Landbouw- en Visserijraad; Brief minister met agenda Landbouw- en Visserijraad; 14 t/m 16 december te Brussel
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST138735
 2009-2010
 
 21 501-32
 Landbouw- en Visserijraad
 
 
 
 
 Nr. 
 373
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 8 december 2009
 
 In deze brief informeer ik u over de onderwerpen die op de agenda staan
van de Landbouw- en Visserijraad die op 14, 15 en 16 december 2009 plaatsvindt
in Brussel en mijn inzet tijdens die bijeenkomst.
 
 Op de agenda staan zowel landbouw- als visserijonderwerpen. In de Raad
zal gesproken worden over het beschermen van proefdieren, het plaatsen van
hout en houtproducten op de markt, een voortgangsrapport van de Commissie
over de mogelijkheden voor dierenwelzijnsetikettering, vereenvoudiging van
het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB), de toekomst van het EU-plattelandsbeleid,
staatssteunverzoeken van een aantal lidstaten voor het aankopen van land,
de situatie op de zuivelmarkt en het beter functioneren van de voedselketen
in Europa. Naast de bovengenoemde landbouwonderwerpen, zal de Raad spreken
over het vaststellen van de toegestane vangsthoeveelheden en visquota voor
2010.
 
 Ook is er een aantal diversenpunten aangemeld. De Europese Commissie zal
de Raad informeren over de onderhandelingen met Rusland op veterinair en fytosanitair
gebied. Het Voorzitterschap zal de Raad informeren over de verordening over
de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten. Daarnaast zal het Voorzitterschap
de Raad ook informeren over de uitkomsten van de 26e conferentie van EU-Betaalorganen.
Op verzoek van de Poolse delegatie zal verder de productieheffing voor suiker
aan de orde komen. Zelf zal ik tijdens de Raad een terugkoppeling geven over
het internationale seminar over genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s)
dat ik op 25 en 26 november jl. in Den Haag heb georganiseerd.
 
 Het is mogelijk dat er nog onderwerpen aan de agenda worden toegevoegd
of juist worden uitgesteld tot een volgende vergadering.
 Bescherming van dieren die voor wetenschappelijke doeleinden
gebruikt worden (Stand van Zaken/Politiek akkoord)
 De Raad zal spreken over het voorstel van de Commissie voor een richtlijn
van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van dieren
die voor wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (kortweg richtlijn dierproeven).
Doel is om een gemeenschappelijk standpunt te bereiken, waarmee de voorzitter
mandaat krijgt van de Raad voor de finale triloog.
 
 Dierproeven blijven nodig voor wetenschappelijk onderzoek, de ontwikkeling
van geneesmiddelen en vaccins en om de schadelijkheid van stoffen voor mens,
dier en milieu te onderzoeken. Bij het al dan niet toestaan van dierproeven
is de afweging tussen het belang van de proef en het ongerief van het dier
zeer belangrijk en zwaarwegend. De intrinsieke waarde van het dier staat bij
deze afweging centraal.
 De Commissie heeft in november 2008 een voorstel tot aanpassing van de
huidige richtlijn gedaan, waarmee het welzijn van proefdieren binnen Europa
wordt verbeterd en een gelijker speelveld voor wetenschappelijk onderzoek
in Europa wordt gecreëerd. Met dit voorstel komt Europa met de minimumeisen
op het niveau dat in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Frankrijk
gebruikelijk is. Nieuw in deze richtlijn is de projectbeoordeling vooraf,
waarbij de afweging wordt gemaakt tussen het belang van de proef en het ongerief
van het dier. Dit is in de Nederlandse wetgeving en praktijk verplicht. Het
verplicht gebruik van beschikbare alternatieven is in Nederland al wet. Dat
komt nu ook in deze richtlijn. Meer openheid over dierproeven is een breed
gedragen wens (politiek, wetenschappers, proefdierdeskundigen en activisten).
Met dit voorstel lijkt een goede balans gevonden te zijn tussen bruikbare
en begrijpelijke informatie in een maatschappelijk debat aan de ene kant,
en het beschermen van privacy en veiligheid van onderzoekers en proefdierinstellingen
aan de andere kant. Uw Kamer heeft met de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport over het kabinetsstandpunt gesproken (Tweede Kamer, 2009–2010,
30 168, nr. 12 en nr. 15).
 
 Een van de knelpunten voor Nederland in het voorstel van de Commissie
was een te strikte beperking van het mogelijk gebruik van niet-humane primaten
(NHP). Dat vormde een te grote belemmering voor fundamenteel onderzoek en
onderzoek dat kan bijdragen aan kennis over niet levensbedreigende aandoeningen
bij de mens. De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft hierover
naar aanleiding van het genoemde Algemeen Overleg Dierproeven uw Kamer een
nadere toelichting gestuurd (Tweede Kamer 2009–2010, 30 168, nr. 16)
Ook was de Commissie naar het oordeel van Nederland te ambitieus in het stellen
van data waarop alleen nog maar primaten in het onderzoek worden betrokken
die zelf nakomelingen zijn van in gevangschap gefokte dieren. De ambitie blijft
in het huidige compromis, waarbij de Commissie binnen vijf jaar een haalbaarheids-studie
naar die data moet uitvoeren, met de nadrukkelijke aandacht voor de effecten
op de diergezondheid en het dierenwelzijn.
 
 Het voorliggende compromis voorziet in de mogelijkheid om bestaande nationaal
strengere maatregelen met betrekking tot dierenwelzijn te handhaven. Nu deze
zwaarwegende punten zijn opgelost, kan Nederland instemmen met de voorgestelde
compromistekst.
 Voorstel voor een verordening marktdeelnemers hout en
houtproducten (Politiek akkoord)
 Het voorzitterschap voorziet in een politiek akkoord in eerste lezing
over het Voorstel voor een verordening tot vaststelling van de verplichtingen
van markt-deelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen. De Commissie
heeft op 17 oktober 2008 deze verordening gepresenteerd. Het voornaamste
doel van dit voorstel is om het bestaande beleidskader van de EU aan te vullen
en te versterken en de internationale bestrijding van illegale houtkap en
de daarmee samenhangende handel te ondersteunen. In dit voorstel worden marktdeelnemers
verplicht om het risico dat illegaal gekapt hout en producten daarvan op de
markt worden gebracht tot een minimum te beperken. Het voorstel is toegespitst
op het moment waarop hout en houtproducten voor de eerste keer op de communautaire
markt worden gebracht, ongeacht de oorsprong ervan. Het voorstel is gebaseerd
op het beginsel van de toepassing van zorgvuldigheidseisen: dit houdt in dat
de betrokken marktdeelnemers een stelsel van zorgvuldigheidseisen moeten toepassen.
Marktdeelnemers kunnen ofwel hun eigen stelsel ontwikkelen, ofwel vertrouwen
op een erkend stelsel van zorgvuldigheidseisen. Het voorstel voorziet in de
erkenning van door toezichthoudende organisaties ontwikkelde stelsels van
zorgvuldigheidseisen. Overigens worden hout en houtproducten die zijn voorzien
van een FLEGT- of CITES-vergunning voor de toepassing van deze verordening
als legaal beschouwd.
 
 Zoals ik in de Raden van januari, juni en november van dit jaar reeds
heb aangegeven, streef ik naar een internationaal verbod en daarmee ook in
Europees verband op de handel in illegaal hout. Mijn inzet in Europa en via
Europa is erop gericht om ervoor te zorgen dat niet langer illegaal hout wordt
gekapt of verhandeld en dat daarmee ook een belangrijke stap wordt gezet in
de richting van duurzaam bosbeheer. Een verbod is hiervoor het meest geëigend.
Mijn inzet is dat het huidige voorstel versterkt dient te worden met een verbod
op de handel in illegaal hout, mits dit handhaafbaar is, in lijn is met FLEGT
en niet strijdig met de WTO-regelgeving. De Juridische Dienst van de Raad
zal hiertoe op mijn verzoek een nader advies uitbrengen in de voorbereiding
van de Raad.
 Vereenvoudiging van het GLB (Gedachtewisseling)
 In vervolg op de in mei jl. aangenomen Raadsconclusies over het voortgangsverslag
over de vereenvoudiging van het GLB, zal de Raad opnieuw van gedachten wisselen
over dit onderwerp. Net zoals veel andere lidstaten acht Nederland een verdere
vereenvoudiging van het GLB noodzakelijk. Daarbij is intensieve samen-werking
tussen de lidstaten en de Commissie van groot belang om de doelstelling van
de Commissie te bereiken om in 2012 de administratieve lasten met een kwart
te hebben verminderd.
 
 In het kader van de health check van het GLB hebben de lidstaten en de
Commissie gezamenlijk al een aantal vereenvoudigingen kunnen doorvoeren. Voor
de nabije toekomst zijn er met name mogelijkheden op het gebied van de directe
betalingen. Begin dit jaar heeft Nederland, samen met elf andere lidstaten,
een paper opgesteld met 39 concrete vereenvoudigingsvoorstellen voor diverse
onderdelen van het GLB.
 
 Op 16 november 2009 heeft de Commissie de uitkomsten van haar analyse
en onderzoek van de 39 vereenvoudigingsvoorstellen gepubliceerd (SEC(2009)1601
final). De Commissie geeft daarin aan dat zij een positief gevolg
kan geven aan het merendeel van de onderzochte voorstellen. Voor sommige voorstellen
zal dit in een enigszins aangepaste vorm plaatsvinden. Ik ben verheugd met
deze uitkomst. De Commissie komt Nederland in belangrijke mate tegemoet, met
name op het punt van de vervolgcontroles bij kleine overtredingen. In het
licht van de komende discussie over de toekomst van het GLB na 2013, zal verdere
vereenvoudiging van het GLB moeten worden opgepakt.
 
 Ik blijf inzetten op verdere concrete vereenvoudiging van alle onderdelen
van het GLB en vind dat lidstaten een belangrijke taak hebben in het aandragen
van concrete ideeën en voorstellen voor vereenvoudiging. Deze inzet werd
opnieuw bevestigd tijdens de Conferentie van Directeuren van EU-betaalorganen
van oktober 2009 in Visby (Zweden). Op voorstel van Nederland is afgesproken
dat de Directeuren van de betaalorganen halfjaarlijks wordt gevraagd met concrete
vereenvoudigingsvoorstellen te komen, die vervolgens in de Raad met een reactie
van de Commissie worden geagendeerd.
 Toekomst EU-plattelandsbeleid (tweede pijler GLB) (Beleidsdebat)
 Het Zweedse voorzitterschap heeft een discussie over de toekomst van het
EU-plattelandsbeleid geagendeerd voor de Raad. De discussie wordt gevoerd
aan de hand van twee vragen van het voorzitterschap:
 • Welke uitdagingen zijn het belangrijkst voor de Europese landbouw
en platteland?
 • Welke wijzigingen zijn daarvoor nodig in de uitvoering van het
plattelands-beleid, en welke wijzigingen zijn nodig om het beleid eenvoudiger,
doel-gerichter en effectiever te maken?
 
 Mijn inzet in de discussie over de toekomst van het GLB in het algemeen,
inclusief het plattelandsbeleid, is vastgelegd in de «Houtskoolschets
Europees Landbouw-beleid 2020» die de Ministerraad op 12 september
jl. vaststelde. Daarin staat aangegeven dat, volgens Nederland, het toekomstig
Europees landbouwbeleid in dienst moet staan van de versterking van de concurrentiekracht
en markt-oriëntatie van de agrarische sector, die duurzaam en veilig
produceert en die tevens maatschappelijke waarden levert die niet via de markt
beloond worden. Dit wordt vertaald in een systeem met drie hoofddoelen:
 • versterken van de concurrentiekracht en duurzaamheid;
 • beloning van instandhouding van een basiskwaliteit in maatschappelijk
waardevolle gebieden;
 • extra betalingen voor maatschappelijke diensten en ondersteuning
van groen/blauwe diensten.
 
 De Houtskoolschets beschrijft de doelen waarvoor het GLB moet worden ingezet: «Op
basis van de uitdagingen waarvoor we mondiaal en in Europa staan, zou naar
de mening van het kabinet de volgende pijlers/maatschappelijke waarden centraal
moeten staan: voedselzekerheid, voedselveiligheid en -kwaliteit, landschap,
natuur, milieu (bodem, water, lucht, klimaat) en dierenwelzijn/diergezondheid.»
Bij de Health Check van het GLB heeft de Commissie een aantal nieuwe uitdagingen
benoemd, waaraan het extra geld voor plattelandsbeleid besteed moest worden.
Dit zijn: waterbeheer, biodiversiteit, klimaatverandering, hernieuwbare energie,
innovatie ten behoeve van deze vier onderwerpen, en herstructurering van de
melkveehouderijsector. Deze nieuwe uitdagingen komen deels overeen met de
maatschappelijke waarden die volgens de Houtskoolschets centraal zouden moeten
staan.
 Staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond (Besluit)
 De Raad zal een besluit nemen over de verzoeken van de Hongaarse, Letse,
Litouwse en Italiaanse delegatie om aflopende overgangsregelingen, die het
mogelijk maken staatssteun te verlenen aan kleine familiebedrijven voor de
aankoop van landbouwgrond, te verlengen tot het einde van 2013. De lidstaten
motiveren de verzoeken door aan te geven dat de combinatie van de ongunstige
bedrijfsstructuur in de landen veel boerenfamilies verhindert hun leefomstandigheden
te verbeteren.
 
 In beginsel is Nederland niet enthousiast over verzoeken om staatssteun.
In de afgelopen drie jaar zijn er vergelijkbare verzoeken gedaan door Cyprus,
Roemenië en Polen die uiteindelijk hebben kunnen rekenen op unanieme
goedkeuring van de Raad. Afhankelijk van de nog te verstrekken informatie
van de vier betreffende landen in de aanloop naar de Raad, zal ik mijn definitieve
standpunt over hun verzoeken bepalen.
 Rapport van de Commissie over de zuivelmarkt (Presentatie)
 Tijdens de Raad zal de Commissie haar kwartaalrapport presenteren over
de situatie op de zuivelmarkt. Net als in de Landbouwraad van oktober zal
de Commissie ingaan op vraag, aanbod, prijzen, export, en genomen markt-maatregelen
in het afgelopen kwartaal. Het rapport is op dit moment nog niet beschikbaar.
 
 Ik heb mij in de afgelopen periode, net als de Commissie, zorgen gemaakt
over de moeilijke situatie op de zuivelmarkt, zonder uit het oog te verliezen
dat de (middel)lange termijnperspectieven positief zijn en blijven. De zuivelmarkt
is inmiddels aangetrokken en de zuivelnoteringen zitten weer sterk in de lift.
In Nederland zijn de noteringen ten opzichte van het dieptepunt begin dit
jaar met 40% (melkpoeder) tot 79% (weipoeder) gestegen. Deze
ontwikkeling heeft zich met een zekere vertraging vertaald in een betere melkprijs
voor de melkveehouders. De stijging van de marktprijzen heeft tot gevolg gehad
dat de export-restituties voor zuivelproducten weer op nul zijn gezet en dat
er geen interventie meer plaatsvindt van boter en magere melkpoeder.
 Ook bevinden de melkprijzen zich in Nederland weer op een niveau dat de
afgelopen jaren heel gebruikelijk was.
 
 Ik ben positief over het feit dat de Commissie aangeeft op de ingeslagen
koers van jaarlijkse quotumgroei voort te willen gaan, conform de onderhandelings-uitkomsten
van de health check. Quotumreductie of uitstel van de afgesproken quotumgroei
worden naar mijn oordeel door de Commissie terecht uitgesloten. Dat is evenzeer
van belang omdat in Nederland nog steeds geen sprake is van de nagestreefde
zachte landing van de quotering op weg naar 2015. Ik vind het daarom van groot
belang dat de Commissie de zachte landing goed blijft monitoren en zo nodig
voorstellen doet voor een verdere verhoging van de melkquota in de komende
jaren.
 Mededeling over het beter functioneren van de voedselketen
in Europa (Presentatie van de Commissie)
 De Commissie zal haar Mededeling over het verbeteren van het functioneren
van de voedselvoorzieningketen in Europa presenteren. Dit is een vervolg op
eerdere Mededelingen, gericht op het verbeteren van het functioneren in de
praktijk van de interne markt en agrarische ketens, in het bijzonder
Mededelingen over de stijging van de voedselprijzen sinds medio 2007 tot begin
2008 en de daarop-volgende daling van de prijzen (COM(2008) 321 en COM(2008)
821). Een opvallend fenomeen is de vertraging van ongeveer zes maanden waarmee
de prijsdaling van agrarische grondstoffen heeft doorgewerkt in de prijzen
van de levensmiddelenindustrie en een even lange periode voordat de daling
zichtbaar werd in de voedselprijzen voor consumenten. De voorgestelde maatregelen
beogen oneerlijke praktijken en misbruik van onderhandelingsmacht te voorkomen,
de transparantie te vergroten en concurrentie te bevorderen.
 
 Voor de verdere inhoud van deze Mededeling verwijs ik u naar het BNC-fiche
over deze Mededeling, dat u voor aanvang van het AO zal ontvangen.
 
 Ik onderschrijf de benadering van de Commissie. De verdienste van de Mededeling
is dat het een integraal beeld schetst en een Europees kader biedt. Beter
functionerende en meer transparante agroketens zijn in het belang van de consument.
Ze dragen ook bij aan versterking van de (internationale) concurrentiepositie
van de agrofoodsector als geheel en de ondernemers die de keten dragen: primaire
producenten (eveneens in derde landen), toeleveranciers, verwerkers, handelaren,
distributeurs en retailers. De maatregelen dienen in de verdere uitwerking,
behalve op bijdragen aan verbetering van de werking van de markten, ook getoetst
te worden op hun bijdrage aan en gevolgen voor duurzaamheidaspecten, de relatie
tussen voeding en gezondheid en de gevolgen voor markttoegang voor ontwikkelingslanden.
 
 Het goed functioneren van de markten voor agrarische grondstoffen en voedsel
is ook van belang in het kader van het discussie over de toekomst van het
GLB. Voor Nederland met zijn open economie is een Europees kader dat onbeperkte
markttoegang door de gehele Unie verzekert van groot belang. Ik ondersteun
daarom het streven om concurrentie en concurrentiekracht en verdere integratie
van de markten in Europa te bevorderen.
 
 Ten aanzien van de voornemens tot het vergroten van transparantie geeft
de Commissie onder meer aan het systeem voor monitoren van prijzen dat in
2007 is opgezet verder te willen ontwikkelen in samenwerking met de nationale
statistische instellingen. De vorm en omvang van de administratieve lasten
die voortvloeien uit het monitoren van prijzen zullen in verhouding moeten
staan tot de te bereiken doelen en bepalen daarmee mede de uiteindelijke beoordeling
van de proportionaliteit. Meer transparantie in de handelsketen op de interne
markt zal ook bijdragen aan een eerlijker level playing field voor derde (ontwikkelings)-landen
die hun producten naar de EU exporteren.
 
 Tot slot sta ik positief ten aanzien van de Commissievoorstellen gericht
op het voorkomen van oneerlijke handelspraktijken en misbruik van verschillen
in onderhandelingsmacht. De voorgestelde uitwisseling van informatie en «best
practices» en het ontwikkelen van modelcontracten als voorbeelden kunnen
hieraan bijvoorbeeld een bijdrage leveren.
 
 Ik zal de Commissie vragen naar de financiële gevolgen van de toekomstige
voorstellen. Bij de verdere uitwerking van de voorstellen zal ik de financiële
gevolgen nader beoordelen.
 Rapport over de mogelijkheden voor dierenwelzijnslabelling
(Presentatie)
 Tijdens de Raad zal de Commissie het rapport over etikettering van dierenwelzijn
presenteren. Uit het rapport van de Commissie blijkt dat etikettering van
dieren-welzijn, gebaseerd op wetenschappelijke kennis en geharmoniseerde eisen,
consumenten in staat stelt om bewuste beslissingen te nemen bij het kopen
van dierlijke producten. Hierdoor worden primaire producenten in staat gesteld
om de meerkosten van het bovenwettelijk verbeteren van dierenwelzijn te vermarkten.
De Commissie stelt de vraag of dit doel het beste kan worden bereikt door
etikettering (op basis van publieke of private normen), informatiecampagnes
of een combinatie van beide.
 
 Het rapport bevat geen beleidsvoorstellen, maar dient als discussiedocument.
Op basis van een discussie tussen de Raad, de Commissie en het Europees Parlement
kan de Commissie beleidsopties voorbereiden. Dit betekent dat concrete Europese
verplichte/vrijwillige initiatieven voor etikettering nog enige tijd op zich
laten wachten.
 
 Het stimuleren van de consumentenvraag naar welzijnsvriendelijke producten
is een onderdeel van het coalitieakkoord van het kabinet. In de Nota Dierenwelzijn
heb ik aangegeven dat ik mij inspan voor etikettering van dierenwelzijn op
Europees niveau. Etikettering en informatiecampagnes kunnen zinvolle instrumenten
zijn om de consument te stimuleren tot een duurzaam aankoop-gedrag van dierlijke
producten. Ik verwelkom het rapport van de Commissie met de bijhorende impact
assessment. Ik hecht er waarde aan dat er een goed vervolg komt op dit rapport,
zodanig dat de Commissie concrete beleidsopties kan voorbereiden. Het is op
dit moment nog onduidelijk op welke wijze de discussie tussen Commissie, Europees
Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)
op basis van het rapport zal plaatsvinden. Ik ben van mening dat de Commissie
initiatief moet nemen voor een dergelijke discussie.
 Het is wenselijk dat de Commissie uitleg geeft hoe zij deze discussie
zal organiseren. Daarbij is het te verwachten dat dit onderwerp zal worden
opgepakt, zodra de nieuwe Commissie is aangetreden. Mijn inzet is erop gericht
om via etikettering en informatiecampagnes een stimulans te geven aan de totstand-koming
en consumptie van diervriendelijke producten.
 Vaststellen van de toegestane vangsthoeveelheden en visquota
voor 2010 (Politiek akkoord)
 De Raad zal de toegestane vangsthoeveelheden (total allowable catches –
TAC’s) voor de communautaire visbestanden voor 2010 vaststellen, alsmede
het toegestane niveau van visserij-inspanning. De vangstadviezen van de International
Council for the Exploration of the Sea (ICES) vormen de basis voor deze voorstellen.
In de voorstellen moeten de resultaten worden verwerkt van onderhandelingen
met derde landen en regionale visserijorganisaties, waarbij met name de onderhandelingen
met de kuststaten (EU, Noorwegen en FaerOer) en met Noorwegen van belang zijn.
In kuststatenverband is het voorlopig niet gelukt afspraken te maken over
het beheer van makreel.
 
 Voor Nederland zijn de belangrijkste bestanden haring, makreel, schol,
kabeljauw (alle in gezamenlijk beheer met Noorwegen), tong, horsmakreel, blauwe
wijting en een aantal geassocieerde bestanden (bijvangsten bij de schol- en
tongvisserij), zoals bijvoorbeeld tarbot en griet.
 
 Voor de voor Nederland belangrijke visserij op tong, wordt volgens de
regels van het meerjarenplan voor 2010 een TAC van 14 100 ton voorgesteld
(in 2009 14 000 ton). Voor de overige platvissoorten, de zogenaamde geassocieerde
soorten, stelt de Commissie TAC-verlagingen van 15 procent voor. Voor horsmakreel
stelt de Commissie een status quo van de TAC voor. Tevens wordt voorgesteld
de beheergebieden voor dit bestand in overeenstemming te brengen met de door
ICES gehanteerde zones. Ten aanzien van blauwe wijting wordt, in overeenstemming
met de afspraken in het kader van de North East Atlantic Fisheries Commission
(NEAFC), een TAC-verlaging van 590 000 ton naar 540 000 ton voorgesteld.
 Naast aanpassingen in de toegestane vangsthoeveelheden stelt de Commissie
op basis van het kabeljauwherstelplan en het meerjarenplan voor tong en schol
verlagingen van de toegestane visserij-inspanning (aantal zeedagen) voor.
In het voorstel van de Commissie geldt zowel voor de kabeljauwvisserij als
voor de boomkorvisserij op platvis een verlaging van 13,3 procent.
 
 De onderhandelingen met Noorwegen over de gedeelde bestanden in de Noordzee
zijn nog niet afgerond. Het onderhandelingsproces verloopt tot nu toe moeizaam.
In de onderhandelingen staan het beheer van het makreelbestand in de Noordoost-Atlantische
Oceaan en de toegangsbepalingen tot de wateren van de kuststaten centraal.
Over het beheer van dit bestand is in de recente bijeen-komsten van de «coastal
states» (Noorwegen, FaerOer, EU) geen overeenstemming bereikt. Verder
wordt onderhandeld over de vaststelling van de vangsthoeveelheden voor de
gezamenlijk met Noorwegen beheerde bestanden, de balans met betrekking tot
de uitruil van visserijmogelijkheden tussen de Gemeenschap en Noorwegen en
het onder gezamenlijk beheer brengen van een aantal additionele visbestanden,
waaronder het voor Nederland belangrijke horsmakreelbestand.
 
 Nederland streeft naar een evenwichtig beheer dat biologisch verantwoord
is en rekening houdt met de meerjarenbenadering en de sociaal-economische
belangen van de Nederlandse vloot op de korte en (middel-)lange termijn. Ten
algemene steunt Nederland de aanpak van de Commissie. Het beheer van de bestanden
vindt steeds meer op basis van meerjarenafspraken plaats, hetgeen een versterking
van het beleid is. Met de voorgestelde TAC-verlagingen van 15 procent voor
de geassocieerde bestanden, zoals tarbot en griet, stemt Nederland niet in.
Voor deze verlaging is geen wetenschappelijke onderbouwing. In combinatie
met de hogere TAC’s voor tong en schol leiden dergelijke verlagingen
bovendien tot discards. Nederland bepleit voor de geassocieerde bestanden
een status quo in de TAC’s.
 
 De toegestane vangsthoeveelheden voor schol en tong in de Noordzee moeten
gebaseerd zijn op het meerjarenplan voor deze bestanden. Nederland gaat er
dan ook van uit dat de TAC voor de Noordzeeschol, welke gezamenlijk met Noorwegen
wordt vastgesteld, op een niveau van 63 825 ton uitkomt. Over een herziening
van de indeling van de beheergebieden voor horsmakreel zou tegelijkertijd
met besluitvorming over het beheerplan voor dit bestand moeten worden besloten.
Besluitvorming over het beheerplan is voor volgend jaar voorzien. Indien de
herindeling niet ten koste gaat van de vangstmogelijkheden voor de Nederlandse
vissers, kan Nederland met die herindeling instemmen.
 
 Ten aanzien van het niveau van visserij-inspanning in 2009 kan Nederland
instemmen met de voorgestelde verlagingen van de visserij-inspanning met 13,3
procent voor de Noordzeekabeljauw. Deze zijn in overeenstemming met het kabeljauwherstelplan.
Nederland is van mening dat de Commissie de korting voor de platvisvisserij
niet op basis van de voorgeschreven systematiek heeft berekend
en acht op basis van het meerjarenplan voor tong en schol een lagere korting
van ongeveer 10 procent noodzakelijk.
 
 Bij de onderhandelingen met Noorwegen blijft de Nederlandse inzet gericht
op het bereiken van een overeenkomst met Noorwegen waarin ook de belangen
van de Nederlandse visserij tot hun recht komen. Meer specifiek aan de orde
voor Nederland zijn de vaststelling van de Noordzeeschol-TAC in overeenstemming
met het meerjarenbeheerplan en de overdrachten tussen de EU en Noorwegen van
Noordzeeschol en -blauwe wijting. Met name ten aanzien van de overdracht van
blauwe wijting van de EU aan Noorwegen is Nederland van oordeel dat deze –
zeker gelet op de grote TAC-daling voor dit bestand – substantieel lager
moet liggen dan in 2009. De visserij op dit bestand is van belang voor de
Nederlandse pelagische visserijsector. Ten aanzien van het makreelbeheer is
Nederland van oordeel dat over dit bestand meerjarige afspraken tussen de
kuststaten gemaakt moeten worden. De huidige situatie met autonoom vastgestelde
vangstquota door IJsland, Noorwegen en mogelijk ook de FarOer, gaat ten koste
van een verantwoord beheer van het makreelbestand.
 Diversen
 Onderhandelingen met Rusland op veterinair en fytosanitair
gebied (Informatie van de Commissie)
 De Commissie zal de Raad informeren over de huidige stand van zaken in
de continue voedselveiligheidsdiscussies met Rusland die de handel in dierlijke
producten, groenten en fruit vanuit de EU-Lidstaten betreffen. Nederland is
een belangrijke exporteur van deze producten naar Rusland, de grootste als
het gaat om groenten en fruit (circa € 400 miljoen per jaar). De
onderhandelingen zijn al een aantal jaar gaande en verlopen moeizaam. Rusland
is niet tevreden over de mate waarin Europese producten voldoen aan Russische
voedselveiligheidsnormen die afwijken van de Europese en sanctioneert exporteurs.
Tegelijkertijd wordt gewerkt aan harmonisatie van die normen. Dit harmonisatietraject
is net gestart en verloopt constructief.
 
 Het is in het belang van de omvangrijke Nederlandse export (en ook die
van andere lidstaten) dat de door Commissie gemaakte afspraken gepaard gaan
met gedetailleerde afspraken die het aanvechten van door Rusland geclaimde
overtredingen mogelijk maken.
 Verordening Verstrekking voedselinformatie aan consumenten
(Informatie van het voorzitterschap)
 Tijdens de Raad van zal het voorzitterschap de Raad informeren over de
Conceptverordening Voedselinformatie aan consumenten. De basis van de Verordening
is de samenvoeging van de richtlijnen over etikettering van voedings-middelen
en de voedingswaarde van levensmiddelen. Het voorstel regelt dat consumenten
op goed leesbare en begrijpelijke wijze de essentiële informatie krijgen
die zij nodig hebben om doordachte aankoopkeuzes te maken. Nederland ondersteunt
dit voorstel. Het wordt gezien als een belangrijke bijdrage aan de interne
markt en het vrije verkeer van voedingsmiddelen binnen de EU. Aanvankelijk
was vereenvoudiging van etikettering, en daarmee ook de vermindering van de
administratieve lasten, de insteek van de nieuwe Verordening. Gaandeweg zijn
onder het motto van het verhogen van het niveau van consumentenbescherming
en «consumentenrechten» nieuwe artikelen toegevoegd.
Verlichting van lasten is in potentie aanwezig, maar wordt door deze aanvullende
verplichtingen tenietgedaan. «Etikettering van voedingsmiddelen»
is een van de prioritaire vereenvoudigingsdomeinen als onderdeel van het EU-actie-programma
ter vermindering van de regeldruk voor bedrijven met 25 procent in 2012. Een
heikel punt in de Verordening is de strakke definitie van niet-voorverpakte
producten, wat leidt tot extra lasten voor de ambachtelijke sector.
 
 Ik vind het belangrijk dat consumenten de benodigde informatie over levens-middelen
krijgen, zodat ze in staat zijn hun eigen gezondheid te beschermen. Deze informatieverstrekking
mag echter niet leiden tot onnodige verhoging van administratieve lasten voor
het bedrijfsleven. Het moet voor zowel de consument als bedrijfsleven werkbaar
blijven. Ik ben voorstander van eenvoudige etikettering en juich innovatie
toe. Door informatie over levensmiddelen op een andere manier aan te bieden
dan via het etiket, kan de administratieve last voor het bedrijfsleven worden
verminderd. Verder is het voor de levensmiddelenindustrie van groot belang
dat alle eisen op de Europese markt hetzelfde zijn.
 Afschaffing productieheffing suiker (Verzoek Poolse delegatie)
 Polen heeft aangekondigd onder «diversen» de wens aan de orde
te stellen om de productieheffing (12 euro per ton quotumsuiker per jaar)
af te schaffen aangezien de kosten van de marktordening voor suiker vanaf 2010
tot nul zullen zijn gedaald.
 
 Traditioneel ligt aan de suikermarktordening de zelffinancieringsgedachte
ten grondslag. Daartoe is al enkele decennia geleden de productieheffing ingesteld.
Doel van de opbrengsten van de productieheffing was om de kosten van het suikerbeleid
(uitvoerrestitutie-, interventie- en afzetsteunuitgaven) te dekken.
 
 Sinds de nieuwe suikermarktordening in werking is getreden, zijn de uitgaven,
die met het beleid zijn gemoeid, geleidelijk gedaald. In de begroting voor
2010 is zelfs helemaal geen bedrag meer opgenomen voor deze marktordening.
Dat is de reden dat Polen zal vragen om een afschaffing van de 12 euro per
ton quotum-suiker die in de regeling is opgenomen en in beginsel tot 2015
jaarlijks zal moeten worden afgedragen.
 
 Ik zal het Poolse verzoek aanhoren.
 Conclusies 26e conferentie van Directeuren van EU-betaalorganen
(Informatie van het voorzitterschap)
 Van 5–7 oktober 2009 vond in Visby (Zweden) de 26e Conferentie
van de Directeuren van de EU-betaalorganen plaats. De Conferentie richtte
zich op de uitwisseling van ervaringen met de implementatie van het systeem
van identificatie van landbouwpercelen, de uitvoering van het stelsel van
de randvoorwaarden en de administratieve gevolgen van de health check. Knelpunten
in de uitvoering werden in aanwezigheid van de Commissie besproken met als
oogmerk verdere vereenvoudiging en stroomlijning van EU-regelgeving. Het voorzitterschap
zal de conclusies van de jaarlijkse Conferentie van Directeuren van EU-betaalorganen,
zoals gebruikelijk, ter informatie voorleggen aan de Raad. Verwacht mag worden
dat de bespreking van dit onderwerp tezamen met het agendapunt «vereenvoudiging
GLB» zal worden opgenomen. Volledigheidshalve verwijs ik daarom naar
mijn eerder in deze brief over dat onderwerp geschetste inzet.
 Internationale Conferentie over genetisch gemodificeerde
organismen in Europese Landbouw en Voedselproductie (Den Haag, 25–26 november
2009) (Verzoek Nederlandse delegatie)
 Op 25 en 26 november heb ik samen met minister Cramer in Den Haag
een internationale conferentie gehouden over genetisch gemodificeerde organismen
(ggo’s) in de Europese landbouw en voedselproductie. Meer dan 250 deelnemers
van binnen en buiten Europa participeerden in de conferentie. Onder hen vertegenwoordigers
van overheid, industrie, wetenschap en belangenorganisaties. Het doel van
de conferentie was het vinden van wegen om de huidige impasse in het Europese
toelatingsbeleid voor ggo’s te doorbreken.
 Uitgangspunt was het Nederlandse voorstel dat in maart 2009 aan de Landbouw-
en Milieuraad is gepresenteerd, waarbij de autorisatie van ggo’s op
basis van de wetenschappelijke risicobeoordeling op Europees niveau gehandhaafd
blijft, maar een nationale bevoegdheid wordt gecreëerd voor een besluit
over teelt op het eigen grondgebied. Daarnaast werd van gedachten gewisseld
over mogelijke sociaal-economische aspecten van het gebruik van ggo’s
in de Europese landbouw en voedselproductie. Tijdens de conferentie vond een
besloten ministeriële tafelronde plaats waaraan ministers en vertegenwoordigers
van de EU-lidstaten (zowel Landbouw als Milieu) en de Commissie deelnamen.
Deze sessie had tot doel steun te ontwikkelen bij de andere EU-lidstaten voor
het Nederlandse standpunt en invloed uit te oefenen op de politieke agendasetting
voor het Europese debat dat in 2010 zal plaatsvinden.
 In de conferentie werd brede steun uitgesproken voor het Nederlandse voorstel
om een nationale bevoegdheid voor teelt te creëren. Een tweede onderdeel
betrof de discussie over sociaal-economische aspecten bracht verschillende
visies aan het licht. De Europese Commissie benadrukte dat indien deze aspecten
een rol zouden moeten spelen, het in ieder geval moet gaan om objectieve en
verifieer-bare criteria, die passen binnen bestaande internationale overeenkomsten.
 Tijdens de Raad zal ik de resultaten van de internationale conferentie
over ggo’s presenteren en bij de Commissie aandringen om snel met een
voorstel te komen om een nationale bevoegdheid voor besluitvorming over teelt
te creëren. Ook kunnen de conclusies van de internationale conferentie
worden gebruikt in het Europese debat over sociaal-economische aspecten van
het gebruik van ggo’s.
 Lunchbijeenkomst: toekomstig gemeenschappelijk beleid voor diergezondheid
en -welzijn
 Tijdens de Raad zal het Zweedse voorzitterschap een lunch organiseren
over diergezondheid en -welzijn. Op dit moment is niet bekend wat de precieze
insteek van het Zweedse voorzitterschap zal zijn. Ik zal mijn inbreng baseren
op de Nota Dierenwelzijn.
 
 De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
 G. Verburg