Naar een veiliger samenleving; Brief minister en staatssecretaris over resultaten van twee onderzoeken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28684, nr. 204

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

28684 nr. 204

19-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 28684, nr. 204 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28684Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 684Naar een veiliger samenleving29 628Politienr. 204BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIE EN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE
ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 februari 2009Hierbij bieden wij u de resultaten aan van een tweetal onderzoeken die
in onze opdracht zijn uitgevoerd. Het eerste onderzoek betreft de evaluatie
van de strafvorderingsrichtlijn inzake geweld tegen kwalificerende slachtoffers
(onderzoek Polaris-richtlijnen).1 Het tweede onderzoek, «Bont
en Blauw», betreft een onderzoek naar de behandeling van geweldszaken
tegen politieambtenaren en de bejegening van slachtoffers daarvan door politie
en openbaar ministerie.1 De onderzoeken zijn verricht
onder auspiciën van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie
Centrum (WODC) van het ministerie van Justitie.Beide onderzoeken zijn toegezegd in onze brief aan de Tweede Kamer van
26 oktober 2006.2 Deze brief bevat tevens
de toezegging dat, als blijkt dat de aangepaste Polaris-richtlijn3 geen effect heeft, de mogelijkheid zal worden bezien
om voor de categorie slachtoffers met een publieke taak te komen tot verbreding
van het strafrecht in de vorm van een gekwalificeerd delict. Tijdens het wetgevingsoverleg
over de politiebegroting van 10 november 2008 is toegezegd uw Kamer begin
2009 beide onderzoeken, voorzien van een beleidsreactie toe te sturen.4 Met deze brief doen wij bovenstaande toezeggingen gestand.De staatssecretaris van Justitie,N. AlbayrakDe minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstBeleidsreactie onderzoeken Bont en Blauw en de evaluatie
van de strafvorderingrichtlijn inzake kwalificerende slachtoffersSamenvattingAgressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak is onacceptabel.
Het kabinet heeft in 2006 besloten dit probleem landelijk aan te pakken. Politie,
openbaar ministerie en de rechtsprekende macht hebben invulling gegeven aan
het voornemen van het kabinet dit ferm te bestrijden.De voorliggende twee onderzoeken bevestigen dat de aanpak van geweld tegen
werknemers met een publieke taak serieus wordt aangepakt. Dit komt tot uitdrukking
in een verzwaarde justitiële reactie bij geweldzaken met kwalificerende
slachtoffers in het algemeen en politiefunctionarissen in het bijzonder. De «Aanhouden
en Uitreiken»-procedure wordt vaker toegepast, er wordt meer gedagvaard,
door het openbaar ministerie worden hogere straffen geëist en de rechtsprekende
macht legt hogere straffen op. De belangrijkste conclusie uit deze rapporten
is dat goede vorderingen zijn gemaakt. Wij delen deze conclusie. De ontwikkeling
in de aanpak van deze zaken is een positieve, hoewel soms nog niet alles goed
gaat. Wij hebben er vertrouwen in dat deze ontwikkeling zich in de goede richting
doorzet. Gelet op het maatschappelijk belang zijn wel aanvullende maatregelen
noodzakelijk omdat wij in de toekomst betere resultaten willen bereiken. De
maatregelen betreffen onder meer de toepassing van de richtlijn, de registratie
en eenduidige landelijke afspraken voor politie en openbaar ministerie over
opsporing en vervolging van dergelijke zaken.1. InleidingIn opdracht van de minister van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
is een tweetal onderzoeken uitgevoerd. Het eerste onderzoek betreft de evaluatie
van de strafvorderingsrichtlijn inzake geweld tegen kwalificerende slachtoffers1. Het tweede onderzoek, «Bont en Blauw», betreft
een onderzoek naar de behandeling van geweldszaken tegen politieambtenaren
en de bejegening van slachtoffers daarvan door politie en openbaar ministerie.
De onderzoeken zijn verricht onder auspiciën van het Wetenschappelijk
Onderzoeks- en Documentatie Centrum (WODC) van het ministerie van Justitie.Beide onderzoeken zijn door de ministers van BZK en Justitie toegezegd
in de brief aan de Tweede Kamer van 26 oktober 20062. Deze brief bevat tevens de toezegging dat, als blijkt dat de aangepaste
Polaris-richtlijn3 geen effect hebben, de mogelijkheid
zal worden bezien om voor de categorie slachtoffers met een publieke taak
te komen tot verbreding van het strafrecht in de vorm van een gekwalificeerd
delict. Tijdens het wetgevingsoverleg over de politiebegroting van 10 november
2008 is toegezegd uw Kamer begin 2009 beide onderzoeken, voorzien van een
beleidsreactie toe te sturen4. Met deze beleidsreactie
doen wij bovenstaande toezeggingen gestand.De belangrijkste onderzoeksbevindingen van beide onderzoeken worden vanwege
de sterke samenhang in onderwerp en doelstelling, gezamenlijk in deze beleidsreactie
verwoord.LeeswijzerAllereerst wordt in paragraaf 2 een kort historisch perspectief geschetst.
In paragraaf 3 wordt verklaard waarom geweld tegen de publieke taak zwaarder bestraft moet worden. Paragraaf 4 geeft een beschrijving
van de doelstellingen van beide onderzoeken. Paragraaf 5 bespreekt de
belangrijkste onderzoeksbevindingen uit Polaris en Bont en Blauw. Paragraaf 6
geeft uitsluitsel over de wenselijkheid van verbreding van het strafrecht
in de vorm van een gekwalificeerd delict. In paragraaf 7 worden de maatregelen
besproken die navolging krijgen naar aanleiding van de onderzoeken. Paragraaf 8
sluit af met overige maatregelen.2. Aanleiding; een kort historisch perspectief9 november 2005: algemeen overleg met de Tweede Kamer en de toenmalige
minister van BZK over het onderzoek naar bedreigingen tegen politiemensen
in hun privésituatie1. De wens is een zwaardere
strafmaat en het verbeteren van het opsporing- en vervolgingsproces in geval
van geweld tegen andere overheidsdienaren.22 december 2005: de minister van BZK stuurt de handreiking «protocol
geweld tegen de politie» aan de Kamer2.
De handreiking besteedt onder meer aandacht aan het voorkomen van geweld,
de rol van de ketenpartners en het bevat de minimumnormen voor een geweldsprotocol
binnen de politiekorpsen.14 februari 2006: het College van procureurs-generaal van het openbaar
ministerie dringt er bij de arrondissementsparketten op aan, te sturen op
de geweldsprotocollen en altijd vervolging in te stellen bij geweld tegen
politieambtenaren, ambtenaren en personen belast met ordehandhaving, rechtshandhaving
en toezicht. Daarnaast wil het College van procureurs-generaal dat er zoveel
mogelijk voorlopige hechtenis wordt gevorderd en dat er gebruik wordt gemaakt
van de mogelijkheid van «Aanhouden en Uitreiken». Bovendien dient
de officier van justitie in zijn requisitoir expliciet aan te geven dat een
hogere straf wordt geëist (verhoging strafeis met 25%) bij geweld
tegen een ambtenaar.26 oktober 2006: de ministers van BZK en Justitie sturen een brief
naar de Tweede Kamer over het Actieprogramma «agressie en geweld tegen
werknemers met een publieke taak»3. De evaluatie
van de werking van de Polaris-richtlijn en het onderzoek naar de behandeling
van geweld tegen de politie door politie en het openbaar ministerie wordt
aangekondigd.24 november 2006: het College van procureurs-generaal kondigt de
richtlijn «Kader voor de strafvordering» aan die per 1 december
2006 in werking treedt. In deze richtlijn is de kring van gekwalificeerde
slachtoffers hergedefinieerd en uitgebreid met «elke persoon in de rechtmatige
uitoefening van zijn beroep» en «burgermoed». De strafbepalende
factor wordt verhoogd van 25% naar 100%, net als de hoogte van
de basisstrafeis in mishandelingzaken. Het College van procureurs-generaal
geeft aan dat in het registratiesysteem Compas van het openbaar ministerie
een nieuwe maatschappelijke classificatie is aangemaakt, om in de toekomst
een goed beeld te verkrijgen van het aantal zaken waarin sprake is van een
gekwalificeerd slachtoffer en de wijze waarop de zaak uiteindelijk is afgedaan4.18 oktober 2007: aanscherping van het «Actieprogramma agressie
en geweld tegen werknemers met een publieke taak» tot het Programma
Veilige Publieke Taak (VPT). Het doel is om in 2011 het aantal voorvallen
van agressie en geweld met 15%-punt te verminderen ten opzichte van
de nulmeting in 20075. Het programma richt zich
op het voorkomen van agressie en geweld tegen werknemers met een publieke
taak door het stellen van grenzen, het aanpakken van daders en het helpen
van werkgevers bij het beschermen van de publieke taak.3. Reflectie: Waarom een zwaardere straf bij geweld
tegen de publieke taak?Agressie en geweld zijn onacceptabel, behoudens wettelijke strafuitsluitingsgronden,
waaronder noodweer. Het persoonlijke leed van een mishandelde burger doet
daarbij niet onder voor dat van een mishandelde werknemer met een publieke
taak. In alle gevallen past dan ook een adequate reactie op dat geweld. De
reden dat een hogere straf wordt geëist wanneer het geweld is gericht
tegen werknemers met een publieke taak is gelegen in de extra maatschappelijke
impact van dit soort geweld. In reactie op dat geweld moet dat belang worden
meegewogen.Het geweld tegen werknemers met een publieke taak richt zich niet alleen
tegen de persoon maar ook tegen de publieke taak die deze persoon uitvoert
en/of het gezag dat deze vertegenwoordigt. Het geweld tegen een werknemer
met een publieke taak raakt daarmee ook het gezag en de integriteit van de
overheid waardoor de uitvoering van de publieke taak onder spanning komt te
staan: gedacht kan worden aan ambulancepersoneel dat door geweld niet tijdig
hulp kan verlenen aan een individuele burger. Dit leidt tot ongelijke behandeling
en onacceptabele situaties. Ook het werven van personeel kan lastiger worden.Uitgangspunt is dan ook dat agressie en geweld niet mogen lonen. Immers
wanneer agressie en geweld lonen, faalt de publieke taak en daarmee het functioneren
van de rechtsstaat.4. Doelstellingen van beide onderzoekenDe evaluatie van de Polaris-richtlijn heeft tot doel inzichtelijk te maken
in hoeverre de behandeling van zaken van geweld tegen kwalificerende slachtoffers
conform deze richtlijn verloopt.In het onderzoek Bont en Blauw is onderzocht in hoeverre de behandeling
van geweldszaken tegen politieambtenaren en de bejegening van slachtoffers
daarvan verloopt volgens de handreiking «protocol geweld tegen de politie».5. Belangrijkste bevindingen uit de onderzoeken5.1 Onderzoeksbevindingen uit de evaluatie van de PolarisrichtlijnHet openbaar ministerie heeft voor ongeveer 80% – van wat «veelvoorkomende
criminaliteit» wordt genoemd – een speciale richtlijn voor strafvordering,
de Polaris-richtlijn. Deze richtlijn wordt ondersteund door een computerprogramma
met de naam BOS (Beslissing Ondersteunend Systeem). Met de Polaris-richtlijn
wordt aan de hand van vooraf bepaalde factoren de hoogte van een transactie
of de strafeis berekend. De uiteindelijk ter zitting geëiste straf wordt
niet in de OM-systemen geregistreerd. Dit compliceerde de evaluatie van de
richtlijn aanzienlijk.Hierna wordt ingegaan op de belangrijkste onderzoeksbevindingen.OmvangTussen 1 december 2006 en 1 mei 2008 zijn door het openbaar
ministerie in totaal 18 372 agressie en geweldszaken1 met kwalificerende slachtoffers in behandeling genomen. Dit totaal
bevat 9790 gekwalificeerde delicten tegen ambtenaren. Ten aanzien van de overige
9474 zaken betrof het in 34% van de zaken een politieambtenaar, in
35% van de gevallen een andere functionaris, in 5% een slachtoffer
burgermoed en 26% een overig gekwalificeerd slachtoffer.Effect Polaris-richtlijnUit het onderzoek blijkt dat in geval van geweld tegen kwalificerende
slachtoffers in vergelijking met zaken met «gewone» slachtoffers
gemiddeld:• vaker voorlopige hechtenis wordt gevorderd en ook door de rechter-commissaris
wordt bevolen (14% t.o.v. 7%);• vaker de «Aanhouden-Uitreiken procedure» wordt toegepast
(48% t.o.v. 44%);• vaker wordt gedagvaard (82% t.o.v. 70%);• minder vaak een transactie wordt aangeboden, maar dat die transactie
gemiddeld wel 67% hoger is in geval het slachtoffer een politieambtenaar
betreft;• vaker een vrijheidsstraf wordt geëist;• een hogere straf wordt geëist;• een hogere straf wordt opgelegd.De hoogte van de strafeis van de officier van justitie en het vonnis van
de rechter blijken bovendien sterk overeen te komen en er worden nauwelijks
zaken door het openbaar ministerie geseponeerd.Toelichting onderzoeksbevinding:De verhoogde richtlijn leidt in de praktijk niet tot 100% verhoging
van de strafeis. Als verklaring hiervoor wordt door de onderzoekers een combinatie
van factoren gegeven. Eén oorzaak is dat de toepassing van de richtlijn
in verhouding tot vergelijkbare zaken met «gewone» slachtoffers
vaker leidt tot een andere, zwaardere strafmodaliteit. Dit heeft een dempend
effect op de hoogte van de gemiddelde strafeis. Een tweede oorzaak is dat
BOS niet altijd een 100% verhoging berekent door de invloed van zogenaamde
andere delictspecifieke factoren. Dit heeft slechts een beperkte invloed.De derde oorzaak die in het onderzoek wordt genoemd is dat officieren
van justitie bij de hoogte van hun strafeis de indicatie uit BOS niet geheel
naleven. In de onderzochte zaken eisten de officieren van justitie gemiddeld
76% van de door BOS geadviseerde eis (transacties).Uit het onderzoek blijkt dat BOS als indicatie wordt toegepast, maar dat
omstandigheden in een specifieke casus redenen zijn voor afwijking van de
door BOS geïndiceerde strafeis. De officier van justitie anticipeert
bij het bepalen van de hoogte van de strafeis onder andere op de hoogte van
de strafoplegging door de rechter, maar houdt bij het formuleren van zijn
eis ook rekening met andere aspecten zoals de houding van de verdachte ter
zitting1.Het openbaar ministerie en de rechter leveren in een concrete casus maatwerk
en houden rekening met de context van het voorval én met inachtneming
van wat in andere (gewelds)zaken als redelijk wordt geacht.5.2 Onderzoeksbevindingen Bont en BlauwOm inzicht te verkrijgen in het behandelproces van geweldszaken tegen
politieambtenaren door politie en openbaar ministerie heeft analyse plaatsgevonden
van OM-data, dossieranalyse van 256 politiedossiers en 192 OM-dossiers en
zijn interviews gehouden2.De belangrijkste onderzoeksbevindingen zijn:Opsporings- en vervolgingsproces• Bij gebrek aan een uniforme dekkende registratie van geweld tegen
de politie is slechts een beperkt beeld verkregen van de aard en omvang van
deze zaken. De onderzochte dossiers betreffen alleen zaken die bekend zijn
geworden in het korps;• In 2/3 van de zaken is aangifte gedaan van het misdrijf;• 3/4 van de zaken is ingestuurd naar het openbaar ministerie;• In bijna 1/4 van de zaken wordt voorlopige hechtenis gevorderd;• In 1/4 van de zaken wordt direct dagvaarding uitgereikt («Aanhouden
en Uitreiken»);• In 3 van de 10 zaken wordt een transactie opgelegd, slechts in
enkele zaken volgt een sepot;• 2/3 van de zaken wordt voorgelegd aan de rechter waarbij in merendeel
taakstraf of vrijheidsstraf wordt geëist;• De rechter volgt in veel gevallen de eis van de officier van justitie;• De gemiddelde doorlooptijd van deze geweldszaken is 6 maanden vanaf
het moment van het plegen van het strafbare feit tot en met een onherroepelijke
veroordeling van de rechter;• Als «Aanhouden en Uitreiken» is toegepast reduceert
de doorlooptijd met de helft in vergelijking met zaken waarin deze procedure
niet is toegepast;• De kwaliteitscontrole op de inhoud van dossiers laat nog te wensen
over en lijkt onvoldoende te zijn geformaliseerd en ingebed in de politiekorpsen;• Alle politiekorpsen hebben afspraken gemaakt met het openbaar ministerie,
maar deze verschillen in gedetailleerdheid en kracht; uniformiteit ontbreekt;• Afspraken zijn vaak op beleidsniveau gemaakt en onvoldoende bekend
op de werkvloer (politie en openbaar ministerie).Handreiking «geweld tegen de politie»• Geen uniformiteit in protocollen over geweld tegen de politie,
waardoor er verschil is in kwaliteit, reikwijdte, definitie en uitvoeringspraktijk;• Geen sprake van eenduidige borging van geweldsprotocol binnen korpsen
(wie is verantwoordelijk/coördinatie protocol);• De zorg voor slachtoffers van geweld tegen de politie is voldoende
gewaarborgd;• Alle korpsen beschikken over schadeafhandeling en bieden ondersteuning
voor slachtoffers van geweld tegen de politie;• In 60% van de gevallen vindt voeging in het strafproces
plaats;• Er zijn verschillen tussen de korpsen over het starten van een
schadevergoedingsprocedure (type delicten en hoogte schadevergoeding).6. Maatregelen naar aanleiding van de onderzoekenWij delen de conclusie uit beide rapporten dat goede vorderingen zijn
gemaakt. De ontwikkeling in de aanpak van deze zaken is een positieve, hoewel
soms niet alles goed gaat. Wij hebben er vertrouwen in dat deze ontwikkeling
zich in de goede richting doorzet. Gelet op het maatschappelijk belang zijn
wel aanvullende maatregelen noodzakelijk omdat wij in de toekomst betere resultaten
willen boeken.Naar aanleiding van de onderzoeksbevindingen worden de volgende maatregelen
getroffen:6.1 Polaris-richtlijnRegistratie strafeisGelet op het feit dat de geëiste straf ter terechtzitting niet structureel
wordt geregistreerd, is met het College van procureurs-generaal overeengekomen
de strafeis in het nieuwe OM-registratiesysteem GPS voortaan te gaan registreren.Monitoring door College van procureurs-generaalIn overleg met het College van procureurs-generaal zal monitoring plaatsvinden ten aanzien van een adequate toepassing van de Polaris-richtlijn
bij agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak.Het College van procureurs-generaal zal, in overleg met de minister van
Justitie, binnenkort vaststellen op welke wijze de monitoring zal plaatsvinden,
binnen welke termijn en wat de gewenste uitkomsten zijn. Hierover zal de minister
van Justitie vervolgens overleg voeren met de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties.Bekendheid en toepassing richtlijnHet College van procureurs-generaal zal de inhoud van de richtlijn intern
beter bekend maken en zal – met het oog op de uitkomsten van de uitgevoerde
evaluatie – aandacht vragen voor een juiste toepassing van de delictspecifieke
factor «slachtoffer kwalificeert de strafmaat» en de geldende
richtlijn.Ophoging strafeis voor kwalificerende slachtoffers in
het geval van evenementenHet College van procureurs-generaal heeft voor de periode van 27 december
2008 tot en met 31 maart 2009 een tijdelijke wijziging van de Polaris-richtlijn
vastgesteld. Aanleiding was de conclusie dat ten aanzien van plegers van ernstig
geweld tegen goederen en personen tijdens evenementen in beginsel zwaardere
straffen moeten worden gevorderd dan op dit moment op basis van de Polaris-richtlijn
mogelijk is.De vastgestelde tijdelijke wijziging houdt een verhoging van de delictspecifieke
factor in van 100% naar 150% voor zaken waarin het een kwalificerend
slachtoffer betreft en het misdrijf terzake of gedurende de rechtmatige uitoefening
van zijn beroep is gepleegd. Tevens is deze verhoging van 150% van
toepassing voor de categorie slachtoffers die verhinderde of probeerde te
verhinderen dat een geweldsdelict gepleegd ging worden.Deze – vooralsnog tijdelijke – verhoging van de Polaris-richtlijn
was van kracht tijdens de jaarwisseling 2008–2009, maar zal nog voor
een periode van drie maanden ook gelden bij andere evenementen, zoals voetbalwedstrijden
en dansfestivals. Na afloop van deze proefperiode wordt geëvalueerd of
de verhoging is toegepast of tot structurele wijziging van de Polaris-richtlijn
moet worden overgegaan.6.2 Bont en BlauwDe verbeterpunten uit Bont en Blauw kunnen worden onderscheiden naar enerzijds
de rol van de politie en openbaar ministerie als ketenpartners in het strafrechtelijk
proces en anderzijds de rol van de politie als werkgever van politieambtenaren
die slachtoffer zijn geworden van geweld.Opsporings- en vervolgingsprocesUniforme registratie van agressie & geweld tegen werknemers
met een publieke taakIn overleg met de politie en het openbaar ministerie worden afspraken
gemaakt over een eenduidige registratie van geweldszaken tegen werknemers
met een publieke taak, zodat in de toekomst inzicht kan worden verkregen in
de aard, omvang en afdoening van deze zaken. In afwachting van het «nieuwe»
bedrijfsprocessen systeem Basis Voorziening Handhaving dat in 2011 operationeel
zal zijn bij alle politiekorpsen is afgesproken dat binnen de huidige bedrijfsprocessensystemen
van de politie (BPS, Genesis en X-pol) alsnog een registratiecode voor geweld
tegen de politie en andere werknemers met een publieke taak wordt aangemaakt.Kwalitatief goede dossiersHet verbeteren van de kwaliteit van de processen-verbaal zal worden meegenomen
in de regionale prestatieafspraken tussen de korpsbeheerders en
de ministers van BZK en Justitie. Dit specifieke aandachtspunt zal worden
opgenomen in de lijst van onderwerpen die worden besproken in de jaarlijkse
voortgangsgesprekken over de prestaties van de politie conform afspraken 2008–2011.Een vast aanspreekpunt binnen de politiekorpsen en het
openbaar ministerieIn overleg met het College van procureurs-generaal en de politie wordt
bezien of bij de arrondissementsparketten en de politie een portefeuillehouder
kan worden aangesteld voor geweld tegen werknemers met een publieke taak.
Deze portefeuillehouders zijn verantwoordelijk voor de behandeling van geweld
tegen werknemers met een publieke taak en de evaluatie daarvan. Daarnaast
fungeren zij als aanspreekpunt voor respectievelijk de politie en het openbaar
ministerie.Werkgeverschap PolitieEén uitvoeringsregeling voor geweld tegen politieEr komt een uitvoeringsregeling die zich volledig richt op de uniforme
aanpak en behandeling van agressie en geweld tegen de politie vanuit de werkgeversrol.
De bestaande handreiking uit 2005 dient als uitgangspunt bij de totstandkoming
van de uitvoeringsregeling. Voorbeelden zijn de afspraken over de bejegening
van slachtoffers van geweld tegen de politie en de arbeidsvoorwaarden van
de politieHandleiding immateriële schadeHet College van procureurs-generaal werkt momenteel aan een normenkader
voor schade, waardoor meer inzicht zal ontstaan bij de behandeling van schadeverzoeken.
Voor de totstandkoming van een handleiding voor de politie zal aansluiting
worden gezocht bij het normenkader dat door het College van procureurs-generaal
wordt ontwikkeld. Tevens zal worden bezien of de handleiding voor de politie
ook voor andere sectorwerkgevers ter beschikking kan worden gesteld.7. Wenselijkheid gekwalificeerd delictHet wetboek van strafrecht kent een aantal gekwalificeerde delicten en
delicten tegen het openbaar gezag waarbij de jurisprudentie een extensieve
interpretatie geeft van het begrip «ambtenaar». Hierdoor omvat
het begrip «ambtenaar» reeds een groot aantal mensen met een publieke
taak, waaronder de particuliere beveiliger van een onderwijsinstituut, de
trambestuurder van een geprivatiseerd vervoersbedrijf, de niet in dienst van
de NS zijnde controleur van vervoersbewijzen, de onderwijzer en de deurwaarder.De komende periode beraden wij ons, mede op basis van de onderzoeksresultaten,
of we willen overgaan tot een verbreding van het strafrecht in de vorm van
een gekwalificeerd delict1.In ieder geval is het wenselijk om de juridische kaders duidelijk in kaart
te brengen en de kennis en het gebruik ervan bij politie en justitie te bevorderen.
Ten aanzien van de (definiëring van de) doelgroep «publieke taak»
kan de strafrechtelijke interpretatie van het begrip «ambtenaar»
leidend zijn en als zodanig worden meegenomen in eenduidige landelijke afspraken
die gemaakt zullen worden voor politie en openbaar ministerie ten aanzien
van de aanpak van agressie en geweld tegen werknemers met een publieke taak.8. Overige maatregelenNaast bovenstaande maatregelen worden op aanpalende beleidsterreinen maatregelen
getroffen die, ook voor wat betreft de aanpak van geweld tegen werknemers
met een publieke taak naar verwachting een positieve bijdrage kunnen leveren.
Hierbij gaat het om de toepassing van (super)snelrecht en het wetsvoorstel
inzake ernstig geweld.Snelrecht/menukaart College van procureurs-generaalBij brief van 10 december 2008 is uw Kamer geïnformeerd over
de zogeheten «menukaart snelrecht» die door het College van procureurs-generaal
is ontwikkeld en waarin bepaalde situaties, doelgroepen en type delicten worden
benoemd die zich lenen voor (super)snelrecht1.
Ten aanzien van geweld tegen werknemers met publieke taak is in de menukaart
opgenomen dat, waar mogelijk en aangewezen, deze zaken binnen de termijn voor
inverzekeringstelling op zitting worden gebracht. In de periode rond de jaarwisseling
is door het openbaar ministerie en de rechtbanken in de arrondissementen Amsterdam,
Rotterdam, Den Haag en Utrecht supersnelrecht toegepast. In de overige arrondissementen
is gewoon snelrecht toegepast (berechting binnen de termijn voor inbewaringstelling).
Momenteel wordt deze toepassing en het effect ervan geëvalueerd. De resultaten
van deze evaluatie zullen op korte termijn aan uw Kamer worden toegezonden.Wetsvoorstel ernstig geweldNaar aanleiding van het onderzoek naar rekwireerbeleid en opleggen van
taakstraffen bij ernstige gewelds- en zedenmisdrijven wordt momenteel een
wetsvoorstel voorbereid met als benadering kale taakstraffen2. Taakstraffen zonder de combinatie met een andere hoofdstraf worden
uitgesloten voor ernstige zeden- en geweldsdelicten waarop een strafbedreiging
staat van meer dan zes jaar en waarbij de lichamelijke integriteit van het
slachtoffer ernstig is aangetast. Daarbij wordt rekening gehouden met de mogelijkheden
voor de rechter, zoals dat ook bij de rechterlijke functie past, om concrete
omstandigheden van de dader, de verdachte, daarin te betrekken.Dit wetsvoorstel is ook van toepassing op ernstig geweld gepleegd tegen
werknemers met een publieke taak. Terwijl het wetsvoorstel wordt voorbereid
wordt gewerkt aan het verbeteren van de uitvoering van de bevoegdheid tot
het opleggen van taakstraffen. Het College van procureurs-generaal is gevraagd
om de aanwijzing Taakstraffen zodanig aan te passen dat deze zo veel mogelijk
vooruit loopt op de voor te bereiden wetswijziging, die gericht is op het
uitsluiten van een taakstraf bij een ernstig zeden- en geweldsdelict.Doorkijk naar de toekomstDe hiervoor aangekondigde maatregelen omvatten niet de realisatie van
eenduidige landelijke afspraken over geweld tegen werknemers met een publieke
taak. Toch willen wij in de verdere toekomst komen tot eenduidige landelijke
afspraken voor de politie en het openbaar ministerie over de strafrechtelijke
aanpak van agressie en geweld tegen alle werknemers met een publieke taak.De hiervoor aangekondigde maatregelen en de onderzoeksbevindingen zullen
dan ook als input dienen voor de later te realiseren eenduidige landelijke
afspraken.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Tweede Kamer, 2006/07, 28 684, nr. 100.XNoot3Staatscourant 13 november 2006, nr. 221, pagina 10.XNoot4Tweede Kamer, 2008/09, 31 700 VII, nr. 49.XNoot1Verder te noemen: Polaris-richtlijn.XNoot2Tweede Kamer, 2006/07, 28 684, nr. 100.XNoot3Staatscourant 13 november 2006, nr. 221, pagina 10.XNoot4Tweede Kamer, 2008/09, 31 700 VII, nr. 49.XNoot1Tweede Kamer 2005/2006, 28 844, nr. 7.XNoot2Tweede Kamer, 2005–2006, 29 628, nr. 29.XNoot3Tweede Kamer, 2006–2007, 28 684, nr. 100.XNoot4Staatcourant 13 november 2006, nr. 221, pagina 10.XNoot5Tweede Kamer, 2006/07, 28 684, nr. 100.XNoot1Met aftrek overlap: 18 264.XNoot1De rechter spreekt in het algemeen op zorgvuldige en op bij in de maatschappij
levende gevoelens aansluitende wijze recht, zie «Leken en strafrechters
vergeleken: Wagenaars’ raadkameronderzoek en de discussies over puniteit
en lekeninbreng», Raad voor de rechtspraak, 2008. nr. 3. Er bestaat
geen reden te vermoeden dat dit in deze gevallen van geweld tegen werknemers
met een publieke taak anders zou zijn.XNoot2De steekproef heeft betrekking op zaken gepleegd na 1 januari 2007
die voor juni 2008 zijn afgedaan. Voor de selectie van politiedossiers betekent
dit mogelijk een ondervertegenwoordiging van meldingen c.q. aangiften van
geweld met geringere ernst die niet ter kennis van de politie zijn gekomen.
Aan de andere kant missen wij bij het openbaar ministerie mogelijk de zaken
met een langere doorlooptijd – die mogelijk complexer danwel ernstiger
zijn – die vanwege een langere doorlooptijd buiten de scope van het
onderzoek zijn gebleven (Beke, p.117).XNoot1Tweede Kamer, 2006–2007, 28 684, nr. 100.XNoot1Tweede Kamer, 2008/09, 31 700 VI, nr. 67.XNoot2Tweede Kamer, 2008/09, 31 700 VI, nr. 67. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28684-204.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl