Patiënten- en cliëntenrechten; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31476, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31476 nr. 8

02-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31476Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 476Patiënten- en cliëntenrechtennr. 8BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 maart 2009Met deze brief informeer ik u, mede namens de minister van Justitie, over
de uitkomsten van het onderzoek naar de mogelijkheden om een effectievere
aanpak van de uitwassen binnen de (alternatieve) gezondheidszorg mogelijk
te maken.1Over de mogelijkheden heb ik overleg gevoerd met de Inspectie voor de
Gezondheidszorg, het Ministerie van Justitie en het Openbaar Ministerie.Bij de beoordeling van de mogelijkheden heb ik zowel de beoogde uitbreiding
van de bestuurlijke handhaving volksgezondheidswetgeving (waartoe het wetsvoorstel
thans in de Eerste Kamer wordt behandeld) en het op mijn departement in voorbereiding
zijnde wetsvoorstel cliëntenrechten in de zorg betrokken.2Ten behoeve van een effectievere aanpak van uitwassen binnen de (alternatieve)
zorg heb ik de volgende maatregelen voor ogen:• Het in artikel 96, eerste lid, van de Wet op de beroepen in de
individuele gezondheidszorg (Wet BIG) gestelde feit kwalificeren als een misdrijf
in plaats van een overtreding;• Het toekennen aan de IGZ van de bevoegdheid om een bevel op te
leggen indien de alternatieve behandelaar schade veroorzaakt – of een
aanmerkelijke kans daarop – aan de gezondheid van een ander.Voorts is bezien in hoeverre het mogelijk is op te treden tegen bepaalde
vormen van aanprijzingen en misleidende naamsvoering op basis van de onlangs
in werking getreden Wet oneerlijke handelspraktijken. Hierover is overleg
gevoerd met het Ministerie van Economische Zaken en de Consumentenautoriteit.
Het gaat hierbij om:• het hanteren van aanprijzingen waarbij ten onrechte de suggestie
wordt gewekt dat iemand door een behandeling of therapie van een ziekte wordt
genezen dan wel deze ziekte minder progressief of levensbedreigend is;• het gebruik van misleidende term(en) in de benaming van een instelling. Norm van artikel 96, eerste lid, Wet BIGArtikel 96, eerste lid, van de Wet BIG stelt strafbaar het – buiten
noodzaak – veroorzaken van schade of een aanmerkelijke kans daarop aan
de gezondheid van een ander. Het strafbare feit van het eerste lid is gekwalificeerd
als een overtreding. De straf die op overtreding staat is een hechtenis van
maximaal drie maanden of geldboete van de 2e categorie (ten hoogste € 3 700,–).Het eerder genoemde wetsvoorstel tot uitbreiding van de bestuurlijke handhaving
volksgezondheidswetgeving voorziet in de invoering van de bestuurlijke boete
in onder andere – artikel 96. De bestuurlijke boete is bedoeld voor
die gevallen waarin de mogelijkheid ontbreekt om op een snelle en adequate
wijze op te treden. Deze vorm van bestuursrechtelijk handhaven is bedoeld
als de overtreding eenvoudig is vast te stellen, er geen behoefte is aan een
opsporingsfase en er geen zware straffen nodig zijn. Voor dergelijke overtredingen
is het efficiënter om de handhaving en sanctionering in één
hand te leggen; het vergroot het gezag van de IGZ als toezichthouder en daarmee
ook de kans op naleving.De bestuurlijke boete is uiteraard niet bedoeld voor ernstige schendingen
van artikel 96. Juist voor die gevallen, waarin sprake is van (ernstige) gezondheidsschade,
is de strafrechtelijke handhaving aangewezen. Het huidige strafmaximum is
echter niet in overeenstemming te achten met deze ernstiger schendingen van
artikel 96. Het staat ook niet in juiste verhouding tot die van vergelijkbare
strafbare feiten uit het Wetboek van Strafrecht, zoals mishandeling, verlating
van hulpbehoevenden en dood of zwaar lichamelijk letsel door schuld.1Bij al deze delicten gaat het om hogere gevangenisstraffen.2 De overtreding kent ook een kortere verjaringstermijn, namelijk 3
jaar, van het recht tot vervolging, dan het misdrijf, waarbij de verjaringstermijn
6 respectievelijk 12 jaar bedraagt. Tot slot geldt dat overtredingen voor
een alleensprekend rechter worden gebracht, terwijl misdrijven kunnen worden
berecht door de strafkamer van de rechtbank in meervoudige samenstelling.
Dit sluit beter aan bij de ernst van de zaken waar het hier om gaat. Ook zal
vergelijkbare bestraffing met vergelijkbare delicten uit het Wetboek van Strafrecht
leiden tot betere beeldvorming bij het publiek.Ik ben dan ook van mening dat verzwaring van de overtreding tot een misdrijf
van artikel 96 is aangewezen en zal een voorstel daartoe voorbereiden.Bij die gelegenheid zal tevens worden bezien of uitbreiding van de reikwijdte
van de strafbepaling van artikel 96 naar rechtspersonen aangewezen is. De
huidige norm van artikel 96 richt zich namelijk alleen tot individuele beroepsbeoefenaren;
rechtspersonen (en andere privaatrechtelijke entiteiten) kunnen daardoor niet
worden bestraft. Daardoor blijven de rechtspersonen zelf buiten schot als
zich misstanden binnen hun instelling hebben plaatsgevonden. De Wet BIG richt
zich uitsluitend tot individuele beroepsbeoefenaren.De mogelijkheid van strafrechtelijke vervolging van rechtspersonen zal
dan ook in het kader van het wetsvoorstel cliëntenrechten nader bezien
worden. Overheveling van de strafbepaling van de Wet BIG naar de cliëntenrechtenwet
ligt, bij een dergelijke uitbreiding van de reikwijdte, in de rede. Bevelsbevoegdheid voor de IGZ indien de niet-BIG geregistreerde
behandelaar of samenwerkingsverband van behandelaren (kans op) schade veroorzaakt
aan de gezondheid van een anderZowel de Wet BIG als de Kwaliteitswet zorginstellingen (Kwz) kennen de
bevelsmogelijkheid voor de IGZ. Deze bevelsmogelijkheid is gebaseerd op de
(naleving van de) norm van verantwoorde zorg, en strekt tot naleving van de
in het bevel vervatte maatregel(en). Het bevel op grond van de Wet BIG is
echter beperkt tot beroepsbeoefenaren die onder de reikwijdte van artikel
3 of artikel 34 vallen. Het bevel op grond van de Kwz richt zich tot instellingen.1Ten aanzien van beroepsbeoefenaren, waarvan het beroep dan wel de opleiding
niet onder de Wet BIG is geregeld, en van organisatorische verbanden die niet
onder de reikwijdte van de Kwz vallen, zoals aanbieders van alternatieve behandelingen,
is er geen bevelsmogelijkheid voor de IGZ.Het ontbreken van een mogelijkheid voor de IGZ om in deze gevallen vroegtijdig
op te kunnen treden blijkt in de praktijk een ernstig gemis, gezien de misstanden
die zich ten aanzien van mevrouw Millecam, Eye4Care en Maria Magdalena Medisch
Centrum hebben voorgedaan. Vroegtijdig ingrijpen ter bescherming van de volksgezondheid
kan ernstige(r) schade voorkomen. De verantwoordelijkheid, kennis en ervaring
die nodig zijn om vast te stellen dat toepassing van de bevelsmogelijkheid
is aangewezen ligt bij de Inspectie. Door in het wetsvoorstel cliëntenrechten
in de zorg een bevelsmogelijkheid op te nemen voor de IGZ, kan een bevel zowel
jegens individuele beroepsbeoefenaren als tegen een instelling of samenwerkingsverband
worden gericht. De bevelsmogelijkheid sluit ook aan bij de eerdergenoemde
uitbreiding van de bestuursrechtelijke handhavingsbevoegdheden voor de IGZ;
zij vormen tezamen een goed instrumentarium voor de IGZ om zelf handhavend
op te treden.Bij de uitwerking van bovengenoemde maatregelen ten aanzien van art. 96
en de bevelsmogelijkheid zal gezien de raakvlakken met het optreden van het
OM, ook formeel advies aan het OM gevraagd worden.Verbod op aanprijzingen waarbij ten onrechte de suggestie
wordt gewekt dat iemand door een behandeling/therapie van een ziekte wordt
genezen dan wel deze ziekte minder progressief of levensbedreigend isHet gaat hier om een verbod op een zodanige aanprijzing van een behandeling
dat ten onrechte de suggestie wordt gewekt dat iemand daarmee van een bepaalde
(ernstige) ziekte kan genezen of dat de ziekte niet langer progressief of
levensbedreigend is. Een dergelijk verbod op een misleidende aanprijzing van
een behandeling sluit aan bij het aanprijzingsverbod met een medische claim
van niet toegelaten geneesmiddelen en eet- en drinkwaren.2Recent zijn de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek aangepast aan
de Europese Richtlijn oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens
consumenten op de interne markt (Wet oneerlijke handelspraktijken).3,4 Deze richtlijn
heeft het karakter van volledige harmonisatie. Dit betekent dat er in alle
lidstaten een gelijk beschermingsniveau geldt. De Wet oneerlijke handelspraktijken
voorziet in een algemeen verbod op misleidende en agressieve handelspraktijken
door aanbieders van goederen of diensten jegens consumenten, waardoor consumenten
tot een besluit over een aankoop kunnen komen dat zij (wellicht) anders niet
hadden genomen. Zo is het aanbieders verboden informatie te verstrekken die
op enigerlei wijze misleidend is, dan wel na te laten essentiële informatie te geven die een consument nodig heeft om een geïnformeerd
besluit omtrent een aankoop te kunnen nemen. Dit verbod geldt in beginsel
ook voor (aanprijzingen voor) zorgdiensten, zoals therapeutische behandelingen.
Naast het algemeen verbod op oneerlijke handelspraktijken bevat de Wet oneerlijke
handelspraktijken ook een«zwarte lijst» waarop handelspraktijken
staan vermeld die onder alle omstandigheden zijn verboden. Op deze lijst staat
ook vermeld het«bedrieglijk beweren dat een product ziekten, gebreken
of misvormingen kan genezen». Onder «product» wordt zowel
een goed als een dienst verstaan.De Consumentenautoriteit is belast met de handhaving van de Wet oneerlijke
handelspraktijken, en kan een bestuurlijke boete of een last onder dwangsom
opleggen aan de overtreder. Zij kan optreden indien sprake is van een «collectieve
inbreuk» waardoor meerdere consumenten (kunnen) worden geraakt.De IGZ en de Consumentenautoriteit zullen de komende tijd de mogelijkheid
van handhaving op grond van deze wet nader onderzoeken.Aan de hand van die uitkomst zal besloten worden over een mogelijke aanpak
van misstanden, daarbij rekening houdend met de beperkte capaciteit van beide
organisaties.Verbod op het voeren van misleidende term(en) in de benaming
van een instellingBij de kwestie rond het Maria Magdalena Medisch Centrum is gebleken dat
het voeren van de term «medisch» in de benaming van een kliniek
misleidend kan zijn. Ten onrechte wordt namelijk door cliënten aangenomen
dat sprake is van een instelling waar reguliere zorg wordt aangeboden, door
een term als «medisch» in de benaming te voeren.1 Vele ziekenhuizen, waaronder de academische, voeren namelijk deze
term in hun benaming. Onder omstandigheden kan het voeren van een dergelijke
benaming misleidend zijn in de zin van de regelgeving over oneerlijke handelspraktijken,
met name wanneer, mede gelet op overige elementen in de algehele presentatie,
ten onrechte de indruk wordt gewekt dat er sprake is van reguliere zorg, terwijl
er uitsluitend alternatieve behandelingen worden aangeboden. De toepasselijkheid
van de Wet oneerlijke handelspraktijken en de mogelijke handhaving door de
Consumentenautoriteit bij misleidende naamsvoering moet dus per geval worden
beoordeeld. Ook hier zullen de IGZ en de Consumentenautoriteit de mogelijkheid
tot handhaving op basis van de Wet oneerlijke handelspraktijken nader bezien.De hierboven genoemde maatregelen voorzien, tezamen met de uitbreiding
van het bestuurlijk handhavingsinstrumentarium voor de IGZ in het daartoe
strekkende wetsvoorstel, in betere mogelijkheden om uitwassen in de zorg te
voorkomen of ontstane schade te beperken. Ik verwacht dat zij daarmee slagvaardiger
handhavend kan optreden en meer op maat invulling kan geven aan haar handhavende
taak.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. Klink XNoot1Over dit onderzoek heb ik de Tweede Kamer bericht naar aanleiding van
de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam inzake de sepotbeslissing van het
OM in de zaak Millecam en de kwestie rond het Integraal Medisch Centrum Maria
Magdalena (TK 2007–2008, Aanhangsel 2903, TK 2007–2008, Aanhangsel
1787).XNoot2Wetsvoorstel uitbreiding van de bestuurlijke handhavingsinstrumenten in
de wetgeving op het gebied van de volksgezondheid (Kamerstukken 31 122).XNoot1Artikelen 255 e.v., 300 e.v., 307 & 308 Wetboek van Strafrecht.XNoot2De laagste straf is één jaar gevangenisstraf, de hoogste
negen jaar; geldboeten van de 4e of 5e categorie (maximaal € 18 500,–
respectievelijk € 74 000,–). De maximumstraffen voor
de meeste van deze delicten zijn in 2006 verhoogd.XNoot1Onder instelling wordt in artikel 1, onder d, Kwz verstaan: organisatorisch
verband dat strekt tot verlening van zorg als omschreven bij of krachtens
de Zorgverzekeringswet of de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.XNoot2Het verbod op een dergelijke aanprijzing met een medische claim berust
op de Geneesmiddelenwet respectievelijk Warenwet.XNoot3Richtlijn nr 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen
jegens consumenten op de interne markt (PbEU L 149).XNoot4Wet van 25 september 2008 tot aanpassing van de Boeken 3 en 6 van
het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke
handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt
(Stb. 2008, 397).XNoot1Reguliere zorg omvat de zorg die op grond van de Zorgverzekeringswet en
de AWBZ wordt geleverd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31476-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl