Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale vereenvoudigingswet 2010); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag (nader, tweede nader etc.)
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST135464
 2009-2010
 
 32 130
 Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale
vereenvoudigingswet 2010)
 
 
 
 
 Nr. 
 5
 VERSLAG
 Vastgesteld 9 oktober 2009
 De vaste commissie voor Financiën, belast
met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
 
 Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit verslag
afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
 
 
 
 
 
 
 
 
 Inhoudsopgave
 
 
 Blz.
 
 
 
 •
 Algemeen
 1
 
 
 •
 Inleiding
 2 
 
 
 •
 Werkkostenregeling
 3
 
 
 •
 Vereenvoudiging inkomstenbelasting
 8
 
 
 •
 
 Vereenvoudiging
eigenwoningregeling
 
 
 8
 
 
 
 •
 
 Vereenvoudiging
lijfrenten/pensioenen
 
 
 9
 
 
 
 •
 
 Vereenvoudiging
box 3
 
 
 10
 
 
 
 •
 
 Vereenvoudiging
heffingskortingen
 
 
 11
 
 
 
 •
 Stroomlijnen partnerbegrip
 12 
 
 
 •
 Enkele formeelrechtelijke vereenvoudigingen
 13 
 
 
 •
 
 Bijzondere
regels voor voorlopige aanslagen IB
 
 
 13
 
 
 
 •
 
 Heffingsrente,
revisierente, betalingskorting en verzamelinkomen onderdeel van belastingaanslag
 
 
 13
 
 
 
 •
 
 Startdatum
heffingsrente voor IB en Vpb
 
 
 14
 
 
 
 •
 
 Termijn afdoen
verzoek om teruggaaf BTW
 
 
 14
 
 
 
 •
 Gevolgen voor bedrijfsleven
en burger
 14
 
 
 •
 Overig
 15
 
 
 
 
 Algemeen
 De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van de Fiscale vereenvoudigingswet.
Zij achten fiscale vereenvoudiging een belangrijk doel op zich om simpele
en uitvoerbare wetgeving te bereiken. Bij een aantal punten van het wetsvoorstel
heeft de CDA-fractie een aantal verhelderende vragen. Op het punt van vereenvoudiging
van de werkkostenregeling heeft de CDA-fractie een aantal meer fundamentele
vragen.
 
 De leden van de fractie van de PvdA hebben met grote belangstelling kennisgenomen
van het bovenstaande wetsvoorstel. Deze leden hebben over verschillende onderdelen
een aantal vragen.
 
 De leden van de VVD-fractie onderschrijven nadrukkelijk het streven van
de regering om tot vereenvoudiging van ons fiscale stelsel te komen. Soms
wordt dit streven echter begrensd door hun opvattingen over rechtvaardigheid.
Zij kunnen zich ook niet aan de indruk onttrekken dat het primaire doel van
de systeemkeuze van het «voorinvullen» van de aangifte een centrale
rol bij een aantal voorstellen heeft gespeeld, met wel als gevolg vereenvoudiging,
maar als neveneffect opgeroepen gevoelens van onrechtvaardigheid. De leden
zullen daar bij enkele afzonderlijke voorstellen op terugkomen. Zij onderschrijven
in het algemeen echter de in de memorie van toelichting gehanteerde stelling: «Ingewikkelde
belastingen leiden tot hoge administratieve lasten voor burgers en bedrijfsleven
en hoge uitvoeringskosten voor de Belastingdienst». Deze stelling roept
bij hen echter wel direct de vraag op of onderhavig wetsvoorstel wel ver genoeg
gaat. Waarom is vanuit dit perspectief niet gekozen voor bijvoorbeeld het
intrekken van de verpakkingenbelasting en het rigoureus kappen in de kerstboom
van de fiscale behandeling van de auto, zo vragen de leden. Met name naar
aanleiding van de notitie «Modernisering AWR» vragen de leden
van de VVD-fractie wanneer het parlement een gemoderniseerd wetsvoorstel krijgt
aangeboden. Ook vragen zij ten principale wat bij de informele en formele
spelregels tussen burgers, bedrijven en de Belastingdienst de maat der dingen
in de toekomst zal zijn. Zal dat de «digitaal vaardige burger»
zijn, of zullen er voor hen die nog leven met pen en papier ook volwaardige
mogelijkheden blijven. De leden van de VVD-fractie vragen ook of een perspectief
geschetst kan worden voor de formatieve ontwikkelingen bij de Belastingdienst
voor de komende vijf jaar. Immers, een vereenvoudigd fiscaal stelsel en te
behalen rendement van de aanvankelijke ICT-investeringen kunnen naar het oordeel
van de leden niet zonder gevolgen voor de personeelsomvang blijven.
 
 De leden van de PVV-fractie hebben met zorg kennisgenomen van het wetsvoorstel.
Voor wat betreft de Fiscale vereenvoudigingswet 2010 hebben de leden nog enkele
vragen en opmerkingen die hierna worden genoemd.
 
 De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van de Fiscale vereenvoudigingswet 2010. Zij hebben enkele vragen
omtrent het wetsvoorstel, welke in dit verslag zijn opgenomen.
 
 De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van de fiscale Vereenvoudigingswet
2010. Zij maken van de gelegenheid gebruik nog een aantal vragen aan de regering
voor te leggen.
 Inleiding
 De leden van de PVV-fractie zijn voorstander van het eenvoudiger maken
van de loonstrook. De leden vragen de regering te bekijken of het mogelijk
is de (grondslag) voor pensioenpremies te versimpelen, omdat dit nog één
van de onderdelen op de loonstrook is die lastig te berekenen is. Hierbij
wordt gedoeld op het feit dat de pensioenfondsen er altijd uitgebreide berekeningen
op nahouden van franchisebedragen tot aan overuren, parttime percentage van
werknemers e.d. De leden is bekend dat de pensioenfondsen particuliere instanties
zijn, maar wij verzoeken de regering om te bekijken of hier nog mogelijkheden
zijn om duidelijkheid te scheppen voor zowel werkgevers als werknemers. Ook
vragen de leden van de PVV-fractie zich af of het mogelijk is
om overuren en vakantiegeld in de loonbelastingschijf van het reguliere loon
te betrekken, zodat deze niet onnodig extra worden belast. Ook dit zou een
vereenvoudiging betekenen voor werkgevers. Later in de aangifte voor de inkomstenbelasting
kan dit worden gecorrigeerd.
 
 De regering memoreert aan de proef over de vooringevulde aangifte inkomstenbelasting.
Zijn de systemen bij de Belastingdienst dermate ingericht dat ook belastingadviseurs
met hun eigen commerciële aangiftesoftware de beschikking krijgen over
de vooringevulde aangiften, zo vragen de leden van de SGP-fractie?
 Werkkostenregeling
 De leden van de CDA-fractie begrijpen volledig waarom de werkkostenregeling
vereenvoudigd dient te worden: er zijn thans vele categorieën met vele
afzonderlijke vrijstellingspercentages. Enige vereenvoudiging zou welkom zijn.
De regering kiest echter een radicale vorm: de eerste 1,5% van de loonsom
kan de werkgever vrij verstrekken. Alles daarboven wordt belast tegen een
eindheffing van 80%, een percentage dat de leden van de CDA-fractie
wel een beetje uit een ander economisch stelsel lijkt voor te komen, dan zij
zelf voorstaan.
 
 Dit is een enorme verandering voor veel werkgevers, werknemers en de loonadministratie.
De leden van de CDA-fractie zouden graag van de regering vernemen wanneer
de vorm van deze hervorming is overlegd met relevante partijen in het veld,
wanneer zij hun input konden leveren en wat die mening was. Kan de regering
nader ingaan op de financiële gevolgen van het voorstel? Het bedrijfsleven
heeft berekend dat het voorstel een lastenverzwaring van EUR 1 miljard
met zich meebrengt, terwijl de regering aangeeft dat een administratieve lastenverlichting
uit hoofde van de nieuwe werkkostenregeling van EUR 123,9 miljoen kan
worden bereikt. Hoe verhoudt een en ander zich tot elkaar? En tot de opmerking
van Actal dat met de invoering van de in dit wetsvoorstel voorgestelde werkkostenregeling
vele nadere verplichtingen tot het bijhouden van gegevens op werknemersniveau
vervallen, waardoor een grote structurele vermindering van de administratieve
lasten wordt bereikt?
 
 Begrijpen deze leden het dus goed dat een werkgever, die zeg EUR 1
miljoen aan loonsom heeft per jaar EUR 15 000 mag verstrekken en
over het meerdere 80% belasting in de vorm van eindheffing dient te
betalen? (met uitzondering dan van de beperkte lijst waarop we zo zullen terugkomen?)
Welke administratieve lastenverlichting wordt bereikt nu de werkgever toch
gehouden is alle uitgaven bij te houden en in sommige gevallen nog uitgebreidere
berekeningen te maken? Kan de regering dit kwantificeren? Natuurlijk betekent
een verandering een eenmalige lastenverzwaring bij de omschakeling. Alle administratieve
systemen moeten worden aangepast en vele zaken moeten worden heronderhandeld.
Kan de regering aangeven hoe groot zij deze lastenverzwaring schat? Kan de
regering voorts het percentage van 80 nader onderbouwen? De regering stelt
dat deze 80% eindheffing overeen komt met een marginale druk van 44%,
welke vergelijkbaar is met de gemiddelde marginale druk (inclusief werkgeversheffing
van het loon). Is zij van mening dat deze gemiddelde marginale druk voldoende
representatief is voor alle sectoren? Is het mogelijk het percentage variabel
te maken?
 Het feit dat alle vergoedingen en verstrekkingen tot het loon behoren
betekent dat dit ook geldt voor dat wat van derden afkomstig is. Kan de regering
duiden hoe hiermee wordt omgesprongen? En hoe wordt omgesprongen met zaken
die naar algemene maatschappelijke opvattingen niet als beloningsvoordeel
worden ervaren, zoals toiletverstrekkingen, planten op de werkkamers,
rouwkransen, bloemetjes bij langdurige ziekte? Wordt dit alles tot het loon
gerekend? Hoe wordt bijvoorbeeld omgegaan met outplacementkosten? Brengt de
voorgestelde vereenvoudiging met zich mee dat bedrijven zich minder zullen
inzetten voor het begeleiden van mensen van werk naar werk? Ziet de regering
mogelijkheden om dit eventuele effect te voorkomen?
 Kan de regering ingaan op de kritiek vanuit het bedrijfsleven over het
onderzoek zoals dat door EIM is gedaan?
 De leden van de CDA-fractie zouden graag een terugkoppeling willen hebben
op de volgende casussen en hoe een werkgever in dergelijke gevallen dient
te handelen:
 Een brandweercorps
 Een gemeentelijk brandweercorps besluit nieuwe werkkleding aan te schaffen.
De nieuwe werkkleding voor de beroepsbrandweerlieden kost EUR 40 000.
De uitrusting voor de vrijwillige brandweerlieden kost EUR 20 000,
terwijl de loonsom van dit corps EUR 1 miljoen per jaar bedraagt. Verder
verstrekt dit corps al maaltijden ter waarde van EUR 15 000 per
jaar. Hoeveel belasting moet dit corps betalen in het jaar dat de nieuwe werkkleding
wordt aangeschaft?
 Politie en leger
 De Nederlandse politie en het nationale leger verschaffen natuurlijk de
werkkleding en ook galakleding aan hun personeel. Verder is het inherent aan
de werkzaamheden dat bijvoorbeeld tijdens uitzendingen van militairen, het
leger zorg draagt voor de maaltijden, extra uitrusting et cetera. Kan de regering
voor een politiecorps naar keuze en voor het Nederlandse leger berekenen en
aangeven of deze belasting zullen moeten betalen over uniformen en maaltijden
naar aanleiding van de ze wet. Indien het antwoord ja is, volgt er dan weer
een beleidsbesluit met een oplossing of geldt deze wet niet? (net zoals alle
ondernemers wel verpakkingenbelasting betalen, maar de Belastingdienst is
uitgezonderd van verpakkingenbelasting over blauwe enveloppen?)
 Een modezaak
 Deze modezaak verschaft haar medewerkers, meestal parttimers niet veel
verstrekkingen, met één uitzondering. De medewerkers krijgen
50% korting op de niet-afgeprijsde prijs van de kleding (met een maximum
hieraan natuurlijk). De medewerkers worden eigenlijk geacht in de kleding
rond te lopen, die verkocht wordt in de zaak. Overigens is de brutomarge op
kleding meer dan 50% in deze zaak, zodat de zaak geen verlies lijdt.
En omdat de kleding na sluitingstijd verkocht wordt, hoeft er ook niet veel
verkoopadvies gegeven te worden door de medewerkers aan elkaar. Sterker nog,
zij leren zo de collectie kennen.
 De loonsom in de zaak bedraagt EUR 100 000 per jaar en de korting
op de nieuwprijs bedraagt EUR 10 000 per jaar. Klopt het dan dat
deze ondernemer 80% belasting moet betalen over EUR 8 500?
Welk advies heeft u voor deze ondernemer, die van mening is dat het prettig
is dat zijn werknemers, wanneer zij willen, in de kleding rondlopen die in
zijn bedrijf te koop is?
 Verhuizingen
 Alleen bij gedwongen verhuizingen in verband met verhuiskosten in het
kader van bedrijfsverplaatsing, mag de werkgever buiten de 1,5% een
onbelaste vergoeding verschaffen. Tevens mogen extraterritoriale kosten vergoed
worden.
 De leden van de CDA-fractie willen de regering een paar voorbeelden voorleggen:
 1. Een werkgever in Amsterdam werft een medewerker woonachtig in Maastricht
en een medewerker woonachtig in Brussel. Beiden moeten verhuizen en de werkgever
wil daarvoor een forfaitaire tegemoetkoming beschikbaar stellen van EUR 10 000
per persoon. Mag hij dit buiten de 1,5% regeling omdoen?
 2. Een medewerker functioneert niet goed op één locatie
en na goed overleg besluiten werkgever en werknemer samen dat hij beter op
een andere locatie kan werken. Daarvoor moet hij verhuizen. Mag de werkgever
een verhuiskostenvergoeding verschaffen buiten de 1,5% regeling?
 3. Een bedrijf heeft twee verschillende fabrieken. Eén fabriek
sluit. Een aantal werknemers krijgt een outplacementtraject. Een aantal andere
medewerkers mag naar de andere fabriek en krijgt een verhuiskostenvergoeding
daarvoor. Moet dit bedrijf belasting betalen over de outplacementtrajecten?
Moet dit bedrijf belasting betalen over de verhuiskostenvergoedingen?
 Prostitutiebranche
 In antwoorden op Kamervragen van leden van de fracties van het CDA en
de ChristenUnie (12062008/2009) antwoordde de regering dat in de prostitutiebranche
een onkostenpercentage van 20% normaal is en dus belastingvrij verstrekt
mag worden. De leden van de CDA-fractie waren toen verbaasd. Hoe past deze
20% bij de 1,5% in dit wetsvoorstel en waarom was 20%
toen wel normaal en mag nu in zijn geheel niet meer? Wat zijn overigens de
gevolgen van de prostitutiebranche voor dit wetsvoorstel? Welke zaken mogen
nog vergoed en verstrekt worden door de werkgever?
 De financiële onderbouwing van de berekeningen
 De regering schat dat het totaal aan vergoedingen en verstrekkingen EUR 10,6
miljard per jaar bedraagt in Nederland. Kan de regering deze vergoedingen
en verstrekkingen uitsplitsen naar categorie? (dus: consumpties tijdens werktijd,
personeelsfeesten en reizen, vervoerkosten, scholing, werkkleding, verstrekte
maaltijden, verhuiskosten etc.). Herkennen de werkgeversorganisaties deze
berekeningen, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
 Overig
 In het algemene deel van de memorie van toelichting op de Fiscale vereenvoudigingswet
staat: «Momenteel zijn er 29 categorieën vergoedingen en verstrekkingen
waarvoor regels gelden, zoals werkkleding, kerstpakketten, laptops, fietsen
en bedrijfsfitness. Op grond van het nieuwe stelsel, genaamd werkkostenregeling,
vervallen veel regels.» Vervolgens staat in de artikelsgewijze toelichting: «In
de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 worden de bepalingen omtrent voorzieningen
op de werkplek die thans geheel zijn vrijgesteld, gecontinueerd. Daarbij kan
gedacht worden aan arbovoorzieningen, consumpties tijdens werktijd, uniformen,
bedrijfsfitness op de werkplek en dergelijke.» Kan de regering nader
onderbouwen waarom dit onderscheid tussen voorziening op en buiten de werkplek
wordt gemaakt?
 Artikel 13 Wet LB 1964 handelt over de waardering van loon in natura.
De arbovoorzieningen, consumpties tijdens werktijd, uniformen, bedrijfsfitness
op de werkplek en dergelijke in de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001
zijn gebaseerd op artikel 15a Wet LB, dat handelt over vrije vergoedingen
en verstrekkingen. Is het juist dat voornoemde voorzieningen op de
werkplek gewaardeerd gaan worden op nihil en daardoor onder Hoofdstuk 3 van
de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 (Voorwerp van de belasting (hoofdstuk
II van de wet)) ondergebracht gaan worden? Of worden deze voorzieningen op
de werkplek ondergebracht onder de«gerichte vrijstellingen»?
 Intermediaire kosten behoren niet tot het loon, zo begrijpen de leden
van de CDA fractie. Waarom is dit begrip niet gedefinieerd?
 
 De leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorstel van de regering om te komen tot een werkkostenregeling. De
leden delen de wens om tot vereenvoudiging te komen. Tegelijkertijd zijn deze
leden verrast door de hoeveelheid kritische commentaren die op dit voorstel
zijn gekomen. Onder andere de NOB, VNO-NCW en de Raad Nederlandse Detailhandel
hebben op de regeling gereageerd. Ook Vakstudie Nieuws heeft een uitgebreid
commentaar geschreven. Kan de regering een reactie geven op deze commentaren?
 
 Wanneer de werkkostenregeling wordt geïntroduceerd met 1,5%
van de fiscale loonsom voor vergoedingen en verstrekkingen, betekent het toch
dat de werkgever meer vergoedingen en verstrekkingen kan leveren des te hoger
de fiscale loonsom van zijn werknemer en vice versa? De leden van de SP-fractie
willen graag weten welke sector door deze regeling op de secundaire arbeidsvoorwaarden
achteruit gaan? Kan het tekort aan forfaitaire ruimte worden opgelost door
twee percentages te introduceren? Bij welke fiscale loonsom ligt ongeveer
het omslagpunt waarbij het tekort van de forfaitaire ruimte het kleinst is?
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat wanneer de forfaitaire ruimte
wordt overschreden en daar geen gerichte vrijstelling voor geldt, de belasting
over het meerdere voor rekening van de werkgever komt. De werkgever zal hierdoor
toch terughoudender zijn met de vergoedingen en verstrekkingen, wat dan weer
ten koste gaat van de werknemer.
 De leden van de SP-fractie hebben ook vragen omtrent de gerichte vrijstellingen.
Wat wordt er onder extraterritoriale kosten verstaan? Zit daar de 30%-regeling
bij of bijvoorbeeld kosten op internationale reizen? Wat zijn voorbeelden
van werkgevers met zwak loon? Betekent dit bijvoorbeeld dat mensen in de bouw
een flink nadeel ondervinden vanwege de kilometervergoeding? Wanneer dieper
wordt gekeken naar de gevolgen van de werkkostenregeling is een van de conclusies
dat de premies werknemersverzekeringen buiten beeld blijven. Hoe staat het
bovenstaande verhaal bij het kopje doorkijkje, met andere woorden dat de nieuwe
systematiek een grotere vrijheid biedt om afspraken te maken en daardoor een
structurele verlaging van het loon tot een lagere grondslag voor de werknemersverzekeringen
kan leiden, daarin tot verhouding?
 
 De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens van het onderdeel
werkkostenregeling in onderhavig wetsvoorstel kennisgenomen. Aan de ene kant
onderkennen de leden dat langs deze weg een stevige vereenvoudigingsslag zou
worden gemaakt. Aan de andere kant is het de vraag of dit voorstel thans wel
rijp is voor besluitvorming, ook gelet op de door VNO/NCW en MKB-Nederland
geleverde commentaren. Als de leden het goed zien is besluitvorming op korte
termijn ook niet nodig, omdat immers de regering voorstelt de wijzigingen
per 1 januari 2011 te laten ingaan. De regering zou ervoor moeten kiezen
hierover beter overleg met organisaties van werkgevers en werknemers te voeren
en vervolgens zo spoedig mogelijk een afzonderlijk wetsvoorstel aan de Staten-Generaal
aan te bieden, aldus de fractieleden van de VVD. De leden van de VVD-fractie
vragen nader op dit procedurevoorstel te reageren.
 Ook wordt verzocht te reageren op de vrees van het bedrijfsleven voor
een lastenverzwaring die kan oplopen tot boven EUR 1 miljard per jaar, op de door het bedrijfsleven te maken initiële kosten als gevolg
van de invoering van de voorgestelde nieuwe systematiek en de nog op te stellen
lagere regelgeving.
 Met het bedrijfsleven missen de leden van de VVD-fractie een overtuigende
onderbouwing van de gehanteerde percentages van 1,5% en 80%.
Ook de leden hebben de indruk dat er meer sprake is van een aftopping van
de huidige mogelijkheden voor het geven van onbelaste vergoedingen en vestrekkingen
dan van een forfait.
 Dit voorstel zal ook vergaande consequenties kunnen hebben voor binnen
bedrijven met werknemers gemaakte afspraken en in een aantal gevallen voor
CAO-afspraken. De leden van de VVD-fractie stellen een reactie van de regering
op die veronderstelling op prijs.
 
 De regering wil in het kader van administratieve lastenverlichting de
systematiek van vrije vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer sterk
vereenvoudigen. De leden van de PVV-fractie vragen zich af of dit doel daadwerkelijk
behaald gaat worden en of deze regelgeving niet gewoon bedoeld is als belastingverhoging.
Bij deze regeling wordt uitgegaan van 1,5% vrijstellingsgrens van de
totale loonsom. De leden van de PVV-fractie vragen zich af of een dergelijk
percentage wel alle betrokkenen recht doet. Ook gezien het feit dat het meerdere
wordt belast in de eindheffing van 80%, hierdoor kan een 10 jarig jubileum
van een onderneming wel erg zwaar belast worden. Daarnaast kan de invoering
tot veel problemen en weerstand leiden bij ondernemingen, daar vergoedingen
mogelijk worden herzien. De leden zijn ook benieuwd hoe er wordt omgegaan
met bestaande CAO afspraken die mogelijk gevolg zullen hebben tot extra belasting.
De fractieleden van de PVV vragen de regering dan ook te overwegen de vrijstellingsgrens
te verhogen tot een realistisch percentage op basis van bestaande vergoedingen
en te bekijken wat een realistischere invoeringsdatum is voor deze wijziging.
 
 Wat betreft de werkkostenregeling zijn de leden van de GroenLinks-fractie
van mening dat dit zich moeilijk laat rijmen met het streven naar fiscale
vergroening. Het afschaffen van de bedrijfsfietsregeling en de regeling voor
bedrijfsfitness zijn hier wat onze fractie betreft voorbeelden van. Deze leden
zien het laten concurreren van deze kosten met bijvoorbeeld bedrijfsfeesten
en bedrijfsuitjes als onwenselijk. Zij zijn bang dat veel werkgevers er op
deze manier voor kiezen, zeker in sectoren met relatief lage lonen, om bijvoorbeeld
gunstige bedrijfsfietsregelingen af te schaffen. Om de milieu- en gezondheidsdoelstellingen
actief te blijven ondersteunen zouden de leden van de GroenLinks-fractie er
dan ook op willen aandringen voor deze regelingen niet af te schaffen en in
ieder geval niet te laten concurreren met andere zaken. Deze leden zouden
graag zien dat er juist voor gezorgd wordt dat ook elektrische fietsen en
wellicht zelfs elektrische scooters, ter vervanging van bijvoorbeeld de auto,
extra gefaciliteerd worden. Hoe ziet de regering bovengenoemde vereenvoudiging
in relatie tot het streven naar verdere fiscale vergroening?
 
 De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de werkkostenregeling
vereenvoudigd wordt, door bedrijven 1,5% van de loonsom aan vergoedingen
en verstrekkingen onbelast aan het personeel te geven. Welke kostenposten
vallen allemaal onder deze maximering, zo vragen deze leden. Betreft het hier
bijvoorbeeld ook outplacementkosten? Voorts vragen deze leden of het kabinet
zich herkent in de kritiek van VNO-NCW en het MKB dat de werkkostenregeling
per saldo een lastenverzwaring voor bedrijven zal betekenen. Heeft er wat
betreft de werkkostenregeling geen overleg plaatsgevonden met de werkgeversorganisaties?
En zo ja, wat zijn de redenen geweest om hun kritiek te negeren. Wanneer de
administratieve lasten niet lager worden met deze regeling – wat de
werkgevers betogen – wat is dan het doel van de regeling.
Voorts vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie wat de voor- en
nadelen zijn van het opnemen van een tegenbewijsregeling in de werkkostenregeling.
 De basis voor de berekening van de werkkostenregeling vormt de loonsom.
Leidt dit er toe, zo vragen de leden van de ChristenUnie-fractie, dat een
bedrijf met goedbetaalde krachten meer werkkostenvergoeding kan verstrekken
dan een bedrijf met laagbetaalde krachten, ongeacht de hoogte van de daadwerkelijk
gemaakte onkosten?
 
 De leden van de SGP-fractie hebben de voorgestelde werkkostenregeling
bestudeerd. Zij delen de inzet van het kabinet om de systematiek van de vrije
vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer sterk te vereenvoudigen. Zij
hebben echter nog veel vragen of de voorgestelde maatregelen uiteindelijk
het beoogde effect zullen hebben. Kan de regering reageren op de inventarisatie
van VNO-NCW en MKB-NL, waaruit blijkt dat de werkkostenregeling juist een
lastenverzwaring inhoudt van meer dan 1 miljard per jaar? Kan de regering
aangeven of het klopt dat ondernemingen die op dit moment minder vergoedingen
en verstrekkingen aan hun personeel geven dan de voorgestelde 1,5%
geen voordeel bij de regeling hebben? Kan de regering aangeven op welke manier
zij bij de vormgeving van de werkkostenregeling rekening heeft gehouden met
de investeringen die werkgevers moeten doen, aangezien de nieuwe regeling
een andere procesinrichting vergt? Hoeveel bedragen die extra lasten voor
ondernemers?
 Vereenvoudiging inkomstenbelasting
 Vereenvoudiging eigenwoningregeling
 De leden van de CDA-fractie merken op dat de vereenvoudiging van de bijleenregeling
een netto lastenverzwaring voor de eigenwoningbezitter oplevert van EUR 61
miljoen per jaar. Kan de regering dit uitsplitsen naar de individuele maatregelen:
 1. gelijktrekken medefinancieringskosten bij aankoop eerste woning en
volgende woningen.
 2. afschaffen goedkoperwonenregeling (een lastenverzwaring)
 3. verkorten van de verjaringstermijn van de eigenwoningreserve van 5
jaar naar 3 jaar
 
 De leden van de CDA-fractie begrijpen de redenering achter de derde maatregel
niet heel goed en verzoeken de regering de motivering op dit punt aan te vullen.
 
 Kan de regering bevestigen dat er met het uitbreiden van de renteaftrek
over meegefinancierde kosten een financiële vooruitgang is voor alle
kopers van huizen, behalve voor starters, aldus vragen de leden van de SP-fractie?
Waarom is de regering afgestapt van haar bezwaren tegen deze uitbreiding van
de renteaftrek, waarbij werd aangevoerd dat het van belang is om onderscheid
te maken tussen financieringskosten en verwervingskosten. Waarom is er in
het kader van de vereenvoudiging niet voor gekozen om de aftrekbaarheid van
de financieringskosten juist te beperken? De drie vereenvoudigingsmaatregelen
moeten EUR 61 miljoen opleveren. Hoe groot zijn de geraamde kosten of
opbrengsten voor elk van de drie maatregelen afzonderlijk, zo vragen de leden
van de SP-fractie?
 Wat wordt er bedoeld met de onderbouwing voor het afschaffen van de goedkoperwonenregeling
met de zin «omdat de bijleenregeling bedoeld is om onnodige schuldverhoging
te voorkomen, maar niet direct om tot aflossen van een bestaande eigenwoningschuld
te verplichten.» Heeft het afschaffen van de goedkoperwonenregeling
mogelijk een afremmende werking op doorstroming naar goedkopere woningen?
Wat weet de regering van de motieven om door te stromen naar een
goedkopere woning? Is een zodanige verhuizing meestal het gevolg van een achteruitgang
in de financiële situatie, aldus vragen de leden van de SP-fractie?
 
 Met name de afschaffing van de goedkoperwonenregeling is de leden van
de VVD-fractie opgevallen. Hiermee wordt de bestaande systematiek van de hypotheekrenteaftrek
op één onderdeel gewijzigd. De leden vragen zich af of dit niet
in strijd is met de gemaakte afspraken in het coalitieakkoord, waarin de volgende
passage is terug te vinden: «Deze kabinetsperiode vinden geen wijzigingen
plaats in de fiscale behandeling van de eigen woning». De leden van
de VVD-fractie vragen wat deze afspraak nog waard is, nu er al ten tweeden
male aan wordt getornd.
 
 De leden van de PVV-fractie roepen in herinnering dat de regering bij
haar aantreden klip en klaar heeft gesteld dat tijdens deze kabinetsperiode
geen beperkingen zouden worden aangebracht in de hypotheekrenteaftrek. De
leden van de PVV-fractie constateren dat het kabinet deze belofte thans breekt.
Het schrappen heeft tot effect dat belastingplichtigen die goedkoper gaan
wonen gedwongen worden hun overwaarde in de woning te gebruiken om af te lossen
op de bestaande hypotheeklening op straffe van geen hypotheekrenteaftrek.
Indirect heeft deze regeling tot gevolg dat burgers worden gedemotiveerd om
af te lossen op hun hypotheek als zij voornemens zijn in de toekomst kleiner
te gaan wonen. Tevens werpt dit een extra blokkade op voor de doorstroom in
de huizenmarkt. De leden van de PVV-fractie verzoeken dan ook de regering
de goedkoperwonenregeling te handhaven en een meer toegesneden vereenvoudiging
te vinden en niet te morren aan de hypotheekrenteaftrek!
 
 De leden van de fractie van de PvdA vragen zich ten aanzien van het afschaffen
van de goedkoperwonenregeling af of deze regeling in alle gevallen met ingang
van 2010 ingaat. Wat betekent dit voor mensen die nu reeds vallen onder de
goedkoperwonenregeling, aldus vragen de leden van de PvdA-fractie.
 
 In relatie tot het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve
van 5 naar 3 jaar vragen de leden van de PvdA-fractie zich af welke budgettaire
kosten er staan tegenover het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve
van 5 naar 3 jaar? Om hoeveel gevallen gaat dat? Wie profiteren er van de
korting van die termijn?
 
 Ten aanzien van de het verkorten van de verjaringstermijn eigenwoningreserve
van 5 naar 3 jaar vragen de leden van de SGP-fractie zich af hoe dat wordt
geregistreerd dan wel bijgehouden daar de leden hebben begrepen dat in de
standaardsoftware van de Belastingdienst alleen wordt gevraagd of er sprake
is van een verhuizing dan wel verbetering eigen woning.
 Vereenvoudiging lijfrenten/pensioenen
 Inzake de vereenvoudigingen met betrekking tot lijfrenten/pensioenen,
vragen de leden van de fractie van het CDA of dit onderdeel van het wetsvoorstel
ook geldt voor de lijfrentespaarrekening en het lijfrentebeleggingsrecht?
 
 De NOB wijst bij dit onderdeel op mogelijke overgangsproblemen, aldus
de leden van de PvdA-fractie. De NOB wijst erop dat belastingplichtigen zich
ervan bewust moeten zijn dat zij hun contractueel afgesproken lijfrentepremie
voortaan eerder zullen moeten voldoen en dat dit gepaard zal moeten gaan met
aanpassing van het lijfrentecontract. Is dit een reëel probleem?
Hoe gaat dit kenbaar worden gemaakt, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?
 
 Welke derving van belasting is gemoeid met de delegatiebepaling conserverende
aanslagen voor lijfrente- en pensioenen, zo vragen de leden van de SP-fractie?
Betekent deze delegatiebepaling nu feitelijk dat de Belastingdienst zelf situaties
kan gaan aanwijzen wanneer er geen conserverende heffing zal worden opgelegd?
 Zijn er volgens de regering ook risico’s verbonden aan het invoeren
van één peildatum voor box 3? Zo ja, welke? Kan er een rekenvoorbeeld
worden gegeven voor de wijziging in de toerekening van het box-3 inkomen tussen
partners? Zijn de genoemde samenvoegingen van de verschillende heffingskortingen
lastenneutraal?
 Vereenvoudiging box 3
 De regering stelt voor om de peildatum te verleggen van het gemiddelde
van 1 januari en 31 december naar de waarde op 1 januari. De
leden van de CDA-fractie merken op dat dit een budgettaire derving oplevert
van ongeveer EUR 70 miljoen op jaarbasis. Deze leden verzoeken de regering
aan te geven waarom niet gekozen is voor 1 juli als de enige peildatum
in een jaar. Die datum lijkt toch behoorlijk veel representatiever te zijn
voor het bezit tijdens een jaar dan de datum van 1 januari. Wat zouden
de budgettaire effecten zijn als gekozen wordt voor de peildatum van 1 juli?
 De regeling groen beleggen is in de ogen van de leden van de CDA-fractie
succesvol maar biedt nog meer kansen: In 2007 schreef de minister van VROM
aan de kamer dat losstaande maatregelen voor de scheepvaart in o.a. de MIA/VAMIL-lijst
zouden worden gebundeld, ter bevordering van de ontwikkeling en toepassing
van emissiearme binnenvaartschepen. Getracht zou worden dit binnen het instrument
Groen Beleggen een plaats te geven. Vorige week bleek uit een brief (30 535-19)
dat het onderzoek naar deze wijziging nog moet beginnen. De leden van de CDA-fractie
vragen zich af waar de kink in de kabel is gekomen en wanneer nu uitvoering
wordt gegeven aan dit kabinetsvoornemen? Kan de regering voorts aangeven in
hoeverre zij mogelijkheden ziet om de regeling groen beleggen verder uit te
breiden, bijvoorbeeld met duurzame veehouderij en met investeringen in landschapsmaatregelen
in Waardevolle Agrarische Cultuurlandschappen?
 Eindelijk wordt een vrijstelling voor contant geld geïntroduceerd
bij de aangifte. De leden van de CDA-fractie hebben het vermoeden dat niet
iedere belastingplichtige gewoon was om op middernacht tijdens de jaarwisseling
zijn portemonnee op de kop te houden, na te tellen en zo tegen 1 april
dit bedrag op te geven bij de jaarlijkse aangifte. Dus dit lijkt de facto
meer bestendiging van bestaand beleid. Maar deze leden vragen zich nog wel
af wat er allemaal onder de definitie van contant geld verstaan wordt. Vallen
de volgende categorieën onder «geld en vergelijkbare vermogensrechten»:
 – Geld op de chipknip, waardebonnen (boekenbonnen, VVV-bonnen, etc.),
CVK-bonnen, muntjes voor de discotheek, etc.
 – Een knipkaart voor een bepaalde dienst. Bijvoorbeeld een kaart
voor 10 bioscoopbezoeken, waarvan er twee gebruikt zijn.
 – Kaartjes voor concerten, bioscoopbezoeken, voetbalwedstrijden
(inclusief seizoenskaarten), waarvoor de prijs al wel betaald is, maar waarvan
de wedstrijd/voorstelling nog niet heeft plaatsgevonden op 1 januari.
 – Airmiles, rocks, airmiles bij luchtvaartmaatschappijen (zo ja,
tegen welke waarderingsgrondslag)
 – Spaarboekjes met zegels van winkel als Albert Heijn (koopzegels
bij deze laatste winkel), Douwe Egberts of Shell?
 – Kostbare juwelen.
 Indien veel van deze categorieën onder «geld en vergelijkbare
vermogensrechten» vallen, kan de regering aangeven waarom dan gekozen
is voor een grens van EUR 500 per persoon vrijstelling en niet is aangesloten
bij de grens voor schulden? Welk budgettair beslag is gemoeid met het aansluiten
bij de grens voor schulden, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
 
 De leden van de VVD-fractie hebben op zich met belangstelling van onderhavig
voorstel kennis genomen. Wel wordt gevraagd waarom per 2011 gekozen is voor
de peildatum van 1 januari van het belastingjaar en niet voor 31 december.
Het aanleveren van de gegevens voor een bepaalde datum kan naar de inschatting
van de leden daarvoor geen doorslaggevend argument zijn; daarover moeten afspraken
met bijvoorbeeld banken zijn te maken, aldus de leden van de fractie van de
VVD. Waarom wordt ter motivering uitsluitend gesproken over «verschuiving
van de heffing over de helft van de waardestijging»? Onderkent de regering
dat een waardedaling bij deze systeemwijziging door belastingbetalers totaal
anders zal worden gewaardeerd?
 Inzake de WOZ-waarde voor woningen in box 3 vragen de leden van de VVD-fractie
of het bij de regering bekend is dat in sommige gevallen de waarde van woningen
in het economisch verkeer substantieel afwijkt van de WOZ-waarde. De leden
zouden een voorstander zijn van het opnemen van een tegenbewijsregeling in
het wetsvoorstel en stellen een reactie daarop van de regering op prijs.
 Kan daarnaast worden aangegeven welk bedrag gemoeid is met het per 1 januari
2010 afzien van indexatie van het heffingsvrije vermogen en de overige vrijstellingen
in box 3 als dekking van onderhavige box 3 maatregelen?
 Vereenvoudiging heffingskortingen
 De leden van de CDA-fractie hebben met enige verbazing het voorstel gelezen
om de arbeidskorting en de doorwerkbonus samen te voegen en dan «doorwerkbonus»
te noemen. Dit betekent immers dat een 20-jarige straks de doorwerkbonus krijgt.
Dat maakt het systeem nu niet direct begrijpelijker. Heeft de regering ook
overwogen om dit beestje een andere naam te geven, waarin ook tot uitdrukking
komt dat deze heffingskorting bedoeld is voor de extra kosten die iemand maakt
voor het verrichten van arbeid? Dat is immers de gedachte achter de arbeidskorting,
aldus de leden van de fractie van het CDA.
 
 Verder missen de leden van de CDA-fractie een grafiek van deze nieuwe
korting en zouden de leden graag een grafiek zien met op de x-as het inkomen
uit arbeid en op de y-as de doorwerkbonus. De verschillende leeftijdscategorieën
kunnen dan verschillende kleuren hebben. Kan de regering een korte, begrijpelijke
uitleg geven op elke knik in deze grafiek en ziet deze grafiek er begrijpelijk
uit? Zo deze grafiek er niet bijster begrijpelijk uitziet, welke maatregelen
is de regering dan voornemens om te nemen om ervoor te zorgen dat de grafiek
er in het vervolg wel begrijpelijk zal uitzien?
 Kan de regering aangeven op welke punten het nieuwe begrip «arbeidsinkomen»
verschilt van het oude begrippenkader, zo vragen de leden van de fractie van
het CDA.
 
 De leden van de VVD-fractie maken van deze gelegenheid gebruik nog eens
te benadrukken geen voorstander te zijn van de doorwerkbonus, met name vanwege
de politieke koppeling met de zogenaamde «Bos-belasting». Tegen
integratie met de arbeidskorting hebben de leden van de VVD-fractie op zich
geen bezwaar.
 Stroomlijnen partnerbegrip
 De leden van de CDA-fractie zouden graag zien welke effecten de stroomlijning
van het partnerbegrip heeft voor de vergelijking tussen
 a. een «traditioneel» gezin: twee ouders en twee kinderen
(2 en 10 jaar)
 b. een samengesteld gezin: vader en zoon (8 jaar) en een moeder en haar
dochter (2 jaar) besluiten samen een huis te gaan bewonen, te weten het huis
van de vader. Zij kwalificeren niet als partners (omdat zij geen gezamenlijk
kind, geen gezamenlijke hypotheek hebben, geen gezamenlijke pensioenregeling
en geen samenlevingscontract/huwelijk/geregistreerd partnerschap).
 In beide gevallen geldt het volgende:
 – man heeft inkomen van EUR 30 000
 – vrouw heeft inkomen van EUR 30 000
 – jongste kind (2 jaar) krijgt 1500 uur kinderopvang tegen het maximale
uurtarief.
 Kan de regering voor beide situaties (a en b) aangeven op welke heffingskortingen
beide families recht hebben? Kan de regering dan met name inzoomen op het
recht op de inkomensafhankelijke combinatiekorting en de alleenstaande ouderkorting.
Kan de regering voorts ingaan op hoeveel recht op kinderopvangtoeslag, kindgebonden
budget en zorgtoeslag er ontstaat. Kan de regering voor beide huishoudens
het netto besteedbare inkomen per maand uitrekenen?
 Indien er een fors verschil bestaat in besteedbaar inkomen van huishouden
a en b, die wat draagkracht betreft toch identiek zijn, kan de regering dan
aangeven waarom er een verschil is tussen de verschillende fiscale behandeling
van de huishoudens en kan de regering tevens aangeven of zij de omvang van
het verschil redelijk vindt?
 Waaruit bestaat de EUR 9 miljoen lastenverzwaring, die optreedt ten gevolge
van de stroomlijning van het partnerbegrip, zo vragen de leden van de CDA-fractie
zich af.
 Voor de plaats van wonen van kinderen wordt aangesloten bij de Gemeentelijke
Basisadministratie (GBA). Hierover hebben de leden van de CDA-fractie een
aantal vragen:
 – Een inschrijving bij de GBA is niet met terugwerkende kracht door
te voeren. Een administratieve fout of verzuim kan in dit geval leiden tot
een inkomstenderving van vele duizenden euro’s. Dit lijkt disproportioneel.
Is de regering bereid een hardheidsclausule op te nemen voor gevallen dat
de belastingplichtige aannemelijk kan maken dat het kind wel op het adres
woonde, maar niet tijdig is overschreven?
 – De regering kan per ministeriële regeling uitzonderingen
maken: welke uitzonderingen is de regering voornemens te maken?
 
 De leden van de SP-fractie vragen hoe de burger wordt geïnformeerd
over de voorgestelde wijziging? Hoe zit het met broers en zusters die samenwonen?
Kan een onderbouwing worden gegeven van de lastenverzwaring van het stroomlijnen
van het partnerbegrip?
 
 De leden van de VVD-fractie hebben de indruk dat het voorinvullen van
de aangifte van partners het belangrijkste motief is voor dit voorstel. De
leden vragen zich af of – bezien vanuit de belastingplichtige partners –
dit motief wel voldoende is om dit voorstel te dragen. Kan nader inzicht worden
gegeven in aantallen belastingplichtigen die het betreft? Moeten ongehuwd
samenwonenden in de toekomst voldoen aan minimaal één van de
opgesomde eisen om nog als partners te worden aangemerkt: een notarieel samenlevingscontract,
gezamenlijk kind, een gezamenlijke eigen woning, een gezamenlijke pensioenregeling?
Hoeveel samenwonenden partners voldoen momenteel niet aan de eis van een notarieel
samenlevingscontract, zo vragen de leden. Zou in ieder geval een ruime overgangsregeling
niet wenselijk zijn, vragen de leden van de VVD-fractie zich af.
 De leden van de fractie van de VVD hebben kennisgenomen van het voornemen
het partnerbegrip ook te laten gelden voor de inkomensafhankelijke regelingen
die onder de werking van de Awir vallen «zodra de implementatie van
het nieuwe automatiseringssysteem bij de Belastingdienst/Toeslagen is voltooid».
 Kan ook hier nader worden aangegeven voor hoeveel mensen dit welke consequenties
heeft? Het bevreemdt de leden dat er een koppeling wordt gemaakt met een hoogst
onzekere implementatie van een nieuw automatiseringssysteem bij de Belastingdienst.
De leden van de VVD-fractie zouden het op prijs stellen nader inzicht te krijgen
in fasering in de tijd en in combinatie daarmee de wenselijkheid van in ieder
geval een ruime overgangstermijn.
 
 De regering geeft aan dat de regeling rond het partnerbegrip voor de Awir
leidt tot een beperkte wijziging. De leden van de SGP-fractie vragen hierbij
of zij het juist inschatten dat het mogelijk is om geen toeslagpartner te
hebben terwijl men wel samenwoont. Indien men ongehuwd samenwoont zonder notarieel
samenlevingscontract, gezamenlijk kind, gezamenlijke eigenwoning of een gezamenlijke
pensioenregeling, is men straks geen partner meer voor de toeslagen. Betekent
dit dat men per persoon een toeslag kan aanvragen op basis van zijn of haar
inkomen zonder rekening te houden met een gezamenlijk toetsinkomen? Is dat
de bedoeling van de regering, zo vragen de leden van de SGP-fractie?
 Enkele formeelrechtelijke vereenvoudigingen
 Bijzondere regels voor voorlopige aanslagen IB
 Kan de regering aangeven waarom het voorstel inzake de bijzondere regels
voor voorlopige aanslagen alleen voor de inkomstenbelasting wordt gedaan?
Zou het niet logischer zijn dit voorstel en het voorstel inzake ambtshalve
vermindering van aanslagen IB met rechtsbescherming in de AWR op te nemen
en uit te breiden tot andere belastingmiddelen, zo vragen de leden van de
PvdA-fractie.
 
 Over de formeelrechtelijke vereenvoudigingen meldt de regering dat voorlopige
aanslagen kunnen worden herzien zonder dat er bezwaar hoeft te worden gemaakt.
Bovendien is er in geval van een geschil altijd rechtsbescherming. Met name
het telefonisch wijzigen zal nog eenvoudiger zijn. Hoe denkt de regering daar
invulling aan te geven, zo vragen de leden van de SGP-fractie? De meeste bezwaarschriften
of wijzigingen voor voorlopige aanslagen worden gemaakt/gedaan door belastingadviseurs.
Op welke manier zijn de voorgestelde maatregelen een vereenvoudiging voor
hen?
 Heffingsrente, revisierente, betalingskorting en verzamelinkomen
onderdeel van belastingaanslag
 De leden van de fractie van het CDA begrijpen dat op grond van artikel
XV, onderdeel C, Fiscale vereenvoudigingswet 2010 een bezwaar tegen de belastingaanslag
automatisch gaat gelden als een bezwaar tegen de heffingsrente, revisierente,
het verzamelinkomen en de betalingskorting. Omgekeerd geldt een bezwaar tegen
de op de aanslag opgenomen beschikkingen hierdoor mede als een bezwaar tegen
de belastingaanslag. Deze gang van zaken verblijdt de leden van de CDA-fractie,
maar ze vragen zich wel af waarom niet hetzelfde wordt geregeld voor de verliesbeschikkingen.
Graag een toelichting.
 Heeft de regering overwogen de inwerkingtreding zodanig vorm te geven
dat elk bezwaar tegen een belastingaanslag die is opgelegd op of na 1 januari
2010 automatisch geldt als een bezwaar tegen de op het aanslagbiljet
vermelde heffingsrente, revisierente, verzamelinkomen, betalingskorting en
de verliesbeschikkingen? Dit voorkomt situaties waarin als in de komende jaren
bezwaar wordt gemaakt tegen belastingaanslagen over eerdere tijdvakken, bijvoorbeeld
de in 2012 opgelegde aanslag 2009, nog wel expliciet bezwaar moet worden gemaakt
tegen de op het aanslagbiljet opgenomen beschikkingen, zoals heffingsrente.
 
 De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af waarom dit voorstel
niet voor alle aanslagen kan gelden die na 1 januari 2010 worden opgelegd,
ongeacht het tijdvak waarop deze betrekking heeft. Is het ook mogelijk hetzelfde
te regelen voor verliesbeschikkingen?
 Startdatum heffingsrente voor IB en Vpb
 De leden van de CDA-fractie zijn verheugd dat de heffingsrente bij de
IB pas ingaat na afloop van het kalenderjaar.
 
 Is het waar dat er weer symmetrie wordt aangebracht in de heffingsrentesystematiek,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Betekent het dat de heffingsrente
die een belastingplichtige ontvangt als hij een bepaald bedrag terugkrijgt
over een bepaalde periode even hoog is als de heffingsrente die hij moet betalen
wanneer hij datzelfde bedrag over diezelfde periode verschuldigd is?
 Deze leden hebben nog een vraag terzijde. Wordt in het geval dat vanwege
achterwaartse verliesverrekening een belastingteruggave wordt gedaan, rente
vergoed?
 Termijn afdoen verzoek om teruggaaf BTW
 De leden van de SGP-fractie vinden het een goede zaak dat een teruggave
van de BTW ook gebonden is aan termijnen. Indien een ondernemer BTW op aangifte
moet betalen over een tijdvak, dan dient de aangifte alsmede de betaling binnen
een maand na afloop van een tijdvak te zijn voldaan. Een eventuele teruggave
duurt meestal te lang. De leden van de SGP-fractie vragen zich af waarom gekozen
is voor een termijn van 8 weken. Betalingen moeten binnen een maand gebeuren.
Is het daarom ook niet meer dan billijk de teruggave ook binnen 4 weken na
indiening van de aangifte af te doen, i.p.v. 8 weken na afloop van de aangifte
termijn, zo vragen de leden van de fractie van de SGP? Zeker in de huidige
economische situatie is het van belang dat de BTW op gedane investeringen
zo spoedig mogelijk wordt teruggegeven. Indien een ondernemer aan het eind
van de maand de aangifte doet, dan komt de termijn daarmee maximaal aan de
8 weken na afloop van een tijdvak. Het kan ook gebeuren dat met het oog op
een teruggave de aangifte eerder in een maand gebeurt. Graag een reactie van
de regering hierop.
 Gevolgen voor bedrijfsleven en burger
 De leden van de CDA-fractie vragen of de regering bereid is bijlage 2
ook aan te vullen met de concrete bedragen voor een concreet voorbeeld? Bijvoorbeeld
voor het geval dat iedere volwassene een modaal inkomen heeft. (behalve natuurlijk
de situatie van de alleenverdiener).
 
 Onder het kopje Vereenvoudiging box 3 beschrijft de regering dat bij de
invoering van 1 peildatum in box 3 het aantal bedragen welke moeten worden
opgevoerd worden gehalveerd. De leden van de SGP-fractie vragen zich af of
de kostenbesparing die de regering daarin beargumenteert juist is. Wanneer
men de aangiftesoftware van de Belastingdienst als maatstaf neemt dan klopt
dat, maar is er ook bekeken hoeveel aangiften er worden gedaan middels commerciële
software. Deze software biedt namelijk de mogelijkheid om bij
een jaarovergang de eindsaldi van box 3 mee te nemen naar het volgende jaar.
Dan worden de bedragen van voorgaand jaar als beginsaldo aangegeven. Kan de
regering de kostenreductie hiervoor berekenen?
 
 Onder het kopje Formeelrechtelijke vereenvoudigingen wordt iets gezegd
over de nieuwe opzet waarbij voorlopige aanslagen inkomstenbelasting op verzoek
kunnen worden herzien. De leden van de SGP-fractie vragen of er door de Belastingdienst
een onderzoek is gedaan wie de meeste verzoeken dan wel bezwaarschriften indienen
met betrekking tot de voorlopige aanslagen. Kan de belastingadviseur ook gebruik
maken van het indienen van een telefonisch verzoek? Wat gebeurt er verder
met de verplichte schattingen voor de IB ondernemers en de VPB medio juli
/augustus. Komt deze regeling dan in zijn geheel te vervallen? De leden van
de fractie van de SGP verzoeken de regering hierop te reageren.
 Overig
 Kan de regering ingaan op de commentaren van redactie Vakstudienieuws,
het Register Belastingadviseurs, en de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
voor zover deze nog niet in bovenstaande aan de orde zijn gekomen, zo vragen
de leden van de fractie van het CDA.
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,
 Blok
 De adjunct-griffier van de commissie,
 Van den Berg
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van der Vlies (SGP), Blok (VVD), voorzitter, Ten Hoopen (CDA),
ondervoorzitter, Weekers (VVD), Van Haersma Buma (CDA), De Nerée tot
Babberich (CDA), Haverkamp (CDA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66), Irrgang (SP), Luijben (SP), Kalma
(PvdA), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Cramer (CU), Van der Burg (VVD), Van
Dijck (PVV), Spekman (PvdA), Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Tang (PvdA),
Vos (PvdA), Bashir (SP), Sap (GL) en Linhard (PvdA).
 Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Remkes (VVD), Pieper (CDA), Aptroot
(VVD), De Vries (CDA), Van Hijum (CDA), Mastwijk (CDA), Elias (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), Pechtold (D66), Kant (SP), Ulenbelt (SP), Van der Veen (PvdA),
Smilde (CDA), Anker (CU), Nicolaï (VVD), De Roon (PVV), Heerts (PvdA),
Karabulut (SP), Thieme (PvdD), Heijnen (PvdA), Roefs (PvdA), Van Gerven (SP),
Vendrik (GL) en Smeets (PvdA).