Verslag van de zitting van de Assemblee van de Interparlementaire Unie; Verslag van de 118E zitting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29679, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-06-2008

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29679 nr. 9;I

10-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingVoorbereidingen van de delegatie in NederlandPlenaire vergaderingCommissievergaderingenLunchbijeenkomstenProf. Richard Calland. Mevr. Judith FebruaryVoorzitter Pan Afrikaans Parlement (PAP), mevr. Dr.Gertrude
I. Mongella en de voorzitter van AWEPA, de heer mr. J.N. ScholtenWerkbezoeken en bijeenkomstenTownship KhayelitshaWijnboerderij ThandiRobbeneiland350 jaren formeel onderwijsZiekenhuis KaapstadDiverse contacten en ontmoetingen in de marge van de conferentieAfsluiting en dankwoorda) First Standing Committee on Peace and International
Security:b) Second Standing Committee on Sustainable Development,
Finance and tradec) Third Standing CommitteeFreedom of expression and the right to informationOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29679Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 679Verslag van de zittingen van de Assemblee van de Interparlementaire
UnieInr. 9VERSLAG VAN DE 118E ZITTINGVastgesteld 10 juni 2008InleidingVan 11 t/m 18 april 2008 is in Kaapstad, Zuid-Afrika, de 118e zitting
van de Assemblee van de Interparlementaire Unie (IPU) gehouden. De Nederlandse
groep van de IPU heeft naar deze zitting een delegatie afgevaardigd die bestond
uit de volgende leden: Atsma (voorzitter van de delegatie en voorzitter van
de Nederlandse IPU-groep), Eigeman, Hofstra en Klein Breteler uit de Eerste
Kamer en Van Miltenburg, Waalkens en Koopmans uit de Tweede Kamer. Het lid
van de Eerste Kamer, de heer Franken, moest wegens omstandigheden van persoonlijke
aard van deelname aan de zitting in Kaapstad afzien. De delegatie werd begeleid
door B. Nieuwenhuizen, waarnemend griffier Interparlementaire Betrekkingen.Aan deze 118e zitting van de IPU is door 135 parlementaire delegaties
deelgenomen terwijl 37 landen, organisaties en instellingen waarnemers hadden
afgevaardigd.Voorbereidingen van de delegatie in NederlandTeneinde een beeld te krijgen van de meest aangelegen maatschappelijke,
sociaal- economische en politieke vraagstukken in Zuid-Afrika voerde de delegatie
op 29 januari 2008 een gesprek met de ambassadeur van de Republiek Zuid-Afrika,
mevrouw Hlengiwe Buhle Mkhize. Zij ging daarin allereerst in op de economische
ontwikkelingen van haar land, die na 1994 een alsmaar opgaande lijn te zien
hebben gegeven: jaarlijks groeide de economie met circa 5%. Parallel
daaraan is de afstand tussen arm en rijk verder toegenomen en is het armoedevraagstuk
nog steeds groot. In feite bestaan er twee economieën naast elkaar: die
van de rijken en die van de armen. Gevreesd moet worden dat de sterk stijgende
energie- en voedselprijzen het beheersen en oplossen van het armoedevraagstuk
erg zullen bemoeilijken.Zuid-Afrika probeert het wereldkampioenschap voetbal in 2010 mede te gebruiken
als motor van nieuwe economische kansen.De ongelijkheid binnen de Zuid-Afrikaanse samenleving is niet alleen groot
op sociaal-economisch terrein, ook als het gaat om de toegang tothet
onderwijs en de gezondheidszorg is zij nog zeer groot. De HIV-AIDS-epidemie
die om zich heen grijpt is daarbij een complicerende factor.Sedert de aanvaarding van een nieuwe en moderne Grondwet in 1996 heeft
Zuid-Afrika een bicameraal parlement dat zowel ten aanzien van binnenlandse
als van buitenlandse aangelegenheden zeer veel invloed heeft. Daarnaast bestaat
in Zuid-Afrika een scala aan mondige en onafhankelijke media.Sedert 1996 heeft Zuid-Afrika open grenzen. Die keuze heeft zowel positieve
als negatieve gevolgen gehad. Positief te waarderen zijn de toestroom van
kennis, initiatief en kapitaal waarmee nieuwe economische impulsen aan de
economie werden gegeven. De negatieve gevolgen bestonden in een toestroom
van berooide mensen uit de buurlanden, de import van HIV/AIDS en een groeiende
criminaliteit en xenofobie.Desgevraagd lichtte de ambassadeur toe dat aan de positie van de vrouwen
in Zuid-Afrika veel aandacht wordt besteed, zowel binnen de regering als in
het parlement. Terwijl in de politiek enerzijds nog veel macht wordt uitgeoefend
door mannen, vindt binnen de twee grootste politieke partijen, het African
National Congress (ANC) en de Democratic Alliance (DA) langzaam een verschuiving
plaats ten gunste van vrouwen. Dankzij het ANC is een quotaregeling voor de
aanstelling van vrouwen in overheidsfuncties van kracht geworden. Op het platteland
verlopen de ontwikkelingen op dit terrein dankzij gevestigde tradities duidelijk
trager.Met betrekking tot de aanpak van de HIV/AIDS-pandemie wees mevrouw Mkhize
erop dat het meest recente beleidsplan van de regering sterker dan vroeger
is gericht op preventie. Voorlichting, armoedebestrijding, onderwijs en een
betere toegang tot de basisgezondheidszorg gaan in de bestrijding van de epidemie
hand in hand. De budgetten voor deze activiteiten stegen van 13 mln Rand in
1994 tot 1,7 mrd Rand in 2007. Op veel plaatsen in het land zijn en worden
projecten ter hand genomen in samenwerking met publieke, semi-publieke en
private partners uit EU-landen.De ambassadeur ging voorts in op vragen vanuit de delegatie met betrekking
tot de kwaliteit van de lokale democratie en de samenwerking die op dat gebied
tussen Nederland (VNG en individuele gemeenten, universiteiten, politieke
en opleidingsinstituten) en Zuid-Afrika bestaat. Bevordering van de participatie
van burgers aan lokale democratische instellingen is een van de speerpunten
van de regering-MBeki, zo besloot de ambassadeur.Enkele dagen voor haar vertrek nam de delegatie deel aan een ontmoeting
met de vice-President van Zuid-Afrika, mevr. Phumzile Mlambo-Ngcuka.Tijdens deze ontmoeting werd van gedachten gewisseld over o.a. de aanpak
van de HIV/AIDS-pandemie, over de politieke en maatschappelijke gevolgen van
de presidentsverkiezingen in Zimbabwe, over de rol van Zuid-Afrika in relatie
tot de ontwikkelingen in Zimbabwe en over de vredes- en veiligheidssituatie
op het Afrikaanse continent als zodanig.Na aankomst in Kaapstad ontmoette de delegatie, in de namiddag van zondag
13 april, direct voorafgaande aan de opening van de 118e zitting, de
Nederlandse ambassadeur in Zuid-Afrika, mr. R. de Vos en de Consul-Generaal
te Kaapstad, mr. R. Bosscher teneinde door hen te worden «gebrieft»
over de situatie in Zuid-Afrika en over de wederzijdse betrekkingen tussen
Nederland en Zuid-Afrika. Zij wezen de delegatie op de transformatie die Zuid-Afrika
heeft doorgemaakt na de afschaffing van de apartheid in 1994 onder leiding
van Nelson Mandela en Thabo Mbeki. Sedert dat jaar heeft Zuid-Afrika een proces
van verzoening, politieke vernieuwing, economische groei en toenemende stabiliteit
en herverdeling van welvaart en kansen doorgemaakt. Het land is aangekomen
in een fase waarin het gaat behoren tot de categorie met de hogere middeninkomens.
Tegelijkertijd moet ook worden vastgesteld dat de inkomensverhoudingen nog
zeer ongelijk zijn en dat de kloof tussen rijk en arm groeiende is. Opmerkelijk
en zorgelijk tegelijk is dat niet zozeer de beschikbaarheid van geld, als
wel de organisatie en de structuur van de Zuid-Afikaanse samenleving en vooral
ook het enorme tekort aan geschoolde arbeidskrachten de bestrijding van armoede
en de economische ontwikkeling van Zuid-Afrika in de weg zitten. De HIV/AIDS-pandemie
verergert die situatie nog eens doordat op alle niveau’s in de samenleving
mensen uit werk, gezin en andere sociale verbanden worden weggerukt.Het Nederlandse samenwerkingsbeleid ten aanzien van Zuid-Afrika is in
januari 2008 vastgelegd in een vierjarenprogramma waarin € 145 mln
is vrijgemaakt voor bilaterale programma’s die zijn gericht op verbreding
en verdieping van de wederzijdse betrekkingen. Uitgangspunt van dit programma
is dat de samenwerking beide landen voordelen oplevert, innovatief van aard
is en de rol van Zuid-Afrika in de regio versterkt. In concreto is het beleid
gericht op 4 deelgebieden:Onderwijs, HIV/AIDS, Good Governance en Economische Ontwikkeling en Scholing.
In algemene zin wordt daarnaast veel aandacht en energie gestoken in gezamenlijke
projecten die ten doel hebben de culturele banden tussen en de culturele diversiteit
van Nederland en Zuid-Afrika te versterken.Tijdens de briefing werd voorts ingegaan op de actuele situatie rondom
het uitblijven van de uitslagen van de presidentsverkiezingen in Zimbabwe,
de houding en positiekeuze van de Zuid-Afrikaanse regering ten aanzien van
Zimbabwe en de presidentsverkiezingen in Zuid-Afrika zelf in 2009.De officiële opening van de 118e zitting van de IPU vond plaats in
aanwezigheid van de President van de Republiek Zuid-Afrika, de heer Thabo
Mbeki en ving aan met een woord van welkom van oud-President Mandela die de
deelnemers aan de Conferentie via een videofilm kort toesprak. Daarna volgden
welkomstwoorden van mevr. Baleka MBete, Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden
van Zuid-Afrika, mevr. A.R.Migiro, onder-Secretaris-Generaal van de Verenigde
Naties en mevr. K.Komi, fungerend President van de IPU bij afwezigheid van
de heer P.Casini. De President van Zuid-Afrika verklaarde aan het slot van
zijn speech de 118e zitting van de IPU voor geopend.Plenaire vergaderingAls rode draad voor het plenaire debat tijdens deze conferentie gold de
politieke, economische en sociale situatie in de wereld bezien vanuit het
thema:de terugdringing van de armoedegrenzen. Ter inleiding van dit themadebat
voerden twee sprekers het woord. De eerste was Mevr. Yassine Fall, economisch
adviseur van het United Nations Development Fund for Women (UNIFEM), de tweede
was de heer Donald Payne, Lid van het Amerikaanse Congres en voorzitter van
de sub-committee on Africa and Global Health van het Huis van Afgevaardigden.1Op dinsdag 15 april werd de plenaire vergadering in het kader van
het gekozen thema toegesproken door ZKH de Prins van Oranje die als gastspreker
optrad in zijn hoedanigheid van voorzitter van de United Nations Secretary-General’s
Advisory Board on Water and Sanitation (UNSGAB). De Prins wees erop dat de
IPU, al in 1998, nog voordat de Millenium Development Goals (MDG’s)
door de VN werden vastgelegd, in een resolutie opriep «to ensure acces
to potable water and to develop sustainable strategies for water use, in view
of the fact that more than a fifth of the world’s population have no
acces to safe water and more than half have no proper sanitary facilities».
Toen in 2004 duidelijk werd dat ten aanzien van de uitvoering van één
van de inmiddels door de VN vastgelegde MDG’s – halvering van
het aantal mensen dat geen toegang heeft tot veilig drinkwater
en sanitaire voorzieningen (sanitatie) in 2015 – een forse achterstand
dreigde te ontstaan, besloot de Secretaris-Generaal van de VN een speciale
adviescommissie in het leven te roepen om de verwezenlijking van de doelstellingen
te versnellen. Dat dat nodig is blijkt uit de cijfers: anno 2008 sterven nog
iedere dag 7500 mensen als gevolg van een gebrek aan veilig water en goede
sanitatie. Terwijl de laatste jaren enerzijds gelukkig wel degelijk concrete
resultaten zijn geboekt, in het bijzonder op het Afrikaanse continent, zal
het onderwerp water en sanitatie op de lokale, nationale en internationale
agenda moeten blijven staan. Want ook als het MDG geheel wordt bereikt, zullen
in 2015 nog steeds een miljard mensen geen toegang tot veilig water en sanitatie
hebben. De Prins riep de aanwezigen, parlementariërs die daartoe bij
uitstek in de gelegenheid zijn, de vraagstukken water en sanitatie op de nationale
agenda te houden en concrete maatregelen en voorstellen te blijven aandragen
en ontwikkelen.Prins Willem-Alexander bracht vervolgens twee concrete onderwerpen onder
de aandacht van de plenaire vergadering. In de eerste plaats wees hij erop
dat de nationale parlementen, vaak mede onder druk van de steeds mondiger
burgers en media, zich steeds nauwgezetter bezighouden met de controle op
de uitgaven die hun regeringen besteden aan ontwikkelingssamenwerking. Daar
is uiteraard niets verkeerds aan, het in tenslotte hun taak na te gaan wat
er gebeurt met het belastinggeld van de burgers. Een neveneffect daarvan is
echter dat de ontvangende landen onafgebroken, op diverse momenten en in uiteenlopende
formats data moeten verzamelen en leveren ten behoeve van de controle die
de donorlanden op hun uitgaven uitvoeren. Elk van die donoren zenden bovendien
jaarlijks één of twee missies uit om met eigen ogen te kunnen
waarnemen hoe hun geld wordt besteed. Het geld en de energie die hiermee gemoeid
zijn gaan ten koste van het doel waarvoor zij bestemd waren, de ontwikkeling
van de allerarmsten. Per saldo leidt dit weer tot nog meer kritiek en tot
nog meer controle door de parlementen, zo constateerde de Prins, die dat op
zichzelf ook wel begrijpelijk achtte omdat wij allen uiteindelijk meer efficiënte
en doeltreffende hulp wensen die directe en tastbare resultaten oplevert met
zo weinig mogelijk «overhead». De gedachte die de Prins daarom
aan de IPU voorlegde was of zij zou kunnen overgaan tot het inrichten van
een één-loketsysteem dat enerzijds de parlementen in staat stelt
hun wezenlijke, controlerende taken uit te voeren en anderzijds de ontvangende
landen de gelegenheid biedt slechts eens per jaar, met gebruikmaking van een
universeel format, te rapporteren.Een twee onderwerp dat ZKH de Prins van Oranje onder de aandacht van de
plenaire IPU-vergadering bracht, betrof de eerder door hem gereleveerde resolutie
van de IPU, unaniem aanvaard tijdens de 100e IPU-sessie te Moskou in september
1998. In die resolutie werd het gelijkheidsbeginsel ten aanzien van de toegang
tot waterbronnen bevestigd en werd, voor zover het oeverstaten betreft, opgeroepen
tot samenwerking ten aanzien van internationale waterlopen, hetzij binnen
de eigen landsgrenzen, dan wel op grensoverschrijdend niveau. Juist met dat
doel voor ogen aanvaardde de Algemene Vergadering van de VN de United Convention
on the Law of the Non-Navigational Uses of International Watercourses in 1997.
Nu, elf jaren later, is deze belangrijke overeenkomst nog steeds niet in werking
getreden omdat slechts 16 landen haar hebben geratificeerd. Om die inwerkingtreding
te realiseren is ratificatie van nog ten minste 19 landen nodig. Het belang
daarvan is groot, zo benadrukte de Prins. Er zijn in de wereld immers 260
rivieren die worden gedeeld door twee of meer staten. Hun stroomgebieden beslaan
zo’n 45% van het aardoppervlak en herbergen circa 40%
van de wereldbevolking. Zonder goed, grensoverschrijdend beheer van deze gebieden
kunnen de problemen die samenhangen met toenemende waterschaarste, rechtvaardige verdeling, verontreiniging of overstroming door veranderingen
in neerslag en waterafvoer in rivieren niet worden aangepakt. De Rijn, de
Donau en de Mekong zijn voorbeelden van rivieren in de stroomgebieden waarvan
door nauwe, grensoverschrijdende samenwerking indrukwekkende resultaten zijn
bereikt. Die samenwerking heeft niet alleen oplossingen geboden voor vraagstukken
als overstroming en verontreiniging, maar heeft ook de betrekkingen tussen
de oeverstaten van de rivieren in algemene zin verbeterd. Een voorbeeld van
succesvolle samenwerking in kleinere stroomgebieden is de samenwerking die
Lesotho en Zuid-AFrka in 1998 aangingen in het Lesottho Highlands Water Project,
dat neslon Mandela omschreef als «a scheme, which brings water for South
Africa, Electricity for Lesotho, and development for both countries».1Aan het plenaire debat over het armoedethema werd door 127 woordvoerders
deelgenomen. Namens de Nederlandse delegatie voerde de heer Waalkens het woord.
Hij wees op het feit dat ook Nederland zich heeft verbonden tot het verwezenlijken
van de zgn Millenium Development Goals (MDG’s) zoals die door de VN
zijn geformuleerd om uiterlijk in 2015 een einde te maken aan de armoede en
de honger in de wereld. Nederland heeft zijn verantwoordelijkheid daarvoor
in daden omgezet door jaarlijks 0,7% van zijn Bruto Nationaal Product
in te zetten voor ontwikkelingssamenwerking. Met enige zorg constateert de
Nederlandse delegatie dat, zoals de Mid Term Review laat zien, de bijdragen
aan ontwikkelingssamenwerking van een aantal andere ontwikkelde landen een
dramatische daling vertonen. En dat op een moment waarop de armsten in de
wereld worden bedreigd door de gevolgen van de klimaatverandering, door de
sterke stijging van de voedselprijzen en door ernstige en geweldadige conflicten.
Terwijl er wel degelijk positieve effecten uitgaan van de globalisering –
o.a. een groeiende welvaart in algemene zin – zien wij niettemin een
groeiende kloof tussen de winnaars en de verliezers van de globalisering.
En hier geldt: «the winner takes all». De heer Waalkens riep zijn
collega-parlementariërs op te kiezen voor de verliezers van dit wereldwijde «spel».Vier jaar geleden spraken de leden van de WTO af dat «ontwikkeling»
centraal zou staan in de zgn. Doha-ronde, die intussen stil ligt. De heer
Waalkens pleitte ervoor dit wereldwijde overleg snel weer op te starten en
tot concrete resultaten voor de ontwikkelingslanden te brengen.Verwijzend naar de mondelinge bijdragen van een aantal afgevaardigden
over het gebruik van biomassa als energiebron zei de heer Waalkens dat de
Europese Unie, de Verenigde Staten en de grote, opkomende economieën
de verantwoordelijkheid hebben grenzen te stellen aan de niet-duurzame productie
van biomassa voor energiedoeleinden. Deze productiemethode heeft niet alleen
verwoestende effecten op de natuur in landelijke gebieden, maar heeft bovendien
een ontwrichtende invloed op sociale verbanden en leidt tot aantasting van
de biodiversiteit en voedselveiligheid. Een andere, grote bedreiging voor
de armsten in de wereld is de klimaatverandering. Vooral in de Sub-Sahara
zullen enorme migratiestromen op gang komen van mensen die desperaat op zoek
zijn naar voedsel, water en levensperspectief.De heer Waalkens refereerde in dit verband aan de door de Prins van Oranje
in zijn rol als voorzitter van de UNSGAB gehouden speech waarin hij ervoor
pleitte de bureaucratie rondom de geven en ontvangen van donorgelden terug
te brengen en aan de oproep van de Prins om de VN Conventie on the Law of
the Non-Navigational Uses of International Watercourses nu snel te ratificeren.Terecht hebben zowel de Wereldbank als het IMF herhaaldelijk gewezen op
de noodzaak meer geld te besteden aan de ontwikkeling van de landbouw en aan
de ontwikkeling van de landelijke gebieden. De laatste decennia heeft het
daar ernstig aan ontbroken. De heer Waalkens pleitte er daarom
voor te komen tot een wereldwijd fonds voor de landbouw.Nauw verbonden aan het armoedevraagstuk is de ongelijkheid tussen mannen
en vrouwen, zo vervolgde de heer Waalkens. Vooral in de onderontwikkelde landen
moeten vrouwen dezelfde rechten als mannen krijgen als het gaat om toegang
tot water, om de toegang tot bezit- en eigendomsrechten met betrekking tot
grond en om posities op de arbeidmarkt.Het terugdringen van de armoedegrenzen vergt dat de ontwikkelde landen
door hun gedane beloften nakomen, zo stelde de heer Waalkens. Aan de parlementariërs
uit die landen de taak om het beleid van hun regeringen te controleren op
efficiency, verantwoording en resultaten op het terrein van de overdracht
van kennis en vaardigheden. Coördinatie van ontwikkelingssamenwerkingsactiviteiten
tussen donors en ontvangers is van essentieel belang ter voorkoming van bureaucratie.De heer Waalkens merkte aan het slot van zijn interventie op dat, ondanks
een recente vergadering van de Southern African Development Community (SADC)
er in Zimbabwe een humanitaire crisis is ontstaan. Mensenrechten en democratie
worden in dat land op flagrante wijze geschonden. Niet alleen de Westerse
wereld, ook de Afrikaanse leiders zouden op moeten staan om deze crisis een
halt toe te roepen. Het zelfde geldt als het gaat om de crises in Kenia, Darfur
en Soedan. Het wordt tijd dat wij de handen ineen slaan om de armoedegrenzen
terug te dringen, aldus de heer Waalkens.Voorafgaande aan een debat over de keuze voor een zgn. emergency-item,
wees de voorzitter van de vergadering, de Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden
van Zuid-Afrika, op de grote zorg die bij vele delegaties leeft omtrent de
situatie in Zimbabwe, zoals die is ontstaan nadat de uitslagen van de onlangs
gehouden verkiezingen na twee weken nog steeds niet bekend zijn gemaakt. Zij
stelde voor over dit onderwerp een afzonderlijke verklaring op te stellen
die aan het slot van de conferentie aan alle deelnemers ter ondersteuning
zou worden voorgelegd. Aldus werd besloten. De verklaring Kan op de website
van de IPU worden aangetroffen.Bij de opening van de aanmelding van een emergency-item werden door verschillende
landen in het totaal 9 onderwerpen voorgesteld. Na intrekking van 8 daarvan
resteeerde een voorstel van Egypte, Iran en Zuid-Afrika dat als volgt luidde: «The
role of parliaments and the Interparliamentary Union in ensuring an immediate
halt to the rapidly deteriorating humanitarian situation in conflict areas,
in facilitating the Palestinians’ right to self-determination –
particularly by ending the blockade in Gaza – and in accelerating the
creation of a Palestinian state through viable peace processes». De
delegatie van Griekenland, die zelf het onderwerp «klimaatverandering»
had voorgesteld, deelde mee bereid te zijn het voorstel van Egypte, Iran en
Zuid-Afrika te steunen mits aan het voorgestelde onderwerp de milieudimensie
zou worden toegevoegd. Aan de eerdergenoemde definitie zou dan na de woorden «in
conflict areas» worden toegevoegd: «and its environmental dimension».
Zij stelde voor daarover te stemmen. De vertegenwoordiger van Israël
deelde daarop mee het te betreuren dat zijn delegatie in de voorstellen, die
hij onevenwichtig en onaanvaardbaar achtte, niet was gekend. De Nederlandse
delegatie besloot zich bij de stemming over het agenderen van het aangepaste
emergency-item van stemming te onthouden. Met 1098 stemmen voor, 115 tegen
en 176 onthoudingen werd het onderwerp tenslotte aan de agenda toegevoegd.Aan het slot van de conferentie stemde de Nederlandse delegatie in met
aanvaarding van een ontwerp-resolutie waarin wordt verzocht om de blokkade
van Gaza op te heffen teneinde aan de humanitaire tragedie van het Palestijnse
volk een einde te maken. De resolutie roept de betrokken partijen
tevens op de vorming van een Palestijnse staat door middel van een levensvatbaar
vredesproces te bevorderen1. Noch in de «drafting
committee», noch in de plenaire vergadering waren Israëlische afgevaardigden
bij de behandeling van de ontwerp-resolutie aanwezig.Vermeldenswaard is voorts het feit dat één van de voorstellen
voor het emergency-item werd ingediend door Senegal. Het luidde als volgt: «The
remarks of a Dutch parliamentarian aimed at blaspheming Islam in a global
context in which dialogue between Christians and Muslims is becoming a reality».
Het voorstel werd staande de vergadering ingetrokken waarbij de Senegalese
afgevaardigde, de heer B.Thioubé, verklaarde er intussen van overtuigd
te zijn dat zowel de Nederlandse regering als het Nederlandse parlement zich
hadden gedistantieerd van de uitspraken over de Islam en de Koran, zoals door
de heer Wilders in zijn film Fitna gedaan en waarop in het Senegalese voorstel
werd gedoeld.Op deze plaats maakt de delegatie nog gewag van het feit dat zij op verzoek
van de Voorzitter van de Tweede Kamer alle parlementaire delegaties die aanwezig
waren tijdens de 118e sessie van de IPU in het bezit heeft gesteld van een
Frans-, dan wel Engelstalige versie van de motie Van der Ham/ Jonker (Kamerstuk
27 017, 35). In deze motie werd o.a. aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer gevraagd de zgn Yogyakarta-beginselen in het kader van de Internationale
Dag tegen Homofobie onder de aandacht van andere parlementen te brengen met
het verzoek deze te ondersteunen.CommissievergaderingenComittee I: Standing Committee on Peace and International Security: «The
role of Parliament on striking a balance between national security, human
security and individual freedoms, and in averting the treat to democracy».Wegens afwezigheid van de heer Franken werd aan de voorbereiding van de
ontwerp-resolutie over dit onderwerp van Nederlandse zijde niet deelgenomen.
De op vrijdag 18 april 2008 plenair aanvaarde resolutie kan op de IPU-website
worden gevonden onder nr A/118/4-DR.Committe II: Standing Committee on Sustainable Development, Finance and
Trade: «Parliamentary oversight of state policies on foreign aid».Aan de bespreking van het ontwerp-rapport van deze commissie werd deelgenomen
door de leden Waalkens en Eigeman. Namens de delegatie voerde de heer Waalkens
het woord; hij wees in zijn interventie op het vooruitzicht dat de allerarmste
bewoners van de rurale gebieden het meest getroffen zullen worden door de
gevolgen van de klimaatveranderingen. Er zullen enorme migratiestromen op
gang komen, die nog zullen aangroeien als gevolg van de sterke stijging van
de voedselprijzen. De heer Waalkens wees in dit verband ook op het pleidooi
van ZKH Prins WillemAlexander om op wereldwijde schaal energie te steken in
het uitbreiden en verbeteren van de beschikbaarheid van water en sanitaire
voorzieningen. Van de rijke landen wordt een concrete bijdrage aan de oplossing
van deze problemen in de wereld verwacht. De hulp die rijke landen bieden
moet niet voortkomen uit overwegingen van liefdadigheid, maar uit overwegingen
van gerechtigheid. Wij moeten als rijke landen onze beloften, zoals we die
zelf hebben neergelegd in de Milleniumdoelstellingen, nakomen. Voor het Afrikaanse
continent zullen die beloften moeten worden omgezet in concrete hulp aan vrouwen
en aan landbouwers. De hulp van de rijke landen zou moeten worden gecoördineerd
en gefinancierd vanuit een wereldwijd fonds voor de landbouw. De heer Waalkens
wees voorts op de noodzaak de internationale ontwikkelingssamenwerking niet
alleen beter te coördineren, maar ook efficiënter te organiseren
en te ontdoen van onnodige bureaucratie. Transparantie van de hulpstromen
is voor zowel de donors als voor de ontvangers van groot belang.De op 18 april 2008 aanvaarde resolutie kan worden gevonden onder
nr A/118/5-DR.Committee III: Standing Committee on Democracy and Human Rights: «Migrant
workers, people trafficking, xenophobia and human rights».Het lid Klein Breteler nam deel aan de beraadslagingen in dit comité.De desbetreffende resolutie is te vinden onder nr. A/118/6-DR.Op zondag 13 april, voorafgaande aan de officiële opening van
de 118e sessie, vond de 13e vergadering van vrouwelijke parlementariërs
plaats. Mevouw van Miltenburg nam namens de Nederlandse delegatie aan deze
vergadering deel. Na een inhoudelijke discussie over de ontwerp-resolutie
die in Committe III mbt het thema «migrant workers, people trafficking,
xenofobia and human rights» aan de orde zou komen, besteedde de vergadering
van de werkgrope aandacht aan het recente IPU-onderzoek getiteld «Equality
in Politics: A survey of Women and Men in Parliaments». Dit onderzoek
bevat de resultaten van interviews met circa 300 parlementariërs, mannen
en vrouwen, over hun bijdragen aan de werkzaamheden van hun parlementen. Het
bevat o.a. de conclusie dat het aandeel en het belang van de werkzaamheden
van vrouwelijke parlementariërs wereldwijd toenemen. Het rapport kan
worden aangetroffen op de IPU-site onder «Reports en Surveys».
De bijeenkomst van vrouwelijke parlementariërs was voor een ander deel
gewijd aan een discussie tussen parlementariërs en journalisten, mannen
en vrouwen, over de stereotype beelden van en over vrouwen in de media.Een onderwerp waarover in de marge van achtereenvolgende IPU-sessies in
en tussen nationale delegaties overleg plaats vond en vindt, is het verzoek
van de Palestijnen, nu waarnemers bij de IPU, om volwaardig lid te worden.
Namens de groep van Arabische landen was door de Arabische Republiek Syrië
het verzoek gedaan dit onderwerp aan de agenda van de 118e plenaire vergadering
toe te voegen. Mede op aandringen van de 12+ Groep wist de Executive Committee –
het presidium van de IPU dat een overwegend adviserende taak heeft –
de Governing Council – het bestuurs- en beleidsorgaan waarin alle IPU-leden
drie delegatieleden afvaardigen – ervan te overtuigen dit onderwerp
niet rauwelings plenair te agenderen, maar een besluit om het Palestijnse
parlement als volwaardig lid van de IPU toe te laten, een besluit dat een
wijziging van de «Statutes and Rules» vergt, de komende maanden
te doen voorbereiden in één of meer buitengewone vergaderingen
van de Executieve Committee. Tijdens de oktobervergadering van de Governing
Council in Genève, zou dat besluit, waarvan de tekst tijdig tevoren
aan alle IPU-leden zal moeten zijn toegezonden en waarvoor een tweederde meerderheid
vereist is, vervolgens kunnen worden genomen. Bij de voorbereidingen van dit
besluit zal overeenstemming in het verschiet moeten liggen over de vraag of
hetzij de Palestinian National Council (PNC), dan wel de Palestinian Legislatieve
Council (PNC) dit lidmaatschap zal verwerven. De voorgestelde wijziging van
de «Statutes and Rules» zal voorts zodanig dienen te worden geformuleerd
dat zij uitsluitend deze ene uitzondering – de Palestijnen vormen immers
geen soevereine staat – betreft.LunchbijeenkomstenProf. Richard Calland. Mevr. Judith FebruaryOp verzoek van de delegatie heeft de Nederlandse Ambassade te Pretoria
in samenwerking met het Consulaat-Generaal te Kaapstad een tweetal lunchgesprekken
georganiseerd, het eerste op maandag 14, het tweede op dinsdag 15 april.Op maandag 14 april ontmoette de delegatie prof. Richard Calland,
hoogleraar publiekrecht aan de Universiteit van Kaapstad, onafhankelijk publicist
en directeur van het Open Democracy Advice Centre (ODAC) in Kaapstad en programmamanager
van het Economic Governance Programma van het Instituut voor een Democratisch
Zuid-Afrika (IDASA) en met mevr. Judith February, eveneens verbonden aan IDASA,
als manager van de Political Information and Monitoring Service South Africa.
IDASA is een onafhankelijk instituut dat zich richt op het bevorderen van
duurzame democratie en op participatie van burgers in de democratie in Zuid-Afrika.
De delegatie wisselde met beide vertegenwoordigers van dit instituut van gedachten
over het binnenlandse beleid van de regering Mbeki, de individuele en wederzijdse
rollen en «gezichten» van de politieke partijen, het parlement
en de vakbonden. Ook de kwetsbaarheid van de lokale en provinciale besturen,
de integriteit van bestuurders en de kwaliteit van het ambtelijk apparaat
werden belicht. Tenslotte werd stilgestaan bij het buitenlands beleid van
de regering Mbeki, in het bijzonder bij de relatie tussen Zuid-Afrika en Zimbabwe
en de vooruitzichten op dat punt, zowel bezien in het licht van de gebeurtenissen
rond de presidentsverkiezingen als in het licht van het toekomstige Zuid-Afrika
onder nieuw leiderschap na Mbeki.Voorzitter Pan Afrikaans Parlement (PAP), mevr. Dr.Gertrude
I. Mongella en de voorzitter van AWEPA, de heer mr. J.N. ScholtenOp dinsdag 15 april voerde de delegatie in het lunchuur een gesprek
met de voorzitter van het Pan-Afrikaanse Parlement, mevr. dr. Gertrude I.
Mongella, tevens lid van het parlement van Tanzania. Zij was vergezeld van
mr. J. N. Scholten, voorzitter van AWEPA, de Association of European Parliamentarians
for Africa.Opgericht in 2004 met het doel de wetgevende tegenhanger van de Afrikaanse
Unie te worden, heeft het PAP tijdens de eerste vijf jaren van zijn geschiedenis
vooral gebruik gemaakt van zijn adviserende en consulterende bevoegdheden
op het terrein van de versterking en professionalisering van de democratieën
en democratische instituties in de landen op het Afrikaanse continent. Bestaande
uit 265 parlementariërs uit 53 Afrikaanse landen is het ook een belangrijk
forum waar opvattingen en voorstellen voor oplossingen van vraagstukken en
uitdagingen die alle volken van het Afrikaanse continent aangaan, worden aangedragen
en uitgewisseld. Vanuit het PAP worden in het kader van zijn streven naar
versterking van nationale democratieën, tevens waarnemingsmissies uitgezonden
naar verkiezingen in Afrikaanse. Mevr. Mongella wees de delegatie in dat verband
op het feit dat wegens gebrek aan financiële middelen het PAP waarschijnlijk
geen missie zal kunnen uitzenden naar de aangekondigde tweede ronde van de
presidentsverkiezing in Zimbabwe.Het PAP wil, zo deelde mevr. Mongella voorts mee, op een aantal voor het
Afrikaanse continent belangrijke onderwerpen inzetten voor meer samenwerking
met de VN en met de EU. Eén van de belangrijkste aandachtsvelden is
de armoedebestrijding. In dat kader wordt veel kennis en energie gestoken
in de verbetering van de positie van de vrouwen en van de boeren door middel
van onderwijs, overdracht van know-how op praktisch niveau en ondersteuning
door middel van micro-kredieten. Ondersteuning, ook vanuit Nederland, van
deze doelstellingen en inspanningen acht het PAP erg wenselijk. Werkbezoeken en bijeenkomstenTownship KhayelitshaOp woensdag 16 april 2008 bracht de delegatie, na door drs. C van
der Horst, medewerker ontwikkelingssamenwerking van de ambassade te Pretoria
te zijn gebrieft over de praktijk van de Nederlandse ontwikkelingsprojecten
die in samenwerking met Zuid-Afrikaanse overheden en ngo’s in de regio
Kaapstad worden gesteund, een bezoek aan de grootste township van Kaapstad,
Khayelitsha.In dit ten Oosten van de stad gelegen gebied dat zich over vele kilometers
langs de N2 uitstrekt wonen naar schatting tussen de 800 000 tot 1 mln
mensen in houten, soms ook stenen woninkjes met golfplaten daken en afgetapte
elektriciteit. Het straatbeeld wordt bepaald door mensen bij marktkraampjes
en winkels, oude auto’s, honden en afval. De straten zijn, op een paar
uitzonderingen na, niet geasfalteerd.De delegatie voerde gedurende de ochtend een gesprek met dr. Gilles van
Cutsem, Belgisch arts en sedert 1999 verbonden aan een HIV/AIDS-project dat
Médecins Sans Frontières samen met de Zuid-Afrikaanse Treatment
Action Campaign in Khayelitsha heeft opgezet. Toen in het begin van de jaren ’90
duidelijk werd dat de HIV/AIDS-epidemie Zuid-Afrika met kracht zou treffen
en vooral grote aantallen slachtoffers zou maken onder de arme bevolking,
werden in Khayelitsa de eerste projecten gestart om de patiënten, die
in aantal zeer snel groeiden, te voorzien van de toen beschikbare medicijnen.
De prijs van deze zgn antiretrovirale medicijnen – de «aidsremmers» –
was in die jaren zeer hoog en de farmaceutische industrie zag wegens de «zwakte
van het gezondheidssysteem» geen aanleiding om tot prijsverlaging over
te gaan. Andere obstakels en bedreigingen van de projecten waren de sterk
op ontkenning van de epidemie gerichte houding van de Zuid-Afrikaanse regering
en overheid en het gedrag van de patiënten die zich over het algemeen
onvoldoende hielden aan de vereiste, strakke schema’s van medicijngebruik.Eerst in 2000 presenteerde de Zuid-Afrikaanse regering haar eerste beleidsplan «National
Strategic Plan on HIV/AIDS 2000–2005». Als gevolg van een gebrekkige
organisatie en organisatiestructuur in de gezondheidszorg en door de gebrekkige
wil van overheidszijde om daadwerkelijk stappen te ondernemen bleef dit beleidsplan
vooral van retorische waarde. Het was o.a. de Treatment Action Campaign die
door het aanspannen van juridische procedures tegen de overheid en de farmaceutische
industrie uiteindelijk kon bewerkstelligen dat de prijzen van diverse AIDS-medicijnen
sterk werden verlaagd. De prijs van een behandelprogramma kon daardoor in
de eerste jaren van het nieuwe millennium worden terug gebracht van 10 000
US-dollar naar 150.– US-dollar per patiënt per jaar. Bijgevolg
kon het aantal patiënten dat op jaarbasis in de Khayelitsa-projecten
werd behandeld stijgen van circa 250 in 1990 tot 8000 in 2008. Tegenover dit
succes van de projecten staat de harde werkelijkheid dat 1 op de 3 inwoners
van Khayelitsha met het Aidsvirus is besmet, dan wel AIDS heeft ontwikkeld.Het is intussen aan iedereen, ook binnen Zuid-Afrika, duidelijk dat de
AIDS-epidemie geen louter gezondheidsvraagstuk meer is, maar de meest ernstige
bedreiging van de ontwikkeling van het land. In alle lagen van de bevolking
en in alle geledingen van de samenleving vallen in groten getale mensen weg
als slachtoffers van de ziekte. Een nieuwe dimensie aan het probleem heeft
zich intussen aangediend: veel HIV-Aidspatiënten blijken ook te zijn
besmet met een vorm van TBC die resistent is voor de gangbare medicijnen.Voor de periode 2007–2011 is door de regering inmiddels een tweede
National Strategic Plan in werking gezet. Voor het welslagen van dit plan
is alle hoop gevestigd op de onlangs op voordracht van het ANC nieuw benoemde
minister voor volksgezondheid van wie wordt verwacht dat zij openlijk
zal breken met de ontkennende opstelling van de kant van de regering en met
krachtige uitvoeringsmaatregelen zal komen. Veel wordt ook verwacht van de
nieuwe wind die zal gaan waaien onder de opvolger van president Mbeki, wie
dat ook moge zijn.De delegatie bezocht na afloop van de ontmoeting met dr. Van Cutsem één
van de drie poliklinieken waar een team van 6 artsen, 4 verpleegkundigen en
een tiental ondersteunende medewerkers met zeer eenvoudige middelen dagelijks
de honderden patiënten controleren en begeleiden. Zowel het gesprek met
dr. Van Cutsem als het bezoek aan de kliniek hebben een diepe indruk op de
delegatie achtergelaten.Wijnboerderij ThandiIn de middag bracht de delegatie een bezoek aan de wijnboerderij en vruchtenboomgaard
Thandi, ten Zuiden van Kaapstad. In dit coöperatief opgezette bedrijf
worden op biologische wijze druiven, appels en peren verbouwd. Deze worden
als zgn. fair trade producten op de Europese markt afgezet, terwijl de biologische
wijnen binnenkort in de schappen van Albert Heijn zullen liggen.RobbeneilandDe heer Eigeman heeft met een groep bewoners van een township uit Port
Elizabeth een bezoek gebracht aan Robben Island. Dit bezoek vond plaats op
uitnodiging van het Kyuasafund (over dit fonds meer verderop in dit verslag)
en werd benut om informatie uit te wisselen over de werkwijze van het fonds
in het kader van microfinanciering. De uitwerking in kleine projecten op het
gebied van self-employment en huisvesting kon op deze wijze aan de praktijk
worden getoetst.350 jaren formeel onderwijsDe leden Atsma en Van Miltenburg hebben op 17 april in het Iziko
Slave Lodge Museum te Kaapstad een bijeenkomst bijgewoond ter gelegenheid
van de viering van 350 jaren formeel onderwijs in Zuid-Afrika. Tijdens deze
bijeenkomst, tevens de opening van een historische expositie getiteld «The
Amersfoort Legacy», werd door diverse sprekers ingegaan op de betekenis
van de oprichting in 1658, door Jan van Riebeeck in opdracht van de Verenigde
Oost-Indische Compagnie (VOC), van de eerste school ten behoeve van de kinderen
van de slaven die met het schip «De Amersfoort» naar de Kaap werden
gebracht. Ambassadeur De Vos, één van de gastsprekers tijdens
de bijeenkomst, ging in zijn rede o.a. in op de rol en betekenis van de VOC
die zowel in Zuid-Afrika als in Nederland nog vaak een open zenuw blijkt.De ontwikkeling van de onderwijsstelsels in Zuid-Afrika en Nederland brengt
ons in beide landen tot de vraag welke lessen wij uit de geschiedenis kunnen
leren en waar ons onderwijs verbeteringen behoeft. Wereldwijd heeft de VN
in MDG 2 zich verbonden aan de doelstelling in 2015 alle kinderen toegang
tot middelbaar onderwijs te bieden. Deze duidelijke doelstellingen vergen
veel geld en een goed instrumentarium om ze te verwezenlijken. Het recente
onderzoek van de commissie-Dijsselbloem van de Tweede Kamer heeft o.a. tot
de conclusie geleid dat de Nederlandse overheid haar verantwoordelijkheid
voor het onderwijs vaak onvoldoende heeft genomen. Met dat rapport zouden
Nederlanders rekening moeten houden als zij zich wagen aan uitspraken over
de kwaliteit en de prestaties van het onderwijs in Zuid-Afrika.Ziekenhuis KaapstadMevrouw van Miltenburg bracht op 17 april een bezoek aan de afdeling gynaecologie en verloskunde van het Somersetziekenhuis in Kaapstad
om kennis te nemen van de organisatie en de werkomstandigheden in dit middelgrote
ziekenhuis. Een nijpend personeelstekort, een groeiend patiëntenaanbod
en verouderde apparatuur vormen de grootste knelpunten. Ook hier laten de
gevolgen van de AIDS-epidemie zich voelen.Diverse contacten en ontmoetingen in de marge van de conferentieIn de wandelgangen van de Conferentie en in de avonduren hebben een aantal
ontmoetingen van de delegatie, in kleinere samenstelling dan wel op individueel
basis plaatsgevonden, waarover de delegatie in dit verslag wenst te rapporteren.De voorzitter van de delegatie, de heer Atsma, heeft in een tweetal ontmoetingen
gesprekken gevoerd met leden van de Indonesische delegatie. Een eerste gesprek
vond plaats met de voorzitter van de Indonesische delegatie, de heer H.R.Agung
Laksono, een tweede met enkele andere leden van die delegatie. Het gesprek
met de heer Laksono stond in het teken van zijn kandidatuur voor het voorzitterschap
van de IPU, waarover de assemblee zich in haar vergadering in oktober te Genève
zal uitspreken. De tweede ontmoeting volgde naar aanleiding van de recente
ongeregeldheden rond het gebouw van de Nederlandse Ambassade te Jakarta, waarbij
de Nederlandse vlag werd verbrand, nadat de film «Fitna» van de
heer Wilders op het internet was geplaatst. De Indonesische delegatie zei
met instemming te hebben kennis genomen van het standpunt van de Nederlandse
regering en van de uitspraken van de Nederlandse Tweede Kamer over deze film
en deelde mee respect en waardering te hebben voor het professionele en effectieve
optreden in en buiten de media van de Nederlandse Ambassadeur in Indonesië,
dr. N. van Dam.De voorzitter van de delegatie voerde voorts een gesprek met de heer dr.Theo-Ben
Gurirab, voorzitter van de Nationale Assemblee van Namibië en voorzitter
van de Namibische delegatie. Ook dit gesprek stond in het teken van de benoeming
van een volgende voorzitter van de IPU, waarvoor ook de heer Gurirab zich
kandidaat heeft gesteld.De heer Atsma greep de aanwezigheid van de Chinese delegatie aan om een
kort gesprek te hebben met een van haar leden, prof. Yunying Chen, lid van
het Volkscongres en voorzitter van het Nationale Onderwijsinstituut van China.
Naast de onrust in Tibet en de reactie van de Chinese regering daarop bracht
de heer Atsma de naderende Olympische Spelen in relatie tot de groeiende zorg
in Nederland en binnen de Europese Unie over de handhaving van de mensenrechten
in China ter sprake.De leden Waalkens en Klein Breteler voerden namens de delegatie een gesprek
met enkele leden van de delegatie van Afghanistan over de inspanningen in
het kader van International Security Assistance Force (ISAF). Gespreksonderwerpen
vormden de jongste ontwikkelingen in Afghanistan en de omliggende regio, de
samenwerking tussen de ISAF-partners, de NAVO-strategie en mogelijkheden/wenselijkheden
om niet-gouvernementele organisaties bij het opbouwwerk in het land te betrekken.
Aan beide leden werd gemeld dat de wederopbouw van basale voorzieningen op
het gebied van onderwijs en gezondheidszorg in Afghanistan helaas nog steeds
zeer traag verloopt. Terwijl enerzijds van Afghaanse zijde opnieuw dank en
waardering werd uitgesproken voor de Nederlandse inzet, werd anderzijds benadrukt
dat alleen een langjarig commitment van ISAF tot duurzame resultaten zal leiden.
De Afghaanse delegatie wees voorts op het grote belang van een drastische
aanpak van de verbouw van en handel in drugs. Indien men de papaverteelt met succes wil bestrijen kan dat alleen als aan de boeren, die daar nu
hun inkomsten uit genereren, perspectiefvolle alternatieven worden geboden.De heer Waalkens voerde in de marge van de plenaire vergadering een gesprek
de voorzitter van de commissie voor buitenlandse zaken van Syrië, die
hij in juli 2007 reeds had ontmoet tijdens een rondreis van de vaste commissie
voor Buitenlandse Zaken aan het Midden-Oosten. De heer Waalkens bracht tijdens
dit gesprek de positie van de oppositie in Syrië ter sprake en informeerde
in het bijzonder naar de situatie van één van haar leden, in
2007 nog gesprekspartner, die inmiddels gevangen is gezet. Aan de orde kwamen
voorts het nijpende vraagstuk van de vluchtelingen in het Midden-Oosten en
verdere ontwikkelingen in de regio, waaronder in Iran.In het kader van een aantal parallelsessies van de IPU vertegenwoordigde
de heer Waalkens de delegatie tijdens een bijeenkomst die mede onder de vlag
van de World Health Organization (WHO) plaats vond onder de titel «Countdown
to 2015». Aan de bijeenkomst werd ook deelgenomen door mevr. E. Leemhuis
namens het ministerie van Buitenlandse Zaken. De bijeenkomst diende er vooral
toe inzicht te krijgen in de stand van zaken van de uitvoering van een tweetal
millenniumdoelstellingen (MDG’s 4 en 5) van de VN, met betrekking tot
de kindersterfte en de moedersterfte en de kindergezondheidszorg. Terwijl
enerzijds met tevredenheid kan worden geconstateerd dat grote vooruitgang
is en wordt geboekt in Tanzania en Tibet, moet anderzijds helaas worden geconcludeerd
dat als gevolg van onvoldoende en te trage investeringen het totaalbeeld negatief
is; de doelstellingen zullen in dit tempo in 2015 zeker niet zijn gerealiseerd.
Een teveel aan bureaucratie vormt samen met een gebrek aan efficiency en coördinatie
door donors een andere oorzaak van dit achterblijvende resultaat. Van de zijde
van de Wereldbank werd gesuggereerd dat een intensivering van geldstromen
onder bepaalde voorwaarden – zgn Conditional Cash Transfers –
mogelijkerwijs de realisering van de doelstellingen kan versnellen.Een aantal leden van de delegatie heeft op vrijdag 18 april vertegenwoordigers
van de stichting SCORE (Sport Community Outreach) in Kaapstad ontmoet. In
Zuid-Afrika stelt deze stichting, die vele internationale contacten heeft
en ook in Nederland zeer actief is, zich ten doel het leven van mensen, vooral
ook kinderen, in de «communities» in de townships dragelijker
en aangenamer te maken door sport. Zij doet dat door in deze communities (het
zijn er intussen meer dan 100) sportstructuren op te bouwen in samenwerking
met de bewoners en door samen met hen de actieve deelname aan sport te stimuleren
en trainingsmogelijkheden te creëren en uit te bouwen. De delegatieleden
spraken met de uitvoerend directeur van SCORE in Kaapstad, de heer Stefan
Howells, en met Hans Vonk, speler in het nationale team van Zuid-Afrika en
in dienst van Ajax. Professionele ontwikkeling van diverse sporten, vooral
van voetbal, in samenwerking de bewoners van de townships ziet SCORE enerzijds
al doel op zich zelf, maar anderzijds ook als weg waarlangs andere doeleinden
zoals teambuilding, teamgeest, norm- en verantwoordelijkheidsbesef kunnen
worden bereikt. De stichting maakt gebruik van rolmodellen in de sport waaraan
de sporters zich kunnen spiegelen, werkt samen met scholen en lokale besturen
en speelt o.a. met de Wereldkampioenschappen Voetbal in Zuid-Afrika in 2010
in op meer mogelijkheden om van de jeugd, vooral ook meisjes, actieve sporters
te maken. Aan het vraagstuk van HIV/AIDS wordt door de stichting in haar activiteiten
veel aandacht gegeven.Op initiatief van de heer Eigeman heeft een aantal leden van de delegatie
op 17 april een gesprek gevoerd met bestuurders van het zgn Kuyasa Fund, een stichting die zich ten doel stelt kredieten beschikbaar
te stellen aan in townships (o.a. bij Kaapstad) wonende mensen die, omdat
zij geen toegang hebben tot faciliteiten van de gevestigde banken, niet in
staat zijn om voldoende middelen bijeen te sparen om op een menswaardige manier
te wonen. Behalve steun bij het realiseren van huisvesting worden door het
fonds ook bijdragen in de vorm van leningen geleverd voor initiatieven op
het gebied van selfemployment. Het Kuyasafund heeft in 2008 voor 12. mln Rand
aan leningen uitstaan en beoogt een groei naar 30.mln Rand. Een contract met
de ING is in voorbereiding en zou een opstrap kunnen zijn naar medefinanciering
vanuit het reguliere bankwezen. Het gesprek met met de bestuurder van het
fonds, mevrouw Olivia van Rooyen vond op locatie plaats in de township Khayelitsha.
Daar werd tevens een project bezocht waarin een viertal vrouwen een eigen
bedrijf hebben ontwikkeld (een atelier waar met afval toeristische artikelen,
zoals poppen en tassen etc. worden gemaakt) en een naaiatelier. Het Kyasafund
werkt samen met OIKOS-krediet uit Nederland en met de gemeente Culemborg.Afsluiting en dankwoordMet het oog op de 199e zitting van de IPU-Assemblee, die zal worden gehouden
van 13 tot 15 oktober 2008 in Genève werden de volgende onderwerpen
voor de te voeren paneldiscussies vastgesteld:a) First Standing Committee on Peace and International
Security:Advancing nuclear non-proliferation and disarmament, and securing the
entry into force of the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treatyb) Second Standing Committee on Sustainable Development,
Finance and tradeClimate change, sustainable development models and renewable energiesc) Third Standing CommitteeFreedom of expression and the right to informationOp basis van de nieuwe procedureregels zullen deze onderwerpen tijdens
de 120e IPI-sessie, in Addis Abeba, Ethiopië voor nadere discussie en
besluitvorming worden geagendeerdDe delegatie hecht eraan mr. Rob de Vos, Ambassadeur in Pretoria en mr.
Rob Bosscher, Consul-Generaal te Kaapstad te danken voor hun deskundige en
effectieve bijstand en ondersteuning tijdens haar verblijf te Kaapstad. Hun
inbrengen in de gesprekken met derden gaven blijk van veel kennis, maar ook
van betrokkenheid bij het wel en wee van Zuid-Afrika. De dank van de delegatie
gaat uiteraard ook uit naar hun medewerkers. Van hen wil de delegatie in het
bijzonder noemen mevr. drs.Hanneke Boerma, stafadviseur van de ambassadeur.
Tijdens de voorbereidingen die aan de reis vooraf gingen heeft zij zich in
het bijzonder ingezet om de delegatie een programma van gesprekken, bijeenkomsten
en bezoeken te kunnen aanbieden dat aan de werkzaamheden van de delegatie,
naast die in het kader van de IPU-sessie, een extra waarde en dimensie heeft
gegeven.De voorzitter van de delegatie,AtsmaDe griffier van de delegatie,Nieuwenhuizen XNoot1De beide speeches liggen ter inzage op de griffie Interparlementaire Betrekkingen.XNoot1De volledige tekst van de speech van ZKH de Prins van Oranje kan worden
gevonden op www.koninklijkhuis.nl.XNoot1De tekst van deze resolutie is te vinden op de website van de IPU onder
nr A/118/8-DR. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29679-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl