Goedkeuring Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30025, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30025-(R1783) nr. 6

29-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENAlgemene uitgangspuntenTotstandkomingTerminologieII. TOELICHTING OP DE VERDRAGSBEPALINGENPreambuleDeel IAlgemeenTITEL I – DEFINITIE EN DOELSTELLINGEN VAN DE UNIEAlgemeenArtikel I-1 Instelling van de UnieArtikel I-3 De doelstellingen van de UnieArtikel I-5 De betrekkingen tussen de Unie en de lidstatenArtikel I-6 Het recht van de UnieArtikel I-7 RechtspersoonlijkheidArtikel I-8 De symbolen van de UnieTITEL II – GRONDRECHTEN EN BURGERSCHAP VAN DE UNIEArtikel I-9 De grondrechtenArtikel I-10 Het burgerschap van de UnieTITEL III – BEVOEGDHEDEN VAN DE UNIEAlgemeenArtikel I-11 GrondbeginselenArtikel I-12 De categorieën van bevoegdhedenArtikel I-13 De gebieden van exclusieve bevoegdheidArtikel I-14 De gebieden van gedeelde bevoegdheidArtikel I-15 De coördinatie van het economisch beleid
en het werkgelegenheidsbeleidArtikel I-16 Het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleidArtikel I-18 FlexibiliteitsclausuleTITEL IV – INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE UNIEAlgemeenArtikel 1–19 De instellingen van de UnieArtikel I-20 Het Europees ParlementArtikel 1–22 De voorzitter van de Europese RaadArtikel I-23 De Raad van Ministers en Artikel I-24 De
formaties van de Raad van MinistersArtikel I-25 Definitie van gekwalificeerde meerderheid
van stemmen in de Europese Raad en in de RaadArtikel I-26 De Europese CommissieArtikel I-27 De voorzitter van de Europese CommissieArtikel I-28 De minister van Buitenlandse Zaken van de
UnieArtikel I-29 Het Hof van Justitie van de Europese UnieArtikel I-32 De adviesorganen van de UnieTITEL V – UITOEFENING VAN DE BEVOEGDHEDEN VAN DE
UNIEHOOFDSTUK I – GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGENAlgemeenArtikel I-33 De rechtshandelingen van de UnieArtikel I-34 De wetgevingshandelingenArtikel I-36 Gedelegeerde Europese VerordeningenHOOFDSTUK II – BIJZONDERE BEPALINGENArtikel I-40 Bijzondere bepalingen inzake het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleidArtikel I-41 Bijzondere bepalingen inzake het gemeenschappelijk
veiligheids- en defensiebeleidArtikel I-42 Bijzondere bepalingen inzake de ruimte van
vrijheid, veiligheid en rechtArtikel I-43 SolidariteitsclausuleHOOFDSTUK III – NAUWERE SAMENWERKINGArtikel I-44 Nauwere samenwerkingTITEL VI – HET DEMOCRATISCHE BESTEL VAN DE UNIEAlgemeenArtikel I-46 Het beginsel van de representatieve democratieArtikel I-47 Het beginsel van de participerende democratieArtikel I-50 Transparantie van de werkzaamheden van de
instellingen, organen en instanties van de UnieArtikel I-51 De bescherming van persoonsgegevensArtikel I-52 De status van kerken en niet-confessionele
organisatiesTITEL VII – FINANCIËN VAN DE UNIEAlgemeenArtikel I-55 Het meerjarig financieel kaderTITEL VIII – DE UNIE EN HAAR NAASTE OMGEVINGArtikel I-57 De Unie en haar naaste omgevingTITEL IX – HET LIDMAATSCHAP VAN DE UNIEAlgemeenArtikel I–58 Criteria en procedure voor toetreding
tot de UnieArtikel I-59 Schorsing van bepaalde rechten die uit het
lidmaatschap van de Unie voortvloeienArtikel I-60 Vrijwillige terugtrekking uit de UnieDeel II – Handvest van de grondrechten van de UnieAlgemeenTITEL I – WAARDIGHEIDArtikel II-61 De menselijke waardigheidArtikel II-62 Het recht op levenArtikel II-63 Het recht op menselijke integriteitArtikel II-64 Het verbod van folteringen en van onmenselijke
of vernederende behandelingen en bestraffingenArtikel II-65 Het verbod van slavernij en dwangarbeidArtikel II-67 De eerbiediging van het privéleven
en van het familie- en gezinsleven en Artikel II-69 Het recht te huwen en
het recht een gezin te stichtenTITEL II – VRIJHEDENArtikel II-70 De vrijheid van gedachte, geweten en godsdienstArtikel II-71 De vrijheid van meningsuiting en van informatieArtikel II-74 Het recht op onderwijsArtikel II-75 De vrijheid van beroep en het recht te werkenArtikel II-78 Het recht op asielTITEL III – GELIJKHEIDArtikel II-81 Non-discriminatieTITEL IV – SOLIDARITEITArtikel II-88 Het recht op collectieve onderhandelingen
en op collectieve actieArtikel II-89 Het recht op toegang tot arbeidsbemiddelingArtikel II-94 Sociale zekerheid en sociale bijstandTITEL V – BURGERSCHAPArtikel II-105 Vrijheid van verkeer en van verblijfTITEL VI – RECHTSPLEGINGArtikel II-107 Recht op een doeltreffende voorziening
in rechte en op een onpartijdig gerechtTITEL VII – ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE UITLEGGING
EN DE TOEPASSING VAN HET HANDVESTArtikel II-111 ToepassingsgebiedArtikel II-112 Reikwijdte en uitlegging van de gewaarborgde
rechten en beginselenDeel III – Beleid en werking van de UnieAlgemeenTITEL I – ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGENAlgemeenArtikel III-121Artikel III-122Artikel III-125TITEL III – INTERN BELEID EN OPTREDENHOOFDSTUK I – INTERNE MARKTAfdeling 1 – totstandbrenging en werking van de
interne marktArtikel III-136Afdeling 4 – kapitaal en betalingenArtikel III-157Afdeling 5 – regels betreffende de mededingingOnderafdeling 2 – Steunmaatregelen van de lidstatenArtikel III-167HOOFDSTUK II – HET ECONOMISCH EN MONETAIR BELEIDAlgemeenArtikel III-184TITEL III – INTERN BELEID EN OPTREDENHOOFDSTUK III – BELEID OP ANDERE GEBIEDENAfdeling 2 Sociaal beleidArtikel III-210Artikel III-213Artikel III-214Afdeling 3 – Economische, sociale en territoriale
samenhangArtikel III-220Afdeling 4 – Landbouw en VisserijAlgemeenArtikel III-230Afdeling 5 – MilieuAlgemeenArtikel III-233Afdeling 6 – ConsumentenbeschermingArtikel III-235Afdeling 9 – Onderzoek en technologische ontwikkeling
en ruimteHOOFDSTUK IV – RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN
RECHTAlgemeenAfdeling 1 – Algemene bepalingenArtikel III-257Afdeling 2 – Beleid inzake grenscontroles, asiel
en immigratieArtikel III-267Artikel III-268Afdeling 3 – Justitiële samenwerking in burgerlijke
zakenArtikel III-269Afdeling 4 – Justitiële samenwerking in strafzakenArtikel III-270Artikel III-271Afdeling 5 – Politiële samenwerkingArtikel III-276HOOFDSTUK V – GEBIEDEN WAAROP DE UNIE KAN BESLUITEN
ONDERSTEUNEND, COÖRDINEREND OF AANVULLEND OP TE TREDENAfdeling 5 – Onderwijs, jeugd sport en beroepsopleidingTITEL V – EXTERN OPTREDEN VAN DE UNIEHOOFDSTUK I – ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGENArtikel III-293HOOFDSTUK II – GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN
VEILIGHEIDSBELEIDAfdeling 2 Het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleidAlgemeenArtikel III-300Artikel III-309HOOFDSTUK III – DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEKAlgemeenHOOFDSTUK IV – SAMENWERKING MET DERDE LANDEN EN
HUMANITAIRE HULPAfdeling 3 – Humanitaire hulpArtikel III-321HOOFDSTUK VI – INTERNATIONALE OVEREENKOMSTENArtikel III-325TITEL VI – WERKING VAN DE UNIEHOOFDSTUK I – INSTITUTIONELE BEPALINGENAfdeling 1 – InstellingenOnderafdeling 5 – Hof van Justitie van de Europese
UnieArtikel III-376HOOFDSTUK II – FINANCIËLE BEPALINGENAfdeling 1 Meerjarig financieel kaderArtikel III-402Afdeling 5 – FraudebestrijdingArtikel III-415HOOFDSTUK III – NAUWERE SAMENWERKINGDeel IV – Algemene en slotbepalingenAlgemeenArtikel IV-443 Gewone herzieningsprocedureArtikel IV-444 Vereenvoudigde herzieningsprocedureArtikel IV-445 Vereenvoudigde herzieningsprocedure voor
het interne beleid en optreden van de UniePROTOCOLLEN EN BIJLAGENA. Protocollen gehecht aan het Verdrag tot vaststelling
van een Grondwet voor Europa1. Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen
in de Europese Unie2. Protocol betreffende de toepassing van de beginselen
van subsidiariteit en evenredigheid6. Protocol betreffende de plaats van de zetels van de
instellingen en van bepaalde organen, instanties en diensten van de Europese
Unie7. Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten
van de Europese UnieHoofdstuk V Ambtenaren en overige personeelsleden van
de Unie8. Protocol betreffende de Verdragen en Akten inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk
Spanje en de Portugese Republiek, alsmede de Republiek Oostenrijk, de Republiek
Finland en het Koninkrijk ZwedenTitel II Bepalingen uit de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
voor het Koninkrijk Denemarken, Ierland, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-IerlandAfdeling 4 – Bepalingen betreffende de uitvoering
van een politiek inzake industrialisatie en economische ontwikkeling in IerlandTitel III Bepalingen uit de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
voorde Helleense RepubliekAfdeling 1 – Bepalingen betreffende de toekenning
van vrijstelling van invoerrechten voor bepaalde goederen door de Helleense
republiekAfdeling 5 – Bepalingen betreffende de regionale
ontwikkeling van SpanjeAfdeling 6 – Bepalingen betreffende de regionale
ontwikkeling van PortugalAfdeling 7 – Bijzondere bepalingen in het kader
van de fondsen met structurele strekking met betrekking tot Finland en Zweden9. Protocol betreffende het Verdrag en de Akte inzake
de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek
Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije,
de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
RepubliekTitel II Bepalingen betreffende de herstructurering van
de Tsjechische ijzer- en staalindustrieTitel IV Bepalingen betreffende de kerncentrale van Ignalina
in LitouwenTitel VIII Bepalingen betreffende de herstructurering
van de Poolse ijzeren staalindustrie22. Protocol betreffende asiel voor onderdanen van lidstatenEnig artikel32. Protocol betreffende artikel I-9, lid 2, van de Grondwet
inzake de toetreding van de Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijhedenSLOTAKTEA. Verklaringen betreffende bepalingen van de Grondwet4. Verklaring ad I-24, lid 7, betreffende het besluit
van de Europese Raad inzake de uitoefening van het voorzitterschap van de
Raad17. Verklaring ad artikel III-18430. Verklaring betreffende de bekrachtiging van het Verdrag
tot vaststelling van een Grondwet voor Europa41. Verklaring inzake Italië42. Verklaring van het Koninkrijk der Nederlanden ad artikel
I-55Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30025Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 30025-r1783, nr. 6 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 165 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 025 (R 1783)Goedkeuring van het op 29 oktober 2004 te Rome tot stand gekomen
Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (Trb. 2004, 275)nr. 6VERSLAGVastgesteld 29 april 2005De vaste commissie voor Europese Zaken1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig en voldoende zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel genoegzaam voorbereid.I. ALGEMEENDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het Verdrag ter Vaststelling van een Grondwet voor Europa. In het kader van
de Europese samenwerking achten deze leden het voorliggende verdrag een logische
stap. Dit verdrag biedt een oplossing voor de tijdens de Top van Laeken gesignaleerde
problemen, namelijk de verkleining van de kloof tussen de burger en de EU,
het verlenen van instrumenten aan de EU om de nieuwe uitdagingen het hoofd
te kunnen bieden en er voor te zorgen dat de EU effectief en daadkrachtig
kan blijven optreden.Dit verdrag biedt in de ogen van de leden van de CDA-fractie een adequate
oplossing voor de nieuwe uitdagingen waar de EU voor wordt geplaatst. De veiligheid
van de burger kan beter worden gegarandeerd, doordat de EU nu de bevoegdheid
krijgt om grensoverschrijdende misdaden, zoals terrorisme, illegale drugshandel
en mensensmokkel, aan te kunnen pakken. In dit verdrag wordt bevestigd dat
de EU meer is dan een louter sociaal-economisch samenwerkingsverband van 25
lidstaten of meer: het is een waardengemeenschap die staat voor algemeen aanvaarde
waarden als veiligheid, gelijkheid, tolerantie en non-discriminatie. Dat geldt
niet alleen voor de lidstaten, maar evenzeer zal dit bepalend zijn voor de
contacten met andere landen. Ook zien de leden van de CDA-fractie dat dit
verdrag het mogelijk maakt om de EU eenvoudiger met een gemeenschappelijk
geluid over internationale vraagstukken naar buiten te laten komen. Tot slot
biedt dit verdrag een effectief instrumentarium om te voorkomen dat de EU
zich met zaken zal gaan bemoeien, die niet op Europees niveau thuis horen.
De protocollen over subsidiariteit en de rol van nationale parlementen
geven daartoe voldoende garanties.De leden van de CDA-fractie stellen dat we nu, in tegenstelling tot eerdere
verdragsratificaties, te maken hebben met een unieke situatie, doordat een
meerderheid van de Kamers hebben ingestemd met het houden van een raadgevend
referendum over dit verdrag. De leden van de CDA-fractie hebben aangegeven
dat zij de uitslag van het referendum over zullen nemen indien aan twee voorwaarden
is voldaan:1. de opkomst minimaal 30% is2. er een heldere uitslag is, dat wil zeggen als minimaal 60% van de kiezers
voor een bepaald standpunt is.Naar aanleiding van de Memorie van Toelichting (hierna: MvT) hebben de
leden van de CDA-fractie nog wel enkele vragen. In de algemene inleiding schrijft
de regering dat het Verdrag de kwalificatie «Grondwet» verdient.
De leden van de CDA-fractie vragen op grond van welke criteria de regering
heeft bepaald dat dit Verdrag deze kwalificatie verdient.In de publieke discussie lijkt zich een debat te ontspinnen rond de vraag
of de Europese Grondwet van een hogere orde is dan de Nederlandse grondwet.
Deze vraag is volgens de leden van de CDA-fractie slechts relevant indien
er spanning op zou treden tussen beiden grondwetten. Op basis van de MvT van
de regering lijkt hier geen sprake van te zijn. De leden van de CDA-fractie
vragen of, mocht in de toekomst de Nederlandse grondwet aangepast worden,
deze dan ook getoetst moet worden aan de Europese verdragen, voordat deze
aangenomen mag worden.De leden van de fractie van de Partij van de Arbeid hebben met grote belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel inzake de goedkeuring van het Verdrag
tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. Zij hebben grote waardering
voor de hantering van het zogenaamde Conventiemodel bij de totstandkoming
van allereerst het Handvest Grondrechten en vervolgens dit constitutioneel
verdrag voor de Europese Unie. Dat deze EU-Grondwet een groot aantal bestaande
verdragen integraal vervangt en het geheel aan EU-verdragsregels overzichtelijk,
eenvoudiger en meer toegankelijk maakt voor alle burgers achten deze leden
van uitermate groot belang. Ook de mogelijkheden die deze Grondwet biedt om
te komen tot een slagvaardiger beleid bij het gewenste en noodzakelijke gemeenschappelijke
interne en externe veiligheidsbeleid stemt deze leden tot voldoening.Anderzijds achten deze leden het van groot belang dat de Europese Grondwet
een nauwkeurige omschrijving van de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en
de lidstaten bevat. Samen met de introductie van de subsidiariteittoets, uit
te voeren door de nationale parlementen, betekent dit een belangrijke waarborg
dat de EU niet onnodig beleidszaken naar zich zal gaan toetrekken, die beter
op lager, nationaal niveau geregeld kunnen worden. Ook waarderen zij het zeer
dat de Europese Grondwet de EU democratischer maakt doordat de invloed van
het Europees Parlement enorm toeneemt, ministers in de Raad alleen nog maar
wetten kunnen maken in alle openbaarheid en de betrokkenheid van de burger
vergroot wordt door de introductie van het burgerinitiatief. Daarnaast waarderen
deze leden het feit dat de rechten van burgers stevig zijn verankerd in de
Europese Grondwet door de opname van het Handvest van de Grondrechten.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering nog eens kan aangeven
welke status de Grondwet voor Europa heeft ten opzichte van de Nederlandse
Grondwet en wat daarvan in de praktijk de consequenties zijn. Deze leden vragen
of daarbij ook kan worden ingegaan op het verschil tussen de verhouding tussen
de Grondwet voor Europa en de Nederlandse Grondwet enerzijds en de wijze waarop
het grote aantal verdragen dat door de Grondwet voor Europa wordt vervangen
zich op dit moment verhoudt tot de Nederlandse Grondwet anderzijds. Voorts
vragen zij naar een overzicht van de bestaande EG/EU-verdragsregels
die ook reeds een grondwettelijk c.q. constitutionele inhoud of werking hebben.
Zij vragen of er in dit opzicht bij het van kracht worden van deze nieuwe
Europese grondwet dan ook geen sprake is van een principieel andere benadering.
De leden van PvdA-fractie vragen op welke manier de Nederlandse regering er
na mogelijke ratificatie door Nederland en inwerkingtreding van de Grondwet
voor Europa zorg voor wil dragen dat de democratische verbeteringen ook in
het Nederlandse bestel een plaats krijgen. Deze leden doelen met name op de
versterkte rol van de nationale parlementen zoals weergegeven in de Protocollen
aangaande Subsidiariteit en Nationale Parlementen. Graag willen deze leden
weten wat deze betekenen voor de werkwijze van de Tweede Kamer.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering of na ratificatie en inwerkingtreding
van de Grondwet voor Europa de correcte en tijdige implementatie van EU wet-
en regelgeving niet van nog groter belang wordt dan het al was, aangezien
de mogelijkheden om rechten direct in te roepen met de Grondwet voor Europa
worden vergroot.De leden van de VVD-fractie hebben met grote belangstelling kennisgenomen
van dit wetsvoorstel en zij stellen dat het belang van dit verdrag tot vaststelling
van een Grondwet voor Europa moeilijk kan worden overschat. Zij achten het
mede daarom goed dat de Nederlandse bevolking op 1 juni 2005 de kans
krijgt zich over dit verdrag uit te spreken.In het licht van het grondwetsreferendum achten de leden van de VVD-fractie
het van nog groter belang dat er een maatschappelijke discussie over dit verdrag
plaatsvindt. En zoals bij elke discussie is deze slechts zinvol als er gediscussieerd
wordt op basis van feiten, aldus die leden. De leden van de VVD-fractie stellen
vast dat dit lang niet altijd gebeurt. Zij vinden dit begrijpelijk, de grondwet
is helaas geen eenvoudig document geworden. Als de Conventie tot doel had
een maatschappelijke discussie te stimuleren over de inhoud van dit verdrag,
dan was een veel eenvoudigere en kortere tekst noodzakelijk geweest. De Conventie
heeft hier duidelijk een kans laten liggen, aldus de leden van de VVD-fractie.Zij stellen dat het gevolg is dat tegenstanders naar hartelust kunnen
schieten op de publieke opinie. Vele argumenten die elke grond in dit verdrag
missen worden op het publiek afgevuurd in de hoop dat enkele een snaar raken.
Soms wordt daarbij verwezen naar artikelen die men, met een hoop fantasie,
een dergelijke uitleg zou kunnen geven. Zo vragen de leden van de VVD-fractie
of het juist is dat de grondwet het Nederlands elftal kan opheffen en of «Brussel»
straks kan besluiten tot een Europees elftal. De leden van de VVD-fractie
vragen of dit een juiste uitleg is van Artikel III-282, lid 1, 2 e alinea
en lid 1g, lid 2 en lid 3a.De leden van de VVD-fractie achten het, in het licht van het bovenstaande,
noodzakelijk het verdrag feitelijk goed te belichten opdat misverstanden en
misbruik worden voorkomen.De leden van de VVD-fractie stellen dat ook «neutrale» media
standpunten kunnen innemen op basis van ondeugdelijke feiten. Als voorbeeld
verwijzen zij naar de Elsevier van 16 april 2005. De leden van de VVD-fractie
vragen een reactie op de drie manieren die in Elsevier worden genoemd waarop
de Europese Grondwet de door internationale verdragen toch al schaarse mogelijkheden
van de Nederlandse overheid beperkt om migranten de toegang tot haar uitkeringen
te weigeren. Zij vragen, ten eerste, of het gegeven dat het Europees Verdrag
van de Rechten van de Mens integraal onderdeel wordt van de Grondwet, het
Nederland praktisch onmogelijk maakt op dat verdrag uitzonderingen te bedingen,
bijvoorbeeld op het onderdeel dat het recht op huwelijksmigratie regelt. Zij
vragen, ten tweede, of de migratie naar de EU volgens de Europese Grondwet
een Europese zaak wordt, omdat er met gekwalificeerde meerderheid over zal
worden gestemd. De leden van de VVD-fractie vragen of landen die bijvoorbeeld
denken dat ze hun vergrijzing kunnen oplossen door de Europese
grenzen open te zetten voor arbeidsmigranten, Nederland makkelijk kunnen overstemmen.
Ten derde vragen de leden van de VVD-fractie of de Europese Grondwet alle
burgers van de EU en alle legale migranten in andere EU-landen dezelfde rechten
op uitkeringen, gezondheidszorg en sociale huisvesting toekent als Nederlanders.De leden van de VVD-fractie vragen of de grondwet in lijn is met de opdracht
die de regeringsleiders de Conventie meegaven in Laeken en of de heer Giscard
d'Estaing gezegd heeft dat de grondwet niet is ontworpen om een mogendheid
van het formaat Turkije onderdak te bieden, Zij vragen of hij daarin gelijk
heeft. Voorts vragen zij of, indien Nederland het verdrag niet ratificeert,
heronderhandeld kan worden en of Nederland dan de mogelijkheid krijgt voor
een opt-out op bepaalde terreinen.Zij vragen de regering te reageren op de stelling dat de ontwikkelingen
van de EU inmiddels een point of no-return hebben
bereikt en dat de Nederlandse burger inmiddels niet meer in een soevereine
natiestaat leeft en of de Europese grondwet deze stelling versterkt.De leden van de LPF-fractie spreken hun verbazing uit over het feit dat
de inbrengdatum voor het onderhavige wetsvoorstel is gesteld op een datum
die voorafgaat aan het referendum over de Grondwet in Nederland, maar ook
in belangrijke andere Europese landen, zoals Frankrijk.De leden van de LPF-fractie hechten eraan te benadrukken dat de onderhavige
handelwijze door de kiezers kan worden uitgelegd als de «arrogantie
van de politiek» die al begint met de behandeling van het wetsvoorstel
tot goedkeuring van de Europese Grondwet vóórdat de bevolking
zich bij referendum over deze Grondwet heeft kunnen uitlaten.Daarnaast zijn de leden van de LPF-fractie van mening dat het beter was
geweest om te wachten op het reeds lang aangekondigde kabinetsstandpunt n.a.v.
de motie Jurgens, die naar het oordeel van de Raad van State ook bij de goedkeuringsprocedure
dient te worden betrokken, als ook het standpunt van het kabinet inzake het
voorstel van de Raad van State om het lidmaatschap van Nederland van de Europese
Unie op enigerlei wijze in de Nederlandse Grondwet tot uiting te brengen.De leden van de LPF-fractie betreuren de gekozen handelwijze, maar tegelijkertijd
wenst zij niet de kans voorbij te laten gaan om over het Verdrag zelf vragen
te kunnen stellen.De leden van de SP-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis genomen
van de inhoud van het Verdrag. Deze leden vragen de regering te motiveren
waarom een grondwet nodig is.Met betrekking tot de Conventie betreuren de leden van de SP-fractie het
dat de betrokkenheid van de bevolking bij het proces beperkt was. Daarom roepen
zij de regering op om te zoeken naar mogelijkheden om dit in toekomstige conventies
te verbeteren.Met betrekking tot de IGC-onderhandelingen zijn de leden van de SP-fractie
van mening dat onvoldoende duidelijk is geworden wat de inzet van regering
was. Hierdoor werd effectieve parlementaire controle bemoeilijkt.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met instemming kennis genomen
van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. De methode
van de Conventie, waarin vertegenwoordigers van nationale parlementen, het
Europees Parlement, de Europese Commissie en nationale regeringen in openbare
zittingen vergaderden, hebben de leden van de GroenLinks-fractie vanaf het
begin toegejuicht. De openbaarheid van de debatten dwong de deelnemers om
niet louter vanuit het nationaal belang, maar ook vanuit een gedeeld Europees
belang te argumenteren. De deelname van parlementariërs was bevorderlijk
voor het bereiken van een bovenminimaal compromis. Deze methode van verdragsherziening heeft volgens de leden van de GroenLinks-fractie vernieuwingen opgeleverd
die in een gewone Intergouvernementele Conferentie allicht op blokkades waren
gestuit: bindende grondrechten, wetgeving in het openbaar, medebeslissing
als standaard-wetgevingsprocedure.Het verheugt de leden van de GroenLinks-fractie dat, volgens de Grondwet,
voor toekomstige wijzigingen van de Grondwet wederom de Conventiemethode zal
worden gebruikt. Dan is het wel van belang om, naast de maatschappelijke organisaties
met een Europese vertegenwoordiging, ook de burgers beter bij het proces te
betrekken. De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering het hiermee
eens is en of zij ideeën heeft hoe die betrokkenheid verbeterd zou kunnen
worden. Ook vragen de leden van de GroenLinks-fractie hoe de regering terug
kijkt op de kwalificatie van de Conventie als een «vrijblijvende praatclub».De leden van de GroenLinks-fractie vinden het wel jammer dat de ambitie
om zo dicht mogelijk bij het eindresultaat van de Conventie te blijven niet
geheel verwezenlijkt is. Hoewel er enkele verbeteringen zijn doorgevoerd,
zoals het artikel over dierenwelzijn, heeft de IGC het Conventieresultaat
niet voor de volle honderd procent weten vast te houden. Desalniettemin constateert
de regering naar de mening van de leden van de GroenLinks-fractie terecht
dat het verdrag dat nu voorligt meer is dan de gemeenschappelijke som der
delen die het bij een gewone IGC zou zijn geworden.De leden van de GroenLinks-fractie beoordelen dit verdrag ten opzichte
van de nu geldende verdragen, in bijzonder ten opzichte van het Verdrag van
Nice. Daartegen afgezet bevat deze Grondwet volgens die leden tal van verbeteringen,
vooral op het gebied van democratische legitimatie. Daarnaast vinden de leden
van de GroenLinks-fractie veranderingen op milieugebied als ook veranderingen
bij het buitenlands beleid van groot belang.De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat een verdragsherziening
van deze aard niet vaak voor komt. Voorgaande ingrijpende verdragsherzieningen
zijn altijd aangenomen/gepasseerd zonder breed publiek maatschappelijk debat,
zoals het Verdrag van Maastricht waarin de invoering van de euro werd geregeld.
Het wantrouwen van veel burgers ten aanzien van Europa is naar de mening van
de leden van de GroenLinks-fractie mede het resultaat van de politieke onwil
om de bevolking actiever te betrekken bij eerdere belangrijke Europese beslissingen.
De leden van de GroenLinks-fractie zijn van mening dat een referendum over
de euro bijvoorbeeld, zoals veelvuldig door deze leden bepleit, ons land voor
veel euroscepsis had kunnen behoeden. Nu er een verdrag voorligt dat de status
heeft van een Grondwet voor Europa zou het voor de leden van de GroenLinks-fractie
onaanvaardbaar zijn geweest om de goedkeuring wederom stilletjes te laten
passeren. Mede om het feit dat de Grondwet grondrechten vastlegt en op een
aantal terreinen soevereiniteit (vetomacht) overdraagt aan «Brussel»
hebben de leden van de GroenLinks-fractie het initiatief genomen om samen
met de PvdA en D66 een wetsvoorstel in te dienen dat een referendum over dit
onderwerp regelt. Op 1 juni kan de Nederlandse bevolking zich voor of
tegen dit verdrag uitspreken. GroenLinks zal actief campagne voeren met de
leus:«Verbeter Europa, begin met een ja!»De leden van de GroenLinks-fractie zijn van mening dat het vertrouwen
in de politiek in het algemeen en in het Europese project in het bijzonder
behoorlijke schade zal ondervinden als de Kamer het resultaat van het referendum
naast zich neer zou leggen. De leden van de GroenLinks-fractie zijn voor dit
verdrag, desondanks zal de fractie niet met deze Grondwet kunnen instemmen
als een meerderheid van de kiezers bij het referendum tegen zou stemmen.De regering schrijft in haar MvT in haar inleiding (p.6) dat zij verwacht
dat een volgende verdragswijziging van dergelijke aard langer op zich zal
laten wachten dan de afgelopen periode vaak het geval was. De leden van de
GroenLinks-fractie vragen of de regering het met hen eens is dat deze Grondwet een levend document is en niet een in marmer gebeiteld kader
voor de komende 50 jaar. Ook vragen deze leden hoe de regering tegenover de
wens van het Europees Parlement staat om het constitutionele proces zo snel
mogelijk verder te voeren (Op 12 januari 2005 kondigde het Europarlement,
op initiatief van de Groenen, in zijn resolutie over de Europese Grondwet
aan «het hem door de Grondwet toegekende initiatiefrecht te zullen gebruiken
om de Grondwet te verbeteren»).De leden van de D66-fractie hebben met zeer veel belangstelling kennisgenomen
van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa. De Grondwet
is meer dan een verzamelnaam voor alle verdragen die in het verleden gesloten
zijn. De Grondwet bestendigt de verworvenheden van een halve eeuw Europese
integratie en voert tal van noodzakelijke institutionele vernieuwingen door.
Zo krijgt het Europees Parlement medebeslissingsrecht op een groot aantal
nieuwe terreinen en toetsen nationale parlementen nieuwe Europese wet- en
regelgeving aan het subsidiariteitsbeginsel. Deze vernieuwingen dragen volgens
de leden van de D66-fractie bij aan een modern, democratisch en daadkrachtig
Europa.Het opnemen van het Handvest van de Grondrechten in de Europese Grondwet
versterkt daarnaast de Europese Unie als waardegemeenschap en democratische
rechtsorde. Het naleven van de mensenrechten en het vervolgen van de schending
daarvan binnen de Europese Unie krijgt hierdoor een sterkere rechtsbasis,
aldus deze leden.De Grondwet maakt de Europese Unie in de ogen van de leden van de D66-fractie
beter in staat om de uitdagingen van de 21e eeuw aan te gaan.De leden van de D66-fractie stellen dat Europa niet alleen van Nederland
of welke Europees land ook is. Europa is in de eerste plaats van de Europeanen
zelf. De Grondwet maakt dit expliciet door het Europese burgerschap te verankeren
en de wil van de burgers – naast die van de staten – te noemen
als inspiratiebron voor de totstandkoming van de Grondwet. De Grondwet stelt
de burger meer centraal en de leden van de D66-fractie vinden dit een goede
ontwikkeling. Of de burgers de meerwaarde van de Grondwet ook zien, moet blijken
uit het referendum op 1 juni. Europa is uiteindelijk van de burger zelf.
Daarom zullen de leden van de D66-fractie de uitslag van het referendum respecteren
bij haar uiteindelijke standpuntbepaling.Deze leden vragen wat overigens de gevolgen van een «nee»
stem van één van de lidstaten voor de Europese Grondwet zijn.
Zij vragen de regering hier duidelijkheid over te geven. Voorts vragen zij
wat de gevolgen van een Nederlands «nee» zijn.Nationale parlementen kunnen de huidige verdragstekst goed- of afkeuren.
Daarom richten de vragen van de leden van de D66-fractie zich vooral op verheldering
van de inhoud van de Grondwet en de uitwerking ervan in de praktijk.De leden van de D66-fractie stellen de volgende algemene vraag. De inwerkingtreding
van de Grondwet betekent dat een groot aantal wetten, die nog naar de oude
verdragen verwijst, aangepast moet worden en het kabinet streeft ernaar de
noodzakelijke aanpassingen gelijktijdig met de Grondwet in werking te laten
treden. De leden van de D66-fractie vragen zich af op welke manier een efficiënte
procedure gewaarborgd is om een tijdige aanpassing te garanderen. Voorts vragen
de leden van de D66-fractie of er een kans is dat de wetten niet gelijktijdig
met de Grondwet in werking treden en wat hiervan de precieze consequenties
zijn.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennis
genomen van voorliggend wetsvoorstel. Het voorstel heeft een lange voorgeschiedenis.
Deze leden gaan ervan uit dat het de regering bekend is, hoe zij zich hierin
hebben opgesteld. Wel stellen de leden van de fractie van de ChristenUnie
vraagtekens bij een parlementaire behandeling van het wetsvoorstel
op dit moment, terwijl het referendum nog moet plaatsvinden. Bovendien heeft
een meerderheid van de fracties zich gebonden aan de uitslag van het referendum.
Wat dat betreft is het voor deze leden de vraag of parlementaire behandeling
nog wel zinvol is.Ook vragen de leden van de ChristenUnie-fractie zich af of de verzamelwet
die, naar de regering verwacht, nog dit jaar zal kunnen worden voorgelegd
aan het parlement (p.3 MvT) niet van belang is bij de behandeling van voorliggend
wetsvoorstel.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen zich af of de beschreven vernieuwingen
die in dit Verdrag worden voorgesteld, passen binnen de opdracht die in Laeken
aan de leden van de Conventie is meegegeven. Naar de mening van deze leden
was daarbij sprake van opdracht tot vereenvoudiging en samenvoeging van de
bestaande verdragen. De meest in het oog springende vernieuwing is de forse
uitbreiding van het aantal beleidsterreinen waarop het vetorecht moet plaatsmaken
voor meerderheidsbesluitvorming. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen
of de regering de mening van deze leden deelt dat de lidstaten hiermee macht
kwijtraken aan de Europese instellingen. Ook vragen zij of de regering met
deze leden van mening is dat deze verandering van besluitvorming gevolgen
zal hebben voor de politieke omgangsvormen in Europa. De dreiging van het
veto heeft vaak geleid tot een voor ieder aanvaardbaar compromis, terwijl
bij meerderheidsbesluitvorming het niet meer nodig is dat alle lidstaten ook
werkelijk instemmen met een besluit. De leden van de ChristenUnie-fractie
vragen hoe dit valt dit te rijmen met de verwachting van de regering dat de
Europese Grondwet Europa dichter bij de burger zal brengen (p. 4 MvT).De leden van de ChristenUnie-fractie willen graag een toelichting van
de regering op de stelling dat het Verdrag de kwalificatie Grondwet verdient.Op p. 6 van de MvT staat dat rond het referendum over de Grondwet enig
maatschappelijk debat ontstaat. De leden van de ChristenUnie vragen of de
regering het met hen eens is dat dit tijdens de Conventie niet het geval was
en welk leerpunt daaruit is te trekken.Het Verdrag tot vaststelling van de Grondwet voor Europa zal voor het
gehele Koninkrijk worden bekrachtigd (p. 22 MvT). De leden van de ChristenUnie-fractie
vragen of dit betekent dat er ten aanzien van het Koninkrijk niets verandert
voor de overzeese gebieden. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen voorts
hoe dit zich verhoudt tot de uitbreiding van bevoegdheden van de Unie op het
terrein van politie en justitie.De leden van de SGP-fractie hebben met bijzondere belangstelling kennis
genomen van het voorstel tot goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling
van een Grondwet voor Europa. Het voorstel geeft hen aanleiding tot veel kritische
vragen en opmerkingen. Alvorens zij op onderdelen ingaan, formuleren zij enkele
uitgangspunten op basis waarvan zij het Verdrag beoordelen en stellen zij
enkele algemene vragen.Algemene uitgangspuntenBij de parlementaire behandeling van het Verdrag van Nice hebben de leden
van de SGP-fractie met nadruk gewezen op de verhouding tussen achtereenvolgende
uitbreidingen van de Europese Unie met nieuwe lidstaten en alsmaar voortgaande
uitbreiding van de taken en bevoegdheden van deze Unie. Naar hun mening was
en is het, gelet op het toenemende aantal lidstaten, noodzakelijk om niet
meer bevoegdheden aan de Europese Unie te verlenen, maar juist om bevoegdheden
terug te geven aan de lidstaten. Zij verwijzen in dit verband naar de aangenomen
motie-Van den Berg/Van Middelkoop (21 november 2001, Kamerstuk 27 818
nr. 11), waarin gesproken wordt van «heroverweging van bestaand beleid»
in het licht van het subsidiariteitsbeginsel. Dat zij deze lijn ook later
zijn blijven volgen, moge blijken uit de aangenomen, maar nog niet uitgevoerde
motie-Van der Staaij/Herben (10 november 2004, Kamerstuk 29 803
nr. 12). De met de uitbreiding van de EU sterk groeiende diversiteit aan nationale
culturen, identiteiten, belangen en vormen van wetgeving moet huns inziens
nopen tot een duidelijke beperking van de taken en bevoegdheden van de EU.
Ook de kloof tussen de burgers van de lidstaten en de Brusselse politiek,
scherp tot uiting gekomen in de lage opkomst bij de verkiezingen voor het
Europees Parlement in 2004, zou ertoe moeten nopen om uiterst terughoudend
te zijn met het overdragen van alsmaar meer bevoegdheden van de lidstaten
aan de EU, en zelfs te kijken of bevoegdheden teruggegeven kunnen worden aan
de lidstaten. Deze leden verwijzen in dit verband naar de toespraak «Für
einen europäischen Gesellschaftsvertrag» van de Minister van Buitenlandse
Zaken, gehouden op 2 juni 2004 aan de Humboldt Universität te Berlijn.
De leden van de SGP-fractie stellen met teleurstelling vast dat het Verdrag
tot vaststelling van een Grondwet voor Europa juist tot meer centralisatie
in de EU leidt. De leden van de SGP-fractie vragen de regering hoe genoemde
toespraak en moties zich verhouden tot de keuzes die in de Grondwet gemaakt
worden.Vervolgens spreken deze leden uit dat elke nieuwe overdracht van bevoegdheden
aan Europese instellingen helder aan het subsidiariteitsbeginsel getoetst
moet worden. Zij vragen derhalve aan de regering om een duidelijk overzicht
van nieuwe bevoegdheidstoedelingen aan de EU-instellingen of bevoegdheidsuitbreidingen
van de EU-instellingen, met bij elke overdracht of uitbreiding een duidelijke
motivering op basis van het subsidiariteitsbeginsel, zoals gedefinieerd in
artikel I-11.Een derde beoordelingscriterium dat de leden van de SGP-fractie hanteren
is of het grondwettelijk Verdrag Nederland een voldoende stevige positie geeft
in de instellingen van de EU en voldoende waarborgen en mogelijkheden biedt
om de eigen nationale belangen te behartigen. Op dit punt zijn zij kritisch
over genoemd Verdrag.Allereerst constateren zij dat de stemmenweging in de Raad sterk is aangepast
ten gunste van de grotere lidstaten. Er is verder afbreuk gedaan aan de formele
gelijkheid van soevereine lidstaten en het Nederlandse stemgewicht is in relatieve
zin evident afgenomen.Ten tweede constateren zij dat Nederland op termijn geen eigen Commissaris
meer zal hebben, dit in tegenstelling tot de eerder geuite wens van de Tweede
Kamer.Ten derde stellen zij vast dat de regering zich neergelegd heeft bij een
plafond voor het Europees Parlement van 750 leden. Dit zal, na toetreding
van de huidige vier kandidaat-lidstaten en op langere termijn de staten van
de Balkan, leiden tot een ernstige reductie van het aantal Nederlandse leden
van het Europees Parlement. Hoe beoordeelt de regering dit in het licht van
de eerder genoemde kloof tussen de burger en Brussel? Kan de regering een
schatting geven van het aantal leden van het Europees Parlement dat Nederland
nog zal hebben na toetreding van Roemenië, Bulgarije, Kroatië en
Turkije?Ten vierde merken zij op dat op diverse (onderdelen van) beleidsterreinen
besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid wordt ingevoerd, zodat Nederland
daar zijn veto verliest. Nederland kan dan geen voorstellen meer blokkeren,
ook niet als die ons nationaal belang schaden. Daarnaast is juist in een uitgebreide
EU van 25 of meer lidstaten consensusbesluitvorming cruciaal. Gelet op de
enorme diversiteit en de divergerende belangen van de lidstaten, en gelet
op het gewenste democratische draagvlak voor Europese besluitvorming (de Raad
kan immers gezien worden als «landenkamer»), is het uiterst onwenselijk
wanneer als gevolg van invoering van meerderheidsbesluitvorming regelmatig
minderheden van lidstaten overstemd worden. Deze leden vragen om bij bijlage
1 op blz. 132 van de MvT bij elk punt een duidelijke motivering te mogen ontvangen
waarom overgegaan is van besluitvorming bij unanimiteit naar besluitvorming
bij gekwalificeerde meerderheid. De leden van de SGP-fractie vragen
of de regering zou willen aangeven welke nationale belangen gediend zijn met
het opgeven van het veto op al deze onderdelen. Hier kan toch niet volstaan
worden met de opmerking dat«het aantal gevallen waarin wordt besloten
met unanimiteit tot het noodzakelijke minimum moet worden beperkt» (blz.
37 MvT)? Elders stelt de regering toch ook het behoud van unanimiteit gelijk
aan «het behoud van een bepalende rol voor de lidstaten» (blz.
55 MvT)? In dit verband dringt zich bij de leden van de SGP-fractie nog de
vraag op waarom Nederland zo hechtte aan handhaving van unanimiteit inzake
de Financiële Perspectieven, als de regering in algemene zin besluitvorming
bij unanimiteit eerder als een obstakel ziet voor effectieve besluitvorming.Een vierde beoordelingscriterium dat de leden van de SGP-fractie hanteren
is of het grondwettelijk Verdrag op zijn minst enige duidelijkheid schept
over het einddoel, ook finaliteit genoemd, van de EU. Wanneer heeft het integratieproces
zijn grens bereikt? Op het moment dat de EU een volwaardige federatie geworden
is? Wanneer heeft het aantal lidstaten zijn grens bereikt? Als de EU niet
langer een interne markt alleen wil zijn, maar een volwaardige politieke unie,
wat houdt die unie of eenheid dan in? Als de preambule spreekt van een «gemeenschappelijke
lotsbestemming», wat is die lotsbestemming dan? Waarom spreekt de Grondwet
niet duidelijk uit dat de EU een functionele organisatie moet zijn en blijven
die eerst en vooral bedoeld is voor het samen oplossen van politieke en maatschappelijke
problemen die lidstaten zelf niet meer het hoofd kunnen bieden?Hiermee verbonden stellen deze leden de vraag hoe «duurzaam»
dit grondwettelijk Verdrag is. Zo spreekt de Raad van State over dit Verdrag
als bezegeling van een constitutionele ontwikkeling, maar geeft hij tegelijk
aan dat de voorziene toetreding van omvangrijke landen als Roemenië en
Turkije complicerende gevolgen kan hebben voor de institutionele verhoudingen
binnen de Unie. Ook de voorzitter van de Conventie, de heer Giscard d'Estaing,
heeft gezegd dat de Grondwet niet op de toetreding van Turkije berekend is.
De leden van de SGP-fractie vragen hierover het oordeel van de regering.TotstandkomingVoor de tweede maal is voor het tot stand brengen van een tekst gebruik
gemaakt van de Conventiemethode. De leden van de SGP-fractie plaatsen vraagtekens
bij de transparantie van de Conventiemethode. De Conventie had geen enkele
formeel geregelde verantwoordingsplicht en légde ook aan niemand verantwoording
af, terwijl in een gewone IGC regeringsleiders wel verantwoording verschuldigd
zijn aan hun volksvertegenwoordigingen. Ook stond de democratische legitimatie
van de Conventie niet in verhouding tot het politieke gewicht van haar werkzaamheden.
Zo heeft de Conventie duidelijk gekozen voor méér Europese integratie.
Dat geldt in het bijzonder de vertegenwoordigers van de nationale parlementen
en het Europees Parlement. Tegenovergestelde visies werden nauwelijks gehoord.
Hoe oordeelt de regering, kennisnemend van deze kanttekeningen, over de transparantie
en de democratische legitimiteit van de Conventiemethode, zo vragen de leden
van de SGP-fractie.Een tweede vraag over de totstandkoming betreft de wijze waarop in de
IGC is omgegaan met het Conventieresultaat. De Verklaring van Laeken (15 december
2001) formuleerde tientallen vragen waarop de Conventie verschillende antwoorden
had kunnen geven. De Verklaring stelde dat de uitkomst van de Conventie het
uitgangspunt zou vormen voor de IGC. Uiteindelijk heeft het Italiaanse voorzitterschap
tijdens de IGC voorgesteld dat het Conventieresultaat vast zou blijven staan
tenzij er over wijzigingenvoorstellen een alternatieve consensus zou zijn.
Heeft Nederland, door zich bij deze methode neer te leggen, niet onnodig gebonden
aan het Conventieresultaat? Immers, naast de vier prioriteiten die Nederland ingebracht heeft, had de regering toch ook nog een lijst met
overige verbeterpunten en wensen? Zou de regering nog eens kunnen opsommen
welke verbeterpunten en wensen dat waren? Heeft zij er uiteindelijk helemaal
vanaf gezien die in te brengen in de IGC, gelet op voornoemde afspraak, of
heeft zij toch nog geprobeerd hierover te onderhandelen?Een derde vraag met betrekking tot de totstandkoming is in hoeverre de
Conventie alle vragen uit de Verklaring van Laken beantwoord heeft, dan wel
vragen heeft laten liggen, dan wel in bepaalde opzichten mogelijk verder gegaan
is dan de Verklaring van Laken van haar vroeg. De leden van de SGP-fractie
vragen hierover het oordeel van de regering?TerminologieDe leden van de SGP-fractie hebben naarstig geprobeerd om de titel van
het Verdrag te begrijpen, en zij zijn niet de enige, zo hebben zij kunnen
vaststellen. In de volksmond wordt het document inmiddels de «Europese
Grondwet» genoemd. De regering zelf geeft de voorkeur aan de term «grondwettelijk
Verdrag», maar zegt elders dat vanwege het vergevorderde integratieproces
het Verdrag «de term Grondwet verdient», omdat «in ieder
geval in politieke zin gesproken kan worden van een grondwet». Deze
leden stellen in dit verband de vraag op basis van welke criteria en kenmerken
dit Verdrag wel de benaming Grondwet verdient, maar eerdere Europese verdragen
niet. Hoe kan een document dat in juridische zin dat niet is, in politieke
zin wél een Grondwet genoemd worden? Hoeft een politieke benaming de
juridische lading niet te dekken? De volledige titel van het Verdrag luidt:
«Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa». Moet
dit zo gelezen worden dat op het moment van inwerkingtreding het Verdrag verandert
in een Grondwet?Overigens heeft het bij de leden van de SGP-fractie vragen opgeroepen
dat de regering in reactie op de Raad van State aangeeft, mede daartoe aangespoord
door de motie-Herben (Kamerstuk 21 501–20 nr. 242), voorkeur te
houden voor de formele aanduiding «grondwettelijk Verdrag», maar
zich daar vervolgens op de eigen voorlichtingssite www.grondweteu.nl niet aan houdt een gewoon de aanduiding «Europese Grondwet»
hanteert. Hoe consequent is dit, zo vragen deze leden.Bij de aanduiding «Grondwet» denken deze leden in de eerste
plaats aan een staatsregeling die bepalingen over grondrechten, staatsinstellingen
en hun onderlinge verhoudingen bevat. Het voorliggende grondwettelijke Verdrag
bestaat echter voor het overgrote deel uit zeer gedetailleerde procedurele
bepalingen en beleidsbepalingen, die niet een grondwettelijk karakter hebben.
In hoeverre ligt met het oog op dat deel van het Verdrag de term «Grondwet»
voor de hand?Wat de aanduiding «Grondwet voor Europa» betreft, stellen
deze leden vast dat deze feitelijk onjuist is en ook aanmatigend overkomt.
Het document richt zich immers tot de Europese Unie en haar lidstaten, en
niet tot Europa. Europa is een continent dat diverse landen kent, die niet
of nog niet tot de Europese Unie behoren, dan wel mogelijk nooit daarvan lid
zullen of willen worden. De leden van de SGP-fractie vragen een reactie van
de regering hierop.Het lid van de Groep Wilders stelt principieel tegenstander te zijn van
het verdrag tot vaststelling van een Europese Grondwet. Met de Europese Grondwet
worden de Nederlandse belangen ernstig geschaad. Dit lid acht het een gotspe
dat het kabinet de Nederlandse nationale belangen schaamteloos aan het verkwanselen
is. Nederland dient haar volledige en ongeclausuleerde onafhankelijkheid te
behouden, zo stelt dit lid. Dit lid stelt verder dat soevereine nationale
bevoegdheden worden overgedragen aan de bureaucraten en technocraten in de
vergaderpaleizen in Brussel en Straatsburg; tientallen vetorechten worden
geschrapt en meerderheidsbesluiten uitgebreid waardoor de grote landen de
scepter in Europa gaan zwaaien; het stemgewicht van grote landen
met veel inwoners wordt groter ten koste van landen als Nederland en het belangrijke
immigratiebeleid wordt Europees en dus verkwanseld met alle gevolgen van dien,
ook voor de toekenning van sociale zekerheidsrechten. Tegelijkertijd is het
lid van de Groep Wilders van mening dat de dwaze inspanningen van de regering
en haar Europese vrienden om Turkije op termijn lid te laten worden van de
Europese Unie, gelet op de nieuwe stemverhoudingen door inwoneraantallen te
laten meewegen in het stemgewicht, een onaanvaardbare grote invloed en stem
aan het islamitische land Turkije toebedelen, een prachtig land dat echter
nimmer tot de Europese familie dient toe treden. Net als bij de eerdere introductie
van de Euro die met vele prijsstijgingen voor de burger gepaard is gegaan
en de verdere verslappingen van het stabiliteitspact acht het lid van de Groep
Wilders de introductie van de Europese Grondwet een roekeloos avontuur van
een politieke elite – waaronder de Nederlandse regering – die
de belangen van de Nederlandse burger te grabbel gooit.Het lid van de Groep Wilders stelt één concrete vraag aan
de regering, namelijk of zij bereid is dit onzinnige voorstel in te trekken
zodat Nederland van het gedrocht van een Europese Grondwet verschoond kan
blijven.II. TOELICHTING OP DE VERDRAGSBEPALINGENPreambuleDe leden van de fractie van de ChristenUnie betreuren het, dat er in de
preambule van de Europese Grondwet geen verwijzing naar de joods-christelijke
traditie is opgenomen. Zij vragen waarom is gekozen voor de nevenschikking
culturele, religieuze en humanistische tradities en niet voor joods-christelijke
en humanistische tradities.De leden van de SGP-fractie geven aan blij te zijn dat de oorspronkelijke,
agressief humanistisch getoonzette preambule is afgezwakt. Evenwel betreuren
zij het zeer dat de preambule geen expliciete verwijzing bevat naar de christelijke
waarden en normen, die van zo grote betekenis geweest zijn voor de samenlevingen
van de lidstaten. Dit te meer omdat hier sprake is van een bewuste, weloverwogen
keus. Immers, de mogelijkheid van een expliciete verwijzing is voorwerp van
debat geweest in de IGC. Overigens danken zij de regering dat deze zich ingezet
heeft voor een dergelijke verwijzing. Wel vragen de leden van de SGP-fractie,
naar aanleiding van de passage terzake in de MvT, of deze inzet louter ingegeven
werd om een evenwichtige, nevenschikkende opsomming van de verschillende Europese
tradities te bewerkstelligen (negatief), of dat ook (positief) de zelfstandige
waarde van het noemen van de Joods-christelijke traditie voor haar een motief
geweest is. Met andere woorden, zo vragen de leden de leden van de SGP-fractie,
was de regering de mening toegedaan dat, toen de scherpe eerste paragraaf
met daarin de exclusieve verwijzing naar het humanisme verdween, de grond
voor een expliciete verwijzing naar joods-christelijke waarden ontviel?Deel IAlgemeenDe leden van de VVD-fractie vragen of:– de Grondwet het streven naar een «steeds hechter verbond»
(«an ever closer union») met deze grondwet heeft losgelaten en
of Duitsland, Frankrijk en Italië alles kunnen bepalen als ze samenwerken;– Nederland, indien de Grondwet niet wordt aangenomen, zijn eigen
Eurocommissaris behoudt;– de Europese voorzitter de grote landen onterecht kan bevoordelen;– de Commissie een burgerinitiatief met 1 miljoen handtekeningen
makkelijk naast zich kan neerleggen;– het begrip subsidiariteit met deze grondwet verder wordt uitgekleed;– het waar is dat de meeste Nederlandse ambtenaren Europees recht
uitvoeren;– Nederland op basis van dit verdrag minder zeggenschap in Europa
krijgt en of Nederland een gewest wordt in een opgetuigde Europese superstaat
waar grote landen als Duitsland, Frankrijk, Polen en op termijn ook Turkije
de lakens uitdelen;– de EU een federale entiteit wordt;– grote Europese landen straks, door de invoering van gekwalificeerde
meerderheidsbesluiten en het schrappen van vetorechten, makkelijk kleine landen
als Nederland opzij kunnen zetten en of dit makkelijker of moeilijker wordt
dan onder het huidige verdrag van Nice;– hoe vaak Nederland sinds het Verdrag van Amsterdam overigens van
zijn vetorecht gebruik heeft gemaakt;– Turkije meer invloed op Nederlandse wetgeving krijgt dan Nederland
zelf en of we weinig meer te vertellen hebben over ons eigen land na invoering
van de grondwet.De leden van de D66-fractie stellen dat de Grondwet de basis legt voor
één Unie, die een eigen rechtspersoonlijkheid heeft, waarmee
de Grondwet een einde maakt aan het doolhof van artikelen dat het EU verdrag,
het EG verdrag en de verschillende wijzigingen daarop veroorzaakten. De Grondwet
zorgt op die manier voor de transparantie en duidelijkheid, die de leden van
de D66-fractie belangrijk vinden.TITEL I – DEFINITIE EN DOELSTELLINGEN VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de fractie van de ChristenUnie betreuren het dat de Europese
Grondwet niet is aangegrepen om geografische grenzen te stellen aan de verdere
uitbreiding van de Europese Unie.Artikel I-1 Instelling van de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of de regering kan garanderen dat artikel
1-I, niet door de Europese Commissie en/of Raad van Ministers zal worden aangegrepen
om zich bevoegdheden toe te kennen die hun in de Europese Grondwet niet uitdrukkelijk
zijn toegekend. Deze leden vragen wat de precieze betekenis van artikel I-1,
tweede lid is.De leden van de LPF-fractie vragen of de Unie de waarde van gelijkheid
van man en vrouw, homo en hetero eerbiedigt en, indien dat het geval is, waarom
de Unie dan «open» staat voor Turkije waar nog geen sprake is
van gelijkheid en respect voor mensenrechten. Is één van die
waarden van de Unie het niet-mishandelen van burgers in gevangenissen? Zo
ja, is het in theorie mogelijk dat de Europese Unie een nieuwe lidstaat kan
laten toetreden waar nog steeds mishandelingen van burgers in gevangenissen
en politiebureaus plaatsvinden? Tenslotte vragen de leden van de LPF-fractie
of het eerbiedigen van de waarden waarop de Unie berust inhoudt dat bij een
eventuele toetreding van Turkije, het oprichten van kerken in Turkije vrijelijk
plaats kan vinden en niet geblokkeerd mag worden door de Turkse overheid.Artikel I-1 spreekt over «de wil van de burgers en de staten van
Europa om hun gemeenschappelijke toekomst op te bouwen». De leden van
de SP-fractie zijn van mening dat de wil van de burgers om een gemeenschappelijke
toekomst op te bouwen in Europa grotendeels ontbreekt, gezien het ongenoegen
dat er heerst onder de bevolking ten opzichte van Europa. De leden van de
SP-fractie vragen de regering hierop te reageren. Artikel I-1
lid 2 bevat de bepaling dat de Europese Unie openstaat voor alle Europese
staten die haar waarden eerbiedigen en zich ertoe verbinden deze gezamenlijk
uit te dragen. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen de regering
welke staten hier precies mee worden bedoeld. Ook vragen zij een toelichting
op onderdelen van dit artikel, welke waarden precies worden bedoeld en wat
wordt verstaan onder dat uitdragen.De leden van de SGP-fractie hebben met een zekere verbazing kennis genomen
van de formulering in artikel I-1 dat dit grondwettelijk Verdrag onder meer
geïnspireerd zou zijn «door de wil van de burgers». Zij vragen
of de burgers van de lidstaten zijn geraadpleegd bij de totstandkoming van
dit Verdrag? Wordt met de «wil van de burgers» gedoeld op het
beeld dat de regeringsleiders daarvan hadden toen zij de Verklaring van Laken
opstelden? Op welke wijze is het toenemende verzet onder burgers tegen verdergaande
integratie verwerkt in deze Grondwet? Moet een burger die bij het referendum
tegen het grondwettelijk Verdrag wil stemmen, zelf de conclusie trekken dat
«de wil van de burgers» in ieder geval niet naar zijn wil verwijst,
maar alleen naar die van hen die vóór dit Verdrag stemmen? Of
moet de «wil van de burgers» in dit artikel meer theoretisch opgevat
worden als een verwijzing naar de volkssoevereiniteit, zo vragen deze leden.In het tweede lid wordt geformuleerd welke staten lid kunnen worden van
de EU. De leden van de SGP-fractie vragen of «Europese staten»
als een geografische aanduiding opgevat moet worden. Zo ja, laat dit lid,
formeel gesproken, daarmee ruimte voor toetreding van landen als Oekraïne,
Moldavië en Wit-Rusland? En deze leden vragen of met een geografische
interpretatie van «Europese staten» dan tegelijk het antwoord
gegeven op de vraag of Turkije in geografisch opzicht helemaal of slechts
voor een deel op het Europese continent ligt.Artikel I-3 De doelstellingen van de UnieArtikel I-3 spreekt over «een interne markt waarin de mededinging
vrij en onvervalst is» en over een «sociale markteconomie».
De leden van de SP-fractie hebben ernstige bezwaren tegen het vastleggen van
een economisch model in dit Verdrag. In een grondwet hoort een degelijke bepaling
naar hun mening niet thuis. Zij vragen de regering aan te geven welke staten
ooit een economisch model hebben vastgelegd in een grondwet. De leden van
de SP-fractie hebben verheugd kennis genomen van de doelstelling «volledige
werkgelegenheid». Helaas, zo stellen zij, wordt er in de rest van het
Verdrag gesproken over een «hoog werkgelegenheidsniveau» of over
«de bevordering van de werkgelegenheid». De leden van de SP-fractie
vragen de regering aan te geven waarom deze doelstelling niet consequent is
doorgevoerd in het Verdrag. Ook vragen zij de regering aan te geven in hoeverre
de doelstellingen «markteconomie» en «volledige werkgelegenheid»
met elkaar verenigbaar zijn. Zij vragen of de regering het met de leden van
de SP-fractie eens is dat markteconomieën juist gebaat zijn bij een overschot
aan arbeidskrachten, en dat er in een markteconomie geen sprake kan zijn van
volledige werkgelegenheid.De leden van de ChristenUnie-fractie vinden de doelstellingen in artikel
I-3 vaag geformuleerd. Zij vragen naar een toelichting op deze doelstellingen.
Hoe verhouden deze doelstellingen zich tot het evenredigheidsbeginsel van
artikel I-11 lid 4. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe
kan worden voorkomen dat de Europese Unie zich met te veel zaken gaat bemoeien.Met betrekking tot dit artikel merken de leden van de SGP-fractie op dat
kennelijk niet langer meer de interne markt met de vier vrijheden het eerste
en belangrijkste element is van de EU. De EU profileert zich eerst en vooral
als een politieke waardengemeenschap met hoge ambities, zowel
naar binnen gericht als mondiaal. Deze leden vragen of het een bewuste keus
is om niet meer de interne markt voorop te stellen.Het vierde lid van artikel I-3 spreekt over «de betrekkingen met
de rest van de wereld». De leden van de SGP-fractie vinden dit een ongelukkige,
nogal EU-centrische visie op de wereld. Zij vragen of de regering het daarmee
eens is en of niet veel adequater gesproken had kunnen worden over «de
externe betrekkingen».Artikel I-5 De betrekkingen tussen de Unie en de lidstatenDe leden van de LPF-fractie, onder verwijzing naar artikel I-12, lid 4
vragen hoe de eerbiediging van de essentiële staatsfuncties, waaronder
de verdediging van de territoriale integriteit, zich verhoudt tot «de
geleidelijke bepaling van een gemeenschappelijk defensiebeleid.Artikel I-6 Het recht van de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel een wijziging aanbrengt
in de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie, bekend
als de zogenaamde «Francovich» doctrine, dat burgers slechts een
beroep kunnen doen op verordeningen en richtlijnen, indien en voor zover deze
richtlijnen voldoende nauwkeurig zijn en rechten aan individuele burgers toekennen.
Voorts vragen de leden van de LPF-fractie wat de definitie is van een soeverein
land en welke bevoegdheden een soeverein land minimaal dient te hebben wil
men nog spreken van een soeverein land. Tevens vragen deze leden hoeveel procent
van de bevoegdheden van Nederland reeds zijn overgedragen aan de Unie en diverse
verdragen, inclusief die terreinen waar Nederland met dit grondwettelijk verdrag
geen vetorechten meer over heeft. Tenslotte vragen de leden van de LPF-fractie
op hoeveel procent van de Nederlandse wetgeving Europese wetgeving voorrang
heeft, inclusief de wijzigingen van dit grondwettelijk verdrag.Artikel I-7 RechtspersoonlijkheidOmdat de Unie rechtspersoonlijkheid zal krijgen als gevolg van het verdrag
vragen de leden van de CDA-fractie of het mogelijk is dat de EU zich zal aansluiten
bij het EVRM. Voorts vragen de leden van de CDA-fractie of de EU zich zal
aansluiten bij alleen het EVRM of ook bij de daarbij behorende protocollen.
Indien dat laatste het geval is, vragen de leden van de CDA-fractie zich af
welke gevolgen dat dan zal hebben voor die lidstaten, die op enkele protocollen
een voorbehoud hebben gemaakt.De leden van de PvdA-fractie vragen wat de gevolgen zullen zijn van de
rechtspersoonlijkheid die de EU in dit verdrag krijgt voor de ratificatieprocedure
van nieuw af te sluiten verdragen waarbij ook de EU partij zal zijn.Artikel I-8 De symbolen van de UnieDe leden van de SP-fractie zijn van mening dat door het vastleggen van
de symbolen, de Unie veel eigenschappen krijgt van een federale staat: een
eigen munt, een eigen vlag, een eigen volkslied, een eigen feestdag. Daaraan
wordt toegevoegd een vaste voorzitter van de Europese Raad, een grondwet en
mogelijk een gemeenschappelijke defensie. De regering stelt vast dat de opname
van het Handvest van Grondrechten alsmede het vooruitzicht van toetreding
van de Unie tot het EVRM «het rechtstatelijk en democratisch karakter
van de Unie bevestigd.» De leden van de SP-fractie vragen of de regering
erkent dat met de ratificatie van dit Verdrag de Europese Unie een rechtstaat
wordt.TITEL II – GRONDRECHTEN EN BURGERSCHAP VAN DE UNIEArtikel I-9 De grondrechtenDe leden van de LPF-fractie vragen wat wordt bedoeld met de zinsnede in
artikel I-9, lid 2 «Die toetreding (de toetreding tot het EVRM) laat
de bevoegdheden van de Unie, zoals in de Grondwet bepaald, onveranderd».
Op grond van artikel I-9, lid 3 maken het EVRM en de fundamentele vrijheden
zoals zij voortvloeien «deel uit van de constitutionele tradities die
lidstaten gemeen hebben» deel uit van de algemene beginselen van het
recht van de Unie. De leden van de LPF-fractie vragen of een toetsing van
wetten in formele zin niet strijdig is met het zogenaamde toetsingsverbod»
van artikel 120 Grondwet en, indien dat niet het geval is, of het toetsingsverbod
dan slechts wordt opgeheven als burgers een beroep kunnen doen op Europees
recht. Tenslotte vragen de leden van de LPF-fractie of het rechtzekerheidsbeginsel
valt onder «de constitutionele tradities die lidstaten gemeen hebben».De leden van de SGP-fractie vragen of het constitutionele karakter van
het grondwettelijk Verdrag onderstreept wordt door de opname van grondrechten.
Het is hen opgevallen dat de terminologie die voor de aanduiding hiervan gebruikt
wordt nogal rommelig is. Zo wordt er gesproken over «eerbiediging van
de mensenrechten» (I-2); «bescherming van de mensenrechten»
(I-3, lid 4); «grondrechten» (III-257, eerste lid); «mensenrechten
en fundamentele vrijheden» (III-292, tweede lid) en over «mensenrechten»
(zelfde artikel, tweede lid). Zij vragen of de regering het met deze leden
eens is dat de verschillende aanduidingen verwarrend werken? Of worden met
de verschillende aanduidingen ook verschillende rechten bedoeld? Opvallend
vonden deze leden ook dat de vier vrijheden van de interne markt gerangschikt
worden onder de «fundamentele vrijheden» (artikel I-4)? Met fundamentele
vrijheden worden over het algemeen toch andere vrijheidsrechten bedoeld dan
de fysieke vrijheden van de interne markt, zo vragen deze leden.In het tweede lid wordt aangekondigd dat de EU zal toetreden tot het EVRM.
Uit de toelichting van de regering blijkt dat deze toetreding mogelijk gepaard
gaat met ondertekening van alle protocollen. De leden van de SGP-fractie vragen
of de regering een overzicht kan geven van de voorbehouden die de huidige
staten, die zowel lid van de EU als partij bij het EVRM zijn, gemaakt hebben.
Is op basis van de gemaakte voorbehouden een indicatie te geven van spanningen
die zich kunnen voordoen wanneer een bepaalde lidstaat, die zelf bepaalde
voorbehouden gemaakt heeft, gehouden is EU-regelgeving uit te voeren en daarbij
de bepalingen uit het EVRM zónder voorbehouden moet respecteren? Deze
leden menen dat de regering, gelet op de verantwoordelijkheid van de Staten-Generaal
voor de ratificatie, hier niet kan volstaan met het antwoord: «Dit zal
bij de voorbereiding van de toetreding moeten worden bezien» (TK 30 025,
nr. 4, blz. 13).De leden van de SGP-fractie vragen of het Hof van Justitie van de EU,
nadat de EU tot het EVRM toegetreden zal zijn, bij de interpretatie van het
EVRM zich zonder meer zal voegen naar de jurisprudentie EHRM? Zij verwijzen
naar de opmerking terzake die door de Raad van State gemaakt is in zijn advies
over het Handvest van grondrechten (Kamerstuk 21 501–20 A).Artikel I-10 Het burgerschap van de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel I-10 het recht van nationale
lidstaten om haar burgers de nationaliteit te ontnemen onverlet laat. Voorts
vragen deze leden of het burgerschap van de Unie ook betekent dat iemand van
wie bijvoorbeeld de Nederlandse nationaliteit is ontnomen, maar
dan wel burger van de Europese Unie is, naar internationaal recht niet als
statenloos kan worden aangemerkt.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe het in dit artikel
geformuleerde Europees burgerschap op de burgers wordt overgebracht. Wordt
van burgers verwacht dat zij het Europese volkslied leren? Ook vragen de leden
van de ChristenUnie-fractie of 9 mei een verplichte vrije feestdag
wordt.TITEL III – BEVOEGDHEDEN VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de SP-fractie delen de constatering van de regering dat het
Grondwettelijk Verdrag een bevestiging is van een ontwikkeling waarbij de
lidstaten over een periode van vijf decennia in toenemende mate een deel van
hun handelingsvrijheid hebben afgestaan door aan een supranationaal samenwerkingsverband
bepaalde bevoegdheden toe te kennen waarmee direct en vergaand kan worden
ingegrepen in de nationale rechtsordes. Over een periode van vijf decennia
zijn steeds meer nationale bevoegdheden overgedragen aan «Brussel».
De regering stelt in de memorie van toelichting dat de «bestaande bevoegdheden
onder het EG-Verdrag en het EU-Verdrag worden uitgebreid (ruimte van vrijheid,
veiligheid en recht). Ook worden er nieuwe beleidsterreinen onder de driedeling
gebracht (energie en toerisme)». De leden van de SP-fractie betreuren
dit verlies aan zeggenschap. Zij vragen of de regering erkent dat hiermee
opnieuw verbreding en verdieping van de bevoegdheden van de Unie plaatsvindt.
Voorts vragen de leden van de SP-fractie of de regering verwacht dat, door
de verbreding en verdieping van de bevoegdheden van de Unie, de bijdrage van
de lidstaten aan de Unie in de toekomst zal toenemen.De regering stelt in de MvT dat de verduidelijking van de bevoegdhedenstructuur
een waarborg kan vormen tegen de «angst voor een ongebreidelde machtstoename
van het Brusselse apparaat ten koste van de bevoegdheden van de lidstaten».
De leden van de SP-fractie betreuren het dat dit slechts een waarborg is tegen
de angst voor een machtstoename van Brussel, en vragen de regering in hoeverre
dit een waarborg is tegen mogelijke feitelijke machtstoename van Brussel.
De leden van de D66-fractie stellen dat de Grondwet onder deze titel duidelijkheid
biedt over de reikwijdte van de invloed van de Europese Unie en de verhouding
tussen de Unie en de lidstaten. Deze leden achten het van belang dat deze
duidelijkheid gegeven wordt. Zij zijn van mening dat de regering terecht wijst
op de gesignaleerde angst voor ongebreidelde machtstoename van Brussel. Dit
kan naar de mening van de leden van de D66-fractie weggenomen worden door
duidelijkheid te geven over waar de Europese Unie wel en niet over gaat. De
regering geeft aan dat in de Grondwet voldoende waarborgen er zijn gecreëerd
om dit te voorkomen. De leden van de D66-fractie vragen of de regering voor
alle duidelijkheid kan ingaan op deze waarborgen.Met betrekking tot de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten
regelen stellen de leden van de ChistenUnie-fractie dat er binnen de Europese
Unie een groot aantal onderwerpen aangewezen zijn waarover in de Raad met
gekwalificeerde meerderheid wordt besloten. De leden van de fractie van de
ChristenUnie vragen of de regering hun mening deelt dat de lidstaten hiermee
macht kwijtraken aan de Europese instellingen. Indien de regering dat niet
van mening is, vragen deze leden een onderbouwing van dat standpunt.De leden van de SGP-fractie memoreren dat in het tweede lid van artikel
I-12 vermeld staat dat de lidstaten hun bevoegdheid uitoefenen voorzover de
Unie haar bevoegdheid niet heeft uitgeoefend of besloten heeft deze niet langer
uit te oefenen. Biedt deze bepaling de mogelijkheid voor het teruggeven
van eerder aan de Unie toegekende bevoegdheden aan de lidstaten, zo vragen
deze leden? Zo ja, op welke wijze zal de regering zich in Europees verband
concreet daarvoor inzetten, gedachtig de eerdergenoemde motie Van der Staaij/Herben
(Kamerstuk 29 803 nr. 12) en de Humboldt-lezing van de Minister van Buitenlandse
Zaken?De leden van de SGP-fractie merken op dat noch in artikel I-12, noch in
de direct daaropvolgende artikelen een heldere definitie gegeven wordt van
exclusieve, gedeelde en andere bevoegdheden. Moeten zij uit het zesde lid
van artikel I-12 opmaken dat de betekenis van deze bevoegdheden afgeleid moet
worden uit de vele bepalingen in Deel III? Indien dat het geval is, moet dan
de conclusie luiden dat de artikelen I-12 tot en met I-17 een schijnduidelijkheid
bieden over de bevoegdheidsverdeling? Indien dat niet het geval is, dan vragen
deze leden of de regering op basis van de bepalingen in Deel III een zo helder
mogelijke omschrijving van de kenmerken van de verschillende bevoegdheidscategorieën
kan geven. Met name de categorie gedeelde bevoegdheid verdient volgens deze
leden nadere omschrijving. Immers, wanneer de Unie voor 90% bevoegd is op
een bepaald terrein en de lidstaten voor 10% is dat formeel evenzeer een gedeelde
bevoegdheid als wanneer die percentages andersom liggen, terwijl in beide
situaties de materiële bevoegdheidsuitoefening sterk van elkaar verschilt.
Ook is niet helder waarom het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
buiten artikel I-14 gehouden is en apart genoemd wordt. Uit Deel III blijkt
immers dat de bevoegdheden van de EU op dit terrein sterke overeenkomsten
vertonen met gedeelde bevoegdheden, zo stellen de leden van de SGP-fractie.Ook op andere punten is de indeling van de verschillende beleidsgebieden
in de artikelen I-13, I-14 en I-17 niet altijd even duidelijk. Zo wordt de
interne markt onder de gedeelde bevoegdheden gerangschikt in artikel I-14,
dit terwijl de douane-unie en mededingingsregels in artikel I-13 teruggevonden
kunnen worden bij de exclusieve bevoegdheden. Deze leden vinden dat verwarrend,
aangezien de douane-unie en het mededingingsbeleid integraal onderdeel zijn
van de interne markt. Had op zijn minst het begrip «interne markt»
in artikel I-14 niet afgebakend moeten worden, zo vragen zij.Opvallend achten deze leden dat de coördinatie van het economisch
beleid, het werkgelegenheidsbeleid en het sociaal beleid in een apart artikel
I-15 is opgenomen. De leden van de SGP-fractie vragen om een nadere toelichting
waarom deze beleidsgebieden niet gerangschikt zijn onder artikel I-17 dat
onder meer de gebieden voor coördinerend optreden opsomt? Is er een verschil
tussen het ene en het andere coördinerende optreden (wel of niet verplichtend)?Opvallend achten deze leden ten slotte dat volksgezondheid wordt genoemd
in artikel I-17, terwijl dit beleidsgebied – in ieder geval voor een
deel – naar zijn aard een gedeelde bevoegdheid is. Deze leden wijzen
op de regelgeving ten aanzien van bijvoorbeeld voedselveiligheid. Wat is de
reden voor de gekozen indeling bij artikel I-17?Het is de leden van deze fractie opgevallen dat temidden van alle zakelijke
indelingen van beleidsgebieden ineens in artikel I-16 een bepaling van een
geheel ander karakter te vinden is. Zij doelen op de opdracht aan de lidstaten
om «hun actieve en onvoorwaardelijke steun» te geven aan het gemeenschappelijk
buitenlands beleid van de EU. Gelet op het reeds in het tweede lid van artikel
I-5 geformuleerde loyaliteitsbeginsel vragen zij of de bepaling in het tweede
lid van artikel I-16 niet overbodig is. Wat is de meerwaarde ervan? Daarnaast
kunnen zij niet instemmen met de formulering «onvoorwaardelijke steun».
Deze formulering lijkt eigen accenten en keuzes van de lidstaten op het gebied
van buitenlands beleid geheel uit te sluiten, en lijkt ook op gespannen voet
te staan met de mogelijkheid die in artikel III-300, eerste lid, laatste alinea
geformuleerd is (verzet van een lidstaat tegen vaststelling van een Europees
besluit om essentiële redenen van nationaal beleid). De leden van de
SGP-fractie vragen de regering of die waarneming klopt. Ook het
feit dat het grondwettelijk Verdrag het evolutieve karakter van het GBVB onderstreept,
impliceert huns inziens dat er voorlopig nog vele eigen accenten gezet en
keuzes gemaakt door de lidstaten gemaakt zullen worden op dit terrein. Alleen
al uit oogpunt van politiek realisme ligt de woordkeus«onvoorwaardelijke
steun» daarom niet voor de hand. Bij artikel I-40 zullen de leden van
de SGP-fractie nadere vragen stellen over dit beleidsgebied.Artikel I-11 GrondbeginselenIn het protocol over de subsidiariteitstoets en in artikel I-11 is de
positie van decentrale en lokale overheden vermeld. In de MvT stelt de regering
dat dit geen juridische consequenties heeft, omdat in het protocol slechts
wordt gesproken over de vraag of iets op Europees dan wel op nationaal niveau
geregeld moet worden. Meent de regering dat de decentrale overheden op grond
van deze passage een aparte positie in de subsidiariteitstoetsprocedure moeten
krijgen, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De leden van de SP-fractie betwijfelen of de subsidiariteitstoets een
effectief mechanisme zal zijn om bepaalde bevoegdheden op nationaal niveau
te blijven handhaven. Zij stellen dat, indien het nationale parlement meent
dat een voorstel niet voldoet aan het subsidiariteitsvereiste, dit parlement
afhankelijk is van andere nationale parlementen om een verzoek tot heroverweging
in te dienen. Hiermee wordt het nationale parlement afhankelijk gemaakt van
andere nationale parlementen. De leden van de SP-fractie betreuren het dat
de «gele kaart» niet betekent dat het voorstel van tafel is, maar
dat het voorstel ook gehandhaafd kan worden. Tevens achten deze leden het
een gemis dat het subsidiariteitsbeginsel alleen van toepassing is op wetgevingshandelingen.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen dat met de subsidiariteitstoets
een nieuw onderdeel in de Europese samenwerking in het Verdrag wordt vastgelegd.
Deze toets is pas effectief als een derde deel van de nationale parlementen
actie onderneemt tegen voorstellen van de Commissie. De leden van de fractie
van de Christenunie vragen de regering hoe deze toets in de praktijk moet
gaan functioneren. Ziet de regering dit inderdaad als werkbare constructie
om een goede beoordeling te kunnen maken van welk niveau verantwoordelijk
is voor het maken van beleid? Voorts vragen deze leden of het de bedoeling
is dat de nationale parlementen met elkaar gaan samenwerken of worden de voorstellen
van de Commissie door ieder parlement afzonderlijk beoordeeld.De leden van de SGP-fractie zijn positief over het feit dat gepoogd is
in het grondwettelijk Verdrag helderheid te scheppen over de bevoegdheidsverdeling
tussen de EU en de lidstaten. Evenwel roepen de desbetreffende artikelen bij
hen de nodige vragen op.De eerste vraag is waar de bevoegdheden aan worden gerelateerd. In algemene
zin kunnen bevoegdheden aan óf aan welomschreven, goed afgebakende
taken worden verbonden, óf aan meer algemeen geformuleerde doelstellingen.
Deze leden constateren dat de bevoegdheden die in I-13 tot en met I-17 genoemd
worden, in die artikelen noch aan taken, noch aan doelstellingen verbonden
worden. Uit andere artikelen van de Grondwet, met name in Deel III (zie bijvoorbeeld
III-257 en III-294) zou afgeleid kunnen worden dat de bevoegdheden gerelateerd
zijn aan algemeen geformuleerde beleidsdoelstellingen. Deze leden vragen of
dat juist is. Tevens vragen zij of het relateren van bevoegdheden aan algemene
doelstellingen niet het gevaar in zich bergt dat het grondwettelijk Verdrag
nauwelijks beperkingen oplegt aan welk optreden van de EU dan ook. Immers,
de doelstellingen zijn zo ruim dat nagenoeg elk overheidsoptreden en elk overheidsbesluit
met een beroep daarop gerechtvaardigd kan worden. Had het niet veel meer duidelijkheid
geschapen wanneer de bevoegdheden gerelateerd zouden zijn aan
helder omschreven taken van de EU, zoals nu het geval is in art. 3 EG-verdrag?De leden van de SGP-fractie zijn verheugd dat bij het derde lid van dit
artikel een protocol is gevoegd over het subsidiariteitsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel,
waarin ook een rol aan de nationale parlementen is toebedeeld. Zij zijn van
mening dat de daarin neergelegde procedure in ieder geval mogelijkheden biedt
voor een sterkere betrokkenheid van die parlementen bij de Europese besluitvorming.
Evenwel vrezen zij dat de beperkingen die het protocol oplegt de gebruikmaking
van die mogelijkheden belemmert. Zij doelen op de korte termijn van zes weken,
waarbinnen eenderde van de nationale parlementen bezwaar gemaakt moet hebben
tegen een Commissievoorstel. Is de regering het met hen eens dat dit niet
alleen een goedlopende interne behandelprocedure vergt van elk nationaal parlement,
maar ook een zeer geperfectioneerde samenwerking met andere nationale parlementen,
in het geval men de Commissie ertoe wil bewegen het voorstel op gronden van
subsidiariteit te heroverwegen? Deze leden wijzen verder op de bevoegdheid
van de Commissie om het voorstel waartegen bezwaar gemaakt is door een aantal
parlementen gewoon te handhaven. Kan dit niet betekenen dat de hele bezwaarprocedure
uiteindelijk een weinig effectief instrument zal zijn? In hoeverre gaf de
Minister van Buitenlandse Zaken een adequate weergave van het «gele
kaartsysteem» toen hij in zijn column in Spits van 14 april jongstleden
schreef dat een bepaald aantal parlementen aan de Commissie de «opdracht»
kan geven: «Overdoen!»? Het gaat toch louter om een gemotiveerd
advies, zijnde een verzoek tot intrekking of heroverweging en niet meer, zo
vragen deze leden.Verder vragen de leden van de SGP-fractie waarom in artikel 8 van genoemd
protocol het Comité van de Regio's een beroepsrecht tegen Europese
wetgevingshandelingen krijgt. Het Comité is toch slechts een adviserend
orgaan, en niet een instelling van de EU? De leden van de SGP-fractie vragen
waarom het dan over zo'n zwaar recht als het beroepsrecht zou moeten beschikken
als het in een eerder stadium over dezelfde materie al advies heeft uitgebracht.Artikel I-12 De categorieën van bevoegdhedenDit verdrag regelt, in aansluiting op de verdragen van Amsterdam en Nice,
de coördinatie van het economisch beleid en het werkgelegenheidsbeleid.
Daarnaast worden bevoegdheden onderscheiden, waarbij er gebieden worden aangeduid
waar de EU ondersteunend, coördinerend of aanvullend optreedt. De leden
van de CDA-fractie vragen wat het exacte onderscheid is tussen beide bevoegdheidscategorieën.De leden van de LPF-fractie vragen of Nederland als lidstaat nog beoordelingsvrijheid
heeft op welke wijze zij de uitvoering van juridisch bindende handelingen
ter hand neemt, indien bij de Grondwet een bepaalde bevoegdheid aan de Unie
is toegekend.Artikel I-13 De gebieden van exclusieve bevoegdheidDe leden van de LPF-fractie stellen dat deze bepaling volgens de regering
slechts beoogt om bestaande bepalingen te herbevestigen en bestaande jurisprudentie
te codificeren (MvT). Deze leden vragen hoe zich dit verhoudt tot het feit
dat dit wetsartikel in de toekomende tijd is geformuleerd. De leden van de
LPF-fractie vragen op welke terreinen lid 2 betrekking heeft en op welke niet.
Zij vragen of dit een beperking van de verdragsluitende bevoegdheid van Nederland
inhoudt. Indien dit het geval is, is dit dan niet in strijd met artikel 90
e.v. van de grondwet, waarin de soevereine bevoegdheid van Nederland om verdragen
te sluiten is vastgelegd, zo vragen deze leden. Tenslotte vragen de leden
van de LPF-fractie of het op basis van lid 2 mogelijk is dat de EU verdragen
sluit die in strijd zijn met artikelen in de Nederlandse grondwet.
Indien dat het geval is, betekent dit dan niet dat de goedkeuringsprocedure
van artikel 91 lid 3 gw zal moeten worden doorlopen, zo vragen deze leden.Met betrekking tot de exclusieve bevoegdheden van de Unie stelt de regering
in de MvT dat «de uitzondering onder artikel 133, zesde lid, van het
EG-Verdrag, betreffende akkoorden die de interne bevoegdheden zouden overschrijden,
zoals handelsakkoorden inzake culturele en audiovisuele diensten, onderwijsdiensten
en sociale en volksgezondheidsdiensten, is komen te vervallen». De leden
van de SP-fractie betreuren dit, en vragen de regering wat de implicaties
hiervan kunnen zijn.De leden van de D66-fractie stellen dat in artikel I-13
de uitzondering voor akkoorden, die de interne bevoegdheden zouden overschrijden,
is komen te vervallen. Deze leden vragen wat het gevolg is van het vervallen
van deze uitzondering. De leden van de D66-fractie vragen of akkoorden op
het gebied van onderwijsdiensten, audioen culturele diensten en sociale en
volksgezondheidsdiensten voortaan onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese
Unie vallen. Indien dat het geval is, vragen de leden van de D66-fractie wat
dat betekent in de praktijk en wat het standpunt van de regering in deze is.Artikel I-14 De gebieden van gedeelde bevoegdheidDe leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan onder de «economische,
sociale en territoriale samenhang» in artikel I-14, lid 2, letter c.
Voorts vragen de leden van de LPF-fractie of de artikelen I-14 en III-316
de bedoeling hebben om een Europese ontwikkelingssamenwerking naast de nationale
ontwikkelingshulp van de lidstaten in te stellen, zodat Nederland na invoering
van de Europese Grondwet meer geld zal uitgeven aan ontwikkelingssamenwerking.De leden van de D66-fractie stellen dat het belang van de kenniseconomie
nogmaals wordt onderstreept door het expliciet opnemen van ruimteonderzoek
en R&D in de Grondwet. Samen met ontwikkelingssamenwerking vallen deze
terreinen onder de zogenaamde «parallelle bevoegdheden». De leden
van de D66-fractie vragen wat hier precies onder verstaan moet worden. Voorts
vragen zij waarin de «parallelle bevoegdheden» verschillen van
de gedeelde bevoegdheden en waarom ervoor is gekozen om deze onder te brengen
in het artikel over de gedeelde bevoegdheden.Artikel I-15 De coördinatie van het economisch beleid
en het werkgelegenheidsbeleidEen tweetal gebieden hebben een eigen karakter, onder welke de coördinatie
van het economisch beleid en het werkgelegenheidsbeleid, aldus de leden van
de D66-fractie. Deze leden vragen welke bevoegdheden de Europese Unie op dit
punt heeft, in het bijzonder op het gebied van werkgelegenheidsbeleid.Artikel I-16 Het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleidDe leden van de LPF-fractie vragen wat de verhouding is tussen het gemeenschappelijk
veiligheidsbeleid en de NAVO. Voorts vragen zij of de regering voorbeelden
kan geven van situaties waarin het optreden van lidstaten «in strijd
is met de belangen van de Unie of afbreuk kunnen doen aan de doeltreffendheid
ervan».Artikel I-18 FlexibiliteitsclausuleDe leden van de LPF-fractie vragen of de Tweede Kamer de mogelijkheid
heeft om een uitbreiding van de bevoegdheden van de Europese Unie op grond
van dit artikel tegen te houden.De leden van de SP-fractie betreuren het dat het toepassingsbereik van
de flexibiliteitclausule aanzienlijk verruimd is. In de MvT stelt de regering:
«Beperkte het oude artikel de bevoegdheid tot optreden in het kader
van de gemeenschappelijke markt, het onderhavige flexibiliteitsartikel verruimt
dat tot alle doelstellingen van het Grondwettelijk Verdrag gekoppeld aan alle
beleidsgebieden van Deel III». De leden van de SP-fractie vragen of
de regering het met hen eens is dat hiermee te gemakkelijk grote delen van
het Verdrag zonder reguliere procedure herzien kunnen worden.De leden van
de D66-fractie stellen dat de verruiming van het zogenaamde «flexibiliteitsartikel»
tot alle beleidsgebieden van Deel III van de Grondwet nieuw is. Dit artikel
biedt de mogelijkheid tot verdere ontwikkeling van het acquis in die gevallen waarin de Grondwet nog geen bevoegdheden voorziet
die wel nodig zijn voor het behalen van de gemeenschappelijke doelstellingen.
De leden van de D66-fractie zijn van mening dat de slagvaardigheid van de
Unie gebaat is met dit artikel, maar zij vinden wel dat verdere ontwikkeling
van het acquis – daar waar de Grondwet nog geen basis biedt –
onder democratische controle moet staan. De leden van de D66-fractie vragen
of de regering daarom kan uiteenzetten op welke wijze de nationale parlementen
en het Europees parlement hierbij betrokken zullen zijn.De leden van de SGP-fractie zijn bepaald niet gelukkig met de nieuwe flexibiliteitsbepaling.
Zij constateren dat de algemene verwijzing in dit artikel naar «de doelstellingen
van de Grondwet» schier onbeperkte mogelijkheden biedt om stapsgewijs
de bevoegdheden van de EU uit te breiden, zónder verdragswijziging
en zelfs zonder uitdrukkelijke goedkeuring van de nationale parlementen. Deze
mogelijkheden zijn niet langer beperkt tot de interne markt, maar strekken
zich uit over het hele terrein van Unieoptreden. Zij menen dat, aangezien
het hier om meer gaat dan subsidiariteitstoetsing, namelijk om bevoegdheidstoedeling,
het in de rede gelegen had om gebruikmaking van de flexibiliteitsclausule
te verbinden aan formele instemming door de nationale parlementen. De leden
van de SGP-fractie vragen waarom de regering zich hier niet voor heeft ingezet
en hoe frequente gebruikmaking van dit artikel in de toekomst, hetgeen niet
uitgesloten moet worden gelet op het frequente gebruik van het huidige artikel
308 EG-verdrag, zich verhoudt tot de zozeer gewenste transparantie van het
Europese bestuur.TITEL IV – INSTELLINGEN EN ORGANEN VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de SGP-fractie merken op dat in tal van analyses van het
grondwettelijk Verdrag gesproken wordt van een verschuivend institutioneel
zwaartepunt, inhoudend dat de Europese Raad en het Europees Parlement versterkt
zijn ten koste van de Europese Commissie. Zij vragen of de regering nog eens
met redenen omkleed kan aangeven waarom zij die mening niet is toegedaan.Artikel 1–19 De instellingen van de UnieDe Europese Raad is nu als een Europese instelling opgenomen in het Verdrag.
De regering meent dat dit een logische en juiste consequentie is van de toegenomen
rol van de Europese Raad sinds de Europese Akte. De leden van de CDA-fractie
vragen zich echter af of, zeker gezien de besluitvorming die binnen de Europese
Raad op basis van consensus plaats vindt, hiermee niet een verkeerd signaal
wordt afgegeven. Het zou als een signaal opgevat kunnen worden dat de Europese
samenwerking meer op basis van intergouvernementele samenwerking plaats gaat
vinden dan op basis van supranationaliteit. De leden van de CDA-fractie vragen
naar het oordeel van de regering in deze.De leden van de SP-fractie betreuren het dat de Europese Rekenkamer niet
is opgenomen als instelling van de Unie. De Algemene Rekenkamer stelt in haar
EU-trendrapport 2005: «De formele positie van de Europese Rekenkamer
in de grondwet is ondanks een aanbeveling daartoe van de gezamenlijke nationale
rekenkamers in de EU eind 2003 niet verbeterd.» De regering stelt dat
dit geen materiële gevolgen heeft voor de positie van de Europese Rekenkamer.
De leden van de SP-fractie vragen de regering aan te geven wat de gevolgen
hiervan zijn voor de principes van goed openbaar bestuur («good governance»,
good «accountability»).Artikel I-20 Het Europees ParlementDe leden van de SP-fractie merken op dat het Europees Parlement nog steeds
geen volwaardige bevoegdheden heeft, zoals het recht op initiatief. Met de
uitbreiding van de bevoegdheden van het Europees Parlement wordt het Parlement
volgens de leden van de SP-fractie maar beperkt democratischer. De leden van
de SP-fractie achten de uitbreiding van de bevoegdheden van het Europees Parlement
geen compensatie voor het verlies aan zeggenschap van het nationale parlement.
Tevens betreuren deze leden het dat het Europees Parlement niet de bevoegdheid
krijgt om aparte Commissarissen tot aftreden te dwingen. De leden van de SGP-fractie
plaatsen de bepaling dat het Europees Parlement de voorzitter van de Commissie
kiest in het kader van een voortdurende politisering van de verhouding tussen
Parlement en Commissie. Zij menen dat een versterkte politieke relatie tussen
beide instellingen de onafhankelijkheid van de Commissie in gevaar kan brengen
en zij vragen naar de zienswijze van de regering hierop.Het plafond voor de omvang van het Europees Parlement is vastgesteld op
750 leden. De leden van de SGP-fractie vragen de regering of zij een schatting
kan maken van het aantal leden dat Nederland maximaal overhoudt na toetreding
van allereerst Roemenië, Bulgarije, Kroatië en Turkije. Is dat aantal
voor Nederland acceptabel, om in het Europees Parlement een voldoende representatieve
afspiegeling te hebben van het politieke palet van Nederland?De leden van de SGP-fractie vinden het een goede zaak dat de Europese
Raad nu ook in het Verdrag als instelling is erkend en van een taakomschrijving
is voorzien. Dat komt de transparantie van het Europese institutionele bestel
ten goede. Ook zijn zij verheugd dat besluitvorming bij consensus de basisregel
blijft voor deze instelling. Zij zouden het zeer onwenselijk vinden indien
over de algemene politieke beleidslijnen en prioriteiten met gekwalificeerde
meerderheid zou worden besloten. Wel vragen zij de regering om een overzicht
te geven van de bepalingen in de Grondwet waarin ten aanzien van de Europese
Raad van deze basisregel wordt afgeweken.Artikel 1–22 De voorzitter van de Europese RaadHet Verdrag regelt dat er een meer permanente voorzitter van de Europese
Raad zal komen. In vergelijking met eerdere teksten binnen de Conventie zou
naar de mening van de leden van de CDA-fractie de indruk kunnen ontstaan dat
uiteindelijk de voorzitter van de Europese Raad en van de Europese Commissie
zouden kunnen samenvallen. De leden van de CDA-fractie vragen hoe de regering
tegen deze analyse aankijkt en of de regering van mening is dat dit wenselijk
zou zijn. In dat kader vragen de leden van de CDA-fractie de regering welke
gevolgen dit zou kunnen hebben voor de machtsverdeling binnen de EU, met andere
woorden, of daarmee de trias politica niet wordt doorbroken.De leden van de D66-fractie stellen dat in de Grondwet uiteindelijk is
gekozen voor een voorzitter van de Europese Raad én een roulerend teamvoorzitterschap
van de vakraden. Het is de leden van de D66-fractie nog niet
helemaal duidelijk hoe de taakafbakening tussen de voorzitter van de Europese
Raad en het roulerend voorzitterschap van de vakraden er precies is vormgegeven.
Deze leden vragen of de regering hier uitgebreider op kan ingaan. De leden
van de D66-fractie vragen wat de taken en bevoegdheden van het roulerend voorzitterschap
van de vakraden zijn en waarin deze van de voorzitter van de Europese Raad
verschillen. Voorts vragen deze leden wat de relatie tussen beiden is.De voorzitter van de Europese Raad heeft daarnaast ook een rol in de externe
vertegenwoordiging van de Unie op het gebied van het gemeenschappelijke buitenland-
en veiligheidsbeleid. De leden van de D66-fractie vragen hoe deze bevoegdheden
zich verhouden met die van de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen dat met de vaste voorzitter
van de Europese Raad een soort «president» van Europa wordt gecreëerd
die ook bij extern optreden het «gezicht» van Europa zal worden.
De leden van de fractie van de ChristenUnie willen graag weten hoe deze positie
zich precies verhoudt tot de functie en het takenpakket de nieuwe minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie.De leden van de SGP-fractie hebben grote bezwaren tegen de «vaste»
voorzitter van de Europese Raad. Deze bezwaren achten zij aanvankelijk goed
verwoord en ingebracht door de regering tijdens de IGC. Uiteindelijk heeft
de regering zich echter al vrij snel neergelegd bij een vaste voorzitter met
een beperkte taakomschrijving. Deze leden vragen waarom de regering haar verzet
zo snel gestaakt heeft en of zij nu alleen maar blij is dat «de schade
beperkt is gebleven», of dat zij ook nog voordelen ziet in de vaste
voorzitter zoals die nu omschreven is in artikel I-22. Is de regering het
met deze leden eens dat het «leiden en stimuleren van de werkzaamheden
van de Europese Raad», de zorgplicht voor de voorbereiding en continuïteit
van de werkzaamheden van deze instelling en de taak om de samenhang en consensus
te bevorderen, bepaald geen louter procedurele taken zijn en dat een krachtige
persoonlijkheid hier zeker een politieke invulling aan zal geven? De leden
van de SGP-fractie plaatsen ook kanttekeningen bij de taak van de voorzitter
op het terrein van de externe vertegenwoordiging. Is hier niet een recept
gegeven voor spanningen met de functie-uitoefening van de Europese Minister
van Buitenlandse Zaken, wiens primaire taak juist de externe vertegenwoordiging
is? De regering kan toch niet stellen dat de rol van de voorzitter op het
terrein van de externe vertegenwoordiging «veeleer technisch van aard
is». Anders zou immers de bepaling dat deze taak geldt, «onverminderd
de aan de Minister van Buitenlandse Zaken toegedeelde bevoegdheden»
overbodig zijn, aldus de leden van de SGP-fractie.Het viel deze leden op dat de benoemingsvereisten voor het voorzitterschap
van de Europese Raad niet in het Verdrag zijn geregeld. Zij vragen de regering
hier meer over te zeggen. Is het de bedoeling om oud-regeringsleiders in aanmerking
te laten komen voor deze functie? Is het denkbaar dat gekomen zal worden tot
een soort rotatiesysteem, waarbij ook de kleinere lidstaten om de zoveel tijd
een vaste voorzitter mogen leveren? Hoe groot acht de regering de kans dat
de invloed van de grote lidstaten op de benoeming van een vaste voorzitter,
en vervolgens ook op zijn functioneren, aanmerkelijk zal zijn? Opmerkelijk
vonden de leden van de SGP-fractie dat de Benelux-landen in de Conventie nadrukkelijk
hebben gepleit voor het openhouden van de mogelijkheid om het voorzitterschap
van de Commissie en de Europese Raad in één persoon te combineren.
Wat was daarachter de ratio? Is het vanuit het oogpunt van transparantie wenselijk
om twee instellingen met een zo onderscheiden positie en taak te laten voorzitten
door één persoon, zo vragen de leden van de SGP-fractie.Artikel I-23 De Raad van Ministers en Artikel I-24 De
formaties van de Raad van MinistersDe regering geeft aan dat ze verheugd is dat het roterende voorzitterschap
voor de vakraden is gehandhaafd omdat dit een aantal zwaarwegende voordelen
met zich mee brengt: «Ten eerste geeft het roterende voorzitterschap
uitdrukking aan het principe van gelijkheid der lidstaten. Ten tweede gaat
er een belangrijk leereffect voor nationale administraties uit van het voorzitterschap
van de vakraden. Ten derde kunnen lidstaten nieuwe impulsen geven aan beleidsagenda's
wanneer zij het voorzitterschap bekleden. Ten slotte brengt het voorzitterschap
de Unie dichterbij de burgers van de lidstaat die dat voorzitterschap bekleedt».
De regering heeft zich tevergeefs uitgesproken tegen de invoering van een
vaste voorzitter van de Europese Raad. De leden van de SP-fractie vragen de
regering wat dit voor effect heeft op de gelijkheid der lidstaten. De leden
van de ChristenUnie-fractie stellen dat, om Europa meer transparant te maken,
de wetgevende vergaderingen van de Ministers van de lidstaten openbaar worden.
De leden van de fractie van de ChristenUnie hadden graag gezien dat alle vergaderingen
van de Raad in het openbaar worden gehouden en niet alleen het wetgevende
deel. Zij vragen waarom daar niet voor is gekozen.Met betrekking tot de Raad van Ministers delen de leden van de SGP-fractie
de positieve waardering van de regering dat het roterende voorzitterschap
gehandhaafd blijft. Wel stellen zij vast dat dit niet geldt voor één
van de inmiddels belangrijkste Raden, de Raad Buitenlandse Zaken. Zij menen
dat dit afbreuk doet aan het principe van gelijkheid der lidstaten. Zij vragen
of ook de regering dit niet betreurt, gelet op de positieve argumenten die
zij noemt voor een roulerend voorzitterschap.Artikel I-25 Definitie van gekwalificeerde meerderheid
van stemmen in de Europese Raad en in de RaadDe leden van de PvdA-fractie vragen wat de gevolgen zijn van de nieuwe
stemverhoudingen bij het stemmen met gekwalificeerde meerderheid voor de positie
van Nederland in de EU en voor de verhouding tussen zogenaamde kleinere en
grotere landen in de EU.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering bij de in de
bijlage 1 bij de MvT genoemde artikelen kan aangeven hoe vaak er de afgelopen
periode, sinds 2001, door de lidstaten gebruik is gemaakt van een vetorecht.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen dat het Grondwettelijk verdrag
aangepaste definitie van gekwalificeerde meerderheid voor stemmen in de Europese
Raad en de Raad van Ministers vaststelt. Deze leden vragen of de regering
hun standpunt deelt dat grote lidstaten daardoor een zwaardere stem krijgen
in de Raad. De leden van de ChristenUnie vragen voorts hoe kan worden voorkomen
dat de kleine lidstaten door de grote lidstaten worden overvleugeld.Zij stellen dat door de nieuwe stemverhoudingen in de Raad Turkije na
eventuele toetreding direct een zware stempel zal drukken op de besluitvorming
in de Europese Unie. Turkije zal in de Raad een politiek gewicht krijgen vergelijkbaar
met dat van Duitsland. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen
of de regering hun mening deelt dat hierdoor het gevaar bestaat dat de Unie
in onbalans raakt en waarom de regering die mening is toegedaan.De leden van de SGP-fractie stellen vast dat de nieuwe stemmenweging in
vergelijking met de weging die in het Verdrag van Nice is vastgelegd, verder
afbreuk doet aan de gelijkheid van de lidstaten en de grote lidstaten meer
bevoordeelt. Uit de MvT maken zij op dat de regering liever een 50/60-drempel
had gezien in plaats van 55/65. Deze leden moeten vaststellen dat de regering
daarbij vooral de slagvaardigheid van de EU voor ogen had. Hoe
heeft de regering echter andere elementen, zoals de behartiging van het nationaal
belang en het creëren van zoveel mogelijk legitimiteit voor besluiten
in de Raad, afgewogen tegen het element van de slagvaardigheid? Waarom spreekt
de regering voortdurend van «de kleine(re) lidstaten» die zich
verzet hebben tegen de aanvankelijke 50/60-sleutel? Ziet zij Nederland niet
als een kleine(ere) lidstaat? Hoe heeft zij zich in de onderhandelingen gepositioneerd
en welke strategische afweging heeft daaraan ten grondslag gelegen, zo vragen
de leden van de SGP-fractie. De leden van de SGP-fractie vragen de regering
in een tabel de vergelijking te maken met de stemmenweging in het Verdrag
van Nice, om te illustreren welke combinaties van landen op grond van hun
bevolkingsgewicht voor een blokkerende minderheid kunnen zorgen.Artikel I-26 De Europese CommissieAls gevolg van dit verdrag zal vanaf 2014 de Europese Commissie verder
worden verkleind. Dan zullen slechts tweederde van de lidstaten een onderdaan
als Commissaris mogen aanduiden. De leden van de CDA-fractie vragen welke
gevolgen dit zal hebben voor het gezag van de Commissie in de lidstaat, die
niet vertegenwoordigd is in de Commissie en vice versa: wat betekent het voor
de invloed van de niet aanwezige lidstaten op het beleid van de Commissie?
Voorts vragen de leden van de CDA-fractie welke gevolgen dit zal hebben voor
de rest van de benoemingenstructuur binnen de EU: zal dan ook niet gekeken
worden naar de afkomst van de directeuren-generaal en prominente functies
bij andere EU-instellingen?Tot 2014 hebben alle lidstaten één Commissaris. De leden
van de fractie van de ChristenUnie waarderen dat, omdat daarmee voor de burgers
een herkenbare persoon in het Europese bestuur zit. Dit betekent een wijziging
in het voordeel van de kleine lidstaten. Nu hebben grote lidstaten er immers
twee. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen hoe kan worden voorkomen
dat dit voordeel door middel van de portefeuilleverdeling weer ongedaan wordt
gemaakt. Deze leden vragen welke gedachten er bij de regering bestaan om de
voorgestelde eerlijke verdeling van de portefeuilles in te vullen als na 2014
de Commissie wordt verkleind. Voorts vragen de leden van de ChristenUnie-fractie
of nog steeds wordt gedacht aan een soort staatssecretarissen en Commissarissen
met een zwaardere portefeuille.De leden van de SGP-fractie stellen dat traditiegetrouw in het artikel
over de Commissie wordt bepaald dat zij haar verantwoordelijkheden volkomen
onafhankelijk uitvoert. De regering stelt dat deze onafhankelijkheidseis ook
geldt voor de Minister van Buitenlandse Zaken, voor zover hij lid is van de
Commissie. In hoeverre zijn in de praktijk zijn werkzaamheden als lid van
de Commissie en zijn werkzaamheden in de Raad van Ministers van elkaar te
scheiden, zo vragen de leden van de SGP-fractie? Indien een zuivere scheiding
moeilijk blijkt te zijn, in hoeverre kan dan zijn onafhankelijkheid als lid
van de Commissie gewaarborgd blijven? In het achtste lid wordt bepaald dat
bij een motie van afkeuring de Commissie collectief ontslag neemt en dat daarmee
ook de Minister van Buitenlandse Zaken zijn functie in die instelling neerlegt.
Hoe kan «halve minister» vervolgens verder functioneren, zo vragen
deze leden? En wat te denken van de situatie dat kort na het ontslag van een
Commissie een nieuwe Commissie benoemd wordt? Is het dan denkbaar dat de Minister,
die ondertussen zijn plaats in de Raad van Ministers heeft behouden, zijn
functie weer op zich neemt? Of, zo vragen de leden van de SGP-fractie, ligt
het dan eerder voor de hand, gezien de politieke betekenis van een motie van
afkeuring, dat hij ook zijn functie in de Raad neerlegt en dat, bij benoeming
van een nieuwe Commissie ook een geheel nieuwe Minister van Buitenlandse Zaken
benoemd wordt?Artikel I-27 De voorzitter van de Europese CommissieDe leden van de D66-fractie vragen of de regering, verder dan al gedaan
in de MvT, kan uiteenzetten hoe de benoemingsprocedure van de voorzitter van
de Europese Commissie er in de praktijk uit gaat zien en wat de rol van het
Europees Parlement en van de Europese Raad in deze zijn.De regering had graag gezien dat in artikel I-27 bepaald zou zijn dat
de Commissievoorzitter gekozen zou worden door het Parlement, zo constateren
de leden van de SGP-fractie. Zij gebruikt daarvoor als argument op blz. 43
MvT dat zulks de democratische legitimiteit van de Commissievoorzitter ten
goede zou komen. Deze argumentatie bevreemdt de leden van de SGP-fractie,
aangezien zij tot nu toe altijd begrepen hebben dat democratische legitimiteit
in de EU nagestreefd dient te worden via de Raad van Ministers (waarin de
landen vertegenwoordigd worden) en het Parlement (waarin de burgers vertegenwoordigd
worden). De leden van de SGP-fractie vragen welke institutionele visie ten
grondslag ligt aan de stelling dat ook de Commissie over democratische legitimiteit
moet beschikken.Artikel I-28 De minister van Buitenlandse Zaken van de
UnieEen nieuwe functie betreft de Europees Minister van Buitenlandse Zaken.
De leden van de CDA-fractie vragen welke verhouding deze persoon tot de andere
commissarissen zal krijgen, vanwege zijn aparte positie: hij is voorzitter
van de Raad Externe Betrekkingen, wordt benoemd door de Raad en zal blijven
zitten als raadsvertegenwoordiger, mocht de gehele Commissie naar huis worden
gestuurd. De leden van de CDA-fractie vragen hoe de regering tegen deze constructie
aankijkt. In de tweede plaats vragen zij of het EP deze persoon nimmer kan
wegsturen. Voorts vragen zij hoe het in de praktijk zal werken als hij niet
meer het vertrouwen geniet van het EP en nog wel van de Raad. Tenslotte vragen
zij of dit geen potentiële bron van een machtsstrijd is tussen EP en
Raad.De leden van de SP-fractie betreuren de komst van de functie van een Europese
minister van Buitenlandse Zaken die namens de Unie de politieke dialoog met
derden voert en in internationale organisaties en op internationale conferenties
het standpunt van de Unie verwoordt.De leden van de GroenLinks-fractie achten de instelling van een minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie een positief punt binnen deze bepalingen.
Samen met de bepalingen over ontwikkelingssamenwerking, met name de bepaling
over beleidscoherentie waar deze minister ook verantwoordelijk voor wordt,
en het budgetrecht van het Europees Parlement over de landbouwbegroting, kunnen
met dit verdrag fundamentele stappen worden gezet in het beëindigen van
die landbouw(export-) subsidies welke desastreus uitpakken voor ontwikkelingslanden,
aldus de leden van de GroenLinks-fractie. Zij vragen of de regering het hiermee
eens is.De nieuwe post van minister van Buitenlandse Zaken van de Unie is een
belangrijke stap vooruit, aldus de leden van de D66-fractie. Het brengt de
verschillende spelers en instrumenten in één hand. Dit zorgt
voor meer samenhang en slagkracht in het Europese externe beleid. Europa is
hierdoor veel beter in staat om een eigen rol te spelen in de wereldpolitiek
en tegenwicht te bieden aan de Amerikaanse dominantie daarvan. De leden van
de D66-fractie zijn van mening dat deze institutionele vernieuwing maakt dat
Europa haar economische macht ook politiek verzilvert.De leden van de D66-fractie begrijpen uit de MvT dat in het geval het
Europees Parlement de hele Commissie naar huis stuurt, de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie zijn functie als vice-voorzitter van de Commissie eveneens
neerlegt, maar wél aanblijft in zijn Raadsfunctie. De leden van de
D66-fractie vragen hoe dit in de praktijk uitwerkt. Deze leden vragen of dit
een interim oplossing is totdat er een nieuwe Commissie is vastgesteld
of is het mogelijk dat er twee Europese ministers van Buitenlandse Zaken naast
elkaar bestaan. De leden van de D66-fractie vragen de regering een toelichting
hierop.Met betrekking tot de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie vragen
de leden van de fractie van de ChristenUnie in hoeverre er nog ruimte overblijft
voor de nationale ministers van Buitenlandse Zaken om een eigen koers uit
te zetten, bijvoorbeeld op het terrein van mensenrechtenschendingen en schendingen
van godsdienstvrijheid. Voorts vragen deze leden of de regering hun mening
deelt dat dit in bepaalde gevallen goed kan zijn.De leden van de SGP-fractie hebben bij artikel I-27 reeds de nodige vragen
gesteld bij de institutionele verankering van de Minister in zowel de Raad
als de Commissie. Prof. M. Bulterman heeft over die dubbele verankering en
de dubbele loyaliteit die dat vraagt, puntig opgemerkt: «Een goede uitvoering
van de taken van de Minister van Buitenlandse Zaken vergt een haast schizofrene
persoonlijkheid». De leden van de SGP-fractie vragen of deze minister,
gezien zijn bevoegdheden (initiatieven nemen, besluiten van de Raad uitvoeren,
de EU vertegenwoordigen in andere organisaties), getypeerd kan worden als
een communautair element in het hoofdzakelijk intergouvernementele GBVB. In
artikel III-296 wordt gesteld dat de Minister ondersteund wordt door een «Europese
dienst voor extern optreden». Genoemde leden vragen hoe genoemde dienst
institutioneel verankerd zal worden. Zal ook hier sprake zijn van een «double
hatted» structuur. Deze leden lezen in het derde lid van artikel III-296
dat de dienst samengesteld zal worden uit ambtenaren van het secretariaat-generaal
van de Raad en ambtenaren van de Commissie. Opnieuw dringt zich bij hen de
vraag op hoe de politieke onafhankelijkheid van de Commissie gewaarborgd kan
blijven, nu ambtenaren van de Raad en van de Commissie dezelfde kamers zullen
delen. Wordt de onafhankelijkheid van de Commissie hiermee niet steeds meer
een papieren werkelijkheid, zo vragen de leden van de SGP-fractie.Artikel I-29 Het Hof van Justitie van de Europese UnieDe leden van de SGP-fractie vragen de regering of, vanwege de bevoegdheidsuitbreiding
van de EU op het terrein van vrijheid, veiligheid en recht, een sterke werklastverzwaring
kan optreden voor het Hof. Is dat voorzien, en zo ja, welke maatregelen worden
ervoor getroffen om dat het hoofd te bieden? In het beleidsdeel wordt artikel
I-29 nader uitgewerkt. Deze leden vestigen de aandacht op artikel III-362,
tweede lid. Zij vragen waarom de precontentieuze procedure (aanmaningsbrief
aan de lidstaat en gemotiveerd advies van de Commissie aan het Hof waarom
aan een lidstaat bij niet nakoming van verplichtingen een geldelijke sanctie
opgelegd kan worden) is geschrapt. De huidige rechtspraak van het Hof zegt
immers dat die procedure essentieel is voor rechtsbescherming van de lidstaat.
Er kunnen forse meningsverschillen zijn tussen de Commissie en de desbetreffende
lidstaat over de draagwijdte van de vastgestelde inbreuk. Hoe beoordeelt de
regering het feit dat die extra rechtsbescherming met deze uitgeklede bepaling
komt te vervallen, zo vragen deze leden. De leden van de SGP-fractie kunnen
vervolgens de term «regelgevingshandeling» in artikel III-365,
vierde lid, niet plaatsen. Zij stellen vast dat deze term niet in de artikelen
I-33 tot en met I-37 (definities rechtshandelingen) voorkomt. Zij vragen of
de regering over de term regelgevingshandeling opheldering kan verschaffen.
Gaat het hier om niet-wetgevingshandelingen, of vallen wetten en kaderwetten
ook onder het verruimde individuele beroepsrecht? Indien dat laatste namelijk
niet het geval zou zijn, is dan de conclusie juist dat de rechtsbescherming
tegen rechtshandelingen van de Unie afhangt van de keus die de Uniewetgever
maakt om iets wel of niet als wetgevingshandeling aan te merken? Deze leden
merken op dat krachtens hetzelfde artikellid iedere natuurlijke
of rechtspersoon bij het Hof beroep kan instellen tegen een regelgevingshandeling
die hem rechtstreeks raakt. Vergelijking met de huidige verdragsbepaling leert
dat de voorwaarde van individueel raken is vervallen, zo stellen deze leden.
Deze leden vragen wat de consequenties van deze ruimere bepaling kunnen zijn,
zeker wanneer het Hof deze ook ruim zal uitleggen.Artikel I-32 De adviesorganen van de UnieMet betrekking tot het Comité van de Regio's verwijzen de leden
van de SGP-fractie naar de vragen die zij bij artikel I-11 naar aanleiding
van artikel 7 van protocol nr. 2 gesteld hebben.TITEL V – UITOEFENING VAN DE BEVOEGDHEDEN VAN DE
UNIEHOOFDSTUK I – GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGENAlgemeenBij de opsomming van de rechtsinstrumenten missen de leden van de CDA-fractie
het instrument richtsnoer, terwijl het wel bij de coördinatie van het
economisch beleid wordt beschreven. Zij verzoeken de regering hierop te reageren.Artikel I-33 De rechtshandelingen van de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of de conclusie juist is dat de Europese
wet te vergelijken is met de huidige verordening, de Europese Kaderwet te
vergelijken is met de huidige richtlijn, dat het Europees Besluit te vergelijken
is met de huidige beschikking en dat de Europese Verordening geen tegenhanger
kent in het huidige EG-Verdrag.De leden van de SGP-fractie veronderstellen dat artikel I-33 een poging
is om een alomvattende omschrijving te geven van de rechtshandelingen van
de Unie. Tegelijkertijd moeten zij vaststellen dat met name in het beleidsdeel
van de Grondwet toch nog allerlei oude termen voor rechtshandelingen te vinden
zijn die niet in artikel I-33 terug te vinden zijn. Voorbeelden zijn «richtsnoeren»
(onder meer III-213 en III-247), «conclusies» (onder meer III-206),
«overeenkomsten» (onder meer III-210 en III-211) en «maatregelen»
(onder meer I-15, I-18 III-130). Zij vragen de regering om een tabel waarin
per artikel uit Deel III weergegeven wordt welke beleidsbevoegdheden onder
welke rechtshandelingen uit artikel I-33 gerangschikt kunnen worden, ook die
beleidsbevoegdheden die met termen aangeduid zijn die niet in artikel I-33
terug te vinden zijn.Een belangrijke vraag die in artikel I-33 en volgende niet beantwoord
wordt is op basis van welke criteria gekozen wordt voor de wet of de verordening
als rechtshandeling. In artikel I-38 wordt slechts verwezen naar het evenredigheidsbeginsel
uit artikel I-11 (inhoud en vorm van het Unieoptreden mogen niet verder gaan
dan nodig is om de doelstellingen van de Grondwet te realiseren). De leden
van de SGP-fractie vragen of dit beginsel op een redelijk objectieve manier
is te operationaliseren, of dat het uiteindelijk gewoon een politieke keus
is om te bepalen of voor het instrument van de wet (wel betrokkenheid van
het Parlement) of dat van de verordening (geen betrokkenheid van het Parlement)
te kiezen. Welke rol heeft bijvoorbeeld het evenredigheidsbeginsel concreet
gespeeld bij de keus voor het instrument van de verordening in de politiek
gevoelige bepalingen over concurrentie en staatssteun (III-161 tot en met
III-163 en III-167 tot en met III-169)?De leden van de SGP-fractie moeten vaststellen dat de rechtshandeling
«Europees besluit», zoals omschreven in artikel I-33, eerste lid,
in de praktijk zowel het karakter kan hebben van een handeling van individuele strekking als van een wetgevingshandeling met algemene strekking.
Een voorbeeld: de Europese Raad heeft geen wetgevende bevoegdheid, maar kan
wel Europese besluiten nemen. Vooral op het terrein van de externe betrekkingen
zullen dergelijke besluiten vaak een heel algemene strekking hebben. De leden
van de SGP-fractie vragen of daarmee de vlag«Europees besluit»
niet een te grote lading van sterk uiteenlopende rechtshandelingen moet dekken.Artikel I-34 De wetgevingshandelingenNaar aanleiding van dit artikel vragen de leden van de SGP-fractie om
een uitputtend overzicht van de bevoegdheden in Deel III die onder de algemene
wetgevingsprocedure (eerste lid) vallen en van de bevoegdheden die onder bijzondere
wetgevingsprocedures (tweede lid) vallen. Zij vragen dit omdat zij sterk de
indruk hebben dat er zoveel bevoegdheden onder de bijzondere wetgevingsprocedures
vallen, dat de aanduiding «bijzonder» niet erg precies is.Artikel I-36 Gedelegeerde Europese VerordeningenDe leden van de LPF-fractie vragen welke instantie binnen de Europese
Unie bepaalt of sprake is van «bepaalde niet-wezenlijke onderdelen van
de wet of kaderwet».HOOFDSTUK II – BIJZONDERE BEPALINGENArtikel I-40 Bijzondere bepalingen inzake het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleidDe leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan onder «de
middelen waarover de lidstaten en de Unie beschikken».Het zevende lid van artikel I-40 bevat een passerellebepaling. De leden
van de SP-fractie zijn van mening dat het onwenselijk is dat hiermee de mogelijkheid
wordt gecreëerd dat de Unie in de toekomst meer zeggenschap krijgt over
het GBVB.De leden van de SGP-fractie kunnen niet instemmen met de versterking van
het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid. Zij menen dat de
buitenlandspolitieke prioriteiten van de vijfentwintig lidstaten vaak zo ver
uit elkaar liggen dat het nastreven van een alomvattend en krachtig buitenlands
beleid tamelijk vruchteloos is. Om die reden vinden zij de doelstellingen
zoals die in artikel III-292 geformuleerd zijn veel te ambitieus. Waar dit
artikel spreekt over de «wereldwijde verspreiding» van de beginselen
die aan de oprichting, ontwikkeling en uitbreiding van de Unie ten grondslag
liggen, maken de leden van de SGP-fractie de kanttekening dat gezien de verdeeldheid
binnen de EU over de invulling en realisering van deze waarden, eerder grote
bescheidenheid op zijn plaats is. Dit alles laat onverlet dat, waar mogelijk,
coördinatie van het beleid moet plaatsvinden, maar dan vanuit meer realistische
ambities, aldus de leden van de SGP-fractie.Bij artikel I-16 hebben deze leden reeds de nodige opmerkingen gemaakt
bij de eis van «onvoorwaardelijke steun» van de lidstaten aan
het GBVB, mede in relatie tot artikel III-300.Met betrekking tot het eerste lid van artikel I-40, vragen deze leden
wat bedoeld wordt met de «totstandbrenging van een steeds toenemende
convergentie van het optreden van de lidstaten». Wordt beoogd een volledig
uniform buitenlands beleid tot stand te brengen? Opnieuw dringt zich bij deze
leden dan de vraag op of er ruimte blijft voor nationale standpunten en accenten.Vanuit hun visie op het buitenlands beleid als behorend tot de kern van
de beleidsbevoegdheden van de lidstaten, keuren deze leden de stapsgewijze invoering van besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid op dit
beleidsgebied af. In dit verband betreuren zij het zeer dat juist op dit vitale
beleidsterrein gekozen is voor een lichtere passerellebepaling (artikel III-300,
derde lid). Zij moeten constateren dat zonder instemming van de nationale
parlementen de besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid uitgebreid kan
worden op dit beleidsterrein.De leden van de SGP-fractie vragen naar duidelijkheid over de precieze
rol van het Parlement op het terrein van het GBVB. In de MvT wordt gesteld
dat deze rol niet verandert. Deze leden vragen echter of het Parlement ook
het recht van medebeslissing heeft op die onderdelen van het GBVB waarover
met gekwalificeerde meerderheid besloten wordt.Vervolgens stellen deze leden vragen over de betekenis van bepalingen
uit de artikelen ten aanzien van het GBVB. Zo is voor hen niet duidelijk wat
het precieze juridische karakter is van «strategische beleidslijnen»
(artikel I-40) en «algemene richtsnoeren» (artikel III-294). Zij
kunnen deze rechtshandelingen niet thuisbrengen bij één van
de categorieën van rechtshandelingen die in artikel I-33 gedefinieerd
zijn.Artikel I-41 Bijzondere bepalingen inzake het gemeenschappelijk
veiligheids- en defensiebeleidDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel I-41, lid 3, tweede alinea,
eerste volzin een blokkade vormt tegen bezuinigingen op nationale defensiebegrotingen
van de lidstaten. Voorts vragen deze leden in hoeverre het gemeenschappelijk
veiligheidsbeleid voorziet in het gezamenlijk optreden van de lidstaten van
de Europese Unie bij zogenaamde «vredesoperaties».De leden van de SP-fractie spreken de mening uit dat artikel I-41 niet
thuishoort in een grondwet en vragen zich af welke financiële consequenties
de regering ziet hiervoor. De leden van de SP-fractie betreuren het dat het
gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid kan leiden tot een gemeenschappelijke
defensie.De grondwet wijst nadrukkelijk op de band tussen de Europese Unie
en de NAVO. De leden van de SP-fractie zijn van mening dat het bondgenootschap
tussen EU en VS hierdoor in beton wordt gegoten en dat er geen ruimte meer
zal zijn voor een militair neutrale positie buiten de NAVO of los van de VS.
De leden van de SP-fractie vragen of de regering deze mening deelt. De leden
van de SP-fractie betreuren het dat in artikel I-41 is vastgelegd dat de lidstaten
zich ertoe verbinden «hun militaire vermogens geleidelijk te verbeteren».
De leden van de SP-fractie vragen of de regering hun mening deelt dat een
dergelijke bepaling niet in een grondwet thuishoort en of de regering hun
vrees deelt dat dit zal leiden tot een toename van de bestedingen aan militaire
vermogens. Hetzelfde artikel stelt dat er een Europees Defensieagentschap
wordt opgericht «op het gebied van de ontwikkeling van defensievermogens,
onderzoek, aankopen en bewapening (...) om de industriële en technologische
basis van de defensiesector te versterken.» De leden van de SP-fractie
vragen of de regering hun vrees deelt dat deze sterke focus op militarisering
kan leiden tot een nieuwe wapenwedloop. De leden van de SP-fractie betreuren
de verdragsrechtelijke verankering van een Europees Defensie Agentschap. Volgens
de MvT is het voordeel van de oprichting van het Agentschap «dat capaciteitsversterking
en materieelsamenwerking in één kader worden samengebracht».
De leden van de SP-fractie vragen of de regering verwacht dat de oprichting
van dit Agentschap zal leiden tot «efficiency-voordelen» en dus
tot een vermindering van de uitgaven aan defensie.Volgens het Protocol betreffende permanente gestructureerde samenwerking,
ingesteld bij artikel I-41, zesde lid, en artikel III-312 van het Grondwettelijk
Verdrag stelt de gestructureerde samenwerking zich ten doel om sneller en
verder te gaan bij de ontwikkeling van de militaire capaciteiten. De
leden van de SP-fractie vragen of de regering voornemens is deel te nemen
aan deze permanente gestructureerde samenwerking.Veranderingen binnen het GBVB kunnen aan de ene kant op grote instemming
van de leden van de GroenLinks-fractie rekenen, zoals de aanstelling van een
Europese minister van Buitenlandse Zaken, als ook op teleurstelling. De teleurstelling
betreft vooral de defensiebepalingen. Zo vragen de leden van de GroenLinks-fractie
zich af waarom het nodig was het al bestaande Europees Defensie Agentschap
verdragsrechtelijk te verankeren.De mogelijke militaire bijdrage aan de strijd tegen terrorisme is een
ander punt van zorg voor de leden van de GroenLinks-fractie. Deze leden zijn
niet bij voorbaat tegen elke militaire inzet, maar terrorisme is volgens hen
moeilijk met militaire middelen te bestrijden. In elk geval zal Nederland
volgens de leden van de GroenLinks fractie niet aan militaire operaties kunnen
deelnemen, zoals bedoeld in artikel I-41 lid 7 en volgens protocol 23, artikel
1, onder b, zonder parlementaire goedkeuring.
Zeker in het geval van uitzending van een snelle reactiemacht binnen 5 tot
30 dagen achten de leden van de GroenLinks-fractie het van groot belang dat
het parlement te allen tijde in een zo vroeg mogelijk stadium bij de besluitvorming
betrokken wordt. Deze leden vragen of de regering het met deze zienswijze
eens is en of de regering wil toezeggen het parlement zoals hierboven beschreven
bij de besluitvorming te betrekken.Daarnaast hebben de leden van de GroenLinks-fractie nog de volgende vragen:Wie besluit over het ondernemen van «veeleisende missies»,
de regeringen van de landen die deelnemen aan de «permanente gestructureerde
samenwerking» of de regeringen van alle EU-lidstaten?Kan de regering een inschatting maken van de omvang van deze defensiekopgroep?Welke landen komen, naar het oordeel van de regering en naar de huidige
stand van zaken, niet in aanmerking voor deelname?De leden van de SGP-fractie kunnen niet instemmen met de versterking van
het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid. Deze leden zijn de opvatting
toegedaan dat de Grondwet de verkeerde koers inslaat. Zij vatten de nieuwe
bepalingen over het defensiebeleid zo op dat deze méér dan voorheen
de mogelijkheid aan de EU bieden om, los van de NAVO en los van de VS, een
eigen veiligheidsbeleid te voeren. Zij beschouwen die koers als vruchteloos
en potentieel gevaarlijk. Niets is van zo'n groot belang in de huidige wereldorde
als een optimale samenwerking tussen de VS en de EU op veiligheidsgebied.Als het gaat over het gemeenschappelijk defensie- en veiligheidsbeleid,
zijn de leden van de SGP-fractie in ieder geval blij dat besluitvorming bij
unanimiteit gehandhaafd blijft en dat het beleid op intergouvernementele leest
geschoeid blijft. De inhoudelijke doelstelling, vervat in artikel I-41, tweede
lid, namelijk de geleidelijke bepaling van een gemeenschappelijk defensiebeleid,
kunnen zij echter niet delen. Deze leden zijn de mening toegedaan dat de EU
zich niet op het terrein van gemeenschappelijke defensie dient te begeven.
Gelet op de taken en bevoegdheden van de NAVO, en de historische rol die deze
organisatie gespeeld heeft en nog speelt, achten zij een Europees defensiebeleid
overbodig en ongewenst. Zij vinden dat louter binnen de NAVO de Europese staten
kunnen en moeten werken aan verbetering van hun defensieapparaten, onderlinge
samenwerking enzovoort.Naast principiële bezwaren tegen een EU defensiebeleid, plaatsen
de leden van de SGP-fractie ook vraagtekens bij de geloofwaardigheid van de
defensiedoelstellingen in de Europese Grondwet. Zij citeren de Raad van State
uit het advies aan de regering bij het Verdrag van Nice (Kamerstuk 27 818
A, blz. 14): «Tot nog toe is niet gebleken dat EU-lidstaten bereid zijn
binnen hun defensiebegroting aanzienlijke extra middelen uit te trekken voor
een militaire capaciteit van de EU ... Het grootste lid, Duitsland, verlaagt
de defensie-uitgaven. Het is volgens deze leden dus de vraag of de bezwerende
formule dat de defensiesamenwerking van de Unie de samenwerking en verplichtingen
van lidstaten in het kader van de NAVO onverlet laat, wel realistisch is.
Logischerwijze kan dat alleen bij extra middelen of bij omvangrijke doelmatigheidsbesparingen.
Geen van beide hebben zich tot nu toe duidelijk gemanifesteerd. Het is dus
de vraag of de EU verder komt dan het oormerken van militaire eenheden die
reeds bestaan voor de NAVO voor eventuele EU-operaties». Volgens de
leden van de SGP-fractie is deze opmerking van de Raad onverminderd actueel.
Zij vragen de regering hier op te reageren.De leden van de SGP-fractie vestigen de aandacht op de analyse van prof.
P. Teunissen (in Liberaal Réveil, jg. 45, 2004, nr. 5) die vaststelt
dat de militaire component zich, gegeven het compromiskarakter van de artikel
I-41 en de bepalingen in het beleidsdeel, zich in verschillende richtingen
kan ontwikkelen. Hij noemt de volgende mogelijkheden: een sterkere Europese
component binnen de NAVO; een sterker Europa in losser verband tot de NAVO;
een Europa op twee niveaus, namelijk de leidende Europese militaire machten
tegenover de gewone lidstaten; een Europa op weg naar een Europese defensiegemeenschap;
en ten slotte een politiek verdeeld en zwak Europa. De leden van de SGP-fractie
vragen welk scenario de regering het meest realistisch is en welk scenario
door de Grondwet beoogd wordt.Bezwaar maken de leden van de SGP-fractie tegen de permanente gestructureerde
samenwerking, die mogelijk gemaakt wordt door de artikelen I-41, zesde lid,
en III-312, alsmede protocol nr. 23. Zij menen dat deze permanente vorm van
nauwere samenwerking permanent afbreuk kan doen aan de onderlinge loyaliteit
van de lidstaten van de EU (artikel I-5). Zij vragen op welke wijze de veiligheidsbelangen
van de EU (alle lidstaten dus) en van de lidstaten die niet mogen participeren
met deze permanente gestructureerde samenwerking gediend zijn. Ook vragen
zij of deze vorm van nauwere samenwerking niet het gevaar in zich bergt dat
de militaire verschillen tussen de wel en de niet aan de samenwerking deelnemende
lidstaten alleen maar toenemen.Tot slot merken de leden van de SGP-fractie over het Europees Defensie
Agentschap op dat hen de zin hiervan geheel ontgaat, aangezien binnen de NAVO
al diverse trajecten lopen voor de verbetering van militaire capaciteiten.
Die trajecten bieden naar hun mening voldoende mogelijkheden voor de Europese
landen om hun eigen capaciteit en onderlinge uitwisselbaarheid te verbeteren.
Waarom kon daarmee niet worden volstaan, zo vragen de leden van de SGP-fractie.Artikel I-42 Bijzondere bepalingen inzake de ruimte van
vrijheid, veiligheid en rechtTen aanzien van deze bepalingen (en de bepalingen uit Deel III) vragen
de leden van de SGP-fractie aan de regering om per nieuw aan de EU toegekende
bevoegdheid aan te geven waarom deze toekenning op grond van het subsidiariteitsbeginsel
en het evenredigheidsbeginsel geboden was. Met andere woorden: welke concrete
politieke problemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht konden
niet onder de huidige verdragsbepalingen opgelost worden en kunnen dat onder
de nieuwe wel? Deze leden vragen ook waarom besluitvorming bij gekwalificeerde
meerderheid de hoofdregel is geworden in hoofdstuk IV van het beleidsdeel.
Kan de regering met voorbeelden illustreren dat besluitvorming bij unanimiteit
de totstandkoming van Europees beleid en regelgeving op het gebied van vrijheid,
veiligheid en recht gefrustreerd heeft?De leden van de SGP-fractie zijn verheugd dat de drempel voor nationale
parlementen om op grond van het subsidiariteitsbeginsel bezwaar te maken tegen
een Commissievoorstel op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht, lager
is dan op andere beleidsterreinen. Zeker gelet op het ingrijpende,
door deze leden betreurde verlies van het instemmingsrecht van nationale parlementen
op het terrein van justitie en binnenlandse zaken (voor zover dit onder de
bevoegdheden van de EU valt), was die verlaging wenselijk. Zij vragen waarom
in artikel III-259 speciaal voor de afdelingen 4 en 5 (justitiële samenwerking
in strafzaken en politiële samenwerking) verwezen wordt naar de toezichthoudende
rol van de nationale parlementen zoals omschreven in protocol nr. 2. Over
deze mogelijkheid beschikken de nationale parlementen immers bij alle wetgevingsvoorstellen
eninitiatieven van de Europese Commissie, zo vragen deze leden.Op zichzelf aantrekkelijk maar bij nader inzien betrekkelijk inhoudsloos
lijkt de betrokkenheid van het Parlement en de nationale parlementen bij de
evaluatie van het «door dit hoofdstuk bestreken beleid», zoals
bepaald in artikel III-260. Waarom is niet in het grondwettelijk Verdrag zélf
voorzien in een duidelijk omschreven rol van deze instellingen bij de evaluatie,
zo vragen de leden van de SGP-fractie.Artikel I-43 SolidariteitsclausuleDe leden van de LPF-fractie vragen hoe deze solidariteitsclausule zich
verhoudt tot een soortgelijke solidariteitsclausule tussen de NAVO-lidstaten.HOOFDSTUK III – NAUWERE SAMENWERKINGArtikel I-44 Nauwere samenwerkingDe leden van de LPF-fractie vragen of de regering de intentie heeft om
binnen deze kabinetsperiode van de mogelijkheid tot «nauwere samenwerking»
binnen Europese Unie gebruik te maken. Indien dat het geval is, vragen deze
leden of de regering dan de toezegging wenst te doen om voorafgaand aan de
«nauwere samenwerking» de Tweede Kamer hierover te informeren.Artikel I-44 bevat de bepaling dat met de Europese Grondwet meer vormen
van nauwere samenwerking mogelijk worden. Daardoor kunnen een aantal lidstaten
op het terrein van de niet-exclusieve bevoegdheden verder gaan met hun samenwerking.
De leden van de fractie van de ChristenUnie zijn van mening dat er problemen
kunnen ontstaan als lidstaten een soort kopgroep binnen de Unie gaan vormen.
Genoemde leden vragen de regering hoe kan worden voorkomen dat de kopgroep
in de praktijk zal gaan functioneren als een motor voor steeds verdergaande
samenwerking, waar een druk vanuit gaat richting andere lidstaten om hen mee
te krijgen. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen welke instrumenten
er beschikbaar zijn om dit tegen te gaan.TITEL VI – HET DEMOCRATISCHE BESTEL VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de VVD-fractie vragen of de rol van het Nederlandse Parlement
op belangrijke gebieden zoals justitie en buitenlandse zaken wordt ingeperkt.
Voorts vragen zij welke Raadsvergaderingen besloten blijven en welke met deze
grondwet openbaar worden. Zij vragen of nationale parlementen de mogelijkheid
krijgen om meer invloed uit te oefenen op het optreden van «hun»
ministers in Europa.Artikel I-46 Het beginsel van de representatieve democratieDe leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel het districtenstelsel
uitsluit waar het gaat om de nationale verkiezingen voor de leden van het Europees Parlement. Voorts vragen zij wat wordt bedoeld met een Europees
politiek bewustzijn. Moet dit worden verstaan als een verplichting van de
Europese politieke partijen tot een pro-Europese houding? Deze leden vragen
of, indien dit van toepassing zou zijn op de Nederlandse situatie, dit dan
gelezen moet worden als een verplichting van de Nederlandse politieke partijen
tot een pro-Nederlandse houding.Artikel I-47 Het beginsel van de participerende democratieDe regering onderkent het belang van de participerende democratie en wijst
op de dialoog met representatieve maatschappelijke organisaties, aldus de
leden van de CDA-fractie. Zij vragen welke criteria een rol spelen bij de
bepaling van de vraag of een organisatie op Europees niveau representatief
is. Voor het indienen van een burgerinitiatief moeten minimaal 1 000 000
handtekeningen worden verzameld in een significant aantal lidstaten. De leden
van de CDA-fractie vragen wat naar de mening van de regering een significant
aantal is.De leden van de SP-fractie betwijfelen het of de invoering van het burgerinitiatief
vanuit democratisch oogpunt een belangrijke stap vooruit is. Wanneer ten minste
één miljoen handtekeningen zijn verzameld «uit een significant
aantal lidstaten» tegen een Europese maatregel moet de Europese Commissie
deze aansporing van de bevolking in overweging nemen, maar kan ze deze ook
naast zich neerleggen. De leden van de SP-fractie betreuren het dat dit alleen
van toepassing is «ter uitvoering van de Grondwet» en dat niet
duidelijk is wat de definitie van «significant» is in deze context.
De regering prijst in de memorie van toelichting het burgerinitiatief en stelt
dat het «op passende wijze aansluit bij het doel de kloof tussen Europa
en de Europese burgers te dichten». De leden van de SP-fractie betwijfelen
of deze doelstelling gehaald zal worden gezien het feit dat er in Europa geen
sprake is van «Europese burgers». De leden van de SP-fractie concluderen
dat er een enorme kloof ligt tussen Europa en de burgers uit de verschillende
lidstaten, en vragen zich af waarom de regering verwacht dat dit halfslachtige
instrument deze kloof zal dichten. Met het burgerinitiatief wordt een vorm
van directe democratie ingevoerd die de leden van de GroenLinks-fractie toejuichen.
Bij aanname van de Grondwet wordt dit initiatief verder uitgewerkt. De leden
van de GroenLinks-fractie vragen wat de regering verstaat onder een significant
aantal landen, m.a.w. wat is het minimum aantal landen waarvanuit inwoners
een verzoek moeten steunen. Artikel III-282 lid 1 e bepaald dat het beleid
van de Unie erop is gericht «...de participatie van jongeren aan het
democratische bestel van Europa aan te moedigen». Naar de mening van
de leden van de GroenLinks-fractie is het nog uit te werken burgerinitiatief
een uitstekend instrument om jongeren bij de EU te betrekken. Dit zou bijvoorbeeld
kunnen door jongeren vanaf 14 jaar mee te laten doen aan het burgerinitiatief,
als opstapje naar volwaardig Europees burgerschap. De leden van de GroenLinks-fractie
vragen of de regering het met deze redenering eens is en of de regering zich
wil inzetten dat een dergelijke leeftijdsgrens wordt vastgelegd in de Europese
wet die nadere regels zal stellen voor het burgerinitiatief.Het zogeheten burgerinitiatief zal nog nader uitgewerkt worden in een
Europese wet, zo constateren de leden van de SGP-fractie. Zij stellen vast
dat ongeveer 2 promille van de burgers van de gezamenlijke lidstaten een rechtsgeldig
verzoek kan doen aan de Commissie om een bepaald voorstel in te dienen. Gelet
op het feit dat het verzoek bepaald geen draagvlak hoeft te hebben onder een
meerderheid van de burgers van de gezamenlijke lidstaten, veronderstellen
zij dat in de Europese wet terzake aan de Commissie geen plicht opgelegd zal
worden om het verzoek te honoreren. In dit verband vragen zij waar de stelling
op is gebaseerd dat de burgers van de Unie «Brusselse wetgeving kunnen
afdwingen door middel van één miljoen handtekeningen»
(www.grondweteu.nl, «De Fabeltjeskrant:
tien mythes over de Europese grondwet»).Artikel I-50 Transparantie van de werkzaamheden van de
instellingen, organen en instanties van de UnieDe leden van de SP-fractie hebben met teleurstelling kennis genomen van
de beperkte vooruitgang met betrekking tot de transparantie van de besluitvorming.
De Raad vergadert in het openbaar «wanneer hij beraadslaagt en stemt
over een ontwerp van wetgevingshandeling». De leden van de SP-fractie
vragen de regering aan te geven waarom deze openbaarheid niet van toepassing
is wanneer over niet-wetgevende zaken wordt beraadslaagd en gestemd. Voorts
vragen die leden of de regering kan aangeven of er naast beraadslaging en
stemming nog andere vergaderingen zijn met betrekking tot wetgevingshandelingen,
die dus niet openbaar zijn.Artikel I-51 De bescherming van persoonsgegevensDe leden van de LPF-fractie vragen welke de «onafhankelijke autoriteiten»
zijn als bedoeld in artikel I-51, lid 2, laatste volzin. Artikel I-52 De status van kerken en niet-confessionele
organisatiesMet betrekking tot de dialoog met de kerken en niet-confessionele instellingen
vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie hoe hier concreet vorm
aan wordt gegeven.Ook de leden van de SGP-fractie vragen hoe deze dialoog zal worden vormgegeven.
Voorts vragen zij op welke Unie-instelling de eerste verantwoordelijkheid
rust tot het voeren van deze dialoog, of richt de bepaling zich tot alle instellingen.TITEL VII – FINANCIËN VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de D66-fractie stellen dat het Europese Parlement in de Grondwet
volledige zeggenschap krijgt over alle uitgaven van de Europese Unie. Met
deze uitbreiding van het budgetrecht is eindelijk een einde gekomen aan een
belangrijk democratisch tekort, dat al jarenlang een doorn in het oog van
de leden van de D66-fractie is.Artikel I-55 Het meerjarig financieel kaderIn tegenstelling tot het kabinet zijn de leden van de D66-fractie minder
enthousiast over de handhaving van het veto op het gebied van financiën.
De leden van de D66-fractie begrijpen dat het kabinet zich zorgen maakt over
de netto betalingspositie, maar zien het lamleggen van de besluitvorming door
het vetorecht te handhaven niet als de aangewezen weg om dit op te lossen.
De leden van de D66-fractie zien meer heil in het instellen van een netto
begrenzer. Deze leden vragen waarom niet voor deze inzet is gekozen. De leden
van de D66-fractie stellen dat belangrijke veranderingen, zoals de hervorming
van het landbouwbeleid, nu ook praktisch onmogelijk worden. Deze leden vragen
welke mogelijkheden het kabinet ziet om de zo gewenste hervormingen van het
Europese landbouwbeleid door te voeren.De leden van de SGP-fractie zijn enerzijds blij dat voorlopig de besluitvorming
over het meerjarig financieel kader krachtens artikel I-55 met eenparigheid
van stemmen geschiedt, anderzijds betreuren zij de (ook nog eens lichte) passerellebepaling
in het vierde lid van dat artikel. Zij stellen vast dat zónder
instemming van de nationale parlementen de Europese Raad kan beslissen om
met gekwalificeerde meerderheid te gaan besluiten over het meerjarig financieel
kader. Hier wordt naar hun mening een principiële grens gepasseerd. Immers,
de inhoud van het meerjarig financieel kader heeft consequenties voor de afdrachten
van de lidstaten van de Unie. De leden van de SGP-fractie vinden de eenzijdige
verklaring van Nederland, nr. 42, een zeer wankele basis om te garanderen
dat de regering pas zal instemmen met het overgaan tot besluitvorming bij
gekwalificeerde meerderheid wordt overgegaan, indien een bevredigende oplossing
is gevonden voor de buitensporige nettobetalingspositie van Nederland. De
regering zal zich realiseren dat het op voorhand zeer moeilijk is om aan te
geven of in een concrete onderhandelingssituatie het dreigen met een veto
realistisch en verstandig is, zo merken deze leden op. De leden van de SGP-fractie
vragen daarom aan de regering de garantie te geven dat zij onder alle omstandigheden
haar veto zal uitspreken over een besluit zoals bedoeld in artikel I-55, vierde
lid, indien genoemde bevredigende oplossing nog niet is gevonden. Tenslotte
vragen zij de regering om een nadere invulling van de omschrijving «bevredigende
oplossing»; binnen welke onopgeefbare marges zijn oplossingen voor de
nettobetalingspositie voor de regering bespreekbaar?TITEL VIII – DE UNIE EN HAAR NAASTE OMGEVINGArtikel I-57 De Unie en haar naaste omgevingDe leden van de LPF-fractie vragen uit welke landen de kring van naburige
landen bestaat en wat het perspectief op toetreding is voor de verschillende
naburige landen.TITEL IX – HET LIDMAATSCHAP VAN DE UNIEAlgemeenDe leden van de D66-fractie stellen dat met het overhevelen van bevoegdheden
op Europees niveau tegelijkertijd het belang van een goede uitvoering van
het Europese beleid is toegenomen. Om die reden zijn de leden van de D66-fractie
stellen erg te spreken over het nieuwe element in artikel I-2, dat vaststelt
dat Europees beleid ook actief door lidstaten uitgedragen en bevorderd moet
worden.Artikel I–58 Criteria en procedure voor toetreding
tot de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen wat de definitie van een Europese staat
is en welke staten als Europese Staat worden aangemerkt. Voorts vragen zij
of het in principe mogelijk is voor landen als Oekraïne, Wit-Rusland,
Moldavië, Georgië, Armenië en Azerbeidjan om lid te worden
van de EU. Indien dat het geval is, vragen zij of de kring van naburige landen
nog verder wordt uitgebreid richting Australië. Tenslotte vragen de leden
van de LPF-fractie of Nederland van plan is zijn veto uit te spreken als binnen
EU verband wordt overwogen om ook niet-Europese landen als Algerije en Tunesië
toe te laten tot de EU.De leden van de SGP-fractie vragen waarom de criteria van Kopenhagen niet
expliciet in artikel I-58 van het grondwettelijk Verdrag opgenomen zijn. Had
dit materieel niet veel meer duidelijkheid geboden over de criteria voor toetreding?
Voor de aanduiding «Europese staten» verwijzen zij naar hun vragen
bij artikel I-1.Artikel I-59 Schorsing van bepaalde rechten die uit het
lidmaatschap van de Unie voortvloeienDe leden van de ChristenUnie-fractie memoreren dat voor een dergelijke
schorsing een besluit van 4/5 van het aantal lidstaten nodig is. Een dergelijke
verklaring stond ook al in het Verdrag van Amsterdam (artikelen 6 en 7). In
het verleden bleek een dergelijke verklaring weinig mogelijkheden te bieden
voor andere lidstaten om een medelidstaat te veroordelen als ze zich niet
aan de democratische en humanitaire spelregels van de Unie hielden, bijvoorbeeld
in 2000 t.a.v. Oostenrijk. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen
de regering in hoeverre dit artikel een verbetering betekent ten opzichte
van het oude (bestaande) artikel.Artikel I-60 Vrijwillige terugtrekking uit de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of uit artikel I-60 de conclusie mag
worden getrokken dat de Europese Raad moet instemmen voordat een lidstaat
zich «vrijwillig mag terugtrekken» uit de Europese Unie. Voorts
vragen deze leden of het lidmaatschap van de Unie van een lidstaat die structureel
de in artikel I-2 bedoelde waarden schendt, ingetrokken kan worden. Zo nee,
waarom is dat niet geregeld, zo vragen de leden van de LPF-fractie.De leden van de SP-fractie juichen het toe dat in dit Verdrag is opgenomen
dat lidstaten zich vrijwillig uit de Unie kunnen terugtrekken. De leden van
de SP-fractie delen de conclusie van de regering dat «als een lidstaat
wil uittreden, dat ook zonder een dergelijke bepaling mogelijk is».De leden van de D66-fractie stellen dat de mogelijkheid van lidstaten
om vrijwillig uit de Europese Unie te treden nieuw is. De leden van de D66-fractie
vragen zich af wat is het verschil tussen de oude verdragen en de nieuwe Grondwet
in deze en of de regering dit kan toelichten.Deel II – Handvest van de grondrechten van de UnieAlgemeenDe leden van de VVD-fractie vragen of het handvest van de Grondrechten,
zoals opgenomen in de grondwet, een opsomming is van rechten die al in het
Nederlandse recht gelden en of het Handvest van de Grondrechten al opgenomen
is in een eerder verdrag. Voorts vragen zij wat er concreet verandert voor
de burger met de grondwettelijke verankering van het handvest.De leden van SP-fractie stellen dat het Handvest van Grondrechten een
opsomming is van rechten uit verschillende internationale verdragen, zoals
het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het Europees Sociaal Handvest.
De leden van de SP-fractie zijn van mening dat de opname van het Handvest
derhalve een sigaar uit eigen doos is.De leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe de regering het verzet beoordeelt
van achtereenvolgende Nederlandse regeringen tegen incorporatie van het Handvest
in de Europese Grondwet, mede in het licht van het feit dat de regering de
opname van bindende grondrechten nu aanvoert als argument vóór
goedkeuring van de Grondwet. Voorts vragen de leden van de GroenLinks-fractie
of de regering enkele realistische en concrete voorbeelden kan geven van hoe
de burger kan merken dat het Handvest bindend is geworden.Met betrekking tot de horizontale werking van grondrechten vragen de leden
van de GroenLinks-fractie of de regering de opvatting van mr. Barents deelt
dat, bij de toepassing van het EU-recht, ook een particulier zich ten opzichte
van een ander particulier op de in het handvest genoemde rechten én
beginselen kan beroepen. (R. Barents, «Een grondwet voor
Europa (VI): de grondrechten», in: Nederlands Tijdschrift
voor Europees recht, nr. 2, maart 2005, p. 43).Het integraal opnemen van het handvest van de grondrechten Europese Unie
in de Grondwet kan op grote instemming van de leden van de D66-fractie rekenen.
Deze leden verwelkomen ook de voorgenomen toetreding van de Unie tot het Europees
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM). De leden van de
D66-fractie zijn groot pleitbezorger van een goede handhaving van mensenrechten
binnen de Europese Unie. De opname van het handvest van de grondrechten en
de voorgenomen toetreding van de Europese Unie zorgt voor de noodzakelijke
versterking van de Europese Unie als waardengemeenschap en democratische rechtsorde.De leden van de D66-fractie vragen of de regering kan uiteenzetten hoe
het traject van toetreding tot het EVRM er verder uitziet en op welke termijn
toetreding is voorzien. Voorts vragen deze leden of toetreding van de Europese
Unie tot het EVRM leidt tot meer en andere verplichtingen dan Nederland als
afzonderlijke lidstaat is aangegaan. De leden van de D66-fractie vragen of
er bijvoorbeeld voorbehouden zijn, waarop Nederland als gevolg van toetreding
van de Europese Unie tot het EVRM geen beroep meer kan doen en, indien deze
er zijn, welke dat zijn en wat het standpunt van de regering in deze is.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de regering hun
mening deelt dat de grondrechten al verankerd liggen in de constituties van
de lidstaten zelf en in het EVRM en dat het opnemen van het Handvest van de
Grondrechten in het Grondwettelijk Verdrag daarom geen meerwaarde heeft. Deze
leden vragen of de regering zich kan vinden in hun mening dat de Europese
Unie zich op het terrein van de staat begeeft met het opnemen van het Handvest
van de Grondrechten in de Europese Grondwet.Voorts vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie of de regering
hun mening deelt dat het feit dat het Hof in Straatsburg zich uitspreekt over
het EVRM en het Hof in Luxemburg zich zal gaan uitspreken over de rechten
in de Grondwet tegenstrijdige uitspraken kan opleveren. Genoemde leden vragen
hoe de regering daarmee zal omgaan.De leden van de SGP-fractie hebben zich consequent tegen opname van het
Handvest in het Europese Verdrag gekant. Zij gaven de voorkeur aan de toetreding
van de EU tot het EVRM (zie bijvoorbeeld de motie van de leden Rouvoet, Hessing
en Van der Staaij, Kamerstuk 21 501–20 nr. 99). In hun opvatting
zou die toetreding afdoende zijn om het optreden van de EU aan algemene rechtsnormen
en -beginselen te binden. Allereerst constateren zij dat de opname van het
Handvest een sterk symbolisch aspect heeft: wat is een Grondwet zonder grondrechten?
Gelet op hun politieke en juridische bezwaren tegen gebruikmaking van de term
Grondwet voor het basisverdrag van de EU, is voor hen het opnemen van grondrechten
in het grondwettelijk Verdrag allerminst vanzelfsprekend.Daarnaast hebben de leden van de SGP-fractie een aantal fundamentele juridische
bezwaren tegen het handvest als zodanig. Zij ontlenen deze nog altijd valide
bezwaren voor een belangrijk deel aan het advies dat de Raad van State in
september 2000 uitbracht over het Handvest (Kamerstuk 21 501-20 A). Zo
wijzen zij op het reeds opgebouwde «jurisprudentiekapitaal» van
het EVRM dat volgens hen het opnieuw formuleren van dezelfde rechten in andere
bewoordingen overbodig en verwarrend maakt. Daarnaast wijzen zij op de algemene,
en daarmee juridisch onduidelijke formulering van diverse bepalingen, waarvan
de reikwijdte en gevolgen vooralsnog onduidelijk zijn. De Raad van State noemde
daarvan voorbeelden in zijn advies van destijds. Datzelfde geldt voor de onderlinge
verhouding van sommige bepalingen uit het Handvest. De Raad van State ontraadde
destijds zelfs om, gelet op genoemde bezwaren, het Handvest een bindend karakter
te geven.De leden van de SGP-fractie stellen vast dat aan genoemde bezwaren nog steeds niet op afdoende wijze tegemoet is gekomen. Ook de toelichting
op het Handvest in verklaring nr. 12 bij het grondwettelijk Verdrag, waarin
een mogelijke uitleg van de Handvestbepalingen gegeven wordt aan de hand van
het EVRM, biedt onvoldoende duidelijkheid. Te meer omdat deze verklaring zelf
zegt dat de toelichting «geen juridische waarde» heeft. Wat wordt
daarmee bedoeld? De onduidelijke bepaling in artikel II-112 dat het Hof deze
toelichting «naar behoren in acht neemt», maakt de verhouding
tussen het Handvest en het EVRM er niet duidelijker op. Zowel de verklaring
als de bepaling in artikel II-112 laat in het midden of de jurisprudentie
van het EVRM bepalend is voor de uitleg die het Hof van Justitie geeft aan
de bepalingen uit het Handvest. De leden van de SGP-fractie menen dat het
hier om te gewichtige zaken gaat om deze vooruit te schuiven naar het moment
van toetreding tot het EVRM. Zij wijzen terzijde nog op het gevaar dat een
uiteenlopende uitleg van dezelfde rechten en beginselen door twee gerechtshoven
per saldo tot verzwakking van beide hoven kan leiden. Zij vragen de regering
op deze vragen in te gaan.De leden van de SGP-fractie lezen herhaalde malen dat het Handvest op
onderdelen een ruimere bescherming zou bieden dan het EVRM. Zij vragen de
regering om een overzicht van de bepalingen uit het Handvest die méér
bescherming bieden dan vergelijkbare bepalingen in het EVRM. Kan per bepaling
aangegeven worden welke extra bescherming precies geboden wordt?TITEL I – WAARDIGHEIDArtikel II-61 De menselijke waardigheidDe leden van de LPF-fractie vragen in hoeverre deze bepaling juridisch
afdwingbare rechten voor burgers oplevert.Artikel II-62 Het recht op levenDe leden van de LPF-fractie vragen of lid 2 ook van toepassing is op het
oorlogsrecht van de EU-lidstaten.In artikel II-62 wordt gesteld: «Eenieder heeft recht op leven».
De leden van de SGP-fractie vragen of deze bepaling ook betekenis heeft voor
het ongeboren leven.Vragen hebben deze leden bij het feit dat het Handvest zich uitlaat over
zaken die buiten de competenties van de EU vallen, zoals de doodstraf. Het
Handvest richt zich blijkens artikel II-111 toch tot de instellingen, organen
en instanties van de EU en tot de lidstaten uitsluitend en voorzover deze
het recht van de EU ten uitvoer brengen? Staat het één niet
op gespannen voet met het ander? Indien een lidstaat de doodstraf zou willen
opleggen aan een pleger van een ernstig terroristisch misdrijf, zou het Handvest
daar dan in de weg staan? De desbetreffende lidstaat zou met de tenuitvoerbrenging
van het doodvonnis toch geen recht van de EU ten uitvoer brengen, zo vragen
de leden van de SGP-fractie.Artikel II-63 Het recht op menselijke integriteitHet valt de leden van de D66-fractie op dat in de Grondwet een verbod
op het reproductief kloneren van mensen is opgenomen. Deze leden verzoeken
de regering hier uitgebreider op in te gaan. Zij vragen wat dit verbod precies
betekent en welke reikwijdte het heeft het. Voorts vragen de leden van de
D66-fractie wat voor effect dit verbod in de Grondwet heeft, bijvoorbeeld
op onderzoek dat mogelijkerwijs in de toekomst ook zou kunnen bijdragen aan
het kloneren van mensen. Deze leden vragen op welke manier dit verbod belemmerend
kan werken op biotechnologisch onderzoek. Deze leden vragen verder of de regering
daarnaast kan uitleggen wat precies verstaan wordt onder het
verbod van eugenetische praktijken, met name die welke selectie van personen
tot doel hebben.Artikel II-64 Het verbod van folteringen en van onmenselijke
of vernederende behandelingen en bestraffingenDe leden van de LPF-fractie vragen of Turkije de waarden van de Unie eerbiedigt
in die zin dat er momenteel geen mishandelingen van burgers in Turkse gevangenissen
en politiebureaus meer plaatsvinden. Voorts vragen zij of er in 2004 en 2005
nog mishandelingen van burgers in politiebureaus en gevangenissen door overheidspersoneel
hebben plaatsgevonden.Artikel II-65 Het verbod van slavernij en dwangarbeidDe leden van de VVD-fractie vragen of Nederland wordt beperkt in de mogelijkheid
om bijstandsgerechtigden te dwingen tot gemeenschapstaken door artikel II-65,
lid 2 of II-75, lid 1.Artikel II-67 De eerbiediging van het privéleven
en van het familie- en gezinsleven en Artikel II-69 Het recht te huwen en
het recht een gezin te stichtenMet betrekking tot de artikelen inzake het recht op gezinsleven en artikel
II-93 vragen de leden van de VVD-fractie of deze artikelen verder of even
ver gaan als artikel 8 EVRM en welke gevolgen dit heeft voor de eisen die
aan gezinsvorming en gezinshereniging gesteld kunnen worden.TITEL II – VRIJHEDENArtikel II-70 De vrijheid van gedachte, geweten en godsdienstDe leden van de LPF-fractie vragen hoeveel kerken er momenteel in Turkije
staan waar openlijk het christelijk geloof beleden kan worden en hoeveel kerken
er de laatste 5 jaar zijn gesticht.Artikel II-71 De vrijheid van meningsuiting en van informatieDe leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel boven nationale wetgeving
gaat. Voorts vragen zij of de zinsnede van lid 1 «Dit recht omvat de
vrijheid een mening te hebben en de vrijheid kennis te nemen en te geven van
informatie of ideeën, zonder inmenging van enig openbaar gezag en ongeacht
grenzen.», betekent dat imams intolerantie jegens homo's mogen prediken
en mogen oproepen tot het van de bovenste balkon met het gezicht naar beneden
gooien van homo's zonder inmenging van enig openbaar gezag en ongeacht grenzen.
Indien dat niet het geval is, vragen deze leden op basis van welk Europees
artikel dergelijke oproepen, verbaal en in geschrift, beperkt en bestreden
kunnen worden.Artikel II-74 Het recht op onderwijsDe leden van de LPF-fractie vragen in hoeverre lid 2 van deze bepaling
Nederland noopt tot afschaffing van het schoolgeld/lesgeld voor de kinderen
die leerplichtig zijn.Artikel II-75 De vrijheid van beroep en het recht te werkenDe leden van de VVD-fractie vragen of Nederland wordt beperkt in de mogelijkheid
om bijstandsgerechtigden te dwingen tot gemeenschapstaken door artikel II-65,
lid 2 of II-75, lid 1. De leden van de LPF-fractie vragen in
hoeverre het recht van artikel II-75, lid 2 aan beperkingen kan worden onderworpen.
Voorts vragen zij op welk tijdstip onderdanen van derde landen in de zin van
artikel II-75, lid 2 als burgers van de Unie in de zin van artikel II-75,
lid 3 kunnen worden aangemerkt. Tenslotte vragen de leden van de LPF-fractie
of lid 3 ook geldt voor het sociaal zekerheidsstelsel.Artikel II-78 Het recht op asielDe leden van de LPF-fractie vragen of lidstaten na invoering van de Europese
Grondwet bevoegd zijn te bepalen wanneer een asielzoeker als vluchteling in
de zin van het Verdrag van Genève mag worden aangemerkt.De leden van de GroenLinks-fractie vragen welke bepaling in de Toelichting
bij het Grondrechtenhandvest de vrees van de regering tempert dat aan het
recht op asiel voor de (nationale) rechter rechten zouden kunnen worden ontleend.
Het Handvest spreekt immers van een recht, niet van een beginsel. Asielbeleid
behoort zonder meer tot het toepassingsgebied van het recht van de EU. Bovendien
wordt het recht op asiel – tot tevredenheid van de leden van de GroenLinks-fractie –
door artikel II-78 voor het eerst uitdrukkelijk gewaarborgd; noch het huidige
EG-verdrag (art. 63) noch deel III van de Grondwet (III-266) spreken expliciet
van een recht, zodat niet op voorhand vaststaat dat de reikwijdte en uitleg
van het recht op asiel overeenkomen met deze beleidsartikelen en de daarop
gebaseerde wetgeving. De leden van de GroenLinks-fractie vragen of hier de
wens van de regering de vader van de gedachte is.TITEL III – GELIJKHEIDArtikel II-81 Non-discriminatieDe leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel zowel negatieve als
zogenaamde «positieve» discriminatie verbiedt.TITEL IV – SOLIDARITEITArtikel II-88 Het recht op collectieve onderhandelingen
en op collectieve actieDe leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel het Nederlandse stakingsrecht
op grond van de jurisprudentie van de Hoge Raad (die zich daarbij baseert
op artikel 6, lid 5 van het Europees Sociaal Handvest) uitbreidt of dat dit
artikel juist het Nederlandse stakingsrecht beperkt.Artikel II-89 Het recht op toegang tot arbeidsbemiddelingDe leden van de LPF-fractie vragen wat deze gratis arbeidsbemiddeling
minimaal inhoudt of dat de regering van mening is dat dit artikel geen minimumverplichtingen
schept ten gunste van burgers.Artikel II-94 Sociale zekerheid en sociale bijstandDe leden van de VVD-fractie vragen of artikel II-94, lid2 betekent dat
alle EU-onderdanen bijstand en gezondheidszorg kunnen claimen. De leden van
de LPF-fractie vragen of artikel II-94, lid 2 voor immigranten uit andere
EU-lidstaten een recht schept op toegang tot de Wet Werk en Bijstand. Voorts
vragen deze leden of de regering voor Nederland voorbeelden kan noemen van
«de toegang tot diensten van algemeen economisch belang».TITEL V – BURGERSCHAPArtikel II-105 Vrijheid van verkeer en van verblijfDe leden van de LPF-fractie vragen of een burger van een andere EU-lidstaat
die in Nederland bijvoorbeeld is veroordeeld wegens pedosexuele activiteiten,
moorden en/of terroristische activiteiten, als ongewenst vreemdeling is verklaard,
over de grens kan worden gezet en verboden worden zich nog langer te begeven
op Nederlands grondgebied. Indien dat het geval is, vragen deze leden of dat
niet in strijd is met dit artikel en of de regering kan aangeven volgens welk
artikel of verdrag dit artikel voor genoemd voorbeeld beperkt wordt.TITEL VI – RECHTSPLEGINGArtikel II-107 Recht op een doeltreffende voorziening
in rechte en op een onpartijdig gerechtDe leden van de LPF-fractie vragen of een burger aan artikel II-107, eerste
alinea een recht op toegang tot de belastingrechter kan ontlenen, als een
bezwaarschrift op grond van artikel 24 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
niet mogelijk is.TITEL VII – ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE UITLEGGING
EN DE TOEPASSING VAN HET HANDVESTArtikel II-111 ToepassingsgebiedIn de notitie «Europa in de steigers» (Kamerstuk 28 473,
nr. 3, blz. 5) stelde de regering destijds: «Wat de grondrechten betreft
stelt de regering zich voor dat, indien de Conventie zou komen tot een grondwettelijk
verdrag, hierin wordt verwezen naar het Handvest, mits dit daarmee niet tot
materieel EU-recht wordt waaruit directe aanspraken van burgers jegens de
overheid kunnen voortvloeien». De leden van de SGP-fractie vragen in
hoeverre deze wens is gehonoreerd in de uiteindelijke tekst van het grondwettelijk
Verdrag. Zij merken in dit verband op dat artikel II-111, eerste lid, niet
uitsluit dat de lidstaten bij de uitvoering van Unierecht, horizontale werking
moeten aannemen van de rechten en beginselen die zij krachtens het Handvest
moeten bevorderen. Kan dit ertoe leiden dat toch directe aanspraken van burgers
jegens de overheid kunnen ontstaan, zo vragen zij de regering.Artikel II-112 Reikwijdte en uitlegging van de gewaarborgde
rechten en beginselenDe leden van de GroenLinksfractie vragen wat bepalend is voor de vraag
of een wetgevingsmaatregel uitvoering geeft aan een beginsel, de formele verwijzing
naar dat beginsel in de betreffende wet of de feitelijke materie van de wet
en de mate waarin deze raakt aan een beginsel. Anders geformuleerd vragen
de leden van de GroenLinks-fractie of de wetgever aan rechterlijke toetsing
van de naleving van beginselen kan ontkomen louter en alleen door het verband
tussen wet en beginsel ongenoemd te laten.Kennisnemend van artikel II-112, vierde lid, vragen de leden van de SGP-fractie
aan wie deze bepaling gericht is en hoe er bepaald wordt wat uit de constitutionele
tradities van de lidstaten als gemeenschappelijk gezien moet worden. Zij vragen
wat het nut en de betekenis is van deze bepaling.Deel III – Beleid en werking van de UnieAlgemeenBij de overgang van de unanimiteitsregel naar gekwalificeerde meerderheid
is in twee gevallen de zogeheten noodremprocedure in het leven geroepen, te
weten bij artikel III-inzake sociale zekerheid en bij de artikelen III-270
en III-271 inzake strafrechtsamenwerking. Deze procedure is in het leven geroepen
om tegemoet te komen aan die lidstaten die eigenlijk vast wilden houden aan
unanimiteitsbesluitvorming. Voor enkele onderwerpen is hier geen gebruik van
gemaakt en is de besluitvormingsvereiste nog steeds unanimiteit. De leden
van de CDA-fractie vragen waarom niet bij meerdere onderwerpen – zoals
bij de fiscaliteit en de handelspolitiek – gebruik is gemaakt van deze
oplossing.De leden van de VVD-fractie vragen of de EU met deze Grondwet meer werkzaamheden
naar zich toetrekt en welke nieuwe bevoegdheden dragen met dit verdrag worden
overgedragen aan Europa. Zij vragen of het juist is dat Nederland met deze
grondwet een land wordt met bevoegdheden vergelijkbaar met die van de deelstaat
Beieren binnen de federale Bondsrepubliek. Ook vragen zij of Beieren overigens
behoort tot de armste of rijkste deelrepublieken van Duitsland.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of de EU over ons migratiebeleid
gaat beslissen en of «Brussel» Nederland straks kan opdragen meer
of minder asielzoekers op te nemen. Deze leden vragen of er door de Grondwet
het risico ontstaat dat laag opgeleide migranten via andere Europese landen
naar Nederland komen. Ook vragen zij of de Grondwet pleit voor «vrije
en onvervalste» concurrentie in de zorg, het onderwijs en de wetenschappen
en of de EU op elk gewenst ogenblik de Nederlandse zeggenschap over ons eigen
sociale beleid kan beperken.Tenslotte vragen de leden van de VVD-fractie of het Nederlandse buitenlands
beleid voortaan wordt vastgesteld in Brussel en of er een Europees leger komt
dat uit eigen belang militair kan ingrijpen.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat de uitbreiding van de besluitvorming
met gekwalificeerde meerderheid een beperking van de zeggenschap is van nationale
parlementen en zij vragen of de regering deze mening deelt. Tevens betreuren
de leden van de SP-fractie het dat de positie van Nederland hierdoor verzwakt
wordt.Het valt de leden van de D66-fractie op dat in de Grondwet zowel algemene
als lichtere vormen van passerellebepalingen zijn opgenomen. Deze leden vragen
wat de reden is dat de ene keer voor de algemene vorm, en de andere keer voor
de lichte vorm gekozen is, zoals die in artikel III – 234 op het gebied
van milieubeleid. Voorts vragen deze leden welke argumentatie achter de keuze
om voor de diverse lichtere vormen te kiezen ligt.TITEL I – ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGENAlgemeenDe leden van de D66-fractie stellen dat de horizontale bepalingen, die
op elk beleidsterrein van toepassing zijn, in de nieuwe Grondwet verder zijn
uitgebreid. Zo onderstreept de Grondwet dat de Unie een sociale unie is, die
streeft naar bestrijding van discriminatie. Ook is dierenwelzijn nu expliciet
opgenomen als horizontaal thema. De leden van de D66-fractie zijn tevreden
over deze uitbreiding omdat de horizontale bepalingen extra waarborgen bieden
en de kwaliteit van de Europese wet- en regelgeving verder verbeteren.Artikel III-121De leden van de SP-fractie hebben met teleurstelling kennisgenomen van artikel III-121, welke stelt dat lidstaten in het kader van welzijn
van dieren «godsdienstige riten, culturele tradities en regionaal erfgoed»
moeten eerbiedigen. Zij vragen of de regering de conclusie van de leden van
de SP-fractie deelt dat hiermee zaken als stierenvechten, ritueel slachten,
eieren rapen van beschermde vogels, dwangvoeding van ganzen en eenden, en
drijfjacht mogelijk bescherming krijgen.De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de EU de grondwettelijke
plicht krijgt om rekening te houden met dierenwelzijn. De combinatie met het
burgerinitiatief, het medebeslissingsrecht en het begrotingsrecht voor het
Europees Parlement op landbouwgebied schept nieuwe kansen voor dierenbeschermers;
zij krijgen meer mogelijkheden om misstanden zoals de bio-industrie en beestachtig
lange veetransporten aan te pakken, aldus de leden van de GroenLinks-fractie.
Zij vragen of de regering deze zienswijze deelt.Artikel III-122De leden van de PvdA-fractie vragen wat de gevolgen zijn van de nieuwe
formulering in art III-122 van het huidige artikel 16 van het EG-Verdrag aangaande
de diensten van algemeen belang.De leden van de SP-fractie betreuren het dat het Verdrag geen duidelijke
bescherming biedt voor liberalisering en privatisering van publieke diensten.
Er wordt geen definitie gegeven van de term die in dit kader gebruikt wordt,
«diensten van algemeen economisch belang». Het valt te betreuren
dat ook voor diensten van algemeen economisch belang de mededingingsregels
van toepassing zijn «voorzover de toepassing van die bepalingen de vervulling,
in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert».
De leden van de SP-fractie vragen of de regering de conclusie van de SP-fractie
deelt dat op basis van dit verdrag in de toekomst publieke diensten zoals
onderwijs en zorg, geheel of gedeeltelijk geliberaliseerd dan wel geprivatiseerd
kunnen worden.Artikel III-125De leden van de LPF-fractie vragen of dit artikel voorziet in een Wet
Werk en Bijstand op Europees niveau.TITEL III – INTERN BELEID EN OPTREDENHOOFDSTUK I – INTERNE MARKTAfdeling 1 – totstandbrenging en werking van de
interne marktArtikel III-136De leden van de LPF-fractie vragen of artikel III-136 voorziet in het
samentellen van de gewerkte weken in bijvoorbeeld Duitsland en Nederland voor
de beoordeling van de zogenaamde «referte-eis» in de Werkloosheidswet.Afdeling 4 – kapitaal en betalingenArtikel III-157De leden van de LPF-fractie vragen op welke op 31 december 1993 bestaande
beperkingen hier voor Nederland wordt gedoeld.Afdeling 5 – regels betreffende de mededingingOnderafdeling 2 – Steunmaatregelen van de lidstatenArtikel III-167De leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan in artikel
III-167, lid 2, letter c onder «voor zover deze steunmaatregelen noodzakelijk
zijn om de door deze deling berokkende economische nadelen te compenseren»
en wie of welke instantie beoordeelt of deze omstandigheid zich voordoet.HOOFDSTUK II – HET ECONOMISCH EN MONETAIR BELEIDAlgemeenDe leden van de D66-fractie vragen of de regering uitgebreider kan toelichten
hoe de Grondwet de rol van de Commissie versterkt op het gebied van het stabiliteits-
en groeipact.Artikel III-184De leden van de LPF-fractie vragen wanneer sprake is van «buitensporige
begrotingstekorten».De positie van de Europese Commissie ten aanzien van het Stabiliteits-
en Groeipact (artikel III-184) is voor de leden van de SGP-fractie niet erg
helder. Aan het begin van de alinea hierover (blz. 15 MvT) zegt de regering
dat die positie versterkt is, aan het eind van dezelfde alinea zegt zij blij
te zijn dat de afzwakking van de positie van de Commissie beperkt is gebleven.
Is de positie van de Commissie nu versterkt of niet, zo vragen de leden van
de SGP-fractie.Het optimisme van de regering over Verklaring 17 inzake het Stabiliteitsen
Groeipact delen de leden van de SGP-fractie niet. Zij verwijzen in dit verband
naar het oordeel dat zij hebben uitgesproken over de conclusies van de Europese
Raad van 22–23 maart jl. in het Kamerdebat van 29 maart jl.
Zij kunnen die conclusies niet anders lezen dan als een versoepeling van de
toepassing van de 3%-norm voor het begrotingstekort en de 60%-norm voor de
omvang van de staatsschuld. De gehele voorgeschiedenis van de totstandkoming
van deze conclusies van de Europese Raad bevestigt dat. Zij vragen de regering,
die immers een andere mening toegedaan is, of zij duidelijk kan aangeven welke
waarborgen Verklaring nr. 17 biedt voor een krachtiger en transparanter toepassing
van de normen van het Stabiliteitsen Groeipact.TITEL III – INTERN BELEID EN OPTREDENHOOFDSTUK III – BELEID OP ANDERE GEBIEDENAfdeling 2 Sociaal beleidArtikel III-210In artikel II-88 is het recht op staking opgenomen, terwijl in artikel
III-210, lid 6 juist is bepaald dat de EU geen bevoegdheden heeft op het stakingsrecht
en het recht tot uitsluiting, aldus de leden van de CDA-fractie. Zij vragen
of hier geen sprake is van een tegenstrijdigheid. In dat kader vragen dezelfde
leden zich af of artikel III-210, lid 6 en artikel III-213, lid g, geen tegenstrijdigheid
oplevert.Artikel III-213De leden van de SP-fractie vragen of de regering hun conclusie deelt dat
onderdelen van de sociale zekerheid Europees beleid kunnen worden zonder dat
daarvoor een «noodrem»-procedure bestaat, met uitzondering van
maatregelen op het gebied van sociale zekerheid die nodig zijn om tot een
vrij verkeer van werknemers te komen. In de MvT stelt de regering dat hoewel
«sociaal beleid op grond van artikel I-14 een gedeelde bevoegdheid is,
benadrukt de bij de Slotakte gevoegde Verklaring betreffende artikel III-213
(Verklaring 18) dat de in dit artikel beschreven beleidsterreinen in principe
onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen en dat maatregelen genomen op
basis van dit artikel geen harmonisatie ten doel hebben. Hierbij wordt echter
ook verklaard dat geen afbreuk wordt gedaan aan de bevoegdheden van de Unie
op dit terrein». De leden van de SP-fractie vragen of de regering hun
conclusie deelt dat de verklaring zichzelf hier tegenspreekt. Voorts vragen
de leden van de SP-fractie of de regering hun mening deelt dat toekomstige
initiatieven van de Unie met betrekking tot sociaal beleid niet uitgesloten
zijn.Artikel III-214De leden van de LPF-fractie vragen of Nederland zijn wetgeving dient aan
te passen om aan deze verplichting te kunnen voldoen.Afdeling 3 – Economische, sociale en territoriale
samenhangArtikel III-220De leden van de LPF-fractie vragen wat dient te worden verstaan onder
«economische, sociale en territoriale samenhang».Afdeling 4 – Landbouw en VisserijAlgemeenDe leden van de SP-fractie hebben met vreugde kennis genomen van het feit
dat de regering op het gebied van het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid
«graag een grondigere aanpassing en een modernisering van de doelstellingen
verwezenlijkt had gezien. Daarmee zou het Grondwettelijk Verdrag de hervormingen
die de afgelopen jaren het landbouw- en visserijbeleid hebben gekenmerkt,
beter weerspiegelen». De leden van de SP-fractie hadden liever een ander
landbouwbeleid voorgesteld, waarin niet productieverhoging centraal staat
maar landschapsbeheer, plattelandsontwikkeling, duurzaamheid, dierenwelzijn
en voedselveiligheid. Zij vragen of de regering deze wens deelt.De leden van de D66-fractie hadden, net als de regering, graag gezien
dat de institutionele vernieuwingen op het gebied van het Europese landbouwbeleid
en visserijbeleid nog verder waren gegaan. Dat neemt niet weg dat de invoering
van besluit bij gekwalificeerde meerderheid in de Raad en het medebeslissingsrecht
van het Europees Parlement op een groot aantal onderdelen van het beleid natuurlijk
wel een stap vooruit zijn. De leden van de D66-fractie vragen waarop de poging
van de regering om de mededingingsbepalingen in de Grondwet op te nemen uiteindelijk
is gestrand.Artikel III-230Artikel III-230, tweede lid, stelt dat de Raad op voorstel van de Commissie
een Europese verordening of een Europees besluit kan vaststellen waarbij machtiging
wordt gegeven tot het verlenen van steun ter bescherming van
door structurele of natuurlijke omstandigheden benadeelde bedrijven en in
het kader van economische ontwikkelingsplannen». Deelt de regering de
verwachting van de leden van de SP-fractie dat dit niet zal leiden tot een
fundamentele verandering van het stelsel van landbouwsubsidies?Afdeling 5 – MilieuAlgemeen«De regering heeft zich ingezet voor versterking van het milieubeleid,
onder meer door het versterken van artikel III-119 met een duurzaamheidstoets
en door te pleiten voor toepassing van besluitvorming met gekwalificeerde
meerderheid voor alle besluiten die op basis van de artikelen III-233 en III-234
worden genomen. Hiervoor bestond echter onvoldoende steun». De leden
van de SP-fractie vragen of de regering van mening is dat hierdoor de versterking
van het milieubeleid beperkt is.De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de Grondwet winst is voor
het milieu. Een schoner milieu kan niet anders bereikt worden dan op Europees
niveau. De Europese instellingen worden verplicht om «energie-efficiëntie,
energiebesparing en de ontwikkeling van nieuwe en duurzame energie te stimuleren»
(artikel III-256, lid 1). De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de
EU nu al de drijvende kracht is achter het Kyoto Protocol dat de opwarming
van de aarde moet tegengaan en die voortrekkersrol zal de EU meer dan ooit
waar dienen te maken. De leden van de GroenLinks-fractie vraagt de regering
op al deze aspecten in te gaan.De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de Grondwet ook op andere
terreinen van milieubeleid de Europese instellingen verplicht tot een voortvarend
beleid. Duurzame ontwikkeling en het waarborgen van «een hoog niveau
van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu» behoren
zowel tot de officiële doelstellingen van de EU (artikel I-3, lid 3 en
4) als tot de sociale grondrechten van burgers (II-97). De bestaande verplichting
om milieueisen te integreren in elk beleid gaat ook gelden voor het justitie-,
buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU (III-119). De leden van de GroenLinks-fractie
vragen of de regering het eens is met de constatering dat burgers en maatschappelijke
organisaties die overheden willen houden aan de in Europees verband overeengekomen
milieunormen endoelen, zoals die voor luchtkwaliteit, juridisch sterker komen
te staan dan ooit.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering het denkbaar
acht dat de door een vijftal lidstaten bepleite IGC over de actualisering
van Euratom wordt voorbereid door een Conventie. Voorts vragen die leden of
de regering hierin voordelen ziet voor bijvoorbeeld de democratische controle
op Euratom en of het denkbaar is dat bij de bepleite verdragsherziening een
artikel over vrijwillige, onderhandelde terugtrekking wordt toegevoegd aan
het Euratom-verdrag, analoog aan artikel I-60 van de Grondwet.Artikel III-233De leden van de LPF-fractie vragen of bij «behoud, bescherming en
verbetering van de kwaliteit van het milieu» rekening gehouden wordt
met reeds door Nederland geleverde milieu-inspanningen, het feit dat te strenge
milieueisen het werkgelegenheidsbeleid van Nederland en de Europese Unie kunnen
doorkruisen en dat de vervuiling in Nederland zich op een relatief klein oppervlak
(de randstad) zich voordoet.Afdeling 6 – ConsumentenbeschermingArtikel III-235De leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan onder «maatregelen
om het beleid van lidstaten te ondersteunen, aan te vullen en te controleren».Afdeling 9 – Onderzoek en technologische ontwikkeling
en ruimteMet verwijzing naar de MvT, tweede alinea, waarin onder meer is gesteld
dat de commissie de bevoegdheid krijgt om naast het kaderprogramma voor onderzoek
en technologische ontwikkeling ook andere wettelijke maatregelen te nemen
ter uitvoering van de Europese onderzoeksruimte, vragen de leden van de VVD-fractie
waaraan men bij «andere wettelijke maatregelen» in dit verband
moet denken. Voorts vragen zij tot hoever deze bevoegdheid van de commissie
gaat.HOOFDSTUK IV – RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN
RECHTAlgemeenDe regering stelt in zijn MvT over de parlementaire betrokkenheid bij
met name de JBZ-aangelegenheden dat het parlementaire instemmingsrecht kan
verdwijnen, omdat de zogeheten pijlerstructuur is opgeheven. De regering voert
een tweede argument aan: de zogeheten subsidiariteitstoets, die aan het begin
van het wetgevende proces door de nationale parlementen wordt uitgeoefend.
De leden van de CDA-fractie erkennen dat als gevolg van het verdwijnen van
de pijlerstructuur de democratische controle door het Europees Parlement aanzienlijk
is verbeterd. Maar de leden van de CDA-fractie vragen zich af of dat alleen
voldoende reden is voor het laten vervallen van het parlementaire instemmingsrecht
door het nationale parlement. De leden van de CDA-fractie vragen de regering
hierop een reactie te geven.De regering heeft aangegeven actief bijgedragen te hebben aan de discussie
over de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, waarbij de regering zich
daarbij concentreerde «op een verdragsregime voor de RVVR-samenwerking,
waarbij de verworvenheden van nationale lidstaten niet uit het oog worden
verloren». De leden van de SP-fractie vragen op welke verworvenheden
de regering hiermee met betrekking tot Nederland doelt. Voorts vragen de leden
van de SP-fractie of de regering naar haar mening geslaagd is om deze nationale
verworvenheden niet uit het oog te verliezen en wat hiervan het resultaat
is.De leden van de D66-fractie zien de verdragswijzigingen op het gebied
van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht als een grote stap vooruit.
De Grondwet legt hiermee onder meer de basis voor een Europees asielstelsel,
waarin de regels overal in Europa dezelfde zijn. Ook kunnen de lidstaten op
basis van de grondwet beter samenwerken bij juridische vervolging op het gebied
van terrorisme, kindermishandeling, corruptie, fraude en drugssmokkel.De leden van de D66-fractie willen wel graag uiteengezet zien op welke
wijze het voor Nederland zo karakteristieke drugs- en euthanasiebeleid gewaarborgd
blijft, nu de Europese Unie meer bevoegdheden krijgt op het gebied van justitie.
Ook vragen deze leden wat er bijvoorbeeld gebeurt als de Raad in de noodremprocedure
het voorstel van een lidstaat verwerpt.Afdeling 1 – Algemene bepalingenArtikel III-257De leden van de LPF-fractie vragen of artikel III-257, lid 2 en artikel
III-265 nog wel personencontroles achter de binnengrenzen
toestaan. Voorts vragen deze leden of de artikelen III-257, lid 3 en III-269
impliceren dat Nederland beslissingen van arbiters uit andere EG-lidstaten
moet erkennen en zo ja, aan welke eisen deze arbitrale vonnissen dan moeten
voldoen.Artikel III-257 lid 2 bevat de bepaling dat ten behoeve van een eenvormig
asielbeleid staatlozen gelijk worden gesteld met inwoners van derde landen.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen wat dit concreet betekent
voor het Nederlandse asielbeleid.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen wat de coördinatie
met betrekking tot politiële en justitiële samenwerking (artikel
III-257, lid 3) precies inhoudt. Tevens vragen zij wat de relatie met het
Schengen-akkoord is. Hoe worden doublures met Eurojust en Europol voorkomen?
Wie houdt dat in de gaten? Hoe worden de nationale parlementen hierbij betrokken?De leden van de ChristenUnie vragen voorts wat precies moet worden verstaan
onder wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen.Afdeling 2 – Beleid inzake grenscontroles, asiel
en immigratieArtikel III-267De leden van de CDA-fractie stellen dat het verdrag de EU de bevoegdheid
geeft om een Europees immigratiebeleid te ontwikkelen (art III-267, lid 1),
terwijl lid 5 van datzelfde artikel stelt dat de lidstaten zelf bepalen hoeveel
onderdanen van derde landen, afkomstig uit derde landen, tot hun grondgebied
worden toegelaten teneinde daar al dan niet in loondienst arbeid te verrichten.
Zij vragen of hier geen sprake is van een tegenstrijdigheid.De leden van de VVD-fractie vragen of artikel III-267, lid 2, sub a, betekent
dat de EU bij gewone meerderheid, ook tegen de wil van Nederland, kan beslissen
dat de Nederlandse wetgeving rond gezinsmigratie overruled wordt door EU-wetgeving.
Zij vragen of het juist is dat de EU al bevoegd is op het gebied van legale
immigratie en status van langdurig verblijvende derdelanders onder het Verdrag
van Amsterdam, maar dat tot de ratificatie van het Grondwettelijk Verdrag
de besluitvorming in de Raad plaatsvindt met eenparigheid van stemmen. Ook
vragen zij of de regering haar veto op deze punten verliest door ratificatie
te verlenen, of dat het vetorecht al verloren is. Zij vragen of het onder
het Verdrag van Amsterdam ook mogelijk is om door een unaniem Raadsbesluit
het vetorecht over deze twee terreinen op te heffen. In de Europese Grondwet
staat omschreven dat de lidstaten zelf kunnen bepalen hoeveel onderdanen van
derde landen worden toegelaten (art. III-267, lid 5). De leden van de VVD-fractie
vragen of dit betekent dat bijvoorbeeld ook quota voor het aantal gezinsmigranten
gesteld mogen worden en hoe deze bepaling zich verhoudt tot het recht van
derdelanders om zich o.g.v. de richtlijn derdelanders na 5 jaar vrij te kunnen
vestigen in de gehele Europese Unie. Dezelfde leden vragen of lidstaten deze
vrije vestiging mogen weigeren en of de derdelanders dan ook toegang hebben
tot de sociale zekerheid van de lidstaat waar ze zich dan vestigen.De leden van de LPF-fractie vragen of het gemeenschappelijk immigratiebeleid
ook ziet op de uitzetting van de op het moment van schrijven van de Europese
Grondwet in Nederland aanwezig zijnde groep van 26 000 uitgeprocedeerde
asielzoekers.Artikel III-268In dit artikel is het solidariteitsbeginsel vastgelegd. De leden van de
fractie van de Christenunie vragen de regering uit te leggen wat precies wordt
bedoeld met materiële en financiële solidariteit op het hele terrein
van asiel, immigratie en grensbewaking.Afdeling 3 – Justitiële samenwerking in burgerlijke
zakenArtikel III-269De leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan onder «de
verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende regels voor collisie en jurisdictiegeschillen».Afdeling 4 – Justitiële samenwerking in strafzakenDe leden van de PvdA-fractie vragen wat de gevolgen zijn van de Europese
Grondwet voor «typisch» Nederlands beleid als dat aangaande drugs
en euthanasie.Met betrekking tot justitiële samenwerking in strafzaken stelt de
regering dat «in het Verdrag expliciet is opgenomen dat samenwerking
op dit terrein de nationale verworvenheden op strafrechtelijk terrein zal
betrekken in de afwegingen». De leden van de SP-fractie vragen op welke
bepaling uit het Verdrag de regering doelt.De leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe de regering tot haar opvatting
komt dat de Grondwet geen aanleiding meer geeft voor een parlementair instemmingsrecht,
nu zij zelf vaststelt dat er nog sprake is van «enkele uitzonderingen
waar besluitvorming plaatsvindt bij unanimiteit en raadpleging van het Europees
Parlement». Deze leden vragen of het niet meer voor de hand ligt het
instemmingsrecht van de Kamers te handhaven voor deze uitzonderingsgevallen.Ook vragen de leden van de GroenLinks-fractie of de regering zich een
soort omkering van het instemmingsrecht kan voorstellen, waarbij de Kamers
de regering kunnen verplichten om de «noodremprocedure» te hanteren.Artikel III-270De leden van de LPF-fractie vragen wat moet worden verstaan onder «jurisdictiegeschillen».Artikel III-271De leden van de LPF-fractie vragen of de conclusie juist is dat artikel
III-271 voorziet in de mogelijkheid van minimumstraffen voor de in het eerste
lid, tweede alinea genoemde vormen van criminaliteit.Als een lidstaat meent dat Europees optreden fundamentele aspecten van
zijn nationale strafrechtsysteem zou schaden, is er de mogelijkheid om het
voorstel aan de Europese Raad voor te leggen. De leden van de SP-fractie vragen
of de regering van mening is dat het Nederlandse gedoogbeleid met betrekking
tot softdrugs een fundamenteel aspect van het nationale strafrechtsysteem
is. Voorts vragen de leden van de SP-fractie of de regering kan aangeven waarom
er met betrekking tot de bescherming van bepaalde Nederlandse verworvenheden
geen Verklaring is opgenomen in het Verdrag.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering hun opvatting
deelt dat voor de definitie van en sancties op de in artikel III-271, lid
1, tweede alinea, genoemde vormen van criminaliteit alleen Europese minimumvoorschriften
mogen worden opgesteld indien voldaan wordt aan de in de eerste
alinea genoemde voorwaarden van «zwaar» en«grensoverschrijdend».
Deze leden vragen of hier sprake is van een restrictievere omschrijving van
de bevoegdheid van de EU dan in artikel 31, lid 1, onder e, van het huidige
EU-verdrag, voor wat betreft de daar genoemde vormen van criminaliteit.Afdeling 5 – Politiële samenwerkingArtikel III-276De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering hun opvatting
deelt dat het voor de hand ligt en wenselijk is dat de activiteiten van Eurojust
en het Europees Openbaar Ministerie op dezelfde wijze worden gecontroleerd
als die van Europol, namelijk «door het Europees Parlement, tezamen
met de nationale parlementen» (artikel III-276, lid 2).HOOFDSTUK V – GEBIEDEN WAAROP DE UNIE KAN BESLUITEN
ONDERSTEUNEND, COÖRDINEREND OF AANVULLEND OP TE TREDENAfdeling 5 – Onderwijs, jeugd sport en beroepsopleidingDe leden van de VVD-fractie vragen naar de consequenties van de grondwet
voor een in de toekomst mogelijk open bestel in het Nederlandse hoger onderwijs.
Zij vragen of dat zou betekenen dat buitenlandse aanbiedende partijen ook
aanspraak kunnen maken op bekostiging. Zij stellen ter vergelijking: bij de
invoering van het vrij verkeer van personen was de mogelijkheid aanspraak
te maken op de voorzieningen voor studiefinanciering in het gastland geen
doelstelling, maar dit is echter wel gebeurd. Recentelijk heeft het Europese
Hof besloten (in de zaak-Bidar, d.d. 15 maart 2005) dat studenten die
een «zekere mate van integratie» hebben bereikt in het gastland,
aanspraak kunnen maken op deze voorzieningen. De leden van de VVD-fractie
vragen of de bekrachtiging van de grondwet betekent dat Nederland dergelijke
uitspraken ook met betrekking tot bijvoorbeeld de bekostiging van instellingen
kan verwachten, zeker in het licht van een mogelijk open bestel.TITEL V – EXTERN OPTREDEN VAN DE UNIEHOOFDSTUK I – ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGENArtikel III-293In dit artikel lezen de leden van de SGP-fractie in het eerste lid, tweede
alinea dat Europese besluiten van de Europese Raad betrekking hebben op het
GBVB «en op andere onderdelen van het externe optreden van de Unie».
Zij vragen of met «andere onderdelen» ook bedoeld wordt de communautair
geregelde onderdelen van het externe optreden, zoals de handelspolitiek. Het
zou nieuw zijn als de Europese Raad ook op dat terrein bevoegd wordt verklaard.
De leden van de SGP-fractie vragen of dit niet zou kunnen leiden tot interinstitutionele
spanningen, aangezien op het terrein van de handelspolitiek de Commissie exclusief
bevoegd is. Een vervolgvraag is of dit artikel geen twee onverenigbare materies
in één bepaling probeert te vangen (het intergouvernementele
GBVB en andere, communautaire onderdelen van Titel V, met name de handelspolitiek)?De derde alinea van artikel III-293, eerste lid, stelt dat aanbevelingen
van de Raad van Ministers aan de Europese Raad worden vastgesteld «volgens
het voor elk gebied bepaalde». De leden van de SGP-fractie vragen waar
dit naar verwijst. Immers, op niet alle terreinen zijn procedures vastgelegd
voor het doen van aanbevelingen (bijv. op het terrein van de handelspolitiek
niet). Deze leden vragen de regering in een overzicht aan te
geven hoe op «elk gebied» hoe het doen van aanbevelingen geregeld
is.De formulering «gezamenlijk voorstellen
indienen» in artikel III-293, tweede lid, is ook onduidelijk. De leden
van de SGP-fractie vragen of dit zo gelezen moet worden dat het hier gaat
om parallelle identieke voorstellen van de minister van Buitenlandse Zaken
van de Unie en de Commissie, die gelijktijdig ingediend worden. Zo ja, wat
is dan de zin daarvan? Of kan het ook gaan om parallel ingediende voorstellen
die betrekking hebben op hetzelfde onderwerp, maar verschillend zijn van inhoud?
Indien dat het geval is, kan dat toch tot spanningen leiden tussen de minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie en de Commissie, zo veronderstellen deze
leden.HOOFDSTUK II – GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN
VEILIGHEIDSBELEIDAfdeling 2 Het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleidAlgemeen«De lidstaten coördineren hun optreden in internationale organisaties
en op internationale conferenties. Zij verdedigen in deze fora de standpunten
van de Unie» (artikel III-305). Tevens kan de Europese Unie «een
overeenkomst met een of meer derde landen of internationale organisaties sluiten
(...) die verbindend zijn voor de instellingen van de Unie.» (artikel
III-323). De leden van de SP-fractie vragen of de regering het met hen eens
is dat lidstaten op het gebied van buitenlandse zaken zeggenschap verliezen.De leden van de D66-fractie vragen in hoeverre de permanente gestructureerde
samenwerking karakteristieken heeft van één Europees leger.Artikel III-300De leden van de SP-fractie betreuren het dat de passerellebepaling in
artikel III-300 derde lid, nationale parlementen niet de mogelijkheid biedt
om de overgang naar de gewone wetgevingsprocedure te blokkeren.Artikel III-309De wederzijdse bijstand is een nieuw artikel in dit verdrag. Hierbij is
aangetekend dat de NAVO de basis is voor de collectieve verdediging van haar
leden. Op deze bijstandsclausule hebben vier lidstaten laten aantekenen, dat
het «het specifieke karakter van het veiligheids- en defensiebeleid
van bepaalde lidstaten» onverlet laat. De leden van de CDA-fractie vragen
wat de appreciatie is van de regering van de aantekening van deze vier lidstaten
en wat hiervan de consequenties zijn.De leden van de SP-fractie betreuren de inzet van de regering tijdens
de Conventie en de IGC op het gebied van de EVDB-bepalingen. De zogenoemde
«Petersbergtaken» uit artikel 17, tweede lid, EU-Verdrag worden
in artikel III-309 uitgebreid met ontwapeningsacties, advies en bijstand op
militair gebied, conflictpreventie en stabiliseringsoperaties. De leden van
de SP-fractie vragen de regering aan te geven welke kosten deze uitbreiding
met zich meebrengen.HOOFDSTUK III – DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEKAlgemeenDe leden van de GroenLinks-fractie hebben enkele vragen met betrekking
tot handelsakkoorden.Deze leden vragen of uit het medebeslissingsrecht van het Europees Parlement ten aanzien van de uitvoering van de gemeenschappelijke
handelspolitiek (III-315, lid 2) niet voortvloeit dat het EP ook goedkeuringsrecht
heeft ten aanzien van alle internationale handelsakkoorden. Artikel III-325,
lid 6, sub a, onder v, stelt immers dat het EP goedkeuringsrecht heeft bij
overeenkomsten betreffende gebieden waarop de gewone wetgevingsprocedure van
toepassing is, aldus de leden van de GroenLinks-fractie.Deze leden brengen in herinnering dat de Staatssecretaris voor Buitenlandse
Zaken op 15 juli 2003 op schriftelijke vragen van de leden Karimi en
Vendrik antwoordde: «Volgens de ontwerp-grondwet (artikel III-222) krijgt
het Europees Parlement goedkeuringsrecht bij alle internationale akkoorden
op terreinen waarvoor de wetgevingsprocedure geldt. Aangezien de handelspolitiek
zo'n terrein betreft (zie artikel III-212 lid 2) krijgt het EP inderdaad goedkeuringsrecht
voor alle handelsakkoorden...».De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de tekstuele verandering
die artikel III-315, lid 2 sindsdien heeft ondergaan hier niets aan afdoet,
naar het oordeel van het Europees Parlement. De commissie Internationale Handel
wijst in haar advies over de Europese Grondwet op «het feit dat de instemming
van het Europees Parlement, daar de gewone wetgevingsprocedure geldt, thans
in het algemeen verplicht is voor alle overeenkomsten in het kader van het
gemeenschappelijk handelsbeleid, ongeacht de vraag of er al dan niet uitvoeringsmaatregelen
vereist zijn» (Europees Parlement, bijlage bij het verslag-Corbett/Méndez
de Vigo, aangenomen op 12 januari 2005).De leden van de Groenlinks-fractie vragen of de regering deze opvatting
deelt met het EP.HOOFDSTUK IV – SAMENWERKING MET DERDE LANDEN EN
HUMANITAIRE HULPAfdeling 3 – Humanitaire hulpArtikel III-321De leden van de LPF-fractie vragen hoe de humanitaire hulp op basis van
dit artikel zich verhoudt tot de humanitaire hulp in VN verband.HOOFDSTUK VI – INTERNATIONALE OVEREENKOMSTENArtikel III-325De leden van de GroenLinks-fractie stellen dat de rol van het EP ook binnen
artikel III-325 wordt vergroot. Hij wordt, met uitzondering van het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid, in de meeste gevallen om goedkeuring gevraagd.
De leden van de GroenLinks-fractie vragen in welke gevallen dat niet het geval
is.TITEL VI – WERKING VAN DE UNIEHOOFDSTUK I – INSTITUTIONELE BEPALINGENAfdeling 1 – InstellingenOnderafdeling 5 – Hof van Justitie van de Europese
UnieArtikel III-376De rechtsbescherming op het terrein van het GBVB is in artikel III-376
beperkt tot Europese besluiten die beperkende maatregelen inhouden jegens
natuurlijke personen of rechtspersonen ter uitvoering van het GBVB.
Kan de regering met concrete voorbeelden aangeven welk type maatregelen hiermee
bedoeld wordt, zo vragen de leden van de SGP-fractie.HOOFDSTUK II – FINANCIËLE BEPALINGENAfdeling 1 Meerjarig financieel kaderArtikel III-402De minimumduur van de periode voor een meerjarig financieel kader is vastgesteld
op vijf jaar. De leden van de CDA-fractie vragen of het in de toekomst de
bedoeling is dat deze periode zal samenvallen met de legislatuurperiode voor
het EP en de Europese Commissie.Afdeling 5 – FraudebestrijdingArtikel III-415De leden van de LPF-fractie vragen welke capaciteit van het OM moet worden
gereserveerd voor de bestrijding van «fraude waardoor de financiële
belangen van de Unie worden geschaad», welke ten koste gaat van de Nederlandse
fraudebestrijding.HOOFDSTUK III – NAUWERE SAMENWERKINGDe leden van de LPF-fractie vragen of de Nederlandse regering voornemens
is om binnen deze kabinetsperiode van deze «nauwere samenwerking»
gebruik te maken en zo ja, welke vorm(en) van samenwerking dit dan betreft.Deel IV – Algemene en slotbepalingenAlgemeenDe leden van de PvdA-fractie vragen wat een mogelijke ratificatie en inwerkingtreding
van de EU-Grondwet betekent voor de positie van de Nederlandse Antillen en
Aruba, mede in het licht van de conclusies van het rapport Jesserun en de
uitkomsten van de verschillende referenda op de Antillen.Artikel IV-443 Gewone herzieningsprocedureIn het verdrag is bepaald dat een toekomstige verdragswijziging ook in
de toekomst door nationale parlementen zal moeten worden geratificeerd. Mocht
na een periode van 2 jaar na ondertekening minimaal viervijfde van de lidstaten
tot ratificatie zijn overgegaan, maar heeft nog niet iedereen dat gedaan,
dan zal de Raad passende maatregelen treffen. De leden van de CDA-fractie
vragen welke maatregelen dat zouden zijn.In lijn met de opmerkingen over de Conventiemethode betreuren de leden
van de SGP-fractie de institutionalisering van deze methode in artikel IV-443.
Met name vanuit het oogpunt van transparantie en democratische verantwoording
hebben zij bezwaren tegen deze methode van voorbereiding van verdragswijziging.
Evenmin kunnen deze leden instemmen met het feit dat de Europese Raad nota
bene bij gewone meerderheid kan besluiten om ontwerpen van een lidstaat, het
Europees Parlement of de Commissie te bespreken in een Conventie. Per saldo
betekent dit immers toe leiden dat de helft-plus-één lidstaat
een verdragswijziging kan entameren. Gelet op het feit dat een verdragswijziging
uiteindelijk door alle lidstaten gesteund moet worden, begrijpen deze leden
niet waarom er niet voor gekozen is om de Europese Raad met eenparigheid
van stemmen te laten besluiten over het wel of niet bespreken van een ontwerp
tot wijziging, aldus de leden van de SGP-fractie.Artikel IV-444 Vereenvoudigde herzieningsprocedureDe leden van de LPF-fractie vragen in welke EU-lidstaten toepassing van
de vereenvoudigde herzieningsprocedure gelijkgesteld wordt aan een wijziging
van de nationale grondwet. Voorts vragen zij of het klopt het dat dit in Frankrijk
het geval is.De leden van de ChistenUnie-fractie stellen dat het in de Grondwet gemakkelijker
wordt om over te stappen van unanimiteit naar meerderheidsbesluitvorming.
Volgens dit nieuwe artikel kan dit al met een unaniem Raadsbesluit. Tot op
heden is daar een aanpassing van het Verdrag voor nodig, waardoor dit pas
kan gebeuren na een periode van uitvoerige voorbereiding en debat over de
consequenties. In dat geval was ook goedkeuring door de nationale parlementen
nodig. De nationale parlementen worden zo teruggedrongen naar een positie
waar ze alleen nog achteraf bezwaar kunnen maken. Deelt de regering de mening
van de leden van de ChristenUnie-fractie dat de nationale dimensie binnen
het Europese krachtenveld op deze wijze sterk aan invloed verliest? Deze leden
vragen waarom voor deze passerelle is gekozen.Artikel IV-445 Vereenvoudigde herzieningsprocedure voor
het interne beleid en optreden van de UnieMet betrekking tot artikel IV-445 vragen de leden van de SGP-fractie aan
de regering om concrete voorbeelden te geven van herziening van het interne
beleid en optreden van de Unie, waarop deze vereenvoudigde wijzigingsprocedure
ziet. Het is hun vooralsnog niet duidelijk waarop deze bepaling materieel
ziet.PROTOCOLLEN EN BIJLAGENA. Protocollen gehecht aan het Verdrag tot vaststelling
van een Grondwet voor Europa1. Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen
in de Europese Unie2. Protocol betreffende de toepassing van de beginselen
van subsidiariteit en evenredigheidIn deze protocollen wordt de zogeheten subsidiariteitstoets geregeld.
Op basis van dit protocol krijgt ieder nationaal parlement twee stemmen. Tevens
is aangegeven dat iedere kamer in een bicameraal stelsel één
stem krijgt. De leden van de CDA-fractie vragen de regering of dit past binnen
de in Nederland geldende staatsrechtelijke verhoudingen.6. Protocol betreffende de plaats van de zetels van de
instellingen en van bepaalde organen, instanties en diensten van de Europese
UnieDe leden van de SP-fractie betreuren het dat in dit protocol geen oplossing
is gevonden voor de maandelijkse verhuizing van het Europees Parlement tussen
Brussel en Straatsburg en zij vragen de regering hierop te reageren.7. Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten
van de Europese UnieHoofdstuk V Ambtenaren en overige personeelsleden van
de UnieDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 7, lid 1, letter a betekent
dat de ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie straffeloos misdrijven
mogen begaan in dienst van de Unie. Indien dat niet het geval is, vragen deze
leden onder welke omstandigheden deze strafrechtelijke immuniteit dan niet
geldt.De leden van de LPF-fractie vragen voorts welke informatie bekend is over
de (hoogte en duur van de) sociale voorzieningen die voor de ambtenaren en
overige personeelsleden van de Unie beschikbaar zullen komen.8. Protocol betreffende de Verdragen en Akten inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk
Spanje en de Portugese Republiek, alsmede de Republiek Oostenrijk, de Republiek
Finland en het Koninkrijk ZwedenTitel II Bepalingen uit de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
voor het Koninkrijk Denemarken, Ierland, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-IerlandDe leden van de LPF-fractie vragen waar in deze titel wordt geregeld dat
aan de status van belastingparadijs van zowel Gibraltar, de Kanaaleilanden
als Man een einde wordt gemaakt.Afdeling 4 – Bepalingen betreffende de uitvoering
van een politiek inzake industrialisatie en economische ontwikkeling in IerlandDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 14 impliceert dat voor Ierland
soepeler regels voor staatssteun gelden dan voor bijvoorbeeld Nederland. Indien
dat niet het geval is, vragen deze leden de regering de precieze reikwijdte
van artikel 14 aan te geven.Titel III Bepalingen uit de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
voorde Helleense RepubliekAfdeling 1 – Bepalingen betreffende de toekenning
van vrijstelling van invoerrechten voor bepaalde goederen door de Helleense
republiekDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 21 impliceert dat Griekenland
minder invoerrechten bijdraagt aan de eigen middelen van de Unie dan dat zij
zonder artikel 21 aan de eigen middelen had moeten bijdragen.Afdeling 5 – Bepalingen betreffende de regionale
ontwikkeling van SpanjeDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 40 impliceert dat voor Spanje
soepeler regels voor staatssteun gelden dan voor bijvoorbeeld Nederland. Indien
dat niet het geval is, vragen deze leden de regering de precieze reikwijdte
van artikel 40 aan te geven.Afdeling 6 – Bepalingen betreffende de regionale
ontwikkeling van PortugalDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 41 impliceert dat voor Portugal
soepeler regels voor staatssteun gelden dan voor bijvoorbeeld Nederland.
Indien dat niet het geval is, vragen deze leden de regering de precieze reikwijdte
van artikel 41 aan te geven.Afdeling 7 – Bijzondere bepalingen in het kader
van de fondsen met structurele strekking met betrekking tot Finland en ZwedenDe leden van de LPF-fractie vragen of de conclusie juist is dat Nederlandse
bevolking via de belastingen moeten bijdragen aan landen die het economisch
gezien – Finland en Zweden – beter doen dan Nederland. Voorts
vragen deze leden of de regering met hen van mening is dat het onrechtvaardig
is de Nederlandse bevolking via de belasting mee te laten betalen aan de economische
ontwikkeling van landen die het economisch gezien beter doen dan Nederland.9. Protocol betreffende het Verdrag en de Akte inzake
de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek
Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije,
de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse
RepubliekDe leden van de LPF-fractie vragen of de conclusie juist is dat de Nederlandse
bevolking via de belastingen moet bijdragen om de begrotingen van de landen
die per 1 mei 2004 tot de Unie zijn toegetreden op orde te krijgen (artikelen
18 en 19), moet bijdragen aan de gebrekkige liquiditeitspositie van deze nieuwe
lidstaten (artikel 23) en dat de Nederlandse bevolking zelfs moet bijdragen
aan de grenscontroles van de buitengrenzen (artikel 24).De leden van de LPF-fractie vragen hoeveel belasting de Nederlandse burgers
in 2004, 2005, 2006 (indirect) naar verwachting extra moeten betalen, zodat
de Unie aan haar financiële verplichtingen op grond van de artikelen
18, 19, 23 en 24 kan voldoen.De leden van de LPF-fractie vragen of de regering met hen van mening is
dat deze bijdragen leiden tot een verdere belastingverhoging voor de Nederlandse
burgers of dat deze tot een stijging van het begrotingstekort in Nederland
zullen leiden.Titel II Bepalingen betreffende de herstructurering van
de Tsjechische ijzer- en staalindustrieDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 42 impliceert dat voor Tsjechië
soepeler regels voor staatssteun gelden dan voor bijvoorbeeld Nederland. Indien
dat niet het geval is, vragen deze leden wat de precieze reikwijdte van artikel
42 is.Titel IV Bepalingen betreffende de kerncentrale van Ignalina
in LitouwenDe leden van de LPF-fractie vragen of de regering met hen van mening is
dat Litouwen – net zoals bijvoorbeeld Nederland – zelf voor de
kosten van sluiting van een kerncentrale moet opdraaien. Indien dat niet het
geval is, vragen deze leden naar de reden daarvan.Titel VIII Bepalingen betreffende de herstructurering
van de Poolse ijzeren staalindustrieDe leden van de LPF-fractie vragen of artikel 63 impliceert dat voor Polen
soepeler regels voor staatssteun gelden dan voor bijvoorbeeld Nederland. Indien
dat niet het geval is, vragen deze leden wat de precieze reikwijdte van artikel
63 is.22. Protocol betreffende asiel voor onderdanen van lidstatenEnig artikelKunnen op grond van dit artikel asielvragen in behandeling worden genomen
c.q. ontvankelijk worden verklaard, indien een asielzoeker uit Rusland bijvoorbeeld
Polen en Duitsland is doorgereisd, maar pas in Nederland asiel aanvraagt,
zo vragen de leden van de LPF-fractie.32. Protocol betreffende artikel I-9, lid 2, van de Grondwet
inzake de toetreding van de Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijhedenDe leden van de LPF-fractie vragen of de Unie behalve tot het EVRM eveneens
toetreedt tot de bij het EVRM behorende protocollen.SLOTAKTEA. Verklaringen betreffende bepalingen van de Grondwet4. Verklaring ad I-24, lid 7, betreffende het besluit
van de Europese Raad inzake de uitoefening van het voorzitterschap van de
RaadDe leden van de GroenLinks-fractie stellen dat een van de veranderingen
het voorzitterschap behelst. Onder deze Grondwet krijgt de Europese Raad een
vaste voorzitter voor een periode van 2,5 jaar en gaat de EU-minister van
Buitenlandse Zaken de Raad Buitenlandse Zaken voorzitten. Alle andere Raadsformaties
worden volgens een toerbeurtsysteem voorgezeten. Artikel 1 van verklaring
4 regelt dit voorzitterschap. De leden van de Groenlinks-fractie vragen of
het klopt dat er dus weinig verandert in de voorzitterschappen van de overige
Raadsformaties en of valt te verwachten dat het teamvoorzitterschap in de
regel zal worden uitgeoefend door één grotere lidstaat en twee
kleinere. Voorts vragen de leden van de GroenLinks-fractie of Nederland, gezien
zijn bevolkingsaantal, als «grotere» lidstaat telt. 17. Verklaring ad artikel III-184De leden van de CDA-fractie vragen hoe deze verklaring, die ingaat op
het stabiliteits- en groeipact, zich verhoudt tot de raadsconclusies van de
Europese Raad van 22 en 23 maart 2005.30. Verklaring betreffende de bekrachtiging van het Verdrag
tot vaststelling van een Grondwet voor EuropaDe leden van de SP-fractie betreuren de onduidelijkheid omtrent de ratificatie
van het Verdrag, en in het bijzonder Verklaring 30, waarin is bepaald dat,
indien viervijfde van de lidstaten het Grondwettelijke Verdrag twee jaar na
ondertekening hebben bekrachtigd en één of meer lidstaten moeilijkheden
hebben ondervonden bij de bekrachtiging, de Europese Raad de kwestie bespreekt.De leden van de SP-fractie vragen de regering om meer duidelijkheid over
deze verklaring te verschaffen.Hoewel de uitkomst van het referendum nog ongewis is, hebben de leden
van de GroenLinks-fractie over de uitkomst reeds een vraag. Op p.109 MvT verwijst
de regering naar verklaring 30 betreffende de bekrachtiging van het Verdrag.
Deze verklaring komt erop neer dat wanneer 1 of meerdere lidstaten
het verdrag niet binnen twee jaar hebben bekrachtigd (hoogstwaarschijnlijk
vanwege een negatieve referendumuitslag) de Europese Raad de kwestie zal bespreken.
De leden van de GroenLinks-fractie vragen de regering wat haar inzet zal zijn
als deze situatie zich voordoet. Ook vragen deze leden hoe waarschijnlijk
en wenselijk de scenario's van kopgroepvorming, die vooral in de Franse media
de ronde doen, zijn en of de mogelijkheid bestaat dat de kwestie wordt terugverwezen
naar de Conventie, zodat deze eerder dan de regering had voorzien, weer bijeenkomt.41. Verklaring inzake ItaliëDe leden van de LPF-fractie vragen of de conclusie juist is dat op grond
van artikel 41 voor Italië de staatssteunregels niet gelden. Ook vragen
zij of de conclusie juist is dat de Nederlandse bevolking (indirect) via de
belastingen – die worden gebruikt voor bijdragen aan de Europese Investeringsbank
en het Europees Sociaal Fonds op grond van artikel 41 – extra meebetaalt
aan de kosten van Zuid-Italië ten gunste van het (steenrijke) Noord-Italië.42. Verklaring van het Koninkrijk der Nederlanden ad artikel
I-55De leden van de LPF-fractie vragen of de Nederlandse regering met hen
van mening is dat artikel 42 geen enkele garantie biedt dat de bijdrage van
Nederland zal dalen, maar dat het eerder in de verwachting ligt – gelet
op bijvoorbeeld Protocol 9 – dat de bijdrage van Nederland eerder zal
stijgen dan dalen.De voorzitter van de commissie,Van HeterenDe adjunct-griffier van de commissie,MittendorffXNoot1Samenstelling:Leden: Dijksma (PvdA), De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Atsma (CDA), Karimi
(GL), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak (PvdA), Van der Staaij
(SGP), Waalkens (PvdA), Weekers (VVD), Balemans (VVD), Van Baalen (VVD), Van
Winsen (CDA), Herben (LPF), Duyvendak (GL), Van Velzen (SP), De Nerée
tot Babberich (CDA), Van Heteren (PvdA), voorzitter, Van Dijk (CDA), Nawijn
(LPF), ondervoorzitter, Dubbelboer (PvdA), Griffith (VVD), Van der Laan (D66),
Brinkel (CDA), Szabó (VVD) en Jonker (CDA).Plv. leden: Kruijsen (PvdA), Hessels (CDA), Vacature (PvdA), Çörüz
(CDA), Halsema (GL), Bussemaker (PvdA), De Wit (SP), Eijsink (PvdA), Rouvoet
(CU), Douma (PvdA), Wilders (Groep Wilders), Veenendaal (VVD), Geluk (VVD),
Algra (CDA), Van den Brink (LPF), Vos (GL), Vergeer (SP), Ormel (CDA), Duivesteijn
(PvdA), Buijs (CDA), Varela (LPF), Fierens (PvdA), Hirsi Ali (VVD), Dittrich
(D66), Ferrier (CDA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD) en Spies (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30025-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl