Wijziging van de Auteurswet 1912 inzake het reprografisch verveelvoudigen; Verslag over de vragen en opmerkingen die partijen over het onderhavige wetsvoorstel hebben gemaakt
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27617, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

04-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27617 nr. 5

01-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenARTIKELENArtikel 16bArtikel 16hArtikel 16iArtikel 16jArtikel 16lArtikel 16mOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27617Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 617Wijziging van de Auteurswet 1912 inzake het reprografisch verveelvuldigennr. 5VERSLAGVastgesteld 1 mei 2001De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde
vragen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel tot wijziging van de Auteurswet 1912 inzake het reprografisch
verveelvoudigen. Zij waarderen de inspanning van de regering om deze keer
een regeling te ontwerpen waar zowel rechthebbenden als gebruikers zich in
kunnen vinden. Zij constateren tevens dat een aantal punten die in het voorstel
van 1992 op grote bezwaren stuitten in het huidige voorstel niet meer terug
zijn te vinden. Met name willen deze leden hun tevredenheid betuigen dat het
ongeclausuleerde begrip «geschriften» in het oude voorstel is
vervangen door de in het voorgestelde artikel 16b, lid 2, genoemde categorieën
met de daarin opgenomen werken. Op deze wijze worden ongewenste neveneffecten,
zoals bijvoorbeeld het onder de reikwijdte van de wet laten vallen van treinkaartjes
en theaterprogramma's vermeden.De beperking tot de genoemde geschriften is naar het oordeel van de leden
van de fractie van de PvdA een behoorlijke verbetering ten opzichte van het
oude wetsvoorstel omdat op deze wijze het reprorecht wordt beperkt tot hetgeen
waarvoor het werkelijk is bedoeld en dat is het fotokopiëren. Het komt
deze leden dan ook enigszins vreemd voor dat het wetsvoorstel de oude term
«reprografisch verveelvoudigen» gebruikt. Het begrip is immers
behoorlijk diffuus. Als voorbeeld kan worden verwezen naar het oude wetsvoorstel.
Volgens de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel 22 600 moest
onder reprografische verveelvoudiging tevens worden verstaan: «overschrijven,
overtypen, stencilen fotokopiëren en faxen», alsmede «offset».
Deze leden nemen aan dat overschrijven en overtypen in ieder geval niet onder
het reprorecht kunnen vallen. Geldt dit ook voor stencilen, faxen en offset-techniek?
Kan de regering aangeven waarom aan de term «reprografisch verveelvoudigen»
de voorkeur dient te worden gegeven boven het modernere, en naar de mening
van deze leden, op de uitvoering van het reprorecht beter toegesneden
«fotokopiëren»? Thans is in de memorie van toelichting bij
het voorliggende wetsvoorstel sprake van: «het verveelvoudigen met behulp
van fotokopieerapparaten of vergelijkbare technieken». Aan welke technieken
moet er dan worden gedacht? Welk bezwaar bestaat er tegen het gebruik van
het begrip fotokopiëren in een wet die puur op deze activiteit is gericht?
De leden van de fractie van de PvdA vragen de regering een uitvoerige beschouwing
aan dit onderwerp te wijden.De leden van de VVD-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
wetsvoorstel inzake reprografisch verveelvoudigen. Zij willen daarover de
navolgende vragen stellen.Deze leden konden zich voorstellen dat de problematiek die door het wetsvoorstel
wordt behandeld onderwerp zou zijn of worden van een initiatief van de Europese
Commissie. Zij verzoeken de regering een toelichting te geven waarom de Europese
Commissie geen voornemen heeft regels op dit terrein voor te stellen.Deze leden blijven bevreesd voor de toename van administratieve lasten
voor het bedrijfsleven. Zij verzoeken een uiteenzetting waarom dat niet het
geval is, terwijl de incasso-organisatie wel wordt versterkt. Waar ligt de
grens tussen kopiëren voor privé-gebruik en voor bedrijfsmatig
gebruik? Bijvoorbeeld door een natuurlijk persoon?Aan de incasso-organisatie en de kopieerders wordt overgelaten te bepalen
welk percentage van het totaal vergoedingsplichtig is. Waarop is de ervaring
gebaseerd dat slechts een gering percentage vergoedingsplichtig is?De leden van de VVD-fractie zijn voorstanders van de zogenaamde opt-out
regel aan de hand waarvan een element van privatisering wordt geïntroduceerd.
In hoeverre verwacht de regering dat ook de overheid van die mogelijkheid
gebruik zal maken?Deze leden staan positief tegenover het prijsvergelijkend onderzoek dat
door VNO-NCW is voorgesteld. Zij verzoeken de regering daarover een standpunt
in te nemen. Het is belangrijk ook op dit onderwerp de Europese concurrentieverhoudingen
in acht te nemen.Door de vereniging repro Nederland is de vrees geuit dat reprografische
bedrijven ten behoeve van de uitvoering van de nieuwe regeling extra organisatorische
maatregelen moeten nemen en extra administratieve handelingen moeten verrichten
en aldus benadeeld worden in concurrentie met bedrijven die andere vermenigvuldigingstechnieken
gebruiken zoals offset, digitaal drukken en dergelijke. Wat is daarop de reactie
van de regering? Hoe is de potentiële vrijstelling van 50 000 kopieën
per jaar bepaald? Aan wat voor soort bedrijven moet dan worden gedacht?Deze leden achten de tijdsopgaaf van een half tot één uur
op jaarbasis per bedrijf onwaarschijnlijk. Waarop is die inschatting gebaseerd?
Deze leden zijn eveneens verbaasd over de geringe importantie die wordt toegekend
aan laserprinten. Waarop is de conclusie gebaseerd dat het om een auteursrechtelijk
probleem van geringe omvang gaat?Partijen, dat wil zeggen de incasso-organisatie en de kopieerders zullen
in onderling overleg moeten uitmaken om hoeveel kopieën het gaat die
onder de vrijstelling van art. 16b vallen. Deze leden verzoeken een uitleg
hoe dat verondersteld wordt in de praktijk te gaan. Welke criteria zullen
worden gehanteerd?Het verbaast deze leden dat de respondenten tegen tariefstelling door
de overheid (artikel 16i) geen overwegende bezwaren hebben. Wat is hiervan
de achtergrond? Welke ruimte resteert er voor de marktwerking?Deze leden willen eveneens vernemen waarom de kopieerders in het bedrijfsleven
niet bereid bleken te zijn om de Stichting Reprorecht als vertegenwoordiger
van rechthebbenden te aanvaarden? Wie treedt dan wel op als hun vertegenwoordiger? Het voornemen bestaat eruit de goedkeuring door de minister van Justitie
van de reproductie reglementen te laten vervallen. De leden van de VVD-fractie
willen vernemen wat de stand van zaken is met dat voornemen. Hoe staat de
regering tegenover het standpunt van diverse rechthebbenden om de goedkeuring
alsnog in stand te houden?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Deze leden zien dit wetsvoorstel als een grote verbetering
ten opzichte van het eerdere wetsvoorstel. Deze leden hebben nog de volgende
vragen en opmerkingen aan het adres van de regering.Deze leden stellen vast dat het reprorecht geen onderwerp is waarop Europese
regelgeving van toepassing is. Kan de regering aangeven waarom de Europese
Unie hier geen rol voor zich ziet weggelegd? Deze leden kunnen zich voorstellen
dat bij een verschillend heffingensysteem in de lidstaten, bij grote aantallen
kopieën een belangrijk kostenverschil voor ondernemingen kan ontstaan.
Wil de regering hier nader op in gaan?Het is de bedoeling dat vanaf 50 000 kopieën een opgaveverplichting
gaat gelden.Gaat het hier om 50 000 kopieën of om 50 000 heffingsplichtige
kopieën? Wie wordt heffingsplichtig? Is dat een bedrijf, of wellicht
een vestiging van een bedrijf? Kan de regering een inschatting geven van het
aantal bedrijven dat meer dan 50 000 kopieën per jaar maakt? En
om wat voor soort bedrijven gaat het?Wat betekent het precies dat na 50 000 kopieën een opgaveverplichting
ontstaat?Houdt dat in dat bij minder dan 50 000 kopieën geen afdrachtverplichting
bestaat? De leden van de CDA-fractie hebben behoefte aan een nadere toelichting
op de wijze waarop een onderneming het aantal kopieën moet bijhouden.
Wie is verantwoordelijk voor een goede registratie?Deze leden begrijpen dat faxapparaten ook onder de vergoedingsplicht vallen.Gaat het hier om het gebruik van de fax om berichten te verzenden of om
het gebruik van de fax als kopieerapparaat? Hoe moet het aantal kopieën
op een faxapparaat worden bijgehouden?De leden van de CDA-fractie zijn niet overtuigd van de helderheid van
het begrip reprografisch verveelvoudigen. Zij wijzen er op dat de ontwikkeling
in de elektronica zodanig is dat kopiëren via een kopieerapparaat al
lang niet meer de enige manier is om een document te verveelvoudigen. Hoe
moet in het kader van deze wet bijvoorbeeld omgegaan worden met het scannen
van een document dat vervolgens wordt geprint? Valt dit onder de wet? Deze
leden spreken de vrees uit dat deze wet onvoldoende ziet op ontwikkelingen
in de komende tijd. Zij hebben in dit verband behoefte aan een toelichting
bij de passage op bladzijde 12 van de memorie van toelichting, waarin de regering
ingaat op het gebruik van multifunctionele laserprinters. Er staat: «dergelijke
apparaten maken op dit moment slechts een klein deel uit van de apparatuur
waarmee reprografische verveelvoudigingen worden vervaardigd. Het gaat dus
om een probleem van geringe omvang.» Deze leden zijn van mening dat
de regering er aan voorbij gaat dat deze techniek zich kan ontwikkelen. Gaarne
zouden zij van de regering daarom een standpunt ontvangen dat niet alleen
voorziet in de korte termijn. Deze leden vragen welke controlebevoegdheden
de Stichting Reprorecht zal krijgen. Deze leden wijzen er op dat het veel
eenvoudiger is om de betaling van auteursrechten dan wel naburige rechten
te controleren dan van gemaakte kopieën. Kan de regering aangeven op
basis van welke criteria de repartitie gaat plaatsvinden? Kan de regering
tevens aangeven in hoeverre de Stichting Reprorecht gaat samenwerken of reeds
samenwerkt met andere incasso-organisaties? De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij ondersteunen de doelstelling van het ontwerp en achten
het van groot belang dat uiteindelijk een regeling ter zake tot stand komt.
Bij enige algemene aspecten van het wetsvoorstel plaatsen de leden van de
fractie van D66 kritische kanttekeningen.Verschillende bedrijven die binnenkort geacht zullen worden voor hun kopieën
te betalen, menen dat dit wetsvoorstel «mosterd na de maaltijd»
is, zo valt te lezen in het Rapport Bedrijfseffecten Wetsvoorstel Reprorecht
van de B&A Groep (hierna: B&A Rapport) (bladzijde 20). Er wordt gedoeld
op het feit dat het wetsvoorstel nauwelijks inspeelt op de belangrijke technologische
ontwikkelingen op reprografisch gebied, zoals daar zijn het elektronisch kopiëren
en het scannen van documenten die vervolgens worden geprint. Soortgelijke
constateringen over het niet-inspelen op technische ontwikkelingen speelden
een rol toen de Eerste Kamer in 1992 afwijzend reageerde op de voorganger
van dit wetsvoorstel (Kamerstuk 22 600). Als voornaamste reden voor deze
omissie noemt de regering nu het feit dat elektronisch kopiëren, scannen,
en dergelijke zeer van het reguliere kopiëren verschillen om deze onderwerpen
gezamenlijk in dit ene wetsvoorstel te regelen.
In de memorie van toelichting wordt nog een enkel argument genoemd, zoals
het feit dat elektronisch kopiëren in het buitenland ook niet is geregeld.
De leden van deze fractie zijn niet overtuigd door deze argumentatie en hebben
over dit onderwerp enige vragen. Kan de regering nader ingaan op de redenen
waarom het wetsvoorstel niet inspeelt op de bedoelde technologische ontwikkelingen?
Deze leden vinden het van belang dat niet langer gewacht wordt met regeling
van het reprografisch vermenigvuldigen, maar achten het noodzakelijk dat op
afzienbare termijn een regeling tot stand komt waarin ook nieuwe technologische
ontwikkelingen op dit gebied worden geïntegreerd. Is de regering bereid,
en zo ja op welke termijn, een algemene regeling te ontwikkelen waarin het
begrip verveelvoudigen (van auteursrechtelijk
beschermde geschriften) centraal staat en niet – zoals in het voorliggende
wetsvoorstel – het medium waarmee verveelvoudiging
geschiedt? Wat is de visie van de regering op een dergelijke regeling, die
niet telkens achterhaald raakt op het moment dat een nieuw vermenigvuldigingsmedium
wordt ontwikkeld?Is de regering bereid om, zolang een dergelijke algemene regeling nog
niet bestaat, nieuwe technologische ontwikkelingen als het scannen en elektronisch
kopiëren aan de regeling van het reprografisch vermenigvuldigen toe te
voegen? Zo ja, op welke termijn? Zo nee, waarom niet?De leden van de fractie van D66 constateren dat in de dagelijkse praktijk
al op grote schaal gebruik wordt gemaakt van zogenaamde digitale kopieerapparaten,
waarmee ook zekere beeldbewerkingen kunnen worden uitgevoerd. Grenzen tussen
de verschillende (nieuwe) kopieertechnieken blijken nu al moeilijk te trekken.
Dient het kopiëren met digitale machines volgens de regering te worden
beschouwd als reprografisch vermenigvuldigen of als elektronisch kopiëren?De regering kiest voor een model dat in belangrijke mate is gebaseerd
op het aantal kopieën dat een instelling jaarlijks maakt. Aan dit model
kleven een aantal nadelen. Op kleine kopieermachines zijn vaak geen tellers
geïnstalleerd, terwijl de installatie van een teller tussen de vijfhonderd
en duizend gulden per apparaat kost. Hoe meent de regering dat een instelling
die dergelijke apparaten gebruikt op eenvoudige wijze een administratie van
het aantal gemaakte kopieën kan bijhouden? Een snel groeiend aantal instellingen
maakt gebruik van zogenaamde multifunctionals,
apparaten waarmee behalve gekopieerd bijvoorbeeld ook gefaxt en geprint kan
worden. Hoe meent de regering dat instellingen die dergelijke apparaten gebruiken
de gemaakte kopieën zouden moeten onderscheiden van andere afdrukken?Zoals de regering zelf ook aangeeft in de memorie van toelichting, zou
voor modellen waarbij andere parameters dan het aantal gemaakte kopieën
het uitgangspunt vormen ook iets te zeggen zijn geweest. Zo is er het model
waarin de instelling uitsluitend enkele gegevens over de aard van haar bedrijf,
het aantal werknemers en het aantal kopieerapparaten aan de incasso-organisatie
verstrekt, op grond waarvan volgens vaste formule een inschatting wordt gemaakt
van het aantal betalingsplichtige kopieën (zie B&A Rapport, bladzijde
23 en verder). Dit model lijkt nog beter dan het nu gebruikte model tegemoet
te komen aan de wens van het bedrijfsleven dat de administratieve lasten tot
een minimum beperkt blijven. Kan de regering aangeven waarom niet voor dit
model is gekozen? Is de regering van mening dat voldoende onderzoek is gedaan
naar de administratieve lasten van beide modellen om een afgewogen keuze te
maken?In het model waarvoor de regering kiest, wordt het aan de incasso-organisatie
te betalen bedrag zowel bepaald door het aantal gemaakte kopieën als
door een vaste vergoeding per pagina waarop auteursrecht rust (in principe
f 0,10 per pagina). Aangezien het mogelijk is om meerdere pagina's op
één vel te kopiëren, zal één kopie niet steeds
overeenkomen met één auteursrechtelijk beschermde pagina. Verwacht
de regering dat organisaties hun onkosten zullen proberen te beperken door
het aantal gemaakte kopieën te beperken, terwijl zij niet minder auteursrechtelijk
beschermde pagina's kopiëren bijvoorbeeld door de betreffende pagina's
te verkleinen of er meerdere op één A-3 vel te kopiëren?
Acht de regering een dergelijke handelswijze wenselijk en aanvaardbaar? Zo
nee, hoe denkt de regering dat dergelijk handelen te voorkomen is?Het totale bedrag aan reprovergoedingen wordt in het B&A rapport geschat
tussen de 39 en 57 miljoen per jaar. De regering noemt een bedrag tussen de
17 en 25 miljoen gulden. Hoe verklaart de regering het verschil tussen deze
schattingen en wat lijkt op dit moment de meest reële schatting? De omvang
van deze bedragen geeft al aan dat auteurs en uitgeverijen de afgelopen jaren,
bij gebrek aan regelgeving, een aanzienlijk bedrag zijn misgelopen. Het lijkt
de leden van de fractie van D66 redelijk hen tegemoet te komen door de voorliggende
regeling met terugwerkende kracht op 1 januari 2001 in werking te laten treden.
Kan de regering hiermee instemmen? Zo nee, waarom niet?De Europese Commissie is niet voornemens het reprografisch of anderszins
vermenigvuldigen als zodanig te regelen. Hoe staat de regering tegenover de
mogelijkheid om in de Commissie aan te dringen op een regeling van deze materie
op EU-niveau, om zo te voorkomen dat instellingen in de ene lidstaat zwaardere
lasten voor het kopiëren betalen dan instellingen in het andere land?ARTIKELENArtikel 16bIn Artikel I onder A kiest de regering er voor om, in afwijking van het
voorontwerp van de Commissie Auteursrecht, in een nieuw derde lid duidelijk
te maken dat fotokopiëren voor puur privé-gebruik volledig buiten
het reprovergoedingsrecht valt, ongeacht waar dit fotokopiëren plaatsvindt.
Het ontwerp van de Commissie Auteursrecht kende een wat onduidelijke bepaling
die beoogde alleen privé-fotokopiëren «op een zelfbedieningsapparaat
in een instelling van onderwijs of in een voor het publiek toegankelijke bibliotheek«
vrij te stellen. De leden van de fractie van de PvdA zijn het eens met de
gekozen oplossing van de regering maar zij vragen of het, met name in het
licht van de Auteursrechtrichtlijn die aanstaande is, niet beter is om de
beperking tot «een natuurlijke persoon die niet handelt in de uitoefening
van een beroep of bedrijf» in het eerste lid van artikel 16b op te nemen.
Art. 5 lid 2 sub b van de laatste versie van die (ontwerp)richtlijn
bepaalt immers dat ieder kopiëren voor eigen gebruik beperkt moet zijn
tot «privé-gebruik door een natuurlijke persoon, en zonder commercieel
oogmerk».Nu de regering ook ten aanzien van bladmuziek – terecht –
anticipeert op deze richtlijn, ligt het naar de mening van deze leden voor
de hand om dat op dit punt ook te doen. Zij zouden willen voorstellen om,
in plaats van een nieuw derde lid in te voegen in artikel 16b, het voorgestelde
artikel 16b lid 1 te wijzigen door na «de verveelvoudiging» in
te voegen «zonder commercieel oogmerk» en «eigen oefening,
studie of gebruik van degene» te vervangen door «privé-gebruik
door een natuurlijke persoon». Als gevolg daarvan zou artikel 16b lid
1 als volgt komen te luiden:«Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap
of kunst wordt niet beschouwd, tenzij het een met elektronische middelen toegankelijke
verzameling als bedoeld in artikel 10, derde lid, betreft, de verveelvoudiging
zonder commercieel oogmerk, welke beperkt blijft tot enkele exemplaren en
uitsluitend dient tot privé-gebruik door een natuurlijke persoon die
de verveelvoudiging vervaardigt of tot het verveelvoudigen uitsluitend ten
behoeve van zichzelf opdracht geeft.»Naar het zich laat aanzien is met deze oplossing artikel 16b lid 1 direct
in overeenstemming gebracht met de Auteursrechtrichtlijn. Bovendien wordt
zo de wat merkwaardige situatie voorkomen dat rechtspersonen wel vrijelijk
elektronisch maar niet reprografisch voor eigen intern gebruik mogen kopiëren.
Een nieuw derde lid is dan niet nodig. Gaarne zien de leden van de fractie
van de PvdA dat de regering een beschouwing wijdt aan de oplossing zoals zij
die hebben voorgesteld.Artikel 16hIn het tweede lid staat een kennelijke verschrijving: het tweede woord
«indien» dient te worden geschrapt, zo merken de leden van de
PvdA-fractie op.Artikel 16iDe leden van de fractie van de PvdA herinneren zich nog goed de commotie
die ontstond toen in 1995 plotseling een verhoging van de vergoeding werd
voorgesteld. Uit de discussie die toen volgde bleek zonneklaar dat parameters
voor de hoogte van de vergoeding niet goed waren vast te stellen. In deze
situatie is nog geen verandering gekomen getuige de uitleg van de regering
op bladzijde 22 dat een degelijke onderbouwing van de bestaande tarieven ook
heden ten dage ontbreekt. Dit is naar de mening van deze leden tamelijk ernstig:
het betekent dat er geen deugdelijk fundament voor de hoogte van de reprovergoeding
is.In feite zijn de enige argumenten voor de hoogte van de vergoeding dat
het altijd al een dubbeltje geweest is en dat er geen klachten zouden zijn.
Deze opmerking behoeft wel enige relativering. De «klachten» van
het bedrijfsleven mogen blijken uit het feit dat zij al meer dan 25 jaar massaal
weigeren om enige reprovergoeding te betalen en dat er een wetswijziging voor
nodig is om het al jaren bestaande recht te effectueren. Bovendien menen deze
leden dat het ontbreken van klachten een onvoldoende basis is voor het vaststellen
van de hoogte van een auteursrechtelijke vergoeding. De regering stelt dat
«de auteursrechtelijke grondslag van de repartitie» haar aanspreekt.
Dat lijkt deze leden wel erg voorzichtig uitgedrukt: zonder een dergelijke
grondslag ontbeert de regeling immers iedere legitimatie.Alles overwegende kunnen de leden van de fractie van de PvdA echter leven
met het voorstel van de regering om de tarieven niet te verlagen. Naar hun
mening mist echter, mits het aangekondigde onderzoek van de Stichting Reprorecht
in samenwerking met VNO-NCW anders uitwijst, ook een verhoging van de tarieven
iedere grond. Zij willen de regering er op wijzen dat ook een
«stiekeme» verhoging bij de invoering van de euro niet acceptabel
is. Zij vragen de regering hiervoor te waken.De leden van de fractie van D66 constateren dat de regering het tarief
per pagina vooralsnog niet wijzigt (f 0,10 respectievelijk f 0,025).
Wel geldt de regeling nu ook voor illustraties (foto's en tekeningen). Kan
de regering uitleggen waaruit de vergoeding aan de auteurs van foto's en tekeningen
dient te worden bekostigd, nu het tarief gelijk blijft? Wanneer in een algemene
maatregel van bestuur op termijn een nieuw paginatarief wordt vastgesteld,
zal hierbij dan een prijsindexering worden toegepast? Is de regering bereid
een nieuwe algemene maatregel van bestuur ter zake aan de Tweede Kamer voor
te leggen?Artikel 16jHoewel de leden van de PvdA-fractie de bedoeling van deze bepaling onderschrijven,
vragen zij of deze voldoende duidelijk is. Met name vragen zij of voldoende
duidelijk is, dat een fotokopie wel degelijk aan personen binnen de instelling
of onderneming mag worden afgegeven en dat met het begrip «derden»
personen buiten de organisatie wordt bedoeld. Wat is de reden dat de regering
niet heeft aangesloten bij het huidige artikel 17 waarin wordt gesproken van:
«de verveelvoudiging ten behoeve van een onderneming, organisatie of
instelling»? Daarmee is duidelijk dat afgifte binnen «een onderneming,
organisatie of instelling» in beginsel wel is toegestaan. De leden van
deze fractie zouden de regering een suggestie voor een alternatieve formulering
voor artikel 16j willen voorleggen: «Een met inachtneming van artikel
16h vervaardigde reprografische verveelvoudiging mag, zonder toestemming van
de maker of zijn rechtverkrijgende, alleen worden afgegeven aan personen die
in dezelfde onderneming, organisatie of instelling werkzaam zijn, tenzij de
afgifte geschiedt ten behoeve van een rechterlijke of administratieve procedure».
Gaarne zien deze leden het commentaar van de regering over dit alternatief
tegemoet.Artikel 16lDe leden van de fractie van de PvdA hebben met instemming geconstateerd
dat het wetsvoorstel mogelijk maakt dat rechthebbenden rechtstreeks afspraken
maken met kopieerders, zonder inschakeling van de incasso-organisatie. Terecht
verwijst de regering naar het oude wetsvoorstel 22 600 waar deze mogelijkheid,
mede door ondertekening van de PvdA-fractie, als gevolg van een amendement
is opgenomen. De leden van deze fractie vragen echter of de formulering van
het vijfde lid van het artikel de bedoeling en mogelijkheden van deze regeling
wel duidelijk maakt. Zij hebben kennisgenomen van hetgeen de Raad van State
op dit punt onder 5c in haar rapport ten berde heeft gebracht. De Raad is
van mening dat door het gebruik van de woorden «de vergoeding»
in het vijfde lid van artikel 16l de contractsvrijheid met betrekking tot
hoogte en vorm niet volgt uit de formulering. Het commentaar van de regering
is op dit punt niet overtuigend, temeer niet omdat er twee keer verwezen wordt
naar het vijfde lid van artikel 16h. Dit artikellid bestaat echter niet. En
mocht met deze misslag artikel 16l, vijfde lid worden bedoeld, dan is het
commentaar nog niet overtuigend. Immers, er wordt verwezen naar een algemene
bepaling waarin sprake is van een vergoeding. De leden van de fractie van
de PvdA zijn echter van mening dat deze formulering onvoldoende recht doet
aan de contractsvrijheid van partijen en waarbij het de maker of rechtverkrijgende
op grond van de hoofdregels van het auteursrecht vrij staat om iedere afwijkende
regeling met gebruikers te treffen die hij wenst. Als hij om niet toestemming
wenst te geven voor fotokopiëren, bijvoorbeeld omdat hij tegelijkertijd
een lucratieve netwerk- of campuslicentie kan afsluiten, staat
hem dat uiteraard vrij. Er is dan sprake van auteursrechtelijke toestemming
en het reprorecht komt er dan niet aan te pas.Kortom, de onderhavige bepaling laat onvoldoende tot uiting komen dat
een van de uitkomsten van eventuele onderhandelingen tussen partijen is dat
er helemaal geen vergoeding wordt afgesproken maar iets anders. Deze leden
vragen daarom of het omwille van de duidelijkheid niet de voorkeur zou verdienen
om in het vijfde lid van artikel 16l het begrip «een vergoeding»
te verwijderen en te vervangen door een formulering die beter recht doet aan
de contractsvrijheid van betrokkenen. Zij zouden de volgende tekst willen
suggereren: «Het eerste en tweede lid vinden geen toepassing voor zover
degene die tot betaling van de vergoeding verplicht is, kan aantonen dat hij
met de maker of zijn rechtverkrijgende een andere regeling is overeengekomen».
Gaarne zien deze leden het commentaar van de regering op deze suggestie tegemoet.De leden van de fractie van D66 constateren dat de regering in het voorliggende
wetsvoorstel een zogenaamde «opt-out» opneemt: betalingsplichtigen
kunnen zèlf met auteurs of hun rechtverkrijgenden individuele afspraken
maken over betaling. Het zal in de praktijk zelden voorkomen dat een betalingsplichtige
slechts uit het werk van uitsluitend deze ene auteur of rechtverkrijgende
kopieert; een «opt-out»-regeling zal dan dus alleen gelden voor
een (klein) deel van de gemaakte kopieën. Kan de regering aangeven hoe
de betalingen gemaakt in het kader van een «opt-out»-afspraak
in praktijk zouden moeten worden verrekend met het bedrag dat een instelling
aan de incasso-organisatie betaalt voor de kopieën die ze maakt van het
werk van auteurs waarmee geen afspraken bestaan?Artikel 16l regelt in samenhang met het Repartitiereglement de verdeling
van de geïnde vergoedingen, zo constateren de leden van de fractie van
D66. De verdeling vindt plaats via de uitgeverij; de uitgeverij dient tenminste
50 procent door te betalen aan de auteur. Deze leden vinden een doorbetaling
aan de auteur van 50 procent aan de lage kant, aangezien de auteur het creatieve
brein achter een publicatie is. De regering geeft aan dat auteursorganisaties
geen bezwaar tegen de verdelingsformule hebben aangetekend. Is auteursrechtorganisaties
expliciet gevraagd naar hun instemming met de vergoedingsverdeling? De Stichting
Reprorecht is doende haar repartitiecategorieën te verfijnen. Betekent
dit dat de huidige verdelingssystematiek niet voldoet? Op welke wijze en op
welke termijn verwacht de regering dat het reglement zal worden aangepast?
Auteurs kunnen geen directe repartitieaanspraken doen jegens de Stichting
Reprorecht maar slechts via de uitgever. Auteursrechtorganisaties hebben hier
bezwaar tegen aangetekend. Meent de regering dat met het vrijwaringsfonds
en de «opt-out»-regeling aan deze bezwaren geheel tegemoet is
gekomen? Hoe dienen freelance-auteurs aanspraak te maken op een vergoeding?In de uitgeversbranche bestaat het gebruik dat «kwetsbare producties»
(deels) gefinancierd worden uit de opbrengst van de «goedlopende producties»
(dit mechanisme wordt in Nederland beschermd door de vaste boekenprijs). Acht
de regering het mogelijk om, bijvoorbeeld door het creëren van een speciaal
fonds door de Stichting Reprorecht, een dergelijk mechanisme ook op «meta-niveau»
in het Repartitiereglement op te nemen, zodat uitgeverijen die veel kwetsbare
of risicovolle producten uitgeven een veiliger financiële positie verwerven?
Is de regering bereid een nieuw repartitiereglement aan de Tweede Kamer voor
te leggen? Artikel 16mDe leden van de fractie van D66 constateren dat kopieerders, of hun belangen-
of brancheorganisaties, en de incasso-organisatie afspraken kunnen maken over
het percentage kopieën dat auteursrechtelijk relevant is. Zijn kopieerders
in deze juridisch gebonden aan de afspraken van hun branche- of belangenorganisatie?
Wat zijn de verwachtingen van de regering omtrent het aantal van de bedrijven
dat geen afspraken via een overkoepelende (branche-) organisatie kan of wil
maken? Hoeveel tijd verwacht de regering dat het maken van afspraken met alle
bedoelde kopieerders de incasso-organisatie zal gaan kosten? Is een kopieerder,
zolang er geen afspraken zijn gemaakt, wel of geen vergoeding verschuldigd?
De regering constateert dat de opgave van kopieën door kopieerders niet
jaarlijks noodzakelijk is. Wat, meent de regering, is wel een redelijke termijn?
Hoeveel verwacht de regering dat het in stand houden van de incasso organisatie
jaarlijks gaat kosten en komen deze kosten ten laste van de vergoeding te
betalen aan auteurs en uitgeverijen?De leden van de fractie van D66 hebben enige twijfel over de mogelijkheden
die de huidige regeling biedt om «onwillige» kopieerders te dwingen
tot het betalen van een redelijke vergoeding. Ook de Raad van State heeft
haar twijfels geuit over het gebrek aan sanctiemiddelen in geval bedrijven
of instellingen niet aan hun verplichtingen voldoen. Waarom verwacht de regering
precies dat een «verbod zolang geen redelijke vergoeding wordt betaald»
een voldoende «stok achter de deur» vormt om medewerking te verzekeren?De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,BregmanXNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), Rabbae (GroenLinks),
Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), ondervoorzitter, Rouvoet (ChristenUnie), O.P.G.
Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers (VVD), Van
der Staaij (SGP), Wijn (CDA), Vacature (PvdA).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth (PvdA), Hoekema
(D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld (VVD), Slob (ChristenUnie),
Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), Buijs
(CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA), Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27617-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl