanvraag of herbeoordelingsaanvraag voor
een kwaliteitssysteem zullen indienen en 20 fabrikanten een gecontroleerd
kwaliteitssysteem hebben. Daarnaast is de verwachting dat er 7500 meetmiddelen
per jaar een keuring ondergaan.In tegenstelling tot de nationale regels in de huidige wetgeving is in
de richtlijn meetinstrumenten bepaald dat een certificaat van modelgoedkeuring
een beperkte geldigheidsduur heeft van 10 jaar. Het verlengen van dit certificaat
zal echter niet veel nieuwe administratieve lasten met zich meebrengen. De
gevraagde documentatie is reeds bij de aangewezen instantie aanwezig. Onvermijdelijk
is echter dat deze zich er nog wel van moet overtuigen dat het model in de
afgelopen 10 jaar geen wijzigingen heeft ondergaan en nog conform het oorspronkelijke
certificaat is. Verwacht wordt echter dat hiervan niet op grote schaal gebruik
gemaakt zal worden. Immers, een fabrikant zal alleen een verlenging aanvragen
als het na 10 jaar nog interessant is om dit meetinstrument op de markt te
plaatsen. In veel gevallen zal het meetinstrument gezien de voortschrijdende
techniek al vervangen zijn door een nieuwer model.Als eenmalige kosten moet gezien worden de extra tijd die een bedrijf
kwijt is zich globaal vertrouwd te maken met de nieuwe wetgeving. Geschat
wordt dat dit anderhalf uur in beslag zal nemen. De eenmalige kosten die hiermee
voor de hiervoor bedoelde 175 bedrijven gemoeid zijn, komen op € 10 500.De kosten die een instantie moet maken om aangewezen te worden voor het
uitvoeren van overeenstemmingsbeoordelingen zijn aan te merken als eenmalige
administratieve lasten en bedragen € 6 400. De tweede categorie heeft betrekking op meetinstrumenten die reeds in
gebruik zijn genomen. Deze administratieve lasten vloeien voort uit nationale
regelgeving. De voornaamste administratieve lasten die hieruit voortvloeien,
hebben betrekking op hoofdstuk 6 van het wetsvoorstel. Het toezicht op de
naleving van de regelgeving is onontbeerlijk om een correct meetresultaat
van in gebruik zijnde meetmiddelen te waarborgen. Ongeveer 90 000 bedrijven
maken gebruik van meetinstrumenten voor toepassingen waarvoor nu en in de
toekomst een geregeld meetinstrument is voorgeschreven en zijn dus onderhevig
aan toezicht. Gemiddeld hebben deze bedrijven 2 meetinstrumenten in gebruik.
Per meetmiddel heeft de ondernemer gemiddeld een jaarlijkse administratieve
last van 15 minuten door het bezoek van de toezichthouder.Het bijhouden van de keuringsadministratie vloeit zowel voort uit Europese
als uit nationale regels. Ten aanzien van deze post merkt het EIM op dat het
bijhouden van de keuringsadministratie afhankelijk is van de wijze waarop
bedrijven met deze verplichting omgaan. Dit vloeit echter voort uit de eisen
van de specifieke modules en deze zijn internationaal vastgelegd. Gegevens
van de keuringsadministratie zijn nodig zodat de aangewezen instantie kan
nagaan of het systeem van de fabrikant en herstelbedrijven op adequate wijze
werkt zodat er vertrouwen kan zijn in de resultaten van de door hun uitgevoerde
toetsing. Een minder goede keuringsadministratie zou het vertrouwen in het
systeem ondermijnen, hetgeen niet in verhouding staat tot de winst van de
administratieve lasten.6.3. Overwogen alternatievenVerschillende alternatieven zijn bekeken om de administratieve last voortvloeiend
uit het toezicht te verlagen. Een alternatief zou kunnen zijn dat de gebruiker
zijn meetmiddel periodiek aanbiedt voor een herkeuring. De uitvoering van
dit alternatief zal echter tot een netto hogere administratieve lasten en
tot hogere kosten leiden. Immers, bij een periodieke herkeuring moet de geldigheidsduur
van het keuringscertificaat vastgelegd worden, een herkeuring moet worden
aangevraagd, zal inbreuk worden gepleegd op de normale bedrijfsvoering en
de keurder zal ontvangen moeten worden. De extra kosten bestaan uit keuringskosten.
Ook bij een periodieke keuring zal er nog toezicht moeten worden gehouden
op de naleving van de wetgeving, zij het dat de controlefrequentie aanzienlijk
omlaag zou kunnen. Verder is gekeken of een steekproefsgewijze controle zoals
die nu bij de meetmiddelen in de nutssector wordt toegepast, bij de andere
gebruikers ook kan worden toegepast. Echter, het aantal aanwezige meetmiddelen
bij een gebruiker is over het algemeen zo laag dat een steekproef geen inzicht
zal geven over de kwaliteit van de overige meetmiddelen. Bovendien heeft de
gebruiker meestal verschillende soorten meetmiddelen zodat er geen sprake
is van een homogene partij, hetgeen een essentiële voorwaarde is bij
een steekproef.Er is van afgezien om eisen te stellen aan de wijze waarop een fabrikant
de gevraagde gegevens moet aanleveren. Veel van het technische dossier zal
al in een of andere vorm bij de fabrikant aanwezig zijn omdat deze gegevens
noodzakelijk zijn voor het productieproces.Veel documentatie wordt thans al
elektronisch aangeleverd. Bovendien zal door de marktwerking en het Europese
speelveld een aangewezen instantie zelf op zoek gaan naar een klantvriendelijke
wijze van aanleveren.Als alternatief is ook gekeken naar zelfregulering. Het onderzoeksbureau
Lysias heeft dit meegenomen in zijn onderzoek naar de noodzaak van regelgeving.
Alhoewel de aanbevelingen van Lysias nog met de betrokken partijen moeten
worden besproken kan zelfregulering leiden tot een vermindering van het aantal
meetmiddelen waarvoor regels gesteld worden. Uit het onderzoek blijkt echter
ook duidelijk dat bij een groot aantal meetmiddelen de condities niet aanwezig
zijn om met zelfregulering een correct meetresultaat te waarborgen.
Zo ontbreekt de vereiste organisatiegraad bij de meeste gebruikers van meetinstrumenten.Tenslotte is overwogen of de termijn van de controlebezoeken door de aangewezen
instantie van 1 naar 2 jaar kan worden verlengd. Dit is echter geen optie
omdat ook dit in internationale normen is vastgelegd. De nieuwe-aanpaksystematiek,
waarop de huidige richtlijnen zijn gebaseerd, geven de fabrikant meer verantwoordelijkheid
maar daarbij is onontbeerlijk dat er vertrouwen is in de kwaliteitssystemen
van de fabrikant. Een lagere bezoekfrequentie gaat ten kosten van het vertrouwen
in het Nederlandse stelsel en ondergraaft de werking van een vrije markt.
De besparing op administratieve lasten staat hiermee niet in verhouding.II. ArtikelenArtikel 1De definitie van EG-besluit omvat de reeds geldende en de toekomstige
EG-regelgeving op het gebied van de metrologie. De regelgeving op het gebied
van de metrologie wordt grotendeels bepaald door EG-regels. In paragraaf 2
van het algemeen deel van deze memorie is weergegeven welke EG-regels op metrologiegebied
zijn vastgesteld.Het wetsvoorstel strekt er allereerst toe de richtlijn meetinstrumenten
te implementeren. De regels ter uitvoering van de andere in paragraaf 2
genoemde richtlijnen worden op grond van dit wetsvoorstel in een nieuw jasje
gestoken.Een meetinstrument wordt gebruikt ter bepaling van de hoeveelheid van
meeteenheden. In de definitie van meetinstrument in artikel 4 van de richtlijn
meetinstrumenten, is een meetinstrument beschreven als een apparaat of systeem
met een meetfunctie. Deze definitie is in onderdeel c overgenomen. Artikel
5b van de IJkwet bepaalt dat meetinstrumenten instrumenten zijn ter bepaling
van het aantal meeteenheden. In die bepaling zijn vervolgens om wetstechnische
redenen instrumenten die zijn ingericht om lengte, oppervlak, inhoud, volume
of massa te meten, hiervan uitgezonderd. Dat neemt niet weg dat er qua functie
geen verschil is tussen de met name genoemde meetwerktuigen in artikel 5b
van de IJkwet en de overige meetinstrumenten. Al deze instrumenten hebben
een meetfunctie, zij bepalen aantallen meeteenheden en vallen onder definitie
van artikel 1, onderdeel c, van dit wetsvoorstel.«Onderdeel van een meetinstrument» heeft een specifieke betekenis
in de richtlijn meetinstrumenten (artikel 4, onderdeel b): een apparaat dat
onafhankelijk functioneert en samen met een ander compatibel onderdeel of
meetinstrument een meetinstrument vormt en als zodanig is genoemd in de instrumentspecifieke
bijlage. Dit komt alleen voor bij de warmtemeters en de volumehergeleidingsinstrumenten
bij gasmeters. In onderdeel d is met het oog daarop een met de definitie uit
de richtlijn meetinstrumenten overeenkomende definitie van onderdeel opgenomen.De in onderdeel e gedefinieerde geregelde meettaak geeft het doel en de
reikwijdte aan van het gebruik van meetinstrumenten waarvoor regels moeten
worden gesteld. In regelgeving op grond van artikel 5, eerste lid, wordt de
meettaak opgenomen. Te denken valt aan het meten van vloeistoffen in het kader
van het bepalen van heffingen. Voorts kan het bijvoorbeeld gewenst zijn uit
hoofde van eerlijke handel metrologische eisen te stellen bij het bepalen
van gewicht bij het doen van leveringen in de uitoefening van een beroep of
bedrijf, etc. De aanduiding van de meettaak hangt samen met de uitvoering
van het bepaalde in artikel 2 van de richtlijn meetinstrumenten waarin staat
dat het gebruik van metrologisch gecontroleerde meetinstrumenten voor meettaken
kan worden voorgeschreven.Onderdeel f bevat de definitie van een geregeld meetinstrument. Een geregeld
meetinstrument is een meetinstrument dat bestemd is voor een bepaalde
meettaak en waarvoor op grond van artikel 5, eerste lid, regels worden gesteld.De definitie in onderdeel g van overeenstemmingsbeoordeling omvat verschillende
wijzen van de beoordeling van een meetinstrument. Of een meetinstrument aan
de gestelde eisen voldoet, kan bijvoorbeeld blijken uit een modelgoedkeuring
in combinatie met een stuksgewijze keuring. In de IJkwet is dat regel (artikel
11). Een andere mogelijkheid is een modelgoedkeuring en steekproefsgewijze
keuring (artikel 14 van de IJkwet voorziet in die mogelijkheid). De kaderrichtlijn
voorziet in een EEG-modelgoedkeuring, gevolgd door een EEG-ijk. In de richtlijn
meetinstrumenten worden voor de verschillende meetinstrumenten veelal meerdere
opties gegeven. Zo kan bijvoorbeeld bij de gasmeters en volumeherleidingsinstrumenten
door de fabrikant gekozen worden uit:a. typeonderzoek en een op productkeuring gebaseerde verklaring van overeenstemming
met het type,b. een typekeuring en op kwaliteitsborging van het productieproces gebaseerde
verklaring van overeenstemming met het type ofc. een op volledige kwaliteitsborging plus ontwerp-onderzoek gebaseerde
verklaring van overeenstemming.In de NAW-richtlijn is voorzien in een keuring per eenheid of een EG-type-onderzoek,
gevolgd door een EG-verklaring van overeenstemming met het type of een EG-keuring.
Deze in de genoemde richtlijnen opgenomen procedures vallen alle onder onderdeel
g. Dat is eveneens het geval met een overeenstemmingsbeoordeling die uitsluitend
bestaat uit een stuksgewijze keuring. Ook bij het opnieuw keuren, ofwel het
herkeuren van een meetinstrument wordt het begrip overeenstemmingsbeoordeling
gehanteerd.In onderdeel h is de definitie van artikel 4, onderdeel e, van de richtlijn
meetinstrumenten overgenomen. Van «in de handel brengen» is sprake
op het moment dat een voor een eindgebruiker bestemd instrument beschikbaar
wordt gesteld. Het doet er niet toe of voor het instrument betaald wordt.
Verder moet het dus gaan om een instrument dat voor een eindgebruiker is bestemd,
dat wil zeggen voor degene die het instrument gaat gebruiken om te meten.De in onderdeel i opgenomen definitie van «in gebruik nemen»
komt overeen met de in artikel 4, onderdeel f, van de richtlijn meetinstrumenten
opgenomen definitie.Onderdeel j bevat de omschrijving van aangewezen instantie. Hieronder
vallen alle instanties die door de Minister van Economische Zaken worden aangewezen
als instanties die bevoegd zijn tot het verrichten van toetsende werkzaamheden
in verband met overeenstemmingsbeoordelingen. Dat zijn de zogenaamde aangemelde
instanties in de zin van artikel 11 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel
9 van de NAW-richtlijn.Artikel 2Het stelsel van meeteenheden is, zoals in paragraaf 2 van het algemeen
deel is aangegeven, vastgelegd in de richtlijn meeteenheden. Deze richtlijn
is gebaseerd op het internationale stelsel van meeteenheden (SI-stelsel).
In artikel 1 van de IJkwet zijn de erkende meeteenheden opgenomen, alsmede
hun symbolen en beschrijving. Voorts is voorzien in de vaststelling bij algemene
maatregel van bestuur van de meeteenheden die van de erkende meeteenheden
worden afgeleid of daarmee samenhangen. In artikel 4 van de IJkwet zijn voorschriften
gegeven ten aanzien van de aanduiding van meeteenheden en in artikel 4a van
die wet is voorzien in een delegatie van regelgeving met betrekking tot de
benaming van grootheden. De regelgeving is dus enigszins verbrokkeld. Dat
is in de loop der tijd zo gegroeid. Een en ander maakt het wenselijk in artikel
2 te voorzien in een meer uniforme regeling. Omdat de regels inzake de meeteenheden
allemaal zijn vastgelegd in de richtlijn meeteenheden, is er bij het
omzetten naar nationale regelgeving weinig discretionaire ruimte. De vaststelling
van elke meeteenheid die geregeld moet worden, geschiedt bij algemene maatregel
van bestuur. Bij algemene maatregel van bestuur worden tevens de regels omtrent
het symbool, de aanduiding, de omschrijving en het gebruik van meeteenheden
gegeven. Dat betekent dat wijzigingen in de Europese regelgeving niet nopen
tot wetswijziging en dat de implementatie binnen een kortere termijn gerealiseerd
kan worden. Artikel 2 strekt tot implementatie van de artikelen 1 tot en met
3 van de richtlijn meeteenheden. Onder artikel 2 kunnen tevens regels vallen
waarin is vastgelegd dat het gebruik van niet (langer) wettelijk toegestane
meeteenheden toch acceptabel is om in bepaalde gevallen een grootheid uit
te drukken. Deze bepaling strekt ter uitvoering van artikel 4 van de richtlijn
meeteenheden. Op grond van dit artikel kan tevens worden bepaald van welke
grootheid een meetstandaard wordt beheerd of verwezenlijkt.Op grond van artikel 2, onderdeel a, kan voorts worden voorgeschreven
dat een grootheid in specifieke gevallen slechts in een bepaalde meeteenheid
mag worden uitgedrukt. Deze mogelijkheid is ook opgenomen in artikel 4, vijfde
lid, van de IJkwet en artikel 3, derde lid, van de richtlijn meeteenheden.
Op grond van deze bepaling kan worden voorzien in de implementatie van richtlijn
71/347/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 12 oktober
1971 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
inzake de meting van het natuurgewicht van granen (PbEG L 239). Ter uitvoering
van deze richtlijn dient te worden voorzien in de mogelijkheid te bepalen
dat het natuurgewicht van granen in kilogram per hectoliter moet worden uitgedrukt.Artikel 3Artikel 3 komt overeen met artikel 2, tweede, derde en vijfde lid, van
de IJkwet. De aan de instelling die de nationale meetstandaard verwezenlijkt
of beheert, te stellen eisen zijn niet gewijzigd en zijn opgenomen in het
tweede lid. Voor de duidelijkheid is in dit wetsvoorstel gekozen voor de term
meetstandaard. Hierdoor wordt eventuele verwarring voorkomen met de terminologie
die gebruikt wordt bij accreditatie en normalisatie. Daar wordt de term standaard
gebruikt als synoniem voor norm.Onder de verplichtingen, bedoeld in het derde lid, onderdeel d, valt onder
meer dat de Raad van deskundigen voor de nationale meetstandaarden gelegenheid
geboden wordt om toezicht uit te oefenen en de verplichting meetstandaarden
van de aangewezen instanties en de toezichthouder te herleiden naar de nationale
meetstandaard.Tot nu toe worden alle meetstandaarden verwezenlijkt en beheerd door NMi
VSL.Het vierde lid komt overeen met artikel 2, vierde lid, van de IJkwet.
De nationale meetstandaard dient de rechtszekerheid. Die rol brengt met zich
mee dat die meetstandaard wordt gebruikt als toetssteen voor de vergelijking
met de meetstandaarden die worden gebruikt door instanties en personen die
de in het kader van deze wet geregelde metrologische keuringen verrichten
en door de toezichthouder. Met het oog daarop is de houder van de nationale
meetstandaard verplicht de meetstandaarden van de aangewezen instanties en
de toezichthouder op hun verzoek te herleiden tot de nationale meetstandaard.In het vijfde lid is een sturingsmogelijkheid voor de minister opgenomen.
Hij kan het bijvoorbeeld nuttig achten dat de aangewezen instelling haar taakuitoefening
aanpast. Artikel 4In artikel 4 is de Raad van deskundigen voor de nationale meetstandaarden
geregeld, die nu nog op grond van artikel 3 van de IJkwet is ingesteld. De
raad is een adviescollege in de zin van de Kaderwet adviescolleges en adviseert
de regering en de beide kamers der Staten-Generaal over meetstandaarden van
grootheden. In de samenstelling van de raad wordt geen wijziging aangebracht.
In de taken is een kleine wijziging aangebracht. De adviezen die betrekking
hebben op de werkplannen van de instelling die de nationale meetstandaarden
thans beheert en verwezenlijkt, vielen enigszins tussen wal en schip. Ze hebben
betrekking op het toezicht dat in onderdeel a wordt genoemd, maar ze vallen
niet onder de jaarlijkse rapportage. Het zijn weliswaar adviezen maar ze betreffen
meer technische en uitvoerende zaken dan beleid. In het voorgestelde artikel
4 is dan ook aan het slot van het eerste lid, onderdeel a, bepaald dat de
raad naast het toezicht dat hij uitoefent op de instelling, ook de Minister
van Economische Zaken van raad dient over dat toezicht. Daaronder wordt ook
het commentaar op de werkplannen – dat onderdeel uitmaakt van het toezicht –
begrepen.In het tweede lid is opgenomen de bevoegdheid van de raad om zijn zienswijze
te geven over de aanwijzing van een instelling die een nationale meetstandaard
gaat verwezenlijken of beheren of over de intrekking van een zodanige aanwijzing.
Deze bevoegdheid berust thans op artikel 3a van de IJkwet. In artikel 3a van
de IJkwet wordt gesproken over het geven van een advies over de aanwijzing
of over de intrekking van een aanwijzing. Ook hier geldt echter dat het niet
gaat om adviezen over te voeren beleid of over voorgenomen regelgeving. Dit
is in de terminologie («zijn zienswijze») tot uitdrukking gebracht.Artikel 5In de aanhef van het eerste lid van artikel 5 zijn de beoogde doelstellingen
en de reikwijdte van de regels inzake meetinstrumenten opgenomen. De opsomming
komt overeen met artikel 2 van de richtlijn meetinstrumenten. De aanhef van
artikel 5 dekt voorts de doelstellingen en reikwijdte die in de NAW-richtlijn
zijn opgenomen.Er kunnen regels worden gesteld voor het in de handel brengen, in gebruik
nemen en voor het gebruiken van meetinstrumenten. Voorts kunnen ten aanzien
van het verhandelen van meetinstrumenten regels worden gesteld. In het derde
lid van artikel 5 is met zoveel woorden aangegeven dat er verschillende eisen
kunnen worden gesteld voor meetinstrumenten die nog in gebruik moeten worden
genomen en voor meetinstrumenten die reeds in gebruik zijn. De fasen in de
handel brengen en in gebruik nemen, zijn in artikel 3 van de richtlijn meetinstrumenten
vermeld ter duiding van de reikwijdte van die richtlijn. Voor de meetinstrumenten
die onder die richtlijn vallen, geldt dat voordat zij in de handel worden
gebracht of in gebruik worden genomen, moet zijn getoetst of zij voldoen aan
die eisen. Dat kan op verschillende wijzen en de overeenstemmingsbeoordeling
kan ook van meetinstrument tot meetinstrument verschillen. De NAW-richtlijn
geeft aan dat meetinstrumenten zowel bij het in de handel brengen en in gebruik
nemen, als bij het gebruiken, aan bepaalde eisen moeten voldoen. Evenals onder
de IJkwet kunnen mede ter implementatie van die richtlijn op grond van artikel
5 ook regels worden gesteld rond het gebruik van meetinstrumenten. Het is
van belang dat ook nadat een instrument in gebruik is genomen de kwaliteit
van de meting op het vereiste niveau blijft.De eisen die aan meetinstrumenten worden gesteld en de wijze van toetsing
zijn, zoals hiervoor aangegeven, veelal gebaseerd op EG-regelgeving. Voor
een beperkt aantal meetinstrumenten geldt alleen een nationaal regime.
In paragraaf 2 van het algemeen deel is reeds ingegaan op de verschillende
opzet van de eisen.Artikel 5, eerste lid, onder a, heeft betrekking op de eisen waaraan een
meetinstrument moet voldoen. In de richtlijn meetinstrumenten (bijlage I en
de instrumentspecifieke bijlagen) zijn voor de onder de richtlijn vallende
meetinstrumenten essentiële eisen opgenomen. Naast de technische eisen
gaat het daarbij bijvoorbeeld ook om de opschriften die op het instrument
moeten worden aangebracht, zoals het merkteken of de naam van de fabrikant,
en aanwijzingen betreffende installatie, onderhoud en het juiste gebruik van
het instrument. Artikel 5 van de richtlijn meetinstrumenten bepaalt dat indien
er specifieke bijlagen zijn waarin essentiële eisen worden gesteld voor
onderdelen, het bepaalde in de richtlijn van overeenkomstige toepassing is
op die onderdelen. In verband daarmee is in onderdeel a uitdrukkelijk voorzien
in de mogelijkheid dat er essentiële eisen gelden voor onderdelen van
een meetinstrument. In artikel 3 van de NAW-richtlijn is bepaald dat meetinstrumenten
die onder die richtlijn vallen, moeten voldoen aan de fundamentele voorschriften
van de bijlage die de metrologische eisen bevat. Deze eisen kunnen eveneens
in de uitvoeringsregelgeving op grond van onderdeel a worden opgenomen.Zowel de richtlijn meetinstrumenten (bijlage I en de instrumentspecifieke
bijlagen) als de IJkwet (artikel 6, zesde lid, en artikel 9) gaan ervan uit
dat er in sommige omstandigheden specifieke voorschriften moeten gelden. Het
kan gaan om een aanduiding van specifieke gevallen waarin het meetinstrument
wordt gebruikt, om voorschriften omtrent de opstelling of het bepalen van
de plaatsen waar het instrument wordt gebruikt. In verband hiermee voorziet
artikel 5, eerste lid, onderdeel b, in de mogelijkheid van regels met betrekking
tot de omstandigheden waaronder een meetinstrument wordt gebruikt.Artikel 13 van de richtlijn meetinstrumenten voorziet in een vermoeden
van overeenstemming van een instrument met de daarvoor gestelde essentiële
eisen indien dat instrument voldoet aan de nationale normen die dienen ter
uitvoering van een geharmoniseerde Europese norm voor dat meetinstrument of
die corresponderen met normatieve documenten en lijsten waarvan de referenties
op de daarvoor geldende wijze binnen de Europese Unie zijn bekendgemaakt.
In artikel 5 van de NAW-richtlijn is een vergelijkbare bepaling opgenomen.
Wanneer een fabrikant die normen correct toepast, geeft dit een vermoeden
van overeenstemming met de essentiële eisen. In onderdeel c is daarom
uitdrukkelijk aangegeven dat relevante normen en normatieve documenten kunnen
worden aangewezen.Dat een meetinstrument voldoet aan de gestelde eisen blijkt uit de merktekens
die op het instrument worden aangebracht. Deze kunnen verschillen naar gelang
het regime waaronder zij vallen. De artikelen 7 en 17 van de richtlijn meetinstrumenten
geven voorschriften met betrekking tot de merktekens. Elk onder de richtlijn
vallend instrument waarvoor een lidstaat regels stelt, moet voorzien worden
van het CE-merk. Verder moet een aanvullende metrologische markering worden
aangebracht. In sommige gevallen moet voorts het identificatienummer van de
keuringsinstantie zijn vermeld. De NAW-richtlijn verplicht eveneens tot het
aanbrengen van het CE-merk. Daarnaast moeten de aanvullende gegevens die in
bijlage IV van de NAW-richtlijn zijn vermeld, worden aangebracht. Meetinstrumenten
die ingevolge regelgeving ter uitvoering van de kaderrichtlijn en de specifieke
richtlijnen aan keuring zijn onderworpen en worden goedgekeurd, worden voorzien
van het EEG-ijkmerk en van het voor het instrument voorgeschreven metrologische
merkteken. Voor niet onder EG-regelgeving vallende meetinstrumenten die op
grond van de IJkwet geregeld zijn, geldt dat zij worden voorzien van het uit
twee delen bestaande ijkmerk.In artikel 12 van de NAW-richtlijn is bepaald dat een beperkend gebruikssymbool moet worden aangebracht op een niet-automatisch weegwerktuig
dat is aangesloten op een inrichting die niet aan een overeenstemmingsbeoordeling
is onderworpen. In een dergelijk symbool zal eveneens op grond van artikel
5, eerste lid, onderdeel d, worden voorzien.Om te kunnen vaststellen dat een meetinstrument aan de gestelde eisen
voldoet, is een beoordeling van het instrument nodig. In artikel 5, tweede
lid, is voorzien in regels omtrent de verschillende wijzen van overeenstemmingsbeoordeling.
In de bijlagen van de richtlijn meetinstrumenten zijn verschillende procedures
opgenomen die voorzien in een beoordeling van overeenstemming met de essentiële
eisen. Dat betekent niet altijd een stuksgewijze keuring van een meetinstrument.
Veelal heeft de fabrikant de keuze tussen verschillende opties. De NAW-richtlijn
heeft eenzelfde uitgangspunt en bevat enkele procedures waaruit de fabrikant
kan kiezen. De artikelen 10, 11 en 14 van de IJkwet regelen de keuring en
de modelkeuring van meetinstrumenten voordat zij in de handel worden gebracht
of in gebruik worden genomen. Ook deze procedures van beoordeling zullen op
grond van artikel 5, tweede lid, geregeld kunnen worden. Het is overigens
de bedoeling dat met betrekking tot het beoordelen van de overeenstemming
van meetinstrumenten die nu onder de werking van artikel 10, 11 en 14 van
de IJkwet vallen en die niet zijn opgenomen in de richtlijn meetinstrumenten
of in de NAW-richtlijn, toch zoveel mogelijk aangesloten wordt bij de modules
die deze nieuwe aanpakrichtlijnen kennen.Artikel 11 van de IJkwet regelt de herkeuring van meetinstrumenten. Daarvoor
kunnen op grond van het voorgestelde artikel 5, tweede lid, eveneens regels
worden gesteld. Zij kunnen ook betrekking hebben op het voeren en bewaren
van de administratie met betrekking tot het instrument (vergelijk artikel
14, vijfde lid, onderdeel d, IJkwet). De rol van de instantie die een toetsende
taak heeft in de overeenstemmingsprocedures kan verschillen.In de op grond van artikel 5, tweede lid, te stellen regels zullen onder
meer ook voorschriften worden gegeven met betrekking tot de plaats waar het
merk op het instrument wordt aangebracht. Artikel 17, vijfde lid, van de richtlijn
meetinstrumenten bepaalt dat alle markeringen duidelijk zichtbaar of gemakkelijk
toegankelijk moeten zijn. De CE-markering en de aanvullende metrologische
markering moeten voorts onuitwisbaar zijn. De andere EG-richtlijnen kennen
eveneens dergelijke voorschriften. In de krachtens artikel 5, tweede lid,
te stellen regels zal deze eis ook worden opgenomen.Per procedure van overeenstemmingsbeoordeling zal worden aangegeven wie
bevoegd is tot het aanbrengen van het merk. In de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures
van de richtlijn meetinstrumenten en de NAW-richtlijn is dat veelal de fabrikant.
In andere gevallen zal de aangewezen instantie (keuringsinstelling) of een
persoon die een erkenning heeft om werkzaamheden te verrichten in het kader
van een overeenstemmingsbeoordeling, de merken aanbrengen.Artikel 6In artikel 6 is voorzien in de verplichting tot het verrichten van een
overeenstemmingsbeoordeling. Deze verplichting vloeit voort uit artikel 6
juncto artikel 9 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel 8 van de NAW-richtlijn.
Artikel 2 van de kaderrichtlijn bepaalt dat de EEG-modelgoedkeuring toelating
geeft tot de eerste EEG-ijk en bij gebreke daarvan geldt als vergunning om
meetmiddelen in de handel te brengen en in gebruik te stellen.In het tweede lid is voorzien in een erkenning van meetmiddelen die een
gelijkwaardige overeenstemmingsbeoordeling hebben ondergaan in een andere
EU-lidstaat of in een staat die partij is bij een overeenkomst die Nederland
bindt. Het gaat daarbij om meetmiddelen die niet vallen onder geharmoniseerde
EG-regelgeving. Deze meetmiddelen behoeven als ze aan gelijkwaardige eisen
voldoen niet nogmaals in Nederland een overeenstemmingsbeoordeling te ondergaan.
In artikel 10a van de IJkwet is een vergelijkbare bepaling opgenomen.Artikel 7Dit artikel heeft uit de aard der zaak alleen betrekking op meetinstrumenten
die reeds in gebruik zijn genomen. Reparaties en veranderingen die van invloed
zijn op de meetfunctie nopen tot een nieuwe overeenstemmingsbeoordeling (onderdeel
b). Aangezien uit de merktekens blijkt dat een meetmiddel aan de eisen voldoet,
is het noodzakelijk bij een geschonden merkteken opnieuw een overeenstemmingsbeoordeling
uit te voeren (onderdeel b). Artikel 11, vierde lid, van de IJkwet voorziet
eveneens in een verplichte herkeuring in dezelfde situaties.Artikel 8Het al dan niet voldoen aan de gestelde eisen blijkt uit de merktekens
die op een meetinstrument moeten zijn aangebracht. Regel is dat de merktekens
op het instrument zelf worden aangebracht. Bij sommige instrumenten kan dat
niet of slechts gedeeltelijk, bijvoorbeeld door de geringe omvang van het
instrument of door de samenstelling ervan. In die gevallen wordt krachtens
artikel 5, tweede lid, bepaald hoe kenbaar kan zijn dat een instrument aan
de eisen voldoet.Artikel 8 strekt tevens ter implementatie van de artikelen 7 en 17 van
de richtlijn meetinstrumenten. In artikel 7 van die richtlijn is bepaald dat
de overeenstemming van een instrument met de bepalingen van de richtlijn wordt
aangegeven door de CE-markering en de aanvullende metrologische markering
op het instrument aan te brengen. In artikel 17 van de richtlijn zijn meer
specifiek voorschriften opgenomen over het aanbrengen van merktekens. In het
vierde lid van dat artikel is bepaald dat wanneer een meetinstrument te klein
of te gevoelig is om er markering op aan te brengen, de markering op de eventuele
verpakking en op de bijgevoegde documenten moet worden aangebracht. In de
regels die krachtens artikel 5, tweede lid, worden gesteld, zal in die mogelijkheid
worden voorzien. Hetzelfde geldt voor de grafische vormgeving en de volgorde
van de aanduidingen waarop artikel 17, tweede en derde lid, van de richtlijn
meetinstrumenten betrekking hebben. Artikel 10 van de NAW-richtlijn bepaalt
eveneens dat de merktekens op het werktuig zelf worden aangebracht.Artikel 13 van de IJkwet maakt het mogelijk dat op een instrument delen
van een ijkmerk worden aangebracht, terwijl andere delen worden vervangen
door een gewaarmerkte verklaring. Voortzetting van die werkwijze is bij de
te stellen regels op grond van artikel 5, tweede lid, denkbaar. Waar mogelijk
zal echter de systematiek van de nieuwe aanpakrichtlijnen worden gevolgd.Artikel 9Op grond van artikel 5 kunnen regels worden gesteld voor meetinstrumenten
met een geregelde meettaak. De richtlijn meetinstrumenten geeft voorschriften
voor een aantal meetinstrumenten. Deze zullen niet allemaal in Nederland onder
de geregelde meetinstrumenten vallen. Het kan echter noodzakelijk zijn toch
enige regels omtrent die «niet geregelde» meetinstrumenten te
stellen wat betreft ingebruikneming, handel of het aanbrengen van merktekens.
Artikel 19 en 20 van de richtlijn meetinstrumenten vereisen dat er opgetreden
kan worden bij meetinstrumenten die niet aan de eisen van de richtlijn voldoen. De NAW-richtlijn geeft regels voor niet-automatische weegwerktuigen die
niet onder de specifieke toepassingsgebieden van artikel 1, tweede lid, onderdeel
a, vallen en geen overeenstemmingsbeoordeling behoeven te ondergaan. In artikel
10 van die richtlijn is aangegeven van welke opschriften dergelijke weegwerktuigen
moeten worden voorzien.De bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels zullen
in sommige gevallen beperkt kunnen zijn tot voorschriften betreffende de merktekens
en opschriften.Artikel 10Op grond van artikel 10 worden eisen vastgesteld die zullen gelden voor
de instanties die een toetsende rol hebben bij de beoordeling of meetinstrumenten
voldoen aan de eisen. Er worden regels gesteld omtrent de aangemelde instanties,
bedoeld in artikel 11 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel 9 van de
NAW-richtlijn. De werkzaamheden die een aangewezen instantie verricht, verschillen
per overeenstemmingsmodule. Hun deskundigheid moet daarop zijn afgestemd.
Artikel 12 van de richtlijn meetinstrumenten bevat eisen met betrekking tot
de onafhankelijkheid, het personeel, geheimhouding en een verzekering tegen
wettelijke aansprakelijkheid. Deze eisen zullen bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur worden vastgesteld. Verder zullen de te stellen regels
kunnen voorzien in vergelijkbare voorschriften als nu in de IJkwet zijn opgenomen
met betrekking tot de aanwijzing van de ijkinstelling.Artikel 11, tweede lid, van de richtlijn meetinstrumenten geeft aan dat
ook voor meetinstrumenten die een lidstaat zelf niet regelt, wel instanties
aangemeld kunnen worden. Het is de bedoeling ook in de op grond van artikel
10 te stellen regels in die mogelijkheid te voorzien. Deze instanties kunnen
als zij aan de eisen voldoen dan toetsende werkzaamheden verrichten bij overeenstemmingsbeoordelingen
van de desbetreffende instrumenten.Nog nader wordt bezien of regels moeten worden gesteld ten aanzien van
de aanvraagprocedure. Artikel 10 biedt daarvoor de basis.Artikel 11Artikel 11 dient als basis voor de regeling van de mogelijkheid om door
natuurlijke personen of rechtspersonen werkzaamheden te laten verrichten die
overeenkomen met de werkzaamheden die op grond van paragraaf 5 van de
IJkwet door ijkbevoegden uitgevoerd mogen worden. Voor het verkrijgen van
de ijkbevoegdheid worden eveneens deskundigheidseisen gesteld, alsmede eisen
met betrekking tot de organisatie en het materieel. Een ijkbevoegde verricht
zijn werkzaamheden op eigen naam en onder eigen verantwoordelijkheid. Degene
die een erkenning verkrijgt, wordt bevoegd werkzaamheden te verrichten met
betrekking tot in gebruik genomen meetinstrumenten.Fabrikanten die onder de werking van de IJkwet vallen en beschikken over
een ijkbevoegdheid ten aanzien van in de handel te brengen meetinstrumenten
hoeven onder de nieuwe regelgeving niet langer een specifieke ijkbevoegdheid
te verkrijgen. In hun rol is al voorzien in de modules die onder de nieuwe
aanpakrichtlijnen van toepassing zijn. In de uitvoeringsregelgeving op grond
van artikel 5 zullen deze worden geïmplementeerd. De ijkinstelling die
op grond van de IJkwet de erkenning van ijkbevoegdheid verleent, bewaakt de
kwaliteit van de werkzaamheden van de ijkbevoegden en kan een erkenning intrekken.
Deze voorschriften en, voorzover nog nodig, de overige voorschriften van paragraaf 5
van de IJkwet zullen ook in de op grond van artikel 11 te stellen regels worden
opgenomen. De erkenning van een ijkbevoegdheid wordt volgens artikel 26b, vierde
lid, van de IJkwet bekendgemaakt door mededeling in de Staatscourant. Deze
praktijk kan worden voortgezet in de regels die op grond van artikel 11, tweede
lid, worden vastgesteld.Artikel 12Op grond van artikel 12 worden de instanties aangewezen die als onafhankelijke
toetsende instantie optreden bij de overeenstemmingsbeoordelingen. De werkzaamheden
die zij verrichten, kunnen per overeenstemmingsbeoordelingsprocedure verschillen.
Er kan eveneens verschil zijn tussen de overeenstemmingsbeoordeling van een
meetinstrument dat is opgenomen in de richtlijn meetinstrumenten of in de
NAW-richtlijn en overeenstemmingsbeoordelingen van andere meetinstrumenten.
Ook de kaderrichtlijn en de aanverwante richtlijnen kennen hun eigen procedures.
Dit brengt met zich mee dat de rol van de aangewezen instantie eveneens kan
verschillen. In artikel 12 van de richtlijn meetinstrumenten wordt gesproken
over aangemelde instanties. Dat begrip wordt in de artikelen 11 en volgende
van dit wetsvoorstel niet overgenomen. Daar ligt aan ten grondslag dat krachtens
artikel 12 ook instanties kunnen worden aangewezen die slechts opteren voor
werkzaamheden met betrekking tot autonoom nationaal geregelde meetinstrumenten.
Zij worden dus niet aangemeld bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Voorts gaat het in dit wetsvoorstel allereerst om de aanwijzing en niet om
de aanmelding. Ook uit dien hoofde is het begrip aangewezen instantie beter
passend.Een instantie wordt uitsluitend op verzoek aangewezen. Dat betekent dat
de Minister van Economische Zaken niet uit eigen beweging een instantie aan
kan wijzen, zelfs niet als geen enkel verzoek zou worden gedaan. De verwachting
is dat er voldoende instanties zijn die opteren voor een aanwijzing en dat
er voor alle geregelde meetinstrumenten een instantie in Nederland of in de
andere EU-lidstaten te vinden is die de werkzaamheden in het kader van overeenstemmingsbeoordelingen
kan verrichten. De in het derde lid bedoelde voorschriften kunnen onder meer
betrekking hebben op de voorwaarden waaronder de toetsende werkzaamheden worden
beëindigd, de afhandeling van bezwaren of de deelneming aan overleg binnen
internationale gremia.De aangewezen instanties krijgen een kenmerk of identificatienummer. Indien
dat bij een overeenstemmingsprocedure is voorgeschreven, wordt het identificatienummer
of het kenmerk bij het goedkeuringsmerkteken op het meetinstrument aangebracht.
In het kader van nieuwe aanpakrichtlijnen krijgen instanties één
identificatienummer of kenmerk ongeacht hoeveel overeenstemmingsbeoordelingsprocedures
zij verrichten en ongeacht het aantal meetinstrumenten waarop die beoordelingen
betrekking hebben. Een instantie die wil fungeren als aangemelde instantie
in de zin van de richtlijn meetinstrumenten of de NAW-richtlijn, kan pas worden
aangemeld nadat de Commissie haar een identificatienummer heeft toegekend.
Dat door de Commissie verstrekte nummer zal in de aanwijzing op grond van
artikel 12 van het wetsvoorstel worden opgenomen.In het vijfde lid is voorzien in de mogelijkheid van intrekking van de
aanwijzing. Artikel 11 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel 9, derde
lid, van de NAW-richtlijn nopen tot het opnemen van deze bevoegdheid. Los
daarvan is het gewenst dat de Minister kan ingrijpen wanneer de instantie
niet meer aan de eisen voldoet of haar taak slecht uitvoert. Taakverwaarlozing
is dan ook eveneens een grond voor intrekking van de aanwijzing (zie onderdeel
c). De minister trekt natuurlijk een aanwijzing niet rauwelings in. Hij zal,
extreme gevallen uitgezonderd, uiteraard eerst in overleg treden met de instantie
en enige tijd bieden tot herstel van de onvolkomenheden. Artikel 13In verband met de kenbaarheid van de bevoegdheid wordt van de aanwijzing
mededeling gedaan in de Staatscourant. De richtlijn meetinstrumenten bepaalt
dat een aantal gegevens bij de aanmelding vermeld moet worden. In voorkomend
geval zijn dat bijvoorbeeld de meettechnologie, het meetbereik en de nauwkeurigheidscategorieën
van de instrumenten (artikel 11, eerste lid, van de richtlijn). De NAW-richtlijn
bevat eveneens voorschriften op dit punt. De intrekking van een aanwijzing
wordt op dezelfde wijze kenbaar gemaakt als de aanwijzing.Artikel 14De Minister van Economische Zaken draagt de verantwoordelijkheid voor
het functioneren van de aangewezen instanties. De beslissingen die de aangewezen
instanties nemen, zijn medebepalend voor de toelating tot de markt van de
betrokken meetinstrumenten. Verder hebben de aangewezen instanties een toelatingsrol
en een controlerende taak ten aanzien van natuurlijke personen of rechtspersonen
die een erkenning als bedoeld in artikel 11 wensen te verkrijgen, respectievelijk
bezitten. Een en ander brengt met zich mee dat de Minister van Economische
Zaken sturingsmogelijkheden moet hebben. In artikel 14 is daarom voorzien
in de mogelijkheid tot het stellen van regels. Zonodig kan de minister ook
regels stellen met betrekking tot de werkwijze en taakuitoefening door personen
die beschikken over een erkenning als bedoeld in artikel 11. In de artikelen
27 en 28 van de IJkwet zijn vergelijkbare sturingsmogelijkheden opgenomen.Artikel 15Aangezien de technische ontwikkelingen niet stilstaan en de EG-regelgeving
aan wijzigingen onderhevig is, is in artikel 15 voorzien in de bevoegdheid
van de Minister van Economische Zaken om na de aanwijzing de voorschriften
die aan de aanwijzing verbonden zijn, te wijzigen of uit te breiden.Artikel 16De aangewezen instanties zijn met betrekking tot de werkzaamheden waarvoor
zij zijn aangewezen, aan te merken als zelfstandige bestuursorganen (zbo).
Dat betekent dat de aanwijzingen voor zelfstandige bestuursorganen gevolgd
worden (aanwijzingen voor de regelgeving 124a en volgende). Wat betreft de
relatie van een zbo met de verantwoordelijke minister is een van de vereisten
dat voorzien wordt in een informatieplicht. Artikel 16, eerste lid, voorziet
daarin. In de IJkwet is een vergelijkbare bepaling opgenomen (artikel 29h).
De informatieverplichting vloeit voorts voort uit de verplichtingen die in
de richtlijn meetinstrumenten met betrekking tot aangemelde instanties zijn
opgenomen. Artikel 11, derde lid, van die richtlijn bepaalt bijvoorbeeld dat
de aanmelding van een instantie moet worden ingetrokken wanneer een instantie
niet meer aan de eisen voldoet. Om dat te kunnen vaststellen, is informatie
nodig. Wanneer een meetinstrument niet voldoet aan de eisen, zoals geschetst
in artikel 19 van de richtlijn meetinstrumenten, moet de minister over de
informatie kunnen beschikken die de betrokken aangewezen instantie bezit over
het desbetreffende meetinstrument.Een aangewezen instantie moet beschikken over de nodige technische en
administratieve faciliteiten om haar werkzaamheden naar behoren te kunnen
uitoefenen. Om te kunnen constateren dat daaraan is voldaan, is soms feitelijk
onderzoek of controle bij de vestiging van de instelling nodig. Artikel 16
voorziet daarin. Aangezien het om technisch complexe materie
gaat, kan de minister een deskundige inschakelen die nagaat of aan de eisen
is voldaan.Artikel 17In dit artikel is voorzien in de erkenning van andere instanties binnen
de EU en de EER die voldoen aan de eisen die aan aangemelde instanties worden
gesteld. Deze erkenning brengt met zich mee dat een aangewezen instantie uit
een ander EU-land of een land binnen de EER die een overeenstemmingsbeoordeling
van een bepaald meetinstrument mag uitvoeren, dezelfde werkzaamheden in Nederland
mag verrichten ten aanzien van dat meetinstrument.Artikel 18Op grond van dit artikel kan de Minister van Economische Zaken de kosten
verhalen die gemoeid zijn met de aanwijzing van een instantie. Deze mogelijkheid
is in lijn met het rapport «Maat houden» (Kamerstukken II 1996/97,
24 036, nr. 22) waarin is gesteld dat kosten met betrekking tot toelating
en post-toelating aan het bedrijfsleven kunnen worden doorberekend. Een aangewezen
instantie krijgt door de aanwijzing toegang tot de markt voor overeenstemmingsbeoordelingen.
Als gevolg daarvan kunnen de kosten voor de beoordeling ten behoeve van de
aanwijzing en de kosten ten behoeve van de verificatie of nog steeds aan de
eisen wordt voldaan, worden doorberekend. Overigens zullen zich vooral kosten
voordoen in de gevallen waarbij een instantie niet gebruik maakt van accreditatie.
Met het oog daarop ligt het niet voor de hand om regels te stellen voor kostenvergoeding
bij de toelating via accreditatie.Artikel 19Overeenkomstig aanwijzing 124l van de Aanwijzingen voor de regelgeving
is in artikel 19 voorzien in de mogelijkheid dat de Minister van Economische
Zaken maximumtarieven vaststelt voor de werkzaamheden die de aangewezen instanties
verrichten in het kader van overeenstemmingsbeoordelingen. Het gaat hierbij
om tarieven per uur exclusief reis- en verblijfskosten en exclusief apparatuur
kosten. In het tweede lid is bepaald dat de minister voor het verlenen van
een erkenning als bedoeld in artikel 11 eveneens maximumtarieven vast kan
stellen.Artikel 20Het jaarverslag biedt de Minister van Economische Zaken inzicht in de
werkzaamheden die door aangewezen instanties zijn uitgevoerd en inzicht in
de keuringsmarkt voor meetmiddelen.Artikel 21Artikel 21 komt overeen met artikel 5 van de IJkwet. De richtlijn meeteenheden,
verplicht ertoe wettelijke voorzieningen te treffen die – behoudens
enkele uitzonderingen en overgangsmaatregelen – ertoe strekken dat geen
andere aanduidingen worden gebruikt dan die welke volgens de richtlijn zijn
toegelaten. Op grond van artikel 2 worden ter uitvoering van die richtlijn
regels gesteld die betrekking hebben op het symbool, de aanduiding, de omschrijving
en het gebruik van een meeteenheid. Het in artikel 21 opgenomen verbod is
het complement daarvan. Het voorgestelde verbod op het gebruik van andere
dan de voorgeschreven aanduiding van een meeteenheid en op het gebruik van
een andere benaming voor een grootheid dan die welke is voorgeschreven, geldt
in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Het verbod geldt bij de belangrijkste handelingen in het economische verkeer, namelijk bij het vragen, aanbieden
en leveren van goederen en diensten. Het verbod betreft zowel het gebruik
in het openbaar, bijvoorbeeld in reclame-uitingen, als het gebruik in andere
gevallen zoals bijvoorbeeld in contracten of brieven.Het tweede lid voorziet er in dat de Minister van Economische Zaken vrijstelling
kan verlenen van het verbod. De artikelen 3 en 4 van de richtlijn meeteenheden
laten daarvoor ruimte. De mogelijkheid tot vrijstelling kan nodig zijn in
gevallen waarin het gewenst is dat een andere aanduiding wordt gebruikt. In
artikel 5, tweede lid, van de IJkwet is om dezelfde reden eveneens voorzien
in een vrijstellingsmogelijkheid. In de op grond van dat artikel vastgestelde
beschikking (Beschikking van de Minister van Economische Zaken van 9 november
1977 (Stcrt. 22), zoals laatstelijk gewijzigd bij beschikking van 24 februari
2000 (Stcrt. 42)) wordt onder meer genoemd het gebruik van een andere aanduiding
in het internationale goederenof dienstenverkeer wanneer in het land waarmee
dat verkeer plaatsvindt, die aanduiding is toegelaten. Verder is het ingevolge
artikel 3 van de richtlijn meeteenheden tot 31 december 2009 toegestaan
aanvullende meeteenheden te gebruiken, naast de wettelijke geregelde meeteenheden.
Dit is noodzakelijk om incompatibiliteit met de VS-wetgeving te voorkomen.
Die wetgeving schrijft namelijk een dubbele aanduiding voor en producten van
Europese fabrikanten dienen aan die eisen te voldoen om op de Amerikaanse
markt toegelaten te kunnen worden. In de regeling op grond van het tweede
lid zullen de vrijstellingen uit de beschikking van 9 november 1977,
voorzover nog noodzakelijk, worden opgenomen.Artikel 22Artikel 22 strekt mede ter uitvoering van de artikelen 18 en 19 van de
richtlijn meetinstrumenten en de artikelen 2 en 7 van de NAW-richtlijn. In
artikel 19 van de IJkwet is een vergelijkbare bepaling opgenomen.Verboden is het in de handel brengen van een geregeld meetinstrument dat
niet voldoet aan de eisen. Dat verbod richt zich tot de fabrikant of diens
gemachtigde die het meetinstrument voor het eerst beschikbaar stelt op de
EU-markt. Het verbod geldt voorts het verder verhandelen van een meetinstrument
voordat het in gebruik wordt genomen. Dat verbod is vooral gericht op tussenhandelaren,
dat wil zeggen degenen die zich bevinden in de schakel tussen de fabrikant
en de eindgebruiker. Het kan immers voorkomen dat een meetinstrument dat niet
voldoet aan de eisen ten onrechte in de handel is gebracht, maar nog niet
in gebruik genomen is. Het verder verhandelen van het meetinstrument moet
dan kunnen worden voorkomen. Artikel 19 van de richtlijn meetinstrumenten
verplicht daartoe. Het verbod om een meetinstrument in gebruik te nemen dat
niet voldoet aan de eisen voor een in de handel te brengen of in gebruik te
nemen instrument, geldt voor de eerste gebruiker van het instrument.In het eerste lid wordt verwezen naar de aan het instrument gestelde regels.
Wat betreft de meetinstrumenten die onder de richtlijn meetinstrumenten vallen,
gelden voor de in de handel te brengen of in gebruik te nemen meetinstrumenten
de eisen die de richtlijn aangeeft. Hetzelfde geldt voor instrumenten die
door tussenhandelaren verkocht worden vóór de ingebruikneming.Zowel uit de richtlijn meetinstrumenten, als uit de NAW-richtlijn vloeit
voort dat geregelde instrumenten die niet voorzien zijn van de merken waaruit
de overeenstemming met de eisen blijkt, niet in de handel mogen worden gebracht
of in gebruik mogen worden genomen. Artikel 20 van de IJkwet verbiedt eveneens
het bezitten of voorhanden hebben van aan keuring onderworpen meetinstrumenten
die niet zijn voorzien van de vereiste ijkmerken. In artikel 22, tweede lid,
is een vergelijkbaar verbod opgenomen. In het derde en vierde lid is voorzien
in de mogelijkheid van een ontheffing of een vrijstelling van het verbod.
Op grond van artikel 8, vijfde lid, van de richtlijn mogen lidstaten
niet verhinderen dat instrumenten die niet in overeenstemming zijn met de
eisen van de richtlijn worden tentoongesteld op beurzen en dergelijke. Artikel
22, derde lid, voorziet in de mogelijkheid daartoe.Artikel 23Artikel 23 verbiedt het gebruiken, bezitten of voorhanden hebben van geregelde
meetinstrumenten die niet voldoen aan de eisen die aan in gebruik zijnde meetinstrumenten
worden gesteld. De regels die voor het gebruiken van meetinstrumenten worden
gesteld, vloeien niet voort uit de richtlijn meetinstrumenten. De NAW-richtlijn
(artikel 13) kent de verplichting voor de lidstaten er voor te zorgen dat
meetinstrumenten die zijn voorzien van de CE-markering in overeenstemming
blijven met de bepalingen van de richtlijn. In de IJkwet is het verbod op
het gebruik van meetinstrumenten die niet aan de eisen voldoen, beperkt tot
de plaatsen voor het drijven van handel, doen van leveringen, vaststellen
van heffingen of vaststellen van loon. In paragraaf 4. 2 is het belang
van het stellen van regels in de gebruiksfase aangegeven.De reikwijdte van het in artikel 23, eerste lid, opgenomen verbod wordt
bepaald door de reikwijdte van de regels die krachtens artikel 5 zullen worden
gesteld. De regels voor meetinstrumenten die niet onder de richtlijn meetinstrumenten
of NAW-richtlijn vallen, kunnen bijvoorbeeld beperkt zijn tot het gebruik
bij het drijven van handel, het doen van leveringen of het vaststellen van
heffingen in de uitoefening van een beroep of bedrijf. In dat geval geldt
uiteraard het verbod ook alleen in die situaties. Dat vloeit voort uit artikel
23, eerste lid, onderdeel a.Indien regels zijn gesteld omtrent de omstandigheden waaronder een meetinstrument
wordt gebruikt, zoals bijvoorbeeld voorschriften ten aanzien van de opstelling
van het instrument, is het ingevolge artikel 23, derde lid, verboden daarvan
af te wijken.In het vierde lid is de mogelijkheid opgenomen tot het geven van vrijstelling
of het verlenen van een ontheffing van de in artikel 23 opgenomen verboden.Artikel 24De merktekens geven de status van een meetinstrument aan. Gebruikers van
meetinstrumenten en afnemers van goederen en diensten waarbij gebruik wordt
gemaakt van meetinstrumenten, moeten er van uit kunnen gaan dat een meetinstrument
wanneer dat voorzien is van een merkteken waaruit de overeenstemming met de
aan dat instrument gestelde eisen blijkt, ook inderdaad aan die eisen voldoet.
In artikel 24 is een verbod opgenomen om merktekens in strijd met artikel
8 en anders dan op de wijze die voor het meetinstrument ingevolge artikel
5, derde lid, is voorgeschreven, op een meetinstrument aan te brengen. Dat
betekent dat merktekens die tot uitdrukking brengen dat een meetinstrument
aan de gestelde eisen voldoet, niet mogen worden aangebracht wanneer het instrument
niet aan de gestelde eisen voldoet. Artikel 24, eerste lid, sluit niet uit
dat ook andere merktekens dan de merktekens die ingevolge deze wet zijn voorgeschreven,
worden aangebracht. Ten aanzien van deze andere merktekens geldt wel het bepaalde
in artikel 24, tweede lid.Het verbod van artikel 24, eerste lid, omvat tevens het onbevoegd aanbrengen
van merktekens. In de krachtens artikel 5, tweede lid, vastgestelde regels
zullen verschillende instanties worden aangewezen die bevoegd zijn tot het
aanbrengen van merktekens.Merktekens van meetinstrumenten die onder de richtlijn meetinstrumenten
of de NAW-richtlijn vallen, worden door de fabrikant of onder diens verantwoordelijkheid
aangebracht. Voor andere meetinstrumenten die onder de IJkwet
vallen, is het meestal de keuringsinstelling of ijkbevoegde die daartoe bevoegd
is. In de uitvoeringsregelgeving onder dit wetsvoorstel zullen dat zijn de
aangewezen instanties en degenen aan wie op grond van artikel 11 een erkenning
is verleend werkzaamheden op eigen naam uit te voeren. Het is overigens de
bedoeling ten aanzien van die meetinstrumenten de overeenstemmingsprocedures
meer in lijn met de procedures van de richtlijn meetinstrumenten te brengen.
Dat betekent dat de fabrikant in meer gevallen dan voorheen degene zal zijn
die de merktekens aanbrengtHet tweede lid bevat een verbod op het aanbrengen van merktekens die tot
verwarring kunnen leiden met een voorgeschreven merkteken. Deze bepaling strekt
mede ter uitvoering van artikel 7, derde lid, van de richtlijn meetinstrumenten
en artikel 10, derde lid, van de NAW-richtlijn.Artikel 25Het kan noodzakelijk zijn om bij de te stellen regels op grond van artikel
9, dat de basis bevat om regels te stellen ten aanzien van meetinstrumenten
die niet geregelde meetinstrumenten in de zin van artikel 5 zijn, te voorzien
in een verbod op het handelen in strijd met die regels. Ter implementatie
van de artikelen 19, tweede lid, onderdeel a, tweede alinea, en 20 van de
richtlijn meetinstrumenten kan het bij voorbeeld nodig zijn een verbod op
te leggen met betrekking tot het in de handel brengen of het in gebruik nemen
van een meetinstrument. Het kan voorkomen dat in een andere lidstaat geconstateerd
wordt dat een in Nederland geproduceerd meetinstrument van een bepaald model
dat hier niet een geregeld meetinstrument is, systematisch niet aan de eisen
voldoet. Indien de Commissie vervolgens van oordeel is dat de lidstaat daarin
gelijk heeft, moeten in de bevoegde lidstaat, dat wil zeggen de lidstaat waar
het meetinstrument in de handel wordt gebracht, maatregelen worden genomen
tegen degene die de markering heeft aangebracht. Een verbod op het (verder)
ten onrechte aanbrengen van de merken dat vervolgens rechtens kan worden afgedwongen,
komt hieraan tegemoet. In de op grond van artikel 9 te stellen regels zal
worden aangegeven hoe met meetinstrumenten die hier niet zijn geregeld maar
waarvoor een EG-besluit geldt, wordt omgegaan.Artikel 26De in artikel 26 opgenomen regeling van de aanwijzing van de rechtspersoon
die wordt belast met de zorg voor het toezicht op de naleving van de regels
omtrent het in gebruik nemen, in de handel brengen en gebruiken van meetinstrumenten
komt vrijwel geheel overeen met de desbetreffende regeling in artikel 22 van
de IJkwet. Zoals reeds in paragraaf 5.2 van het algemeen deel van deze
memorie is aangegeven is het niet de bedoeling om wijziging in de aanwijzing
en de positie van de toezichthoudende instantie te brengen. De eisen in het
tweede lid hebben betrekking op de vakbekwaamheid, de uitrusting en de onafhankelijkheid
van de toezichthoudende instantie. Om te bewaken dat ook na de aanwijzing
de toezichthoudende instantie blijft voldoen aan de eisen, is in het derde
lid voorzien in een goedkeuringsrecht van de Minister van Economische Zaken
ten aanzien van wijzigingen in de statuten. Op grond van het vierde lid kan
de aanwijzing door de minister worden ingetrokken. De minister heeft hier
enige discretionaire ruimte. Indien de toezichthoudende instantie bijvoorbeeld
een verzoek doet tot intrekking dan dient de minister te kunnen voorzien in
een opvolger. Artikel 27In sommige gevallen kan uit andere hoofde een andere toezichthoudende
instantie dan de op grond van artikel 26 aangewezen rechtspersoon belast zijn
met toezicht ten aanzien van een bepaald instrument. In dat geval kan het
handig zijn dat die toezichthoudende instantie eveneens toezicht houdt op
de naleving van deze wet. Degene die aan het toezicht is onderworpen heeft
dan maar met één toezichthouder te maken. Aldus worden ook afstemmingsproblemen
voorkomen. Indien sprake is van een toezichthoudende instantie die werkzaam
is onder verantwoordelijkheid van een andere minister dan de Minister van
Economische Zaken zal uiteraard overleg moeten plaatsvinden over de aansturing
van de toezichthoudende instantie wat betreft het toezicht op de metrologische
eisen.Artikel 28Dit artikel voorziet in het aanwijzen van werknemers van de toezichthoudende
instantie die belast zijn met het uitoefenen van het toezicht. Zij beschikken
door de aanwijzing over de in afdeling 5.2 van de Algemene wet bestuursrecht
geregelde bevoegdheden. Bij de bekendmaking van de aanwijzing van de personen
die belast zijn met het toezicht worden overigens niet de individuele ambtenaren
genoemd, maar de eenheid waar deze werknemers werkzaam zijn.Artikel 29Het eerste lid komt overeen met artikel 29d van de IJkwet. In de praktijk
van de uitvoering van de IJkwet doen zich situaties voor waarin de toezichthoudende
instantie de toegang tot een meetmiddel wordt ontzegd of dat er onvoldoende
medewerking wordt verleend. In die gevallen kan de assistentie van de politie
gevraagd worden op grond van artikel 29d van de IJkwet. Aangezien niet verwacht
wordt dat de noodzaak tot bijstand afneemt in de toekomst voorziet artikel
29 eveneens in de mogelijkheid tot het inroepen van de sterke arm.Bij de uitoefening van het toezicht mag gebruik gemaakt kan worden van
de bevindingen van anderen die beroepsmatig of bedrijfsmatig meetinstrumenten
controleren of onderhouden. Het gebruik van expertise van anderen en de door
hen opgestelde controleresultaten strekt er mede toe de lasten voor bedrijven
zo laag mogelijk te houden. Zij worden niet met opeenstapelende onderzoeken
en controles geconfronteerd als dat niet perse nodig is. Daarbij zal uiteraard
bewaakt moeten worden dat het toezicht op onafhankelijke wijze wordt uitgeoefend.
Een met artikel 29, tweede lid, vergelijkbare bepaling is opgenomen in artikel
29a van de IJkwet.Artikel 30Artikel 19 van de richtlijn meetinstrumenten legt de lidstaten de verplichting
op om bepaalde acties te ondernemen bij overtredingen. Om aan die verplichting
gevolg te kunnen geven, is voorzien in de mogelijkheid de toezichthoudende
instantie een opdracht te geven zijn bevoegdheden te gebruiken om naleving
van de wet af te dwingen. Deze mogelijkheid bestaat uitsluitend als het uit
hoofde van een EG-besluit noodzakelijk is in te grijpen. In die gevallen moet
kunnen worden voorkomen dat door een andere prioriteitsstelling van de toezichthoudende
instantie aan het EG-besluit geen gevolg wordt gegeven. Artikel 31De Minister kan zonodig beleidsregels stellen met betrekking tot uitoefening
van de bevoegdheden van de toezichthoudende instantie. Hij kan daarmee op
generieke wijze sturing geven aan de toezichthoudende instantie. Dat kan bijvoorbeeld
nodig zijn indien een EG-besluit of de uitleg van begrippen en regels in EU-verband
daartoe aanleiding geeft.Artikel 32In dit artikel is de algemene plicht tot informatieverstrekking door de
toezichthoudende instantie aan de Minister van Economische Zaken opgenomen.
De minister moet uit hoofde van zijn verantwoordelijkheid voor het functioneren
van de toezichthoudende instantie en de verantwoordelijkheden die hem specifiek
in deze wet zijn toegekend, kunnen beschikken over alle relevante informatie
waarover de toezichthoudende instantie beschikt. Dit artikel strekt voorts
mede ter uitvoering van artikel 18 van de richtlijn meetinstrumenten. Dat
artikel voorziet in een informatie-uitwisseling tussen de toezichthouders
in de verschillende EU-lidstaten. Die informatie betreft de mate waarin de
onderzochte meetinstrumenten aan de eisen van de richtlijn voldoen, de door
de aangemelde instanties afgegeven certificaten en kwaliteitssysteemgoedkeuringen,
alsmede de evaluatieverslagen die door aangemelde instanties op verzoek van
andere instanties zijn opgesteld. Op grond van artikel 18, derde lid, van
de richtlijn meetinstrumenten dient er voorts voor gezorgd te worden dat de
nodige informatie over certificaten en kwaliteitssysteemgoedkeuringen ter
beschikking wordt gesteld van de aangemelde instanties.Artikel 33Op grond van artikel 29c van de IJkwet zijn degenen die zijn belast met
het uitoefenen van het toezicht op de naleving van de IJkwet bevoegd meetinstrumenten
die niet aan de voorschriften voldoen, van een afkeurmerk te voorzien. In
artikel 33 is een overeenkomstige bepaling opgenomen. Het model van het afkeurmerk
wordt vastgesteld bij ministeriële regeling.Artikel 34Doordat artikel 34 de toezichthoudende instantie de bevoegdheid geeft
om bestuursdwang uit te oefenen, beschikt deze over de daaraan gekoppelde
bevoegdheden in afdeling 5.3 van de Algemene wet bestuursrecht en over de
bevoegdheid om een last onder dwangsom op te leggen conform afdeling 5.4 van
die wet. Dat betekent dat de toezichthoudende instantie door feitelijk ingrijpen
een eind aan de overtreding kan (laten) maken. Zij kan bijvoorbeeld zorgen
voor herstel van een gebrek aan een meetinstrument of voor een juiste opstelling
van een instrument. Zij kan een inrichting sluiten of machines buiten werking
stellen. Afdeling 5.3 kent voorts meer specifieke bevoegdheden toe aan degene
die de bestuursdwang uitoefent. Het verzegelen van gebouwen, terreinen en
zaken die zich daarop bevinden, kan bijvoorbeeld worden toegepast bij meetinstrumenten
die niet gebruikt mogen worden en die moeilijk verplaatsbaar zijn. Ook kan
hierdoor voorkomen worden dat meetinstrumenten die niet voldoen aan de eisen,
verder verspreid worden. Artikel 5:29 maakt het mogelijk zaken mee te voeren
en op te slaan.Omdat het toezicht wordt uitgeoefend door een privaatrechtelijke rechtspersoon
is bepaald dat verbeurde dwangsommen toevallen aan de staat. Deze bepaling
geldt niet ingeval een andere instelling die ingevolge artikel 27 is belast
met (een onderdeel van) het toezicht. Het is niet waarschijnlijk dat een dergelijke
instelling eveneens een privaatrechtelijke rechtspersoon is.
De algemene regel uit de Algemene wet bestuurrecht kan dan ook gewoon van
toepassing zijn op die instellingen.Artikel 35Artikel 19 van de richtlijn meetinstrumenten verplicht tot het nemen van
maatregelen wanneer blijkt dat correct geïnstalleerde meetinstrumenten
van een bepaald model die zijn voorzien van de merktekens waaruit overeenstemming
met de eisen blijkt, bij een gebruik volgens de instructies van de fabrikant
niet voldoet aan de eisen met betrekking tot de metrologische prestaties.
In artikel 7 van de NAW-richtlijn is een vergelijkbare bepaling opgenomen.
Artikel 20 van de richtlijn meetinstrumenten verplicht vervolgens tot maatregelen
ingeval van onterecht aangebrachte merktekens, waarop artikel 19 niet van
toepassing is. Op grond van de in dit wetsvoorstel opgenomen bepalingen kan
de toezichthoudende instantie ingrijpen in die situaties. Indien een krachtens
artikel 5 van dit wetsvoorstel geregeld instrument niet aan de eisen blijkt
te voldoen, geldt het verbod van artikel 22, eerste lid, en indien sprake
is van een reeds in gebruik genomen meetinstrument, het verbod van artikel
23. Overtreding van die artikelen is onderhevig aan sancties. In dat geval
zal de toezichthoudende instantie de fabrikant er voorts op wijzen dat het
verbod geldt en dat het verder zonder aanpassing in de handel brengen van
meetinstrumenten van dat model een risico van verdere sancties met zich meebrengt.
Het verder verhandelen van nog niet in gebruik genomen instrumenten is eveneens
verboden, ook daarvoor geldt het verbod van artikel 22. Het is in eerste aanleg
de verantwoordelijkheid van de fabrikant om de reeds in de handel gebrachte
meetinstrumenten aan te passen of terug te halen. Hij dient uiteraard zijn
afnemers van de geconstateerde gebreken op de hoogte te stellen. Denkbaar
is eveneens dat de fabrikant overgaat tot een algemene publicatie om te waarschuwen
tegen het gebruik of het verkopen van de meetinstrumenten van het specifieke
model.De toezichthoudende instantie kan bestuursdwang uitoefenen om verdere
overtreding van de verboden van de artikelen 22 en 23 te voorkomen of een
last onder dwangsom opleggen. In aanvulling op deze bepalingen zal het onder
omstandigheden nodig kunnen zijn om andere maatregelen te treffen. Verder
voorziet artikel 19 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel 7 van de
NAW-richtlijn in een informatieprocedure die deels uitwerking in nadere regels
behoeft. Met het oog daarop is in artikel 35 voorzien in de mogelijkheid tot
het stellen van regels bij lagere regelgeving.De Minister van Economische Zaken zal in de situaties bedoeld in de artikel
19 van de richtlijn meetinstrumenten en artikel 7 van de NAW-richtlijn op
de hoogte moeten zijn van de overtreding. Hetzelfde geldt bij het voortbestaan
van een overtreding van artikel 20 van de richtlijn meetinstrumenten (zie
artikel 20, tweede lid van de richtlijn). Artikel 35, tweede lid, verplicht
de toezichthoudende instantie dan ook dergelijke overtredingen onverwijld
te melden.Artikel 36In het kader van een overeenstemmingsbeoordeling nemen aangewezen instanties
en personen die door die instanties daartoe bevoegd zijn verklaard, beslissingen
inzake het voldoen aan de eisen door een meetinstrument. Het gaat daarbij
bijvoorbeeld om een weigering van goedkeuring van een individueel instrument
ingeval van een stuksgewijze keuring. Het kan echter ook gaan om het onvoldoende
oordelen van de technische documentatie of het weigeren van goedkeuring van
een kwaliteitssysteem. Deze negatieve beslissingen hebben invloed op het eindresultaat,
zij verhinderen namelijk dat het instrument in overeenstemming met de eisen
wordt verklaard en kan worden voorzien van een merk waaruit dat
blijkt. Het is denkbaar dat de mededelingen inzake deze beslissingen mondeling
geschieden. In dat geval is het niet mogelijk om daarvan in beroep te gaan.
In verband daarmee is voorzien in de verplichting tot het geven van een schriftelijke
gemotiveerde mededeling van de beslissing. In artikel 29j van de IJkwet is
een vergelijkbaar voorschrift opgenomen, zij het dat daar is bepaald dat de
mededeling schriftelijk geschiedt indien de betrokkene er om vraagt. Wat betreft
het totaal aantal beroepen tegen negatieve beslissingen in het kader van een
overeenstemmingsbeoordeling wordt overigens geen toename verwacht ten opzichte
van de situatie onder de IJkwet. Eerder nog zal het aantal beroepen verminderen.
De fabrikanten zullen – indien zij daartoe de mogelijkheid hebben –
eerder kiezen voor een kwaliteitssysteem dan voor keuringen van de meetinstrumenten.
Verder wordt verwacht dat een deel van de instrumenten die nu nog in Nederland
gekeurd worden in de toekomst gekeurd worden in het buitenland voordat ze
Nederland worden binnengebracht.De richtlijn meetinstrumenten en de NAW-richtlijn stellen eisen aan de
technische documentatie en de dossiervorming rond een overeenstemmingsbeoordeling.
Uit dien hoofde is het ook nodig dat beslissingen in het kader van een beoordeling
van een instrument dat onder een EG-besluit valt, schriftelijk worden medegedeeld.Artikel 37Evenals in de IJkwet wordt voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven
als bestuursrechter gekozen. De regelgeving rond meetinstrumenten ligt grotendeels
in de sfeer van een ordelijk economisch verkeer en betreft kwaliteitsnormen
voor producten. Uit dien hoofde blijft het College de meest aangewezen instantie
voor beroepszaken op grond van deze regelgeving.Artikel 38Op grond van artikel 11 van de richtlijn meetinstrumenten zijn, ingeval
voor een onderdeel essentiële eisen zijn gesteld, de bepalingen van de
richtlijn op die onderdelen van overeenkomstige toepassing. Voorts is daar
bepaald dat onderdelen en meetinstrumenten los en afzonderlijk kunnen worden
beoordeeld. Met het oog op de implementatie van een en ander worden de hoofdstukken
3, 4, 5 en 6 in artikel 38 van overeenkomstige toepassing op onderdelen verklaard.Artikel 40Evenals het geval is bij de IJkwet is voorzien in sanctionering van overtredingen
inzake het gebruik van meeteenheden en van de regels rond meetinstrumenten
door middel van opneming in de Wet economische delicten.Artikel 41De richtlijn meetinstrumenten bevat eisen (zie bijlage M1-010) voor uitlaatgasanalysatoren.
Het gebruik van deze apparaten is in Nederland voorgeschreven bij de APK-keuring
van motorvoertuigen en de keuring van voertuigen bij de inbouw van LPG-installaties.
Zie daarvoor de artikelen 6 en 15 van de Erkenningsregeling APK en de artikelen
5, 6 en 20 van de LPG-erkenningsregeling. Deze op grond van de Wegenverkeerswet
1994 vastgestelde regelingen schrijven voor dat een – in de terminologie
van die regelingen – uitlaatgastester aanwezig moet zijn in erkende
bedrijven. Aan welke inrichtings- en gebruikseisen het apparaat moet voldoen
en op welke wijze het moet worden gebruikt, is vastgelegd in respectievelijk
de Voorschriften meetmiddelen 1997 en de Regeling wijze van keuren APK. Bij de totstandkoming van de richtlijn meetinstrumenten heeft ten aanzien
van de uitlaatgastester afstemming plaatsgevonden met de eisen die voor dit
meetinstrument in Nederland reeds gelden. Bij de implementatie van de richtlijn
meetinstrumenten in het onderhavige wetsvoorstel kwam de vraag op naar de
afgrenzing tussen hetgeen bij en krachtens dit wetsvoorstel en hetgeen in
de wegenverkeerswetgeving zou moeten worden geregeld. Voor deze afgrenzing
is als uitgangspunt genomen dat de eisen waaraan de uitlaatgastester moet
voldoen om in de handel gebracht te worden in de metrologiewetgeving zullen
worden geregeld, terwijl de voorwaarden voor erkenning van een APK- of LPG-keuringsgerechtigde
en de wijze van het gebruik van het apparaat in de wegenverkeerswetgeving
zijn opgenomen.Aangezien ten aanzien van deze (en andere, niet in de richtlijn meetinstrumenten
geregelde) apparatuur in de wegenverkeerswetgeving is opgenomen dat deze moet
worden goedgekeurd of periodiek onderzocht door een keuringsinstelling of
onderzoeksgerechtigde, zou – mede als gevolg van het wegvallen van de
structuur van de IJkwet waarbij was aangesloten – in de wegenverkeerswetgeving
een lacune ontstaan met betrekking tot het toezicht op aangewezen keuringsinstellingen
en onderzoeksgerechtigden. Qua toepassingsbereik zullen de twee wetgevingscomplexen
overigens wel in elkaars verlengde komen te liggen, omdat het de bedoeling
is bij de aanwijzing van keuringsinstellingen op grond van de Wegenverkeerswet
1994 op hun verzoek aan te sluiten bij de aanwijzing van voor het desbetreffende
instrument aangewezen instanties als bedoeld in artikel 12 van dit wetsvoorstel.Voorts
ontbreekt een adequate wettelijke basis voor een regeling van de eisen met
betrekking tot het gebruik van (periodiek) goedgekeurde meetapparatuur in
de zogenaamde permanente voertuigeisen, die gebaseerd zijn op artikel 71 van
de Wegenverkeerswet 1994. Op beide punten wordt in dit wetsvoorstel de Wegenverkeerswet
1994 aangevuld.In een nieuw hoofdstuk IC (onderdeel A) wordt een basis opgenomen voor
de regeling van het toezicht op keuringsinstellingen en onderzoeksgerechtigden
die ingevolge de Wegenverkeerswet 1994 kunnen worden aangewezen. In het voorgestelde
artikel 4aa is daartoe een aantal toezichtsinstrumenten opgenomen, waarbij
enerzijds is aangesloten bij hetgeen reeds in de hoofdstukken IA en IB van
de Wegenverkeerswet 1994 is geregeld ten aanzien van de Dienst Wegverkeer
respectievelijk het CBR (aangezien de onderhavige bepaling in deze wet zal
worden opgenomen) en anderzijds bij hetgeen is opgenomen in dit wetsvoorstel
(aangezien de taken en de instanties waar het om gaat in andere gevallen onder
de reikwijdte van die wet vallen). Het gaat om een verplichting inlichtingen
te verstrekken (vgl. de artikelen 4u en 4z, eerste lid, van de Wegenverkeerswet
1994 en artikel 16 van dit wetsvoorstel), een aanwijzingsbevoegdheid (vgl.
de artikelen 4c en 4u, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994, artikel 14
van dit wetsvoorstel bevat een bevoegdheid voor de Minister van Economische
Zaken om regels te stellen met betrekking tot de taakuitoefening en werkwijze),
een bevoegdheid maximumtarieven vast te stellen (vgl. de artikelen 4t en 4p
van de Wegenverkeerswet 1994 en artikel 19 van dit wetsvoorstel) en een bevoegdheid
de aanwijzing in te trekken bij taakverwaarlozing (vgl. de artikelen 4xen
4z, derde lid, van de Wegenverkeerswet 1994 en artikel 12, vijfde lid, van
dit wetsvoorstel). In artikel 4aa, vijfde lid, is tenslotte een basis opgenomen
om eventueel nog aanvullende regels te kunnen stellen, analoog aan artikel
4z, vierde lid. Daarbij zou – indien daaraan behoefte blijkt te bestaan –
bijvoorbeeld gedacht kunnen worden aan een nadere invulling van de wijze van
informatieverstrekking, de eventuele financiële verantwoording of de
verantwoording over de feitelijke taakuitvoering.In onderdeel B is een nieuw artikel 71a opgenomen, met een wettelijke
basis voor een regeling van de eisen met betrekking tot het gebruik van (periodiek)
goedgekeurde meetapparatuur in de zogenaamde permanente voertuigeisen,
die gebaseerd zijn op artikel 71 van de Wegenverkeerswet 1994. Dergelijke
eisen zijn momenteel opgenomen in de artikelen 2.3.4, 2.3.5, 3.2.2, 3.2.3,
3.4.9, 3.4.11 en 3.4.11a van de Regeling permanente eisen. Het toezicht op
de in deze artikelen genoemden instellingen zal na de inwerkingtreding van
het onderhavige wetsvoorstel vallen onder de reikwijdte van artikel 4aa van
de Wegenverkeerswet 1994. Bij de inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel
zal de Regeling permanente eisen uiteraard worden aangepast aan het nieuwe
artikel 71a wat betreft de basis voor de aanwijzing van keuringsinstellingen.Aangezien de erkenning van onderzoeksgerechtigden door keuringsinstellingen
(zie de artikelen 84, eerste lid, en 101, eerste lid, van de Wegenverkeerswet
1994) een van de werkzaamheden is waarvoor de Minister van Verkeer en Waterstaat
ingevolge het in onderdeel A voorgestelde artikel 4aa, derde lid, maximumtarieven
kan vaststellen, kan de (tot dusverre nooit gebruikte) bevoegdheid van de
minister ter zake van het voor de erkenning verschuldigde tarief regels te
stellen, komen te vervallen. Onderdeel C voorziet daarin.In onderdeel D wordt tenslotte nog voorgesteld wijziging aan te brengen
in artikel 158 van de Wegenverkeerswet 1994, waarin toezichthouders worden
aangewezen. De taak en bevoegdheden van de toezichthouders hebben betrekking
op «het bepaalde bij of krachtens deze wet». Deze ruime omschrijving
heeft als gevolg dat de toezichthouders (bijvoorbeeld de politie) formeel
ook bevoegd zijn ten aanzien van hetgeen in de hoofdstukken IA, IB en het
nu voorgestelde hoofdsstuk IC is of wordt geregeld, met betrekking tot het
functioneren van de Dienst Wegverkeer, het CBR en de aangewezen keuringsinstellingen.
Die consequentie is onbedoeld en in dat opzicht is van de toezichthoudende
bevoegdheden ook nooit gebruik gemaakt. Om de tekst van artikel 158 in overeenstemming
te brengen met die bedoeling wordt in dit onderdeel voorgesteld de hoofdstukken
IA, IB en IC van de wet in deze bepaling uit te zonderen.Artikel 43Artikel 23 van de richtlijn meetinstrumenten voorziet in een overgangstermijn
voor meetinstrumenten die onder de richtlijn vallen. Indien op grond van artikel
5 regels worden gesteld aan een meetinstrument, mogen na 30 oktober 2006
behalve de meetinstrumenten die voldoen aan de op grond van deze wet gestelde
regels, ook meetinstrumenten op de markt worden gebracht indien de typegoedkeuring
vóór 30 oktober 2006 is verleend en die instrumenten voldoen
aan de regelgeving van voor 30 oktober 2006. Deze situatie geldt totdat
de geldigheidsduur van de EG-typegoedkeuring van de instrumenten is verstreken
of ingeval van een typegoedkeuring voor onbepaalde tijd, tot uiterlijk 1 november
2016.Ontheffingen en vrijstellingen op grond van artikel 21b van de IJkwet
met betrekking tot meetinstrumenten die onder de richtlijn meetinstrumenten
vallen, en waarvoor ingevolge het eerste lid ook het oude recht blijft gelden,
blijven geldig tot 1 november 2016. In ontheffingen die op grond van
artikel 21b van de IJkwet zijn verleend, is bepaald dat de ontheffingen vervallen
op het moment van inwerkingtreding van nieuwe wetgeving voor de desbetreffende
instrumenten. De overgangstermijn die de richtlijn meetinstrumenten biedt,
moet echter ook kunnen gelden voor de meetinstrumenten waarvoor een ontheffing
is verleend.Artikel 44Op grond van de artikelen 21b en 21c van de IJkwet zijn ontheffingen verleend
van de regels van de IJkwet. Bij een materiële voortzetting in uitvoeringsregelgeving
op grond van dit wetsvoorstel van de regels voor hetzelfde meetinstrument
waarvoor ontheffing is verleend, is het niet wenselijk en onnodig belastend
voor bedrijven dat de ontheffingen op grond van de IJkwet vervallen.
Dat zou immers betekenen dat vervolgens van het verbod van artikel 22 ontheffing
moet worden gevraagd. In artikel 44 wordt daarom rekening gehouden met de
uit de ontheffingen voortvloeiende rechten.Artikel 45In artikel 45 is voorzien in een overgangsregeling voor in gebruik zijnde
meetinstrumenten. Meetinstrumenten die voldoen aan de eisen die de IJkwet
op dit punt stelt, mogen ook onder de nieuwe wet worden gebruikt en worden
geacht te voldoen aan de eisen die krachtens artikel 5 worden gesteld. Wanneer
bij een overeenstemmingsbeoordeling op grond van artikel 7 of bij een controle
door de toezichthoudende instantie blijkt dat ze niet meer aan de op grond
van de IJkwet gestelde eisen voldoen houdt de werking van deze overgangsbepaling
op. Het tweede lid voorziet daarin. Dat wil overigens niet zeggen dat het
meetinstrument niet meer gebruikt mag worden. Het moet dan alleen echter –
na aanpassing of reparatie – wederom een overeenstemmingsbeoordeling
ondergaan.Artikel 46De IJkwet bepaalt dat bepaalde toetsende taken met betrekking tot de toelating
en het gebruik van meetinstrumenten aan de ijkinstelling zijn opgedragen.
De ijkinstelling blijft als zodanig niet bestaan. In verband met de materiële
doorwerking van de bepalingen van de IJkwet ingevolge de artikelen 43 en 45
is in verband daarmee bepaald dat die toetsende werkzaamheden – voorzover
nodig – door de aangewezen instanties worden verricht. De toezichthoudende
werkzaamheden worden uitgeoefend door de op grond van artikel 26 aan te wijzen
rechtspersoon.Artikel 47De ijkbevoegden behouden hun bevoegdheid om meetinstrumenten te keuren.
In artikel 47 is daarvoor een voorziening opgenomen. Gedurende een jaar na
het vervallen van de IJkwet wordt een nog geldige erkenning als ijkbevoegde
zonder meer aangemerkt als een erkenning in de zin van artikel 11. Gedurende
die periode blijft het oude recht van toepassing op de ijkbevoegdheid. De
Minister van Economische Zaken wijst een aangewezen instantie aan die de taken
van de in de IJkwet genoemde ijkinstelling overneemt. Om praktische redenen
zal dat naar verwachting NMi Certin zijn (thans onderdeel uitmakend van de
ijkinstelling).Op grond van de Metrologiewet zijn degenen die een erkenning verkrijgen
bevoegd tot het verrichten van toetsende werkzaamheden bij reeds in gebruik
genomen meetinstrumenten. In het kader van het overgangsrecht zullen de ijkbevoegden
ook hun werkzaamheden met betrekking tot nog niet in de handel gebrachte of
nog niet in gebruik genomen meetinstrumenten mogen voortzetten voor zover
de meetinstrumenten onder het overgangsrecht van artikel 43 vallen. Dat geldt
in ieder geval het eerste jaar (derde lid). Daarna kan bij de erkenning op
grond van deze wet wederom worden voorzien in voortzetting van die bevoegdheid
(vierde lid, onderdeel a). De ijkbevoegde die beschikt over een erkenning
op grond van artikel 11 mag voorts de werkzaamheden die hij ingevolge de IJkwet
verrichtte ten aanzien van in gebruik zijnde meetinstrumenten blijven uitvoeren
(vierde lid, onderdeel b).Om te voorkomen dat de ijkbevoegden geconfronteerd worden met extra administratieve
lasten is in het vijfde lid voorgeschreven dat de ijkinstelling de archiefbescheiden
overdraagt aan de instantie die op grond van het tweede lid wordt aangewezen
of op verzoek van de ijkbevoegde aan een andere instantie. Artikel 48In dit artikel is voorzien in toepassing van het oude recht op lopende
aanvragen tot onder meer toelating van een model of om een erkenning van ijkbevoegdheid,
en op lopende bezwaar- en beroepsprocedures. Ten behoeve van de afhandeling
daarvan blijft de op grond van artikel 22 van de IJkwet aangewezen rechtspersoon
(NMi Certin als onderdeel van het NMi) nog fungeren als ijkinstelling.Artikel 49De overgang van IJkwet naar Metrologiewet betekent zowel vernieuwing van
een groot deel van de regelgeving inzake meetinstrumenten, als een één
op één overzetten van delen van de ijkwetgeving naar de metrologiewetgeving.
Op voorhand is niet bij wet in alle overgangseventualiteiten te voorzien.
Daar komt bij dat de implementatie van de richtlijn meetinstrumenten op redelijk
korte termijn gerealiseerd moet zijn. Met het oog daarop kunnen op grond van
artikel 49, ingeval de IJkwet nog niet op het moment van inwerkingtreding
van het grootste deel van de Metrologiewet kan vervallen, er in ieder geval
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur overgangs- en afstemmingsregels
worden vastgesteld. Het is overigens niet op voorhand de bedoeling van deze
bepaling gebruik te maken. Het streven is op 30 oktober 2006 de Metrologiewet
en alle uitvoeringsmaatregelen gereed te hebben en in werking te laten treden.III. Transponeringstabel en vergelijking IJkwet en voorstel
Metrologiewet1. Transponeringstabel Richtlijn 2004/22/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 31 maart 2004 betreffende meetinstrumenten (PbEG L 135)Metrologiewet   ArtikelArtikel1Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 2Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 3Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5, jo. artt. 6, eerste lid, en 22 4, onderdelen a, b, e en f;1 4, onderdelen c,d, g, h en iBij of krachtens amvb o.g.v. art. 5538+ eventueel aanvulling
in amvb o.g.v. art. 5 6, eerste lidBij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 6, tweede lid6, eerste
lid 7, eerste lid8, eerste
lid 7, tweede lidBij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 7, derde lid24 7, vierde lidBij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 8, eerste en tweede lidBij of krachtens amvb o.g.v. art. 5, jo. 22 8, derde lid en vierde lidBij of krachtens amvb o.g.v. art. 5 8, vijfde lidVrijstelling
o.g.v. art. 22, derde lid 9Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 10Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 51112 en ministeriële
regeling o.g.v. art. 1012Ministeriële regeling
o.g.v. art. 10 13Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 14Behoeft geen implementatie15Behoeft geen implementatie 16Behoeft geen implementatie 17Bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 en art. 818, eerste lid22 18, tweede lid en derde lid32, tweede lid 1934, 35, WED maatregelen 2022, 24, 34, WED maatregelen 21Algemene wet bestuursrecht
(afdelingen 3.6, 3.7 en 6.2) 22Intrekken uitvoeringsregelgeving
o.g.v. IJkwet+ overgangsbepaling23Overgangsbepalingen 24Inwerkingtredingsbepaling25Behoeft geen implementatie 26Behoeft geen implementatie 27Behoeft geen implementatie  BijlagenArtikelIBij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5, 8 A, A1, B, C, C1, D, D1, E, E1, F, F1, G, H, H1,Bij of krachtens amvb o.g.v. art. 5, tweede lid MI-001*, MI-002, MI-003, MI-004*, MI-005, MI-006,
MI-007, MI-008*, MI-009*, MI-0010,Bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5; over regeling van de met * vermelde bijlage vindt nog
overleg met het bedrijfsleven plaats2. Vergelijkend overzicht IJkwet en voorstel Metrologiewet IJkwetVoorstel Metrologiewet  ArtikelArtikel 1amvb o.g.v. art.. 22amvb o.g.v. art.2, 3 34 4amvb o.g.v. art. 24aamvb o.g.v. art. 2 521 5a1 (andere definities) 5b1, bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 56bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 722, 23823 9bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 10610a6 11bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5, 711abij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 12bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 138, bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 14bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 167, bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 177, bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5 18komt niet meer voor 1922 2022, 23 2123 21abij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5, 22, 2321b22 21c22, (bij of krachtens
amvb o.g.v. art. 5)2212, 26 23komt niet meer voor 241925bij of krachtens amvb
o.g.v. art. 5 26regeling o.g.v. art.
11 26a tot en met 29gregeling
o.g.v. art. 1127regeling o.g.v. artt.
11, 14, 15, 30, 31 28regeling o.g.v. artt.
11, 14, 15, 30, 31 2928 29a29, 3129c33 29d29 29gkomt niet meer voor 29h16, 32 29j3629k37De Minister van Economische Zaken,L. J. Brinkhorst XNoot1De richtlijn moet uiterlijk 30 april 2006 zijn geïmplementeerd
en de implementatiewetgeving moet worden toegepast vanaf 30 oktober 2006.
In onderdeel III van deze memorie is een transponeringstabel opgenomen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Eindrapport Regels geven en nemen, Ministerie van Economische Zaken, Amersfoort,
1 juni 2004; ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede
Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30208-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl